diff --git "a/metadata_train.csv" "b/metadata_train.csv"
new file mode 100644--- /dev/null
+++ "b/metadata_train.csv"
@@ -0,0 +1,29905 @@
+audio_file|text|speaker_name|emotion_name
+wavs/train_1666_1408_000920.wav|Ze kan soms tegen me leunen, terwijl ik haar streel. Dan is ze gelukkig. Als ik haar een zoen geef, is ze gelukkig. Als ik haar zeg, dat haar huid zacht is, is ze gelukkig. Ze is een kind. Probeer haar zoo te zien, en wees eens lief, een enkelen keer|1666|neutral
+wavs/train_2450_1747_000495.wav|Men koos daartoe, nadat het geheele verguld-atelier als zoodanig was opgeredderd, alle vogels vliegen, en ik heb nooit zooveel onschuldige vreugde bij malkaar gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004614.wav|Toen ik op een bordje den naam van de straat Mouffetard las, kwamen tal van herinneringen bij mij op: Garofoli, Mattia|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000932.wav|en na zooveel mogelijk het weeke gedeelte er van te hebben afgebeten, met de enkele stompjes tand die hem resten, legt hij het korstje voor de kat, die het even besnuffelt en dan met scheef gehouden kop|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006571.wav|en bleef staan kijken, zonder zich te verwaardigen eenig 'antwoord te geven. Maar hoewel zij trotsch naar haar plaats ging, en de groep, die zich in een|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006460.wav|op en neer had gestapt, en een aantal kleine dingen, die op den grond lagen, uit den weg had geschopt begon zijne lip te krullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002498.wav|De vensters zijn zoo dichtgemaakt, dat men er niet door naar buiten kan kijken, en de muren door vorige bewoners|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006105.wav|Dat moet het wel zijn, daar twijfel ik niet aan, zeide de notaris met zekere aandoening in zijne stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005933.wav|Maar door zulke mooie woorden liet ik mij niet weerhouden. Nadat ik betaald had wat wij schuldig waren, wilde ik naar buiten gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007649.wav|Het is goed zoo, zei Barkis, mij de hand schuddend. Ik blijf uw vriend. Gij hebt het goed gedaan. Het is in orde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000961.wav|Hij wekte haar vroolijk op; hunne reis zou haar wel genezen van die sombere ideeën. Nadat Jeanne, die Eline geroepen had, van het plan had gehoord, vertrok hij; hij moest nog op het Nassauplein een visite maken, bij Van Raat|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_003689.wav|Op dit oogenblik kwam een officier aan galoppeeren en meldde den keizer iets. Voorovergebogen luisterde Anna oplettend|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001787.wav|maar toen zijn vriend hem hartelijk de hand drukte, was het goed. Hij liet nu eenige kopjes thee schenken, en vernam toen, dat de heer LEHMAN het zeer onaangenaam vond in tweedragt te leven en dus de zaak wel wilde vereffenen|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000324.wav|adertje angbeen toen niet, maar mijne amandelen waren gezwollen en ik ik had influenza en nog een macht andere vervelende dingen. k lig nu al zes dagen in het ziekenhuis en ik mag vandaag voor het eerst weer opzitten en aan jou schrijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000367.wav|e 'mèkes' uit de fabrieken hebben den naam, dat zij zeer goed dansen, gelijk zij t ook zeer gaarne doen. ij het naderen van nschede|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001795.wav|de Republiek in de souvereiniteit van het burgerrecht, dat den volken was wedergegeven, het Keizerrijk in de souvereiniteit der Fransche gedachte, die Europa was ingevloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002106.wav|Gy beöordeelt my zeer verkeerd, Buat!' zeide Elizabeth, terwijl haar de tranen in de oogen sprongen. Hy gevoelde zich op het gezicht daarvan geroerd en trad naar haar toe om ze weg te kussen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000393.wav|ps. Maurits anderen, en er zooveel geld aan ten koste leggen, terwijl zijn eigen jongens haast geen fatsoenlijk baadje aan het lijf hadden.' Njai Peraq zelf dacht daar heelemaal niet aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000746.wav|Ik hoop, dat het je hier bevalt,' ging Aboe Bakar voort. 'Hier in deze tampat? Wis en waarachtig bevalt het me. Goeie boel hier. Lekker wonen, frisch en droog|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006850.wav|n die meid, riep de jongen, haar verachtelijk van zich duwende, die meid noemt zich eene zuster! RareMief, dit is de tweede maal dat gij mij bijna slaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000670.wav|reed men al voort naar het fraaije en groote dorp ruiningen, en werd algemeen goedgevonden, om niet verder te rijden, maar, daar de zon reeds bijna hare middaghoogte bereikt had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003064.wav|Gelijk branden de geheele stad verlichten, evenzoo verlichten revolutiën het geheele menschelijk geslacht. En welke revolutie zullen wij bewerken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003353.wav|en waarin alles zoo donker en zwart was, dat een minder geoefend oog zeker niets anders had kunnen onderscheiden, dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003462.wav|En quips, en bijster meeps, en uytermate flaeu. 'Nu lees den brief maar eens, dat zal u wat opbeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008985.wav|in die steden op het vaste land, waar de diplomatieke plichten van haar echtgenoot hem riepen. Men zeide, dat hij tot minister benoemd zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000579.wav|Maar ventlief, hoe is het toch mogelijk? Hoe kan je nu toch zoo onnoozel wezen?' Hij keek haar aan, min of meer uit het veld geslagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001097.wav|uwe tranen te droogen en om u gereed te maken ons naar Egypte te vergezellen. De sultan van Balsora heeft mij vrijheid gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000920.wav|Miromesnil, zegelbewaarder onder Lodewijk XVI, en van een presidentsvrouw Duplat, met wie zij goed bekend was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001232.wav|Schoon juffrouw ANNA het hoofd schudde, begon CATS het volgende gedicht, bij die gelegenheid gemaakt: Herderinnen. Seght ons, ghy Herders van dit Lant|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010265.wav|maar, terwijl ik hier lig, en wanneer ik hier niet meer lig, verwacht ik van u dat gij zorgen zult dat de moordenaar niet in handen van het gerecht komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000482.wav|et den schipper van de schuit en zijn knecht afgesproken hebbende, om de goederen aan en behoorende, onmiddellijk aan het huis van den eer te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000764.wav|welke zij wel vast toekneep, en, terwijl zij kunsttranen in hare oogen deed opkomen, onder de betuiging, van het is te veel, het is al te veel, toch gretig aannam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006510.wav|klopte met de tong, proefde nog eens en zette het ledige kopje op de tafel. Het is zeer versterkend, meende juffrouw Corney|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000151.wav|dan zoû hij gaan en zonder boosheid, en met begrijpen, dat het wel zoo moest, en dat hij haar te veel had durven vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000254.wav|Wij huurden het dus voor den geheelen achtermiddag van den volgenden dag en kweten ons vervolgens van onze uitnoodigingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001690.wav|hij kocht tot zijn middagmaal een broodje van een sou bij een bakker, stak het in den zak en vergat het. Het schijnt dat hij een bad in de Seine nam, zonder er zich bewust van te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001017.wav|mogelijk voor goed de behoefte om zich uit te spreken gedoofd, en toch, ik brandde van ongeduld om er alles van te weten; het was zelfs mijne zenuwachtige gejaagdheid die getergd werd door hare|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004935.wav|Tot zeer kort geleden had hij de gewoonte om proteges met aanbevelingsbrieven naar den tegenwoordigen markies Steyne te zenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001311.wav|De brief had geene verandering tusschen ons teweeggebracht, behalve dat de plaats naast hem de mijne was geworden, en daarbij bleef ook nu de verandering|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000264.wav|Aan dezen zoon gaf Ali Baba nu den winkel met de belofte, wanneer hij voortging zich goed te gedragen, dat hij hem dan mettertijd volgens zijn stand, voordeelig zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000770.wav|Hij was duizelig en flauw, maar stond pogenblikkelijk weer op, en hoorde eenige menschen, die hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000137.wav|Bij andere gedeelten, die ik zelf wel weet, dat minder goed zijn, zat gij onverschillig en koel te kijken. Gij hebt eene zeer gevoelige ziel. en die dat niet heeft, houde de handen van de lier|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001301.wav|Verdomd! siste hij, in zijn snor. - Zoû je me soms willen slaan en mishandelen? ging zij minachtend door. Hij beheerschte zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002074.wav|Ik geloof, dat ik het slecht zal kunnen laten. Dat zal mij genoegen doen, ik zou u zoo gaarne op een bal zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000370.wav|uitstekend, Excellentie. Zij lacht nog even en knikt daarna, dat hij kan gaan. De kok, zichtbaar verlicht, buigt en verdwijnt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001260.wav|trots zijn woorden, een verre blik, als een vaag verlangen, dat uitging naar een droom. Zij kende hem weinig en zij wilde hem zoo gaarne kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003355.wav|Daar Olivier den naam der straat kende waarin Brownlow woonde, konden zij onmiddellijk er heen rijden. Toen het rijtuig die bereikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000714.wav|En lagen, blank thans tot eeuwige stilte en uitgeklaagd offer van vrouwen in steê van mannen over de drie steenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001762.wav|en wat verder tegen den toenaam van BLOMMESTEYN, die, naar het oordeel van neef VAN DYK, een zeer groot taalzifter van het Nederduitsch in die dagen en lid van het genootschap Nil Volentibus Arduum|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002672.wav|Toen hij begon te herstellen, achtte ik het mijn plicht hem in eene rustige ure daarover ernstig te onderhouden en te doen inzien welke jammer hij over Francis bracht als hij dus voort|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000409.wav|De ridders kwamen met nieuwsgierigheid dichter bij elkaar, en lieten de Graaf De Valois een weinig vooruitgaan. Wanneer hij genoeg van hen verwijderd was, om hun woorden niet te kunnen verstaan, sprak de Kanselier|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001222.wav|Maar in Brussel heb ik ook wel eens gedacht: nu ja, ik leef voor Addy, maar als hij er niet was - zoû hij niet hebben zijn later leed, en zoû ik niet noodig hebben te leven. - En misschien denken er honderden zoo, in onze milieu's|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001671.wav|Nu moet je weten, Styntje, dat ik niets verdragen kan; myn hoofdje is zo zwakjes, zo zwakjes: och ja! en toen raadden zy my wat te gaan liggen, en dat deed ik. ô Wat bezorgden zy my! maar ik was danig bedwelmt|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_001707.wav|cp, en schreide zij bitterder dan ook. Toen het later in den nacht werd, en zij voortreden langs wegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000637.wav|Het is de mijne! Je houdt immers van me: vergeef je me die luiheid dan ook niet? Vooral als ik beloof morgen te zullen komen? Hij was ingepalmd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000124.wav|uit de stad te verbannen, zonder verder onderzoek te doen, of zij werkelijk blind waren, of zien konden. Zoodra mij ter ooren kwam, wat den armen Bakbac overkomen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000312.wav|Ja, dat zal hij wel gezegd hebben. Bella werd zenuwachtig en zou gaarne hare vraag weder ingetrokken hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000177.wav|deed zich nog bij hem gelden, schoon hij sinds een half uur, zonder opzien of omzien, langs de straten van Delft rende, slechts door het idée fixe gedreven, dat hij zich ergens bergen moest, zonder dat hij wist te bedenken waar|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001090.wav|De gewapenden streden meest allen met dien onweerstaanbaren vijand, de zeeziekte, en lagen op het dek uitgestrekt. Langzamerhand echter begon de wind te minderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004031.wav|Toen wilden wij zelf pannekoeken bakken. Eerst mocht ik het probeeren en daarna Mattia; boter in de pan te leggen en dan het beslag erop te gieten was vrij gemakkelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000511.wav|Dionyzos' heilige hand hing de zwellende trossen de rotsen langs, in Afrodite's zaligen glimlach zijn de duizende rozen ontloken tusschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000427.wav|enkele malen zelfs kregel en ontevreden van humeur, zoodat haar grootvader bezorgd vroeg: Scheelt er wat aan, mijn kind? Hindert je iets|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006265.wav|Onder de verhalen die men ons had verteld, was er een, waarbij een veearts een strenge rol speelde, althans tegenover een|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000280.wav|De Admirant zal aan het vendel van VELASCO geene gruweldaad verwijten, die op het geweten van anderen wegen zal gelijk een molensteen. Houdt hen buiten, die moordenaren|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000797.wav|De schoone, van de Beursbrug komende, was de Blaak opgegaan en had zich dus rechts gekeerd. Zal hij haar|496|neutral
+wavs/train_2450_9038_001962.wav|In ieder anderen tijd zou Marius geheel anders voor Eponine zijn geweest. Geheel van Cosette vervuld, had hij zich zelfs niet duidelijk rekenschap gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000042.wav|De Sultan, de Sultane en het geheele hof waren bij de prinses op de thee. Hij werd zeer goed ontvangen. Wilt ge ons niet eens een sprookje vertellen, zei de Sultane, een, dat diepzinnig en leerrijk is|2951|neutral
+wavs/train_2450_3545_005115.wav|Het was waarlijk koddig, als men het zoo bedacht. Maar de grillen van vrouwen zijn onverklaarbaar. Wel, zoo is het mij ook gegaan, hervatte Haley|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001197.wav|Hij beroemt er zich op, u dat hij een ouden heer in den omnibus kan wippen, hem opsluiten en voortrijden, voordat de oude weet waar hij blijft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001622.wav|Paljas! De heeren en dames kunnen je niet verstaan; ik zal de vrijigheid nemen om je mijn zondagsche stem te verleenen. De directeur overhandigt hem een reusachtigen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000342.wav|wierp Hans het touw los en terwijl Thornton de boot in de stroom boomde, liep hij de oever af, met het eind van het touw in zijn hand, om de boot op te vangen, wanneer ze de rotsen voorbij was|5809|neutral
+wavs/train_2450_5582_000237.wav|Als zij het rollen van die verschrikkeltjke karren niet hoort, die nu haast de reis volbracht hebben, zei de heer Cruncher|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002821.wav|Zij had gelijk, en ik liep het huis binnen om den ouden getrouwen Frits op te zoeken, en aan hem het geval mede te deelen! Ik begreep nu wat hem den ganschen dag zoo strak en somber had gemaakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000956.wav|die volgden àlle de dienaren Herakles'. In den sneeuwenden morgen, den besneeuwden bergflank op, strompelde de treurige schare voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001817.wav|het bestaan van dat kapitaal in een hoofdkussen was de laatste verstaanbare vertrouwelijke mededeeling geweest, welke de overledene haar gedaan had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002639.wav|in nevelen gehulde koepeldaken, babylonische, kolossale altaren, zoo hoog als de kerken; daar hangen aan kettingen, in diepe duisternis, groote witte crucifixen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001081.wav|Zoodra gij wordt vermist, worden drie kanonschoten gelost, en op elk bastion alarmvlaggen gehesehen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001722.wav|En wat hem voor de eer van zijn volk een groot plezier deed, was de omstandigheid, dat hij onder de vrouwen der vrijbuiters niet ééne Nederlandsche ontmoette. Op deze wijze bracht Paddeltje zijn tijd door, dus volstrekt niet in lediggang|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002085.wav|Hare vingers, die het papier bleven vasthouden, trilden. Zij was eene vrouw van bizondere schoonheid nog, niettegenstaande hare groote kinderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002471.wav|Hy had vele landen bezocht, en omgang gehad met lieden van allerlei ras en stand, zeden, vooroordelen, godsdienst en gelaatskleur. Wat dus de levensomstandigheden aangaat, kon hy veel ondervonden hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002041.wav|Mijn eerste daad van vergelding heugt u nog wel. bit is mijn laatste, De oude man huiverde, en zijn armen zonken machteloos neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010179.wav|Zij heeft eene voile voor het gezicht, en toch verraadt zij zich genoeg om meer dan één voorbijganger scherp te doen omkijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000127.wav|De bestuurder van den Kruisberg stak eene versche sigaar op, en achterover in zijn' armstoel geleund, keek hij Willem door de blauwe wolkjes heen eenige oogenblikken scherp aan; daarop ging hij voort|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000477.wav|Ik wil hem volstrekt niet opdringen, maar hij heeft mijne tusschenkomst ingeroepen om u zelf zijn voorstel te mogen doen; dat moet gij hem toestaan, naar het mij voorkomt|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001637.wav|zichzelven en elkaar verheffend door laag neer te zien op zijn gebrek aan kennis en geleerdheid; de ouderen onder hen, den vader beklagend, die zoo'n presentje weer op z'n dak kreeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005893.wav|Ik zag hem dit opnieuw doen, en dacht mijn verstand te zullen verliezen, toen dit gebaar een oude herinnering in mij wakker riep|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001881.wav|Onze vader had bij zijn overlijden aan ieder van ons duizend sequinen nagelaten. Wij bepaalden ons allen tot hetzelfde vak en werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001905.wav|grond dat het in iedere steeg bij de rivier en op alle steigers bekend is dat hij het gedaan heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002201.wav|dat hij eenige minuten te laat was gekomen; naar welke hij echter weinig luisterde, daar zijn oogen de kerk ronddwaalden om zijn vriend Reinout te zoeken, dien hij eindelijk van verre gewaarwerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002322.wav|dat het hem moeielijk zou vallen niet met zilver te eten. Bij dat zilverwerk moeten nog twee massief zilveren kandelaars worden gerekend, welke hij van een oud-tante had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000916.wav|Ik begreep, dat hg het recht had te zwggen, als dat hem helpen kon om zgne beproeving te dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000210.wav|riep zij, angstig naar hem toesnellende: 'JOAN! wat hebt gij gedaan? wat verhaalt men van u? Is het waar, dat.|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005630.wav|Maax het is zoo. Moeder en ik hebben ons uiterste best gedaan om het haar uit het hoofd te praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000563.wav|Jasper als de aanklager en vervolger van Neville Landless en de heer Crisparkle als diens voortdurende verdediger en beschermer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002582.wav|En toch zou het heel moeilijk geweest zijn met zekerheid te zeggen, waarom zij het gezelschap van de anderen meed of waarom zij zelve gemeden werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005878.wav|Als wij een veearts in den arm namen, zou ons dit ongetwijfeld wel wat kosten, maar wij zouden dan zeker zijn van onze zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000078.wav|De belagchelijkheid van dit denkbeeld vermeesterde mij voor een oogenblik, maar ik wensch mij geluk, dat mijn glimlach door eene vreemde Signora gezien is, welke dien verschoonen zal|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000723.wav|Hy, die my zal oordelen, weet, dat ik, met de zorgeloosheid van een kind, dat het kwade niet vreest, om dat het dit niet kent, in deezen ongevalligen staat gebragt ben. Ongevalligen staat! zeker, het is zo|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_001426.wav|zag men in den buik van den kolos een donkere opening. Gavroche wees de ladder en de opening aan zijne kleine gasten, en zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000290.wav|Ik weet zeker, dat een man, zoo schrander als ge zelf, zal inzien, dat er maar één kans bestaat om u uit deze zaak te redden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001490.wav|erwijl zij daar stonden, groette een voorbijzeilend fregat met eenige schoten, die de ygeter niet onbeantwoord liet. - a, ging voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001328.wav|Ik geloof, dat het eenvoudig is, omdat men mooier vindt, dat, wat men niet heeft. Ik waardeer nooit wat ik heb: dat is mijn ongeluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000223.wav|Toen stond hij op het punt 'erin' te lopen; zijn opgewekte geest trok aan het kettinkje; die vrouw sloeg uit de vuursteen der behaagzucht vonken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000656.wav|dat hij ook een familieftuk maken zou, waarin hij met zijne twee kinderen, en zijne aangehuwde dochter en was afgebeeld. nam dit mede aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004093.wav|dat, zoo Knorrig-en-barsch niet geruststellend op zijne twee houten beenen had gestaan, zijn geweten hem bijna in dien invalide|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010587.wav|En terloops gezegd, het verwondert mij werkelijk waar zij eigenlijk naar toe gingen. Ik reik mijn moeder het eerste boek over|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004079.wav|Ook Van Lintz glimlachte: want, schoon op een afstand gezeten, had hij de woorden van den Drost zeer goed verstaan: hij was geen man om die onopgemerkt of ongebruikt voor bij te laten glippen. Hij rees op en naar de beide rechtsbeambten toetredende|1724|neutral
+wavs/train_2450_9412_000083.wav|Toen stond hij op, maar toen hij over den drempel ging verloor hij een pantoffel. Zoo ging hij midden op de straat op één pantoffel en één sok|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002218.wav|maar voor den alledaagschen beschouwer, die hem na een vluchtig aanzien ter zijde liet, was hij een: 'wondre snoeshaan, een brutale wildzang, een kale jonker'; benamingen, die in een degelijken Hollandschen mond|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010852.wav|bijna met zichzelf ingenomen, toen hij bemerkte, dat hij boos werd. Er was een tijd, dat u hem betere namen gaf dan schurk en oplichter|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000676.wav|Naar den Dom. Ik ben drie dagen in Altara en ik heb nog niets gezien. Die repetities.! En ik wil veel repetities: men moet aan elkander wennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000149.wav|die stilhield, wanneer hij stilhield, en zich weder in beweging stelde, zoodra hij voortging. Hoe moedig Reinout ook ware, zijn landaard, de eenzaamheid van den weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000419.wav|Goed, ik reken op uwe trouw aan onze goede zaak. De Koning zal u later rijkelijk beloonen voor alles, wat ge voor hem doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005011.wav|daar is Mylord! Het gerucht bleef echter aanhouden, totdat Gashford om zich heenzag, en toen kwam er eensklaps stilte|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000568.wav|en wat zacht gekookte rijst; het witte poeder zou het water troebel maken, maar in de boeboer merkte het niemand. En met dezelfde kalmte als vroeger roerde zij het|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000611.wav|Wij werpen den sluier over dit smartelijk tooneel, waarbij ieder hunner op het ij verigst bezig was om eigen levensgeluk te verwoesten in het hart van de weêrpartij; het eindigde tot beider beschaming door het tusschentreden van|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000347.wav|nu begrijp ik dat overhaast vertrek.' 'Natuurlijk schreef zij mij terstond terug. Wel had ik haar mijn adres niet opgegeven, maar zij stuurde de brieven naar den Haag, met verzoek van opzending in geval van afwezigheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001195.wav|door een stad in Champagne of Bourgogne trok, hield de stedelijke overheid een toespraak tot hem, en bood hem vier zilveren bekers aan, met vier verschillende soorten van wijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000140.wav|de schoone kunsten en de poësie, onderhouden had, zat te sluimeren. Baco was verdiept in een boek, waarin de vraag behandeld werd: in hoeverre het mogelijk zoude zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005296.wav|in pijnlijke verwachting van hetgeen er volgen zoude. Ik heb verlangd, mij met u te onderhouden, zeide Aylva; onze laatste ontmoeting heeft mij geschokt, ik wil dat niet ontveinzen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000386.wav|Een zondag in een engelsch of amerikaansch land te moeten doorbrengen, is noodlottig voor een reiziger. Te Winnipeg heb ik er weer de ervaring van opgedaan. De trams rijden niet|5809|neutral
+wavs/train_2450_3846_003478.wav|die naar ons luisterde, zonder den schijn ervan aan te nemen, om hem getuige te doen zijn van de onhandigheid, die hij mij had doen begaan|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000163.wav|Foei! wat is het water koud! Als ik maar niet ziek word! Maar dat zal ik wel niet! Geef mij nog een slok en drink ook eens, maar slechts een klein slokje, want je moogt er niet aan wennen, mijn arme, goede jongen|2951|neutral
+wavs/train_2450_3545_005974.wav|Dat zou goed zijn, zeide Marie, er een uitkiezende, maar ik weet niet zeker of het wel eigenlijk voor rouw kan dienen. O ja, Mevrouw, zeide Jane|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000034.wav|en ze waren allemaal lustig en vergenoegd. De kleermaker sloot garen en naalden, el en strijkijzer in de kast en leefde met zijn drie zonen in weelde en vreugde|9861|neutral
+wavs/train_2450_9038_001820.wav|stammen, takken, vezelen, struiken, ranken, doornen hadden zich gemengd, verward, dooreen gekronkeld; de groeikracht had hier in een klein en nauw|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002174.wav|Toch verstoutten zich de gelaatstrekken van Pennewips publiekjen, iets vragends uittedrukken. Een beetje opheldering scheen niet ongewenscht. Het was alsof men stilzwygend beloofde dat de bewondering er niet onder lyden kon.|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_000588.wav|en vroeg toen, terwijl hy met eenige leelijke grimassen een ouweltje nat maakte: Hoe gaat het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000567.wav|en nog niet terug, toen Noureddin en de schoone Perziane in onwetendheid eene zoo groote inbreuk op des kalifs bevel maakten|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000323.wav|dan blijven de steelui binnen hunne muren, ook zelfs gedurende de drie dagen van de week, die overblijven, waarop de zon bij tijden door de wolken breekt en allerliefst schijnt over de kwijnende natuur|2506|neutral
+wavs/train_2450_3846_001310.wav|maar zooals hij was, had ik hem lief; hij was van mij; het was mijn grond en mijn werk; ik kon er in doen wat ik wilde of mij inviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007927.wav|Tusschen ons, zij hebben geheime redenen; maar op dat punt heb ik mij verbonden om stil te zwijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001469.wav|en het weinige dat zij daarvan had, was in eene uitsluitende en onwillekeurige eigenliefde overgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002241.wav|En gij zijt een kleine oproerkraaister, antwoordde Wardle, insgelijks fluisterend; en ik vrees, dat ik u mijn huis zal moeten verbieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001348.wav|etzelve is sierlijk met geboomte omplant, en de voornaamste gebouwen en torens der stad, kunnen aldaar gezien worden. hare verrukking bespeurende, zeide|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000789.wav|en droeg de prachtige kleeding van zijn rang met losse gemakkelijkheid. Ook hij had het harnas en den ringkraag van het tournooi nu met wambuis en hozen van grijs satijn verwisseld, door zwart fluweel en goud passement afgezet|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001585.wav|alleen voor zichzelve te leven, voor haar eigen pleizier, en ze allemaal te laten waaien. Verbeeldje, als ze morgen eens zei aan Bertha en Adolfine, wier meisjes spoedig zouden trouwen, dat ze geen tijd had al die boodschappen af te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007952.wav|en mijne zaken raken niemand anders. Toen Bradley met onzekeren tred de poort uitging, hoorde hij die achter zich sluiten en tevens den voetstap van den man achter hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001235.wav|hij at er een groote portie van, handig de slangetjes op de vork wikkelend in de lepelholte, zoo als zij in Napels doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000359.wav|Kunnen we den wal halen? Ja, om tegen de rotsen verpletterd te worden! Maar is er geen ander middel|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000873.wav|Tegen den middag sprak Batavia over niets anders dan over het gebeurde bij dokter Van der Linden. Baron Van Leeuwendaal was preventief in hechtenis genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001296.wav|D'Ayala, leeren kennen, en dien heb ik vanmiddag, toen ik u ging zoeken, hier als een gewoon poorter, die in linnen handelt, zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000480.wav|Hij verhaalde hun, wat hem bejegend was, en dat hij den ganschen dag nog niets had ontvangen. Ik verzoek u dus, vervolgde hij, met mij naar mijne woning te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002552.wav|en die men licht voor priesterlijke plechtgewaden en altaargereedschappen kon herkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000680.wav|De dames stonden mede op, en verwijderden zich met allen die niet tot de huisgenooten behoorden. De bruid trad in een zijvertrek, gevolgd door hare vrouwen, die haar moesten ontkleeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004774.wav|Ik versta u, zeide Adeelen: de wapenkreet, die in Utrecht wordt aangeheven, moet door de Collumsche en Amelandsche duinen worden teruggekaatst. Welaan! aan mij zal het niet ontbreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001338.wav|wanneer hij er zooveel bij elkander had, dat hij ze voor zilvergeld kon inwisselen. Zijn aanbod trof mij daarom des te dieper|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001201.wav|daar hij nog een half uurtje bleef praten, zoodat het omtrent middernacht was toen hij weder op weg. ging naar zijn woning|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000537.wav|van zijn eigen reinheid, de blankheid der lakens, de frissche warmte der dekens, van het nachtlichtje, dat bescheiden schemerde door zijn groen gordijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001338.wav|wij moeten dit al te zamen afdrinken,' riep Valentijn, terwijl lange Mich inschonk, en den grooten tinnen beker aan Juliaan reikte, met de lachende vermaning: 'de luitenant vergete niet, dat hij moet rondgaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001503.wav|Ook mij gaf hij een alleronaangenaamste indruk; maar toch trof het me, dat wij zooveel van elkander weg hadden. Op zich zelf ware dit nog geen reden voor me geweest om zijn bijzijn te zoeken; doch de gelijkenis viel toevallig in mijn voordeel uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001823.wav|en droomde van Vader en Moeder. Hij kon ze bijna niet herkennen. Beiden hadden ze grijs haar en oude, gerimpelde gezichten gekregen|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001754.wav|Ik heb nooit begrepen waarom de hartenstraat hartenstraat genoemd wordt. Of moet men hartéstraat schryven, of hèrtenstraat? Nooit heb ik in die buurt meer hartelykheid opgemerkt dan elders|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_004223.wav|Ophelia vond de zaak bedenkelijk; hare regelen van opvoeding schenen hier van geene toepassing te kunnen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001409.wav|met behulp van den eer stapte - bekende, toen zij overvoeren, schoon het weêr zeer goed, en de wind zeer gunstig was, zoo dat zij in weinige minuten den overtogt volbragten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006289.wav|Heel goed, zeide hij nam zijn hoed van den kapstok en stak een paar handboeien in zijn zak, alsof het zijne handschoenen waren. Agent|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000898.wav|beantwoordde dit gezegde met even den schouder op te halen, en het hoofd zachtkens te schudden. an den estdijk, waarop het vrij hevig woei, het oog verlustigd hebbende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010850.wav|hoe het hoog tijd is dat de vrienden zich om hem heen scharen; hoe Veneering gezegd heeft: tWij moeten werken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002487.wav|wilde hij hen den rug toekeeren, toen de eerste spreker hem terughield en in bewogen toon uitriep|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000583.wav|God dank, daar is hij, daar is hij,' was hij een voorwerp, dat, door de afzigtige gesteldheid, waarin hij in hun midden stond, schrik en deernis|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008735.wav|als wilde hij zich gereed houden om den eersten, die uit ontroering over dit bericht flauw viel, onmiddellijk bij te staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000851.wav|kan men slechts billijken. Volkomen juist, bekrachtigde Alexei Alexandrowitsch; het is slechts de vraag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002102.wav|ja wel, herneemt Venus. t Hoe gaat het? Neem plaats bij het 'Tot en warm uw. uw andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001644.wav|Nu kon BLOMMESTEYN niet nalaten, te zeggen; 'en dat was de laatste dag, dat ik dat meisje, Juffrouw ANTJE WYNSTOK, voor het laatste gesproken heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000922.wav|VELASCO gaf het niet op en wilde zijn volk nogmaals den aanval op dezelfde wijze doen beproeven. 'Zoo zal het nooit gaan,' zeide een monnik, die, naast den aanvoerder|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000360.wav|Indien gy verlangt afscheid te nemen van uw vrouw,' hernam Pauw, 'zoo kan u dit worden toegestaan.' 'Helaas!' antwoordde Buat: 'ik zoû dit wel gewenscht hebben; doch ik heb van|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003033.wav|Terwijl wij in het vuur staarden, en terwijl ik dacht hoe moeielijk de verwezenlijking van zulk een denkbeeldig kapitaal somtijds was, stak ik mijne handen in mijne zakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002706.wav|welke, gelijk wij verhaald hebben, bij sommigen, over deze onderneming was gevoed geweest, zoolang zij niet werkelijk was aangevangen, was verdwenen, zoodra men zich aan boord bevond|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002142.wav|en zijn mond vertrekkende tot iets dat een glimlach verbeelden moest, vroeg hy: 'Moeten die ook by Jelissen gestald worden?' 'Denkt gy|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000240.wav|Zij zegt, dat den eersten keer, toen zij haar meesteres hoorde, de stemmen zoo laag gedaald waren, dat zij ternauwernood iets hoorde en alleen uit den toon van spreken kon opmaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004717.wav|zoo voorzichtig als gij zelve het hadt kunnen doen; maar zoodra zij het hoorde, gaf zij een gil en viel in flauwte|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001524.wav|Wat dunkt u, Sterren, van dees stoffen? Gij Komeet! Meld ons het onderwerp, dat gij verkieslijkst heet.' 'Hm! hm!' mompelde Bleek|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_007608.wav|over de terugkomst van haar man te gevoelen, dan men had kunnen verwachten, en legde eene mate van belangstelling in zijn welzijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001827.wav|maar ik durfde hare vragen niet beantwoorden; toen meende zij echter zeker, dat de gedachte aan de naderende komst van mijn meester mij zoo aandeed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001486.wav|Gij hebt het zeker euvel opgenomen, zeide hij, dat ik mij aan den maaltijd van de linkerhand bediende; maar oordeel nu, of ik anders heb kunnen handelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000785.wav|Hij was den middelbaren leeftijd reeds voorbij; maar de tijd is niet altijd een hard vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007976.wav|sluik haar op het hoofd, en daarvan niet heel veel, dat hij met zijn zakdoek nog gladder streek en nog meer deed verminderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005321.wav|De priester, zich naar den lessenaar keerende, had moeite Kitty's kleinen ring aan het eerste lid van Lewins vinger te steken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001473.wav|Daar stelde hij zich altijd weer voor, dat hij zijn tijd op een aangename wijze zou kunnen doorbrengen, ofschoon de uitkomst hem meestal teleurstelde|496|neutral
+wavs/train_1724_2757_000770.wav|Men ziet het: de begrippen van recht en onrecht, van goed en kwaad, waren bij den ongelukkigen edelman vrij ongewis en verward. Beginselloos, en toegevende aan elken indruk|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002520.wav|nu de vrederechter vrouw Barberin kende en narichten bij haar wilde inwinnen, om te weten of ik waarheid had gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000813.wav|VI. Mathilde Van Rijssel had aan het strand een tent gehuurd, en Jeanne Ferelijn gezegd, dat zij maar, zooveel zij wilde, met haar kinderen bij haar moest komen zitten|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_001390.wav|integendeel, had zijn' oom, die hem als een vader beminde, met zeer veel leedwezen verlaten, was daarenboven door een groot aantal van|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002368.wav|Zij herinnerde zich haar vader, een schilder, een fijn-artistieken geest, zonder kracht tot scheppen, zeer jeugdig gehuwd met een oudere, hem overheerschende vrouw, zich gedrukt gevoelende onder die|1666|neutral
+wavs/train_5809_5539_000483.wav|De behaarde man kon op de bomen klimmen en daar even snel voortkomen als op de vaste grond, met de armen van tak tot tak zwaaiend, nooit vallend, nooit zijn greep missend|5809|neutral
+wavs/train_2450_10026_001288.wav|maar dat zoû niet beletten, dat zy, die van de zaak weten, u met een scheel oog aanzagen, en dat gy zoo wel uw Ritmeesterschap als uw bediening ten hove zoudt kunnen verliezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000565.wav|Hij zette zich naast haar neer en zag haar zijdelings in het gezicht. Uw broeder, mijn jonge vriend Tom.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002395.wav|De zaak is wel te begrijpen. Hoor, langer dan negen jaren heb ik haar bij mij gehad. Eerst hebben wij in het oude huis op den boulevard gewoond|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001899.wav|mogelijk ook is die beweging der hand, dat op en neêr schuiven en doen klinken van zijn kostbaar wapen, eene werktuigelijke beweging, eene hebbelijkheid, die hij in verstrooiing heeft aangenomen, zonder zelf te weten dat hij het doet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000561.wav|de aap! de aap! riep Arthur. Ik naderde den knaap en terwijl hij hem streelde, kon ik hem op mijn gemak gadeslaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_002132.wav|Zij zeide hem allerlei aardigheden, en bediende hem met eigen hand van het beste, dat op tafel was. Na eenige ververschingen gebruikt te hebben, stond men al spoedig van tafel op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005409.wav|Mijn waarde gravin! Ik heb nog nooit iets bovennatuurlijks gezien, ofschoon ik het overal zoek! sprak Wronsky lachend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001490.wav|innige overtuiging verkrijgen; maar vermits ik het, als vreemdeling, gedurende mijn verblijf|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000193.wav|en Laurie legden hun handen op elkaar en trokken en het lot viel op Laurie. Wie zijn je lievelingshelden? vroeg Jo. Grootvader en Napoleon|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001467.wav|In het volgende dorp zou Dolce het voorbeeld van zijn makker volgen en Capi zelf zou eindelijk bezwijken voor de verzoeking|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001521.wav|en ik niet eene zottin, zeide zij eindelijk in zich zelve, dat ik mij eenigzins zou opschikken voor een knaap, die niets dan mijne diepste verachting waardig is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001045.wav|en dat heeft een heele verwijdering tusschen de neven en nichten gegeven. Twee zwagers zijn nog aan het procedeeren. Kortom, ik weid er liever niet over uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000615.wav|daarbij ontwikkeld, verstandig, ordelijk, geestig. In zich gevoelde hij geen heftige ontevredenheid met zijn leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000077.wav|nu en dan verkrijgt men den indruk, dat een wolk van roet op de stad is neergedaald of dat eene overstrooming van modderig water|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000287.wav|Ik zoek den naam van een heer, die mij verleden Zondag een bezoek heeft gebracht, terwijl ik te Deventer was. Ons loopmeisje heeft mij een naam overgebracht, die mij geheel onbekend is|1724|neutral
+wavs/train_2450_12867_000319.wav|en besluiteloos blijven beven op dezelfde plek, in den schuinen rooden lichtstraal. Het spitse donkere ding waagde zich geheel uit het riet. Het was Augusta de|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000584.wav|Eens, ja, werd hij een beetje grof tegen de Dikke Dame van Norfolk; maar dat was eene zaak van het hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002142.wav|Alsof de vooruitstrevende stad zelfs door den grond, waarop zrj gebouwd was, in de hoogte was gestoken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011095.wav|EN VERMANINGEN. De secretaris verzuimde geen tijd met aan het werk te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001345.wav|ja wel te vreden was hij, dat hij van den inhoud zoo weinig onthouden had, alzoo die meest over zaken liep, waarvan hij geen verstand of bijzondere kennis had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007988.wav|Gij spreekt alsof gij wrok tegen hem hebt, Wegg. Wrok, meneer? Ben ik voor hem niet avond op avond gevallen en|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004625.wav|en het eenige zonder neergelaten gordijn, maar dat er toch even onbewoond uitzag. Ik herinner mij niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001633.wav|Dat zal heden een regt vermakelijke dag te Pijnaker wezen,' zeide Vader LIJNSLAGER, toen zij uit het dorp waren. 'Ik heb waarlijk met een inwendig genoegen deze vrolijkheid gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000415.wav|Niet had Abderos den Held meer willen verlaten, wien hij zijn leven gewijd had. De knaap hield tusschen de opgetrokkene knieën de groote, goudene lier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006010.wav|Het vooruitzicht om onder zulke verrukkelijke omstandigheden te spionneeren en alien teleur te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003184.wav|Maar toen hij Stipans idee aan Kitty mededeelde, hoorde hij met verwondering, dat zij dit ontwerp niet goedkeurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007636.wav|stond zij bevend op, bloosde hevig van verontwaardiging en verscheurde het papier in honderd stukken, welke zij met de voeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000989.wav|ik geloofde zelfs, dat ik hem liefhad; nu begrijp ik, dat tusschen liefhebben en verliefd zijn een hemelsbreed onderscheid ligt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003219.wav|Herakles neemt zijn vernedering aan en begeeft zich op weg naar Elis, om koning Augeias' Stallen te reinigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000284.wav|Hoort gij het, mannen, hoort gij dat? riepen de belegerden. Van Boisot roept ons toe, dat ze komen! Gauw, geeft hem antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004002.wav|ik geloof, dat, zoo wy hem vertelden, dat Prins Frederik Hendrik dood was, hy nog zoû denken dat het een nieuwtjen was, en zeggen: in de daad, wel! wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000772.wav|Het kleine kinderhoofd, dat op tante's hand steunde, staarde hem met wijd uitpuilende oogen aan; hij zag dat de wangen blauw gemarmerd, de handjes krampachtig toegeknepen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000363.wav|Haar hoofd zonk wat naar omlaag en, zonder goed te hooren, scheen het haar als had zij die romance, zoo, precies zoo gespeeld, als Jules ze speelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000750.wav|en de carbriolet, boven op het verhemelte, knikkebollend en schudden als het hoofd van een simpele|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008989.wav|Het was nu monsieur Fiche's beurt om te lachen. U verdedigen, zeide hij, en wie|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001287.wav|Vindt gij niet dat het beter geweest zou zijn als ik u van morgen in dat ellendige hoi had gelaten? antwoordde Gabriel zonder omslag|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000404.wav|wat zeg je daarvan? - Niets. - Niets, niets? riep Adolfine, buiten zichzelve, dat Constance zoo koel bleef bij zulk een openbaring|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001487.wav|en. Pof! daar klonk een knal als een donderslag, en het paard waar mijn oom Pothof op zit wordt schichtig en rent de poort uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005114.wav|Daarna ging zij te voet naar den heer Raggles, informeerde met groote belangstelling naar zijn kinderen en gaf hem vast vijftig pond|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005682.wav|gaasachtige nevel die in onze bescheiden bewonderende oogen een nieuwe bekoorlijkheid verleen aan de schoonheden, die zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002375.wav|Hij had lang niet het stille, kalme, voor de wereld onverschillige voorkomen van Simeon; maar integendeel een bijzonder scherp en wakker uitzicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009109.wav|Nadat zij hare plaats aan zijne zijde weder ingenomen had en teeder zijne handen had gestreeld, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000042.wav|heure armen sloegen zich boven haar uit als wilde zij hare vrijheid, de wijdte van hare lucht, meten, als wilde zij het licht tegemoet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001382.wav|en men twijfelt niet aan hetgeen men met eigen oogen ziet. Moet gij niet erkennen, dat er geen bekoorlijker wezen op den geheelen aardbodem leeft? Zie daar de oorzaak van mijn lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000394.wav|Dit verrigt hebbende, liet hij het lijk op de plek zelve liggen, verliet het Tranenpaleis, en ging den jeugdigen vorst der Zwarte Eilanden, die hem met ongeduld verbeidde, opzoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002923.wav|een nog blijder schouwspel opleverde, was de lange tafel, welke midden in de zaal stond, en waarop een prachtig en voedzaam ontbijt was gereed gemaakt, dat niet uit de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001307.wav|en met de treden van terrassen schijnt de villa als met witte voeten in zee te loopen. Ik zit hier op een der terrassen en om mij heen, op een tafel, op den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002097.wav|Herakles zag het woud van Myzië doorschemeren van rozige dageraad. Hij zag de zee overschitterd van het rozige goud van dagebegin. En|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003513.wav|en toen medelijden hebbende met de afmatting van twee vrouwen, die hij zag beproeven om hare portie te malen, maalde hij die voor haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002936.wav|nu het monument voor mijne vrouw tijd gehad heeft om te drogen, om zoo te zeggen vast te groeien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000835.wav|en even in de Uffizie de Annonciatie van Memmi gingen zien, voelde zij aan zijn zijde als de gewaarwordingen van vroeger onweêrstaanbaar opbloeien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001666.wav|Hij was niet altijd geschoren en droeg zijn haren te lang in den nek. Hij had iets zeer beleefds en bereidwilligs, iets om er misbruik van te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000337.wav|Enjolras, die op de barricade stond met het geweer in de hand, richtte zijn schoon, ernstig gezicht op. Enjolras had, zooals men weet, iets van den Spartaan en den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010000.wav|en met haar voet op den grond stampende. Zij zijn veel te vriendelijk en te goed om op zulk een toon besproken te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000531.wav|doch daar dit niet gebeurde ging zij weer heen. Eene minuut later scheen Openshaw de kamer uit te willen gaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002235.wav|Zij knikte Lili toe en zij ging en benijdde haar zuster, die kon uitspreken, wat zij gevoelde. En terwijl zij de trap afging, glimlachte zij weemoedig om Lili's smart en Lili's wanhoop over|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_000757.wav|de bals, waar zij al kwam; de races; de adjudanten; de groote gouden pajong: al die tropische grootheid en half-vorstelijkheid van het vice-koningschap over groote koloniën|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002887.wav|wie weet waar ik u nog om plagen zal, als wij eens op de Werve feest vieren! Men viert geen feest op de Werve, daartoe hebben we geene gelegenheid en geene aanleiding, sprak zij wat knorrig en kortaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000788.wav|hij maakte haar bijzonder opmerkzaam op de Jacoba's Kannetjes, van welke hij verscheidene bezat. Hij verhaalde haar, hoe deze uit den vijver bij het Slot van Teylingen waren opgevischt, en|2450|neutral
+wavs/train_7884_7242_000022.wav|Hier nog dit en daar nog dat! Daar nog dat en hier nog dit! Maar, wil 'k u eens zeggen, wat? 'K zal toch blij zijn, als ik zit|7884|neutral
+wavs/train_1724_5812_003453.wav|de stijfhoofd zal niet buigen, daar kunt gij op rekenen.' 'Hij spreekt van een raadsel, dat ik zou moeten uitvinden.' 'Welnu, mij dunkt, daar hebben wij de oplossing|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004793.wav|En Eliza's kind ook! Ik weet wel dat ik daarover onaangenaamheden met mijne vrouw zal hebben; en over Tom ook al.|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001522.wav|dus zietgij, dat het tijd zal uitwinnen, als gij met mij medegaat. Geef mij dien hoed maar eens aan, dan gaan wij terstond|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001417.wav|Indien dit al zoo ware, zeide ik, geloof ik van mijn kant te mogen zeggen, dat al wat ik in die twee uren gezien en gehoord heb, niet weinig gestrekt heeft om de denkbeelden en pogingen, die UEd. mij toeschrijft, te|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000145.wav|Hij kwam nooit in Den Haag en het zoû, vooral nu, maar complicaties geven, met Steyn, meende zij. - Hugh, zeide zij, streelend, en nam zijn hand, die zij hield tusschen de hare|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_004154.wav|Een diepe stilte volgde bij de aanwezigen. Reynszen zag mij met een medelijdenden blik aan, terwijl hij de schouders ophaalde als wilde hij zeggen: gij hoort het|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002781.wav|O mijn broeders! riep hij. Komt en geeft mij de hand, want ik heb uw vriendschap zo nodig! Mij en ons onbevlekt ambacht is heden een hoon geschied die niet kan afgevaagd worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_003049.wav|dat nieuwe denkbeeld. Nu schoot hem de stille wanhoop weer te binnen waarmede zij hem dien avond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4727_000004.wav|En daar is nooit een beest In de Natuurlijke Historie geweest, Dat zich op uw zilvren bruiloftsfeest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000286.wav|Ik ben dikwijls jaloersch van het woord. Mij dunkt, dat je in woord duidelijker zoû kunnen geven, wat ik in klei heb willen doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000769.wav|Het was als een groote vinger, die even langs huisjes van kaarten ging: met zorg en trots opgebouwd, viel alles plat neêr bij de minste beroering|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001798.wav|De meubelen bestonden in eene voor het vertrek zeer groote hangoortafel, een matten stoel of vier, en een groot bureau, waarop in het midden een|496|neutral
+wavs/train_2450_9278_001909.wav|dat hij verlof kreeg zijne gasten in het pavilloen te onthalen, vermits zijne woning daartoe te klein en ongeschikt was. Ik liet hem gaan met de verzekering, dat hij zulks wel zou mogen doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008123.wav|Hij keek rond naar zijn huisheer, zooals hij al een paar malen had gedaan; maar deze was ,niet te vinden, Nog tuurde hij om zich heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001327.wav|ik weet, dat gij van GROBBENDONCK gezonden zijt om met den Graaf te onderhandelen: - ik vermoedde reeds, toen ik u te Tiel zag, dat gij mede tot het eedverwantschap behoorde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003985.wav|Oef! is dat loopen; ik had nooit gedacht dat wij er komen zouden,' sprak de baron, toen zij voor de poort van het prachtig hotel stonden, terwijl hij zijn gids loonde met een|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003891.wav|Intusschen was het niet zoo gemakkelijk voor haar om thuis te komen, als je wel denken zou, want het landgoed was verkocht aan menschen, die ze niet kende|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000263.wav|e namen vanmorgen het wagentje en reden naar de kerk. et is een vriendelijk wit dorpskerkje met een spitsen toren en drie orische kolommen aan den voorkant misschien zijn het wel onische, ik haal die twee altijd door elkaar|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000602.wav|zoo ik altijd in een kamer had kunnen werken, met mijn handen op mijn ooren en de oogen in de boeken, zooals sommige scholieren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000415.wav|Zij ontving dokter Roelofsz heel rustig; de dokter hijgde en steende, en steunde met de handen op zijn buik, die schuin hing; hij had eerst meê willen begraven gaan -, maar voelde er niet de kracht toe; hij bleef dus bij|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_008923.wav|Zoo wordt het langzamerhand duister in de Zon, maar dan vlamt eensklaps het gaslicht op. Het uur voor de Muzikale Vereeniging komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000034.wav|Wy hebben haar beschermd en gekoesterd, daar wy jarenlang niets anders dachten of zij zou sterven; wy hebben haar verzorgd en gevoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001283.wav|Hij stelde zich in zijne plaats op schildwacht, maar hij had geen acht gegeven op den jongen, die de lantaarn droeg. Deze liep naar de wacht, en berigtte, wat 'er gebeurd was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000390.wav|breng Willem Roda bij den boer en beveel hem aan in zijne hoede. Je begrijpt me, niet waar?' 'Wel zeker, kommandant.' Den volgenden nacht werd Willem niet door het ronken en snorken zijner medegevangenen uit den slaap gehouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001615.wav|Zelfs vergeef ik u, wat mij betreft, den aanslag, dien gij op mijn leven waarschijnlijk door een' huurling, die u ook al vrij ongetrouw verlaten heeft, gedaan hebt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000375.wav|Terwijl hij in het woord der Franse Vorsten niet het minste vertrouwen had en dat zoals hij het de Graaf gezegd had, hij niet wilde gedogen dat men De Vos vangen zou, had hij zich aldus verkleed om niet in de handen der vijanden te vallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001577.wav|niets nalatende dan tien deelen handschriften, gebonden in rood marokijn en verguld op snede, die zeer merkwaardige herinneringen ten opzichte van Mesmer behelsden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000789.wav|van Harmony-Jail geweten dat die twee troawe diensboden eerlijk waren en trouw. Terwijl hij tegen hen raasde en schold|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001482.wav|dat ik anders niet gehoord zou hebben. ls ik immers zoo stroef geweest was, zou ik niets vernomen hebben van het verschil tusschen de wijnsoorten, niets van de klei-|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000216.wav|Doch plotseling flikkerden zijn oogen met een helderen glans. Hij zal ze bij zich hebben, riep hij, verheugd over zijne ontdekking, uit. Laten we zijne kleederen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001505.wav|Constance zweeg, maar hare donkere oogen beefden. - Om de jongens dus? drong Adolfine. - Adolfine, laat ons liever niet spreken over dingen, die ons misschien tot woorden kunnen verleiden, waarover we later berouw zouden hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000092.wav|Die bruiden zijn allemaal van op zij gezien. En dan staan ook overal poppetjes neergeklad, arm in arm, en dan altijd van achteren. Julie heeft er natuurlijk geen kans toe gezien, om ze een behoorlijk aangezicht te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001094.wav|maar zorg er wel voor, er niets van aan te raken. Eer je de eerste zaal binnentreedt, til je je mantel op en sluit hem eng om je lichaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001062.wav|dan te verschijnen en te regeeren, op te rukken en te triomfeeren, in alle hoofdsteden rust te houden, van zijn grenadiers koningen te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003577.wav|eer zij mij gezegd had wat het was, voor eene teekening van een gesp hield. Natuurlijk was er eene herberg in het dorp, en natuurlijk had Jo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001196.wav|Hij hief zijn oud hoofd op, legde zijn magere, gerimpelde hand op de tafel en riep op zijn verbitterdsten, scherpsten toon|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000361.wav|Mies Brouwer heeft, toen ik ziek was, op school verteld, dat ik wegbleef, omdat ik bang voor mijn cijfers was. Als ik aan haar denk, word ik razend gewoonweg. Dan beginnen mijn vingertoppen te kriebelen en word ik zoo warm in mijn hoofd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000590.wav|genoegpam van haar aftrekken om hem te doen ontdekken dat er nog meer menschen tegenwoordig waren|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000081.wav|Marianne zelf had hem minder goed opgenomen dan de anderen, want de verwarring, die haar diep had doen blozen, toen hij haar optilde, had het haar bijna onmogelijk gemaakt, hem te durven aanzien, nadat zij het huis waren|2506|neutral
+wavs/train_2450_8569_001190.wav|terug weêr naar zijn eigen woning. Duidelijk zag hij, dat hij niet buiten haar meer kon, buiten den nauwen ring van haar aanwezigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003876.wav|mijn Heer!' antwoordde zy, zelve eenigzins gerust gesteld door de wijze, waarop Bosveldt hare verzekering scheen op te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005778.wav|Hij zag een tijdlang in eene peinzende houding op Olivier neer, hief daarop het hoofd op, slaakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001201.wav|hoewel zij met dezen laatsten, naarmate zij in jaren klommen, somtijds onaangename tooneelen had, door zijn hoofdigen en eigenzinnigen aard veroorzaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000422.wav|ik ook. Ik zie waarachtig alles voor mij, Fagin. Wat een grap! Wat een plechtige grap|2450|neutral
+wavs/train_1666_2211_000019.wav|hield haar vast omsloten, en nogtans vol zorgvuldigheid, dat zij geen van de bladeren aanraakte. Nu blies de Dood op haar handen, en zij voelde dat dit kouder was dan de koude wind; nu vielen haar handen slap neer|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000901.wav|Nu het was of ik door den grond zou zinken mevrouw, en ik zeg nog: Heere, mijn bloeien van kinderen! toen komt Pons binnen, en u weet, hij heeft altoos zoo'n kostelijke witte das om|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000993.wav|Neen, neen!' hernam hij en frommelde het lederen zakje in zijne handen, of hij nog altijd hoop had er eenig kleine muntspecie in te vinden. 'Nu, als ik het heerschap dienen kan met vier of vijf penningen|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000544.wav|ook in der zestigste, maar da's nog wat anders. Ik heb dertien kinderen bij 'er gehad, en de jongste scheelde met de oudste krek eenentwintig jaar. Nou beurt dat zoo niet meer|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001136.wav|En niettegenstaande zij voelde om zich heen de afkeuring van Laboewangi, bleef zij doorgaan geheel haar leven te vinden in de vriendschap van Van Helderen. Want er was verder zoo weinig|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_001951.wav|en jaloezie zijn gaande gemaakt, en niemand haar uit den droom kan helpen, zult gij bevinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003501.wav|al kon het zijn, dat hij zelf, heenziende over de vooroordeelen van zijn rang, het oog liet vallen op een meisje van mijn stand, nog zou daar geene sprake konnen zijn van eene verbintenis tusschen hem en mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003908.wav|Dat zal onnoodig zijn, zeide Arkel, het onrustig gevoel, dat zich van hem, in weerwil zijner hardvochtigheid, meester begon te maken, achter een bitteren lach verbergende|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000674.wav|Hij had een flauwe herinnering van zijn vader, die borstelmaker geweest was en groote zulveren gespen op zijn schoenen had gedragen|496|neutral
+wavs/train_1724_2757_001898.wav|Geef op! of ik spare u niet langer.' 'Neem het!' riep Juliaan met een woesten lach, trad nog eene schrede achterwaarts, en wierp het boek tusschen het vlammend hout! 'daarmeê zal je geen kluchten meer vertoonen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000855.wav|in het geurige hooi te wentelen. Een van de ouderlingen was de eigenaar van de vermaarde biggen; de dikke boerin vlak naast mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012793.wav|Die jongeheer heeft wel gelijk, jongeheer David. Een echte zeeman! Ha, ha! Dat is hij ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002026.wav|Een man kon zich meer veroorloven. Een man comprometteerde zich zoo gauw niet. Moderne vrouw. Zij herhaalde het trotsch|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000751.wav|en, uit hoofde dezer hoogstlaakbare struikeling, van haar als van een geheel verachtelijk voorwerp te spreken., intusschen maakte zich hieraan geheel niet schuldig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000640.wav|dat hij misschien ook wel zulk een' zoon had bij de bekoorlijke gade, van welke hij op zulk een wreede wijze was gescheiden. Dit denkbeeld deed hem de tranen in de oogen komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004847.wav|want indien wij melding wilden maken van iedere poort die voor ons ontsloten- en weer gesloten werd zoodra wij er door waren, zouden wij bij iedere komma een poort hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005557.wav|als ik mijn best doe er zoo goed mogelijk uit te zien als u hier komt? antwoordde mevrouw Rawdon klagend en zij wreef haar wang met haar zakdoekje|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000231.wav|Het zondagsgenoegen van de meesten is heel melankoliek! Of schynt dit maar zoo? Genieten de wandelaars meer of iets anders dan op hun gelaat te lezen staat? We willen dit hopen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005342.wav|want reeds met het eerste woord begon zij een verklaring te geven, waarom zij Anna hierheen begeleid had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006717.wav|om zich te beheerschen, het gelukte hem niet; hij bleef stroef en stil. Hij wilde Stipan iets vragen, maar kon er niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002735.wav|onze messen en lucifers enz. afnam, veegde de cipier zijne uien in een hoek bijeen. Toen sloot men de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008461.wav|en hij maakte twee kluitjes tot dat doel gereed. Hij had er niet op gerekend dat zij zijn naam zouden zoeken of dien van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000074.wav|en met zijn twee pistolen in de hand had hij zich in het gewoel gestort. Met het eerste schot had hij Gavroche gered, met het tweede Courfeyrac bevrijd|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000155.wav|Kan het waarlijk zijn, dat u niets meer heugt van Eckbert, dien gij den kleinen Eckbert placht te noemen, en als ge in goede luim waart, uw page|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000733.wav|De koninklijke pavilloen-bewaarder hield den beker in de hand. Mijne lieve dame, sprak hij op vrolijken toon tot de schoone|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002210.wav|terwijl hij het papier weder in zijn zak staK, Ik had wel kunnen begrijpen, dat uw vnend het u zou gezegd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000600.wav|en waarom neemt gij den beker met uwe linker- en niet met uwe regterhand? Ach! riep ik, ik bid u mij te verontschuldigen; ik heb aan mijne regterhand een zeer pijnlijk gezwel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003203.wav|Met haar hartje moet geen spelletje worden gespeeld. Zij moet verstandig worden grootgebracht|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000242.wav|Neen. Ik hoop dat moeder nu wel overtuigd is, dat ik voor het openbare leven evenmin talent als neiging bezit. Maar hoe moet je roem dan worden gevestigd|2506|neutral
+wavs/train_2450_4634_002226.wav|zoo fijn, zoo fraai gevormd, zoo blank, met zulke blauwe adertjes en zulk een doorschijnend velletje|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000533.wav|zij zullen het wel niet terughalen; ik drink er niet van, drink gij er maar van! En het meisje haalde den wijn, goot dien in een houten beker en reikte dezen aan Rudy over. Dat smaakt lekker! zei|2506|neutral
+wavs/train_1666_4255_000740.wav|Iedereen maakte er iets bij. Toen het verhaal Van Oudijck bereikte, herkende hij er nauwlijks in den verschrikkelijken nacht, die, ook zonder fantazie, verschrikkelijk genoeg was geweest|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_007365.wav|Evenwel, op den derden dag, toen Karnej hem een rekening van een modemagazijn, die Anna vergeten had te betalen, overgaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002261.wav|Ja, mijnheer Madeleine, om binnen te komen, moet ge eerst hier uitgaan. Nadat de klok weder eenmaal geslagen had, hernam Fauchelevent|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002990.wav|De verontwaardiging der leerlingen over dit schandelijk bedrijf was zoo algemeen en groot, dat Augustus het geraden achtte met overhaasting afscheid te nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002447.wav|Vrijvrouwe van de Werve kon zij nooit worden, tenzij ze mij die hand schonk die zij zoo hoog ophief, boven aller bereik. Vrijvrouwe van de Werve! Alleen bij mijne toelating kon zij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000679.wav|al voortspelende hadden ze het druk over de mensen, die niet aanwezig waren, maakten ze atjar' of gaven elkaar recepten voor pudding en kwee-kwee|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000376.wav|en terwijl deze gehaald werd, vertelde zij Aladdin hoe zij in het paleis gekomen was en hoe zij voor haar een kamer had ingeruimd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005685.wav|Commodius, snakte Boffin, naar de maan opziende, nadat hij Wegg het hek had uitgelaten en het gesloten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001337.wav|En ik heb hem geantwoord, zooals ik doen moest! Of ik het mijn man vertellen zal? Maar wat moet ik hem dan zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001106.wav|en den vorigen avond was het den hond gelukt een jong elandje, niet meer dan vijf dagen oud, van de moeder weg te jagen, en het op een moeras te drijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003854.wav|De boomen en struiken waren verdord, en de wind, die eindelijk begon op te steken, na de onnatuurlijke stilte, die den heelen dag had geheerscht, zuchtte nu en dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000652.wav|Eene zwarigheid was er nu nog; zij zou de geheele reis moeten achterlaten, ten ware HILLEGONDA haar vergezelde: bedenkelijkheid maakte zij geheel niet, om haar bij hare zuster mede te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002007.wav|Wij zagen dikwijls den Heer X., die aan het hoofd stond van een bloeiend huis van negotie. Hij was daarbij een groot minnaar en voorstander der letterkunde en hield er veel van, met mij over de daartoe betrekkelijke onderwerpen te redeneeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003598.wav|Daarop zat een forsche, breedgeschouderde klerk van Rjäbinin, die tegelijkertijd voor koetsier diende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002213.wav|me niet terug te kunnen trekken in heiligende afzondering, maar te moeten blijven ademen de zondige atmosfeer van de wereld|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001980.wav|had thee gezet en het ontbijt gereed gemaakt voor de vertrekkenden, die hare haardstede voor het vijandelijk geweld moesten bewaren. De heer VAN DUIN was intusschen zoo slim geweest, geene paleizen op de kinderlijke gehoorzaamheid zijner dochter te bouwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001123.wav|ijnslager maakten zij zich met het uitstekend fraai riviergezigt, waaraan de heen- en weêrvarende grootere en kleinere vaartuigen eene zeer groote levendigheid bijzetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000806.wav|en de schuifbanden hard van stijfsel als strooken karton naar buiten stekend. De mand was ledig, geen stuk ontbrak; maar nu bekroop haar de lust|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009737.wav|en flikflooide u tegelijk, dat zag ik wel! en gij waart zoo week als was in zijn handen, dat zag ik ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005018.wav|Verscheidene eeuwen geleden leefde in pracht en praal de vermaarde en beroemde Lud Hudibras, koning van Brittannie|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000451.wav|Onze gouverneur van Xara is zeer zeker niet berekend voor oogenblikken als deze, ging Ezzera voort en met steeds vaster stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005576.wav|Maar toen hij de kleeren van den ouden heer had afgeborsteld, en deze gekleed aan zijn ontbijt zat, kwam Tapley's verbazing met groote kracht terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000242.wav|en dat hij nog van zijn eerste reis kende. Nauwelijks had hij plaats genomen, of men schonk hem een beker vol van dien drank in, en reikte hem dien over|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002631.wav|Deze tafel, waarbij steeds een matten stoel behoort, is een oude instelling en bevindt zich op alle politieposten. Tevens zijn ze noodwendig versierd met een zandbakje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003611.wav|Zou dat uw geloof toch niet eenigszins schokken, Tom? Geheel niet, antwoordde Tom. Wel, Tom, gij moet toch weten dat ik het meeste weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008468.wav|dat ik mij tot iets heb laten overhalen waarvan gij het voorwerp waart, en waarvan gij het voorwerp niet hadt moeten zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000251.wav|Daarbuiten over de groote zee lag alles in het zachte glimlicht der maan, zoo mooi weerspiegeld bij het zacht bewegen van het water|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001758.wav|er eerst nog verliep kan ik niet nagaan; ik weet wel dat het op een Dinsdag was: dan hadden wij op school altoos Vaderlandsche Geschiedenis|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000765.wav|en naar den anderen kant van haar oom sluipend, vleide zij zich, zonder een woord te zeggen en nog altijd be vend, aan zijn borst|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002424.wav|weet, niet waar, dat ik u te hoog stel, om dit zoo grofweg te doen. Zooals ik u de aanleiding van 'Mathilde' of 'Schaakspel' zoû kunnen analyzeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007928.wav|Salomon keek angstig naar zijn metgezel, en zag hu, dat deze met ingespannen opmerkzaamheid oplette|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001273.wav|zaten te wachten. Waarop? Op het langzame einde, op den eindelijken dood. Steyn verbeet zich en nog eens las hij de advertenties door|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_001164.wav|Zijn hart werd verzacht bij het zien van mijn lijden; en zijn afkeer van mij was bij het afscheid zoo verminderd, dat hij mij bijna hartelijk de hand schudde, en mij herinnerde aan een vroeger gedane belofte omtrent een jongen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000502.wav|Zelfs Botwater, die anders op het punt van dames vrij onverschillig was, uitgezonderd de dame zijns harten of liever zijner speculatie, begon iets te gevoelen van de levensopvatting der jeugd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001107.wav|Indien dat, zooals ik bijna niet twijfel, gebeurt, zoo zal ik uit de handen van een' mijner slaven twee beurzen elk van duizend goudstukken nemen en ze den vizier aanbieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000072.wav|Morgiane echter was veel verstandiger dan haar lotgenooten. Zij begreep terstond, hoe gewichtig het was, de zaak geheim te houden, in welk groot gevaar Ali Baba met zijne familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000370.wav|af te halen en als zegeteeken met zich heen te voeren; terwijl zoowel het overspringen van het koord als het weghalen der koppen door de tegenpartij belet moest worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000906.wav|met een kijkje in de oranjerie, waar het verlies van haar fraaiste planten, die onvoorzichtig waren blootgesteld, en geleden hadden door de langdurige koude, Charlotte alweer aan het lachen bracht|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000177.wav|Maar de duisternis onder die reusachtige ijpen beangstte hem. Hij durfde niet omhoog zien naar de stammen die kraakten, en de toppen die ruischten en hun laatste bladeren prijsgaven aan den wind|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_005135.wav|Ik meende dat ik van een dokter Graswinckel had hooren spreken?' 'Zijn oudsten broeder, Jacob Jansz., gezegd Boot.' 'Kunt gij mij zeggen waar die woont|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000669.wav|Meester Van Aecken begaf zich naar de voordeur en kort daarop zag men twee jongens de soldaten en Van Wezel voorzichtig nasluipen. Geen nieuws in de stad sedert verleden week|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008268.wav|met mijn Kunst, er al mijn tijd aan te geven, er veel genoegens aan op te offeren, er voor te leven en al zoo meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003479.wav|heb. Ikwilde een meening vormen uit wat gij mij zegt. Is het dus niet zoo? Wel, ik ben blij dat ik het weet|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001917.wav|zij zichzelve op haar negentiende jaar het lijdzaam voorwerp eener nieuwe genegenheid, geplaatst voor nieuwe plichten, in een nieuw tehuis, als echtgenoote, als hoofd van een gezin en beschermvrouw eener gemeente|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_011081.wav|Laat eens zien, Caddy, zeide ik en veinsde mij te bedenken. Ik geloof, dat ik nog wel iets moeielijkers zou kunnen doen, als de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000103.wav|Het was eene prettige kokerij. Lavinia dwaalde intusschen rond tusschen de keuken en de tegenoverliggende kamer, waar zij de tafel dekte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000570.wav|Zou haar niet nogmaals eene teleurstelling wachten, eene nog grootere, nu heur doel het geluk van haar kind gold? Maar eenvoudig geloovig als zij was, bad zij innig God om hulp, om verlichting|1666|neutral
+wavs/train_1724_4162_000885.wav|Ongemerkt pakte zij haar koffer: als het noodig was, zou zij even goed gereed zijn als Dorothea en Lina. Men kon nooit weten, hoe de zaken liepen. En de zaken liepen juist zoo als Henriette vermoed had|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007426.wav|was hij in slaap gevallen in eene houding even achteloos als zijne kleedij. Het woeste en ongeregelde van zijn voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000579.wav|Maar bouwt den stapel, bouwt zonder talmen den stapel! Langs de flanken des bergs vielen al de eerste stammen om|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_001381.wav|evenmin als ik de zoo even genoemde zaken verraeld had. Hg vervolgde zijn weg, en ik den mgnen met den meesten spoed|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000990.wav|Helaas! Ik zal nog veel moeten toenemen in menschkunde en schryftalent, voor ik dàt behoorlyk schetsen kan. Maar ik zal m'n best doen. Gelukkig dat we nog in lang zoo ver niet zyn. Er is ruim tyd tot oefening|1666|neutral
+wavs/train_2450_9375_001818.wav|Is Meester Jacobsz. dan van gedachten veranderd, Burgemeester? Ja, schipper! Na het lezen van de brieven sprak hij een warm woord voor de overgave|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002888.wav|Deze aanspraak was, ja, door Graaf Willem ten einde toe aangehoord, maar niet zonder herhaalde teekenen van wrevel, toorn en ongeduld, welke Adeelen niet had opgemerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003980.wav|met zijnen duim over zijnen schouder wijzende. Een gemoed, dat voor ware droefheid vatbaar is, is ook voor het goede vatbaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000537.wav|Wij verloren hen voor een' korten tijd uit het oog, en de kapitein liet alle zeilen bijzetten, ten einde het gevaar te ontkomen, dat ons bedreigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000503.wav|Zij was een Engelsche en zij scheen vroolijk en opgeruimd van aard; zoowel in hare als in haar moeders kleeding, hoe armelijk ook, was nog een zekere netheid te bespeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001997.wav|Gij hebt welgedaan van te komen, Otto! zeide hij met een luide stem: ik zou u bijna reeds zijn gaan opzoeken in de verbodene vertrekken, voegde hij er zachtjes bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001927.wav|de Moccoletti, delaatste vroolijke dolheid van den vastenavond, zal nu plaats grypen; en verkoopers van kleine waskaarsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002869.wav|En de trots, en het reine, niets meer verlangende geluk mengelden zich met het medelijden, terwijl Herakles steeds neêr op Hippolyte zag|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000846.wav|Zoo héél anders dan we gewoon zijn, voegde Amy er bij. Dat wil ik wel gelooven, zonder Moeder en Pietje, zuchtte Bets, en staarde met betraande oogen naar het ledige kooitje boven haar hoofd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001277.wav|doch, hoezeer zijn meeste dagen aan de dienst van dezen zijn jongen meester wijdende, meer dan eens, als de gelegenheid zich aanbood, toonde hy zich een wakker dienaar van den Staat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000743.wav|Zij is waarschijnlijk bij de arme vrouw. De oude vrouw gehoorzaamde haastig. Hij beval haar niets, hij was overtuigd, dat zij hem beter zou beveiligen, dan hij zich zelven deed|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000006.wav|In den wagen van de zigeuners, die op de heide gekampeerd hebben. Zij gingen Dinsdag weg. Vandaag heeft de politie hen achterhaald en hun karavaan geïnspecteerd. Dit werd gevonden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001548.wav|een type uit de Fliegende Blätter, geestig, vlug, met haar rond Duitsche gezichtje en hoog geteekende wenkbrauwen, lachte met Cornélie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000358.wav|om die den eersten den besten naar den kop te smijten. Toen hij niemand meer zag, keerde hij zich om en wilde brommend weder naar binnen gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004641.wav|Het adres was met de hand van Pecksniff geschreven, en het cachet vertoonde zijn initialed De inhoud was heel kort|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001089.wav|Neen, hé? Ik ben zoo lang geworden en veranderd, zegt iedereen. Of hij mij nog altijd met jongejuffrouw zal aanspreken? Mij dunkt, hij moest me maar Augusta noemen, dat klinkt veel prettiger|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003879.wav|Het is wel niet ver, we zouden hebben kunnen loopen, maar ik heb toch maar laten inspannen. Ja, rijden is beter, sprak Stipan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003281.wav|Zeus' woede trof met bliksems dit huis van geheime ongerechtigheid en wie Eurytos trouw bleven, vielen als hij onder Herakles' slagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001046.wav|En zacht in zich zelven voegde hij er bij: Voor de lijderes hierbeneden. Madeleine had een gedeelte van den nacht en den morgen doorgebracht met onderzoek te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000223.wav|Langzamerhand was Tonie weer aan het werk gekomen en naarmate hij aan de kunst hare vroegere rechten op zijn toewijding hergaf, raakte Bertha's beeld verder op den achtergrond|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003251.wav|met een beschermenden hoofdknik, zette de borst hoog op en keek, toen hij zich eindelijk midden in den kring bevond, rechts en links aan de zijden des voorzitters naar een plaats|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000574.wav|Dat was de reden van mijn plotseling vertrek uit Barton, dat toen iedereen, zooals ik wel begreep, zeer vreemd voorkwam, en dat sommigen mij, geloof ik, kwalijk hebben genomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_005715.wav|Ik heb mijne menigvuldige zwakheden in dit opzicht niet verzwegen, maar ze zoo getrouw opgeschreven al mijn geheugen ze mij te|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004638.wav|was omringd; de huizen waren meerendeels zeer leelijk en geheel uit roode steen gebouwd; de straten waren belegd met puntige|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001932.wav|Omdat ik vermoedde, dat het niet juist nu, maar, den eenen of ander' tijd, wel zou uitkomen, dat hij eenig bijzonder werk van u zou maken; omdat hij den goeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000274.wav|Ik luisterde niet, wijl deze letter mij niet aanging. Het appèl liep goed af. Geen uitschrapping; allen waren tegenwoordig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000495.wav|Gerrits oogen tintelden van vreugde, want hij kende die stem. Het was de valsche Jurrie Thijsz. die daar sprak en nu besloot hij om nog scherper toe te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011005.wav|en bedroefd over de verandering, welke tijd, verdriet en tegenspoed in den geschokten, ouden man teweeg hadden gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000848.wav|en u te erkennen als Heer en meester van mijn' wil en mijne wenschen. Mejufvrouw! antwoordde de prins, ik weet niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001900.wav|al dat keurig enicisch glaswerk, zoo edel van vorm, zoo zacht van tinten, en waarin de fijnste cieraden op zoo onverklaarbare wijze zijn ingeblazen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002985.wav|Vrijwillig had zij zich het kind aangetrokken, dat door de vriendin wel wat al te stiefmoederlijk werd behandeld, maar zij had zich niet verbonden om voortdurend in de nalatigheid der bonne te voorzien|1724|neutral
+wavs/train_5809_5116_000013.wav|is een alleen gebleven, Een en zal u nooit begeven, Zoo gy zelve nooit begeeft En Hem leed om liefde geeft|5809|neutral
+wavs/train_2450_5832_001956.wav|die Joseph Sedley voor zijn zuster meegebracht had, zeide zij volkomen eerlijk: het moet heerlijk zijn een broer te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001703.wav|Allen hadden samen gesproken en kennis gemaakt. Zij was de eenige, die niets had durven zeggen. Den volgenden morgen begon het werk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002451.wav|Ik heb iets socialistisch in mij: ik trouw niet om een titel. - Ik ook niet. - Natuurlijk, lieveling, jij ook niet|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000016.wav|en hy heeft toen heel mooi gesproken, en de moeder ook, maar de baron zei dat-i heer en meester op z'n land was, en de gauwdieven straffen zou, en hy was woedend van kwaadheid, en toen zei de moeder|1666|neutral
+wavs/train_2450_11772_000114.wav|Ik ben twee posten vèr geweest om te zien of het verfwerk wel goed werd uitgevoerd. Zie, daar ben je hier ingenieur voor|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001365.wav|het hooge woord kwam er uit: zij geloofde dat ik wel in staat zou zijn een allerliefste coiffure te chiffonneeren in een oogenblik van leegen tijd. Zij verbeeldde zich dat ik, die mij zoo goed kleedde, daar wel den slag van zou hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000067.wav|één vasten getrouwe: stram, gekromd oudje, dat blijkbaar nooit één dag verzuimde, de oefeningen der highlanders aan te zien. Die reverend was werkelijk grappig en het plein was als altijd mooi en de uniformen déden het steeds|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000077.wav|alles niet in zijne volle uitgebreidheid meende, duchtte hij, dat er toch meer ernst onderliep, dan hem aangenaam was. ij kon zelfs niet nalaten, dit aan te kennen te geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003657.wav|Hij droeg degen noch jachtmes; maar een klein hondenzweepje met een gouden fluitje aan den steel stak hem onder den arm uit, terwijl ook zijne hand zooals die zijns vaders gewapend was met een|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001062.wav|Tatamboe zal ons redden!' 'Dan mag hij voortmaken!' zuchtte Herman. 'We moeten ruimte maken, of we zijn verloren!' zei Lord Greybury op kalmen toon|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007641.wav|daar zij in zijn trekken een spottende uitdrukking bemerkte. Ik heb er niets tegen. Ga jij ze wat bezig houden, Dollylief, wendde zij zich tot deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005134.wav|die uit den apothekerswinkel kwam, zeer bedaard op zijn bankje klom en in galop wegreed, onze vriend de voerman was? De alomtegenwoordigheid van deze roode cab|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004628.wav|tik zei bij me zelf, ging de man voort, t toen ik u stil zag liggen: t Dat is Gaflfer en hij heeft weer geluk, dat heeft hij! Het is de roeispaan, kameraad|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002724.wav|Toch spande zij al hare zielskracht in en Betsy merkte onder de beraadslagingen niets. Daarna ging Eline naar boven, naar Vincent; zij wilde hem een grooten brief brengen, die voor hem gekomen was|1666|neutral
+wavs/train_2450_1747_001282.wav|Mijn leeren is spelen wil er bij niet één kind in, zelfs niet bij de vlijtigste. Ik verbeeld mij nog al onder de vlijtigste behoord te hebben; maar toch, wanneer mijn vader of moeder mij de eer aandeed|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000117.wav|Ik zou liever dit jaar niet weer uitgaan,' had zjj aarzelend tot haar echtgenoot gezegd; 'ik zou het alleen doen om Mathilde. die men toch in de wereld moet brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_005611.wav|en dat ons verder te wachten staat. Hij omhelsde haar, beval haar plechtig in des hemels bewaring aan|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000166.wav|Ja, de lakeien en de kameniers lieten berichten, dat ook zij tevreden waren; dat wil veel zeggen, want die zijn het moeilijkst te voldoen. In één woord, de nachtegaal vond algemeenen bijval|2506|neutral
+wavs/train_2450_9234_001911.wav|Een oogenblik daarna riep hij om eene gans, toebereid met azijn, honig, erwten en gedroogde rozijnen en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000024.wav|je kunt dan deze waren verkoopen, met het geld, dat je daarvoor ontvangt, weer den inkoop van nieuwe waren bestrijden en op deze wijze een behoorlijk bestaan vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005970.wav|Ben ik dan geen burger van Engeland? Betaal ik geene belastingen? En moeten de wetten mij dan niet beschermen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000326.wav|Indien Wandelheem nog bewijzen had gezocht, zou hij thans overtuigd zijn geweest. In de gegeven omstandigheden gaf die vraag hem alleen de zekerheid, dat het tweetal zonder argwaan in de eenvoudige val zou loopen, die hij voor hen had opengezet|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000182.wav|en raakte hierdoor aan het spreken over de verdere fraaije gebouwen, die in msterdam gevonden werden, en bijzonder sprak men over den nu geheel, schoon maar pas volbouwden toren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001582.wav|steeds vroolijk onder zijn lompen, bibberend, als in verrukking, voor den winkel van een kapper en barbier in den omtrek van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007242.wav|als iemand nu geen pleizier zal hebben, wanneer dan wel? Verduiveld, dat zou ik wel eens willen weten. Om dus het pleizierhebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002787.wav|Dit nu kon Havelaar niet ontkennen. Wie toch zou beweren een land te hebben gezien waar niets verkeerds geschiedt? Maar hy meende dat dit geen beweegreden was om misbruiken, waar men die vond, te laten bestaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000956.wav|De weinige inwoners, die zich op dit oogenblik aan hun ramen of voor hun deuren bevonden, oogden dien man met een soort van ongerustheid na|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001168.wav|Enjolras. Dezen bewonderde, beminde en vereerde Grantaire. Bij wien sloot zich deze bandelooze twijfelaar, in dezen phalanx van absolutisten aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000387.wav|terwijl wij bij ogendorps standbeeld vertoeven, laten wij een oogenblik vrij spel aan onze verbeelding en wij zien, hoe daar leven komt in dien man van metaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005897.wav|Jawel! Het was zoo: de deur ging van buiten heel gemakkelijk open, en tegelijk' klonk Tom nog duidelijker de stem in het oor, die luidkeels riep|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000161.wav|Gerard was verheugd dat er iets veranderen zou. Hedwig was zoo zwak en loom dat zij zelden te voet uitging. De toestand werd dagelijks hopeloozer, er werd ook geen geneesheer meer|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_000601.wav|Eene oude vrouw, welke al het uiterlijke eener toverheks had, opende hem de deur en geleidde hem, na eene soort van wachtwoord met hem gewisseld te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006190.wav|maar ik zou het wel eens van u willen hooren. Vertel mij alles. Dolly zag haar uitvorschend aan|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000286.wav|zijn gelaat en zijn gemoed waren niet veranderd. Van geslacht een Italiaan, van vaderland een Turk, van moedertaal een Franschman, van opvoeding een Hollander, van geloof een Catholiek, en van hart een goede jongen|2506|neutral
+wavs/train_2450_6408_009051.wav|en schoot vervolgens in een hoest, daar hij onwillekeurig met zijn hoofd vlak boven den keukenschoorsteen kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002799.wav|en gy naamt dat aan, dan, ja, zoudt gy dien naam verdienen; maar hier wordt in tegendeel gevergd, dat gy in het belang van Hun|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001197.wav|Hij wacht een oogenblik voor hij opstaat en, vriendelijk de hand op Dorus' schouder leggend, tot hem zegt: Je bent nu niet vatbaar voor redeneering. Neen! o, neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001156.wav|en, zoo dat wel uitkwam, dan zou zij zien. maar voor dien tijd moost hij er niet aan denken. us in dat opzigt moost|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003052.wav|Gij denkt aan het huwelijk, en God zal u misschien nakomelingen geven. Welke opvoeding zult gij uw kleine kinderen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003939.wav|om zich te helpen. Eindelijk zeide hn': Zulk een onverwacht bericht, met zooveel zekerheid en door zulke lippen gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_002493.wav|dat de zaken, over het algemeen, eenigszins verkeerd liepen. Ten einde ze op eene veelbelovende wgze te recht te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000298.wav|Mogt het tegendeel plaats hebben, en hij na verloop van een jaar in zijne weêrspannigheid blijven volharden, zoo komt het mij voor, dat uwe majesteit wel zal doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000254.wav|Hjj werd boven gelaten en vond Lucie aan haar werk; — zjj was alleen. Zjj was nooit heel op haar gemak met hem geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002425.wav|terwijl het andere gekwetst is door den ijzeren hak van de laars van den eersten stuurman of terwijl hij met zijn stervend lichaam|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002959.wav|waarna de ondergeschikte ambtenaar, op dezelfde geheime wijze als waarop hij gekomen was, het vertrek weder verliet. Deze oogenblikken van respijt kwamen mij wel te stade|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000386.wav|Het is een gebogcheld mannetje in een zwarten rok; hij komt van mijnheer BEAULIEU.' JACQUES haalde diep adem, alsof men hem eene minuut lang neus en mond had|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003722.wav|was voor haar geschokt zenuwgestel te schrikkelijk om verduurd te worden. Zij zonk in haar stoel, bedekte zich het gelaat met beide handen en smolt in tranen weg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001312.wav|Dat doen zij ook, zeide Heynsz: ik heb die gelezen, allebei; want, gezegd tusschen ons, Reynszen is een verstandig man, die wel hooren wil naar raad en niet is een dwarshoofd als die Doedes: en hij heeft in dit geval geraadpleegd mijne ondervinding|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000677.wav|Ja, Leo! dat geloof ik van u. Gij zult noch een tiran, noch een slaaf wezen, en ik, dit moet ik u bekennen, ik zou nooit de slavin kunnen zijn van een man|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_001189.wav|u niet van die onverstandige en misdadige neiging heeft afgebracht. Zy heeft er haar best toe gedaan, mynheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004448.wav|Ik zal morgen gaan en schoonmaken wat noodig is, en naar het verstelwerk zien, zeide Rachel. Zoo, dat is goed, antwoordde Ruth|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000994.wav|Als de huismoeder hem streelde, dacht Jarro, dat al was hij nu zoo sterk, dat hij weer naar het Takermeer zou kunnen vliegen, hij toch liever niet van de menschen zou scheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000157.wav|Bij je bruiloft bestijg ik nog eens mijn Peganus en zing mijn zwanenlied. Alle Donderdagen komen wij bij elkaar, dat is afgesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006545.wav|De arme weduwe in het kleine huisje te Brompton, die haar schat daar bewaakte, vermoedde weinig, hoe vurig sommigen dien begeerden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000540.wav|Hij had eene ziel veronachtzaamd en het was de ziel van zijn kind! 'Mijn zoon Absolom, mijn zoon!'. schreide het door zijn gemoed. Hij voelde zich koud, lichamelijk onmachtig nederliggen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000563.wav|Boven dit alles galmden de angstige roepen der dwalende zonen, die hun moeder verloren hadden; en nog hoger galmde het gehuil der honden, welke hun meester tevergeefs in de verwarring hadden gezocht|1724|neutral
+wavs/train_1775_795_000010.wav|Perkins kwam van morgen op school met een beelderig ringetje aan, met een donkerrood steentje. Ik wou het vreeselijk graag hebben, en dacht maar al: hè, 'k wou dat ik Susie was|1775|neutral
+wavs/train_2450_10455_000669.wav|De legers van dien tijd, maar vooral dat der Staten, leverde een Babel op van de meest verschillende volkeren en tongen, van oorlogslieden, uit hun vaderland door win- of eerzucht uitgelokt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008796.wav|uit den stal ging hij dadelijk naar het kantoor, en nadat hij met den rentmeester het dringendste had besproken, ging hij naar boven naar het salon|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001522.wav|Wat heeft in zulke zielen plaats, die reeds van jongs af klein en naakt onder vreemden zijn gekomen, wanneer zij God verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000178.wav|Thans naderde een reusachtige Thüringer Edelman, die dienst deed als schildknaap van een' der aanwezige Vorsten. De man was nog wel twee hoofden grooter dan Tell en iedereen schaterlachte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000825.wav|Zy is meer dan schoon. Nooit zag ik, in een meisje van twintig jaar, zo veel oordeel, zo veel vernuft; zy is zo vif als een lichtstraal: de goedheid van haar hart blinkt in haar open, en keurlyk getekent gelaat|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_003647.wav|en op den bank gezeten, was zijn eerste werk om naar zijne pistoolen om te zien; doch hij vond die, zoo als hij ze gelaten had, aan wederszijden in zijn' mantelzak gestoken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002411.wav|bedroog EDUARD zich in het schijnheilig gelaat, dat een oogenblik het mom van berouw trachtte aan te nemen, ten einde zijne aandacht nog meer af te trekken van hetgeen om hem heen gebeurde|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004259.wav|Met nog eene dompeling in het genot viel Fledgeby weder in slaap. Toen de oude man zijn bevelen gehoorzaamd had, ginj; hij op het puntje van een stoel zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007932.wav|Uw neef is een brave jongen, mijnheer, een braaf en nobel mensch. Wat gij zijt, mijnheer Nickleby, wil ik niet zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000002.wav|moest men in den omgang met hen bepaalde vormen in acht nemen, en hen aanspreken bij den naam waarbij ze het liefst genoemd werden. Het was echter niet zoo gemakkelijk te weten te komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003373.wav|Dit zeggende, pakte hij mede een been van Helding aan; doch ik bemerkte dadelijk, dat zijne hulp ons weinig baten zoude, want hij waggelde zelf, en had allen schijn van onder den invloed van den wijn te handelen|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_002373.wav|Een diepe ademhaling verluchtte Femke's gemoed. Met open mond staarde zy Wouter aan, als wilde zy de vreeselyke ontknooping opvangen met al de kracht van|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_000815.wav|Zooals ik daar straks zeide, Marie; er moet samenwerking zijn; de Indische ondernemers moeten de handen ineenslaan; dàn zullen wij krachtig kunnen optreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003374.wav|Zelfs met die hulpmiddelen zou ik misschien nog niet zoo spoedig tot mij zelven zijn gekomen, als ik Estella niet met de sleutels had zien naderen om mij uit te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001294.wav|en nog een woord wisseldet met een dier booswichten, of nog eenmaal de lucht inademdet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001302.wav|Daarom moest alles hier stil, doodstil in zijn werk gaan, daarom had men Veritas ongedeerd laten vertrekken. maar die Noordsche melkmuil was in de val|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003546.wav|De vijandschap dezer lieden, die zijne vrouw tegen hem opzetten, en waarmee zij heulde, ontstond minder uit fanatisme dan wel uit familiebelang. De regeerende vorst was kinderloos, en de laatste van zijn stam|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000841.wav|eens riep Anna geestdriftig uit: 'Precies, precies! Dat heb ik zoo dikwijls gedacht; maar hoe heerlijk moet het zijn zoo juist te kunnen uitdrukken, wat er in je omgaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006907.wav|Ja, zeide Swiveller; van haar. Gij behoeft den naam niet te noemen. Er is nu zulk een naam niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005320.wav|was hem wel bekend; hij wist, dat hun eenig doel was te kunnen zeggen, dat de moderne kunst de onbetwistbare meerderheid bezit boven de oude|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000310.wav|Louise is driemaal gevraagd en wil niet. En waarom Emilietje - dat fijne, witte kindje, waar heusch wel iets aardigs in is - iets artistieks, iets delicaats, iets exquis en, ik zoû zeggen, bijna iets natuurlijks|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_000455.wav|als geloofden zij half dat de winter voorbij was en de lente alweer aanbrak, De windvaan op de ranke torenspits van de oude kerk glinster|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007728.wav|Denk daaraan! Let er op. Ik maak het openbaar en ik geef u op. Dat zal ik ! De ellendeling scheen bitter onder die verloochening te lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000410.wav|zal de ander hem in Hoop naar het ziekenhuis brengen en in Liefde naast zijn bed blijven zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001735.wav|En zijt ge hiermede reeds ver gekomen? Van de bron in het bosch. En moet ge nog ver? Een goed kwartier van hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009713.wav|Zij bleef onder aan de steile, breede trap staan; en toen wij boven waren gekomen en omkeken, stond zij daar nog en zeide, nijgend|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001616.wav|schrandere opmerking tegen haren JOHANNES maken kon, dat zij nu waarlijk begon te gelooven, dat 'er tusschen hem en Juffrouw ANTJE WYNSTOK, wat meer aan was, als regt toe, hem aanradende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009147.wav|Ik zou u verzoeken dat niet te doen, als het u niet zoo sterk in uw voordeel deed uitkomen, antwoordde hij ernstig. Vergeef mij; die woorden ontsnapten mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000861.wav|Zij zelve kwijnde weg met eene verwoeste gezondheid, en hare lieveling zou voor hare oogen ten grave dalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005337.wav|men krijgt nooit een teeken uit een lijk. Teeken van leven genoeg van zulk een soort — zij kon er nu den ganschen nacht zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000318.wav|In de verte bleven de vluchtenden, buiten adem, even staan, om in de duisternis naar dit somber, steeds zwakker wordend geknetter te hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000188.wav|en hem met diens hulp van het tooneel voerde. Tot bewijs van zijne achting en dankbaarheid nam Grimaldi een nieuwe pruik van zijn hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003209.wav|Hij deed zich vragen en gaf zich antwoorden, en zijn antwoorden verschrikten hem. Hij vroeg zich: Wat heeft deze tuchteling, deze wanhopige, dien ik zoo hardnekkig vervolgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001211.wav|Het was hier stil; doch eene ondragelijke hette vervulde de boomgaard: de flikkering der vlam, die allengskens afnam, deed hem alle voorwerpen duidelijk onderscheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000393.wav|maar in een zaak van zoo neteligen aart zult gy toch verstandig doen om te rade te gaan met hen, die meer jaren en ondervinding hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003260.wav|terwijl zij met hare hand zwaaide. Ik geloof dat uw vader zal toestemmen dat het een schriftelijk bewijs is van wat ik hem zeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010833.wav|De onweerstaanbare had de roos wel eens de koningin der bloemen hooren noemen. Dientengevolge kon men ook zeggen dat de japon de koningin der japonnen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001751.wav|Het is gedaan!' zeide de Ritmeester, een' traan wegwisschende: 'zijn dood zal mij eeuwig rouwen. Hij werd vermoord, en ik, die het had moeten beletten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006737.wav|en daarom haat ik hern met een gloeienden haat, en zou ik hem eeuwiglijk willen vervolgen, als ik er maar tijd toe had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002428.wav|Als ze over God spreken, mama, en bewijzen, dat hij niet bestaat, als ze onze geheele staatsinrichting een onding vinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002076.wav|Dat is edelmoedig gedacht, zeide mijn vader: maar toch, draag zorg, dat gij niet alles aan den wijn verdoet: en bepaal u dan bij hen, aan wien gij een traktement schuldig zijt|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001065.wav|Het Chirurgijns- en Barbiersgilde, dat zich onder het patronaat van St. Cosmos en Damianus had gesteld, en na de reformatie den naam van die schutsheeren bleef voeren, beschermde hare leden tegen indringers van buiten en vexaties van binnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001185.wav|wij hebben het recht niet, ons in naam der wetenschap tegen een geheel van feiten te verzetten, waarin echter gewisselijk veel zinsbegoocheling ligt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000013.wav|Hare zuster had de oude lieden veel verdriet aangedaan. Zij had in stilte een liefdesroman aangeknoopt met een jong Zwitsersch officier, den kapitein von Zwenken, en daar zij vreesde, nooit de toestemming harer ouders te zullen verkrijgen voor dit huwelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001490.wav|Hij was uitgelaten en speelsch als een kind. Hij slingerde zich op mijn rug. Ik draafde in spel met hem voort en hij lachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005058.wav|en levendig vertelde hij, hoe hij na een doorwaakten nacht, in een boerenpels gehuld, Karenins coupé|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000567.wav|De borst was inwendig niet gedeerd; een geweerkogel, die op de portefeuille was afgestuit, had langs de ribben een groote, maar niet diepe wonde veroorzaakt, die dus niet gevaarlijk was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000246.wav|en als wij overvallen werden, zou ik misschien zoo goed mijn man staan, als de beste. Heb ik lust om alleen te wezen, laat mij dan alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000055.wav|omdat het gaf een Haagsche côterie, heel nieuw gezien, omdat er veel menschenkennis uit sprak, omdat er mooie en aardige scènes in voorkwamen, om duizend andere redenen meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001145.wav|Na deze woorden, nam de geest eene menschelijke gedaante aan, greep den bogchel bij de beenen, zette hem op het hoofd tegen den muur en vervolgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000879.wav|hierop te gemoet: 'o mijn lieve zoon! schoon gij nu een reisje gedaan hebt, er zijn overal en ook binnen deze stad zoovele|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000259.wav|Lieve Willem! heugt u nog wel, dat wy, als kleine jongens, met elkander speelden? en dat ik eens een goed pak slagen van u kreeg, om dat men u gezeit hadt: dat ik tegen uw Moeder een bek getrokken had; ofschoon het onwaarheid was|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_002104.wav|De Graaf, die haar blijkbaar had verwacht, trad terstond naar haar toe, nam haar eerbiedig bij de hand, welke Reinout losliet, en geleidde haar onder een heusche betuiging van welkom bij de Gravin|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008037.wav|en dat, onverschillig of een leening op Maandag of op Vrijdag gesloten was, het beloop der interesten in beide gevallen hetzelfde zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000704.wav|of eenige opheldering van hem hebben wilde. De beul maakte zich van Aladdin meester, nam hem den ketting, dien hij om den hals droeg af|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001638.wav|Heeft hy niet in alle Staats-kollegiën zijn getrouwen, die naar zijn hand vliegen, en in alle kringen zijn verspieders, die hem van alles|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001461.wav|Niets. Mama zegt dat zoo, om me te excuzeeren. Ik ben niets en een heel nutteloos lid van de maatschappij. En daarbij niet eens rijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010798.wav|De Franschen zijn zeer sterk, mijnheer, ging Dobbin verder. Het zal lang duren voor de Russen en de Oostenrijkers hun troepen kunnen aanvoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000195.wav|De lezer zou misschien beide mannen herkennen, zoo hij ze van dichter bij zag. Welk doel had de laatste? Waarschijnlijk den eerste warmer te kleeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008845.wav|en dan is het verloren moeite er ook nog zoo nieuwsgierig in te kijken. Zij zien er vrij aardig uit op een|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000153.wav|neen, neen. Haar gezicht bleef onbeweeglijk. Tot het laatste toe, en zelfs nog naderhand, behield het dezelfde strengheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002348.wav|De behandeling van dit punt gaf aanleiding tot een omslachtige uitweiding over de Italiaansche school, welke gevolgd werd door een vertoog over het voortreffelijke der keurslijven v. Douillié, en besloten met een aanbeveling van den pasteibakker Jakobsz|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001936.wav|Mevrouw T. had welstaanshalve deze gedenkschriften niet uitgegeven, en leefde van een kleine rente, die haar, men weet niet hoe, was overgebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000239.wav|Onverstaanbaar ! Dat heb ik u van nog twee anderen ok hooren zeggen. Maar vertrouw daar niet te veel op, myn beeldje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000927.wav|in vertrouwen, en het rooken. Rooken? Gij bedoelt den schoorsteen toch niet? zei mijn tante. Neen, juffrouw, antwoordde juffrouw Crupp|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004141.wav|Ik heb hem gezegd waarom ik het eene schennis van vertrouwen en eene beleediging vond, zei Bella. Ja, wel zeker|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005625.wav|voor hem zoo gelukkig, hoewel vol ziekte en smart; elken nacht was hij weder een kind en bij zijn broeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004736.wav|antwoordde Wronsky. Versta mij wel, dit is bij mij niet de leidende gedachte geweest, maar ik heb mij laten meevoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000859.wav|Tell in zijne macht? Is Tell dan vrij? Vriendelijk zag Gerold de arme geplaagde en gejaagde vrouw aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003112.wav|maar verklaarde terstond dat zij meer wijd dan diep was, dat er geen levensdeel was gekwetst, en dat er uit deze kwetsuur onmogelijk eene plotselinge dood had kunnen ontstaan; daar moest ietwes anders zijn bijgekomen, dat hij trachtte te onderkennen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001051.wav|En nu bleef hij doodstil, meenende, dat hij papa waarlijk te veel had afgebeuld, want zij hadden een dollen rit dien morgen gedaan, als dronken van de gladde lengte der wegen, als bezwijmeld van overmatige snelheid|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001752.wav|an gemelde eannette ix hebben wij alleen te zeggen, dat zij een veertigjarige officiersdochter was, noch door de fortuin, noch met schoonheid, noch met bijzondere gaven des geestes bedeeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002218.wav|Emilie had eerst niet gewild. Beter een eigen huis, klein, een klein nestje. Als Hugo de witte lelies mooi vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002089.wav|De jongen heeft daar den naam van Smike gedragen. Alles is duidelijk; de data komen met de boeken van mijnheer Squeers overeen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000483.wav|tochtte in zijne kamer. Hij was nu zeer geägiteerd. Hij was na het lunch naar Xaverius gegaan, waar hij de keizerinnen vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000344.wav|Lipara moest na het Congres nu eens iets anders vinden dan dien eeuwigen Vrede. De keizer zoû nu wel voor den Vrede zorgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001074.wav|Kees zegt, dat ze het hem niet had moeten leveren, want dat hij beter op zijn stuk zou hebben gestaan, en toen wou hij warempel al weer over Pop beginnen, maar ik zei, dat hij knap vervelend wordt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002170.wav|om het midden gesloten en met bonte randen voorzien was: een kleine kalot, van rood of geel laken, met een klep van achteren, en van boven met een topje voorzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000496.wav|of men plichtbesef had en werken wilde. Meer dan tijd was het dat alles eens ter dege werd nagegaan, daarom zou zij van daag niets overslaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000507.wav|wier gezelschap hem het aangenaamst was. Hij vond Turowzin in de billardkamer en Stipan Arkadiewitsch in de deur in gesprek met Wronsky|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009713.wav|Heeft de lieve lezer, in zijn ervaring in de maatschappij, nooit dergelijke opmerkingen van goedhartige vriendinnen vernomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003419.wav|opdat maar alles bij het oude bleef en zij de verschrikkelijke vraag, wat van den zoon zou worden, konde vergeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000816.wav|eens echter vestigde zij hare oogen op mij met een onderzoekenden blik en vroeg: Leo, zeg mij, hebt gij veel met vrouwen omgegaan? Met de vriendinnen mijner moeder nogal, maar sinds. Ik vraag niet naar oude vrouwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004731.wav|met een angst, die niet verminderde, toen hij zeer dicht bij haar kwam, en haar op een ontroerenden en, naar het haar voorkwam, dreigenden toon in het oor|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001411.wav|Haar dochter niet aantreffend in de keuken, vroeg zij vriendelijk aan Neeltje, of Dina boven wezen zou. Neeltje antwoordde stuursch het niet te weten, liet haar lompweg staan, en vroeg eerst na een oogenblikje, of ze Dina nog spreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001767.wav|Palmieri, huisprelaat, een der zeven protonotarissen van den H. Stoel, kanunnik der uitmuntende liberische baziliek, advocaat der heiligen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005935.wav|Ik weet het. Hij kan mij evenmin redden, als ik hem kan helpen. Als gij komt om over hem te spreken, ga dan maar heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000654.wav|En toen ik alles gezegd had wat ik bedenken kon, zag hij my met zyn helder gezichtje aan en zei nu en dan een klein beetje afgebroken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001347.wav|met ontstichting zag hij dat zijne beide kwasten, die nà hem wenschten binnen te komen, door zijn overijld digt werpen van de deur in hun voornemen verhinderd en tusschen de deur en het kozijn gekneld waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_008181.wav|en wij stapten het huisje van een der arme vrouwtjes binnen, die juist bozig was haar vuur aan te blazen om den inhoud van een sauspannetje aan de kook te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004247.wav|waarmede zij de zijne schudde. Daarna ging zij met vluggen tred naar buiten. Zij is allerliefst, sprak de oude dame|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001408.wav|Weldra was dit gebeurd, doch nu zag men, dat de Ingelanden de zwarigheden niet te hoog hadden opgevijzeld; want de vaarten en plassen liepen niet door|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002150.wav|En hoevelen worden er niet levend in den kuil geworpen?' voegde VAN DE WALL er bij. Door de leden van het gezelschap voer eene rilling, welke bij Mevrouw RAALTE zeer lang aanhield|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000770.wav|Hij voelde een brandenden dorst, hitte in zijn hoofd, koude over al zijn leden; hij greep naar zijn veldflesch, maar deze was ledig; hij had er niet aan gedacht, haar te vullen, toen hij tegen de bergen|2506|neutral
+wavs/train_1724_3921_002123.wav|De morgen ging voorbij, Addy kwam thuis, en de nerveuze afwachting week niet van haar. De middag ging voorbij, zij bleef thuis, dwalende door het huis en altijd, altijd turende naar die bus|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000171.wav|Op de villa Lachine is een kamer als ontvangkamer in gebruik. Dit vertrek ziet uit op den weg en heeft aan den kant van het grasperk openslaande glazen deuren. Het grasperk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000513.wav|een eenvoudig winkeltje. Ook ben ik nog. met. met de hum- ten achter. Maar heel weinig, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002948.wav|spreekt van zelfverwijt, wat zoudt gij zeggen als het met veel zwaarder woord moest genoemd worden, wat ik mij door mijne onbedwingbare hartstochtelijkheid voor het leven op den hals heb gehaald|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000461.wav|Neen, neen. Niet noodig. Vendale reikte hem de quitantie over. Doch de belangstelling, waarmede Obenreizer een oogenbiik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000733.wav|op den inval, mij achter de deur van het badhuis te verbergen; want ik dacht, dat zij wellicht nog voor het badhuis in te gaan, den sluier zou afnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002402.wav|dat ik een vreemde zal zeggen, of ik mij door zulke voorstellen gestreeld voel of niet. Zij worden mij onder vreemde omstandigheden gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001138.wav|Met den derden pijl deed ik hem in zee storten, en het paard viel neder naar den kant, waar ik mij bevond, zonder mij echter te raken of te wonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003267.wav|werd hij boos, en beweerde dat er geene noodzakelijkheid bestond om juffrouw van Berchem te waarschuwen, dat men evengoed maatregelen kon nemen te harer bescherming in het beslissend oogenblik, dat men om redenen moest afwachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000378.wav|zijne moeder met liefde ziende op hem neêr, maar, in haar eenvoud, niet bevroedend, dat in Hugo school een leven vreemd|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001316.wav|Er is een groot onderscheid,' hernam Leentje, 'tusschen het geven van een penningsken en het verschaffen van jaarlijksche bijdragen aan een schepsel, dat ons niet raakt; je kleedt je zelven uit, om die mamzel als een prinses voor den dag te laten komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_004469.wav|van dezelfde meening; zij gelooft, dat een stil huiselijk léven veel beter is dan openbare|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002025.wav|hetgeen niet volstrekt onder de goddelooze ijdelheden des levens behoort, op dien dag gewoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010377.wav|zooveel vriendinnen had en daar zoo bemind was, in de wereld komt, door haar critische sekse versmaad wordt|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001907.wav|Wat weet gij daarvan, wat voor mij eere of schande is,' viel hij uit met een laatdunkenden glimlach, 'een burgerkind, dat nooit in den hofkring heeft geademd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_005006.wav|en ik zag mijn geleider, bij het licht van zijn lantaarntje, met verscheidene mannen spreken, die naar eene vereeniging van politiedienaren en matrozen geleken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003458.wav|en vonden zijn spoor ook tot bij het Takermeer. Maar hoe ze ook zochten, ze konden hem niet vinden. Caesar, de hond, begreep heel goed, dat zijn volk naar Peer Ola zocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001684.wav|Sire, antwoordde de geneesheer, dit werk bevat een groot aantal hoogst merkwaardige zaken, waarvan de voornaamste is, dat, wanneer men mij het hoofd zal hebben afgeslagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002236.wav|In allerlei weer, mooi of leelijk, stil of winderig, waren we allemaal op dek, liepen twee aan twee op en neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001370.wav|Maar toen zag het meisje hem verwonderd aan. Waarom wil je me wegsturen? zei ze. Verlang je om alleen met je rendieren te wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003544.wav|Zoodra ge bedaard en kalm zijt, zal ik zelf u haar brengen. De arme moeder liet het hoofd zinken. Vergeving, mijnheer de dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002063.wav|en beweert ten stelligste, dat gij deze regelen slechts behoeft te lezen, en te zien wat hij daar heeft bijgevoegd, om volkomen genezen te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000547.wav|De weg was breeder geworden, zij stegen dus gemakkelijker de hoogte op, dikwijls de kronkeling van het pad verlatend en de rotsen opklauterend om er gauwer te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001184.wav|Er is niets dwazer,' zeide EUGENIO, met de uiterste koelheid, 'dan zich gepleegde daden te verwijten. Wat onherstelbaar is, kan niet herdaan worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002185.wav|Dat zoû my verwonderen,' hernam Thomson: 'want hy heeft my zelf ontboden.' 'Zoo!' zeide de Lakei, hem met een oog van twijfel aanziende: 'wien moet ik dan aanmelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000394.wav|ooit op komt dagen, zoo hoort men dat levenmakend ding den ganschen dag door. Op deze zelfde plaats hangen ook kleeren te drogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000203.wav|Hij moest langer dan anderhalf uur door afschuwelijke onderaardsche gangen gaan, gebukt, gebogen, in de duisternis, in de modder; langer dan anderhalf uur, mijnheer, met een lijk op den rug|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001440.wav|Welnu,' sprak hij, 'wilt gij niet langer wachten?' Op een koel en ontkennend hoofdschudden van zijn bezoeker, bedacht zich de heer VAN DE WALL een oogenblik. 'Enfin,' prevelde hij, 'het moet dan maar|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001442.wav|verborgen voor al onze familie, onze kennissen, onze relaties. En het is alles, alles jouw schuld! - Je bent onredelijk! riep zij uit, trillende onder zijn beleediging|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_001412.wav|deed hij alsof hij nu eerst zag wat zijn zoontje uitvoerde, en gaf den jongenheer een oorveeg, die de kopjes op de tafel deed rinkelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000885.wav|Oogenblikkelijk staakte nu BLOMMESTEYN dat gesprek, scheurde zijne hand los uit die der Vriezin, en zeide: 'Zal uw tergen geen einde hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000572.wav|en gaat ernuheen, antwoord de de heer Datchery, nog altyd rammelend met zjjn los geld. Zyt ge hier dikwijls geweest, goede vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008422.wav|Na wat rust en ontspanning ging ik weer met mijn ouden ijver aan het uitwerken van een nieuw idee, dat mij langzamerhand geheel vervulde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001949.wav|Ik hoop, dat het goed is. Alleen de beelden. Aylva keerde zich om. De koffers waren gepakt. De kamer was kaal, maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001851.wav|evenzeer als ik my overtuigd houde, dat er niets buiten noch tegen zijnen wil besloten wordt. Ik beken, dat ik wel gewenscht had, het vaderland reeds nu te mogen dienen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001600.wav|Zij zeilde door alle moeilijkheden heen, en omdat men inzag, dat zij het het beste wist en het meest praktische deed, gaf men haar toe. Maar terwijl zij bezig was met het uitdenken van hare fancy-kiosken|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_000854.wav|Het zakje bevatte een gouden medaillon met twee haarlokken, en een eenvoudigen gouden trouwring|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001586.wav|Er zijn lieden, die zich bezighouden met het delven van goud: hij hield zich bezig met het medelijden aan den dag te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003998.wav|Elizabeth Musch mijn kamerdienaar wel mede te nemen: hy heeft een goed verstand van de lange jacht: en de andere genoodigden zullen waarschijnlijk hun jagers ook wel medenemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000408.wav|nende, maar een paar uur verwijderd van nschede, waartoe zij kerkelijk behooren, hebben met engelo een zeer levendige, met nschede|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000951.wav|Het veld van Waterloo heeft thans de kalmte, welke aan de aarde, als de rustige voedster van den mensch, behoort, en het gelijkt op alle vlakten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002109.wav|Maar toch. als ze zeker geloofden, dat ik dadelijk terugkwam?. Wanneer zouden ze dat gelooven en welk voordeel konden zij daarbij hebben? Laat eens denken. Als|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002628.wav|Deze Heer heeft de waarheid gesproken. Hij wist niet, hij kon niet weten, dat ik mij hier in huis bevond. Hoe gij mij hebt weten uit te vorschen, is een raadsel, dat ik niet verlang te onderzoeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003668.wav|Met zijn pogingen om bijzonder duidelijk te zijn, was Barkis zoo geheimzinnig, dat ik hem wel een uur lang in het gezicht had kunnen staan kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002113.wav|Verwonderd over het licht, dat hij door de reet der deur zag, was hij opgestaan en tastend genaderd. Hij stond op den drempel, met de hand aan de kruk der half geopende deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001323.wav|Terstond steeg hij af, bond zijn paard met den teugel aan een' boomtak vast, en zette zich, nadat hij uit zijn valies een paar beschuiten en dadels gekregen had, bij de bron neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004124.wav|Maar toen stond de groote hamel op, en kwam op hen toe. De ganzen vonden, dat ze nog nooit een schaap met zulke lange grove horens hadden gezien. Ook in andere opzichten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001562.wav|ik geef je een pak ransel! En Van der Welcke wrong zich, zenuwachtig, liep dol door de kamer, liep de kamer uit, achtervolgd door zijn demon. - Addy, als je niet uitscheidt, krijg je een pak slaag, dat je|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003693.wav|Ik geloof u,' zeide De Witt: 'en ik geloof ook, dat gy er naar zult handelen. Maar ik bid u, luister deze reis beter toe; want ik heb geen tijd genoeg te verliezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000784.wav|als gij wilt,' zeide MAGDALENA: 'aan u, Graaf! heb ik geene verplichting, en het zal mij niet verweten worden, indien stijfhoofdigheid uwe ondergang berokkent|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004163.wav|Op datzelfde tijdstip sprongen de twee personen uit het vervallen gebouw, dezelfde, welke JOAN in de herberg Jacob van Lennep, De pleegzoon gezien had, met het mes in de vuist voor den dag, en snelden op de kar aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004955.wav|In hare verslagenheid en onder haar zelfverwijt, wendde zij schielijk het hoofd af, opdat hij den diepen schaamteblos niet zien zou, die haar gelaat overtoog. 'Mijn geheugen schiet te kort om die vergelijking te maken,' hernam zij|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006836.wav|en wij waren alien in de Woestijn van Sahara door den nacht overvallen. Juffrouw Mills bezat een verbazenden rijkdom van woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001433.wav|De jonge dame van wie gij spreekt, staat, zooals gy weet, op het punt van te trouwen, Neville, zeide de heer Crisparkle zeer ernstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001978.wav|neerzetten en over dit meesterstuk van het afschuwelijke nadenken. Na een korte aarzeling dacht hij: Zij zouden den tijd hebben mij te ontkomen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000342.wav|Hij had een vraag aan Henk op de lippen, een vraag, die hij bijna niet durfde doen, een vraag om geld. De tweede maal, dat Henk hem geld voorgeschoten had, was dit niet meer met de gewone, goede gulheid gedaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_005880.wav|en dat is eene heel voordeelige gewoonte, Andy, en ik raad u, om ze aan te leeren, nu gij nog zoo jong zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002152.wav|zoo groot en lang als hij was. Nu verbeeld ik me, Erik, dat als de vlinder op het land was blijven liggen, hij gauw vergaan en uit elkaar gevallen zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000995.wav|eenige verbazend oude paleizen in Genua; een voornamelijk, dat er van buiten veel naar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001546.wav|zoodat VELASCO schier alleen aan den oever staan bleef. Deze bevond zich nu in den toestand van een kind dat, met zijne ouders wandelende, hen niet heeft durven vergezellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000355.wav|thans kan ik sterven, ik weet dat ik een man en kinderen gelukkig heb gemaakt! Wat beteekent alle glorie der wereld vergeleken bij deze zaligheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001039.wav|eergevoel, schoonheid en deugd. Maar er is toch iets, dat niet deugt, in spijt van al die voorrechten. Wat kan dat zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002568.wav|Maar het was ernstige, zuivere, gelukkige wezenlijkheid. Zij reden rechtstreeks|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005179.wav|De maan scheen vlak op de oude poort, die derhalve onder haar boog eene zeer donkere schaduw wierp|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006338.wav|terwijl hij buiten staat is om te kennen te geven- wat men doen of wien men halen moet. Hij heeft de letter B geschreven en is daarbij blijven steken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006212.wav|en het was tevens een genot voor zijne vrouw. Jaren lang hadden zij niet anders dan op Zondag door Londen gewandeld, wanneer de winkels gesloten waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004383.wav|Blijkbaar maakten wij een zonderlingen indruk op hen en zij vroegen zichzelf af: waarheen brengt deze grijsaard dien knaap en dien hond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003070.wav|Ik zal omtrent Edward hetzelfde doen, viel Chester hem in de rede, terwijl hij eenige afgerolde houten weder op het vuur schopte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003362.wav|Gij hebt dubbel gelijk, Heer Baron!' antwoordde de Ambtman, met eene bevallige buiging: 'en hoewel het een het ander niet uitsluit, beken ik dat ik mij kwalijk heb uitgedrukt|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000566.wav|Men vermaakte zich uitstekend. De aardige blijspelen werden zeer goed opgevoerd. In de pauzen waren de gesprekken vroolijk en levendig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000866.wav|dat hij zijn vinger op den haan van het pistool had gehad, gewacht had tot op het oogenblik waarop het signaal tot vuren gegeven moest worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004632.wav|die die kerel in deze afschuwelijke geschiedenis heeft gespeeld, heel goed begrijp, en dat ik, daar ik ze aan den brayen man|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001161.wav|wilde afrukken. Vrees niet, het leven uws vaders is veilig, en indien uw nieuwe rampen hem zozeer niet hadden getroffen, hij zou zijn opsluiting met geduld verdragen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001563.wav|En dan?' vroeg EDUARD achteloos, als had hij de vraag niet verstaan. 'Dat is nog al duidelijk; ik ga naar huis en gij komt bij mij logeren; dan kunt gij zelf uwe schoone polsen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_011374.wav|Zij verwachtten mij voor Kerstmis thuis, maar hadden geen idee dat ik zoo gauw zou komen. Ik had hen met opzet misleid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010672.wav|Ik beroep mi op Mortimer hier; hij weet er alles van. Mortimer slaat zijne nedergeslagen oogleden op en doet even zija mond open|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005364.wav|die altijd daar was, waar zich de elite bevond; daarheen zagen alle jongelieden zonder een toenadering te durven wagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001571.wav|Hij is goed, nog evenals vroeger, denkt Augusta, als hij in den loop van het gesprek met groote achting en genegenheid over haar gestorven grootvader spreekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005104.wav|Misschien, sprak juffrouw Jenny, de pop op armslengte van zich afhoudende, terwijl haar critisch oog de uitwerking harer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002930.wav|Het is heusch geen malligheid, beste vriend! antwoordde Tigg. ,jKom, maak er twee en een half van! Voor dezen keer maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000288.wav|is het uw welbehagen, dat wij hun het hoofd afslaan? Wacht nog een weinig, antwoordde Zobeïde, opdat ik eerst hunne verdediging aanhoore|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004631.wav|De Fiscaal zette zich en JOAN bleef tusschen twee dienaars staan, niet ontevrede over dit oogenblik respijt, hetwelk hem veroorloofde zijnen toestand een wijl te overdenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006046.wav|Nadat Edward hem gehoorzaamd had, haalde hij een fraai schaartje uit zyn zak, en vervolgde, terwijl hij zijne nagels knipte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000470.wav|schei uit. Zoo lang je geen zeventig bent, heb je den tijd. Ja, grootmama De Laders, Dercksz. Ik herinner mij haar. in Indië. vijftig jaar geleden. - God, wat een tijd, huiverde Lot|1666|neutral
+wavs/train_2450_6058_001682.wav|en onder luid gejuich werd hij begroet, tot groot genoegen van al degenen die in den schouwburg waren en reeds eenige lucht van de geschiedenis gekregen hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001542.wav|en zijn twist met den maire nopens Fantine bekend was geweest, en Javert op dit oogenblik had gadegeslagen, zou zich afgevraagd hebben: wat is er gebeurd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000436.wav|Van tijd tot tijd komen cliënten, die de kantoorschel in beweging brengen en daardoor aan Keesje de gelegenheid geven voor een oogenblik zijne zitplaats te verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001140.wav|En heb je toen weer hier je intrek genomen?' 'Weer? Hoe komt u dat te vragen? Ik woon hier immers zoolang ik te Batavia ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000705.wav|Dit, zeide hij, is uw voorbehoedmiddel tegen alle ongeluk, dat je zou kunnen treffen, indien gij slechts stipt alle voorschriften in acht neemt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002832.wav|Ik heb geduld, dat hij mij voor zijn speelbal en werktuig hield? Dat weet gij. Gij hebt mij daar gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000039.wav|en haar recht om dien man de verantwoording harer daden te ontzeggen, trok zij haar arm los en keek hem vlak in het gezicht. Nooit was zij in zijne oogen zoo schoon geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000143.wav|Ik zag de ruiters het gebergte indraven, Willem! Ze kunnen immers hier komen? begon Baumgarten. Tell glimlachte en zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_001035.wav|Ik zal ook nooit techniek krijgen, ik kan niets. Hij sloot even zijne oogen; eene treurigheid waasde vlugjes weg over zijn bewegelijk gezicht|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000329.wav|Ja, niet waar. Emilie maakt het zoo bleek. Mama Van Lowe ging voorbij, aan den arm van Otto van Naghel. - Maakt Francis het nog al goed, mijn jongen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001469.wav|zoo juist ter snede, als wilde zij ons door een ernstigen, behendigen wenk tot nadenken brengen. Sinds bijna een half uur was de hemel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003134.wav|zijn kruidhof was door hem tot al de volledigheid gebracht, die het tijdperk vergunde, en zijn laboratorium bovenal eischte kosten en zorgen, die hij niet aan zijn lichaam zou besteed hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000914.wav|en prevelde bij zich zelven, dat zijne kleindochter ten minste nog weltevreden en gelukkig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001357.wav|Mijn raad is dus, dat uwe majesteit aan deze menschen aalmoezen geeft, en hen aanspoort hunne gebeden met de uwen te vereenigen|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000076.wav|Niet eer zult gij weê mensch worden, dan als ooijevaars tot u komen, en een van hen u zijne hand tot een eerlijk trouwverbond aanbiedt|496|neutral
+wavs/train_2450_5459_005410.wav|en zeide: in heete scheenen. O, mijnheer Bumble, zuchtte de dame, ik ben zoo verschrikkelijk van streek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003538.wav|Niet geheel, gravin. Zijn ongeluk. Ja, maar een ongeluk, dat voor hem tot het hoogste geluk geworden is|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011379.wav|zijn geweten zoo koud en traag door de aderen kruipt, als net toen in die van Montague deed? Zoo koud, hoewel net weer warm was; zoo traag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001018.wav|en na hem gedurende zeven dagen te vergeefs terug te hebben verwacht, deed hij door geheel Caïro naar hem zoeken. Maar hoeveel moeite hij zich gaf, hij kon niets van hem vernemen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001808.wav|Misdadigers. - Ottilie, ik smeek je, wees stil. O wees stil. Waarom spreek je zoo. Jaren is het zoo kalm geweest. Zie Ottilie, wij zijn TE oud. Wij zijn zoo oud mogen worden. Wij zijn al gestraft|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_004100.wav|en aan de linkerzijde opgetoomd: de vederbos hing van achteren af: de radius der kraag was twee duimen te klein en de laarzen waren twee duimen te lang. De sjerp|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000468.wav|toch eene veel duurdere beweegkracht dan die welke eertijds aan de steenkolen, toen deze nog in overvloed voorhanden waren, ontleend werd. Het gevolg hiervan was eene geringere voortbrenging|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001827.wav|Zij zat opgewonden voor hem, zij had gelezen haar allerlaatste bladzijden, met verhit gelaat, met klinkende stem, met een koorts in heel haar wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002965.wav|Eilieve, dek u, mynheer, bad de heer Sapsea, grootmoedig te kennen gevende dat hy het volstrekt niet kwalyk zou nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002322.wav|Hij is zoo gelukkig met zijn oogenblikkelijk ondernemen, dat hij nu de ernstige gevolgen niet zal begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002367.wav|ik weet wel, dat U dit als een verkeerd sensitivisme weêr in mij zal afkeuren, maar ik kan het niet helpen, mijn lieve moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001684.wav|en de ander eene dochter van eene nicht der ruid, van gelijke jaren als, om tot strooijonker en strooivrijster, bij de aanstaande plegtigheid te dienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000370.wav|gelijk ontsnappen aan haar eigen gedachtenloop. Ze zag een vrouw wachten in de voorgalerij, en daar haar vader uit was, ging ze de bezoekster te woord staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001743.wav|en den boog der oude waterleiding van de abdij van Chelles overdekt, bespeurde hij inderdaad boven het struikgewas een hoed, nopens welken hij reeds verscheidene gissingen had gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000639.wav|totdat het my duidelyk werd aangewezen. Maar plotseling bemerkte ik het, gaf toe, en zond het geld terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002772.wav|En het zoû tot niets leiden,' viel Mevrouw Musch in: 'of denkt gy, dat De Witt ooit iemand naar Engeland zoû afvaardigen, die een andere politieke denkwijze dan de zijne|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001524.wav|Maar het lieve kind bloosde zoo sterk, en was zoo angstig, en verontschuldigde zich zoo smeekend, dat tante er medelijden mee kreeg en zei|496|neutral
+wavs/train_2450_12599_000350.wav|het ontbrak er nog maar aan, dat zij die smerige kerels gingen voorspreken, hun gedrag vergoelijken; de njai's, die hun meesters bedrogen, rechtvaardigen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000811.wav|Hij vermeed denken en spreken over al wat het lijfelijk geslachtsleven betrof van den aanvang af zoo stipt en volslagen, dat dit hem spoedig tot natuur werd en dit geheele zielsdeel als uitteerde door|1666|neutral
+wavs/train_1724_1362_001867.wav|Met tranen van gevoel op de wangen, tracht de yverige dienaar des Evangeliums hem te bewegen, aftezien van de wysheid naar den mensch, om te worden ingeleid in de geheimenissen der wysheid Gods|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001373.wav|Daar zij nooit iemand inviteerden, bleef het geheim van hun lekkere tafel ongeschonden. Zij hadden een goede keukenmeid en Cateau reed haar goed na, zeggende, dat meneer zoo moeilijk was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_001428.wav|Hij had overwonnen; de schuit had den stroom doorsneden: het vlot met paarden ook. Nu kunt gij zelf het, riep Tell, het roer aan den echten schipper overgevend|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008156.wav|Dit laatste riep zij in de gang, en ging tegelijk weg, om Augustus Moddle op te zoeken, zoodat Pinch met Mercy alleen bleef|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001469.wav|Mamaatje lief, zeide Juffrouw Burgerhart, wy hebben uwe bevelen voldaan, en. maar, het drankflesje opnemende, moet ik dan kyven? Foei, myn Heer, gy moet op een ander tyd beter oppassen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_000856.wav|woorden verloor de vizier het geduld, en voer in toorn tegen zijne dochter uit: Onwaardige! wilt gij mij het verstand doen verliezen met uwe laffe sprookjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001056.wav|komt op de stoep en houdt een aanspraak, die hij reeds voor het mogelijke geval van te voren had ingestudeerd. Het was een vreeselijk bloeddorstig stuk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001206.wav|dan dat dezelve zou kunnen strekken, om eenen afwezigen vriend te vergeten, omtrent welken ik niet twijfelen kan, of hij neemt opregtelijk deel in mijn geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003794.wav|terwijl hij in eene steeg bleef staan, om zijne oogen af te vegen, die ik liever zou willen verliezen, dan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000109.wav|Wat bedoelt u dan? Ik bedoel, dat ik de belooning heb verdiend. Ik weet, waar uw zoon is en ik weet, wie hem hebben vastgehouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_001242.wav|Maar wee u, huichelaar! die uit valsche schaamte uwe afkomst verloochent en voor uw minderen door wilt gaan! Roem vrij op uwe sterkte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003058.wav|Toen het gastvrij echtpaar dat niet had willen doen, had ze hun verteld, dat ze de laatste jaren had rondgezworven met een|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000828.wav|maar werd de illuzie ooit wel in het werkelijke leven? Hij wilde niet de stemmen hooren: ze lokten tot den leugen. Er was geen zekerheid, in niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001034.wav|en eene taal te hooren voeren, zooals men geenszins van eene krankzinnige zou verwachten. Hij begreep nu dadelijk, dat hare kwaal niets anders was, dan eene hevige liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002213.wav|wij waren als verblind door het licht der lampen. Maar onmiddellijk was alles om ons weder in het duister gehuld|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001086.wav|De drie laatste woorden zyn de naam, de twee eersten drukken den titel uit. Het spreekt vanzelf dat de juiste vertaling van zoodanigen titel moeielyk is. Toch heeft het de oude Valentyn in z'n werken over Oost-Indie beproefd|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_002004.wav|De teekenaar spreekt: meent ge dat ik den verleidelyken indruk van zulke schetsen niet voorzag? Wordt ze niet uitgewischt door wat er volgt? Volstrekt niet! Zie maar|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_000673.wav|De brief werd geschreven, aan Betje voorgelezen en gegeven. Nu, hoe gevoelt gij u nu ? vroeg Boffin. Hebt gij er zm in|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004953.wav|Mijn postscriptum — om bij dien term, dien ik daar even gebruikte, te blijven — is geheel in overeenkomst met hetgeen gij zegt, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002404.wav|De lippen van Mechtelt vertrokken zich bij dit gezegde tot iets, dat een glimlach beteekenen moest: och mijn hartje! zeide zij: gij kunt er niets van meenen. Daar was Klaartje van den Abeele|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000835.wav|Maar bitter zijn wij voor onzen eigenwaan gestraft. Helaas! gij waart nog te jong en onervaren! en gij zijt tegen de verleiding niet bestand geweest. Het gebed, dat ik dagelijks tot God voor u opzond, is niet verhoord geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007444.wav|ontbloeid. Ik had er veel voor gegeven, als nog een twijfel mogelijk was. Toen ik nog twijfelde, was het mij zwaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002154.wav|en toen Elinor haar gevolgd was, zag zij hoe haar zuster zich van de tafel afwendde, met een droevig gezicht, waarop duidelijk stond te lezen, dat Willoughby er niet geweest was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000946.wav|vreesde, dat, werd zulks den volgenden dag bekend, zijn gevolg welligt zou weigeren, haar te gehoorzamen en verder te trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000559.wav|De jongen zoû denken, dat zijn aanstaande schoonvader gek was geworden: er liepen wel duizend cocottes in London. Welk jongmensch kende er niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002340.wav|En zij zag hem aan met een uitdrukking van schrik, van ontzetting. Maar toch was hij over haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002127.wav|vrij wijn en meê. Eenige krebben, die tegenover den ingang stonden, en een houten stalling, die naast het huis was opgeslagen, gaven bovendien te kennen, dat men hier zoowel te voet als te paard welkom was en verversching bekomen kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001423.wav|doch gij kunt het wel helpen, dat gij de gordijnen niet losmaaktet, toen ik u zulks verzocht: wel is waar, elk is zich zelf het naast, en de vrees, die u beving, is uwe beste verschooning|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000350.wav|Tom blafte binnensmonds en wuifde met zijn pluimstaart. Nou! kom dan maar hier, bij den baas! Je bent anders de kwaadste ook niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000416.wav|Het is maar een huurpaard, en moet van avond nog mee naar Londen. — Van avond? zeide Joe. — Ja, van avond, hernam de ander|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000994.wav|Zonder haar man te antwoorden, hield Anna den tooneelkijker omhoog en zag naar de plaats, waar Wronsky gevallen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000017.wav|met een klankje van prettige vroolijkheid, iets als gedempt goud. Frank had schik in hem en liet hem vertellen en hij deed het eenvoudig weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001643.wav|Zij vergenoegde zich niet den roem mijner talenten in het koningrijk mijns vaders rond te bazuinen, maar bragt den roep daarvan over tot aan het Indische hof|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007069.wav|Hij kwam te gelijk met Peszow en Kosnischew binnen. In het salon bevonden zich reeds vorst Tscherbatzky, de vader|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001150.wav|het gedurig oponthoud, dat de storm op de terugreis had veroorzaakt en de onuitsprekelijke verlichting, die Laurie's hoopvol gezicht haar gegeven had, toen ze, uitgeput door vermoeidheid, angst en koude, aankwam|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001203.wav|Zijn stemmetje klonk als in inspanning, als lichtte hij iets op; zijne kramptrekkende, kleine, breede handen maakten het gebaar van moeilijk beuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001290.wav|aan de gevolgen, waartoe een overhaast besluit gemeenlijk aanleiding geeft: want hoe zeer hij wel niet op de wederliefde van Juffrouw WYNSTOK durfde hopen, hij was nu voor zich zelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001905.wav|Slechts eenige oude, loodkleurige, magere hanen konden geslacht en gekookt worden. Ook aan vrouwelijke bediening ontbrak het|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000003.wav|Eene hoogheid van woorden scheen een vlucht te nemen door het keizerlijke kabinet, te willen naar buiten, door het hooge|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001719.wav|Zoodra ik weet waar wij de stad het gemakkelijkst kunnen binnen komen, zal ik het u weer laten weten. Van Boisot! las men in het andere briefke|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001614.wav|Een geringe koude belet hen, die zich bibberend in bed leggen, te slapen; een groote koude, die men geruimen tijd heeft moeten doorstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003153.wav|zoo? Zoovele nachten! vervolgde het meisje met vrouwelijke tederheid, waardoor zelfs hare stem een zachten toon aannam|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000253.wav|En die zuster van jou ook, die zei, dat ik toch wel heel veel geld voor mijn toilet uitgeef. Ja, dat doe ik ook. En daar verkies ik geen aanmerkingen op. Ik wil er niet burgerlijk uitzien met twee blouses en éen rok. Dank je wel|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000907.wav|Het komt hier, dunkt mij, het meest aan op de beminnelijkheid zijner nicht en pupil,' sprak van Velzen, 'en die heb ik juist niet hooren roemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006933.wav|Annuschka, zeide zij, ging voor het meisje staan en zag haar aan, zonder te weten wat zij zeggen wilde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000890.wav|maar ik was nu te trotsch of te beschroomd om geld van mijn gastheer ter leen te vragen, en evenmin wilde ik een rijtuig op crediet nemen en bij mijn thuiskomst beginnen met mijn vader te verzoeken, het rijtuig te betalen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003475.wav|De schoolmeester hoorde haar met verbazing aan. Welk eene heldhaftigheid in zulk een kind! dacht hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001542.wav|Ik wilde, dat ik van u beroofd was, antwoordde ik, mijn hand losrukkend. Ik wil niets meer met u te maken hebben, hondsvot|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004983.wav|een fraai, bruin paard van Andalusisch ras, dat niet dan met ongeduld den teugel scheen te velen, en welks bestiering, naar men zien kon, een geoefende, fiksche hand vereischte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000699.wav|De hertogin van Yemena was op Castel Vaza: de hertogin had haar wel eens te logeeren kunnen vragen, meende Vera|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000396.wav|Wat zegt gij 'er van, mijn jonge vriend BLOMMESTEYN? Gij hebt nu al zoo lang in het Noorden omgezwalkt, dat gij toch wel eens dien grooten Vorst van het Noorden zult willen zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001354.wav|Wij slaakten een' kreet van ontzetting, weinig minder pijnlijk dan het gegil van onzen armen kapitein, want was het heden zijn lot aan het spit te worden gebraden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003339.wav|even kalm en bedaard was, als hij den geheelen dag was geweest, slaakte hi een diepen zucht, en begon te begrijpen, dat er met gevochten was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000757.wav|zij stuitte in het voortlezen, en riep uit: 'Hemel! mijne moeder is ziek, mijne moeder is ziek!' Juffrouw KROMBALG, die reeds de verandering|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000880.wav|hetwelk hij mama niet vergeven kon, al had zij hem de drukke mevrouw Stork toebedeeld aan zijn rechter-, en den hartelijken mijnheer Vernooy aan zijn linkerhand|496|neutral
+wavs/train_2450_5000_001160.wav|Ik kon myne oogen niet gelooven. Ik opende de buitendeur die op de werf uitkwam, en keek naar buiten; maar hy was nergens te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000700.wav|zij schaamde zich in het geheel niet de handen aan het werk te slaan, verheugd als zij was dat Marcellus Emants, Een drietal novellen er geen handiger huisvrouw, geen beter moeder, geen voorbeeldiger echtgenoote bestond dan zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001451.wav|jou. Zeg dat niet zoo minachtend. Dat is heel veel. Maar eerst dit: je moet niet bang zijn. 'Metamorfoze' schrijf ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000760.wav|Eene vriendelijke en gulle uitnoodiging dier vrouwe aan hare nicht, gevoegd bij het liefelijke lenteweder, had deze tot een reisje naar Alkmaar doen besluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000607.wav|des geheelen gezelschaps niet, toen Toosje Opper iets heel moeielijks had opgegeven, in de stellige overtuiging dat Bartje Bloms pand voor den dag zou komen, en het waarlijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000787.wav|Niets dan een gewoon zondig mensch!' antwoordde Graswinckel, die zelf opgestaan was, om hem te verplichten zich ook op te heffen, maar die hem liefderijk beide handen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000750.wav|want het is eene zegepraal, en ik verheug mij in die gedachte. Ik zou niet minder vernederd willen wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005778.wav|Mattia, die erg verlangde om eens eene gevangenis te zien, ging met mij mede; bovendien stelde ik er prijs op|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000205.wav|Tegen dien tijd zullen wij, mijne vrouw en ik, zoo het God behaagt, u daar onze twee kinderen brengen, en ik hoop, dat dit geheel geene vertraging aan uwe reis zal veroorzaken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000449.wav|hij weende, totdat de bron zijner tranen bijna uitdroogde. De brave vader had zijn broeder plegtig doen beloven, dat deze zich het lot van den wees zou aantrekken, dewijl hij hem niets kon nalaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000376.wav|kettingen gemaakt van paardenbloemstelen en prachtige ruikers geplukt, tot wij al die schatten weggooien om een eekhoorn meester te worden, die bij een loodrechten boom opklautert|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000717.wav|Gij waart u zelf niet meester en zijt over het grasperk onverwachts de kamer binnengedrongen. Zoo was het, mijnheer, en toen hij mij herkende, keek hij, zooals ik nooit te voren een man heb zien kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000065.wav|en dat zijn kromgebogen zwaard wel geschikt was om, gelijk twee dagen te voren, schrik aan te jagen onder een ongewapenden hoop, maar hem van geen nut zoude wezen indien hij daarmede op een|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003575.wav|gelijk wij zeiden, een Christelijk man en burger van een vrijen staat was, voelde hij in deze omstandigheden eenige ongerustheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000244.wav|toen dit hem eindelijk gelukt was, zag hij rond of er ook hulp in de nabijheid was, en kermde van pijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001396.wav|zich weder ten zijnen huize bevond en de maaltijd was afgeloopen, ving Sindbad aldus aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004609.wav|Is het nog ver? vroeg de vrouw terwijl zij op eene bank ging zitten, de oogen opsloeg, en het zweet haar langs het aangezicht liep|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004715.wav|Daar het hem inviel, dat zijn moeder wachtte, ging hij weer naar den waggon terug. Niet waar, zij is bekoorlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001019.wav|en scheen nu rustig en vergenoegd te zijn. Je zult in een grooten tuin gevangen gezet worden, en een zorgeloos leven hebben. Ik vind alleen, dat het jammer is, dat je van hier zult weggaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003977.wav|zijn hoed aan een bepaalden knop te hangen, op een bepaalden stoel te gaan zitten, over bepaalde onderwerpen met bepaalde personen te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001727.wav|uit medelijden was opgenomen. De papieren zouden volgens de meening van den ouden man het verdere wel doen. Allerlei zwarigheden kwamen hun echter, toen zij het plan bespraken, voor den geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005091.wav|en alles wat ik voor hen had willen doen, hadden zij geweigerd: blijkbaar was ik in hun oog geen broer van hen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001674.wav|Toen stoof Moeder op, naar de porte brisée. Leo wipte weg, naar de gangdeur; wel fluisterde zij hem snel nog toe, te blijven; doch hij wilde eerst eens naar boven; hij had de kinderen nog niet gezien: bij zijn aankomst, straks, werd er geslapen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001610.wav|of zijne inhaligheid kon noch wilde voldoen, was ter prooi aan zijne willekeur en aan de smadelijkste bejegening. De beklagenswaardige Juliaan bevond zich in dat geval|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003079.wav|Zijn buitengewone bekwaamheden hadden hem dan ook sinds lang de achting en het vertrouwen zijner landgenooten doen verwerven; want niet slechts was de Heer van|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000558.wav|doop het huwelijk verbonden te zien aan het eenige meisje, dat ooit eenigzins zijne aandacht getrokken had, was hij eensklaps verstoken geraakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000891.wav|Zij waren al tamelijk ineengekrompen, maar in vergelijking met den Gepensioneerde slonken zij geheel tot niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001075.wav|Nauwelijks had het gerucht van den vreeselijken moord hem bereikt, of hij verzamelde zijne strijdmacht, en rukte op het slot Kroonenburg aan, waar Gerard van Velzen eene schuilplaats had gezocht|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000005.wav|kamarinja?' klonk het vleemend met Dailahs lokstemmetje achter het gordijn. En Aboe Bakar ging naar binnen. Als pijpestelen zoo aaneen vielen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000634.wav|De Franse ridders hadden hun degens weder in de schede gestoken, zodra zij bemerkt hadden dat het leven der Vorsten niet bedreigd was. Met de aanhouding der Vlamingen mochten zij zich niet verder bemoeien: dit was een werk dat hun adel zou te kort gedaan hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001231.wav|Dat alles werd gezegd met groote virtuoziteit van invectieve, zooals nog nooit gehoord was van|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000311.wav|Hij bereikte met haar de bloemige plek, waar zij verschenen hem was naast hare godin en legde voorzichtig haar neêr in het bloemige gras|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002256.wav|en ongetwijfeld kon een conservator van een museum er niet trotscher op zijn. Bovendien scheen mij de collectie zeer rijk toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000704.wav|legde zich geheel op zijn buik in den plas, maar zag er na die verkwikking ook weer zoo levendig en wakker uit, als in den vroegen morgen. Teun|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000381.wav|besloot hij eenige partij van de gunstige omstandigheden te trekken; niettegenstaande het leger op voet van oorlog moest blijven, gelukte het EDUARD verlof te bekomen, om zich eenigen tijd uit het kantonnement te verwijderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010643.wav|zeide mijnheer Jarndyce, met zijn vinger op den brief tikkende, terwijl hij dien op de tafel legde, langer dan vijf en veertig jaar geleden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005387.wav|Bij nadere overweging liet hij dit plan echter varen, daar het wel wat al te romantisch was om het uit te voeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001521.wav|zei Pell, met een zachte en ernstige stem. Gij hebt' mij er aan herinnerd, mijnheer, dat dit gesprek geheim en in vertrouwen werd gevoerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000176.wav|en dus maakten zij eene glazen kist, legden Sneeuwwitje daarin, en schreven er met groote gouden letters haar naam op|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000139.wav|Verlande wanhoopte aan hem en was telkens boos; mevrouw had kasian maar toch ook een zwaar hoofd in de toekomst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000284.wav|dan verzoek ik u tevens te gelooven, dat dit noch uit minachting, noch uit onbeleefdheid geschiedt, maar wijl ik er een bijzondere reden voor heb, welke gij zoudt billijken, als gij haar kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000560.wav|De oude vorst was, even als alle vaders, zeer gevoelig ten opzichte van de eer en deugd zijner dochters|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002028.wav|Hij verlangde er niet naar, maar het zou ook in vele opzichten nadeelig voor hem geweest zijn. Dienzelfden ochtend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4370_000066.wav|Ijvrig doorzocht ze het grasveld, plukte uitgeloopen paardebloemen met het linkerhandje, hield ze met het vleeschstompje|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001143.wav|Wat is dat? vroeg prins Edzard aan de palfreniers achter zich. Deze betuigden hunne onwetendheid. De prins hield stil; een der|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002216.wav|drongen hem door merg en been. 'Kees. ik sterf. o God!. ik sterf!' En met haast onhoorbare, gebroken stem fluisterde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000705.wav|de dames bevende rijzen. Het bal werd vervolgd; in de wendingen van den wals namen de uniformen en slepen weder de vorige schitteringen aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001989.wav|de vraag was nu maar, of hij haar nog zijner waardig zou achten; maar zoo hij het verleden kon vergeten, zou de toekomst alles goed maken. Regina was niet van dezulken, die hetgeen zij ondernemen, ten halve doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008295.wav|geen wedervergelding voor hetgeen eenmaal geschied is. Je weet wat zij nu wenscht en verwacht, namelijk de scheiding|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008186.wav|De heer Jones schreef een breedvoerig en omstandig verslag van het diner, dat in de Demagogue verscheen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000126.wav|Nu Willem tot straks; wees kalm als je thuis komt, anders komt moe den geheelen avond niet weder tot bedaren.' Een uur later sloop Willem als een dief de ouderlijke woning binnen|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001395.wav|iet weinig popelde hierbij het hart van het jonge meisje, dat wel kon nagaan, wat het doel was van het bezoek, en een natuurlijke bezorgdheid aangaande den uitslag daarvan voeden moest|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002061.wav|Waar moet ik dan die burgerlijke macht gaan zoeken?' vroeg de Ghiselles gejaagd, daar hij zag dat zijne prooi hem ging ontsnappen. 'Wel! dat zal u nu licht vallen, het wild loopt vanzelf in den strik,' sprak de luitenant lachend|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_002083.wav|Toch niet, zei David. Het was mijn idee. Ieder het zijne. Ben ik er niet over begonnen dat ik een sommetje had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000068.wav|en binnenmuren en dakgewelven, dat er van binnen niet veel plaats is voor iets anders dan die dikke muren. De trappen zijn smal, de portalen klein|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002956.wav|Ik smeekte derhalve den Heer Van Lintz, mij mijn goeden naam niet te ontrooven: ik stelde hem uw huwelijk met Henriëtte als een bepaalde zaak voor: ik bood hem mijn invloed bij onze bewindslieden, mijn hulp ter ontvluchting aan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000898.wav|Dat ritje - de scheepsjongen van Michiel de Ruijter zou het al zijn levensdagen niet meer vergeten. Heisa! dat ging er van door! Wie er wilder was, Paddeltje of zijn paard, zou moeilijk te zeggen zijn geweest|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000608.wav|aar vind je dat niet ook net iets voor een man? ij schrijft absoluut niet of hij er over denkt, vandaag of morgen of misschien wel eerst over twee weken te zullen komen opdagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001854.wav|op het land opgevoede Betsy anders dan zich aangetrokken gevoelen tot den fijn beschaafden, schoonen man; die zooveel gereisd had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001338.wav|Goed, goed, alles goed! Maar. DE JAVAAN WORDT MISHANDELD! Want: wederlegging der HOOFDSTREKKING van myn werk is onmogelyk|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001134.wav|Jean Valjean maakte den zwarten doek, waarin zijn rechterarm lag, open, nam het linnen, dat om zijn hand was gewikkeld, weg, en liet zijn blooten duim aan Marius zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000484.wav|Neem de lantaren, zeide Sikes, terwijl hij door het venster naar binnen keek: ziet gij de trap voor u|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003201.wav|en vernederde zich op zijn gewone manier. Jane Osborne treurde met haar zuster Maria gedurende de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000866.wav|Amgiad wachtte den leeuw onverschrokken af, en ontving hem met zulk een' krachtigen zwaardslag, dat hij hem den kop vaneen spleet, en zijn vijand dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000990.wav|ze let op, dat hij nu en dan naar zijn ring kijkt. En, ernstig geworden, praat ze van de vreeslijke tijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001343.wav|onder ps. Maurits zich, voorzien van al hun distinctieven, begeven naar den naasten post, waar ook de controleur kwam. Toen de met zes paarden bespannen reiswagen arriveerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000160.wav|Zij vond er iets sluws, iets geslepens in. - Het heeft me altijd gespeten, ging hij voort. Ik ben een man van beweging|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000317.wav|de geheele geschiedenis van den vorigen dag was voor mij op den achtergrond teruggeplaatst, en, alleen denkende aan hetgeen mij thans was medegedeeld, deed ik dienaangaande een menigte vragen, welke mijn goede vader het zich een genoegen maakte, te beantwoorden|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000251.wav|Het is wel eens bang geweest daarbinnen en donker daarboven. Er hebben tranen gevloeid, van wier bitterheid onze vroolijke jeugd, ondanks al haar verbeeldingskracht, geen denkbeeld had|2506|neutral
+wavs/train_2450_6098_009226.wav|Een slechte, valsche meid, zei juffrouw Joram. Er heeft nooit iets goeds in haar gestoken! Zeg dat niet,. antwoordde ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000808.wav|ovenal is het mij hinderlijk, dat dikwerf de spelers over die gedeelten, welke ik de beste acht, los henen loopen, en meermalen door verkeerden en valschen nadruk de beste verzen bederven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004402.wav|Hij moest vrij zijn; hij moest ten allen tijde kunnen gaan, waar hij wilde. Het scheen ook, alsof zelfs Sigurd tevreden was, en of de vriendschap tusschen hem en Jan steeds even groot bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000216.wav|En hij aarzelde een oogenblik, wel begrijpend dat er iets akeligs gebeurd was, maar zich niet precies kunnende voorstellen wat|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_004004.wav|Paul dronk soms, op de ballustrade gezeten, even een kopje meê, en hij leerde haar achteloos een paar sterrebeelden: den Groote Beer, Cassiopeia, de Lier; hij zou haar morgen eens zijne sterrenglobe toonen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7982_002983.wav|en waarmede zij steeds ontevreden blijven. Wij kunnen niet naar ons genoegen uitmaken, tot welken stand de man vroeger heeft behoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001818.wav|Ja,' zeide Louw: 'maar dat wy hier juist een Franschman by noodig hebben, dat wil er by my niet in.' 'Wees maar gerust,' hernam Verhoef: en scheer de Franschen niet allen onder eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002588.wav|Jij bent bang, Brittles, zeide Giles. Dat ben ik niet, luidde diens antwoord. Dat ben je wel, klonk Qiles' stem weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002535.wav|Onderweg gaf Bologna een nieuw bewijs van zijne zuinigheid, dat Grimaldi deed besluiten in het vervolg niet meer met hem tereizen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000852.wav|Daarom wil ik je een goeden raad geven. Zoodra we beneden komen, zullen ze je vragen een werkje te doen, dat je heel gemakkelijk zal voorkomen. Maar pas op, dat je het niet doet|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000733.wav|maar altijd vast in slaap, eer ze meer dan een paar tranen had te voorschijn gebracht. Waren Laurie en de oude Esther, de kamenier, er niet geweest, dan, meende ze, zou ze dien verschrikkelijken tijd nooit doorgekomen zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001045.wav|Nog vier jonge Amerikanen drentelden heen en weer. Boven de neergeslagen achterkappen der rijtuigen mengden de Zweedsche en de Amerikaansche vlaggen hun geel en blauw, wit en rood|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001517.wav|En Lot dempte, achter Elly, zijn tred, zijn gebaar, zijn stem, en ook Elly was heel voorzichtig, meende hij, als was zij bang die glazige, antieke atmosfeer te breken door te veel jeugd|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_006663.wav|tot gekromde oude mannen en vrouwen, die nog maar een paar weken leven voor zich schenen te hebben; en van ploegknechts, die werkelijk iets van den Engelschen grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002957.wav|Aan een langen riem had hij eene soort van bedelzak over zijn schouder hangen. De weduwe zette hem brood en kaas voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006065.wav|Ik ben niet wel. Gij moest maar naar bed gaan en mij hier laten. — Naar bed? antwoordde hij; ik ga niet graag naar bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011658.wav|klopte hem op den schouder en noemdehem Dobbin, mijn beste jongen. De bode had inderdaad reden om zijn hoofd te laten hangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001010.wav|en de goede Kapitein, die ginds zijn pijp zit te rooken, kan u verhalen hoe gevreesd de naam van Don Manoël in den Mexicaanschen zeeboezem en in de Zee der Antilles was|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000724.wav|priester van het oratorium, gewoon hofprediker, bisschop, en heer van Senez. De portretten van deze zeven hoogeerwaarde personages versierden deze zaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011455.wav|Ik verlang niet dat gij mij hier uwe Georgiana's komt opdringen, alsof gij haar eigenaar waart en de mijne bovendien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010139.wav|maar hij glimlachte, als George te laat beneden kwam voor het ontbijt. Juffrouw Osborne, George's tante, was een verwelkte oude vrijster|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004017.wav|als wij eene classificatie der maatschappy moesten maken, in de afdeeling der oude jongens zouden plaatsen, en de lijst dier afdeeling zou zeer lang worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001090.wav|blijdschap schittert uit mijne oogen en blinkt op mijn gelaat. Ja, mijne verrassing is zoo groot, dat ik niet wist, hoe te moeten beginnen, om er u mijnen dank voor te betuigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011145.wav|en zij wilde niet walsen! In een woord zij deed alles, wat fatsoenlijk was en dat is de reden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000420.wav|Eene mondaine moest zijn diplomatisch. Hoe zoû zij den prins ontvangen dien avond. Ze was in een grooten tweestrijd, nu zij over den prins dacht|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000948.wav|Keesje, zei ik, toen je den tuin doorkwaamt, en toen ik je aansprak, was je bedroefd, en nu lijk je wel wat boos te zijn|496|neutral
+wavs/train_2450_5210_001980.wav|Maar dit baatte niets, want Hugh was vlug ter been, en spoedig had hij haar weder in zijne armen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000333.wav|Een enkele brief, een paar bladzijden vol lieve woordjes zoû zijn geheele werk te niet doen! Want, in zijne woede, nu op eens, zag hij het|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004679.wav|en haar dochter dankten en prezen haar. Zie eens, zeide de overste en wees naar het venster|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001216.wav|Integendeel ik kan mij zeer goed in uw' toestand verplaatsen, en in plaats van u over uwe morrende taal eenig verwijt te doen, beklaag ik u veeleer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000565.wav|dat de dokter, die over. mevrouw Kirkland ging, mijnheer Barsham was; dat de baker, die haar hielp, Barsham's moeder was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002367.wav|Zij voorspelt u een duchtige verkoudheid, zeide het schalksche meisje: of kunt gij nogal tegen een nat pak? O ho! zeide ik: daar vrees niet ik voor: straks loop ik mij weer warm|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000500.wav|en die vermeerdering van populariteit neemt, ondanks den machteloozen tegenstand der Vereeniging tot onderzoek, enz. met den dag toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000574.wav|gereedelijk uitlokken, om voor hun, als waren zij jaren lang vrienden geweest, de geheimen van hun hart bloot te leggen. Toen BLOMMESTEYN ophield, zeide WEYERMAN, met eene schijnbare deelneming|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001819.wav|Evenals de nonnen spraken de pensionnairen haar bloedverwanten in het spreekvertrek. Zelfs aan de moeders werd niet vergund haar te omhelzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006662.wav|en op de stoep van een armhuis zaten eenige oude lieden op stoelen te dutten; maar anders zag men bijna niemand|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004101.wav|De nieuw aangekomenen werden alras door eenige andere genoodigden gevolgd, zoodat het gezelschap na verloop van een half uur voltallig was, en uit een twaalftal edellieden bestond|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001655.wav|De vader, die zijn zoon, naar Salomoos voorschrift, met de roede kastijdt, handelt ook uit liefde; maar niemand zal mij wijsmaken, dat gemelde zoon, gedurende die kastijding, die vaderlijke liefde bijzonder waardeert|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000837.wav|Ik Meneer! antwoordde zij, bevende: ach God! ik ben een arme weduwvrouw en leef hier eenzaam en alleenig, sinds men zeun mij verlaten heit: zou ik hier iemand in huis 'ehad hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002577.wav|Maar waarom nu die angst? Er was toch niets. Hij was zoo vrij, als hij maar zijn kon. Eenzaam was hij, eenzaam en vrij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003734.wav|daar ik overtuigd ben, dat je opgewondenheid meest veroorzaakt wordt door de onzekerheid van je toestand|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003432.wav|Wronsky van zijn zijde kon volstrekt niet begrijpen, waarom zij haar reeds zoo drukkend leven nog meer vergiftigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001897.wav|Zoo gruwzaam is deze aanblik dat ik terstond al mijn krachten inspan om er mij van te ontdoen. Ik kan, ik wil dat gezicht niet langer voor mij hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001040.wav|Had ze niet op dat schip zich moeten vergenoegen met een klein rantsoen droge ryst en vuil water? En was ze niet in die en vele andere omstandigheden altyd tevreden geweest, als ze maar mocht samen wezen met haar Max|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005364.wav|Wat zijt gij bleek van avond! zeide Barnaby. Wij zijn te lang uitgebleven, en hebben haar ongerust gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000235.wav|was verward in zijn brein; hij zag geene uitkomst. Wat hij ook dreigde, hij stond alleen tegenover haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001011.wav|en dat zijn gewaande hoorns niets anders zijn dan een mestvork, die hij op den rug draagt en wier tanden, op een afstand gezien, uit zijn hoofd schijnen te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003640.wav|puik! de Heer van Aylva zit niet beter te paard. En door die warme belangstelling gedreven, die elken liefhebber van paarden, hoeveel te meer een Frieschen liefhebber, bezielt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004203.wav|ik kon niet verdragen, dat Weinstübes gedrag op het jacht als lofwaardig voorgesteld of ten koste van dat van Reynhove geprezen zoude worden, en vatte daarom het woord op. Tante! zeide ik: neem mij niet kwalijk; maar ik moet een opmerking maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_004271.wav|Thans denkt gij zoo, Harry, antwoordde zijne moeder. En ik zal nog altijd zoo denken, riep de|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003759.wav|zuchtte en beet op zijn vingers; Helding stond als versuft: hij drukte mij de handen, terwijl hem de tranen uit de oogen sprongen. Wat mij betreft, ik was zoodanig door de beschuldiging|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000764.wav|ij is de jongste broer van ulia s vader, maar zij kept hem haast niet. et schijnt, ean ebster, adertje angbeen dat hij haar eens als baby heeft gezien, maar ik geloof niet, dat hij ooit van haar heeft gehouden of verder eenige notitie van haar heeft genomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005926.wav|dat op de tentoonstelling den eersten prijs bekomt. En dan is zijn beschaving ook van een bizonderen aard|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012387.wav|die bijna stapelgek op hem was; en dan had je dat mooie Creoolsche meisje, juffrouw Pye, te St. Vincent, weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004602.wav|roept hem een Heer, rijk in goed en in land: Ei spoedig! gij veerman! naar d' overkant! — Mijn pontje is klaar, zegt de vroolijke gast: Maar heb je nu al in de beurs getast?|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000264.wav|alsof hij lust had, over eene canapé te springen, die achter hem stond; maar de kolosale man drong op hem toe en was hem te sterk|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000489.wav|Voor mij?' Zij lachte hem hartelijk uit. 'Och kom, heeft papa het je niet verteld? 'Wat zou hij me verteld hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002019.wav|Gerrit, nu niet over mijn bloote voetjes! waarschuwde Constance. - Maar ik voel, dat je geen vreemde bent, dat er tusschen ons is. een band, een verwantschap, iets mystieks bijna|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000207.wav|Zoo verliepen weder eenige dagen onder toenemend gebrek en meerderen nood. De stad werd langzamerhand steeds nauwer ingesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001937.wav|want dan had zij geweten, waaraan zij zich te houden had. Maar zij kon of mocht het hem toch niet kwalijk nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003536.wav|te minder, daar hij alleen over de waarheid een dubbelzinnigen glimp behoefde te leggen, om haar naar welgevallen te vervalschen. Antony had altijd gevoeld, dat Mabelia geen liefde voor hem had; hij meende nu te weten, waarom|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000812.wav|of snelde een lantaarnopsteker, die zijne ronde deed, voorbij, een spoor van rook en vonken van zijne toorts achterlatende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_003352.wav|in het schitterende zonlicht helder roode, groene, blauwe, witte en gouden gordtjnen. Uit vensters, en van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003490.wav|welks plechtige stilte de schuldige ziel tot een gedwongen omgang met zichzelven veroordeelt, had hij die bleeke moeder voor zijn bed zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000279.wav|Clennanrs gelaat scheen ongeloof of twijfel uit te drukken, want zij liet er onmiddellijk op volgen: U gelooft mij niet en toch is t zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003063.wav|Tot dien tijd kan ik evengoed vrijen kost en inwoning van het graafschap nemen; want ik betaal toch ook mijne portie in de belastingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006847.wav|Na eene poos bedenkens zeide ik, dat het schermen misschien zijn talent was geweest. Ik geloof zelfs niet, dat hij kan schermen, jufvrouw, antwoordde de oude dame|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001433.wav|Meer en feller zoude BLOMMESTEYN, en wie weet wat niet al, gezegd hebben, zoo niet ANTJE, door eene zachte drukking van hare hand op de zijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000692.wav|onder veel weifeling, geheime veeren verborgen waren, die hem als met verrassingen, zelfs voor hemzelven, daden konden doen uitvoeren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000318.wav|Achter hem, als een kind, kwam mama Ottilie, en zij kuste haar moeder, heel zacht en voorzichtig, en toen zij daarna Takma begroette, trok hij hare hand, zoo dat zij ook hèm een kus gaf|1666|neutral
+wavs/train_2450_7982_001699.wav|Hierbij moet men bedenken, dat de jonge dokter eenigen tijd in de gasthuizen der hoofdstad had doorgebracht, en dat, hoewel Burke noch Bishop|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000512.wav|Neem, vervolgde zij, de sabel, welke daar aan den muur hangt, en sla uwen slaaf het hoofd af. Amgiad was niet weinig verbaasd|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000146.wav|Met de haar eigen minachting had zij hem oogenblikkelijk bericht dat zij het sluw genoeg wist aanteleggen om haar onverschilligen man, die alleen aan zijn gemak dacht, geen argwaan te geven|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_000710.wav|Is dit duidelyk? Ge ziet dat de heer Slotering wèl iemand was, die een initiatief wist te nemen, je had je dus by hem kunnen aansluiten. Luister verder|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000123.wav|Er staan ons slechts twee wegen open: terugkeeren of doortrekken, want hier blijven kunnen we niet: we zijn ongedekt; het eerste dunkt me echter nog gevaarlijker dan het laatste|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003478.wav|Mijnheer Rokesmith, dat meisje heefl zich sedert dien dag dikwijls in een armzalig licht gezien, maar nooit in zulk een ellendig licht als nu|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001061.wav|Van wie zou dàt zijn?' zei Julie, en ze keek zoo'n beetje viezig. 'Wat een kaal iets.' 'Is er geen kaartje bij?' vroeg Ma. 'Nee,' zei Julie en snorde tusschen het groen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005450.wav|Hoe langer zoo onrustiger, alsof hun toenemende afkeer in zijn slaap tot hem doordrong en zich in zijn slaap tegen hem uitte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011832.wav|De beste kan niet beter doen dan dat, baas Peggotty, zei Steerforth. Hij had zijn naam al opgevangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004068.wav|Even als een beekje, dat, van den top der Alpen ontweld, langs tallooze omwegen voortgevloeid, verscheidene kronkelingen en bochten beschrijvende, een' geruimen tijd|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001036.wav|men deed meestal niet langer dan een oogenblik moeite haar de ware namen in het geheugen te brengen. Koppig als heel oude menschen, bleven zij vasthouden aan hare verwarringen van geslachten, personen, namen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000383.wav|Steyn, in de vertrouwelijkheid van dat samenzijn, na eerst met elkaâr gedejeuneerd te hebben, had aan Lot verteld van den brief, den brief, dien hij, al verscheurd, gelezen had met Adèle Takma in het kantoor van den ouden heer|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_002595.wav|zij misschien, haar vader zeker; dat zij moesten gered worden; dat de heillooze plannen der Jondrettes moesten verijdeld, en het web dier spinnen moest verscheurd worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000106.wav|Indien dit zoo is, wil ik de hoop niet opgeven, zeide ik: want ik ben overtuigd, dat de narichten, die men over mij zoude willen inwinnen, niet zoo geheel tot mijn nadeel kunnen uitloopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_004157.wav|dan nemen zij dienst als hof meestei' of als kok aan boord, en men ziet ze in maanden niet weer, en nog eens zoo slecht als vroeger komen ze terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002595.wav|is mijne houding van dit oogenblik. Gij zult het weten dat ik u doorzie, dat ik mij niet laat afschrikken door het ruwe masker dat gij goedvindt voor te doen om. de oorspronkelijke trekken uit te vinden, die|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002938.wav|En zonder een woord verder te uiten, zonder zich zelfs om te keeren, ging hij de trap af, mij altijd vasthoudende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006361.wav|Deze had er een handje van majoor Dobbin te tiranniseeren want zelfs de beschroomdste menschen spelen den baas over iemand|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004405.wav|Ei! ei!' zeide de Jonker VAN SCHERPENZEEL: 'dat is geen echt spel. Wil UEd. ons een roes laten drinken en zelve nuchteren blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001217.wav|denken is de eerste noodzakelijkheid, de waarheid is voedsel gelijk de tarwe. Een verstand, dat zich van wetenschap en wijsheid onthoudt, vermagert|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003367.wav|Zijt gij soldaat geweest? Ja, goede vrouw, soldaat. Waarom gaat ge niet naar de herberg? Wijl ik geen geld heb. Helaas, zei mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000571.wav|hij was aan dergelijke hartstochten niet gewoon; hij werd er ongeduldig om en vermaande Marius dikwijls tot het wezenlijke weder te keeren. Op zekeren morgen hield hij deze toespraak tot hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001401.wav|Daarna liet de sultan zich een schaakbord brengen, en vraagde mij door teekenen of ik dit spel verstond, en eene partij met hem wilde spelen. Ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000719.wav|Je zult tevreden zijn,' hernam zijn vriend, en liep naar de voorkamer; terwijl Eylar, hoezeer niet dan met tegenzin, het warme bed verliet en zich aankleedde|1724|neutral
+wavs/train_5809_5116_000096.wav|Die daer rond de beke spreiden, Zyne kudde leiden kwam, Liet en schaep en geit en lam, Wierp zyn mak weg en zyn fluiten, En kwam my den weg afsluiten|5809|neutral
+wavs/train_2450_3330_001701.wav|Het was hun buitengewoon goed gegaan, en ze zouden tevreden en blij naar de kerk zijn gewandeld, als ze niet over hun zoon hadden hoeven denken. De vader klaagde er over, dat hij traag en lui was|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001276.wav|t zij op de helling van een heuvel, vertoonde zich een heerehuizing, waarvan doorgaans de bouwstijl, of liever het gebrek aan bouwstijl, verkondigde, dat zij eerst sedert weinige jaren was gesticht|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_000290.wav|Denk aan uw eigen ouderlijk huis en aan dat tweede huwelijk; en doe haar en mij nooit zooveel kwaad als gij daarover hebt moeten vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002001.wav|De voorstad en haar bolwerk verleenden elkander bijstand. De voorstad leunde op het bolwerk, het bolwerk steunde tegen de voorstad|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001957.wav|De regen bleef even sterk als hij geweest was. Het ongeluk wilde, dat de reizigers tegen het aanbreken van den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006844.wav|De man stond tegen de spijlen van het verwaarloosde hek geleund naar boven te kijken en lachte daarbij in|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001035.wav|Wanneer deze strafoefening afgeloopen is, bedekt zij mij eerst met een ruw kleed van geitenhaar en hangt vervolgens daarover dit zijden kleed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000306.wav|en een goede hoeveelheid pdkante saus. G-eef mij je bord en laat ons er van eten, terwijl alles nog warm is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001568.wav|Het is allemaal last: die wachten overal, je moet weêr een geleide hebben. Het is nu al mooi, dat we hier gekomen zijn. Maar nu weêr weg te gaan|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002063.wav|Hij had haar daarop het briefjen in de hand gedrukt, dat zij zich, zeker werktuigelijk, had laten welgevallen|496|neutral
+wavs/train_2450_9332_000014.wav|Ik schrok niet, maar begreep terstond de boosheid van den valschen koopman en antwoordde zonder dralen: Nog niet, maar spoedig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002451.wav|hij zich zou onderwerpen aan de straf en dat ik hem dus weldra berouwvol voor mij zou zien. Ik strekte mij onder een boom uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000985.wav|De eerste kus was ook de laatste geweest. Sedert was Marius niet verder gegaan dan zacht met zijn lippen de hand, het halsdoekje of een haarlok van Cosette aan te raken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001841.wav|Thénardier's antwoordden onveranderlijk: Cosette is volmaakt wel. Toen de eerste zes maanden verstreken waren, zond de moeder zeven francs voor de zevende maand|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006235.wav|door hem zijne oude plaats in uwe genegenheid terug te geven, en wisch dien misslag uit uw geheugen. Daar, Allan, neem het liefste dat ik heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000807.wav|e menigte, die nog kort te voren het terrein tusschen de winkels bezette, was langzamerhand weder afgezakt en had zich, deels naar huis begeven, deels in het park verspreid|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000417.wav|Behandel ze als honden en gij zult hondenwerk en hondenbedrijf van hen hebben. Behandel ze als menschen en gij zult menschenwerk hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000045.wav|hij was het kostbaarst ingericht, zijn Sydneyers waren van de grootste en zijn rijtuigen behoorden tot de elegantste van heel de hoofdstad|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000142.wav|Die kalme berusting viel zeer in den geest van Van Sterren die reeds vreesde, dat de dag voor goed was bedorven. In de stad terug gekomen, opperde zij het denkbeld om nog eens te flaneeren om de fraaie winkels te zien|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002564.wav|Juffrouw Frantzen, de juffrouw van Truus en de Engelsche bonne liepen zenuwachtig in de kleedkamers, in de kasten zoekende naar schoone kousen en flanelletjes, en Truus bracht eenige ruwe handdoeken aan, om de kinderen droog te wrijven|1666|neutral
+wavs/train_2506_2211_000332.wav|de notenkraker liep tot aan den rand van de tafel, ging plat op zijn buik liggen en begon de lade een weinig uit te trekken. Nu stond Sophie op en keek verbaasd in de rondte|2506|neutral
+wavs/train_2450_5582_000962.wav|Na zgn edel hart van den last bevrijd te hebben, had hij zich zedig willen terugtrekken, indien de heer met de pruik, met de papieren voor zich|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000048.wav|opdat zij de ontkiemende erwt zou kunnen zien, en de moeder ging heen, om te werken. Moeder|496|neutral
+wavs/train_2450_9207_000624.wav|De voornaamste gasten onderteekenden het, waarna het gezelschap uit een ging. Toen allen vertrokken waren, gelastte de groot-vizier, dat men Noureddin Ali naar het bad zou geleiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004765.wav|Niet ver, zeg ik je. En ik vraag: waarheen? riep Sikes, zijne stem verheffende. Begrepen? Ik weet het niet, waarheen, antwoordde het meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003942.wav|Onder een voortdurend en druk gepraat maakte juffrouw La Creevy spoedig een einde aan haar ontbijt, borg het theekistje achter slot|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010185.wav|bedaard naar zijn knevel voelenae, t het helpt u niets. Ik wil mij niet in eene discussie laten lokken. Ik kan niet disputeeren. Ik kan mijn mond houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001525.wav|Schoon met groote vreugde hare hand echter eerbiedig aanzijne lippen brengende Gij telt mij dan onder uwe goede vrienden. o dat. is mij het aangenaamste woord, dat ik ooit gehoord heb|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002651.wav|had thuis gegeven en er kwamen eenige visites, mevrouw Eekhof met Ange en Léonie, mevrouw Hovel en de jonge Hijdrecht, die met een gegons van conversatie den schemerenden salon vulden|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_001425.wav|Zij gilde het bijna uit, in een kreet van angst en wanhoop. Maar hij lachte en vatte in zijn eene hand hare beide gevouwen handen van|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002565.wav|zij zullen van den Geslepene niets minder maken dan een levenslange. Wat verstaat gij onder een levenslange? vroeg Bolter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000895.wav|Ik ligtte het voorhangsel op; de lijfwachten des konings, die zich in het voorhof bevonden, en zich in verschillende standen aan mijn verwonderd oog vertoonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001998.wav|Maar er was wat te hoog kon loopen en wat mij die zelfbeheersching kon doen verliezen, die ik juist zoo noodig had. De gloed der bitterheid, der verontwaardiging steeg ook mij naar het voorhoofd, toen ik dat laatste woord hoorde|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001597.wav|Mijnheer Gradgrind ging naar de deur en kwam met Sleary terug, aan wien hij de vraag voorstelde, hoe dat jammerlijke voorwerp uit den weg te helpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002547.wav|In der eeuwigheid niet! daar kan niets gemeens zijn tusschen mij en dezen. vreemdeling,' voegde zij er langzaam achter, doch met eene stembuiging, of zij de ware qualificatie binnenhield|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_001489.wav|dat hij deze handelwijs van de directie zeer laag vond. Grimaldi begaf zich oogenblikkelijk naar zijn vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000137.wav|Hij woonde er alleen en eenzaam, stil en arm, met een noch jonge, noch oude, noch schoone, noch leelijke, noch boersche, noch steedsche vrouw, die hem bediende|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002013.wav|Hoe kan je nu zooiets zeggen, Anne? riep Lucy, die geregeld haar zuster's opmerkingen te verbeteren placht. Al hebben we hem nu een paar maal bij onzen oom aan huis ontmoet, daarom behoef je nog niet te zeggen, dat we hem heel goed kennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000510.wav|terwijl Grimaldi zoo rood werd als bloed en Bologna zich overtuigde dat het onmogelyk was, zich uit de voetente maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001768.wav|en op het gelaat van schier allen was een zekere onrust en afgetrokkenheid van gedachten te lezen, welke bewezen, dat hun geest zich met gewichtige zaken bezig hield|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002191.wav|Nadat zij zoo eenigen tijd onder een geheel onbeduidend gesprek hadden gestaan en daarna gezeten, werd eene deur in het behangsel geopend en een bejaard man naderde de beide heeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001712.wav|en de dikke onderlip, met eene uitdrukking van algemeene verachting en wrevel tot aan den graauwen knevel opgeheven, zette aan de vervallen trekken des gelaats iets Satanächtigs bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012341.wav|evenals een arme schooljongen, die geen geld heeft, smachten mag naar de lekkernijen op de kar van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001513.wav|Het is onmogelijk met zoo iemand te trouwen.' De liefste glimlach plooide Corrie's lippen. In een oogwenk had zij gevoeld, hoe verkeerd het was zich thans door haar drift te laten beheerschen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001312.wav|Frank, die vlak achter de meisjes zat, hoorde wat zij zeiden en schoof met een ongeduldig gebaar zijn kruk van zich af, toen hij zag, hoe de andere jongens allerlei gymnastische toeren verrichtten|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001924.wav|door rotsspleten en spelonken waart hij rond met snerpend geloei; in den diepen afgrond gromt hij; in de eenzame woestijn|496|neutral
+wavs/train_2450_5342_000094.wav|ooit zijn vader ontmoette, zij hem zou doodschieten met een zilveren pistool, dat zy tot dit doel, altyd, geladen by zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000400.wav|Waar waren dan de soldaten? Waar Gasparo? Had ik kracht genoeg om naat dat venster te klimmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006421.wav|Hoort gij niet dat de meester mij roept? En weldra verscheen Sam, met zijn hoofdsieraad van palmbladeren in de hand, voor de deur der|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002518.wav|Vooruit makkers! riep Breydel. Vooruit! Langs hier met de bossen! De beenhouwers kwamen een voor een hun takken en heesters in de gracht werpen; zij was welhaast genoeg opgevuld om over dezelve als over een brug tot aan de voet van de muur te kunnen gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001998.wav|of het bontkleurig gebloemte der kamperfoelie, welke zich in onbeperkte weelderigheid om alle struiken heenslingerde en de lucht met liefelijke geuren vervulde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001499.wav|Ook deze spreker ging naar zijne plaats terug en thans trad Willem Tell voor. Het is de vraag niet, begon deze, wat de Keizer doen of zeggen zal|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001792.wav|Bedien u van myn raad: zoek uw Fortuin; de beide Indiën staan voor u open. Uwe familie kan wel iets voor u doen; en maak, dat ik, met myne stervende lippen, zo wel voor u als myne beide kinderen, de Godheid om haren zegen kan bidden|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_001916.wav|daar ik te Milaan een allerongunstigst berigt ontvangen heb van eene mijner bekenden uit Holland, welker leven bij het afgaan van den brief in groot gevaar was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000123.wav|De jonge zeeman sprak met zulk een zekerheid, dat men begon te aarzelen. 'Hoe is het?' vroeg hij brutaal en op hoogen toon. 'Moet ik nog langer hier m'n tijd|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001576.wav|Vreugde!' herhaalde LOUISE zoo hartverscheurend, dat EDUARD niet meer wist wat te moeten denken. 'Mijn voorgevoel heeft mij dan niet bedrogen!' jammerde EDUARD half luid in|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002170.wav|Uit verschillende opmerkingen, die wij over hem hebben aangehoord, is ons gebleken, dat hij vreemd is van de gewone berekeningen en bejagingen der zelfzucht; dat hij leven en krachten had gewijd aan lijdenden en verdrukten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000057.wav|Sla mij niet, Heer! riep Fulco hem met fonkelende oogen toe. Die tijd is voorbij, dank zij onzen edelen Graaf Floris! Waag het niet, die zweep te gebruiken of ik vergeet, dat gij een edelman zijt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002500.wav|dat hij, toen hij opstond, zonder kaptafel of toiletkistje had moeten maken; en nu hij door deze middelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001868.wav|welke bijna zijn geheel leven op den top van den Cenis had doorgebragt en echter geheel vrijgebleven was van den geest van ongezelligheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002484.wav|De waarheid, mejuffrouw, de waarheid, schoon zij van mijne lippen komt, antwoordde het meisje. Vervolgens zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002003.wav|Dwang, Francis! als het moet, hervatte ik; maar ik ben er zeker van, er zal geen andere dwang noodig zijn dan die van uwe eigene consciëntie, die u zeggen zal, dat gij mij voldoening schuldig zijt|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001492.wav|Eindlyk daar kwam hy, en binnen gelaten zynde, verhaalde hy, 'dat een der Tuinknegts hem gezegt hadt, dat zo een Heer en Juffrouw reeds voor vyf uuren waren heen gewandelt, en dat wel de Plantage dieper in|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_008874.wav|Afgezien van het groote verschil in de entourage, deed hem dit tafereeltje aan vroeger denken; want zijn brooder leek voldoende op hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002151.wav|dat uw oordeel mij met recht zooveel waard is. Als men kon veronderstellen, dat u in eenig opzicht zoudt worden beïnvloed door uw eigen gevoelens, dan zou uw meening al van zeer weinig beteekenis zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_004696.wav|De uitverkoren schoonvader insgelps gesteund door een gezelschap sterk riekende vrienden — schreeuwt, fluit en gilt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000825.wav|Bucket, zijne plotselinge gramschap weder afleggende, stuit hem daarin. De raad, dien ik u geef, is om uw hoofd niet over dien moord te breken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001957.wav|en geestig door elkander gevlochten, en het werk zoo teeder op het aanzien, en toch zoo sterk in waarheid, dat het van dien kant beschouwd allen lof verdient|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001021.wav|Vrouw Katelijne, zeer in haar schik met een nieuwen klant, die blijkbaar goed werk ruim dacht te loonen, maakte een praatje en noodde haar binnen te gaan om wat uit te rusten. Mabelia liet zich trekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7293_000143.wav|wanneer hij zich eerst aan de pastorie vervoegt. Hij kan zich aanvankelijk op de hoogte stellen, door het bezigtigen van de platen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001800.wav|zit hijindien donkeren hoek; somtijds slaapt hij, en somtijds kijkt hij naar het licht, dat door de tralien schijnt|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000638.wav|Lieve meid,' antwoordde Bol, 'het familiare is nu eenmaal in zwang gekomen en heeft, als ik reeds zeide, het deftige uwee, dat voor Uw Edele gezegd werd, verbannen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002239.wav|thans zijne vrouw. Eindelijk legde de boot aan; maar hoe groot was Willems en Emilia's blijdschap, toen na Emma ook hun vader en hunne moeder aan wal stapten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000355.wav|Zij daarentegen, ofschoon een liefdevolle en getrouwe echtgenoote, was haar man minder genegen en in het regiment werden zij beschouwd als een modelpaar van twee menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005653.wav|Hij durfde hen niet aan te kijken, om te weten, of zij op hem letten'; maar hij vond, dat zij erg stii waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000132.wav|want vaarkunst was hier nutloos. Hier bewaarden hem alleen Helios en Hades, maar hij wist die goden gunstig|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001144.wav|Hij zei er niet bij, dat de haas al aangeschoten en de eend toevallig eene tamme was. De jager proestte het uit van lachen. 'Eene haas en eene eend! En dat wil op de zwijnenjacht gaan; daar komt nog iets anders kijken, hoor|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000026.wav|ziet bleek als een lijk, uwe oogen staan strak en schril van pijnlijke overspanning, uwe doffe stem verraadt de overwinning zelfs die deze woorden u kosten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_001262.wav|beste oom, I maak u zelf niet zoo van streek en denk ook een beetje aan mij I; Voor deze laatste woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001485.wav|Wàt heb ik toch te doen.? De dag van gisteren was alweêr weggeloopen, en kwam niet meer terug. Het zoû te Louis Couperus, Metamorfoze laat worden. Te laat? Waarvoor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005205.wav|Hij is echter getroost verder gereisd; want hij heeft aldaar tevens de zekerheid bekomen, dat hij de wettige zoon was van Bianca's vertrouwde kamenier, en niet van dien verdoemden kwakzalver Barbanera|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003298.wav|En dus niet afkeerig een zieke dame te troosten, en misschien in haar hart blij nu en dan bevrijd te wezen van het saaie|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008961.wav|Vooronderstel, ging de secretaris voort, zijn gewezen patroon vlak in het gezicht ziende, vooronderstel dat zij door een enkel woord den|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000971.wav|Zij twijfelde er dan ook geen oogenblik aan of Gerrit zou tijdens het verblijf van Klaartje wel eens overkomen|496|neutral
+wavs/train_1724_2259_001162.wav|Maar nu kwam Vianen met zulk eene ontstuimige vaart op hem aanrennen, dat Brederode met een hevigen dreun van het paard stortte. Ook hij werd door zijn schildknaap buiten het strijdperk gebracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004840.wav|In mij en om mij was alles even somber; in dat groote Parijs, zoo vol licht en leven en beweging|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000110.wav|als het onmiskenbaar bewijs, welke de geheimzinnige macht was die het had geveld. Van dit onderaardsche gerechtshof is veel kwaad gezegd, en niet zonder reden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000269.wav|Joeg zij ook met energie hare gedachten heen, zij kwamen weer terug, halsstarrig. Zij overweldigden haar opnieuw|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000393.wav|Met allen eerbied voor den invloed van mijnheer Upbergen op zijn vriend hield hij het toch nog meer op de mooie oogen van mevrouw Wandelheem. Ja, hij verstoutte zich zelfs Tonie den raad te geven op zijn hoede te zijn dat hij ook niet werd ingepakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_003371.wav|Londen. Ten gevolge dezer bepaling kwam het gezelschap, dat wy zullen beschryven, by een|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000864.wav|Ook van God had juist dat hem vervreemd. O, hij had er Cor de Bruyn om gehaat! Doch wanneer hij, bij George in de leerkamer, met hem en Cor op de katechisatie zich voorbereidde en Cor zei|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000264.wav|In dit oogenblik werd Madzy's aandacht door een ander schouwspel gewekt. De hoop, die het midden van het plein vervulde, was gedund en gedeeltelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001929.wav|De gangen, muren en pilaren, die ge hier ziet, zijn niet door de natuur gevormd, maar ontstaan door het uitgraven van den zandsteen of mergel. Waar we nu staan, lag voor eenige jaren nog steen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004877.wav|Maar het bleek hem tot zijne groote teleurstelling, dat de Advocaat van Holland zich niet gerechtigd achtte, in dezen uitspraak te doen, en op eigen gezag de loslating van Juliaan te bewerken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000651.wav|Zij proclameerden met woede het recht; zij wilden, ware het ook door ontzetting en schrik, het menschelijk geslacht in het paradijs drijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000483.wav|De kleine Kitterbell riep onophoudelijk om schoone borden en de schoone borden kwamen niet; dan zeiden de heeren die ze noodig hadden dat het er niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003079.wav|Wel, wel, wel! En wat zal er nu voor dat ongelukkige meisje, die Martha, ged'aan worden? Daar roert gij iets aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003509.wav|De watersnippen vlogen door de lucht, hun neersmakken op den grond en het knallen in de lucht van alle kanten hield niet op|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002454.wav|dat het gezin met den zwartgerokten Papa, de zwart gehumeurde Mama en het bijna zwartgebrande dochtertje niet compleet is; dit was zoo - en toch niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002558.wav|en verdere dienaars van het kasteel en deszelfs onderhoorige plaatsen hunne bedieningen zouden blijven behouden: en dat het aan de landlieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001417.wav|kwam naar het biljet en bespoot het zeer bedaard met een groote klad tabakssap. Dat is mijn gevoelen daarover! zeide hij kortaf en ging weder zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001000.wav|De twee verlaten kinderen waren aan den grooten vijver gekomen, en, door het heldere licht een weinig verlegen, poogden zij zich te verbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000023.wav|De reis was voorspoedig. Men begon meer en meer naar Europeesche gewoonten te leven. Vanzelf ging dat over het algemeen ongemerkt. Alleen de familie Roos scheen niets daarvan te bespeuren|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000488.wav|Met verlangen werd de terugkeer van CAJEFAX verbeid, zoowel door zijne liefhebbende ouders als door de familie VAN DUIN; drie dagen was hij weg en, zoo als ligt te vermoeden was, hij zou vooreerst niet terug|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008214.wav|In weerwil van de zon, die op het schoon gewasschen loover viel, heerschte in de atmospheer een gevoelige koude|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000528.wav|ijn brief draagt alle kenteekenen van hevige verliefdheid en tevens van groote opregtheid. ij kon, hij mogt het schrijven wel gelaten hebben, omdat hij niet kan berekenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001647.wav|de kelderdeuren toevallig openstonden, stak Vendale eene kaars in een gespleten stok en daalde naar de kelders af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005123.wav|want kleine Emma, Charley's zuster, is het evenbeeld van wat Charley placht te zijn. Wat Tom, Charley's broertje, betreft, durf ik waarlijk haast niet zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001115.wav|Ik had er een voorgevoel van,' verklaarde VAN DE WALL. Zijne wederhelft haalde onmerkbaar de schouders op. 'Hoe is het gebeurd?' vroeg CHARLOTTE ontzet|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000310.wav|Wij moeten er ons bepaald over verwonderen, dat zij bij Joe's levendig voorbeeld en luim niet alien Clowns geworden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000460.wav|dat hen gemakkelijk tot getuigen kon komen nemen, de een voor, de ander na, af te druipen, zoodat zich geheel alleen bevond, toen juist, zoo als velen verwacht hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000595.wav|maar de vrouwen onmiddelijk met zijnen hoogen rang bekend te maken. Doch Giafar, een voorzigtig en verstandig man, die de eer van zijnen meester wilde ophouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002042.wav|Waren de kinderen niet blijde u weêrom te zien, mijn heer Snel?' vroeg Leentje: 'die arme bloeien zullen wel naar papa verlangd hebben. Zij waren zoo geheel alleen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005076.wav|Gij weet nog niet welke onverdragelijke, domme, loszinnige, onredelijke, kinderachtige, ondankbare ellendelingen zij zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004925.wav|al de oude vergulde windvanen, bollen en kruisen schitteren als nieuwin de vroolijke morgenzon|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000617.wav|Noch ik; laat voor clown spelen wie wil, dat's mijn genre niet. Accompagneert gij een air uit den Joseph van Méhul?' 'Heel graag; ik heb de partituur|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000569.wav|zijne terugreis naar Europa op een steamer, waar hij zijn overtocht met diensten van allerlei aard had betaald en nu: zijn eersten dag in Londen, zonder een cent|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000127.wav|Daarop verhief de orkestmeester zijn ebbenhouten stafje, en de symphonie begon. Natuurlijk de zooveelste van Beethoven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005300.wav|Ik beklaag mij niet, antwoordde hij; ik constateer slechts het feit. Ik had te strijden met mijn gevoel van eigenwaarde, toen ik mij, ondanks dien heer|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002163.wav|Zo lang ik adem haal, zal ik Maria roemen; Zy heeft myn Burgerhart van deugd tot deugd geleit; Steeds zal myn Burgerhart haar leids-en raadsvrouw noemen; Steeds blaakt voor haar heur hart in liefde en dankbaarheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_002185.wav|en wel, juist twee dagen na dien voor het Vaderland zoo heugelijken slag, op den vierden Julij werd MAURITS LIJNSLAGER te Amsterdam geboren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003983.wav|Zooals gij uw bed spreidt, zoo moet gij er op liggen. Maar één ding kunt ij aan uw vader zeggen: hij behoeft hier niet meer te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002129.wav|ijnslager graftombes zich ook verder in deze kerk vertoonden, en hoe vele kostbaarheden, niets van dat alles haalde bij de kapel van de rie oningen, of ijzen uit het osten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004975.wav|Eindelijk gingen de dubbele zaaldeuren open en de Bisschop trad binnen; maar zonder eenig gevolg. Hij groette Aylva met wellevendheid, schudde den Abt op een gulle wijze de hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005442.wav|dan hij sinds het verlaten van Londen ooit gedaan had. Be kamerdienaar zat zichtbaar te beven op den bok|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001783.wav|Daar komt nog bij eene flaauwe hoop, die ik koester, dat mijne landgenooten nog eenmaal de oogen zullen openen, en dat ik over hunne verblindheid door de rede zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001707.wav|Alleen, dat gy voortgaat met schrijven en onderhandelen even als tot heden, met dit eenige onderscheid, dat gy het tot nu toe niet zonder gevaar kost doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003290.wav|Laat hem binnen, zeide Sir John. Goede vriend! vervolgde hij, toende deurgeopend was, hoe kunt gij zoo lomp wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003871.wav|Ik geloof, dat hij zich niet wel voelt.! ' Onopgemerkt snelde zij naar de plaats waar haar vader zat. Op het oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000261.wav|Blijft slechts als palen staan, totdat wij herkennen, hoe sterk de vijand is. Doch!. schiet niemand dien verrader neder?' De bevelen van VELASCO werden opgevolgd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003258.wav|Boudewijn! riep hij: kom boven, maar leg eerst uw harnas af! En gij Zweder! hoor mij. Beide schildknapen waren spoedig bij hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000268.wav|dan dat gij nu, met veel ophef, wenschte, dat de gelegenheid toch mogt geboren worden, om uwe kloekmoedigheid aan den dag te leggen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002101.wav|Letje. Raillerie à part, ik geloof, Saartje, dat de Juffrouw gelyk heeft, en ik denk, dat wy niet onvoorzichtig zouden zyn, indien wy eens eindelyk eene zo goede keuze weten te doen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4909_000571.wav|daama ben ik loopknecht gewfeest bij een dameskleedeir- en coraettenmaker en moest niets dan bedriegerijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007797.wav|maar zij kan mij volgen. Haar moeder was een Montmorency. Zooals blijkt was het inderdaad van dat, beroemde geslacht, dat juffrouw Sharp|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000815.wav|de wederzijdsche regten en verpligtingen bleven onbepaald. iet van den bisschop, maar van gbert van eeckeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004315.wav|opdat het geheel verbranden en tot asch verteren zou. Hij wiesch zijne handen en trok zijn rok uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000172.wav|Het is in dien tusschentijd, dat de Heer de Gourville, zoo ik hoor, den Prins heeft overgehaald zijn avonden by Montbas te komen slijten.' 'Nu!' zeide De Witt, op een koelen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000494.wav|Hem liefjes, behaagziek verwijten; hem zeggen dat zij dien nacht bang was geweest, en Giannina in de zitkamer had laten slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000959.wav|in zijn jeugd meer door een zekere ijdelheid dan wel door redeneering en zelfkennis in de keuze van zijn levensloopbaan geleid|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001646.wav|zeker bevalt het mij hier,' zeide zij, terwijl de toon, waarop zij sprak, en de heldere blik, waarmede zij Maurits aanzag, bij dezen geen twijfel konnen overlaten, of de betuiging was oprecht gemeend|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002836.wav|terwijl de andere, Willem van Henegouwen, schoon een uitlander, die stad boven andere tot zijn verblijfplaats koos, en aan haar vooral den naam van den Goede verdiende|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001729.wav|Ik heb je misschien niet dadelijk teruggevonden, ik heb je misschien van avond nog niet terug: als ik aan Constance denk, denk ik aan mijn kleine zusje, dat speelde in de rivier te|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_000043.wav|en slingerde zich daama om zijne beenen, ai worstelend om los te komen, terwijl hij weer begon te roepen: Laat mij gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000779.wav|Ik ben gereed heer, sprak hij thans met een' helschen lach op het valsche gelaat; wat zal ik verder met hem doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004379.wav|Ik sprong op het ijs, en hoe ik er over kwam weet ik niet. Het eerste waar ik van wist, was een man die mij op den kant hielp|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000299.wav|Ik zou haast denken, zei Elinor, dat Edward in de ééne affectatie vervalt, om de andere te vermijden. Omdat hij meent, dat veel menschen méér bewondering beweren te gevoelen voor de schoonheden der natuur dan ze werkelijk doen|2506|neutral
+wavs/train_2450_9298_000555.wav|Spoedig, zei hij tot Aladdin, zul je een man zijn, gelijk zij, en je kunt je er niet vroeg genoeg aan gewennen, naar hun voorbeeld verstandig te redeneeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003519.wav|Ofschoon ik Biddy aanzag terwijl ik sprak, en hoewel zij hare oogen zeer wijd opendeed toen ik gesproken had, zag zij mij niet aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002588.wav|Op dit oogenblik hoorde hij een nijdig gebrom. Hij hief de oogen op en zag in de opening der hut den kop van een reusachtigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000178.wav|daar ik mij overtuigd hield, dat men alieen water drinkende zulk eene zware taak als mij te wachten stond kon volbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000476.wav|Frans wist niet wat hierop te zeggen. Zooeven nog had Jan Fanny's warme liefde geroemd en thans beschreef zij zelve haar huwelijk als een langzame offerande van alle idealen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000824.wav|en een hulpeloos en teergevoelig menschengeslacht tot razernij en vertwijfeling drijft. Er leven menschen, die de moeders weten te noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001868.wav|Aylva lachte niet. Er was in hem die zachtheid om nooit pijn te willen doen. En hij vroeg Den Bergh rustig enkele détails|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006759.wav|De oude man had de laatste dertig jaar steeds naar die moppen geluisterd — Dobbin zelf hoorde ze pas vijftien jaar|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001012.wav|In het land poogde zij te vinden het goede, om het aan hare natuur eigen te maken en het te waardeeren; tusschen de menschen was zij blijde die enkelen te vinden voor hare sympathie en hare bewondering|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000777.wav|dat oom en de juffrouw er toch niet achter mochten komen hoe zij gefopt werden. Arme kinderen, waarom scheen er niemand te zijn, die haar gebedje hoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004498.wav|maar niet sterker dan mijn gevoel. Weevle bekent, dat hij ongelijk heeft gehad, en verzoekt mijnheer William Guppy om er niet meer aan te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000494.wav|Buat, in zijn zwierigste hoflivrei uitgedoscht, stond nevens de tafel, waaraan zijn vrouw gezeten was, die den post van kamerdienaar bij hem vervulde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001570.wav|waar van den morgen tot den avond de schoorsteen rookte ten bewijze, dat het huis bewoond was. Dat Stauffacher hun te slim af was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006001.wav|en vervolgens op dezelfde wijze gesloten, nadat hij twee mannen had ingelaten die elk een grooten zwaren zak droegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000739.wav|Wij belaadden den olifant, waarmede wij gekomen waren, met zoo vele tanden, als hij dragen konde, en keerden vrolijk naar de stad terug. Broeder! zeide nu mijn meester|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003809.wav|als men er eens in betrokken is, weet men nooit wat er uit volgen kan; daar wordt zulk singulier recht gedaan in deze booze tijden.' 'Wijf!' riep Schout Gerrit, opvliegend|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000018.wav|Dat is een vervloekte leugen,' zeî BLOMMESTEYN, 'wie vertelt u dat?' 'Maak u zoo moeijelijk niet,' zeide de andere. 'Ik heb het daar gehoord aan die tafel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000485.wav|Welnu! dat willen wy immers ook.' 'Met dit kleine onderscheid,' zeide Mevrouw Musch: 'dat De Witt en de zijnen geen anderen vrede verlangen, dan een zoodanigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001815.wav|Ook is het niet dan met leede oogen, dat d'Estrades my hier heeft zien komen,' zeide Gourville, glimlachende; 'hy weet al te wel, dat de politiek|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000174.wav|u had ik thands nog niet hier verwacht. Gy zoudt eerst dan terug komen, hadt gy my gezegd, wanneer er kans was op het sluiten van den vrede|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001633.wav|De meid riep door den tuin, in het Javaansch. Léonie, druipend, steeg uit het water, en naakt, nat, ijlde zij langs de bediendenkamers, de meid achter haar aan|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_000297.wav|zonk zij, gebroken, in woeste smart uitbarstend, op heur bed neêr, het leven vloekend, God vloekend|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000047.wav|Omdat het me. niet past, neef Kegge. Niet passen? allemaal gekheid! wat droes, als ik ze betaal|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_009722.wav|Nu, zoo overlegde hij bij zich zelven, t zou ik u nu volgen, of zal ik u voor ditmaal laten loopen en gaan visschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000444.wav|Aan den muur was een oude kaart van Frankrijk tijdens de republiek gespijkerd: aanwijzing genoeg voor een politie-agent om hen op het spoor te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003667.wav|Ik wenschte nu wel dat ik dat had doorgezet en Mammy met iemand anders getrouwd; maar ik was dwaas en al te inschikkelijk en wilde het niet doorzetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000047.wav|waarby hy naar zyne bloemen wees met de hand die hetleven van den heer Grisparkle in hare macht had gehad. Helena! Helena|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001248.wav|zij zoû weêr geheel en al gezond worden, zij zoû zich dwingen gezond te worden en alles wat naar zielsziekte in hèm zweemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000986.wav|zoo ik tegen alle verwachting het leven behield en de vrijheid terugkreeg, te herstellen wat hij verdorven had. Ik spande mijn uiterste krachten in om het verhaal te verstaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002329.wav|Het was hem, of er geen denkbeelden in zijn brein waren en of hij hersenloos was weggezonken in een matte rust, in een vermoeidheid, als van een zware lichamelijke inspanning|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_008656.wav|Nu, Bof fin, zei Wegg, tklim daar op en ga zitten. De heer Boffin beklom de voor hem in gereedheid gebrachte stellage, alsof hij uitgeteekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000102.wav|Zuster , antwoordde Dick. Zooveel te beter, hernam de vreemdeling. Dan kan hij haar wegjagen, wanneer hij dat verkiest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000840.wav|Urania is in Nice. Maar het is er warm, wij gaan weg. Wij komen juist van een trip door de Middellandsche zee. Vier weken op het yacht van een vriend|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000068.wav|Aan hun stoffelijk omkleedsel, hun houding, hun stand moge door opvulling en kunstenarij een weinig zijn te kort gedaan, maar de ziel gij gelooft toch dat de dieren een ziel hebben? wordt hier niet verdoofd of verminkt|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_001871.wav|Uren kon hij zoo zitten, of dwalen, of weêr neêrzitten en gelukkig zijn. In de intensiteit van zijn verbeelding riep hij de historie op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003604.wav|Neen, waarlijk niet, Mijnheer St. Clare, antwoordde Tom, met eene opwelling van fierheid. Neen, waarlijk niet. Wel, Tom|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001476.wav|Ik heb dit mij zelf nooit gevraagd, Anna Arkadiewna. Mijn geheel vermogen draag ik hier en hij wees op zijn borst|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001732.wav|Waar moesten wij dan ook heen nu wij eenmaal in Frankrijk waren? welken weg moesten wij inslaan? welke richting volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000503.wav|hun als een Hollander had bekend gemaakt, het eiland Amak, door eene ophaalbrug aan Kopenhagen verbonden, bezocht. Hier werd BLOMMESTEYN op de aangenaamste wijze verrast|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002621.wav|die vroolijk de doos der verrassingen van het paradoxe weten te openen en te sluiten. Wat ge hier zoo rustig drinkt, dames, weet, dat het maderawijn is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001880.wav|totdat ik het in zekere mate zou hebben hersteld. Het verhaal, dat ik u ga doen, loopt over de ontdekking van goede daden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001430.wav|Werkelijk toch was hij een der meestbekenden in den lande. Hij was, gelijk ik reeds gezegd heb, een groot man. Als een familie in de stad logé's had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000960.wav|Zeide gij niet, dat o ligtgeloovige, die ik was dat uwe oogen in mijne oogen, dat uw hart in mijn hart scheen weg te smelten. noemde gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_001338.wav|Langzamerhand en trapsgewijze, zag ik hem meer en meer dat uitgeworpen lokaas van mij aannemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004255.wav|of ik het op mijne verantwoording kan nemen, hier van u af te gaan, zonder dat gij iets gedaan hebt om uwe zonderlinge handelwijze te verklaren|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001412.wav|wat is dàt interessant,' zei Pien opeens. Ze keek zoo vreeselijk onschuldig, dat Smidt er inliep en Connies wangen plotseling uitbolden van den lach|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001458.wav|Zij betuigden hem bij herhaling hunnen dank, en gaven hem door teekens hunnen wensch te verstaan, dat de jonggehuwde voor hem, en niet voor den gebogchelde, bestemd mogt zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001494.wav|De andere gasten schenen ook niet tot hun groot vermaak aanwezig te zijn. En Lady Clara, Hedwig dierbaarst van allen, had den schijn van veel geleden te hebben en beklemd te zijn door grooten last van zorg en|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_000090.wav|Hem niet meer vindende, riep zij kermende hare vrouwen, die allen ijlings kwamen toeschieten. Zij omringden haar bed, en vroegen, wat zij begeerde|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000161.wav|zij, ontzet over de plotselinge verschijning van den man, die t voorwerp van haar gedachten uitmaakte: hij, niet minder ontsteld, maar meer bepaald over de smartelijke uitdrukking, die haar gelaat vertoonde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005905.wav|Hij ging zijns weegs, en stapte, nu en dan een deuntje fluitende, met een zeer bedaard en genoeglijk gezicht huiswaarts|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001182.wav|Zonder dat Schwärmen met de Ideeën, zouden de chicdoenerij thuis en in het heele dorp hem niet zoo hevig hebben geërgerd. En zonder de Max Havelaar had hij niet zoo vastgehouden aan het idee van Indië|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_002260.wav|Ik heb de schel maar een keer gehoord, antwoordde Newman. Dan zijt gij zoo doof als een kwartel, hernam|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009391.wav|en wij een heel genoeglijken avond hadden. Dora bleef met haar arm op mijn stoel bij ons zitten, terwijl Traddles en ik een glas wijn dronken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000651.wav|Nog was de dans niet aangevangen; maar in verschillende groepen, hier en daar verspreid, onderhield men zich over de onderwerpen, die aan de orde waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004873.wav|op een staak of boomtronk gezeten, de stilte af met zijn krassend geschreeuw. Een talrijke optocht, voor den dageraad van uit de omstreken van Stavoren vertrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005498.wav|Hij heeft er mij dikwijls bijna toe gebracht, vanavond nog.— O! riep hij plotseling uit, toen hij zich de reden daarvan herinnerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004635.wav|men zag hier geen arme woningen in vervallen toestand. Op den weg volgden en kruisten elkander tal van rijtuigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001542.wav|Ze is eenig kind en nogal verwend, maar wel hartelijk en lief, en ook erg eerlijk. Connie Raland is een type. Ze heeft erg veel zomersproeten, s'winterslook, en ze doet er van alles tegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000041.wav|er in, en toen hij in den zak een man zag, schrok hij hevig, schreeuwde luid en sprong achteruit, alsof hij op een slang getrapt had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000342.wav|Monseigneur was op het punt van zjjn kopje chocolade te gebruiken. Monseigneur kon met gemak een heelen boel dingen slikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001262.wav|als dat van een' walvisch, en oogenblikkelijk roept hij de manschap, in eene der sloepen op brandwacht liggende, toe, die weldra den visch van onder het ijs ziet te voorschijn komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000061.wav|WIERINGEN, zeg leugenaar! wat maakte u zoo stout, om hier in het koffijhuis openlijk te vertellen, dat ik met Czaar PETER naar Rusland zal gaan|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000092.wav|maar dat voor het overige zeer vervallen was. Hij droeg het haar eenigszins lang, zeer scheef gescheiden, en aan den breedsten kant gefriseerd|496|neutral
+wavs/train_2450_4300_003108.wav|en zoodoende de al opgedane reeks van daarop betrekking hebbende feitenmet eenig nieuw feit zou kunnen vermeerderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_002011.wav|Uw vader en broêrs moeten het om de zaken doen, maar mijn hart is altijd er bezwaard over. Een mensch kan op reis veel overkomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000905.wav|Dat zou kras geweest zijn!' erkende De Ruijter, en er kwam een uitdrukking in zijn oogen, die het vermoeden kon doen opvatten, dat die beruchte Vlissingsche guit en schipper Michiel Adriaensen wel eenige kennis aan elkaar moesten gehad hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006662.wav|Doch al had ook Karenin zijn zwager deze plaats niet bezorgd, dan zou Stiwa Oblonsky|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000511.wav|sloeg het portier van de volgkoets dicht, stelde zich aan den rechterkant van het eerste rijtuig, dat de bode reeds links begeleidde, en stapvoets reden zij de stad in|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000281.wav|Maar daarop nam hij het ernstig, en stelde een toost op de lieve dame in, en de candidaat dronk dien met een traan in de oogen, en de vriend vertelde daarop dat ook hij dol verliefd was|2506|neutral
+wavs/train_1724_2649_001143.wav|Greybury had hem echter ten tweeden male zijn vast besluit medegedeeld, nergens langer te vertoeven, dan hoog noodig was. De ontmoeting met Walling scheen hem afkeerig gemaakt te hebben van een langer verblijf in Europa|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004644.wav|Sitnikow was een paedagoog, wien sedert eenigen tijd Serëscha's wereldsche opvoeding was toevertrouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000053.wav|Zy verhaalde het in de biecht aan een priester; en binnen vier dagen na het bedrijven van den moord wasde man gevangengenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005046.wav|wat zijn beenen betreft, die zijn uitmuntend en zijn armen evenzoo, dus blijf ik bij hetgeen ik gezegd heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003463.wav|Daar deze aanspraak een weinig meer gematigd was dan de vorige, werd zij niet zoo gunstig opgenomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001240.wav|Ik moest minnegeld betalen, omdat ik voor de luiermand had gezorgd, ik moest voor de arme krankzinnige zorgen, die welhaast niet meer onder de haren kon blijven. Ik deed dit laatste uit vollen vrijen wil, maar het kostte meer dan ik offeren kon|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002958.wav|Ik heb dit alles zo niet beschouwt. ô! Wat zou ik ongelukkig zyn, zo ik u verloor! Dat zie ik meer en meer; maar ik zal alles vergoeden; ik zal met u, en met Letje huisselyk leven|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_000223.wav|Het lot bracht langzaam, met zijn geheimzinnig, onfeilbaar geduld, deze twee wezens bijeen, beiden vervuld en|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000017.wav|en hieuw hen allen in stukken. Toen dit geschied was, ontdekte hij eerst een nieuw wonder: de uil was weder in eene wonderschoone prinses veranderd|496|neutral
+wavs/train_2450_10646_001299.wav|iet eer zorgde voor zichzelven, dan nadat hij zich nader verzekerd had van het leven van; maar toen hij zich overtuigd hield, dat het overig gezelschap hem alles toediende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001008.wav|Zij, die zich niet ontzagen het eerwaardige hoofd van onzen grootsten staatsman te doen vallen, zullen er waarlijk geene gewetenszaak van maken, om iemand te veroordeelen, die, als gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001723.wav|Een droom vooral, welke hem later in den morgenstond overviel, op dat tijdstip, waarin, gelijk men beweert, de droomen eene meer stellige beduidenis hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000180.wav|op de tevredenheid: 'Wat vraag ik nog naar geld en goed?' Het pleizierige 'Zie de maan schijnt door de boomen' verplaatst onze gedachten naar den zoo geheel anderen tijd van het jaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005916.wav|en in de eenzaamheid van den nacht klonken de zegepralende woorden van een lied, dat hij in gelukkiger dagen dikwijls had gezongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000781.wav|en sleepte mijn uitgeput ligchaam voort, om eenige kruiden of vruchten te zoeken. Ik had het geluk weldra te vinden wat ik zocht, en tevens ontdekte ik eene bron met zoet water|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000305.wav|Er zijn immers zoovele beroepen in de wereld; denk er eens over, of er niet één onder is, waarvoor je meer neiging gevoelt, dan voor de andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000051.wav|hier te zien, en tevens zijn verlangen, om, indien zich de gelegenheid eenigzins gunstig aanbood, van haar een bezoek te ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001681.wav|Mag men wel aldus met het leven der mensen spelen? De rechtvaardigheid zou ons ten minste moeten aandrijven om niet te lijden, dat men zo willekeurig met onze landgenoten te werk ga|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000018.wav|De vlugtelingen hadden inmiddels het geluk een rijtuig te bekomen; in de naburige stad hielden zij stil voor een hôtel, dat den wreidschen titel: 'In het rustende hert' jaren lang met eere gedragen had|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001007.wav|De lieden van Oudenaarde en van Papenrode, die op dezelfde kant stonden, hadden allerlei slag van wapenen; echter waren de twee eerste rijen slechts uit handboogschutters gevormd, de anderen hadden speren, knotsen of|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001901.wav|die, staande het onbewimpeld spreken van niet geweten had, waar zij zich wenden zou. ader, na eene geruime poos zich bedacht te hebben, zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002023.wav|door zijne buitenspoorigheden aan den drank toe te schrijven, verzocht hij VAN REEDE en deszelfs pleegzoon, hem een oogenblik gehoor te willen verleenen, en plaatste zich met hen op eene tuinbank|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000902.wav|Laat ons deze openbare meening nog eens op eene andere manier den pols voelen en wel met dien verstande dat zij zelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007889.wav|Spoedig riep een klop hem weer naar de deur. Hij sprong niet op, schreeuwde niet, of viel niet omver, toen hij Marie Graham en juffrouw Lupin zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003232.wav|De Held, peinzende, rustte, staande, gesteund op zijn knots. En, terwijl zijne blikken niet zagen de duisterende verwoesting rondom|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002619.wav|weêr duistert de nacht dof over de zee! Er schijnt geen maan door de donkere wolken, en zoo je nog langer toeft, zal je verdwalen en ik zal je verliezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001335.wav|Minah lachte hoonend. 'Natuurlijk; waarom niet? Ik kan dat best doen; ik ben oud en leelijk.' Oplettend keek Dailah haar aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004636.wav|wat haar zelf tot hiertoe niet in den zin was gekomen. Welk een ongeloovige is hij dan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000951.wav|ezelfde,' antwoordde ylar: 'maar,' vervolgde hij, 'dit is zeker, dat hij moeilijk nieuwe argumenten zal vinden om bij die te voegen, welke w. an oertoghe met zooveel scherpzinnigheid en helderheid heeft opgesomd|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003983.wav|hm! zeide mijn vader: en hij begon halfluid een soort van vreemdelingslijst te lezen, welke hij met aanmerkingen verzeld deed gaan: Donderdag|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000674.wav|John Silver zag het niet; hij zag niets, geheel bezig met zijn gedachten op het ééne punt: hoe moest hij handelen, nu hij zoo bedrogen was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000635.wav|zware gemsleeren handschoenen, en de chapeau croqué, die op den grond gevallen was bij zijn woesten sprong, stelden een elegant rijgewaad daar, zooals een vreemdeling of een student het zich ten onzent zou veroorloven|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003775.wav|toen streek ze met den snavel op en neer over zijn heele lichaam, en toen schudde ze hem weer. Maar ze zei niets, omdat hij haar had gevraagd de anderen niet wakker te maken|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000105.wav|de nutte handwerken en ambachten waar toe men hen heeft aangelegt, spreiden eenen geest van Burgerlyke geschiktheid, van Godsdienstige betaamlykheid over hun en hun Huizelyk bestier|5809|neutral
+wavs/train_2450_4254_002717.wav|er wordt geen ander paspoort vereischt, en stond er, gedurende de mis, op mrjn gemak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006120.wav|Dat zal je niet beletten een vrouw te beminnen. Neen, maar mijn vrouw zou zich verzetten tegen mijn liefde voor de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001359.wav|Mijn ziel is steeds blijde maar mijn hart wordt bang. De goden toornen Arkadië. Dit is de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000298.wav|Alles sliep in het huis. Men gaat in het Marais vroeg te bed, vooral in dagen van opstand. Deze goede oude wijk, door de revolutie verschrikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007140.wav|Het schepseltje sloeg ernstig hare armen om den hals des ouden mans en kuste hem. Ik vraag u nederig vergiffenis|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001575.wav|Ik erken dat ik het code nooit heb ingezien, maar zoo u het verlangt, zal ik er met Mathilde mijne studie van maken; alleen reken er op, dat er een weegeroep over emancipatie in uwe salons zal opgaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003698.wav|Ik weet het: in mijn toestand kan geen vrouw, die veel aan welvoegelijkheid hecht, mij ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000015.wav|et fraaije van groente en lint gevlochten kroontje, in welks midden een beeldje, den od upido voorstellende, zweefde, wees de plaats aan, waar de bruid zitten moest|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000123.wav|Mijnheer Salomon van Zevekote had zelf de slinger van een gesneuvelde ambachtsman opgenomen, en moedigde de zijnen door zijn voorbeeld aan; maar een ijzeren pijl boorde door het voorstuk van zijn helm en wierp hem dood ter aarde|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004900.wav|Juist op dat oogenblik weid de deurgeopend en kwam er eene jonge juffer binnen, welker haar geheel in krullen was gezet, en met witte dansschoentjes aan de voeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001631.wav|Sommigen, die op hun wijze vroolijk waren, hadden in den mond penneschachten, waaruit zij op de menigte, bij voorkeur op de vrouwen, ongedierte bliezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001832.wav|Te doen, wat de kalif mij beveelt, gaf de koning ten antwoord. Wacht u daarvoor sire, hernam de schelmsche vizier; ik erken wel het handschrift van den kalif|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002974.wav|en als ik toegeef, zal ik er aan gewend raken en langzamerhand eveneens worden als zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002611.wav|Inderdaad, toen juffrouw Crawley deze wereld verliet en haar geld, waarom al haar bloedverwanten zoo begeerig gevochten hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000124.wav|Als u kunt, neemt u de leiding weer op; overigens moet u tot op het laatste oogenblik niet wanhopen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001086.wav|maar eerst door een overerving van vele geslachten kunnen oude lusten afsterven en nieuwe er voor in de plaats treden. Of Mina insgelijks teleurgesteld is geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_7099_000327.wav|en een forschen ouden ridder van twee eeuwen geleden op zyn gemak in myn leuningstoel vond zitten, terwyl eene verliefde jonkvrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000597.wav|was door haar man reeds in dat huis gebragt, en schoon de boer en zijne vrouw tamelijk onvriendelijk waren in het eerst, had hun den mond geslopt, door hen te doen hopen op eene ruime belooning|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000900.wav|en plunderzieke benden, die - gelijk vroeger verhaald is - voor den Bisschop van Munster in Spaansch Brabant aangeworven waren, en gebezigd werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002221.wav|op de glasruiten, waarna gij triomfantelijk in de woonkamer terugkeert. En wel triomfantelijk! Of is de uitwerking van uw korte maar krachtige demonstratie niet schitterend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005967.wav|Gij hadt niet verwacht mij hier tevinden? zeide de vreemde heer. Ik heb er in het geheel niet over gedacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005654.wav|Maar als je het wel overlegt. Als u iemand op de rechter wang slaat, keer hem ook de linker toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002696.wav|En nu meende de jonge man te begrijpen, dat uit de huizen, waar aan zulk soort huiswerk niet werd gedaan, ook de gezelligheid en de welvaart was verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009885.wav|welke den afgevaardigde voor Queen's Crawley ten zeerste verbaasde. Wenham wist alles betreffende haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001068.wav|Ja, te wachten! hernam zij. Gij hieldt er u zeker buiten, opdat ik de schuld zou krijgen, als er iets kwaads van kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004461.wav|Ik heb wel van menschen gehoord die zulke trouwe dienstboden hadden; maar ik ben nooit zoo gelukkig geweest. En Marie slaakte een zucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004280.wav|Hij verkoos op het continent te leven, zeide hij en bedankte voor de eer met zijn zuster en haar echtgenoot samen te wonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000149.wav|Toch zou Louise niet zoo licht hare toestemming hebben gegeven, indien ze had geweten hoe erg realistisch de aanleiding was tot het aanzoek van den notabelen weduwnaar Van|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000166.wav|ater. k schrijf je van mijn ziekbed, adertje. l twee dagen lig ik hier met gezwollen amandelen. k kan net heete melk drinken, maar dat is ook alles|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002687.wav|Men gehoorzaamde. Na verloop van vijf minuten waren vijf man met eenparige stemmen aangewezen en traden uit de gelederen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000158.wav|Dit deed hem vreemd opzien, na het bewijs van mildheid, dat hij zooeven ontvangen had. In eene andere kamer wachtte een kleermaker met een' halven winkel jassen, broeken, vesten, hoeden en laarzen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001637.wav|Sire, sprak hij, het is mij bekend dat alle geneesheeren, die uwe majesteit behandeld hebben, u niet van uwe melaatschheid hebben kunnen genezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001242.wav|onder den graaf Anglès, opgemerkt. Chabouillet, die Javert trouwens reeds vroeger beschermd had, plaatste den inspecteur van politie van M. sur M. bij de politie te Parijs|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005747.wav|o mijne lieve lady, denk dan aan mij, en overwin die reden, en laat het bekend worden! Dit is het meeste, dat ik voor mogelijk houd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008818.wav|Den geheelen avond zat mijnheer Jellyby in een hoek met zijn hoofd tegen den muur, alsof hij aan zwaarmoedigheid onderhevig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005652.wav|Men kan niet verwachten dat meester overal zal rondkijken, zooals ik deed, om alles in orde te houden. De jongens willen wel, maar zij zijn machtig zorgeloos|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001110.wav|Dat gij mijn hond streelt, Mevrouw, doet mij vermaak,' zeide JOAN, achteruittredende; 'maar geld behoef ik niet. Mijn vader is rijk genoeg, om|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003228.wav|dat ben ik verplicht te gelooven; maar de mannen zijn eigenlievend van aard en hebben geen gevoel voor eene vrouw. Zoo denk ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000478.wav|en dat is zoo goed als mijn zegel, dat ik u beschermen zal, zoolang gij zulks verdient. Stel u derhalve gerust|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006929.wav|Niet slechts gaat hij zelf mede, maar hij heeft een geheel escadron op zijn kosten uitgerust. Ja, ik heb daarvan gehoord|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000053.wav|ik voel dat in me, Paul, vroeg-oude scepticus en wijsgeer: ik voel dat in me, N I E T dichterlijk en mystiek dan, hoor jongen, als het familie-gevoel, maar eenvoudig als ik voor mijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002035.wav|Als wij op den boulevard wandelen, zullen wij mooie dingen koopen. Goede maagd Maria, bij mijn kachel heb ik een met lint versierd wiegje gezet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000064.wav|Ja, zei de kleine Klaas. Je hebt mij immers een klein half uurtje geleden in de rivier geworpen. Maar hoe ben je aan dat prachtige vee gekomen? vroeg de groote Klaas|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002909.wav|Het was alleen tegen BOUKE, dat zij op deze wijze van tijd tot tijd haar hart lucht durfde te geven; doch dan legde haar deze altijd de breede hand op den mond, zeggende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003793.wav|en verwaand was, plaagde de majoor hem er mee, wat mevrouw Osborne erg wreed vond. Op zekeren dag nam hij hem mee naar de komedie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001717.wav|niet dat ik iets anders tegen dokter Manette heb, dan dat hjj zulk eene dochter niet waardig is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005229.wav|Ook zijn er, die het haar goudgeel hebben, als topaas blinkend, en in fijne ringlokjes op het voorhoofd neêrvallend; die blonden hebben doorgaans diep blauwe oogen, die vonkelen konnen als sterretjes. Maar ze moeten niet boos worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000564.wav|spraakt, wilde ik uvan dat onderwerp afbrengen; met geen zeer gelukkig gevolg, naar het schijnt. Kent gij den heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008985.wav|ik ook jaren lang voor hem had gekoesterd, geloofde, dat ik hem nog nooit zoo had liefgehad en zoo van ganscher harte had gedankt als ik dien avond deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001000.wav|Onder den maaltijd verhaalde zij den inhoud van dezen brief, en dat zij, na alles overlegd te hebben, geoordeeld had, dat zij reeds overmorgen naar Dordrecht de reis zou aannemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006427.wav|toen een geelbleeke heer met lange zwarte haren naar buiten kwam en een jongen beval, gauw naar huis te loopen en zijn slagzwaard te halen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002075.wav|hartstochtelijk als in hare genegenheden, zoo beslist was zij in haar tegenzin. Zij deed niet boosaardig, maar onmiddellijk hopeloos teruggetrokken, als een slak in haar huis|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_003410.wav|kloostergebouwen, en het kerkhof, een stilte welke velen niet gaarne storen. Vraag aan de eerste honderd burgers van Kloosterham|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000154.wav|Nu, hy heeft myn geld aangenomen; ik ben wel dubbelt te vreden. Des namiddags ging ik myne Naatjes Vriendin bezoeken. Willem, wel dat is een Engel, hoor! Ik gaf myn halve Erfnis, dat zy myne Zuster waar|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_002640.wav|Karel Zegers was niet meer op zijn gemak in de aanzienlijke handelsstad met hare wel wat kleinstädtische bewoners. Men verdacht hem van zelf de politie in staat te hebben gesteld om het duel te verhinderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7420_000088.wav|Lipjens, die tot minziek zuchten, Ook tot wijntjen drinken luchten; Roemertjen van bloedkoraal; Bekjen van een nachtegaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000269.wav|hadden doen neerkomen, dat hem alleraffreust! zeer had gedaan. Papa had aan het diné zich een paar malen|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000282.wav|Toen strekte de vos weêr zijn staart uit en de prins ging er op zitten, en het ging over stok en steen, dat de haren floten in den wind. Toen hij aan het kasteel kwam, ging het alles zooals de vos gezegd had|10587|neutral
+wavs/train_5809_5539_000199.wav|Hij verminderde dus zelfs het gewone rantsoen en trachtte iedere dag meer mijlen af te leggen. Zijn zuster en zwager hielpen hem daarbij|5809|neutral
+wavs/train_1724_3168_000792.wav|Hij haatte den burgervader reeds sedert den zomer toen de commissaris des konings op Kamper's aanraden zijn vrouw in den Zon haar intrek had doen nemen in plaats van in den Vergulden Ploeg, die destijds aan hem toebehoorde|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000302.wav|alles, wat anderen goeds en loffelijks verrichten, met den naam van blinkende zonden bestempelen, en die alle Christelijke deugden bezitten, maar alleen de hoogste, de voornaamste, de liefde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000518.wav|zij had slechts te bevelen. De prinses stemde toe en vaardigde dadelijk vier bedienden af met het bevel de zoogenaamde heilige vrouw naar boven te leiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001720.wav|men wist niets anders te zeggen, dan dat, toen men aan de gevangenis kwam, Claquesous verdwenen was. Daar school iets van tooverij of politie onder|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002022.wav|Mijne heeren, menschen, ge hebt het mis! Te Brussel wordt het meeste bier, te Stockholm de meeste brandewijn, te Madrid de meeste chocolade|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002130.wav|aangezien er een wit marmeren plaat voor den haard was, die dichter bij de hand was en misschien ook beter aan zijn doel beantwoordde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000293.wav|Je verdient den ridderslag, Fulco! riep Heer Otto opgetogen uit. Wacht even. Ik zal eerst mijne gemalinne met het nieuws op de hoogte brengen. Ik kom dadelijk terug|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000558.wav|Waarlijk zij zijn meestal meer belagens- dan strafwaardig.' Blaricum en Laren doorgereden zijnde, kwamen zij nu in het door landbouw en handwerken welvarend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000502.wav|Er ligt geene bedreiging in. Als ik dreig, val mij dan in de rede en bepaal er mij bij. De heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002565.wav|die eindelijk schier geheel verdwenen was. Hij had alle pogingen aangewend om hen weder te vinden, doch daar hij hierin niet geslaagd was, had hij hen vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000993.wav|Langzamerhand kreeg de liefhebber van eenen mondvol frissche morgenlucht minder haast en liep in bedaarden tred verder. Cornelis besloot hem zoo dicht mogelijk op de hielen te blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001615.wav|en wees hem den weg. De jongen volgde trouw de veertjes. Zij leidden hem uit het bosch, over een paar akkers, een weg op en eindelijk door de laan van een groot landgoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001604.wav|Ach, grootmoeder bakt geen wentelteefjes meer en grootvaders zilveren haren glanzen niet langer eerwaardig onder zijn driekanten hoed. Allebei zijn ze dood en begraven|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001083.wav|Langzaam wandelden zij voort. 'Een verrukkelijke dag,' riep DE PLEYES uit, die met genoegen zich in de zuivere lucht bewoog, want het was volstrekt niet koud|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_002530.wav|Het geheele dorp, vervolgde de arbeider, op de punten der teenen staande, en met eene zeer zachte stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003877.wav|Houd maar moed! Laat de hoop op Dolly niet varen, dan zal zij nog wel uwe vrouw worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002270.wav|dat echter niet aanhield en op verren afstand was. Dit lang toeven was een bewijs dat het gouvernement den tijd gebruikte om zijn krachten te verzamelen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001825.wav|De Ferelijns bewoonden in de Hugo de Grootstraat boven een kruidenier een klein appartement, een suite met een keuken en een kabinetje op de eerste, en twee kamers met twee kabinetjes op de tweede verdieping|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002700.wav|op smalle strooken weiland groote kastanjeboomen en stevige eiken groeien. Op een van die half verborgen plekjes, aan den zoom van een beek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000100.wav|teert van den hoogen boom, ik ben er zeker van; en als de generaal mij ontvalt, blijf ik levenslang met den kapitein opgescheept! Levenslang! dat zou erg zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000315.wav|Het overige van den dag werd met wandelen in de nu zoo zuivere lucht doorgebragt, en met het daarstellen van de kleine toebereidsels, tot het reisje, dat zij tegen den volgenden dag voor hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011577.wav|Ik heb geen hoop meer. Maar zeg hem toch, mijnheer, zij was angstig van hem teruggedeinsd als gij niet te hard over mij denkt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000195.wav|Maar juist de wijze, waarop hij zich tegenover haar had gedragen en vooral ook die handdruk, dien zij beweerde niet eens gevoeld te hebben, weerhielden haar aan mevrouw de Tonnette te vertellen wat haar overkomen was|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001791.wav|de jongen zei wanhopig, dat hij niet genoeg at, dat hij niet dorst eten tot zijn honger gestild was, en Cornélie lachte, hem prettig vindend, om zijn gezondheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002447.wav|en de tegenwoordige plannen van de Tscherbatzky's, en al wilde hij het zich zelf niet bekennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003398.wav|Serpuchowsky had zich reeds lang niets meer van Wronsky's werkzaamheid in den dienst voorgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_002051.wav|De geest nam er genoegen mede en de grijsaard verhaalde zijne geschiedenis, door verscheidenheid en wonderlijke avonturen nog boeijender dan die der twee andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000705.wav|En het zal niet gebeuren.' 'Omdat?. mijn God, ma, ik begrijp er niets van. U ziet zoo bleek als een doode. Wat is er dan toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000198.wav|WIE ZIJT GIJ, SCHOBBEJAK? ZEI DE KAPITEIN, TERWIJL HIJ MET ZIJN DIKKEN STOK PICKWICK EENIGE STOOTEN TUSSCHEN ZIJN RIBBEN GAP. HOE HEET GIJ|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003706.wav|Men is het tamelijk algemeen eens, dat de menschen niet naar het absolute recht streven, maar alleen omtrent zoo goed willen zijn als anderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001312.wav|Hij kon onmogelijk meer spreken, de afmatting had het krachtige gestel ondermijnd; hij moest rust hebben. Weldra viel hij dan ook in een meer kalmen slaap; tot dusverre was deze koortsachtig geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007809.wav|Mijnheer Jarndyce knikte ons toe, die naar dit sein zaten te wachten. Kom aan, liefjes, wij zullen dien weg eens opwandelen. Waarom dien weg niet evengoed als een ander|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002588.wav|Zij vreesde jaloersch op haar te zijn en des te meer betoonde zij zich goed voor haar kleinen jongen. Wronsky keek ook door het venster|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001014.wav|Dus als ik ver weg ben, ver uit Londen weg, zal je dan gelukkig zijn? Zeg Eve, zal je dan gelukkig zijn? Zweer je het me|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001526.wav|is er eene, die ik verkozen heb om er bijzonder melding van te maken. Het is de kerk van de Ara|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001811.wav|Wat eindelyk den tegenwoordigen oorlog aangaat, ik herhaal wat ik elders zeide: van Atjeh beging de nederlaag. De toelichting van deze stelling ligt nu buiten m'n bestek|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002303.wav|dat Vitalis dood en van koude gestorven was, en dat ik er al even slecht aan toe was als hij. Dank zij echter Capi|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003091.wav|Een naam is een ik. Weet ge, mijnheer, ik heb een weinig gedacht, een weinig gelezen, hoewel ik een gering mensch ben; en ge ziet dat ik mij betamelijk weet uit te drukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001473.wav|door een smid gemaakt, dien hij bij zich draagt. Gij, zoo gij het wilt openen, moet eerst een kunststuk vervaardigen; gij neemt een koperen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4370_000078.wav|Maar het zweet kilde langs zijn slapen. De peper doorbrandde z'n maag, de handen voelden klam. Ze konden gelijk hebben. Ze hadden gelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000167.wav|In het bosch kwam daar nu een oud, grijs manneken aansukkelen, die er heel uitgehongerd uitzag, en smeekte hem|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001610.wav|Toch zag ze er nog zoo heel goed uit, maar ze werd oud, en ze was - hier was hij wel zeker van - ze was een vrouw van niets dan liefde. Vijf kinderen had ze, maar ze was geen moeder|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_001254.wav|oen weder de wagens beklommen waren, en weder naast gezeten was, vroeg hij haar, of zij eenigen smaak gehad had in dat fraaije tafereel, dat daar in de kerk van lake hing|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003676.wav|gelijk mij al die van de zaak weten, gezegd hebben, maar het leger zal er vrij wat minder uitzien dan voor twintig jaren: toen was het eene andere troep als thands|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000996.wav|deze was als bemuurd tusschen twee geschoren beukenhagen van een reusachtige hoogte, en over haar geheele lengte belegd met twee evenwijdige, glad afgemaaide en gerolde grasstrooken, waartusschen de rijweg liep|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000898.wav|Mijnheer en mevrouw Van Hoel waren menschen van omstreeks vijftig jaren, waarvan ze er vijfentwintig in den huwelijken staat hadden doorgebracht|496|neutral
+wavs/train_2450_6737_007543.wav|Juffrouw Craddock sloot de deur en Pickwick ging door met schrijven. Binnen een half uur was Pickwick met zijn dagboek gereed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003419.wav|Ik bedacht — bedacht duidelijk voor het eerst — dat ik, door gewillig mijn nek te buigen onder het juk dat ik droeg, den onwilligen nek boog van het gansche joodsche volk|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000056.wav|Thornton zelf was gekneusd en geradbraakt, maar hij onderzocht zorgvuldig Buck's lichaam, zodra hij weer was bijgekomen en vond, dat het dier drie ribben had gebroken|5809|neutral
+wavs/train_1724_13607_001036.wav|Staat ook op den voorsteven. En Juffrouw Wijers, die alles wist, en de jongens, die alles wisten en Kees en Juffrouw Greet, en ik die aldoor niets vermoed had. Letterlijk niets. En nog snapte ik alles niet zeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000705.wav|die in haar was. Geen harer wenschen had zich ooit tot een man verheven. De kater was haar alles. Zij had knevels gelijk hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007337.wav|Na deze woorden liep zij statig de kamer uit en sloot haar eigen deur met kracht achter zich, diep beleedigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002333.wav|mijn vader ging openen en keerde terug met een heer, die niets geleek op de vrienden, welke hij gewoonlijk ontving|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000014.wav|lachte verlegen, boog en keek Frans niet aan, maar toen Jan, dreigend een vinger opheffend, voortging: 'Tante Bee, tante Bee, mijn vriend Frans neemt je dit prachtig dessert zeer kwalijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004986.wav|dikwijls woorden zeggen, waarin het ware godsdienstige gevoel beter beschreven wordt, dan in die van iemand, wiens geheele leven daardoor bestuurd wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003700.wav|Neen, neen, Rosa, zeide Eva hierop, met de gebiedende houding, welke het kind somtijds kon aannemen. Gij moet zoo niet spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003056.wav|waarop hij, zooals men zich herinnert, een plaats besproken had. Even voor zes uren in den morgen was hij te|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000379.wav|nadat de stad aan de zijde van den rins overgegaan was, zijne onkunde van die gebeurtenis met het leven boeten moest. en vertoonde er ook eene lesch|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006380.wav|Terwijl Bagnet zich op zijne gewone plaats zet, staan de wijzers der klok bijna op half vijf; een paar minuten later zegt Bagnet: George. Precies op zijn tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000865.wav|ijt weder zoo vrolijk, als straks onder den maaltijd. aat niets aan blijken, o anders zal hij dezen avond onverdragelijk lastig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001324.wav|en verlamt hare eenvoudige energie. Is haar kus zonder vuur, en tusschen haar nauwe omhelzing dringt zich het klamme spook, dat kil vraagt: waarom|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001085.wav|In het midden van dit vertrek stonden bij een aanbeeld twee met hamers gewapende smeden. Hugh ging recht op hen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000549.wav|behoudens alien eerbied voor de raaf en de heilige monniken. Nog verder gaan wij, langs slykerige wegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000709.wav|en heel zijn zielestrijd en heel zijn zielezijn. Dat straalde voor hem uit, dat alles, als lange stralen, die hij grijpen wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008108.wav|Rawdon Crawley trok zich met lord Southdown bij een venster terug, waar men den laatste onbedaarlijk hoorde lachen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000814.wav|Ja, dat weet ik ook niet Zich gruwelijk vervelen, anders nietf 'Ik zou wel willen, dat ze bij ons bleef' Zijn ogen glinsterden, toen Marie dit zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000219.wav|en hij viel met zijn hoofd op den rand van den vuurhaard. Maar hij was al dood, eer hij viel. Ik las den dood op zijn gezicht even gemakkelijk als ik die woorden daar boven den haard lees|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000184.wav|Dat weet ik, zeide Peer. Vianen heeft hem naar zijn kasteel te Culemborg gebracht, waar hem niet veel goeds te wachten staat, want Vianen heeft een doodelijken haat tegen hem opgevat. Weet je ook, wat zijne plannen met IJselstein zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000451.wav|Nicolette! al dat gezoen is niet noodig: de kinderen moeten naar huis. Je hebt zelve gehoord, dat mijn Heer Snel niet van wachten houdt. Dag Grada, wel de komplimenten aan mijn Heer|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001925.wav|gy zyt nooit uit myne gedagten, en zo gy my niet te veel zult uitlachen, dan zal ik er byvoegen, dat ik nooit een eenig goudbeursje zal knopen, dan voor u, Chere|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_005379.wav|Toen vroeg zij, of ik haar niet zeggen kon hoe het te vinden, en ik zeide ja, 'en beduidde het haar; en zij zag mij aan met oogen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000040.wav|Het wordt al frischjes, zei oude Anna. We zullen gauw stoken in de voorkamer. Ook al komt mevrouw er nooit, er wacht toch dikwijls iemand, en dokter Roelofsz is heel|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_004161.wav|Hij zag naar het bed met de slapende kroeskoppen, en nu bezweek hij. Over den rug van zijn stoel leunende, bedekte hij zijn gezicht met zijne groote grove handen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005888.wav|Een dronken kerel, mijnheer! antwoordde Varden eindelijk, terwijl hij de weduwe strak aanzag, die met geweld wilde binnendringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009091.wav|Hij streek met zijn hand over zijn gezicht, en keek met een half gesmoorden zucht van het vuur op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001193.wav|Telkens wijder ook werd de wereld, als breidde zij zich uit met eene oneindigheid van horizonnen van zilveren zee en zilveren licht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000574.wav|Op, op, voor Leiden en den Prins van Oranje! klonk andermaal de forsche stem des Admiraals. Met onbesuisd geweld hernieuwden de vrijbuiters den aanval|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001079.wav|een paar gewichtige schakels in het betoog gemist, en daar hij die thans uit het zijne had weggelaten, of de leemte had aangevuld met andere, die niet sloten, moest het logisch verband in zijn rede daardoor niet weinig schade lijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003292.wav|knorrig op den waard, die zijn paard verkocht had, op HOLTVAST, die hem had doen zwichten voor eenen invloed, waaraan hij geene verklaring geven kon|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000611.wav|De man zag zijne zonderlinge handelwijze in en strekte beide handen uit, om het kind aan zijne borst te drukken; doch de kleine HENRIËTTE wist niet, welke goede rigting zijn humeur had genomen; nog geheel onder den indruk van zijne|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_001361.wav|voor de orde, en een hunner, uit wraak dat men geen notitie van hem neemt, verbaast de vergadering|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000127.wav|die door ieder ander met de meest volkomen onverschilligheid worden beschouwd? Maar misschien weegt de afkeuring van menschen als u en Marianne wel op tegen de waardeering van Lady Middleton en haar moeder|2506|neutral
+wavs/train_1724_4315_001239.wav|als die, nadat hij eene schoone maansverduistering heeft waargenomen, uit het zoldervenster van zijn huis op de straat valt. Hij sloot zijne secretaire, en verliet het vertrek, om zich naar zijne vrouw te begeven|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000816.wav|Van koude? volstrekt niet; ik heb het hier heel goed. Laat me maar stilletjes waar ik ben. Botwater zag doodsbleek en wilde weer heengaan, maar Lina trok|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001114.wav|dan jij gaat naar Amsterdam en trouw jouw bruid!' Borgers stond op. 'Willem, heb je niets anders voor mij bij je? Geen brief|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000795.wav|Gij hebt aan uwe dame doen gelooven, dat dit uw huis is, en dat gij een' slaaf hebt. In die meening moet zij blijven, en die slaaf zal ik zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001992.wav|Zeg liever, op hun verachting!' zeide Buat: 'hoe! een dubbelhartige rol te spelen! het vertrouwen eener korrespondentie te schenden! my tot verklikker|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000408.wav|n na de lunch zijn wij naar het theater gegaan. et was duizelingwekkend, tooverachtig, onbeschrijfelijk - ik droom er nog elken nacht van|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002587.wav|want de fortuin begunstigt steeds hen, die moedig weten te strijden. Ik verg thans slechts moed en onderwerping van u.|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001771.wav|Ik heb Vader, met veel deftigheid, beduit, lees hier, pogen te beduiden, dat zyn Zoon Hendrik niet in staat is, om eene Vrouw te willen fabriceren van een meisje, dat geen eer aan zyn deugd of verstand doen zou|1666|neutral
+wavs/train_1724_2349_001002.wav|Dit is mooi, van Thijs, The Walk. Vlug was Berkemeier opgerezen en had van den wand de plaat genomen, die hij Stork nu voorhield. - 'k Zie niet wat het voorstelt, bekende deze|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000345.wav|was er niet veel wat de oude aan zijn kleinkind weigeren kon. Augusta was niet bepaald mooi te noemen; het krullend, bruine haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002809.wav|heb ik geen tijd gehad, waarvan ik kon zeggen, dat hij beter geweest is dan de tegenwoordige|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002691.wav|De Hemel make ons ten gestelden dage gelukkige Moeders van gezonde kinderen! Myn goede man durft zyne vreugde niet zo veel bot vieren, als hy wel wenschte. Ik leer hem zorgen; dit smart my, in dit opzicht|1666|neutral
+wavs/train_1724_4315_000143.wav|Daar intusschen het algemeen discours niet veel heil aanbood, verzocht men de jonge dames wat te willen zingen, hetgeen na de gebruikelijke 'ik kan niets,' 'ik ben niet bij stem|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001163.wav|doch om mee op den voet gevolgd te worden door het kerkboek, dat zoo deftig als het was, en tot onherstelbaar nadeel van het zilveren beslag, met groote sprongen omlaag tuimelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001893.wav|en niemand dacht er meer aan de man, die zich belachelijk had gemaakt, als huwelijkskandidaat in bescherming te nemen Maar tante Borne was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003056.wav|dat hij zijn gedachten niet bij elkaar kon houden. Hij begon er over na te denken, wat het ijzer toch een goede hulp voor de menschen is. Ze hadden immers overal ijzer voor noodig. IJzer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005086.wav|Voor de eerste maal besefte hij, dat zij haar eigen leven, eigen beschouwingen en eigen neigingen had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000070.wav|Dat wil ik wel! zei de kleine Klaas, en hij deed nog een grooten steen in den zak, bond er het touw stevig om heen en gaf er toen een duw aan. Plof! daar viel de groote Klaas in de rivier en zonk dadelijk naar den grond|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008459.wav|Maar ik heb vast besloten, een fatsoenlijken stand in de maatschappij in te nemen en mij niet door anderen in de laagte te laten sleepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000252.wav|en het nu levende geslacht, laten wij voor t oogenblik de herinneringen weêr eens rusten en zien rond in de wereld, die ons omringt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000137.wav|tomdat wij u zoo gaarne bij ons willen hebben en omdat gij er veel te lief uitziet om u zoo op te sluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005884.wav|dat zij met hem niet bekend was geworden. Zij is altijd dezelfde, antwoordde de vorst. U heeft haar nog voor haar ziekte gekend, vorst|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001532.wav|die een lieflijk verschil oplevert met de naakte bergen. Uit de onvruchtbaarheid ontstonden zware overstroomingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004766.wav|Feiko! riep zij: mijn trouwe Feiko! gij hier? o! dan ben ik niet geheel van den Hemel verlaten. Verlaten! herhaalde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003597.wav|Eva, ge zijt een wonderlijk kind, zeide hare moeder. Nicht Ophelia heeft Topsy leeren lezen, vervolgde Eva|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002432.wav|Hij zat op een tronk in de donkere nacht. Nu weenden zijn groote, door de duisternis starende oogen. Hij zat gebogen; zijne ellebogen steunden over zijn knieën|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000432.wav|De oogen lagen dicht. Onder het bruin begon de huid vaal te worden. 'Ik zal vooruit rijden en den dokter waarschuwen, hij is op de fabriek van avond,' zei hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000276.wav|gelijk dansers en danseressen, die een broodwinning van hun kunst maken, plegen te doen, om de vrijgevigheid hunner toeschouwers in te roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001100.wav|Mijnheer Jingle, wilt, gij een oogenblik met ons naar de aangrenzende kamer gaan?. Jingle knikte, en het viertal begaf zich tezamen naar het andere vertrek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012010.wav|en zij gaf handwerken en teekeningen voor de Quashyboo Zending; zij steunde het bal geldelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005798.wav|Maar, hoewel de Bank bn'na altu'd voor zjjn geest stond, en hoewel de wagen ofschoon op eene verwarde wjjze|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001079.wav|Zwijg, zwijg, mijn vriend, en dat edel, dat deugdzaam meisje, heb ik door mijne onvoorzigtigheid, misschien voor altijd, ongelukkig gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000229.wav|mevrouw Hoze berispte haar om hare afsterving van de wereld en zij dacht voortaan meer aan hare visites, ter wille van mevrouw Hoze, die dat gevraagd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007912.wav|slk deed dat; maar toen kon ik er maar niet toe komen, om op te staan en aan mijn werk te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000440.wav|Zij betuigde, het was waar: op háar aandringen had haar zoon het geld der kas genomen, geleend, om speelschulden te voldoen. Maar zij bezwoer ook, het zoû nooit meer gebeuren|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_003848.wav|van al die mooie figuurtjes, die over de kribjes hingen met uitgespreide armen en allerlei fraaie pakjes. Poedel had echter meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001162.wav|in de stad St. Louis; en tot op den huidigen dag heeft de openbare meening dien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002027.wav|Heeft de ongelukkige het u in zijn' laatsten levensstond niet gezegd?' vroeg MAGDALENA, hem met een' somberen blik aanziende: 'het is de zoon van den vermoorden Overste|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002839.wav|Ik heb hem op den toren gevangen gezet,' zeide JOAN, die, met zijn kruisboog op schouder uit den hoop hervoort stapte; 'hem en zijne makkers|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000666.wav|Meneer, sprak hij tot den man uit Skookum Bench, neen, meneer. U kunt naar de hel lopen, meneer. Dat is alles wat ik je kan zeggen, meneer|5809|neutral
+wavs/train_2450_3159_000465.wav|en zij bogen zich eerbiedig voor Hem neder die den hemel verlaten had om mij arm, verloren menschenkind op te zoeken en zalig te maken, en door al de diepten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002627.wav|die anders, meer dan een ander, reden moest gehad hebben om op zijn gelukster, die hem nooit verlaten had, een blind vertrouwen te stellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001031.wav|Voorwaar! Neen, dat is niet in mij opgekomen, en ik zie zelfs niet hoe dat had kunnen zijn. De toon van verbittering dien gij nu tegen mij voert, dwingt mij u te herinneren, wat ik voor u heb trachten te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_002042.wav|en de vreemdeling ging achter hem langs, met den mantel over den schouder, een Fransch liedje neuriende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012202.wav|Maar zij hielpen er haar, door nun nooit verflauwende en liefderijke zorgen, toch doorheen, en gisteren voor zes weken zijn wij getrouwd|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001310.wav|Dit rustpunt heeft uwe deugd nog zeer nodig. Gy ziet, Naatje, dat, hoe los ik ook schyne, ik bedaartheid genoeg heb, om zulke proeven op het menschelyk hart te doen, die men niet van my verhoopte|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_003500.wav|Hier zag hy Van Espenblad zijdelings aan. 'Juist, zoo als ik daar even zeide,' hervatte Heenvliet: 'eersf paarden dresseeren, en dan menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004582.wav|hoe men op Engelsche manier four in hand moest rijden, en zoo bereikten zij in de beste stemming de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000408.wav|En dan weer, wanneer hij na een dag van bespiegeling des avonds langs den boulevard huiswaarts keerde, en door de takken van het geboomte het|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005231.wav|Feitelijk was het een klein gevecht tusschen de jonge dame en de oude. en de oude leed de nederlaag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001697.wav|Ongeveer een uur of zoo na het! gewone etensuur verscheen de jonge! Barnacle in gezelschap van zijn oog-|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001178.wav|riep hy, laat me samenwonen met Omikron! Fancy zeide niet: ja, en niet: neen. Ze had iets in haar wezen als iemand die nadenkt over de mogelykheid van het tot stand brengen eener hoogstmoeilyke zaak|1666|neutral
+wavs/train_2450_5105_000846.wav|En de leerlingen gelooven, dat zg zelfs, als de leerlingen naar bed zp, in haar rustig huiskamertje|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002143.wav|Zij schudde zwijgend het hoofd en keerde zich van mij af. Ik liep naar buiten om met mijn voerman af te rekenen. Als een waardige majordomo was de kapitein al in de weer om mijn koffer te helpen afladen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_008906.wav|waarbp hij de deur voor Charity openhield, en deze in staatsie naar boven ging, om haar geheimzinnigen aanbidder te ontmoeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000841.wav|en tot op het laatste oogenblik in het bezit bleef van alhaar geestvermogens, zjj zag werkelp den|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006430.wav|en daar de sloot en de heining onderzocht, zoodat de anderen tijd hadden om hem in te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004408.wav|Ik heb u gedreigd, zei hij, t u met het voetblok op de vingers te slaan, of u mijn haak naar de hersens te gooien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002712.wav|Een paniek voer door den drom der Mykenaeërs toen zij den Held zoo zagen als zij wel wisten, dat hij worden kon maar nooit hadden gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004366.wav|Maar de dag, waarop wij terugkwamen, verschilde geheel met dien, waarop wij de stad verlieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002694.wav|Deze doolhof heeft, zooals wij hebben opgemerkt, een draad, namelijk zijn glooiing. Zoo men die glooiing volgt komt men aan de rivier. Jean Valjean begreep dit dadelijk|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000637.wav|Toen daalde de zweep van Francois neer en Buck had de voldoening te zien hoe Spitz het hevigste pak slaag kreeg, dat ooit door één van het span was gevoeld|5809|neutral
+wavs/train_2450_9278_000639.wav|en ik geef u de verzekering, dat hij zich ook bij u gunstig zal doen kennen, zooveel door zijne dapperheid en andere edele hoedanigheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001899.wav|Voorzeker, antwoordde de kleinere man, en wat ook mijnheer Giles beveelt, het ligt niet op onzen weg, er iets tegen in te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001580.wav|na de zaak Champmathieu, ten gevolge van zijne vlucht van eenige dagen, naar Parijs had kunnen gaan, en bijtijds de door hem, onder den naam van den heer Madeleine van|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001793.wav|Terwijl dat Zwijn met vurigen ijver mijne goede meening had pogen teverwerven, toon ik een groot vermogen te wachten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000518.wav|Daar scheepte ik mij met eenige andere kooplieden in. Wij deden eene lange reis, en legden in verscheidene havens aan, alwaar wij een' belangrijken handel dreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001296.wav|In eens omklemde zij hem in hare omhelzing en het was haar of zij zich, in zijne armen, in een afgrond stortte, in een afgrond van bloed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002599.wav|Die wigge en dat touw hebben tot de vlucht gediend, Heer Baron!' zeide de Schout: 'ik zal ze dus als bewijsstukken medenemen, en den Heer Secretaris verzoeken, die te|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004655.wav|er ten minste les in nam en hare halfjaarsrekening eens zoo hoog was als die van eene der andere leerlingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002580.wav|Hare woorden en haar voorkomen hadden Rosa's hart geroerd, en even groot als hare liefde voor den vervolgden knaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000873.wav|Het geld is op. Hoe het weggeraakt is, weet ik niet; dat zullen ze wel aan Kees schrijven. Er was nog juist genoeg voor mijn uitzet en overtocht naar Indië|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001335.wav|hg, eerhn'naar huis ging, een kort bezoek af bij zgn dokter, die tevens een zeer beroemd chirurgyn was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000147.wav|waardoor men in de kamer der prinses ging, die slechts door een zijden voorhangsel daarvan was afgescheiden. Alvorens hier binnen te treden, zeide hij op zachten toon tot den gesnedene|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000295.wav|De menschen meenden dat het een pop was; maar zy was werkelijk een hertogin, ofschoon niemand behalve de prinses het wist|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000016.wav|het was wel een ongelukkige dag, toen hij weer een glas in de hand nam. Eerst verbrak hij de vriendschap met mij; toen kreeg hij twist met Sarah en nu Mary heeft opgehouden met schrijven, weten wij niet, hoe het tegenwoordig met hen gaat|2506|neutral
+wavs/train_2450_9207_000410.wav|Maar, helaas, dit duurde niet lang. Mijne zusters konden de verstandhouding, die tusschen mij en den jongen prins bestond, niet zonder jaloerschheid aanzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000278.wav|Sybe Van Adeelen betoonde zich het haar geschonken vertrouwen volkomen waardig, door de teedere zorgen, welke zij aan het aanvallige wicht besteedde, waarvoor zij al spoedig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000215.wav|Op een dag, toen Jarro en Caesar op hun gewone plaatsje voor den haard lagen, begon Klorina, die boven op den haard zat, met de wilde eend te kibbelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000227.wav|en gehoorzaamde vrouw Holle, als die haar wat zei; want zij dacht aan het vele goud, dat die haar zou meêgeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001182.wav|Hy wist niet, dat hy eenig spoor van sentimentaliteit of teerhartigheid in zyne ziel bezat, en zoo hij hiervan ooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002871.wav|Ja; doch slechts na den dood van Prins MAURITS, toen hij tot Predikant bij de Remonstrantsche Societeit in eene onzer voornaamste steden was aangesteld. Nu weet gij, geloof ik, alles|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002169.wav|Hij herinnerde zich deze hand te hebben gekust en er de lijnen van te hebben beschouwd. Nog al ontferm U over ons, dacht Lewin|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001513.wav|Men vond het niet aardig van haar; men hield niet van haar als men haar niet zag. Zij werd dien avond zeer besproken: men vertelde de afschuwelijkste schandalen van haar. Doddy nam op de Madoereesche prauw haar plaats in als verkoopster|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_002547.wav|Wat wil jelui? Wat is er? vroeg een stem. Schipbreukelingen! riep de een. Kunnen wij opkomen? vroeg een ander. Eilieve hoor eens! schreeuwde een derde. Goed volk! riepen wij eindelijk, allen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002768.wav|wil de trouw, die hij beloofd heeft, breken, ja heeft die reeds gebroken, Zal ik nu zwijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000100.wav|Maar zullen ter zelfder twijge rijpen, murmelde de derde Maagd. - Het Noodlot is vervuld door den Held|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000083.wav|Verder haalde Belle een fijn zilver kettinkje voor den dag, armbanden, speldjes en al wat er meer noodig bleek. Een toef theerozenknoppen en een ruche om den hals van haar japon|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002604.wav|Mijn beschermer, die een man van zijn woord is, zal mij spoedig genoeg voorthelpen, als hij mijne geschiktheid heeft beproefd, en dan. het is nog niet gezegd, Leo! wie van ons beiden den zwaarsten kamp zal moeten voeren, om de fortuin te veroveren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_007847.wav|Met allerlei uitroepen van ongeduld, liep de oude heer op en neer, dm het inspannen te bespoedigen, zoodat zijn onrust zich aan Pickwick|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002132.wav|iepen aurits en icolette bij de lediggangers van ardestein over de tong, nog vrij wat meer stof tot gebabbel werd hun verschaft door het gerucht, dat zich aangaande de reule an oertoghe had verspreid|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003451.wav|met geweld daarin te duwen en opgesloten te houden, tot zij zich uit wanhoop door de betaling van zes pence|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001430.wav|en wat zeî hij, toen hij den brief uit had? ' oor,! k zal het den dmiraal vragen, en alles er bijvoegen, wat dienen kan, om het verlof er door te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000393.wav|verweloozen gevel en de muren van balkwerk, waartusschen gevlochten en met leem bestreken horden zijn aangebragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000098.wav|als wij ons langer hier konden ophouden en ook het digte geboomte bij het kasteel zou ons tot nader onderzoek uitlokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000628.wav|Hij zag het einde niet van de zaak; hij vond alleen, dat de zaak heel lastig, héél lastig was. Het was alles de schuld van Sofie|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003106.wav|Mijn meester bleef niet lang uit, weldra kwam hij terug met een heer met een gouden bril; dat was de dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000242.wav|om in een klein bestek de rijkste genoegens van jacht en visscherij te smaken, had in de nabijheid der stad een immer toenemend aantal van aanzienlijke sloten en jachthuizen doen verrijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005954.wav|had hij slechts met spot, zelfs met vijandschap beantwoord, zoodat de menschen, die zijn goed hart kenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008739.wav|Het doet mij leed, mijnheer Twemlow. sprak Riah. tik heb mijne instructies. Ik heb geen volmacht om daarvan af te wijEen. Het geld ttoct betaald worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002226.wav|Ik zal mij den geheelen nacht en den geheelen morgen in uw gereedschapshokje verbergen. Maar hoe zal ik eten? Ik zal honger krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001956.wav|ter zake, verschoon de uitweiding. Bij eene familie, waar ik praktiseer, logeert sinds eenigen tijd eene jonge dame, die zeer bijzonder mijne belangstelling wekt|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000405.wav|binnen trokken de ruime vertrekken de opmerking, maar bovenal de apenkamer, waarin de eer de aandacht vestigde op de wapenrusting van|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000914.wav|nam zij de gelegenheid waar, die de laatste woorden, door haar broeder gesproken, haar verschaften, om aan haar spijt eenigszins lucht te geven, en zij zeide op snibbigen toon|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002234.wav|Je zult verbaast staan over zyn geheiligt vernuft, over zyn diep en zalig inzien in de dieptens des Satans, of des menschelyken harts, want dat komt al op een uit|1666|neutral
+wavs/train_5809_5460_000285.wav|Verderop schijnt de weg afgesloten door een keten van steile bergen, waarlangs groote gletschers afdalen tot in de donkere wouden. Terzelfder tijd zien we in zee drijvende ijsvelden, glad als een spiegel|5809|neutral
+wavs/train_1724_3921_000599.wav|Nou, zeg eens. wat denk je, dat die naam beteekent.? Zij werd zenuwachtig, vreezende, dat zij iets vies' bedoelden, dat zij niet begreep. - Ik weet het niet, en het kan me niet schelen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002256.wav|De man, zo beminlyk, zo edel denkent, en zo volmaakt geschikt voor u, als gy voor hem zyt. Wat doet gy? Dat gy hem nog niet genoeg bemint, om hem u zelf te geven, daar op is niets te zeggen|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_000503.wav|In hare drukte bespeurden de dames weinig van de geheimzinnigheid, die er omging, en alleen Léonie, die zich met het feest niet bemoeide, merkte op in haren man eene ongewone stille bezorgdheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_9558_000681.wav|en de gezonde flinke persoonlijkheid van Marie, altijd in de weer ondanks het Indische klimaat, verbande elke gedachte aan een vroegtijdig|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000505.wav|k verbeeld mij, dat gij nog wat moeijelijk op mij zijt; misschien, omdat ik mij wel eens wat te vrijmoedig of schertsend heb uitgelaten, misschien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000296.wav|Diep ellendig, als hij in den laatsten tijd geweest was, had hij op zijn ziekbed de geheele wereld gevloekt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001260.wav|Eene kleine ongesteltheid, eene onaangename ontmoeting, een weinig hoofdpyn, maken de redelykste menschen wel eens wat luimig. Hier voor is uw Edeling zo min beveiligt als een ander|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_004338.wav|totdat hij buiten den Hout gekomen was en op een weide kwam, welke hij dwars overstak en recht op een gebouw afging, hetwelk zich aan de overzijde aan zijn gezicht voordeed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001165.wav|Zelfs bemerkte ik al spoedig, dat hij die eigenaardige teekenen van lachen vertoonde, bij gelegenheden die zeer pijnlijk voor mijn eigenliefde waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000474.wav|DERDE HOOFDSTUK. WERKING DER LENTE. Op zekeren zoelen dag was het Luxemburg met schaduw en zonneglans overstroomd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001597.wav|Over zoodanige en soortgelijke onderwerpen sprekende, kwam 'er een rijtuig met groote drift aanrennen, en, naauwelijks was het voorbijgesneld, of MAURITS hoorde eenig gejank|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000416.wav|daarop? Thornton's gezicht drukte de twijfel uit die hij voelde, maar zijn vechtlust was opgewekt, de vechtlust, die niets onmogelijk doet schijnen en doof is voor alles, behalve de klank van het gevecht|5809|neutral
+wavs/train_2450_5832_008174.wav|De zware cavalerie werd door nederlaag dol gemaakt en iederen dag op de vlucht gejaagd|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001075.wav|De slapelooze nachten kwamen weer, kwalijk kon zij de spijzen door de keel krijgen. En daar ieder haar zeide dat zij zwak was en dus veel eten moest, werd zij te goed gedaan met lekkernijen en keurige spijzen, opdat zij toch eten zoude|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_000515.wav|hoe zij al haar oude levendigheid en meer dan haar vroegere vroolijkheid erdoor had herwonnen, kon zij over de oorzaak dier verandering niet onvoldaan zijn, en bestreed haar neiging tot bezorgdheid over de gevolgen ervan. —|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000857.wav|of het jong van een hond of eene kat, dat verdronken was en half vergaan. Na, zei Mortimer, wat is er|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000698.wav|de neusvleugels verwijden zich een oogenblik, om dadelijk daarna weer samen te trekken en aan den neus den eigenaardigen spitsen vorm te geven, die de voorbode is van den dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001776.wav|lachte hij den Held goud tegen, bluschte zijn te fellen gloed en liet in den oranje avond neêr door de luchten dalen zijn eigen en gouden boot|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004031.wav|als gij een weldenkend mensch zijt, vergeet dan, wat gij gesproken hebt, gelijk ik het ook vergeten zal, sprak zij eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000336.wav|naar hem met den naam van Gardasholm bestempeld was geworden; doch dat later een Noorweegsche Zeeroover, FLOCCUS geheeten, het met den naam van IJsland gedoopt had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004056.wav|Als zij eens denken dat zij airs van kieschheid en dat alles kunnen geven, nemen zij een loopje met u, gelijk mijne bedienden altijd gedaan hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008747.wav|en had alles zoo gemakkelijk geschikt, dat zij gereed waren om in het rijtuig te stappen toen het voorkwam, en eene minuut later waren zij reeds op weg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004308.wav|is niet Lodewijk Blaek de bewerker van mijn ongeluk? Heeft hij niet, toen de goede Sander het zeegat uit was, mij met een zoet praatje verleid, en mij overreed om mijn braven, besten vader te verlaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004028.wav|U wenscht wellicht mij niet te zien, zeide Sergej Iwanowitsch. Evenwel. misschien kan ik u nuttig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_003014.wav|De priorin maakte een kruisteeken en zag den tuinier strak aan, wien de lettergreep. vel in de keel bleef steken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001637.wav|gebleven: het was in staat van beleg verklaard geworden, maar meer om de algemeene wet dan uit dringende noodzakelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001313.wav|die nu als zoetelaar een armzalig stuk broods verdient, door die opmakers van het geld, als een schelm, nagewezen en van allerlei booze dingen beticht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001137.wav|Burgerhart riep: 'myn Heer Edeling, uw beurt,' keek een der Juffertjes my met veel oplettentheid aan, doch zei niets. Ik dogt al, wie mag toch dit schoon kind zyn|1666|neutral
+wavs/train_1724_3168_000394.wav|Ontwaakt uit des levensdroom had zij hem thans herkend aan haar zijde. Zij riep hem toe dat haar hartstocht gestorven was en zij geen liefde meer begeerde, maar hij achtte haar woorden niet|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000575.wav|Want de Riminietjes waren zeer goed op de hoogte en wisten dat Pieter Botwater en Anasthase Van Sterren de naaste bloedverwanten waren van de schatrijke oude dame. Zij had behoefte er eens over te spreken met haar aanstaanden echtgenoot|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000210.wav|En evenmin kon zij heengaan van de plek, waar Willoughby thans achterbleef, vervuld van nieuwe plannen en nieuwe verplichtingen, waarin zij niet mocht deelen, zonder vele tranen te storten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001215.wav|Tot antwoord bragt men den gevangene voor hem. Heer! sprak Bedreddin met tranen in de oogen, ik bid u, mij te zeggen, waarin ik u beleedigd heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003591.wav|ik word op nonactiviteit gesteld en. zou dan vrij zijn X. te verlaten, om met den drukken gezelschapskring te breken, die mij op meer tijd en rust te staan komt, dan ik er voor over heb|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000424.wav|uffrouw eentje, zeggen wij, in weêrwil van dit alles, was in de hoofdzaak zeer verzoend met de komst van icolette, en kon niet nalaten, al kwam zij er niet met zoovele woorden voor|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001698.wav|Probeer het dan eerst zelf!' spotte nog de matroos, waarover de stuurman zich zoo boos maakte, dat hij de zware deur van het nauwe hok toewierp. Nog hier en daar liet de havenmeester zich|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001823.wav|Ja! ja! je zult me wat doen,' mompelde Nyssen hem na: 'ik ben maar blijd, dat ik mijn geld op deze wijs binnen heb, en den bruin voor een prijsjen op den koop toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000630.wav|en gij onthoudt het aan krachtige jongelieden, alleen omdat zij nog niet den leeftijd bereikt hebben, waarop de wet hen meerderjarig verklaart|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002277.wav|Den volgenden avond wachtte hij weêr bij de rotonde. Maar zij kwamen niet. Maar na enkele avonden, terwijl hij zat te wachten, zich verbijtend van ergernis, zag hij ze komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003699.wav|dat u lijken zou. In ieder geval is het beter dan straatzanger. Gij blijft dan bij Alexis. Wat denk ge ervan, jongen|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000121.wav|Toen mijnheer March zijn vermogen verloor, door een ongelukkigen vriend bij te staan, hadden de twee oudste meisjes verzocht of zij niet iets zouden mogen doen, om tenminste in hun eigen behoeften te voorzien|1775|neutral
+wavs/train_2450_4634_003842.wav|Zou men het hun morgenochtend vergeven, of hen weder de wijde wereld; inzenden? Och! waarom waren zij hier in huis gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004111.wav|O zeker ken ik u al, ik ken u zeer goed, zeide hij tot haar met een lachje, waaraan Kitty met blijdschap bemerkte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001299.wav|en wekte in hem vermoedens op, dat er verraad achter school. De voorzitter vooral dier geheime vergadering herinnerde hem iemand, dien hij in lang verloopen jaren nogmaals ontmoet had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009200.wav|de Hooggeboren Deuceace, die in de Temple woont, en nog enkelen, die weten wat een goed glas wijn is, daar sta ik voor in|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001048.wav|Zij keken elkaâr verwonderd aan. Ida zat als wezenloos, starende, de vingers uitgespreid, als extatisch. En de tafel, voor de derde maal, lichtte haar poot op|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_005376.wav|Daar het bleek, dat hij vanavond nog wenschte te vertrekken, heb ik geantwoord, dat wij hem nog eer wij ons ter rust begaven zouden te woord staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003656.wav|echter door hun her- en derwaarts rollende oogen duidelijk deden bespeuren, dat zij zeer naar den afloop verlangden, en naar het oogenblik dat het tornooispel een aanvang zoude nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001766.wav|het is ook Mevrouw De Witt die u verzoeken zal te vrede te zijn met de straf, die Buat reeds ondergaan heeft, en hem door uwe tusschenkomst voor erger te willen vrijwaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001542.wav|haar man, met zijn mooie gezicht. En zij kon zich niet houden: zij weende. Hij naderde haar, hij legde op haar schouder zijn hand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001405.wav|Ziet ze er goed uit.' 'Waarachtig.' 'Zou ze.? De directeur haalde schouders en wenkbrauwen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000245.wav|andere hadden hun woningen en smeltovens in de buurt. Een groote groep gebouwen ontstond, en die plaats werd: het district van den grooten koperberg genoemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001020.wav|Zij verlieten den troon met ernst, maar zonder waardigheid; hun nederdaling in den nacht was geen dier plechtige verdwijningen, welke in de geschiedenis een sombere aandoening achterlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000745.wav|Als hij slechts door zekere Christelijke leeraren onderwezen was geweest, zou hij er misschien beter over gedacht hebben voor een dagelijksch voorval in een wettigen handel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001454.wav|aar dit weet ik, dat, zoo ik raadpleeg met den wensch van mijnen vader, met mijn belang van alle zijden, dan ja dan moet ik zijn aanzoek gehoor geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003027.wav|even natuurlijk is het, dat gij een heer zijt en dat zult gij ook worden, zoodra gij mevrouw Milligan hebt teruggevonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002957.wav|Ook zodra zij in haar kamer was, barstten de tranen uit haar ogen, en zij weende lang; niettegenstaande besloot zij haar menslievende taak te volbrengen en zich volgens de wil haars vaders te gedragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002263.wav|De geestelijke zuster sloeg de oogen niet op. Zij bad. De kaars stond op den schoorsteen, en gaf slechts een flauw licht. Javert zag de zuster en bleef verrast staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002033.wav|zwaaide hem woest als stond hij voor Hydra of Leeuw en deed hem neêr donderen op den ouden man, die verpletterd neêr stortte aan zijn voet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002884.wav|houdt wederom een praatje, en staat dan, met zijne handen in zijne wijde zakken, zich te verwonderen: waar die heeren blijven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000925.wav|myn lieve Voogd, beste Vriend myns braven Vaders, Vaderlyke Vriend van my, zyne Ouderlooze Dochter, kan ik u niet in persoon bedanken voor zo veel vriendelykheid? Kon ik maar u schryven gelyk als ik wel wilde; doch myn gemoed is zo vol.|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002322.wav|Dit ten minste meende de commissaris. Wat zou men er mede doen? Toen hij alles opgeschreven had wat Jérôme hem had|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000813.wav|Onze lieden zijn eerlijk en trouw. Ze dienen al jaren bij ons. Verbeeld je, dat een van o n z e menschen bij mij in de kamer zou komen en mij bestelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001789.wav|en veel kracht bezit, wanneer mijne gramschap wordt opgewekt. Ik behoef maar een weinig in vuur gebracht te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000247.wav|De school blijft altijd iets van het gevangenisachtige, en de meester, met en benevens al de ondermeesters iets van het vogelverschrikkende behouden. Dat gezegde van Van Alphen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001091.wav|Zij herinnerde zich de speeltwist op Patjaram; zij had er pleizier in zoo zichtbaar te zien gebeuren een langzame ondergang, een zichtbare slooping door hartstocht, dien geen tact en correcte maat leidde|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_001736.wav|degene, welke de sultan, mijn vader, mij ten huwelijk wil geven. Hij heeft niet goed gehandeld, mij haar niet eerder te laten zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000721.wav|terwijl ook melancholie diep in zijne ziel viel. Waartoe genegenheid te koesteren als men scheiden moest na enkele dagen van sympathiek samenzijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002047.wav|Hoe dikwijls heb ik u, voordat ik uw beroep wist, van hethangen hporen spreken, alsof het een pretje was|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000214.wav|En daar zij geen uitkomst zagen, verzoenden zij zich met elkaâr en werd er in een maand niet over geld meer gesproken en bleef hun leven uiterlijk het officieele en solide en toch ietwat modern getinte Hollandsche huishouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000455.wav|Intusschen ging ik steeds voort, en naderbij komende werd ik gewaar, dat het eene schoone merrie was, welke met een lang touw aan een' staak was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000887.wav|En in deze zoo overeenkomende en zoo verschillende plaatsen volbrachten deze beide zoo verschillende soorten van wezens hetzelfde werk, boetedoening|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002272.wav|een noodlottigen afloop scheen, hij had niets van den doodsangst des drenkelings, die onder water zijn verschrikte oogen opent. Zonder gemaaktheid stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001536.wav|Zij stond, klein, teêr, bloot, op bloote voeten in haar wit dun hemd, en zij hief haar hoofd hoog op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000422.wav|tusschen vrouw en kind en dienaren, tusschen herders en bouwers en hoeders, met Iole en Iolàos|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001212.wav|of als de loodgietersknecht naar de pomp kwam kijken. Menigen winteravond, terwijl de sneeuw buiten voeten hoog lag en de storm door den schoorsteen bulderde, mag die kies|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011016.wav|De kerel zet in den nacht een hek. Ik hak het klein en verbrand het in den ochtend. Hij zendt zijne huurlingen om over het staketsel heen en weer te klimmen|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000515.wav|eg oude vriend, ongeheer ervie is hier en we hebben toch zoo n pret samen! enminste ik heb verbazend veel pret en ik geloof, hij ook wel. ij is al tien dagen hier en spreekt gelukkig nog niet over weggaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_000139.wav|En demand, vervolgde de heer Grewgious op denzelfden toon, wil het op geen enkele voorwaarde zelfs uitgeven. Eosa zette een nadenkend gezicht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000183.wav|buik; de meid-alleen liet de melk aanbranden, luchtte, het tochtte, en mama Ina riep: - Jansje, wat laat je toch tochten! Maak toch dicht, maak toch dicht: daar komen al oom en tante|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_000646.wav|Wou jaij ons wijsmaken, dat je den weg niet wist! Van mijn huis en erf af, schooier, landstrijker, scheer je voort of ik laat den hond op je los!' Voor die bedreiging moest de beklagenswaardige edelman zwichten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002649.wav|dat het de goede gevolgen verijdelt en vernietigt van alles, wat onder dat stelsel door de beste vrienden dier ongelukkigen voor hen kan beproefd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001113.wav|Bij geluk had hij zoo veel kleêren aan, dat hij ieder hunner een stuk kon medegeven. Dit deed hij, en nam hen toen mede naar zijne woning|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000668.wav|Een truc, een aardigheid, een spel voor een avond. Neen, ik moet iets hebben om minstens gedurende een maand mijn leven te vullen. - Tafeldans, herhaalde mevrouw Rantzow|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_000515.wav|Och!' hervatte de baron met eene ironieke uitdrukking van gelaat, simpellijk om eene crime, die geene vrouw kan vergeven - ik beging de onhandigheid haar in herinnering te brengen, dat zij zoo wat over de veertig is|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001055.wav|Ik wil je graag helpen, als je maar niet iets onmogelijks begeert. Dat is een goede belofte, Krule, zei Helpmij, en ik ben blij, dat ik bij je gekomen ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001265.wav|Ga, en kijk; gij moet toch weten waar uw paleis stond; zie naar alle zijden en zeg mij wat ervan geworden is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007950.wav|heb ik reeds gezegd toen gij haar in mijn arm tuintje op het pUt van mijn huis zaagt, sprak de jood. Hebt gij ? vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000833.wav|en verder kwam het niet. Maar de oude grootmoeder mocht Teun graag hooren schertsen, en het doofstomme kind was overgelukkig als het hem naderen zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000323.wav|Hij voelde, dat hij in ernstig levensgevaar verkeerde, en zei in zichzelf, dat het nu zeker met hem was gedaan. Maar nu moet ik vertellen hoe wonderlijk het trof|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002614.wav|en naar die twee prachtige paarden en naar den tweewieligen wagen, dien bijna bedolf het golvende gras, had het herdertje lui zich gerekt over den blakenden rots|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000980.wav|ik bezit de vrucht van het hoogste geluk dat de stervelingen op aarde mogelijk is. Zij omhelsden elkander met gretigheid, er was iets wreeds in hun drukkingen, zozeer deed hen de minnegloed verdwalen|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000217.wav|En wat de meisjes betreft: mijn vrouw verstaat geen woord Fransch, en toch heeft ze elf kinderen gehad, weetje|496|neutral
+wavs/train_1724_2757_003748.wav|De Schout van Delft heeft mij geadverteerd, dat gij in het bezit waart van belangrijke documenten betreffende den gepresumeerden aanslag tegen het leven van Zijne Excellentie den|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000390.wav|O ja, ik zou wel van een beetje zonneschijn houden, Joseph zal ook komen. En ik, zeide Miss Harrison, terwijl zij reeds opstond. Ik vrees van niet, zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001348.wav|Geen van beiden, antwoordde de heer Grewgious. Maar daar is Bazzard. Bazzard kwam terug, vergezeld van twee Jans, knechts uit de restauratie|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004815.wav|Wie duivel zijt gij en hoe durft gij zonder permissie een fatsoenlijk mans huis inloopen? hep de heer des huizes, zoo woedend als een stier|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001417.wav|Na haar en haar vader gekust te hebben, nam het geheele huisgezin plaats: ook de dienstmaagd, want in die tijden en zelfs bij aanzienlijker lieden, dan bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000521.wav|Uit de slaapkamer riep Nina het naar Milia, die lag op het terras. En door de ruimte der twee kamers heen, ontmoetten Nina's oogen de oogen van de|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004235.wav|Dat harte dat U behoort, o, mijn Heer! dat zich toch nog zoo zonderling zeer laat bewegen door deze aardsche teleurstelling!' Er gleden tranen langs zijne wangen, die zijn grijzen baard|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004068.wav|den eenloopenden heer aan te zeggen, dat hij wezenlijk verhuizen moest, indien hij geen einde maakte aan zijn nachtelijke partijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002456.wav|indien gy met den Heer Fannius en my er u mede wilt belasten, dan zullen wy dat, hoop ik, spoedig klaren.' Maar het werd niet spoedig geklaard: als ieder zal begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002926.wav|fin het algemeen moet ik toch bekennen dat ik iemand ben op wiens beloften men niet altijd staat kan maken. Waarom? vroeg de scherpe juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000102.wav|dat ik goed gedacht heb. Weet u waarom? Omdat ik me anders had verborgen en gewoon was geweest en dat ik dat tegenover u niet heb kunnen doen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001835.wav|een groot wit schort, en een kalminken rok. Zij zette een klein schoteltje, met een hord toegedekt, op de tafel|496|neutral
+wavs/train_2450_8269_002541.wav|als de genoodigden dan nog vlug in hun fiacre wisten te stappen zonder hem zijn fooitje te geven. Om en bij Kerstmis was de stemming tusschen de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004166.wav|Hij wilde alleen doen wat in zijn macht was tot heil van juffrouw Dorrit en daarbij niet aan zich zelf denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001941.wav|Men zegt dat zo par manière de dire, zonder dadelijk het ergste te bedoelen' 'Nu ja! Hij zal er misschien buitenaf op bluffenf|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006230.wav|Ik streelde dan even zijn kop, zonder stil te staan. Hij scheen met dit bewijs van mijn genegenheid zeer in zijn schik|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001191.wav|Lijden? Ik weet niet. Je verstompt. Maar ik denk wel eens, dat ik mijn leven jammerlijk heb weggegooid. En wie heeft er wat aan gehad? ZIJ zelfs niets|1666|neutral
+wavs/train_2450_4908_000488.wav|bracht zijiMJ gedachten in de richting, die. hij hebben wilde, en Meld ze voor hem als in een spiegel. En de Gees bleef niet alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000872.wav|en bleef zulks een paar jaren uitgezonderd negen en veertig jaren lang, tot aan het einde van zijn kunstenaarsleven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000505.wav|Ja Tante! antwoordde ik: maar ik was er verre af van te denken, dat de Juffer ook bij u bekend ware. Behoeft men dan zijn naaste te kennen, om hem een dienst te bewijzen? vroeg Tante|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009025.wav|verlamd, niet zoozeer door haar toetreden op de deur, als door de reeks van knikken waarmede zij hem overlaadde zoodra hij haar zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002509.wav|Zoo kwamen zij in een voorvertrekje, dat in de kamer uitkwam, waarin men het licht gezien had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001192.wav|Nu wil ik u niet langer wederhouden, alhoewel ik weet dat gij heden niet naar Torhout zult gaan. Gewis, Meester, ik heb geen vee meer in mijn stallen, en ik moet er mij voor de nacht bezorgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001965.wav|maar die het kon doen, omdat hy alleen was, en Jan de Witt heette, - zich weder aan zijn schrijftafel, en begon aan Van Beuningen een dier brieven te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001997.wav|Ik vraag u of u bereid zijt van alle verstandhouding af te zien met een dame, wier eer en goede naam door u in opspraak zijn gebrachtf|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004204.wav|dat gij geheel onder uwe macht tehuis bij u hebt, wat baat het dan om daarmede een paar arme zendelingen te zenden onder duizenden van zulke schepselen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001681.wav|en het eenvoudigste was langs den boulevard te rijden. Een der genoodigden deed opmerken dat het Vastenavond was en er dus een drukte van rijtuigen zou zijn. Waarom? vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000893.wav|Zelfs de vrouwen wierpen, galmend van smart, met de mannen mede en de kinderen. Breed en hoog was de stapel gebouwd, dadelijk oversneeuwd door den steeds dichteren val|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001014.wav|aar waaruit, zoo hij u niets gezegd heeft, meent mijn eer dan stof te moeten ontleenen om zoo bepaald te gelooven, dat er iets bestaat, dat niet zijn moest?' vroeg ol|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005996.wav|neen, in verrukking brengen, met geestdrift vervullen; maar voor zooveel ik zien kon in dit gewelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001119.wav|FARFALLA. Waarmeê bid ik u, Signore, waarmeê zal ik u vergelden. LIJNSLAGER. Vergelden, Signora! dit komt geheel niet in aanmerking|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000215.wav|zij wees hem op zijn eigen gevoel van menschelijke ziel. Maar toch, hoe innig zoet deze uren waren, hij voelde, dat hij de zelfde bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002329.wav|Verleden jaar hebben wij elkaar bij den wedren leeren kennen. Waren de wedrennen dit jaar ook interessant|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001533.wav|dat hij kwam, om een paar schermpjes en een stuk geschilderd fluweel voor een sofa te bestellen, en dat alles zoo fraai mogelijk moest zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003589.wav|Daar moest UEd. niet op zweren, hervatte hij, terwijl hij een zwartlederen portefeuille uit den zak haalde, en daaruit eenige papieren nam, die hij op de tafel uitspreidde: ik heb hier een menigte getuigschriften van de deftigste inwoners van Batavia en de Kaap|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003881.wav|In Lewins oogen echter had zij schuld, omdat zij deze verhouding reeds zoover had laten komen, en nog meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000314.wav|Indien hij het begin van dit stuk las, het zou hem ergeren; want ik weet dat niets hem meer verveelt, dan dat men hem en den geheelen trekschuitwinkel in de toekomst beklaagt. Je zelt haast gedaan hebben, schippertje|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000490.wav|Driftig wierp Louise haar zoogenaamd haakwerk op de tafel; tranen van woede stonden in haar oogen. 'Luus, wees toch niet zoo afschuwelijk valsch en schijnheilig|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001182.wav|p het onmeetbaar pekelveld, t welk, als een open graf, vreeslijk gaapt, bij duizenden inslokt, bij duizenden verteert, sterven de zeelieden met een gezond hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000685.wav|dan zuchtte zij ook weer eens, als personen die een verborgen verdriet hebben; en dan zag zij, bij een of ander zeer boekachtig gezegde, over Pieters schouder naar mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004325.wav|anders meen ik niets. Wat haar betreft, Barbara! ik geloof, dat ik bijna zou kunnen sterven, om haar een dienst te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000506.wav|De blauwachtig roode en dofgroene boerenkoolen stonden er in lange rijen aaneengeschaard en tusschen de geschoren heggen legden de kroten lange roode strepen als van donker geronnen bloed|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003980.wav|Juliaan slaakte een uitroep van verrassing bij die zonderlinge gedaanteverwisseling van den strengen Schout in een teêrhartig vriend, die hem omarmde, een stoel voor hem aanschoof en hem verplichtte tegenover hem plaats te nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001242.wav|toe; daarbinnen zag hij bij het helle maanlicht Fatime liggen die in de open lucht op een sofa sliep. Hij naderde haar, trok een dolk, die hij in zijn gordel droeg en wekte haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002809.wav|na de voorstelling op oesters en op een glas rumpunch bij wijze van een slaapmutsje. Wij kunnen er vrij zeker van wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000979.wav|Ook nam hij de veldflesch om een teug te nemen, maar zette haar weer van den mond. Neen! zeide hij met een zucht. Och, die droom|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000007.wav|en vernemende dat deze zich nog op het Binnenhof bevond, begaf hy zich derwaarts, naar het kantoor van den Raadpensionaris, in het gebouw der Staten van Holland|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011057.wav|Ik bedank om verdronken te worden zonder dat ik er voor betaald word ! Bradley keek hem aan alsof de man gezegd had dat hij een geest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007925.wav|of dat zij alleen maar onvatbaar waren voor gezellige en huiselijke genoegens. Dit was een moeilijke vraag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001258.wav|Wij stonden op het voetstuk van het ruiterbeeld en er was niets meer te doen. O, die onmacht om mij heen, die onmacht in mijzelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000204.wav|voort, totdatik aan de greppel kwam. Hier kwam het water bpa tot aan mjjn middel, maar de kanten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001312.wav|en dat hij dus hoopte, dat zij binnen een etmaal in de Straat zouden zijn. MAURITS was zeer verheugd, dat zij zich welras uit den grooten oceaan in de Middellandsche zee zouden bevinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002564.wav|Maar misschien heeft vrouw Barberin geen boter en geen bloem. Wat zoudt ge er van denken, als wij dat eens voor haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000386.wav|en zoo werkte zij aan mijn voorhoofd met zoo'n grappigen kinderlijken schijn van vlijt en ijver, dat ik er tegen wil en dank om moest lachen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002627.wav|die hij goed kent, toch niet vergrooten, zei Agnes met een glimlach, en dus is het toch eigenlijk niet veel waard|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000769.wav|Het andere schuitje naderde echter den steiger; het was met kloeke en nog ongedeerde kaerels bemand, die nu van hunne zijde op de boeren met goed gevolg vuur begonnen te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003752.wav|toen een andere vriendin van juffrouw Kenwigs haar hoofd naar binnen stak, met de mededeeling, dat er een heer beneden stond die Kenwigs wilde spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000307.wav|dat zij ijlings het venster digt wierp, uit vrees van in lagchen uit te barsten, en alzoo aan mijn' broeder te verraden, dat zij hem bespottelijk vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000438.wav|vooral in deze landen; hier buigt zich de ongelukkige verdrukte en uitgemergelde menigte in hunne tegenwoordigheid, maar zucht en jammert in eenzaamheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001624.wav|die den jongeling een Amazone deed schijnen: zij zelve bleef naakt, maar behield zich helm en schild en speer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000870.wav|ik weet, niet wat in mijn voorkomen getroffen, mij had toegesproken, en mij later, in een gemeenzaam onderhoud, dat deel mijner geschiedenis had ontlokt, wat ik mocht|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000086.wav|die bij zijn aankomst zei: 'k Kan maar niet begriepen, wat de dokter veur oarigheid an zoo'n jong hêt|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000988.wav|ik heb dezen avond bepaald tot exercitie mijner beide zonen, die elkander voor het eerst wederkeerig bij kaarslicht de operatie doen zullen. Nog slechts een woord van de gezondheidstoestanden in deze hoofdstad|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000310.wav|de plek, die ik betrad, zou vervloekt zijn om mij, zoo zij mij ruste bood. Mijn hart werd als koud in mijn binnenste. Ik had geen traan, geen snik, ik was als versteend|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000663.wav|Men zag deze twee touwen duidelijk, maar fijn als een draad. Kan iemand mij een karabijn met dubbelen loop leenen? zei Jean|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011839.wav|Maar zulk een ouden vos als deze, zoo slim en achterhoudend, schoon ik niet geloof, dat hij ooit nuchter is, heb ik nog nooit ontmoet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006333.wav|De schuldige is er slechter aan toe dan de onschuldige! Wanneer hij gevoelt, dat hij alleen schuld heeft aan ons ongeluk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004904.wav|De drie vragen werden in één adem en op vrij forschen toon gedaan, door een persoon, die het verblijf binnentrad door eene deur op den achtergrond, die de voormalige brouwerij scheidde van het terrein, belendende aan den|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004333.wav|Aan den kant van het weiland, was de eerste verdieping mede geheel blind, doch de tweede met een aantal kleine venstertjes voorzien, die door deels verroest, deels half vergaan traliewerk gesloten waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005421.wav|In die grot had de wind eene groote massa verdorde dennenaalden bijeengedreven. Beter konden wij niet verlangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003506.wav|ja ik zou haast zeggen uit alle hoeken der waereld, mannen van geboorte, aanzien en smaak verzamelen, die weten wat het zegt, goed te leven, en die er naar streven, ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002880.wav|Nooit, zeide hij, heb ik gedacht, dat de lichtzinnigheid van een jongmensch mij zooveel leed zou kunnen doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004980.wav|Men liet mij in een spreekkamer, waar geen tralies voor de vensters waren, zooals ik dacht, dat er zijn zouden, en vader Acquin trad ongeboeid binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001669.wav|Hij zeide tot den postillon: Blijf steeds in den draf, en ik geef u een dubbele fooi. Een hevige schok deed den zwengel breken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000844.wav|noch zijn sociale positie, zooals men dat noemt, 'gestolen' had. Kapitein Roos was echter geen academie-officier, zooals Van Schermbeek. Wat men verstond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003675.wav|bij de plaats waar ik hem het eerst had gezien. O, hoe veranderd, hoe veranderd! Dat het geld, hetwelk|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002673.wav|Zij voerde Eline, die wankelde, in het kantoortje van Frans, en zette de lamp neêr. Eline zonk uitgeput in een stoel, alles bezoedelend met de zwarte, vuile vloeistof, die haar|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_004851.wav|Hoe meent ge dat? begon Wesslowsky: Wie zou wegrijden? Gij, naar het spoor! zei Lewin norsch. Ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000125.wav|O! beloof mij, dat gij den verkeerden weg zult verlaten, dien gij zijt ingeslagen, dat gij alle banden, die u aan dat slechte voorwerp verbinden, zult losscheuren: en alles|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005272.wav|Is dat onze jonge kerkbewaarster? Gij zijt niet te minder welkom, vriend, omdat gij haar en dien ouden man hebt|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000050.wav|k hou heel veel van mooie kleeren en hoeden, maar ik mag mijn toekomst niet verpanden door ze nu te koopen. ees er niet boos over, dat ik daar zoo ruw over spreek|1724|neutral
+wavs/train_1666_795_000018.wav|Dag Laurie! Dag Jo, slaap wel! Toen alle merkwaardigheden van dien avond verteld waren, voelde de heele familie lust om gezamenlijk een bezoek te brengen in het groote huis aan de andere zijde van de heg|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000833.wav|maar weldra was mij dit niet langer mogelijk; want de gansche weg werd week als pap: en toen eenmaal mijn schoenen doornat waren, draafde en klotste ik door dik en dun, door plassen en modder heen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001268.wav|Thahar, mijn eenigste troost, hij, in wien ik al mijne hoop stelde, zou mij verlaten hebben? Na zulk een' wreeden slag, heeft het leven voor mij geene waarde meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002752.wav|Nu, dan laat ik u in goede handen! Kapitein Willibald is mijn ridder, die desnoods den degen voor mij trekt, riep Francis, terwijl zij hard wegliep, want zij zag Frits naar haar toekomen, die haar door een wenk beduidde dat hij haar iets te zeggen had|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001336.wav|Zou hij heengaan, zonder eene andere levenstaak volbracht te hebben, dan het aannemen van Gods genade in Christus? Het scheen den grijsaard onverklaarbaar; en toch begon alles er hem op te wijzen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000828.wav|En gij, die zulk eene teedere betrelcking op haar hebt, zijt verplicht om haar geluk in het oog te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001690.wav|en de soldaten daardoor doelloos op de straat bleven staan, deden deze vruchtelooze pogingen meer kwaad dan goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008236.wav|kartetsen en kozakken met knoeten achter hen plaatsen, zeide de vorst. Dat is een|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001206.wav|Door deze voorloopige afwijzing diep terneergeslagen bleef Hedwig nog een dag in toestand van kwellend berouw. Den volgenden dag was zuster Paula kalm en vriendelijker|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_000482.wav|Een lang buitenlandsch verblijf had hem iets in zijn kleêren en iets in zijn spraak en gebaren gegeven, dat de aangeboren Hollandsche zwaarwichtigheid in hem had verluchtigd, eenigszins komiesch, omdat hij wat elefantiesch bleef in zijn gratie|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_006351.wav|Ik hoop van niet, mijnheer Browdie, antwoordde Fanny, met een heel benauwd gezicht. Wel, dan weet ik het niet meer, zei John|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005840.wav|Volstrekt niet. Het zal heel amusant zijn, zeide Lewin en zijn oogen schitterden inderdaad vroolijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000291.wav|wat jonge kleurlingen. Ik zag hen eerst aan hun werk mandenmaken en fabriceeren van hoeden van|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001627.wav|Hij zag rond, en ontdekte, op een niet zeer grooten afstand, een huis, dat hij misschien nog zou kunnen bereiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000571.wav|Langzaam knikte Betsy met het hoofd op en neer, terwijl ze met saamgeknepen lippen om niet te lachen, het oude monster bekeek 'Ja|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010964.wav|glimlachte, zonder een woord te zeggen, zoo akelig als iemand maar glimlachen kan, en scheen, door een krampachtig wringen van zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009560.wav|Al de armen, al de nederigen, al de eerlijke lieden, al de goede menschen, die hem kenden, hielden van dien vriendelijken en eenvoudigen man|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002236.wav|En het gejuich stijgt luider op en luider uit die grillige menigte, bedwongen als een vrouw door een heerscher, dien zij nu aanbidt om zijn kracht|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000132.wav|In elk geval, mijn besluit staat vast. Er zijn nog andere menschen behalve Sherlock Holmes, die zelfrespect en reputatie er op nahouden. Holmes keek eerst verstoord, maar nu verhelderde zijn gelaat weer en klopte hij mij op den schouder|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002190.wav|Gij zijt wél-onderwezen en hij onkundig, gij zijt aanzienlijk en hij gering, gij zijt beschaafd en hij gemeen, gij zijt helder van oordeel en hij dom, niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000863.wav|tja, kind, zei haar vader. Ik wilde u juist vragen of ik mijne handen eens wasschen mocht; gij ziet ook alles zoo vlug|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001297.wav|Wel, anders zou ik je daar, als der Vuist van Thoren, hebben aangestapt, met een Meisje als een Engeltje; Ik zou, met de borst voor uit, en de hoed onder den arm, en met een bakkes, dat zei: Schrik van Meisjes! Heren|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_003201.wav|Ziet, de vrouw is de almacht. Vraagt het dien demagoog Marius, of hij niet de slaaf is dier kleine tirannes Cosette. En met vollen wil, de lafaard|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005566.wav|Die korte blik was voor Wronsky voldoende geweest om op te merken, dat een glans van bedwongen levenslust|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000304.wav|door het staren. Wat was er te doen? Zich in te spannen tot fijne list, Frank zoeken weg te lokken hier van daan, vluchten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000144.wav|Het was juist op het oogenblik, toen Amarante, gevolg gevende aan het verzoek van haar minnaar, nog eenmaal, met een stem vol uitdrukking, het referein zong van haar lied|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001256.wav|lle deze glazen geschenken van groote en voorname personen, of van de aanzienlijkste kollegien van het aderland, waren toen nog in de volkomenste orde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003019.wav|en men zag witte strikken en zwarte strooken krip, en dragers geheel in het zwart; en er werden woorden uit den Bijbel gelezen, en gebeden gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001033.wav|Zij kwamen langs de stad, en klommen boven op eenen hoogen berg, waarna zij in eene uitgestrekte vlakte nederdaalden en bij eenen tusschen vier heuvelen gelegen vijver kwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001008.wav|Dat is alweer eene verandering, niet waar? Maar verander den naam van de firma niet weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000261.wav|en Sleary's equipage gereed was. Het was een fraai gezicht, den hond blaffend om het rijtuig te zien springen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000649.wav|Hij deed dadelijk den visscher voor zich verschijnen, en zeide tot hem: Uwe visschen verontrusten mij zeer, waar hebt gij ze gevangen? Sire, was zijn antwoord|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000054.wav|Ik voor mij beloof je geen woord ten kwade van je meester te zeggen, zelfs al wou-je het mij niet beloven wanneer ik van jou hetzelfde vraag.' 'Nu, goed dan; op voorwaarde dat ik nog één ding van hem mag zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_003125.wav|Het zou ook te dwaas zijn, zoo ze dit deden, want hij kent hen, en zij weten dat hij hen kent als niets anders dan dieven en fielten van beroep|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000780.wav|ik hoop dat gij mij niet indiscreet zult vinden.' 'Ik vrees alleen, dat gij een verren omweg zult maken; wij gaan uwe woning niet voorbij, daar ik voornemens ben met Fräulein van Berchem een reis te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_000473.wav|zoowel de mannen als de vrouwen, de jongens als de meisjes. Wat zeg ik? Al die neven en nichten, ooms|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000092.wav|Mijn vader ging door voor een' der rijkste kooplieden dier stad. Doch daar hij op grooten voet leefde, zich aan vele buitensporigheden overgaf, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001140.wav|Ik, jonger, en minder in staatszaken verdiept dan mijn broeder, bekreunde mij weinig aan de heerschende geschillen, en gaf er althands luttel om, op wat wijze verschillende secten hunnen Heer zochten te dienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002634.wav|Luid waren de toejuichingen, welke de vergadering den verweerder toezwaaide wegens zijn edelmoedige handelwijze; ofschoon velen het eenigszins gewaagd van hem oordeelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000617.wav|Deze afwezigheid van De Witt, en vooral de gevaarlijke kansen, waaraan hy zich blootstelde, deden de hoop voor een wijl herleven by de vrienden van Buat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000357.wav|De reus scheen goed verstand van vet menschenvleesch te hebben, want zonder zich lang te bedenken, nam hij een' braadspit van het rek en reeg hem daaraan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001184.wav|doch toen zij bespeurde, dat hij, ofschoon volkomen de waarheid harer beweringen erkennend, volstrekt niet gezind bleek, zich door haar oordeel te laten leiden, achtte zij het, door ervaring wijzer geworden, het verstandigst om toe te geven, en|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001515.wav|Schoon gezegd! riep Brass uit, zijn best doende, om aan dezen uitroep den schijn van iets onwillekeurigs te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001565.wav|ier vliegt een helder witte duif, aar draait een kievit met zijn kuif, ier floddert eend en gans in t rond, aar scheert het schaap den|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000977.wav|Mijn tante knikte bemoedigend. Gij moet geduld hebben, Trot, zei zij. Natuurlijk! De hemel weet dat ik niet onredelijk wil zijn, tante|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001190.wav|Als gij,' voerde zij nu BLOMMESTEYN toe, 'als gij niet zoo donker keekt, dan zou ik u gevraagd hebben, of gij mij op dat watertogtje wilde vergezellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005613.wav|ik zou er niet buiten kunnen. Zeg eens, wat denkt gij, poesje? zeide St. Clare tot Eva, die juist met eene bloem in de hand binnenkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003364.wav|Nog lang nadat alles weder stil was en ook de beide stoombooten verciwenen waren, bleef men nog op het watervlak turen; maar iedereen wist dat het nu hopeloos was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003643.wav|Dat was het juist, waaraan ik dacht; omdat ik dan geene kleeren of schoenen of iets zou noodig hebben. Ik zou elken cent kunnen bewaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000945.wav|De vriendschap en de gemeenzaamheid, die tusschen ons bestond, lieten mij geene vrijheid hem iets te weigeren, en zonder aarzelen deed ik den gevorderden eed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003540.wav|Maar wacht! hier geloof ik, dat ik de korrespondentie vind, die wy zochten:' - en met-een hield hy aan De Witt een nieuw pakket brieven voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001239.wav|Ik was verplicht, het een mijner dekens af te staan. Het was een State n-paard, sneller|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007362.wav|Gij noemt dat een vergrijp. Voor mij is een leven zonder liefde geen leven. Ik ben nu eenmaal zoo geschapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002195.wav|De deurwaarder had hem alleen gelaten. Het gewichtig oogenblik was gekomen. Hij trachtte zijn zelfbeheersching te herwinnen zonder dat hem dit gelukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006212.wav|en het doen. Jufvrouw Bagnet, gij zult wel voor mijne moeder zorgen, dat weet ik. Een zeer harde stomp met de paraplu|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002286.wav|begon hij er zich over te verwonderen, wat dat toch voor een schaduw was, die over den rand van de kist viel. Hij keek en keek, en kon zijn oogen bijna niet gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000645.wav|een opgewonden volksgeschreeuw schalmeit tegen het onwrikbaar paleis op, als eene zee tegen een rots|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001331.wav|Hij zette zich op een houten bank tegen een vermolmd hek neder, en zag op naar de sterren, door de takken zijner dwergachtige, schrale|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001475.wav|Die onbeschaamde Fries zal toch niet in het krijt zijn gekomen, zeide de Graaf: wetende dat zijn weerpartij buiten staat was daar te verschijnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000554.wav|Dank je vriendelijk,' zei Julie. Ik probeerde wat anders te verzinnen, maar toen kwam Pa ook binnen. Hij pakte me bij een knoop van mijn fluweelen jurk en hij zei: 'Wanneer komt je derde rapport Joop|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002431.wav|Neen, het was niet humaan zoo te zijn, en niet menschkundig en kinderachtig, kinderlijk en flauw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008869.wav|En hier verving een draai van zijn mond nogmaals de plaats van een glimlach en verwrong zijn gansche gelaat. En wat de christenen aangaat' ging Fledgeby voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002750.wav|Er blijft mij niet veel tijd om te leven over; de koorts zal dadelijk terugkomen, en dan begrijp ik niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000599.wav|tot hij door zijn vijand overrompeld was. De jonge Zwitser was ook verdwenen. Hij was waarschijnlijk bij Moriarty in dienst geweest en had de beide mannen alleen gelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000328.wav|de schuit ligt op stroom en is klaar om haar lading in te nemen. Maar lang zullen wy den grap niet moeten uitstellen, of er kon een kink in den kabel komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001867.wav|Of meent ge, dat Leiden een Spaansch legerkamp is, waar ge naar hartelust aan het muiten kunt slaan? Voort, voort! Een ieder ga naar zijne woning|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001211.wav|en indien ik, die hem in gevaar gezien heb, van meening ware dat hy après tout een dapper man was, zou dit alleen my bewegen u deze geschiedenis niet te vertellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001679.wav|Maar wat wilt gy dan?' vroeg Mevrouw Musch, met drift: 'dat wy ons aan zijn voeten werpen en het stof van zijn schoenen kussen? - Wy|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003785.wav|en dat, al zou hij ook niet kunnen hooren wat zij spreken, hij hen dan toch weer volgen kon.|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000993.wav|maar hij verdeelde dit tijdperk, door voor de helft genoegelijk over te lezen wat pas zijner pen was ontvloeid hoewel de inkt hiertoe wel wat dik was en voor de andere helft bijeen te rapen wat de volgende bladzijde moest opvullen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005271.wav|voor haar Michael; een draak voor alle dames van het regiment, een moeder voor alle jongelui, welke zij verzorgt, as zij ziek zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008603.wav|zijn opwachting te maken bij de vorsten van die landen, zoowel als bij de vertegenwoordigers van zijn eigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000233.wav|De handelzucht wordt aangewezen als een reden voor die met alle comfort zoo ten eenenmale in strijd zijnde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000076.wav|Hij moest toch erkennen, dat dit een mooie tocht was. Er was zooveel gezang en geluid in de lucht. Kleine kinderen speelden een spelletje, waarbij ze in een kring stonden, en zongen er|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003593.wav|in dien kritieken toestand zich te vergewissen of zijne vrienden zich om hem heen zullen scharen. De rechtsgeleerde heer|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001069.wav|Die langwerpige trekschuit, met den eersten oogopslag onzigtbaar verbonden aan een oud, knokerig beest, scheen hem bijzonder poëtisch te stemmen; hij kreeg eene bijzondere aantrekkelijkheid voor het eentoonige landschap|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002500.wav|De meeste dames, ook de aanzienlijksten en meest gegoeden, hadden maar valsche gesteenten en bijouterieën uit den galanteriewinkel in gebruik genomen, juist omdat het een gemaskerd bal was|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000923.wav|Hier zag hij op een kleine afstand het gevaarte aankomen: zes Franse ruiters, zonder speren, maar anders welgewapend, dreven hun paarden met volle toom in de baan; een van hen had een vrouw voor zich en omarmde haar met kracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008395.wav|maar zij was toch zoo opgewekt en vroolijk als zij sedert haar verblijf in de badplaats nog niet geweest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004469.wav|Maar is zij niet al verscheidene nachten bij u opgebleven, Mama? zeide Eva. Hoe weet gij daarvan? zeide Marie scherp|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001833.wav|en ik zou thans niet dat onuitputtelijk geduld bezitten, dat mij uw vertrouwen heeft doen winnen. Hij, die anderen onderwijst, onderwijst tevens|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000819.wav|misschien kan het niet anders, is alles. onoprecht, in onze côterie. - Maar niet in onze familie, zei Gerrit. - Je zegt dat, Gerrit, met een lieven klank in je stem|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001239.wav|Gij echter zijt overtuigd alles van het boschwezen te weten. Maar geloof mij, dat is zoo eenvoudig niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006282.wav|Toen de dokter binnen trad, bloosde zij nog meer en kwamen er tranen in haar oogen. Haar geheele ziekte|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000439.wav|In gedachten verzonken reikte hij zijn vriend de hand en liep de deur weder uit. Met de oogen strak op den grond gevestigd liep hij de straat over, kwam het huis binnen en vlijde zich naast zijne lieve vrouw neder|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003789.wav|als ze stierf. Ze was er bang voor, dat niemand haar de oogen zou toedrukken, of de armen gekruist over de borst leggen, als ze dood was. Misschien wil jij dat wel gaan doen? De jongen aarzelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001837.wav|thans doellooze en onmachtige muren! En de godin, om Ares' erbarmen te wekken, rees op en wenkte den god zich te richten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001105.wav|Ten tweede, dat mijnheer Forley, door ongesteldheid verhinderd zelf te komen, thans een zijner vrienden zou zenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000974.wav|met een gezicht zoo deftig en' ernstig als de beste raadsheer die ooit in een gerechtshof zitting had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002165.wav|en zeide, bedaard glimlachende: Een baron als mijnheer en een burgerman als ik kunnen niet onder hetzelfde dak blijven. En zich eensklaps oprichtende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000063.wav|De beste breede kantendas, die hem zijne moeder had mede gegeven, deed hij om den hals, en hij schikte en herschikte dezelve met grooter zorge dan gewoonlijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000354.wav|n dan kunnen we zoo ne heerlijken onzin uithalen, allemaal kleine onschuldig dingen, maar toch erg leuk, en we stellen onze moppen altijd zelf erg op prijs|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000313.wav|met hooge ruggen en zittingen van groen gebloemd trijp. Men maakt dat tegenwoordig zoo goed niet meer|496|neutral
+wavs/train_2450_7217_000576.wav|en overal het bosch de eentoonigheid honderdvoudig breekt, kan het oog met genot er over weiden. eden treffen wij het niet gunstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000608.wav|ik er mij niet fcegen verzetten zal je bij gelegenheid als sohooazoon aan te nemea. Over de brug|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001317.wav|En die jongen dan?' 'Wel, dat zal er een zijn, die voor de equipage is aangeworven.' 'Malligheid! Hij had immers geen goed bij zich. En welk zeeman gaat op een schip zonder zeekist of|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002934.wav|Meent gij mij met hetzelfde kruideniersgewicht te wegen, dat men in uw primitief Hollandsch provincieleven voor uwe eigene begrippen van zoogenaamde deugd en menschenwaarde gebruikt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001052.wav|Zolang ik geen weduwe ben, wil ik jou geen vierentwintig uur over mijn vloer hebben, hoor Denk daarom, als je jezelve eens in de klem mocht brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004494.wav|Eindelijk bleef hij voor eene herberg staan, die er armoediger en smeriger uitzag dan alle anderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000147.wav|en of de rust van een braaf en eerlijk gezin voor niets moest gerekend worden. Is mijne rust niets? zeide de vreemdeling|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000537.wav|Het is de vraag of een van de zeeluî die deze journalen schreven, ooit zulk slecht hollandsch leverde als zyzelf. Hun slordigheid van uitdrukking doet ons naar de oorspronkelyke manuskripten verlangen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_011806.wav|Nauwelijks had zij dit gezegd of de andere vrouw kwam haastig binnen, en de jongen stond op met eene donkere bewustheid, dat hij nu zou moeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003213.wav|kunt gij geene betere vreugdevuren maken dan van stukken en brokken? Kunt gij niets in zijn geheel verbranden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000521.wav|Dat vond de kapitein en stelde zich als een gek aan. De met weerhaken voorziene pijl der liefde was door zijn dikke huid gedrongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001039.wav|op dat tijdstip ons genoegen over de zegerijke uitkomst van eene gebeurtenis, bij welke het op de geheele omkeering van het Geneefsch gemeenebest gemunt was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000742.wav|Zij bleef hem aanzien, hem niet begrijpend. Hij zat in-een gedoken, het hoofd op de borst, zijn oogen starend voor zich uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002368.wav|De luitenant EINDHOVEN nam eene houding aan, alsof hij ook den slag van Waterloo had bijgewoond. Het gesprek werd VAN DE WALL al te oorlogzuchtig; hij liet George, Een ongeluksvogel Champagne komen en stelde de gezondheid in van zijne nieuwe vrienden|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000650.wav|Men lachte, men lachte. De tafel draaide boos rond, en zij stonden van hunne stoelen Louis Couperus, De stille kracht op, de handen op het knaapje en volgden de nijdige walsbeweging van het tafeltje meê|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_005192.wav|nooit, nooit! snikte Caddy, al hare redenen tot beklag over hare moeder, en alles behalve haar kinderlijk gevoel vergetende|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000359.wav|Weinige minuten na ontvangst van het briefje opende Tonie zijn deur. Bij den ingang van het kamertje dat aan Fokke's slaapvertrek grensde zag hij Bertha, die hem wachtte. Zij legde den vinger op den mond, en fluisterde hem toe|1724|neutral
+wavs/train_1775_4370_000011.wav|Vader voor het raam keek de jongens na. Coba dekte. Anders dronken ze om half één koffie. Vandaag zouen ze 'r niet aan gedacht hebben|1775|neutral
+wavs/train_2450_6159_004926.wav|totdat een onverwacht voorval hem den vorigen avond tot een bekentenis had gebracht. Dit had aldus|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000182.wav|Maar dat moet ik u zeggen: sedert Adams en Eva's tijd is geen mensch daar geweest. Ge kent die zeker wel uit uw bijbelsche geschiedenis? Jawel, zei de prins|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000171.wav|dit was de reden, waarom hij zijne geboorteplaats niet durfde genaken, zoodat hij tamelijk veel geld noodig had, om onder eene vreemde heerschappij zijne dagelijksche consumtiën te bekostigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_011670.wav|dat het baas Peggotty was. Het was baas Peggotty. Een oude man nu, maar nog krachtig, gezond en frisch in zijn ouderdom|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002060.wav|Ik ben des nachts al genoeg alleen met mijn gedachten. Laat me er maar zoo min mogelijk alleen meê. Zij stak hem in eens hare hand toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001225.wav|Platzak! riep hij met een lach. Da's niet waar! zei het vroolijke meisje, want ik heb den jongen al 'ezien met 'et haas. Maar waar zijn de|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001158.wav|zij in een stoel viel en zachtjes weende, wèrkelijk weende van liefde-leêge verlatenheid. Hare nog mooie kind-oogen, overgoten, zàgen in het weg-ge verleden|1666|neutral
+wavs/train_2450_9298_000206.wav|en zij alzoo den volgenden dag weer terugkomen moest. Zij keerde terug en bracht deze tijding aan haar zoon, die dus opnieuw geduld moest oefenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000377.wav|toen zij reeds was verdwenen in een zilveren nevel, in een manestraal, die snel verijlde naar den hemel toe. Maar in de nacht, zoo nabij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000873.wav|Op ditzelfde oogenblik deed zich een dof gegons hooren over de oppervlakte van het water: de zee, nog kort te voren zoo helder, werd zwart en vuil van kleur, alsof een onderaardsche beweging het water beroerd had|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_001863.wav|keek hij ze nog eens na, verbeterde er een en ander in, nam zijn notitieboekje op en hield de strookjes|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001237.wav|Doch mijn besluit was genomen. Ik beval aan Frits, die mij met stomme verbazing aanstaarde, het wagentje van de Pauwelsen te laten voorkomen, en ging naar mijne kamer om mijn koffer te pakken|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000957.wav|nog het krachtigst werkt van alle huisgenooten. Te meer omdat zij het geluk niet heeft van de jongeren, die zich lichter over onaangenaamheden heenzetten en die|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001943.wav|Bij dit alles voegde zich nog een zeker gevoel van ongerustheid, dat ik niet van mij af konde werpen, en hetwelk was toe te schrijven aan de onzekerheid, waarin ik verkeerde, zoo omtrent de plaats waar ik mij bevond, als omtrent hetgeen mij nog kon te wachten staan|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001053.wav|Eindelijk ging zij naar de plek terug, waar zij hare zuster had gelaten, maar ook die vond zij daar niet meer. Op een korten afstand zag zij Doortje staan naast een rijtuig en in gezelschap van een heer|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003609.wav|Naar het antwoord dat er volgde op deze vraag behoeven wij niet te luisteren; het spreekt vanzelve, dat Jacob Jansz. met ijver deze gelegenheid aangreep om voor dezen cliënt te pleiten, zoo hij hoopte niet in een verloren proces|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000813.wav|SohosquareLonden Noordzyde, die van nu af als onze vertrouwde agent geaccrediteerd is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003545.wav|ook naar diens eigen bloedverwanten te schrijven. Jos beloofde het, maar hij hield zijn belofte niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000806.wav|Nu, ik ga naar boven, om uw tante te zeggen dat jongeheer David er is,, zei hij, dat zal haar een beetje opbeuren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002331.wav|En hij bedacht, hoe hij zijn kamer dan opnieuw zou inrichten, ruim en eenvoudig, zoodat men er zich in bewegen kon, zonder nu een beeld om te gooien of dan over een Oostersche draperie te struikelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9558_001201.wav|Alleen zag zij nog erg bleek en vermoeid eruit Maar niemand zinspeelde daar meer op Zelfs Betsy miste op dat ogenblik de moed om erop terug te komen; Bronkhorst sprak buitengewoon veel|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000150.wav|Met gejuich en gezang, met groene zegekransen versierd, keerde men naar het vaderland terug, daar de oorlog geëindigd en de vrede gesloten was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000281.wav|dan zal ze nog wel wat meer waard zijn. Zij nam water en fijn zand om haar blank te maken, maar nauwelijks was zij begonnen de lamp te wrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000208.wav|En nu, beste man, druk mij nu weer aan je. hart. Dit is mijn huis, John; denk er toch nimmer, nimmer meer aan mij weg te sturen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000075.wav|Ze is er nog niet, maar ze wordt elk oogenblik verwacht. Bij het agentschap, waar ik een hut wilde bespreken, weigert men mijn geld aan te nemen, want er is, zegt men, geen enkele plaats meer over|5809|neutral
+wavs/train_2450_12965_000921.wav|Het waren tot poeder gewreven inlandsche kruiden. De oude man was een der weinige Europeanen in Indië, die zich op de kennis en het gebruik daarvan jaren achtereen had toegelegd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004937.wav|Tante vond dat het tijd werd mij naar Fransche wijze in de wereld te brengen, en zij verhaastte dit oogenblik ter wille van eene omstandigheid, die zij eene treffelijke occasie noemde voor mijn optreden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000636.wav|Zal hij het kind van zijn medeminnaar met goede oogen aanzien? Mij dunkt wel met eenig mededoogen. Gij, maar zulke lieden denken zoo teer niet|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000594.wav|en het smartte haar onuitsprekelyk, by u, dien zy zo hoog acht, en zo dankbaar is, verdagt te zyn. Ik. Dit kon niet anders dan zeer verdrietige uitwerkzels hebben op zo eene edelaartige Juffer|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_001101.wav|en hoe het kwam dat het daarmee zoo slap ging, en waarom hij geloofde, dat het met die zaak verliep, en dat er nooit meer drukte daarin zou komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003337.wav|antwoordde Tigg, die maar eens in de honderd jaar bloeit., ,Ha, ha! lachte Slyme opnieuw. Ik moet twee vreemden danken, omdat zij mijn rekening in een herberg betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004446.wav|De overgang uit de bedorven lucht van die benauwde, bedompte koffiekamer in de Temeraire, naar de zindelijke en frisscho straten van Nergenshuizen|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000287.wav|De vader gaat weer naar huis, en de zoon leert goed heksen en gauwdieven. Als het jaar om is, loopt de vader te grienen, hoe hij het klaar moet spelen om zijn zoon te kennen|10587|neutral
+wavs/train_1724_2521_001628.wav|Wel stiet men enkele keeren op wachters, doch de wachtwoorden bleken overal het tooverwoord tot doorlating te zijn. Bovendien had Paddeltje een schranderen inval gehad, om een gevraagd onderzoek te voorkomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000474.wav|Hij moest vrij lang zoeken, eer hij meer van de wilde ganzen vond. Maar toen merkte hij op een kleine hoogte, iets als een klein grauw boschje gras|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002116.wav|En bloemen,' voegde Mw. van Eylar er bij: 'en ik wilde juist eens aan de dames voorstellen, de mijne eens te gaan zien. Wil anders iemand nog eerst een kopje thee|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000925.wav|Gij hebt mij slechts te bevelen, ik ben bereid u tot gids te dienen. In plaats van hierop te antwoorden barstte Maimoune in een schaterend lagchen uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001385.wav|Met het aanbreken van den dag bevonden zij zich in een groot bosch, waar de weg een' viersprong maakte. Hier verzocht Marzavan den prins, hem een oogenblik te willen wachten|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000427.wav|Ja, met grijzend haar in plaats van zwart, maar met hetzelfde hart in den boezem, open voor vriendschap, vreugde en gezelligheid! In de vreugd, die hem deze gedachte verwekte|2506|neutral
+wavs/train_1724_3429_000622.wav|en haar belette hem voor zoo gewetenloos te houden, dat hij van den beginne met haar zuster's liefde een roekeloos spel had gedreven, zonder eenig voornemen, dat navraag velen kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002579.wav|hij ze uit het valies nam, legde hij ze op het bed. Hij peinsde. Hij herinnerde zich, dat het des winters en op een zeer kouden Decemberdag was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007890.wav|Wees daar niet bang voor, nep Barnaby vroolijk uit. Hij zal wel komen. Hij zal wel komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004097.wav|Zij staarden op hun beurt hem aan; en de jongeheer Bardell staarde op zijn beurt iedereen aan. De verbazing|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000687.wav|tot den aanvang van goudenen herfst duurden de feesten en werden de kostelijke dankoffers herhaald|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000460.wav|Kies een klein onderdeel daaruit. Dan de werken over Entomologie? Het zal nog niet gaan, gij dient u tot eene enkele orde der insekten te bepalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003840.wav|wanneer wij onze handen en voeten zoo vastgeklemd houden, dan verliezen wij onze krachten; wij moeten rustpunten uithouwen in de wanden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000784.wav|dunkt u, Sir, zouden we onze pistolen eens afvuren?' 'Neen, ik vind het beter, dat na te laten, tot de zwarten eene meer vijandelijke houding aannemen; bovendien heeft dat veel van eene uitdaging|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003764.wav|dezen, waar ik dat kruis opgemaakt heb, om hem te onderscheiden, bezorgt gij te Tiel, ten huize van KLAAS MEINERTZ den Schrijnwerker|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000260.wav|maar ook brengt het duizend zeer uitvoerige tooneeltjes op het doek der camera obscura des terugdenkens. Vooral het uur des afscheids staat van ieder hunner in alle bijzonderheden mij voor den geest|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_008028.wav|en ik hoorde de slaapkamerdeur opengaan en daarna kwam je naar beneden. Is het een misdaad|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002535.wav|Hebt gij invloed genoeg in Friesland, vroeg de Stichtenaar, wiens gelaat op eens een meer ernstige plooi aannam, om dit te bewerkstelligen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003080.wav|XXXIV. Hetwelk geheel gewijd is aan een volledig en getrouw verslag van het merkwaardige proces van Bardell contra Pickwick|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004086.wav|Op denzelfden avond, toen Bella van de gelukkige gedachtenisviering thuis kwam, viel er iets voor dat zij nauwkeurig met oogen en ooren volgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001006.wav|naar het politiebureau gesleept, daar verhoord door een onverbiddelijken commissaris die al rood werd van drift als hij den deugniet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005700.wav|om wat te naderen, ten einde den versteenden heer Markies aan te kjjken, had een magere vinger nauwelijks op dat gezicht gewezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012083.wav|Minstens eenmaal in de week, en soms wel meer, reed ik er heen en bracht er den avond door|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000539.wav|en zonder haar dankbaar te zijn, soms zelfs ten koste van het verwijt dat zij hen verwaarloosde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003119.wav|zoodat er althans eenige woorden van beleefdheid gewisseld moeten worden. De een is dan bang, dat er op het verzoek zal teruggekomen, en dat hem verklaring of uitlegging zijner handelwijze zal afgevergd worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_010140.wav|Toen de bader geheel gekleed was, knielde hij op het gras, deed iets met zijne handen en stond weder op met het pakje onder zijn arm|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000132.wav|terwijl de dochter zich met haar afbeulen, haar zorgen en haar groote verantwoordelijkheid half dood maakt. e weet niet hoe ze door den winter heen moeten komen en mij is dat ook een raadsel|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000173.wav|het document te laten afschrijven? Nooit. Weet u dat zeker? Volkomen zeker. Wel, indien u daar nooit over gesproken hebt en de heer Phelps evenmin|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001340.wav|Bewaor ons!' riep GHERYT uit, toen de reiziger zich op een' houten drievoet naast het nu helder brandend vuur had nedergezet: 'man! wat is oe nat! waôr drommel heit oe ezeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000999.wav|maar hij zei, dàt nooit; hij gaf niet om zijn moeder's boosheid, zoolang hij mijn liefde bezat; onze vooruitzichten zijn niet schitterend, maar wij moeten wachten en het beste hopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001824.wav|aan de stalen, giftige pijlen van zijn sterken boog, aan de kracht van zijn armzwaai, die zwieren den knots zoû|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000999.wav|den eersten steen gelegd van het nieuwe Paleis der Parlementen. Indrukwekkende ceremonie. Spontaan, zonder voorstudie, ongeveer de volgende rede gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008697.wav|met eene plank dwars voor den ingang, over welke plank een jongmensch van zeer teederen leeftijd met de armpjes heen hing|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000800.wav|k weet absoluut niets omtrent u; ik ken zelfs uw naam niet. k twijfel er geen oogenblik aan of u gooit al mijn brieven in de prullemand zonder zelfs de moeite te nemen ze te openen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001584.wav|en hield zijn gezichtje strak, om de moeite niet te verraden, die hij had de lange stapbeenen bij te houden. De huzaren verbaasden den Syrischen vorst|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_001202.wav|Je avondeten zal over een mdnuut gereed zijn, Dolphus, zed Tetterby. Je moeder is in den regen naar de gaarkeuken geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000355.wav|om de in nog veel grootere menigte aanwezig zijnde bezoekers terecht te wijzen en te helpen, terwijl andere bezig waren met het maken van registers|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000437.wav|en haar weder te bed gelegd. Den volgenden morgen zocht deze bij haar ontwaken links en regts naar den schoonen jongeling, welken zij dien nacht aan hare zijde had gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002395.wav|totdat hare oogen droog waren en zij bedaard genoeg was om, thuiskomende, de opmerkingen te vermijden dat zij er slecht of bedroefd uitzag|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001510.wav|bleef men staan in een kring. Ook Broeder Meertens keek verwonderd, dat enkele leden wel, anderen niet in het plan gekend bleken. Broeder Van Loodijck was meegereden naar het kasteel|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003830.wav|op mijn' ouden dag bekrimp ik mij Jacob van Lennep, De pleegzoon niet meer, en van wat ik heb, heb ik vast besloten de helft aan JOAN te geven; ik heb dien armen jongen niet opgevoed om hem naderhand armoede te laten lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003257.wav|doch onder zijne zware wenkbraauwen blonk eene schelmsche vreugde, die hij, hoezeer hij ook meester over zijne aandoeningen was, moeite had om te verbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004222.wav|alhoewel in een seer onbequaem saysoen voor een swacke vrouw de voorschreve reyse opt spoedicht sic aan te neemen met intentie|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006707.wav|dat alleen haar vader over haar hand en haar hart te beschikken had, maar dat niemand ongevoelig kon zijn voor de verdiensten van mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003921.wav|Hij was bovendien welgemaakt van persoon, keurig op zijn kleeding, en dus in vele opzichten welkom bij de schoone kunne. Wat zijn maatschappelijke positie betrof, hij had noch beroep noch affaire|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000542.wav|wierp zich op de merrie, en wilde haar verslinden, doch verschrikt door het geschreeuw dat de stalknechten maakten, liet het zijne prooi los, en stortte zich weder in zee|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000181.wav|wier raadselachtige inhoud voor den oningewijden aanschouwer iets schrikwekkend moest hebben, dat hem een rilling over de leden joeg, 'Een krokodil hing aan den zolder af; Daarbij een schildpad, en een gansche kraam Van visschen, droog en opgezet|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000783.wav|en het lustte mij, daarna een kleine stadswandeling te maken, in dat bij uitstek drukke uur, waarin de werklieden en schoolkinderen naar huis gaan|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_007004.wav|Er was geen tijd om het langer te maken. De tijd was zoo kostbaar. Mijn beste vriend, de heer Ëugène Wraybum, ligt op sterven|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001167.wav|de mooie zijden beurzen kwamen voor den dag. Mevrouw Stork, die het niet wist|496|neutral
+wavs/train_2450_8485_002917.wav|over den rug door de wuivende halmen, terwijl Iolàos speelde op de fluit. Herakles' loome oogen overstaarden zijne kudden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004184.wav|een teedere, jonge moeder, die een kindje verzorgde en die den majoor met een glimlach wenkte om naar het jongetje te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000744.wav|Zij namen de houding van wijsgeeren aan. Zij droomden er van om op een absoluut en buitensporig beginsel een gematigd gezag te enten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002243.wav|Wanneer de hoop groot genoeg was, klom Jan Breydel op een wagen die zich bij geval ter plaatse bevond, en zwaaide zijn slachtbijl met schriklijke wendingen boven zijn hoofd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000990.wav|die onder de Republiek Frankrijks grenzen bewaakt, en onder den Keizer de grenzen van Azië betreden had; die Genua, Alexandrië, Milaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002196.wav|En Iolàos, gehoorzaam trots hevige smart, steeg op en Herakles steeg op en de menner wendde de rossen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004851.wav|of al het gewoel en gedruis eener drukke straat op den druksten tijd van den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000644.wav|En nu is het ook zoo uitgekomen en nu heb ik je weêr. Hoû me dicht tegen je aan, zoo in beide je armen, in beide|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000534.wav|neen, ook die groote meester der schilderkunst bleef eene plaats in zijn hart behouden, welke geene latere kennismaking met een ander vervullen konde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001300.wav|maar in onze côterie, liebes Fräulein, wordt dat alles op gansch andere wijze gezien, en zulke peccadilles volstrekt niet als doodzonden aangemerkt, vooral niet als doodzonden tegen de eer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001590.wav|De verschillende geruchten, die er geloopen hebben aangaande een nieuw beleg der Spanjaarden, beangstigen de burgers niet meer, niettegenstaande mannen als Pieter Adriaensz., Van Hout|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001482.wav|De wissel moest niet worden aangeboden, de papieren moesten niet verhandeld worden. Maar hoe den verleider te beletten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001602.wav|Vraag dat aan m'n meester, als je voor hem zult staan. Ik kan dat niet en mag dat niet.' 'En als ik nu wilde?' 'Dan zouden we weer geweld gebruiken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_009581.wav|Die Osborne is een rekel van een kerel. Daar had je de dochter van een rechter te|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001643.wav|Men prate van cabs. Eene cab is goed als men zulk een haast heeft, dat men er zijn nek aan waagt om maar snel voort te komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000217.wav|Edele man!' sprak mevrouw VAN BEEM schreijende. Het antwoord van LOUISE lag voor de hand; zij wilde echter niet zoo onmiddelijk voor haar gevoelen uitkomen; zij wist zelve, wat beminnen was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_001431.wav|En zoo, op een mooien morgen, bespeurde zij, dat zij was een gracieus, jong vrouwtje van eene morbide schoonheid, met een aardig kapitaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003706.wav|en bovendien ziet hij rond, alsof zulk eene ellende hem wel bekend was en hij die vroeger meer had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001258.wav|vergist u, Rudolf! Daar is geen sprake van wraakneming. Ik heb mijne verloofde haar woord teruggegeven, maar mijne nicht Francis Mordaunt blijft onder mijne bescherming|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000817.wav|Hanna voelde het in haar botten, dat het een bijzonder feestelijke dag zou zijn, en ze bleek een goede profetes te wezen, want alles en iedereen scheen het er op gezet te hebben mee te werken tot een heerlijk geheel|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000300.wav|Lachende had zij voor hem beslist. Samensprekende over de preek, zeide zij vrijmoedig haar oordeel, maakte hij haar deelgenoot van wat hem bezwaarde als straks vergeten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001380.wav|De soldaten grepen hem aan en niet tevreden met hem naar den boom te sleuren, mishandelden zij hem op eene beestachtige wijze|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002626.wav|Van wie is dat telegram? vroeg zij. Van Stiwa. Ik wilde het je niet laten zien. Waarom niet? Welk geheim kan Stiwa hebben|2450|neutral
+wavs/train_10294_7242_000041.wav|ho! Nu zijt gij voerman! Ik speel ook wel graag voor paard. Hop, hop, hop! Dat gaat uit rijden; Wij zijn ruiters naar den aard|10294|neutral
+wavs/train_1724_2649_002180.wav|Vader, ik kon het niet helpen; ik wist niet, wat ik deed!' 'Dat weet ik wel, mijn jongen; dacht je, dat ik je voor een moordenaar in koelen bloede hield|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004262.wav|Hoe dit ook zij, het bleek dat hare dochter nu ten minste aan de laatsten geen gebrek had. Haar kleed van wit zilverlaken stond stijf van borduursel, edelgesteenten en paarlen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000624.wav|Koû gevat!! zei tante Floor boos, verwijtend, als konden de anderen het helpen, na begroetingen over en weêr, informaties hoe de reis was geweest. Koû gevat in den trein van Parijs|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_000406.wav|en Hellen-visioenen, waarin ik my stortte met uw beeld in mijne armen, beminde ik u waanzinnig|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000013.wav|Kalm en welgemoed zou hij dan ook te Priok aan wal zijn gestapt, als hem daar niet iets heel zonderlings had gewacht. Het waren Bram, van wien hij in den laatsten tijd niets had gehoord|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004142.wav|maar toch - wat het aan liefelijkheid miste, werd vergoed door iets opens, dat voor een eerlijk en trouw harte scheen te getuigen. Naar het uiterlijke te oordeelen, mocht hij een man zijn van een echt oud-duitsch karakter, een ridder uit de school van|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000682.wav|bij Rhinenburg lag een bierhuis waar de schippers dikwijls aanlegden tot het afgeven van pakjes en ook wel eene kan bier dronken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000892.wav|Het is duidehjk een vreemdeling, juffrouw. Wat een vreemdeling op dezen tijd van den avond aan het kantoor kan noodig hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000537.wav|en hiermede hun brood verdienden. Indien ze echter van mannen, als Tell, hadden moeten leven, zouden ze spoedig van honger en gebrek omgekomen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000564.wav|even arm was ais ik, en toen zijn oom mij even goed erfgenaam had kunnen male en als hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000136.wav|Meer dan eens beproefde de zuster met Frits een vertrouwelijk gesprek aan te knoopen, en dan te zien of zij hem niet zachter en gelukkiger stemmen kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001133.wav|Niet ziekelijk, dacht zij toen. maar 'morbide': het vreemde woord, hoewel zij er zelve om glimlachte, gaf haar beter hare opinie weêr. Niet ziekelijk, maar morbide|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003595.wav|Maar wacht! het is hier open hof; dat behoeft juist niet. Met inspanning van al zijne krachten sloot hij de twee oude|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002188.wav|ziel van kunst, alleen gedacht, geboren, bloeiende en stervende in zichzelve als in het puurst mysterie|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006951.wav|en bij Barkis bewaard moest blijven tot hij werd afgehaald, een fabeltje, dat hij met thans nauwelijks meer leesbare letters op het deksel had geschreven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000355.wav|Kort gezeit, het mannetje van binnen klopte zo verbruit aan, dat ik besloot, om den jongen zyn zin te geven. En nu is de jongen my zo dankbaar, en luikt zo op, dat myne oogen overlopen|1666|neutral
+wavs/train_5809_5539_000426.wav|Patrijzen en spechten tikten in het woud. Eekhoorntjes snaterden, vogels zongen en hoog in de lucht kwamen de trekvogels in grote wigvormige vluchten uit het zuiden|5809|neutral
+wavs/train_2450_8979_000923.wav|Naast den naam van zijn vader stond in Marius' hart een andere naam gegrift, het was die van Thénardier. Marius, met zijn ernstige|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011432.wav|want dat is hij — de eer te geven die hem toekomt, moet ik u vertellen hoe het was. Misschien weet gij wel, juffrouw Trotwood|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008891.wav|Judy schudt haar hoofd, knipoogende evenals haar broeder doet, en knijpt haar mond tot een neen, zonder dit uit te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001116.wav|en tegelijk met mij naar dat en dat oord in Afrika verplaatst. Zonder iets te antwoorden, zette de geest met behulp van de overige dienende geesten van de lamp|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005396.wav|vervolgens weer tot zijne vorige levenswijze verviel, wegens nieuwe bedriegerijen en schurkenstreken lang gevangen zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001021.wav|edelgesteenten uit den afgrond op te halen en in hun bezit te krijgen. Thans echter moest ik bekennen, dat men mij de zuivere waarheid gezegd had. Inderdaad, mijne heeren, vervolgde Sindbad|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000077.wav|toen werd ik er zoo akelig van. Ga er nog weer eens heen, zei de moeder, en als hij weer niet antwoordt, geef hem dan een klap om zijn ooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012364.wav|Hij was een oud militair, zooals wij zeiden, en liet zich door een paar tegenslagen niet uit het veld slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005084.wav|Sedert men spoorwegen heeft aangelegd, reist men niet meer door het Zuiderkanaal; men kent het zelfs niet meer; toch is het een der merkwaardigheden van Frankrijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004933.wav|Mij kan niets geschieden, dan hetgeen overlang is verdiend; maar hem, den reine, den heilige, den weldoener der menschheid, mijn weldoener, laat dien niet in mijn ongeluk betrokken worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004390.wav|zich met tafellakens en bedden voor de logeerkamers moest bezig houden, aan theebladen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000753.wav|Nu zult gy beseffen, waarom hem straks het aflichten van den hoed eenigzins moeilijk viel,' zeide Van Espenblad. 'Ja voorwaar,' hernam de Jonker: 'hy kon alleen den voorarm gebruiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001039.wav|want hij liet hem in zijne gevangenis een bed, eenig huisraad en zijne boeken geven, benevens een' slaaf, om hem te bedienen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003198.wav|heure verwarde haren hingen haar kletsnat over het gelaat, en eene ijzige vochtigheid voelde zij onder heur mantel, langs haar hals en over haar ontbloote borst glijden|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_001209.wav|De oude hertog bewoonde een enkele kamer, die hij nooit verliet. Alleen aan het middagmaal zag hij zijn zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004594.wav|Niemand kan negers liefhebben, en negers kunnen niets doen. Maar het kan mij niet schelen. En Topsy begon te fluiten|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000074.wav|Toen de appelen rijpten werden zij geteld, maar den volgenden morgen ontbrak er al een. Het werd den koning gemeld, en hij beval, dat er alle nachten onder den boom zou gewaakt worden|10587|neutral
+wavs/train_10079_9412_000016.wav|Eindelijk greep hij hem toch. Toen zei de vrouw: Zal ik hem doodslaan? Neen! riep hij, dat is te gemakkelijk voor hem, hij moet veel moorddadiger sterven; ik zal hem inslikken|10079|neutral
+wavs/train_2450_3545_005991.wav|reed echter naar het scheen zeer welgemoed voort, en nam nu en dan een slok uit de brandewijnflesch, die hij in zijnen zak had|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000109.wav|Toen kwam er een arme vrouw met een emmer en luiwagen en vroeg Cutter, of ze de straat mocht schrobben voor wat visch, omdat ze geen eten had voor haar kinderen en haar werk was misgeloopen|1775|neutral
+wavs/train_2450_8076_001042.wav|zoo duidelijk mogelijk: Inderdaad? Zonderling! en maakte daarop, met verbazenden nadruk, het gewone gebruik van den zakdoek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000318.wav|Woedend drukte zij op de electrische schel. Hare overwinning was maar twijfelachtig: ze had|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000532.wav|er kans op zien zou, dagelijks de modderwegen te bewandelen en door de kledderige modderpoelen te ploeteren, met een lichtkleurden pantalon, zonder dat er een spatje op bleef kleven|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000253.wav|Aboe Bakar stond er werkeloos bij, met verbazing toeziende, hoe netjes Djalil alles boenkoesde; met hoeveel tact hij de kisten pakte, zoodat er niets kon schudden of breken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000756.wav|en ontvangt den duivel, als hij van het tooneel ter helle vaart, tusschen bruine boonen of oesterschelpen, al naar den tjjd van het jaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001321.wav|En de heer Orisparkle is hier ook, eindigde Eosa snel, en zoudt gy het wel gelooven, lang geleden heeft hy zyn leven gerecl|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000417.wav|n onder t uiten dezer woorden waagde hij t, voor t eerst sedert den aanvang van hun onderhoud, een blik op haar te slaan als die haar bij hun eerste ontmoeting zoo pijnlijk had aangedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002473.wav|Ik geloof, dat dit alles is, wat ik u van hem kan mededeelen. Maar wacht, liet zij er op volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000319.wav|zeide zij, en ze hield den adjudant in eens staande, klemde zijn arm, zag hem vol met hare natte oogen aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002093.wav|Het zou een zeer aangename plicht kunnen zijn. Mijn oud-tante wil, dat ik trouwen zal. Dat's zoo'n onredelijke wensch niet, sinds zij u in staat stelt eene huishouding te bekostigen|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_002385.wav|Doertoghe, broêrsdochter van Mw. Van Doertoghe van welke reeds gesproken is en nog meermalen gesproken zal worden, en thans bij deze op de hofstede Doornwijck gelogeerd|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000855.wav|Neen, negen personen komen hier gewoonlijk te zamen, maar heden wacht ik slechts één persoon meer.' 'Dus hij is nù nog de eenige?' De bediende verzekerde dit|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000509.wav|De vreemdeling vergenoegde zich, den Jood met een langzaam hoofdschudden af te wijzen, zonder eenig antwoord op zijn aanzoeken te geven. Laat ik wat an jou verdienen, vervolgde Simon, hem bij den mantel trekkende|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000884.wav|in hare eerste onveranderde conceptie. Maar de Rijkskanselier voegde zich bij den kroonprins, deed nog nadrukkelijker uitkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001110.wav|in vol licht, den Rijkskanselier naast zich. Zij was er verheugd om, al hoopte zij niet met frischheid, al wist zij nu, dat het leven meêdoogenloos is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001123.wav|ook mij aan u gewroken hebben! Het is niet mogelijk de blijdschap van den prins naar waarheid te schetsen. Geliefde prinses, juichte hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000590.wav|maar aangezien Van Zirik zijn pak slaag ook wel verdiend zal hebben, weet ik er niet beter op, dan dat hij de flesch aan Galjart betale; dan schenk ik hem de klappen kwijt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010812.wav|nu bisschop van Ealing tegen den godsdienstleeraar van lady Steyne, Vader Mole, op te hitsen, als zij aan hun wijn zaten|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000590.wav|Dokter Rantzow en zijn vrouw waren Duitschers; hij, dik, blond, vrij vulgair, met een buikje; zij, met een helder Duitsch gezicht van prettige matrone, levendig Hollandsch sprekende met een Duitsch accent|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_000402.wav|Verheugd waren de mannen en uit hunne bundels kozen zij kleurige feesttunieken en zij vlochten zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000920.wav|en had zij de baker tot verantwoording geroepen over een groote vlek op het gangkleed. O! het was een ramp met slordige menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001241.wav|Hartelijk was de verwelkomst die GHERYT MAESSEN van zijn gezin ontfing, toen hij, met een vrolijk: 'gen avond samen!' zijne woning|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004445.wav|allen geknield en ijverig bezig hun pater nosters te zeggen en kruisen te slaan. Hier is uw duivel! riep de monnik: maar waar is nu de Jonkvrouw gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000103.wav|ij de oofdhut zagen zij de niet minder uitgebreide kokshut, waar de lotheer verzekerde, dat dagelijks ruim een geheele os buiten al het overige werd gereed gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000065.wav|Duimpje bedankte beleefd en zei, dat hij eerst de wereld moest zien. Toen verdeelden zij den buit; maar het snijdertje vroeg maar een dubbeltje, omdat hij niet meer dragen kon.|9861|neutral
+wavs/train_2450_7293_000163.wav|wiens magtige bloedverwanten ook met den graaf in vriendschappelijke betrekking stonden en wiens vrouw uit het Geldersche geslacht v a|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002961.wav|en geeft George een stoot in den rug. Nadat de cavalerist zijn hoofd heeft opgeheven, geeft zij haar geachten grootvader insgelijks een stoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005814.wav|en van dezen werd het antwoord afgeperst en weer langzaam teruggebracht, tot het eindelijk Jerry's ooren bereikte: Het zjjn getuigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000438.wav|Ik nam nu een' grooten steen op en verpletterde hem de hersenpan. Mijne blijdschap was zeer groot, toen ik mij van dezen verwenschten grijsaard had verlost|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000158.wav|Sire, ik heb goeden moed, ik voel den daad in mij bruisen. Er kwijnt veel in het land, maar in het land is ook veel vitaliteit verscholen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000435.wav|de heer Mabeuf, zich voor de republiek latende dooden, hij zelf aanvoerder van opstandelingen, dat alles kwam hem een monsterachtigen droom voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000400.wav|zoo voor een misdaad armen noodig waren, verstrekten zij die. Zij hadden voor alle helsche treurspelen een troep duivelachtige acteurs beschikbaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001233.wav|dan dat, waarin zich de beide zwarte honden bevonden. Zij kwam weldra terug met een' koker in de hand en gekleed in geel satijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000427.wav|tantes en verdere familiebetrekkingen, zoowel van dezen als van den anderen kant en van geen kanty met al hunne verloofden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000246.wav|en, zonder dat gij u in wijsgeerige redeneringen, zoo als de oude DREBBEL, verdiepte, slechts weinige hevige slagen uitgezonderd, dezelfde gelatenheid behield, als hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000562.wav|Het schip liet even beneden de stad het anker vallen, waarop de passagiers zich aan wal begaven, en ieder een|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001202.wav|hoewel Anna toch angstig toezag, de poes terug jagende naar de keuken, bang als zij was, dat ze tusschen de voeten van den ouden heer zoû glippen. - Grootmama is moê, zei Daan Dercksz|1666|neutral
+wavs/train_2450_5133_001873.wav|Ik weet niet hoe gtj er over denkt; maar zoo denk ik er over. Zoo sprak Walter Wilding tot zjn notaris, in zijn eigen kantoor|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001367.wav|Laat u door de woorden eens ongehoorzamen Vazals zo licht niet verleiden, mijn zoon, sprak hij, ik wil echter niet onverbiddelijk zijn; indien men mij bewijzen kan dat hij slechts door vaderliefde en niet door trotsheid gedreven werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_000435.wav|en klopte toen aan de deur van een huis, dat — zelfs onder de keur van smerige huizen, die daar te zien waren — opviel door zijn vuilheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001656.wav|Een roman? Neen, nooit een roman. Afgerekend, opgeruimd zijn kunst, na eerste desilluzie, die alle hoop hem had ontnomen|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000120.wav|Ik benijd haar niets, al heeft ze ook nog zooveel geld, want alles wel beschouwd, hebben rijke menschen bijna evenveel moeilijkheden als arme, geloof ik, voegde Jo er philosofisch bij|1775|neutral
+wavs/train_2450_9038_003192.wav|De last des levens wordt ondragelijk; de dood maakt er een spoedig einde aan. Toen dacht hij, dat hij twee plichten had te vervullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001359.wav|De deur van de slaapkamer was open en aan de deur bleef Othomar staan. Op zijn veldbed lag de kleine prins en praatte zacht, zangerig door|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001724.wav|in allen gevalle zal dit dokument aan Gekommitteerde Raden moeten worden overgelegd. - Stevensz, gy zult het met de overigen in eenen omslag doen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001334.wav|Dewyl ik niet weet, waar gy u thans bevindt, zal ik deezen niet afzenden: ik hoop u alles, deeze zaak betreffende, te doen weten, al ware het, dat ik u de Brieven zelf overleverde|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_000846.wav|maakte een afwerend gebaar. 'Néén, kapitein, dàt hoeft niet. Laat Veritas maar de baas blijven; die weet immers den weg? Een raar soort leider zou ik zijn, die volgen moest|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004194.wav|daar vind ik dat ik de hongerigen moet voeden, de naakten kleeden en de bedroefden troosten, en dien Bijbel denk ik te volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004503.wav|Weldra hadden wij het dorp bereikt, waar ik den eersten nacht met Vitalis doorgebracht had. Van daar hadden wij nog slechts eene vlakte door te trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000426.wav|eindelijk geheel buiten zich zelve, stond op van haren troon, en begaf zich naar de deur der koepelzaal. De prins, haar oogmerk gissende, haastte zich ook, derwaarts te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007056.wav|maar zoudt u ook eens door Horsemonger Lane kunnen gaan? Zondt u wellicht tijd kunnen vinden voor een bezoek aan dit adresf|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000474.wav|en de grond nog geheel met asch bedekt; vraag maar wat daar gedaan is en zie of iemand het u zal willen zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006278.wav|Ik koop hem, daar blijf ik bij. Tom had onder de menigte personen die hem omringden angstig uitgezien naar een, wien hij zijn meester zou willen noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002039.wav|Half en half ergerde de toestand haar. Van tijd tot tijd gevoelde zij aandrang om verder te gaan en meer te geven dan gevraagd werd, maar haar ijdelheid verzette zich daartegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000636.wav|sommigen hadden al lang naar hun rooktoestel gesmacht, andere deden het alleen, omdat de rook der overige hun dan minder hinderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001407.wav|Doch toen hij Frits opzocht en weer eens terugkwam op de ontroering, die deze had laten blijken, wilde de ongelukkige van niets weten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002618.wav|En, of al Graswinckel zich haastte den lamp om te keeren en schielijk tot hem te gaan, hij herkende niet terstond in den man met den grijzen, versleten huispels, den deftigen burger dien hij had aangerand|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_006005.wav|en Caddy helderde bijzonder op, en mijn voogd was even vroolijk als wij, en wij waren allen zeer vergenoegd, tot Caddy des avonds|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000133.wav|Dat was het laatste, dat hij zag van den man in de rode trui, en toen Curly en hij van het dek van de Narwhal keken naar het verdwijnende Seattle, was dit ook het laatste, dat hij van het warme zuiden zag|5809|neutral
+wavs/train_2450_8979_000346.wav|zij waren de onderaardsche gewelven der wereld. Onder het maatschappelijk gebouw, dit wonder uit een bouwval gevormd, zijn allerlei holen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002109.wav|Toen wandelden de beide mannen door de groote gebouwen: de zeilmakerij, de ankersmederij, de machine en timmerwerkplaatsen. Ze zagen de kranen en dokken, de groote magazijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007531.wav|Zullen we er heen rijden? Dan zou ik vroeg opstaan en van het jachtterrein onmiddellijk naar het station kunnen rijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002464.wav|overlaadden het tapijt zoo kwistig met hun gunsten, dat het bij mi vaststond, dat de werkmeiden van den President een hoog loon|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002584.wav|Ook in Europa evenwel zien wy 'tzelfde verschynsel. Stipt genomen kan een Regeering iemand toestaan zekeren titel te voeren, de voorrechten te genieten die aan zekeren stand verbonden zyn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005300.wav|Het is troostend, te weten, dat de Hemel in het hart van zulk een schepsel die vatbaarheid voor genot heeft laten bestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000525.wav|Het waren de eerste woorden, die hij sprak, sinds hij Baumgarten een kort antwoord gegeven had. Er was geen tijd geweest tot praten, want het roer vereischte alle aandacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002002.wav|Telkens, wanneer zuster Simplicia haar vroeg, hoe zij zich bevond, antwoordde zij onveranderlijk: Goed. Ik wenschte mijnheer Madeleine te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001554.wav|niet naar het Westen, reeds tweemaal betreden, noch naar den Zuidelijken horizon, waar Helios heerscht boven Libyë's woestijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000508.wav|en, naar de getuigenis van anderen, waren mijn lichtbruine oogen geheel niet van levendigheid ontbloot en onderscheidden zich ten minste door een niet onaangename uitdrukking van goeden luim en|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001389.wav|vele zeer vele arme mencshen, en die het dan bij den kraag af wagen, om door het stroopen van een of ander wild nog een stuivertje voor hunne arme huigezinnen bij een te zamelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000843.wav|Kijk dan toch uit, je morst er de helft weer overheen, ezel! pruttelt Krasser, als Keesje het hem gevraagde in een behoorlijk hellenden stand toereikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000463.wav|Hij beval zijne lijfwacht aldaar post te vatten en trad binnen, alleen vergezeld door zijne stafofficieren. De dervissen ontvingen hem met den diepsten eerbied|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000629.wav|Zonder schoonheid en zonder geld, wacht men niet als zich een goede partij opdoet en de rechte nu toch eens en voor al de deur is voorbijgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004558.wav|die alien gillen, fluiten, stampen en een aanbod doen van een zeker aantal koeien voor de hand der|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001907.wav|en kennissen mensch moet zwijgen. De vrijmachtige God maakt levend en Hij maakt dood; Hij heelt en Hij verslaat, en er is niemand die it|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004472.wav|maar niet minder rijk aan gevoelvolle en ook spannende tafereelen. Het ademt evenveel menschenkennis als|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001446.wav|De stalknecht en de wagenmaker antwoordden, te gelijk het hoofd schuddende: Neen. Madeleine gevoelde een onbeschrijfelijke blijdschap|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002312.wav|Gedurende de maaltijd werd er over de stand der zaken veel geredeneerd; uit de woorden der gasten kon men begrijpen wat schriklijk lot het veroordeelde Vlaanderen was beschoren|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000700.wav|en legde zich dan weder voor een oogenblik, met de voorpooten uitgestrekt en den kop daartusschen, neder, om straks weer op te springen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001566.wav|Blijf, mijnheer Pycroft! riep ik. Als gij verkiest dat gevoel van vijandschap te blijven koesteren|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000013.wav|ie zijn achter die hoogte gebleven,' antwoordde ettemie, met een spottend lachje: 'of misschien staan zij aan deze zij, buiten de lijst van de teekening|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_001903.wav|Had hij hem ooit een wissel geweigerd, als George er een trok? Daar lagen ze — zonder een woord betaald|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004427.wav|terwijl de bezoldigde verstoorder der openbare veiligheid zijn vuil werk deed van te trachten hen af te sloven en zoo van hen ontslagen te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000143.wav|en het was of hij nader de bange aarde naderde, want zijn licht regende niet meer uit het diepe azuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001410.wav|Hij zegt, neen, niet bijzonder. Omday merk ik op, wat geoogst wordt somtyds van te voren gezaaid is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005443.wav|zoodanig in de war, dat hjj genoopt werd herhaaldeljjk den hoed af te nemen, ten einde zich achter het oor te krabben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008391.wav|als door een tooneelkijker, met die zonderling harmonieerende oogen en kin, i altoos als zij visite krijgt, niet waar, Lize|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000335.wav|Maar, dacht zij 'er bij, laat ook BLOMMESTEYN zeggen wat hij wil, en zich ook zoo gedragen, als hij verkiest, wat heb ik 'er mede te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001264.wav|Een schelle dissonant, als de laatste kreet van een gewonde ziel, brak zijn droomerij af; langzaam liet hij de viool zakken en staarde doelloos voor zich uit|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001136.wav|Hier en daar schemerde, vergeeld wit en fluweelig van een woekerend mos, een verminkt beeld op een voetstuk, een Flora of een Pomona. Een adem van vuur scheen van boven uit het geblaârte neêr te zinken over de paden|1666|neutral
+wavs/train_2450_3168_000199.wav|iets tegen gehad als hij er eenig heil van verwachtte. Frans was bereid aan dit verzoek te voldoen. Zoolang tante Bee boven vertoefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001400.wav|Gij ziet er niet jolig uit, antwoordde Lavinia de stoutmoedige. Jolig! herhaalde hare moeder. Jolig? Vanwaar die onbeschaafde uitdrukking|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005392.wav|toen ook Wronsky kwam om haar voor de quadrille af te halen. Onder deze quadrille werd niets van belang gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000457.wav|Nagenoeg alles! alleen wil mij zeggen.' 'Neen, neen! ik zeg niets meer, gij zult morgen nieuws hooren, de zaak is beklonken|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_005864.wav|en den onderzoekingsijver, welke in de harten dezer twee jonge beoefenaren dier wetenschap gloeide, te bevredigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001826.wav|maar had kunnen zèggen op zijne moedelooze woorden, maar ze had alleen kunnen snikken, alleen kunnen toegeven aan zijne wanhoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005837.wav|Ja? zeide de jood, die het hoofd vooruitstak, en wiens oogen bijna uit hunne holten puilden. Hm! mompelde Sikes|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005889.wav|Hij luisterde ook oplettend naar het geheele verhaal, en het slot scheen hem buitengemeen te vermaken; want hij lachte dat hij schudde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005268.wav|Wanneer mijnheer Dorrit aan tafel dronk, zag hij door zijn glas heen, dat de man hem met een paar spookaehtig konde oogen aanstaarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003727.wav|maar de koetsier Philip keek norsch voor zich uit en besloot reeds vooraf zich naar dien uiterlijken glans niet te schikken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000149.wav|Hij moest eerst een eindweg den singel op, dan een laan in, dan rechtsomslaan, totdat hij aan zoo'n wit paaltje kwam: dan weer links-, en dan weer rechtsom, en dan was hij in de|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_006389.wav|Ja, ja, zoo is het! zeide Oblonsky met een zwaren zucht. Deswege ben ik ook gekomen, dat wil zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000379.wav|Met mijn' voet zal ik dat Zwitsersche ongedierte vertrappen, zeide Hertog Leopold, en eer de Zwitsers het vernamen, stond hij reeds aan de grenzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002970.wav|Dit voor geheel Europa geëigend werk, bracht in Duitschland meer verwarring teweeg dan ergens elders. Gedurende een zekeren tijd, door Schiller|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001570.wav|De uitnoodiging werd aangenomen, maar toen het tijd was om te gaan, kostte het Elinor, ofschoon het alleen reeds uit beleefdheid tegenover Mevrouw Jennings volstrekt noodig was, dat zij haar beiden vergezelden bij dit bezoek|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007989.wav|En dan, vervolgde Salomon rondziende, dan zullen wij ook eene van die vlekken op den vloer hebben, die nooit uitgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000110.wav|bevreemd opziende: 'ik, die mijn leven voor eenen vriendelijken lagch van dien bevalligen mond zoude geven.' - 'Wel!' zeide BOTBERGEN, 'omdat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001468.wav|en zoo belachelijk was deze figuur, dat Martin veel moeite had om ernstig te blijven, hoewel hij wist, dat kolonel Diver scherp op hem lette|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002872.wav|en zelf met een doek om het hoofd gebonden, naderde Dolly haar huis, toen de koetsier zich omkeerde en zeide: Daar komt een heer aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000315.wav|Ik hoop van neen, dacht ik; dat zou mij tegenvallen. Ze had eigenlijk verdiend dat men er haar eens ferm mee kastijdde, viel de generaal uit, nù de opgekropte woede lucht gevende die hij zoolang verbeten had|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005592.wav|Een vioolspeler r die' eene vaste aanstelling bij de Vereeniging scheen te hebben begon terstond een Schotsch deuntje te spelen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000674.wav|Booze machten hadden haar spel met hem gedreven. Verdwenen was het Alpenmeisje, verdwenen de beschermende hut, het water stroomde langs den naakten rotswand neer, sneeuw lag er rondom|2506|neutral
+wavs/train_2450_4634_005534.wav|een karakter is een streelend onderwerp van nadenken, waarlijk! Als mijnheer Garland dan naar boven was gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004640.wav|met al die langer twist wil zoeken. Ik drink op de gelukkige terugkomst van den edelen Jonker JOAN VAN CRAEIHORST, Kapitein in dienst van Zijne Majesteit den Koning van Boheme|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000867.wav|Daartoe had ik den moed niet; ik was niet in eene stemming om anderen te kwellen: ik had al genoeg aan mijn eigen verdriet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001189.wav|maar zoo dwaas is een jong mensch, die er toch niet tegen kan, dat hij hoog getild wordt, of hij verbeeldt zich al ligt, dat hij op hooger vleugels zweeft dan het algemeen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000311.wav|De oostenwind nam den prins op zijn armen en droeg er hem naar toe. Daar zongen de bloemen en de bladeren de schoonste liederen uit zijn kindsheid, maar zoo welluidend en liefelijk, als geen menschelijke stem ze hier kan zingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_007353.wav|te stip- ter te kunnen vervullen, een dagboek bij, en placht mij soms op een weiland op te wachten,. oni het mij voor te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000586.wav|en beroofd van uitzigten, naast de half vernielde wieg, waarin een zuigeling, hun jongste kind, lag te slapen. Terwijl de Weduw KROMBALG met den ongelukkigen man sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009124.wav|en hem iets te zeggen kwelde hem zoo wanneer hij tot bewustheid kwam, dat die oogenblikken van bewustheid er door verkort werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009613.wav|hoe ver ook de wijsheid uwer wetten en instellingen reikte, om dat hartnekkige volk logischer in hunne redeneeringen te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000188.wav|De god lachte zacht in de nacht. In de nacht had hij de handen gelegd tegen Herakles' schouders en lachte hem in het gezicht|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001301.wav|en tot ontsteltenis der overige leden rukte Jo de deur open van een klein kamertje, waar Laurie op een voddenkist zat, met een vuurrood gezicht van het ingehouden lachen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003516.wav|die, in de houding van een lompen harlekijn, in de deur staan bleef. Het was mijnheer Hardy, door jufvrouwStubbs den comischen heer genoemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006574.wav|ik weet, dat hij in staat is alles, ja zich zelf te vergeten, maar toch ook, om van ganscher harte berouw te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001940.wav|Ik zag, dat uwe regterhand gaf, zonder dat uwe linkerhand wist, wat deze deed. Ik wensch uw' vader geluk met eene dochter, welke zulk een hart bezit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010645.wav|Dien dag had hij met meer geluk gevischt en hij had zijne visch in een bundeltje mede naar huis genomen, naar de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008144.wav|Zijn toon was zeer nadrukkelijk en te gelijk vriendelijk, terwijl hij mij verklaarde, dat er veel van kon afhangen, dat ik. in staat was om eenige vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006154.wav|Later zal alles beter gaan; dit is een moeilijk en voorbijgaand oogenblik. In de lente neemt ons vrij leven weder een aanvang|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004495.wav|Het was een policeman. Onze geleider sprak hem aan en weldra begaven wij ons op weg, voorgegaan door den policeman|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000611.wav|alleen, en natuurlyk te voet— en, naar men zegt, dit vrome werk ten vierden male verrichtende|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001071.wav|at en dronk weinig; werd magerder, sprak minder, was meer in zichzelven gekeerd, bemoeide zich minder met zijn huisgezin. En wat het sterkste was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003419.wav|Hij moet de hand van uw zuster hebben, mijnheer, al had zij hem die twintigmaal geweigerd. Ja, hij moet en zal die hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008208.wav|Haar eerste kind, dat na de scheiding van haar man geboren werd, was terstond na de geboorte gestorven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001776.wav|Toen Henrique den kleinen mulat sloeg, kreeg Augustine eene hoogere kleur, maar hij zeide slechts met zijne gewone, spottende onverschilligheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001163.wav|der roovers was ontkomen. Waarom verlangt gij, sprak zij met een' diepen zucht, dat ik dit treurig voorval mij op nieuw voor den geest zal roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001172.wav|Toen zij mij dit met groote inspanning zeide, vervolgde de vrouw, zonk zij achterover en stierf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001195.wav|Dan zoeken ze iets. dan zoeken ze iets, dat ze zelve niet weten. Zijn geluk is toch hier bij mij, en bij Milio, en bij zijn bezittinkje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000070.wav|hare wimpers trillende van verbazing, hare lippen even geopend, en in eens scheen het haar toe, dat zij hem voor den eersten keer in zijne oogen zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004870.wav|deed ik het dien man met mijn heele ziel. De vreemdelingen maakten haast om het schip te verlaten. Mijn zwaarste taak schoot nog over|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002524.wav|Edelmoediglijk liet zij de verdenking op zich rusten, of zij alleen de oorzaak ware van ooms heimelijk verdriet, terwijl zij maar al te goed wist hoezeer dat bijzaak voor hem was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001097.wav|en onze beide zwervers, die daarvan gebruik hadden gemaakt, bevonden zich nu op twee derden der hoogte, boven de tweede, en aan den voet van de hoogste ladder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009865.wav|alsof er een onreine geest in hem was, die niet hardop durfde of wilde spreken. Wat zult gij doen, mijnheer, vraagt gij, gedurende de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002326.wav|dat het was of hij ons brandde. In het gaan hadden wij niet snel kunnen loopen, maar in het terugkomen liepen wij nog langzamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000600.wav|Aan den zwarten kant staan, straat aan straat, kleine roode huisjes voor één familie, lange kale schuttingen van planken, en groote, zware|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003689.wav|keeren zich tot mij en overstelpen mij met een ellenlange zedenpreek, geheel in den trant van den heer Barlow. Nog erger ging het mij op den volgenden avond|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006179.wav|Neen, er stond Een bij hem, alleen door hem gezien, gelijk aan den Zoon van God|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002031.wav|it bracht bij haar een tijdelijke neêrslachtigheid te-weeg; doch de drukte, die spoedig volgde, gunde haar tijd noch gelegenheid om over de reden van het verschijnsel na te denken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_006593.wav|el mij toch een wat van die Chineesche dames of haar oogen werkelijk zoo Ian g we r pig en zoo smal zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010995.wav|Gander stelt, met een toespraak, die overloopt van geest, de gezondheid van Bailey junior in; men hoort hikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000083.wav|verstandhouding gevolgd, toen Fournier zoo 'ontdaan' terugkeerde, en naast hem Louise met een strak gezichtje, gesloten mond en neergeslagen oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001327.wav|en die aan den benedensten rand der maatschappij een Styx plaatsen. Hij was ongevoelig, ernstig, streng; een treurig denker|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003146.wav|Het is hetzelfde in de zaken van zuivere beschaving; het instinct der massa's, gisteren helderziend, kan morgen duister zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003375.wav|Met die woorden liep de kat weg, en zag er weer even glad en zachtzinnig uit, als toen ze kwam. De jongen was zoo beschaamd, dat hij geen woord zei, maar zich haastte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000461.wav|En toch, O Herakles, zoo gij volhardt in uw weigering, beleedigt gij het heiligst Orakel, dat van uw broeder, den Stralende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000804.wav|hoog, zeker, bewust van zichzelven, zonder weifeling altijd wetend wat hij doen zoû, vol vertrouwen, dat majesteit niet feilen kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008596.wav|en de poppenkleermaakster zat met een gelaat vol afschuw achter dé deur t Hei daar! riep Fledgeby, gij vergeet deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000668.wav|om hun fatsoen te houden. Criant vervelend. Dérangeer u niet. A ce soir! Het spijt mij dat het zoo treft, zei Henriette toen ik weder binnenkwam, maar gij ziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004242.wav|Ik weeg, zeide Legree met nadruk. Beide drijvers lieten wederom hun duivelachtig gelach hooren. En dus heeft Miss Cassy haar dagwerk gedaan? zeide Legree|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001537.wav|Pieter ging op een draf, en in een kwartier kwam hy met Klaàrtje te rug. Ik. Wel, dag schoon kind, ik moet u de groetenis doen van zekere jonge Juffrouw, die zeer verlangt om u eens by haar te zien|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_003895.wav|eerst in het laatste oogenblik tot zijn vertrek naar buiten had besloten, had hij zijn broeder daarvan geen bericht gezonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000222.wav|Het trof toevallig, dat hij met een' Reggiosch burger, die naar Parma moest, overeenkwam, om te zamen op hetzelfde rijtuig te vertrekken. Het was een aardig geestig jongman|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001774.wav|Spreek met achting van het doorluchtig bruidspaar, vilein, of zwijg!' duwde Juliaan hem toe op barschen toon. 'Vilein, gij zelf! wie zijt gij om ons te commandeeren, kale jakhals,' was de niet onverdiende repliek|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002168.wav|Het groote feit, dat een storm van verontwaardiging door de ambtelijke zielen joeg, was de benoeming van van den Broek in van Olm's plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004175.wav|maar houtsnippen zijn er ook. Nu is het zeer warm, maar wij komen er nog voor den avond aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000142.wav|kort man, ineengedrongen en breed, niet jong meer en wat ivoorachtig kalend onder zijn kort, donkerblond haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000741.wav|Niet vreemd was het dus, dat velen hunner, door deze vervolging verbitterd en in hunne begrippen versterkt, zich tegen de in hun oog onrechtmatige overheden niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002877.wav|zat in Karenins kabinet en hoorde diens gronden aan over de slechte inrichting van Ruslands|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003814.wav|roepen alien hoezee, smijten het spel, dat zij reeds ge wonnen hadden, neer, en loopen druipstaartend heen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001038.wav|En wat hadden de dames dan te vragen? vroeg mevrouw de Tonnette de bezoeksters beurtelings aanziende. Als ik het doen kan, weten ze wel, dat ik niet neen zal zeggen. Is er weer te kort in kas|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000397.wav|maar die zij mij schuldig bleef, was nog veel grooter. Mogt het eene bedriegster zijn, en zij de eerste som slechts hebben betaald om mij te beter op te ligten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006978.wav|want hij hield een oogenblik op; spoedig echter, na twee korte pauzen, zette hij het weer met volle kracht door|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001540.wav|Want, stel eens dat gij aan den trotschen dwingeland of aan zijnen flaauwhartigen broeder onze geheimen verraadt: wat zal dan uw volgend lot wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002055.wav|Ik ben mi eenmaal een daklooze, een zwerver, en laat het maar aan net toeval over waar ik zal aanspoelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000879.wav|Zijn hart bloedde over hetgeen hij hield voor het kwaad, dat de arme vrouw werd aangedaan, die daar als een vertrapt wegwerpsel op de koffers lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005960.wav|Over het geheele landschap lag een bed van sneeuw gespreid; het was een grauwe, gure dag, waarover de zon haar stralen niet zou werpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001105.wav|wat aanleiding had gegeven om Van Leeuwendaal in vrijheid te stellen en een uitvoerig en tijdroovend schandaalproces te voorkomen, dat ten slotte toch tot niets kon leiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001409.wav|Langzamerhand scheen het onweer in haar binnenste af te trekken bij de verluchting die zij zich gaf in die forsche, bijna woeste tonen, en begon zij zich in liefelijker melodieën te uiten, die van zachten weemoed getuigden en daartoe|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000909.wav|Hij wilde hem echter niet als een ongehoorzaam kind behandelen, noch van zijn vaderlijk gezag gebruik maken, en vergenoegde zich met te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001218.wav|achter te laten, om even met een kruier te boksen, met de afspraak, dat zijn vrienden hem op den terugtocht weer zouden ophalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002979.wav|als om de woorden van Adeelen te ondersteunen; langzamerhand begonnen de uitdrukkingen minder bezadigd te worden; partijzucht mengde zich in de adviezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005665.wav|en weldra waren wij op de kruin van den heuvel, waar de weg begon, die met vele kronkelingen naar Chavanon en langs het huis van vrouw Barberin leidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003864.wav|Haar man zal in de scheiding bewilligen en dan zal ik mij weer in mijn eenzaamheid terugtrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005445.wav|dat er iets gedaan moest worden; het was hem echter niet duidelijk wat. Dat is juist zoo bekoorlijk, dacht hij bij het huiswaarts gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000089.wav|Ik nam er genoegen in, dat zij deze redenen als de oorzaak harer droefheid voorwendde, en maakte er uit op, dat zij mij niet als de moordenaar van haren minnaar herkend had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000341.wav|Als ik een krant geschreven had, dan zou zij gelezen zijn; maar ik schreef regelrecht aan de personen zelf, en er ontstond schrik in alle steden, waar ik kwam. Zij werden bang voor mij, en zij hadden mij zoo ontzettend lief|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000556.wav|Bloos niet, mijnheer, zeide Sir Scarlett, bloos niet, er is niet de minste reden om te blozen. Ik bloos niet, zeide de|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000163.wav|Toen ze in de gang waren gekomen, vroeg Jo aan Laurie, of ze iets verkeerds gezegd had, maar hij schudde zijn hoofd. Neen, dat was om mij; Grootpapa hoort me niet erg graag piano spelen. Waarom niet|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_000775.wav|Ja, daar zal wat aan zyn. Want ik vroeg hem eens naar Saartje, zo zonder erg of list. 'Och, myn Heer Blankaart, zeide hy, en hy werdt zo rood als vuur, dat is een Engeltje; ik ken geen liever Juffrouw|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005999.wav|opmerkzaamheid. Hij begreep de beteekenis dezer gevoelswisseling niet. Zij voelde in zich de beweging eens nieuwen levens|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002591.wav|men belet ze te lezen, te denken, zich met de staatkunde bezig te houden; zult ge haar beletten van avond naar de morgue het lijkenhuis te gaan om er uw lijken te herkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000055.wav|Ik sloeg dit met trotschheid af en wilde liever zijnen toorn ondervinden, dan den eed van getrouwheid en onderwerping, dien hij van mij vorderde, afleggen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001126.wav|Maar niet alle Chineesche woningen waren zoo pronkerig open, de meeste lagen verborgen in tuinen achter hooge muren, gesloten, en doken terug in het geheim van hun huiselijk leven|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001439.wav|tot het voortzetten van den oorlog aan te sporen: gy daar-en-tegen, wilt den vrede bevorderen, en het zoû u, geloof ik, geen leed doen, al werd De Witt ter zijde geschoven|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002447.wav|Maar was er aan het voortreffelijke geheel, dat wij hier, ofschoon tot ons leedwezen, met al te fletsche kleuren, hebben pogen te schetsen, geen enkele schaduwzijde|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007063.wav|Dacht gij, dat ik uw tijd afwachtte, of gij den mijnen? Wat voor een man is hij, die, met al zijn geteem|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010493.wav|De jongedames Mould konden wel het costuum van een tooneelspeler of het gewaad van een hof dame tot een ideaal verheffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001185.wav|nu al lang genoeg die vreemdelingen binnen de poorten gehad hadden. Nog altijd heeft de groote menigte wat tegen de soldaten en beschouwt ze eigenlijk als een bijzonder soort van menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000571.wav|Hij gevoelde zich te goed, te zacht, laat het ons zeggen, te zwak. Deze zwakheid had hem tot een onvoorzichtige toegevendheid verleid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003031.wav|Een schandelijke gedachte kan er evenmin in ontkiemen als een distel in een ijsschol. De hooge en heldere ziel, ontoegankelijk voor de gemeene hartstochten en driften|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001502.wav|dit was tot hiertoe volstrekt niet in zijn gedachte gekomen; maar nu begon dit denkbeeld allengs in zijn geest op te rijzen en|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001804.wav|Ik verhaal u dit bijjzonder, om u aan te toonen, dat wij vrouwen zelve, als de nood aan den man komt, hoe strijdig het anders ook zij niet onze natuurlijke zwakheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002613.wav|Mijn goede Handel, antwoordde hij, ik zal uw vertrouwen waardeeren en eerbiedigen. Het betreft my zelven, Herbert, zeide ik, en nog een ander persoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000276.wav|Ja, sprak Othomar, zijns ondanks. - Hoe zal Uwe Hoogheid dat doen? vroeg de professor. De prins antwoordde niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001685.wav|ook nieuwsgierig ben naar de stad van mijn tegenwoordig verblijf, en ook naar die van mijne geboorte.' u las de twee navolgende|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000698.wav|de kleine neus, de mooie mond, de vierkante kin, het haar kort van kroes, en de oogen, blij blauw, voor zich spiedende uit over de wegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_002836.wav|zonder de hooge plaats te verbeuren, die de bewonderende Hemel hem geschonken had. Het zou eene onuitwischbare|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000197.wav|Mijn oudste heeft niet geheel ongelijk. Maar als ik wat aan hem zal doen, dan moet mijn jongste kind geplaatst wezen, dan moet die kwelgeest mijn huis uit.' Jannetje! hoort gij het|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000610.wav|en het sterke hart zijner jeugdige meesteres stond voor altijd stil. Waar waren de sporen van haar leed en verdriet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000453.wav|Tot loon voor uw reiniging der Stallen van koning Augeias van Elis bedongt gij niet minder dan drieduizend runderen, die gij weligen doet onder uw kudden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002460.wav|Dit lag echter niet in de bedoeling der vrouw, zij vond het beter eerst haren buit te gaan onderzoeken; zij woelde in zijne zakken en vond spoedig de beurs, welke voor twee menschenlevens niet te duur gekocht zou zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000384.wav|Dat. van. de jonkvrouw Admete? vroeg Herakles. - Wanneer, o Herakles, zag je Admete voor het laatst|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002005.wav|Een ambacht heb je niet geleerd; die schade moet ingehaald worden, want hier wordt van den morgen tot den avond gearbeid. De keuze van een ambacht staat je vrij, behoudens mijne goedkeuring natuurlijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001499.wav|ik zal mij eerder laten dooden, dan dat ik immer zal toelaten, dat gij de handen doopt in uw eigen bloed. Noureddin maakte gebruik van dit oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001938.wav|men moet ook de ellende der vrouw zien; die slechts de ellende der vrouw heeft gezien, heeft niets gezien, men moet de ellende van het kind zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000124.wav|wollen kousen, en een kiel en broek voor het jongetje en een jurk en rok voor het meisje, en voor beiden een ferme das, en er was nog wat kleinkindergoed bij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001234.wav|Voortmaken, zei Dina, barsch, nog eens. Neef was alvast naar beneden gegaan. Ook Stork had de meid in de oogen gezien. En plotseling zich herinnerd: Kerstmis|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_002053.wav|In die dagen was dat een tamelijk zeldzame kundigheid en dit leidde dan ook tot een overeenkomst met de orthodoxe juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000081.wav|Bovendien, vervolgde de monnik: deze Ridder komt als afgevaardigde, en het recht aller beschaafde natiën eerbiedigt de personen van gezanten en|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002202.wav|omgeslagen hemdsboord en manskleeren, door de jonge juffers als Lord Byron bewonderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000251.wav|Dagen voor hunne afreis was de gedachte van hunne naderende komst reeds een feest voor zijn hart geweest, en hij had zijne vrouw aangemoedigd, om eens|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000063.wav|en wilde den ganschen goudhoop, die voor haar lag, stuk voor stuk, tellen. Beste vrouw, zei Ali Baba tot haar, dat is niet slim van je. Waar denk je aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010680.wav|Vuaraohtig, haar vador daar in dien grooten stoeL te zien zitten en te hooren speechen, wetende wat wij weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005529.wav|Deze draaide het hoofd om, en wilde met de hand naar haar zakdoek grijpen, doch zij legde ze ongemerkt in de hand van Bumble|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000998.wav|er echter met niemand dan met mijn' compagnon één woord over, Dilly; noteer het aantal schapen en runderen dubbel; één lijstje voor den manager en één voor William. Kun je zoo ook met de wolbalen handelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_000985.wav|Een hand, Britain! Marion, liefste, vaarwel! Zuster Grace! Vergeet mij niet! Het kalme, huiselijke figuuirtje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002085.wav|e strooijer en strooister waren ondertusschen vooruitgesneld en kwamen op eenen kleinen afstand van de woning van de staatsie weder tegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001401.wav|Intusschen won de revolutionnaire koorts veld. Geen punt van Parijs noch van Frankrijk was er vrij van. Overal klopte de slagader. Evenals die vliezen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002352.wav|Het leed brak zich los uit lange hechtenis. Zij wilde zich, hoewel gansch alleen, vermannen en prevelde, gemaakt kalm: 'Beethoven, geloof ik|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_006928.wav|Er is nog volstrekt geen haast, zeide Anna; verlang je thee? Zij schelde. Een dienstmeisje verscheen. Breng|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000981.wav|Alles is hier in rep en roer, en ik vrees, dat onze dagen geteld zijn! Maar hoe wilt gij, dat wij vertrekken zullen? gaf Ebn Thahar ten antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000125.wav|de kinderen niet aan tafel wilde hebben. Sinds haar bevalling at zij heden voor den tweeden keer beneden. Zij was immers nog te zwak om al die drukte te kunnen verdragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000798.wav|Hij heeft mij te kennen gegeven, dat hij in last ontvangen had, mij in verzekering te nemen: maar tevens dat dit eiland vanouds een vrijplaats was voor zoodanigen, die hier stil verkozen te leven en borg stellen voor hun goed gedrag|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_002086.wav|De juffrouw is aangerand, zei ik, er loopt kwaad volk. Ik was er bijtijds bij; men wilde haar afzetten|496|neutral
+wavs/train_2450_5459_002265.wav|Stil! zeide zij, terwijl zij zich over hem boog, naar de deur wees en zorgvuldig rondkeek; gij kunt u zelven niet helpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003318.wav|we zoover zijn, moesten we dunkt mij raad beleggen, hoe te handelen met den behaalden buit,' stelde Piet voor. 'Wel! daar ben ik bij,' juichte Heinrich, 'waar zullen wij gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001566.wav|Alleen bij het scheiden hoorden ze elkander bij den naam noemen, en duidelijk verstonden beiden de woorden: Don D'Ayala en Swift|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002287.wav|r was nu geen gelegenheid om ominee, gelijk ik verlangd zou hebben, alleen te spreken, en na weinige oogenblikken kwam anus ook met het rijtuig weêr voor. a voor de aanbiedingen, die mij de eeren deden om mij te huis te brengen, bedankt te hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001586.wav|En, zeide ik, om aan uw dwazen, doemwaardigen wensch te voldoen, zoudt gij in koelen bloede de manschap vermoord hebben van het schip, dat gij behoefdet? Dat alles is voorbij, vervolgde Sander, zonder mijn vraag te beantwoorden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001821.wav|Zoo! zeide Sally smalend, terwijl zij hem nazag. Daar gaat uw lieveling, Sammy! Ja, antwoordde Brass|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000101.wav|Het kwam mij onmiddellijk in de gedachte, dat de doos voor een van deze beiden bestemd was geweest. Toen gingen wij in den tuin, zooals gij u herinnert, en wij zagen den zonderlingen inhoud van de kleine gele doos|2506|neutral
+wavs/train_2450_11506_001747.wav|toen zij een' zoo grooten visch vermeesterden; en hij twijfelde geenszins, of dan zou bij haar het vermoeden, als of het hem aan moed ontbrak, geheel verdwijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000829.wav|Hy bracht dus het gesprek op zyne reizen, terwyl zyn hart al dien tyd pijnlyk werd aangedaan om harentwil|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002675.wav|Met onmerkbare trappen verloren wij, naarmate het getij verliep, en de waters piegeldus daalde, de naaste bosschen en heuvelen meer en meer uit het oog|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001958.wav|Ophelia poogde verscheidene malen hare moederlijke bekommering over Eva te doen ontwaken, maar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002899.wav|En toch was er iets in zijn stem, in zijn blik, dat haar aantrok, in zijne vertrouwelijke gemoedelijke wijze van zijn, dat haar van steun sprak, zoodat zij soms het vage verlangen gevoelde, haar hoofd als moede op zijn schouder te leggen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_011404.wav|Om die te verbergen? vroeg de heer Boffin. Neen, mijnheer, antwoordde Wegg, den inhoud raadplegende; ihet schijnt bij toeval gebeurd te zijn. O! Dit moet het geweest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000327.wav|ik wil er u waarborg voor geven. Bij mijn terugkomst geeft ge mij het geld terug. Op hoeveel schat ge het rijtuig en het paard? Op vijfhonderd francs, mijnheer de maire|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004703.wav|vertrapt geweest, ware niet haar trouwe minnaar nabij haar geweest. JOAN was, toen het dier losbrak, dadelijk tot bescherming zijner geliefde toegesneld|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000211.wav|En is er kaas. voor papa? vroeg hij. De meid bracht de kaas, hij sneed een stuk gruyère, legde dat met boter en beschuit op een bord, schonk een glas wijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004222.wav|Misschien spraken zij over een plan tot verdediging der vrouw, en een oogenblik kwam er een norsche glimlach op het gelaat der dochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006694.wav|maar als hij niet gehard was tegen schoppenen krabben, geloof ik, dat hij van eene slechte reis zou komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004700.wav|Nieuwsgierig om te weten, of JOAN werkelijk de zoon van Don DIEGO wezen kon, ondervroeg ik haar omtrent dit onderwerp. Zij ontkende stellig, dat haar voormalige minnaar immer getrouwd geweest ware|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000768.wav|deelde hij den prins mede, alles wat hij nog aan de vertrouwde slavin gezegd had. De prins hoorde hem met verschillende aandoeningen van vrees, jalousie|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000287.wav|Maar jij ben dicht bij. Ga toch, en zing wat we allen voelen! En ze herinnerde zich den een na den anderen, die de directeur had geholpen, en met zorg omringd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000199.wav|de visschen en de vogelen, ja de sterren des hemels, en dan natuurlijk de mensch in alle mogelijke toestanden. Snoeperige zuigelingetjes in luiers|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000963.wav|hij voelde zich versuffen, zonder veel leed meer, zich schikkende in zijne nutteloosheid, met nu en dan wat herinnering aan vroeger: eene droevigheid, die niet meer smartte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003258.wav|kwam Buat op het Smids-water en in de stalhoudery van Nyssen aan. De man zelf, een dikke, zwaargebouwde zestiger, wiens opgezet gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001101.wav|Hij mat den schrikbarenden stap, dien zijn lot had gedaan zonder dat hij het vermoedde; hij herinnerde zich zijn vrees van den vorigen zomer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002934.wav|alsof hij daarin iets vasthield, hoewel zij leeg was. Toen dit hem verveelde, wierp hij zich op een stoel,' en sloeg peinzend de mouw van zijn rechterarm op|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000468.wav|Zij huwde een man van haar stand in goede positie, met volle toestemming harer ouders, en zij kon het niet helpen dat haar echtgenoot het slachtoffer is geworden van die afschuwelijke Belgische revolutie|1724|neutral
+wavs/train_2450_7293_000191.wav|Boven is de waschkamer en de groote slaapzaal, waar ieder kweekeling zijn ijzeren kribbe heeft, in de smederij van Mettray gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000785.wav|met wezenlijk medelijden tegenover dien volkomen zuiver Hollandsch sprekenden en modern Europeesch gekleeden jongen man, 'het is een hoogst onaangenaam geval, maar het is heusch niet anders|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003068.wav|dat gij het mij zoo goed zult afnemen als gij kunt. Denk niet, dat ik iets voor u verborgen heb gehouden. Ik heb dien brief nog maar een kwartier gehad|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000073.wav|Ze vonden den heer Laurence voor het vuur staan in de zitkamer, maar Jo's aandacht werd aanstonds getrokken door een prachtige piano, die open stond. Speel je? vroeg ze, met iets van eerbied in haar stem, aan|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_002463.wav|of hjj wel met zooveel zekerheid gesproken zou hebben, als Irg vroeger reeds dit bewijs van zyne vermetelheid gezien had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002943.wav|Majoor von Zwenken, want hij was inmiddels tot dien rang geklommen, scheen druk te leven en veel geld noodig te hebben, hetzij voor zich zelf, of wel voor zijn zoon, een heertje dat lang en woest studeerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000596.wav|Allah zij u genadig! sprak ik binnentredende, en Hij schenke u troost en een lang leven! Helaas! antwoordde hij, wat wenscht gij mij toe? Ik leef geen uur meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000139.wav|en toen ik haar antwoordde ja Carolien dat hebt gy heusch gedaan lachtte zy weer en zei terwijl zy mijn gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001996.wav|ik heb het er van genomen: zes weken niets gedaan dan liggen in het zand, of in het bosch, of op die heel gemakkelijke rieten bank van Herman|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000763.wav|Allen namen wy dit aan, en beloofden de drie afwezigen berigt te geven van dit verzoek. De Heer Blankaart bedankte voor de attentie, die men voor zyn Meisje hadt, en beloofde, het zyne tot de vreugd te doen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_000528.wav|Maar hoewel ze zoo bang voor den dwerg was, begreep ze toch, dat hij het goed met haar meende, en den dag daarop deed ze gauw precies, wat hij had geraden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003780.wav|omdat zij hoopte Kitty, die in den zomer van de badplaats zou terugkeeren, daar bij zich te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001624.wav|De troostelooze Bedreddin hield niet op met jammeren; en toen men de galg bragt, en er hem aan vast wilde maken, schreeuwde hij het uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000773.wav|Sommige waren nog niet begonnen, de meeste waren nog niet voltooid. Op die, welke reeds geopend waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002985.wav|en Tappertit dit voorbeeld volgde, ging hij mede. Onderweg schreeuwden en tierden zij als bezetenen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000443.wav|Achter hem kwam een jonkman van zijn jaren, insgelijks in een buitengewaad, doch netter en zwieriger: wat niet meer dan natuurlijk was. Immers, Maurits was te zijnent en had na den eten zijn oude plunje aangetrokken|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001776.wav|De oude vrouw zag om naar den ouden man, maar hij bleef zitten in den rieten stoel, verloren in de groote courantenbladen. - Wordt het niet te koud, Herman. herhaalde zij, zacht. - Ik kom|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002607.wav|Na verloop van eenige minuten, wanneer het oog een weinig aan die halve duisternis gewoon was geworden, beproefde het door de traliën te zien, maar het drong er niet verder door dan|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001007.wav|en allerinnemendst haar compliment voor mijnheer en de lieve mevrouw. Daarop werd ze aan de Van Hoels voorgesteld|496|neutral
+wavs/train_2450_9336_000460.wav|is de eerste uit de boot aan den wal en roept: Boot vastleggen! Volgt mij! Met woeste sprongen loopt Geszler den steilen burchtweg op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001887.wav|hem hoeveel hij er voor hebben moet. Hij was zoo aangedaan, dat hij niet spreken kon en Cornélie moest vragen en dingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000609.wav|die hem zoodanig verblindt en zedelijk verlaagt, dat hij er zich niet meer voor schaamt: in welk opzicht zijt gij dus beter dan hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000881.wav|en tot zijne eigene tervredenheid de kroon zet op zijne vergissing, door tot den latsten te zeggen: i belachelijk; maar hoogst aangenaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000544.wav|en het gelach, dat deze spotternij gaande maakte, bewees, hoe gemakkelijk het is om vroolijke harten in beweging te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000248.wav|Baba had een donker en somber oord verwacht, maar hoe groot was zijn verbazing toen hij het binnenste der rots zeer helder, groot en ruim|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000552.wav|Beiden, sprakeloos van angst, niet wetende wat tegen den dood te zeggen, wanhopend en bevend, stonden Cosette en Marius voor hem, elkander de hand gevende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008236.wav|aan den linkerkant, waardoor het gezicht van den klerk even zichtbaar was, en daar deze juist opkeek, wenkte hij hem om binnen te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001027.wav|eenen zijdelingschen blik op MAGDALENA werpende. In deze beweging viel zijn oog op het afbeeldsel van den Prior FREDERIK VAN AMERONGEN, dat aan den wand hing|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001045.wav|BLOMMESTEYN zijne betuigingen, dat hij nooit eenige schulden had gemaakt, die WEYERMAN voor hem voldaan had, en wilde dat alle oogenblikken voor alle regters plegtig met eede bevestigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010308.wav|lieve meesteres, neem mij weer bij u en geef mi mijn ouden lieven naam terug. Laat dit voor mij pleiten. Hier is het|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000581.wav|over de ruwe onhandigheid der beambten, die er een waar genoegen in schenen te vinden de hun toevertrouwde goederen zooveel mogelijk te beschadigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000015.wav|maar ziende, dat de aanval niet volgde, onthield hij zelf zich wijselijk van gewelddadige tusschenkomst. Dit maakte echter de rekening niet van de Ghiselles, die op hoogen, gebiedenden toon zeide|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003354.wav|Aan mijnheer Witgensteyn ligt de schuld, dat juffrouw Berthier zich vergiste in de kleuren der wol,' hoorde ik Mathilde zeggen, 'en nu is hij het die er mee spot|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000503.wav|Twijfelt er ook niet aan, Jonker, vervolgde Fulco, den jonker de hand toestekende. Ik wilde u alleen maar een weinig plagen. De jonker nam de hem toegestoken hand aan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000479.wav|Hij kon noch wilde mijne moeder hijliken, al was zij uit edel Spaansch bloed afkomstig; - hij had overwegende redenen om niet wettelijk van zijne gemalin te scheiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_005033.wav|Gij? riep Pickwick uit. Ja, antwoordde Bob. Met pak en zak. Daar, Sam, vangl Nadat hij met deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002624.wav|Maar spreken kon hij niet, meêschertsen kon hij niet, vreemd in die atmosfeer, vreemd in dat element van zooveel luchtigen levenslust|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005824.wav|Wie denkt gij dat — zij werd verlegen ondanks den vroolijken toon waarop zij begonnen was — mij ten huwelijk gevraagd heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000183.wav|ij bedong alleen, dat zij, daar nu het water nog open was, zoo spoedig mogelijk weder te huis zou komen, dewijl het anders, wanneer het een kwakkelwinter werd, en het nu open-|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003975.wav|Ik versta u niet wel; uwe gevangenschap is niet geweest dan eene berooving der vrijheid, en werd ganschelijk niet bezwaard met eenig publiek vonnis, daaruit diffamatie zou konnen volgen; is het niet zoo|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000444.wav|Hij besteeg weder zijnen muilezel, en het vruchtbaar Piemont aan gene zijde van den berg Cenis latende, daalde hij af, en kwam in Lasnebourg|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001195.wav|Ik heb zoo het een en ander van u gehoord, vriendje, en van uw lieve manieren; en ik raad u aan die te vergeten, tot ik met een van de meiden van Pecksniff getrouwd ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000142.wav|naarmate het katoenen voorspinsel tot op de behoorlijke fijnheid, tusschen cylinders verstrekt, door den stoel geleverd wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001803.wav|ten gehoore gebracht. Er waren misschien maar een twintigtal Engelschen in het theater, maar toen die geliefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001837.wav|Buisman hard mogelijk voor haar dochtertje te houden maar, toen de bliksemstralen door de bladeren der boomen van den Alkmaarder Hout hun bleek geflikker begonnen te verspreiden, werd zij zeer stil|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002163.wav|We lagen in een oogenblik geheel omringd van vijandelijke schepen', ging de trommelslager voort, 'en ik dacht niet anders, of mijn laatste uurtje was gekomen. Of eigenlijk denk-je op zoo'n oogenblik niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_011068.wav|en zoo voort. Dat is alles wel waar, zeide Ada, maar dat hij zulk een trouwe vriend voor ons is, hebben wij toch aan u te danken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005180.wav|Toen hij dezen onverwachten schat in zijn bezit had, was zijn eerste gedachte, den eerlijken John Browdie het geld terug te sturen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001981.wav|het was immers kalm op den loop gaan, wat zij deden; waarom kwam ze daar niet rond voor uit, en noemde ze het: reizen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000587.wav|u hem John? vroeg Meta glimlachend, met haar onschuldige oogen haar moeder aanziende. Ja, hij is als een zoon voor ons geweest, en we houden heel veel van hem, zei mevrouw March met een onderzoekenden blik|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001376.wav|Oranje boven!' riep Buat: 'maar nu moet gy op uwe beurt my ook iets vergeven.' 'En dat is, lieve Henry?' 'Ik heb u evenzeer miskend, als gy my,' vervolgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000406.wav|en alzoo nu bij haar woonde. Wanneer hij zat, legde zij haar wang tegen zijn wit haar en liet zij er soms in stilte een traan op vallen, denkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008072.wav|Hij wierp zijn bijl neer en liep weg; maar toen hij op een kleinen afstand was, bleef hij staan, keek om, en liep toen weer ver — der. Nu|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001108.wav|Daar niemand verscheen behalve een nieuwsgierige hooiwagen, die haar werk met veel belangstelling onderzocht, ging ze wandelen, werd door een regenbui overvallen, en kwam druipnat thuis|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001663.wav|jongen. Ik ben ook zoo geweest als jij, ik heb ook geleden, gehoopt en gewanhoopt, evenals iedereen dat op zijn beurt doet in het leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000342.wav|zoo kan de gevangene ten alien tijd bespied worden door den eersten den besten suppoost die daar elk oogenblik van den nacht voorbij kan komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000820.wav|omdat zij dezelve vergeleek bij de eenvoudige rondborstige gezegden uit het diepgetroffen hart van voortgevloeid, dat zoo eenstemmig met het hare sloeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006297.wav|niettegenstaande hij gewend was verre tochten te maken, scheen vermoeid te zijn. Hij wilde zelf een oogenblik aan den kant van den weg gaan rusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002580.wav|en die wonden van beleedigde ijdelheid, zelfs teederheid, wat smartten zij dezen ouden wereldling|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000429.wav|Van onder den steen zat het beestje, ontroerd, te staren. en begreep niet de stem, die met liefde geroepen had. Aldo Ardo lachte, stond op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000483.wav|Het waren allen juist gekozen, kalme, teeder koele woorden. Hij had nog nooit zoo langen brief van haar gekregen. En toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000440.wav|Edele Dame, hernam de drager, ik smeek u nog te mogen blijven, tot dat ook deze heeren hunne lotgevallen zullen hebben verhaald. Het zou onbillijk zijn, dat ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002040.wav|vervolgde Jo, na een oogenblik ernstig te hebben nagedacht, als ik zeide dat het woord van dat meisje was: zonder een oogenblik uitstel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002784.wav|Grete was met Mina, de werkmeid, aan den gang. Betsy repte zich en weldra volgden ruwe bevelen en brutale tegenwerpingen elkaâr op, als in een snellen dialoog|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_003158.wav|Terwijl hij praatte scheen hij noch haar, noch zichzelven wijs te willen maken dat dit gesprek belangrijk was; scheen hij het alleen voort te zetten, omdat hij gaarne bij haar was, gaarne naast haar stond, en dat zij iets tegen elkander moesten zeggen|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001741.wav|De stellers waren nog ter naauwernood tot een vierde van hun arbeid gevorderd, toen Maasdam een briefjen van Van Espenblad ontfing van den volgenden inhoud|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002249.wav|en dien hij dus mocht aantrekken. Maar hij deed het niet, vrees ik. Want het werd nu met Mei al vijf jaar dat hij onder de juffrouw was komen wonen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000311.wav|Mevrouw Jennings ging bij haar terugkomst dadelijk naar hun zitkamer, en zonder te wachten tot haar kloppen was beantwoord, opende zij de deur en stapte binnen met een blik vol oprechte|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004186.wav|Al de straatjongens juichten; want dit was het dansen geweest. Des avonds ontmoetten wij toevallig weder dezelfde groep|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001203.wav|Aanvankelijk konden zij zich niet begrijpen wat dat zijn mocht; maar hun verbazing steeg nog, toen zij heel duidelijk het heerlijke paleis van Aladdin zagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002251.wav|Passeer!' 'Neen,' zei de scheepsjongen, 'ik passeer niet, voordat ik jelui eerst wat gezegd heb. Niet alleen de slaven op de akkers, maar ook de Vrijbuiters zijn in oproer|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006005.wav|waar Rosa Dartle naast haar had gestaan, en in dat oogenblik zei ik, door de beweging van mijn lippen, tegen Rosa|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001518.wav|Met uw eigen mes, bevestigde de notaris, en terwijl gij moeite deedt omnem te redden. Goed, goed, goed. Dat was zeer goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000684.wav|Maar het moest zoo zijn. Toen ik het graf verliet, had ik een vreemd gevoel. Het was mij duidelijk dat ik aan eene droevige plechtigheid had deelgenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000742.wav|en zeide met verhelderd voorhoofd dat het eene zeer mooie vrouw was. De heer Wilding verviel daarop weder in zyne peinzende houding|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002895.wav|en, zich bukkende, het touw om de voeten; waarna hij, zich oprichtende, zeide: Ge zijt vrij. Javert was niet licht verwonderd. Welk een macht hij ook op zich zelven had|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001101.wav|Aan den hoofdingang - want er was nog een onder het bed zelf, bestaande in een luikje, dat er afgenomen kon worden - waren donkergroene gordijnen aangebragt, met lange franjes voorzien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004972.wav|Het blijkt, dat de beroemde diamanten een beroemde beslaglegging ondergaan hadden, waarvan Becky natuurlijk niets wist|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000519.wav|had, zonder het zichzelven nochtans te bekennen, want hij zou er woedend en beschaamd over zijn geweest, nooit van eene minnares zooveel gehouden als hij van Marius hield|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000048.wav|Waagdet gij nog eens een oude anecdote, die u veel genoegen verschaft had, waarvoor gij dus billijk eenige genegenheid voeddet, en waarvan gij u ook deze maal nog al vrij wat beloofdet, omdat allen zich hielden als of zij haar niet kenden|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000178.wav|Mevrouw Jennings, Lady Middleton's moeder, was een guitige, vroolijke, dikke, bejaarde dame, die veel praatte, blijkbaar pleizier in haar leven had, en wier beschaving wel iets te wenschen overliet|2506|neutral
+wavs/train_2450_11506_001374.wav|Ik verbeeld mij ook, dat wij ons aan boord menig uur, als het stil weêr is, en wij niets als lucht en water rondom ons zien zullen, daarmede kunnen verlustigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001105.wav|George keerde zich om en gaf in zijne verontwaardiging Legree een vuistslag, die hem plat op zijn gezicht deed vallen; en terwijl hij daar bij hem stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005330.wav|dat onze vrienden Alfred en Sophronia met elkander verloofd zijn. Daar mijne vrouw en ik dat huwelijk als eene familiezaak beschou wen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002062.wav|Ja, elk meisje wel, maar zij niet! Stipan Arkadiewitsch glimlachte. Hij begreep dat gevoel van Lewin zoo goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000664.wav|en de weefkunst niet verstonden. at gaf hem geld genoeg in handen, om te koopen wat hij zelf niet maakte, en meer dan het noodige deed hij niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001513.wav|doch beide reizen had hij gezorgd, dat aurits van zijn gangen kennis droeg, en er op gerekend, dat deze, gedreven door een ongerustheid, waarvan hij zich zelven geen rekenschap geven kon, hem zou komen opzoeken aan de pastorie|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002302.wav|Dat ligt toch nogal in de orde dunkt mij!' hernam Maurits; maar reeds stonden zij voor de gravin van Solms, die hare nieuwe plichten van vrouw des huizes met zooveel ijver vervuld had, dat zij er vermoeid en afgewonden uitzag|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001476.wav|Hunne liefde was onrustig, hunne liefde werd ongelukkig, als voorgevoelde hunne liefde al hun nog verborgen noodlot. Zij hoorden het beiden, het noodlot van hun leven, aankomen met zwaren tred|1724|neutral
+wavs/train_10984_9412_000035.wav|O, Friedertje, ik laat ze toch vallen! Laat ze dan vallen, voor den duivel! zei Frieder boos! Toen viel de deur met een geweldig lawaai, en de kerels riepen: de duivel komt uit den boom|10984|neutral
+wavs/train_1666_1841_002372.wav|zag ze zichzelve weêrkaatst, schitterend in haar roze rips, het hoog opgekamde haar gekapt met een roze aigrette, hetzelfde toilet waarin ze drie maanden geleden voor het eerst. Fabrice had gezien|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_001068.wav|Hoort, ik wil u een raad geven: Bemint elkander. Ik zal geen langen omhaal van woorden gebruiken, maar recht op het doel afgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000770.wav|Niet langer dan tot half drie kon het moeder BLOMMESTEYN uithouden, en liet toen door een' Wacht aan het huis van den Heer WYNSTOK vernemen, of hun zoon zich daar nog|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000571.wav|het overige van het terrein werd sierlijk aangelegd. oor verkwikking, maar ook voor t vermaak van oud en jong werd zorg gedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005657.wav|hij had de kamer op en neer gestapt, op zijn nagels gebeten en minstens honderd maal gedurende het laatste halve uur over het marktplein gekeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008166.wav|even weinig had gehoord als Martin zelf, was hij zoo zeker, dat zij daarvoor haar heelen schat van opgespaard geld had besteed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006730.wav|Weldra kwam zij weder naar mij toe sluipen en zeide: O, schrei toch niet, jufvrouw, als het u belieft. En ik zeide wederom: Ik kan het niet laten, Charley|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000856.wav|Voeg de krijgsnaam, Leeuw van Vlaanderen, erbij, want dit verblijdt onze goede lieden van Brugge, sprak hij. De nieuwsgierigheid der krijgsknechten gaf zich te kennen door een kortdurige beweging en de grootste aandacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004649.wav|Hij pochte dien dag tegen de jongens op school over het nieuwtje; vertelde hun, dat hij bij zijn grootvader ging wonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003434.wav|Neen, t is mij onmogelijk, hart voor hen te hebben, laat staan de geringste sympathie|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000412.wav|Een oogenblik later werd de deur geopend en trad Wijbrand naar buiten. Wel, wel, wie zou dat nu gedacht hebben, zeide hij, terwijl hij Fulco hartelijk de hand drukte. Ik wist niet beter, of je zat op IJselstein|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000991.wav|De krassende stem van de oude mevrouw Rivière riep van uit een kamer de meid toe, het kind niet blootsvoets te laten loopen op den kouden marmeren vloer|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001033.wav|Als een vizioen, àlle de jaren van zijn leven, had hij het Ding weêr zien oprijzen, het vreeslijke Ding, dat daar gebaard en geboren was, in dien nacht, toen hij, zeker wat koortsig, niet had kunnen slapen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5133_001228.wav|Hoe! viel Obenreizer hem inderede. w Gg hebt uw aanzoek bjj mp nichtje gedaan zonder op mgne toestemming te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001110.wav|Eve lachte helder en zij zette zich op Franks knie en speelde met zijne snor en alles was zoo mooi om hem heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007466.wav|en hun te zeggen, wat haar zoo zwaar op het hart woog. Dewijl zij voor deze aanzoekon doof bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002749.wav|Ik zeide Eliza, hervatte Mevrouw Shelby, dat zij een zottinnetje was en dat gij nooit iets met zulke menschen te doen hadt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000664.wav|Men weet niet, hoeveel sommige zwakke wezens, die in ontbering en eerlijkheid oud zijn geworden, al van een stuiver doen kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002306.wav|Den volgenden morgen leidde Urania's kamenier Cornélie door een warreling van galerijen naar buiten, waar men ontbijten zoû, toen zij op de trap Gilio ontmoette|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001156.wav|Sterf!' antwoordde de echo uit een tegenoverliggend kreupelboschje. Hij wilde opnieuw hulp roepen, maar bracht slechts een rochelend geluid voort. Hij kon zelfs niet langer overeind blijven zitten; machteloos liet hij zich achterover vallen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002093.wav|Beiden voelden zich tegelijk van achteren om het lichaam grijpen, zoodat ze de armen niet konden bewegen, en achter over trekken. Twee stevige kerels grepen elk der beide jongelieden bij de beenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001960.wav|eens heeft hy een jongmensch by den kraag gepakt die de pendule van de voorkamer onder zyn mantel had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003105.wav|Derhalve, zooals ik gezegd heb, dat is het niet, daaraan valt in het geheel niet te twijfelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000640.wav|Met genoegen' zeide de schilder, en hij meende dat van harte, want hij voelde zich te gelukkig om niet iedereen gaarne in zijn stemming te laten deelen. Terstond ging hij met zijn verhaal voort|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000086.wav|dat, door die lieden te onderhouden, de leeftocht van het slot te spoedig zoude verteerd zijn, mij genoodzaakt zag, hun mijns ondanks allen verderen bijstand te weigeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002204.wav|Zij heeft donkere, sprekende oogen, die doorgaans wat koel en wat strak staan, doch die vol uitdrukking en gloed zijn, zoodra men een onderwerp aanroert, dat hare belangstelling wekt of haar gevoel treft|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_007511.wav|totdat de kleine meid genoeg op haar adem was gekomen om vlak bij zijn oor te roepen: Zeg eens, mijnheer! Hij zag nu snel genoeg om en riep|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002036.wav|was zij nog niet genoeg voorbereid om hem te zien en deed zijne plotselinge verschijning haar ontstellen. MAGDALENA rees met hare gewone deftigheid op|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001288.wav|Het is eeii logement, een kosthuis of een slaaphuis, al naar believen van wie er in komt. Het adverteert|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001135.wav|het veel moeite kost, om die in een juist bedwang te houden, en allerminst, wanneer de Godsdienst in het spel komt. Het heeft mij en alle voorstanders van vrede|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000899.wav|Daarbij had hij vele klanten, en men vond in zijnen winkel steeds het beste vleesch, vermits hij zeer rijk was, en geen geld spaarde, om het schoonste slagtvee magtig te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001930.wav|Beide verzetteden en wilde terugtreden; doch het was te laat. VAN BLEISWYK had JOAN reeds met zich binnen getrokken, en HENDRIK, die niet van zijnen vriend wilde scheiden, volgde hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001646.wav|Maar veilig, wat is er nu veilig! In den oorlog ben je toch ook niet veilig, en hier in het Imperiaal zelfs ook niet|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000344.wav|zij bereikt het eindelijk, maar beschouwt het niet dan met een schuchteren blik en gereed om de vlucht te nemen voor de eerste groote dame die er haar lorgnet op schijnt te zullen richten|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_001046.wav|welke een vijver passeerde met witte zwanen en met schuiten, waarop zich dames in hoepelrokken en muzikanten met veeren en pruikjes bevonden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000364.wav|Kom Lot, je bent heel goed! zei Elly, hem verdedigend tegen zichzelven. - Als je was als ik, hadt je je vrouw niet bekoord. Wel, Elly. - Nu, wie weet, papaatje|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_005003.wav|Sikes knarsetandde, wierp nog een blik om zich heen, spreidde den mantelkraag over Olivier's lichaam, liep langs de heg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010522.wav|Dit zeggende, stelde hij een man voor, die daar stond zonder hoed op, ook met een sigaar en ook in een atmosfeer van tabak en bier|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002115.wav|Het verhaal van al wat hij gezien en gehoord had verbaasde zijne vrouw niet weinig; maar de herinnering verbaasde hem zelven nog meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003082.wav|en nog onnatuurlijker; want niet alleen schold hij haar de huid vol en zwoer dat zij hem nooit weer onder de oogen behoefde te komen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001349.wav|Dien morgen haastte zij zich naar huis, en ze neuriede tusschen haar gesloten lippen, waarom een trek van schalke ondeugd speelde. Ze dacht aan niets dan aan hem, Fabrice, en ze belde op het Nassauplein aan|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_001233.wav|Wat werkelijk tusschen hen voorviel was het volgende: Ik heb gehoord, zeide hij op medelijdenden toon, van het onrecht, uw vriend den Heer Ferrars door zijn familie aangedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005914.wav|Op reis, mijnheer? riep Kit uit. Ja; met mlj en mijn vriend. Kunt gij niet raden, met welk oogmerk? Kit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011166.wav|De arme Twemlow brengt zijne hand aan zijn voorhoofd; want nu schijnt het weer dat lady Tippins de oudste vriendin gaat worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002513.wav|en eene koe was niet anders aan hem voorgesteld dan als een herkauwend viervoetig dier met verscheidene magen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001357.wav|De marchesa voerde aan hare zijde binnen een onbekend jongmensch: klein, smal, olijfbleek, met donkere vif geestige schitteroogen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000591.wav|Het kind deed zijn oogen wijd open en keek den engel in het schoone, vroolijke gelaat; en op hetzelfde oogenblik bevonden zij zich in Gods hemel, waar vreugde en zaligheid heerschten|2506|neutral
+wavs/train_2450_9336_000784.wav|Tegen den winter moest, vooral nu het vee zoo vroeg naar beneden gekomen en de hooioogst mislukt was, van alles bedacht worden om wintervoeder voor de koeien en ossen te verzamelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000325.wav|Is dit alles? herhaalde hij. Ja, dat is alles, mynheer! en genoeg naar mij dunkt. — Dat dunkt mij ook. Mijn paard|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004318.wav|en als hij dan tegen de koorts en het klimaat kan, zal hij zulk eene goede plaats hebben, als een neger behoeft te verlangen. Hij laat vrouw en kinderen hier, zoude ik denken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000372.wav|hier! Beroerde hond, mot Cornelia weer brommen? Jullie hèbt niet het huis in te gluipen. Marsch!. Hij armzwaaide als met een zweep. Nooit ze te slaan, was hem vaste regel|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000400.wav|Maar het was een oogenblik, waarop de bekoorlijkheid hunner omgeving hen zoo omtooverde, alsof zij zich in een magnetischen cirkel van sympathie bewogen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002177.wav|Nou, kom dan! bromde Karel, zenuwachtig, waarom wist hij niet. En zij reden naar het Hôtel des Indes. De concierge verzocht hen even te wachten, liet hen toen binnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_011177.wav|Laat den maed niet zakken, mijnheer, zei hij. Q Mark, zei zijn vriend, wat heb ik in mijn leven gedaan, om zoo'n droevig lot te verdienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003035.wav|die uithoofde van zijn arm, welken hij in een doek droeg, de hand niet aan de bruid kon geven. Jean Valjean, in het zwart gekleed, volgde glimlachend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002338.wav|was de schoone Madzy, vergezeld van den Heer van Aylva, den Kloostervoogd, vader Syard en eenig gevolg, een morgenbezoek bij de arme Elske gaan doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003377.wav|Sally antwoordde daarop dat dit nu eenmaal hare lief hebberij was, en zij zich daarin niet wilde laten hinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012288.wav|Stubbles en Spoony vonden hem een soort Apollo; Dobbin hield hem voor een tweeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000431.wav|ik eet namelijk vleesch, noch andere gerechten, waarin zout is; gij kunt dus nu begrijpen, welke rol ik aan uw tafel zou spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000304.wav|de beide ouders hadden besloten, de kinderen achter te laten, omdat zij hun toch den kost niet meer konden geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001503.wav|Hij ziet angstig naar den kleinen bleeke, die met geknepen lippen ligt. Is Kareltje boos? Arnold heeft het zoo niet bedoeld|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000255.wav|Eensklaps sprong hij op. 'Gevonden! Gevonden!' jubelde hij. Hij sloeg Lange Meeuwis op den schouder. 'Vrind! Maak-je gereed. Binnen een half uur vertrekken wij.' Met een weinig ontzag keek de matroos tot hem op|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001391.wav|er vader maar hoe eer zoo beter kennis van te geven, want als het dan met LEENTJE en VAN DALEN ook tot een paar kwam, zoo als zij wel verwachtte, dan ging alles zoo met eene drokte door|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000451.wav|En toch zoû ik het gands zoo ondoenlijk niet achten,' zeide Verhoef, 'om hem, in weêrwil van dat alles, in vrijheid te stellen, zoo ik maar een vijftig man had, op wie ik staat kon maken|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000138.wav|dat wel zelden artistiek was, maar waarin zij toch bracht een prettigen toon, iets dat allen aan Holland deed denken. Dat clubje, die groep bewonderde haar, en volgde van zelve den toon, dien zij aangaf|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_001051.wav|Hij stond nog op dat punt, trouwens om later volkomen vooruit te gaan, daar zijn aard goed en in den grond voor den vooruitgang was|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000031.wav|haren vader omhelzende, terwijl van blijdschap hare oogen door de tranen schemerden oodat, mijn lieve vader! gij hebt niets tegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007237.wav|Doady, laten wij dan nog eens al die plekjes gaan opzoeken, waar wij samen DORA EN AGNES zoo dwaas en gelukkig zijn geweest, zullen wij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000761.wav|Hij deelde hem vervolgens alles mede, wat hij van het gebeurde met de prinses wist, van af den noodlottigen nacht, waarin zij elkander op eene zoo onverklaarbare wijze gezien hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004935.wav|en schilderde haar thans het vuur en de oprechtheid van zijn liefde, met een welsprekendheid, die zelfs Pickwick waardig zou zijn geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000612.wav|Als gij ze aanhebt, zult gij zien dat zij heel goed zijn voor uw doel van morgen, evengoed als de kleeren die gij koopen wilt. of nog beter|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000926.wav|Om een antwoord te krijgen, boog ik me over haar henen en eindelijk. eindelijk gaf ze 't. Langzaam, akelig langzaam trokken haar oogleden op|1724|neutral
+wavs/train_2450_12867_000067.wav|Zeker waren het dieven, want waarom gingen zij anders door het bosch waar het moeilijk is te loopen, in plaats van langs den landweg?' besloot het vrouwtje|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000675.wav|Mathilde ging eveneens om te zien of haar viertal het goed had in zijn nieuwe bedjes. Zij hadden elkaar den geheelen winter niet gezien en het regende vragen. Mevrouw Van Erlevoort zag rond, alsof zij iemand miste|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_008017.wav|en gaf den gevangene een wenk om zich uit de voeten te maken. Toen Smike zoover gekomen was, wachtte hij op geen tweede bevel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003264.wav|de straat du Chaume en de straat St. Claude; zoo ver ben ik gekomen; gij hebt voor u de gansche zonnige toekomst; ik begin bijna niets meer te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001140.wav|Ik meen hoofdzakelijk daarom, dat meer medeleden en angst dan genoegen met mijn gevoel waren verbonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003476.wav|Als zij nu eens uit was, zeide Kit bij zich zelven toen hij de armoedige woning zijner moeder naderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000916.wav|Het dooit, helaas! De vorst schijnt voorgoed afscheid te hebben genomen. Gij ziet de lange Oxford-Street langs, zonder iets anders te ontdekken|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000060.wav|en hield het andere hoog in de lucht; zij was ook onwrikbaar. Dat trof den tinnen soldaat; het scheelde niet veel|496|neutral
+wavs/train_2450_6159_006477.wav|Dat koffiebruine pak, zei Arthur Gride, een kaal gesleten jas bekijkend. Stond dat koffiebruine pak mij goed? Laat ik eens denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006262.wav|Ja, maar wat dan te doen in dit geval? Hoe zal ik mij verklaren. Hoe haar wil vernemen? Als ge mij veroorlooft mijn meening te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006896.wav|doe volkomen alsof gij thuis waart, en wees zoo vroolijk, als gij maar kunt, al wildet gij zelfs het gemeste kalf slachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000813.wav|zoodat in de stille achterkamer, die op het dorre tuintje uitzag, geen enkel gedruisch hem afleiden kon, want het zware tiktak van de oude gangklok hoorde hij al lang niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000140.wav|Ik beroep mij op God almachtig, ik ben bereid om mijne zaak voor Hem te brengen en Hem te vragen of ik kwaad doe als ik mijne vrijheid zoek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004705.wav|Gij hebt nooit onzen dierbaren vader gezien, mijnheer? Een knap man. Sara was z'yne vreugde en trots|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001677.wav|Zoodat ik maar zeggen wil, om met Abraham Blankaart te spreken, dat ik dit hoofdstuk als essentieel beschouw, omdat het, naar ik meen, Havelaar beter doet kennen, en hy schynt nu toch eenmaal de held van de historie te zyn|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001099.wav|in hetzelfde logement zich met hun onthoudende, welke dikwerf de reis gedaan had, op onderscheidene wijzen, en gaarne met hun van de partij wilde zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000427.wav|maar, behalve dat zich bij het beste dat wij verrichten altijd iets menschelijks paart, en wij eigentlijk niets wezentlijks goeds kunnen uitrichten, maar altijd, als onnutte dienstknechten, zeer achterlijk blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002072.wav|overtuigde zich met een oogwenk van het nummer boven de koetspoort, en den zwaren ijzeren klopper opheffende, die een bok en een sater voorstelde, welke elkander|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001789.wav|Doch haar nieuwsgierigheid bleef onvoldaan; want Juffrouw Steele liet den naam Ferrars verder onopgemerkt voorbijgaan, ook toen Sir John er nogmaals op zinspeelde en dien zelfs openlijk uitsprak|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000582.wav|Zij lachten alle drie om de dwaze uitlegging van Kees, maar het ging Nanni toch niet van harte. 'Ik vind jullie discours volstrekt niet aangenaam|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002103.wav|Ja, die moesten zich maar onder onze veelbeduidende bescherming stellen; iets, dat ik alle die zoete kindertjes ten hoogsten aanbeveel; zy konden altoos op ons hare schade verhalen, als wy geknipt zyn|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000063.wav|ijne goede iechtvader, te lkmaar, zal mij daarom de absolutie niet weigeren, schoon ik toch naar zijn gevoelen te veel met ettersche menschen omga|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001478.wav|Door freule Eekhof hoorde zij van oneenigheden en kleine twisten der bestuurderessen dier verschillende vereenigingen, en zij twijfelde nu ook of zij inderdaad het goede wilden|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_003574.wav|Ja, zij is goed gedresseerd. Terwijl het gedrochtelijk mannetje dit zeide met een gezicht|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001341.wav|Maar nu werden teederder weêr zijne woorden en nogmaals vroeg hij haar hare medewerking, te willen aanwenden haar invloed ten beste. Hij vertrouwde op haar geheel|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_002653.wav|De voorraampjes waren neergelaten, en beiden zaten zij zwijgend in de duisternis te staren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002208.wav|voorbeeld, als de pupil voor eenigen tijd het huis van haar voogd had te verlaten, en de tijd harer meerderjarigheid staande die absentie moest invallen?' 'Dat's een uitmuntend idee|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000935.wav|Met mijn gewone achterdocht kon ik op het oogenblik niet aannemen, dat dit gezegde slechts een toespeling inhield op de Kantere's eigen verleden. Ik verbeeldde me weer, dat hij mij wilde doorgronden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_003107.wav|en naast dien van den Chef stond, met wien hij gemeenzaam omging. Hjj was doorgaans in de huiskamer, en ging wandelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000758.wav|Zoodra iemand, zelfs mama, het allerminste van Adolfine zeide, nam zij hare partij, heftig. Door omstandigheden - de inrichting van haar huis, de bruiloft van Emilie|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003586.wav|Als uwe ladyschap dien jongen voor zich wil gebracht hebben ter bevestiging van deze opgaaf, kan ik hem gemakkelijk vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002646.wav|om het bijna vergane binnenwerk te herstellen, zou het geheim van uw hart niet hebben, geraden, al was het u zelf bijna onbekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007142.wav|en zag met eene nieuwe uitdrukking en verhoogde belangstellbg op het beweginglooze gelaat waarnaast zij geknield lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007435.wav|maar ik dank u nederig en hartelijk, gelijk zij ook doet, en haar dank is meer waard dan de mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001697.wav|Een groote blonde heeft mij op den boulevard gezegd: Kent ge moeder Hucheloup? Ik antwoordde: ja, in de straat Chanvrerie, de weduwe van den oude|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001040.wav|u eens, vier prachtige blouses en een paar nieuwe overschoenen. En die tennisschoenen zijn ook nog heel goed. En een mooie atlas en dan nog vier prachtige boeken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000039.wav|huiden! Wie wil er huiden koopen? riep hij weer, en aan al degenen, die hem vroegen, wat de huiden moesten kosten, gaf hij ten antwoord: Een schepel vol geld|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000318.wav|er grauwbleek uitzag, doodmoê, hol van oogen. En zij was allerliefst; zij nam Cornélie meê naar huis, verzorgde haar een paar dagen, deed haar blijven te bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001157.wav|Daar 'fc een bijzonder zachte winter geweest was, zoo lag echter gelukkig de Connecticut open, of was, met andere woorden, niet bevroren|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001329.wav|isschien zijn het overblijfsels mijner opvoeding, misschien gevolgen van mijne godsdienstige beginsels; maar dat bejaarde weduwen of bedaagde vrijsters zich zooveel mogelijk afzonderen van de wereld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002023.wav|en reeds was een niet onaanzienlijk gedeelte des gebouws in het water gestort, terwijl het wankelende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001888.wav|Ook de zoodanigen, die zich noch in een geestelijk, noch in een wereldlijk gesticht van een verblijf hadden kunnen voorzien, hadden de noodige voorzorgen genomen, ten einde geen nuttelooze reis te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002033.wav|Nu! wy zullen daarover nader spreken,' zeide Van Espenblad; 'zijt gy gereed?' vervolgde hy tegen, Arlington, die de pen had nedergelegd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000141.wav|Toch was het nog vroeg op den dag, toen hij zich naar het kasteel begaf. Niet zoodra was hij op de ruime binnenplaats aangekomen, of van alle zijden kwam men naar hem toe, om nieuws van het belegerde slot te hooren|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002187.wav|En hebben minder gevaar er af te rollen, dacht ik. En ik zal de Juffrouw, die beneden mij woont, verzoeken koffie te schenken: dan heeft het goede mensch ook reis een verzet: want zij zit den geheelen dag te kniezen en te zuchten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003851.wav|op eenige zacht gefluisterde woorden van Rachel, door dezelfde hand in eene aarden pan gedaan en op het vuur gezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001055.wav|Wel! Ik hield van haar, en bleef van haar houden, met heel mijn hart, volkomen in die liefde verzonken. Maar ik bleef toch ook hard aan het werk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011307.wav|Zoudt gij bij toeval ook met iemand bekend zijn, geleerde heer, zei Riderhood, met iemand van ongeveer uwe eigene lengte en breedte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003181.wav|Hij was in de vergetelheid van al zijn verledene smarten en zag alles rooskleurig. Wijl Cosette bij hem was, scheen zij hem te behooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001228.wav|Het is waar, Dolf den Bergh kwam nu dikwijls en bijna iederen dag. Aylva had wel vrienden, zelfs meer dan vroeger|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000127.wav|waarvan de adem de zuiverste lucht onder denhemelzoubederven. In deze zelfde buurt zijn er twee inrichtingen, voor jongens|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003603.wav|de meer opgeruimden onder hen manoeuvreerden met halve roggebrooden die zij op hunne wandelstokken hadden gestoken. Aan ieder station, waar wij aankwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001546.wav|welke door den voorbijganger met den naam van treurig worden bestempeld. De schrijver dezer regels zwierf dikwerf buiten de barrières|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001549.wav|Men bracht het bij hem, en hij bekeek en berook het met eerbied Maar toen hij gevraagd had, wat het moest kosten, werd hij boos om het antwoord Zestig gulden Dat was gemeen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000725.wav|Pip. Daar komt zij; kruip achter de deur, jongen, en schuif het drooghekje voor jel Ik volgde dien raacl|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001505.wav|welke kans Vendale besloot aanstonds waar te nemen om haar afzonderlp te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001497.wav|ik laat die kleinsteedsche babbelarij en bemoeizucht in hare waarde, dat spreekt vanzelf, dat gij hier in de provincie reeds groote possessies hebt en hier zijt om er nog meer aan te knoopen. Nu vraag ik u, waarom weet men daar niets van op de Werve|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_011111.wav|Dit bedrijf is waarschijnlijk meer aan oene zenuwaandoening toe te schrijven, dan dat de arme oude vrouw daarmede in hare sufheid eenig bepaald oogmerk heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001104.wav|O dat wij allen, als deze, dezulken bij ons graf vergaderen die ons betreuren; dat ons aller nagedachtenis in zegening blijven moge|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001294.wav|hij kneep zijn mondje dicht zette zijne beentjes wijd van elkaar draaide zijne mollige vuistjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004160.wav|Neen niet noodig! riep hij dadelijk weer. Ga je naar huis, dan ga ik mee! en hij ging met Wronsky|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000556.wav|Dat geloof ik ook. Doch waar zult ge dan het briefke verbergen? Gij begrijpt, dat moet niemand bij u kunnen vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000476.wav|hebben wij aan macht op het hart des mans en daardoor aan middellijken invloed verloren, en het is zeer de vraag of het verlies niet grooter geweest is dan de winst|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_001029.wav|Nooit had ze dat woord leêgte zoo op zich voelen bonsen; dien zelfden middag nog was zij zacht gelukkig geweest, als altijd. En nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007045.wav|Die hand had er zich om vastgeklemd, zoostijf als geen levend man, in zijn voile kracht, een prijs, dien hij gewonnen heeft, kan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000870.wav|of haar in te wijden in de bedoelingen, welke hij met het aanleggen van zulk een gruwzame mijn had gehad. isschien zijn er onder onze lezers, voor wie die bedoelingen niet volkomen klaar zijn|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000285.wav|Hij had haar nooit gezegd, dat hij haar vader was; zij had altijd 'meneer' tegen hem gezegd. Maar zij had vermoed. nu voelde zij, wist zij zeker. Dit lieve, het laatste misschien, ging haar voorbij, was haar voorbijgegaan|1666|neutral
+wavs/train_1666_2979_001655.wav|En o wonder, de wereld kantte niet tegen. De wereld was niet vijandig, maar scheen voldaan en tevreden. Het was een uitgezocht paar, beiden mooi van voorkomen, deftig van stand|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_012197.wav|waarom wij met meer liefde bij dit gedeelte van haar levensloop stilstaan, dan bij haar verdere geschiedenis, welke niet aangenaam is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001320.wav|Daarom trachtte ook geen enkele toekomst zich op dien eenzamen grijsaard te enten. Geen ontluikende eerzucht was zoo dwaas, in zijn schaduw te willen groeien|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002882.wav|Men hoorde de stem van De Chatillon die de zijnen tot wederstand aanmoedigde, men bemerkte insgelijks Mijnheer De Mortenay wiens reuzenzwaard in de duisternis als een bliksemstraal|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001254.wav|en waar, het doet me pleizier dat ik zeggenkan, verscheidene bedden onbezet waren. Het had evenwel een gebrek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003104.wav|De oude vrouw ontving Tante met de gebruikelijke formules van: Wel Mevrouw? hoe vaart Mevrouw? Mevrouw is hier in lange niet 'eweest. Ik kan niet zeggen, dat Mevrouw 'er uitzien er op 'ebeterd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_004928.wav|wy geld in de plaats gesteld hebben van koeien, zoo hebben wy ook voorzeker niets van den Zoeloe Kalfer overgehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003944.wav|kreeg hij ten antwoord, waarna het meisje hem voorging, de donkere trap op naar een achterkamer op de eerste verdieping. Monsieur|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000975.wav|In het midden van den tuin, stond op een heuveltje een fraaie, scherpe, kegelvormige denneboom, van welken, als uit een middelpunt, vier breede paden liepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000188.wav|zelfs had zij Jean Baptist haar gezichtje aangeboden toen deze haar een kus op het handje gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002701.wav|Zoo dacht St. Clare, terwijl hij daar met de armen over elkander stond te staren. Maar wie zal zeggen wat hij dacht|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000411.wav|daar de tijd die hun nog restte kort was, en er was te bespreken wat meerdere haast had dan een terugzien op het verleden. Die toezegging was Juliaan reeds genoeg, en de vervulling bleef ook niet uit. Wij hebben een recht om meê toe te luisteren|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002932.wav|Dewijl UEd. echter getuige geweest zijt van de uitvoering der mij gegeven last, hoewel ik niet verwacht had, dat UEd. ons beluisteren zoude|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001149.wav|Rood, rood was het gelaat van den scheepsjongen geworden; de aderen waren er op gezwollen en de oogen straalden, terwijl de neusvleugels zich op en neer bewogen. Dreigend was hij opgestaan|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000689.wav|En toen Theo verbaasd was, en zeide nooit iets gehoord te hebben van dien halven broêr, en nieuwsgierig was, stelde Addy voor hem eens op te gaan zoeken, als hij misschien te vinden was in de kampong|1666|neutral
+wavs/train_2506_3429_000241.wav|en zij zagen meer menschen van allerlei slag, dan eenige andere familie in den omtrek. Voor beider geluk was dit noodzakelijk; want hoezeer zij ook verschilden in hun geaardheid en hun wijze van optreden|2506|neutral
+wavs/train_2450_5210_003907.wav|hield zich stil. Nauwelijks adem durvende halen, stond de weduwe op; nu kwam ook de man uit de kast te voorschijn, en deed spoedig de kaars uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005756.wav|Laat mij maar begaan, meester, antwoordde Sambo, ik zal hem wel beetnemen, ho, ho, ho! Dit werd gezegd toen Legree te paard stapte, om naar eene naburige stad te rijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002679.wav|een vermaak, dat in dien tijd bij de lagere standen der hoofdstad zeer in aanzien, maar tevens hoogst gevaarlijk was|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000849.wav|De sneeuwgolven braken en losten zich, terwijl zij een oogenblik geleden nog glad en vast als marmeren platen waren, in schuimende, verbolgen wateren op, die als een doffe donderslag dreunden|2506|neutral
+wavs/train_1666_1408_000673.wav|Het gas suisde en Lot dronk zijn koffie, en ziende naar zijn bottines, vroeg hij zich af, waarom hij ging trouwen. Hij vond zich geen man om te trouwen. Hij was nog wel jong, acht-en-dertig; hij zag er zelfs véel jonger uit|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_000092.wav|Ook de blanke slaaf had zich daaraan moeten onderwerpen, hoe hatelijk hij het vond. Maar na een langen dag van meer dan zwaren arbeid, was er bij hem geen lust geweest zich te verzetten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2183_000039.wav|Jan! Jan! waarom deedt gij daar afstand van, ten behoeve van een schoorsteentje met marmeren mantel, eene spanne breed, waarom liet gij dien inkrimpen tot zijne schaduw, tot eene nis|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002100.wav|Wardle en Benjamin keken elkaar aan. Jozef! riep Wardle. Wat belieft u, mijnheer? Waarom zijt gij de kamer uitgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003985.wav|maar zijne moeder stuitte zoo haastig ieder woord of geluid, en verzekerde hem zoo, dat zij hem zeker zou redden als hij zich maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001819.wav|dat zij zoowel als de mannen deelen in het geluk of het ongeluk, dat bejegent aan die maatschappij, waarop zij dezelfde betrekking hebben als jongelingen en mannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001349.wav|omdat zijne kerkgebruiken, die hier worden in acht genomen, nog veel meer van den geest van het oude Christendom hebben, dan over het algemeen anders plaats heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000149.wav|hetwelk alles door Miggs volmondig werd toegestemd. De arme Dolly werd echter door|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000964.wav|Daarom, gij, die mij heden bevrijd hebt, kies welken dood gij van mijne hand wenscht te ontvangen. Maar haast u! Dit stond echter den visscher volstrekt niet aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002062.wav|Of zouden zij hem ook ter dood brengen? Ik mocht wel lijden. Als gij en ik en hij te zamen stierven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000497.wav|Om u te bedanken, Mijne Heeren! vervolgde hij: maar het zal mijn tijd worden, om huiswaarts te keeren. Ja! zeide ik: ik begin ook te vinden, dat het laat genoeg wordt. Wij zullen een eindweegs samen gaan, vriend Helding|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000252.wav|Aladdin behoefde niet lang te wachten; de prinses verscheen, en hij beschouwde haar door een reet, die groot genoeg was, dat hij zien kon, zonder zelf gezien te worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000123.wav|nu ze geld heeft èn Hugh. nu is mijn opoffering nutteloos. En ik ga weg, dat is zeker. Wil mama scheiden, mij goed: niet scheiden, het is mij om het even, maar gaan doe ik. Ik ga weg van Den Haag|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_001375.wav|en nu zij naar buiten keek, verkreoolschten ook de oogen in het porceleinige gelaat, en donkerden. Zij zag niet goed de dingen daar buiten, maar dierbaar toch voor den gesluierden blik was het weten van bloemen en boomen daar|1666|neutral
+wavs/train_2506_1747_000328.wav|en de heerlijke ontdekking deden, dat er na een groot tijdsverloop en uiteenloopende ondervinding, veel gelijkheid van beginselen en gevoelens in onze ziel was blijven bestaan|2506|neutral
+wavs/train_2450_7759_000568.wav|draagt hij Mercurius in vertrouwen den last op, om eens stilletjes aan Sir Leicester, baronet, te gaan zeggen, dat als hij voor mij klaar is, ik ook voor hem klaar ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001428.wav|bleek het, dat juffer Graswinckel voorbestemd was om, ondanks haar zucht tot eenvoud, geëerd dat wil zeggen gekweld te worden met eene somptueuse bruiloft, zooals Antony haar reeds had voorgesteld|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001079.wav|In ditlaatst genoemde gesticht deden zich twee opmerkelijke gevallen voor. Het eene was dat van een jonkman|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000600.wav|Ze hoopte later dat de buffel haar toch mocht verstaan hebben, want dan had hy ook haar schreien begrepen toen hy werd weggevoerd om geslacht te worden, en hy had geweten dat het niet Saïdjah's moeder was, die hem slachten liet|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_003927.wav|om het fijne van de quaestie te kunnen opvisschen uit eene geheele massa stukken, die daarop betrekking hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006023.wav|Onder andere vernuftige vermoedens werd ook de vraag opgeworpen, of Giles werkelijk wel iemand getroffen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002139.wav|een kolossaal groote toiletspiegel tegenover haar, en een kleerenkast, welke haar en Raggles en het geheele gezin kon bevatten|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001870.wav|Betreurt daar uwe doemwaardige verstoktheid, en vergaat in bakerlooze ellende! Ja, Hij zal het menschdom bakeren ten einde toe|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_000754.wav|als zij yerneemt dat het met een vocht is geweest, een beetje koeler dan het vorige, mijnheer. Maar Quilp was doof aan dat oor|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000584.wav|Maar toen werd hij strenger en hij vroeg haar aan wie de Adiningrats te wijten hadden het noodlot, dat hen nu achtervolgde? En de oogen in hare oogen, zeide hij haar, dat het was aan haar|1666|neutral
+wavs/train_2450_9558_001021.wav|Het Zwitserse klokje, dat in de achtergalerij aan de wand hing, sloeg helder en met lange tussenpozen drie slagen Den Ekster werd wakker|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002431.wav|zijn glimlach tegen de hertogin is gemaakt, en de schoone gastvrouw vindt haren hoogen gast, in stilte haars harten: een onuitstaanbaren jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004158.wav|dat haar aandoenlijkheid grooter naar mate de sherrykaraf leeger werd, en. dat hare corpulentie een zeer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010036.wav|maar beval haar geen notitie van de zaak te nemen en George bij zijn terugkomst te verwelkomen, alsof er niets gebeurd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001774.wav|hoewel met een arm minder, die elk vierendeeljaars op de grijze merrie naar den dikken brander placht te rijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004105.wav|en juist toen werd de deur geopend en kwam een zwarte jongen binnen om zijn meester heet water te brengen. Andy|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002708.wav|Zoo! zeide Aylva, lachende: het was dus naar den Ridder, dat gij met zooveel drift toesneldet? Een gloeiend inkarnaat verfde opnieuw het gelaat der jonge schoone|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001607.wav|Tranen, vervolgde hij, met een blik, waarin voor het oogenblik eenige scherts scheen te liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006481.wav|Ik vraag u wel excuus, prevelt zij haastig. Zij zeiden mij, dat er niemand hier was. Zij doet een stap naar de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000570.wav|en haar blik omringde de kinderen als in een cirkel van warm gevoel. Zij was in hare stemming van kalm geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000859.wav|Bronkhorst was spoedig weer gekleed, en lang voor het rijtuig voorkwam, liep hij, tierend van ongeduld, in de voorgalerij heen en weer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003170.wav|Wel! zeide Velters: UEd. weet dan, op welke lage wijze de Heer Lodewijk Blaek mij misleid heeft. Hij dacht voorzeker, dat, omdat ik in zekere opzichten van zijn vader afhankelijk ben, hij met mij zou kunnen handelen gelijk de leeuw met zijne|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001281.wav|Op den schoorsteenmantel stond een koperen, vroeger verzilverd crucifix op kaal zwart fluweel in een vergulde houten lijst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000067.wav|Ik heb niet zoveel geld Je weet heel goed, dat ik maar arm ben' 'Wat het kost, moet het kosten Niemand kan er iets aan veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001851.wav|mijn leerling. En dan las ik in de oogen van anderen, dat zij die twee veel geschikter voor elkaar achtten dan ons|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000067.wav|de verheugde moeder en lachte den bloesem toe, alsof hij een goede engel Gods was|496|neutral
+wavs/train_2450_6159_002541.wav|Gij zult u dien brief nog wel herinneren, waarin hij zei dat het hem erg speet nog niet in staat te zijn die vijftig pond terug te betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007602.wav|De ander rukt hem eindelijk los en reikt hem de grootvorstin over. Dit is nu de nieuwe. zegt de grootvorstin|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001846.wav|Bella ongeduldig. Wat gaat hem die aan? Bovendien zijn wij met van denzelfden leeftijd. Wat voor leeftijd ? vroeg Lavinia|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000819.wav|dan weer had ik graag haar handen, haar hals, ja, zelfs haar mond met een sluier bedekt, om alleen in haar oogen te staren, lief te hebben en te sterven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002297.wav|Het was zoo lang geleden, en toch scheen het hem nu gisteren toe. Daarna in Holland. Hij had haar iederen dag gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001479.wav|tabak, spel, goede maaltijden en wat er meer is, alle bezigheden voor het lagere in de ziel, ten koste van het hoogere en meer|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001535.wav|Het moest schynen of z'n gevoel, na wat ziekelyk en onvruchtbaar tegenspartelen, na wat gesukkel met miskende gevoeligheid, zou worden verstikt, en daarmee de kiem van het goede|1666|neutral
+wavs/train_1724_795_001020.wav|k Wou, dat de academie opvloog, mompelde Laurie met een ongeduldige zucht. Hier is de mijne, en Amy zwaaide met haar penseel. Ik heb er geen, zei Meta treurig. Wel waar|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001284.wav|s het geval anders om, dat er namelijk vertraging heeft plaats gehad bij de laatste voorbereidselen tot het vertrek, dan is ieder gejaagd en angstig, en zij, die achter zullen blijven, worden wrevelig en ontevreden bovendien|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_000956.wav|Het beste middel om haar uit haar onzekerheid te redden, was onmiddellijk om te keeren, wat Nikolaas dan ook deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004411.wav|Om Godswil! zeide Aylva, wien opeens het denkbeeld voor den geest was gekomen, of ook Deodaat wellicht een dier beide personen in den toren wezen kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000570.wav|zijne wijngaarden geplant en zijn land bebouwd zonder zich met de samenzwering in te laten. Ik ben nu vierenzeventig jaar, zeide hij eens|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001046.wav|Ik bleef maar stil zitten en hield het voorzichtig vast, tot vrouw Hummel thuis kwam met den dokter. Hij zei, dat het dood was en keek naar Heinrich en Mina, die keelpijn hadden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_002068.wav|Lang liet zich ook de jongeling niet noodigen, vooral niet, daar zich twee beminnelijke meisjes, waarvan daarenboven de eene de dochter van den Gastheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001371.wav|En hij loosde den klem zijner armen en Melampo deed steigeren haar ros en stortte over den brug in den stroom|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000573.wav|Wees gerust, Uwe Edelheid!' zeide BOUKE, terwijl hij zich van zijne krijgstoerusting ontdeed en in eene gemeene boerenpij zich vermomde|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000002.wav|Zijn enig verlangen was blijkbaar, evenals bij Dave, dat men hem met rust liet, ofschoon beide, zoals Buck later leerde, een zelfde grote eerzucht hadden|5809|neutral
+wavs/train_2450_9336_000704.wav|en ik zal ieder, die hooi van Juda kocht, het bewijs teruggeven en zeggen: Houd uw geld en uw vee! Ik verzeker u het is het eenige middel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001170.wav|Het is wel gezegd! zeide de Abt van Bloemkamp, terwijl hij met de in ijzer gehulde vuist krachtig op de tafel sloeg: niemand zal hier te lande in Seerp Van Adeelen een bloodaard zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010731.wav|Het jaagt mij al gauw schrik aan, dat weet ik, en ik ben wat licht in mijn hoofd door het tobben en waken. Wel,wel, wel! antwoordde mevrouw Boffin|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001485.wav|Niets anders, dan dat hij zich onmogelijk heeft gemaakt voor onze societeit. En dat misschien wel door jouw schuld, Alexa|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000792.wav|Zelfs ging toen het kromzwaard van den beul als onwillekeurig even op en neer. Maar toen de Sant op deze wonderlijke handelwijze niet de minste aanmerking maakte en zelfs den koopman vriendelijk toeknikte|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000195.wav|En zij gevoelde zich tot weenens toe treurig om die eerste ontmoeting na zoovele maanden, nu Betsy haar even met het rijtuig thuis bracht|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_001950.wav|naar zijn kasteel van Bruck, waar hij, kort daarna, den nieuwen Vorst van Kleef, welke zijn gebied rondreisde om zich te laten inhuldigen, luisterrijk ontfing|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002412.wav|Geef me je beurs om den koetsier te betalen' zei de vagebond. Hedwig deed dit onmiddelijk, den koetsier kushandjes en knipoogjes toewerpend. 'Dank je, Henri! goed gereden hoor! Dank je, lieveling|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_002420.wav|de aanwezigen tegengrinnikte. Aha! zijt gij het, meester Cezar! zeide de vreemdeling: dan zal uw meester waarschijnlijk niet verre af zijn|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000839.wav|De dag van het groote feestmaal ter eere van Gerrit Witse, Med. Cand., die, als den lezer uit onze schets gebleken is|496|neutral
+wavs/train_2450_4634_001284.wav|u wil zeggen, dat zuur te zien eene deugd is, zeg hem dan maar, dat hij het niet weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004901.wav|de reiziger, met een blik op de zon; genadige hemel! achttien jaren lang levend begraven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001288.wav|Ik zag duidelijk, dat ik niet deugde in zoo'n meisjeskring, en ik heb later al de voorrechten van die educatie begrepen, toen ik Leontine in de wereld ontmoette als de vrouw van een kolonel, met een tweeden luitenant tot|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005601.wav|maar hij sprak nu niet zoo ruw als toen hij de eerste maal met den vrederechter binnenkwam. Ook daaruit leidden wij af|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000732.wav|en zoo gingen zij op weg. Mijnheer Ermerik vloog weer recht op de maan af. Zij stegen al hooger en hooger; de zee zonk diep neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006460.wav|Ik zeide haar dat zij moe was, en dat het mij speet. Ik legde mijne hand op haar hoofd en raakte haar voorhoofd aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000436.wav|Daar sloeg de vuist van Paddeltje op tafel, dat de vlam van het licht er van trilde. 'Kerel!. Doe met mij wat je wilt; maar als je kwaad van d'n ouwe spreekt, vlieg ik je naar je keel|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_007994.wav|Hij luisterde naar iedereen, die in- en uitging, keek naar de menschen, die op de straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007791.wav|Kosnischews, der Lewins en der Oblonsky's lagen, de keuze van een nieuwen maarschalk voor den adel plaats hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000692.wav|Zeker. Ik schaam my volstrekt niet daarvoor uit te komen. Onder den naam dien gij nu draagt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001257.wav|in al de vier hoeken op trompetten stonden te blazen; maar toen de organist aan de woorden kwam: 'Vrede op aarde, in menschen een welbehagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000614.wav|Alles, wat ik u daar vertel, is de zuivere waarheid, en als gij u naar boven in de zaal begeven wilt, zult gij zien, dat de toovenaar naar verdienste gestraft is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001873.wav|Men was uiterst nieuwsgierig om te hooren, of Tournel niet overdreven had door te beweren, dat Dorus een bijzonder talent was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004924.wav|aan het Italiaansche bloed, dat mij door de aderen vloeit. misschien ook aan het Friesche. want naar ik bemerk, men ziet er hier te lande ook niet veel kwaad in|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006065.wav|of de hit, die zich nooit een halster heeft willen laten aandoen, springt hem te gemoet, om hem met dolle blijdschap te verwelkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012946.wav|want dat zou ik niet kunnen verdragen. Als ik een trouwe vriendin op de wereld bezit, zijt gij het, dat weet ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001371.wav|Zeg hem, als hij die sjees dichtbij ziet, dat hij dan moet afspringen, en hij zal er mee wegrijden als de wind|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001053.wav|trilde en de haastige menschen, lichtjes, snel ter zijde, kuchen deed. Langzaam liep Melena voort, den kraag van zijn overjas op|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001240.wav|daar naast nu eens die oude mevrouw Friesesteijn, burgerlijk, luidruchtig, vinnig, figuur van Mie de schoonmaakster. Afschuwelijk, afschuwelijk. Kijk Ernst eens|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_000052.wav|Hy weet dat beter. Ziende dat de achtbare heeren, in den geest verbonden zyn met|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003564.wav|bewegingloos, verbaasd gelaat, met opstaand haar, open, strakke oogen en gapenden mond, dat zich in eene nieuwsgierige houding naar de straat boog|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001472.wav|Tibbs stoof naar een stoel en een heer van vijftig jaren, met een streng gelaat, bijna kaal hoofd eh een zondagsblad in de hancU trad binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002440.wav|en de behandeling der gewone loopende zaken, was in de onderscheiden Gewesten aan verschillende lichamen toevertrouwd, en wel in Holland, aan twee kollegiën van Gekommitteerde Raden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001432.wav|Toen zag ik lord William het voorhoofd fronsen en de zijne wegwerpen; hij stond op, nam mij bij de hand en voerde mij zonder een woord te spreken naar zijn boekvertrek. Ik liet mij wegleiden, want dat was juist wat ik wilde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_002027.wav|aar ik houde het, in ons tegenwoordig bestaan, voor zeer gewaagd, om deswegens iets vast te stellen. och dit is zeker en boven alle twijfeling|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001797.wav|Maar dat vindt meneer schitterend,' zei Pop. 'Nietwaar meneer? Lach jij maar Con.' 'U moet uw hoofd tegen het gordijn laten leunen, een beetje achterover. En dan glimlachen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000847.wav|Leg mij nog een weinig de voeten terecht. Zoo, zoo is het goed. Hoe smakeloos zijn deze bloemen geweven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005332.wav|Ik wilde u de t Sjouwerlui laten zien, procureur Lightwood, om u te laten oordeelen of ik een leugenaar ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001400.wav|haar hoofden bogen zich dieper, haar tranen barstten overvloediger uit haar ogen, en haar gebed werd weder onvatbaar; want de benauwdheid ontnam haar de stem|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000259.wav|Zij hield alleen mij gedurende den nacht bij zich. O, hemel, welk een' nacht! Zij bragt dien schreijende en zuchtende door, noemde zonder ophouden den prins van Perzië|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007816.wav|Mijn beste Eugène. Als gij mij iets geven kondtom mij maar eenige minaten hier te houden. U hier te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003511.wav|de Leeuw die grootendeels aan het zware bier was verplicht, waarmede hij de meeste zijner geestvermogens geheel had weggespoeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001589.wav|Op zekeren tijd had onze kwelgeest een ziekte. Het was een ziekte van gevaarlgken aard|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001743.wav|Zoo schraapte ik langzamerhand, zuinig levend, die honderd pond bij elkaar, en den Hemel zij dank, ze zijn betaald|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009495.wav|ging hij er liever, al was het nog zoo ver, voor uit den weg dan er den naam van uit te spreken. Het weerbarstige lot wilde op zekeren avond|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001100.wav|Dat is, dunkt mij, een aardig sommetje om den winter meê in te gaan.' Mietje bleef den blik op het geld gevestigd houden, zoolang het van de tafel in den beugeltas van haar moeder overging, en zeide toen op een toon van beklag|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000764.wav|Terwijl Cateau haar toesprak, met haar innemend stemmetje, zag Eline even naar Frédérique op, om te zien, of deze wel de bewonderende sympathie van die kleine bespeurde. Maar Frédérique schertste met de|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_001769.wav|Hij draagt sedert vijf jaren een bruinen jas, halfsleets op een boelhuis gekocht|496|neutral
+wavs/train_2450_9433_000801.wav|Zeg, Dorus, zul je je goed houden? vraagt Strijkman nog eens. De parels van angst en zenuwachtigheid staan op zijn voorhoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010053.wav|dus regeerde zij, en heerschte oppermachtig over alien, behalve haar vader, dien zij echter zeer uit de hoogte behandelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003452.wav|Zijn gedachten richtten zich nu in vroolijke spanning op den ophanden zijnden wedren en slechts nu en dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010064.wav|toen de kinderen het kerklied zongen. Het huis der dames Osborne was vol gemakken; haar papa's disch welvoorzien en royaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005913.wav|IK VOND DAAR MIJNHEER MICAWBER IN EEN HOEK ZITTEN, DEN DEURWAARDER, DIE HEM IN HECHTENIS HAD GENOMEN, MET DONKERE BLIKKEN AANSTAREND|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000715.wav|Dan was er nog een contrast, en dit behaagde haar het meeste, dit deed haar het meeste liefhebben, dit had haar geheele hart gevuld met eene bekoring, die passie was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001482.wav|ik was er toen verre af, te denken, dat de tijd zoo spoedig komen zoû, waarin uw Koning, tot loon van onze gastvrijheid, ons den oorlog zoû aandoen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002173.wav|Broeder Willem, de monnik, was van zijn paard gestegen en vocht te voet; al wat in zijn bereik kwam, werd door een dodelijke slag getroffen, hij zwaaide zijn zwaard alsof het een veder geweest ware, en lachte spottend tegen de vijanden, die hem wilden aanvallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_002619.wav|en wanneer j e op een doel afgaat, kan niets je terughouden. Wie weet dat beter dan ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007458.wav|Jos genoot dien avond van hun gesprek. Emmy kwam alleen binnen om goeden nacht te wenschen, daar zij zeer moe en ongesteld was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001849.wav|Jongen, jongen, wat ge zegt! Maar van vleesch gesproken! Hebt gij het ook gehoord, wat ze van Burgemeester Pieter Adriaensz. vertellen? Dat hij eenen gebraden hond heeft gegeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000030.wav|Beklaagdet ge u niet onlangs, moeder Hucheloup, toen men procesverbaal tegen u opmaakte, wijl Gibelotte uit het venster een bedkleedje had uitgeschud|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001176.wav|Hij had de werkplaatsen verdeeld, om de beide geslachten te scheiden, en opdat de vrouwen en meisjes deugdzaam konden blijven. Op dit punt was hij onverbiddelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001803.wav|De oude dames gingen ver van elkaâr zitten, en het was een vreemd gezicht ieder aan het einde van den salon te zien, stil, zonder veel woorden, aandachtig kijkende. Nu kwamen langzamerhand de anderen: de Van|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_003149.wav|Kunt gy my ook een huismiddeltje aan de hand geven, waar door ik in staat gestelt worde om aan Vader te zeggen: 'dat ik, uit klinkklare vrees van hem te mishagen, hem reden gegeven heb, om zeer boos, zeer kwaad, zeer driftig op my te worden|1666|neutral
+wavs/train_2450_5727_000382.wav|Nu verscheen mijnheer Bounderby, vergezeld door mijnheer Gradgrind en den hondsvot, met welke twee hij boven had gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000198.wav|Ziet gij reeds eenigen draad? Gij hebt mij er zeven verschaft; maar natuurlijk moet ik ze op de proef stellen, voor ik over hun waarde een oordeel kan uitspreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003089.wav|Het kamermeisje, dat in kapsel en kleeding moderner was dan Dolly zelf, was even nieuw en kostbaar als de geheele kamer|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001579.wav|ij zou, geloof ik, de ledige plaats naast mij wel gaarne bekleeden,' merkte renkelaer aan. - ' r zouden er meer in dat geval verkeeren,' mompelde aurits: 'maar zie, daar zit de ajoor op zijn stoep|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_002463.wav|En toch was ook deze man in een grof grijs pak gekleed, en had hij ook een ijzeren ring om zijn been, en was hij ook kreupel, en schor, en koud|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006438.wav|Ik had niets anders voor mijne oogen, dan die oude donkere kamers, die holle spookaehtige wapenrustingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000318.wav|schoon die geest ook in staat was om zich aan één denkbeeld te hechten, en zich door niets daarvan te laten afbrengen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002015.wav|En dat gevoel werd door haar altijd gerekend dicht te staan bij de mooiste dingen van haren godsdienst, het ernstig, innig en onzinnelijk Protestantisme waarin zij was opgevoed|1666|neutral
+wavs/train_1724_2259_000791.wav|Den braven schildknaap was het geen oogenblik uit de gedachte, wat hij zijn Heer bij diens vertrek had beloofd. Over de aangerichte verwoesting konden zij pas goed oordeelen, toen de zon hare bleeke najaarsstralen weer over het aardrijk zond|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000051.wav|vervolgens wilden zij haar begraven. Evenwel zag zij er nog zoo frisch en schoon uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004788.wav|als de echo van iets dat nog geen minuut geleden was gezegd. De stem van den geestelijke brengt hem weder naar het tegenwoordige terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001883.wav|die zich terstond verwijderde, hem het volgende briefje: Mijnheer! Neem het inliggende aan als eene belooning voor uw verdienstelijk spel|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000744.wav|het zal geen gemoedelijk kerkganger ergeren. Welnu, dat denkbeeld heeft ook veel schoons, veel zoets, veel zaligs|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001089.wav|Mogt nu en dan eenige verandering in de eentoonige omgeving, in dat eeuwig groene tapijt komen, spoedig verloor men de kust weêr uit het oog, zooals ook wij onzen Ongeluksvogel uit het oog verloren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005940.wav|dat eene vrouw zich met de oude oppasster, eenige oogenblikken voor haar dood, had onderhouden, en dat hij reden had|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000701.wav|Dat duurde zo een halve dag. Buck was overal tegelijk, dreigde de hele kudde, putte het geduld van zijn slachtoffers uit, dat altijd kleiner is dan dat van den jager zelf|5809|neutral
+wavs/train_2450_10026_002463.wav|Zoudt gy denken?' vroeg Van Espenblad, die zijn meening vatte, en nu met nieuwen yver, de papieren doorsnuffelde. Op eens ontdekte hy er een, dat van de overigen in vorm verschilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011275.wav|Pas op, Jinkins, dat gij een wanhopig man niet tot razernij brengt! Pecksniff was met de jongere gasten mee naar boven gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001542.wav|Dan vindt hij zijn graf in de golven. Wij krijgen van nacht storm en onweder. Ik voel de föhn nu reeds in mijne leden! De natuur zal heden nacht onze bondgenoot zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000281.wav|He, hoe zoo haastig?' riep de oude; 'Kom toch binnen, en wees niet zoo bang. Als ge werken wilt, en mijn bed goed wilt schudden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003010.wav|waarbij het haar niet moeielijk valt de aanstaande eehtgenooten, die zij voorspelt, nauwkeurig te beschrijven; want zij heeft de origineelen voor zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001685.wav|En wat kwam hy doen? Hy kwam zeggen, dat hy al de kamers, die grootmoe en die peetoom en die jongen niet noodig hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001284.wav|en de eerste beweging van de genoodigden was, den nieuw-gekomenen te gemoet te stroomen. Dan by nader overleg, scheen ieder te begrijpen, hoe de betamelijkheid vorderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002027.wav|Weet ge waarom ik vandaag vertrek in plaats van morgen? Ik moet het je opbiechten, zeide Anna, terwijl zij gedecideerd achterover in haar stoel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009973.wav|want het kon heel wel gebeuren, dat het volgende station ons weder op het rechte spoor bracht. Het volgende station liep echter eveneens af als het vorige|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003480.wav|Ja, maar hij zal daar wel eene andere krijgen. Och, er zijn overal vrouwen genoeg. Tom zat onder dit gesprek treurig buiten den winkel|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000718.wav|doch een gelukkig toeval had gewild, dat de strenge frons van haar voorhoofd haar gelaat vrijwaarde voor de blaam van volkomen onbeduidendheid, door het krachtig te stempelen met het merk van boosaardigheid en trots|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001663.wav|Maar ook het scherpzinnigste vernuft zou uit dien ganschen vloed van woorden niet één blijk van onderdanigheid getrokken hebben, noch een enkel bewijs, dat de Friezen den Graaf als hunnen Heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001309.wav|was 'er zeer op gesteld, dat hij voor zijnen dood haar goed getrouwd zag. Zij was overtuigd, dat 'er voor haar niet meer te denken viel om|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000294.wav|De wereld zei, dat mevrouw Sleeks in haar jonge jaren eenvoudig 'vrouw' Sleeks werd genoemd, en wel in den tijd toen haar 'kaptein zaliger|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_003038.wav|maar daar niemand zich ooit had aangemeld, was eindelijk het verhuurbordje, dat als het ware|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000205.wav|eheel terneergeslagen ging ik naar bed. k wanhoopte, of ik het wel ooit tot iets zou brengen en dan had jij toch maar je geld voor niets uitgegeven|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001990.wav|uffrouw eentje verkoos mede van de partij te zijn, en zoo zette het drietal terstond na den maaltijd uit, om, overal waar men kwam, bij de ames rawley|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003321.wav|scheen in het raam van het kantoor beneden aan de slaperige straat te dutten. Fledgeby klopte en belde, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003607.wav|Heel goed. Baas Venus, wij verhoogen onze som en wij kunnen niet beter doen dan voortgang mailen met de zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000916.wav|hoe ik in het eerste dorp, waar ik aankwam, eene vyl kocht en my van myn enkelring bevrydde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000263.wav|De scholieren barstten in een schaterend gelach uit, en riepen: Neen, neen, het is uw grootvader, en gij moogt niet met ons spelen. Wij willen zelfs niet met u omgaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000631.wav|Zoo zij geweten had, hoe zij ontvangen ware geworden door haar zuster, had zij gaarne een toenadering gewaagd, desnoods excuus gemaakt, maar nu vreesde zij Betsy's koelheid. Zij zou dus wachten, wachten|1666|neutral
+wavs/train_2450_3566_000096.wav|Thans riep hij zijne broertjes en zeide: 'maak jelui nu dat je gaauw naar huis komt; dààr is de weg; ik zal wel nakomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002047.wav|Urania kwam haar tegemoet, omhelsde, verwelkomde haar met innigheid en bracht haar de trappen op, de gangen door naar hare kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004169.wav|Ik wilde wel, vervolgde Pickwick, dat ik nog jong genoeg was om de echtgenoot van haar zuster te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000087.wav|en sommige waarvan hij niet wist eerst dat hij ze ooit had geleefd; nu kwamen ze een voor een met een gloor van sterretjes aan een schemerige lucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005856.wav|als juffrouw Nickleby niet gezegd had, dat zij op het punt was om flauw te vallen, en om alles in de wereld niet alleen Wilde blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002714.wav|mij ook voor Estella bestemde, viel ik in slaap. Toen ik ontwaakte was ik zeer verrast, dat ik Jo, zijne pijp rookende, bij mij zag zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_002789.wav|in het oog had gekregen voor de boot in de haven gekomen was. Hfi schiet toe op mijn bagage op den vloer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001539.wav|viel hij in een wespennest van zeven of acht Engelsche schepen. De Genueesche kommandant wilde de kanonnen in zee werpen, de soldaten tusschendeks verbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001079.wav|staan. Opgerezen, schoot hij de kleederen van GHERYT MAESSEN weder aan, daar zijne eigene bij den haard in het benedenvertrek waren gebleven, en maakte hij zich gereed derwaart te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000921.wav|binnen eenige minuten was ik er tegenover de boerin gezeten, die mij een glas schuimende melk aanbood, dat ik hoog noodig had na de wandeling met hindernissen in den vroegen morgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_002385.wav|en de daardoor veroorzaakte kennis aan Signora FARFALLA berigtte, zich tevens van die gelegenheid bedienende, om bij herhaling zijne opregte genegenheid uit te boezemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001349.wav|Dat heb ik u reeds gezegd. Ik wil kennis maken met de familie mijner moeder. En als die kennismaking niet meevalt? Heengaan, en zien wat tijd en omstandigheden kunnen uitwerken tot. verzoening|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000362.wav|Het viel onzen reiziger niet moeilijk den veldeling eerlang op zijde te komen, en de woorden van het gedicht te onderkennen, welke aldus luidden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000732.wav|Ik weet niet genoeg omtrent die formaliteiten, zei Elinor, om te durven zeggen, hoeveel tijd, of welke mate van voorbereiding daartoe wordt vereischt; maar ik denk dat hij over twee of drie maanden wel beroepbaar zal zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000272.wav|onmogelijk' afgescheept, en toch, l'occasion fait le larron; voor het eerst van zijn leven zag hij de stugge, uiterlijk zoo koele Regina verzacht en geroerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001621.wav|bemind en geëerd. En toen hij gegaan was om de Stymfalische vogelen uit te roeien, had zij in het heiligdom, Artemis gewijd in het woud|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001997.wav|en haar mij zag beschijnen in mijn nood, dacht ik dat zij de ster was, die den weg wees naar net huis van onzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001385.wav|Alle andere geesten erkennen den grooten Salomo voor Gods profeet, en onderwerpen zich aan hem: Wij, Sacar en ik, waren de eenigsten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012119.wav|Wij brachten de kreeften, de krab en de garnalen ongemerkt naar onze kamer en hielden dien avond een groot souper|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000194.wav|siste van woede, maar wachtte zich wel naar den stoel te zien, welke oogopslag EDUARD, die hem onafgebroken aanstaarde, niet zou ontgaan zijn, en dan ware zijn toestand nog hagchelijker geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000547.wav|en rookte de geurige Havana, die de gastvrouw niet vergeten had afzonderlijk te bestellen, aangezien zij de 'puikjes' van Kees niet fijn genoeg had gevonden. 'Ik hoop, dat het u naar den zin is geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010511.wav|en toch benadeel ik haar eiken dag en ieder uur, door mij zelven te benadeelen. Maar het kan niet altijd duren. Wij zullen eindelijk aan de laatste procedures komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000288.wav|Is dat mogelijk, oom? zeide mijne zuster. Wat kan de jongen toch meenen? Ik zal je wat zeggen, nicht, antwoordde oom Pumblechook|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005213.wav|zijn argwaan groeide tot volkomen wantrouwen, en er had een vreeselijk tooneel tusschen hen plaats, waarin hij een verklaring eischte dier bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003931.wav|Er kwam een leven en beweging over de heele vlakte, en dien dag kreeg de jongen zooveel te zien, dat hij zich geen oogenblik verveelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000378.wav|ging hij naar zijne secretaire, opende die, haalde uit eene verborgene lade een verzegeld pak papieren, verbrak het zegel, nam er eenige stukken uit en sprak: 'Hier is wat gij begeert|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000811.wav|Er is een markt van menschenvleesch; en als ge dood zijt, kunt ge haar niet beletten er heen te gaan. Denkt aan de straat, denkt aan de menigte, die haar betreden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002325.wav|Byron begon hier pas bekend te worden: Victor Hugo had nog naauwlijks van zich doen hooren en voor de werken van de romantische school was nog geen sympathie ontwaakt|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000984.wav|Moeder en dochter zagen elkaâr even aan, maar zij zwegen. Eene onbestemde vrees, welke zij beiden in elkander rieden, doemde in haar op, terwijl die brief, in hare nabijheid, de geheime aankondiging van een|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_003502.wav|integendeel, hij wist hen zoo te behandelen, dat zij zijn hoogeren rang niet uit het oog verloren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000480.wav|met driftigen spoed was hij eenige straten en steegen doorgekruist en had eindelijk gebeld aan eene kleine woning, in het minst bezocht gedeelte der stad gelegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008965.wav|en verwijderde de redeneering daarover, die den helderen en duidelijken blik op zijn plicht had kunnen benevelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001123.wav|Ik woû hem niet straffen met mijn zelfmoord. Hij is zoo zwak, ik ken hem, het zoû hem zijn leven lang vervolgd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001851.wav|op sterven lag, en dat deze op klagenden toon zeide. De zoon, dien de Hemel mij schonk, dien ik als mijn oogappel beminde, heeft mij ondankbaar verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000163.wav|Dat verdroot de vrouw, maar zij antwoordde: ja, als hij uit school komt. En toen zij hem door het venster gewaar werd, toen was het of de Booze zoo over haar kwam|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000178.wav|Ja, onschuldig is zij, zei de oudste broeder, en nu vertelde hij alles, wat er gebeurd was. En terwijl hij sprak, verspreidde zich een geur, als van millioenen rozen|2506|neutral
+wavs/train_2450_4634_005125.wav|en daar Brass geen lust scheen te hebben om het gesprek voort te zetten, gingen beide weder aan het schrijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000651.wav|de armen hingen als verlamd langs het lichaam; de hand die Rudolf losliet viel roerloos neer en was ijskoud, toen ik die vatte om te onderzoeken of de pols was te vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000478.wav|Het gebeurde hem dikwijls, dat hij op deze wijze aan een ontbijt kwam. Hij noemde dit werk, voor hetwelk hij een bijzonder talent had de barbiers scheren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000316.wav|Zij bemerkten welhaast dat zij zich hadden bedrogen, want het gevaarte dat het stof in de lucht dreef, ging zonder orde voort: er liepen vrouwen en kinderen in menigte door elkander|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001981.wav|In mijne Kerk heeft men, gelijk gij weet, veel op met lieden, zoo mannen als vrouwen, die zich van de zamenleving afzonderen, en hun leven met allerhande zelfkwellingen doorbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000685.wav|Het eerste wat hij haar zeide voorhaar ten offer te willen brengen, was zne trouw aan zyn lieven jongen na diens dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008306.wav|gelijk om zijne welgemanierdheid aan de beste modellen te vertoonen, en om de beste modellen gedurig voor zijne oogen te kunnen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004939.wav|Mijn hart klopte snel, en ik had zulk een gesuis in mijne ooren, dat ik nauwelijks kon uitstamelen dat ik geen bezwaar had. Dat zou ik ook niet denken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003287.wav|Regina!' sprak Eckbert met eene stem, die tevergeefs zekere aandoening trachtte te overwinnen, 'het was niet mijn voornemen u dus te overvallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001881.wav|Er zal ruim een uur mede verloopen. De plechtige stem hernam: Requiescat in pace. De kinderstem antwoordde: Amen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002520.wav|zijne vermaningen besluitende met eene lofrede op zyn eigen gedrag en een kiesche toespeling op de kas van het kerspel|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000829.wav|Hier viel hem de goedaardige VAN DE WALL in de rede, om hem bedaard te zeggen, dat het niet waar was, waarop de reeds hoogst vertoornde oude krijger de beide handen in zijne broekzakken stopte|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000591.wav|n moeder heeft bij den goudsmid een keurigen gouden ketting besteld, om daarmede aan uw arm des ondags uw kerkboek te dragen. at zegt gij, nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001598.wav|en begon hem doordringend aan te staren. Hm! zeide de kapitein nadenkend, toen hij genoeg had gestaard: ga voort|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001611.wav|en begreep, en terugzag, en nadacht, en verbond wàt hij had begrepen, en terug had gezien. Hij vermoedt, omdat hij kent hare ziel. Maar wat is die ziel nu verstompt, en wat is zij oud, wat is zij oud|1666|neutral
+wavs/train_2450_7569_000565.wav|De receptie duurde zeer kort; in een uur was alles afgeloopen. Toen trok de vorstelijke familie in een anderen salon zich geheel bij elkaâr terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005212.wav|Heilige God! is het mogelijk? zeide Elske: en de man is niet van dien stoel geweest. De Friesche juffer zou het hebben kunnen getuigen, die is zooeven hier vandaan gegaan|2450|neutral
+wavs/train_960_1747_000025.wav|en de kraaien vliegen met een luid geschreeuw weder op; en het rijtuig rolt heen, en doet al de ruiten, van de Breestraat af tot de Rijnsburger poort toe, sidderen in de sponningen. Men pleistert bij den Geleerden Man|960|neutral
+wavs/train_2450_7371_004302.wav|Piedgeby, zei Lammie. Hij is vol bewondering voor u en heeft eene hooge opinie van u. Ik zal uit zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002836.wav|Voor den duivel!' riep VELASCO, een' stap terugtredende: 'de Staatschen zijn wel ongelukkig met hunne gevangenen. Niet één' kunnen zij bewaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000741.wav|Hij was wel abnormaal, maar het denkbeeld, dat hij, de notaris Bronkhorst, ergens door 'de politie' buiten de deur zou gezet worden, was hem toch te sterk|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002077.wav|Maar het tafereel maakte in het kille, door den besneeuwden tuin weêrkaatste, daglicht, niet meer dien indruk van gloed en weelderig kleurgeflonker als den vorigen avond in een verheerlijking van Bengaalsch licht|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_011181.wav|maar overigens als een Romeinsch keizer gekleed. Gaunt House beslaat bijna een zijde van het plein|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000318.wav|Er is zeker iets in den weg gekomen,' zeide HENDRIK al zuchtende. 'Of gij hebt de hieroglyphen, die op het bord stonden, kwalijk verstaan,' fluisterde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000387.wav|Hij ging den landweg op, die langs de rivier loopt; de tamarinden van den oever wierpen er luchtige grijze teekeningen over|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005322.wav|ach, waarom ben ik niet gestorven? haar niet verliet. Dit gevoel en die vraag van destijds herinnerde zij zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006522.wav|eene heilzame vrees voor zijne gramschap in te boezemen. Over niemand had hij zooveel vermogen als over zijne echtgenoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000941.wav|dat BLOMMESTEYN bij het op- en afrijden der heuvelen en bergen ontwaarde, te geweldig, dan dat hij hem dit kon gewonnen geven. Gemakkelijker liet hij aan zijn verstand brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001092.wav|HENRIETTE, denk steeds, dat EDUARD niet meer tot de levenden behoort; hij zal zich herinneren, wanneer hij misschien ver van hier is, dat hij nog eene zuster heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000545.wav|ij bleven nog op een afstand van het eerwaardig arkelo, met zijn berg, waar de bisschoppen van trecht als eeren van wenthe gehuldigd werden en waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004276.wav|wat ik u bidden mag, lach niet: die gedachte aan uw ontrouw heeft my zooveel bittere tranen gekost. O! dat gy wist, wat ik sedert dien schrikkelijken negenden Maart geleden heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002719.wav|Als hij ooit ondeugend was geweest, en de kelderdeur achter Vader of Moeder had dichtgegooid, dan kon hij nu voelen, hoe dat voor hen was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000418.wav|De sterksten en begeerigsten drongen zich met geweld door het gewoel en daarover verhieven zich klachten en zulk een geschreeuw, dat men het in de zaal met de vier en twintig vensters hooren kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003372.wav|eene eerlijke schuld; wees zoo goed van te begrijpen, dat ik de schuld niet ontken, in handen van den heer Riah gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003448.wav|Toen hij, in het wantrouwen, uit zijne rampzalige kindsheid geboren, en bewustzijn van de geneigdheid van zijn vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005016.wav|met eerbiedige bewondering toekijkende, terwijl zijn jonge meester, tot zijne onderrichting, vlug eene ontelbare rij van g's en q's krabbelde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002759.wav|Zij betaalde en nam het enveloppe aan, waarin de winkelier de platen gesloten had, en ze ging heen met Ben aan haar hand, en verbeeldde zich, dat de dames, nog altijd bezig met haar fotografieën, haar weder aanzagen, als wilden zij heur gedachte doorgronden|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_011421.wav|De kamer, herinner ik mij, lag op den hoek van het huis, en zag naar twee kanten uit. Aan de eene zijde op een stalpleintje, dat naar een zijweg open was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005040.wav|Kitty had onwillekeurig in madame Stahl eenige trekken opgemerkt, die haar bevreemden. Zij had|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000901.wav|Geen pen kan beschrijven hoeveel angst Jo dien morgen uitstond, hoeveel ondervinding ze opdeed, en hoe ze zich moest inspannen, terwijl het maal, dat ze opdischte, haar later altijd werd nagehouden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001087.wav|Ja, ja, Mijne heren, hernam de Deken der beenhouwers, achtduizend of meer. Al de ambachten van Brugge behalve de wevers hebben mij tot hun Aanleider verkozen, en God weet hoe ik die hulde zal erkennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000745.wav|De hertogin heeft dien chic van onverschilligheid anders zeer sterk, maar tempert zich nu, al zit ze ook wel eens met hare beide mooie ellebogen op tafel|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000060.wav|Zij zeiden ook: een trap hooger. En toen hij eindelijk op de vijfde verdieping was gekomen, kwam hij voor een kamer en keek door het sleutelgat, daar zag hij den peet met een paar lange horens|9861|neutral
+wavs/train_2450_8886_002146.wav|Eponine, Azelma waren als zoovele beelden. Zelfs de drinkers hielden een oogenblik op. Er heerschte een plechtige stilte in de herberg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005592.wav|Deze ging met de handen op den rug op en neder en dacht er over na, wat Stipan wel met Anna bespreken mocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001894.wav|De oorringen worden gemaakt van een violetkleurig glaasje, dat men met dat vernis op een klein ijzeren plaatje hecht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009870.wav|Een was dik, met een snor, de ander was lang en mager, met een blauwe gekleede jas, bruin gelaat en grijzende haren|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000605.wav|n als er dan een tak van zijn huis maar in nkhuizen overbleef, verbeeldde hij zich, dat hij nog meer het voordeel van zijn kinderen behartigen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000339.wav|op het gebied der nijverheid geschied is, daaraan nog verscheidene voorbeelden kunnen toevoegen, waaruit u blijken zoude, dat menige ontdekking, in de negentiende eeuw gedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000168.wav|Ik ken hun gewoonte: zij hebben hun voorraad in de stad gelaten. Blijf gij hier in slagorde, en ik met mijn lichte ruiterij zal ze van Kortrijk afsnijden en hen met kleine aanvallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001826.wav|Bedenk dus, dat, indien wy de overwinning op zee behalen, zulks alleen strekken zal om het gezach van De Witt des te meer te bevestigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001761.wav|dat al deze onbestaanbaarheden zich verwezenlijkten en zich op hem stapelden, dat verplette hem. Eén ding had hem verbaasd, namelijk dat Jean|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000902.wav|De Tonnette deed eerst het voorstel om een halt te maken: de dames zouden zich te veel vermoeien. Hij wilde te Mainz de brug zien; later te Bingen de Rochuskapelle en het Niederwald bezoeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007883.wav|een goed rekenaar, en hij is nu al vijftien jaar dood. Grootmoeder Smallweed, haar gewoon instinct volgende, barst uit met|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001535.wav|De koene Leeuwke had zich andermaal tot dien gevaarvollen tocht beschikbaar gesteld, en gewapend met zijnen verrejager ging hij op Maandag, den vijfden Juli, op weg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003742.wav|Suzanna, die mijn oogmerk raadde, hielp mij dezen keer trouw voort. Tante begon belang te stellen in hetgeen ik mededeelde: haar verbeelding raakte met haar tong aan het wedrennen: en Henriëtte zelve, schoon altijd min of meer schoorvoetende|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000381.wav|Zeer slank en fijn gebouwd, was hij in een donker, half gekleed kostuum, en opvallend waren zijn smalle voeten en zijn slanke hand, met dunne, witte vingers, een hand als van een artist, waarvan de fijnheid Eline steeds aan die haars vaders deed denken|1666|neutral
+wavs/train_2450_8076_001567.wav|Onder de vrouwen had men gillen gehoord, maar deze waren gesmoord en er was stilte gekomen. De sh erifs met hunne groote kettingen en ruikers|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000364.wav|Hij had geen lust over zijn of haar 'flauwheid' in praatjes te vervallen Die partij bij de Vijzels zat hem dwars Het was, vond hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010005.wav|hij nam diens beide handen in de zijne en trok den knaap naar zich toe. e moeder heeft met je over mij gesproken — niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002857.wav|Nadat wij omstreeks een kwartier op die wijze waren voortgegaan, kwamen we op het|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001509.wav|en de franje er uitziet alsof de mot erin zit. Gij weet heel goed, dat dat zoo is, Peggotty. Dat kunt gij niet ontkennen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001833.wav|De laaghartige virtuoos trad niet tusschenbeiden dan om den raad te geven een zoo slecht exempel uit de inrichting te verwijderen; hij althans zou mij geen onderwijs meer geven; c'était|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_012940.wav|Ik heb zooeven gezegd, dat ik u begreep, en nu ziet ge wel, dat ik dat doe. Als gij over mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003549.wav|Maar Stipan Arkadiewitsch gunde hem het genoegen niet de gerechten Fransche namen te geven. Met groenten, versta je|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000640.wav|hij klopte aan de deur van het graf, een hand reikte hem in de schaduw den sleutel. Die sombere openingen, welke zich in de duisternis aan de wanhoop vertoonen, zijn verleidelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000453.wav|Hoe zou Sijtje hem den beloofden kus weigeren; erger! hoe zou zij hem uitlachen! Zijn naam zou geen Teun de Jager meer zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001186.wav|De Engelschman stond op en beiden sloegen de richting in naar de stad, waar alles nog sliep. Dicht bij de poort kon de Engelschman niet verder. Zijne krachten waren uitgeput. Willem bood aan, eens te beproeven, of hij hem dragen kon tot aan het naaste hôtel|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001762.wav|Oreste ging met een grooten uitroep van treurigheid. Aylva's handen werkten voort, zonderdat hij zag. De kamer werd ééne wanorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003925.wav|daar nog evenals zij hen verlaten had. Zij zag rond, of het gezelschap ook vermeerderd was; maar neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008310.wav|Twee heeren wachtten daar reeds: de eene was een kort, dik mannetje; de andere een lang, zwaar gebouwd man, die zeer op zijn gemak op een veldstoeltje zat|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_003003.wav|Na zij enige tijd als verstomd hun ogen op de plaats, waar De Chatillon verdwenen was, gevestigd hadden, gingen zij van de wal, en wendden zich onvergenoegd naar de Vrijdagmarkt. Opeens kwam een ander gerucht hun aandacht gaande maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004065.wav|en zij, die van hunne vrienden op den wal afscheid hebben genomen, bespeuren, dat zij eene zeer noodelooze plechtigheid hebben verricht, daar deze niet medevaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001030.wav|Ik ging naar mijne plaats by de deur der eerste stookkamer terug en bleef eenigen tyd zitten om myne gedachten te verzamelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001836.wav|Doch de slaap ontvluchtte zijn verglaasde oogen. Zijn geest dwaalde af, hoewel hij wakker was en zijn bewustheid niet had verloren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000290.wav|en dat dit juist de oorzaak is van haar wegblijven. Wie het hart van een vrouw wil winnen, voegde hij er halfluid bij, moet beginnen met zich zelven te betoomen: en dat deedt gij gisteren niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000184.wav|De grond dreunde toen de oude Watergeus viel; een breede stroom bloeds gudste uit de gapende wonde, maar geen kreet, geen snik slaakte het slachtoffer|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003008.wav|Nauwelijks echter had ik een oogenblik rondgeloopen, of ik hoorde een flauwe stem kort bij mij, die erbarmelijke klaagtonen aanhief, welke ons de wind en de regen tot nog toe waarschijnlijk hadden belet te hooren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009981.wav|Het bleef dien dag onophoudelijk sneeuwen, en daarbij kwam vroeg nog eene dikke mist, die nooit voor een oogenblik ophelderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001579.wav|deed weldadig aan, hoe fel ook de zonnestralen de wiegelende boot beschenen en hoe verblindend ze weerkaatsten op de donkere zee. 'Ik hoop het, Wim|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000461.wav|en hij kleedde zich, zonder haast, verlegen en beroerd over het heele geval; in zich zelven scheldend op die vervloekte ondeugende jongens, die hem nu weer zoo'n geweldig koopje gaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003596.wav|staarde den onbekende met open mond aan: het was de vreemdeling, dien hij bij KLAAS MEINERTZ voor een' Remonstrantschen Proponent had aangezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002162.wav|Dit is de oorzaak, waarom hij thans gevangen zit in den ouden toren, waar ik mijn verblijf heb, en waar ik het geluk genoot, hem te aanschouwen en te bewonderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007146.wav|hield hij zich aan de eenvoudigste en niets risqueerende methode en was in alle kleinigheden hoogst spaarzaam en berekenend|2450|neutral
+wavs/train_12500_13029_000118.wav|kon het koord thans zijdelings liggen laten. Toen is den guit iets anders ingevallen: - Hij heeft met krijt een dikken streep getrokken En lachte als lieden zich er bang aan stoorden|12500|neutral
+wavs/train_2450_4300_004106.wav|zoodat, als de spannen van twee booten elkaar ontmoeten, ditzonder hinder kan geschieden. Ik heb er al van gewaagd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002738.wav|Op de tempeltrede zat het kind, zoet, en poogde roode en witte rozen, die het geplukt had, te winden door een|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001352.wav|En, naïf, bedacht hij nu al, dat het wel niet gaan zoû, nooit gaan zoû, lang trouw aan Doddy te blijven, omdat hij heusch te goedig was, en de vrouwen allen zoo dol|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_001446.wav|Gaat gij reizen, Leo? ik. zal. blijven. Vaarwel! En de deur viel achter haar toe|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001059.wav|Ik vond mijn groote, openstaande mond met de dikke lippen terugstootend, mijn dunne, scheeve neus belachelijk en merkte op, dat mijn rechteroog bij een snelle blikbeweging niet gauw genoeg meedraaide, wat me dan even scheel deed zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000406.wav|of Baanderheer zijn eigen kamp had, zoodat men niet slechts ééne legerplaats zag, maar ongeveer evenveel legerplaatsen als er bevelhebbers waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001741.wav|a evrouw!' zeide zij daarom: 'wel is t warm; - maar ik ben zelve voorzien, en zoo mocht ik u niet berooven.' - n meteen haalde zij uit haar mandje haar flakonnetje voor den dag|1724|neutral
+wavs/train_9861_9412_000079.wav|Maar Duimpje, die den handel had afgeluisterd, klom over de plooien van zijn vader's jas naar boven, ging op zijn schouder zitten, en fluisterde in zijn oor: Vader, doe het maar, ik kom wel weêr bij je terug|9861|neutral
+wavs/train_2450_7371_003001.wav|van een minnaar. Die vreeselijke wezens, die ma hier en daar bij mij brengt om mij te plagen, zijn geen minnaars. Ik bedoel alleen dat mijnh|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000266.wav|Herman maakte een schimpscheut op het weder; hij haastte zich weg: nu naar beneden! en gedwee voegde Asal zich opnieuw naar zijn wensch, door zwijgend te volgen, wel begrijpend, dat de Hollander nu toch niet luisteren zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_006921.wav|zei Charles, terwijl hij den kantoorbediende een blik toewierp, waaruit geen toorn, maar de diepste gfenegenheid sprak|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000191.wav|Met schramperen spot zag hij op de verpletterde vrouw neder; bitterheid benevelde hem de oogen voor de uitdrukking van haar gelaat, eene uitdrukking, waarop zooveel lijden, zooveel ellende te lezen stond|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_001200.wav|Hij nam den bril van het gezicht weg, en terwijl hij de glazen droogwreef, waren de ontbloote oogen, die plots den glans der bedeksels misten, in een als ontstoken omranding, van een deerniswaardige zwakte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000265.wav|Ik begreep nu eerst recht, hoe elke nieuwe spoorweg, elke nieuwe telegraaflijn, elke opheffing van een hinderpaal, waardoor de vrije in- en uitvoer belemmerd worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005172.wav|Weg, weg met die zottelijke gepeinzen, die niet achterlaten dan onvoldaanheid; hoe konden ze opkomen in hem, die zooveel oorzaak had om over zich zelf en al het omringende voldaan te zijn! riep alles hem toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004862.wav|dat ik nog nooit in de wereld geweest ben en ook nooit bij eene andere gelegenheid zijn zal — door een knap meisje, van uw eigen leeftijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003035.wav|in een vuur van martelenden hartstocht. Na een oogenblik haalde hij zijn zakdoek voor den dag en veegde zijn voorhoofd en zijne handen af|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002441.wav|Maar het kwam mij voor, dat hij steelsgewijs een blik op mij richtte, als om zich rekenschap te geven van het contrast. De vergelijking kon niet in mijn voordeel zijn, dat wist ik heel goed|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003337.wav|Zij zag naar de sofa naast zich en hij nam dadelijk daarop plaats. Zonder hem aan te zien sprak zij toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002372.wav|Bij het bericht, dat er nog uitzicht op haar dood bestond, gevoelde hij een soort van verlichting en ging de voorkamer binnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000799.wav|Elken jongen werd op het oogenblik, dat hij het schuifluikje voorbijtrok, daaruit door eene onzichtbare hand een blikken keteltje met soep toegeschoven, en allen plaatsten zich, met den dampenden ketel voor zich, in de volgorde, waarin ze gemarcheerd hadden, aan de planken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001715.wav|dat ik veel hoop heb om ooit een moreel mensch te worden, of dat ik eenigszins aan moreele menschen geloof|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000086.wav|Vervolgens zong zij op eene wijze, dat de prins er geheel door betooverd werd, en haar met een ander lied antwoordde, nog veel hartstogtelijker dan het eerste|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002148.wav|De herberg waar hij zijn verblijf hield, lag, evenals de fabriek en het dorp, niet aan de overzijde der rivier, maar aan den kant waar hij liep. Daar hij evenwel|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001061.wav|Ja, antwoordde mevrouw Vernooy; raad eens wat? We gaan naar de comedie. Neen kind! er is vrijdag geen comedie|496|neutral
+wavs/train_2450_8269_000660.wav|Cornélie lachte. Na Ostende vooral, niet waar? lachte zij vroolijk. Maar Urania, ernstig, meende het|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001978.wav|De boeren bij de telega waren allen opgestaan en keken nieuwsgierig en vroolijk naar de begroeting der gasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000105.wav|Gij zijt toch recht achteloos omtrent uwe paarden, zeide Madzy met een spottenden glimlach tegen Deodaat. Als men u dit nu ook ontstolen had, terwijl gij naar mij toe kwaamt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000861.wav|overal de klanklooze e achter het onbepalend lidwoord en veelal ook achter de possessiva weglaat, tenzij wanneer het eerste een telwoord wordt of wanneer de laatsten bijzonderen nadruk vereischen|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000791.wav|Ik heb nu al twee malen zoo heerlijk gedroomd. Ik zie dan groote landschappen met bergen en boomen. Heel wijd en prachtig. En ik weet dat ik het ben en droom, en toch heb ik mijn oogen open|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_004802.wav|Nu, zeide Fagin, men behoeft niet altijd koffers, zakken, reticules, diligences en|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004277.wav|Aan wie wilt gij mij overleveren? vroeg ik, hem met verachting aanziende. Vervloekt! riep hij, stampvoetende: en zich met een heftige beweging van den arm van Helding losrukkende, verliet hij de kamer en herberg|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003175.wav|Guppy is haar voor deze inlichting, en bovendien over het geheel zeer verplicht. Door den jongen tuinman geleid, gaat hij met zijn vriend eene andere trap af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004282.wav|maar wat gij doet. En dat is het wat ik bij een man in uw vak zoo hoog acht. Snagsby geett een voegzaam antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002590.wav|Ik zie onder het bed en de meubels, antwoordde zij, terwijl ze heur haar bleef glad strijken; er is niemand. Kom hier, dadelijk, brulde de vader, laat ons geen tijd verliezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002340.wav|Met eerbiedwaardigen, Christelijken moed, zou men misschien behooren te zeggen, ware die niet van zooveel plomp onverstand verzeld geweest, liet hij niet af aan het heil hunner ziel te werken, gelijk hij het noemde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001077.wav|gewis! aan tafel! zeide de Abt: gij zijt lang genoeg uitgebleven om uw honger te scherpen: en den onzen ook, dat beloof ik u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006130.wav|altijd vreedzaam mochten vloeien. Zijn wensch werd verhoord. Het was in den tijd der heidensche goden, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000087.wav|Op dit gezigt verdubbelde hunne vrees, zij stonden ijlings op en klommen in eenen boom wiens bladrijken kruin zij meenden, dat hun het best zou kunnen verbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010118.wav|Hij was genoodzaakt geweest, baas Venus af te vaardigen om hun vuilnisvriend Boffin in het oog te houden, terwijl hij zelf in de Laan als sneeuw voor de zon verviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010267.wav|hij scheen eenigszins buiten zich zelven van zenuwachtigheid, totdat al de boeken in huis op den grond lagen en het rijtuig weggezonden was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001546.wav|Het is een gekke kerel, zeide Bologna; laat ons zoo veel van zijne duiven vermoorden als mogelijk is|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002190.wav|toen hernam Regina: 'Niets is er voorgevallen; niets, dat hem dit recht zou kunnen geven.' Hare stem duidde onrust aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004704.wav|dat zij ontevreden over hem was, omdat hij niet op den beloofden tijd te huis was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000124.wav|Toen keek hij om en my ziende nam hjj met een zwaai zyn hoed af alsof ik de koningin in persoon was en begon|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000927.wav|hij wist, dat voor hem alle meisjes in twee soorten verdeeld waren; de eene soort omvatte alle meisjes behalve haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000693.wav|Dat kan niet! Hoe zouden ze het te weten gekomen zijn? Alles is in de grootste stilte geschied! Hoe weten ze alles|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000315.wav|door den onverwachten spoed waarmede de ontmoeting, welke hij had uitgelokt, zou plaats hebben, volgde George Vendale zijn gastheer naar boven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003792.wav|en tegelijk alle andere rang- en étiquette-twisten ter zij te zetten, was er bij deze gelegenheid besloten, de vreemde vorsten te laten voorgaan, met de dames die zij hadden gekozen, waarop dan de graaf van Hohenlo zou volgen met zijne|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001272.wav|Eindelijk ging van Putten zelfs zoover, dat hij op den inval kwam, een afdeeling vrijwillige ruiters van de Bataafsche republiek in het leven te roepen, ten einde daarmee|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008612.wav|maar een vijfjarige gemeenschappelijke dienstwerkzaamheid had voor alle hartelijke en intieme verklaringen tusschen hem een grens geplaatst|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000587.wav|De deur werd geopend. Wat wilt ge, vrouw Bougon? vroeg Marius zonder zijn oogen van de boeken en papieren op te slaan, die op de tafel lagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003404.wav|Onder deze omstandigheden was de plechtigheid der voorstelling zeer spoedig afgeloopen, of liever|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001164.wav|en aan zijne linker een man met een spitsen neus en blond haar, met eene bruine jas, die bijna tot aan zijne hielen reikte; deze laatste|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002844.wav|Zoo gezegd, zoo gedaan. Beiden snelden met spoed de trap op; want reeds vervolgde hen de vlam. Zij kwamen nu op een korte, smalle en overwelfde gang uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002347.wav|integendeel, zij was zoo recalcitrant, zoo onopmerkzaam en zoo links, dat er telkens eenige verwarring ontstond en haar cavalier de grootste moeite had om hare méprises en distracties goed te maken|1724|neutral
+wavs/train_10079_9412_000058.wav|Toen de voerman dat merkte, riep hij weer: Och, ik arme man! Maar de musch antwoordde: Nog niet arm genoeg, en zij ging op het tweede paard zitten en pikte dat ook de oogen uit|10079|neutral
+wavs/train_1724_2349_001286.wav|kleeding, welke hij zomer en winter scheen te dragen en waar hij nooit een jas over aantrok, had hij, de bewoner der Blaricumsche heihut, door welker voegen, volgens Berkemeier's verhalen, de winterwind der vlakte placht te striemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_004545.wav|dat ik mij verwonderde, waarom het vuur hem niet hielp. Zijt gij dan altijd hier gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001122.wav|Geene spreuk, geen tekst, geen woord? Heb ik er dan vruchteloos eenen halven Sabbath en deze geheele nacht over geblokt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010100.wav|Hij gevoelde, dat hij, Dobbin, min of meer de oorzaak was van al het gebeurde. Hij was het, die George weer bij Amelia had gebracht|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004174.wav|Ik herhaal nogmaals, en op het plechtigst, vervolgde ik, dat mijne kennis aan haar slechts toevallig en zeer gering is, en dat ik verder niets met haar uitstaande heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_001635.wav|en een lange reeks van buigingen maakte, elk van een kushandje vergezeld. Na zich, naar het scheen,. door deze vertooning heelemaal te hebben uitgeput|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004512.wav|waaruit hij zou kunnen zien met hoeveel moeilijkheden de Hallanders te strijden hadden, eer zij hun land tot een welgesteld land hadden kunnen maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001162.wav|bespeurde, dat het hart van zijnen vriend VAN DIJK diep in alles deelde, en ontdekte in hem eene ongewone bekommering. Eer zij naar bed gingen, daar zij nog een afzonderlijk vertrek gekregen hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001108.wav|Gij ons verlaten!' riep GROENHOF uit, terwijl hij eensklaps weder toetrad en met uitgebreidde armen den jongeling omvatte. 'Wilt gij mij verlaten, gelijk DEMAS|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002052.wav|Maar als ik thuis blijf, komt er van studeeren ook bitter weinig, want het grootste deel van den dag zitten we te babbelen.' Beiden lachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001072.wav|Is het een geheim?' 'Ja en neen.' Zij lachte; haar vriendin beet zich op de lippen. 'Mon Dieu, Louis, je zoudt me waarlijk nieuwsgierig maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001598.wav|Nu beloof je zeker meer, dan je kunt houden, zei de jongen. Ik zou toch een prul van een arend zijn, als ik dat niet eens kon, antwoordde Gorgo|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001391.wav|is het echter zeer mogelijk, dat wij weder een' zeer harden strijd zullen te strijden hebben. En dan is ieder land, maar bovenal eene Republiek, aan zeer hevige schokken blootgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000692.wav|Elke lijn is daar een gebed! Ieder zijn smaak. Sedert ik bij den Keizer aan het Hof ben, houd ik niet van die stille bergen, waar de menschen wel uitgestorven schijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003134.wav|Ook waren er een paar met een klein fluitje en een viool. Het programma werd geregeld gevolgd, en er had een niet onaardige jolige samenspraak plaats gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001654.wav|en zoo bleek, dat de middagzon er maanschijn geleek; al het overige was nevel, stank en duisternis|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000085.wav|Liefkoos je katjes maar en beterschap met de hoofdpijn, Betsje. Goeden dag, Moeder, we zijn van morgen een troep akeligheden geweest, maar we komen als engelachtige wezens thuis. Kom Meta|1775|neutral
+wavs/train_2450_10876_000182.wav|Maar nu had het lief meisje den ouderdom van vijf jaren bereikt, juist op haar Moeders Vijftigsten verjaardag. Er moest nu iets buitengewoons plaats hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004384.wav|Evenwel was St. Clare in vele opzichten een ander mensch geworden. Hij las ernstig en met oprechte begeerte in den Bijbel zijner kleine Eva|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000527.wav|Er is misschien een omwenteling, een oorlog ophanden. Deze man kan een avonturier zijn, een hoofd van kwalijkgezinden, die mij gevangen wil houden, uit vreeze dat ik zijn aanwezigheid alhier aan mijn vader verklikken zal|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000304.wav|maar ga door Uw heele rijk, om Uw rijk en om Uw volk. Wij moeten veel veranderen; wij moeten hier en daar misschien alles veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001130.wav|Maar Bertie kwam terug en Bertie omstrikte hem weêr met zijne fluweelen banden en hij zag het steeds duidelijker in: hij kon niet meer buiten Bertie|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006551.wav|terwijl zij langzaam naar beneden ging, en op elke trede bleef stilstaan, om adem te scheppen en de aanstaande juffrouw Gride te verwenschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003483.wav|dewijl haar zenuwgestel zoo iets niet velen kon; eene onaangename lucht zou, volgens haar zeggen, genoeg zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004771.wav|Het zwerk rood van vuur! herhaalde vader Syard: dan zeker moet er iets buitengewoons hebben plaats gehad. Nu ja! ik ben bereid u te volgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000420.wav|r zijn twee methodes, om een man iets aan het verstand te brengen: je moet hem vleien, of je moet hem flink de waarheid zeggen. k houd er niet van met vleien mijn zin te krijgen, daarom moet ik het je dus maar even flink zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009945.wav|neemt zijne somber-i heid zoodanig toe, dat hij op eene woeste manier zijn dessertmesje gaat hanteeren. Mortimer vervolgt: Nu moeten wij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005936.wav|Het verwondert mij, zei hij eindelijk, dat het in deze drukke straten niet vaker gebeurt, dat er een voetganger overreden wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000379.wav|Maar was het gedrag van Winkle des morgens al raadselachtig geweest, het werd volkomen onverklaarbaar, toen hij van zijn vriend afscheid moest nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008555.wav|zoodat die doortrapte komediante wel opgetogen geweest moet zijn over de uitwerking, welke haar voorstelling op haar gehoor|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000444.wav|We hadden alleen niet zoo in verleden dingen moeten pluizen, zei de oude heer. Dat maakt Lot maar griezelig. Kijk den jongen taartjes eten. Net als je moeder kon doen. Net een kind, net een kind|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_003864.wav|zoodanig in zn'n werk verdiept, dat zjjne oogen niet eens de hand volgden, welke hij naar het glas uitstrekte|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000869.wav|Je zult geen pluisje van je stekelhaar verliezen,' verzekerde DIRK. 'Nou top!' was het gulhartige antwoord. 'Zouden we niet een paar jongens medenemen?' vroeg TEUN, die zijn klap maar niet vergeten kon.|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001117.wav|Zij streelde zijn hoofd, dat tegen haar lag. Zij kende hem zoo: dàt was zijn ziekte, zijn zwakte: periodiek kwam die terug, en lag hij zoo tegen haar aan te klagen: oùd te worden. oùd te worden|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_002717.wav|zich gereed houdende om de meeningen van haren heer en meester aan te hooren, wanneer het hem goeddacht die te kennen te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000033.wav|niettemin ben ik I de vriend en de vader der armen. I Niettemin zal de arme aanmoediging ontvangen uit mijne hand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002756.wav|Hamel, hamel, wat heb je met je wol gedaan? riepen de wilde ganzen, die boven in de lucht voorbij vlogen. Die heb ik naar de fabrieken van Drag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000234.wav|Die vraag kwam zoo onverwachts en het meisje keek hem zoo strak in de oogen, dat Cornelis, die toch nog geen leugenaar van beroep was, gevoelde dat hij rood werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001921.wav|en onder het roeien merkten de grote dobbers van het net, drijvend op onderling gelijke afstanden, de weg der vissers, die hun uiterste krachten inspanden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000477.wav|Ik kon het niet langer uithouden; gekomen in het vaste denkbeeld dat ik eene Xantippe zou moeten temmen, zag ik meer en meer in, dat er een slachtoffer was te redden. Ik liet den kapitein aan de oude cognac, die hij zeide noodig te hebben tegen de verkoeling van de vruchten|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001928.wav|namelijk, om een middel te vinden, waardoor hy, dien avond nog, zijn schuld aan den Heer Van Espenblad kon voldoen. Het noodige geld hiertoe wist hy zeer goed niet in huis te hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001531.wav|Ik keerde mij om. Het was Suzanna, die met Henriëtte de kajuit had verlaten: en sprakeloos van angst schenen zij mij met de oogen omtrent de hoegrootheid van het gevaar te|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001901.wav|en daar hij zag, dat haar besluit vast stond, zweeg hij stil en stond op. Alexei! wees niet boos op mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006630.wav|Als hij het met opzet doet? herhaalde de jongeman driftig. Spreekt hij mij niet telkens tegen? Valt hij mij niet voortdurend in de rede|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003159.wav|het wezen een Auvergner, die er op sliep. De boomen der kar rustten op de straat, het hoofd van den Auvergner lag op den hellenden bodem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000769.wav|Het beste middel om in vrede te leven is, met zich zelven raad te nemen, en zich niet ligtvaardig uit te laten. Zonder dit zult gij nimmer een goed staatsman worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000926.wav|De jongen lag te slapen op dezelfde plaats als Akka en de wilde ganzen, toen hij Donsje hoorde roepen: Duimelot! Duimelot! Maarten, de ganzerik, wordt door een arend verscheurd|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001438.wav|Zij richtten hunne schreden naar de wachtkamer en de eerste die zij er zagen was Lina, die op een ottomane een brief zat te lezen, terwijl tegenover haar Louis de Tonnette een kop bouillon gebruikte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005206.wav|en dan, bedenk het zelve: gij hebt gehoord in welk licht Adeelen uw gedrag heeft durven plaatsen? Is er een beter middel om zijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008373.wav|Zij sticht kwaad, waar zij ook komt. En hij vervolgde dezen onaangenamen gedachtengang met zijn hoofd in zijn handen en de Pumpernickel Gazette van de vorige week|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000452.wav|Ik bedoel,' ging hij voort, toen ze hem zo minachtend behandelde, 'de lasterlijke anonieme brieven, die je in de laatste dagen moet ontvangen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003729.wav|dat men niet kon bespeuren, dat hij zijn longen door het fluitspel eenigszins vermoeid had; en de gansche bemanning van het denkbeeldige schip was nu even druk in de weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_002027.wav|zat een poosje in gedachte en overwoog nog, of zij niet liever, boven avond boven al, de reis zou aannemen, en gaf dit zelfs aan juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000759.wav|of naar Deli! Dan zoû je wel flinker worden! Maar ik alleen kan niets en je vader bederft je ook. Wat er van jou nog moet worden|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000240.wav|Domoor ging weêr naar het bosch waar hij den boom had omgehakt; op die plaats zat een man, die zich met een riem het lijf samen snoerde en een verdrietig gezicht zette|10587|neutral
+wavs/train_2450_8202_000292.wav|Ik was al zoo blij, dat u vriendelijk met me sprak: u was verleden een beetje hoog tegen me en het zoû me zoo spijten als ik u ontstemd had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000884.wav|Mijn vrinden!. ik zal kort zijn; de tijd dwingt. Mijn kind kan hier niet blijven. Alle kansen zijn mogelijk; ik kan de nederlaag lijden en wat zou dan het lot van mijn lieveling zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_001623.wav|en het was slechts na de dringendste bevelen en smeekbeden harerzijds, dat zij hem er toe bracht zich fatsoenlijk te gedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000251.wav|waar wij ons een oogenblik in oude en nieuwe dingen verdiepten, verplaatsen wij ons als met een tooverslag naar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000509.wav|Toen heb ik den hoed van dien heer voor het officierkoffiehuis op den grond getreden. Maar hij had mijn geheele kleed met sneeuw bedorven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000065.wav|Dagelijks ging hij op hetzelfde uur uit, ondernam dezelfde wandeling, maar bracht ze niet ten einde, en, zonder dat hij er misschien zelf van bewust was, verkortte hij ze gestadig|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004831.wav|wel weer vergiffenis zou schenken, zich geld verschaft had om vooreerst te kunnen leven; bovendien deed hij alles wat hij kon om anderen tegen zijn zoon op te stoken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001683.wav|Dat zou zeker zeer mooi zijn en het geëerde publiek zou wel een hart van steen moeten hebben om ons niet ruimschoots daarvoor te beloonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001956.wav|God toont ze ons, om ons tot nadenken te brengen. Maar, aangezien de dieren slechts schimmen zijn, heeft God ze niet, in den volsten zin des woords, geschikt voor de opvoeding gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003999.wav|Er was weinig redekunst noodig, om Barnaby te verzoenen met iets, dat eene verandering beloofde|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000410.wav|en hoe meer de rest, die haar plicht verzaakt, reglementair wordt behandeld, des te minder zal men zulke onaangename teleurstellingen te vreezen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010410.wav|Zes en zeventig pond, zeven en zeventig stuivers! Zes en zeventig duizend zakken geld! Zes en zeventig duizend millioen pakjes|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002177.wav|Ik ben op dat punt minder voldaan dan gij; er hapert wel eens iets aan de subordinatie,' zei Juliaan lachende; 'maar toch. ja, de omstandigheden waarin ik verkeer tegenover hen in aanmerking genomen, kon het erger zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004359.wav|Dat denk ik ook niet, zei Pickwick, in weerwil van zijn ongenoegen glimlachend bij het denkbeeld, dat Sam als getuige zou optreden. Wat moeten wij nu doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000438.wav|Uren aaneen duurt die strijd in Bertha's hart voort. Eindelijk neemt zij haar besluit, en nu ook erbarmt de slaap zich over de ongelukkige Edelvrouwe. Hij doet haar voor een korten tijd haar leed vergeten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004163.wav|en zij bekende zichzelf verdrietig, dat zij, wat smaak aanging, ver beneden mevrouw Becky stond. Zij wist niet, hoeveel zorgen, gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006338.wav|maar stond vlug weer op zijne beenen, sloeg denzelfden weg in, en schreeuwde zoo hard hij kon, om te mogen weten wat er gaande was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000570.wav|De deur ging open en Don Marion trad binnen met eene duif in de eene en een briefke in de andere hand. Wat is er, Marion? vroeg Valdez|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005700.wav|daar het meisje bijzonder veel van de zee hield, en onder voorwendsel van over een dag of twee terug te komen, drpeg hij mij op haar te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001778.wav|had hier niets tegen, en onder het werk kwam Kit, over de voorvallen van den vorigen avond peinzende, op de gedachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004284.wav|maar die jas trok hem zoo geweldig aan, dat hij er naderhand rust noch duur van had; ging ik wandelen, hij zat me op de hielen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002177.wav|als er iets ten nadeele van Pecksniff werd gezegd, en begreep, dat de nieuwe leerling zelf wel zou zien hoe de zaken stonden|2450|neutral
+wavs/train_10294_7242_000066.wav|De wolf zat aanstonds netjes op; En gaapte wat hij kon! Brrr, wat een vrees'lijk groote muil! Precies een' waterkom|10294|neutral
+wavs/train_2450_10565_001897.wav|eene gehechtheid, waaraan de bedachtzame geest van den Hollander misschien meer dan de wufter van andere volkeren is blootgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001016.wav|en op zich zelf staand, kan herinneren, mijn moeder en Peggotty. Wat herinner ik mij nog meer? Laat eens zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001644.wav|Hoe zou dat alles in bloei staan? Daar ging ik iederen dag naar kijken. Maar er was nog een gedeelte van mijn tuin|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001032.wav|Al doffer en doffer was de Vrijbuiter gaan spreken; op het laatst had zijn gelaat weer die terugstuitende uitdrukking, waarvoor Paddeltje nu begreep, dat de menschen konden sidderen. Ook het gelaat van Paddeltje was geheel veranderd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002919.wav|Geen van tweeën scheen zich te reppen en beiden gingen langzaam, als vreesde elk hunner door te groote haast den tred van zijn tegenpartij te zullen versnellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000451.wav|als gekrakeld porcelein. In het daglicht was zij bijna niet meer levend, scheen zij een automatische, in elkaâr geleede pop van verdorde ledematen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002610.wav|een bekoorlijke naam! Hij kuste den zakdoek, ademde zijn geur in, legde des daags hem aan zijn hart, en des nachts op zijn lippen, om in te slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001870.wav|en verschillende types, maar hij miste Scheffer, om zijn bruske drukte, zijn vive overtuiging, die hem zoo dikwijls had opgewekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005440.wav|of andere wyzehetinitiatiefte moeten nemen. De wagen schokte weder voort, te midden van nog zwaardere|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003939.wav|Ieder van de kinderen had een schoffel en een spade en een zakje in de hand. Zoodra alle er waren, trokken ze in een langen stoet het bosch in|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003214.wav|o mijn Held, o mijn Liefde, zoû Deianeira vreezen, dat ZIJ Herakles den dood zoû aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003864.wav|En zich tot Juliaan wendende vervolgde hij: 'Ik moet u eene wijle aan u zelven overlaten, gij kent bereids den weg naar mijn laboratorium; wil u den tijd korten daar een kijkje te nemen, en wat in mijne boeken rond te snuffelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_004731.wav|dat het sujet, met het zeildoekpak aan, zoo buiten westen raakte van geestvervoering, dat, toen zij allemaal naar binnen vlogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004192.wav|en eindelijk was het twaalf uur geworden. Hij nam een droschke en reed naar de Tscherbatzky's. De portier wist alles reeds volkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000761.wav|precies alsof ze van geen baden of invetten wisten. Hun teenen en pooten waren vuil van aangedroogde aarde, en ze hadden overblijfselen van eten in de mondhoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001954.wav|Metamorfoze zijn duidelijken blik, zag hij op dit oogenblik al het litteraire van zijn leed, en behalve, dat het hem pijn deed, niet te kunnen voelen voor Emilie's medelijden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001098.wav|In ergernis, dat hij niet goed wist wat hij eigenlijk doen of laten moest, schudde hij onwillig de hand van den Vrijbuiter van zijn schouder. In kluchtige verbazing bleef die voor hem staan|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000225.wav|Hij kan zijn courtagie-rekening met mij wel sluiten. Hij zal na van daag geen penning meer aan mij verdienen, dat zal hij niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000696.wav|In die belofte geloofde ik, omdat ik niet twijfelen wilde. Edoch, reeds de volgende avond stuurde ze me zoo gauw mogelijk weg, voorgevende, dat ze bij een vriendin thee ging drinken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000863.wav|Ja, jij krijgt ook wat van de erfenis, hè! Een halsband met belletjes. Handenwrijvend gaat hij op zijn hurken zitten en kijkt de kat grijnzend aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002259.wav|en hem een gelijken prijs toekennen als door ons werd behaald. Ook zijn er nog aan weerszijden menige Ridders, die, na zich wakker gekweten te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000739.wav|Waar de natuur de begraafplaats schilderachtig maakt, is het wèl; waar de kunst het doet, verraadt het de menschelijke zucht om alles op te schikken te zeer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004929.wav|Denk er goed over. Ge kunt mij niet beminnen. Indien. ge moet het liever bekennen . ging hij voort, zonder haar aan te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002365.wav|welk gejuich nog luider werd, toen Gander met Charity hem volgde, terwijl Pecksniff met juffrouw Todgers den kleinen stoet sloot|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008610.wav|keek hen glimlachend aan, wendde zijn gezicht naar boven, en zei, dat hij geloofde dat hij nu wel wat zou kunnen slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001601.wav|den eigendom, de productie en de verdeeling, het raadsel hier beneden, dat de wemelende menschendrommen met zijn duisternis omhult|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001185.wav|Maar niet zijn ouderlijk huis, niet zijn moeder vooral. Alleen de schepping van Stoffel staat eenigszins in verband met herinneringen aan een niet zeer beminden broeder en Leentje is historisch|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_005133.wav|en beloonde ze met een aardig salaris. Kortom, al Sedley's rijke vrienden hadden hem een voor een in den steek gelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000548.wav|In dien veldtocht was het doel van den Franschen soldaat, zoon der democratie, de overwinning van een juk voor anderen. Afschuwelijke tegenstrijdigheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000391.wav|Neen, neen, wij moeten andere wegen inslaan om hem te bestrijden. En waarom komt hij hier? Omdat een beroemde cliënte haar zaak in mijn handen heeft geplaatst. Het is Lady Eva|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000485.wav|De vreemde, geleerde man vond deze allerprachtigst; doch het was ook wel mogelijk, dat hij het zich maar verbeeldde, want hij vond daar in die warme landen alles voortreffelijk, als er maar geen zon geweest was|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005651.wav|want het is hier zoo druk en woelig, dat niemand ons zal vinden, al mocht men ons met een boos opzet vervolgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000524.wav|Dit lichaam, zoo krachtig, eenmaal, is de onaanroerbare wonde geworden onder den vlambeet van het onafrukbare monster|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003209.wav|dat hij niet van de grijze gans weg wilde gaan. Maar Akka hoorde niet naar hem, en vertrok. De jongen sprong op den rug van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007042.wav|Ik heb nooit mijne oude namen verloren, en hij den zijnen ook niet; en wanneer hij bij ons is, zit ik ook nooit op eene andere plaats dan op mijn ouden stoel naast hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001835.wav|En de Held, in eén oogwenk, was op gestaan maar hij struikelde over de snaken, de allerlaatste, die hadden willen trekken het vel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000632.wav|aan zijn vader bekend te maken, en dien te zeggen, dat zijn eigen zoon zich geene heerscherskracht voelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000713.wav|Wat nu mijn plannen zijn, vraagt ge, dokter? Ja! Ga je weer een nieuwe reis ondernemen? Ja en neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002489.wav|De kastanjes wuiven hunne frischgroene waaiers en de lucht is nog als parelmoêr, al zeeft er ook al asch van schemering over|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003192.wav|Het is voor u, ik beken het, een teleurstelling; maar het is nuttig en heilzaam voor ons, zwakke stervelingen, beproevingen te ondervinden en die standvastig te leeren dragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009737.wav|Veneering was meer dan bereid om aan dat verzoek te voldoen want hij had bijzonder wel gevaren bij den moord van Harmon|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000380.wav|Dan ben ik tevreden en dan word ik oud, rustig, rustig oud. - O, Ottilie, en IK, ik lijd van oud, ouder te worden|1666|neutral
+wavs/train_2450_12599_000313.wav|En dreigend de rotan schuddend, vloekte hij, en zwoer dat hij ze dood zou ranselen, als ze terugkwamen. Maar nu moest hij wel naar den dokter; hij kon niet wegblijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003787.wav|alles bijna alsof hij het den vorigen dag verlaten had, en zijn nieuw leven slechts een gelukkige droom was geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001909.wav|Reeds een paar weken na den dag, waarop Sir John Middleton's eerste brief te Norland werd ontvangen, was alles zoover gereed in hun toekomstig verblijf, dat Mevrouw Dashwood en hare dochters de reis erheen konden ondernemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000599.wav|Lewin nam ook gedwee van de saus, maar vergat, dat ook Stipan daarvan zijn deel moest hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000603.wav|In de societeit verscheen hij haast elken namiddag. Beleefdheidsvisites verzuimde hij nooit. Wat moest hij meer ondernemen tegen de stijfheid? Hij kon het Deftige Dorp niet hervormen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000894.wav|dat de grootste sultanen en koninginnen zich gelukkig zouden gerekend hebben, indien zij slechts een volledig snoer van de grootte der beide kleinste paarlen in het halssnoer der prinses bezeten hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000110.wav|Doet gij dit niet, dan zult gij niet slechts u zelven in het verderf storten; maar ook Schemselnihar, wier leven en geluk u boven alles dierbaar behooren te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000036.wav|en des avonds, als alles stil is in en om het huis, leest gij er uwen kleinen kring uit voor, onder het genot van een glas warme punch of streelende kandeel, en denkt er niet aan|2506|neutral
+wavs/train_1666_1548_001648.wav|De wyze, waar op zy my in myne zware krankheid heeft opgepast en getroost, is niet wel uittedrukken. Zo dat, myn Heer, dit jong mensch maakt my myn leven hoogst aangenaam|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_004675.wav|Mijne verwanten zouden die gansch niet toejuichen, dat verzeker ik u; en ik zelve ben volkomen geveiligd tegen de onderstelde zwakheid, om mij door zulke glans te laten verblinden, sinds, ik mijn woord heb gegeven, sinds ik de bruid ben van een ander|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001596.wav|brandewijn uitgereikt, eer dat zij overging tot het snijden van den visch, en alle die bedrijven, welke noodig zijn, om deszelfs spek, in den kortst mogelijken tijd, binnen te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001708.wav|aar pas op, icolette! advokaten, die waarlijk dien naam verdienen, beginnen met de zaak van hun kliënten, en eindigen met hun kliënten zelve ter harte te nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006874.wav|dat hij zich zeer ongerust maakte, dat die heer voornemens was om zich zelven aan het leven te tasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001287.wav|Zijn voorkomen was niet bijzonder innemend; want iemand van zijne statuur heeft in een gedrang veel te lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000445.wav|zette zich, om genoegzaam van dag tot dag zijn verblijf in de onderscheiden plaatsen op te geven, en tevens, in welke logementen hij zich had opgehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000817.wav|De Held lag in zaligheid. Rondom hem zong de eenzaamheid en wiegde hem zijn droom, die uit zag naar de blauwende, vochte verschieten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000231.wav|Dien morgen had hij wel een groot stuk brood genuttigd, maar evenwel wedijverden honger en dorst om hem te kwellen. Van vroegere omzwervingen was hem een goed hôtel bekend, doch hij vreesde daar niet op zijne wenken bediend te worden|1724|neutral
+wavs/train_10079_9412_000086.wav|Nu had de voerman al zijn goed verloren, ging in de kamer achter de kachel zitten, en was door en door nijdig en giftig. De musch zat buiten voor het raam en riep: voerman, het kost je je leven|10079|neutral
+wavs/train_2450_3545_001403.wav|een papiertje met tabak en een kort pijpje, eenige zwermen, een paar porseleinen schoteltjes met pommade, een paar oude schoenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001256.wav|Mijne Heeren!' zeide Kievit: 'indien gy my zoo even vergund hadt, my te verwijderen, had deze geheele zaak buiten mijne tegenwoordigheid kunnen worden afgedaan. Ik heb dus de eer u te groeten|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000014.wav|en ook ik zal zeker gedijen en opstaan en mij in den zonneschijn koesteren|496|neutral
+wavs/train_2450_9162_001310.wav|ZESDE HOOFDSTUK. MARIUS VERWILDERD, JAVERT LAKONISCH. Zeggen wij nu wat in de gedachten van Marius omging|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000929.wav|van damesjaponnen teekenden zich van buiten af door een breeden uitgeslagen kring er om heen; deftige officieele rokken bedekten overhemden, waaraan geen draad droog was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001200.wav|Toen hij den molen verliet, ging hij naar mijne woning, en smeekte mij, hem iets te leenen, zeggende, dat hij geene dadelijke betaling ontving|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004569.wav|Haar gezicht verhelderde zich werkelijk bij deze vragen en antwoorden, zoo levendig was haar genot van Sarah Pocket's wangunstigen schrik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001912.wav|en ik berekende, dat als men mij nergens meer zag, invitaties voor diners en partijen vanzelven zouden ophouden, die tot allerlei extraatjes leiden van fijne handschoenen, verlakte bottines, en in de verplichting brengen om er een éléganten rok op na te houden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002792.wav|Noch hy noch ik hebben het gezocht; het toeval heeft ons er als van zelve toegebracht, een politieke rol te vervullen.' 'Dus is het toch, gelijk ik vreesde,' hervatte Mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001244.wav|Zijn woorden woeien over haar heen als een heete wind. Maar stemmen lachten aan, en een paar jonge meisjes, een paar jongelui, al gekleed als Henri|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000090.wav|nog eens op het tooneel, waar allen, die tot zijn Blijspel, dat opgevoerd stond te worden, vereischt werden, heen en weder liepen. Zoodra als|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000514.wav|placht hij voetreizen te maken met een knapzak by zich; en met Kerstmis ging hy zyn vader bezoekente|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003724.wav|vroeg de boer aan de herderin. Dat weet ik niet, antwoordde zij. Hij is van den zomer elken avond met roode horens thuis gekomen. Hij vindt het zeker mooi. Zoo, geloof je dat, zei de boer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000762.wav|VILLANO verzocht veertien dagen tijds, om nog alles eens degelijk na te zien; en beloofde hem stellig als dan met hem, zoo het eenigzins mogelijk was, de zaak af te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000269.wav|en hij beval zijn gevolg weg te gaan en barstte in tranen uit, en riep: Herken je mij dan niet? Ik ben het, ik ben Jozef|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000849.wav|Ik weet van haar niets kwaads, antwoordde ik, verheugd van te ontwaren, dat mijn vader zijn vermoeden omtrent mij ten minste niet aan Tante had medegedeeld: en wat haar vader betreft, vervolgde ik, Helding heeft mij verhaald, dat hij vertrokken is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000328.wav|Het was ons niet mogelijk een oog te sluiten; wij bragten den nacht in de vreeselijkste ongerustheid door. Met het aanbreken van den dag ontwaakte de reus|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002814.wav|Dorre heidestruiken, door den wind voortgedreven, vlogen voorbij en schenen verschrikt voor iets te vluchten, dat naderde|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000584.wav|Dit was alles vol fijne vreugdetjes voor Hedwig. Er was iets zeer zoets in dit verwonderlijk afwezig zijn van schuchterheid en schroom tusschen twee vreemden|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_005430.wav|in hare armen gezien hadden? Zoo zij den dooden Johnny op zijn bedje hadden gezien, zouden zij er begrip van hebben gehad? God zegene de lieve kinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004820.wav|Nu ben ik nog even wijs antwoordde Bella hoog, want ik weet niet wat een secretaris is. Niet dat het er iets toe doet. Volstrekt niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009944.wav|Het was heel hard: heel hard, droevig en ontmoedigend. Daar was mevrouw Newbright, die zich een poosje over haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003204.wav|Het is zoo genoeglijk je tehooren, Jo. Maar ik stoor j e in wat j e tegen Biddy woudt zeggen. Als dat was, zeide Jo, hoe je misschien onder vreemden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000154.wav|zeide hij, de zeden der Arabieren volgende, als zij zeer gemeenzaam met iemand spreken: Broeder! mag ik uw' naam weten, en ook welk beroep gij uitoefent|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000751.wav|Met het nihilisme is geen discussie mogelijk. Want de logische nihilist twijfelt dat zijn tegenpartij bestaat, en is zelfs niet eens zeker of hij zelf wel bestaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001413.wav|O, dochter, die ik bemin, bezorgd is mijn hart om Alkmene's zoon, wien om Hera's haat hard de dagen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000633.wav|de overrompeling der zwaardvegerswinkels hadden tengevolge, dat de met steenen begonnen strijd met geweerschoten werd voortgezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001049.wav|heden verwelkt zijn, die bloemen gelijkende, welke op de straat zijn gevallen, door allerlei slijk bezoedeld en door een rad verpletterd worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002620.wav|daar alles tusschen ons in orde was, dat ons engagement spoedig publiek zou worden, en dat gij dan wel haast zoudt maken om la clef de la cassette in handen te krijgen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000118.wav|Naast haar stoel staand en telkens zich omwendend naar het dressoir, beredderde zij, niet zeer handig, de bijzonderheden van den disch, maakte bordjes voor de kinderen klaar, telde gesneden boterhammen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001844.wav|Ik die voornemens was u te sparen, al moest ik Maurits waarschuwen. Gij, gij zoudt nu de driestheid hebben de beschuldiging te keeren tegen mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005362.wav|Toen ik op zijde sprong, gleed ik uit en viel. Gij hebt mij naderhand gevonden met dien steek en een paar kneuzingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001219.wav|Eene grijze, ijzeren plaat vormde de scheiding tusschen twee naast elkander liggende alcoves, zoodat elk hok drie ijzeren wanden had; de twee zijwanden en den achterwand|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001989.wav|Na enig bedenken sprak hij: Gij belgt u zonder rede, Mevrouw. Wie zegt u dat ik Vlaanderen wil wedergeven; ik heb nog niets aangaande deze zaak besloten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002814.wav|Houd je zwarten smoel, en maak dat je wegkomt! Ja, meester, antwoordde Tom, met vlugge bereidwilligheid opstaande om heen te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005883.wav|Vijg daarentegen was zoo kalm als iets. Zijn bleek gelaat, zijn schitterende, wijd geopende oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000795.wav|sprak ze in zich zelf en zonder den hoed af te zetten ging ze op den stoel zitten, die bij den haard stond|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001138.wav|zeide zij, na hem nog een poos met een vorschenden blik te hebben aangestaard en begrijpende, dat haar nieuwsgierigheid toch niet bevredigd zou worden, 'ik verlaat je dan, ukas! want evrouw zou al niet weten waar ik bleef|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001165.wav|Maar tegen den Heer WESTENDAAL, welke nu spoedig, nadat hij den astogt van den Heer VAN WIERINGEN vernomen had, aanzoek om hare band deed, had zij geene tegenwerpingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000900.wav|waaraan hij altijd dacht, en die hij had liefgehad; haar fijne haast kinderlijke taille teekende zich zoo sierlijk onder het lichte kleedje, waarin ze was afgebeeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005508.wav|Was hij heel blijde? vroeg hij verder. Zou hij niet? Hij danste bijna, toen hij heenging. Is er al wat voor mij gebracht? vroeg hij verder|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003182.wav|Wij zijn hier in een deftigen, in een besloten kring, waar de leden voor de geïntroduceerden instaan; mij dunkt wij hebben hier toch geene gauwdieven te vreezen.' 'Zeker, neen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_006660.wav|iGij kunt mij niet zeggen wat mijn handwerk is, wil ik wedden zeide zij, nadat zij verscheidene keeren op die wijze hare opmerkingen gemaakt had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001100.wav|Welke bevelen zal Uwe Hoogheid mij geven,' vroeg VAN KINSCHOT, met een droefgeestig oog den Stadhouder aanstarende. 'Geene! - volstrekt geene|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002565.wav|VIERDE HOOFDSTUK Voor ik verder ga, moet ik u zeggen dat de jonge Stern gekomen is. Het is een aardig ventje. Hy schynt vlug en bekwaam, maar ik geloof dat hy|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_006972.wav|Hebt gij het pakje, beste vriend? zei de arme Winkle. Ik zal voor alles zorgen, antwoordde Snodgrass. Mik nu maar goed, en schiet hem door zijn arm|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000282.wav|Er was misschien middel daarlangs op te klimmen en in het huis te komen. Maar de buis was in vervallen staat, werd niet meer gebruikt en hing nauwelijks in haar houvasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006752.wav|Gedurendc den marsch zag men haar aan de spits van het regiment op een edelen olifant gezeten, een grootsch schouwspel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001916.wav|Hij was in zijn kabinet, na een druk uur met Ezzera: tal van stukken had hij geteekend, drie proclamaties met den kanselier|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000418.wav|Juist ditmaal viel zij niet uit in ruwe woorden; zij bleef kalm en waardig, maar er was eene uitdrukking van minachting in haar oog, die hem wien het gold verpletteren moest|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_006548.wav|Plotseling werd de aandacht van dit drietal gevestigd op oom Frederik, die uit zijn stoel oprees, met zijn hand op de tafe sloeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000136.wav|Obenreizer keek eerst om zich heen of z jj alleen waren, volgde toen een paar schreden, wachtte en mat Vendale met de oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001481.wav|kleine fraai besneden voetjes, wonderbaar fijne leden en gewrichten, blank vel, dat hier en daar de blauwe zwelling der aderen vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001531.wav|Sedert zes weken nam Marius allengs, trapswijze, iederen dag meer en meer bezit van Cosette. Een ideaal, maar volkomen bezit. Zooals wij reeds hebben verklaard|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003975.wav|en na de kom te hebben uitgedronken kroop ik weder onder het dekbed, waaronder ik nu, ook tengevolge van den wijn, bijna stikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003885.wav|Levendigheid, vlugheid en vroolijkheid van uitzicht, vooral in het bijzijn van toeschouwers, worden hun gedurig opgedrongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000423.wav|en indien gezegde Jonkvrouwe ULRICA met haren vrijen wil gezegden Jonkheer J. MOM tot man wil aannemen, ik mij geenszins tegen hun huwelijk verzet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000371.wav|IJ is niet meer op het land, meneer Den Ekster,' zei vragend de resident op de meesterachtige toon van iemand, die zich overal 'aan het hoofd' gevoelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000016.wav|om je doel te bereiken. Wanneer arme lieden als wij, trouwen willen, zoo is het eerste, waaraan zij denken moeten, of zij ook iets hebben om er van te leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004965.wav|hoewel hare gelijkenis met hare moeder toch zeer duidelijk is. Zij heeft dezelfde donkere oogen met lange wimpers, en haar krullend haar is fraai bruin van kleur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004128.wav|door welks reeten het daglicht heendrong. Een aantal vrouwen liepen onophoudelijk van beneden naar boven, tot in de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003743.wav|die voor beesten het gevoel had, dat de boeren er algemeen voor koesteren: zij begreep niet, dat men aan een hond het eten van een christenmensch gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001663.wav|want ofschoon de grond te dezer plaatse zeer ryk is, kunnen er maar weinigen in. zoo'n doodelijke atmosfeer leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003216.wav|Mijn goede Mortimer, men zou zeggen dat de schoolmeester eene catechizeerende besmetting heeft achtergelaten. Gij zijt van streek door het genus van eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007339.wav|maar, Mark! viel Pinch hierop in, om de vijandelijkheden, die hij aan zag komen, te verhinderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002184.wav|of dat hij voor C. bedankt heeft, omdat hij zich te weinig berekend acht voor hetgeen daar van hem gevergd wordt, enz. Niemand is de dupe van dergelijke verzekeringen|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000530.wav|En bijna vaderlijk, meêlijdend, had Addy hem geklopt op den schouder, en omdat zij nu toch wisten van elkaâr, eens vertrouwelijk met elkaâr gesproken en elkander vertrouwelijk uitgehoord|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_002197.wav|en wat heerlijkheden niet al meer, van het bleekveld en de met rozen omzoomde slingerpaden waren afgescheiden, was het wel veel meer dan een|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002885.wav|Hij opende het koffertje en nam er Cosettes kleederen uit. Hij spreidde ze uit op zijn bed. De kandelaars van den bisschop stonden op hun plaats, op den schoorsteen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001829.wav|Eenige jongens begonnen in de handen te klappen, en hem na te schreeuwen; terwijl anderen hem achterna liepen, en zijn' rug met stukken leder behingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001300.wav|in de buurt van Londen, zoodat ik er heen kon rijden wanneer ik verkoos, en er een paar vrienden vragen, om samen ervan te genieten. Ik raad iedereen aan, die bouwen wil, om met een landhuisje te beginnen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000583.wav|Zijne stem had ditmaal niet die hardheid, waarmee hij soms tot mij kon spreken, maar integendeel iets weeks, iets weifelends, dat mij trof. 'Woorden, Eckbert!' sprak ik met levendigheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000203.wav|Eindelijk wilde hij weer standjes gaan maken en slofte driftig de trap af, maar een inlander, buigend, de rechterhand steunend met de linker, gaf hem een brief|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001737.wav|Een dofheid plots overnevelde den ouden heer. Maar hij hervatte na enkele minuten: - Er is sprake van wonen bij Steyn|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000405.wav|die weer boven komt en een straal water opblaast; maar dat is zijn laatste. De dominee had hem goed geraakt. Hij is dood. Wij verademen. Maar waar ben ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000532.wav|Kan je oogenblikkelijk een telegram voor mij bezorgen? Neen, hij kon niet: het was niet zijn weg uit. Maar zij smeekte het hem te doen|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000044.wav|Toen geloofde de dominé zelf ook, dat het een booze geest was, en liet de koe dood maken. Ze werd geslacht, maar de maag waarin Duimpje zat, werd op de mesthoop gegooid|9861|neutral
+wavs/train_1724_2349_001488.wav|Om toch maar wil te hebben van dat zuurverdiende geld, wou ik trouwen! Tegenover m'en kamer, op de Singel, woonde een mooie, forsche dienstmeid. Daar werd ik vleeschelijk verliefd op. Ik vroeg er, in alle|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_003065.wav|Ik. Zoudt gy dat gaarn zien? Saartje. Wel ja: heel gaarn; twyffelt gy dan, of ik uw smaak in het uitkiezen uwer vrienden ook goed keur; en de Heer Hendrik is immers uw gunsteling, uw vriend|1666|neutral
+wavs/train_2450_11772_000318.wav|door een onleschbaren dorst werd gekweld, dien hij zoo dapper met b r a n d y bekampte, dat men hem op een ochtend bezweken vond, zooals men dat noemt: in zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004107.wav|dat Bella u aannemen wil, uit hetgeen ik in de laatste minuut gezien heb. iGij weet niet, pa, zei Bella, ihoe slecht ik hem behandeld heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007408.wav|eenige kalk of asch van het torentje naar omlaag. In zulk eene akelige stilte jaagt het minste geluid schrik aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001531.wav|Groot is hij niet voor de prijs,' zei Pien beslist. 'Kunnen we daar met z'n zevenen wel op?' vroeg ik, en ik rekende uit hoeveel taartjes ik onopgegeten moest laten. 'U maakt er een grapje van,' zei|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001676.wav|dat men ook zijn beste vrienden soms diende te waarschuwen, als men plan heeft, daartoe by uitzondering eens over te gaan. Zie, u wil ik niet bedriegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001508.wav|en die het geluk heeft van zulk een braven zoon te hebben! Hoe vaart Christoffel's moeder? Heeft de verandering van lucht haar wat goed gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000102.wav|Toen ik bij Omer en Joram kwam, zag ik, dat de luiken dicht waren, maar dat de winkeldeur nog|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001655.wav|De drie beste kalvers hadden zich aan de klaver ziek gegeten, omdat men verzuimd had ze te drenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005733.wav|overal rondziende, nu en dan vragen richtende aan menschen, die er welwillend uitzagen, zoodat wij hopen mochten, dat zij ons zouden te woord staan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001746.wav|Dit, hoop ik, dat gy aan uwe boezemvriendin nog eens zult kunnen zeggen: 'ik ben zo gelukkig met mynen eerlyken goeden Willem, als gy met uwen deugdzamen verstandigen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_001797.wav|maar thans zeg ik u, o vrienden, richt uwe blikken naar gindschen toren, die, o wonder, gespaard in de vlam bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000417.wav|Bovendien, zijne onbewustheid van veel wat hem zelven aangaat, is daaruit ontstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000093.wav|Kobus ligt in de bedstee en slaapt. Hm! en als hij eens wakker werd? Dan hoort de stumperd nog niets|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002252.wav|Of hij haar bij het binnenkomen om verschooning had gevraagd, dat hij haar zoo onverwacht kwam overvallen, herinnerde hij zich niet meer; maar voor alle zekerheid verontschuldigde hij zich behoorlijk, zoodra hij iets kon zeggen, nadat hij had|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_002060.wav|Hebt gij wel eens opgemerkt, mijnheer, zeide een hijgende oude heer, die tegenover Dumps zat, dat als men op een regenachtigen dag in een omnibus zit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003807.wav|om er niet bij te voegen hopeloos — verliefd op een jong meisje, dat zijne verdiensten niet op prijs wist te stellen. Die argelooze jonkman|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000069.wav|en die nog eenen geruimen tijd later slechts eene wetenschappelijke beteekenis had, in onze dagen eene bron van maatschappelijke welvaart is geworden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000094.wav|Nu kom ik tot het critieke punt van mijn redeneering. In een gewoon geval zou een man bij het vervolgen van een kleinen jongen hem achterna ijlen. Hij kon immers weten, dat hij hem gemakkelijk zou kunnen inhalen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008497.wav|Maar ik verzoek u, zeide Stipan en wees in de richting der spijszaal. De heeren traden binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000865.wav|God, lieve jongen, ik eb twee meisjes, die ik over een jaar lanceeren moet. Over wee jaar ben ik misschien grootmama. Ik doe er niet meer an, hoor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000431.wav|Verdedig mij nu tegen mijn man. Cosette!. zei Marius. Maak u boos, vader. Zeg hem, dat ik blijven moet. Men mag in mijn tegenwoordigheid wel spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001415.wav|Alexei zegt, dat hij een van degenen is, die zeer aangenaam zijn, wanneer men ze neemt zooals zij zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002480.wav|terwijl EDUARD iets bromde dat ook 'goeden morgen' moest beduiden. 'Ook een kop thee?' vroeg JOSEPH. 'Dank je.' - Diepe stilte|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000731.wav|Het was zoo: zijn woorden verrasten haar, zij beschouwde hem, niettegenstaande zijn vier-en-twintigste jaar, nog zoo een beetje als haar jongen, als haar troetelkind en. hij dacht aan trouwen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_000481.wav|met wedergekomenen en wederkomenden, van lieden van voorheên, die over alles verbaasd waren, van brave en|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001470.wav|En zij herinnerde zich hare eigene woorden, waaraan hij nu getrouw bleef: zij behoefden elkander immers niet te boudeeren, omdat hij haar bij toeval had ten huwelijk gevraagd en zij, als een meisje dat niet naïef was|1666|neutral
+wavs/train_2450_8076_002542.wav|hetgeen omtrent een uur na den middag het geval zou zijn, of dat wij des morgens vroeg weder zouden afsteken. Over het geheel achtten wij het best te blijven waar wij waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001550.wav|De vreugde, welke de harten der meisjes vervulde, was een zalige aandoening, alleen op haar gelaat merkbaar, vol betrouwen in de plechtige woorden des Priesters vreesden zij niets meer, hun hart liep over van geluk|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_003899.wav|Maar toen we zuidwaarts van dit punt afzagen, smaakten we de zelfvoldoening, die onuitstaanbare rivier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000057.wav|Morgiane bedankte Abdallah voor dien raad, en terwijl hij zich neerlegde naast Ali Baba's kamer, om hem later naar het bad te vergezellen, nam zij de oliekruik, en ging er mee naar den hof|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006591.wav|Edward stond op en stapte de kamer op en neer, terwijl zijn onwrikbare vader een kopje thee slurpte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000329.wav|Ik wou je wat vertellen, zei Ola. Je weet, dat ik een dochter had, die verleden jaar is gestorven, en haar hebben we altijd in onze tent gemist|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006346.wav|noemden Jos ouwe jongen, deden een aanval op zijn tafel en lachten en dronken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005467.wav|Ik wilde ook de plaats terugzien, waar ik het eerst was opgetreden, toen ik de rol vervulde van de knecht van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001595.wav|k heb mijne pistolen weder geladen, en, zoo hij niet belooft oogenblikkelijk door te rijden, zal ik hem bij zijne twee medepligtigen voegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002282.wav|John Westlock glimlachte, maar gaf geen antwoord. A propos, zei Martin; dat doet mij aan iets denken. Wat is uw opinie over|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000183.wav|Ze had nu haar schepen verbrand Ze was nu tegenover hem ver genoeg gegaan Men was nu alledrie vrijwel op een goede hoogte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003707.wav|Willem van Malsem liep wat eenzaam voort, want Jacob Jansz. had hem de burgerlijke schoonheid ontvoerd, aan wier voeten hij, zeker niet zonder eenige berekening des verstands, zijn adeltrots wenschte neêr te leggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000385.wav|en hetgeen ik heb mede te deelen geldt u zoowel als de overigen. Ik ben thands geheel op de hoogte omtrent de gedragslijn, die wy te volgen hebben,' ging zy voort, zonder zelfs te wachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000042.wav|maakte een hoffelijke beweging tegen evrouw, proefde den wijn, en zeide toen, terwijl hij niet met de lippen smakte, maar even de punt van de tong tegen de bovenlip bracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000416.wav|zeker te weten dat het nu met hem gedaan was, omdat Bradbury hem geheel en al uit de gunst van het publiek had gedrongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003541.wav|en, zoo ik de moeite neem, van Brussel te komen om den Heer MOM alleen te spreken, dan kan deze, dunkt mij, op zich de moeite nemen van te zorgen dat ons gesprek ongestoord blijve|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001397.wav|boven grondelooze diepten. ntzaggelijke gedrogten vertoonen zich aan hunne oogen, die het water over mast en zeil blazen. e zee wordt woeliger. en storm steekt op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000649.wav|en toch, toen de tuinman mij voorstelde om bij hem te blijven, begon ik weder eenig vertrouwen in mijn toekomst te stellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004025.wav|Een omgekeerde bierton, waarover een paar planken zijn gelegd, dient hun tot buffet, en prijkt met een stapel grof brood en eene doorgesneden kaas; een mes ligt er nevens, bij wijze van noodiging om toe te tasten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001787.wav|Ketjil nuttigde ook iets, en vertelde daarna, dat hij wilde slapen, aangezien het lichte maan was, en hij het onaangenaam vond daarbij wakker te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000150.wav|Ge zijt in een toestand, die ernstige overweging vordert. De zwaarste vermoedens rusten op u en kunnen tot de ernstigste gevolgen leiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002139.wav|wanneer je den algemeen verspreiden rijkdom van boeken in aanmerking neemt, dien wij thans bezitten, dan zie ik toch minder gevaar voor het te niet gaan van eenig werk, zoo als bij de Ouden, bij wie de handschriften zeldzaam waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004677.wav|een voetbankje en een tafeltje een middelstuk, aan mejuffrouw Bofïin gewijd. Zij waren opzichtig van smaak en kleur|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002891.wav|om u een vaste betrekking te verschaffen, heb ik er echter volgaarne in toegestemd om u te verzekeren, dat een gebrek aan formaliteiten u niet van een goede uitkomst versteken zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001034.wav|Ik ben zijne ongelukkige moeder, mynheer! antwoordde vrouw Nubbles, nederig nijgende, en dat is zijn broertje, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003760.wav|Dat schijnt zoo, oppervlakkig beschouwd,' zeide Buat: 'en toch is zulks het geval niet volkomen. Indien de geheele korrespondentie u werd voorgelegd, zoude het u in tegendeel blijken, dat de uitdrukkingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003382.wav|en daartoe behoort ook de zaak, waarmede gij meent u te moeten bezig houden. Ja, maar dana moet men niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001069.wav|Ik sprak van Eva; maar gij zijt het, die haar geschapen hebt. Gij verdient eigenlijk het patent der eerste schoone vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003847.wav|De hemel vergeve mij, als ik verkeerd oordeel, en geve mij betere gedachten; maar zij is arm|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001115.wav|en wrevelig antwoordden op de aardigheden en laffe gezegden der mannen en deze somwijlen zelfs niet eens hoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000141.wav|Een moeder, bij voorbeeld, zou haar gezegd hebben, dat een jong meisje geen damast draagt. Den eersten keer toen Cosette in haar zwart damastzijden kleed en mantilje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000907.wav|en met hun beiden ging het verkwisten met vervaarlijke snelheid voort. Jarenlang gewoon zijns meesters eigendom|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006523.wav|Nu over het plannetje van Chertsey; wanneer zal het uitgevoerd worden, Bill, wanneer zullen wij een begin maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006164.wav|en toen de punten van aanklacht met verschrikkelijke duidelijkheid waren opgegeven, zag hij zijn advocaat aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007964.wav|Daarin wordt er in het hotel gedineerd met den rechtsgeleerden heer en daarop hebben in behoorlijke opvolging de stemming|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001077.wav|Die zou het haar zeker overhandigd hebben. Neen; want hij zelf zat als verlamd in zijn armstoel, en hij gromde als de post of de bode iets van brieven of pakketten aanbracht. Frits durfde hem met niets meer aankomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000569.wav|hij heeft geen raadsman, geen boodschaplooper of iemand die hem, op welke wijze dan ook, met raad of daad ter zijde staat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000235.wav|Zeker is het, dat na de overwinnaars gewoonlijk de dieven komen. Maar beschuldigen wij den soldaat, vooral den soldaat van den tegenwoordigen tijd niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005165.wav|maar nadat Bella haar hoofdje even had laten hangen, hief zij het op en legde het op zijne borst, alsof die de uitverkorene en laatste rustplaats van haar hoofd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000560.wav|Ik gooi mijn jas op den bok en sjor mijn vrouw en haar meid naar binnen. Het heeft maar een tree|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010671.wav|Haar grootste wensch was door niemand opgemerkt de gevangenis in en uit te gaan en door iedereen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001992.wav|beantwoordde deze vraag, met het verhaal van zijne lotgevallen en die van zijn' broeder Assad. Wees getroost mijn zoon, zeide nu de koning van China|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000819.wav|Nu,' antwoordde Bol: 'bedenk, dat ik mijn gast, die aan mijn zorg was toevertrouwd, niet mocht achterlaten: en het heeft mij vrij wat moeite gekost, hem uit zijn zoete rust te doen ontwaken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001846.wav|en kopergeld voor hen te strooien, en hen te drinken te geven uit die morsige flesschen en kruiken daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000744.wav|Het was een mooi en zacht voorjaar, tenminste ik heb dien lieflijken indruk ervan behouden, hetgeen toch eigenlijk op hetzelfde neerkomt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000427.wav|Het was een schrander man, die veel kennis bezat, maar een laag karakter; een bruikbaar mensch, zooals men dat noemt, en die zich ook werkelijk heeft laten gebruiken om mij af te richten op de rol, die men mij wilde laten spelen in de mystificatie op groote schaal die men|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009459.wav|Ja, ja! antwoordde de heer Boffin. Datu recht geschiede. Roep den heer Rokesmith, voegde hij er tot den bediende bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001904.wav|Het is daar een warnet van straten, stegen, pleintjes, vol van ellendige woningen, waarvan de kamera verhuurd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006708.wav|als hij niet op droog brood zat dat in dien kalmen, gelukkigen tijd nog al eens gebeurde zou het ongelegen komen of onbescheiden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005193.wav|maar zij droeg een zeer laag uitgesneden zwart fluweelen japon, die haar ronde als uit ivoor|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002208.wav|Arm en gauw vergeten! Dat schepsel, Gezant, loopt ons nog altijd achterna, zegt Jasper, omziende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001797.wav|En waarom verwondert u dat? luidde de onverwachte vraag, die hem deed schrikken. Ze kwam van juffrouw Pross, de woeste|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000527.wav|op twee in plaats van op drie pooten, is iets met velletjes en zeentjes, dat saus moet heeten, waar schijfjes ingemaakte komkommers op|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000348.wav|Dat weet gy immers,' zeide zy, vrij bits: 'ik had van morgen reeds hoofdpijn. Buat zuchtte. Dat was niet de wijze, waarop hy gewoon was verwelkomd te worden, wanneer hy by haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000730.wav|Doch ook daar smolten zij weg voor den zonnegloed, en als de toppen, donkergeel en rossigbruin van ouderdom, onder de kussen van den scheidenden zomer huiverden, schudden zij de koude tranen af, als een regen van schitterende|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000821.wav|Van wat de domine sprak over een 'liefhebbende gade', die van zijne zijde was 'weggerukt'; van 'de hand des doods', die haar had 'aangeraakt', van al het miserabele|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002725.wav|Hij was nauwelijks weg, of Martha stak haar hoofd in de kamer en zeide: Mevrouw, daar is iemand om u te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000560.wav|Deconinck zijn Landvrouw volgende, begon haar over vele zaken te onderhouden; met zijn gewoon vernuft en welsprekendheid wist hij voor haar troostende dingen te vinden, en dreef alzo voor een ogenblik het zwart nadenken van haar|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003203.wav|naar de voorbijdrijvende wolkjes te kijken, of naar het gezang der vogelen te luisteren. Ook waren er wilde bloemen, die hij kon plukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000433.wav|Uit deze door oefening verkregen bekwaamheid zijn verscheidene wapenhelden voortgekomen, zooals o. a. dragonders, die tegelijk ruiters en infanteristen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000290.wav|grenadiers grombaarden; hij kneep hen in de ooren, trok hen aan den knevel. De keizer heeft altijd grappen met ons, zeide een|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000709.wav|heel veel. Ik heb nog nooit van een vrouw zoo veel gehouden. Maar spreken, dat kan ik niet. Dat moet je niet van me vergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004013.wav|Lieve grootvader! laten wij morgen uit dit akelige huis vertrekken, en liever langs de deuren gaan bedelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002224.wav|Het gaat zeer goed,' fluisterde hij VAN BEEM toe, 'gij zult haar op die wijze zeker aan u binden.' Dit werkte zoo op het gevoel van den edelen VAN BEEM, dat hij behoefte kreeg met zijne gedachten alleen te zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003293.wav|Hij was niet onvriendelijk, maar wat strak en kortaf, en hij toonde weinig ingenomenheid met dit bezoek. Regina herkende in hem terstond den persoon, die haar in de leeskamer had te woord gestaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008532.wav|in de plaats van diegenen onder de zeventien oorspronkelijke zielsvrienden, wie het ODtzaglijk speet, dat eene vroegere mtnoodiging hen verhinderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001617.wav|Hij zette met snelle schreden, schier met een voorkomen van zekerheid en met de sluwheid van den vos, die een troep patrijzen riekt, regelrecht zijn weg voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001907.wav|op de beide zoo geheel buitengewone barricaden te vestigen, waarvan wij gesproken hebben en die den aard van dezen opstand aanduidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001384.wav|Men mag u hier niet zoo vinden. Van waar komt ge? voor mij valt ge uit den hemel, want ik ken u; maar voor nonnen is het noodzakelijk, dat men door de deur binnenkomt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000541.wav|Toen het portier gesloten was, reed het rijtuig snel langs de kaden naar den kant van het Bastilleplein. Zij verlieten de kade en kwamen in de straten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002522.wav|Ik zei u dit alleen om u te bewijzen dat Majoor Frans de 'heeren en dames' goed in de kaart heeft gekeken, terwijl zij over haar de schouders ophaalden, en dat ik mij zelve aan hen leerde spiegelen en het vaste voornemen vatte mijne onafhankelijkheid te bewaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000659.wav|en keerden terug om wat later op hunne beurt, zonder veel strijds, hunne sterkte prijs te geven en alzoo den weg van Utrecht tot Holland voor den Spanjaard open te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001516.wav|dit dier was woest en ongetemd toen het nog in de bosschen van Indië rondsprong. Eenige weinige lessen van mijn meester hebben hem niet alleen een trap van behendigheid en kunde doen bereiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004181.wav|en dan ontstond er een oogenblik van stilte en men hoorde slechts het klotsen van het water tegen de raderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011443.wav|Zonder mijnheer Vholes daarover te raadplegen, nam ik mijn voogd ter zijde om hem dit voor te stellen, terwijl mijnheer Vholes spookachtig naar het vuur stapte|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001476.wav|Als ze nog maar eens wat aardigs wilde spelen, fluisterde de kapitein mij toe, zoo'n marsch uit Robert le Diable of eens iets uit de Muette; in mijn jongen tijd moest ieder die gaan hooren, daar was nog wat aardigheid aan, maar|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005260.wav|met mijne broertjes en zusjes. Ik ging naar een klooster, en daar leerde ik Fransch, muziek, borduren en wat al meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000666.wav|dat ik hen verbied zich ooit weer hierte vcrtoonen, daar ik niet verlang hen weer te zien en veel minder te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002180.wav|dien haar vader haar had gegeven, toen hij zag dat zij moeite deed om te leeren schrijven. Er was eene stookplaats in het vertrek|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002444.wav|Als hij den predikstoel verlaten had, schoot hij den krijgsrok aan, en vermengde, wanneer de allarm trom sloeg, zich onder de gelederen van zijne spitsbroeders|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001371.wav|gevonden! gevonden! mijn ooren trof, en drie mij onbekende aangezichten zich gelijktijdig op de stoep vertoonden. VIERDE HOOFDSTUK|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_001517.wav|smeekt, beveelt, schreeuwt luid, totdat de hamer neerkomt en wij tot het volgende nummer overgaan. O|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001161.wav|dat ieder jaar in Uppsala gevierd wordt, juist dien avond plaats had. En zoo had Niels Holgersson de studenten gezien, die optrokken naar den Botanischen Tuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004197.wav|Daarna begeeft Veneering zich weder naar den rechtsgeleerden heer, den vertrouweling van Britannië, doet met dien heer eenige kiesche zaken af|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003427.wav|Dat zijn zij ook inderdaad, zeide Mevrouw Shelby, en daarom is het, dat ik de geheele slavernij van ganscher harte haat|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000353.wav|Nooit kwam zij meer in Holland en - meende zij - nooit zoû zij - vermoedelijk - meer haar zuster zien, die zij wist het kind van Takma, nooit zoû zij Takma meer zien, en nooit meer hare moeder. Maar zij bad, voor die oude menschen vooral, omdat zij wist|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_009441.wav|en veiligheid, in het vuur van het oogenblik zijn evenwicht verloor en over de plank heen op de straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_005436.wav|nog groener en geler te doen worden, door in het gesprek met my dikwijls op mijne verwachtingen te doelen; maar ook hiervan toonde hij geene|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000176.wav|Een klein museum in indiaanschen stijl is onlangs in de buurt opgericht; het is reeds zeer belangrijk. Een jong Amerikaansch meisje, Ida Rodgers, heeft het mij allervriendelijkst laten zien|5809|neutral
+wavs/train_2450_3545_001802.wav|Zij komen een schuilplaats onder u zoeken; zij komen opleiding, kennis, Christendom zoeken. Wat zijt gij aan die ongelukkigen verschuldigd, o christenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001070.wav|Thans schepte MARIA, die bij eenen zedigen groet met nedergeslagen oogen, welke echter even de moeder van LIJNSLAGER tegenblikten, de ouders van MAURITS verwelkomde, eenige lucht en herstelde zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003195.wav|ik zal hun de zaak naar waarheid verhalen. Maar nu voort met hem; ik kan zijn gezicht niet langer verdragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000063.wav|en ik had van u verwacht, dat gij voor een' vader, die nooit iets onredelijks van u heeft verlangd, meer inschikkelijkheid zoudt hebben getoond|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000480.wav|Ik ben het volkomen met u eens, antwoordde mijn vader: en wij zullen, geloof ik, best doen, het huis en de aanhoorigheden nog eens te onderzoeken, terwijl de dienaars al de uitgangen blijven bewaken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000213.wav|Zoodra ze geëindigd zijn, erkent men, dat het menschelijk geslacht ja hevig geschokt is geworden, maar ook, dat het is vooruitgegaan|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001089.wav|Eerst echter wilde ik u vragen, ronduit vragen, of gij een humorist zijt? Ik denk het half, omdat het tegenwoordig zoo ijselijk aan de orde is|496|neutral
+wavs/train_2450_9336_001545.wav|die in elke boot steeds aanwezig waren om de voeten en beenen der reizigers, die overgezet werden, tegen het overslaande water te beschermen, hadden ook hunne voeten en beenen droog gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004367.wav|en eene vriendin in de Sjouwerlui zal vinden. Herinner haar dat zij juffrouw Abbey kent, en weet welk thuis en welke vriendin zij hier vinden kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004558.wav|Ja, daar zat zij, alleen kaart te spelen, maar zoo stil, alsof zij vreesde zijne rust te storen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000406.wav|sliep niet; zij hoorde en hoorde ook niet, zooals men immers in deze wereld moet doen, om rustig en kalm te leven; maar aan haar andere buurvrouw moest zij het toch eens vertellen|2506|neutral
+wavs/train_2450_9234_000261.wav|en dat deze zijne neiging te gevaarlijker was, door de onbeperkte magt van zijnen medeminnaar, die zich gewis niet ongestraft zou laten honen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008417.wav|Hoe durf je die flesch te breken? zegt Cuff tot den kleinen schelm, terwijl hij een cricketpaaltje boven diens hoofd zwaait|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001361.wav|Ik zou blij geweest zijn, als ik u daarmeê had kunnen helpen, zei de jongen, maar ik zal wel nooit veel macht onder de menschen krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000736.wav|in haar pogingen niet geslaagd om haar gunsteling, den officier der lansiers, in Marius' plaats te dringen. Theodule had als plaatsvervanger geen geluk gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000728.wav|als voor u een misslag in een opdracht te begaan. Phelps borg het kostbare document in den binnenzak van zijn jas weg. Ik heb den moed niet u verder in uw ontbijt te storen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000441.wav|en aan hun linkerhand het Gemeenelands Huis, dat in vroegeren tijd den naam van het Huis ter hart gedragen had. Hier herinnerde zich de Heer WYNSTOK, hoe hij wel van zijn' Grootvader gehoord had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002149.wav|met de rijkdommen en schatten dezer aarde te stellen hebben, met eene offerande van zoovele kostbaarheden en zulk een zwierigen opschik en tooi zouden gediend zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003283.wav|Helding, de anders zoo kruipende, vreesachtige, afhankelijke slaaf van de grillen zijner meerderen, dwong thans, met het hoofd omhoog, den arm gebiedend uitgestrekt, zijn voormaligen patroon hem te volgen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3478_000037.wav|Eindelijk zagen wij in de duisternis de twee lichten van een tilbury, die stond nabij de herberg, en kort daarop hoorden wij het geratel van het rijtuigje, dat in woedende vaart verdween in de richting van|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000503.wav|Eindelijk naderde het gevaarte voor het leger. Terwijl veel vrouwen en kinderen door de gelederen heendrongen, om hun echtgenoot of hun vader te omhelzen, ontvouwde zich een schriklijk toneel voor het midden der scharen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003125.wav|nog iets, baas Venus, waartegen ik evenmin zal opkomen. Hij, dien ik niet noemen wil, laat zich gemakkelijk bepraten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000395.wav|In de huisgang klonk een voetstap: de kantoordeur werd geopend en met een deftig: goeden morgen, heeren! verscheen de procureur Verhagen op den drempel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000077.wav|en kwam daar in de avondschemering, ongeveer een uur na zonsondergang, aan. Hij ging de poort door, en regelrecht naar Ali Baba's huis toe, met het doel, bij hem aan te kloppen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006272.wav|Langzamerhand herstelde zich de vorige stilte; men vroeg hem of hij iets te zeggen had. Hij nam zijne luisterende houding weder aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009507.wav|Of ik zou u een mooi handvatsel op die kruk kunnen maken, als die van den persoon is dien gij uw vader noemt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001003.wav|en zij heeft mij toen een dergelijk voorstel laten doen, dat ik verworpen heb uit familiehaat, uit zucht om haar te contrarieeren, en allermeest omdat ik het denkbeeld niet verdragen kon voor háár, juist voor háár plaats te moeten maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000850.wav|ij het vertrek van bemerkte hij ook, dat hij nog twee dagen in nkhuizen dacht te vertoeven, terwijl hij de vrijheid verzocht, om zijn bezoek nogmaals te mogen herhalen, hetwelk hem gunstig werd toegestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001656.wav|Toen ik mjn voorplaats binnentrad, meende ik werkeljjk dat er een donderslag zou neervallen, en de bestrating opbreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004308.wav|Waar denk je aan? Zeg mij alles. Ik denk, dat je mij niet kunt beminnen. Waarom zoudt ge mij beminnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010600.wav|zegt Guppy, tegen zijn kameraad knikkende. Mijn beste heer, roept grootvader Smallweed, wilt ge mij eene gunst bewijzen? Zoudt ge zoo goed willen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001926.wav|Deze mijnheer Frank Cheeryble was wel, zooals men uit het pas voorgevallene kon opmaken, eenigszins driftig en opvliegend van aard|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005608.wav|Achter de deur hoorde men schreden; de kindermeid fluisterde verschrikt: Hij komt! en reikte Anna haar hoed aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000684.wav|die op de gewone stervelingen met een glimlach van verachting nederzien en niet tevreden zijn met een dagelijksche bestemming: een dier|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001415.wav|Het ging dus wel met Gerrit en Adeline, maar toch voelde Constance ook zich wel wat ver en vervreemd van dien broêr, zelfs al kon Gerrit zoo aardig de herinneringen ophalen van vroeger - toen zij speelden in de rivier te|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001514.wav|om de veertien dagen van zeven tot tienen, als tante Bet naar haar gezelschapje was waar ze kleeren maakten voor arme kraamvrouwen; en dan werd er tusschen tante Mientje en de naaimoeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002080.wav|laat uw lompen vrijer gerust aan zijn lot: de Schout zal wel weten wat met hem te doen: kom, geef mij een arm: ik zal u brengen waar gij wezen wilt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001061.wav|Ik heb er des niets tegen, dat Coo zin in my heeft, als ik hem maar kan bezigen tot alle die wissewasjes, waar toe ik een geschikt Huisknegt zelf te goed acht. Geeft hy zich daar airs op? dit is wel zeer tot zyn dienst, maar dan is hy des te zotter|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_001316.wav|zij wist, dat in deze amusementen zekere jonge vrouwen een rol spoelden, en dat was haar volstrekt niet naar den zin|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002049.wav|en diens aanhang te werpen en luid op het sluiten van den vrede aan te dringen, waartoe hy bleef verzekeren, dat Koning Karel hoogst genegen was van zijnen kant mede te werken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001594.wav|De vloed van menschen stroomde in twee tegenstrijdige richtingen voort, zonder, naar het scheen, ooit te zullen stilstaan of verminderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000580.wav|ik heb nog nooit op een harp gespeeld! - Jules, schei uit! riep Amélie schel. Je maakt me zenuwachtig met dien onzin. Schaam je toch voor meneer Quaerts|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005129.wav|Bij al wat heilig is! riep vader Syard, zich voor den Bisschop nederwerpende! Hoogwaardigste! zoo u het vreeselijk geheim bewust is, verscheur dan het hart eens vaders niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003650.wav|De man ging niet verder, want Sikes wierp met een verschrikkelijken vloek de tafel omver, ontrukte den man zijn hoed en ijlde het huis uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001110.wav|eene verbittering, nog gescherpt door heimelijke ergernis over de losheid en fierheid, waarmede deze zich van zijn bestraffend onderzoek had afgemaakt; een gloed, dien hij zelf hield voor een heiligen ijver, waaraan hij moest botvieren|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000889.wav|moest blijven; hij had zoo gaarne Eve hierin geraadpleegd. En meer en meer zag hij met fronsende wenkbrauwen en knippende oogen naar henbeiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005193.wav|Capi stond in het midden en hield onbeweeglijk de oogen op mij gevestigd. Het oogenblik was gekomen om hun de uitlegging te geven, die zij wachtten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000382.wav|Hij had een zak meegenomen; dezen vulde hij met zooveel goud als hij meende, dat een paard dragen kon, en keerde daarna naar de stad terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001392.wav|Als ik moeder Barberin ging opzoeken, kweet ik mij tevens van mijn schuld; toch kon ik haar maar zeer weinig en lang niet voldoende mijn dank bewijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002892.wav|welke de lijkstaatsie volgde, en zich over de geheele lengte van den boulevard aan den stoet mededeelde, ontstond een vreeselijk gedrang|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000162.wav|Alls net vroeger ooiit den gloed van het vuur gevoeld heeft, schijnt bet toch niet dikwijls geweest te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001310.wav|Ze sloeg de vleugels uit, maar ze kwam weer terug, streek met den snavel een paar keer op en neer langs Duimelot, en vloog toen eindelijk weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000094.wav|de dief het uit louter vermetelheid gedaan hebben? Of deed het iemand, die bij den dief was, ten einde de misdaad te beletten? Of was het|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008113.wav|Stel u onzen overleden koning George III voor, toen hij den opstand van de Noord-Amerikaansche kolonien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000412.wav|en vermoedden volstrekt niet het bestaan van een lang, bestraat pad, dat tusschen twee muren kronkelend door hun moestuinen en boomgaarden liep|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000855.wav|En wat zoekt ge hier nu? vroeg de vader, en zette zich aan den anderen kant van den haard op een stoel neder. Wat zoekt ge hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004776.wav|Bals, concerten, redevoeringen, de damestoiletten, de hotels, alles verried de belangstelling voor de Slaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001538.wav|Zeg dat nu niet alleen om een enkel voorgevoelen, dat ik zelf dwaas vind. Wat is er anders voor raadselachtigs in me.|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001715.wav|Enigen van hen droegen kruisbogen, anderen knotsen; doch de meesten hadden geen zichtbaar wapen. Jan Breydel stond in het diepste van het kleine woud, met de meesters van het ambacht te beraadslagen langs welke zijde van het slot men de aanval wagen zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000727.wav|de vriendelijke Aarde had er voor gezorgd. De drenkelingen werden in hunne Weeren begraven. Om aan de oogenblikkelijke behoefte aan doodkisten te voorzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003608.wav|Inplaats van den tak weer op het vuur te werpen, toen die vlam had gevat, hield hij hem in de hand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001259.wav|Op de console speelden hare vingers met de orchideeën in een Venetiaansch glas. Zij was nog wat bleek, maar beheerschte zich, hoewel haar hart klopte, haar borst hijgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001512.wav|om niet buiten noodzakelijkheid van de op handen zijnde reis hunner zonen te reppen, daar het roeren van die snaar aan de beide moeders en zijne dochter MARIA onnoodige droef heid veroorzaakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001492.wav|Ik wilde niet, dat ge hem kreegt. Maar ge zult zeker kwaad op mij zijn, wanneer wij elkander straks wederzien. Men ziet elkander immers weder, niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000331.wav|Ik geloof dat er een vloek op u rust. Ik zal u heden den dag verlaten. Ja, ik zal dat arme|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005642.wav|een kleermaker had hem aangeklaagd en wilde hem achter slot brengen. De overste van zijn regiment had verklaard, dat hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001068.wav|Een zoon van VELASCO zoude een kleedje gedragen hebben, door mijne handen vervaardigd?. Een kleedje, voor mijn zoontje, mijn' lieveling, mijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000508.wav|Buiten, op de trap, kropen de oppassers bij elkaâr, luisterden zij, fluisterden zij; schuw omkijkend naar hun heer, die schreef, een frons van werkaandacht tusschen zijn brauwen|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_000885.wav|Zie daar, zo ongevallig is het leven; zo dwaas zyn onze ontwerpen. Nog geen uur geleden meende ik u te melden, dat ik van oogmerk was, om u by de eerste gelegenheid eens te komen zien, en met my een gehelen dag mede te nemen|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_001723.wav|dus zal ik u in gedachten houden, en dat zal mij goed zijn; want om de waarheid te zeggen, ik heb mijne redenen om geen al te hoogen dunk te hebben van uwe soort. Wonderlijk schepsel|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001570.wav|en toen hij zich omkeerde, zag hij een heele schare menschen de laan opkomen. Hij sloop gauw achter een waterton, die toevallig bij de poort stond, en verstopte zich daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008323.wav|hoe kunt gij u verlagen tot het gebruiken van zulk een werktuig ? Ik heb u gezegd, was het antwoord met dezelfde flikkering|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002362.wav|zag men haar van naderbij, men gevoelde zich nog meer door haar bevalligheid opgetogen: hoorde men haar spreken, men werd verrukt door de welluidende muziek van haar stemgeluid|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000204.wav|Ik bestudeerde zijn gemaakte gesticulatie, ving galmen op van zijn klankvolle stem en toch wisselden we samen niet eenmaal een zwijgende groet, wanneer we elkander toevallig op straat ontmoetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003385.wav|Hij besefte intusschen, dat hem zulks niet zoude kunnen gelukken, dan ten koste zijner meest geliefkoosde uitzichten; maar gelijk de schipper, die een rijke lading overboord werpt om zijn schip te behouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000148.wav|Ik bid u, zeg mij toch wat u deert? Zware hoofdpijn, gaf ik ten antwoord, de ware oorzaak van mijne ongesteldheid verbergende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001627.wav|Wij moesten de zaak nu maar dadelijk in rondvraag brengen. Wie voor de overgave is en dus in den geest van deze brieven gehandeld wil zien, hij sta op en spreke|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002828.wav|Hij begreep zich zelven niet meer. Hij was van zijn eigen bestaan niet meer zeker. Zelfs de beweegredenen zijner daad ontgingen hem; hij had er slechts de verbijstering van|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000730.wav|ing men naar den schouwburg, naar bals of koncerten, niemand, ook zelfs de gedetermineerdste rooker, die, gedurende den tijd dat hij er doorbracht, zich niet van zijn liefhebberij moest en kon spenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001084.wav|en kon wedyveren met ieder ander op den Cours de la Reine, die toenmaals als pantoffel-parade in de mode was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000532.wav|verzwaarde dreiging den vraagtoon. Wel was ook Aleida de moed ontzonken. Doch zij wilde de schuld niet aanvaarden - niet, uit liefde voor Wedelaar; niet, uit moederlijk zelfbehoud|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001176.wav|Het is vreemd, het is of het leven drukt op hen allen neêr, en of zij te klein zijn, te zwak, om onder dien last voort te kunnen gaan. Zeg mij, Constance, hoe is je jongen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002887.wav|Ik gaf geen antwoord, maar dat belette hem niet voort te praten; en zoo vernam ik, wat ik u hierboven meedeelde. 'Hoe weet gij dit alles, George?' vroeg ik; 'het is toch niet waarschijnlijk, dat men u in het geheim zal hebben genomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000668.wav|en hoog op kronkelde, op den top van den Oita. Over heel den berg heen galmde de ontzetting en huilde op de smart der duizenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003859.wav|Wie eenige landgoederen daar bezoekt en getuige is van de vriendelijke toegeeflijkheid van sommige meesters en meesteressen, en de liefderijke trouw van sommige slaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001733.wav|Gij kent mij, en gij weet, dat ik niet alzoo zou spreken, indien ik geen gewichtigen grond voor mijn zeggen had. Met uw verlof, zeide de Hopman|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000429.wav|Men hoorde nooit harde geluiden of ruw lachen, men bemerkte nooit iets grofs of onreins, men rook nooit slechte geuren, men voelde nooit guurheid of rauwheid of scherpte|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_000615.wav|zeker mynheer, antwoordde Eosa. Waarvoor ik, hernam de heer Grewgious, zich met eene hoofdbuiging naar het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001654.wav|Ja Sire, antwoordde de arts, ik vlei mij daarin met Gods hulp te zullen slagen, en reeds morgen zal ik er de proef van nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002295.wav|ij achten het noodeloos, in verdere bijzonderheden te treden aangaande hetgeen er op het bezoek verhandeld werd: genoeg, dat het voor icolette, die er zoo tegen op had gezien, zoo gelukkig afliep als zij had kunnen wenschen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000356.wav|Die saaie Botwater, zoo'n versteende ambtenaar van den echten stempel, een vreeselijke kloen, en dan die winderige muziekmeester Van Sterren. Dat wordt dan allemaal familie van je. Erfooms zelfs|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002116.wav|Zij kroop op handen en knieën van onder de tafel, verzekerde zich nogmaals dat men haar niet gadesloeg, schoot toen ijlings naar de pop|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000019.wav|de tonen eener zachte melodie, of het geruisch van water op eene eenzame plaats of de geur eener bloem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001184.wav|geheel door de teedere aanvalligheid van zijn nichtje Evangeline betooverd scheen. Eva had een spierwit hitje, haar lieveling|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000307.wav|en het zou ook weinig de moeite geloond hebben, als wij toen het open pad hadden gevolgd, dat ons naar een boerenhuis zou hebben geleid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000364.wav|Mijnheer Madeleine liet den advocaat-generaal niet uitspreken. Hij viel hem op een kalmen doch tevens nadrukkelijken toon in de rede. Ziehier de woorden, die hij sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008073.wav|Verder ziet hij dikwijls bezwarende brieven als bewijzen aanvoeren, hetgeen hem aanleiding geeft om te bedenken, dat het schrijven daarvan eene domheid was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001478.wav|In de geheime werkplaatsen der kwezelarij is men altijd nieuwsgierig naar een schandaal. Zij was dus ook brandend van nieuwsgierigheid om er iets van te vernemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000753.wav|De eerwaarde Deken is het tot op zekere hoogte met hen eens, doch wil dat niet zoo onvoorwaardeliik|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000295.wav|Boekdrukkers en uitgevers zijn al te dikwijls onderdrukkers van het talent, die der maatschappij door hunne inhaligheid meer schoons onthouden dan bezorgen|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000051.wav|waarvan zij u des morgens de bewijzen komen vertoonen op uw bed. De donkerheid alleen maakt een einde aan de vreugd, waarin het middagmaal slechts een kleine pauze teweegbrengt|2506|neutral
+wavs/train_1724_4315_000740.wav|hoewel dit een weinig beduidend wapen was tegen een of meer personen, die mede gewapend zouden zijn en die, nu zij eens zoo ver gevorderd waren, in hun opzet moesten slagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001650.wav|en nadat men een paar weken gewacht had, in welken tusschentyd zij met haar nieuw verblijf bekend werd gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000726.wav|Ik vraag hem: zijn dat de letters? Hij antwoord, of liever hij knort vrij onverstaanbaar van ja, en weg is hij.' - 'En hoe zag hij er uit?' vroeg Hoogenberg|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001160.wav|Toen dat gefluister den heer Wilding ter oore kwam, nep deze, met zijne gewone goedhartigheid, Jozef naar voren|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000088.wav|Ik zal mijnheer zelf de eer aandoen, hem naar zijn boudoir te geleiden,' zeide JACQUES zalvend. 'Ik u vermoorden? met geene hand zal ik u aanraken dan om u goed te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001806.wav|dat was eigenlijk het merkwaardige van het geval, en dat ze mee opstond toen de koning binnenkwam en dat ze meezong met al de menschen, heeren en dames, grooten en burgers|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001677.wav|Ja zoo, dat is waar. Er is, daar in de City van Londen, nog een eigendom van ons, dat tegenwoordig nagenoeg is wat Het Verlaten Huis toen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000871.wav|waardoor mij plotseling alles werd opgehelderd, wat vroeger in het duistere lag. Ik vertrok op het eigen oogenblik met den pachter, om in persoon met zijne dochter te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000573.wav|De luitenant, die zich zonder een voet te verzetten recht had opgericht, zakte weer in zijn zetel neer. Bertha was reeds vooruitgegaan naar de deur toen Fokke tusschenbeiden kwam|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_001183.wav|Boven den schoorsteenmantel stond een zwart berookt beeld, en boven de gevangeniskooi hing eene smerige klok|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001729.wav|Nevens hem, aan de rechterzijde, zat de grijsaard Sigis, Koning van Melinde; de ouderdom had zijn haar verzilverd en zijn hoofd voorover gebogen, nochtans wilde hij bij de slag tegenwoordig zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000622.wav|Eerst heden had Tell dit vernomen, en de gedachte daaraan deed hem zijn' tred vertragen. Opeens echter ontdekte hij, dat het weder plotseling zeer veranderd was|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000174.wav|Laurie begon dus te spelen en Jo luisterde, haar neus begraven in heliotropen en theerozen. Haar achting en bewondering voor die jongen van hiernaast stegen ten top, want hij speelde bijzonder goed en nam volstrekt geen airs aan|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_000896.wav|omdat zij zelve dat wel zeggen zoû? In waarheid vreesde zij Urania's opinie. Haar hinderden de oneerlijkheden van het kleine leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000110.wav|Zij wenkte den heer HELLEMANS en verzocht hem, dat hij haar in stilte geleiden zou naar het aangewezen arme hutje van den ongelukkigen misdadiger|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002040.wav|Zoo zou het een gezellige partij worden, geheel en al een onderonsje, zonder vreemde menschen, waarvoor men maar een lastig decorum zou te bewaren hebben gehad. Marie deelde uit een groote mand kersen telkens een handvol uit, aan wie maar wilde|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_001055.wav|Plicht, genegenheid, alles verloor hij uit het oog. Ik had nooit gedacht, dat Edward zoo stijfkoppig, zoo ongevoelig kon zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_012717.wav|om haar plaats in te nemen, en stak haar hoofdje met blonde krullen tusschen de gordijnen uit, om te zien wat er verder zou gebeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001871.wav|De meid ging heen en het was, zooals Boon gedacht had. De Burgemeester stond hem terstond te woord. Ja, hij deed meer dan dat.|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001153.wav|Zij zeide eerst lang daarna, hoe moeilijk die taak was; welk een gemelijke patient de joviale oude dame was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000467.wav|aan den anderen kant, dat het een Oostindievaarder was van duizend, dan zouden zulke masten|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000059.wav|Maar er was geen enkele pot, die niet zou geweten hebben, wat hij kon doen en hoe deftig hij was. Ja, als ik gewild had, dacht iedereen, dan had het een recht vroolijke avond kunnen worden|2951|neutral
+wavs/train_1724_1878_002116.wav|Dit kan ons echter geen beletsel zijn, want mijn kunst zal u de ouderdom die u ontbreekt, in weinig ogenblikken geven. Wat wil dit zeggen, Vader, kunt gij mij ouder maken dan ik ben|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_002019.wav|a mijne moeder! ja mijne moeder! gij hebt gelijk. ik ben achterhoudend in dit stuk, maar ik wil het niet langer voor u zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009414.wav|zwijg! Hoe durft gij door dergelijke woorden den schijn te wekken, dat gij mijn karakter niet kent|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000544.wav|Menig gelukkig oogenblik hadden zij er samen doorleefd; in den aanvang slechts de warme uren van den middag, later bij voorkeur den zoelen zomeravond, ten slotte wel eens den ganschen dag|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_000831.wav|in de zegepraal van de wetenschap, vooral als dat den toestand van een geheel onontwikkeld land zal veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002615.wav|De woeste, strakke blikken der strijders richtten zich op het einde der straat. Een kanonstuk verscheen. Artilleristen dreven het stuk voort|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001534.wav|De nuchterheid van z'n opvatting kwam gedeeltelyk voort uit het vreemde der uitdrukking: massa. Dat oom Sybrand zich hiervan bediend had in oneigenlyken zin, en dat Sietske's vertaling niet zeer korrekt was, doet hier niets|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_000087.wav|en wat uwe veiligheid betreft, Rudolf, ik sta in voor mijn neef, jonker van Zonshoven. Gij kunt hier gerust zeggen wie gij zijt. Hij zal woord houden als hij stilzwijgendheid belooft|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000726.wav|die zij van het andere zoldereind had aangetorscht. De donker paarsche bouffanten van Jan en Robert volgden, waarbij hunne grijze met wol gevoerde handschoenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006354.wav|aan als wilde hij hem zeggen, dat het hem aangenaam zou zijn, i indien hij het tegendeel kon verzekeren. Ik ben het, herhaalde de Draaier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000347.wav|Die toeloop verminderde evenwel met elken dag, want, was het water wel iets hooger dan het gewone zomerpeil, toch was er geene sprake van dat de weilanden onder stonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000018.wav|Een waas van bloemenlucht en warmte drijft tusschen de bladeren der kastanjeboomen, of zweeft er doorheen tot in de openstaande ramen van het zacht rose getinte heerenhuis. In|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001578.wav|Als u iets noodig heeft, gelief dan over mij te beschikken. O, neen, ik dank u, antwoordde Dolly. In het begin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000300.wav|En gij, antwoordde de leeuw, schroomt gij niet inbreuk te maken op onze door een' eed bevestigde overeenkomst, dat wij elkander nimmer zouden hinderen of|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002739.wav|Arme Vincent. haar zorgen troostten hem nu. alleen, zoude hij er niet te veel voedsel voor dien hartstocht uit putten, dien hartstocht, die toch hopeloos moest blijven, daar zij van niemand anders dan van heur Otto houden kon|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_000746.wav|Allan ziet hem verwonderd aan, maar ontdekt onder dit vreemde gezegde toch een spoor van werkelijke beteekenis en goede trouw. Hij wacht geduldig op een duidelijker antwoord; en|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001803.wav|Tusschen het raam en den schoorsteen stond een ouderwetsche noteboomhouten kast, waarvoor weinige jaren later, toen de ouderwetsche meubelen weêr in de mode kwamen, door een opkooper vijftig gulden geboden werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008123.wav|en nog een, zeide Tanja, komen u te gemoet. Wie is die andere? Zoo'n rare heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003027.wav|dacht hij weder en werd plotseling weer koel, keerde zich om en verliet de kamer. Toen hij in deur gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005790.wav|Zie ook eens, of men er de nieuwe waschtafel in gebracht heeft. Best, ik ga er heen, zeide hij en kuste haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000407.wav|stak hem eene zijden beurs toe, die gevuld was met geldstukken. Maar Fulco werd plotseling doodsbleek en trad verschrikt achteruit. Wat is dat? stamelde hij. Is dat mijn loon|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000319.wav|Terwijl hij mij dit mededeelde, stortte de ongelukkige vader heete tranen, en ik werd hierdoor zoo bewogen, dat het mij onmogelijk was aan zijne diepe droefheid weêrstand te bieden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001956.wav|behangsels van lazuur fluweel met gulden leliën doorwrocht, daalden van dezelve aan beide zijden tot op de grond, en een tapijt met goud- en zilverdraad doorweven lag voor de trappen van die rijke zetel|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000481.wav|dat hij dus aan geene zoo vreemde als onbillijke eischen konde voldoen; maar het kasteel zijner vaderen tegen geweld en overlast verdedigen zoude|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000170.wav|en evenzeer, dat jij liever je pijp zit te rooken en je borreltje te drinken, dan je bediening waar te nemen; maar zoodoende verzuim jij je plicht, laat hem den zijnen verzuimen, en bederft hem door je voorbeeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006238.wav|Reeds twee dagen was zij in Petersburg geweest en de gedachte aan haar zoon had haar geen oogenblik verlaten, maar nog had zij hem nergens gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000287.wav|Ik heb er van gehoord, antwoordde Oblonsky. Men zegt, dat hij gravin Lessabow geheel heeft genezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000553.wav|en de voorgangers van de beschaving van het jf menschdom. Laat ik u vragen, mijnheer, en hierbij stampte hij met zijn stok op het dek|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002664.wav|Het groote motief, de groote levensimpressie, geserreerd in zijn tooneelkader van enkele uren, en, dat in een meesterlijke optiek, zoû weêrgeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000088.wav|ging zij haastig naar beneden, om zich bij Mevrouw Jennings te verontschuldigen, dat zij niet kon medegaan, omdat haar zuster ongesteld was. Mevrouw Jennings nam het excuus, terwijl zij over de reden ervoor haar goedhartige spijt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_000919.wav|Hier is de brief, waarover ik spreek. Vanmorgen om negen uur is die door een vrouw aan mijn karttoor gebracht, voordat ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002411.wav|kantelen aan een zij over, dat het rijtuig een hoek van vijf en veertig graad beschrijft, en blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001907.wav|Terwijl Obenreizer sprak, wees hij naar de brug en keek hij Vendale aan, met eene zeer zonderlinge uitdrukking op zijn gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000388.wav|en zich nooit behoefde te vertoonen aan dit hof, waar zijn plompheid en woelzucht ons van gedurige schaamte zal doen blozen, zoo zij ons niet in ongeval brengt|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000756.wav|Het rijtuig van Jorg, sloeg, na eerst lang denzelfden weg gevolgd te hebben van dat der Herwijnens, een zijpad in dat naar de onderneming leidde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001700.wav|Zij zette zich naast zijn fauteuil, met een snellen blik over de papieren, geïnteresseerd door al die getallen, die zeker den staat van het fortuin van papa en dat van oom Daan weêrgaven|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_002981.wav|Maar is het waarlijk de Fries? vroeg Claes Gerritsz, nog steeds ongeloovig. Ken ik dan de wapenrusting met de zilveren sterren niet, die ik zelf geleverd heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000720.wav|bloedkoralen oorbellen, bloedkoralen doekspeld, en zelfs van een ring, met een zeer grooten ronden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002042.wav|Verlangend den zeedienst te verlaten, die hem sinds lang tegenstond, wilde hij van eene nonactiviteit die hem opgelegd was gebruik maken, om naar een anderen werkkring rond te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000522.wav|en was blijde, dat hij dit gedaan had, toen hij zag, dat de vreemdeling, zonder een woord te spreken, de deur op het nachtslot draaide|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000358.wav|Wat heeft men gedaan met al het stof van den zomer, en met al de modder van den winter, met al de akelige lanen van kleine boomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005941.wav|Hoe dikwijls ben ik des nachts met schrik wakker geworden, terwijl ik in een benauwden droom een rood schijnsel door het raampje zag vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001951.wav|den stoffigen weg langs, zich steunende op den steel zijner spade, maar waagde hem niet te naderen, daar ik zijn toorn vreesde. Niet anders|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004152.wav|de schetterende krijgsmuziek, die zich van tijd tot tijd liet hooren, vermoeide het hoofd en prikkelde hare zenuwen, zonder haar uit den kwellenden gedachtenkring op te heffen, waarin zij bleef ronddraaien|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002585.wav|Mijn Kroonprins, die wakker wordt en om mij roept. God geve mij kracht, mama. Valérie|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009759.wav|en wanneer hij bukken moest, en wanneer gaan liggen, en had duizend kunstjes, die boven het trage begrip van den gedoemden Bradley verheven waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001664.wav|Haat gij mij dan tot het einde, o liefdelooze zoogmoeder, wier melk onwetend ik zoog door Athena's zorg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000301.wav|nog hooger echter steeg hun verwondering, toen zij aan hunne goudzakken een belangrijke vermindering ontdekten. Wij zijn verraden en verloren, sprak de hoofdman|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002965.wav|den Ritmeester Buat nog een paar reizen gesproken, en in gezelschap van zijn beide neven van daar vertrokken was. Tot aan Rozendaal hadden zy het geleide der verkenningstroepen gehad; na een half uur in de herberg|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001268.wav|Maar eer ik het vergete, ik kan u niet genoeg zeggen, hoe verheugd en dankbaar ik ben over de allerliefste ontvangst, die haar vanwege Mevrouw van Eylar is te beurt gevallen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000624.wav|Dit zullen de Fransen ondervinden. Ik gevoel mij geen dertig jaar oud, en mijn mannen dan, o hemel! Wacht maar, Edelheer, totdat het bloedig uur gekomen zij, en let maar eens op de witte Leeuw van Gent hoe gij de Fransen zult zien vallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_007383.wav|De meeste leden van het gezelschap hielden dit voor een heel gelukkigen inval, en gingen een voor een naar de naastbijzijnde tapperij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004311.wav|Sommigen riepen hem toe om de vlucht te nemen; anderen wilden hem insluiten, opdat hij niet zou gevat worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001627.wav|arme, onkundige, zwarte ziel niet geleerd had zich op een hooger standpunt te verheffen en de zaken in het algemeen en met ruimen blik te beschouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000666.wav|Marius, zonder voedsel, koortsig, allengs alle hoop verloren hebbende, verzonken in smart, de treurigste schipbreuk van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000696.wav|Ik denk dat Leeuwke de boodschap niet goed heeft overgebracht, of wel, dat hij door den Spanjaard is opgelicht! En, duid me deze vrijmoedigheid niet ten kwade, Overste|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000613.wav|Hij ging bij Lientje zitten en betoogde dat zij zooveel zoetigheid niet eten moest, en hij beloofde haar wat moois als ze het wilde laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005317.wav|Jonas verliet zijn plaats bij het raam en kwam naar Montague toe. Hij keek dezen niet aan, want dat was zijn gewoonte niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002246.wav|oogde beide Heeren zuchtend na. Nog wist hij niet recht, hoe hij over den Ambtman moest denken, noch aan welke beweegredenen hij deszelfs vreemde handelwijze moest toeschrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002130.wav|en menschen, die nooit pret hebben en doen alsof: van alles, zie je, van alles. Hij schetste ze verder af, met een oppervlakkige beweging van zijn hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008218.wav|toen er aan den overkant der brug twee heeren voorbijgingen. Ziende waarmede Barnaby bezig was, bleven zij staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001226.wav|daarom ben ik nog geen slecht musicus. Toen ik dit hoorde, zag ik Mattia bezorgd aan. Wat zou hij antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000996.wav|onnadenkend en zelve aan geenen regel gewend, was het niet te verwachten, dat de bedienden onder haar bestuur anders zouden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000503.wav|Maar van Herwijnen bleef het hoofd schudden, hij had spadille, manille, derde, met twee heeren derde. 'Nooit speel ik sans|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000674.wav|Hoe! zeide Deodaat verwonderd: van waar kent gij hem? Ik? herhaalde Reinout, verrast: dat is te zeggen. ik heb het gehoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001265.wav|Obenreizer stond in het midden van het vertrek, met zijne duimen in zyne vestzakjes, en werd vliesachtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000902.wav|en het stort u in den huwelijksslaap, want menig jongman, die maar eene maitres zoekt, vangt eene huisvrouw, en staat, gedurende zijn geheel leven|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001260.wav|ging men weder onderzeil, om de vermaarde, doch zeer gevaarlyke straat Magellaan aan te doen, waartoe zy reeds veertien maanden besteed, en meer dan honderd man van het scheepsvolk door ziekten enz. verloren hadden|1666|neutral
+wavs/train_2450_7569_001608.wav|Wat de groote wereld betrof, alle regeeringspersonen waren in Lipara, maar enkele families, die konden, waren gegaan naar hunne kasteelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000875.wav|En ik geloof, merkte Kapitein Cret aan, dat de Heeren Ingelanden beter op de hoogte zullen zijn dan die Rijnsburgsche groentenboer en die andere drie mannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003795.wav|Ja, die gelijkheid voor de wet is eene schoone zaak. Maar het is niet zeker, dat het zoo blijven zal|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001234.wav|benevens een iets hartelijker, doch in stilte geuite verzekering van John aan Elinor, dat hij niet in gebreke zou blijven haar te Delaford te bezoeken, was alles wat een toekomstige ontmoeting buiten Londen mocht doen verwachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006156.wav|Ik heb hem gezien. Hij is hier; alleen zijn moeder vergezelde hem. Dat is nog altijd het beste, wat hij doen kan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001370.wav|Edeling. Ook als hy honger lydt, door smarten weg krimpt, of door den laster gegrieft wordt? Juffrouw Hartog. Dit alles belet hem niet te voelen, dat hy aan die eeuwige wetten voldaan heeft|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_001899.wav|k houd haar althans voor een kleinood, althans, ik acht, dat, hoe schoon zij is naar het ligchaam, hare ziel nog oneindig schooner is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005699.wav|Ik was zoo geheel en al van streek, antwoordde de arme man, dat men mij de hersenpan met een tandenstoker had kunnen inslaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009347.wav|Daar de punten, omtrent welke vrouw Sprodskin voorlichting zocht, zelden haast hadden — het gold bij voorbeeld We Wien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000434.wav|voerde NEELTJE te gemoet: 'Hij behoeft juist niet heel erg ziek te zijn, om niet op het Zanggezelschap te komen. Eene ligte verkoudheid, die iemand maar een weinig schor maakt, kan hem wel terughouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_002669.wav|stapten onrustig in de hoeken hunner kooien rond; daar niemand in de verlaten stad gebleven was naar het mij voorkwam om hen te voeden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004145.wav|al was er zekere aanmatiging en overdrijving in al zijn doen en laten, die ieder verstandig man afkeuren moest; al was er iets in dat hem afstootte en ergerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001305.wav|Dit zeggende, raapte zij een' grooten steen op, om daarmede het slot stuk te maken, dat volgens de gewoonte in dat land slechts van hout en zeer zwak was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002117.wav|En wil-je dan zoo goed zijn deze geschenken voor hem mede te nemen? Het zijn slechts kleinigheden maar.' 'Maar ze komen van den koopman, dien hij eens zijn broeder genoemd heeft en waardoor ze voor hem van ontzaglijke waarde worden|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_001178.wav|dat zij nu uittartend in den nek wierp, terwijl hare glanzende oogen hem dartel en overmoedig aanzagen. Er was, niettegenstaande die overmoedige dartelheid, iets treffend waars en oprechts in hare schoonheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_000822.wav|is een van de wonderen, die ik op mijn gedurig langer wordende lijst van de wonderen der wereld heb opgeteekend. Ik heb de gedachte niet van mij kunnen verzetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001183.wav|En in naam van Il Capitano beveel ik je, dat je twee van je mannen uitzendt, één links, en één rechts, om het aan de volgende posten over te brengen, die het op hun beurt weer verder moeten overbrengen en wel onmiddellijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005615.wav|dat zich vermengde met het rinkelen der schellen, die de paarden om den hals droegen. Wij gleden voorwaarts en op den oever zag ik de populieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000644.wav|Waren de omstandigheden nog dezelfde als in vroegere eeuwen, dan zoude, vrees ik, er ook evenzeer als vroeger oorlog zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000145.wav|De meeste knapen uit de steden waren tegen dit zware werk niet opgewassen, de vooruitzigten voor boerenknechts niet gunstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002569.wav|Hij heeft een nieuwen diefstal gepleegd. Alzoo herhaling van misdaad. Veroordeelt hem voor de jongste misdaad; later zal hij voor de vroegere terechtgesteld worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001662.wav|Hij was zoo goed voor mij. Wij hebben op school samen de tafels van vermenigvuldiging geleerd. Ik was hem eens in het rekenen zes plaatsen voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001364.wav|Toen we op al die vragen, die men ons deed, geantwoord hadden, waren wij zoo goed als zeker, dat De Zwaan nooit te La Bouille was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004846.wav|Dan weet ik ook niet of de godsdienstigheid nu wel hoog aan de markt is. Ik heb in lang niet in de courant gezien hoeveel zij geldt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001830.wav|dien ik gaan moet. God behoede u, Kaatje, tot ik u een beter thuis kan bezorgen, waar wij weer gelukkig kunnen zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000542.wav|hij hief uit volle borst een vaderlandsch matrozenliedje aan. Eensklaps hield hij midden in een langen uithaal op; daar kwam zoowaar weer een vraag. 'Veritas, maat, zeg, hebben de lui hier nooit leeren zingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002175.wav|maar de prinses was licht nerveus geworden; ze trok er den zijden lap in eens weêr over heen. Othomar verscheen niet aan het diner|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001186.wav|De trap op is er eene galerij van ruwe klinkers, om er in te zitten, met zeer weinige ramen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001085.wav|Werd laat, en ik was bang, dat, als ik het niet dadelijk deed, er niets meer van komen zou, en jullie weet, wanneer ik eens iets begin, heb ik er een hekel aan het op te geven. Ik verzocht hem dus dringend het te koopen, en vertelde hem, waarom ik zoo'n haast had|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001266.wav|uit den kleinen stand, waarin ze zooveel jaren hadden geleefd; was zij er niet geweest, dan had de heele familie Indië verlaten om zich ten prooi te geven aan de kale bloedverwanten in Holland|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001416.wav|Ik blijf, na u ook wegens mijnen kunst- en boezemvriend SCHELTE gegroet en heil te hebben toegebeden Uw Dv. Dienaar en Neef|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000183.wav|O, ga toch niet! zei de vrouw, het is of het gansche huis schudt en in vlam staat! Maar de man ging naar buiten en keek naar den vogel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000471.wav|had mijn hart veroverd. En zoo, oude rat, werd die dramatische avond, om een beeld aan een kleinen confrater van u te ontleenen, een muis met een staartje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002060.wav|Hy kwam dus niet zeer moedig binnen en werd vrij koel door Hughes ontvangen, die tot hem zeide: Kom binnen, mijnheer, en sluit de deur achter u.|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000602.wav|zij vreesden hem meer dan hij hen vreesde. Nu hadden zevenduizend Fransen de tweejarige verdrukking met het leven geboet: geen enkele vreemdeling ademde nog in het vrijgemaakte Brugge|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003622.wav|De luim van het oogenblik,' dieper zag de oppervlakkige jonkman het niet in. Wij meenen er later naar te vorschen, maar houden het reeds nu voor wat anders dan eene|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_011048.wav|om weer terug te gaan naar de ordentelijke menschen, die hij nooit tot eer is geweest, en op hun zak te gaan leven; maar het is geene soort naar mijn smaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001688.wav|en het was goed voor hem, dat hij niet wist wat zij van hem gehoord hadden, want dat zou zijn hart gebroken hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002877.wav|Ik omhels u met een hart vol liefde, en tel de dagen, die er nog moeten voorby gaan, voor ik in uw byzyn gelukkig zyn zal. Geheel de uwe|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_002143.wav|als de juffrouw hem nog nooit had hooren spreken, zoodat het niet te verwonderen was dat zij eens eventjes staan bleef om te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001686.wav|maar geheel reinigen kon hij het niet. Zijne handen ook niet. Hij keek nog eens om zich rond, toen stond hij op en ging verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003293.wav|Waar zij zich ophielden en de gelegenheid zich voordeed, gaf de heer Jos zijn eigen kaartje en dat van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000919.wav|Nu, de duels zjjn uit de mode, zooals gjj weet. Al die dwaasheden zijn afgeschaft|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002079.wav|ij waren dan ook vrij ongerijmd,' zeî ol, die evrouw ietje genoegzaam kende om te weten, dat zij nooit tot dergelijk plan de handen geleend zou hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001065.wav|Eigenlijk nog gezelliger dan voor acht dagen, want het kistje was voor het venstergat weggenomen, en nu viel een straal van de zon op den vloer en wel over de gemakkelijke matras, waarop Paddeltje eens zoo heerlijk gerust had|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002110.wav|Ik zal wachten, dat hij zelf mij aanspreekt, hernam Adeelen: o! dat ik hem eerder gekend hadde, ik had liever deze hand afgekapt dan dat ik ze hem had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000408.wav|Eerst wil ik u verklaren waarom wij de stad des nachts en als vluchtelingen verlaten. Het is uw schuld, door de onvoorzichtige wraak welke gij, tegen uw belofte, op de bezetting van het slot Male gepleegd hebt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001392.wav|of zich aan moord of doodslag schuldig te maken? Immersneen. Al deze wegen toch voeren ten verderve|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000224.wav|Nicht zou het zeker heel aardig vinden, hernam Lina, maar zij ving een wenk op van Louis en ging voort: als u evenwel meent, dat het beter is om later te komen, mag ik er niet op aandringen, maar wil ik zelf maar een rijtuig nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_005492.wav|of de gevolgen voor lief nemen. Gij behoeft niet hier te komen om dat te leeren, zou ik denken? Het spijt den sergeant te moeten zeggen, dat hij het geld niet gereed heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000627.wav|Ik zal het je nooit vergeven, was Jo's beslist antwoord, en van dat oogenblik af, scheen ze Amy's bestaan geheel en al te vergeten. Niemand sprak over de droevige gebeurtenis|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000590.wav|De torenklok slaat twaalf; dof en zwaar dreunen de slagen, alsof er sneeuw in de lucht ligt. Langzaam valt de hamer twaalf malen op de klok, hoog boven in den toren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001273.wav|Overberg wilde met alle geweld dat ik nog blijven zou. Ik weet niet of hij iets begreep van mijn toestand, maar ik verzweeg hem mijn échec en wendde voor, dat ik om eene dringende zaak naar huis moest|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000211.wav|Mijne hand daarop, bestevaêr, ik neem het op zooals het bedoeld is; maar laat mij nu wat aan de uitspanning van den avond; ik zie daar den baron de Ghiselles, die mij schijnt te zoeken; ik ben den vreemdeling eenige hoffelijkheid schuldig|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000780.wav|Met uw verlof, lieve moeder, antwoordde Aladdin, zal ik er thans wel voor oppassen, een lamp, die zoo nuttig voor ons beiden kan zijn, te verkoopen, zooals ik daareven nog van plan was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003935.wav|liefheb en hoogacht. Gejuich en snikken. De vader van de bruid, onze vriend hier, is een voortreffelijk man, en ik ben trotsch op zijn vriendschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_001036.wav|en zacht kuste ze zijn vochtig mondje van bleek frambozenrood. - Neen, heusch niet, liefje! sprak ze. Hij was heusch niet stout|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006143.wav|dat is het eenige wat ons over blijft. Wronsky hernam zijn kalmte en hief het hoofd op. Welk een onzin|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000383.wav|Maar het is reeds tien ure in den voormiddag, en dus vrij laat, in een tijd toen het noenmaal bij de meerderheid reeds te twaalfen werd gebruikt, en nog zit de gravin in half liggende, lustelooze houding op haar divan van goudlaken|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002931.wav|de deur achter mij zien opengaan, en Mathilde kwam vogelvlug aanloopen met den flacon, dien zij eindelijk had gevonden; van de andere zijde kwam mijnheer door de portière binnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000315.wav|die oude gerimpelde hand. Ja, nu moeten we toch naar bed, zei de oude vrouw, toen ze zag, dat hij weer kalm was. Neen, zei hij, en stond snel op. Ik kan nog niet naar bed gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001067.wav|De kerkelijke inzegening maakte op de aanwezigen weinig indruk. Men had tot die plechtigheid besloten, omdat het tot den b o n t o n behoorde in de kerk te trouwen. Noch de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003871.wav|Als hij maar weer een mensch mocht worden, zou hij zoo'n beste, lieve, gehoorzame jongen zijn. Maar wat hij ook beloofde, het hielp hem geen zier|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007282.wav|Zij renden echter door, zonder dat het paard struikelde, totdat zij de deur van de Meiboom bereikten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003187.wav|En met een glimlach leunde zij zwaarder op Otto; wat deerden haar die anderen; zijne liefde stelde haar ruimschoots schadeloos voor wat zij in anderen miste; zijn liefde was haar rijkdom en zij gaf niets om de sympathie der menigte|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_001591.wav|Ik hoorde, dat Tungay, met uitzondering van mijnheer Creakle, het heele instituut, meesters en jongens, als zijn natuurlijke vijanden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001270.wav|Hij plaatste zich op het gras, en wees met zijn vinger dat hij hetzelfde van Adolf eiste. Deze door eerbied of lust gedreven, hernam zijn vorige plaats, en bevond zich alzo nevens de vreemdeling|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_002095.wav|De zon gaat onder achter de groote bergen met hun kasteelen op den top; plotseling daalt de nacht, de rivier wordt steeds donkerder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000669.wav|Uwe zielsrust, zei Wegg, troost aanbiedende, uwe zielsrust was dien avond uiterst gedrukt. Hoe staat het er nu mede? Gaat het beter nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001515.wav|in evenwicht van tegenstrijdigheden, dat haar ondergang kon zijn, of haar behoud, maar in elk geval haar noodlot. Zij voelde zich eenzaam in Italië|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000042.wav|welk een uitwerksel de plotselinge indompeling van Petrus op onze dames maken moest. Hij hoort ze allen gillen, hij ziet ze allen opstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001811.wav|Heb je dan in het geheel geen eergevoel' had Marie, ten einde raad, uitgeroepen t Schijnt wel van neen,' antwoordde Betsy bleek, maar met een onverstoorbare glimlach om haar lippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008273.wav|Dat waren ernstige woorden om te hooren, jongeheer David. Dat waren zij zeker, Ham. En wat deed Emily toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001350.wav|maar welke iemand, die den weg niet kende, op elken voetstap met het grootste gevaar bedreigde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000756.wav|Gij zijt voor niemand in de bres gesprongen, vrouw Jool, dat weet je zelve wel, daar ben je veel te inhalig toe; je hebt alleen geld willen maken van uw dochters ongeluk, ziedaar alles! Maar het doet er niet toe wat gij zijt of niet|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_003068.wav|Zij hebben zich in Brugge en in Gent huizen gebouwd, welke onze kastelen in pracht te boven gaan; is dit niet een hoon voor ons? Gewis, dit mogen wij niet langer verdragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000757.wav|in herinneringen te leven, maar het schrift van den brief bracht hem die eene weer met geweld voor oogen. Terwijl zijn blik op dit bekende handschrift rustte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000597.wav|en om den eerste te straffen, gelijk hij het verdiende, zeide hij tot zijn' landbouwer: ga, neem den ezel in plaats van den os, en spaar hem in het werk niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001313.wav|Weet gij wie die cavalier is geweest?' 'Ik zie wel in dat gij mij bedoelt,' hernam hij, met een smartelijk hoofdschudden, 'maar ik zeg u het is onmogelijk, juffrouw Mabelia, het heeft niet konnen zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000981.wav|waar hij het in een' put wierp. Vervolgens ging hij zelf in het bed van den zwarte liggen en legde zijne sabel bij zich onder de dekens, om aldus zijn plan geheel te kunnen volvoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000709.wav|hemschuilten wpt hem zjjn levensweg. Doch al weder het hoe zou hier alles afdoen. En de eerzame juffrouw Twinkleton|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003402.wav|Hij droeg een nieuw zijden manteltje over een jachtgewaad, waar de oorspronkelijk groene kleur van verschoten, en de eens gouden passementen zwart geworden waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010908.wav|of dan weer is het een man uit de city met zeevaartkundige neigingen en een telescoop, zoo groot als een stuk zwaar geschut|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001822.wav|Het is in orde,' zeide hij trotsch tot zijne vrouw. 'Ik ben nu zeker van den moreelen steun van Zijne Excellentie en van den financiëelen van een groot|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002818.wav|Gedurende het sussen en fluisteren, dat door het vertrek gaat, zijn aller oogen gevestigd op den jongen dienaar van het fortuin|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002113.wav|Volgens de gewoonte had hij die voor dezen tocht aangekocht, en wendde zich nu tot den eersten eigenaar, om ze hem wederom te verkoopen, tenzij deze er een anderen koopman voor wist, die op het punt stond naar de binnenlanden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000833.wav|van bergland, gelijk een zeer diep neêrgezette vaas, waarin een heilige vloeistof heel blauw en zuiver onbewogen werd bewaard|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001343.wav|En zij luisterde toe, terwijl hij vertelde, gerustgesteld in hare vrees, dat hij verstompen mocht in zijn vaag van materialisme|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000460.wav|Hoe het met dat Rot is afgelopen, is bekent; zy, de Zuster, gaarde de vruchten harer onreinigheid, en vlugtte met haren mensch der zonde naar Duitschland, latende hy een brave vrouw met zes kleine schapen agter|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_002671.wav|Meest al de vrienden van het A. B. C. waren studenten, die met verscheidene werklieden op zeer vertrouwden voet leefden. Zie hier hoe de voornaamsten onder hen heetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000210.wav|k heb hem toen, ik beken het, op eene onzachte wijze uit de kamer op straat overgebragt. iedaar nu de oorzaak van de geheele historie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001820.wav|De jakhals nam de doeken van het hoof'd dat letterljjk gedampt had, rekte zich uit, gaapte, rilde en gehoorzaamde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000309.wav|Maar hun geluk verzachtte al dien hoogmoed hunner opzwevende zielen, als strooide hun geluk met bloesems rond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002758.wav|De reis was incognito geweest om alle officieele ontvangst te ontloopen, en Othomar had geen anderen titel gedragen dan dien van prins|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002168.wav|n hiermede liet zij los, die nu naar het gezelschap toestak, en met een zwierigen zwaai in eens vlak voor zijne stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002147.wav|De koning wist echter niet, dat de vogel reeds gevlogen en buiten zijn bereik was; anders zou hij waarschijnlijk niet zoo bepaald hebben gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002314.wav|Tusschen al dit wit en roze schitterde de spiegel als gepolijst metaal. Het ledikant verschool zich achter roode draperieën; een breede psyché, dwars in een hoek, ving in zijn glas een groote watering van licht op|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_003760.wav|en draaide het wiel geen enkele keer rond. Hij is zeker bang, zeiden de menschen op de boerderij. Morgen, als hij zich thuis voelt, zal hij wel eten en spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005548.wav|met een gedicht van melk en water, die hier bij een kistenmaker als leerjongen is geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000332.wav|Ei wat!' zeide VAN BLEISWYK, die niet langer zwijgen kon, en op wiens gelaat de lust van zijn nieuws te vertellen strijd voerde met de voorzichtigheid, die hem het zwijgen gebood|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000921.wav|Toen ze aan de eene zijde gaar waren, keerde hij ze om; dan, onmiddelijk opende zich de muur, doch in plaats van de jonge dame, trad een zwarte uit de opening|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000115.wav|zag hij hem telkens met het invallen van de schemering verschijnen. Meer om zichzelven van den druk der opgedrongen dwingelandij te bevrijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006037.wav|het weinige, dat ik geleerd had, verleerd, en niets aangeleerd dan wat mij voor de meeste dingen, waaraan ik kon denken, ongeschikt maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005868.wav|Swiveller zag Sally aan, en deze gaf hem een wenk om haar breeder mede te deelen wat er was voorgevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006129.wav|Kom, zei Pickwick, wiens op welling van misnoegen niet bestand was tegen Bob's onverstoorbare koelbloedigheid, houd nu op met die dwaasheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000729.wav|en eens heeft hy in de goot met zijne eigen handen en dekens den brand in den keukenschoorsteen gebluscht|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001909.wav|Dit nu leerde Wouter in de bedoelde beteekenis, nooit. Tien was hem tien, acht was acht, onverschillig met wien hy te-doen had, en wat daarbuiten ging bleef hem uit den|1666|neutral
+wavs/train_1724_11136_000357.wav|k geloof, dat dit het eerste gansje is, dat ik kreeg door de kennismaking met erusha bbott en ik geloof heusch, dat ik nog eens van haar ga houden ook. ou jij ook een beetje van haar|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_002089.wav|Ik ga er zoo niet meer heen,' sprak eindelijk de vagebond. 'Had hij ook eene bijl of zoo iets, dan zou ik de zaak wel klaar spelen, maar ik ben altijd bang geweest voor die vervloekte dingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007261.wav|Ik vraag U verschooning, mijnheer! hernam de slotenmaker. slk heb niet gezegd, dat ik haar doorgrondde. Ik zou zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001479.wav|Hebt gij ze hier, jufvrouw? vroeg Nelly wier nieuwsgierigheid door deze beschrijving was opgewekt. Hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001066.wav|Gij discht leugens op, schreeuwde de Hoofdman. Herop! Spreek de waarheid, of. Het zwaard ging dreigend omhoog|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000276.wav|Alles omdat zij geen kracht had gehad naast Duco haar eigen brood te verdienen, en hem, blij, onafhankelijk, op te wekken in zijn arbeid, in zijn kunst|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001198.wav|Op dit oogenblik klonk van boven een schelle kreet, geperst, maar doordringend als van een oude keel, die geworgd werd, en bijna te gelijker tijd werd de deur boven opengerukt en riep de juffrouw: - Anna. Anna, kom gauw|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_000562.wav|en de wacht is druk in de weer. Zeilen worden ingehaald, touwen — die geheel in de war schijnen te zijn — vallen kletterend neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006107.wav|dat haar man zonder erg en in alle eer en deugd naar een lief gezichtje keek, dan is het die engelachtige juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001883.wav|p partijen hunkert men naar een vrij oogenblik of men maakt nu en dan een slipper om in tuin of binnenplaats zijn lust te boeten. aat men op reis naar een plaats, die men niet kent|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_011248.wav|Neen, Tom! Wat voorbij is, moet voorbij zijn tusschen ons. Ik kan op dit oogenblik, en hier, waar ik zie dat gij zoo genoeglijk leeft|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003453.wav|Eline sloot de oogen om te slapen. Het scheen haar echter, of heur geest, trots die gesloten oogen, in plaats van in de dofheid der sluimering te zinken, klaarder en klaarder werd|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_002082.wav|maar zij was, gelijk zulks bij oude lieden meer het geval is, op het laatst van haar leven altijd geneigd, een geslacht te verspringen: zoodat zij mij en mijne tijdgenooten tot de zonen onzer grootvaders en de broeders onzer tantes verhief|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001113.wav|Gij hadt maar eenige vorming noodig om met goed gevolg in de wereld op te treden. Mijne hand gaf u die vorming, mijne hand voerde u in dien nieuwen kring, en gij zijt alles geworden wat ik van u kon wenschen of wachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001265.wav|maar dat een jongen reeds zooveel kracht over zijnen geest moest hebben, dat hij, als de eerste storm voorbij gedreven was, dan ten minste zijne tranen moest kunnen inhouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004448.wav|Slaperig, met gesloten oogen en steeds glimlachend omhelsde hij haar over de bedleuning heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005939.wav|om dit huis te verlaten? Laat hem dan los. Ziezoo, mijnheer. Nu zijt gij vrij om te gaan, maar wij volgen u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005372.wav|Gij zijt een jongen, die fortuin zal maken! riep de sergeant uit, terwijl hij in de vervoering zijner bewondering|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000279.wav|doch toen slechts de waarschijnlijke windrichting in de onmiddellijke nabijheid der aardoppervlakte aanwezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008894.wav|men zei elkander vaarwel, en het rijtuig reed weg, Toen de Pickwickisten zich omkeerden, om het na te zien, wierp de ondergaande zon|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002034.wav|maar die rechten zijn hem niet toegekend, zelfs niet waar het Mathilde geldt. Mijnheer acht het voor zich onnoodig partij te kiezen op kerkelijk gebied: hij gelooft boven de partijen te staan|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000940.wav|de mensch ooit het kwaad behoort te wederstaan, zeide Simeon, dan moet George de vrijheid gevoelen om dit nu te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008367.wav|Men vond dit boek zeer onderhoudend, maar ik heb er niet meer van gelezen dan een volzin, dien ik bij toeval aantrof toen ik het|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001676.wav|Het weinige, dat ik 'er van weet, erken ik gaarne, dat ik aan mijn' man te danken heb, met welken ik van tijd tot tot tijd, staande mijn verblijf in Alkmaar, in deze omstreken geweest ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002401.wav|Van Gistel grimlachte spottend op deze rede en hernam: Uw woorden en bedreigingen zijn enkel rook, Deken. Wij zullen van de Franse benden gebruik maken om de vlerken van het wangedrocht te korten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005309.wav|Hij zette aldus zijn weg voort door eene menigte kromme en nauwe steegjes, totdat hij Bethnal Green bereikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002214.wav|de meesterstukken, die het nationale tooneel zouden opbeuren uit zijne apathie. Veel dwarrelde door zijn hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001669.wav|van Maurits Lijnslager bekomen, welke hem gevormd had tot een' wereldburger, die misschien ook de vooroordeelen, aan welke hij in het Godsdienstige nog scheen verkleefd te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000731.wav|Ziedaar, wat mij de meeste zorg baart, en een besluit heeft doen nemen, zooals ik dit aan mij zelven en aan mijn gezin verschuldigd ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001026.wav|Ik beken u, zeide ik, dat ik min of meer onthutst was, toen ons die koets voorbijreed en ik Mejuffrouw Blaek daarin herkende. Mejuffrouw Blaek! herhaalde Amelia, een doordringenden blik op mij vestigende|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003132.wav|begon Hugh weder. Dat zij niet hier is, komt daar vandaan, dat ik voor haar heb gezorgd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000547.wav|wijl er op dat oogenblik een heraut met de vredevlag verscheen in den persoon van George Sampson, die als huisvriend op het feest genoodigd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001122.wav|en drukt zijn neus tegen de vensterruiten van een bakkerswinkel. Hij heeft honger gekregen, en het gezicht van het uitgestalde brood maakt zijn eetlust meer en meer gaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001098.wav|Hier, hier is nog eene kleinigheid extra, om hen weder op gang te helpen; want hy moet vooreerst niet te hard werken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011271.wav|kende een groot aantal vreemdelingen, schrander uitziende mannen met snorren en vieze gestreepte lintjes in hun|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001813.wav|en klapte met zyne zweep, onder zijn vroolijk gesnap met de omstanders, die om zyne kwinltslagen lachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002514.wav|Allen verstomden. Een oogenblik van onuitsprekelijke stilte ontstond en men had den dood kunnen hooren voorbijzweven. Dat oogenblik was kort|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001439.wav|en dan schaamde hij zich voor zichzelf, dat Amelia altijd de eerste plaats in zijn gedachten innam|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000295.wav|door bij voorkeur stilte, eenzaamheid en lediggang te zoeken. Even verschillend als beider doel waren hun middelen, en evenzeer geschikt tot het bevorderen van ieders bijzonder oogmerk|2506|neutral
+wavs/train_1724_795_000907.wav|De klok sloeg middernacht, en het was doodstil in de kamers, toen een gedaante van bed tot bed gleed, hier een deken recht leggende, daar een kussen verschikkende, en terwijl ze lang en teeder de slapende gezichtjes beschouwde|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005335.wav|aan spijkers en splinters opgeretene handen, holden Hugh, Dennis en Barnaby als bezetenen vooruit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006116.wav|Door verdere vragen vernam Martin, dat hij met niet minder dan vier majoors, twee kolonels, een generaal en een kapitein aan tafel zat|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000849.wav|k heb er dit jaar staathuishoudkunde bij gekozen. ls ik daarmee klaar ben, wil ik voor maatschappelijk werk studeeren. n dan, lijnheer de egent, dan weet ik precies, hoe een vondelingengesticht moet worden geleid|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000604.wav|de grootste zuinigheid in acht genomen en zoo spoedig mogelijk geld verdiend, in plaats van uitgegeven worden. Wacht! Daar zit nog eene cent los in zijn' zak. 'Op de kleintjes passen,' denkt Willem, 'die zullen we bij ons kapitaal voegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000413.wav|groette FALCKESTEIN met eene deftige hoofdbuiging en begon zijne toebereidselen te maken; doch eerst nadat hij zijn' rok afgelegd en zijn smidsgewaad weder had aangetrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003699.wav|in het blauwe sop had gebracht Gij zijt een alleraardigste Invalide, zei Bella, ten ik ben zoo gelukkig dat ik u ook gelukkig zou willen maken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000832.wav|Ik hoop, dat gy, door de altoos onöntbeerlyke Genade, bestendig zult voortwandelen; en dan zult gy met vreugd zien die plaats, daar uwe Geldkist plagt te staan. Daar in waren uwe Afgoden, ô gy Dochter van|1666|neutral
+wavs/train_2450_9234_000901.wav|zich met den juwelier onderhouden te hebben, keerde Schemselnihar naar haar paleis terug. De juwelier spoedde zich tot den prins van Perzië|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001561.wav|Mijnheer Madeleine was jegens Fantine als gewoonlijk, behalve dat hij thans een uur in plaats van een half uur bleef, tot Fantine's groot genoegen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000008.wav|Hier wonen wij niet; er ligt een even schoon land als dit aan gene zijde der zee. Maar de weg daarheen is ver: wij moeten over de groote zee heen, en er bevindt zich geen eiland op onzen weg, waar wij kunnen overnachten|2506|neutral
+wavs/train_10984_9412_000025.wav|dacht je soms dat ik nog langer zou wachten? Ik ga mijn weg; jelui hebt jonger beenen dan ik, loop mij dan maar na. Katerliesje ging, en zij vond Frieder, die was blijven staan om op haar te wachten, want hij wou graag wat eten|10984|neutral
+wavs/train_2450_4300_003667.wav|die het water op de bruiloftsfeesten dezer arme wereld niet in wijn, maar. in gal veranderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002407.wav|Met het plan, op dezelfde wijze als hij dit reeds meer gedaan had, zich van een paar pistolen te voorzien, betaalde hij zijne harde erwten en ging de straat op. Het vuur was minder hevig, en regelregt begaf hij zich naar de woning van|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000383.wav|had ze gezegd, met die stem, die van verre scheen te komen. En toen, thuis, na zich verkleed te hebben, hun souper|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000870.wav|op den muur van den bouwval gekomen, en had er zich, geheel uitgeput, in zijn geheele lengte op neergelegd. Een loodrechte steilte van drie verdiepingen hoog scheidde hem van de straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002737.wav|VIJFDE HOOFDSTUK. NACHT, WAARACHTER DE DAG IS. Toen Jean Valjean aan zijn deur hoorde kloppen, wendde hij zich om. Binnen, riep hij zwak|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000805.wav|en maakte eene diepe buiging. Zij nam de eereplaats in, en gaf mijnen broeder een' wenk, dat ook hij zich weêr zou nederzetten, terwijl zij op lagchenden toon tot hem zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001497.wav|De oude steunde luider en kneep en drukte zachtjes voort Haar grove grijze haren waren door de inspanning en beweging in oproer geraakt en hingen haar over het gerimpeld voorhoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010889.wav|Wij vermaanden hem in dit opzicht standvastig te zijn, en lieten mijn tante bij hem, om op hem te letten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001465.wav|Loom opgestaan was ik terstond na het ontbijt weer op mijn canapé neergezonken en daar lag ik nog te soezen, toen in de verte de kerkklokken begonnen te luiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004583.wav|en hoewel het heen- en wederloopen en toeslaan van deuren beneden bewees, dat er eene buitengewone opschudding in het huis heerschte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005443.wav|Winkelhuizen vindt men er ook niet, waarvan nog het walmende lampje op de toonbank, door de kleine, doflfe vensterruiten heen, eenig licht kon verspreiden, om den voorbijganger het troostelijke bewijs te leveren, dat er menschen wonen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003024.wav|Niet hier, herhaalde juffrouw Wilfer, met strenge diep klinkende stem. In één woord, R. W., gij hebt geene dochter Bella meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002176.wav|De gestalte was gebogen, in de donkere, stoffen japon; de beenen schenen moeilijk te loopen; het lijf was als verkromd en boog over. Zij hield Henri bij de hand.|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000237.wav|dunkt, ieder in mijne omstandigheden zou dat gedaan hebben. Wat had ik aan dat koude doode geld?. en hoeveel kunnen er die ongelukkige menschen mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003232.wav|in het graafschap Nizza schuil, ging vervolgens naar Piémont en verscheen plotseling weder in Frankrijk, in den omtrek van Barcelonnette|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000354.wav|hoe zij hem beminde, haar Held, wien de liefde zoo veelvoudig geweest was, hoe zij hem beminde met haar|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001133.wav|Als gij al de bijzonderheden van haar uitwendige persoon behoorlijk hebt opgenomen, begeef u dan tot de beschouwing van haar innerlijke waarde|496|neutral
+wavs/train_2450_9081_000197.wav|Zoodra echter de dag was aangebroken namen zij, achter de zware gordijnen verborgen, plaats aan het venster, dat in den hof van het paleis uitzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001292.wav|Met deze woorden ging kapitein Gillopshen vooruit naar het dek, en de eerste stuurman volgde met het logboek, pen en inkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000302.wav|Overtollig zou het zijn, alle de tooneelen der kindschheid van HILLEGONDA te doorwandelen, en hoe bekoorlijk dezelve misschien in het oog van sommigen zouden schijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005124.wav|Na zoo nauwkeurig mogelijk de omstreken van Vevey doorzocht te hebben, verwijderden wij ons in de richting van Clarens en Montreux|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000167.wav|Indien wy nu eens, ter betere bereiking van ons oogmerk, de geaartheid der Kinderen over het algemeen genomen beschouwden, zou dit niet recht geschikt zyn, om des te zekerder aan uwen Pligt te kunnen voldoen|5809|neutral
+wavs/train_1724_4162_000511.wav|Zoo kwamen zij op het terras terug, en namen daar weder plaats aan het tafeltje bij Lina, die zich geflankeerd had door een paar jeugdige lijderessen, wie de badkuur ontzaggelijk veel goed moest hebben gedaan, want zij zagen er bloeiend en welvarend uit|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003843.wav|Ook was het volk met kinderlijke liefde aan hem gehecht, en had hem den eernaam van Vader haite gegeven. Dat haite Willem met opzet onrecht en hardheid kon plegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000105.wav|met menschenbloed gemengd is geworden. Maar zelfs ons geheim, olschoon metbloed bezegeld, kan ons niet bij elkander houden|2450|neutral
+wavs/train_3024_2211_000030.wav|Wat heb je nu dan weer gevonden? vroegen de broers. O, zei domme Hans, dat is niet om te zeggen! Wat zal de koningsdochter blij zijn|3024|neutral
+wavs/train_1724_4315_000132.wav|Hoe de man zijne vrouw anders ook naar de oogen zag, in dit opzigt wankelde hij nooit en als zij hierover begon, liepen de onaangenaamheden altijd zoo hoog, dat zij er in moest berusten|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_003398.wav|gevoelde hij een soort van rilling, als een hond zou gevoelen, welke in de kleederen van zijn meester een wolf riekt. Van dien oogenblik af vermeed hij hem zooveel mogelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000441.wav|want het licht dat mij opging over den man dien ik liefhad was als een fakkel waardoor alles in mij tot vuur en vlam werd, vlamme van haat en verontwaardiging, die helaas den liefdegloed niet verteerde, maar te feller branden deed|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000018.wav|Het zou te dwaas zijn,' zei hij, terugkerend 'Vooreerst is het maar een vooronderstelling van je, en ten tweede zou zij met recht vragen, hoe ik erachter was gekomenf|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000823.wav|Ja, mevrouw, zij was lieftallig, bijzonder lieftallig zelfs, en ik heb zooveel van haar gehouden dat er in mijn ziel wel geen greintje liefde meer is achtergebleven|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_001072.wav|Juffrouw Laps vernam zelfs gaarne een-en-ander over de slechte reputatie van die babilonische vrouw. Ze had daarby iets in haar houding dat te kennen gaf dat zy nooit in Babilon geweest, en dus buiten spel was|1666|neutral
+wavs/train_1724_1747_000172.wav|Eene opvoeding boven zijn stand had hem, geloof ik, die lompe aanmatiging gegeven; en onverstandige ouders hadden hem te vroeg er aan gewend om zijn jong oordeel over een iegelijk, die hun huis bezocht, met toejuiching te zien ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000996.wav|Jé' riep Kit, 'daar zie ik rook. Kijk boven op het dak.' Mabs Beekman danste om de Generaal heen, 'Ik vind het zalig' zei ze. 'Ik hoop, dat de vlammen zoo aanstonds uitslaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_011121.wav|Ik wilde het liefje van James Steerforth eens komen zien, zei zij; de meid, die met hem is weggeloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004138.wav|Daardoor werd de situatie plotseling een geheel andere; Wronsky zag, dat iets ongehoords was geschied; het was hem niet duidelijk wat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001224.wav|bij de kerk, was het huisje, en Giannina wachtte op het terras. Amedeo werkte in het veld, maar kleine Milio bood purperen dahlia's aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000264.wav|door Enjolras ruw behandeld en teruggestooten, en toch terugkomende, kon hij nog van hem zeggen: Wat fraai marmer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000724.wav|ik bleef mijn weg voortzetten, ongezind, even als de meeste lieden in mijn geval zouden zijn, mij op te houden en ergens in te gaan voor en aleer de nood werkelijk daar ware|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_004497.wav|En dan tikte zij mij op den arm of streek mijn kleedje glad, als om mij te verzekeren, dat zij, in weerwil van den afstand tusschen ons|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001185.wav|Ik wou dat ik een paard was; dan zou ik in deze heerlijke lucht uren lang kunnen voorthollen, zonder buiten adem te raken. Het was goddelijk, maar ik zie er nu ook uit als een vogelverschrikker|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_003499.wav|Mijnheer Trabb wendde zijne strenge oogen niet van den jongen af, voordat deze nommer vier op de toonbank had gelegd en weder op een veiligen afstand was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000802.wav|Maar weet je waar het hem zit, hij valt wat dweepachtig. Dominus Arnoldus Cornelii, laatst over hem sprekende, vreesde dat hij een drijver was, die nog wat paapsche gevoelens had behouden van afzondering, onthouding en dergelijke meer|1724|neutral
+wavs/train_2951_2211_000164.wav|Hij had een ransel op den rug en een sabel op zij; want hij was in den oorlog geweest en wilde nu naar huis terug. Daar ontmoette hij op den straatweg een oude heks|2951|neutral
+wavs/train_1724_5812_003033.wav|Zij wendde het hoofd van hem af; zij kon den fijnen sarcastischen blik niet uitstaan, dien zij voelde dat hij uit de hoogte op haar wierp. Zij begreep, dat zij eene onvoorzichtigheid had begaan met hem op dit terrein aan te vallen|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000284.wav|Lady Middleton was zeer trotsch op de onberispelijkheid van haar diners, en op de geheele inrichting van haar huishouding, en uit die soort van ijdelheid sproot haar grootste genoegen voort in de partijen, die zij plachten te geven|2506|neutral
+wavs/train_2450_12599_001365.wav|als toen zij pas bij hem kwam, in het besef eener inlandsche vrouw, dat, in haar 'omstandigheden' het niet behoorlijk was zich aan te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000120.wav|Een heel zondenregister! lachte zij. - Zeker! ging hij voort, en u is wel goed dit alles niet kwalijk te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001548.wav|Daarop verscheen dezelfde slaapmuts uit de koets, en dezelfde stem riep Olivier bij zijn naam|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001267.wav|vele Fransen zijn onder mijn zwaard gevallen; maar God heeft mij tot zich geroepen. Ik moet u verlaten: die overtuiging martelt mij|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000382.wav|Ik berekende dat ik nu zoo ongeveer tien jaren buitenslands had doorgebracht en dat men mijn gezicht wel vergeten zou zijn; ik hoopte zelfs, dat na die langdurige vrijwillige ballingschap de spons zou gehaald zijn over mijne vroegere misstappen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001288.wav|De bruidegom, van wien men vooraf haarfijn alles wist, kwam om zijn bruid te monsteren en zich door haar te laten monsteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002857.wav|die hun zonder twijfel waren aangewezen als de twee, die in het portaal waren gesprongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002539.wav|Het staat u vrij, dezen rijkdom te verliezen en mij op den koop toe belachelijk te vinden. Dit zal het meesterstuk uwer domheid zijn. De statistiek heeft berekend, dat Frankrijk|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001309.wav|zoo een romannetje is niet van invloed op het leven, en al had Elly een tijdje gekwijnd, Lot Pauws maakte haar gelukkig, en beter, blij van lach, en roze|1666|neutral
+wavs/train_10587_9412_000077.wav|Toen stuurde de heks hun drie knechten na, die moesten hard loopen en de kinderen achterhalen. De kinderen zaten voor het bosch, en toen zij in de verte de drie knechten zagen komen, zei Leentje, tegen|10587|neutral
+wavs/train_2450_11506_001189.wav|Ja die feeks zal lang wachten, eer zij uit mijn' mond van u iets hoort. ANTJE WYNSTOK. Want ik heb 'er al met mijne moeder over gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001649.wav|Daags daarop verliet de vizier Balsora, en nam andermaal zijn' weg over Damaskus. Toen Schemseddin Mohammed in de nabijheid van Damaskus kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003926.wav|Een dezer geleerde heeren had dezen kring als het geweten der Petersburger wereld gekenmerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004370.wav|Wij zullen in overeenstemming handelen, maar leder op zich zelf. Het zal niet noodig wezen, hoop ik, dat wij elkander nog eens spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002353.wav|De loods had niet geluierd om zijn voordeel te doen met dit gunstige weer, en hetzelfde schip|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000123.wav|Ik bid je, Frank, geloof me: ik zweer het je, daar, bij alles wat heilig is, zweer ik het je: het is niet waar, dat ik bang voor je ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001517.wav|Heeft aan een half woord genoeg,' zeide Florisz. 'Gy zijt Chirurgijn, Barbier, Kapper, Hairsnijder, Pruikemaker,' vervolgde Arlington|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001548.wav|Met eene stem, zoo hoog, zoo helder en zoo zuiver als de klank van zilver tegen fijngeslepen kristal, zingt ze, op eene eenvoudige, bijna eentonige wijze, door den grijsaard begeleid|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001565.wav|Ik zou u niet aanraden,' zei hij, 'er gevolg aan te geven' 'Kan ik me dan laten bedreigen in mijn eigen huis' 'Er heeft geen bedreiging|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000594.wav|hij gevoelde een moedeloosheid drukkend op zijn vertrouwen zinken, den grond zijner verwachting voor zijn voeten wegdeinzen. Langzaam streek hij de hand over het voorhoofd: beter zoo hij. zoo hij wachtte|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_002477.wav|Ik dank je, wilde gans. Nu weet ik alles, wat ik noodig heb te weten, om tevreden den dood te gemoet te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001733.wav|Signore DURAZZO, gelijk ook Signora SALUZZO, aangedaan, toen hij dit zijn voornemen zoo stellig verklaarde. Over zijne reis sprekende betuigde de laatste haar verlangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007857.wav|en wanneer hij zich zelf op hun standpunt plaatste, verloren nu alle beteekenis. Terwijl hij zijn werk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003339.wav|Ik heb meer gedaan,' antwoordde deze op een' somberen toon: 'ik heb hem naar de hel gezonden, waarin hij te huis behoort.' - 'Wee u|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003627.wav|Zy scheen een wijl na te denken, en vroeg toen aan Buat, die haar met ongerustheid beschouwde: 'En dus die brief, dien gy door Florisz aan haar zondt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002425.wav|Zoo'n ding als de hoed zou mij niet thuis houden, zeide het meisje, dat zeer bleek werd. Weet gij wel wat gij doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000029.wav|Tegelijkertijd kneep hij in haar gewonde hand. Dit alles voerde hij uit met de behendigheid van een goochelaar. Het meisje begon luide te krijten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002278.wav|Volkomen onafhankelijkheid naar het materieele is altijd uw vurigst verlangen geweest: die is u noodig zelfs en die wordt u bij dezen door eene vriendenhand gewaarborgd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001637.wav|Ik heb u reeds de laatste maal, dat u hier was, doen opmerken, dat er van voorschot geen sprake kon zijn, antwoordt de procureur|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004991.wav|zeide Haley bij zich zelven. Ik geloof dat Tom Loker daar is. Hij haastte zich naar buiten. Bij het buffet stond een grof gespierd man|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001516.wav|Wat anders dan een woestijn vol ellende en rampen? ,Hm! zei de Markies, rondkykende in de weelderige kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003847.wav|en zeker daardoor evenveel wijzer zou zijn geworden als door het kijken op een stilstaande klok, indien Peggotty mij niet had weggeroepen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000440.wav|ik weet wel, je houdt niet veel van hem: hij is ook een leepert, geloof ik, maar inpalmen doet hij je wel. Nou, met meneer Lot heb je het altijd goed kunnen vinden, niet waar, meneer Frans. Ik zal eens aan mevrouw Therèse zeggen, dat je er bent|1666|neutral
+wavs/train_1724_2211_000363.wav|ja, ge ziet, dat ik hem zelfs een schim gegeven heb. Dat kost heel veel, maar ik houd er van, iets op mijn eigen handje te hebben. Wat? riep de prinses uit|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002697.wav|By een aanval op letterkundig gebied zou ik de juistheid der teekening van Saïdjah verdedigen, maar op staatkundigen bodem geef ik terstond alle aanmerkingen op die juistheid gewonnen, om te beletten dat de groote vraag worde verplaatst op verkeerd terrein|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000682.wav|Deze beide gesprekken duurden niet langer dan twintig minuten. Maar het scheen, dat die weinige woorden van groot en dreigend gewicht waren geweest. Louis Couperus, De stille kracht Want het vreemde gebeuren hield op|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_000133.wav|Het heele huis was stil en netjes rondom den doode heen: alléén was er stof, was er rommel in het kantoor. Het ergerde tante Adèle. En dien middag nam zij den sleutel en ging er binnen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_010117.wav|Het korte verslag, dat ik wensch dat gij uit zijn eigen mond' zult hooren, mijnheer Chuzzlewit, hervatte John, terwijl hij, niet Martin, maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004391.wav|ik sta u borg, dat gij spoedig vooruit zoudt komen. Wat dunkt u daarvan, Kapitein SCHWANCK!' vervolgde hij, zich tot den anderen officier wendende|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002613.wav|zyn gedrag onberispelyk; zyne manieren zyn die van een fatsoenlyk man. Hy schynt niet zeer levent; maar, zo ver ik er over kan oordeelen, weegt zyn gezont oordeel dit aangenaam geschenk der natuur rykelyk op|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_011089.wav|dan toen wij ze bij dag hadden bereden, daar het sedert aanhoudend was blijven sneeuwen en dooien; maar de ijver van mijn reisgenoot verflauwde nooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004452.wav|en de daaruit ontstane wanverhouding drukte evenzeer de echtgenooten zelf, als de andere familieleden en het|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002977.wav|en zware schoenen aan, en hij dacht er over, wie het wel wezen zou. Hij hield een langen stok in de hand, en zag er uit, alsof hij dien ook wel wist te gebruiken|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000716.wav|Evenals Dave vroeg hij niets, gaf hij niets, verwachtte hij niets, en als hij langzaam en kalm in hun midden liep, liet zelfs Spitz hem met rust|5809|neutral
+wavs/train_2450_9207_000800.wav|Hij bragt de eerste twee dagen in droefheid door met zijne familie, welke met hem treurde, en klaagde over de onregtvaardige gestrengheid van den kalif|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002640.wav|maar toen ze weg waren, en de zwanen weer tot zich zelf kwamen, zagen ze, dat de wilde ganzen waren opgevlogen, en neerdaalden aan de overzijde van de baai|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001375.wav|John, die mij nu eerst opmerkte, daar ik in eene vensterbank zat, half verscholen tusschen de zware gordijnen, liet eene krachtige verwensching hooren, die mij gold en die niets bewees dan zijne teleurstelling over het mislukt ontwerp|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000353.wav|en kom spoedig terug. Hoe langer gij uitblijft, des te grooter zal mijn ongeduld zijn, u weer te zien, en zoodra gij terugkomt zetten wij ons aan tafel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002749.wav|iemand die aan rang en waardigheid gewoon was, een voorbeeld, hoe men zich jegens een Burgemeester gedragen moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000095.wav|nadat zy acht en twintig uren gereden hadden, om een afstand van ongeveer zes en twintig uren gaans af te leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000945.wav|o ader! vergeef het mij, dat ik zoo achterhoudend ben. k vreesde, dat ik u mishagen zou. k had daarom niet durven wagen. ader. iet mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002899.wav|want nu ik toch bij Uwe Edelheid werd geroepen, nam ik mij voor u te raadplegen over het gebruik dat ik van het mij betrouwde document wilde maken.' 'Welnu! geef het mij dan ter inzage, zonder langer marren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001566.wav|heb opgeofferd! Maar dit opzet om mij leed te doen! Neen, hij bemint eene andere, anders is het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002621.wav|Meisje! zeide Graaf Willem, toen hij haar gewaarwerd: wij hebben u hier ontboden om den moordenaar van Deodaat te herkennen. Is het de man die daar staat, die de wond heeft toegebracht|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000568.wav|Hij zette meer een meer zijne stem uit en EDUARD, die niet bijzonder met de politiek bekend was, begon haast medelijden met dat ongelukkige België te krijgen. 'Vroeger was ik zeer bemiddeld|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001076.wav|Vlak achter de voordeur vond ik een blaker en lucifers klaar staan onder het laag neergedraaide ganglicht. Men had dus voor me gezorgd en dat zorgen zou verder gaan. Die degelijke, mooi glimmende, oud-Hollandsche blaker|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000486.wav|in een zeer druk en zeer poëtisch gesprek wikkelde over de lieve omstreken van Utrecht, en het lieve Zeist, en het lieve|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001726.wav|beviel de brief van zijnen dichterlijken neef zoo weinig, dat hij onder het lezen ten minste driemaal geeuwde, en zich zeer verheugde, toen hij aan het einde gekomen was|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000286.wav|e anderen verkeerden in hetzelfde geval en zoo zaten we drie kwartier met een wit papier voor ons en een doezelig hoofd. en goede opleiding te krijgen is toch soms een gruwelijk vervelend proces|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000588.wav|De vossen moeten toch ook leven, zei de jongen. Ja, zei de groote hamel, zij, die niet meer dieren verscheuren, dan ze noodig hebben voor hun onderhoud, moeten ook leven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000695.wav|boos. 'Bèn-je weggejaagd! Hèb-je dat gedurfd. d'n ouwe zoo'n schandaal aan te doen!.' Hij schreeuwde zoodanig en maakte zulk een lawaai met z'n lange armen, dat de voorbijgangers bleven stilstaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004734.wav|voegde de glimlachende juffrouw Bofhn er bij. Maar, Heere! wij kunnen er nu over praten, kunnen wij niet? De|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001513.wav|het is alleen mijne getrouwheid, die mij dringt, u, Sire, een' raad te geven, die voor uwe veiligheid van het allerhoogste gewigt is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005283.wav|en morsig uitzag. Spinnen hadden hare webben in de hoeken der muren en zoldering geweven|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002167.wav|En toen Kees zelf naar huis ging om zijn bevordering meê te deelen, straalde Louise van vreugde, en kuste zij hem met een hartstocht, die aan hun beste dagen herinnerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002442.wav|waarbij grootpapa, voordat het te wild wordt, zich met zorg laat vangen, ten einde eene gelegenheid te hebben om zijne vlugheid te toonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000180.wav|De dokter buigt zich over de lijderes, spreekt haar zacht en vriendelijk toe, luistert op haar borst en naar den hartslag en tracht zich door haar te doen begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000266.wav|De keizer, de ellebogen op de tafel, de handen onder de kin, had hem aangehoord, staarde hem aan met zijne kleine, toegeknepen oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001298.wav|Geld doet alles, meisje. En daarmede stak zij de bankbriefjes in hare borst. Maar dat zou stelen zijn, zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002945.wav|o heerlijke Herakles, moge de knots, dien gij koost in steê van den boog en de pijlen, u voor den Booze beveiligen en hem neêr vellen aan uw voet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002411.wav|Den volgenden morgen vond de grijsaard op zijn nachttafeltje een bankbriefje van duizend francs, met deze woorden, door vader Madeleine geschreven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003954.wav|Onze hopman was zoo kwaad niet in zijn tijd; maar hij bevindt zich op eene plaats. vanwaar het hem eenigszins moeielijk valt om voor de compagnie te zorgen; ons vendel is onder de hoede van een vlaamsch edelman, die|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001915.wav|maar het was eene overrijpe freule met een rooden neus, en ik liet haar links liggen, tot groote ergernis van mijn heer vader, die verklaarde van toen aan niets meer met mij te doen te willen hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001993.wav|Wronsky herinnerde zich Golinitschef in het page-corps; hij was toen klein van gestalte, maar vol vuur en leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001415.wav|Ik ben niet jong meer, mynheer! en men zegt, dat, hoe meer iemand zijn einde nadert, het overschot van zijn leven hem des te dierbaarder wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001920.wav|niet meer met Potgieter en niet meer met Zola. - Hier heb je Ibsen, Maeterlinck. Zet die op de volgende plank|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002631.wav|Maar toen de tijd van beproeving kwam, was het hart van den jongsten broeder vol van die oude dagen. De hemel sterkte hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002999.wav|En hij wierp den tweeden schop aarde op de kist. Fauchelevent was nu op het punt gekomen, dat men niet meer weet wat men zegt. Maar ga toch mede om te drinken; ik betaal immers|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000040.wav|als het klankbord boven een ouden katheder. Er waren ook een aantal lange smalle vensters, die zoodanig|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001674.wav|Dat is nu een broêr van me. net een oude jood en wat een rok, wat een rok! Waar heeft de vent het vel laten maken! Hij verdoet al zijn geld aan vazen en pullen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002524.wav|Een voor een zullen zij zich tegen u keeren, zoodra zij maar gelegenheid hebben. Zij zijn allen zoo slecht en wreed voor elkander, als zij maar zijn kunnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005311.wav|want welke diepe, onheelbare wonden er innerlijk konnen geslagen zijn in die menschelijke ziel, is niet te berekenen. Op Gods hulpe alleen is in dezen mijne hoop|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001365.wav|De groot-vizier die, zoo als gezegd is, tegen zijnen wil en zin tot deze vreeselijke onregtvaardigheid de hand moest leenen, had zelf ook twee dochters|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000599.wav|met het hoofd op de borst, stond in dof gepeins verzonken. De kinderen, nog steeds aan hunne moeders rokken hangende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000973.wav|Pinch staarde juist heel nadenkend in het vuur; maar daar zijn vriend nu zweeg, keek hij eenigszins verschrikt op en zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001765.wav|Of men hierdoor de Roomschen ergeren zou, achtten zij minder. In de kerk, waar Burgemeester Pieter Adriaensz. en de Secretaris Van Hout onder het gehoor waren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002751.wav|Hy stierf, nog geen veertig jaar, en liet my, zo als by de uitkomst bleek, meer schuld dan goed. Bartin hadt in de confusie het huis verlaten, en tyd overig gehad, om het loon harer ondeugd in veiligheid te stellen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_005382.wav|Terwijl hij voortstapte schenen de boomen en struiken, de hutten zijner dienstbaarheid, het geheele tooneel zijner vernedering hem voorbij te vliegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003996.wav|Na de gewone ceremonie van inleiding zette Minns zich neder, niet weinig bedremmeld door de opmerking|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002699.wav|maar ik had geen merkwaardiger oord gezien dan dat, waarin ik mij thans bevond: onmetelijke bosschen, schoone weilanden, rotsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001269.wav|want bij nade'r onderzoek bleek het dat enkele van zijn kameraads reeds hun weg hadden gevonden naar iedere kamer van het huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003406.wav|Een ruime, maar leelijke kamer met een alkoof, waarin een bed stond uit hoofde der menigte die des Zondags deze herberg bezocht, had men zich hiermede moeten behelpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004301.wav|Hij legde zijne vracht aan de voeten des Barons, of liever bij de pooten des stoels af, waarna hij zoowel tegen den predikant als op zijnen beknelden Heer sprong, met groote teekenen van blijdschap|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002069.wav|nam hij voor een wijle afscheid van hem en liep nu op zijn gemak het gebouw eens door. Niemand hield hem tegen, maar ook niemand scheen er op gesteld een gezellig praatje met hem te maken, waartoe hij, om de waarheid te zeggen, was uitgegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_002561.wav|Zij reizen bijna voor dezelfde boodschap, doen en zeggen dezelfde dingen op precies dezelfde manier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002197.wav|onder den druk van eenige verlegenheid, die er niet op vcrminderde, toen mijnheer F's tante met verbazend luide stem uitriep|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006111.wav|waren haar zakdoeken, schortjes, sjaals, kleine marokijnlederen pantoffeltjes en andere vrouwelijke prullen keurig in orde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006249.wav|Uit de straat sloegen wij een steegje in, dat ons op een klein plein bracht en daarop weder een steegje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000653.wav|en onverklaarbaar gevoel greep hem aan; het was de stem des bloeds, die in zijn hart sprak, zonder dat hij zich daarvan reden kon geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003394.wav|metaal, ijzer, goud, marmer noodig gehad; voor God was het oude gevaarte van planken, balken en kalk voldoende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011406.wav|Zij waren precies gelijk gekleed, maar deze zuster droeg haar kleeren toch jeugdiger dan de ander, en had ook misschien een ietsje meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003528.wav|Wat zou ik doen? Ik bewaarde het arme wicht: en thands vraag ik u op uwe beurt, schatlief! wat zullen wij doen met het lieve schaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008919.wav|deden hem weer tot zich zelf komen. Hij spande zijn gedachten in en zag, dat hij op den vloer|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001255.wav|Het schijnt,' zei Louis, toen ze in hun rijtuig stapten om huiswaarts te keeren, 'dat ik veel heb goed te maken; ik zal er dikwijls heengaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001426.wav|alles gewijd heeft, om deze zaak te verdedigen en die zich nu in de diepste ellende bevindt. Hij twijfelt niet dat uwedele hem eenige hulp zal verleenen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001548.wav|Ik zal daarover niet twisten; wees gij mij dankbaar, dat ik niet ondernomen heb het te plegen.' 'Houd mij ten goede, dat mijne dankbaarheid in deze minder levendig is dan gij u voorstelt|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000012.wav|ergernis en verontwaardiging over den dommen, onmachtigen man, dien hij nu weer te minachten begon, zijnde zooveel schoons onwaardig, en hatelijk zooals de zwakke soms den sterken hatelijk is|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002742.wav|Het waren ook werkelijk engelsche dames, die aan het meer en in het gebergte woonden, maar het was niet mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006924.wav|met een doosje stiftjes, om zich te oefenen in huishoudelijkheid. Maar het kookboek deed Dora hoofdpijn krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001312.wav|en glas rood!' weêrgalmde zekere roodharige, manke, gebochelde knaap, met een smerig buis aan, waar aan al de knoopen ontbraken en dat aan de ellebogen van luchtgaten voorzien was|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_003824.wav|ja. En, zooals bij de meeste menschen, die reizen, is uw gehechtheid aan uw woning en uw vaderland zeker toegenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001712.wav|klonken bijna nog overtuigender dan de officieele extaze van zijn welgewikte rede. Othomar hoorde ademloos toe. Maar Wlenzci sprak verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001610.wav|Stipan raapte zijn watersnip op en met een stralenden blik op Lewin zeide hij: Zoo, nu gaan wij uit elkander|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008750.wav|Daar zag Dolly op een hoogte een schoon, groot, bijna reeds voltooid gebouw, dat in de helle zon schitterend uitkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000253.wav|Zij sprak er over met haar ouden huisdokter, en met mevrouw Van Neerbrugge en met Emilie; en niemand wist haar te helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001514.wav|De koerier heeft order, op antwoord te wachten. Goed, antwoordde zij, maar toen de knecht buiten de kamer was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002228.wav|Je bent te verliefd op me geweest, en ik op jou, dan dat alles dood zoû zijn. Ik herinner me nog alles. En jij moet je ook nog alles herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002345.wav|hij had slechts een dijk van harde klei van drie k vier voet hoog op te klauteren om op dat gras en bij dat venster te komen. Zoo kwam hij er|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000936.wav|De worsteling is begonnen. Behouden waren Tell en Baumgarten aan den anderen oever aangekomen. Laten we hier Friedels boot op het droge halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001457.wav|Ach mijn God! hoe komt gij hier, vader Madeleine! hoe zijt ge hier binnengekomen, lieve Jezus! Ge zijt uit den hemel gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001136.wav|over die ontzetting! Hoe kan ik nog met hoop leven na al wat ik reeds in mijn korte leven geleden heb en voor ontzetting om mij heen heb gezien|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001199.wav|had te veel werk gehad, niet in de handen van zijne verbitterde vervolgers te komen, dan dat hij zich op de ontvangst binnen had kunnen voorbereiden. Zich op een stoel werpende, zoodat de stof uit beide vloog|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000955.wav|en toen zij daartoe oud genoeg waren, gaf de koning Camaralzaman aan beiden den zelfden gouverneur en de zelfde onderwijzers|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007592.wav|Ik kom nooit in een huis, van welken rang ook, of ik hoor zijn lof, of ik lees dien in dankbare oogen. Ik leg mij nooit des nachts te slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008511.wav|En hoe groot schat u mijn fortuin wel? Toen Arthur haar vragend aankeek, met een nieuw vermoeden in zijn ziel|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000600.wav|En al de kinderen in het huis stonden er om heen, want zij mochten graag papier zien branden; dat vlamde prachtig in de hoogte, en later kon men in de asch de vele roode vonken zien, die heen en weer gingen|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_000062.wav|en er werden verscheiden telegrammen afgezonden aan personen, die zich voor de verkiezingen interesseerden. Ook Stipan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003094.wav|Toen hij zag, dat de andere vluchtten, richtte hij het hoofd op, en riep hen na: Jelui hoeft niet weg te vliegen voor die daar. Dat zijn immers maar een paar kinderen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001662.wav|In hare stem klonk zulk een toon van hard bevel, dat de gesprekken allen even ophielden en ieder naar Betsy en Eline zag, verrast door dien brusken aanval, welke de vroolijke gezelligheid als met een killen tooverslag verbrak|1666|neutral
+wavs/train_1724_4315_000509.wav|kreeg eerst eenigen aandrang, zijne plaats tot turen af te staan, maar wegloopen wilde hij niet; hij besloot de zaak liever af te zien, te meer daar hij niet veel van waarde bij zich had|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005105.wav|Hier zweeg hij en liet Reinout spreken, die, naijverig op zijn vriend, tusschen beiden trad en het gesprek bracht op het gezang, dat Madzy hun dien achternamiddag had doen hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000155.wav|Zij zocht hier dat Hoofdstuk, waarin dezelve de Voetwassching van zijnen Meester, aan hem en zijne medeleerlingen verrigt, op eene zoo eenvoudige wijze verhaalt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000977.wav|De vrienden verwijderden zich in de nacht en Herakles zeide, den zwaren arm om de tengere schouders van den knaap, die de lier droeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001278.wav|wat beneden den mensch is, onderscheidt er door den nevel heen wat boven den mensch is; en wat ons levend onbekend is, mengt er zich in den nacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004815.wav|Zij spande hare krachten in, om te spreken, en antwoordde: Neen! — Wie woont hier dan nog bovendien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000568.wav|Men leest ze zoo dikwijls, dat de oogen er van schemeren en het hoofd er van duizelt. Zij staan boven aan ieder blad|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000912.wav|dat toch al lang het ligchaam ontvloden was. 'Dood!' klaagde hij op doffen toon en de tranen dreigden hem te verstikken, de ademhaling was hem belemmerd. 'Dood|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001697.wav|met mijne vrienden wil ik niets meer wagen; mijne verwachtingen, waar het vreemden geldt, zoo laag stellen als mogelijk is, en langs dien weg mij zelven de ruste bereiden, die ik hoog noodig heb, geloof mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000250.wav|Plotseling, een blanke bliksemschicht, heugde de Held zich. Hij wilde rijzen, maar de knaap hield hem tegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001688.wav|Je kunt niet eens een gans inhalen! Hij plaagde hen, tot ze woest van boosheid werden, en er alleen aan dachten zoo hard mogelijk voort te stormen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000785.wav|Alleen meende hij een paar keeren den naam te hooren noemen van Pieter Van Wezel, wat onzen Gerrit volstrekt niet bevreemde. Spoedig daarop klonken de riemslagen weer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003922.wav|ja, schoon hij vaak over beuzelingen sprak, wel voorgedragen beuzelingen zijn, gelijk men weet, door de bank, meer dan gesprekken over gewichtige onderwerpen geschikt, om in gemengde gezelschappen aan iemand den naam van een aangenaam mensch te doen verwerven|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000948.wav|Met veel aandacht had LIJNSLAGER het verhaal aangehoord, en daar hem overtuigend bleek, zoo uit den toon der stem, als de ernstvolle houding van dien man|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004787.wav|ik moest uw geboorte-akte overleggen, die ik in de parochie gelicht had; deze heeft men mij gegeven en ik moet ze nog hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001585.wav|onder zijn arm meedragend, zonder echter zelf te weten dat hij dit deed, en zonder zelfs zijn jas dicht te knoopen, om zich eenigszins tegen den aanhoudenden regen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001391.wav|En hoewel Mantalini lonkte, tot zijn oogen nooit weer op hun rechte plaats schenen te kunnen komen, liet madame zich niet|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000856.wav|uit den Bybel. Ik wou u eens vragen, of Juffrouw Letje t'avond of morgen niet een goede vrouw voor Willis zyn zoude? of zyn er al Kapers op de Kust|1666|neutral
+wavs/train_1724_795_000622.wav|wees geduldig, wordt niet moedeloos, en doe geen overijlde dingen; schrijf me dikwijls en wees mijn flinke dochter, altijd gereed ons allen te helpen en op te beuren|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001405.wav|van ons eene aanmerking te veroorloven op derzelver gebruik, om hunne namen zoodanig te vergriekschen en verlatijnschen, als reeds ten tijde van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004821.wav|Ik werd naar het Zuiden verkocht, toen hij nog een kind was, zeide zij. Ik werd gekocht door een braaf, edelmoedig man|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005210.wav|Er was geen verstokter jonge booswicht. Van hem wil ik niets hooren; ik heb meer dan genoeg van hem gehoord|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000926.wav|Binnen! en de barsche stem van den heer Laurence klonk barscher dan ooit, toen Jo aan zijn deur klopte. Ik ben het maar, mijnheer, ik kom u een boek terugbrengen, zei Jo bedaard, terwijl ze|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000287.wav|Zijt gij Heer Gijsbrecht van IJselstein? vroeg de oude minstreel haperend en ongeloovig. Ja, die ben ik. Maar gij, wie zijt gij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001081.wav|grijs van ouderdom en van ontzettende grootte, die met een ontbloot zwaard in de hand op hem afkwam, en met eene verschrikkelijke stem riep|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000679.wav|en, nu zoo nabij aan het vaderland zijnde, voelde zich met dubbele sporen nopen, om zijne reis ten einde te brengen. adat zij dus op de minzaamste wijse den eer en den lotheer bedankt had|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000354.wav|En hier vind ik nu een man met verstand, trachtende op mijn voorwaarden af te dingen, terwijl de toekomst en de eer van zijn cliënte op het spel staan. U verbaast mij, mijnheer Holmes|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_000237.wav|en denk dat ik maar een andere betrekking ga zoeken. Kijkt dus maar naar iemand anders uit, mijne heeren, als het u belief|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000808.wav|Dus ruimde mijn voogd het veld met toestemming van de familie en de Hooge Raad. Op mijn verlangen behield hij echter de administratie van mijn vermogen. Wat wist ik van geldzaken af|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000581.wav|en hoewel tal van ponden boter en kaas daar op zekere stille, geheime manier tot aanzijn worden gebracht. Op zulk eene hoeve|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001866.wav|Maar op dit oogenblik, dat mij zeer hachelijk schijnt, wordt een geweldiger optreden gewenscht, dan Uwer Majesteits proclamatie toelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000451.wav|ik wandelde langs de kaden en over de boulevards, in het Luxemburg, de Tuileriën en de|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002746.wav|Ik werd beschaamt; want ik geloof, dat Styntje het niet ruim heeft. Toen ging zy weg, en wenschte my vrede. En nu weet ik niet, hoe of ik sta. Styntjes woorden waren niet verwerpelyk. Ik las daar in|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_003121.wav|Toen hij vertrok, drukte zij hem innig de hand, vol sympathie. Maar de taak, die hij haar opgelegd had, woog zwaar op haar zwakke schouders, ook al wilde zij zich aan Eline|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_003268.wav|Na een goedkeurend gemompel van de andere passagiers, waaronder de preutsche dame onopgemerkt een glas punch dronk, vervolgde de heer met het grijze haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000192.wav|In de lente zingen de vogels er in de boomen. De steen is geheel glad. Toen men hem beitelde, heeft men slechts aan de volstrekte behoefte van het graf gedacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000420.wav|gekund. En Gorters 'Mei', had Den Bergh haar herinnerd? Zij had immers Gorters 'Mei' ontvangen van hem, aangenomen van hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002169.wav|en de gevangenen werden in vrijheid gesteld. In één woord, de hoofdstad en het geheele land van den koning Schahzaman vierden feest|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002147.wav|Het meisje weende met warme tranen. Alhoewel haar woorden troostend en vol hoop schenen, was het echter in haar hart zo niet: de diepste droefheid had het benepen. Zij|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003692.wav|Heer! antwoordde zij, terwijl een hoogrood haar gelaat overdekte: het is u ongetwijfeld bekend, dat ik, op den morgen van haar vertrek uit Amsterdam, een bezoek heb gehad van mijn nicht Amelia|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001961.wav|Von Zwenken beet zich op de lippen, sloot de oogen en dook neer in zijn armstoel of hij een knodsslag ontvangen had, maar verslagen achtte hij zich toch niet, want na eenige oogenblikken hief hij zich weer op en sprak tot Francis|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000871.wav|Ik zou dan weder onder de hand een ander model van schoonheid opdoen. MAURITS LIJNSLAGER. Wij verschillen dan veel, zeer veel op dit stuk in manier van denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000827.wav|te zullen laten zien. ejuffrouw, met het gezelschap te huis gekomen, hield woord. nder de afbeeldingen der verschillende plaatsen, zoo uit het land van holen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000306.wav|Zij zette zich in de voorgalerij. De lucht brak open: een blank gordijn van regen daalde in rechte plooien van water. Een plaag van sprinkhanen sprong door de galerij|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_007748.wav|ik was een goed leerling. Ik heb u veel eer aangedaan en door mijn eigen naam te msücen, heb ik den uwen niet minder bevestigd. Heel goed dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001459.wav|en een wandelstok als een handwijzer in de hand had, versierd met een ivoren handje, dat hem den weg wees, dien hij gaan zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006888.wav|dat zij sterk op zij hield, en met haar eene oog in de lucht kijken, en met het andere knipoogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000006.wav|want op dat punt versta ik geen scherts. Ik prent haar de beginselen van deugd, eer en zedelijkheid met nadruk in. Vraag haar maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001147.wav|Nog nooit had Dorus zich zoo vreemd en onbehaaglijk gevoeld als in den eersten tijd, toen hij bij Tournel was. Hij had een gewaarwording, alsof men hem in een kooi had opgesloten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000409.wav|Wie zou zich niet gelukkig achten in de vriendschap eener Mevrouw Buigzaam, eener Weduwe, als de oude Juffrouw Willis? Wie heeft geen liefde en achting voor de vrome Juffrouw|1666|neutral
+wavs/train_2450_12599_000496.wav|Maar hij wilde ook geen schandaal; hij vreesde voor praatjes en opspraak, die hem nu nog maar belachelijk zouden maken, zooals ze hem reeds vernederd hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000156.wav|al hebben de Engelschen hun karakteristieken humour, wij Duitschers onze Gemüthlichkeit, die het van alle andere in Zärtlichkeit, in aantrekkelijkheid wint|1724|neutral
+wavs/train_10079_9412_000018.wav|voerman liep er heen, en haalde uit met zijn bijl, maar de musch vloog op; toen trof de bijl het tweede paard, dat het neerviel. Ach, ik arme man|10079|neutral
+wavs/train_1724_1297_002390.wav|Francis is heftig en eigenzinnig, dat is waar, maar zij heeft een grootmoedig karakter en een liefderijk hart voor lijdenden. Zij zelve bood mij aan, zooveel noodig mocht zijn van haar vermogen los te maken om de dreigende ramp te voorkomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003220.wav|Al dien tijd bewogen de lantarens der stoomboot langzaam heen en weder, terwijl zij stillag om het einde van wat er gebeurd was af te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000478.wav|bijna al de groote logementen ledig vonden. Zelfs de weinige vreemdelingen welke zy in de stad ontmoetten, en die om zaken uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002567.wav|Het bleek weldra, hoe noodzakelijk de gemaakte spoed was geweest; want nauwelijks waren er eenige minuten verloopen, toen het huis door een aanzienlijke ruiterbende omsingeld werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001792.wav|Ik zweeg er van, omdat ik wist hoezeer het noemen van dien naam reeds uwe drift placht gaande te maken, en omdat ik het onnoodig vond u opnieuw te verbitteren. Wat zal ik u zeggen, kind! hernam de generaal met eene zachte bewogene stem|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000880.wav|en alles wat zachtst, teederst en fijnst was in zijn eigen ziel werd de ziel van Mathilde, zoodat zij samen de zelfden waren over en weêr|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004578.wav|Dat grove compliment bewoog Bella te bewijzen, dat zij inderdaad haars ondanks liefde mboezemde; zij had een geheim bewustzijn dat zij verkeerd deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000790.wav|die hond was Merrylegs. De hond van Sissy's vader. De oude hond van Cecilia's vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003536.wav|Onder het verguldsel des hemels onderken ik een arm heelal. De schepping maakt bankroet. Daarom ben ik ontevreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000922.wav|Cosette was de eenige overgeblevene van een uitgestorven familie, Cosette was niet zijn dochter, maar de dochter van een anderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000784.wav|Grimaldi hechtte nog geen geloof aan deze verzekering, daar hij wist dat dit eene gewoonte van sommige krankzinnigen is|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000446.wav|Nu zij zoo naast mij voortging, bemerkte ik dat zij kleiner van gestalte was dan zij mij eerst was voorgekomen, van de hoogte af gezien; maar er zat pit in die vrouwelijke figuur, dat was niet te ontkennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_004444.wav|dan was hetzelfde huis waar zij de inbraak beproefd hadden. Toen hij het huis herkende, overviel hem eene zoo groote wees|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001116.wav|Die avond moest ik zelf in de apotheek een slaapmiddel laten halen, omdat ik de stille nacht niet in durfde gaan met mijn schoonouders in huis en mijn bekentenis op de lippen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_002276.wav|Ik kàn niet, ik kàn niet, riep Marianne; ga dan, laat mij maar alleen, als ik je verdriet doe; laat mij aan mijn lot over, haat mij, vergeet mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000816.wav|maar een ruim uitspansel vol rythme. Dat het een rust was, alleen te zijn in een aanbiddelijke stad, waar hij niemand kende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000178.wav|en evenmin dat gij, gij die vroeger zooveel deernis met mij hadt, nu met zoo diepe verachting op mij neerziet! Maar er valt niet anders te verklaren dan dat de wissels aan kolonel von Zwenken gepresenteerd zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_001459.wav|Wel dat is juist het wonderbaarlijke,' zeide Bol, 'dat zij niets meer te zeggen heeft gehad. Een jonge juffrouw heeft altijd nog wat te zeggen, ook al heeft zij alles gezegd, wat zij zeggen kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003060.wav|Luistert, zeide hij, ik heb van morgen twee vechtende musschen ontmoet; van avond ben ik een twistende vrouw tegen gekomen. Dat alles is kwaad. Laat ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000299.wav|Wandelen, lucht happen, naar de wolken, de bloemen, de vogels kijken, desnoods in den moestuin werken. En lezen, dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001031.wav|Zwijgend volgde de jongeling het knaapje, dat hem binnen de muren des kloosters voorging en naar het slaapvertrek des Graven geleidde. Deodaat, aangediend zijnde, werd terstond binnengelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003544.wav|Toen zij Miggs op deze wijze hare overmacht had getoond, hield de juffrouw insgelijks op, en verzonk in eene stille treurigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007239.wav|werd dichtgeworpen, viel er een kammetje uit Kaatje' s haar voor de voeten van haar oom; en toen hij het opraapte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003600.wav|Het is mij nu onverschillig, antwoorddede oude man. Gij hebt het naar de speeltafel gebracht, hernam Quilp|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003129.wav|Niet onder de guilliotine geweest. Keen, kijk maarT' riep Lagnier, zijn hoofd met een ruk omdraaiende, zoo vast als het jouwe|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001988.wav|nederig en welwillend voor wie zyn geestelyk overwicht erkenden, doch lastig wanneer men poogde zich daartegen te verzetten. rondborstig uit trots, en by vlagen achterhoudend, waar hy vreesde dat men zyn oprechtheid zou aanzien voor onverstand|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002276.wav|Olivier verschrikt uit, wat deert u? Het meisje sloeg met de handen op hare knieën|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000506.wav|Zonder dat hij het gelaat der jonkvrouw onderscheiden konde, herkende hij haar gelijk zulks in droomen meer geschiedt aan eene zekere ingeving, voor de freule|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001844.wav|Ook is het te vreezen, dat wij ons logement op dit uur gesloten zullen vinden. Het is daarom, schoone Dame, dat wij, in het voorbijgaan muzijk en zang vernemende|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000602.wav|Er werd goed gevochten en EDUARD vocht mede; hij was het, die met anderen het voorregt had, bij Hasselt den grooten DAINE, toen deze vergat dat hij aanvoerder was, door de stad na te rennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_002923.wav|dat in een flesch met sterk water wordt bewaard; en dat lieve kind heeft zij laatst op de kermis van Greenwich in een spul gezien, met een witte dame|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002070.wav|als uit een hinderlaag, een hoekig, smal hoofd, een heilloozen blik, een dreigende kin, groote handen en een geduchten rotting te voorschijn komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001260.wav|trapte de koffers open, en slingerde haar papieren, kleeren en andere eigendommen in het rond. Juffrouw Horrocks, de dochter van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008630.wav|Toen Benjamin dit hoorde, sprong hij plotseling van zijn stoel overeind, rukte zijn vriend de flesch uit de hand, en nam een fiksche teug|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001029.wav|Eindelijk kwam de zaak in orde. Het ivoor, het goud en de parelen kregen elk de hun aangewezen bestemming, en nadat de jonge man den laatsten dag had genoemd, dien hij dacht te kunnen doorleven zonder zijn|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000950.wav|ik moet u evenwel ook voor de vuist zeggen, dat Letje niet meer dan twintigduizend Guldens bezit: zo veel als haar Broeder, daar ik ook zeer wel over voldaan ben: en indien Willis nu niets heeft, dan zie ik er niet door|1666|neutral
+wavs/train_2450_4370_000166.wav|De beschotten zeemde en zeepte ze af. Hen sjouwde met het groote springveeren matras, dat precies moest passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004913.wav|Nikolaas nam, met gepaste galanterie,. juffrouw La Creevy onmiddellijk bij haar woord; deze slaakte een flauwen gil en gaf hem een klap|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006593.wav|Ik wensch, dat gij dat goed begrijpt. Indien ge slechts wilt werken en leeren om beloond te worden, dan zal het werk je zwaar vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000088.wav|De geschiedenis die ik u vertellen ga is gebeurd op een Donderdagavond. Want dan was het kerk, om half zes, en om vijf uur|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004853.wav|babbelzieke, onhandige arbeiders, die hun leven lang geen lust, en ook geene reden hadden gehad om iets anders te leeren dan dagdieven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000948.wav|De juistheid dezer berichten viel mij genoeg in het oog, om mij te doen vertrouwen dat Jo zijne kennis uit eene goedelxron had geput|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000465.wav|Terwijl hij het ontwerp wandelend nog overwoog, werd het behangsel der tent ter zijde getrokken en Machteld stapte langzaam over het tapijt dat voor de ingang lag. Zij was bleek en kwijnend, haar onmachtige benen ondersteunden haar met moeite|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_011103.wav|Bella overdacht bij zich zelve wat toch de reden van zijn onbegrijpelijk gedrag kon zijn, terwijl zij, op zijne knie zittende, hem verwonderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002153.wav|ten tweede; hoe volmaakt de slaven in hun schik zijn en hoe uiterst zelden ze wegloopen; ten derde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001130.wav|Nog twee jongens, mijnheer! behalve Kit. Hebben zij al een peet? Neen, mijnheerl Dan zal ik het wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002428.wav|er waren kale zwarte plekken op den grond, en de weinige wilde bloemen, die het oog kon zien, zagen er armzalig uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002039.wav|Een weelderig priester is een tegenstrijdigheid. De priester moet zich bij de armen houden. Of kan men nacht en dag onafgebroken met alle nooden, alle rampen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002807.wav|Niet, om bij u aan te dringen, uw besluit te veranderen, vervolgde de jonkman, maar om de bevestiging|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001084.wav|Zeg dat niet,' riep Kievit uit: 'leg hem maar iets in den weg, en gy zult zien, dat hy het even goed zal doen, of het althands beproeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002078.wav|Dutri zag vreemd op: hij hoorde daar zijn aanstaanden keizer spreken. Toen maakte hij een moue als een boudeerend kind en sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001715.wav|En daar allen zijn kloekheid bewonderden en beschouwden als een gunstig voorteeken, ving dadelijk het feest weer aan der vele genoodigden, neergehurkt in de pendoppo|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004600.wav|Quilp, die zoo sterk was als een leeuw, hield met gemak den stok vast, totdat de jongen uit alle macht trok|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000713.wav|Want zoo zij een anderen buurman, een minder hersenschimmig en meer oplettend buurman, een gewoon en liefderijk mensch hadden gehad, zouden stellig hun ellende|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000192.wav|Botwater voelde zich al zoo t'huis of hij zijn gansche leven in Duitschland was geweest. Met volkomen gerechtvaardigd zelfvertrouwen zat hij door het portierraam naar het landschap te kijken, dat hij doorsneed, en hij was nu ook veel geruster|1724|neutral
+wavs/train_5809_8568_000072.wav|hen het groot verschil dat er is tusschen eene onbetaamlyke gemeenzaamheid, die alle rangen verward, en eene zondige laatdunkenheid, die niemand meer vernederd, dan hem die haar koestert|5809|neutral
+wavs/train_1724_2649_001523.wav|Roda echter is niet naar de zijde van Duitschland ontvlucht. Ook is er van hier tot den IJsel nergens een jongen gezien, die op het signalement maar eenigszins gelijkt; want in dat geval zou ik onmiddellijk telegraphisch bericht hebben ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001717.wav|Het antwoord dat ik haar geven kon was, zooals gij wel raden kunt, bon papa! zeer geruststellend voor u, voegde Francis er met een ondeugend glimlachje bij; hoe zij het opvatte weet ik niet, want wij raakten op dat oogenblik in een moeielijk parket|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_005287.wav|zijt zeer vlug in het breien, Madame. Ik ben er aan gewoon. Dat is een lief patroontje|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000973.wav|Hij kwam nader en met iets brutaal hoogmoedigs en bijna uittartends wierp zij haar hoofdje in den nek en zag hem vlak in de oogen. Hij beantwoordde dien blik met den zijne, als gewoonlijk zonder gedachte, en ging verder|1666|neutral
+wavs/train_2450_9065_000353.wav|Vervolgens de Zwarte zee overstekende en den Kaukasus achter ons latende, zagen wij de vlakte van den Euphraat voor ons uitgebreid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003434.wav|Zyne eigene met feiten en kundigheden opgepropte Louisa stond met alle macht door een gaatje in eene plank te gluren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001816.wav|de zon vloeide als met rechte vakken gesmolten goud langs de witte paleizen der stad en blauwde alleen wat schaduw was, in de hoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002478.wav|Zulk een driestheid: een menschenhuis te naderen, hadden zij niet van hem verwacht. Zelfs verzweeg hij de zaak zorgvuldig en had daar zijn goede redenen voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000466.wav|te middernacht, in de straat Polonceau, een touw te vinden? Had Jean Valjean een koninkrijk gehad, hij zou het op dat oogenblik voor een touw hebben gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007113.wav|Mijn vrees, dat er bij het voorwerp van mijn hartstochtelijke' genegenheid kwaad van mij gesproken was, werd, toen wij naar den salon gingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000990.wav|in het leven, dat bitter eentonig dreigde te worden, want al ging men nu en dan uit, en al was er zoo ééns in de maand een danspartij, de rest van den tijd verveelde men zich|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003566.wav|Zoo gij wraakzuchtig waart geweest, hadt gij mij in die ure aan mijn lot moeten overlaten; de bitterste wraaklust had niets vreeselij kers voor mij kunnen uitdenken dan dit|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001753.wav|Dank je verschrikkelijk,' zei ik, 'maar dan wil ik hem zelf uitzoeken.' Want ik dacht aan de broche van Lotte. 'Dat mag je', zei Kees. En toen waren we thuis|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001662.wav|maar de grijsaard vertrok schier geen gezicht, en terwijl het gloeiend ijzer dieper in de rookende wond ging, richtte hij rustig en zonder toorn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001812.wav|en deze wedijver deed zich ook nu in hun gesprek gelden, door er iets persoonlijks aan te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002692.wav|Vaarwel, zeide zij, zijn hand vasthoudend en hem met haar aantrekkelijkst lachje in de oogen ziende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001401.wav|en zeer licht minachtend gekruld, zijn voorhoofd hoog. Een hoog voorhoofd aan een gelaat is als veel lucht aan den horizont|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001428.wav|Adam voelde niets voor het wezen, dat daar op het bed lag, langzaam ademhalend, de oogen dicht, wezenloos en buiten kennis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002244.wav|Hij had nog zijn oud gezicht, zoo kalm en genoeglijk als ooit; zijne kleur was nog jeugdig en blozend|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001368.wav|Stork en Claartje van Lakervelde zaten in zijn studeerkamer. De kennel was aandachtig bekeken. Freule Claartje bleek wel van honden te weten. Toch had ze verklaard, meer van paarden te houden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001413.wav|Wie had ooit verwacht dat een eerzame, deftige Magistraat zulk een loon voor zulke daden uitkeeren zou? Met oogen, die van genoegen straalden, was Cornelis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000005.wav|Het scheen hem alsof deze verre glans, in plaats van de duisternis te verdrijven, haar vreeselijker en donkerder maakte. Alles|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002652.wav|de vreemde keek de straat op en af en overal om zich heen en riep eindelijk verschrikt: iLize! waar hebt gij toch gezeten? Wat scheelt er aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004576.wav|van Zijn woede voor den geest, en hij gaf haar alzoo met den loop van het pistool op haar opgeheven gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001937.wav|doch hij gaf aan zijn' grootvizier last, hem steeds te vergezellen en nimmer uit het oog te verliezen. Op zekeren dag, dat de jagers een groot|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001514.wav|en door een tijdige toenadering, te vriend had kunnen houden; maar hij voegde er bij, dat het thans de tijd niet meer was, om het gebeurde angstig te onderzoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000520.wav|Dat is waar, nicht, zeide oom Pumblechook, met een ernstigen knik. Dit is zoo, want zooveel heb ik zelf gezien. En toen keken zij mij beiden aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002316.wav|Zij had haar lompen verruild met die van den eersten den besten jongen snaak, die er vermaak in vond zich als vrouw te kleeden, terwijl Eponine zich als man verkleedde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001330.wav|Zij wees het Frank en voor het eerst, als ontwakende uit zijn droom van rood, zag hij het nu, zag hij het met afgrijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005364.wav|dat men, hem hoorende spreken, zich tegen beter weten aan gedwongen gevoelde, zijn betuigingen voor goede munt aan te nemen: en ten anderen waren, zooals vroeger gezegd is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000854.wav|Feuilly besteedde deze twee uren met op den muur tegenover de herberg deze woorden te griffen: Leven de volken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003909.wav|Dezen laatsten stelregel scheen mijn vader bij de meeste omstandigheden, waarin over wreedheid werd geklaagd, voor alles afdoende te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003694.wav|Hij verminderde de snelheid zijner schreden niet, maar liep nog altijd op dezelfde woeste en driftige wijze voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001171.wav|Haar klein fortuin, gered uit de vergane millioenen van haren vader, was op den duur niet voldoende geweest, om haar te doen bestaan in de kringen waarin zij bestaan wilde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002904.wav|Hij bood ons pijpen aan en begon een praatje over weer en wind, terwijl zijn dochter stoelen bijschoof en op onzen last eenige boterhammen ging smeren; want de zeelucht en de reis hadden ons|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_000506.wav|Na eene poos van bewusteloosheid, bevond ik dat ik op dezelfde plaats, losgebonden, op den grond lag, met mijn hoofd op iemands knie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001251.wav|en hebben mij het geld en de papieren van mama gebracht, zeide hij. Gisteren kon ik ze nog niet bekomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000358.wav|Ik heb mijn oogen, en mijn verstand ook. Ik vind het heel aardig voor je; ongestoord kunt ge nu zamen zijn, want Dorothea leeft voor niets anders meer dan voor Botwater|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000923.wav|Dan aan dezulken bleek weldra, dat de Overheid ook van hare zijde de noodige maatregelen genomen had om elken misdadigen aanslag te voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003848.wav|maar zijn leven scheen door eene tooverkracht beschermd te worden, want hij bekwam niet het minste letsel, hij voelde geene vermoeienis|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001840.wav|Nadat hij met de afgevaardigden uit den Kerkeraad vertrokken was, en vader BUISMAN met zijne dochter alleen, zag deze, dat zij weder tranen stortte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007400.wav|tot het hof en de gezelschapswereld te staan. Na het ongeluk, dat Karenin had getroffen, nam zij hem onder haar bizondere bescherming|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000519.wav|ge, moeder, dat is de oorzaak van den toestand, waarin gij mij gisteren gezien hebt, toen ik thuis kwam, en daarom heb ik tot heden den mond niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003818.wav|En hoe dikwijls heb ik niet gevreesd en getwijfeld om een beuzeling! — Zoo bracht Anna dezen geheelen dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005551.wav|maar altijd nog klaar om van elke omstandigheid tot zijn voordeel partij te trekken, en zijn eigen ik meer dan ooit boven alles stellende. Hij gevoelt intusschen de hand des tijds, gelijk wij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002279.wav|Dikwyls ook, als hy ontevreden was over eigen arbeid of pas ontvangen verdrietig bericht, sprong hy op en zeide iets onvriendelyks tot haar. die toch geen schuld had aan zyn ontevredenheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000784.wav|van te willen zien en tasten, alvorens aan te nemen, blijft. Gij leert uwe kinderen vroeg van een Lieven Heer spreken, die alles ziet en hoort: ijver dan ook niet te zeer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002289.wav|Ten vier ure keerde Alexei Alexandrowitsch van het ministerie van binnenlandsche zaken naar huis terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011022.wav|bedienden en afhangelingen vervullen het dorp en het Wapen van Dedlock. Bij den avond gezien, door de openingen tusschen het geboomte, gelijkt de rij vensters van de groote zaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000671.wav|Zij was nog niet genoeg van haar ontroering bekomen om terstond het bezoek te kunnen afleggen, waartoe wij waren uitgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001047.wav|Zoodra de prins Camaralzaman den volgenden morgen ontwaakte, keek hij of de dame, welke hij dien nacht bij zich had gevonden, nog aan zijne zijde was|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001536.wav|Zij was gewoon met zich zelve te rekenen, en had zij geen zachten plooibaren aard, was zij geneigd om licht mistrouwen te vatten, zij luisterde met ernst, waar haar geweten sprak, en haastte zich niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005689.wav|Als de laatste rijtuigen, waarmede de menschen uit de schouwburgen terugkeerden, voorbij waren, werd het rustiger|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001353.wav|Het toeval bleek haar gunstig gezind; want kort na dat zij gekomen was, werd Mevrouw Jennings door een boodschap van Mevrouw Palmer weggeroepen. Mijn beste vriendin, riep Lucy, zoodra zij alleen waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001474.wav|Mijn jonge vrouw keerde naar huis terug en ik bracht mijn trouwdag door met mijn schoonvader te verwenschen en over de heide van Hampstead te dwalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005870.wav|en het beste bij haar is, dat het niet van langen duur is. Ha! ha! dezen jongen voor een buidel geld|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010041.wav|Onlangs. Tien of twaalf maanden geleden. Dezelfde Buffer scherp: Waaraan ?' Maar hier kwijnt het treurige voorbeeld weg|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000740.wav|Toen zij opkeek scheen alles veranderd, alsof bewasemd glas was gereinigd. De muziek hield nog aan, en wel een uur genoot zij die, hoorend werken van Chopin, Liszt en Wagner|1666|neutral
+wavs/train_2450_9375_001065.wav|Boon is met brieven van den Prins en nog eene goede tijding in de stad aangekomen! Half aangekleed stond het volk zich voor het stadhuis te verdringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006888.wav|Ik denk wel vjjf jaar ouder, zeide David. Vijf? riep de doodgraver uit: het moet wel tien wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000137.wav|Hm' bromde hij eindelijk 'De vraag is hoe Je begrijpt wel, beste notaris, dat hoe gaarne ik u en mevrouw ook mag, en hoe|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004218.wav|en begaf zich weder naar huis, zeer te vrede over De Witt, doch al meer en meer gramstorig op Van Espenblad, aan wien hy de scheeve voorstelling weet van het gebeurde op de avondparty|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001683.wav|en bericht verder, dat in allen, maanden aan maanden, de menschen bij dozijnen ziek zijn geworden en dood of stervend zijn weggedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000084.wav|was hij eindelijk tot de ontdekking gekomen, dat er in de wereld een tooverlamp was, welker bezit hem machtiger dan alle koningen der aarde maken zou, indien hij haar in zijn bezit kon brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000960.wav|Dat is waar!' riepen sommigen uit. 'Hebben is hebben en krijgen is de kunst!' 'Domkoppen!' smaalde de leider. 'Jelui ziet niet verder dan je neus lang is|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006965.wav|zijn vermoeden had bewaarheid, en dat hij nu voornemens was om den volgenden morgen op reis te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000365.wav|Zij legden het lijk in het graf, vulden het zwijgend weder met aarde, hoopten die tot een heuveltje op, en bedekten dat met groene zoden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004685.wav|En zoo waren zij kort na de begrafenis gezamenlijk vertrokken. Hoe ik tijd vond om naar Putney te gaan weet ik werkelijk niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002500.wav|De wanden zijn beplakt met een vuil geel papier, waarop groene en blaauwe bloemen elkander in diagonale richting vervangen: hier en daar echter heeft het behangsel een scheur bekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002912.wav|Twee armstoelen stonden aan beide kanten van den schoorsteen. Tusschen deze stoelen lag, als een tapijt, een oud, zeer versleten beddekleedje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006921.wav|Gij zijt zeer te laken, mijnheer, zei mijnheer Spenlow, op het haardkleedje heen en weer stappend en zijn woorden nadruk gevend|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000018.wav|Het gebeurde eens op een mooien dag, dat de lieve God zich in den Hemeltuin een beetje wilde vertreden; hij nam alle apostels en heiligen meê|9861|neutral
+wavs/train_1724_1297_001602.wav|Belangstelling, Mylord! barstte ik uit, dat is wel het zwakste woord, dat er tusschen u en mij kan gesproken worden; gij weet wel, gij moest het ten minste weten, al veinst gij bevreemding, dat het hier voor mij eene levensvraag geldt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000735.wav|De prins had er zijne appartementen gewoonlijk; nu echter, om de troebelen, woonde hij in het Imperiaal en was het Kroonpaleis verlaten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001639.wav|Daarna schreef ze met ongewone zorgvuldigheid het lange menu, gaf me eenige wenken omtrent de wijn en verscheen eindelijk in een nieuwe japon van zwart fluweel, die haar zeer goed en toch stemmig|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001604.wav|Alsof hij, door deze eerste plichtschennis, stouter ware geworden, verlengde hij zijn zoen en liet de hand der Jonkvrouw niet los dan op het ogenblik dat hij de huisdeur hoorde opendoen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002708.wav|Ik zong twee liederen, mij met mijn harp accompagneerende. Openhartig moet ik erkennen, dat de toejuichingen zeer schaarsch waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001149.wav|al den tijd van hun praten geachteloosd om en soms half op het met zijn groote laarzen gedrukte en bijna uit de pijp geduwde potkacheltje; doch nu stapte hij naar het venster, trok het raam omhoog en hurkte neer in de opening|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001547.wav|wier rosse stammen schitteren in t zonlicht en om wier hemelhooge kruinen talrijke koppels kraaien fladderen, elkander toeschreeuwende en zich uitslovende als lieden, die t geweldig druk hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002578.wav|waarop zij in de maatschappij geplaatst was, had vertoond, rolde zy die weder ineen, en beschouwde Nelly met een zegepralendenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000452.wav|Aangenomen!' riepen de gasten, juichende. 'Aangenomen!' herhaalde Van Espenblad: 'onder eene voorwaarde.' 'En welke?' vroeg|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002225.wav|en in een langen sluitjas, die den naam draagt van den heer Dorbeen, en den naam heeft van droogkomiek te zijn|496|neutral
+wavs/train_2450_9298_000173.wav|tot aan het uur, dat de divan als naar gewoonte, gesloten werd. Dan stond de sultan op, sloot de vergadering, en ging terug naar zijn kamer, waarin de grootvizier hem volgde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000856.wav|Ik hoop dat die geene gevolgen zal hebben, antwoordde Tante, die zeer wel begreep, hoe het met die voorgewende ongesteldheid gelegen was: maar mijn waarde Heer Blaek! ik hoor daar van; mijn koetsier, dat UEd. uw rijtuig teruggezonden hebt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001677.wav|zijt gij daar, mijnheer ! begon hij, ging op de tree staan en hield zich met zijn elleboog aan het portier vast terwijl de trein voortging|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001886.wav|Ik boog mij tot eenig antwoord en schoof een armstoel voor haar aan, daar mijnheer Rudolf de vrijheid had genomen weer op de sofa plaats te nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_012542.wav|ij hem liefhebben? Gij? riep zij uit, haar gebalde vuist opheffend, die trilde als had het haar slechts aan een dolk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001419.wav|Hoewel de prins Camaralzaman door slapeloosheid en onthouding van voedsel zeer verzwakt was, kreeg hij echter spoedig zijne vorige krachten terug|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003164.wav|Zij lachte hem droomerig toe, terwijl hij haar zorgvuldig inmoffelde. Zij dacht, of zij ook iets tegen hem gezegd had dat ze niet had moeten zeggen, maar ze herinnerde zich niets|1666|neutral
+wavs/train_2450_7472_001090.wav|En hij voelde zich geene kracht er tegen op te komen; de beleedigende verwijtingen hielden hem afgeranseld neêr|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000594.wav|en zij treurde, en treurde, eerst snikkend en wringend de handen, toen kalmer van wanhoop, toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001071.wav|Neen, gezien niet, maar ik kon hem goed hooren, was het antwoord. Terwijl Leeuwke dit zeide, stond Cornelis te kijken, alsof hij eenen klap van den molen had gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000617.wav|Heeft u niet van haar ongeluk gehoord, dat zij haar eenig kind heeft verloren? Zij was volslagen wanhopig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006086.wav|Als ik verstandig ben, laat Alexei Alexandrowitsch mij misschien Serëscha over en ik trouw met Wronsky|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001813.wav|Toen de barbier ze had aangehoord, schudde hij zijne lange ooren, alsof hij te kennen wilde geven, dat er in die geschiedenis iets lag opgesloten, daar hij geene hoogte van kon krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000777.wav|En nu? vroeg ik, in het mos aan hare voeten neerknielend om haar beter in de levendige sprekende oogen te kunnen zien, die nu van geest en gevoel tintelden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000095.wav|Hij had geen ander wapen dan zijn haat. Hij nam voor, dien in het bagno te scherpen en mede te nemen, wanneer hij ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000933.wav|en juist toen zij het voorbijgingen, hield eene koets zoo plotselmg op, dat zij onwillekeurig omkeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002548.wav|Het is mij alsof ik niets had doorgestaan, en eerst gisteren dien armen Tom Gobb overhoop had gesmeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000237.wav|dus, nu zwijgen. Als we in veiligheid zijn, moogt ge uwe schade inhalen en naar hartelust, misschien wel met Walter, praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000605.wav|weldra met modder en bloed bedekt was. De slaven, die Saony vergezelden, sloegen de hand aan hunne sabels, en wilden zich op Noureddin werpen, doch de kooplieden stelden zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001906.wav|Ik weet het nog niet.' Willem zonk achterover in zijn kussens. 'Dan blijf ik dus in zoo'n toestand geheel alleen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001667.wav|Hij snoof de lucht in en scheen te overleggen, wat hem te doen stond. De honden, die in een' kring om hem heen Eli Heimans, Willem Roda stonden te huilen en te blaffen, telde hij weinig. Geen van alle durfde naderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002851.wav|een tafel en eenige stoelen bestond. Een brandende kachel, waarvan men den gloed zag, stond in een hoek. De straatlantaarn op den boulevard verlichtte flauw dit armoedig vertrek|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001278.wav|De zes bandieten stonden gekneveld; zij hadden overigens nog hun spookachtig voorkomen; drie met zwartgemaakte gezichten, drie gemaskerd. Houdt uw maskers, zei Javert|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001965.wav|Kengoeroes!' zei Dilly in den namiddag en wees op eenige beweeglijke, zwarte punten in de verte. Kengoeroes zien, en er jacht op maken scheen één te zijn bij de bushmen. Haastig werden de paarden ontladen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002227.wav|maar de verpleegster heeft mij verhaald van de heilige zondares, hoe heet zij ook? die was nog slechter geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001979.wav|want gij zijt altijd zoo bedaard en zoo bemind bij de vrouwen, dat hij niet dacht dat gij zoudt willen vechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001438.wav|neen!' zeide Elizabeth: 'het verhaal van dien man heeft my ontsteld, en.' 'Wel ja!' hernam Mevrouw Aarssen: waarlijk gy ziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000641.wav|bijna niets meer ontzien moet, dan hunne Priesters en Toovenaars; maar ook, dat 'er gelukkig nog een middeltje bij de hand is, om ze den mond te sloppen, als zij gevaarlijk beginnen te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004518.wav|Hij is lang, zeide het meisje, en een breed gebouwd man, maar niet sterk, en heeft een schuif elenden gang|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001801.wav|die weinig van die spelen verstond, vergenoegde zich met den in zijn oog zoo vreemden en zonderlingen tooi der jonkvrouwen aan te gapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004042.wav|en ontspanningslokalen zou dragen. Maar misschien is het, omdat het meer er gewoonlijk zoo vriendelijk en zacht uitziet, dat er zoo'n spektakel ontstaat|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000527.wav|het schemerde mij voor de oogen; ik moest mijne toevlucht nemen tot mijn flacon, en mijn zakdoek voor het gezicht brengen, want het kwam mij voor, dat iedereen daarop zou kunnen lezen wat er in mij omging. Intusschen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001234.wav|de groene oevers van den zilveren ijn te kunnen beschouwen, en het oog te laten weiden over de bergen en dalen, en de ontelbare levenlooze en levendige voorwerpen, die zich aan den afwisselenden oever der rivier beurtelings opdoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005602.wav|er maar niet lang over na, van waar ik kom, jongen. Oij zult spoedig uw weg daarheen vinden, wed ik|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000446.wav|Toen, in een overmaat van moed, zag zij om. zou hij ook.? Neen, hij liep door, met de handen in de zakken, en zij zag alleen zijn breeden rug, die zich verwijderde|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_008870.wav|dan geloof ik, dat hij of zij als men aanneemt, dat sommige gevoelens van de Kermis der IJdelheid voortbestaan in de sferen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001748.wav|Nadat Pecksniff de kamerdeur gesloten had, zette hij zijn tuinhoed op, nam een spa in zijn hand, en zachtjes een eenvoudig wijsje zingend|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001727.wav|Mijnheer is. Rudolf von Zwenken, de zoon van mijn grootvader. Oom te zeggen valt mijne allerliefste nicht altijd wat zwaar, en dat is mijne schuld. Vous voilà|1724|neutral
+wavs/train_9861_9412_000187.wav|De meid stond als gewoonlijk op omdat het vroeg dag was, en wilde het vee voederen. Haar eerste zorg was naar de schuur; daar pakte zij een arm vol hooi, en juist dat waar Duimpje in lag|9861|neutral
+wavs/train_2450_9162_001571.wav|Bossuet, Feuilly en Combeferre zoo lang verdedigd hadden. Het kanon had het midden der barricade deerlijk gehavend, zonder echter een voldoende bres te hebben geschoten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003944.wav|als hij eens zijn zinnen op iets gezet had, maakten een of twee hinderpalen hem des te vastberadener|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000471.wav|En in deze ongenaakbaarheid duldt Uwe Majesteit alleen Hare Majesteit, de keizerin, en alleen Haar: den kroonprins duldt Zij niet|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000094.wav|vertroetelde ze juist om die reden en richtte een hospitaal op voor gebrekkige poppen. Nooit stak ze een speld in hun katoenen ledematen, nooit hoorden ze een onvriendelijk woord of werden ze geslagen|1775|neutral
+wavs/train_2450_9278_000744.wav|China, van waar ik kom, is een der grootste en magtigste koningrijken van de geheele aarde. De tegenwoordige koning noemt zich Gaïour|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000866.wav|in haar verbazing, een lichte krenking om voelde, een jalouzie. Want zijn gedachte was niet bij haar, en toch was haar mond nog geschroeid van zijn zoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002587.wav|In zijne kostbare statie, nu verhoogd door de blanke aanwezigheid van de jonge hertogin van Xara en haar eigen gevolg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001390.wav|Maar Jo wilde daarvan in het geheel niet hooren, opende wederom zijn mond zeer wijd, en hijgde een zeer nadrukkelijk woord daaruit. Ik kon er evenwel niets van maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008367.wav|De slager was buitengewoon norsch; de kruidenier onbeschaamd; eens of tweemaal had de kleine George over het middagmaal gemopperd|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001691.wav|wis en drie, dat is een reiswagen,' riep Jorg. 'Ik ken het klappen van de zweep.' 'Je bent toch geen staljongen geweest?' grinnikte van Herwijnen, geestig|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000646.wav|Sla de toetsen zoo licht aan als gij wilt, Tom, maar nooit zal uw hand zoo lieht op het klavier vallen, als op het hoofd van uw' vroegeren tiran|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001312.wav|Zij dacht er steeds aan met aandoening; hoe was zij aangedaan geweest, tijdens die wandeling, voorbij de post heen en weêr|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000408.wav|aan eene badplaats kon zij hem den ganschen dag zien en spreken en was hare beterschap misschien voor een deel te danken aan de heilzame werking van het bronwater, voor een groot deel was daarvan de oorzaak, dat Rimini steeds bij haar was|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002298.wav|Nant, wees nu verstandig. Ik ben daar net te vèr gegaan, dat beken ik. Maar zooals je toch ook tegenover ons handelt. Het is waarlijk te gek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000785.wav|Een Pamela. Ge hebt geen slechten smaak. Men zegt, dat zij zeer lief is. Onder ons gezegd, geloof ik dat deze zotskap van een lansier haar een weinig het hof heeft gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000387.wav|het rumoer, dat zij maakten, was te luidruchtig om er geen acht op te slaan of er de oourant bij te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000671.wav|mijn geheele ambitie voor het vak is ten grave gedaald. Want wat wil men tegenwoordig? Met achterstelling van al het gracieuse, al het waarlijk schoone der operatie, wil men alleen gauw geholpen wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002899.wav|Wat heb ik gedaan, om een bullebak van mij te maken en mij te mijden en te schuwen alsof ik de pest had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010842.wav|De hooghartige blik, waarmede de majestueuze vrouw dat antwoord opnam, had een minder brutalen tegenstander in verlegenheid kunnen brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001661.wav|en bij Aboe Bakar stond het vast, dat dit door hoogere macht zoo in zijn voordeel was geordend. Aboe Bakar kreeg zoo'n surplus van geld, dat hij er geen raad mee wist|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000984.wav|Nadat dit vuurwerk bijna een uur, zonder een oogenblik tusschenpoozing was volgehouden, wendde het nagebootst fregat zijnen spiegel naar het bordes, en vertoonde op denzelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009734.wav|en er naar verlangd had te hooren, hoe het ze ging. Men zou werkelijk verondersteld hebben, dat zij, sedert haar vertrek|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001517.wav|keurt het immers goed dat de heer Rimini mijn. secondant is. Dat woord 'secondant' sprak Botwater nog met eenige moeite uit, maar Manfred lette er niet op|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001030.wav|Nu laat, gij Heer! uwen dienstknecht gaan in vrede.' De oogen van den grijsaard stonden, toen hij deze woorden sprak, vol tranen, en hij was buitengewoon bewogen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001917.wav|Het streelde hem nu bijna, dat die lieve, degelijke meid hem zooveel verweten had en hij verlangde haar weder te zien en opnieuw zulk een gesprek met haar te wisselen, als zij dien avond gewisseld hadden, onder de schemerende palmen der serre|1666|neutral
+wavs/train_2450_9375_000989.wav|Ja, dat zou ook gebeurd zijn; maar Cornelis Joppensz., die albedril, staat daar op wacht, en die nare jongen is mans genoeg om heel de zaak aan den dag te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007165.wav|en deed zij een nevel tusschen zijn oogen en zijn vooruitzichten oprijzen, waarin deze soms een tooverachtigen luister aannamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000149.wav|Haar hand speelde nog altijd met het blad en beefde nog sterker. Om Godswil, smeekte hij, haar hand grijpend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004913.wav|en breng mij waar gij mij hebben wilt. Houd maar moed, Barnaby! Wij zullen er wel verder over praten. Wacht hier tot ik terugkom|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000867.wav|Den prins, die gewoon was den sultan, zijn' vader, op vastgestelde tijden te bezoeken, zonder dat men hem behoefde te laten roepen, bevreemdde het eenigzins, thans bij zijn' vader te moeten komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000528.wav|die op haar school lag, zachtjes aan zijn ooren zat te trekken, zette ik een ernstig gezicht en zei: Liefste! Mag ik hog iets zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001249.wav|en dus hun arbeid milder beloonen zou? Bovendien, vanwaar haalt de europesche beambte de getuigen die den moed hebben een verklaring te doen tegen hun heer, den gevreesden Regent|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000666.wav|zij zou het eens beproeven met het Hollandsch klimaat, en dokter Friedlander, die zeer verlangt met den vermaarden professor Desvannes kennis te maken, blijft ook nog wat; ze worden vandaag uit Brussel hier gewacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000183.wav|dat in waarheid niet meer is, dan de natuurlijke zorg, die ieder mensch voor zijn eigen lijfsbehoud heeft.' VILLENEUVE viel hem in de reden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004257.wav|dat alle anderen te boven ging. Ze waren dus begonnen de kinderen in handenwerk te oefenen op Nääs, en ze hadden al gauw gevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000017.wav|Wat hebben die straatjongens een pleizier! Mogelijk is hun pret wel wat ruw, maar daar zijn het dan ook straatjongens voor, en hier is er een|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004244.wav|Naast dezen persoon waren twee lieden gezeten, kermisgasten van beroep, althans voor zooverre men dit kon afleiden uit hun vreemde spraak en kleedij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000915.wav|Wanneer men te Amsterdam, wanneer mijn vader verneemt, dat ik met een onbekende Juffer aldaar ben aangekomen, zal zulks dan niet juist die vermoedens teweegbrengen, die UEd. wenscht te voorkomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004020.wav|en den kleinen jongen, dien zij had medegebracht, staan, stoofdekamer binnen, metzooveel overhaasting|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001586.wav|Uw brief, die begint: 'Of ik nog wel lees,' is zo vol gezont oordeel, en te gelyk zo vol uwer poetzen, dat gy my nu met verwondering vervult; dan weder een onwilligen lach afknarpt|1666|neutral
+wavs/train_2450_7982_003434.wav|Ook had men, en misschien heeft men nog, twee complete exemplaren in de Rainbow Tavern in Fleet-Street, die altijd achter het beschot|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003495.wav|op mijn woord hij stelde hem de wet, als een gouverneur die zijn pupil na eene escapade tot penitentie veroordeelt, verzekerde de slimme Frontin|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_000753.wav|en mompelde verder iets van een gat in het hoofd slaan, en iemand alleen om zijn jaren te ontzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001747.wav|en ik dacht dat ik, eer ik veel beweging maakte, even moest zien waar zij aan bezig waren, vooral daar ik hen iets over de kwakers hoorde zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000836.wav|verre hoorden zij reeds nu en dan een' donderslag rollen: en ieder flag gaf door de versterking van het rommelend geluid blijk, dat de bui, met snelheid, nader en nader bij kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002767.wav|Hierop beginnen de jongelieden weder te lachen, en dan zet de oude heer een zeer ernstig gezicht, en spreekt geen woord meer, totdat wij bij de Bank komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009820.wav|Hier sloeg Wegg een oog op zijn kameraad en op het vertrek waarin zij zaten, waaraan sedert lang niets gerepareerd was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000479.wav|hoe zijn rechterwang gloeide van de oorvijg, zou hij in de verzoeking gekomen zijn te gelooven, dat alles maar een droom geweest was. Vader en Moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004954.wav|Misschien zou ik nog eens mijne pleegmoeder, vrouw Barberin, terugzien, en dan zou ik mij gelukkig achten, maar dan zou ik haar niet meer moeder kunnen noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008567.wav|Anna stond voor den spiegel en was met Annuschka's hulp bezig den laatsten strik aan haar costuum te bevestigen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000960.wav|en heggen, die est beteekenden, en in welker ontcijfering de mooie Hateling oneindig veel knapper was dan hij|496|neutral
+wavs/train_2450_7160_002399.wav|Het Strand kan worden aangenomen als het hoofdpunt, van waaruit zij zich in een kring van een halve mijl beweegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001525.wav|nu vraag ik u, een man een man, een woord een woord, heb je ooit zoo iets onzinnigs gehoord als Pet en quarantaine te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004414.wav|had hem niet gezien, voor hij in den herfst kwam. De huismoeder had hem op een bruiloft ontmoet, in den afgeloopen zomer, en zij had hem dadelijk gehuurd, zonder er met haar zoon over te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001403.wav|zoodat hij goede zaken maakte; maar de fortuin keerde hem den rug toe, en spoedig zag hij zich genoodzaakt, zijn brood te gaan bedelen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002203.wav|en stierf in water. Hoe geestig ook voorgedragen, dit meesterstuk van Buizero had niet dat uitwerksel van|496|neutral
+wavs/train_2450_7438_000645.wav|al was het nabij een zomerplaats. Hier was een eenzaam kapelletje, aan San Marcello gewijd en bij die bron zeker woonde een najade|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001964.wav|ik weet al vooruit wat die zijn zal; niemand weet dat beter dan ik, onthoud dat wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001565.wav|dat hij op haar dood had gehoopt, en eindelijk niet het minst door de zaligheid van het vergeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006145.wav|Olivier bleef aldus den geheelen dag en een groot gedeelte der volgende dagen opgesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005647.wav|De oude geoefende Laska, die hem op de hielen gevolgd was, zette zich met gespitste ooren voor hem neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005201.wav|Het was echter nog niet geheel voorbij met Tom. Zijne verbazende woorden en vrome gebeden hadden het hart getroffen der verdierlijkte zwarten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002177.wav|Mevrouw Dashwood onthief haar dadelijk van die taak, en Elinor werd dus, zonder eenige inspanning van hare zijde, voldoende op de hoogte gebracht. Wie heeft je verteld, Thomas, dat Mijnheer Ferrars was getrouwd?|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_001011.wav|tot hij zich, op een heilig oogenblik, had durven afvragen: waarom? Dat was het niet wat eh was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004741.wav|De convalescentie van Juliaan wordt omringd van de opmerkzaamste en liefderijkste zorge, dat is uit alles op te merken. Een schapenvacht is onder zijne voeten neêrgelegd, opdat zij niet in aanraking zouden komen met den killen grond|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003581.wav|dan de Minister der Heeren Staten, en de uitvoerder hunner bevelen.' 'Ja, mijn Heer!' hernam de Weduwe: 'ik weet, wat dat ambt medebrengt, en wat de macht mijns vaders was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003359.wav|Het zilveren servies blonk zacht op een theetafel, door een tulle kleedje heen. Ook de schoorsteen was aardig versierd met een paar vazen en een beeld, een artistieken narrekop in terracotta, die zich in den spiegel weêrkaatste|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_002158.wav|want zijn gedachten waren geheel verdiept in de berekening der versterking, waarvoor het slot vatbaar was, en van den tijd, welken de vijand zou moeten besteden om het te bemachtigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000631.wav|van vooroordeel aanneemt, aangezien het niet voor overtuiging vatbaar is, Ja, de mogelykheid van tegenspraak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002203.wav|Dat mocht zijn als het was, dat mocht blijven vaag, in het waas, dat dreef over alles heen. Het deerde hem niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000719.wav|Na zeer veel moeite gelukte het ons eindelijk hem af te maken. en wij bragten zijne huid, die van een uitstekende grootte en zachtheid was, in het vaderland mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004844.wav|en bescheidener in zijn optreden als deze aanwezig was. Hij was een schrandere knaap en bang voor den|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001686.wav|tevergeefs, tevergeefs! Jij bent dood voor je kunst, ik ben dood voor je liefde. O, het kan niet anders! Het is je straf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000228.wav|Thans, nu haar fout niet meer te herstellen was, gevoelde zij berouw over haar dwaze nieuwsgierigheid en haar strafbare|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002690.wav|besloot hij, er met een oud en geacht vriend over te spreken, wiens verstand en goede trouw boven alien twijfel verheven waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000350.wav|Peer werd uit zijn kerker gehaald. Het gejammer van den ongelukkige vervulde iedereen met afschuw, maar ook met deernis. Men wist toch, dat zijne straf vreeselijk zou zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001973.wav|Niemand was getroffen. Toen richtte de kommandant het stuk, met den ernst en de bedaardheid van een sterrenkundige, die een telescoop richt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000964.wav|ieder kent zulk eene inrigting; in elk geval was hem dit verblijf zeer nuttig. Aldaar ontwikkelde zich zijn karakter, dat toch door vele grootere plagen zoozeer gewijzigd zou worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000401.wav|Op dit oogenblik klonk er een jong gegons van stemmen, als van losgelaten vogels, uit het park, door de open ramen heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004605.wav|Na het ontbijt bracht zij mij naar haar eigen huis, dat werkelijk allerliefst was. Van al de meubelen daarin, moet ik het meest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000663.wav|Het is vreselijk, zo jong Oom is er ook kapot vanf Dat was waar, want de kapitein hemde en kuchte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002727.wav|zij heeft het mij alleen eens voorgelezen en ik heb het manuscript aan Workuw gegeven. weet je, den uitgever|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005486.wav|De man mocht er uitzien als een halve wilde, met zijn ongedekt hoofd en woeste haren, met zijne armen ontbloot|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000283.wav|Maar nu zou hij, omdat zij zoo bang was en omdat zij het verzocht, voor ditmaal het geweer terugzetten in het rek; doch indien ooit van z'n|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001107.wav|De zon staat reeds hoog,' zei hij, opziende naar de lucht, deels bedekt met kleine witte wolkjes, die zich om den bergkam vereenigden tot een vervaarlijk groote|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000973.wav|Ze speelt verdraaid vlug! antwoordde die van den waldhoren. Veel smaak, veel smaak! riep een wijs burgerheer, die een dwarsfluit blies. Smaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_001293.wav|De zeventien jonge prinsjes en prinsesjes waren daaraan gewoon; want zg vielen bjjna altyd tegen het haardgzer of van de trappen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002245.wav|onberekend, wist hij die deugden in den prins te zijn, als een, hem onbekende, schat; zouden zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000932.wav|Ik weet wel, dat ik vreemd ben, maar ik kàn tegenover u onmogelijk gewoon zijn, onmogelijk, zelfs al werd u er boos om. Is u er boos om|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001332.wav|waarin zich bij andere jonge paren de tijdelijke overschuiming van levenslust eveneens lucht geeft. Wij gedroegen ons zoo leuk onverschillig, alsof we al jaren lang elkander kenden en al die jaren samen hadden|1724|neutral
+wavs/train_11157_9412_000004.wav|De koning wilde zijn lieve dochter voor dat ongeluk bewaren en hij liet in zijn rijk afkondigen, dat alle spinnewielen moesten worden afgeschaft|11157|neutral
+wavs/train_2450_5582_002683.wav|Maar het komt er wel op aan, hield de heer Lorry vol. Wel neen! volstrekt niet, dat verzeker ik u. Daar ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002287.wav|uit mijne bovenkamer, die juist op uw kruidtuin uitziet; ik heb Siegmund naar u gevraagd, en weet dus genoeg van u, om recht verblijd te zijn, dat ik u eindelijk eens zal hooren spreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001701.wav|Miagkaja en Betsy, wierpen nu en dan afkeurende blikken op die beide, van de overigen verwijderd zittenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000359.wav|kringen, die hij doorging als gevoelsferen, die de hare niet waren, zooals de heuvel haar was een onbekende troon van gevoel en van uitzicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004612.wav|Ik zal het leven moeten verliezen. En nog een gil gevende, zonk hij stuiptrekkend op den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006658.wav|de Crescent in het rond. Toen hij weer voor het huis kwam, stond de deur open. Hij stoof naar binnen, smeet Dowler de deur voor den neu's dicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000359.wav|De afstand tusschen haar en heur jager verwijdde, verwijdde elke seconde. Hoe ooit zoû hij, dacht Herakles, deze Hinde vangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001860.wav|ik weet nu wel beslist zeker, dat ik zal blijven zitten. Juffrouw Wijers vindt het veel erger dan ik, ik ben heelemaal niet in een stemming om iets vreeselijk te vinden, dat hou je over van influenza, geloof ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001787.wav|roemde zeer het vuur, waar mede zij deze opregte liefde voor hare moeder uitboezemde, en kon niet nalaten eene meer dan gewone hoogachting voor het edelaardig meisje op te vatten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000158.wav|en groote grasvelden, waar de herten onder hoog geboomte zich met een weinig fantasie in vrijheid kunnen gelooven. ij kunt er een sierlijke waterpartij opmerken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001568.wav|Ja, deze stad was zeker eens juist geweest als die andere, waar hij aan zat te denken. Deze was ook omgeven door een stadsmuur met torens en poorten|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003585.wav|hij zal gezwegen hebben, of wel heeft Eckbert hem, bij de eerste poging om de overeenkomst tusschen hen te breken, het zwijgen opgelegd, en de zwakke man heeft niets durven wagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004231.wav|Neen, neen, blijf toch nog wat, drong Lewin en drukte hem weder op zijn stoel. Wanneer zien wij elkander weer? Want morgen vertrek ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000622.wav|Coenraad sliep rustig door. Hij begon zelfs hardop te droomen, waarvan Fulco niet weinig schrikte. Onhoorbaar plaatste hij nu zijn ééne been vooruit. Coenraad snorkte door|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002213.wav|En nu, myne zeer statige, zeer hoogwaardige Vriendin, zult gy my vragen: 'waarom, indien dit zo is, of ik dan uwen raad verzoek'? Dat zal ik u zeggen, Antje. Ik schryf aan u, om myn hart te ontlasten|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_002736.wav|Myne Moeder is zo ingenomen met uw antwoord, en spreekt juist als gy, over eene nadere verbintenis. Ik begryp dat niet; mooglyk is myn oordeel wat belemmert, door dien ik zo vurig wensch u myne Zuster te noemen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_000791.wav|dan daarvoor, leef voor mij, Eugène, leef om te zien hoe ik mijn best zal doen om vooruit te gaan en u geen schande aan te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002972.wav|De vier koormoeders zullen u helpen. Om de doodkist dicht te spijkeren? Ik heb haar daartoe niet noodig. Neen, om ze neder te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001046.wav|Ik zou in dezen schoonen tuin den ganschen dag, ja, dagen hebben kunnen doorbrengen, zonder mij een oogenblik te vervelen; maar juist het schoone dat ik hier zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001880.wav|den waardigen klerk niet weinig ontstellen. Het was bij een brief aan hem ingesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004784.wav|Wanneer zij eene dwaasheid begaan, dan hebben zij altijd iemand in hun nabijheid, die hun de hand reikt, wanneer zij struikelen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001219.wav|Eens ging zij naar de hoofdstad en bezocht Leonora. Het was Herman voorspoedig gegaan. Zijn praktijk bloeide. Hij bewoonde een grooter huis op een gracht. Er waren reeds drie kinderen|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_000583.wav|als deze Mevrouw scheen te zijn, in gezelschap geweest was; de vreemde Dame nam hem zijne vrijpostigheid ook niet kwalijk af; doch de pagie vond goed zich daarover gebelgd te toonen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000649.wav|En zoals hij de paarden had zien werken, zo werd ook hij thans aan het werk gezet door Francois, om een slee door het bos langs de vallei te trekken en terug te keren met een lading|5809|neutral
+wavs/train_2450_4461_004732.wav|Het was den priester bevolen iets voor te lezen en hij las het ook. Maar zij begrepen er niets van, zuchtten nu en dan, zooals bij elke preek|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001068.wav|Haar godgeleerde stellingen waren alle in den meest bepaalden en duidelijken vorm gebracht, en werden zoo bewaard gelijk de pakjes garen in haar naaikistje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002327.wav|doch mijn vader, die reeds jong aan hun opzigt onttrokken was, koos des Princen zijde, en zwoer even als deze de Paapsche Godsdienst af|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000968.wav|Het scherm viel, maar de vier acteurs werden teruggeroepen en Eline zag hem weder, buigende met een koelen, onverschilligen trek, die afstak bij de glimlachjes van den tenor, de forte-chanteuse en de chanteuse-légère|1666|neutral
+wavs/train_2450_9375_001999.wav|Mijne Heeren, antwoordde hierop van Boisot, ge voorkomt mijnen wensch; want ook ik geloof, dat geen andere weg ons aangewezen is, dan de schans te bestormen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001265.wav|Ik antwoordde hem, dat het geld steeds ter zijner beschikking zou zijn. Wij scheiden met een' handgroet, en ik verliet hem zeer voldaan over het vertrouwen, dat hij in mij stelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000340.wav|Stauffachers armoedige bergwoning, en nog minder sprak hij van hen, die daar verborgen waren en van den voorraad, dien men daar en elders in andere spelonken verzameld had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003301.wav|een niet onbelangrijk schouwspel hebben opgeleverd. In de eerste oogenblikken, en wel voordat men recht wist, hoe men het had, heerschte er een soort van verbijstering, en waren wij gelijk aan lieden, die, op een vreemde plaats geslapen hebbende|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_003284.wav|Vrouw, gy hebt, door die jonge Juffrouw in huis te nemen, en veilig in de stad te bezorgen, my een dienst gedaan, dien ik u niet kan belonen; doch ik zal u echter myne erkentenis bewyzen. Zy|1666|neutral
+wavs/train_2450_5133_000233.wav|Tot zoolang hebt gy alleen voor my te zorgen en voor den nieuwen compagnon, dien ik ieder oogenblik wacht|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002366.wav|ten andere, dat bij het bedoelde werk de naakte en ongesluierde vorm niet zou hebben kunnen bemanteld en bewimpeld worden, zonder dat het zaaklijke er door geleden had|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001530.wav|Goed! dank je wel! En daar nu niets beter is dan den tijd bij de horens te vatten, zooals Winkle zeer juist heeft opgemerkt, neem ik de vrijheid u het nieuwe lid voor te stellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000378.wav|at is de verhouding tusschen werklieden en werkgevers? n welken toestand verkeert de arbeidende klasse, stoffelijk en zedelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006783.wav|Eindelijk, na eenige hooge woorden van uwe zuster, waarbij zij nogmaals eene bewonderenswaardige fierheid aan den dag legde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001705.wav|Zelfs sedert ik Mattia bij mijn troep had opgenomen, zeide ik tot mezelf, dat het zeer gemakkelijk gaan zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007128.wav|En hij zeide, dat hij had moeten uitgaan om de afreis van den prins te melden. Maar nu is toch ook alles ten einde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001159.wav|Kom! God is barmhartig, Hij zal u helpen, had zij geschreven. Oblonsky at dien middag ook thuis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000319.wav|ter plaatse waar Hindbad dit mogt verlangen. Toen ving hij aldus aan: EERSTE REIS VAN SINDBAD DEN ZEEMAN|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003857.wav|Zij beriep zich hieromtrent op Miggs, die aanstonds zeide, dat zij inderdaad bijzonder gesticht werd door het lezen van dat papier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000307.wav|Betsy glimlachte Die Lidia was toch altijd even grof Het speet haar thans, dat ze zo onvoorzichtig was geweest Welk een gemeen antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004695.wav|Sir Pitt had een ongehuwde halfzuster, die het groote fortuin van haar moeder geerfd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001367.wav|toen de grijze, BUITENHAGEN, na het gunstig gevoelen zijner ambtgenooten en medebroeders aan HILLEGONDA verklaard te hebben, haar geluk wenschte als zuster der Christelijke kerk, er|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001692.wav|Het was een heldere stille avond, toen de boot aan de werf te Louisville aanlegde. De vrouw zat met haar kind in de armen, dat nu gerust sliep|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005291.wav|Maar toen ik boven naar mijne kamer ging, verraste ik mij zelve door er om te gaan lachen, en daarna nog meer door er om te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000354.wav|Foei! ik word er krekelig om, en wel het meest op uwe moeder, die zeker uit adeltrots, juist den vinnigsten en fiersten van al deze hooge en machtige heeren uitkipte, om er u mee te vergelijken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003515.wav|of werd dit metdijkjes vankleitoteenvijvertje opgestopt. Voor de deuren en vensters zaten en stonden eenige mannen en vrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007524.wav|ik zie hem nog voor mij zitten, vervolgde zij, terwijl zij haar oogen afveegde. Als ik met hem over zijn zaken sprak, kon hij mij zoo verbijsterd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000873.wav|Zoo! ziet gij dat eindelijk? hervatte de oude man. Mijne oogen zijn ouder dan de uwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000391.wav|Hij richtte zich eensklaps op, zette Lize op den grond, die zich echter aan hem vastklemde en zijn hand niet wilde loslaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000644.wav|Luister naar me, en doe ook dien ring af. Men moet geen verkeer met geesten hebben; het zijn duivels en onze profeet heeft het gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000028.wav|Wij allen verheugen ons in uwe terugkomst, zeide zij, en gij ontstelt ons door uw geween en de diepe smart, welke gij laat blijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000143.wav|Hoe is het mogelijk, dat eene zoo flinke vrouw, dat eene weleer zoo krasse moeder, zich zoo zwak betoonde voor eenen onwaardige? Het behoorde tot de raadselen des harten, tot de onverklaarbare ongelijkheden van den geest|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001688.wav|Dit achtte zij een hooge deugd. En tot verachtens toe ergerde haar het kleine afdingen en uitzuinigen der minder aanzienlijken en der van arm rijk gewordenen|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_000400.wav|Daar zette hij 'er, in een' korten tijd, voor zijn hoofd, nog twee of drie flesschen wijn in, en gelijk het op een oud ijsje ligt vriest, zoo raakte hij meer en meer overstuur|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001307.wav|Te regt voorzag hij dat het niet gemakkelijk zou zijn, DE BEVAL in zijne magt te krijgen; zijn oorspronkelijk plan, om hem in zijne eigene woning te overvallen, was hem niet raadzaam voorgekomen, daar DE BEVAL te veel op zijne hoede zou zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001613.wav|Hij beantwoordde die opmerking met een diepe zucht Wat hij daar moest uitvoeren de ganse avond, als er geen partijtje werd gemaakt, wist hij waarlijk niet|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000860.wav|en die Kierewier was ook al klaar met een pampier, dat ie me in men hand duwde; en mijn menheer|496|neutral
+wavs/train_2450_9558_000920.wav|en zoB' 'Het gaat je niet aan, wat het was' 'Goed Ik wil het ook niet weten Toen heb ik het kussen weer dichtgemaakt' 'En nu wil je geld hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005911.wav|en rukte aan een losgegane zinken plaat, terwijl de locomotief klagend zijn schril gefluit deed hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000974.wav|dewijl hij zich daar als het ware, in eens in het midden zijner landgenooten verplaatst vond, en zich verbeeldde, dat hij de Hindelooper mannen en vrouwen zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008479.wav|Venus vroeg natuurlijk hoelang de heer Boffin dacht dat het duren zou eer hij zoo ver zou zijn. Ik weet het waarlijk niet' was het antwoord dat Boffin wanhopig gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004281.wav|ieder terugkeerend golfje in den breeden stroom sloeg hij oplettend gade; de boot gleed er langzaam tegen in, of dreef, met den achtersteven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000864.wav|Ik zag daar namelijk tien rijk gekleede lieden in eene boot gaan. Ligtelijk zou ik hen als roovers herkend hebben, indien ik acht had gegeven op de wachten, die hen vergezelden|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001193.wav|Jog hing met zijn gezicht over Julies nekharen en zweeg. Dat vond ik geen manier van doen en ik zei dus met verheffing van stem: 'Ik vroeg, of jullie gewandeld hebben samen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004836.wav|Wel waarlijk, vervolgde hij, haar op armslengte van zich afhoudende en met bewondering aanziende, gij zijt een lieve, aardige, kleine jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002223.wav|Het gevolg dezer duisternis was een schitterende buitenpartij, die den volgenden Zondag zou plaats hebben, en waartoe de vier jongelingen de vier meisjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001264.wav|Waarlijk, Betjen! men zoû een schrik van de menschen krijgen, wanneer men ziet, hoe zelfzucht en eigenbelang de eenige drijfveeren zijn, die hen doen handelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001972.wav|Ach Mijnheer! moet ik het u bekennen? zeide Sander, terwijl hij weder voor zich zag en het hoofd met weemoed schudde: UEd. hebt betere gedachten van mij dan ik verdien. Toen ik op dit eiland aanlandde, was het niet met het voornemen om mij te beteren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000269.wav|St. Clare werd eindelijk geneigd om geneeskundigen raad in te roepen, waarvoor hij tot nog toe had gehuiverd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001773.wav|niet beter doorgrond hebt. Ik ben overtuigd, dat zijne eigenlijke meening was, eene ondersteuning te verkrijgen, om hem in de uitgaven voor zijn feest te gemoet te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000570.wav|en schreide nog over hem toen ny reeds vast in slaap lag, ingestopt, door mijne eigen handen, in het bed van Trottle|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001177.wav|De koning, mijn vader, stierf op zeventigjarigen leeftijd. Ik had naauwelijks den troon beklommen of ik trad in het huwelijk met een mijner nichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000962.wav|Zij had nooit gedacht dit te kunnen doen: met hem op te gaan in die glorie, en zij ging, zij ging, licht van tred|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000596.wav|Zij vond om hem te verteederen in hare stem en in hare streeling iets terug, onbewust, van vroegere jeugdige verleidelijkheid. Nooit zag Hugh haar als een kleine furie, zoo als Lot haar zag|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_001390.wav|Ze kunnen haar terstond weder meenemen! Spreek, gij zijt baas, en zoo ge wildet.! Hij nam haar hand en zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001997.wav|gij zijt de schuld van alles! riep zij, in tranen van toorn uitbarstende, op wanhopigen toon. Anna|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005408.wav|Alles was zoo schoon, dat Lewin bijna van blijdschap lachte en weende. Zoo had hij een geruimen tijd de straten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001309.wav|hij zoû afstand doen van zijne rechten en van zijn kroonprinselijken titel: Berengar zoû hertog van Xara worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005556.wav|Uw huis is al zoo vol van die kleine plaaggeesten, dat men geen voet kan verzetten zonder op een te trappen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000967.wav|Hij weidde naar gewoonte uit in den lof van TELL, en wekte daar door zoowel in den geest van LIJNSLAGER als van MILTON de aangenaamste herinneringen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003117.wav|Wij hebben alle reden om te gelooven, dat de kracht en levendigheid van den stijl hem in verrukking brachten, vooral daar Winkle|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006929.wav|in een vijver van het park werd gevonden, met eene diepe wond in de borst. Hij was maar half gekleed|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001941.wav|Zoo dokter Reijer nu Dora bezoeken kwam, ging Frans weg, geërgerd over hem en zijn Utrechtschen professor, die met hun beiden hem nog niet konden genezen, en hij begroef zijne hoofdpijn|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_009134.wav|die bij huiselijke schermutselingen gewoon zijn hare echtgenooten te wijzen op het verschil tusschen hare der buurvrouwen positie en die van jufvrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001292.wav|Een oogenblik daarna sloeg de bisschop, bevroedende dat de tafel gedekt was en zijn zuster hem misschien wachtte, het boek dicht, stond op en trad de eetkamer binnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001240.wav|Julie bedankte voor alles aan de koffie. Die moed moest ik eens hebben. 'k Zou het alleen mogen bij een ernstige ziekte en dan nog op attest van den dokter|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_005676.wav|zonder 'die nare donkere wolk op zijn gelaat. Ik zal hem zien, zooals mijn arme moeder hem heeft gekend, jaren geleden|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000202.wav|ga dan spoedig heen en neem den hond, zet hem op mijn voorschoot neer, doe de kist open en neem zooveel geld, als je maar wilt: er zit louter koper in|2951|neutral
+wavs/train_5809_5460_000234.wav|We stijgen nog steeds en, nu eens langs door geiten gemaakte paden, dan weer door het steenachtig bed van een stroompje, bereiken we een der voornaamste goudvelden van de streek|5809|neutral
+wavs/train_2450_7438_000495.wav|het was alles, aHes voorbij en verzonken en niet als van hem. Hij zag er op neer, op terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001077.wav|en ik was er zelf ook een baas in, maar op die manier als het in de kerk ging kon ik het niet. En ik dacht bij mij zelven, wat of ze daar nu bezingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001411.wav|Het was ook een officier. Forsch gebouwd met breede borst en schouders, scheen hij tegenover den tengeren Louis een Hercules. Hij was bleek geworden en had de lippen stijf opeen gedrukt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001924.wav|hij kuchte, niesde, lichtte het raampje van zijn rijtuig op en liet het met groot geraas weer neervallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002583.wav|Hij boog over hare hand. Zij begaf zich naar de osteria en zag, dat Duco door het raam hun afscheid had gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002879.wav|door Martena afgezonden, die nu op de Hollanders aanvielen in hetzelfde oogenblik, dat deze door de afgeschoten pijlen in verwarring waren gebracht. Beaumont had zoodra niet bespeurd|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000079.wav|en het bevredigde hun gespannen verwachtingen, te zien, dat zij er zeer elegant uitzag. Lady Middleton was niet ouder dan zes- of zeven en twintig; haar gezicht was knap|2506|neutral
+wavs/train_1724_1878_002845.wav|Geen nederlaag meer durvende wagen stelde hij, na enige schermutselingen, de vrede voor en men trad in onderhandeling, terwijl er een wapenschorsing gesloten was. Het duurde vrij lang eer men de voorwaarden van wederzijde aannam|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001064.wav|zij daartegen op hunne hoede zijn, daar ten dien tijde schilderstukken in alle aanzienlijke vertrekken de krijtwitte muren van de voorvaderlijke huizen bedekten|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000053.wav|Het schemerde paarsch, de nacht viel met een zware schaduw neêr, en de stad, die den geheelen dag doodsch was geweest, met haar Louis Couperus, De stille kracht frons van sombere peinzing, sliep moê in als een stad van zorg|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_002080.wav|Omens ging zitten en wischte de droppels weg, die op zijn voorhoofd parelden. De voorzitter stond op en vroeg Willem, die luid snikte, of hij nog iets te voegen had bij de woorden van zijn' advocaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001086.wav|eindelijk opmerkzaam op haar geworden was. Op dezen dag nu zeide de sultan, toen hij na het sluiten der zitting in zijn vertrekken teruggekeerd was, tot zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002688.wav|hij had wel kracht genoeg om voor zijn vrijheid te strijden. Je kunt wel merken, dat hij zijn leven lang gevangen is gehouden, dacht Karr, maar hij zeide niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000514.wav|en beloofde, alleen om haar wat neder te zetten, dat ik dit kalf, haar ten genoegen, een jaar later op het eerstvolgende Baïramsfeest, zou offeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008968.wav|Hoe bedachtzaam herinnerde zij mij, zonder dit eigenlijk met opzet te doen, aan de verantwoording, die ik voor dat weesje op mij had genomen|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000088.wav|En ze pakten en kusten hun dierbare Duimpje, gaven hem te eten en te drinken, en lieten hem nieuwe kleêren maken, want de zijne waren van een slechte reis thuis|9861|neutral
+wavs/train_2450_8979_001337.wav|Men heeft in het vierde boek een der gangen van de bovenste mijn, van de groote politieke, revolutionaire en philosophische galerij gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000914.wav|Dienzelfden Kerstavond zaten verscheidene mannen, voerlieden en marskramers, in de gelagkamer der herberg van Thénardier om een tafel met vier of vijf kaarsen te drinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003272.wav|Reeds hadden onze reizigers rechts en links van zich een paar dier hooge stormtuigen laten liggen, waarvan er dertien om de benarde stad waren opgericht, en waaruit|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000021.wav|Elinor vond die vraag zeer vreemd, en de uitdrukking van haar gelaat gaf dit duidelijk te kennen, terwijl zij antwoordde, dat zij Mevrouw Ferrars nooit had ontmoet. Och kom, zei Lucy; dat verwondert mij|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001268.wav|Hier en daar, voor de deuren der geplunderde huizen, lagen verminkte lijken tussen het verbrijzelde huisraad; niets hoorde men dan de woedekreten der soldeniers en het gehuil der rampzalige vrouwen|1724|neutral
+wavs/train_1775_1747_000061.wav|Telken jare, in den beginnne van het jaar, wordt het Haarlemsch straatpubliek onthaald op het voortreffelijk gezicht van een vijf- of zestal jonge reuzen|1775|neutral
+wavs/train_2450_10455_002882.wav|In den winkel bevond zich een bejaard man, met een klein knijpbrilletje op de punt van den neus, eene grijze kalot op het hoofd, een stemmig gewaad en een bijbeltje naast hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002290.wav|ik de vrijheid gebruikt heb, om van tijd tot tijd wezenlijk bestaan hebbende personen te laten optreden. Zooveel mogelijk heb ik de toenmalige zeden en gebruiken in het oog gehouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001262.wav|Zeer verplicht voor je gunstige opinie. Ik neem die aan als een goed voorteeken voor de toekomst, en vraag je nu reeds bij voorbaat op onze bruiloft, antwoordde Brooke, die op het oogenblik in vrede verkeerde met het heele menschdom, zelfs met zijn lastigen leerling|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000875.wav|vaderland, hoe groot maakt gij de zielen dergenen die u beminnen! Zie, meester Pieter, op dit ogenblik zou ik mijn naam van Vlaming voor de kroon van Philippe le Bel niet verruilen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000775.wav|deze leer heb ik geheel mijn leven door in praktijk gebracht en er mij steeds wel bij bevonden. Geloof mij, LUDWIG! ik behartig, door zoo te spreken, alleen uwe rust en welzijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009024.wav|hem uit de oogen schenen te stralen. Ada, melieve, gij moet weten, dat Richard nu voor de laatste maal een beroep heeft gekozen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000588.wav|dat nu uit het in verschillend groen geschakeerde gebladert der oude boomen te voorschijn kwam. Niet waar? Is het niet schoon|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000597.wav|Je hebt toch gehoord, dat je Heer je geboden heeft, zijn paard af te wrijven en te drenken? Laat hij dat zelf doen, mompelde de lijfeigene. Ik bedank er hartelijk voor. Er loopen hier dienstlui genoeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_003527.wav|Als gij mij nog spreken wilt, voor ik wegga, zei deze, kunt gij vrij over mijn tijd beschikken; maar om mij zelf recht te doen, moet ik als voorwaarde stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004276.wav|En ook om te verklaren hoe verbaasd ik ben geweest over de verbluffende veranderingen, die ik aan alle kanten om mij heen heb kunnen constateeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000554.wav|Hij heeft zooveel onctie, onze goede dominee,' vond zij, 'en hij kan mij wezenlijk stichten! Vreemd! want ik weet dat hij geen hoogvlieger is, en hij is alles behalve|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000762.wav|De slaaf gaf vervolgens een breedvoerig verslag van alles, wat de prins Camaralzaman gezegd had, en van de slechte behandeling hem aangedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000426.wav|Dat zoudt gy al,' zeide Buat: en zoo werd de strijd tusschen de beide echtgenooten, deels schertsend, deels ernstig, een geruimen tijd voortgezet, om zich eindelijk in vernieuwde omhelzingen op te lossen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011092.wav|Bij slot van rekening, welk recht heb jij te zeggen, dat ik verloofd ben, of je ook in het minst met mijn zaken te bemoeien, Dobbin|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002563.wav|Ja! hij moest het zijn. Zooals hij er nu uitzag, verbleekt, veranderd, en de merkteekens van allerlei leed en lijden dragend, het weelderig haar gekort en de fiere houding gebogen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001997.wav|Hij liep voor mij uit; als een geitje dartelde hij over de rotsen van den schuimenden beekstroom en hij riep mij toe, dat hij baden wilde, omdat het water zoo koel was en klaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005355.wav|hij zag haastig naar boven, alsof hij gebelgd was over deze stoornis, en boog zich nog opmerkzamer voorover|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000003.wav|Van Pickwick? riep Perker uit, terwijl hij zich hef'tig tot Job wendde. Wat is er? Dodson en Fogg hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000146.wav|Zij onderdrukte een zucht, liet het hoofd terug in den stoel vallen en sloot de oogen. De afstand was weêr even ver als vroeger. Er ging een pooze voorbij en Paul dacht dat zij sliep. Maar eensklaps hoorde hij haar zacht weenen, de handen voor het gelaat|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_000752.wav|te zeer verheven in de meeste opzichten boven de besten, die haar omringen, om geene vijanden en kwaadsprekers te hebben, durf ik wel zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003016.wav|Zij had eene kleine houten brug over eene beek bereikt, toen haar eensklaps aan den overkant een roodachtig licht in het oog viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000810.wav|Mijn Cremona is heerlijk en wekt de afgunst van het halve conservatoire op. Wat heeft die beste dokter Abels mij daar toch een heerlijk geschenk|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000093.wav|Je begrijpt niet, dat ik soms niet weet wat ik voel, wat ik wil, wat ik denk? Zie je, er is iets in me, dat niet af is, dat niet voltooid is. Ik twijfel altijd, ik zoek altijd, ik weet nooit|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_000507.wav|of een sluier woog op zijn geest. En, dwalende in de nacht, was hij heel droef en smachtte hij naar de Liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010253.wav|en is zich bewust dat er een tijd geweest is, waarin hij rechter van gestalte was en minder gevaar liep van door snelrijdende voertuigen overreden te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000168.wav|zou verrichten door u uit de rij der levenden weg te ruimen. Ik ben die man, en ik dank God dat ik myn werk volbracht heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004281.wav|en we kunnen onze gasten niet meer ontvangen zooals vroeger. U behoeft u daarover niet te bekommeren, zei Akka. Als u wist, wat wij vandaag hadden doorgemaakt, zoudt u wel begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001482.wav|Waarlijk niet een van de dansers, uit den oorspronkelijken Doodendans, heeft ooit zoo gruwzaam en wreed gespot, als het geraamte zich hier veroorloofde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000526.wav|zonder opvoeding en zonder geld, zou zulk een gebeurtenis een zeer groote verantwoordelijkheid hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001362.wav|Ja, dat kun je wel aan hem zien,' zei ik: 'Daarom bloost hij zeker zoo gauw.' 'Hij bloost nooit.' 'Voor jou niet misschien. Maar wel voor de Generaal,' zei ik. 'Ik geloof, dat de Generaal verliefd op hem is|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001337.wav|Zoo lang zij nog met Dorothea en Lina zamen was, had zij zich zeer kalm gehouden en over de reis en Robert en Emilie gesproken, en hoe zij het hebben zou, wanneer zij met deze alleen was|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_000353.wav|en ik geloof dat men zich tot het beoordeelen van de juistheid eener zoodanige aanmerking, eenvoudig de vraag hebbe voorteleggen: was deze beschryving noodig tot juist opvatten van den indruk dien de schryver u wilde meedeelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001787.wav|Had u dan een antwoord verwacht, mijnheer Barkis? zei ik, mijn oogen wijd openend; want het was een nieuw licht, dat nu voor mij opging|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001461.wav|Ik weet wel: ik denk van die oude menschen, dat het interessant is geweest, anders. zouden ze niet meer samen komen. Er moet veel geweest zijn, dat zij samen hebben doorgemaakt|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_000092.wav|Zij was letterlijk ten einde raad. We overlegden samen, wat nu te doen stond, en ten laatste besloot zij, Edward bij zich te laten komen. Hij kwam dan ook|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_000649.wav|misschien wel in het geheel niet rneer. Hoe jammer, hoe jammer! Had u het mij maar laten vragen toen zij hier was I Ik zag dat jonge meisje ook, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000447.wav|zou hem dat mes tusschen de ribben hebben gestoken, hij had het duidelijk gezien aan haar gezicht; een angstig gevoel kwam over hem, als hij er|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005175.wav|en in de tweede plaats weet ik niet eens hoe ik er toe kwam. Mpheer Darnay, mag ik u iets vragen? Met genoegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008525.wav|er dan onderweg niets? Ja, een weinig is er wel, maar het kost ons slechts tijd en het is ook te warm|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005232.wav|en de oude dame soms heel aangedaan naar het door hem bediende kantoor te brengen. Vele gevangenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001351.wav|een moordend zelfverwijt doorvlijmde hem bij de gedachte, dat hij haar nooit gezegd had, dat Bertie niets bezat en van het geld zijns vriends leefde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001068.wav|Willoughby, ik raad u aan, nu naar Combe terug te keeren. Ik heb geen tijd, om langer te blijven. Wàt u mij ook hebt te zeggen, morgen zult u het u beter herinneren, en het beter kunnen verklaren|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000160.wav|De heer Rimini, dien Botwater aansprak, bepaalde zich tot de opmerking, dat er wel zieken, maar geen dooden waren. Toen hij bemerkte dat zijn toilet minder in het genre viel, keerde hij naar het hotel terug, waar hij zich op een bank zette|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_003324.wav|en ofschoon de arme drommel totaal gerui'neerd werd door die transactie, en zijn kinderen op straat stonden en hijzelf in de Fleet Prison terechtkwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000490.wav|de manier, waarop zij daareven, met een gemeenzaam slechts half zich omkeeren, over de tafel hier, naar dat kopje had gebogen, het wàs de huiselijkheid brengende kalmte vol vriendelijkheid eener volmaakte gastvrouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001396.wav|Hij bleef stil op dezelfde plaats zitten, als de andere arenden, staarde recht voor zich uit zonder iets te zien, en had er geen besef meer van, hoe de dagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001492.wav|Wij zijn nu wel gescheiden, maar toch zoû ik met je willen spreken en je vergiffenis vragen, voor wat ik eens gezegd heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000072.wav|De ridders luisterden met een plechtig stilzwijgen, zij bewonderden de buitengewone man, die in zo korte ogenblikken een algemeen krijgsontwerp gevormd had en zulke heilzame maatregelen voor hen ontvouwde|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001837.wav|dat, wijl het Keizerrijk despotiek was geweest, het koningschap, tengevolge der natuurlijke terugwerking, gedwongen was liberaal te wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004209.wav|Wij wandelden naar den kant van Camberwell Green, en toen wij daar bijna waren, zeide Wemmick eensklaps: Hallo! Hier staat eene kerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000336.wav|Toen zag ik hem zich ontdoen van zijne zware wapenen en ze neêr leggen op een steen. En toen. toen zag ik hem staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002950.wav|advocaten, Bedford Row volgens afspraak en werd in het particuliere vertrek van den patroon gelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000378.wav|en ik denk wel, dat we zullen besluiten, dat alles zal blijven zooals het is. Terwijl de man en vrouw samen spraken, lag Caesar voor den haard. Hij hief het hoofd op, en luisterde heel oplettend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000788.wav|Ik rukte mij toen uit zijn omhelzing los en mij naar zijn moeder keerende knielde ik voor haar neder en drukte een kus op haar hand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000960.wav|en andere voorwerpen onderscheidde, tot demping der gracht bestemd; maar de belegeraars, afgetobd na de vermoeienissen der vorige dagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001854.wav|zonder u, zijn omgekomen, en od weet, wat ons lot geweest zou zijn, indien gij niet de roovers, die ons rijtuig aanvielen, zoo kloekmoedig verjaagd hadt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000066.wav|zijn oogen in de verte gericht, als zag hij daar dat droombeeld zijner jeugd, dat ideaal zijner verzen, dat eenig doel terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002576.wav|Neen, volstrekt niet, meende Fagin, ik ben voor jou van evenveel gewicht als jij het voor je zelven zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005179.wav|Ik heb niet gehoord dat er iets aan de hand is. Waar is mijnheer Casby? Komt dadelijk terug, indien u hem noodig hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002197.wav|die zich boven zijnhoofd samenpakte, was de dwerg even vroolijk als gewoonlijk, en wanneer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004467.wav|Zij hernieuwde de kennis met den heer en mevrouw Boffin alsof de heer en mevrouw Bofïin van haar gezegd hadden wat zij van hen had gezegd|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000478.wav|in plaats daarvan vroeg deze hem naar iets, waarvan het bestaan door hem niet kon worden ontkend, maar waarvan bij onmogelijk den omvang kon bepalen. Maar hoe wist die Indiaan, dat hij schuld had|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001591.wav|it was te gelukkiger, daar vader in eene zeer ongunstige stemming geraakte, door hetgeen er in het aderland, en bijzonder te msterdam omging|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010504.wav|waar ik zou blijven rusten. Terwijl ik het slingerende pad langs den berg afging, en die lachende vallei in de verte zag|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000116.wav|Ben over. Over!!!!' Dat had ik allemaal willen doen, maar inplaats daarvan nam ik het rapport aan, en ik stapte terug. Jog knikte tegen me en hij lachte en Pop en Kit zeiden: 'Heerlijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_007973.wav|dat hij haar nu in zijn voorspoed wel missen kon, dat hij haar plaats door een tweede vrouw wilde laten innemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_009021.wav|anders niet. Laat mij nu maar zweren. Dit gebeurde ook, voordat de rechter weer het vermogen had om een woord uit te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002451.wav|Want de groote witte was zoo dapper en edelmoedig, dat de jongen bang was, dat hij een of ander ongeluk zou begaan, als hij de voorwaarden van den kabouter hoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004369.wav|dat hj altp zegt: Aha! Wat zegt p, mpheer? aan het einde van elken zm dien hij uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008379.wav|dan hij deed, want zoo'n stiefzoon was geen goedkoope manier om de groote wereld te believen. Er werd in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006671.wav|ker, voldeed aan dit verzoek. Het huis, waarvoor zij stond, zag er zonderling uit. Een hooge blinde muur, met een deur in het midden|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000318.wav|die hem op een allerakeligsten afstand hielden, voor zoo ver ik bemerken konde, kwam er in de weinige woorden die zij hem ten antwoord gaf|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003758.wav|staande? herhaalde de Ghiselles op gerekten toon. Ahà! zoo heb ik het genoegen den jongen Antony van Hogenhoeck te ontmoeten|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001415.wav|Tot Bram opschrikte toen een baboe kwam zeggen, dat er bezoek was; de meneer had een kaartje afgegeven, er stond op, dat hij agent was van de Weeskamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001167.wav|Ik ben gereed alles op te helderen,' zeide FREDERIK HENDRIK. 'Hebt gij,' vroeg eensklaps zijn broeder, 'de vrouw van BYSTERUS niet met geld ondersteund|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001078.wav|maar dezelfde bewoners waren er gebleven, voor welke niets was veranderd dan alleen dat zij de huurpenningen moesten brengen bij den procureur, en dat zij betere reparatie kregen dan onder het beheer van von Zwenkens ontrouwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000974.wav|de voorkamer kan tot na twaalven wachten. Mijntje moest zich niet verbeelden dat haar huishouden maar een brak was, waarin iedereen doen en laten kon wat hij verkoos|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000391.wav|Knarsend draaide het ijzer van de deurkruk; Adam rees snel op van den grond; het was Bram Silver. Met een nijdig gezicht keek hij naar de twee inlanders, die hem groetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000820.wav|De schans stormenderhand innemen? Maar, dat zou veel volks kosten, en hij had het niet te missen; want het geheele Staatsche leger bestond uit niet veel meer dan vijfentwintighonderd man|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001603.wav|en het vroolijke gebabbel van Stipan en Wesslowsky. Hij sloeg de oogen op. De maan scheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002772.wav|Heden ben ik een rijk man, maar ga ik in de club, dan kom ik van avond misschien als een bedelaar terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001381.wav|toen, als voltooide hij luid wat hij zacht gezegd had, sloeg hij met de vuist op de tafel en riep: Met zijn goedhartig voorkomen! En tot den heer Leblanc het woord richtende|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000212.wav|Bram schreef hem en verzocht dadelijke afrekening van het geld, dat wijlen zijn broeder Aboe Bakar gestort had in de penghoeloekas; er volgde niet eens antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001144.wav|Zoo welyarend, mijnheer, antwoordde Sim, nadrukkeiijk fluisterend, ials iemand onder zulke mishandelingen wezen kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003298.wav|nog eenige weinigen aantreft, ligt het tooneel van het hoofdstuk, dat wij nu beginnen. In den tijd, waarvan wij handelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000348.wav|Maar de bleeke lippen hadden hem niet geantwoord. De engelreine ziel had van het leven slechts den bloesemtijd gekend; vergeefs riep hij haar tot rechter in over den|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004254.wav|dat stilzwijgen over mijn Koning, en over den oorlog, dien gy tegen hem voert, heeft my toch aan den anderen kant niet weinig voldoening geschonken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001037.wav|Ik kon haar maar niet begrijpen, met die tranen in hare oogen en die liefde in haar gezichtje! Spoedig waren wij gereed en gingen uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000373.wav|Kortom, mijn tante, ziende hoe ik met de kamers was ingenomen, huurde ze voor een maand met een jaar optie als die tijd om was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000632.wav|t s zoo als ik zeide, mijne eeren, het is, met allen eerbied gezegd, naast den atechismus de roem van deze stad|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007103.wav|De jongen gaf de worst aan een boer, die haar bijna gegrepen had en aan den voet van den mast stond te grienen, omdat hij geen geluk had gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000057.wav|DE NIEUWE KETTINGHOND. Dat was ten minste goed van de zwanen, dat ze, toen ze zagen, dat de wilde ganzen waren ontsnapt, te trotsch waren om ze na te jagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001330.wav|alle pogingen deed, om zich te herstellen en te gedragen, als of zij opgeruimd van geest geworden was, mengde niet een enkel woord in het verhaal|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000555.wav|overigens was zij, zooals gezegd is, zeer achtenswaardig, en nu viel zij in slaap. Donker was het in het rond; de eene kip zat naast de andere, maar die, welke het dichtst bij de vroolijke zat|2506|neutral
+wavs/train_1666_1548_002413.wav|Zy liefkoosde my, om dat zy haar eigen portret in my waande te vinden; en ik, och! ik had vrede met Tante, om dat zy met my in haar schik was. In dien staat was ik, toen gy ons uit naam uwer Moeder bezogt|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_000626.wav|Maar de flauwer wordende lichtschijn, welken hij van tijd tot tijd ontmoette, duidde hem aan, dat de zon onderging en de dag spoedig eindigen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007059.wav|en niet om haar schoonheid, maar om als moeder harer bevallige kinderen den totalen indruk niet te bederven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001671.wav|twee bruggen over de rivier: deeene behoort bij den spoorweg, en de andere, die armzalig in elkaar zit|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001337.wav|gaf haar te kennen, dat zij 'er niet om gedacht had, want dat zij het veel te wel bij hare ouders had, om nog te verlangen, dat zij hun huis zou verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001192.wav|Denkt gij dat ik moeder weder zal laten krijgen? Onder dit korte gesprek had Eliza van hare liefderijke vriendin Rachel afscheid genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001935.wav|en die op de sofa onder den troonhemel aan het einde van de binnenplaats gezeten was. Zoodra zij de twee eerste dames zag, stond zij op en ging deze|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001084.wav|Die woorden schenen Schout Meerman te ontvallen, zonder bedoeling, en hij zag den baron maar even van ter zijde aan; toch ontweek dezen dien blik; hij moest zijn handschoen oprapen, waarmede hij speelde, en die hem ontvallen was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_000581.wav|Acht gij het mogelijk, mevrouw Fareway, dat ik ze nog een uur langer kan houden, onder uw beleedigende woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004897.wav|was, om haar mede te deelen, dat het, na vele nasporingen, aan de arbeiders eindelijk gelukt was, het lijk van Deodaat terug te vinden, en dat wel aan den voet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001307.wav|De geheele kust lag als bezaaid met wrakken van schepen. Ongeloofelijk groot was de rijkdom aan koopmansgoederen, die hier aangespoeld waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000707.wav|dat hij toch voorzigtig wezen zou, om den derden knoop niet los te maken, dewijl 'er dan een orkaan zou ontstaan, die den geheelen berg Hekla zou kunnen omver|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000618.wav|Wat zou onzen waarden BEAULIEU schelen?' vroeg hij, ofschoon de man tot wien de vraag gerigt was, dit naar alle berekening ook niet zou weten. Die persoon was onzigtbaar, dewijl hij in een grooten stoel bij den haard zat gedoken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010612.wav|De ijzersmelter herhaalt het door haar gebezigde woord met eenigen nadruk. — En hebt gij dat gedaan? — O, ja, natuurlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002468.wav|dan giften van goud, welker gedachtenis op praalgraven bewaard wordt. En zoo scheidden zij, het jeugdige meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001162.wav|schoon zij zich zelve naauwelijks vertrouwde te spreken, wilde dit niet onbeantwoord laten, omdat zij oordeelde, dat moeder dan erg zou krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000200.wav|raapt de zweep op en slaat er Dorus een paar malen mee over den rug, met de woorden: Satansche bochel! ik zal je die kuren wel afleeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000499.wav|Ik ben van plan, nog meer te doen, Dorine. En ik kan niet helpen, dat ik niet dat ontzettende respect van jullie heb voor de jours van Bertha. - Waar je allerlei menschen ontmoeten kunt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001254.wav|Anna stond dadelijk op en naderde haar broeder, die een sigaar opstak. Stiwan, sprak zij, met een vroolijk knikje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001972.wav|en de talisman verdwenen was. Zij twijfelde niet, of Camaralzaman zou dien hebben medegenomen om hem te bezien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002099.wav|Daar sprong de hondenbaas uit het kreupelhout op den weg, gevolgd door twee honden, die tot nu toe geen deel aan de jacht hadden mogen nemen. 'Ho zwijn, tsa Turk! pak aan Caro!' riep hij hun toe. De ophitsing was overbodig|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001420.wav|en het geen negenennegentig van de honderd meisjes in hare omstandigheden nog zouden doen, zij barstte in tranen uit; en sliep niet in, voor dat zij zich moede geschreid had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005138.wav|en wijdde hare geheele opmerkzaamheid aan het lezen, zooals men dit slechts in de eenzaamheid kent|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001581.wav|Maar zoolang wy nog niet daaraan toe zijn, meende ik my tot een vriend te kunnen wenden: en het grieft my, te zien, dat ik van die zijde weinig troost te wachten heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007936.wav|Op denzelfden vertrouwelijken toon noemde Charity een lijst op van alles wat zij al gekocht had en nog van plan was te koopen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000670.wav|Nooit was de zon zoo schoon opgegaan, en nooit had de wereld er zoo heerlijk uitgezien, in de vermoeide oogen van Meta en Jo, als toen ze in den vroegen morgen naar buiten keken, en hun lange, treurige nachtwaak voorbij was|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000183.wav|Juffrouw, zyt het, die my snodelyk gelastert en Juffrouw Saartje in haar Voogds ongunst gebragt hebt. Gy zyt een gevaarlyk mensch, en ik bedank de Juffrouw met dit half jaar voor de inwoning|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_000863.wav|Hij had zich bij zijne vrienden gevoegd, die al dapper aan de champagne waren; hij had een paar glazen schielijk na elkander naar binnen geslagen, en had toen, zooals George Warens van hem verwacht had, alle beminnelijke jonge dames afgedanst|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000852.wav|TWINTIGSTE HOOFDSTUK. DE DOODEN HEBBEN GELIJK EN DE LEVENDEN GEEN ONGELIJK. De doodsstrijd der barricade zou beginnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002447.wav|c Te verbieden, bybels of godsdienstige traktaatjes in drankhuizen te doen aannemen in betaling. d Te doen opnemen in de voorwaarden|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001153.wav|Algemeen protest. Neen, zij speelden nooit. Dàt moest hij niet van haar denken. Brani soempah, geen kaartspel|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001826.wav|kon den geheelen nacht niet slapen; dat woord 'kind' had hem gegriefd, innig gegriefd en van dit oogenblik zwoer hij man te worden en tevens ieder die hem beleedigde, dit duur te doen betalen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_000741.wav|Indien ik u een gesprek herinner dat wy eens samen hadden, zult gy begrijpen wat ik thans bedoel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001832.wav|alsof zij er door Keen moesten. Maar kom, weiger het niet. Als het een jongen is, moeten er twee peters zijn, zooals gij weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003433.wav|de eeuwenoude omtrekken der voormalige Fransche vorming verschijnen en verdwijnen er ieder oogenblik te midden der onstuimige wolken van stelsels, hartstochten en theorieën|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000885.wav|Er zal een uur pauze gehouden worden, welken tijd de ridders gebruiken, om zich te ververschen en hunne rustingen in orde te brengen. Daarna zal de strijd beginnen van man tegen mail, en dan eerst zal blijken, wie de sterkste is|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000343.wav|k kan niet meer cum laude promoveeren door dat gemeene herexamen voor atijn en ransch, maar het komt er niets op aan. r zonder zullen we ook nog wel gelukkig worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000610.wav|Nu was alles, den weinigen tijd, dat MAURITS nog aan huis vertoefde, in de weer, om het noodige voor zijn vertrek in gereedheid te brengen. Die drukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000285.wav|Was net niet wat te yrijpostig de som te noemen? vroeg de heer Datchery, nog altyd rammelend. Laat men dat gewoonlijk niet aan den gever over|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001732.wav|zag hij, hoe de sloep op een' kleinen afstand den verschrikkelijk groeten visch, eer een drijvend eiland, dan een levendig schepsel gelijkende, genaderd zijnde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002862.wav|dat die Friezin niemand anders is dan de door mij altijd aangebeden Madzy Dekama. Ik zal die vervloekte koppelaarster laten geeselen, zeide Arkel, met de vuist op de tafel slaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000850.wav|Maar de jongen dacht: Neen, daar geef ik niet om. Ik wil je juist toonen, dat ik niet bang voor je ben. Steeds verder vlogen ze het land in, en bosschen en meren waren overal|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000140.wav|en de wetenschap dat hij, afgejakkerd en afgebeuld, diezelfde weg nog eens moest afleggen, maakte hem verbitterd. Zijn hart was niet bij zijn werk; evenmin was dit het geval bij de andere honden|5809|neutral
+wavs/train_2506_1747_000250.wav|Toen meende ik eene geheele slagorde van onderkraste en tweemaal onderkraste duchtigheden tegen de heeren recensenten te richten, die ik niet ken, en die mij. ik had kunnen zeggen: zullen verguizen|2506|neutral
+wavs/train_1724_2757_003196.wav|Begrijpt gij wat dat zijn kan?' vroeg Antony, zich tot Mabelia wendende. Mabelia antwoordde niets, vroeg niets; zij dacht aan een bezoek, dat zonderling samentrof met den loop harer gepeinzen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002922.wav|Je moet je wat bewegen, en opletten, wat er om je heen gebeurt, vermaande de jongen. Anders zul je er gauw even ellendig uitzien, als de andere arenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001668.wav|de plek was zichtbaar blauw en gezwollen. Zeg hun, dat zij alien hier komen, Victorine; Amadee, Jean|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002843.wav|Zijn aanblik verwekte in het eerste oogenblik dien indruk op mij, welken het staroogen der slang op den onschuldigen vogel teweeg-brengt: ik had Andries herkend|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001252.wav|Schipper Adriaensen! wat een prachtig mooi plannetje!' Vol belangstellende verwachting zag De Ruijter hem aan. 'Jammer, doodjammer dat het niet een jaar of dertig vroeger zoo mocht wezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007239.wav|waarvan het niet terugzenden hun ondergang zou zijn. Onder die briefschrijvers zijn verscheidene dochters van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002687.wav|prijsgegeven aan de luimen van een licht koeltje, en boven de stad pakten zij zich tot een donkere wolk samen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002582.wav|Wij hebben allen iets dergelijks ondervonden. Kitty zweeg en keek strak voor zich uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005117.wav|en zonder dat de eigenares van het logement op mijne vragen, die altijd dezelfde waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000593.wav|Gilio was binnengekomen, en de enkele woorden, die zij sprak tegen haar man, waren natuurlijk weg, waardig bijna|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005223.wav|die met zonder bepaalden last durfde handelen; want toen Tappertit op eene ledige ton klom, die hier tot spreekgestoelte diende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001434.wav|en drukt gij het aan uw boezem dan stamelt het 'pè' of 'mè' of iets dat het midden houdt tusschen die twee. Ontrukken wij ons aan deze tooverwereld! Waar waren wij ook? O ja|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000369.wav|Corrie wierp er een onverschilligen blik op; zij streelde Bop, het fraaie dier, zachtjes en voorzichtig den kop. 'Arm beest,' zei ze meelijdend, en toen aan Kees denkend: 'Ezel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000111.wav|Scheen dat het kind op het gezicht van Jo's moeder zien kon dat zij veel van kinderen hield, want ze keek haar zoo vragend en treurig aan alsof ze zeggen wou: Och, help me asjeblieft door die woeste, vreemde kinderen heen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_007718.wav|lord Steyne verklaarde edelmoedig de kosten er van te zullen betalen, zoodat ik in zekere mate verhinderd was mijn echtgenoot ter hulp te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000941.wav|Dat zij haar broeder Herman steeds, Zooveel zy kracht bezat, By zyn ontwikklend kunsttalent Zou steunen op zyn pad|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010258.wav|iets ontzaglijks en geheimzinnigs heeft gekregen, als ware hij een met stomheid geslagen getuige. En zeker is het ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000037.wav|bijgewoond en Dorus nogmaals hooren spelen. De oude muziekmeester was geheel en al oor geweest, en toen hij eindelijk verrukt zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010006.wav|Als ik die opeisch' sprak de man, op een toon waarin het gemeene hond, dat er bij bedoeld werd, duidelijk lag opgesloten, tzult gij er de helft van hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002545.wav|en aan de overzijde ligt Thrachis. en wacht ons. Hyllos!! Zij zag hem angstig ter zijde aan. Of hij meende, dat Iole er wachtte|2450|neutral
+wavs/train_12500_7242_000065.wav|Begrijpt ge niet, wat dat beduidt? Zoo luister maar, ik leg het uit. Een poos geleen, zeî buurman Piet: 'Wat!? Loopt die dikkerd nog al niet? 'Ik denk, het is al meer beleefd, Dat Mientje glazen beentjes heeft|12500|neutral
+wavs/train_2450_3846_001567.wav|het zuiden van Frankrijk van steenkolen en wel in zulk een hoeveelheid, dat ze aan de Engelschen het kolendebiet in de Middellandsche Zee betwistten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002041.wav|Zij zweeg. Kees werd ook wel niet boos, en zei niets, maar die trok zoo'n raar gezicht en lachte zoo ironisch. 'Wil ik van den Broek roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001550.wav|Het waren dan als perspectieven, die opengingen, onder de discussies van zijn toehoorders. Het was dan als rolden er breede banen uit|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000790.wav|Toen Ritsert op deze wijze werd genood weigerde hij niet meer. Een ploertig-fatsoenlijken echtgenoot te bedriegen hadde hem een te min en verachtelijk spel geleken|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_000551.wav|Alhoewel hij het slachtoffer zijner vaderlandsliefde worden kon, mits het vreemde leger nog in Vlaanderen was, mocht dit vooruitzicht hem niet wederhouden; want hij had zich met ziel en lichaam aan het belang zijner moederstad toegewijd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000397.wav|Maar wie, Mijnheer, is de oorzaak dat er handelaars zijn? Wie is het meest te laken? De beschaafde, verstandige, verlichte man, die een stelsel in stand houdt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004250.wav|De kleedingsstukken waren genaaid, gekeerd en gewasschen, de zoomen en vouwen uitgelegd, de knoopen vastgehecht, de strikken terecht gestoken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000475.wav|waar hij volkomen veilig was. De prins, bijna wanhopende het kleinood ooit terug te bekomen, stond een oogenblik in beraad, om naar het kamp terug te keeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001440.wav|Arme vader!' zuchtte Emilia. Hare moeder zeide niets; ze staarde stil voor zich heen. 'Och!' ging Roda voort, toen hij zag, dat hij zijne vrouw en dochter ook droevig had gestemd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_007461.wav|een kunst om vroolijk te blijven. Na het treurig uitspreken van deze troostrede, ging hij in een alles behalve vroolijke stemming naar bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000337.wav|in deze zelfde stad, van allen steun en aanmoediging ontbloot. Het artikel laakte zeer het gouvernement en de Academie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001096.wav|en beoordeelden alles zoo kleingeestig. Twee of drie van hen, waaronder uw man, hebben de zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001580.wav|en wij zullen aan uw verlangen voldoen. Ik verklaarde op alles, zelf op het ergste, voorbereid te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000457.wav|Hoeveel moeite het mij gekost had om hem tot spreken te krijgen, het viel mij nog zwaarder om hem te doen zwijgen, toen hij eenmaal begonnen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003704.wav|schoof zijnen stoel een eind achteruit en zag den Jesuit met een oog van verbazing aan: 'nu geloof ik, Pater!' zeide hij, dat gij voor de eerstemaal in uw leven oprecht zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000622.wav|Maar hy gaf my eenigen welkomen raad. Neem het bedaard op, zeide hy, H enverhit u niet, kolonel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002220.wav|den aanschouwer tegen, met een oolyk gezicht, alsof het zeggen wilde dat het zeer goed met den inhoud van het buffet bekend was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002675.wav|Het blijkt echter, en dit strekt den vrienden der weduwe evenzeer tot eer, als het getuigt van het goed gedrag|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001557.wav|Hij had, schoon het Psalmzingen hem juist niet bijzonder behagen kon, zich al bij de oprigting van het gezelschap daarin gedrongen, alleen, omdat jonge meisjes van zijne kennis er ook leden van werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004571.wav|maar hij had het niet gedaan, en zoo werd ik op de lijst gezet. Ik had altijd geweten wie ik was, maar er nooit veel om gedacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002383.wav|Een strenge winter, mijnheer Bumble, zeide de juffrouw. Inderdaad, zeer streng, juffrouw Corney|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000987.wav|terwijl hij byna altyd een opgerolde zakdoek over eenig deel van zyn aangezicht schroefsgewyze|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001545.wav|groette mij en verzocht ten mijnent te mogen uitrusten, tot dat de kooplieden gekomen zouden zijn. Ik beantwoordde haren groet met de verschuldigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006754.wav|Daarop gaf Brass een kort maar omstandig verslag van de geheele zaak, waarbij hij al de schuld op Quilp schoof|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001641.wav|Dan zag hij een anderen hinderpaal in zijn vroegere betrekking tot Kitty, de verhouding van een volwassen man tot een kind|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000234.wav|Toen zij aankwamen vroeg de huishoudster of zij niets gevonden hadden: neen, zeiden zij, wij hebben niets gevonden dan een kerk, en daarin hing een|10587|neutral
+wavs/train_1724_2757_002268.wav|Wel had de vorstelijke weduwe, sinds de gevangenschap van haar gemaal, haar stoet van dienaren en edelknapen moeten ontslaan, om met hare kinderen de wijk te nemen in een klooster, maar toch, ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000642.wav|Indien Frits toen gewild had. Maar hij had het immers zelf erkend: hij was bedorven, hopeloos bedorven. Geen maand was hij in zijn nieuwe betrekking|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000129.wav|Wanneer Louise, die zoo goed kon tooneel spelen in het dagelijksch leven, ook maar een greintje talent had bezeten om te acteeren op de planken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000154.wav|Iedereen wist, wat dat te beduiden had. Men ging, op verzoek van den Prins, in de kerken God om hulp smeeken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001697.wav|Ziet gy niet, dat ik thans eene hele schryvige natuur over my heb? Ja kind, Saartje gaat nu weinig op den tril, en onze dierbare Patiente is nog te zwak, om haar met myn gerammel te vermoeijen|1666|neutral
+wavs/train_2450_10876_001749.wav|het buiten twijfel niet aan den goeden wil haperen zal. Kom, mijn lieve kind! met moed de taak, die ik u opleg, aangevat, en God zal uwen goeden wil versterken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000576.wav|Joe, zeide de directeur, ga naar Brandon en zeg hem, dat hi u uw geld geeft; maar denk er aan, dat ik Diamond gesproken heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009578.wav|leder zinnetje stootte zij bevend van woede en aandoening uit. Dat meen je niet, Amelia! zeide William bedroefd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000821.wav|Nadat hij zijne leerjaren voleindigd had, huurde hij een' winkel tegenover een' molen; en dadelijk nog weinig werk hebbende, kostte het hem veel moeite van zijn' arbeid te leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006186.wav|Hij wilde opstaan. Maar Karenin greep zijn hand en zeide: Wat ik u bidden mag, hoor mij aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004128.wav|Pater EUGENIO!' herhaalde MAGDALENA en verliet het vertrek. 'Joost haal mij zoo ik er iets van begrijp,' zeide ELBERT, zooras zij weg was|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000309.wav|pardon! t s niet mijn bedoeling je te beleedigen, wanneer ik zoo over de regenten spreek. aar zie je, ik weet ook zeker, dat je daar ook eigenlijk niet tusschen hoort. e bent er alleen maar toevallig tusschen verzeild geraakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000253.wav|en keek weer bezorgd naar mijn vriend uit. Ik beefde van angst bij de gedachte, dat hem in den afgeloopen nacht een ongeluk kon zijn overkomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000305.wav|Heeft mijnheer Upbergen geen visite bij je vrouw gemaakt, terwijl jij naar Deventer waart. Dat zou toch waarachtig al te onbeleefd zijn geweest. Ik kwam hem verleden Zondag tegen, maar hij scheen mij niet te herkennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_008078.wav|Wat is onzeker? vroeg Ben, de bierkan neerzettend, waaruit hij een teug genomen had. Wel, de kans, antwoordde Bob|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004726.wav|Hoewel niemand en vooral de Graaf zelf ooit veel gewicht had gehecht aan de taal des ouden mans, dien men als half zinneloos beschouwde, liet de aanhaling daarvan, op zulk een oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002517.wav|Deze tijding sloeg, gelijk men denken kan, den armen Helding geheel ter neder; want behalve de teleurstelling in zijn verwachting, was het voor hem bij den bekrompen staat zijner geldmiddelen, geheel geen aangenaam vooruitzicht, om|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004676.wav|en hij blijde was, als hij gelijk de anderen zijne pijnlijke leden op den grond kon uitstrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006250.wav|De dokter heeft mij het gaan bevolen. Ik zal dus te voet gaan en onderweg denken, dat ik nog in de badplaats ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000257.wav|gedacht dat men die wat opgevroolijkt zou hebben, om haar te ontvangen. Het is hier zeker niet goed genoeg voor u? zei Jonas, haar blikken bespiedend|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000948.wav|en die niet zelden een grooten en hevigen invloed hebben op de vorming van het karakter. De eerste en grootste hebben wij al gehad. Het is, met verlof van Pestalozzi|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008702.wav|Thans, nu ik mij geestelijk zoo verheven, bevrijd van menschelijke dwaasheden en zoo nabij mijn Heiland gevoel! Zal ik mijn belofte breken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004990.wav|Lewin naderde hen verheugd. Daar zijn nog twee plaatsen voor u en Oblonsky. Hij zal ook wel spoedig komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001977.wav|Hiervan wordt een mensch altijd zoo raar. Eet minder! Spot niet, Van Schaeck, en praat me niet te veel van eten, want dan zou ik den geeuwhonger krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000453.wav|Blijkbaar had zij er niet eens een verwacht, of zelve reeds andere woorden aan de zusterziel in den mond gelegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005984.wav|Nadat zij gegroet had, verhaalde de gouvernante lang en breed Serëscha's overtreding; maar Anna luisterde niet|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001880.wav|Hedwig zag met gebogen hoofd op zijn handen en durfde hem niet in de oogen kijken. Maar zij knikte zwijgend bij wat hij vroeg, en toen kuste hij haar handen en zei: 'Ik dank je, kind, nu wordt alles goed|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_000807.wav|Het snelle verval, de vroege dood van een zoo jong en schoon meisje als Marianne zouden het medelijden hebben gewekt zelfs van wie haar minder na stond. Doch er was meer, dat haar recht gaf op Mevrouw Jennings' meegevoel|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001036.wav|In het Rijk van Nijmegen was alles wat boer heette aan het maaien en weder kon Willem volop werk krijgen, zoodat, toen hij op zijn' tocht de Maas bereikte, zijn kapitaal reeds tot tachtig gulden was aangegroeid|1724|neutral
+wavs/train_496_2211_000216.wav|Nu begon het speelgoed allerlei spelletjes te doen. De tinnen soldaten rammelden in de doos; want zij zouden er ook wel bij willen zijn|496|neutral
+wavs/train_1724_10176_002111.wav|de opmerkzaamheid van Klaasje vestigde op de prachtige rhododendrons in de nabijheid, en haar beloofde, na het theedrinken eens het bloemperk en de oranjerie te zullen rondgaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_002207.wav|Geef het mij, Henri. - Ik wil het eerst zelf lezen! Hij vloekte, terwijl hij las. - Ellendelingen! Ellendelingen! En het is niet waar. Zoo is het niet gebeurd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_001352.wav|Als een wijs man was hij aan p I p het werk getogen om de benadeelde populariteit van zijn geslacht weer op te bouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006079.wav|Niet? En waarom niet? Wacht maar eens, na het diner spreek ik ook niet slechter. Ja, na het diner|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001310.wav|Wat Willoughby betreft, het zou vruchteloos zijn, te zeggen, dat ik hem spoedig, dat ik hem ooit zal vergeten. De herinnering aan hem kan door geen verandering van omstandigheden of van zienswijze worden uitgewischt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001280.wav|Het was in antwoord op dat verzoek, dat een door de zon gebruind heer van middelbaren leeftijd, met schoone schitterende oogen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001555.wav|et andere gevangenen, die hij niet naliet nu en dan te ontmoeten, smeedde hij het ontwerp om zich meester te maken van een visschersboot, die op een afgelegen hoek lag, die te bemannen en op goed fortuin in zee te steken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000228.wav|Ik weet dat gij geld noodig hebt, klonk weer de stem, die van Agnes bleek te zijn, en als gij mij een wissel van vijfhonderd geeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001459.wav|Aldus gestoord, werd Caddy stil en wandelde somber met mij voort, terwijl ik mij verwonderde over het aantal|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006358.wav|Evenwel, zoodra hij zich weder. boven mijnheer Smallweed's hoesten en zijne nijdige uitroepingen van O mijn gebeente|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000407.wav|En nu nam de jonge BLOMMESTEYN gretig deze gelegenheid waar, om ook aan den Kommandeur zijn verlangen te kennen te geven, om dien zeetogt met hem te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001576.wav|Alzoo zijt gij geen Hollanders, zeide hij, met een opgeruimden blik. Wij hebben die eer evenmin als gij, antwoordde Reinout op een scherpen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005902.wav|en scheen bovendien nog op hem te schieten ook. De angst, dien de heer Pop dien avond uitstond, toen zijn moedertje over haar werk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001202.wav|in haar nieuwe liefde voor hun vervallen uilennest, was hem zijn haat en de gedachte aan zijn wraak een bezigheid voor zijn leêge hersenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005765.wav|In het tegenovergestelde geval kan u zelf zich voorstellen, wat u en uw zoon staat te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000161.wav|bemerkte hij de luide kreten niet, die in den koepel opgingen. Hij sloop de trappen op en opende de deur met den allervriendelijksten lach, die ooit op het geblakerde gelaat van een afgemat dik man gerust heeft|2506|neutral
+wavs/train_2450_6098_009833.wav|dan dat zij tamelijk groot was, dat er een bed in stond en dat er een paar prenten van schepen aan den muur hingen. Ik kon juffrouw Dartle niet zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000448.wav|Nieuwe gasten zullen wellicht willen aanzitten, en de ouden zullen bevinden, dat aan den schotel eenige kruiderijen zijn toegevoegd, die aan sommige beten eenen anderen smaak geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007309.wav|Wronsky was zich deze goede meening zijner kameraden wel bewust en gevoelde zich daarom te meer verplicht die meening te behouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000787.wav|an de kerk kunnen wij langs een smal pad, tusschen arbeiderswoningen en de gracht van het kasteel, het huis gaan bezoeken. et ligt met den achtergevel naar de stad gekeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001349.wav|Daar al wat bestaat thans een algemeen karnaval is, bestaat er geen karnaval meer. Het wemelde op de zijpaden van voorbijgangers en aan de vensters van nieuwsgierigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001069.wav|en uw' vader Bedreddin Hassan, aan wien ik mijn geheim heb medegedeeld, in staat is zulke lekkere roomtaarten te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009501.wav|Op den dag van uw weggaan zei zij tegen mij: Ik zal mijn lieveling nooit terugzien. Er is iets, dat mij dit zegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010533.wav|John er bij met een stem, die trilde van aandoening, als ik dat had kunnen denken, zou ik op mijn manier te trotsch geweest zijn om hier te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001177.wav|Maar het kon mij niet schelen. Hij zal wel eens ondervinden dat de zweep iemand niet temt. Mijn dag zal wel komen, als hij niet oppast|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001629.wav|Hij ging echter zijne boodschap doen, en kwam spoedig met Quilp zelven terug. Uwdienaar, mijnheer, zeide de dwerg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000571.wav|doch toen de ruiterij van den vijand het voetvolk telkens voorwaarts drong, moest Ghensfort eindelijk de verdediging opgeven en de schans voor de Spanjaarden ontruimen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000665.wav|De laatste keer, dat ik het genoegen had u bij mij te zien, waart gij nog zoo wel. Er heeft zeker iets plaats gehad, dat gij voor mij tracht te verbergen, zeg het mij vrij uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002234.wav|Zonder nog de reden van haar onrust te kennen, gevoelde hij reeds, dat zich deze onrust ook aan hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000931.wav|Zijn heele leven had hem voorbereid: zijn droeve stille kinderjaren, waarin hij zag dat zieltje eenzaam zich hechten aan de korte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001980.wav|eermalen vielen er gesprekken over den niet zeer voordeeligen toestand van den andbouw in deze streken, en de armoede, die hier bij de landzaten plaats had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000863.wav|omhelsde zijn kranke nicht meermalen en vertelde haar met vrolijke woorden hoe hij de Fransen uit het geliefde Wijnendale verjaagd had. Een kostelijke maaltijd, welke Maria voor de gelukkige terugkomst haars broeders had doen bereiden, ontving hen allen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001650.wav|zeide na een oogenblik stilzwijgens: 'Ik zag u aan voor een' geestelijke, maar ik geloof toch niet, dat dit het geval is.' De oude Man|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000067.wav|terwijl hij opstond en zijn' mantel over zijnen schouder sloeg: 'wie zoude dat hebben durven doen? of liever: aan wien zoude ik mijn vertrouwen geschonken hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000240.wav|Maar pas hadden zij haar echter eventjes aangeraakt, of kijk, daar was het: zwaan, kleef aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001287.wav|en dat zij Duco's conversatie op prijs stelde zonder zich te laten weêrhouden door wat 'men' dacht en vond. En dan, vroeg zij mevrouw Van der Staal, wie was|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000091.wav|Te middernacht rukten zij met stokken, ladders en touwen op; de weg liep tusschen boomen en struiken door, over naakte rotsen, steeds opwaarts, opwaarts in den donkeren nacht|2506|neutral
+wavs/train_2450_6613_003291.wav|Nadat Durdels het glas wijn genoten heeft, stelt Sapsea hem het kostbare kunststuk zyner muze ter hand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004507.wav|want op denzelfden dag, dat hij meerderjarig werd, nam men hem gevangen voor diefstal. Hij was met zijn moeder en Jan op een gewonen zwerftocht uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000389.wav|Och Mejuffer! zeide Amelia, verbaasd over dezen uitval, waar zij niets van begreep: ik heb daar zoo weinig verstand van, en. Maar bij wien hebt gij uw belijdenis dan gedaan? vroeg Tante|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_002471.wav|Kleine geschillen en onaangenaamheden worden vergeten; opwellingen van genegenheid bewegen harten|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000337.wav|ij had veel moeite, om hare tranen in te houden, en geëindigd hebbende met lezen, legde zij den brief geopend, in eene neerslagtige houding, neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005027.wav|Eugène gaf hem geen antwoord, maar zeide tot Mortimer: Ik zal meegaan, sds gij wilt Zoo gingen zij alle drie in het rijtuig dat den knaap gebracht had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000706.wav|gelijk ook het verdere, u Feiko ongetwijfeld zal gemeld hebben. En. waant gij, dat Reinout ter goeder trouw handelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000758.wav|Hier is het al, goede luiden, antwoordde de vroolijke, oude man en las van een strookje papier, dat hij onder het eten bekrabbeld had, het volgende voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001450.wav|den geest tot het gevoel voor het ware schoone en het eenvoudig verhevene opwekt. 'Morgen, morgen,' zeide bij, 'gaan wij naar de galerij, dat zal een nieuwe feestdag voor mijn oog en hart zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000287.wav|Toen wij weder weggereden waren, begonnen wij met voislagen koortsachtige inspanning naar Rome uit te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000768.wav|Daar vlogen zij opnieuw op elkaar in, zoo mogelijk nog woester dan te voren, en weer met denzelfden uitslag. De Onbekende hield stand als eene rots, Vianen bleef, terwijl de speer aan zijne hand ontviel, slechts met groote moeite in den zadel|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000424.wav|Ieder stukje, dat er van de rots afbrokkelde, viel en stuitte terug, sprong en rolde van den eenen rotswand naar den anderen, totdat het in de diepte tot staan kwam|2506|neutral
+wavs/train_5809_5460_000420.wav|Dadelijk bij de landingsplaats bieden vrouwen, op de trottoirs langs de huizen gezeten, de ons reeds bekende voorwerpen te koop aan. Iets verder lokken de winkels der Amerikanen de menigte toeristen aan|5809|neutral
+wavs/train_2450_5133_000218.wav|Eens verloor hy dat bewustzjjn toen hy aan het hoofd zjjner tafel zat en bleef in dien toestand tot het aanbreken van den digheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000664.wav|Alleen de beelden. Wil de signorino die in een kist laten pakken? Ze konden niet in de koffers. - Heb je alles gepakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001529.wav|Je hebt alweer gelijk, Paddeltje!' glimlachte Il Capitano, 'maar je begrijpt zeker wel wat ik bedoel.' 'Ja.' 'Uitstekend. Had-je soms nog wat te vragen?' 'Zeker!. M'n maat moet mee|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005672.wav|de goede God heeft het zoo besloten en er valt niets aan den wil van God te veranderen. Ik ben dus met mijn oom Garofoli op reis gegaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000407.wav|Dan meen ik my geheel aftezonderen van gezelschappen, die ik nu om myne kinderen zie en zien moet. Is myn goed dan toereikent, dan hoop ik, op een stil aangenaam Buitentje, my daaglyks meer voor te bereiden voor een beter leven|1666|neutral
+wavs/train_2450_11772_000589.wav|Wees toch zoo dom niet,' zei ze eindelijk kwaadaardig. 'Zou je misschien denken, dat iemand veel geld gaf voor gestolen goed? Betaal me mijn percenten en ga heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000585.wav|een gezang van vrouwenstemmen, die den reinen klank der maagden en den natuurlijken toon der kinderen hadden, stemmen, welke niet tot de aarde behooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004236.wav|En nu, nu hij haar beminde, zooals zij bemind moest worden, was hij voor haar vernederd en had haar voor immer verloren|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000537.wav|ij zag, dat op die woorden de tranen in de oogen van oprezen, en in zekere vervoering hare hand grjjpende, zeide hij: ' ief meisje|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000996.wav|Toen de vijfde flesch vol was geweest, stond de heer VAN DE WALL op en sprak, terwijl hij sierlijke epicycloïdes met zijn glas door de lucht beschreef: 'Mijne Heeren|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002408.wav|Vlaanderen integendeel bloeide door de nijverheid zijner inwoners. Al de natiën der bekende wereld aanzagen het als hun tweede Vaderland, en vormden op onze bodem de algemene stapel hunner goederen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001479.wav|Ik heb de schako's van het vijfde linieregiment en de guidevlagjes van het zesde legioen herkend. Binnen een uur zult ge aangevallen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007716.wav|Duivelsche plaaggeest! beet een der vinnige dames den zwaarlijvigen heer toe. Maar, schatje, het is mijn schuld toch niet, zei de heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002111.wav|Weggeloopen, een negerjongen, met name Koo. Deze jongen was geboeid, toen hij me verliet. Gevangen gezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006301.wav|Hij was nieuwsgierig of de man goed gegeten, wat hij gegeten, en waar hij gegeten had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000205.wav|De Deken der wevers antwoordde: Deze namiddag, doorluchtige heer, zullen vierduizend gewapende wolwerkers op de Vrijdagmarkt staan, waar gij het beveelt, zal ik ze voeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_000478.wav|Ik ben er zeer gevoelig voor, dat u mij zooveel belangstelling getoond hebt, en ik herhaal, dat ik u veel verplicht 'ben. Wat wilt u nu meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000021.wav|oen zond ante onze nicht ietje met een gemaakte boodschap naar den tuinbaas en nam mij in t verhoor. e at, zeide zij, had opgemerkt, en zij zelve ook, dat ik niet volkomen wel was|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000972.wav|zouden die altijd wel ernstig gemeend geweest zijn?. en prees elkander over en weêr, even eens als wij meisjes elkander over de kleêren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001734.wav|die het gansche tooneel bijgewoond en met stillen hoofdknik alles goedgekeurd had, naderde Javert en zeide hem: Zoo heeft de muis de kat gegrepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000042.wav|Gij verspilt hier uw tijd en elke minuut is nu kostbaar, zeide de bode. Geloof mij op mijn woord, dat mijn vrouw er niets mede te maken heeft en volg mij naar het andere eind der straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003154.wav|De kinderen zagen er dan ook, wanneer de heeren kwamen, zeer netjes uit, en wat kon het volk meer verlangen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001930.wav|Het was een heerlijk uur, met hun vieren te samen. Jansje bleef bij hen en bereidde chocolade, terwijl zij allen brood en vruchten aten. De donder daverde en knalde rondom dat de ruiten trilden|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_004532.wav|en wat hij ook van zijn afkomst dacht, hij kon niet ontkennen, dat hij goed werkte. Hij was zoo flink, dat hij in één dag meer deed, dan de vorige knecht in vier|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000878.wav|Ik vind u wat al te naauwgezet, Gerlof!' zeide Eylar: 'doch ik gaf mij zelf liever aan als vader van het kind, dan dat uw reputatie schipbreuk leed|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003258.wav|Wees gansch gerustgesteld, jonker Juliaan!' viel Mabelia nu in, met zekere drift, waarin gekrenkte fierheid niet te miskennen was; die vreeze van u is meer dan voorbarig, zij is onzinnig|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007289.wav|Hebt gij vermoeden op den een of ander, Wegg ? Neen, ant moordt dat heerschap. Ik weet wie er voordeel bij heeft. Maar ik heb geen vermoeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000921.wav|Na eenigen tijd kwam de bruid, begeleid door eene oude vrouw, die bij de deur staan bleef, en haar binnen liet, waarna zij de deur sloot, en vertrok|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001137.wav|En wie waarborgt mij, vroeg Arkel, dat gij niet morgen mijne zijde zult verlaten? De Graaf begeert mijn hoofd. Waant gij, dat ik geneigd ben, hem dat te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001060.wav|Maak er een eind aan,' fluisterde de kwade stem in zijn binnenste, 'een touw is er in de boerderij wel te vinden, een strop is in ééne minuut gemaakt en boomen met lage dwarstakken zijn er in menigte in het boschje achter den koestal|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002916.wav|en de gasten op een vrij laat uur, de een wat meer, de ander wat minder in een rechte lijn, de Oude Zwaen verlieten. Jacob van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007464.wav|en ondanks zijn dwepen met haar, ondanks de smart van zijn vrouw, ondanks al deze omstandigheden kon hij slapen, rustig slapen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001895.wav|Hij zou met Howard, Etienne en Cor wandelen; Eline en Otto voegden zich bij hen en de kinderen, zelfs Memée en Kitty, bestormden, onder de hoede der drie meisjes, den reeds aangespannen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7217_000514.wav|potlood. eel daar ligt in zijn bedding en aan zijn zoomen. et de buitenwereld kwam de wenthenaar weinig in aanraking|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002747.wav|maar Capi, die een geleerde hond was, sprong tegen haar pooten op. Dit hield haar natuurlijk niet tegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008549.wav|die bij Wronsky geklaagd had, dat Anna ook in zijn afwezigheid morphium had ingenomen. Wat zou ik doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000224.wav|Heden echter gaat het er om, of je uit liefde tot haar zoo mogelijk nog meer ijver en gehoorzaamheid aan den dag zult leggen, dan tot nu toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000243.wav|Bij het cijferen volgde BLOMMENSTEYN de leiding van BARTJES, en, schoon zeker zijn verstand bij die oefening minder sleet dan de punt van zijn grifje, hij haspelde beide de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002663.wav|In zake van beschaving moet men niet gekunsteld, maar verheven wezen. Op die voorwaarde geeft men aan het menschelijk geslacht het voorschrift van het ideale|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000092.wav|Doch ik behoef u dit niet te vertellen, zij zal u alles wel hebben medegedeeld. Prins, hernam de|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000470.wav|De toeschouwers, die dit alles voor een grap hielden, deden een gelach en gejuich hooren, dat de muren er|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000860.wav|haren naam en woonplaats gezet, en zelve daarvan tot eene gedachtenis eenige afdrukken gemaakt had. De aandacht en het genoegen, waarmede HILLEGONDA alle|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000820.wav|als datgene, wat ik doe, maar wat goeds is, dan is het inderdaad iets. Ik wil baksteenen maken; die kan men niet missen; en dan heb ik werkelijk iets gedaan|2506|neutral
+wavs/train_2450_3846_004993.wav|Onze antwoorden waren even eenvoudig als gemakkelijk: maar zij overtuigden die menschen volstrekt niet en twee of drie stemmen gingen er|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001794.wav|Het noodlot was me gunstig. Want ik merkte al direct aan de koffietafel, dat Pa en Ma naar de opera gingen, naar Aïda. 'O, dat is prachtig,' zei ik. 'Ja, dat moet u vooral gaan zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000507.wav|Ik liet haar voorbrengen, en nooit zagen mijne oogen een schoonere vrouw. Zij nam mij in; ik vroeg aan wie deze slavin toebehoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000648.wav|eel,' zeide, 'zeer veel zou ik u daarover kunnen zeggen, maar er is iets in de wereld, dat men maak noemt. ie het geluk heeft dien te bezitten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000292.wav|Een oogenblik nog. Als je hem in de cel geleid en je grapjes achter den rug hebt. of je tranen hebt uitgehuild! - luister dan toch! - Nu, dan laat-je hem een langen tijd met rust, want je weet het bij ondervinding: hij zal erg moe zijn|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002624.wav|IV. Terwijl het donker werd, haastte Frédérique zich naar huis, naar het Voorhout. Zij repte zich, toen Willem de knecht haar had opengedaan, als een wervelwind de ruime vestibule door, de breede wenteltrap op|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_003781.wav|Zult gij daar dan ook altoos zijn, mijnheer Rokesmith ? vroeg zij, alsof dat eene schaduwzijde van haar nieuw verblijf zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000228.wav|ziet men de kist nederdalen. Met plechtigen ernst wordt de schop aarde er op geworpen. Dan eerst heeft men|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000157.wav|aar ik had heelemaal niet bang hoeven te zijn want je huisknecht is een echt lieve man en ik voelde mij dadelijk op mijn gemak. ' ent u juffrouw bbott?' vroeg hij en ik zei 'ja'. us hoefde ik heelemaal niet naar mijnheer mith te vragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011170.wav|op een der feestmalen van Philip van Orleans gewonnen had. Het vermaarde duel tusschen lord Gaunt en graaf De|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005836.wav|Lieve hemel, Bobster! De jongedame gilde, de meid wrong haar handen, en Nikolaas staarde als verbijsterd|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000207.wav|Hij stapte niet langer. Hij werd onmiddellijk een dier der wildernis, voortsluipend op zachte voeten, een schaduw, die verscheen en verdween tussen de schaduwen|5809|neutral
+wavs/train_2450_3159_001458.wav|maar de kinderen hebben van dat grappige nooit iets gemerkt. De meester is streng, en de jongen moet gedurig op de bank staan. Het is een vervelende straf, maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000288.wav|Er bestaan kreeftenzielen, die gestadig achteruit naar de duisternis gaan, zich in het leven meer achteruit dan voorwaarts bewegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002745.wav|Dat dacht ik al,' hernam Joris, die zich niet zoo spoedig uit het veld liet slaan: 'Ik hoop mair, dat men Heir er an denken zel, dat ik niet geweiten heb, dat ik zoo ver mei moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000686.wav|waar hij van hem scheidde, om aan zijne moeder de tijding zijner terugkomst te zenden, en haar op te dragen, dit ook aan de prinses Badoura mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003010.wav|en bekommerde zich meer om de bedreigde etiquette dan om de instortende monarchie. Deze kleinheid bedroefde de getrouwe lieden, die het persoonlijke der koninklijke familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000791.wav|tot eene gevoelige krenking zijner eigenliefde ondervinden moest, dat de Quaestor CICERO reeds bij bij velen onbekend was geworden, en een zeer groot aantal genoegzaam vergeten was geraakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001291.wav|beet zich op de lippen, wendde zich een weinig van de in gedachten verzonken spreekster af, en las, de spelling in aanmerking genomen, met loffelijken ernst: MIJN LAATSTE WIL EN TESTAMENT|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001018.wav|en, zich op de teenen verheffende, fluisterde zij hem eenige woorden in, waarvan ook de naastbijstaanden niets verstonden, vermits zij in een vreemde taal gesproken werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002185.wav|dat het met het groote vlinderlichaam op dezelfde manier ging. Ik geloof, dat het een lange, smalle klip werd, toen het daar in de Oostzee lag. Geloof je dat ook niet? Hij hield op|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003058.wav|De jonge knaap, die met een fakkel naar de deur was gekomen, week haastig achterwaarts. De slotenmaker liep met zijn blik|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001115.wav|Zijn maaltijden waren zeer sober, en hij dronk meer melk dan wijn. Hij zwichtte voor een knaap en werd begromd door zijn dienstmeid|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002997.wav|haar grootvader leefde toen reeds niet meer, maar deze had indertijd een hofambt bekleed bij koning Willem I, hetgeen haar nog altijd, zooals zij vast gelooft, 'attaches' geeft aan den hofkring|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000789.wav|Hij had een goed verstand en begreep alles even vlug. Hier leerde hij een vriend kennen, JOSEPH genaamd; beide hadden groote zucht tot kleine avonturen. De ondermeesters werden door hen menigmaal tot het uiterste gebragt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001931.wav|Er was niets tegen dit voorstel in te brengen; en de vier hoofdpersonen van het gezelschap namen plaats op den heuvel, terwijl het gevolg zich een weinig verder tegen de helling van het duin|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000715.wav|De nutteloosheid van haar bestaan voort te sleepen omduizelde haar zwart, als een flauwte, in dat van zonnelicht ruizelende park|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004874.wav|Integendeel, ik ben erger geworden. Hemel I riep de cherubijn. Ik ben slechter, pa. Ik maak zoo menige berekening|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011878.wav|maar beide dachten dat die liefde een allerdiepst geheim was, waarvan zelfs de ander misschien nog niets vermoedde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000301.wav|En zij snikte langzaam voort en bedacht, hoe onaangenaam toch die bouderie met Betsy was. Morgen was zij, Eline, jarig; zou Betsy dan een eersten stap doen ter verzoening, of lag eigenlijk de oorzaak van den twist|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_003238.wav|en zelfs zij, die het luidste wraak zouden geroepen hebben over Eckbert, zoo hij zijne partij had geveld, haalden nu de schouders op over Zegers, omdat hij zich niet gewillig had laten doodschieten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001116.wav|als was hij beschonken. Zonder te weten, hoe hij er gekomen was, stond hij voor de gevangenis. Het deerde hem niet, hij bemerkte het nauwelijks, dat de leegloopers bleven staan, en hem brutaal aanstaarden|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000692.wav|Zoo scheidden zij zonder spijt of eenig onaangenaam woord, als goede vrienden. En als zij elkander in de straat ontmoetten, begroetten zij elkander steeds en namen nog nu en dan wel den maaltijd samen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_007058.wav|Och Heere! Och Heere! Het zag er op dat oogenblik treurig uit, zelfs in die aardige|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000928.wav|Helaas! Heer, hernam de jongeling weet gij dan een middel om mijne smarten te lenigen, en mijne tranen op te droogen? Te gelijker tijd ligtte hij zijn opperkleed op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004515.wav|HET GESPREK. IN DEN TUIN. Met die bijzondere soort van half berouw hebbende treurigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001624.wav|En uit de wolk zag hij stralen het licht als het hoog heilige, en in het licht zag hij zijn doel, oplossing van zijn eigen raadsel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000155.wav|Frans zag niet met één oogopslag wat den vader na vele jaren elken dag duidelijker werd. De gezelligheid van dit vriendschappelijk maal|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001314.wav|Licht is het te bedenken wat schriklijk gehuil, wat ijslijke verwarring van moordkreten eruit ontstond. Op hetzelfde ogenblik werden alle deuren ingestoten of verbrijzeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004237.wav|en vervolgens Wardle een stoot in de ribben, waarop zij alle drie hartelijk begonnen te lachen, maar de twee laatstgenoemde oude heeren het hardst|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000513.wav|Intusschen, Bertie moest het dulden, dat Frank zeer koel tegen hem werd. Na eene escapade van drie dagen was deze koelheid duidelijk gebleken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000123.wav|Hier is de schel; als je wat noodig hebt, dan rammel je maar dat het huis dreunt. Wij gingen daarop naar de bibliotheek|496|neutral
+wavs/train_2450_3330_000745.wav|niet zoo gemakkelijk van boom tot boom zouden kruipen. Ze hieuwen breede paden om het aangetaste bosch heen, en legden met lijm bestreken stangen uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002818.wav|Als wij lezen, dat een edelman naar het vasteland vertrokken is, of dat bij een anderen edelman beslag op het huis wordt gelegd|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000591.wav|Dat was eenzaam, dat was eenzaam om hem. Wat waren een paar vriendelijke, intelligente, artistieke vrienden in Napels, waarmeê hij nu en dan eens praatte en at in de zelfde restauratie|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_002281.wav|en eene briljante praktijk, en waarbij mevrouw de vriendelijkheid had het deelnemend beklag te voegen, dat de meeste menschen een ouden dokter verkiezen|496|neutral
+wavs/train_2450_9752_002793.wav|en blonk een zoo ongemeene uitdrukking van scherpzinnigheid op zijn gelaat, dat niemand hem beschouwen kon, zonder met belangstelling en eerbied te worden ingenomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001358.wav|Ik had mij neergezet op den eersten stoel den beste, want ik voelde mijne knieën knikken; de blijdschap grijpt soms nog sterker aan dan de smart, en de avond was op iedere wijze zwaar geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000824.wav|maar gij hebt het dom aangelegd: ik begrijp, dat men iemand uit den weg ruimt, die ons hinderlijk is; maar dat men zulks uit loutere wraakzucht doet en zonder er eenig nut uit te trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004842.wav|en het is om die reden, en omdat zij zoo naar negotiezaken gelijken, dat ik er zulk een afkeer van heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004598.wav|Geen van beiden had natuurlijk ook maar eenigszins gezinspeeld op het geval, dat hun gedachten in beslag nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001336.wav|Ter verklaring van deze laatste woorden, wees hij op een rond tafeltje, waarop een lamp stond naast eenige vellen papier, een stuk Oost-Indische inkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008350.wav|Prachtig, hernam Tigg; anders zou ik het wel even voor u gewisseld hebben. Nu begon hij te fluiten, maar al heel gauw IN STAAT VAN BELEG hield hij op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002228.wav|Waarom beef je zoo? Ik heb waarachtig niet te veel gedronken van daag, want er is geen drank zonder geld en geen geld zonder werk. Wat duivel|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000696.wav|Ik, die zooveel en zoo verscheiden jongens onderhanden krijg, heb over dien Adam nagedacht. Weet u wat ik zou zeggen?' 'En|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002200.wav|zoo het ooit uitlekte, dat hy een dergelijk advys gegeven had, zoû men hem met recht van landverraad beschuldigen.' 'Recht zoo!' bevestigde Van der Horst met een goedkeurenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_001106.wav|Het zit er, verbeterde William zich zelvem na eenig nadenken, als' het ten mimste opgesloten is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001071.wav|Arme, arme Heer! zuchtte hij. Nu is alles verloren, nu kan niemand u meer redden. Welk een vreeselijk lot staat u te wachten, o, ik mag er niet aan denken|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001577.wav|Zijn studeervertrek was keurig; er stonden zulke fraaie rustbanken en zulke allergemakkelijkste stoelen; de boekenkasten waren zoo fraai|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002013.wav|een kleinen diadeem flonkerend op het hoofd. Aan de rechterzijde van den troon zat de prinses Thera op een lagen tabouret|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002253.wav|Ten allen tijde hadden er arenden boven op de rotsen, en wilde ganzen in het dal gewoond. Ieder jaar roofden de arenden eenige van hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002630.wav|aôrs, honderd daôlders heeft hij er veur elaôten, die zijn tot oe dienst: ze leggen boven, en, zoo als ik oe zeide, niemand moet iets bij mij te kort komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000963.wav|aan het einde der straat Chanvrerie, Enjolras met een karabijn, Gavroche met zijn pistool, Feuilly met zijn sabel, Courfeyrac met zijn degen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000348.wav|twee mannen naderen. Zeker niets gezien? vroeg de een. Niets, sprak de ander. Waar zou hij zich dan toch verborgen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001648.wav|Te midden van deze laatsten bevond zich Zobeïde, kenbaar aan hare majestueuse gestalte, en door een schat van paarlen en edelgesteenten, welke zij droeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005266.wav|Ja, Mijnheer Shelby, George Harris is mijn broeder. Ik ben geheel verbaasd, zeide George, zijn stoel een eind terugschuivende en Madame De Thoux aanziende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000582.wav|Neen, hoor eens hier! ik zal het u nog eens voorleggen: er komt een man in mijn huis; hy vraagt naar u; gy brengt hem naar boven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003866.wav|Een officier stond aan de deur en bewonderde, terwijl hij zijn handschoenen toeknoopte, de rooskleurige Kitty|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008560.wav|die den Derby won. De predikant zag zich genoodzaakt geld op te nemen tegen een ru'ineerende rente|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001034.wav|En zoo het hier en daar hoeken en ruimten vertoonde waarvan men zich tevergeefs afvroeg, welke bestemming den bouwheer daarbij voor den geest had gestaan|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000041.wav|In het bosch ontmoette hij een oud, grijs mannetje: goeden dag, zei het, geef mij toch een stuk van je koek en laat mij een slok van je wijn drinken, ik heb zoo'n dorst en honger|10587|neutral
+wavs/train_1724_4315_001459.wav|zelven den niet zeer huiselijken haard, die hem was aangeboden, te verlaten. Nog nooit hadden zij eene neiging bij hem opgemerkt voor een of ander vak en zij besloten hem eens te polsen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004326.wav|maarschalk aan het Hof, bracht hen in de tegenwoordigheid van dien vorst. Zij werden dadelijk aan het Hof te dineeren uitgenoodigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009366.wav|zich dat iemand bewegen zou, hem met het grootste pleizier een krediet van vijfhonderd pond te geven; ziet men hem de zoute zee ook niet duidelijk aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001674.wav|bemerkte spoedig het ongeveinsd genoegen op van het jonge meisje, en vond er behagen in, haar op de minzaamste wijze in de natuurlijke historie van haar vogels in te wijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001814.wav|je voelt alles, in ijskoude, heel diepe onverschilligheid. En het is niet genoeg alleen met gloed gevoeld te hebben: voor een vrouw en voor jezelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000756.wav|Ik dank u voor de voorkeur,' antwoordde Buat: 'maar ik wil liever de kat niet zijn, die de karstengen voor anderen het vuur uithaalt.' 'Voorwaar!' hernam Kievit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001426.wav|een schrikbarende rust, een stilte waarin men niets hoorde, zelfs geen zucht, een duisternis waarin men niets zag, zelfs geen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001072.wav|Hoewel ik nooit heb kunnen begrijpen, hoe de dichters en romanschrijvers, van een weenende schoone sprekende, durven beweren, dat haar tranen haar schoonheid nog verhoogden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006005.wav|Hij noemde de namen en titels van alle gasten en gaf biographische schetsen van de voornaamste personen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000234.wav|dat deze zijn plannen anders zou beoordeelen, dan hij het wenschte, en hij dus niet met hem daarover kon spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004364.wav|trilde als OPDSNUmmK. door een plotselingen schok, en het bovenlijf van den man hing uit de boot over den achtersteven heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001245.wav|aandrong, uithoofde van het eindeloos aantal weldaden, die hij zoo onverdiend en onverdienbaar, dagelijks, ja alle oogenblikken van zijnen emelschen ader ontving|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001611.wav|Altyd alleen, bebalve dat ikoverdag een heer by mij heb, Bazzard geheeten, mp klerk. Woont die hier ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000752.wav|en die dit soort van rooveryen doorgaans voorafgaan, en het karakter derzelven geheel veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000768.wav|Want een goede engel was het juist niet, die op zekeren dag de ontdekking deed, dat Frits en Suze er witte muizen op nahielden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000045.wav|De boterhammen zijn op en de kinderen moeten hun schoolwerk gaan maken. 'Hè moe, ik schiet niets op met mijn werk, helpt u me even?' 'Wat moet je doen, Piet? Laat eens zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002037.wav|Behalve Othomar waren er op dit oogenblik geene andere logés dan de aartshertogin Valérie, nicht van den Oostenrijkschen keizer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002861.wav|Wie heeft dat gekopieerd? Mijnheer Tulkinghorn houdt op, verwonderd over mylady's driftigheid en buitengewonen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000556.wav|Margaret, zei Fern, terwijl hij zich over haar heenfooog en haar op het voorhoofd kuste|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000266.wav|wie wist,' fluisterde een geheime stem haar in, 'of de heer Snel niet misschien te weten was gekomen, dat zij zich op Klein Hardestein bevond, en of hij misschien niet daarom juist dezen tijd voor zijn bezoek had gekozen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002631.wav|als van den top eens hoogen bergs, aan den eenen kant de diepte ziet waar wij zijn, aan den anderen kant de diepte waar wij komen zullen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000922.wav|Hoewel Van Oudijck hem dreigde met ontslag, bleef hij zwijgen, starende met onbeschaamde oogen in de oogen van den rezident. Hij opende niet de lippen, hij volhardde in een volkomen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_005395.wav|wel vriend! wij hebben ons indertijd met een wat al te haastig afscheid verlaten. Het spijt mij, ik kan u niet weer uw oude betrekking bij mij laten vervullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000399.wav|en zijne boomen zullen weldra getuigen dragen, dat ik niet langer te Alkmaar zit te suffen, zoo als hij het in zijn' brief noemde, en dat gij mijne reisgenoote zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010806.wav|Ik kwam, ging Fledgeby voort, naar zijne bakkebaarden voelende, teerst langzaam op hem. Als die Lammies of die Lightwoods op eene of andere manier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001261.wav|Wanneer zal de tijd nog eens komen, dat ik u zal wederzien, zonder vrees u op nieuw te moeten verliezen? Hoe ver verwijderd schijnt mij dat begeerde geluk toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002467.wav|totdat zij zich zelve allerliefst begon uit te lachen en, hem kussende, zeide: Het is alles omdat ik u zoo liefheb, ohn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000941.wav|De keizer had een genialen droom gehad; hij had in dien reusachtigen, gewapenden wonderbaren olifant, die zijn snuit ophief, zijn toren droeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005447.wav|behaaglijker, vroolijker, gezelliger dan anders uit. Gijzelf, mijn waarde, vergeet omna tafel in slaap te vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000461.wav|afgebeeld waren, er afnemende zeide hij: 'Zoo als oom zegt: Dooinat op de minnevorst -' en vertvolgde, nadat hij den roemer had uitgedronken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003667.wav|hij voelde dat de blik des Wonderdokters den zijnen zocht, en hij kon dat niet dragen in dezen oogenblik. 'En uw broeder?' vroeg Graswinckel met nadruk|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003766.wav|In het geheel geen kwaad, meester! antwoordde Hugh zeer nederig. slk heb maar gedaan, wat gij mij gelasthadt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002250.wav|andere in- en uitloopende gasten, zoodat men zich niet verroeren kon, en op elkaâr gepakt stond en zat op de gedrapeerde bedden van moeder en dochter|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000144.wav|maar deze zijn zwaard met een krachtige wending van onder naar boven zwaaiende, sloeg hij Godfried zo sterk tegen de kin dat hij uit de zadel stortte. Dan vielen twintig beenhouwers hem op het lijf, en hij ontving twintig wonden waarvan de minste tot zijn dood genoegzaam was|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001135.wav|Barberin was mijn vader niet en er bestond geenerlei reden, die hem de verplichting oplegde om ten gevalle van mij armoede te lijden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001989.wav|Ter linkerzijde en achter een schuur, een duiventil en een paar andere kleine gebouwen, tot de hoeve behoorende, verhief zich een fraaie groep eeuwenheugende eikeboomen, wier kruin wel door den zeewind was ontbladerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003960.wav|dat men vrede hebben kon, wanneer men dien, gelijk hy meende het geval te zijn, van beide zijden ernstig begeerde:' - woorden, die hem, als wy zien zullen, later ten kwade werden geduid|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002747.wav|aan welke zich nog de einden bevonden van een oranje zijden draad, waarmede zy aan elkander waren gebonden geweest. 'Een brief van Koning Karel II!' riep hy|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003015.wav|Wij zagen nooit een echten metselaarsknecht zich met eenige andere uitspanning verlustigen, het vechten uitgezonderd. Ga maar eens op een avond in de week|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000377.wav|Achter hem was het boosaardige wijf met een lang mes gewapend, terwijl zij in de linkerhand de lantaarn hield. Zij zagen er zoo afzigtelijk uit, dat hun aanblik hem eene huivering door de leden|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001912.wav|Pieter met dat van een verachter; mijn oom met dat van iemand die pas op zijn horloge heeft gekeken en halftien heeft ontwaard|496|neutral
+wavs/train_123_2211_000035.wav|Wat heb je daar? vroeg een andere oude toovenaar, die geen naam had; en dat was juist het fijne van hem. Ja, als je kunt raden, wat dat is, zei|123|neutral
+wavs/train_2450_11506_000205.wav|maakte dan reeds weder in den namiddag van den volgenden dag eene boodschap aan het huis, bij den Heer WYNSTOK, en verhaalde aan de ouders, terwijl 'er Juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001655.wav|Elinor bespeurde thans hoe groot het verschil is tusschen het verwachten van eene onaangename gebeurtenis, hoe stellig wij ons ook van hare komst overtuigd weten te houden, en volkomen zekerheid|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003342.wav|Hij weidde geen enkele gedachte aan zijn oude moeder; hij leefde slechts voor zichzelven, voor zijn genot. Mevrouw Verstraeten wist slechts te antwoorden dat Paul toch een goed hart had, en dat hij alleen maar een weinig loszinnig was|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_001463.wav|Zonder verder iets te zeggen, zette hij in het Engelsch het gesprek met mijn vader voort; daarop gingen zij samen heen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002786.wav|Is dit noodzakelijk? vroeg ik aan Heynsz; en moeten die lieden gedwongen worden, het gelaat van dien schoft op de terugreis voor oogen te hebben? Ik zal u verzoeken, liever een vaartuig te mijnen koste te nemen, zeide Van Lintz|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_010145.wav|eindelijk het slachtoffer van een verkoudheid werd, die meer en meer verergerde tot hij ten slotte gelukkig aan het zweeten raakte en weer beter werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001518.wav|En uw bediende?' - 'Zoo als ik: niet waar BOUKE?' - 'Altijd, gelijk uwe Edelheid weet: want zoo de Heer zoo de Knecht, en men moet huilen met|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000016.wav|Welk een vloek hebt u op mij geladen! Greet mij aan mij zelven terug! Greef mij aan mij zelven terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008875.wav|Lieve voogd, zeide ik, ik weet wel hoe diep gij alles gevoeld hebt wat er gebeurd is en hoe zorgvuldig gij voor mij zijt geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002526.wav|Maar nu toonde Bella haar ongenoegen en sprak bedaard: Ik kan voor mij zelve spreken, ma, dat weet gij wel. Gij moest er my niet in mengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004243.wav|in moest houwen, of een der reusachtige kampdegens afkeeren, welke de Ridders van dien tijd op zijde droegen. Terwijl hij zich met deze toebereidselen onledig hield|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001792.wav|Pop trapte tegen mijn voet. We keken onnoozel. 'Het komt toch werkelijk niet te pas, dat jullie voor schooltijd al met een heer gearmd op straat loopt. Onder een parapluie. Foei|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002026.wav|Zij behoorde tot het genootschap der H. Maagd, droeg op sommige feestdagen een witten sluier, prevelde bijzondere gebeden, vereerde het heilige bloed en het heilige hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000955.wav|Zijn vrouw behoefde niet veel te zeggen, voor hij antwoordde: Het kan zijn, dat God niet wil, dat we Zijn beschikkingen veranderen. Ik zal morgen met de anderen spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005908.wav|in actieven dienst te gaan. Wacht tot mijn terugkeer, als ik terugkeer; en daarna deed hij voorkomen, dat de tijd|2450|neutral
+wavs/train_5809_5233_000294.wav|Myn Heer zeide Thomas, ik ben die onwaardige Perfoon, zy heeft het my zelve tc kennen gegecven en my daar over in dc grootftc verwondering gelaten|5809|neutral
+wavs/train_2450_7371_008077.wav|lik zeg nog eens het is iets dat van het gevoel afhangt, antwoordde de secretaris. Ik vmd het gevoelen van juffrouw Wilfer zeer vrouwelijk en lief|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002103.wav|vergezellen naar eene partij, waarheen Mevrouw Jennings verhinderd was te gaan, door ongesteldheid van hare jongste dochter; en voor deze partij maakte Marianne, diep terneergeslagen, onverschillig voor haar uiterlijk voorkomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000389.wav|is nog in vollen bloei en trekt jaar op jaar tal van vreemdelingen tot zich. oor wenthe is het een zeer gewaardeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001483.wav|terwijl zij met pijnlijke smart die uitgeteerde gestalte beschouwden, op wier gelaat reeds de dood zijn teeken had geschreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003911.wav|Dat alles zal ik haar zeggen, antwoordde de moeder, die liefderijk de hand van haar zoon drukte en de kamer verliet|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000469.wav|en toen deze uitging en er van het papier slechts de zwarte asch over was, dansten zij nog eenmaal boven deze heen, en waar zij ze aanraakten, daar liepen de roode vonken|2506|neutral
+wavs/train_2450_9234_002129.wav|Men had dit opzettelijk gedaan, om hem eene verrassing te verschaffen; want naauwelijks had hij uitgesproken, of alle vensters werden als met een' tooverslag geopend, en de zaal, van binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004382.wav|en daar Ada en mijn voogd mij uitlokten om hen alles van Caddy te vertellen, bleef ik maar zonder einde voortpraten. Eindelijk zat ik toch op mijne kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010588.wav|moet ik u bekennen, dat wij, toen wij pas begonnen waren, een paar ongelukkige sterfgevallen hadden, die ons niets overlieten dan een piano|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001503.wav|De maire der stad ontving hem aan de deur der bisschoppelijke woning en zag hem met oogen vol ergernis van den ezel stijgen. Eenige burgers, die er bij stonden, lachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002393.wav|In deze pendoppo wachtte de Regent met den kontroleur de aankomst van den nieuwen chef af. Na een hoed met breeden rand, een regenscherm, of een hollen boom, is een pendoppo zeker de eenvoudigste uitdrukking van het denkbeeld: dak|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004878.wav|kon ik nog maar niet besluiten om den raad van Mattia te volgen, evenmin als ik hem gelooven wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001960.wav|Ola Serka, de pijp uit den mond, en stond op. De oude Ola verstond meer Zweedsch dan hij wel wilde laten merken, en hij had de woorden van zijn zoon begrepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003329.wav|Hoe vaart gij allen? Daar ben ik weder. Ik heb u gezegd, dat gij mij niet moede kondt maken, dat weet gij. Ik ben eene liefhebster van moeielijk werk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000717.wav|Het spijt mij zeer dat ik het gedaan heb, zeide de man nederig. Dan zal ik u iets zeggen, viel de ander hierop in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001495.wav|op den bepaalden avond la Perouse in Covent-Garden voor de eerste maal weer aangekondigd, en moest hij als clown daarin optreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000209.wav|eene mine stond, waar men bij het ondergaan der zon nog een fraai gebouw had gezien had alles het gewoon voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000995.wav|haar vertrouwen in zijne betuigingen inboezemen en haar geloof doen hechten aan de lasteringen, die hij in later tijd tegen JOAN, onder den schijn van welwillenheid, zoude doen hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002155.wav|Ik wist toen nog niet, dat men somtijds in ouden tijd begravene lijken ontdekt, die op het oogenblik, dat men ze duidelijk ziet, in stof vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000076.wav|Dit is de oorzaak van zoo veler donker lot. Men noemt dit, want deze treurige zaak is een spreekwijze geworden: Op de straat geworpen te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002818.wav|Neen, Francis! En al ware dat, de Werve is in handen, die haar tot geen prijs zullen overgeven. Om vrijvrouwe van de Werve te worden moet gij wat anders bedenken. Toen rees zij op en ging voor mij staan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003998.wav|Misschien wankelde zijne ontstemde ziel, op eene daad van geweld bedacht, een oogenblik tusschen die daad van geweld en eene andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002709.wav|Toeven wij niet!! Dionyzos beval! Help mij: beuren wij samen het heilige vat uit den hoek! Het is zwaar, het is groot|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000013.wav|Neen, ook Aylva niet, al berispte hij Den Bergh, had zijn leven gevonden. Het scheen wel zoo, omdat hij correcter was|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001726.wav|ik ben het' en ze deed haar lippen op, en beet in de harige kronkels van den klimop stam. Toen voelde zij een streelend lustgevoel in haar rug en onder in haar lijfje en zij bleef lang zoo staan met oogen dicht|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_000969.wav|De kleine brokjes grond, die nog in kloven en tusschen steenen waren overgebleven, lagen daar zonder wormen, zonder boschsterren, zonder witbloeiend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006711.wav|Dat is eene grap. Wat weet hij de menschen toch aardig beet te nemen! Nooit heb ik zulk eene verrassing gezien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000028.wav|Daarop keerde hij naar zijn huis terug. Dat is toch een slechte kerel! dacht de kleine Klaas. Hij wilde mij doodslaan. Het was maar gelukkig, dat grootmoeder al dood was; anders zou hij haar van het leven beroofd hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001997.wav|Intusschen hielden de bezoeken van Boulatruelle in het bosch op, en hij was weer geregeld aan zijn wegarbeid. Men sprak weer van iets anders|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002280.wav|Ik sloeg de handen in elkander. Heynsz een verklikker! dacht ik. Hadt UEd. daar ooit gedachten op gehad, Mijnheer Huyck? Zoo eenigszins, antwoordde ik glimlachende: en hoe liep dit af|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001960.wav|Het waren roovers, die in vollen galop op ons inreden. Mejufvrouw, vervolgde de calender, altoos tot Zobeïde sprekende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007845.wav|aan haar werk voort, doch liet het haar zooals het was, niet ontevreden over den indruk dien het had|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000286.wav|Zij was een weeskind en de steun en troost van een oude grootmoeder en een doofstom broertje van een jaar of tien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003619.wav|De luisteraar opende de deur van zijne schuilplaats, en stak zijn hoofd door de reet, om naar Barnaby te kijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000852.wav|Mag ik vragen of mijnheer de edelman is, die den barbier noodig heeft?' sprak de persoon die nu binnentrad, belast niet slechts met de gewone attributen van zijn beroep, maar ook met een vrij groot pak kleêren, die hij zorgvuldig op een stoel uitlegde|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000387.wav|Terzelfder tijd hoorde Marius beneden zich, maar te dicht bij den wand om de sprekers te kunnen zien, deze zacht gefluisterde samenspraak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000441.wav|Het hart der kleine Nelly klopte vroolijk, vol hoop en vertrouwen. Zij dacht niet aan honger, dorst of ellende|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000532.wav|alles zeer in t geheim en fluisterend, opdat de overige gasten, die men, als te klein behuisd, niet zou kunnen bergen, en die bovendien meerendeels alles behalve muzikale lieden waren, het niet mochten hooren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000771.wav|of 'hieraan zullen zij allen bekennen dat gij mijne discipelen zijt, zoo gij liefde hebt onder elkander' dan zag ik er tante Bet eens op aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003847.wav|en waarop zich Prins MAURITS met zijn gevolg, waaronder de Ambtman MOM en meerdere hoofdbeambten van het gewest, bevonden. Onder de muren, van Tiel stond krijgsvolk onder de wapenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001466.wav|en het priëel bereikt hebben. Als zij daar gezeten zijn, vat Dorus eensklaps haar hand, drukt die aan zijn lippen en zegt innig, maar fluisterend|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002012.wav|en Marianne's stortvloed van wijsgeerig-psychologische aanmerkingen verhinderde Frédérique na te denken. Den volgenden morgen nam Paul van hen allen afscheid en ook zij stak hem hare hand toe, die hij even drukte|1666|neutral
+wavs/train_2450_8202_000392.wav|toen met ze gewandeld en nu wachtte zij in hare geliefkoosde kamer de Van Attema's, die iederen Zaterdag om half vijf kwamen theedrinken, af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001417.wav|maar eens is een hond my komen opzoeken, jonker, op eene manier, die mij deed denken of die hond ook naar een anderen hond was gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010682.wav|of die twee dan familie van elkaar waren; kortom, hij wilde alles weten. Tom vertelde alles wat hij wist; hoe Martin naar Amerika was gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004095.wav|Geen kwade inval. De godsdienst is bij ons in huis eene bijzonder schaarsche waar. Nu steekt gij er den gek mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000142.wav|En de hertogin, ofschoon zy de fatsoenlykste hertogin was van wie men ooit gehoord had, lonkte met haar oog|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000913.wav|weldra waren de Fransen, volgens het rondlopend gezegde, tot boven de honderdduizend man sterk. Het is te denken hoe bang en hoe bedroefd de vrouwen en kinderen op die aankomende dood werden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001195.wav|Wat is dat!' schreeuwde hij op rauwen toon; 'gij! gij zelf, verstokte zondaar, zoudt de schennende hand slaan aan Gods woord, gij mij eerbied leeren voor den Bijbel, MIJN BIJBEL|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001833.wav|De woorden kon hij niet onderscheiden, maar hij vond het prettig weer menschenstemmen te hooren. Ik zou wel eens willen weten, wat ze zouden zeggen, als ik aanklopte|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000683.wav|oensdag over drie weken is er promotiedag. k hoop, dat je dan zult komen en kennis met me zult maken. eusch adertje, ik zal je gaan haten als je zelfs dan niet komt opdagen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000174.wav|er dwars doorheen zeilt,' lachte Paddeltje opgetogen, 'en die met zeventien man een prijs afneemt van een kaper, die 'k weet niet meer hoeveel honderd koppen aan boord had!' 'Alles goed en wel,' zei|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005047.wav|en weer kwam het paaltje op het kinderhandje neer. Sidder niet, dames, iedere jongen op kostschool heeft het gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004269.wav|De Vicaris beloofde deze boodschap aan den jongeling, die, gelijk hij zeide, aan zijn hôtel gehuisvest was, te zullen overbrengen, en nam afscheid van het gezelschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000305.wav|zoo beken ik openhartig, dat ik van dit gezicht zoo vies werd, dat het maar weinighadgescheeld of ik was er misselijk van geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000233.wav|Als ik, zeide vader BUISMAN op den minzaamsten toon, als ik er mede te vreden ben, mijn kind! dan zult gij er immers genoegen in nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001960.wav|maar Witgensteyn zelf, gekrenkt en verbitterd, had geen oor voor deze uitvluchten en eischte van hem eene verklaring, welke hij niet verkoos te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009810.wav|Karel wreef zijn neus op eene manier, die half zijne ergernis te kennen gaf dat hij er zooveel van hoorde en half nieuwsgierigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001770.wav|en echter, als zij het wel inzag, het was toch natuurlijk, daar zij het eenige meisje van het gezelschap was, dat hij zich met haar bijzonder moeide|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001071.wav|maar hoewel de winkel van meester Cypriaan, die wij met Jacob Jansz. binnentreden, gelijkenis vertoonde met deze beschrijving, was het in tegenstelling daarvan eene bloeiende zaak, dat bleek uit alles|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002018.wav|Ik sta met opzet bij deze bijzonderheden stil, die wellicht onbeduidend zullen schijnen; maar die mij toch voorkwamen vermeld te moeten worden, tot beter verstand van hetgeen verder volgen zal. Ik durf er want op mijn leeftijd kan het aan geen ijdelheid worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7099_000330.wav|lk wist er ook niet van, viel de oude Weller hierop in. Ik was net als gij, en ik ben tweemaal beet genomen. Zie goed voor u|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000626.wav|of dat ik terstond mocht ophouden met leven. Maar toen zag zij mij aan, mijn allerbeste moeder, en in haar oog zwom een traan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001847.wav|Maar de jaren waren als gedoezeld over de smart en de wreedheid heen, en nu was het mogelijk, en zelfs weldadig, elkaâr - moeder aan moeder - te drukken de hand, en aan te zien met dien blik, die vergeving vroeg|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000810.wav|Eenvoudig wachten.' 'En je gemoedereerd aan stukjes laten hakken?' 'Maak-je je weer fel, Meeuwis? Wil-je met geweld er weer op losslaan? Houd-je kalm, asjeblieft.' 'Kalm? Nu kalm|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002329.wav|Deze woorden overtuigde den Baron, dat de vreemdeling werkelijk de medeplichtige van PANNE was geweest, daar hij, gelijk onze lezers zich misschien zullen herinneren, werkelijk op dien avond eenen Jesuit had nedergeschoten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001659.wav|en het eenige, wat onder deze omstandigheden kon gedaan worden, was hem een brief te schrijven om nadere inlichtingen te verzoeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000430.wav|Jongen, je hebt er eer van; onze Heer is gered! Kom mede, naar den burcht, naar de Edele Vrouwe, wier dankbaarheid grenzenloos zal zijn. Naar den burcht! riepen allen. Leve de dappere Fulco|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002322.wav|toen Vollenhove ongeveer drie kwartier uurs gesproken had: 'de Staten moesten een plakkaat maken, waarbij dien zwartrokken verboden werd, hun toehoorders zoo te verveelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005887.wav|Laat dat maar aan mij over, mijnheer, zei Sam, Waar is hij? Wat doet hij? vroeg Winkle. Hij staat daar met zijn lantaren op wacht, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000266.wav|Met de waschvrouw ging het een weinig beter; het warme bier had haar versterkt, en de geur van het heerlijke eten had haar goedgedaan. Hartelijk dank! zeide zij tegen Martha. Ik zal je alles eens vertellen, als de kleine slaapt|2951|neutral
+wavs/train_2450_7293_000199.wav|en hardnekkige onwil alle pogingen ten goede doet mislukken, omdat het verkeer met kameraden het altijd weêr met volle handen uitstrooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003583.wav|Ik kuierde in de Adelphi op en neer, omdat dit zoo'n geheimzinnig gebouw was met die donkere bogen. Ik zie|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003224.wav|Gij zult hun zeggen, dat mijne ouders niet rijk zijn, zooals wij geloofd hadden en dit zal voldoende zijn voor mijne verontschuldiging|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000391.wav|voor ons jonge officieren een afschrikkend voorbeeld, en dat goed werkte, ik verzeker het u; maar toch ziet gij, onder zulke omstandigheden verliest het azuur nogal iets van zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002026.wav|En met deze troostrijke gedachten, riep Nyssen zijn knecht om de staldeur te sluiten en begaf zich naar de herberg, om zich zelven daar met een glas brandewijn over zijn behendigheid geluk te wenschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001661.wav|Dit volk, dat door geen ander in macht en roem wordt overtroffen, acht zich als natie, niet als volk. Als volk onderwerpt het zich gewillig en neemt een lord tot hoofd aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001374.wav|En als ik nu eens ja zeide, wat dan? Dan sloeg ik je zoo fijn als boonenmeel, brulde Jurrie, en begon reeds de vuisten te ballen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000551.wav|Wel, lieve ma, hoe gaat het? tik ben zoo wel, Bella, als ik m mijne omstandigheden zijn kan. Hemel, ma, zei Bella|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002556.wav|of het wel geoorloofd was hier te zitten en zwijgend aan te hooren hoe een groote natie binnen zulke enge grenzen teruggedrongen werd|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001103.wav|maar ik wist niet of er ooit wat uit u komen zou. Mijn vader zegt evenwel dat hij dat altijd voorspeld heeft, ofschoon ik er mij niets van|496|neutral
+wavs/train_2450_10026_001307.wav|En terstond zijn ros in beweging stellende, reed hy, onder een blij hoorngeschal, de brug over, gevolgd door den geheelen stoet. Men zwenkte dadelijk het Bosch uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000208.wav|met een getralied venster. Daar er sporen van een aantal versche voetstappen op den grond onder het venster waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005428.wav|Op deze woorden verzamelde zich de gansche troep om den ouden man heen; de een echter met meer spoed en bereidwilliger dan de andere; en op menig gelaat was ongenoegen en teleurstelling te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002398.wav|schoon hij den vorigen nacht bij zijnen reisgenoot gewaakt had, was niet te bewegen, om hem ook den volgenden te verlaten en aan de zorge van vreemden over te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000054.wav|broek. Dat's een weergaasch aardig liedje, zei Dolf, het venster openstootende en de dikke boeremeid aansprekende, die hare purperen armen, als Rotgans het uitdrukt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000632.wav|Alles in en aan het huis bewees, dat er bij het bouwen uit eene ruime beurs geput was. Eli Heimans, Willem Roda Mr. Walebone lag reeds onder de veranda op eene gemakkelijke rotan sofa, een paar kengoeroehonden aan zijne voeten, zijne nieuwe gasten te wachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_008670.wav|Hetzelfde wat ik met die twee dames zou gedaan hebben, mij uheer, als het te doen was geweest om een nieuwen roman bekend te maken, hebben zij nu uit zich zelven gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001049.wav|Maar ze stonden in de lucht te kijken, alsof ze aan heel andere dingen dachten. We moeten toch niet heelemaal ons ontbijt vergeten, zei Akka, en vloog haastig op|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000744.wav|Bij het stadje Villeneuve, aan het einde van het meer van Genève, lag de stoomboot, die, na een vaart van een half uur van daar naar Vevay, ten zuiden van Montreux, aanlegt|2506|neutral
+wavs/train_1724_3921_000018.wav|Maar toen schrikte Van der Welcke en als met een schok, dacht hij na: - Wat heb ik gedaan. O God, neen, neen, neen. Ik had het hem nièt moeten zeggen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001047.wav|Wel! wel! zoo is de stal hier opgeruimd. Maar Francis! mijn engel, gij ziet er zoo ontdaan uit, daar moet meer aan vast zijn; hebt ge uw mooie rijpaardje ook al van de hand moeten doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_006240.wav|Al was het zeer donker, toch hoorde men aan het leven, dat er heerschte, dat men niet onder de|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000225.wav|VAN RYSWYCK De Vlaamse ridders, die in Kortrijk geherbergd waren, lagen allen te bedde, wanneer de tijding van de komst der Fransen, als een schrikkelijk nieuws door de stad lopende, hen kwam wekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007673.wav|Bucket is, volgens vroegere afspraak, beneden. Moet hij boven komen? Het is niet mogelijk zich te vergissen in Sir Leicester's brandend verlangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002584.wav|Twee lange, slanke vleugelen van blanke vederen, die van zijne schouderbladen tot aan zijne ranke kuiten toe verliepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000634.wav|en Betsy namen de honneurs waar tegenover de dames Jean zorgde voor de heren De spelers, de makke schapen, zaten spoedig rustig om hun tafeltjes|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000265.wav|De champagne werd ingeschonken. Gij kunt u het woelige tooneel voorstellen, dat toen volgde; men kwam ons van alle zijden der zaal bestormen met gelukwenschen en heilgroeten, met handdrukken, oprecht gemeend of niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002282.wav|maar deze arrestatiën en zoekingen hadden niets aan het licht gebracht, en maakten daarom een des te pijnlijkeren indruk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000652.wav|opdat zij met hunne ouders omgebracht mochten worden. Graven met den palm van het|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003757.wav|Gezegde Buat,' vervolgde De Witt, na de lofspraak van den Voorzitter met een koele buiging beantwoord te hebben, 'schijnt, buiten de korrespondentie, welke hy my liet zien, er nog eene op zijn eigen hand te hebben gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000661.wav|die naar zij geloofde ver achter die wolken en die maan woonde, maar die haar daarom, dat wist zij zeker, dat wist zij bij ondervinding, toch evengoed zien kon en hooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003886.wav|welke oude Heer? vroeg Klaartje met levendigheid. Zoo uw vader zich hier bevond, zeide ik: zoudt gij dan kracht genoeg bezitten om hem terug te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000570.wav|De kommandant liet zijne kapiteins, officieren, matrozen en soldaten bijeenkomen, en spoorde hen zoo zeer aan, dat op het|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002773.wav|Beiden, zij en Fauchelevent, schenen ijverig met hun gedachten bezig. Wij deelen zoo juist mogelijk het volgende gesprek tusschen beiden mede|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001700.wav|Zij gevoelde zich weinig thuis naast het coquetteerend paartje: Eline, en grande toilette, De Woude, in zijn rok, die beide als een groepje vormden uit een galadiner, terwijl zij er in haar zwart japonnetje povertjes bij afstak|1666|neutral
+wavs/train_1724_2211_000276.wav|zag millioenen gelukkigen, die glimlachten en zongen, zoodat het in ééne melodie samensmolt; de voornaamsten onder hen waren zoo klein, dat zij kleiner schenen dan de kleinste rozeknop, wanneer deze als een punt op het papier geteekend wordt|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002830.wav|herhaalde Weinstübe, terwijl hij dadelijk een zeer nederigen toon aannam en een menigte strijkages maakte: ick pin zeer verheugd, die eere te heppen. Wie faart de familie|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002617.wav|In de ruimte achter hem lag de plek waar de kinderen met uitgerekte armen hem den duivelen schenen te wijden toen zij zijn naam mtriepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000736.wav|met haar modderige laarzen, geen voetsporen achterliet? Ik ben blij, dat gij dit punt te berde brengt. Wat gij daar zegt, trok ook mijn aandacht. De werkvrouwen hebben de gewoonte|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000841.wav|kwam. Terweyde was bij Joob geweest, en Joob had Ritsert, die in Leipzig was, geseind. Onmiddellijk was Ritsert haar gaan zoeken. Hedwig zag voor haar verbeelding duidelijk de blauwe drukletters van het|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_000704.wav|Denkt daar eens aan, als je weêr gaat recenseeren. Want ik maak me niet sterk het je af te leeren voor goed. Het laatste woord is van jou, en je laat het je nooit afnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004903.wav|Toen hij groot genoeg was om door het sleutelgat van de hoofddeur te kijken, had hij meermalen zijn vaders diner of souper neergezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009397.wav|Ik heb weinig geleerd, maar ik zal u toch nu en dan schrijven, als ge weg zijt, en mijn brieven aan mijnheer David sturen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000250.wav|Is hij rijk? Ja; hij heeft een mooie bezitting in Dorsetshire. Daar ben ik blij om. Hij maakt een zeer gunstigen indruk en ik geloof, Elinor, dat ik je mag gelukwenschen met het vooruitzicht op een goede positie|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001126.wav|maar deze, toen hem dat verzoek werd voorgedragen, nam terstond het besluit om dit gebouw ter bereiking van zijn eigen oogmerken te doen strekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005406.wav|hoeveel hadden haar door de schacht kunnen verlaten of een schuilplaats kunnen opzoeken, zooals wij? Al onze makkers omgekomen, verdronken, dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006225.wav|zeide zij met een beschaamd, maar vertrouwend lachje, werden Dolly's kinderen aangetast door het roodvonk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001242.wav|De muren waren bezaaid met namen, met houtskool of rood krijt op de wanden der gaanderijen geschreven, van den bodem tot boven aan het gewelf op acht à tien meter hoogte|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001111.wav|De Tartaar, die de eigenaardigheid van Stipan kende om de gerechten nooit Fransche namen te geven, sprak hem niet na|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011379.wav|zooals alleen een vrije Engelschman dat kan. Hij kwam thuis en keek diens stamboom in de Peerage na|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001442.wav|Het treft zoo ellendig, ik kan niet weg, met al die diphteritis hier. Daar màg ik het gezin van me zuster niet aan blootstellen. Stork had geglimlacht en deed dat nu weer, doch vroeg Kleestra bij zich te logeeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_000777.wav|Oog tot oog, stem tot stem, hand tot hand, hart tot hart sprekende, zjjn deze twee kinderen der algemeene Moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004391.wav|dat hij mijn vriend wilde zijn. Van daar begaven wij ons den anderen morgen op weg, om reeds bijtijds bij moeder Barberin te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005462.wav|Mattia moest dus aan de andere zijde van den muur zijn, in de straat en wij waren slechts door een korten afstand gescheiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001413.wav|Het antwoord van Mientje werd op zulk een flaauwen toon gegeven, dat ik alleen de woorden: Hoofdschout, Amsterdam verstaan kon, waaruit ik opmaakte, dat Simon haar verhaald had wie ik was|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_000772.wav|Nu en dan scheen er een licht door een der vensters van het huis, en daarna op de trap, alsof de bewoners van het huis zich ter ruste begaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007414.wav|niet in staat om iets anders te doen. Zoo kwaadaardig als gij zijt. En gij houdt u zelven toch voor heel wat moois, durf ik wel zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000153.wav|tot groote bemoeilijking van den elfden man, die lid van beiden was, en den Doctrinisten wel gelijk wilde geven, omdat ze de meerderheid hadden, maar den Munters niet afvallen, omdat ze de grootste heeren waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003652.wav|Als ik dood aan den voet van het kruis gevonden word, zal het door menschen van mijn eigen stand zijn, menschen die daar bij het licht werken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000612.wav|En daarbij zijne indolentie scheen haar eensklaps maar schijnbaar, en misschien wel aanstellerij. Want hij toonde haar schetsen, aquarellen, vooral aquarellen, geen enkele af|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001724.wav|Ze kwamen vroeger vaak in haar eigen vaders huis, toen ze nog een jong meisje was, en dan zag zij wel aan hun oogen, wat ze bedoelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000418.wav|en zonder dat pijlschot was Tell nog de gevangene van dien wreeden Geszler. O, ik brand van verlangen om te vernemen hoe die bevrijding geschied is|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001897.wav|en voornamelijk op den groenen bandelier, die, van nabij beschouwd, zeer aartig geborduurd bleek te zijn met tien verschillende kleuren van groen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001225.wav|en grootere aandoenelijkheid, geene ledige aanschouwsters mogen zijn van de ramp, waarmede men ons Vaderland, of de stad onzer inwoning bedreigt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002051.wav|Veritas sprak een paar woorden. Eenige oogenblikken daarna werd er brood en vleesch binnengebracht en een kroes wijn neergezet. Van den wijn wilde Paddeltje niets weten. 'Dien drink ik nooit weer bij jelui|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002812.wav|Ma kwam echter later en kwam, zooals haar paste, in volle staatsie. Het rijtuig werd gezonden om ma te halen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001830.wav|En hoewel zij niet om den naam gaf, en àlle kleinkinderen als winst naar zich toe rekende, voelde zij toch het meest voor de kleine Van Lowe's, voor de kleine drie jongens vooral, voor de stamhouders van den naam, dien zij getrouwd had|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010263.wav|maar toen regende het echter juist niet. De lucht was eenigszins opgehelderd, maar toch nog somber, zelfs boven ons, waar eenige sterren schitterden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003445.wav|Dat is waar, en waartoe ook? wij hebben niets meer met elkaar te doen. Ik meen zelfs begrepen te hebben, dat hem maar tijdelijk eene commissie was opgedragen door ons hof|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_007236.wav|Nu goed, juffrouw Cluppins. Gij hebt dus niet geluisterd, maar toch verstaan wat er gezegd werd. Behoorde een van die stemmen aan mijnheer Pickwick? Ja, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001992.wav|Wij kennen elkander van ouds, roekeloze Laat! Gij hebt in het woud te Wijnendale de schildknaap van Mijnheer De Chatillon doodgeslagen en ons, ridders, met uw mes durven bedreigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4870_000943.wav|En toen de arme Toby op straat was, zette hij zijn oudem hoed op het hoofd, ten einde zijn verdriet te verbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000943.wav|de bogen zich naar achteren toe, tusschen het woud der reusachtige zuilen, als voorwereldlijke stammen, roerloos, zwaar en strak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000358.wav|De doorschijnende magerheid van Babet stak zeer af bij de vleezigheid van Gueulemer. Babet was tenger en geleerd. Mager maar ondoordringbaar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002835.wav|Je hebt twaalf ambachten en dertien ongelukken gehad, en je hebt op het oogenblik het toch ook niet schitterend ver gebracht! riep Paul, een weinig ontstemd over de minachting, waarmede Vincent hem beoordeelde|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_000804.wav|Men weet toch nooit. zei Van Raven bedenkelijk. Maar. pardon. het is uw schoonzuster, en het is heel edel,. heel edel. van u.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001000.wav|Schande genoeg, dat de Magistraat toelaat, dat die van Delft tot schade van onze eigen brouwers, bier mogen invoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003765.wav|De bewonefs van net huis raakten door dit verzoek kennelijk van hun stuk; en toen de dame tegen den jongen zei, dat hij, om de bedoelde groene koets zeker te herken-|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002238.wav|Je spreekt stoute taal. maar brutaliteit is je zoodanig tot een tweede natuur geworden, dat je die zelfs niet kunt afleggen nu je eindelijk in mijn dienst bent overgegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000855.wav|De emir gaf een ontwijkend antwoord, dat echter den schijn had, van afdoende te zijn. Sire, sprak hij, hem de kleederen van de prinsen toonende|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003033.wav|zij gevoelde zich zeer gelukkig in het rumoer van zoovele menschen en kinderen te zamen en zij scheen het leven eerst nu van een anderen kant te zien, dan zij in haren roes van soirées en bals in Den Haag gedaan had|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_001641.wav|De geheele richting van zijn levensloop had echter ertoe meegewerkt hem van gedachten te doen veranderen. Hij was op zulk een bijzondere manier bezig de hoogere sporten van de ambtelijke ladder te bestijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003789.wav|En waarom spreekt zij Fransch met haar kinderen? dacht hij. Hoe onnatuurlijk en gemaakt! En de kinderen gevoelen dat.|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000480.wav|het oproepen van die smartelijke herinneringen had haar zeker veel gekost, en nog bleef zij als onder den slag van dat verleden gebukt, en zat neer onder ons alsof zij niet meer van de onzen was|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002450.wav|Het schijnt, dat uw schoondochter mij nog altijd niet vergeven kan.' 'Och wat? Zou je denken, dat zij om geen andere reden iets tegen je kan hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000305.wav|Aangeklaagd? Aan de prefectuur van politie te Parijs. Madeleine, die even zelden lachte als Javert, lachte nu en zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008007.wav|Dat is het juist wat ik tegen den heer Fledgeby zeg! riep mevrouw Lammie uit. Maar nog ging het niet. Zij wilden elkander niet aanzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008183.wav|Eindelijk kwamen de koffers, waar zij zoo over gebluft had, uit Leipzig aan — drie, en heelemaal niet bijzonder groot of mooi|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000194.wav|Ik heb hem langen tijd geliefkoosd, en alles gedaan, om hem wakker te maken, zonder daarin te slagen. Nu vraag ik, waar hij is gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011499.wav|Als u over het hek en door de zwarte boomen in den tuin van het plein gluurt, dan ziet u een paar ongelukkige|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000349.wav|Met den Heer Brunier, en zyne lieve Zuster mag ik immers wel? Ik onderhou ook myn Fransch en Engelsch, ja leer beide veel beter uitspreken; om dat ik in de waarde vrouw zo eene meestres heb|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_000557.wav|Hij deed aan Hindbad andermaal honderd sequinen geven en noodigde hem uit den volgenden dag terug te komen, om het verhaal van zijne derde reis te hooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000987.wav|Andere dames hadden er ook naar gevraagd, van gesproken, maar zij scheen besloten er niemand inzage van te verleenen voor zij zelve den avant goût daarvan had genoten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000818.wav|Een menigte menschen, met die onbegrijpelijke snelheid te zamen gekomen, als dit te Parijs immer geschiedt, verdrongen elkaar aan beide zijden van den weg, om te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009473.wav|Gij belast mij nooit met boodschappen naar huis, juffrouw Wilfer, zei de secretaris op zekeren dag toen hij haar toevallig alleen in de groote zaal aantrof|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000036.wav|De metselaar kwam met mijnheer Coenen mee en ging den muur onderzoeken. 'Een lastig zaakje, meneer! We moeten oppassen dat we de steenen heel voorzichtig losmaken, anders valt het dier heelemaal naar beneden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003427.wav|achtte hij het niet noodig verschooning te verzoeken. Stilzwijgend gingen zij de trap af, de deur uit, en den tuin door|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003224.wav|met twee grove torens. Misschien wonen de koning en zijn gevolg hier, had hij gezegd. Dat is nog niet zoo misgeraden, had de raaf geantwoord. Dit is vroeger een koningsstad geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000223.wav|en toen zag ze, dat ze juist in het midden van het duisterende vertrek stond, een beetje huiverend, met een wankelachtig geknik in hare knieën|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002811.wav|Hij is bang voor den grooten versteener, zei een jonge lichte berk, die zoo vroolijk en flink meêliep, dat het een lust was om te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003894.wav|Dit gevoel had hem zoo onverwacht en eigenaardig overvallen, dat hij het niet voor de stem van zijn geweten hield|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001475.wav|Bij de eerste schok werd het leger van Gwyde genoodzaakt achter de Groeningebeek te wijken, doch daar dienden de gevallen paarden hun tot borstweer, alsof zij binnen een verschansing getrokken waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_010599.wav|Hij kwam om Lize Hexam's ernstig verlangen te kennen te geven, dat mevrouw John Rokesmith bij haar trouwen tegenwoordig zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009538.wav|als hij maar eenigszins, hoe flauw dan ook, zich had verzet tegen mijn eisch, om hem uit zijn huis te verdrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011740.wav|Zijn hemdsboord was hooger; zijn gelaat rooder: zijn plooisels golfden zwierig uit zijn bontkleurig vest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000438.wav|Met een verholen blik zag ze, dat hij nog bleker was dan tevoren Wat zou het worden Haar hart klopte zo snel, dat het haar vrees aanjoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002770.wav|chirurgijns overlaten: in gezelschap zijn zij waarlijk niet voegzaam. Ik sta versteld over u, Edward|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000282.wav|Dag aan dag werden de arme Leidenaars zwakker en magerder; dag aan dag kwamen er meer zieken; dag aan dag nam de sterfte toe|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000572.wav|Hier en daar werd een licht al ontstoken. Plotseling blafte een hond, en antwoordde een andere hond en verscheurde de donsende stilte in lange, ruwe flarden|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_000629.wav|wiens grootste breedte naar het algemeen gevoelen, slechts zeventig zeemijlen bedraagt. Van daar kwamen wij in de Indische zee, welken ten Westen wordt begrensd door de kusten van Abyssinië|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003494.wav|en hij wil niet dat de Haagsche aristocratie met een voornaam Naserümpfen op de burgerlijke huishouding van den burgerminister zal neerzien. Gelukkig behoeven wij ons niet te geneeren om de kosten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007688.wav|waar was toen een meisje zooals zij? Zoo luchtig en vroolijk! Bedenk eens, wat zij toen was, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000262.wav|Hij scheen er volkomen van overtuigd te zijn, dat hij een onuitputtelijk fortuin had en dat hij een perfecte goeie kerel was|496|neutral
+wavs/train_2450_9278_000690.wav|Khasan wachtte inmiddels niet af, dat de koning hem aansprak over de lastgeving, die hij op zich had genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004941.wav|De slingerende einden van de roode das trokken het oog van den schoolmeester tot zich; Riderhood zag dat hij er naar keek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002299.wav|Iemand kan braaf en gelukkig zijn zonder rijk te wezen, Frits! Spreek geen woord meer. Ik weet mijn weetje wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000016.wav|Hij wist van te voren wat zij zeggen zoû, hoe zij hem zoû troosten. Zij begreep hem dan ook niet; meende, dat hij zich verveelde bij haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000797.wav|Tom, het wild is in de val, zeide een van hen. Ja, ik zag ze recht hierop gaan, antwoordde Tom, en daar is een pad|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001513.wav|Gij zult het hebben, kind van mijn hart, en gij zult beter en tevredener zijn.' Verstomd keek hij haar na. Van wat hij ook had kunnen droomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006119.wav|Nog eens, Sophronia, merkte Lammie aan, terwijl hij op zijn ander been ging staan, dat komt mij niet kwaad voor|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002084.wav|Hugo van Arkel plaatste zijn hand aan de beker die voor hem stond, doch hief hem niet van de tafel en sprak niet. Al de anderen herhaalden met nauwkeurigheid de roep van de Veldheer en dronken op de vernieling der Vlamingen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000236.wav|Weergekeerd op mijn kamer schreet ik het gehouden gesprek op en onder het eten was ik die dag ongewoon spraakzaam, net als iemand, die een kleine fout heeft begaan en het napleiten daarover wil voorkomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002433.wav|Ik zou wel eens een kijkje willen nemen in die donkere gapende opening daar ginds!' 'Doe het niet, mijnheer!' riep Knol angstig en hield den Engelschman bij den arm tegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000426.wav|begon juffrouw Tibbs, toen zij en haar echtgenoot na het ontbijt bij het vuur zaten, nadat de heeren naar hun respectieve beroepsbezigheden waren gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000464.wav|Het waren in het gezin van dokter Van der Linden, vroeger altijd zoo prettig en opgewekt, onaangename avonden, die nu volgden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000112.wav|Toen doofde zij het vuur uit, dat zij eerst aangestoken had, en liet alleen zooveel over, als noodig was om de vleeschsoep voor Ali Baba te koken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004487.wav|mogelijk de reuk van den amber hem te sterk, dat die hem wat onpasselijk maakte, zoodat hij doodsbleek werd onder den spottenden blik, dien de Schout op hem vestigde, toen Graswinckel antwoordde|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002418.wav|Nu ben ik duegna geworden. Juffrouw Gillenormand kuste hem. Gij zoudt dergelijke streken niet doen, Théodule, sprak zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007189.wav|oogenblikkelijk tegen te spreken, als zij door onzen gezant geopperd werd. Iedereen in de stad behoorde tot een dezer partijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000111.wav|die hier hun schaduw uitbreiden over schilderachtige ouderwetsche hoeven en schaapskooien, of die fier hun reuzenkruinen uitsteken boven de beuken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001343.wav|Ik ben diep bedroefd over uwen toestand, niet minder dan gij gevoel ik uw smartelijk lijden, maar geliefde, ik spreek altijd tot u|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000734.wav|Ik zette mij by de klok neder, en, terwijl ik naar hare regelmatige, nimmer afwisselende i stem luisterde, die boven het gerucht der straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001402.wav|Hoe Pier ook tegenspartelde, hij moest het opgeven en voor de twee koene jongens zwichten. Daar tuimelde de laatste Spanjaard door Van Schaecks zwaard doodelijk getroffen, in het water|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000635.wav|Mejufvrouw, zeide hij, zich aan tafel zettende, ik vraag u duizendmaal verschooning voor mijne onwellevendheid, dat ik u zoo lang alleen heb gelaten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001279.wav|Met gerustheid ledig ik dan ook deze kelk tot den bodem op het heil der jongverloofden.' Deze bombastische improvisatie werd in de stemming van het oogenblik zeer welsprekend gevonden; en noch Botwater noch Dorothea|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_005204.wav|op een veel gekleed er muts dan het voorgeschreven mutsje, waaraan de dames Willis, in strijd met den eenigszins vrijen smaak der dienstmeisjes in het algemeen, zich streng hielden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003881.wav|ik wilden ons wekeiijksch bezoek zoo lang mogelijk rnaken en daarom zijn wij er van morgen al vroeg op uitgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005205.wav|maar ik wilde toch eerst nog iets anders probeeren, en gooide dus een beetje steengruis tegen een venster waar ik eene schaduw zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000142.wav|Dutri aarzelde nog: wat kon hij doen, wat zoû hij Alexa zeggen. Maar de deur ging open; de keizerin kwam binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003305.wav|en sloeg wat hij kon. Wat ben je mooi, wat ben je mooi! zong hij. Niemand is zoo mooi, niemand is zoo mooi! En zoodra hij dat liedje uitgezongen had, begon hij opnieuw|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001576.wav|naar dat Evangelie, dat recht verstaan, en ook zelfs gebrekkig gepredikt, slechts een bondgenoot kon vinden in ieder niet geheel bedorven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000233.wav|Bovendien moest hij deelnemen aan hunne lichaamsoefening om eene eindelooze trap op te klimmen; en opdat zijne beenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001737.wav|het gevaar in het gezicht: dat sterkt. In zoo een oogenblik voel je je primitief worden als de eerste mensch. Zoo een tijger kijkt een boel geweifel uit je weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001192.wav|wat er van de zaak is, en ik zweer u op mijn woord van eer en zoo waarachtig als ik een zondaar ben, die ods genade behoef, dat ik er geen woord aan af of toe zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002218.wav|Deze hoop werd van de eene groep naar de andere overgebracht, met een verheugd en tevens vreeselijk gefluister, het oorlogsgegons van een zwerm bijen gelijkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005829.wav|Daarop ging hij weer naar het rijtuig en stapte er in; zijn reisgenoot volgde hem dadelijk, en Bailey klom op de achterbank|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001055.wav|zijn wijde mond, die, door de gewoonte van een kort pijpje bestendig aan denzelfden kant tusschen de lippen te klemmen, geheel scheef was getrokken, opende zich nu en dan tot een grijnzenden lach, die een alleronaangenaamsten indruk verwekte|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010745.wav|en haar vergaf. Zij deed haar haastig haar kleeren aan. Zij nam haar, flauw en bevend, onder den arm. Zij gaf even weinig|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008325.wav|liet mij zachtjes binnen en plaatste een stoel voor mij bij het bed, De zieke lag met zijn gezicht naar den muur; en daar hij mijn tegenwoordigheid niet opmerkte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000229.wav|Blijkbaar maakte Willems nette kleeding hem nieuwsgierig; hij bekeek hem van het hoofd tot de voeten, en nam eene houding aan, alsof hij een vraag verwachtte; toen die niet kwam, vroeg hij met eene piepende stem, die zonderling bij zijn' roofdierkop afstak|1724|neutral
+wavs/train_2450_7420_000042.wav|EEN KONTERFEITSEL Wilt gij hooren, wilt gij hooren, Hoe ze mij zoo kon bekoren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000241.wav|de jongere Fransche naturalisten. Scheffer, die geregeld artikelen schreef voor couranten, tijdschriften, vertaalde fragmenten uit Zola|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000195.wav|een en al verrukking was en de heer Hicks was in den zevenden hemel van poezie, of den zevenden zang van Don Juan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001506.wav|Mevrouw Hovel gaf altijd nogal intieme diners; de invitatie was ook intiem; ze zou er Emilie en Georges De Woude vinden en Paul. zou ze dus maar voor Eline accepteeren|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_001823.wav|Hier ben ik, zei een zware stem in de Sang. Kom binnen, Dubbley, zei Grummer. Op dit bevel wrong een man, van ruim zes voet lengte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001894.wav|Ik ben niet geschikt, om met u mede te gaan, en nog ongeschikter, om uwe boerterij met geduld te kunnen aanhooren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000788.wav|had er Stefanie over gesproken en Anton, niet wetende, dat de kleintjes hun petekinderen waren: dat had haar maar niemand verteld en eigenlijk dacht zij, dat kleine Netta Ottilietje heette, sprak zij van kleine Lietje|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_000023.wav|Bij die woorden gaf de goedige ziel haar een kus en een tikje op de ronde gevulde schouders. Juffrouw Wilfer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002320.wav|Marius was opgestaan en aanschouwde met een soort van verbazing dit schepsel, dat een dier schimmen geleek, welke soms in den droom verschijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003626.wav|alsof hij begon te denken dat de man gek geworden was. Wat deze jonge dame toekomt, is Geld, hernam Boffin, en dat weet deze jonge dame heel goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005477.wav|totdat zij, om hem mede te krijgen, de helft van mijn kleed afscheurden; en zoo sleepten zij hem voort, terwijl hij gilde: Moeder, moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006513.wav|zeg dan tot je zelf: ik ben immers heel gezond en opgeruimd en ik wil weer met papa mijn vroege morgenwandelingen doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002961.wav|had maar een kind, een zoon, op wien ik juist niet veel had gelet, maar van wien men mij zeide, dat hij het gansche seizoen rondom mij heen geloopen had als smeekeling, om de kruimpjes mijner gunst op te vangen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000747.wav|Zij heeft behoefte aan wat aanbidding en haar lamme man behandelt haar ais een dienstmeid, ja, erger dan dat, want een dienstmeid zou al lang weggeloopen zijn, indien zij had moeten verduren wat zijn vrouw met engelen-geduld verdraagt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000442.wav|en als men er tijd mee dacht uit te halen dan kon het wel eens gebeuren dat een mensch zijn levenstijd ook werd ingekort. Ja|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001461.wav|Eigenlijk is het vreeslijk, zei Eva. Als ik jullie niet had, zoû het vreeslijk zijn. Als ik niet altijd plannen maakte, ideeën had, zoû het vreeslijk zijn, zoo een bestaan in|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_004822.wav|zijn kudde met een goed voorbeeld voor te gaan, en dat een betrekking tusschen hem en een jonge deerne even onwettig als onbetamelijk was, dit waren bedenkingen, welke in het minste niet bij hem opkwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001079.wav|De lucht stond donker. Woester rolden de golven op het bootje aan en wipten het op hunne ruggen als van gladde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012351.wav|Toen zij ja antwoordde, met dezelfde haastige beweging als tevoren, hield ik een leege koets aan, die juist voorbijreed, en wij stapten er|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009961.wav|en hoe zij daarom, als vrouw en als moeder, tot lady Tippins komt en haar smeekt te willen werken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002351.wav|Uw oudste dochter, zei Bruis, toen hij met mevrouw Deluw alleen was, schijnt veel van de eenzaamheid te houden|496|neutral
+wavs/train_2450_6408_004024.wav|den tijd en de plaats, waar de misdaad Was gepleegd, in aanmerking nemend, bijna een onmogelijkheid was. Maar hoewel hij dit inzag|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000829.wav|en in den loop van den avond viel hem iets in, dat hij bij zijn thuiskomst aan zijn vrouw meedeelde, in de hoop dat het hare goedkeuring zou wegdragen. De vergissing van Mevrouw Dennison, die zijne zusters als zijn logeergasten had beschouwd|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000080.wav|Daar gaat de man met de tent! Ik zie, dat Juffrouw Barker de eetwaren in een draagkorf en in een groote mand pakt! Nu staat mijnheer Laurence naar de lucht te kijken en naar den weerhaan; ik wou dat hij ook meeging|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002841.wav|Toch bleek het dat hij beteren dunk van mij had dan ik zelve meende, en vooral dat de bevreemding over mijne wijze van zijn, die hij niet geheel kon ontveinzen, niet uit minachting voortkwam, maar wel uit zekere|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002498.wav|en zij sprak opgewekt over Paul, over het diner van dien middag en de opera. en zij beloofde mevrouw Van Raat eenige boeken te sturen, lieve, lichte lectuur, waarin men de wereld door roze glaasjes bekeek|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_003065.wav|Daar is uw man! Inderdaad trad op dat oogenblik Alexei Alexandrowitsch op zijn bedaarde|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001737.wav|Zy heeft u lief, broeder, sprak Kusco, aan u denkt zy, van u droomt zy, u bemint zy, o Telasco! Gy zyt koning in haar hart, en dus Inca van Peru|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_003051.wav|zoodat je heelemaal niets ziet van al die mooie rotsen, die om je heen zijn. Je kunt mist hebben midden in den zomer, maar in den herfst kun je hem bijna niet vermijden|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002139.wav|Febr. Een zachte voorjaarsdag. Ik ben wonderlijk opgewekt. Dat voorspelt weinig goeds. En toch komt dat soms zonder reden of gevolg even als de heilige droefheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_001711.wav|riep VAN REEDE in gramschap uit: 'is het waarheid wat de Ambtman zegt? hebt gij mijne weldaden beloond, door mijne dochter te verleiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002403.wav|Ik ben niet bang voor een klaproos, en roodkapje boezemt mij volstrekt geen vrees in. Geloof mij, burger, laten wij de vrees voor het roode aan het hoornvee over|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005865.wav|is het niet waarschijnlijk dat dit hem ooit zal gelukken. Ondertusschen is hem alle vooruitzicht in het leven afgesneden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002133.wav|In het kleine boudoir waren Betsy, Eline en Otto een wijle alleen gebleven, in stilte, die hen eenigszins verlegen maakte. Betsy echter begaf zich opzettelijk naar den salon, naar de speeltafel, als wilde zij de verstrooide fiches ordenen|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_001629.wav|Canaille, veepak! Ik zal je leeren eene weerlooze vrouw te mishandelen,' schreeuwde hij. Nu keerde de woede der aanvallers zich tegen hem, doch de half beschonken jongens waren niet tegen Willem bestand|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000998.wav|Lucy maakte bereidwillig plaats voor haar, en de twee bevallige mededingsters zaten dus naast elkaar aan de zelfde tafel, in de grootste eendracht bezig aan de voltooiing van een gemeenschappelijk werk|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002953.wav|Ook de oude mevrouw Van Raat schreef zeer dringend, zeer hartelijk. Maar Eline weigerde, met herhaalde betuigingen van dankbaarheid, zeer beslist en niemand kon haar van gedachte doen veranderen|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_002184.wav|was het zachtjes aan naar het achtervertrek verhuisd, zonder op te houden hem ook daar somwijlen een blos op de wangen te brengen|496|neutral
+wavs/train_1724_2757_002799.wav|Uw besluit van gisteren is wel rasch tot rijpheid gekomen, kindlief,' sprak hij, haar met zachten ernst in de oogen ziende; 'moge er zegen op rusten|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000987.wav|Juffrouw De Groot poogde vruchteloos haar iets te doen gebruiken. Toen zij eindelijk wat bedaarde, wilde zij de doode zien|496|neutral
+wavs/train_2450_9433_001791.wav|als plotseling, met een verraderlijken ruk, de honden-koopman zijn rechterhand bevrijdt en hem daarmede de keel dichtknijpt. Strijkman siddert van angst; terug kan hij niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007737.wav|haar gedachten een anderen loop gaf. Zij glimlach te nu weer, en ging met bereidwilligen ijver aan haar taak|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001334.wav|Intussentijd waren enige wachten genaderd en hadden de Deken der beenhouwers bij de kraag gevat: een andere ontvouwde reeds de koorden die hem moesten binden. Breydel had zolang hij sprekende was, weinig acht op deze bereidingen gegeven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_001195.wav|Waarom moesten die jaren dan nu, langzaam, als spoken, voor zijn geest oprijzen uit het graf hunner vergetelheid? Waarom kregen zij, eerst spoken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003484.wav|en geleidde de beide Heeren den trap af, dien zy gekomen waren, tot aan de kleine deur, welke hy opende, en, zoodra zy zich op straat bevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002268.wav|geen rimpel beroerde de wateren, die roereloos lagen als gesmolten lood en zich uit breidden tot vage, mistige|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000158.wav|Hg zelf zeide dat het van de dampen kwam, en dat was misschien zoo; doch wat ook de oorzaak der uitwerking zfln mocht, de uitwerking was er|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006423.wav|half open van verbazing over de wonderen in de woning van haren nieuwen meester, liet twee rijen schitterend witte tanden zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000214.wav|welke den put bewoonden, dien nacht gesproken hadden, kwam weldra, volgens hare gewoonte, bij den dervis, om hem te streelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000470.wav|Het Verleden is heel mooi, en zoo rustig, omdat het geweest is. Maar ik heb die rust verloren. Het Heden is wel heel klein. Maar de Toekomst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000458.wav|Er zijn ten allen tijde bedrogenen geweest, die de slachtoffers hunner hebzucht waren, en bedriegers die op de laatste speculeerden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001139.wav|Eene witte gedaante werd zigtbaar. De jufvrouw begon te rillen en te beven, het arme schepsel stond te waggelen en hield zich aan de spierwitte gordijnen vast, als vreesde zij neder te vallen|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_001960.wav|Van zes dagen tot zes maanden gevangenis, en van zestien tot driehonderd franken boete,' antwoordde Donia, begeerig om te toonen, dat hij zijn Code Pénal van buiten kende|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005227.wav|totdat de meeste buren geloofden, dat Chickweed door den duivel was bezeten, en thans door hem voor den gek gehouden werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000903.wav|Volsteke,' zei Willem staan blijvend, 'hoe komen die namen zoo hoog? Daar kan toch niemand bij.' 'Die vraag had ik al eerder verwacht, mijn jongen. Dat is heel gemakkelijk te verklaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003922.wav|maar in hare oogen zag men eene nachtelijke donkere diepte van zielesmart, eene uitdrukking zoo hopeloos en onveranderlijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001452.wav|en tevens hun eenig onderwijs zou gegeven worden: de andere dames hadden weêr andere plannen, doch dorsten, tegen-over de genoemde notabiliteiten, er niet mede voor den dag komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001526.wav|en ik wenschte te weten wat hij zou gaan doen en hem mijne hulp aan te bieden. Dank je wel, mevrouw, viel Bounderby hierop in|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000041.wav|Nu, dat is ook heel iets anders.' 'Volstrekt niet.' 'Zeker is het. Ik zal nooit in inconvenabele omstandigheden geraken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001553.wav|Maar lees dan toch,' riep zijne vrouw die van nieuwsgierigheid trilde. Naauw had hij de eerste regelen gelezen, of hij hief hand en brief in de hoogte|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_002075.wav|Nadat hij een boterham bij tante Adeline had gegeten, speelde hij dus nog even met de kinderen, die niet uitgingen, omdat het regende, maar repte zich toen naar de Alexanderstraat, naar oma Van Lowe, waar hij wist mama te zullen vinden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_001150.wav|Deze is goedkooper, zeide Fulco, terwijl hij er een van de tafel opnam. Dat wil ik graag gelooven, hernam de jonker, maar hij is ook lang zoo mooi niet. Kunt ge hem geven voor twaalf schellingen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003594.wav|terwijl deze, de trotsche, rijke, laatdunkende jongeling, met neergeslagen oogen en bevende stappen zijn geleider, voor wiens zedelijk overwicht hij zwichtte, naar het achterhuis volgde|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_001718.wav|in Titbull's Vrij-Woningen, en ontegenzeglijk zijn zij zooals reeds vroeger gezegd is het voorwerp oener niet geringe verachting daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000708.wav|toch niet slecht van natuur was, omdat Eve bezorgd zoû zijn, omdat hijzelf misschien nog wat gezelligheid in hun huis zoû vinden, ja, ja, nog wat gezelligheid|2450|neutral
+wavs/train_11157_9412_000009.wav|Hij wist ook van zijn grootvader, dat veel koningszonen al in de haag gedrongen waren, maar zij waren er ingebleven en een jammerlijken dood gestorven|11157|neutral
+wavs/train_2450_7371_001135.wav|Wij moeten weten wat er in staat, zei Venus. Laat mij uitspreken ! riep Wegg. Dat heb ik ook gezegd en ik heb de doos opengebroken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002458.wav|Hij kwam mij bedanken, omdat ik hem laatst te huis gebracht heb, toen hij te veel gedronken had. En was deze de eenige reden zijner komst? vroeg zij, het hoofd langzaam buigende|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_003657.wav|en zoo met haar samen Nikolaas in groote haast naar beneden te volgen. Het tooneel van de opschudding was de gang naar de|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003398.wav|Dat is niet onmogelijk,' hernam deze: 'in tegendeel, niets is gemakkelijker; en het is my onbegrijpelijk, dat niet alleen Buat, die met zijn hart en eergevoel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000265.wav|Wat zou hij nu beginnen? Oom Gijs had zijn hand van hem afgetrokken, doch de vraag was, of hij daar veel bij verloor. Te meer omdat Suze niet stil had gezeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000240.wav|waaraan men zich gestooten heeft, veeleer een doordraven van den Heer Sylvius op eigen denkbeelden, dan een weêrslag op de mijnen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000724.wav|Hij weigerde al scheldend, maar zij liet niet los, en eindelijk betaalde hij onder talrijke verwenschingen een vierde deel van het geld, dat ze hem had gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002537.wav|Neen meisje! zeide de Bisschop: in welk ongunstig daglicht gij mijne handelingen ook verkiest te zien, mijn doel omtrent dit gewest was edel en groot|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003565.wav|Zij beleed schuld; zij toonde berouw over hare hardheid, haar wantrouwen. Zij verheelde het niet, hoezeer de weeprofetie, die Eckbert over haar had uitgesprokeu, en die klonk als een vloek, in vervulling was gekomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001025.wav|Ja, Mijnheer Huyck! zeide Amelia, mij uit de verlegenheid helpende: ik heb aan Mejuffrouw uw Tante kenbaar gemaakt, dat UEd. zoo vriendelijk geweest zijt om mij van dien lastigen Heer te ontslaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001753.wav|over rooskleurigen honig en mengde die, zingend, zorgzaam samen. Zij hieven, gastheer en gast, de diepe|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_002667.wav|Maar het verschrikkeiyke van het verhaal is, dathy ook gezien werd door drie van haar broeders zonen achtereen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002638.wav|om zijn stage verneêring. Hij leed om verloren Hylas en trots al dit leed, leed hij om het einde, dat aan zijn dagen gesteld scheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001821.wav|Men ontdekte in dien grijsaard den boven beproeving verheven man. Reeds zijn einde zoo nabij, had hij al de teekenen der gezondheid behouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003496.wav|Op het oogenblik, toen de overwinnaars van den laatsten wedren naar de tribune geleid werden om hun prijzen te ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000261.wav|hem op te staan, laat in den middag. Na zijne douche kleedde hij zich kalm aan, in zijne lanciersuniform, een krip om de mouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001559.wav|Zij dronken, toastten, deden verhalen, zongen, haalden op uit den ouden tijd, zooals oude menschen zeggen en vierden allerheerlijkst feest. Er had een plan bestaan op een sleetochtje, maar de meisjes wilden hun vader niet verlaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_007038.wav|dat thans geene andere hulpmiddelen bezat dan de gift van den armen werkman, weder moed om haar tocht voort te zetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000240.wav|En gij, allerliefste! zult er getuige van zijn en dan, dan zult gij aan mij gelooven, niet waar?' 'Verschoon mij, heer graaf! ik begrijp u niet recht|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001866.wav|hare gewijde verschijning wekt eene emotie, die siddert door de volle prachtwemeling, de geheele kathedraal door. Nu, ten laatste verschijnt de vierde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003108.wav|Die bestendige afwezigheid sproot volstrekt niet voort uit gemis aan overeenstemming. Hij woonde te Parijs, omdat hij daar zijn werk had; meer niet|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001652.wav|De Moeder van het hofje kwam dan ook met een allergewichtigst gezicht binnen en, moeder De Groot op zijde nemende|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_000921.wav|en hief schuchter zijn oogen tot de hare op. Mijn vriend! Gij ziet nergens iets kwaads in|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000330.wav|c ride was als t. icolaas verkleed en allie en ik hielpen hem om de pakjes uit te deelen. lieve deugd, wat was dat eenig! k voelde me dien avond welwillend als een regent van het ohn|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_001012.wav|en het was inderdaad Jack Hopkins, die kort daarop de kamer binnentrad. Hij droeg een zwart fluweelen vest met vergulde knoopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005579.wav|vervolgde de teerhartige maagd, hare hand tegen hare zijde drukkende, om hare hartkloppingen te bedwingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001773.wav|En dan de glorie van het uitgetrokken voorwerp te kunnen laten zien aan de heele familie, en op de school niet onmogelijk, en daar dan bij te snoeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001836.wav|de uitgerukte stukken kalk en metselwerk, zoowel als de overgebleven ijzeren bouten toonden aan, dat men de oorspronkelijke bewoners dier nissen met geweld had weggenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004953.wav|De kunstenaar kwam op den bepaalden dag en begon een schets, die na afloop van de vijfde zitting Wronsky trof|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006075.wav|met den plotseling ontvlammenden moed der wanhoop. Loop heen! Dan zal ik je schoppen, zeide Sambo dreigend zijnen voet oplichtende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002780.wav|en Rosa trippelde al de trappen weer af, om haren voogd voor zyne liefderyke oplettende zorgen te bedanken. Volstrekt niet, liefje, zei de|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001493.wav|hadden wij dikwijls te zamen vrij wat afgehandeld. Keesje was een eenvoudig, braaf, goedaardig mannetje|496|neutral
+wavs/train_1724_11136_000444.wav|et maakt me radeloos! k kan maar niet uitmaken of je sneeuwwit haar hebt of wel ravenzwarte lokken of peper-en-zout of wel heelemaal niets. ier hebt je je portret|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000109.wav|Ook de rust der versteening. Men is niet gelukkig als men zijn hart toeschroeft voor zachtere indrukken uit somber wantrouwen, om als een marmeren beeld door het leven te wandelen, en Regina voelde dat pijnlijk genoeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000182.wav|Waarom had hij Miss Harrison gevraagd den geheelen dag in de ziekenkamer te willen blijven? Waarom had hij er zoo goed voor gezorgd, dat de bewoners van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005476.wav|en daarom den tijd had verslapen, maar toen hij haar opgewonden, gelukkig gelaat zag, schaamde hij zich daarover|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000572.wav|Ha, mannetje, dat dacht je niet, hè? riep hij uit, terwijl hij zich van zijn bed liet glijden. Met kracht rukte Fulco zich los. Hij had zich geheel van den schrik hersteld en begreep, dat kalmte alleen hem nog kon redden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001731.wav|Om nu de waarheid te zeggen, had de goede zendeling een klein programma vastgesteld, volgens hetwelk de zaak zich moest ontwikkelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001702.wav|Zeker, dat zou het wel Het zou bewijzen, welk een gemeen schepsel ik was, en hoe, nu ik zag dat ik ontdekt was, mijn waar karakter|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001691.wav|t Is ongehoord! vloekte Andries, met moeite opstaande: en nou neem ik jelui allen tot getuigen, of hij niet met mij vechten moet. Vechten moet hij! riepen de boeren: er is geen bidden voor|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000134.wav|waar alles voor altijd stijf op zijne plaats staat, en alle huiselijke bezigheden met de regelmatigheid der oude klok in den hoek afloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000113.wav|Van Schermbeek groette den kapitein, die naast hem kwam zitten. Ze spraken over koetjes en kalfjes, maar langzamerhand kwam het op den eeuwigen dienst|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000099.wav|Maar de omstaanders antwoordden niet ras genoeg naar zijn begeerte; dan riep hij: Mijne heren, het schijnt UEdele vreemd een vos onder die kolder te vinden, het is evenwel twee jaar lang dat ik er onder woon|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001120.wav|dat gij mij ongedeerd en in vrijheid van u zult laten gaan? Wat draalt gij? Vervolg booze geest! riep Maimoune, en vrees niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003300.wav|Zijn gezicht was rond en blozend, en zijne haren waren altijd zeer fraai opgestreken, met eene half krullende lok aan beide zijden van zijn hoofd|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000127.wav|vastgespeld. Mama Ottilie's figuur, klein en tenger, was bijna dat van een jonge vrouw gebleven, klein en lief waren hare handen; trouwens een liefheid was in geheel haar wezen en lief vooral waren hare blauwe kind-oogen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000553.wav|als de avonden in hun woning nog steeds radeloos vervelend bleven. De lamp zoo laat mogelijk op. Er stond trouwens een gaslantaarn op den wal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001289.wav|een einde te maken aan hare eigene kwellingen, en aan het verdriet, dat zij bij den prins, wegens haar gemis, had opgemerkt. Camaralzaman, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001255.wav|gij zijt hier de gebieder, en ik moet mij aan uwen wil onderwerpen. Ik smeek u echter, aan een' ouden dienaar te veroorloven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001912.wav|een zeeman kent geen gevaar; maar ik verzeker u, al Jwas ik dit geld ook kwijt, zou ik nog niet behoeftig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003466.wav|Ik heb hem gehoord. Welnu, onnoozel kind en wat zou dat? O Mevrouw, denkt gij dat de meester mijn Harry zou willen verkoopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000643.wav|om op eene bevallige wijze dit blinkend sieraad op het hoofd der ruid vast te hechten. ieuwe bewondering rees op onder de vrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000736.wav|en eenige minuten later zag Marius hem met een grooten beitel, met wit houten steel, dien hij onder zijn jas verborg, uit den winkel komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001945.wav|in de zijne, want gij zijt geen meisje, zoo als vele andere. Gij zijt een meisje, dat verdient gelukkig gemaakt te worden door een' echten opregten Hollandschen jongen|2450|neutral
+wavs/train_2506_3168_000026.wav|Nu is dit voor een waarachtigen engel voldoende, maar terwijl de meesten naar eene snellere en grootere uitkomst streven, die zij zich voorstellen met behulp van een beetje duivelachtigheid ter wille van het doel wel te kunnen bereiken|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_010128.wav|Heavytop heeft jicht en is woedend, dat hij niet mee kan. O'Dowd heeft het commando, en de volgende week gaan wij te Chatham scheep|2450|neutral
+wavs/train_6282_9412_000003.wav|DE WOLF EN DE MENSCH. De vos vertelde eens aan den wolf hoe sterk wel de mensch was: geen dier kon tegen hem op, en er moest list gebruikt worden om zich tegen hem staande te houden|6282|neutral
+wavs/train_2450_8749_001347.wav|Prins Talleyrand, groot-kamerheer, en de abbé Louis, aangewezen minister van financiën, keken elkander aan als twee wichelaars|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000206.wav|Hij zag vuurrood, zoowel van woede als van het drinken. Hij beefde van wraakzucht. Zijne woorden hadden een geweldig tumult ten gevolge. Van alle kansen drongen de ridders op hem aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_001009.wav|met fijne handen en met zeer flauwe blauwe oogen als een blauw, dat geheel verschoten was. Hij droeg een grijzen rok en zwart satijnen korten broek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001518.wav|Genesis. Een infaam stuk! Over de geheime genootschappen der Chinezen. Over het teekenen als natuurlyk schrift. Hy zegt dat een pasgeboren kind teekenen kan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004667.wav|daar hij het was, die Seerp Van Adeelen uit de klauwen van het Haarlemsen gepeupel redde, en die Madzy Dekama veilig door de legerplaats van Willem liet brengen en haar vergunde tot ons te keeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000594.wav|eene maand by u te komen logeeren; dan hebben wy tyd om intusschen te bedenken hoe wy verder doen zullen. Waar dan, mynheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004875.wav|en met deze woorden duwde hij een negermeisje van acht of negen jaren naar voren. Zij behoorde onder de zwartsten van haren stam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007159.wav|Ik verzoek u verschooning, Sir John, zeide Haredale, het aanbod met een wenk afwijzende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003818.wav|vijftien francs hadden opgehaald. Toen ik mij te ruste legde, herhaalde ik bij mijzelven een woord|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000782.wav|Neen, ik heb het gedaan om hem eens te amuseeren op een avond, toen jullie allemaal uit waren, en hij zich zoo verveelde. Hij vond het niets gek; dus brom er maar niet over, Jo, zei Bets onderdanig|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001218.wav|Mijn waarde Courtland, zei ik, zonder mij te bedenken, en ik wierp ze alle drie in het vuur, neem ze geen van alle, maar bouw een landhuisje, en anders niet. En daar zal het nu wel op uitloopen. — Er|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000681.wav|uit zijne longen persend, met ijzeren handen vermorselend zijn hoofd, waaruit het zweet tappelings liep langs de slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001734.wav|en iets volmaakters dan 'Spoken' meende hij niet, dat zoû geschreven worden, in tijden niet. Nu was hij zeer onder den invloed van Maeterlinck|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000697.wav|Ik heb gemaakt, dat men mij zag. En ik wacht de gevolgen af. Wezenlijk ontevreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002135.wav|Na het eerste glas champagne vertelde Tim Linkinwater's zuster heel uitvoerig een paar anecdoten uit de jeugd van haar broer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003898.wav|Neemt dat zooals gijlieden zelf wilt,' hervatte Schout Gerrit droogjes. 'Ik dank ulieden voor uwe ophelderingen en meene, dat ik ulieden vorders het stilzwijgen over deze zaak kan toebetrouwen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000263.wav|De Heer zij dank voor het onverwacht geluk! Robrecht drukte de jonge Gwyde met tederheid op zijn hart: dan wendde hij zich tot zijn andere broeder, Jan van Namen, en na dezelve omhelsd te hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_000341.wav|Lieve Esther, zeide Allan, laat hem, dien gij mij hebt toevertrouwd, voor eene korte poos aan mij alleen over. Ga met dit bericht naar huis en kom dan straks bij Ada|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001918.wav|zoo wat even grootalsdat men een vluggen hond een massa kunstjes leert. Het arme kind|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001386.wav|Ik was recht toornigjes op u, toen gy laatst by my waart; want ik meende, dat je zo niet tot het diepste van ons wegje waart doorgekropen; dat het allegaar zo maar stukwerk was, om dat je zo weinig zin hadt aan Broeder|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_003378.wav|zij zag alleen die ingeboren wereldschheid schemeren door een aangenomen eenvoud, en dit hinderde haar, zooals de groote, blauwe zijden strik op Eline's glad, lichtblauw katoentje haar hinderde|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_001115.wav|er onder zijn, over wie men regt heeft zich te beklagen, zullen wij hen afzetten en anderen in hunne plaats aanstellen, die zich beter van hun' pligt kwijten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000764.wav|Daar gaat hij al,' riep Paddeltje. 'Ik vind dat nu wel eens goed voor de aardigheid, maar op den duur houd ik toch niet van valsche dingen.' 'Natuurlijk,' spotte de stuurman, 'je hebt onder je neus al wat echts|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001775.wav|en toen, verliefd op haar arbeid, vulde zij de effenheid der omrande stoffe met purperen bladerenvorm, die geleek op het blad|2450|neutral
+wavs/train_12500_7242_000073.wav|Wel kind,' zei Vader, 'kom maar hier! Hier zijn alweer vijf stoven! Daar kwaamt gij, nu een jaar geleên, Juist met uw neusje boven|12500|neutral
+wavs/train_2450_3545_003059.wav|Men praat van misbruiken der slavernij. Draaierij! De zaak zelve is een gruwelijk misbruik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004460.wav|Het was afgesproken, dat zij op de vlucht de rol eener Creoolsche dame, en Emmeline die van haar kamenier zou spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000549.wav|Amen! was het antwoord, dat nu door Tom en Mammy en eenige anderen der oudsten, die tot de methodistische kerk behoorden, gepreveld werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000521.wav|en samenkoppelingen van tonen, die zich aan mijn oog voordoen als spattende vonken, dikke en dunne strepen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001172.wav|Het eene vak was opengeschoven en bevatte een verzameling van nette boeken, naar den laatsten smaak ingebonden. Met behulp van een weinigje verbeeldingskracht giste ik nu, dat het vak daartegenover met glazen en kopjes zou gevuld zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_001117.wav|Wàt, nou? Overdrijf ik soms? Gisteravond, in de soos, zag ik toevallig de Figaro in. Coppée, de Fransche dichter, is ziek|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003438.wav|Wat had ik met zijn vervloekt papier noodig? Ik geloof waarachtig dat ik betooverd ben. Ik huiver en zweet tegelijk sedert dien tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000697.wav|Misschien wèl. maar waarschijnlijk niet. Ik ben geen beauté, dat vertelt mijn spiegel me elken dag. Ik ben nog jong en frisch, dat is alles|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001555.wav|bloemenkrans, die ons met hemelsche geuren streelt om helaas! zoo menigmaal eene giftige plant op ons levenspad te worden. Wat is liefde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001206.wav|en hij zelfs eenige der schoonste, stuk voor stuk in handen nam om ze met meer naauwkeurigheid te bezien, wierp ik mij voor zijne voeten, en zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001801.wav|Ga terug, o Iolàos, maande de Held; en dwing onze edele paarden niet meer! Ga terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001310.wav|en het phrenologisch karakter van elken wetgever was uitgedrukt, en bijna altijd deed ik mijn ondervrager|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004880.wav|De oude man deed een stap achteruit en aarzelde. lOm tt de waarheid te zeggen heer, heb ik er gezelschap. iHebt gij! zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000464.wav|dat ze onverenigbaarheid uitsluit Oppervlakkige Franse schrijvers zeggen: l'amour vit de contrastes, en oppervlakkige Hollanders zeggen dat na|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001558.wav|en zij bezigtigden behalve dit nog eenige kerken, waarin hem RUBBENS aan de voortreffelijkste voortbrengsels van de Italiaansche schole en bovenal aan die van TITIAAN kennis deed krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000861.wav|Barend en Cornelis keken om, en daar kwam Van der Morsch met de banier van zijne rederijkerskamer aanzeulen. Wat gaat ge doen, Morsch? vroeg Barend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005816.wav|anders zoudt gij mijn naam kennen. Gij kent dien niet, en ik raad u ook aan, er niet naar te vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002500.wav|en het zou mij weinig moeite hebben gekost hen daar op te sporen, maar zij leefden er even rustig en ongestoord als ik in|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000088.wav|Ik ben,' zeide zij, 'gelijk gij weet, geheel niet opgevoed, om in het gezelschap van zulke groote luî te zijn, als nu bij neef KOOLAART zeker zullen wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000391.wav|elke dag was wel een jaar door bet aantal myner gemengde indrukken van innige vreugde en diepe smart|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001365.wav|Kortom: Is Lodewijk XV erger dan Claudius, madame Dubarry is beter dan Messalina. Parijs vereenigt in zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001242.wav|en vatte zooveel genegenheid voor hem op, dat hij hem, na verloop van eenigen tijd, onder vier oogen bij zich riep, en tot hem zeide: Mijn zoon! ik ben, zoo als gij ziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001396.wav|Zelfs onder zijne studie van Humanisme, onder zijn onophoudelijke lectuur van vroeger, had zijn blik geen wijderen kring beschreven dan dien van zijne kleine omgeving|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001832.wav|et was nu midden in pril. n schoon de winter hevig en lang geweest was, het hadt in eens afgewinterd. et de helft van aart had men reeds een aantal zwoele zomersche dagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002760.wav|die onvolmaakt schijnt zonder eene groep gebaarde wichelaars er bovenop. Zij is opmerkenswaardig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003968.wav|Mama zend je haar hartelijke groeten, evenals je je liefhebbende Ann|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000152.wav|die bij de deur der kajuit zat. Vervloekt zij Kanaän; een knecht der knechten zal hij zijn, zegt de Schrift. Zeg eens, vreemdeling|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001766.wav|Zij luisterde met hijgende boezem op de zoete woorden welke de geliefde stem in haar oor deed klinken. Machteld, sprak hij, mijn edel kind|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001540.wav|zoo merkte zij op, dat als men veel verloor, het altijd nog een troost was als men iets behield|496|neutral
+wavs/train_2450_9752_004878.wav|Paolo! moet ik den zin uwer woorden gunstig opnemen? riep Reinout vol blijdschap uit, daar hij in de taal des kokelers eene schijnbare bevestiging zijner innige hoop meende te ontdekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002449.wav|op de meest voldoende wijze zoude inrichten. Het scheen hem dus best toe, geen antwoord te geven, en zich van de zaak, gelijk men het noemt, met een Jantje van Leyden af te maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001920.wav|en aan hem, die recht heeft de vraag te doen, eenvoudig zeggen, dat gij aan een Juffer, wier naam u onbekend was, die kleine diensten en beleefdheden op reis bewezen hebt, welke ieder welopgevoed man aan de zwakkere sekse verschuldigd is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000872.wav|Daar, lees, of neen, luister! Beste vrienden! Verwondert u niet, dat ik vertrokken ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006140.wav|Ik heb u wel gezegd, Nicht, zeide Marie, dat ge wel ondervinden zoudt dat die schepsels niet zonder strengheid kunnen opgebracht worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003935.wav|Ik wil u niet verbergen, zeide ik, dat ik zooeven in het opkamertje hoorende spreken, een oogenblik aan de deur heb geluisterd en UEd. bij die gelegenheid heb hooren zinspelen op een huwelijk tusschen uw zoon en uw nicht|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001412.wav|men reed langs den zelfden weg, dien Othomar den vorigen middag met de hertogin getoerd had en langs het kasteel van Zanti|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000539.wav|k weet, het is maar vertooning, het is maar spel; maar met dat al ik ben zoo hevig geschokt, als of ik het geval zelf heb zien gebeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007471.wav|en zich dien h e rinnerde, en voor w j en tien jaren niet langer schenen dan een dag, hem voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000190.wav|en al werd ik daarvan nog eenige vonken gewaar, dat zoo niet is, dan. dan zou ik alle pogingen van mijn verstand aanwenden, om die uit te dooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011093.wav|ik ben in schikkingen getreden, uit kracht waarvan ik contractueel verbonden ben aan onzen vriend Heep|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005002.wav|Wilt gij zoo goed zijn van het voor afgesproken te houden, dat wij nog eens op de zaak terugkomen ? Met Karel, mijnheer Headstone ? Met|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001224.wav|Hoe smaakt u dat, Saartje? De zware goude beugel was, want de vrouw was losjes gekleedt, op de tablier geschoven, en maakte tegen een superbe Orloge geen onäartig contrast|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_001841.wav|met welke som Van Zevenaer verzekerde, de harten der hardvochtigste minnen en der gierigste oude wijven, die Leyden opleverde, als was te zullen kneden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_010755.wav|nu hij zeker aan een gebroken hart ging sterven. Op de binnenplaats stond Casby, de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003160.wav|Hij was ook de eenige ongeduldige niet; want kort na hem waren alien in huis op de been|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000190.wav|Hij regelde het werk, sloot zijn laden, en ging naar huis, om postpaarden te laten bestellen, en zijn vrouw te zeggen, dat hij nog die dag op reis moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001701.wav|Je bent Amerikaansch, liberaal: goed; flink op je eigen om de wereld door te trekken: goed; maar je bent nog geen vrouw, je bent een kind|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000477.wav|Maar, schoon wakker, nog dreunde mij die stem in de ooren, en nog herklonken die slagen, welke echter niet op een ijzeren kist, maar op de deur der woning nederkwamen. Ik ging recht overeind zitten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004093.wav|Het was tusschen twee en drie ure in den namiddag, dat de drie afdeelingen zich bij Westminster bij elkander voegden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002362.wav|Die eenvoud was zijn grootste bekoring, voor iedereen; hij was zoo geheel en al die hij was, dat het scheen alsof er achter zijn oprechtheid niet het minste school, dat hij behoefde te verbergen|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_002387.wav|Die teekenen schonken hem de zekerheid, dat zijne bemoeiingen een gunstigen invloed hadden uitgeoefend op hare gezindheid te zijnen opzichte; en zij gaven Elinor hoop, dat deze gunstige gezindheid mettertijd nog zou toenemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005694.wav|ging naar een ruim voorhuis, waarin de trap uitkwam, die eens een prachtige wenteltrap was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001556.wav|zou ik aan hare belangrijkheid te kort doen aangenomen, dat die belangrijk zij, indien ik nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002226.wav|Vandaar dat de klanten van den wisselaar moeite hadden iets van pas te vinden, en zij zich moesten behelpen zoo goed zij konden. Des te erger voor de uitzonderingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000088.wav|De een, slank opgeschoten, mager en hoekig van gestalte, met sluik zwart haar en donkere oogen, noemde zich Jonker Willem van Malsem; zijn nevenman daarentegen|1724|neutral
+wavs/train_9861_9412_000180.wav|Doch de waard kon niet tot rust komen, hij dacht, dat hij op den rommelzolder een oud tafeltje staan had, dat er juist zoo uitzag; hij haalde het voor den dag en ruilde het voor het|9861|neutral
+wavs/train_2450_9207_000990.wav|en keerde in dezen staat naar den groot-vizier zijn' schoonvader terug. Deze was verrukt over zijn mannelijk schoon voorkomen, deed hem naast zich plaats nemen, en zeide|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000531.wav|Ik ontzeg u zoomin goeden wil als behendigheid, kapitein! hernam Francis, zijne intentie steunende; ik zeg alleen: men moet met de krijgskas te rade gaan, en dan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_002132.wav|Ze bléven op hem gevestigd - en ja, nu wat bekomen van die plotselinge overgieting van lichtschijn, zàg hij ze. Hij vond echter geen reden, om de zijne neer te slaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000019.wav|en allengs werd de nevelige gedaante bij het raam zichtbaar, als de geest van Koningin Anna in de tentscene in Richard|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004877.wav|Vroeg aan het geldwinnen begonnen en laat trouwende, gelijk zijn vader voor hem gedaan had, gewon ook hij een bekrompen en inhaligen zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000592.wav|van een stofdeeltje berekenen? Wat weten wij er van, of de vorming van werelden niet door den val van zandkorrels wordt veroorzaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001936.wav|Ik weet niet zeker of ik haar niet graag weerom zou willen zien, maar ik zou nu graag naar huis willen gaan. Ge zult gauw heengaan, zeide jufvrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001501.wav|Maar kerel, heb je dan geen gevoel meer?' - zeide hij op meewarigen toon tot zijn kamaraad, die in vrij suffende houding naast hem wandelde. 'Ik ben verliefd, begrijp je|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000689.wav|hadden nog te veel achting voor De Witt en te veel vertrouwen in zijn buitengewone geestkracht, om zijn aftreding op dit oogenblik juist als zulk een groot geluk voor de Republiek te beschouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003141.wav|een langzame, pas voor pas winnende, sombere, donkere stoet van ellendige mannen en vrouwen en kinderen met de grijsaards en zuigelingen, met het|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001266.wav|Mijnheer Wititterly was gewoon kleine rekeningen schuldig te blijven; iedereen heeft zijn zwak, en dit was mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000825.wav|en wat er meer bij behoort, en behalve dat Dumps het kind bijna in het doopvont liet vallen toen hij het aan den predikant over gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001684.wav|Lewin ging naast zijn vrouw, hij gevoelde zich schuldig wegens zijn verstoordheid en drukte haar ongemerkt de hand.|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002365.wav|Hij is uit het Huis, hernam hij na een oogenblik zwijgens: hij loopt over straat as 'en gek. Hij wint geld met zen bochel|496|neutral
+wavs/train_2450_6058_001678.wav|dat Joe op zijn eigen uitdrukkelijk verlangen ontslagen was, nam plaats in eene loge, om hem in dat geval tegen te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003160.wav|aldaar vertoefd te hebben, waren zy onbezorgd verder getrokken en tegen het vallen van den avond door Sprundel gekomen. Reeds waren zy op de heide, naby Prinsenhage|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000739.wav|Wat is dan je plan, Paddeltje?' 'Mijn plan. Om weer met d'n ouwe uit te varen.' 'Dáár zal je voor gezegend worden!' riep de matroos uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000930.wav|want zij trad naar haar vader toe, legde haar handje op zijn arm en uitte daarbij een zonderlingen klank|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002219.wav|Na eene poos bleef het gesprek tusschen de twee reizigers steken, en zij reden in genoeglijke stilte naast elkander voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001547.wav|Dit zeggende, trad zij te gelijker tijd mijne woning binnen. Ik stond op, deed de deur digt, en liet haar in de zaal gaan, waar ik haar verzocht op eene sofa plaats te nemen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000409.wav|Maar de tegenwoordige behandeling van haar man en haar broer was allesbehalve ridderlijk. Het was haar. gewoonte hulpeloos te zijn. Zij klaagde en maakte hun het leven|5809|neutral
+wavs/train_2450_8229_000738.wav|en zich vooràl niet te vermoeien. Maar nu, in den vreemde. op reis kon men toch niet altijd in zijn hotel blijven soezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001641.wav|steunde tegen den wortel van een beukeboom, en rukte met alle macht. Smirre werd er zoo door verrast, dat hij zich een paar stappen achteruit liet trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000603.wav|Onder allerlei gestalten ontmoet ik telkens weer die liefde op mijn weg. En indien het niet vermetel is om het te zeggen, dan is er iets van haar in mijn eigen binnenste|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001020.wav|Dit was bij den wegwijzer aan het eind van het dorp, en ik sloeg mijne hand daaraan en zeide: Vaarwel! o, mijn beste, beste vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009571.wav|bij het licht van een heimelijk gekochte kaars, had hij in diezelfde kamer zich half blind zitten lezen. Daar had hij ook de viool willen leeren bespelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000592.wav|Daarna dacht hij aan zich zelven en hoe menschelijk hij was, daar, terwijl anderen hunne negers aan handen en voeten boeiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003500.wav|Ik wist wel dat ik niet meer kon blijven leven als zij dat deden; want het is mij alsof dat kind alles is wat ik heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004618.wav|Nu u zelve. Als de vrouw van den heer Headstone, zoudt gij eene zeereervolle positie hebben en gij zoudt veel hooier in de maatschappij geplaatst zijn dan nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001642.wav|Eens zag ik hem, vroeg op den ochtend van haar verjaardag, toen zij bij het raam kwam zitten, terwijl wij aan het werk waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000448.wav|Ja, dat weet ik zelf niet, antwoordde ik, dat hangt van de omstaudigheden af. Zoudt gij er tegen hebben bij voorbeeld mynheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001878.wav|Ik heb de overtuiging myn plicht te hebben gedaan, in doel en in wyze van uitvoering, geheel myn plicht, niets dan myn plicht zonder de minste afwyking|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002105.wav|Lize, de heer Headstone heeft u iets te zeggen. Ik wil geen hindernis zijn voor hem noch voor u; daarom ga ik een eindje heen en weer loopen en kom dan terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001196.wav|àf, ruk àf het vreeslijke kleed! riepen zij, allen in doodsangst nu om den Held|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000925.wav|en wendde zich toen tot een dikke dienstmaagd, die bij de tafel stond, waaraan Hendt gezeten was, en twee kinderen bij zich had, een jongetje en een meisje, ieder met een beschuitje in den mond, die zij aan de milddadigheid der kasteleines te danken hadden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001832.wav|Ik houd het er voor, dat het hem aan zijn hart ging als hij de heele galnoten in den vijzel fijnstampen moest, en als hij het zoethout onder het hakmes had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002978.wav|een bed, de vloer diende er tot stoel en tafel. In een hoek zaten op eenige lompen, stukken van een oud vloerkleed, een magere vrouw en verscheidene kinderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000516.wav|Schuchter nam hij die hand, alsof hij bang was dat de man hem omver mogt trekken. Ook bij RAALTE keerde het leven even spoedig terug als bij een smousje, dat dood heeft moeten liggen en permissie krijgt op te staan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011012.wav|Hij liet die eenigszins ontsteld los. Bedriegers! zeide hij. Neen, lieve juffrouw Osborne, niet alle mannen; uw broer niet|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000578.wav|je der nou al uit? heet het een oogenblik later uit den mond van denzelfden magistraat, tegen een boer die aan bod is en, zoodra hij hem aanspreekt, wegsluipt, uit vrees voor zijne bekende|2506|neutral
+wavs/train_2506_2211_000835.wav|en het zonderlingste van de zaak was, dat de molenaarsdochter, de aardige Babette, er zelf geen vermoeden van had: zij en Rudy hadden nooit een enkel woord met elkaar gesproken|2506|neutral
+wavs/train_2450_9162_000488.wav|der voorstad, om den hoek der straat samengehoopt, elkander eensklaps iets wezen, dat zich in den kruitdamp bewoog. Juist toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004552.wav|Waaraan dacht hij? De geestdrift door dit stuk verwekt, deed Michaïlof op nieuw ontroeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000611.wav|Den volgenden dag kwamen zij niet in het Luxemburg. Vruchteloos wachtte Marius den geheelen dag. Toen het donker werd, ging hij naar de Westerstraat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001150.wav|daar waar de straatweg zich om de tuinen kromt, steken de daken en gevels boven de groene omgeving uit. Hoe verder men ziet, hoe dichter ze opeen schijnen te staan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000533.wav|en Heidsieck. Ik heb mooie vruchten voor jullie gekocht. Koffie, likeur, een sigaar, een cigarette voor jou, Elly, en dat is alles. Beter kon ik het niet doen. - Maar papa, het is zoo gezellig|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_001093.wav|een half pond groene thee, zoo sterk, dat wanneer men er kokend water op giet, het deksel van den pot springt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001811.wav|twee ramen waaruit men, tusschen de olmen, de kade en de rivier kon zien; een prachtige zonneschijn, die over de ramen gleed|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002294.wav|En drukte er kus op na kus. En legde het kleed neêr in een kistje van berkenhout met bladgoud beslagen. En drukte het kistje zich aan het hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001501.wav|Hoe nu! wat is er met u gebeurd? Heeft een medeminnaar, jaloersch over uw geluk en het mijne, zijne toevlugt tot de tooverkunst genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001623.wav|Toen hij die woorden met ernstige stem zeide, legde zij hare hand in de zijne, nam haar weer weg en verwijderde zich langs den rivierkant|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000051.wav|Overigens was Jean Valjean gelukkig. Wanneer Cosette met hem uitging, leunde zij op zijn arm en was fier en gelukkig uit de volheid van haar hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002933.wav|met kommissie van Haar Hoog-Mogenden, om de aldaar liggende schippers aan te sporen, metterhaast terug te zeilen, dewijl men beducht is voor een aanslag van de Engelschen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001391.wav|Evenals er in alle lagen van de maatschappij vertakkingen schijnen te zijn van de kleine sociëteit der vrijmetselaren, geloofde ik ook in de aanwezigheid van een geheime monde, die emotie's kweekt, die het verboden genot savoureert|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008028.wav|Toen zij den waggon wilde verlaten, liepen hen eenige menschen, waaronder de stationschef, met verschrikte gezichten voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007105.wav|Als gij uw leven lan dag aan dag uw brood uit de rivier moest zoeken, zoudt gij u evenmm met vermogens ophouden. Zal ik den weg wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012157.wav|In de Gazette genoemd worden! antwoordde George. En in welk gedeelte? Bij de gesneuvelden en de gewonden, en boven aan de lijst vermoedelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004315.wav|Woorden kunnen mijne dankbaarheid niet uitdrukken voor de bereid vaardige hulp en de vriendelijkheid die gij mij bewezen liebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004224.wav|De arme, onnoozele man had zulk een zonderling onverklaarbaar vooroordeel ten gunste der vrijheid, dat het bidden hem zeer moeilijk viel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000814.wav|Indien onze gevangen broeders uit hun kerker tot ons roepen konden, en vroegen: Wat hebt gij met uw degens gedaan, en hoe hebt gij de plichten eens ridders gehandhaafd, wat zouden wij dan antwoorden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000084.wav|Ook leidde Cleo hem af, die zich in een fluisterend gesprek, niet zonder heftige tegenkantingen, door Fanny had laten bepraten om haar vrees te overwinnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000632.wav|Zij was geheel in het zwart gekleed, uit hoofde van den rouw over hare moeder, maar bij dat zwart stak hare blankheid, zoo van handen als gelaat welk laatste juist|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003016.wav|Hoewel het hem zichtbaar moeite kostte antwoordde Baptist: In Marsiglia|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001203.wav|en versufte het leven tot een zich eeuwig opsluiten in kantoor of in huis. Men zag Louis Couperus, De stille kracht elkaâr alleen op de receptie's, en verder besprak men elkaâr door de telefoon. Het misbruik van de telefoon voor huiselijk gebruik|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_000487.wav|Ook ik heb gedroomd, gemijmerd, gezucht; ook ik heb deze maanziekte gehad. De liefde is een kind van zesduizend jaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003000.wav|ook een compagnon in zijn zaak had, ten einde hem zijn taak wat te verlichten? Neen, op het oogenblik niet; wel toen ik de zaak begon|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003986.wav|Kon ik wachten hier eene braspartij te vinden, alsof.' 'Gij in een convent van Benedictijnen vielt, zooals we ze samen wel bij de ooren hebben gepakt,' riepen Hans en|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000729.wav|dat ik u laat leven en vergiffenis schenk; zonder hare tusschenkomst had ik u reeds gedood. Ik wil u nu zelfs met mijne vergiffenis de schoone Perziane geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002402.wav|spreek toch! Zal ik werkelijk.? Ja, ja, ja. Zij boog zich langzaam naar zijn oor en fluisterde zacht eenige woorden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001171.wav|Het was beter geweest, dat Elly en Lot ieder hun geluk van elkaâr hadden gevonden. In ander bloed. In andere ziel. Zij zullen niet kunnen vinden het gewóne geluk. Wie weet, hun kinderen zijn misschien. - Stil, stil, Ottilie|1666|neutral
+wavs/train_1724_13607_001942.wav|een beetje naar rechts,' waarschuwde ik nog. In de gang gaf Pop een ontzettenden gil van benauwdheid. De Generaal kwam nog om de hoek kijken van het heiligdom|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_006314.wav|Hoe het ook zij, daar lag hij, en ik heb mijn oom dikwijls hooren zeggen, dat de man, die hem overeind hielp, zei, dat hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012186.wav|Zijn verlies wordt diep betreurd in de welvarende kolonie. Wij vernemen, dat het gouverneurschap aangeboden is aan kolonel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001971.wav|Toen Nelly haar grootvader vragend aanzag, wenkte deze haar om zich te verwijderen, maar gaf haar eer zij ging een kus op de wang|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007892.wav|Allen die hem toebehoorden zijn naar de Kracht en de Heerlijkheid heengegaan, en ik geloof dat zij hem naar zich toetrekken en hem wegvoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003491.wav|en de manoeuvres der dieren, die dezelve trekken, over stoepsteenen en door de goten, zijn kunstig en onderhoudend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002388.wav|En liept gij toen naar beneden ? Neen. Toen dacht ik, ik zal eens eene andere kamer probeeren en het van mij afschudden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001327.wav|Op hetzelfde ogenblik, en eer De Chatillon de tijd gehad had om zijn zwaard te hernemen, sprong Adolf door de lijken, en voor de Franse ridder komende, houwde hij hem zo verschrikkelijk op het hoofd dat hem een groot gedeelte der wang tegelijk met het stuk van zijn helm ontviel|1724|neutral
+wavs/train_5809_4370_000238.wav|Dat zegt niemand, ontweek de veldwachter: maar je praat te veel en als je te veel praat, praat je allicht je neus voorbij. Na deze met gezag gesproken woorden kwam er een lichte stilte|5809|neutral
+wavs/train_1724_4315_000896.wav|Juist nu de beantwoording van de redevoering des gastheers zoo schoon begon te worden, kraakte de deur en kwam de bediende binnen: 'Heeft u gescheld|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002066.wav|waarmeê men hem overstelpt had. Zes jaren lang had hij aan zijn drama geärbeid. Toen het, ten laatste, na vier terugzendingen, na herhaalde retouches|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001936.wav|Echter liet hij zich hierdoor noch door de ondervragende blikken van Meester Rogaert ontstellen. Hij ontdekte zijn hoofd, boog zich haastiglijk voor al de bijzijnde personen en ging recht bij Deconinck. Hem gemeenzaam op de schouder kloppende|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000821.wav|jonger, mooier, verleidelijker, vrouwelijker. Nooit werd metamorfoze handiger en bevalliger volvoerd. In Altara zocht zij hare arme tante op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001932.wav|kom nonnetje, gij moogt kiezen gaan!' vader uitkiest en deze de aanmoediging: 'dat moogt ge nog wel zesmaal doen!' nauwelijks afwacht om moeder te kussen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004662.wav|iets wat ze wel moeten doen om reden het meer op dat gedeelte onzer reis erg nauw en|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001019.wav|Nu zeide de heer Grewgious, die met Eosa by den haard was blyven zitten, nog eens: Hoe gaat het u, liefje? Het doet my genoegen dat ik u zie, liefje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006713.wav|Mijnheer, zei Arthur, onmiddellijk den hands c hoe n opnemende, wie u ook moogt zijn en wat de reden moge zijn van uwe aanwezigheid in dit huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002090.wav|Toe, ga nu weg, ik ben bang voor u. Ik ben bang voor mij zelf, wanneer ik dat nare gevoei weer voel opkomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000363.wav|En alleen soms schenen de snaren in haar strakker te spannen, en klonk er zoo iets door haar heen, als een plotse, heel vage treurigheid, die haar plots deed denken en afvragen zichzelve|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000654.wav|Het had haar behaagd, hem te zien en te hooren spreken, en haar hart gloeide reeds van liefde voor hem, terwijl zij geene gelegenheid verzuimde, om hem dit te laten blijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000164.wav|Toen werd het goddelooze wijf woedend en zeide: 'Nu wil ik er het uiterste aan wagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000414.wav|maar laten wij van hier gaan. en ons verstrooijen. Laten wij buiten de stad, door eene wandeling de sombere gedachten, die in mijnen geest opgerezen zijn, verdrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003829.wav|maar de vogels vonden het daar zeker een echt paradijs. Eenden en grijze ganzen liepen te grazen op de wei; dichter bij het water sprongen houtsnippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000109.wav|In zijne woning getreden vonden zij de koffiekan, den roompot en de witte klontjes reeds op tafel staan en, nadat men een pijp gestopt en aangestoken had|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000676.wav|Om die kleine blessuur. kom, kom, stoor u daar niet aan. Ik zal u morgen avond wel ergens introduceren, daar men op geen kreukje in het vel ziet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003131.wav|Zijn wandel was in den Hemel; maar hij wist dat hij nog op de aarde leefde, en dat hij al de dagen zijns aardschen levens besteden moest ten dienste Gods en, om Gods wille, ten dienste zijner evenmenschen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002894.wav|nu dwalmen en dampen verwaasden. Tot hij plots, in zijn verhelderend geheugen, het hoorde zingen met een zacht daverenden juichklank, fluisterend aan van verre|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000236.wav|en dreigde haar dat hij, zoo zij zich niet van aanmerkingen onthield, wel eens eene andere huishoudster zoude kunnen nemen, die wat minder praats had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002174.wav|Zij wees dit, zonder hem aan te zien, af en zeide, dat zij op het souper wilde blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000069.wav|Ik voor my zelven wenschte den kerel naar de vier elementen, daar hy ons de attentie van het publiek ontstal|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001802.wav|en dat juffrouw Twinkleton het nog onder het kleeden door mevrouw Tisher vernam, of — zooals zy het zelve in mythologische taal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000637.wav|Ja, ik zal je betalenf lachte de oude 'Ik zal je betalen, maar je zult er morgenochtend niets meer van weten Ik ga geld voor je zoeken, beste jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001511.wav|chout, urgemeesters en ethouders der stad msterdam waren in hun praalgewaad in eene afzonderlijke zitplaats, door het driekruisig apen der stad onderscheiden, pas gezeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002718.wav|ZESDE HOOFDSTUK. HET GRAS VERBERGT EN DE REGEN WISCHT UIT. Op het kerkhof van Père-Lachaise, nabij de algemeene begraafplaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001974.wav|Recht zoo! zeide een der Edelen: verhoort dan dezen man ook; maar maakt het spoedig. Eer gij hiermede aanvangt, zeide Deodaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004255.wav|Dat heb ik ook al gezeid,' zeide KOENRAADS broeder HENDRIK, die in een' hoek des tuins zat te lezen, 'maar hij wil het maar niet laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005900.wav|Martin nam de taak bereidwillig op zich, en Pecksniff gaf hem alles wat hij noodig had, om die ten uitvoer te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005204.wav|Dat u de heete koorts blakere, eeuwige babbelaar! riep Reinout: zorg slechts dat hem geen leed geschiede, of ik rijg u als een leeuwerik aan mijn speer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003292.wav|Ik heb eens op een jongen haas gejaagd, die bijna volwassen was. Ik moest hem van den eenen struik naar den anderen jagen. Verder kwam ze niet, want een ander nam het woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004212.wav|en verre van aangenaam en rustig was de nacht, welke hy, na dien gewichtigen dag, op zijn eenzame legerstede doorbracht. 'Dwaas die ik ben,' bromde hy in zich zelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001394.wav|Vrouw Thénardier gehoorzaamde grommend, zooals de wolvin een wolf gehoorzaamt. Onderzoekt hem nu, beval Thénardier aan de overigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004176.wav|en Newman Noggs in de kast voelde zijn hart meer en meer wegzinken, terwijl de hoop op zijn maaltijd al flauwer en flauwer werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001807.wav|En met belangstelling op haar gezichtje keek ze tot hem op. 'Zeker niet, Zus. Als jij het zegt, klinkt het zoo aardig, en 'k vind het altijd, of je vraagt of ik je helpen wil, en dat doe ik graag|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003339.wav|En toch wist zij, dat er thuis soms raadselachtige gesprekken gevoerd werden tusschen mevrouw Van Erlevoort, Mathilde en Otto, een soort van familieraad, die nog tot geen beslissing scheen te komen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_001923.wav|De kritiek over haar was aan tafel eenstemmig. Ze kwamen iederen winter in het pension Belloni, en waschten aquarellen in het Forum of op de Via Appia|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000771.wav|Immers uittreksels daarvan. beschrijvingen van landen en steden, zeden en gewoonten, en uw aanmerkingen daarover: ik kan niet ontkennen, dat zij mij dikwijls vermaakt hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002493.wav|de Steenen 'steenhouwer is eennorsche steenhouwer tevens, en door den geheelen of halven roes, waarin bjj gewoonljjk verkeert|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009820.wav|Zij wil niet spreken, dat is duidelijk. Hij moet dit dus doen. Kortom, uwe ladyschap, zegt Guppy, op den toon van een dief|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001561.wav|Hou wat, gij keert mijn stelling om: en dat is mis. Even als de oorsprong, dien gij zoekt, soms buiten de kaart gelegen zijn, even-zoo kan de aanleiding van een ramp, die ons treft, van|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000190.wav|Ik heet Klaasje, Juffrouw!' zeide de toegesprokene, terwijl zij de aangeboden hand hartelijk drukte en Leentje op de wangen kuste: 'en ik hoop, dat u mij wel zoo zult willen noemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002034.wav|u nog in de keel, meisjelief? vroeg de slotenmaker. Maar voordat zijne dochter antwoord kon geven, kreeg zij zulk een lastigen hoest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011312.wav|Ik ben overtuigd, dat het onnoodig was en geschikt is om hier in huis tot gissingen, twijfelingen, geruchten, en ik weet niet wat al meer, aanleiding te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004444.wav|en waarom zou ik het mij aantrekken? Waarom kon ik niet, als ik met mijn sleutelmandje naar bed ging, nog wat opblijven om met haar bij het vuur te zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001148.wav|Zyn vacantie begon altyd vanwege de rekeningen Jang na de onze; in de zomervacantie echter|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000306.wav|alleen gered door de lange stok, die hij droeg en die hij zo hield, dat hij telkens dwars over het gat viel, door zijn lichaam gemaakt. Maar het was scherp koud|5809|neutral
+wavs/train_2450_6737_006411.wav|hoorde deze lofspraak met buitengewoon genoegen aan, hoewel hij zich met de gebezigde uitdrukkingen niet. ten voile kon vereenigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001135.wav|Zobeïde antwoordde, dat zij dit van het oogenblik af, dat het haar door de toovergodin werd gegeven, altoos als een kostbaar voorwerp in een medaillon om haren hals had gedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003667.wav|Over net geheel zal dit ook wel waar zijn; maar op zich zelf was het toch geen bepaald afdoende reden, waarom Tom er heen moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000390.wav|als de eerste herfstadem loswarrelde de gelende bladeren. En zoo als de sater toen zeker had gedaan, greep Aldo Ardo naar zijnfluitje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000436.wav|Ik kan alleen niet begrijpen, hoe we er bij kunnen komen. Neen, dat zal wel onmogelijk zijn, zeiden de kraaien. De vos stond met zijn kop tegen zijn linkerpoot te wrijven, en dacht na|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_003135.wav|kan men nooit weten uit welken hoek er raad en hulp kan opdagen. Het is een beginsel waarnaar ik in mgne zaken handel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003150.wav|Tom gaf geen antwoord. St. Clare stond op en wandelde peinzend onder de veranda op en neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001293.wav|en stak vervolgens het model in zijn zak. Daarop kuierde hij eene poos alleen op en neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001586.wav|en ontving mij op eene zeer heusche wijze. Hij wenkte mij nader te komen, deed mij aan zijne zijde plaats nemen, en vraagde mij naar mijn' naam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000230.wav|en gooide toen wat vet in het vuur, opdat de man door de lucht daarvan niets van de kleinen ruiken zou|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005244.wav|hij zal zelf inzien, dat hetgeen eens is gewaagd, in de volheid van het christelijke mededoogen, niet behoeft te worden herhaald, nu het blijkt dat daartoe niet langer oorzaak is|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001918.wav|platen vereenigen in een mooi album. Hij verbeterde ingeslopen onnauwkeurigheden in het wapen: de gouden adelaar op veld van lazuur|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001099.wav|Helding zuchtte en haalde de schouders op: in dat geval ben ik UEd. toch altijd dankbaar voor de bezorging, zeide hij: en hetzij UEd. de zender zijt of niet, zoo wil ik toch niet nalaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002519.wav|Op de tafel was een pen, een looden inktkoker en papier, voor het geval van mogelijke processenverbaal en de aanwijzingen voor de|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000819.wav|o een! hij had reeds bij de partij aan boord van den dmiraal gemerkt, dat ik een neef van den eer was, en hoe ik eenige dagen op het lot van uiden had doorgebragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000129.wav|en zijn familie in den steek liet. Zij zag die armen, hielp hen, interesseerde zich voor hen en heeft nu de geheele familie tot zich genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001323.wav|Nachtelijke tochten waren in dien tijd niet aangenaam; hij leed veel van verkoudheid, en was over het geheel er niet droevig om, toen zijne verbintenis ten einde liep|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000921.wav|Men hield hem overigens voor dood, en dit vermeerderde de duisternis die zich om hem gevormd had. Te Parijs kwam een der dagbladen in zijn handen, die van het feit melding maakten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002213.wav|en zoo voortwandelende, kwamen zij eindelijk aan de Meiboom, waar de slotenmaker en zijne vrouw nog met den ouden John zaten feest te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001415.wav|Londen? ,rJa. De oude heer schreef zeer langzaam het adres achter op den brief, sloot dien toen in zijn lessenaar, en zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000825.wav|en ik wil niet, dat gij mijne staten zult verlaten, zonder de blijken van mijne mildheid met u te dragen. Ik antwoordde hierop alleen door zijne edelmoedigheid te prijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001680.wav|Barend haalde de schouders op, sjorde zijne schuit veel steviger vast dan noodig was en zeide: Dat is onmogelijk juist te bepalen. Men kan alleen zoo wat naar de waarheid gissen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005706.wav|Mijn onnoozel lievelingetje! Zij wist niet dat zij eigenlijk maar zich zelve prees, en dat het de goedheid van haar eigen hart was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002609.wav|Ik heb liever dat ge verliefd dan een Jakobijn zijt. Ik heb liever, dat ge op een meisje, op twintig meisjes verliefd zijt, dan op mijnheer de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000380.wav|Hij was als een god, die groot voortging triomfantelijk door de kleine, lichtende hulde, hem ter eere ontstoken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001665.wav|Kitty zag, dat Anna wist, welk antwoord moest volgen: Omdat gij altijd de schoonste zijt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000107.wav|Toch kon zij toen niet raden welk jammerlijk lot haar eenige te beurt zoude vallen. Enkele malen slechts werd het mij veroorloofd, korte uren op het ouderlijke kasteel door te brengen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000082.wav|Constance! - Wie heeft gesproken het eerst. van het Hof? Adolfine, Bertha. - Ik bid je, Constance. - Ik dacht er niet aan, Bertha, mij te laten prezenteeren aan het Hof. maar nu zal ik dat doen, zoodra er zich een gelegenheid aanbiedt|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003275.wav|In het licht dat mij heeft bestraald, toen Hij mij de oogen heeft geopend over mij zelven, zie ik Zijn bestier in alles wat aan mij en anderen geschiedt|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001073.wav|Het is alsof bij de nadering van zeker vreeselijk uur het licht des hemels hen vervult, van wie het licht der aarde zich verwijdert|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010435.wav|Esther, liefste, ik wilde zoo gaarne eene goede vrouw zijn, eene heel, heel goede vrouw. Dat moet gij mij leéren|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000165.wav|ie weet?' zeî icolette, lachende: 'een figurante kan zich misschien beter vermaken dan iemand, die een hoofdrol speelt, en wel door op te merken wat er voorvalt|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002908.wav|Inmiddels had hij zich met vaderliefde gehecht aan den kleinen vondeling, wien hij den naam Jacob van Lennep, De pleegzoon van JOAN had gegeven. Vruchteloos waren alle zijne nasporingen geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000946.wav|r is slechts één middel, mijnheer Wraybum, om u zei ven en mij te sparen. Verlaat deze streek morgenochtend. Ik zal zien wat ik doen dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007632.wav|Briggs, je bent gek, antwoordde juffrouw Crawley; de kolonel heeft den naam Crawley door het slijk gesleurd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003203.wav|De neêrlaag van FREDERIK zal wat schrik onder den vijand gebracht hebben, en daarvan dient een nuttig gebruik te worden gemaakt. Drie dagen geleden kwam ik uit het leger terug in Brussel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000530.wav|wat al te gemaakte nederigheid, die mij deed denken aan de vlucht van een jong meisje, dat achterhaald wenscht te worden, en die derwijze werd aangewend, dat zij zelden haar uitwerking miste, maar altijd nieuwe complimenten afdwong|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000109.wav|Hij liet een huis bouwen in de voorstad Saint Germain, in de eenzame straat Blomet, die thans straat Plumet genoemd wordt|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000084.wav|Zij zonk in den moerasgrond en kwam beneden bij de moerasvrouw, die daar allerlei kwaad brouwt. De moerasvrouw is de tante der elfen, die bekend genoeg zijn, waarvan men liedjes heeft en die men afgeschilderd vindt|2951|neutral
+wavs/train_5809_5539_000468.wav|Vier mannen droegen uiterst voorzichtig het hok naar een kleine, ommuurde binnenplaats. Een dikke man met een rode trui aan kwam naar buiten en tekende het boek voor den koetsier|5809|neutral
+wavs/train_2450_5832_001733.wav|Rowson, de livreiknecht, die gul van aard was, trakteerde zijn jongen meester niet zelden, als hij goed bij kas was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001995.wav|Een ferme, en een aardige meid tevens, gevoelig en nadenkend op zijn tijd als haar vader, krachtig van wil en handig als haar tante|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000031.wav|hij sloeg linksaf en bespeurde toen hij de kronkelingen van het pad volgde, dat hij werkelijk op het dorp aanhield. Met dat al was hij den verkeerden weg ingeslagen, gelijk straks blijken zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000731.wav|Hij redde Cosette uit alle moeielijkheden. Hij bezorgde haar een familie van overledenen, het zekerste middel om alle tegenspraak te ontgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001660.wav|Op dit scherp gezegde ontstond onder de aanwezigen een luid gelach. Verdraaid, Gijs, wat zijt gij scherp uitgevallen, klonk nu eene andere stem|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000631.wav|Het was waar dat zij aan elkaar geparenteerd waren, doch in zeer verren graad en alleen door zijne moeder, die de eer had uit hetzelfde geslacht als de graaf af te stammen. Wat zijne levenswijze en hoedanigheden betrof|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000024.wav|en door haar weeklacht wilden weêrhouden der overwinnaars verderen voortgang. Maar te vergeefs reikten zij de armen en rukten de grijze haren|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001490.wav|sedert wij te arlheim de eer hebben, dat de rijdende artillerie bij ons ligt, kan ik daar alle dagen paarden genoeg zien; maar het is daar-en-tegen te zelden mijn lot, mij in t gezelschap van dames te bevinden, en dat moetje mij nu niet misgunnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005931.wav|Zijn wenkbrauwen waren donker samengetrokken, als te voren, maar hij nam haar bij de hand. Waar is het eigenlijk om te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001076.wav|Zij nam dus, daar hare dochter na den middag een kort bezoek gaf aan hare vriendin GEESJE, onmiddellijk de gelegenheid waar, om met haar' man over het voorstel van HILLEGONDA te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001440.wav|En door de purperende duisternis klonk steeds, nu telkens door den angst verwekkenden snik onderbroken, het krankzinnig gebrul van den Held|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011919.wav|Ik krijg er zoo'n hoofdpijn van. En zij willen maar niet zooals ik wil! Dan zei ik: Laten wij het eens samen probeeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000316.wav|Ik ben niet verblind door partijdigheid; zoo knap als Willoughby is hij niet; dat is waar; maar daarentegen heeft hij iets veel aantrekkelijkers. Er was altijd iets in Willoughby's oogen nu en dan, dat mij niet aanstond; dat herinner je je wel|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001397.wav|Mijne vrouw, luidde het antwoord, is dezen morgen bevallen, gij kunt dus ligt denken, dat ik naar huis verlang. De vriend maakte eene diepe buiging en vertrok|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001162.wav|Gij maakt mij gelukkiger dan ik zeggen kan, vervolgde het meisje. Het denkbeeld alleen, dat mijne goede tante|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001881.wav|en zette zich in postuur om te gaan schrijven. Voor dames en heeren, die niet vlug met de pen zijn, is het schrijven van een brief geen gemakkelijke taak|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002056.wav|Beider tehuiskomst had dus niet veel aanlokkelijks; zij scheidden met gezigten in mineur en EDUARD reed door naar Amsterdam. Hoe meer hij de wereldstad naderde, hoe meer hem een onaangenaam gevoel|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000378.wav|Hij gaf haar geen antwoord, en zei alleen, na het vertrek nog eens te hebben opgenomen, dat het erg laag van verdieping en dat de zoldering scheef liep. Daarop maakte hij zijn buiging en trok met de anderen af|2506|neutral
+wavs/train_2450_12965_001001.wav|Haar hartje klopte alsof er een stoomhamer in zat. Zij geraakte in een gruwelijke verwarring, en wist eigenlijk niet meer, wat ze er stotterend uitbracht. Er volgde iets van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001255.wav|Zonder meer te zeggen verwijderde hij zich en begon met zijne dienstbaren alles voor het vertrek gereed te maken, en lang eer het avond was, was het groote huis geheel ledig|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002444.wav|Ferdinand! wees niet verstokt in het kwade. Een gulle bekentenis, een oprecht berouw zouden uws vaders rechtmatigen toorn ontwapenen; maar een hardnekkigheid als de uwe moet hem verbitteren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000890.wav|De oude vrouw ontvangt haar briefje, het pakje wordt achteloos in een hoek gesmeten, en daarop komt een andere klant aan de beurt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000781.wav|Laat ik mij eens goed bedenken — alsof dat in de verte noodig was. — Ja, ja, wel zeker, meneer Bofhn, het was bij mijn stalletje|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001519.wav|dat Wegg gelijk had; dat het eene hand was die nimmer. Maar hij vergenoegde zich met er naar te kijkenen hij drukte haar niet aan zijn hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002192.wav|en, eer de zon nog het hoofd beneden de kim haalde, waren zij reeds in de vestingwerken van het sterke ijmegen. aauwelijks was hij aan een der ogementen het rijtuig afgestapt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000569.wav|zal het Noodlot u treffen als hem! Zonen, mijn dierbare zonen, ik druk u den een na den ander aan mijn borst|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004509.wav|Ik bedankte haar voor haar goede opinie, maar voegde er bij, dat ik er de voorkeur aan gaf voor mij zelve in te staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000811.wav|En hij was weduwnaar, de heer Van Velton! Des morgens had hij in een statistische verhandeling gelezen, dat weduwnaars de grootste sterftekans hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004049.wav|hem, die het begaat, tot medeplichtige maakt aan het gesmede landverraad. De veiligheid van dezen lande loopt zoo weinig gevaar, zeide ik glimlachende, dat UEd. zelf mijn stilzwijgen zult|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001749.wav|En de goden, uit hunnen nevel, zagen de vrouwe de armen wanhopiglijk rekken naar Herakles, nog zoo verre, tot zij den wagen uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002837.wav|de anders gezegende beemden van Dionyzos, Demeter en van; de landen der liefde en vruchtbaarheid; de landen van het geluk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001244.wav|De kapitein vergat te zeggen, wat ik later vernam, dat hij, door zijn vriend een glas ouden cognac toe te dienen om hem moed te geven, het zijne bijgedragen had tot den snellen afloop|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001253.wav|Waarom breek je altijd je arme woord zoo af. Het is zoo mooi. En je vergeet in je redeneering: stijl; dat is niet eigendom van iedereen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001706.wav|Het bezwoer de vrije en onafhankelijke kiezers bittere ironie in die woorden om te stemmen voor den heer Die en voor den heer Dat.|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001961.wav|ja hem zelfs, op aansporen van deze, vernietigd, zonder hem te beantwoorden. Getrouw aan de vermaningen van haar moei, deed Elizabeth thands evenzeer haar best, om haar echtgenoot te bewegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000416.wav|Zij streelde haar jongen broêr over het hoofd. Zij bedierf hem, vroeg of zijn thee goed was en propte hem vol met sandwiches, omdat hij honger had na zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000624.wav|zij wees hem haar gerimpeld gelaat en haar vervallen lichaam, doch hij lette er niet op. Streng en ernstig hield hij aan, hij had gezworen te zullen bereiken en voor dien wil boog zij eindelijk het fiere hoofd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000483.wav|Wie duivel zal u dan helpen? zeide Legree met smalende minachting. De Heere, de Almachtige! antwoordde Tom.|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004192.wav|en waren zeker wel berekend om aandacht en ontzag in te boezemen. Er valt niet aan te twijfelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000870.wav|Dan zal ik Duitsch en Engelsch leeren. En intusschen? Intusschen zal ik van mijn kleedingstukken en mijn horloge leven. Men liet den kleêrkooper roepen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001083.wav|Hetgeen den generaal overkomen was, kon eene waarschuwing genoemd worden, waarvan hij welhaast weer goed bekwam, doch er bleef zwakte en verlamming van armen en beenen na en de convalescentie vorderde langzaam|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002550.wav|Stel mij eens voor aan je vriendin, Cornélie! klonk achter Cornélie een diepe stem. Zij voelde die stem als brons in zich. Zij wendde zich werktuigelijk om|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001070.wav|zijn inzicht in het leven van gevoel en ziel. Maar kende hij wel iets, wel iemand, wel zichzelven, had hij ooit wel Den Bergh gekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001658.wav|Al hooger en hooger klom inmiddels de vrolijkheid, en bij het afloopen van den maaltijd begon men op nieuw van zingen en spreken. Nu haalde LIJNSLAGER het Liedeboek van STARTER voor den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001699.wav|k althans, zoo overtuigd van de beperktheid mijner talenten, heb geoordeeld beter te doen, dat ik, mij aan één vak geheel overgevende, ten minste daarin vrij beter vorderingen zou kunnen maken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000776.wav|Wie zou de grilligheden van zulk een eerlyk goedhartig man, als den ouden Heer Edeling, niet inschikken? den braven Heer Helmers niet eerbiedigen? Wie zou door de goedhartigheid eens Bruniers niet voor hem ingenomen worden|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_003991.wav|over mij, bij voorbeeld; niet waar, mevrouw de gravin? De gravin knikte ontzettend. Om mij te prijzen? vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011888.wav|Papa, ge zijt niet wel. Kom met mij mee! Hij liet zijn hoofd, alsof de schaamte hem overstelpte, op haar schouder zinken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000470.wav|En de hoofdcommies overwoog bij zich zelven de beteekenis der mededeeling van den musicus. Hoe wist deze dat hun nichtje op reis ging? Waarom deelde hij het mede? Hij was toch niet voornemen om haar na te reizen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001424.wav|En je zoekt naar een huis? Constance antwoordde, vaag, en omdat zij hoofdpijn had, kreeg haar blik iets starends, uit de hoogte, en trokken hare lippen dun|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_000838.wav|Maar ik zei tegen Traddles eri mevrouw Micawber, dat ik er niet aan denken' kon om weg te gaan, zonder dat zij een dag bepaald hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000102.wav|De eenige verliezer dien avond was van Herwijnen. Hij had bepaalde theorieën; hij zat altijd zwaar te pikiren tegen dat de laatste slagen vielen; dan wreef hij zich het voorhoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000915.wav|By zijn driftigen loop sloeg hy er geen acht op, dat Joris en zijn makkers, onder schijn van krijgertjen te spelen, bestendig om hem heen draaiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000708.wav|Neen, nog niet. Hij zegt dat hij, als hij op is, zich loopt vervelen. Nu, roep hem dan! Er is voor jelui vandaag wat te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004920.wav|Becky een klein nestje had gevonden; het smerigste toevluchtsoord, waarin ooit een schoone een onderkomen had gevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003763.wav|en de raad dien ik u geef is: probeer u wat op te beuren, mijnheer en houd moed, en leer uw eigen waarde kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001806.wav|vijf voet boven den grond hing, niet alleen op de gasten in bedoeld vertrekje kon neerzien, zonder groot gevaar van opgemerkt te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000306.wav|Hy had nog een ander ding in zijn hoofd, dat zeker iets beteekende, of het zou er niet in geweest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002487.wav|Zy zelve,' antwoordde Elizabeth, kleurende op het hooren noemen van de Jonkvrouw, die op dat oogenblik het voorwerp van haar beschouwing en van haar gedachten was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004095.wav|en van den schrijnwerker, om hunne rekeningen te voldoen. Beiden waren huisvaders, en Buat wist dat zy om hun geld verlegen waren. 'Mijn Heer!' zeide hy, zijn wrevel niet langer verkroppende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000782.wav|Kom, wij vertrekken terstond, want het wordt klaar dag. Met allerhaast werden er twee zadelpaarden bereid, en nadat Breydel de nodige bevelen aan zijn beenhouwers gegeven had, verlieten de twee Dekens het dorp|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001288.wav|Gave God, dat men in onze Kerk vele zulke jongelingen hadt, hoe zouden zy eene Lere, zo heilig en zo op het gezont verstand rustende, als de Lere des Euangeliums, ten voordeele zyn|1666|neutral
+wavs/train_2450_4300_004503.wav|dien verfoeielijken geest, die, had hij maar het rijk alleen op aarde wetentekrijgen, de verbeeldingskracht der grootste manner|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001137.wav|Ik kon niet nalaten, te glimlachen, want ik kende de waardij van dergelijke verschooningen. Aan welke reden men ook de dronkenschap, waarin men verkeert, toeschrijve, de wijn heeft er nooit geen schuld aan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000443.wav|En zoo ging het eendje dan heen; het zwom in het water, het dook met zijn kopje onder, maar door alle dieren werd het om zijn leelijkheid met minachting bejegend|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001575.wav|Gij verzekert mij dus, vervolgde de koning, dat gij mij van mijne kwaal kunt genezen, zonder mij eenigen drank toe te dienen, en zonder mij eenige pijnlijke bewerking te doen ondergaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001125.wav|De prinses, die van de heele geschiedenis niets afwist, luisterde niet goed naar Aladdin's woorden en was niet in staat, hem iets te antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000058.wav|alsof het een lauwe avondstond in Juli geweest ware. Daarop kwam de gitaar binnen, die in onze omstandigheden waarlijk een heele vervulling was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000941.wav|De zwarte koetsier tegen de paarden: Ho! De paarden slaan en bespatten den zwarten koetsier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001122.wav|spreidde terstond een leeren huid, die met het bloed van tallooze misdadigers bevlekt was, op den grond, liet hem nederknielen en blinddoekte hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000655.wav|boven de voordeur, waar een schoone wasch van acht dagen geleden nog wachtte op wegberging. Uit het kabinetje komende klom zij de steile zoldertrap op, om|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002233.wav|en uit eene deur ter rechterzijde werd eerst een flauw licht zichtbaar; vervolgens verscheen de gestalte van denzelfden man|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002813.wav|U kent zijn manieren en als die in uw oogen even zorgeloos en ontevreden schijnen als in de mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000398.wav|En rondom hem raasden de Mykenaeërs en woelden zij als een stormende zee, ontevreden over hun vorst en zijn raad en riepen zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002213.wav|Men kon zeggen: O, dit is gebroken. Na de Juli-revolutie gevoelde men niets dan de bevrijding; na de oproeren gevoelde men de rampen der gebeurtenis|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001497.wav|Aan de houding van al het volk begreep hij echter, dat het feit algemeen bekend was, en tevens, hoezeer men zijne moedige daad en meer nog zijn stilzwijgen er over, op prijs stelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_011339.wav|Eindelijk brak dan de dag aan, waarop mijnheer Dorrit en zijne familie de gevangenis voor altijd zouden verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003075.wav|Het gedruisch in de mijn ging steeds met dezelfde hevigheid voort; geen woorden kunnen de kracht ervan uitdrukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005993.wav|Hebt gij wat nieuws? Is er lets gebeurd, mijnheer Jackson? vroeg juffrouw Bardell met de. grootste nieuwsgierigheid. Niets, voor zoover ik weet, juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006503.wav|Men sprak! van hoop en hulp, maar dezen waren haar reeds lang vreemd geweest. Het is gedaan, vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000344.wav|in opgewondenheid zal geraken, wiens onbuigbare fierheid hem zijn invloed en zijn populariteit|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000585.wav|Terwijl deze Narcissus nog bezig was zijn compliment te maken, kwam er, met veel schutterigheid en eene zeer verhitte kleur|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_001557.wav|Uit Betsy's houding had Wronsky kunnen afleiden, wat hij van de wereld te verwachten had, maar hij deed nog een poging bij zijn familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000765.wav|Eensklaps wierp Montparnasse de roos weg, sprong op den grijsaard toe, vatte hem in zijn das en drukte hem met alle kracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001771.wav|Jean Valjean vermoedde zijnerzijds niets. Cosette, iets minder mijmerend dan Marius, was vroolijk, en dit was voor Jean Valjeans geluk voldoende|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002223.wav|Maar Constance, dat komt, dat komt alles later. Ik ben overtuigd, gauw voel je je geen vreemde meer. Maar wees niet ongeduldig en laat ons weêr wennen aan elkaâr|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002261.wav|maar toen het later werd, viel zij in slaap. Uit de woorden, die zij in haar slaap sp'rak, kon men opmaken, hoe zij droomde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000446.wav|In dit werk vergeleek hij de menschheid bij een heir, dat ten strijde is uitgetrokken. Waarvoor, vragen soldaten, officieren, generaals en het antwoord luidt voor allen verschillend|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002225.wav|want het was een halve vrije dag, en de schooljongens waren nog niet naar huis, even hardnekkig weigerde' om aan den overkant van de straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010122.wav|Wij sloegen nu eene andere smalle straat in. Mijnheer Woodcourt, zeide Bucket, die onder het voortgaan scherp op hem gelet had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_002518.wav|Als er eenige mogelpheid van zoo iets, zelf na vele jaren, in de diepte mjjner ziel schuilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000289.wav|Uit dit onderzoek kwam hij te weten, dat de lamp in Aladdin's paleis was, en was hij buiten zich zelven van vreugde over zulk een gewichtige ontdekking|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005512.wav|Aan dit geluid herkende zij haar zoon en zij zag hem als levend voor zich. Goed, goed! ga maar heen! zeide zij en opende de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000723.wav|en hij, nauwkeurig gadegeslagen, bevonden werd, zich van het een of ander — onverschilhg wat — meester te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002385.wav|Kom, ik ga nu weg, en ga jij nu. naar tante. Wil je? Hij knikte. Hij stond op, en zij leidde hem meê de gang uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003354.wav|dat hij zich als het uiterste tijdpunt had voorgesteld, en de toestand was nog steeds onveranderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004139.wav|Kijk, vader beweegt zich, Morgen ga je George opzoeken, niet? Morgen niet, antwoordde de arme, oude Dobbin|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001328.wav|Hij lette er niet op, dat hij de kracht, vermengd met het genie, bewonderde; dat hij namelijk in zijn vergoding tegelijkertijd het goddelijke en het ruwe vereerde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002021.wav|Andere vrouwen laten het in zoo'n geval blijven bij een beleefde afwijzing, zij niet; zij neemt er aanleiding uit om een man harde waarheden te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001081.wav|zijn ijskoude handen bewogen zich niet; de bleeke lippen op elkaar geklemd, keken de oogen dof van smart recht omhoog; geen enkele kreet ontsnapte hem|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000365.wav|en behalve op de wapenschilden komen afbeeldingen dier dieren tevens voor op gereedschappen en vaartuigen. In gezelschap van den sympathieken luitenant heb ik een prettig uurtje doorgebracht|5809|neutral
+wavs/train_2450_6159_001161.wav|haar muts en haar hoed af, zette die op zijn eigen hoofd, wapende zich met den houten lepel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001822.wav|en het geld in eene ijzeren kist wegsloot. Daarop maakte hij zich gereed om heen te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002932.wav|Ik laat mij geen zotternijen op de mouw spelden. Trouwens, de lagere klassen, de barvoeters, de noodlijdenden, de armen mogen wel iets hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000404.wav|Zou het ten apzdchte van het stemrecht eenigei verandeiring geven, indien ik het uithangbord wijzigde, mijnheer? vnoeg Britain|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000346.wav|Nu eens verschool zij zich als een nietsbeduidende sprank bijna geheel onder overhangende struiken en onkruid|496|neutral
+wavs/train_2450_1747_000360.wav|aldus door groot en klein genoemd. Men heeft ons vak uit den kring der medische wetenschappen weggerukt en op zichzelven geplaatst, zoodat het verdort en verdroogt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000216.wav|Razend trok hij zijn degen uit de schede, brak hem op zijn knie aan twee, en sloeg de stukken met zoveel geweld tegen de grond dat zij tot op de trappen van de troon terugsprongen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001776.wav|zij wilde de geheele stad in eens omhelzen, en de afstanden, schoon met rijtuig afgelegd, de eindelooze galerijen der musea braken haar van vermoeidheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002969.wav|terwijl zij haar hoofd in den nek wierp. De breuk was echter slechts tijdelijk. Fred's vader en de ouclere firmanten rieden hem aan Maria te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001133.wav|Herman zag hem aan. - Neen, anders ook niet! gaf hij toe. Je bent een goede jongen. Ik weet niet, hoe het gekomen is, maar ik hoû veel van je|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006017.wav|en hij liet haar weder niet uitspreken. Volstrekt niet, zeide hij. Je kunt je eigen toestand niet zoo juist beoordeelen als ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003310.wav|Zij was niet bang dat zij den volgenden nacht nog overleven zou. Het geld om hare beafenis te bekostigen lag nog|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000900.wav|Het roerde haar: ach, wat waren zij goed voor hun troepje, en wat was dat toch treurig, dat dat jonge vrouwtje zoo ziek was. En ook de kinderen, onderling, zij kenden het|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004274.wav|De booswicht, die VELASCO bij zijn leven niet in de oogen zien durfde en hem na zijnen dood bespotte, bracht den zoon op, die eenmaal des vaders moord hem vergelden zal|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000449.wav|Iets beters komt er altijd te voorschijn, wanneer het afgesletene vervalt! zeide hij; en als zijn oom eens recht in zijn nopjes was, dan vertelde hij van de jaren zijner jeugd en verder op tot in den krachtigsten tijd van zijn vader|2506|neutral
+wavs/train_2450_9038_003254.wav|Hij wierp den steen in de lantaarn, waarvan het glas met zulk een gerinkel viel, dat de achter hun gordijnen verscholen bewoners van het tegenoverstaande huis uitriepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008272.wav|zouden dan diegroote Zee- Assuradeurs, die hun rang innemen onder onze wereldberoemde handelsvorsten, het willen assureeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008955.wav|Wronsky en Anna spraken fluisterend, zooals men op tentoonstellingen van schilderijen doet om geen gevaar te loopen den schilder te kwetsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010034.wav|toen hij, op het gelaat zijner leerlingen lezende dat zij zich ongerust maakten voor hem, naar de deur keek waarheen hunne oogen gericht waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001873.wav|Zij droegen den helm zonder paardenstaart en een kuras van geslagen ijzer, pistolen in de holsters en een langen rechten pallas|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000352.wav|Maar Saïdjah was bedroefd. Want hy wist van Adinda's broertjes, dat de vorige buffel was heengedreven naar de hoofdplaats, en hy had zyn vader gevraagd of deze dat dier niet gezien had toen hy dáár was om de klamboe-haken te verkoopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003066.wav|Dat zeg ik niet. Wij zullen niet verdrinken, dat beloof ik u. Wij zijn gered, doordat de zijgang gesloten was en de lucht niet ontsnappen kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005933.wav|en dus werd er afgesproken, dat ik die andere kamer zou krijgen, en afscheid nemend van de firma tot etenstijd, ging ik weer naar boven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002072.wav|die hier met zijn dochtertje wonen wilde. Hij had zes maanden vooruit betaald en aan de oude vrouw opgedragen, de kamer en het kabinetje te meubileeren, op de wijze zooals men gezien heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001223.wav|Hij was er verbitterd over, dat hij op die manier tot een woordbreker was gemaakt. Hij keerde den arend den rug toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000228.wav|Onmiddellijk na die laatste verandering woei hun een hevigeijskoudewind in het gezicht en ieder geluid|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001936.wav|van haar onpasselijkheid; het was een schandaal, vond zij, den eersten dag der reis zijn passagiers ziek te maken met dat vieze, vette varkensvleesch; de kapitein deed het opzettelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000650.wav|dat ik deze voor eenen schrijver uit die eeuw weinig aangename tijding met eenig leedgevoel vernam, doch zweeg natuurlijk en volgde mijnen geleider|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000711.wav|Zijn toon was gepast smeekend, maar Meta keek hem eens van ter zijde schichtig aan en zag dat zijn oogen niet alleen teeder, maar ook vroolijk stonden en dat hij tevreden glimlachte, als iemand, die niet twijfelt aan zijn succes|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000430.wav|Had zijn eigen schuldig geweten hem niet neergeveld, dan had ik mij waarschijnlijk nu zijn dood te wijten. Gij wenscht, dat ik u de geschiedenis zal vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000116.wav|Hij keek naar het fluitje in zijn hand. Waarom bracht hij het zich niet aan de lippen.? Waarom vermaakte hij zich niet met te fluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009013.wav|en dat wij die woorden bij het graf van onze zuster en onzen broeder somtijds onder ontzagwekkende omstandigheden lezen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002233.wav|De wagen reed de Horze om en hield stil voor de overdekte achterpoort. Allen stormden naar achteren, om de geredden te ontvangen. Klaas ontknoopte de zeilen en zij kwamen een voor een|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_003666.wav|richtte zich half op, knikte hem een bestemmend antwoord toe en vatte moeds genoeg om de gelijkenis van den ouden grootoom te durven aanstaren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002788.wav|Dat hij reeds voorgesteld werd als de verloofde van de schatrijke erfgename, spreekt vanzelf. Maar Muller wilde het niet laten aankomen op de praatjes van de heeren, die met hem aan de table|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_004712.wav|Brass komt zeer vlug en frisch aanstapperi, en nadat hij voor den rechter eene buiging heeft gemaakt, als een man|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001100.wav|Dat zou heel wel konnen zijn, want hij is zoo mild voor de armen, dat de kleine luiden van Delft hem op de handen dragen, ja als hun vader en voedsterheer eeren en liefhebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_1747_000112.wav|Een jonge vrouw, eerst onlangs uit het kraambed hersteld en nog een weinigje bleek, zit aan een ander tafeltje, waarop uitgediend ontbijtgoed staat, met een lief mutsje met lichtblauw Zeister op en een lichtblauw japonnetje aan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000737.wav|Nooit heeft mijn schuwheid me op de duur de eenzaamheid lief doen krijgen; altijd zijn afkeer van menschen en behoefte aan gezelschap in mijn ziel onafscheidelijk verbonden geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_001665.wav|Het vroege etensuur van Jo liet mij overvloedig tijd om, zonder mijn gesprek met Biddy haastig af te breken, voor den donker naar de oude plek te wandelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001429.wav|hemelsch, engelachtig, goddelijk; minder als gevoel dan als instinct, minder als instinct dan als een onmerkbare en onzichtbare|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001743.wav|en door hem werden zij in staat gesteld om het spoor der familie naar Montreal te volgen. George en Eliza waren nu vijf jaren vrij geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001426.wav|Zoo bleef alles eenigen tijd rustig, tot alien eensklaps werden opgewekt door een hevig en langdurig kloppen aan de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002681.wav|met de hand lang den vriendelijken beker verwijderd, die, overvloeiende van duisternis en schaduw, hem in de diepten van het gesternde uitspansel verscheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002224.wav|Menschelijke bespiegelingen hebben geen grenzen. Op eigen gevaar af, ontleedt en peilt de mensch wat zijn gedachte verblindt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001277.wav|In een zekere stad had ik een paar laarzen noodig, want ik had geen andere om mee te reizen dan die met de gedenkwaardige kurken zolen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001204.wav|Ik ontving haar met al de toegenegenheid, welke zij van eene zuster kon verwachten, en vraagde haar, door welke omstandigheden zij in zulk een' ongelukkigen toestand was gebragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000070.wav|Hij overlegde, of in de werkzaamheid dezer commissie niets was gelegen, dat in strijd was met zijn hervormingsplannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001669.wav|Ziedaar honderd louisd'ors, koop u een hoed. Grootvader, hernam Marius, lieve grootvader, zoo ge wist hoe ik haar bemin! Ge kunt het u niet verbeelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001119.wav|wilde de jongedame de deur weer sluiten, toen Pecksniff, nadat de illuminatie, die eerst uit een oneindig aantal lichtjes had bestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000681.wav|van wie de een zijn leven opoffert om schatten te verwerven, de andere leven en geloof te gelijk om een schurk als hij zelf is, te wreken, en beiden het verdiende loon voor hun boosheid ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002184.wav|Besluit bleef echter, my niet meer met u te bemoeijen, maar alles den tyd aan te bevelen. Daarop komen wy in gezelschap eener Geldersche Dame: myne Moeder vraagt haar, of zy eene Juffrouw Buigzaam gekent heeft|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_001001.wav|Vadertje moest nooit meer weggaan, of, als hij toch ging, moest hij haar meenemen. Wat was haar die tijd lang gevallen! En nu? Zeker, het hartje liep over van blijdschap, omdat vadertje teruggekomen was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000023.wav|maar in de zooveel mogelijk geheele ontwikkeling van alle talenten, welke sluimeren bij elk die daaraan deel neemt, grootendeels gemist|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001850.wav|Maar de slaap daalde niet op ze neder en Eline gevoelde zich, trots de duisternis voor haar blik, klaar, klaar wakker. Het werd haar zelfs, of zij steeds wakkerder en wakkerder werd|1666|neutral
+wavs/train_1724_10268_001316.wav|en dat die neiging, welke zij, niet voortdurend, maar nu en dan, als bij schokken, voor hem gevoelde, niet die reine, heilige liefde was, zoo als zij zich die had gedroomd, en waar zij alleen geluk van wachten kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000205.wav|en dat men hier niet anders als goed van hem spreken mag. Gij neemt het mij toch niet kwalijk, Ridder! maar ik spreek nog zoo wat op zijn Friesch, slecht en recht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000127.wav|zware verdenking rustte, tenzij de zaak mocht worden opgehelderd. Miss Morrison is een klein, tenger meisje met schuchteren oogopslag en blond haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003577.wav|en gaf hem een stoot. Hij rolde naar beneden, vlak op de slang, trok hem meê naar den grond, en bleef op den slangenkop liggen. Die heeft zijn werk netjes gedaan, dacht de jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000387.wav|wat voor een ding dat zijn moest, toen op een dag een van ons de voordeur onder aan de trap had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001599.wav|totdat zij den hoek omsloegen; en toen haar vader niet wist, hoe hij hen zoo onbeschaamd nakeek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000947.wav|de jongens schreeuwden ein zwaaiden met de armen om de vogels te verjagen; de rook steeg op uit de schoorsteenen der|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000353.wav|Klaasje?' herhaalde Bol, met een vragenden, ofschoon goedkeurenden blik: 'ik dacht, dat men u thans voorgoed in Nicolette had herdoopt|1724|neutral
+wavs/train_1724_2183_000050.wav|Wie zegt dat?' herhaalt onze oudste krijgsman, 'wie zegt dat? een lafaard, die zijn woord niet staande durft houden!' 'Ik zeg het,' klinkt het eensklaps, 'ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005933.wav|die gedurende de scharlakenkoorts haar kinderen zoo trouw met haar verpleegd had en op haar verliefd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003072.wav|dat begrijp Ik wel, en hij ook niet, en ik ook niet. Maar ik wil meedoen tegen de Papen, en ben klaar om den eed te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000182.wav|en omdat de indruk, dien de bekoorlijkheden van dat meisje op u gemaakt hebben, waarschijnlijk door andere voorwerpen verdoofd en uitgewischt zal worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000999.wav|Ik zei dus nogeens, dat ik m'nheer Droogsstoppel was, Makelaar in Koffi van de Lauriergracht, en verzocht haar te gaan zien of die Sjaalman thuis was, omdat ik niet weer zooals onlangs wilde te doen hebben met zyn vrouw, die altyd ontevreden is|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000546.wav|En thans, ging Elinor voort, betreurt hij, wat hij gedaan heeft. Waarom betreurt hij dat? Omdat hij bemerkt, dat zijne handelwijze niet aan haar doel heeft beantwoord. Zij heeft hem niet gelukkig gemaakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000958.wav|o Held, om de lièfde uwer zoogmoeder: zij die u haàr en Zeus' dochter geeft tot uw goddelijke vrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000403.wav|et meisje uit exas heet eonora enton, haast net zoo n gekke naam als erusha, vindt je niet? k houd wel van haar, maar niet zooveel als van allie c ride|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000306.wav|Waar ik in Amsterdam geweest, ik zou haar zelf uit uwe klaauwen gehaalt hebben, en in myn huis gebragt; al hadt gy en uw volk my braaf gelastert, dat scheelt my weinig. Hoe, wat hamer! denkt gy|1666|neutral
+wavs/train_2450_4300_001056.wav|HEEN EN TERUG. Laat mij beginnen met voorop te zetten, dat Amerikanen net woord prairie op verschillende wijzen uitspreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003215.wav|Hij had de vernedering gevoeld en begrepen en zijn plots ziedende bloed scheen ontembaar hem te zwieren door zijne bruischende aderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000298.wav|en komt gij soms voorbij ten tijde dat de school uitgaat, dan ziet gij gansche zwermen jeugdige ooldenaars en ooldenaressen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000069.wav|De avond was bergfrisch: de starren flonkerden over den hemel. —Aldo|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002031.wav|en alle onderzoek van details is niet overeenkomstig met de plaats zelve. Zij kan een Pantheon|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003419.wav|en welke moeite hij ook deed, hij kon ze niet loskrijgen. BUI! kreet het meisje, dat haar hoofd tegen zijne borst trachtte te drukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006018.wav|Als ik ooit opgeruimd of vroolijk ben, zeide juffrouw Varden,. niet kijvende, maar op een temenden preektoon, als ik ooit eens lust heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000533.wav|maar deze, in zijn overprikkelden toestand, noch gevaar ziende, noch vormen achtende, liep als een getergd roofdier, onder een wilden kreet, op Bastiaan toe en stiet hem den degen in de zijde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001345.wav|eze verzen herhaalde de cho niet achter elkander, maar elk een voor een en die cho schijnt niet van den muur, maar uit den grond zelven op te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001507.wav|en zonder zijne ziekte zou men hem ook geboeid hebben gelaten, want hij werd voor een gevaarnjken uitbreker en ik weet niet wat nog meer gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001982.wav|Als dokter Crocus deze laatste woorden zegt, schudt hij veelbeteekenend zijn hoofd enlacht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002937.wav|en terwyl gy, in eenvoudigheid, niets bedoelde dan eens te zien, wat er toch zo al in de waereld te doen is, zult gy, tot uwe grote verwondering, ondervinden, dat de kwaadaartige Waereld reeds u gegrieft heeft. Bedenk dit eens, lief|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_000172.wav|Een rechtvaardig, fatsoenlijk man, niet zonder hersens, die zijn gebeden opzeide, en die zijn catechismus kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001406.wav|Mevrouw! men laat niemand bij de gevangenen,' hernam VAN REEDE: 'zonder verlof van den Fiscaal, en die is zoo aanstonds vertrokken, mij verzoekende, UEd. zijne verontschuldiging|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000765.wav|bracht zijn vader hem in zijn gewonen hoek met de ernstige waarschuwing zich geen haar breed van zijn plaats te begeven, en vertrok toen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002829.wav|Alles verlevendigde myne smarte; en alles wat dit deedt, was my dierbaar. Myn kind, myn kind, myn Zantje; dit herhaalde ik duizend keren! Een geheel jaar dus gesleten hebbende|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_000687.wav|Enige tijd daarna stonden zij ten getale van dertig in een kring buiten de tent. Deconinck sprak tot hen in dezer voege: Makkers, het plechtig uur is gekomen, de vrijheid moeten wij hebben of de dood|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000669.wav|Hoe toch zoudt gij dat willen aanleggen? Vader, hernam Scheherazade, dit middel is gemakkelijk gevonden. Daar het u is opgedragen voor den sultan zijne vrouwen te kiezen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002337.wav|III. Vincent at dien middag nog niet aan tafel. Betsy vertelde aan Otto van den brief uit Amerika; Vincent zou nu een betrekking krijgen, in|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_001727.wav|Zeg eens, Willem!' fluisterde Knol, 'kijk eens goed; daar tusschen die boomen verbeeld ik mij eene menschelijke gestalte te zien.' 'Ja, waarlijk, daar staat iemand!' riepen Willem en Herman en wilden opspringen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_000331.wav|het feit heeft opgeteekend, dat zijn geeerde voorganger het grootste gedeelte van den tijd met gesloten oogen zat te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001210.wav|Ik twijfel dus niet, of gij zult uit dank en erkentenis haar wel tot uwe vrouw willen nemen, waartoe ik mij reeds verbonden en mijne bewilliging gegeven heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000078.wav|en zoo dikwijls zij hem aanzag of aan hem dacht, griezelde zij. Eens zei hij tot haar: Je bent mijn bruid en je komt mij nooit eens bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002058.wav|Hij liep voort, meer dan hij ging, in de hoop een zijstraat te vinden, daar door te ontkomen en nogmaals zijn vervolgers van het spoor te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002865.wav|En — hoe toevallig — de deur staat ook open, merkte Eugène aan. Ik veracht al die uitvluchten en ik veracht u, sprak de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001650.wav|Het is nu tachtig jaren geleden, dat mijn vader gestorven is; sinds dien tijd heb ik dagelijks in dezen tuin gegraven, zonder dezen rijkdom te ontdekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001989.wav|En rondom hen was alleen de blijde vreugde van allen in den blanken, blauwen winterdag. Hoog stond de zon aan den hemel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001351.wav|Haar te zien en in hare armen te vliegen was het werk van één oogenblik. Hare moeder schrikte zelfs van hare onverwachte komst; en vader BUISMAN, onderwijl van zijn kantoor gekomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000754.wav|Constance dezer dagen was veel alleen. Ze was eigenlijk zoo alleen, als zij in Brussel - zoo Van der Welcke eens voor zijn wijnen of assurantiën op reis was - nooit was geweest, omdat zij ook voor de eerste maal Addy niet bij zich had|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000782.wav|Hij herinnerde zich niet in tijden zoo gelukkig in zijne woordenkeuze te zijn geweest. VAN DUIN deed hem uitgeleide en liet hem met zijn rijtuig naar huis voeren, niet zonder de aanbeveling spoedig het bezoek te hervatten|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002244.wav|Mevrouw Slotering had den resident verzocht haar voorspraak te zyn by den opvolger van haar echtgenoot, om de vergunning dat oude huis te bewonen tot na haar verlossing, die zy over eenige maanden te-gemoet|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002599.wav|Ik stond verzet: ik wist dat deze woorden, wier rechte samenhang of beteekenis ik nooit heb kunnen uitvorschen, zooveel moesten te kennen geven, als: wij deelen het gevondene te zamen: en|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003625.wav|Maar, jongeheer George, hervatte Tom, gij moet een brave goede jongen zijn, en bedenken hoeveel harten aan u gehecht zijn. Houd altijd uwe moeder in waarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000728.wav|Een jaar verliep, en tot groote smart van sultan Schahzaman gaf de prins Camaralzaman niet het geringste blijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001181.wav|De overige vizieren en leden van den staatsraad begaven zich naar huis; evenzoo zij, die wegens particuliere zaken verschenen waren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002419.wav|Des middags bleef zij thuis tot na vieren, tot Otto haar voor hun wandeling halen kwam, en wanneer hij haar zacht verweet, dat zij niet genoeg aan haar eigen gezondheid dacht, en zich te veel door Vincents ziekte liet opwinden|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_000521.wav|En je eigen verzen dan?' vroeg Van Zevenaer aan Donia, terwijl deze klonk met Bleek: 'die zijn doorgaans wel ongerijmd, dat beken ik; maar rijmeloos zijn ze niet|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000707.wav|at de spreuk betreft,' zeî renkelaer, 'het schijnt, dat die in de oorspronkelijke taal der abbala dient te worden uitgesproken, en waarschijnlijk wel op een bepaalden toon; en ongelukkig is die bij de familie in t vergeetboek geraakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_001912.wav|Hij was in eene vreemde helderheid: in zijn overmoed scheen het hem toe, dat hij alle wet en natuurkracht naar zijne hand zoû kunnen zetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000435.wav|Vuurrood, met zwoegenden boezem, het hoofd in den nek geworpen zag zij Tonie haar volgen, en toen hij onder het opklimmen omhoog keek trof hem een zegevierende blik|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000835.wav|als de Regeering zich niet onthoudt van inmenging in justitiezaken.' 'Nu ja, we leven hier onder exceptioneele toestanden. Ik begrijp wel wat je bedoelt; die vervolging|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005822.wav|Uw vader reisde naar Rome en werd er gevaarlijk ziek. Uwe moeder snelde er heen, zoodra zij! de tijding te Parijs ontvangen had|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000449.wav|ofschoon het zeer natuurlijk was, dat ettemie niets weten kon van een plan, dat nog maar, als men t noemt, geheel in de lucht hing, of, beter gezegd, nog geen plan was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005744.wav|nadat wij te zamen dat besluit tegen den heer Fledgeby genomen hadden, hem later uw besten en vertrouwden vriend noemdet en eene gunst van hem afsroeektet|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000030.wav|op mijn vriends gelaat iets te lezen, dat denken deed dat het ooit in eenige on vermakelijke aanraking geweest was met het viervoetig dier door den vleienden Nurks genoemd, was mij t' eenenmale onmogelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_9412_000048.wav|en viel mij in den schoot. En hier is de vinger met den ring. En toen zij dat zeide haalde zij den vinger met den ring voor den dag en liet hem de aanwezigen zien|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000160.wav|Zij nam den vingerhoed weg en wilde hem pakken, maar Duimpje sprong tusschen de lappen, en toen ze de lappen uit elkaâr gooide verstopte hij zich in een reet van de tafel. Hier, bazin! riep hij en stak zijn hoofd er|9861|neutral
+wavs/train_2506_3429_000204.wav|Marianne was verrast en verlegen; maar zij kon toch niet nalaten te glimlachen om zijn stille guitigheid, en zei, na een oogenblik zwijgens|2506|neutral
+wavs/train_2450_4908_001266.wav|En ik ben niet blind, vader, niet langer blind! Al Dot's aandacht was gedurende dit tafereel gevestigd op vader en dochter|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002278.wav|Juffrouw Frantzen zette reeds de Van Rijsseltjes op hunne stoelen en bond hunne servetjes om. Uit den tuin kwam Etienne met Cor, den achttienjarigen zoon des huizes, die adelborst was en nu met groot verlof op de Horze vertoefde|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_007734.wav|Gij zijt zeer vriendelijk, mevrouw, zei Pickwick. In de eerste plaats zijn hier mijn kleine meisjes; ik had ze bijna vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000288.wav|evenals alle anderen die mij hadden kunnen invallen, en hield my dien volgenden vrydag en zaterdag onafgebroken bezig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001534.wav|Niets zonderlings ontbrak aan deze nog onderaardsche maar reeds zichtbare crisis. De burgers spraken rustig met de werklieden over hetgeen werd voorbereid|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003571.wav|maar vroeg of juffrouw Tickit ook buiten het hek was geweest. Zeker, mijnheer, en rechts en links gekeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002055.wav|Toen ging zijn pen hem schrijven, in de avondstilte, na het Vizioen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000107.wav|Gij zijt een van de menschen die zwijgen kunnen niet waar? anders had Francis niet voor u ingestaan. Zoo bewaar datgene wat ik u nu ga zeggen als een diep geheim voor haar; want het zou haar bitter verdriet doen, en zij heeft toch al zoo'n onpleizierig leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001362.wav|handelen moest, omdat haar noodlot sterker was, dan de wil van hem, die haar schiep. Dan kwam de kritiek, dan kwamen de discussies over en weêr|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001593.wav|Heel goed, zeide deze heer met een lachje, terwijl hij zijne armen over elkander sloeg, dat is een paard|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003106.wav|en zij zouden er duim en vinger voor likken, om onder bescherming van een zoo mild Heer te komen; en gij zoudt hem verlaten en u noodeloos blootstellen? hij zou het nooit dulden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_002006.wav|was op het rijtuig stiller dan naar gewoonte; en schoon juffrouw KROMBALG niet naliet, om haar tusschen beide moed in te spreken, en haar de waarschijnlijkheid onder het oog te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001339.wav|en toen zij ouder werd had zij verkregen wat men de schoonheid van de goedheid zou kunnen noemen. Wat in haar jeugd magerheid was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000203.wav|het avond is, heb ik hem, Senor! zeide de waard. En dan mijn loon, Don Louis Gaëtan! Mijn loon|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002657.wav|moet zij haar sluier zoo laag hangen, gelijk men zich herinnert, dat men niets dan haar mond ziet. Alleen de priorin mag met vreemden spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001717.wav|Zijn schouder deed hem pijn en belemmerde hem een weinig in zijne handelingen; maar de wonde was, zoo als hij dadelijk had ingezien, van te weinig belang om er zich vooreerst om te bekommeren|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002639.wav|schielijk het masker weer voor, en dan naar de rustige wijkplaats, die ik voor u heb gevonden, waar wij ongestoord zullen zijn, en dat is mij noodig, want ik heb u wat te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001120.wav|Zoover het oog reikte, strekte zich aan weerszijden eene golvende, met hoog gras bedekte vlakte uit, op enkele plaatsen afgewisseld door een bosch met verbazend hooge rechtstammige boomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001598.wav|Breydel vatte de oude Maceclier bij de schouders, en rukte hem Brakels weg, roepende: Besmeur u niet met het bloed van de verrader. Hij is te verachtelijk, anders zou hij reeds door mijn handen gestorven zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_005263.wav|kunnen helpen. Om die reden wandelt de deftige oude jufvrouw thans de gangen en kamers door, en de trappen op en af, om te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_001111.wav|het griefde hetn ter wille van haar ter wille van beiden. dat het leven edgenlijk zoo'n belachelijke vertooning was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003769.wav|Nu is het brandmerk gebalsemd!' riep deze, zich in blijde vervoering in zijne armen werpend. 'Maar nu te zamen tot God!' sprak de kluizenaar en wierp zich zelf op de knieën|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000666.wav|En ik beloof u, dat ik, zooveel ik kan, 'er op passen zal, dat mijn HILLETJE een nederig meisje wordt. Ik zal ook mijne goede vrouw wel weten te bewegen, dat zij mij in de hand werkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000079.wav|en aanmerkingen te maken, als iets niet naar den zin was. Spoedig kwam men tot beter inzicht en werd men er des te dankbaarder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002029.wav|Heer, sprak zij bevende, beloof mij vooraf, dat gij mij deze ongelukkige gebeurtenis niet zult toerekenen, waaraan ik geheel onschuldig ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000696.wav|Hij had het nog te warm om reeds zijn hoed af te zetten, een fijnen, deftigen heerenhoed, genre kachelpijp, die hem kenschetste als iemand die geen voorstander is van fantasiehoeden en|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006667.wav|Geen oogenblik. Ik ben wel ontevreden, maar slechts daarover, dat gij mij niet schijnt te willen toegeven, dat men ook plichten kan hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000866.wav|gaf te kennen, dat, als zijn vader hem daartoe verlof wilde geven, hem niets aangenamer zijn zou, dan van deze uitspanning gebruik te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004196.wav|en toen zwierven zijne gedachten naar de lieve kleine Eva, welke hij zich onder de engelen voorstelde: en hij bleef zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001794.wav|n langh de spinnenslust, die drymael soete saeck, ie aen de pinster geeft profijt, eer en vermaeck. atuurlijk viel door dit stukje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001348.wav|erzeker u van dien schelm, onzen ostiljon: ik neem de anderen voor mijne rekening.' eteen waren de roovers bij het rijtuig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000703.wav|en vreeselijk driftig en strijdlustig geweest was, tot hij bij de laatste jacht in den herfst een kogel in de dij gekregen had. Wat in de wereld gebeurt er toch met het bosch? vroeg Karr|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001718.wav|Toegeknoopt in zijn overjas volgde hij haar trippelende pasjes; minachtend grinnikte hij om haar - wat had ze veel gemist! - en àls ze wat gezien had, wat zoû ze dan zijn geschrokken|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_004364.wav|wel blijvenen hem terugroepen. Eenigen schenen inderdaad ongenegen om zich zonder hem te verwijdereh|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001137.wav|en waarschijnlijk werkte het sterk mee, om hem niet alleen raadslid maar zelfs lid van de Tweede Kamer te doen worden. Op den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007997.wav|uit vreefc dat zijn slachtoffer moed genoeg zou kunnen verzamelen om een poging te wagen om te ontvluchten. Wat Smike in zijn eenzaamheid dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001613.wav|Met zulke gepeinzen in zijn gemoed en zijn pak onder den arm, stapte Stephen met zijn oplettend gezicht langs den buitenweg voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000525.wav|Ik ben er heel blij om; want ik was zeer bedroefd, omdat je gezegd had niets voor hem te gevoelen. Neen, dat heb ik niet gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001186.wav|Amgiad, verheugd zijnen geliefden broeder terug te hebben, zag van alle wraak af, en verhief in tegendeel Behram, nadat deze aan den|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000314.wav|Ik luisterde naar zijn gesprek aan tafel, en merkte op hoe gereedelyk andere menschen daarop antwoordden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010955.wav|Emmy stond geagiteerd in de gang te midden van de hoeden en jassen, en de oude Sedley in de kamer binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000251.wav|Ik was bang dat het licht haar in de oogen zou schijnen en haar wakker maken; daarom heb ik het|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001240.wav|door halfluid dit enkele woord uit te spreken, dat Marius niet begreep: Een leerling. Marius was in een wespennest van vernuften gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006444.wav|Ik heb tegenwoordig alle redenen om gelukkig te zijn, zeer gelukkig; maar dan, Harry, dan zou ik nog gelukkiger geweest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000413.wav|Alweer monsterde hij ze, op de manier waarop Hamlet met Yorick's schedel te werk ging; schudde het hoofd, als wou hij zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000404.wav|Neem mij niet kwalfik, mevrouw, ik zou mynheer Jarber misschien hinderen. Mijnheer Jarber keek alsof hij er werkeliik zoo over|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008225.wav|en zij eten bijzonder wel nochtans als brandspuitgasten, die ieder oogenblik de tijding wachten van eene hevige uitbarsting|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000107.wav|Neen, al kon men ook al de schatkameren van alle koningen der aarde bijeenbrengen, zij zouden bij deze rijkdommen niet in vergelijking komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001291.wav|En naast Hooft, Potgieter, trots het verschil der eeuwen. Ach, mijn dierbaar 'Florence', 'die me op eens uw tal van tinnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005459.wav|kenbaar aan hun zorgvuldig opgeborstelden rok hun eersten en aan hunne met stof bevlekte en met inkt bemorste witte bro'ek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001347.wav|Het is nietwaar; het is vergif, en mijn inlandse medicijnrommel is heel wat heilzamer dan al dat zuipenf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001343.wav|Jean Valjean had hem op zijn verbonden arm gewezen en hem opgedragen zijn vertrek te verontschuldigen, waarop hij was heengegaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004543.wav|Hoe eenvoudig ook, ze bleken doeltreffend, en de jonkman gaf welhaast teekenen van leven, die door zijne verpleegsters, door Lijsbeth bovenal, met angstige spanning werden ingewacht, met tranen van blijdschap waren opgemerkt|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002402.wav|en zelfs door hare vroolijkheid, door hare gulheid het gezelschap opwekkende om de vormelijke stijfheid te breken, die sommige dezer lieden meenden te moeten aannemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000527.wav|en haar goeden nacht gekust hebbende, vertok zij. HILLEGONDA was, toen zij zich alleen bevond, eenigzins verstoord op zich zelve en besloot, om den volgenden dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001465.wav|Luid brullend donderde het neêr over het aardbevende eiland Eurythia en Herakles richtte zijn tweede pijl|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001977.wav|Wat kon ik dan doen? Ik heb mij met de hoop gestreeld dat de wapenen de verlossing mijner dochter mochten bewerken, maar het lot was mij niet gunstig, Uwe Majesteit behaalde de zege|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000687.wav|r was echter nog een onder de gasten, die, ofschoon in den grond tamelijk onverschillig omtrent het gevederde geslacht, even ijverig als icolette luisterde naar de vertoogen van w. an|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002942.wav|Bovendien zat hij al niet meer naast me; alsof hij bang was al deze vragen te moeten aanhooren, die hij eveneens voorzien had, was hij eenige schreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000474.wav|wil ik je zeggen, dat onze geëerbiedigde Vader en Keizer, mij van morgen, om mijn elfden verjaardag, tot ridder van St. Ladislas geslagen heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002034.wav|Dus wij zij allen vreemden voor elkaâr, zeide Constance, en een koud gevoel liep over haar, een weemoed was in haar opgekomen onder die woorden van Paul, half blague, half ernst|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000399.wav|ooit zullen weten, of zoo ze wisten, gelooven, dat ik ze zoo lief had, lief had als of er bloed van mij in hen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000797.wav|Ik heb met eigen oogen dezen Sindbad zien omkomen; de passagiers zijn daar ook getuige van geweest, en gij zegt, dat gij die Sindbad zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005248.wav|Hij heeft wonderlijk buitensporige denkbeelden over allerlei dingen, vooral over de behandeling van bedienden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002040.wav|Toen, zich geheel verjongd gevoelend, sprong hij met de oude veerkracht op en ontdeed zich snel van het grove, onwelriekende slavenpak. Hij smeet het zoo ver van zich als het vliegen wilde|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001092.wav|Zij waren vooruitgegaan al pratende, en stonden bij het hek van de voorgalerij, vrij ver van de jongelieden, die meer voor de vensters der kamers zaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004080.wav|de donkergrijze omslagdoek en japon van dezelfde kleur toonden aanstonds tot welke gezindte zij behoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004990.wav|Reinout gehoorzaamde. Hij vermeldde de wijze, waarop hij bij Carlo della Scala gekomen was, herhaalde hetgeen Barbanera hem betreffende Bianca had gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000260.wav|Ziedaar een kunstgreep, behendiger dan die van meester Barbanera. Van hem gesproken, hoe komt die gelukzoeker aan uwe kennis en aan uw vertrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010695.wav|en voelde ik mijn hart omstuimig kloppen en het bloed naar mijr wangen stijgen, want het was de stap van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000576.wav|John keek haar aan alsof hij niet wars was van de gedacote, dat z ij eigenlijk zijn krekeltje was|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001802.wav|Ik heb er in het geheel niet meer aan gedacht.' 'Misschien is hij op den vloer gevallen, bij het uittrekken van je japon.' 'Waarschijnlijk. Ik zal even gaan zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013132.wav|Ik ga naar de deur, benieuwd wie er zijn zal; daar ontmoet ik een paar heldere opgen en een blozend gezichtje; het zijn Dora's oogen en. gezichtje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004460.wav|Dat is een loffelijke daad van hem, liet hij volgen, toen hij bemerkte, dat Wronsky niet aanwezig was|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001903.wav|en meer van die stommiteiten. Juffrouw Wijers was om half acht nog even bij me, ze moest om acht uur ergens zijn, en die schrok ook toen ik haar vertelde, hoe ik geknoeid heb|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000809.wav|Maar dat was toen niet meer en niet ernstiger dan verveling en vage onvoldaanheid. Sedert was het leven over Constance heengegaan, en het had haar zichzelve doen ontdekken|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002052.wav|dat niet graag zou optreden met eene 'amie,' die dit gewichtig punt achteloos behandelde. Zij wilde daarbij anders beginnen en met de wereld daar ginds meedoen, al ware het maar voor een tijd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002537.wav|Arme schepselen! zeide Tom. Ik zou gewillig zijn om dat alles nog eens te dragen, als het u maar tot Christus mocht brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003041.wav|Weinig dacht hij, dat elk zijner woorden hare smart slechts ver grootte, en hij hare tranen door deze herinnering|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002411.wav|Z. kon worden opgenomen in het spoorwegnet, dat reeds tot R. reikte; zoo er eene verbinding was tot stand te brengen door de rails tusschen die beide plaatsen, dan was de eerste conditie tot herleving en bloei vervuld|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000948.wav|Ik verheug me er over, omdat het niet zijn kan, omdat het onmogelijk zoo blijven kan, als hij het zich denkt|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000898.wav|Ik stak beide handen naar hem uit, in de hoop dat hij ze vatten, dat hij mij oprichten zou; want zonder het zelf te weten, dat ik het deed, was ik op mijne knieën neergezonken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001407.wav|Deze ontmoeting en dit gesprek gaven wel eenige wending aan de gedachten van, MAURITS en MARIA, althans verschaften beide gelegenheid, om zich te herstellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000249.wav|Miss Harrison verwijderd te houden van Phelps, die verheugd over den terugkeer van zijn gezondheid en over het vooruitzicht, dat er iets gedaan zou worden, met ons in de eetzaal de lunch gebruikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002577.wav|Zijn hersenen waren in een dier levendige, en toch vreeselijk kalme oogenblikken, waarin de gedachte zoo diep is, dat zij de werkelijkheid in zich opneemt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000285.wav|waar ze hem ontwaarde in de donkere zijgalerij, die naar het kantoor voerde; ze zag het aan zijn witte kleding, want het was erg duister|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004157.wav|een man, dien men zoo lang mag vervolgen tot hij van uitputting bezwijkt. Na de ondervinuing, door|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004310.wav|terwijl de knevels opwaart stonden: in een woord, de gansche kleedij was volgens de laatste Duitsche mode: alleen de witte hoed stak af bij dien tooi|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000848.wav|Himphney Clinker en nog eenige kluchten. Na den afloop van de voorstellingen zal de heer Grimaldi zijne afscheidsaanspraak houden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000944.wav|kunt uwe plaats op de getuigenbank weer innemen, of, indien u het verkiest, naar huis gaan!' Bevend van woede gehoorzaamde Walling met een boosaardigen, verachtelijken blik op Roda|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001948.wav|trok hij nu eensklaps de aandacht van duizenden, die voorheen nauwelijks ooit aan hem gedacht hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002183.wav|Ik heb Klaartje teruggezien: ik ben getuige van haar lijden, van haar berouw geweest: ik heb gevoeld, dat ik nog te weekhartig was om. vergeef mij. een rol vol te houden, die een hart van staal vereischt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_000902.wav|Maar de verandering, die ik nu bedoel, kwam nog daarbij; zij scheen nu angstig en onthutst te zijn. Eindelijk zei zij, haar hand uitstrekkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000241.wav|Er staan eenige armoedige huizen aan den weg, een er van schijnt ook een herbergje, maar het inwendige zou al zeer in tegenspraak moeten zijn met het uitwendige|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005474.wav|om bij den haard te zitten drinken, rooken, praten en dutten, gelijk zij vanouds gewoon waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001265.wav|Ga! zeide Adeelen, wiens drift nu geheel bedaard was en voor nieuwsgierigheid had plaats gemaakt: ga! en zeg dat ik wijn verlang|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009091.wav|bleef voor de deur van het sousterrain, die open was, staan, en wenkte zijn jongen vriend om de trap af te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011013.wav|en het scheen wel, of het slaan alleen al tot een uur zou duren — zoo langgerekt kwam het de verlangende, oude vrijster voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_001139.wav|en als zyne kennissen hem vroegen of hy niet haast ging trouwen — hetgeen vooral de jongejuffers, die hem kenden, dikwijls deden, antwoordde hij altyd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001970.wav|Is het plein zelfs niet veilig? vraagt Othomar; hij kan bijna niet spreken; zijne borst is geklemd als in ijzer, zijne oogen vullen zich met tranen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000617.wav|vager wordend, zich uitwisschend, als zij wat koel verstand had om er over te redeneeren en zich af te vragen: waarom voel ik mij zoo rampzalig|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001246.wav|Zij droeg nu niet die amazone, die mij hatelijk geworden was, maar een eenvoudig rouwgewaad, dat hare bleekheid sterk deed uitkomen. Francis, daar ben ik! Wat hebt gij mij nu te zeggen? riep ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_010439.wav|maar daar ik juist een bediende noodig had, om de deur open te doen en zoo, nam ik hem uit medelijden aan, en sindsdien is hij bij mij gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010512.wav|berustte zij in zijn eisch, dat de correspondentie betreffende haar echtelijke oneenigheid alleen door haar advocaten gevoerd zou worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002229.wav|Na het koffiedrinken speelden de jongens met Howard cricket of, in de schaduw der hooge boomen van het park, met de meisjes lawntennis, of zij lagen lui onder een boom, met een boek, of niets doende, droomende, met de handen onder het hoofd|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_001226.wav|Ja, ik ken de Hollandsche politiek. De Engelschen handelen in Britsch-Indië hooger en willekeuriger met hun Indische prinsen. De Hollanders ontzien ze veel te veel|1666|neutral
+wavs/train_1724_3168_000119.wav|Weer hield zij op, doch ook Tonie bleef zwijgen. Nu barstte zij eensklaps los: 'Mijn hemel, begrijp je dan niets?' En Tonie begreep haar|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000122.wav|Als gij nooit iets anders dan waarheid gesproken hadt, Pieter, zeide Van Hout nu weer, dan zou iedereen u gelooven. Maar ik heb toch wat voor u|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005111.wav|zitter, maakte nog, een glas gereed, stond op om op zijn eigen gezondheid te drinken, hield tot|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001639.wav|Je kunt het koken, zooals je het eten wilt, deed Friedel spottend hooren, maar het was zijn laatste woord. Een welgericht pijlschot benam hem het leven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000782.wav|Met de obsessie tot de verboden daad, was de kwellende lust gebleven om over deze dingen te lezen. Ook hier, te Edinburg, vooral ook hier, althans in den eersten studietijd. En aldoor met het bewustzijn, dat het ongezond was|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000183.wav|en den zwarten lakei achterop, die met onbewegelijke plechtigheid zat rond te kijken en iedereen eerbied inboezemde, behalve den boven alle vooroordeelen verheven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002730.wav|Hoe aardig, zoo een vlam te zien krullen om een verkoold houtblok; de haard was net een hel, in miniatuur, de turven waren rotsen, en daartusschen groeven zich afgronden, louter vuur en gloed, iets van Dante|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_001953.wav|Maar de houten man antwoordde met jammerende stem: Ik smeek U alleronderdanigst te mogen blijven staan, waar ik sta. Ik zie er frisch en glimmend uit door de verf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001841.wav|Het is een beweging, die niet met mijn type overeenkomt, antwoordde Cornélie boos, dat zij iemand ontmoette, die de eenzaamheid van haar wandelen stoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001000.wav|Ik stond van tafel op, en ging naar hem toe. De kalif, zeide hij, heeft mij gelast u mede te deelen, dat hij u begeert te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002888.wav|en dat, als het middag of middernacht, of ieder ander uur, geslagen had, de maan en de starren, de aarde en de zee, de vogels, en de visschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003609.wav|eene vrouw, eene schoone, aanzienlijke dame, zacht, minzaam en teeder, een knaap van mijn leeftijd, die mij behandelde alsof ik zijn broeder was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000497.wav|Terwijl hij nu, zoo als gezegd is, in diep gepeins voor zijne woning zat, zag hij den hond naar den haan gaan, die zich met zijne kippen vermaakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002795.wav|Wat hebt gij dan met zijnen vijand uit te richten?' - JOAN zweeg. 'En draagt de Baron VAN SONHEUVEL kennis van deze reis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001689.wav|want alles ging niet altijd even geregeld in zeker opzicht van een kantdienik niet noemen wil|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001315.wav|Betsy had namelijk een langen brief geschreven aan haar oom, Daniël Vere, die tijdens Eline's minderjarigheid haar toeziende voogd was geweest, en die, nog jong, sedert kort getrouwd, te Brussel woonde|1666|neutral
+wavs/train_1724_1747_000024.wav|alleen opmerkelijk door een vreemd soort van pet, zooals in deze of gene buitenlandsche stad gedragen wordt; niets meebrengende dan eenige vreemde koperen munten, aardig om, tot een souvenir! te bewaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000125.wav|Met deze woorden mengde zich Schipper Gijsbert Cornelisz. Van Schaeck in het gesprek, nadat hij het al dien tijd met aandacht gevolgd had, doch zich hield, alsof het hem niet aanging|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001339.wav|Het was Francesco, die hem bij de thuiskomst reeds met ongeduld opwachtte en hem zei, dat hij zijn kleeren eens moest afborstelen en het haar in den krul zetten, want dat hij over een uurtje met hem mee moest gaan naar het verblijf van Il|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000165.wav|daar, dat hy dadelijk doorgeloopen en achter gekomen was, zonder dat zijn nadering de aandacht der aldaar aanwezige vrouwen getrokken had|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000039.wav|Wij behoeven gebreken nooit goed te keuren. Maar waar geen verzet zou baten, moeten we deemoedig genoeg zijn om te ontwijken. Zou je ooit beter worden, als je je stoutmoedig in verleiding bracht|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_002491.wav|Inderdaad, Jean Valjean was officiëel aangesteld; hij had den knieband met de schel aan, was nu kloosterbediende en heette Ultime Fauchelevent|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001757.wav|Het paleis strekte zich met wisseling der strevende zuilenlijnen onmetelijk, eenzaam uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003374.wav|Hoewel ik aan eene soort van zinsverbijstering ten prooi was en de aderen van mijne slapen voelde kloppen, alsof zij straks barsten zouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000977.wav|Van wien komt dat?' vroeg Elizabeth: 'hoe!' vervolgde zy, de hand op het adres herkennende: 'van mijn Heer! wie heeft dat gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004343.wav|Zelfs voor zij elkaar kenden, had hij Osborne in stilte bewonderd. Nu was hij zijn dienaar, zijn hond, zijn knecht Vrijdag|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001836.wav|Benjamin en Slimpslamp zyn met een groot gedeelte myner bezittingen doorgegaan: ik had zo veel Contanten, van afgeloste Obligatien, en van myn Huis op den Nieuwen Dyk, in een kistje, aan goud|1666|neutral
+wavs/train_2450_9433_001865.wav|Wat is dat voor een spektakel? vraagt hij in zichzelven, en terwijl hij naar de deur gaat om te zien wat er gebeurt, voegt hij er bij: Dat's zeker weer Claas Makko, dien ze dronken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000834.wav|En één, om wat af te koelen op den koop toe, vervolgde Jonker Jan, terwijl hij het knipoogje van Fulco beantwoordde. De jonge edelman glimlachte|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001135.wav|Om verder op uw bedenkingen nog eens terug te komen, zeide hij: vergun mij u te herhalen, dat het alleen van hier tot aan de poort van Amsterdam is, dat mijn dochter u lastig zal vallen. Eens daar zijnde, zal zij haar weg wel vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002263.wav|hadden tijd de blijde bewoneren het purperen doek uit de ramen te plooien, de festoenen te slingeren, sloegen de jongelingen de blijde cymbalen te zamen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002191.wav|Blootshoofds, zonder mantel noch degen, met sporen van bloed op zijne verhavende kleeding, de verflenste kraag op zijn rug hangende, en den vermagerden hals slechts door de verwilderde haren gedekt|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_004123.wav|Er was echter niets aan te herstellen: en deze gebeurtenis versterkte zelfs de begeerte der dames om hoe eerder hoe beter het tooneel van zooveel treurigs te verlaten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000424.wav|Aan de groote groene leestafel, van couranten, illustraties, sport- en andere weekbladen, zaten niemand dan de kleine, magere, oude heer Van Wanderen Renck en. Willem Kleestra|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000789.wav|Het overlijden van Mr. Shelby, eenige dagen later, deed natuurlijk alle belangen, uitgezonderd die van den dringendsten aard waren, vergeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000811.wav|Maar ga nu liever naar huis Joop.' 'O, denk je werkelijk, dat ik nù nog zou willen? Voor geen geld hoor.' Ik zwaaide zoo woest om op mijn fiets, dat ik tegen het trottoir aanvloog en er bijna afschoot|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010759.wav|met een van die lieden, hetwelk ik begreep, dat hem bijzonder voldeed, daar ik hem van tijd tot tijd zag knikken. Toen het gedaan was kwam hij zeer opgewekt naar mij toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003235.wav|Men herinnere zich, dat de grondtrek van Javert's karakter, zijn adem, zijn levensbeginsel de vereering van alle gezag was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003019.wav|Aan de bedstede gekomen, sloeg Helding het dekkleed op, en de ziellooze gelaatstrekken zijner dochter aan Lodewijk vertoonende, zeide hij: aanschouw uw slachtoffer|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_004337.wav|en ging weer in huis. Doch voordat hij de deur had kunnen sluiten was de dokter er met hem binnen. Hij keek nieuwsgierig rond|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003662.wav|doch waarvan de kracht, zoo zy op Buat niet geheel zonder invloed bleef, echter niet genoegzaam was, om hem over te halen tot verzaking van het beginsel, waaruit hy gehandeld had|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000827.wav|En zoo deed Rudy het dan ook; daarom zat hij zoo dikwijls op de dakvorst bij den kater, zat met hem in de toppen van de boomen, ja, hoog op den rand van de rots, waar de kater niet kon komen|2506|neutral
+wavs/train_2450_3168_000069.wav|Toen zij ook hiermede gereed was, wierp tante Bee een laatsten blik in de kamer rond. Zij vond dat het er nu, behagelijk verlicht en verwarmd, in alle opzichten gezellig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008013.wav|Ik doe mijn best om dit alles luchtig te schrijven, omdat, nu ik het einde nader, mijn hart vol wordt; maar als ik van hem schrijf kan ik mijne tranen niet bedwingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002966.wav|ik moet u eerst verschooning verzoeken voor mijne ondeugende plagerijen. Gij zijt waarlijk zoo goed en braaf, dat zij volstrekt niet te pas komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000243.wav|de zeilen van gunstigen wind naar het Noorden en Herakles fronste de brauwen in de richting van Thrakië|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001967.wav|ten eerste, dat hij slechts een eenvoudig grondbezitter en volgens zijn eigen meening alles behalve een knap man was|2450|neutral
+wavs/train_1775_1747_000022.wav|breede monden; kleine witte tanden, en dunne haren van de echt Celtische kleur, die bij den ouden reus reeds eenigszins beginnen te verbleeken|1775|neutral
+wavs/train_2450_6058_002267.wav|en Grimaldi bevond zich in nog grooter angst dan toen hi door de roovers omringd was. De uitwerking van dezen angst was zoodanig|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001269.wav|niet terstond met dien ernst en onwil heb afgewezen, als ik had moeten doen, en zeker zou gedaan hebben, had ik kunnen denken dat anderen op losse gezegden zekere verwachtingen zouden gebouwd hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003510.wav|Ik beklaag alien, die niet hier gebracht worden! Hij sloop zijn eel weer binnen, onder een koor van goedkeuringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004193.wav|Toen hij een eindje voortgeloopen had, keek hij nog eens om, waarop Bella nog een van die vinger zegels in de lucht zond en haar voetje vooruitzette, als voor dien pas.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002199.wav|De crizis was ten einde. Op het Marsveld zouden de groote voorjaarsmanoeuvres plaats hebben, zoodra de koning en de koningin van Syrië te Lipara waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000340.wav|De sjerp, waarvan de franje ten deele was afgereten, hing niet meer in sierlijke plooien over den schouder, maar diende bij wijze van gordel tot sluiting van het wambuis, dat verweesd was van alle knoopen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002713.wav|De goelijke Lize zag haar met leedwezen gaan, en vond het wel wat onhartelijk van haar, dat zij oom Jozua aan zich zelven overliet, juist nu men hem somber en gedrukt zag worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001445.wav|en zeide eindelyk bits: Jk houd van geen tabak. Jk houd van geen vuil, zeide de reiziger op zijne beurt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000161.wav|naar het mooie jonge meisje, dat soms zoo verstandig, soms zoo naïef was; geleerd, waar het hare|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000810.wav|die iets bijzonders willen zeggen met halve woorden en bedekte zinspelingen. Ik begrijp dat nooit goed, ten minste niet zoo dadelijk, en zie dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000199.wav|den dalenden weg met hooge, druipende varens, den slagregen, striemend in hun gelaat als met|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002234.wav|welhaast stond de geheele macht van Beaumont op het beslotene erf, waar nu de opeisching herhaald en evenzeer door een diepe stilte gevolgd werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003364.wav|Nu dit vergelijk is getroffen,' hervatte Maurits op meer gemeenzamen toon en zelf wat bewogen, toen hij, uit de blijdschap die den verongelijkten nu overmeesterde, inzag, wat deze moest geleden hebben onder zoo bittere|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_004797.wav|die dien dag geen les moer te geven hadden, op weg naar hunne woningen, die ver van de zee gelegen waren, en dames, beladen met cahiers|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000548.wav|Ik verstond hem; ik kon alleen toestemmend buigen; hij nam mijn arm in den zijnen. Mathilde sloeg de fijne handjes ineen om toe te juichen, in den waan dat zij zelve hier een triomf had behaald|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000901.wav|en was moede en droef in zijn onmachtig bepeinzende denking, terwijl hij onwillig, langzaam, ter woning|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002242.wav|Hare bekoorlijke hand hem op de lippen leggende. Neen! zoo niet. zoo niet Signore MAURITIO! Vergiffenis te vragen is niet uwe. het is mijne zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007533.wav|het hoen in de witte sous en den witten wijn uit de Krim. Heerlijk, overheerlijk! zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002759.wav|Terwijl hij dit zegde, was Machteld bezig met haar valk de blijde verbetering in het oor te praten. De vogel die zijn meesteres zo vrolijk zag, schudde zijn vederen alsof hij zich tot de jacht bereiden moest|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002316.wav|Hij sprak van mij met bitterheid, met toorn?' 'Kalm, maar beslist.' 'Niets van wat vroegere. genegenheid getuigde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001137.wav|Deze mooie beloften van den toovenaar stelden den verschrikten en vertoornden Aladdin een beetje gerust, en toen de toovenaar hem weer heel goed geluimd zag, ging hij voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003402.wav|Op zekeren dag zeide hij tot Magnon, die hem de zesmaandelijksche tien francs ter hand stelde: De vader zal hun toch een opvoeding moeten geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003166.wav|Hij had dit den vorigen avond toen hij wakend zat te droomen, voorzien, maar hij had het niet zoo gevoeld als op dit: oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001225.wav|in het pad, dat zij gemaakt hadden, op en neder, of stonden aan den voet van het schavot met elkander te praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001904.wav|Het duurde niet lang of de vijand begon de noodige toebereidselen tot den aanval te maken. Het eene vendel, in vier benden afgedeeld, trok regelrecht op het slot aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002479.wav|Na het onderzoek liet men Javert weder opstaan, bond hem met de armen op den rug in het midden van het benedenvertrek aan een kolom, die vroeger haar naam aan de herberg had gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000562.wav|Ja! antwoordde de oude man met eene zwakke stem. Ja! Ik wil u niet haasten, dat weet gij wel, buurman! zeide de dwerg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001062.wav|welke laatste integendeel dacht, dat zij een alleraangenaamsten en majestueuzen indruk op juffrouw Crawley gemaakt had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008213.wav|kan niemand zich voorstellen. De Hemel vergeve mij de gedachte, zoo ik er mij mee bezondig, maar ik geloof vast en zeker|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002736.wav|vond het geval duister en geheimzinnig, en besloot zijne aanmerkingen op het gebeurde met den raad, om toch vooral behoedzaam en niet overijld te werk te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002687.wav|met groote bruine oogen, een welgevormden mond en regelmatige trekken, welke hem een allergunstigst uiterlijk zouden geschonken hebben, indien er niet in zijn schuinschen blik en in de wijze, waarop hij gewoon was den neus en de onderlip op te halen|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001713.wav|Zijne oogen hadden dien doordringenden, zinnelijken blik, die eerzame harten zoo bijzonder pleegt te stuiten|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_002589.wav|Om ter rechtertijd daar te zijn en om niet met zijn eigen paarden, die aan ieder bekend waren, te rijden, gebruikte hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001818.wav|en dan, die ontmoeting met den avonturier, die zoo juist van pas zich op den straatweg vertoonde, is ook nog niet geheel opgehelderd: dit alleen ben ik te weten gekomen, dat hij acob van ennep, laasje evenster delen met zijn moeder op oornwijck geweest is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000630.wav|Tot een zekeren graad van ellende gekomen, klaagt de arme in zijn vertwijfeling niet meer over zijn nood, en dankt niet meer voor het goede. Hierna|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001694.wav|Hij heeft dan nog een drukken en gewichtigen kringloop over van eten, drinken, kleeden, wandelen, visites doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001841.wav|Die vrees was om haren man, hare kinderen: haren oudsten zoon, hare dochters, haren jongsten jongen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001333.wav|Ik weet het, gij houdt daarvan, om mij een weinigje te prikkelen en u te amuseeren met mijne reparties, en dat is gelukkig voor u, want anders zoudt gij in gevaar zijn om zoo maar plomp weg een blauwtje te loopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000469.wav|dan zal ik u uw werk aanwijzen. Ga nu heen; ga nu heen! Ik heb brieven te schrijven. Ik wil geen woord meer hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000468.wav|nederig en trotsch als een geestdrijver. Zijn blik was als een boor, koud en doordringend. Zijn geheel leven was in deze twee woorden besloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000098.wav|Slechts enkele woorden wisselden de beide gelieven na het vertrek van Zweder. Echte liefde en weemoed zijn niet spraakzaam: en wat zouden zij elkander meer gezegd hebben, dat zij niet reeds wisten of gevoelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002171.wav|en het ruischen van het gras op de graven, was er geen geluid te hooren; anders was alles stil en slapende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000418.wav|In het eerste geval zou Paddeltje geheel aan den invloed van dien weggejaagden schelm worden overgeleverd, en behoefde Veritas hem niet het vergif in te geven. In het laatste geval echter was beider doodvonnis geteekend|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000174.wav|Laat ook geen mensch in huis, als wij er niet zijn, verstaat gij?' Dat beloofde Sneeuwwitje, die nu ook voortaan het huis in orde hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004853.wav|die hij haar veroorzaakt had. Zij wilde hem verlaten en voelde, dat het haar onmogelijk was, geheel en al onmogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006064.wav|Hij komt langzaam binnensloffen, blijft half ineengezakt staan, en kijkt in het rond, maar zonder zijne oogen van den grond op te slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000802.wav|voor hare dierbare moeder gekoesterd had, dat zij den minsten argwaan van die zijde voor den grievendsten hoon gehouden zou hebben, die treurige plegtigheid ontgaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002142.wav|Een vaderhart is ligt te vermurwen, een vader is zelfs voorbij te gaan; maar als het voorwerp van je opregte liefde het bij toeval niet zoo gevaarlijk op je begrepen had, dan zou ik mijn invloed als broeder gaarne cadeau geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000416.wav|toch nog puinhoopen liggen, en had de aarde het verzwolgen, dan moest men daar toch een spoor van kunnen zien. Het ging zijn verstand te boven, te ontraadselen, hoe het toegegaan was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000594.wav|voor zijne oude plunje, een goed pak kleeren had verschaft. De kalif voegde zich, de twee visschen in de hand dragende, weder bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002293.wav|ook de oude dame zelve bleef dan in bed, hoewel zij niet sliep. En Cornélie miste alle kracht om op te staan. Zij bleef liggen, zwaar van moêheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007291.wav|er nu op in shoeaardig deze ontmoeting is. Hoe zonderling en toevallig komeii wij hier bij elkander|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006620.wav|van een regiment, dat aan den anderen kant was opgemarcheerd, dat Pickwick die tegen woordigheid van geest en kalmte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010839.wav|Het is echter zoo verbazend hoe iemand zoo totaal te gronde kan gaan, dat iedereen zich geroepen acht er eene afzonderlijke oorzaak voor op te noemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001154.wav|Hier zijn uw bloemen, Moeder! die vergeet Laurie nooit, zei ze, terwijl ze het frissche bouquetje in de vaas zette, dat in moedershoekje stond en altijd door Laurie|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_008525.wav|Ik dank u hartelijk. Het is meer dan broederlijk, gelijk ik reeds gezegd heb; en ik ben er u hartelijk dankbaar voor. Hij schudt hem een geruimen tijd de hand.|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000209.wav|Afwisseling, zoo in bezigheid als in vooruitzichten en gezelschap, waaraan het haar te Barton zou ontbreken, was hier onvermijdelijk, en zou, naar zij hoopte, Marianne soms toch nog kunnen bewegen tot eenige belangstelling in dingen buiten|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000137.wav|om eens uit te gaan, maar om nog een bezoek bij den Heer WYNSTOK af te leggen; daar ik in het zekere onderrigt ben, dat reeds gisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001717.wav|maar men moet die in haar geheel aanhalen. Er staat by: 'tot nadeel van den Staat;' en ik zie niet in, dat de Staat tot nog toe, door al dat geschrijf en gepraat van Buat, eenig nadeel geleden hebbe|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001446.wav|en behoefte had om zich op den Beschermer der onnoozelheid te beroepen. Grod heeft over mij niet gewaakt, zeidehij vertwyfelend|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001937.wav|als zij zich iets te verwijten gehad had, of dat maar het denkbeeld van verwijt in haar' geest was opgekomen: nu was zij althans daar vrij van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007544.wav|dewijl zij zoo langzaam moesten gaan. De avond begon te vallen toen zij eene woelige stad bereikten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010485.wav|met zijn vinger en een knipje met zijn oog, als hij weder op den bok klom; maar hij scheen nu eenigszins in twijfel te zijn als hij: Voort maar, jongen! riep|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004273.wav|Alsof de arme Roussette begrepen had wat er met haar gebeurde, wilde zij den stal niet verlaten en begon ze te loeien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000859.wav|wijl hij niet inzag waartoe het Nieuwe jaax hem nog zou kunnen dienen. Hij nam den hoed zelfs niet af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005582.wav|En zijn zusters zijn ook niet veel gratieuzer. Lady Dobbin was gisteren avond met drie van ze te|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001062.wav|Geslaagd of niet geslaagd,' zeide hij, 'ik heb veertien dagen uitstel gekregen: en het scheen mij toe, dat de Heer WYNSTOK nog een ander plan in het hoofd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001248.wav|en zag van hem naar prins Gilio; de hoop van het oude geslacht, hun eenige hoop. Hier, in de somberheid van die eetzaal, waar hij zich verveelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011269.wav|van dergelijke plaatsen, tot wij aan de eentonige zandvlakte kwamen, die ik al in de verte had gezien; en toen zei Ham|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004681.wav|zeide WEZER: 'met oe hulp en die van een paôr knaôpen hier dicht bij, die niets beter verlangen, dan een goed handgeld te verdienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000686.wav|welke mij bewoog, mijn oogen, gedachten en wenschen op te heffen tot de verheven prinses, die het voorwerp van mijn vurigst verlangen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000071.wav|Maar hij meende, dat hij allereerst voor zijn eigen zaken moest zorgen. Het gaat hier om mijn heele toekomst, dacht hij. Hij trok gauw zijn andere kleeren aan, en liep zoo hard hij kon naar zijn professor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003059.wav|ik heb een rok waaraan van voren de knoopen ontbreken; mijn overhemd is versleten, mijn ellebogen steken door de mouwen, mijn laarzen zijn lek; sedert zes weken denk ik hier niet meer aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000796.wav|Hij oogde haar na tot zij uit het gezicht verdwenen was. Toen liep hij als zinneloos door den tuin. Ongetwijfeld lachte hij tusschenbeide en sprak luide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001374.wav|Ik zou hem dan niet beleedigd hebben door mijne ongehoorzaamheid, en hij zou zich zelven de beleediging bespaard hebben, die ik hem door mijne weigering in den raad toevoegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000120.wav|den reizigers hun laatste fooi afpersten, courantenjongens voor de laatste maal een' ochtendblad aanboden, en de paarden voor de laatste maal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001529.wav|De man, die wel wist, dat het dien nacht noch gedonderd, noch geregend had, was overtuigd dat de papegaai hem maar wat voorjokte, en leidde daaruit af|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004366.wav|Waar woont de Drost? vroeg Heynsz aan Reynszen: ik wenschte hem dadelijk te spreken. Waar hij woont kan ik u makkelijk beduien, antwoordde de waard: maar gij zult hem thans niet aan zijn huis vinden, vermits hij hier is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000651.wav|Slechts een dertigtal hunner was niet zoo laag, zich zoo aan den Spanjaard over te geven, en verzocht nogmaals binnen de stad gelaten te worden, hetgeen hun ook nu niet langer geweigerd werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006485.wav|en deze woorden kwamen haar nu zoo onbedacht, zoo dom en zoo plomp voor. Zij waren nu echter eenmaal gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008781.wav|en hun nog menig jaar toewenschen, even gelukkig als het verloopene en vele, vele vrienden, even hartelijk vereend als zij zelven|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002348.wav|De genegenheid, waaraan hij zich schijnbaar had ontrukt, in tegenspraak met zijn eer, zijn gevoel, zijn eigen hoogere belangen, beheerschte thans, nu zij niet langer geoorloofd was, al zijn gedachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001386.wav|en hoe pijnlijk zulke dingen ook voor het gevoel van mijnheer Spenlow mochten zijn en altijd waren, mijnheer Jorkins kende geen genade|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000327.wav|Maar dan was het weêr als een weg door een woestijn, verschroeid en armoedig, en in een windvlaag stuivende vol zand. Dagen reed Melena door|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010326.wav|knikte daarbij zoo meewarig, en legde in het geheel zoo'n duidelijk besef van zijn eigen deugd en wijsheid aan den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004496.wav|hij kan zijn gedachten niet opvoeren tot den Almachtige, van Wien alleen genade en vergeving te hopen is en voor Wien alleen berouw en bek earing baten kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000333.wav|De opgewekte nieuwsgierigheid van den leeraar deed hem dit voorstel van de goede vrouw aannemen, en JOHANNES WOUTER BLOMMESTEYN kwam voor den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003153.wav|Door het geluk, die wederga van het talent, laat zich ook de geschiedenis bedriegen. Alleen Juvenalis en Tacitus onderscheiden ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001088.wav|en gij, stroom van rozen en paarlen uit den mond der jongste dochter! hoe verkwiktet gij mij in mijne jeugd! Mijn grootmoeder kon de historie van Roodkapjen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003288.wav|vernedering en schande in een zinnebeeld van heerlijkheid, eer en onsterfelijk leven veranderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001299.wav|Waar wilt ghy dat ik toef, beneden in het dat, Dat vol van liezen staat of liever hier ter stede? Timon. Ter stede|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008264.wav|Deze bezigheid bestond daarin, dat hij uit een wormstekige kleerkast een voor een verscheidene oude kleeren nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001003.wav|niet zoo toegevend en niet zoo zonder eenige aanmatiging goed en waar geweest waart|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001268.wav|als ze alleen maar zijn vleugels geknipt had, zoodat hij niet weg kon vliegen. Maar een grooter ongeluk kon den ganzerik bijna niet overkomen, en hij schreeuwde en jammerde, zoo hard hij maar kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000058.wav|Verwacht niet van mij dat ik mee zal juicihen, wanneer er een geboortedag gevierd of eene mooie toespraak gehouden wordt, of iets dergelijks|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006396.wav|Toen gij mij eergisteravondaanspraakt,toenik uit de fabriek kwam, zei Lize, hem aanziende met dien smeekenden blik, die zijn beter ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006085.wav|Als gij dat geld nemen kunt, neem het dan, onder beding, dat gij terstond heengaat, en niet meer binnenkomt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003458.wav|Vervolgens was een groot deel der burgers van de Nieuwe Republiek, en daaronder van de rijkste en oudste geslachten, nog in volle beteekenis Roomsch-Katholiek gebleven, al was hun de openlijke oefening van hun eeredienst voorhands ontzegd|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000109.wav|Toen de bijzonderheden van dit gesprek door Elinor aan hare zuster werden medegedeeld, zooals spoedig gebeurde, was hunne uitwerking niet volkomen zooals de eerste zich die had voorgesteld|1724|neutral
+wavs/train_10587_9412_000262.wav|Er kwam een hevig opstootje, de menschen liepen te hoop, om de twee mannen in hun nood te hulp te komen, maar zij konden tegen de soldaten niets uitrichten|10587|neutral
+wavs/train_2450_3159_001121.wav|een beetje kinderachtig van mij ik wil zeggen dat er mogelijk wel wat te groote ingenomenheid uit spreekt met mijn eigen geschrijf, maar ik wensch mijn boekje op te dragen aan U.|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006321.wav|zij liet er zich erg op voorstaan in de groote wereld te verkeeren en daarin veel intieme vrienden te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000465.wav|Wij moeten vertrekken, antwoordde hij, en wij zouden reeds een paar uren onderweg zijn geweest, indien de stalknechts mij tijdig hadden gewekt, gelijk ik uitdrukkelijk verzocht had|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000027.wav|Hij zeide het niet ronduit, maar iets ontsnapte hem in den Regent. Hij kon die fijne figuur, met zijn strakke koolzwarte oogen, niet neêrzetten als mensch in het praktische leven, zooals hij steeds den ouden Pangéran had kunnen doen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_001273.wav|doch de waarheid is, dat de knaap, schoon hij zeer nieuwsgierig was, door den sluwen uitvorschenden blik van Fagin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005223.wav|diende hij zijne ziel langzaam het gift toe, dat deze eenmaal, zoo hij hoopte, voor altijd zwart zou maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000080.wav|zoo hij met dat alles wat meer doorzigt in het vrouwelijke hart gehad had, zou hij zeer duidelijk bespeurd hebben, dat VAN WIERINGEN voor hem juist geen geducht medeminnaar was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001464.wav|en, wat mij nog meer ergerde, was de onbeschaamde wijze, waarop men zich nog dorst verhoovaardigen en lofspraak vergen op een daad, die mijns oordeels een geeseling waardig geweest ware|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001017.wav|Maar haar afkeuring van zijn gedrag verblindde haar niet voor het ongepaste in het feit van Marianne's schrijven zelf; en in stilte betreurde zij de onvoorzichtigheid, die gewaagd had, zich dergelijke ongevraagde uitingen van teederheid te laten ontvallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001022.wav|in zijn geheugen kan knoopen. en waarnaar hij zich zou kunnen vormen. als. Als het model hem aanstond|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005967.wav|Ik heb dat honderden malen gezien. Het is niet eens eene gunst voor hen, hen vrij te laten. Maar Tom is zoo bedaard, vlijtig en godsdienstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001022.wav|aan de inwoners van Hampshire te vertoonen, schonk milde giften aan de liefdadige instellingen van het graafschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003428.wav|om aan tafel te gaan, hij tot het laatst wachtte en op de manier van een Pierrot, met zijn handen hoeksgewijze in de zakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000979.wav|Het schreide in weerwil van het sussen der over haar gebogen minne. Gaat het nog steeds niet beter|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001705.wav|van de beide geestigheden genoot de eerste, als nieuwer, en nog speling voor gissingen overlatend, zelfs zijn voorkeur; en sedert Edward's bezoek hadden zij nooit samen aan tafel gezeten, zonder dat hij een dronk wijdde aan haar liefsten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_005427.wav|In een ander vak zat een forsche man van omstreeks veertig jaren te eten van hetgeen zijn vrouw, die er even welvarend uitzag, hem in een mand had gebracht|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001810.wav|hun komst nu reeds te verwachten, naar de aangrenzende kleedkamer ging, en een der luiken opende, om zich van de waarheid te vergewissen. Zij zag dadelijk, dat haar ooren haar niet hadden bedrogen, toen zij het licht van twee rijtuiglantaarns bespeurde|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005006.wav|Dat zou ik wel gaarne, Mama, antwoordde Eva, omdat het dan veel gemakkelijker zou zijn haar op te passen, en ook omdat mijn bed beter is dan het hare|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004814.wav|Het bleef op deze wijze het lot van Montfoort om met den Duitscher te kampen, en voorspoedig kweet hij zich van de hem toevertrouwde taak. De beide lansen gleden over de kurassen heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005785.wav|en wie er geweest, waren, en wat de heeren Cheeryble hadden gezegd, en wat Nikolaas had gezegd, en wat de heeren Cheeryble hadden gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003365.wav|Als het u belieft, Mijnheer, dat is eene erge plek hier. Ik weet niet hoe wij er door zullen komen. Ik denk dat wij staken zullen moeten leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002329.wav|Zoo heb ik vernomen,' antwoordde Sylvius. 'Maar zoû hy wel, als wy, de belangen van Z. Hoogheid voorstaan?' vroeg Elizabeth|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001760.wav|Meer droomend dan wakend, half onbewust van wat hij deed, ging Willem het hek door. Hij wachtte nog, of iemand mee gezonden zou worden. Niets van dien aard. De majoor sloot het hek achter hem dicht en wenschte hem eene prettige wandeling|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002478.wav|naar Belloni te gaan, mevrouw Van der Staal en de meisjes te zien, verhaaltjes van haar te hooren over de salons van Rome|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001612.wav|en wanneer een der heeren hem vragen mocht, of hij een ambacht wilde leeren, dit met ja te beantwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000810.wav|Men schertst, men verbergt zich, de lucht straalt van een schitterenden glans: welk een gedaanteverwisseling brengt de liefde voort|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002093.wav|II. Er werd weder gebeld. Het was Paul, die nog meer dan de meisjes dien geur van wind en vocht medebracht, en die weêr naar buiten werd gestuurd, om beter zijn voeten af te vegen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_003153.wav|Ik heb u met mijne eigen ooen uwe kleeren uit hunne bergplaats tusschen die afgekapte boomen zien vandaan halen en u in de rivier zien baden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001528.wav|op denzelfden voet ben als te voren. Dat ik geene reden hoegenaamd tot beklag over haar verklaar te hebben. Dat ik altijd de sterkste genegenheid voor haar gehad heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000615.wav|Als om te ontkomen aan mijn blik, die wel evenveel verwondering als spot zal hebben uitgedrukt, ging ze op eens aan de piano zitten en speelde uit haar hoofd eenige maten van Chopin's|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000886.wav|De dief, die zoodra hij de buren zag binnenkomen, de oogen had gesloten, en zich als blind hield, riep nu op zijne beurt: Ik zweer u mijne vrienden, bij onzen grooten Profeet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000658.wav|Goed! rij dan weg; doch tracht u morgen te zeven ure weder hier ter plaatse te bevinden; dan zal er nog meer voor u te verdienen vallen. Voort hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010468.wav|Terwijl hij dit weder wil doen, kijkt hij toevallig naar de mouw van zijne jas. Deze trekt zijne aandacht. Hij blijft er ontsteld naar staren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010123.wav|waarop hij van hen sprak, zijne ongeveinsde hartelijkheid voor hen, het dankbare vertrouwen, hetwelk ik wist, dat hij mijne lieve Ada|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003781.wav|Verschoon mij,' zeide deze: 'ik ben zoo even wat van u afgeraakt; echter niet zoo ver, of ik ben ooggetuige geweest van uwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001166.wav|Aylva gaf weldra blijk, dat hij de oefeningen zijner jeugd onderhouden, althans niet verleerd had, daar hij de schijf nooit miste. Tot zijn bevreemding zag hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007046.wav|en zeide, dat zij geen duimbreed zou wijken voor een stumperigen burger. Zelfs nu nog|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000800.wav|mat knakte zijn hoofd hem op de borst, vielen zijne armen slap. Zij zag zijne beweging: haar eerste gevoel was spijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002869.wav|en hij zat te luisteren; en als ik ophield, sprak hij dikwijls over mijne arme moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003385.wav|eens voor al, procureur Lightwood, dat de hand van Jesse Hexam, gewoonlijk Gaffer genoemd, de daad gedaan heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000941.wav|dat, zoo de Prins tot Kapitein-Generaal bevorderd werd, de kompagnie van Buat, die ter betaling der Staten van dat Gewest stond, tot een lijfgarde van Zijn Hoogheid zoû gebruikt worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000940.wav|Natuurlijk moest nu eene andere groep volgen. Er werden motieven gevraagd en Botwater, die zich ook verdienstelijk wilde maken, gaf aan den moord van Kain op Abel, wat in eene badplaats voor dames intusschen niet de meest geschikte stof was|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003328.wav|Nu moeten zij er aan, zeide zij, terwijl zij zich voor den spiegel plaatste en haren overvloed van zwarte, glanzige krullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001753.wav|Zij behoort tot zijn werkplaats. De wijsbegeerte is het microscoop der gedachte. Alles wil er voor vluchten, maar niets ontsnapt er|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000561.wav|Kom, toon, dat ge meer kunt dan uw Keizer bespotten, klonk het barsch. Tell ging op de andere schuit over, greep het roer, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001732.wav|als hij u of geheel niet, of in een zoo ongestelden staat aantrof,' - ' n ik hoop, fluisterde zij hem in dat gij maar altlijd voor zulk eene pijn in het hoofd moogt bewaard blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000594.wav|en beval zijn' gouverneur, een' zwarte, hem derwaarts te vergezellen en goed zorg te dragen, dat hem niets kwaads overkwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000322.wav|In allen gevalle, zeide ik, niet zonder eenige verontwaardiging: zou het geen wonder zijn, indien Mejuffrouw de gevolgen van dien noodlottigen avond nog ondervond. Zoo, vriend Huyck, zeide Lodewijk, als zag hij mij eerst nu|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000387.wav|Maar dat is onrechtvaardig en verraderlijk! riep Heer Nicolaas van Putten, terwijl hij zijn zwaard trok en zich voor Bertha plaatste. Nooit zal ik gedoogen, dat zulk eene lage daad geschiedt|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_000552.wav|Tweede tafereel. Hm. scabreus! Nu ja, maar niet voor Wouter, die in z'n onnoozelheid geen gewicht hechtte aan al de zonderling opgesierde juffrouwen op de plaat|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_001742.wav|De koning van Balsora ontving hem bij den ingang van zijn paleis met de meeste onderscheiding, en vroeg dadelijk naar het doel zijner zending. Haroun-Al-Raschid, sprak Giafar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001345.wav|toen wij een taartjesbakker voorbijkwamen, zoodanig op van smart en woede, dat ik hem met angst geheel purperkleurig zag worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003108.wav|gaf onnaspeurbare bedenking Herakles in nader te treden en te heffen den dierbaren knots, dien hij gaarne de knoesten omgreep|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002350.wav|in den lauwerglans van zijne kroning op het Kapitool, in den kloosterweemoed van zijn cel op|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000305.wav|Ik ben natuurlijk bekend met den inhoud van deze brieven. Mijn cliënte zal zeker doen, hetgeen ik haar aanraad. Ik zal haar adviseeren haar toekomstigen echtgenoot alles te vertellen en op zijn edelmoedigheid te vertrouwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000017.wav|had rust noodig en wilde niets liever dan den dood van haar kind vergeten, die haar op de hersenen drukte|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002060.wav|Maar dit alles, herdacht toen zij hersteld was, scheen weerzinwekkend en afgrijselijk. Haar hoogste geluk in den waanzin was, van uit haar gezonde levens-sfeer gezien, een verschrikkelijk bedrog en gruwelijk lijden|1666|neutral
+wavs/train_1724_3168_000208.wav|Den geheelen dag dwaalden zij door Arnhems omstreken rond en te zamen aten zij bij een oude vriendin van haar moeder, een weduwe, die Wandelheem haatte. Bertha had haar verwittigd dat zij met een harer neven komen zou|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001180.wav|De heer VAN DUIN ging hoofdschuddend voort zijne courant te lezen. 'U beide!' had zij gezegd. Zij stelde hem dus volkomen op dezelfde lijn met haren broeder|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_009185.wav|bedoel je dat? Je slaat den laatsten tijd zulk een toon tegen mij aan, dat ik mij laat hangen, als ik het nog langer verdraag|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002869.wav|Met haar, met haar alleen kan ik gelukkig leven; Wat is haar blyde deugd verstandig naauwgezet! Zy kan de kleinste fout zich zelf ter noods vergeven; Zy kent, eerbiedigt, zy betracht des Hoogstens|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_005532.wav|patricische orde van proctors, werden met zooveel inschikkelijkheid behandeld, dat ik altijd zoo goed als mijn eigen meester was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003764.wav|maar nu hij haar zelf op zulke wijze heeft uitgelokt, zal niets of niemand mij meer konnen bewegen haar terug te nemen.' Daarbij bleef het ook werkelijk, hoewel oom Dirk met vader Hogenhoeck de handen ineenlegden, om de zaak nog te middelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000191.wav|Zoo vond hem Emilie in wanhoop. Hij sprak van zijn moeder, toen wilde hij verder zeggen: hij meende, dat zij wachtte op iets van openbaring|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005665.wav|Graaf Smorltork, mijnheer Pickwick. Pickwick begroette den graaf met al den aan zulk een groot man verschuldigden eerbied|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004186.wav|Laat zij het bankbiljet gaan wisselen. Laat zij een courant gaan halen, en wat druiven, en een flesch wijn, zooals ik verleden week had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000886.wav|Engeland deed hem door Hudson Lowe bewaken, en Frankrijk hem door Montchenu bespieden. Het kruisen zijner armen wekte de bekommering der tronen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2211_000037.wav|Vergeet mijn tranen, vergeet mijn smeeken en alles, wat ik gedaan heb! Ik begrijp u niet, zei de Dood. Wilt ge uw kind terug hebben, of moet ik daarmee naar die plaats gaan, welke gij niet kent|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_001363.wav|Onwillekeurig zag hij in den spiegel en zijn gelaat, in het glas flauw verlicht door het nachtlichtje, staarde hem doodsbleek toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001857.wav|In de kerker van het Louvre heb ik met de arme Philippa gezucht en geweend. Aldus heb ik hun pijnen verzacht, en de afstand die hen scheidt ogenblikkelijk verkort|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000060.wav|Ik heb je niet uitgehuwd met de bedoeling, je ongelukkig te maken, maar ik dacht je integendeel daardoor al het geluk te bezorgen, dat je verdient|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001439.wav|Het is daarom, mijne edelmoedige dame, dat wij ons ten hoogste aan u verpligt zouden rekenen, indien gij goed kondet vinden ons op de bruiloft met uwe hooggeachte tegenwoordigheid te vereeren|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000020.wav|toen men ieder ding bij zijn waren naam noemde en men juffer genoemd werd, als men juffer was; en dat bleven zij allebei|496|neutral
+wavs/train_1666_1841_003843.wav|En eensklaps versmolt hare vrees in een onmetelijke rust. Nu, als het zoo was, dan was het goed. En zij begon te lachen, met onhoorbare, zenuwachtige lachjes, terwijl de dofheid op haar neêrdrukte, als met zware|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_001760.wav|Ja, mijn zoon dient ongelukkig, maar ik zou niet willen, dat hij gelukkig diende op z'n van den Broeks! Ik zou je danken|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001034.wav|Het vulde wel, met zijne kleine zorgjes voor nu, en met de gedachten aan zijne toekomst, een deel van haar leven. Zij had zelfs uitbedacht een geheele theorie van opvoeding. Maar het vulde niet haar leven geheel|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_003471.wav|want zij vonden in hem altijd een' oprechten, deelnemenden, getrouwen vriend en een' somtijds voortreffelijken raadsman. De zorg voor zijn huishouden en voor zijn gezin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002193.wav|en toen hij onder het zoeken toevallig over den lessenaar heen zag, ontwaarde hij het bleeke, verschrikte gelaat van Olivier|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001286.wav|Zoo peinzend over zijn weldoener moest hij wel tot nadenken komen over zich zelven. Het was nu niet meer de woeste radeloosheid van den vorigen avond, het was dieper en|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011798.wav|Deze liet den Bengalees niet met rust, voor hij zijn belofte, Amelia en zijn vader een tehuis te bezorgen, ten uitvoer had gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001838.wav|dat ik nooit genoegelijker dagen heb doorgebragt, dan den laatsten keer, dat ik op het lot van uiden geweest ben et was uw bijzijn, dat mij het verblijf daar zoo a ngenaam maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003502.wav|Kinderen! riep eene stem, die allen deed schrikken. Het was Oom Tom, die binnen was gekomen, en bij de deur naar het gesprek stond te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007469.wav|Hij was omtrent drie en twintig jaren oud, en n hoewel mager, echter rijzig en welgemaakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000096.wav|Dat is dus weer in orde, hernam de ridder. Ik geloof, dat de regen eindelijk opgehouden is. Laten we vertrekken. Heer Otto zal wel ongerust over u zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000473.wav|van welke neêr stroomden, niet in maanklaarte maar in zonneglans, de roode stralen van bloed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000244.wav|Door dit voorstel verrast, bleef ik een oogenblik besluiteloos staan, zonder mezelf rekenschap te geven van hetgeen ik hoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004197.wav|Wei, lieve Biddy, wat ben jemooiopgeknapt! Ja, lieve Pip. En Jo, wat ben je ook mooi opgeknapt! Ja lieve Pip, oude jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001515.wav|Ook liet de geest mij den tijd niet om te antwoorden, maar zijn' arm om mijne lendenen slaande, droeg hij mij de kamer en het huis uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002202.wav|Ook in zijn houding en manieren is hij even bedaard en deftig als in zijn kleeding; hij spreekt weinig; doch dan is het ook doorgaans 'met elken regel een sententie|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001985.wav|tot het wiegelend bleef op de golven liggen, af wachtend den Held, die waadde de wateren door om het, verheugd in zijn hart, te bereiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005333.wav|Toen Tom zweeg, vatte St. Clare hem nogmaals bij de hand, maar zeide niets. Hij sloot zijne oogen, maar bleef die hand vasthouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000171.wav|Eilieve, wat noemt ge eene misdaad. Alles is immers maar betrekkelijk. Gij zult toch zeker wel in den loop van uw veeljarig krijgsmansleven uw man hebben neêrgelegd, of anderen daartoe het bevel hebben gegeven|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000751.wav|lieve? En ik meende. Met een wenk, dat hij zwijgen zou, ging Aleid hem in de huiskamer voor. Daar verhaalde zij van de oplossing, welke freule Clara zooeven had bedacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002042.wav|en prediken er de Opstanding en het Leven. De koude eeuwenheugende gralsteenen worden warm|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004999.wav|Laat ik haar alleen bereiken — dat al veel moeielijker is — en ik zal mijn best doen; maar ik kan voor niets instaan. De tijd vliegt; het is haast één uur|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000361.wav|rnestine van arsden had in den vorigen zomer met ettemie altijd eenige weken op oornwijck doorgebracht, en daardoor overlang kennis gemaakt met atoo aan wie zij nu en dan schreef|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001182.wav|In allen gevalle hebt gy van hem kunnen hooren, dat het een beest is vol van goede hoedanigheden, en ik u dus geen kwaad cadeau gedaan heb|2450|neutral
+wavs/train_1775_1747_000042.wav|Ik moet hem evenwel het recht doen van te verklaren, dat hijzelf zoo min het een als het ander met de aanraking zijner burgemeesterlijke lippen|1775|neutral
+wavs/train_2450_8569_002361.wav|Ik heb het ten minste gepoogd. Want ik heb je immers gesproken, over mijn kunst, over mijn liefde, over mijn leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000955.wav|Met zijn vleugelen overschaduwt hij haar lichaam, en eensklaps is alle pijn en angst geweken. Een wonderzalig gevoel van rust en vrede doorstroomt haar geheele zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000627.wav|zooals hij nog nimmer ontwaard had. De liefde had hem op éénmaal van zijn' afkeer van de vrouwen genezen; hij kon zijne oogen niet afhouden van zijne schoone gezellin, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001482.wav|en indien men des doods schuldig is, omdat iemand, dien men te gast heeft genoodigd, aan eene vischgraat stikt, zoo ben ik de man, die sterven moet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005963.wav|Moeilijkheden! riep Jos uit. Wie heeft je dien laster verteld? Al mijn geld is zoo voordeelig mogelijk uitgezet. Mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011027.wav|dat zich al stiller en stiller uitspreidt, tot waar een rand van geboomte tegen de lucht afsteekt; niet alleen is het een stille avond in tuinen en bosschen en op de rivier|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003793.wav|Terwijl h daar stond en zijn vurig gezicht met eene teug water poogde te blusschen, was de vergelijking tusschen den|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001239.wav|Maar, plots, in zijn duizelend geestesduister, werd helder als een flits der wrake, zijn eenige verstandelijkheid nog|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001502.wav|en men hoorde de eigenares der zwarte oogen duidelijk zeggen, dat zij dien lieven mijnheer Pickwick wel een kus zou willen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000609.wav|als gij zijt, bij voorbeeld. maar toch. maar toch.' BLOMMESTEYN. Wat meent gij met dat maar toch, Juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000335.wav|Regt zoo, regt zoo,' voegde zich hier op VAN VLIET tusschen beide. 'Ja LIJNSLAGER! zoo is mijne vrouw altijd. Alles met mate, mogt hare spreuk wel zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004944.wav|tot hij moede was, om zich dan neder te leggen in het lange gras, of bij het rijpende koren, of in de schaduw van een boom, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000548.wav|Ik geloof het Grace. Ik weet het wel. Wie kan jou in het gelaat ziem, wie jou stem hoomea en het niet weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005042.wav|Ik heb gehoord, dat men van zulk eene wet sprak, maar ik dacht niet, dat eene christelijke wetgeving ze zou aannemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000890.wav|waar zij elkander zagen, en dat coquet was, als het boudoir van een jong meisje, gecapitonneerd als een|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000409.wav|olstrekt zeker te zeggen, het is onwaar, kan ik niet, maar het is hoogst onwaarschijnlijk; voor heel weinige percenten zou ik zijn schip, ja zelfs zijn persoon willen assureren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002102.wav|ie het zou wat voor een ouden entmeester, die hier, vijftig jaren op het lot van den ertog geweest is, te zeggen zijn, dat hij niet weten zou, dat dit een echte omeinsche riomfboog was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000961.wav|Over het geheel, Augustine, denk ik inderdaad dat gij talenten genoeg hebt voor een volksredenaar, zeide Alfred lachende. Wees voor ons maar niet bang|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000788.wav|zeide Sissy, verbleekende. Ja, het is schrikkeliik, te denken dat hij vermoord zou zijn. Sissy huiverde en werd nog bleeker|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002624.wav|Het is niet aan mij om te beoordeelen, of die positie houdbaar is. Mevrouw is van dengenen, die zoo wat tusschen alles doorzeilen, en op haar tijd van alles meedoen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004261.wav|mijne ouders zou omhelzen, mijn vader, mijne moeder, mijne broers en mijne zusters, had ik grooten lust om de stad eens te zien die wij doorreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005493.wav|Jongen zijn een grooten last voor de meiden, en men zou denken dat ze blij moesten zijn, als zij er af raakten; maar dat zijn ze toch niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005554.wav|zeide de dokter eindelijk. Ja, arme vrouw! zeide de baker terwijl zij de kurk van het groene fleschje opraapte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000087.wav|dan de laatste biedt en daardoor het schip in zijne bewegingen steunt. Hier komt bij, dat die tegenstand in eene bepaalde richting werkt|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000786.wav|Eenzame jaren hadden zich voortgesleept. Beiden hadden zij wel hun leven in moeten zien als éen groote fout. Constance's ijdelheid wrokte daarbij nog tegen het duistere leven, dat zij leidden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_000217.wav|van het volk, dat soms was vergaderd rondom den kanse, en een monnik er in, die het kruisbeeld uitstrekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005044.wav|braceletten, dat zij niet onmiddellijk antwoordde. Eindelijk, door de stilte opmerkzaam geworden, sloeg zij de armen over elkaar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003137.wav|maar ik vlei my toch nog al, dat ik, voor myne jeugd verdwenen is, wyzer zal worden: nu ben ik zo ver niet, en ik zou my tot veinzery moeten verlagen, indien ik zeide: dat ik reeds werkelyk bezig was om die neiging in te krimpen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_005067.wav|met opgestroopte mouwen en zijne pruik in den nek, de vergenoegdste man in de wereld, en liet zonder ophouden zijn vroolijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001409.wav|De liefde van het volk voor Othomar, zijne onbetwistbare populariteit, zoodat het volk den keizer van alles vrijsprak, de schuld wierp, in het vage|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000743.wav|Wat is dat? vroeg Moeder Wat doet gij hier? Met u voor Vader bidden, Moeder! Is de heks weg? was Walters antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000515.wav|Eén keer echter heeft Geszler gezien, dat men dichter bij den wal is dan een oogenblik te voren, en. hij meende die plek te herkennen, die plek vol ruwe rotsbrokken in het water|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002182.wav|Och;' zei hij, 'als er toch een nieuwe komt en ik ben het niet, dan liever hem dan een ander. Hij is een goed en rechtvaardig chef.' Dat vond ingang|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000076.wav|Lobau vereenigde driehonderd man. Men barricadeerde den ingang van het dorp; maar bij het eerste schot van het Pruisisch schroot vluchtte alles weder, en Lobau|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000617.wav|Zij wenschte alleen, dat deze minder openlijk werd aan den dag gelegd, en een paar malen waagde zij het werkelijk, Marianne de gewenschtheid van eenige zelfbeheersching onder het oog te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_003696.wav|de voorwerpen van juffrouw Nickleby's bijzondere zorg waren geweest. De ratten en muizen waren al lang doodgehongerd of naar betere kwartieren verhuisd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001160.wav|Ik wensch alleen maar, Cassy, zeide Legree, dat gij u ordelijk gedraagt. Gij moogt wel spreken van ordelijk gedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004736.wav|Dat is lady Belinda, die daar bij haar middel ophangt, veel te dicht bij het gas voor eene wassen pop, met die teenen naar binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001711.wav|Zij ijsde van de gedachte, en bleef angstig zitten luisteren. Hoor! Een voetstap op de trap|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000101.wav|naar al hetwelk zij met open mond zat te luisteren, zonder er heel veel anders van te begrijpen of te onthouden, dan dat rechters gemeene ploerten zijn en niet weten hoe t hoort|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000932.wav|Onder die veranda zag ik twee personen: eene nog jeugdige dame met een edel, eenigszins droevig voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004864.wav|Hoeveel weken zijn er in het jaar, Mevrouw? Twee en vijftig. Wel, zijn er zooveel? En vier dollars in elke week. Hoeveel zou dat wel wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005347.wav|Hij had op zijn minst tien jaar noodig om de rekeningen uit zijn studententijd, die hij bij zijn vaders leven gemaakt had, te betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004359.wav|en zijn tijd was er zoozeer door in beslag genomen, dat hij aan alle hem gestelde eischen niet kon voldoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000294.wav|die nacht en dag by de hand is hoe beter, want de kamerszynduf en de portier is maar bluf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001303.wav|wat mij zelve ongeloofelijk voorkomt f Gij wilt dan niet by hem komen, mynheer? zeide zij, eensklaps opstaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008515.wav|Als ik wat minder van een wandelende brandewijnflesch had, zou ik vanmorgen niet zoo duizelig zijn, hernam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000780.wav|Mijn leven, mijn alles, gij zult uwe gezondheid zeer spoedig geheel terug hebben; want ik zal onmiddelijk doen wat gij mij beveelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001588.wav|Ik wil tot mijne laatste oogenblikken onze stedelijke belangen behartigen. Maar de stad overgeven, neen, dàt nooit, dàt nooit|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000230.wav|Wij vonden echter, dat dit gedeelte van de heide doorkruist werd door weeke strooken gronds en ofschoon wij dikwijls het spoor bijster waren, slaagden wij er telkens weder in het terug te vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001224.wav|adat hij den rins onder het oog gebragt had, dat het nu eerstdaags vijf en dertig jaren stond te worden, dat hij lid van den aad van msterdam geweest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005961.wav|naast hem zijn echtgenoote, een bejaarde, gezette vrouw, blakend van gezondheid, wie men het aan kon zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000071.wav|Johnny, welk een schat is dat kind voor je! hernam de vader, en hoe dankbaar behoor je er voor te wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001870.wav|natuurlijk wilde VAN DE WALL dien openen en met den inhoud in kennis komen. 'Moet ik daar soms op staan wachten?' klonk de stem van zijne vrouw. 'Maar lieve kind.' 'Je kunt dat ding immers straks wel lezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002965.wav|Ik haast mij, Heer, ik haast mij, Heer, want, waarlijk, de Leeuw wordt weêr levend! En hij rende op een draf naar de poorten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004495.wav|dat het door de voile kamett een weg voor hem scheen te ploegen, toen hij tot achter de verst afstaande stoelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001028.wav|Het behoeft niet gezegd te worden, dat de jonker VAN BEEM geen oogenblik twijfelde of LOUISE dacht aan niemand dan aan hem. Zijn voortdurend mijmeren had haar dan eindelijk getroffen; hij gevoelde dat hij veld won|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000552.wav|bijna ook weêr verlaten, nu de spoorwegen zijn gemaakt, die wenthe met de hoofdplaatsen van ons vaderland en met uitschland in verbinding hebben gebragt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000668.wav|Eline had het op de lippen hem te zeggen, dat Vincent verhaald had, hoe hij, St. Clare, eveneens goed zieken kon oppassen, maar zij bedacht zich: het was wellicht niet goed hem te laten blijken, dat Vincent reeds zooveel over hem gesproken had, op dien eersten avond|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_001428.wav|Bertie vond het dien dag eene groote weelde thuis te blijven, zittende bij den haard, dien hij hoog deed opvlammen met blok op blok. Frank had heerlijken witten port|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001839.wav|Ik. Vlei my niet! Ik ben geen vrouw voor zo een man. Zie, als ik nu eens getrouwt was, zou ik myn man zo liefhebben, geloof ik, dat ik, buiten hem te kwellen, en te liefkozen, niet zou kunnen leven; en op beide zou zo een deftig man weinig gestelt zyn|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005934.wav|en een niet te verbergen vreugde en levendigheid straalden van haar gelaat. Waarom ik op reis ben? vroeg hij en zag haar vlak in de oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003818.wav|gedeeltelijk door zijn eigen, stil en onderworpen gedrag, had Tom in zekere mate zelfs het vertrouwen van zulk een man als Haley gewonnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001326.wav|en bora!' antwoordde deze op geheimzinnigen toon. 'Ja, maar nu weet ik nog niets, zeg me.' 'Stilte!' gebood de zwarte met een duidelijk gebaar|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000283.wav|Hendschel zelden had hij gehouden en den Baedeker na gebruik terug gevraagd. Die kon meer te pas komen. Met den referendaris had hij dien dag een kort onderhoud dat zeer bevredigend afliep|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001072.wav|Gister had ik een fraaijen dag. Uitgeweest; naar de Comedie geweest; ik onder de bescherming van den beleefden Heer R. Zyn vriend G. nam Letje voor zyne rekening; en Lotje nam ik meê, die vulde ook nog eens een plaatsje|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_004786.wav|en huiverde en rilde sterk, niet zooals men van. kou doet, maar met een soort van stuiptrekkingen, die zijn heele lichaam deden schokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001405.wav|Ik heb u iets te zeggen. Ook ik, zei Fauchelevent met een stoutmoedigheid, die hem inwendig deed beven, heb iets aan de hoogeerwaardige moeder te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003254.wav|zei een van de vreemden. Dat begrijp ik wel, zei de boer. Maar ik vind toch, dat jelui mij belasting betalen moet voor het erts, dat je uitgraaft, omdat het door mij komt, dat er hier mijnwerk kan worden gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000452.wav|Het kind, dat zooveel voor hem gedaan had en daarvoor zoo armzalig beloond was, was echter geen oogenblik uit zijn gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001368.wav|Dien avond ging hij over den Londensche brug naar Southwark. Toen hij eene dwarsstraat insloeg, zag hij eene vrouw aankomen, met een mandje aan haararm|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003256.wav|Doch aan gene was hij tot nog toe alles, aan den laatsten niets verschuldigd geweest. Wien moest, wien mocht hij bijstand bieden, nu zij elkanderen als woedende tijgers|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002570.wav|Bij de onwaarschijnlijkheid dat zulk een geval zich zou voordoen, vond ik de conditie voor haar niet te hard; maar ik belastte Overberg er mee, haar daarvan officieel kennis te geven. Zij zou dat bericht dan vinden als zij naar de Werve terugkeerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002700.wav|eenigerwijs bestemd en gedoemd is tot een soort van noodlottige dompeling in misdaden, welke hem van eerlijkheid en geweten berooft|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000270.wav|en binnen weinige oogenblikken was het een smullen van het warongkostje, waarin het tweetal wedijverde. Intusschen had, terwijl men alle drie op een mat zat|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002462.wav|En zij wendde zich dadelijk af, vreezende, dat hij vermoeden zou, waarom. Daarbij gevoelde zij zich zeer verlegen, zoodra haar blik den zijne ontmoette, ofschoon niet het minste verwijt|1666|neutral
+wavs/train_2450_4910_001214.wav|Tot op dit uur had het Jeruzalemsgesticht daarvan echter nog niets gekocht. Kortom, de firma Tetterby en Co. had gmoeg haar best gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003966.wav|Als vrijgeboren man en Ridder, zeide hij, verzoek ik, Deodaat van Verona, dat deze uitdagingsbrief ten aanhoore van een iegelijk worde gelezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002821.wav|in de diepste stilte, en deze stilte was de oorzaak, dat Swiveller, op de meeste avonden, dat Sampson en Sally|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003823.wav|Dankbaarheid onder zekere gefortuneerde lieden is iets, dat men nauwelijks natuurlijk kan noemen, of waaraan men ternauwernood denkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002406.wav|Ik dacht, Sampje, hervatte de oude man, en keek daarbij zijn zoon, over zijn pijp heen, zeer ernstig aan, als om dezen te verzekeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001227.wav|Een paard, dat twintig uren in een dag aflegt. Drommels! hernam de Vlaming, twintig uren. Ja. Voor een cabriolet? Ja|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001949.wav|dacht aan den billijken toorn van zijn oom; aan zijne helleveegachtige tante durfde hij in waarheid haast niet denken en de afstand, die hem van zijne bestemming scheidde, was omgekeerd evenredig met de opgeruimdheid van zijn gelaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004766.wav|Dus u zou mij als een lafaard aan de kaak stellen en onzen naam onteeren, ter wille van het geld van juffrouw Swartz, viel George hem in de rede|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001148.wav|Help! schreeuwde de knaap met eene stem, die door de lucht dreunde. Hier is hij.' Slaat de deur in|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000945.wav|Hij vertelde haar echter, hoe hij van haar moeder kwam. 'Van mijne moeder,' zeide zij, half lagchende, half verwonderd, 'van mijne moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004119.wav|dat zij haar verstand gebruikte. Ik hoop, dat ge u niet zult vervelen. Dat hoop ik ook, zei Anna|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000829.wav|Onder den blik van mevrouw moest ik den draad verloren hebben, daarvan gevoelde ik my overtuigd; en toch wist ik met waar ik hem had laten vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000402.wav|Hij voelde zich klein, treurig als een kind. En hij ging terug naar zijn atelier, stak een enkele lamp aan, gooide zich op een breeden divan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001676.wav|begint langzaam de som te tellen waarom zy hem verzocht heeft. Zij volgt die beweging zyner handen enblyfthem op net verheven voorbeeld wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001010.wav|Als hij zich maar niet vergist! Ge hebt hem dus in de kerk gevonden? Heeft hij mijn brief gelezen? Wat heeft hij u gezegd? Ho! ho! ho! riep de dochter, wat draaft ge door, man|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012029.wav|alle rangen en standen. Zijn zalen schitterden van licht en pracht; waren luisterrijk versierd met vergulde lijsten|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000874.wav|ook Babette stak Rudy onbeschroomd de hand toe, en hij drukte haar hand en keek haar met een onafgewenden blik aan, zoodat zij daardoor hevig|2506|neutral
+wavs/train_2450_3478_000699.wav|ging met mij in den tuin, klauterde over den muur, die aan de Mortimer-Street grenst, en riep terstond een rijtuig aan, waarin ik hem hoorde wegrijden|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000232.wav|Sir John had zich wel eens iets laten ontvallen over door hem ondervonden grieven en teleurstellingen, welke haar vermoeden dat hij ongelukkig was, bevestigden, en zij beschouwde hem met eerbied en medelijden|2506|neutral
+wavs/train_2450_8749_001722.wav|Ik begrijp hem zonder dat hij spreekt, en wij geven ons aan de Voorzienigheid over. Zoo behoort men te handelen jegens iemand van een verheven geest|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000604.wav|de verloren zoon niet, gij geeft alleen toe aan eene opwelling van sensiblerie, die voldoening eischt, zooals gij altijd toegegeven hebt aan uwe lusten en hartstochten, ze mochten kosten wat het wilde|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002096.wav|Geef my nog een teeken dat gy naar my luistert. Weder maakt zy eene beweging met haar hoofd. Ik bemin u, bemin u, bemin u.|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004971.wav|Zooals Uwe Achtbaarheid verkiest,' hernam Bartels; maar zijn betrokken gelaat en zijne doffe stem bewezen, dat hij gansch niet op zijn gemak was bij die toezegging. Schout Gerrit was de man niet, om zulke symptomen achteloos te overzien|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001361.wav|Magloire heeft het geheele behangsel afgescheurd. Daar bevond zich iets onder. Mijn salon, waarin geen meubelen zijn, en waarvan wij ons bedienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001690.wav|hij heest zelfs eene dochter van zestien jaren, maar als ik dan moet en zal trouwen, zoo als mijn vader niet mijne lieve moeder begeert|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002362.wav|en na met dankbaarheid nog eens het oog gewend te hebben naar Geneve, liet hij zich door een' knecht van den schipper, die zijne reisbagaadje droeg, naar Lausanne brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003387.wav|en daartoe had de dwerg ook besloten. Toen de avond begon te vallen, gaf hij Tom bevel om de kachel goed aan te stoken|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000371.wav|Nieuwsgierigheid is een der noodwendigste raderen in een Kind om het werkzaam te houden. De domste Volken bewyzen dit zeer duidelyk. Zy zyn niet nieuwsgierig; en vorderen des niet verder dan zy zyn|5809|neutral
+wavs/train_2450_7371_004762.wav|Ik vind, zei Georgiana, tdat mijnheer Lammie net doet of hij nog met u geëngageerd is: ten minste dat dunkt mij zoo|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001023.wav|Maar dat kan immers nog geschieden; wacht daarmede dan een jaar, misschien zijn in dien tijd de zaken hier weer in orde. Ingeval je hier zonder geldmiddelen waart aangekomen, zou je immers ook niet op den eersten dag rijk geweest zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000090.wav|Ik ook niet — begon Meta, maar zweeg, omdat het haar inviel, dat zij wel verscheiden dingen noodig had, maar ze niet kon krijgen. Wat doe jij aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_007166.wav|Het duurde niet lang, of Emmy had een visiteboek, reed geregeld in een rijtuig en bezocht lady Bludyer|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001283.wav|Geen onzin, Constance. Wil je hebben, dat ik er berouw van krijg, dat we mama toe hebben gegeven in haar verlangen je hier weêr te zien, bij haar, en in ons midden. - Neen, Bertha|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001144.wav|Dat is een frisch kind, zeide een man die met de handen in de zakken voor haar bleef staan. Hoe oud is hij? Tien en een halve maand, antwoordde de moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006392.wav|Ik ben niet voor het sparen van negers. Opgebruiken en anderen koopen is mijne manier; dat geeft minder last|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000763.wav|het haar van zijn nek en zijn schouders stond overeind en met een woest gegrom sprong hij recht omhoog in het verblindende daglicht, terwijl de sneeuw als een schitterende wolk om hem heen stoof|5809|neutral
+wavs/train_2450_5459_000157.wav|zeide de heer Losberne met een glimlach. Juist, antwoordde Blathers. Is dat alles? Alles, zeide dè dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003542.wav|een stoompacket van twaalfhonderd gemeten tonnen, die bestemd was voor Halifax en Boston|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001713.wav|Er zal wel een vriend komen, om ons te helpen, moeder! roept Kit. Ik ben er zeker van. Zoo niet nu, dan toch eerlang|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001709.wav|en hij werd zoo rood als zijn geel gelaat maar eenigszins toeliet. Ik kan je zulke mooie geschenken niet geven, Joseph, vervolgde zijn zuster|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001861.wav|Myn Heer Blankaart, geluk met deeze verbintenis! dat wy beide nog lang getuigen zyn van dat heil, dat myn Vaderlyk hart van den Almagtigen God afsmeekt.' Hy kon niets meer zeggen, maar boog tegen het gehele gezelschap, en er vielen tranen langs zyne wangen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_003723.wav|Neen! liever al het andere! Slechts leven! Ik bemin hem immers en hij bemint mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005240.wav|Hier verzocht men hem echter tegen den middag terug te komen, daar het verhoor niet voor dien tijd zoude kunnen plaats hebben, uithoofde van de hooge plechtigheid, waarbij de Schepenen moesten tegenwoordig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006824.wav|Wie weet, of hij zoo niet tot fortuin komt, en dan ook u tot fortuin helpt. Gij moet weten, zeide Swiveller|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003989.wav|Uwe vraag, JOAN! lokt een gesprek uit, dat wij toch vroeg of laat moesten hebben. Neen! gij zijt mijn zoon niet: noch die mijner zalige vrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000428.wav|Waar kom je vandaan? vroeg zijn moeder. Uit de maagdelijke bosschen, zei hij, waar de waterslang in het natte gras ligt en de menschen overbodig schijnen te zijn! Wat heeft je vandaar weggejaagd|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001886.wav|d'esprit sont bêtes!' men behoeft waarlijk geen kamerdienaar te zijn, om in het huislijk leven een groot man. in de kaart te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000930.wav|De koele nachtlucht zal hem wel goed gedaan en nuchteren gemaakt hebben; stoot hem eens aan! Anderen spraken er weder anders over; ieder had wat te zeggen, maar niemand wist het regte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000195.wav|En hij gaf zijn moeder zulk een duchtigen kus, dat zij bijna achterover gevallen was. Het was een verschrikkelijk wilde jongen. Nu kwam de zuidenwind met een tulband en een|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003592.wav|wat Mevrouw Zaliger wel van zulk een geval gezegd zoude hebben, hoorde men zulk een geweld aan de voorpoort, dat allen naar buiten stoven. Dit rumoer had eene zeer natuurlijke reden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000483.wav|Obenreizer nam de pen en teekende zwflgend den afstand van zyn gezag over zgn nichtje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000721.wav|In een omzien was hij nu weer in de andere schuit, vanwaar hij den Keizer toeriep: Ter eere van den Habsburger broeder, Uwe Majesteit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000459.wav|onder een omhulsel van zilvergaas. Maar anders, als het gehaald werd of teruggebracht, was het een heele drukte, en de muziek speelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000849.wav|Het zoû haar vreeslijk leed doen, als hij het deed. Zij vond hem een goede sympathieke jongen, met wien zij gaarne sprak, dien haar moeder gaarne in huis zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002799.wav|Want die was ook naar hem gaan zoeken. En toen had hij hem naar het ooievaarsnest gebracht, en hem om vergiffenis gevraagd, omdat hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002287.wav|Eva was langzamerhand al dichter en dichter bij haren vader gekomen, terwijl hij dit verhaalde, en staarde hem met geopende lippen en strakke ernstige oogen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000129.wav|Een eenvoudig doeltreffend middel, eene eenvoudige schurkenstreek, zooals conventioneele menschen dat noemen. Geen geraffineerd psychologisch geharrewar meer|2450|neutral
+wavs/train_2239_1747_000028.wav|Dit is een stille wensch, jongenslief! want ik wil u nog geen oogenblik van priktol of hoepel aftrekken, zonder u voor die vreugde iets anders te kunnen geven dan. een wensch!|2239|neutral
+wavs/train_2450_8749_001289.wav|tot zeshonderd dertig of veertig duizend francs. VIERDE HOOFDSTUK. DE HEER MADELEINE IN|2450|neutral
+wavs/train_6282_9412_000002.wav|wolf ging nu op den mensch los. Toen de jager hem zag, dacht hij: jammer, dat ik geen kogel op mijn buks heb, hij legde aan en schoot den wolf den hagel in het gezicht|6282|neutral
+wavs/train_2450_10026_000979.wav|Er is intusschen een einde aan alle dingen: en ten lesten opende dan ook Izabella de deur, riep den bediende, en gaf hem last, den gewaanden Kamerdienaar uit te laten|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000354.wav|dat de groote dichter Beronicius bij leven noch sterven medicijnen gebruikt heeft. Daarop nam hij zeer laconiek|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_005160.wav|Over de kunst valt volgens mij niet te twisten; nu moet men voor de schilderij van Iwanof de vraag stellen: is het een God|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000389.wav|En, vervolgde hij met drift, zeg mij dan nu toch, moeder, als ik u bidden mag, wie is mijn vader? Wel, kind, antwoordde zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012032.wav|Wat, jij terug! Hoe gaat het, Crawley? zeide hij, terwijl zijn mond nerveus trok, toen hij tegen den indringer probeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002515.wav|en als wij dit gesprek voortzetten, zouden wij misschien woorden krijgen, waaraan wij geen van beiden verstandig zouden doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001545.wav|Al de meubels van vier pooten schenen er slechts drie te hebben. De gewitte muren hadden geene andere versiering dan dit vierregelig vers ter eere van vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004156.wav|en ik kom gewapend en te paard, als eenen edelman betaamt, om een rechten kamp te wagen en mijn uitdaging gestand te doen tegen Willem, Grave van Henegouwen en Holland|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000009.wav|gij het op uw gemak kunt afschrijven, zonder te vreezen, dat men u bespiedt. Als gij er mee klaar zijt, sluit dan beide stukken, het origineel en het afschrift, in uw lessenaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003055.wav|hernam de vrouw met haar man tegelijk, dan onze eigen familie. Hoeveel leden telt je huisgezin? De vrouw doet net of ze moet hoesten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002270.wav|In dat iets, kameraad, ontdekte ik eene kleine langwerpige effectendoos. Behoef ik u te zeggen dat zij teleurstellend licht was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000573.wav|tenzij het hem present gegeven wordt, gelijk gij nu doet. Ik ken uw bosch. Ieder jaar jaag ik daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003072.wav|Juffrouw Wilfer zette groote oogen op, maar kon er niets tegen doen. Juffer Lavinia zette groote oogen op, maar kon er niets tegen doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002125.wav|Deze ontmoeting was weinig geschikt om aan Dekama meerdere teederheid voor zijn dochter in te boezemen. Hij verkropte echter zijn spijt, uit aanmerking|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001721.wav|drong hij haar met geweld op haar stoel terug. Gemeenheid? Als gij dit woord wilt gebruiken, dan is het gemeenheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005656.wav|Gij moogt uw beenen dus wel wat moed inspreken. Niet alleen mijn beenen, maar ook mijn hoofd en hart hadden daaraan behoefte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000623.wav|ons met tartende blikken aan, en toen zij mij plotseling herkende, kwam er een uitdrukking van verbazing op haar gelaat. Hé, als dat niet mijnheer Phelps van het ministerie is! riep zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000552.wav|Gij moet echter weten, lieve moeder, dat hij een verrader, een booswicht, een schurk is. Hij heeft mij alleen daarom zooveel geschenken en beloften gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000046.wav|totdat, bij het betalen der rekening, eene zeer kleine fooi voor zeer veel moeite hem uit den droom hielp|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001489.wav|Ik zal mijn best doen om mij bij het mijne te bepalen. Ontwijk het niet, JohnHarmon; ontwijk het niet; denk alles goed in|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001751.wav|Wat geeft het een handeldrijvende natie onder wie zij zich verrijkt? Het goud van Mahom is zo kostelijk als het onze. De verbittering tegen Brakels was nu ten top gestegen en zijn rede kreeg geen antwoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001318.wav|Hij ging de deur uit, die zich sloot gelijk zij geopend was; want zij die iets verhevens verrichten, kunnen altijd zeker zijn, dat iemand onder de menigte hen helpen zal|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001407.wav|Ik vatte er moed uit om te vragen: en waarom dan toch niet, Francis? maar ik kreeg geen antwoord, zij trok driftig haar arm uit den mijnen, en liep ijlings vooruit naar het priëel|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000296.wav|Ik geloof,' vervolgde hij, 'dat het inzonderheid bij u is, dat ik mij verontschuldigen moet: ik meen bij mijn komst bespeurd te hebben, dat het schot u min of meer verschrikt had|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000503.wav|uwe majesteit vergist zich niet, mijne geschiedenis is werkelijk zeer vreemd. De kwellingen, de ongeloofelijke martelingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000351.wav|de kinderen wel van hun tijd, maar de ouders toch verstandig en degelijk en die wel zouden weten tot hoever zij konden gaan, en de kinderen zouden kunnen laten gaan. Voor niemand was de ware toestand ook zelfs maar te raden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006613.wav|De ontsteltenis en opgewondenheid weken voor een stille, ernstige, in zich zelf gekeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008196.wav|meer dan ik ooit gedaan had toen ik het meest aan hem gehecht was. Hoe diep ik er ook van overtuigd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000659.wav|Welnu dan, vaarwel! zeide George, Eliza bij de handen vattende en haar in de oogen starende, zonder heen te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007608.wav|pat is zoo, anders zou ik hier van avond niet heimelijk gekomen zijn. Het spijt mij dat ik het van den ouden Lobbs moet zeggen, maar ik geloof, dat hij zijn neef|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000590.wav|gij hebt eerst de keten losgebroken: groot en manhaftig hebt gij u uit de slavernij verheven, en uw hoofden buigen zich niet meer voor dwingende meesters|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001105.wav|Goddank! ik ben mij zelf weer. Mijn toestand staat mij helder voor den geest. Kom mede naar de feestzaal. Daar beneden zullen ze dezen avond nog ongestoord genieten|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_001217.wav|Ja, ik beloof. Lieve Theo, ja, kom dan. Zij was al in den tuin. Van Oudijck verscheen op den drempel van zijn kantoor, waarvan de deur altijd open stond, maar dat met een groot schutsel afgesloten was van de|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_001543.wav|Heb ik het boekje gelezen, dat gij hier hebt gelaten? Neen, ik heb het niet gelezen. Er is niemand hier, die het lezen kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001368.wav|zag ik mij plotseling in dien tuin verplaatst; de zon stond hoog aan den hemel, de goudsbloemen openden haar knoppen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000959.wav|in uwe gedachten schoon, zuiver, alleen zijn. Maar gij hebt van den Boom der Kennis gegeten, en zijt uzelven een afschuw geworden. Ik voor mij geloof dan maar liever aan de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002995.wav|Kosnischeff, kleedde zich en trad diens kabinet binnen met het voornemen hem zijn plan mede te deelen en zijn raad in te winnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007905.wav|met zijn houten brug over den stroom, waar die stroom over gebroken rotsen stortte en dan tusschen het geboomte verder bruiste|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_001032.wav|Jij een dagboek! Wat zal jij met een dagboek doen! De eene dag zal je wel precies gelijk aan den andere zijn. - Maar wel neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001496.wav|ik wensch, dat gy den ouden Heer niet te ongemakkelijk zult vinden.' En, een deuntjen naar de mode fluitende, begaf zich de zwierige jongeling naar den kant van het Plein|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001176.wav|Is dat hier ver vandaan? vroeg Fulco, wiens aardrijkskundige kennis niet bijzonder groot was. Neen, niet heel ver, maar we moeten de Schelde over en dat is een breed water|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003909.wav|Want, welke moeder, zij moge overigens de nederigste en verstandigste vrouw zijn, koestert geen inzichten en wenschen omtrent haar kinderen, hooger en grootscher dan de wezenlijkheid kan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006789.wav|Eene aalmoes; een stuk brood. Ziet gij dat? zeide de man met eene schorre stem, terwijl hij naar iets wees|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003220.wav|ik ben u voor uw raad en deelneming dankbaar; maar de vraag, of zij hem ontvangen kan of niet, kan niemand uitmaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000464.wav|die zulk een afbeeldsel van zich zelve voor zich ziet, en even jong blijft als dat is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000438.wav|God zegen u, neen zeker niet! Maar die dampen hebben er tegen; ze vinden dat gij te jong zijt. Gij zijt beiden te|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003163.wav|ten eenenmale berekend is voor den eigenaardigen smaak van dezulken, die hier gezondheid of pleizier komen zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007041.wav|om de herinnering dat Fledgeby mijne hand gekust heeft eer mijn man het inziet. En gij zult wèl doen met het|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003433.wav|Hij moet wel schrikkelijk veel geld hebben, die oom Blaek, zeide Suzanna: althans zijn zoontje maakt nogal vertering, zonder dat het hem schijnt te hinderen. Lodewijk Blaek heeft geld van zijn eigen, zeide mijn moeder|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010179.wav|waarmede majoor Dobbin zich verraden had, toen de heer Binny met zijn jonge vrouw passeerde en de majoor vernam, dat hij niet langer een mededinger te vreezen had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001617.wav|Hij hield zijn Bijbel onder den arm, als een wapen dat hem sterken moest, om alle booze geesten en kwade invloeden te weêrstaan. Ongelukkig was hij even onhandig om het te hanteeren, als ijverig om het te voeren|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001358.wav|Weggestuurd worden was voor mij eene verlossing, maar ik had de reden van dien afloop liefst zelve het eerst aan sir John medegedeeld, en dat werd mij belet; ik was opgesloten, ik kon geen schrijfgereedschap machtig worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003394.wav|en verwaaid te huis komt, en in plaats van zijn gezin alleen, een Jacob van Lennep, De pleegzoon huis vol gasten vindt, die niets van zijne vermoeidheid, van zijne verstrooidheid van gedachten begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001544.wav|De wind hield op, de toorts gaf weder licht. Men zag op de heldere kruinen het zuiver licht der geesten flikkeren. Een heerlijk, nuttig en bekoorlijk schouwspel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000679.wav|beduidde hij hun, dat, zoolang kreupelhout en slingerplanten het uitzicht niet belemmerden, hij nooit in een' kring kon rondloopen, al geleken alle boomen op elkander als twee eieren van denzelfden vogel|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001654.wav|De vrouw van den snijder had bij hunne aankomst het avondeten gereed, en zette een' schotel met visch op, welke zij zeer smakelijk had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004055.wav|Ik ga mijn edelen en geleerden broeder haast alle dagen zien, als hij in de I n n zitting houdt. Hij let niet op mij; maar ik let op hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000252.wav|kring; eene ervan hield eene ongevilde schapenbout bij den poot in het vuur; telkens als eene plek, naar haar zin, genoeg geblakerd was, beet ze er, rukkend en trekkend als een hond, wien het vleesch te taai is, een stuk uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001739.wav|Den volgenden morgen, zoodra wij waren opgestaan, gingen wij naar buiten om een luchtje te scheppen, en deze gelegenheid aangrijpende, zeide ik tegen hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001875.wav|ad hij, met een gevoel van dat leedwezen, dat elk echten ollander, en een msterdammer bovenal, toen doordringen moest, bij de schending van der urgeren andvesten en rivilegien, de wacht betrokken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000735.wav|Zohaast de anderen bij hem gekomen waren, stegen zij allen van hun paarden en lichtten hem met medelijden van de grond. Die hem eerst boertig had toegesproken scheen nu het meest voor hem bezorgd; want een ware droefheid had zijn gelaat betrokken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_005503.wav|behoefde juffrouw Plornish niet naar de opera te gaan, verklaarde zij. Op zijn uitgaansdagen, de lichtplekjes in zijn eentonig leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007867.wav|Zijn stap is ook afgemeten en zwaar, en zou goed passen bij het kletteren van eene sabel en het rinkelen van sporen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5116_000168.wav|Met het geen je zelve zyt; Vogelkes uit allen lande, Vogelkes van allen stande, Vogels kort en vogels lang, Vogels met of zonder|5809|neutral
+wavs/train_1666_2979_002303.wav|En zij vond het roerend te zien hoe Leo, haar ideaal der vrouw, zich hier tevreden tot deze burgerlijkheid vernederde, en het armoedige meisje bedilde alsof zij een goede taak verrichtte|1666|neutral
+wavs/train_1724_2259_000403.wav|En zich tusschen het volk doordringende, gaat hij ongemerkt achter den lijfeigene staan, die, hoe warm hij het ook heeft, nog altoos de kap van zijne lijfrok over het hoofd houdt. En wat zal hem schelen? gaat de bediende van den wonderdokter voort|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_004742.wav|De oudste broeder trouwde haar. Niet lang daarna was zij in den hemel, en liet hem met eene dochter achter|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000070.wav|ontmoedigde hen niet, maar gaf integendeel een zweem van romantisch gevaar aan hun tocht, als dreigden zij te zullen vergaan in een naderenden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000924.wav|nu was hij wel in volle zee, en weggevoerd werd hij van de kust, waar zijn meester en zijn maats zich bevonden. Was er dan geen middel om dit uit te schreeuwen, geen middel om zich los te maken, naar het dek te snellen en overboord te springen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000105.wav|u den dood zult berokkenen, zoo zal ik onze kinderen hier laten komen, opdat zij den troost mogen hebben u voor uwen dood nog éénmaal te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002634.wav|omdat zij zich voor een soireetje had te kleeden. 'Gij weet dat ik uit moet,' gaf mevrouw ten antwoord. 'Ja, maar ik blijf thuis, en ik reken op juffrouw Berthier om voor ons thee te schenken|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000444.wav|Het trof gelukkig voor Mevrouw Jennings' nieuwsgierigheid, en die van Elinor eveneens, dat Anne alles wel wilde vertellen, zonder gevraagd te worden; want anders hadden zij niets vernomen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000225.wav|Angstig werd Ottilie, want hare moeder, stijf en moeilijk, beurde, uit diepen schoot, den bevenden arm op, en staafslank wees de vinger. - Mama. mama, wat IS er|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_007437.wav|Ik was volkomen buiten mij zelf, en ik vrees, dat ik in de eerste vervoering van mijn gewonde teerhartigheid Peggotty een beest noemde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000056.wav|Denk er eens over, Rietheuveltje! Gij zijt wel hoog bejaard, maar zoo ik verneem nog krachtig genoeg. Voor zeeziekte behoeft gij, bevaren Schipper! wel niet bang te wezen, en de zaak heeft voor u een belangrijkheid, als voor niemand anders|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000683.wav|en zich door de voormalige prerogatieven van hunnen stand nog altijd weêrhouden achtten, landbouw en nijverheid te bevorderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000540.wav|dat, wanneer het schip door zijne tooverij stil werd gehouden, door den Stuurman aan den grooten mast gesmeerd, oogenblikkelijk zou veroorzaken, dat hetzelve zijne vorige vaart verkreeg|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001503.wav|Als ze op den grond vallen, eten de mieren ze op, in éen oogenblik. Aldo! Aldo! Kom eens hier. Aldo, pluk eens een paar peren, wil je. Ik kan er niet bij, Lot ook niet|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_000386.wav|En toen hij nadacht over vriendschap voelde hij, dat hij wellicht nooit koesteren Louis Couperus, Metamorfoze kon de ware vriendschap: de actieve, die geeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002137.wav|Boulatruelle geheeten, druk het bosch bezocht. Men meende in het oord te weten, dat Boulatruelle in het bagno was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001710.wav|Ik was kwaad om dat geld. Zeur toch niet, hè? Is het misschien nog niet genoeg, dat die rakker me zooveel duiten kost? Moet jij me nu nog vervelen met je|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000150.wav|Jan van Namen kon de Vlamingen persoonlijk niet bijstaan, want in de roering die er ging gebeuren, bleef hem, om zijn Graafschap te bewaren, werk genoeg op handen; maar hij zou hun een goede bende Naamse ruiters toesturen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000680.wav|Allerlei hinderpalen belemmerden dat werk; eenige hingen van den aard van den bodem af, andere lagen in de vooroordeelen der arbeidende bevolking van Parijs|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000563.wav|Hoe zou het my bedroeven, als ik merkte, dat gy deeze kettery toestemde! Gy meisjes praat, de wyste niet te na gesproken, somwyl, als of gy in uw harssens gepikt waart. Wat weet gy toch van|1666|neutral
+wavs/train_2450_5000_001022.wav|wel juffrouw antwoordde de agent, die vinden wij meestal ook. De vraag is wat zijne kleeren waard waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007052.wav|Sparkler is nu hier; gisteren avond ben ik in zijn gezelschap geweest. Hij is over het algemeen een goede kerel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003614.wav|En hare tranen en kussen bedekten het kleine, ronde stukje papier. In hare eigen slaapkamer zat mevrouw Van Raat nog peinzend neêr. Weemoedig, de oogen vol tranen, schudde zij langzaam het hoofd|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_008596.wav|Ik smeek u om de toestemming hem nog eenmaal voor mijn vertrek te zien. Vergeef mij, dat ik u aan mij herinner|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002597.wav|Een warme sympathie scheen bij die gedachte door hare aderen te vloeien en een zachte glans tintelde in hare doffe oogen op, nu ze Eline, vermagerd en verbleekt ineengezonken, vol|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_001998.wav|Het is gemakkelijk na te speuren waarom wij dus van onze oude roem vervallen zijn. Sedert ettelijke eeuwen is het bewind onzes lands door erfrecht in handen van vreemde Vorsten overgegaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_002270.wav|Juist wilde hij een gesprek aanknoopen over de laatste George, Een ongeluksvogel zitting van den gemeenteraad, toen ook gelijktijdig de gast zijnen mond opende, en belangstellend vroeg hoe het met de kleine HENRIËTTE ging|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000238.wav|Zoo heel anders alles dan. Hoor! Hoe is het mogelijk, dat hij zoo fluit. als hij nooit muziek heeft geleerd. Op een fluitje. van een paar soldi|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000777.wav|En de bevolking toch aanbad hem, zoowel om zijn adel, als omdat hij een roep had van heiligheid en van een vèrreikende macht te bezitten: een goddelijke|1666|neutral
+wavs/train_1724_1362_000339.wav|kwamen de nog ontbrekende woorden als trainards van een geslagen leger achteraan, en deden u gevoelen dat ge hem in de rede waart gevallen, wat altyd onaangenaam is|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000353.wav|Wat weet gij daarvan? vroeg Lodewijk: omdat gij een paar keeren alleen met de meid geweest zijt, en zij tegen u misschien de preutsche gespeeld heeft, denkt gij, dat zij tegen een iegelijk zoo zijn moet. Loop heen! wij weten, wat wij weten|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000962.wav|artikelen te schrijven voor den Marlheimer Bode, een oppozitieblad, dat nog al aftrek had, omdat het voornamelijk personaliteiten bevatte, die hier te lande volstrekt niet geestig gekruid behoeven te zijn om te bevallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_003130.wav|Proef maar eens, en laat ons dan eens hooren wat gij kunt! Dat is een toon! Zoo kan men hooren, dat wij aankomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000544.wav|Als zij nog meer vragen hadden gedaan, zou ik mij ontwijfelbaar verraden hebben, want ik was op het punt om te vermelden dat er een luchtbal op het voorpleintje was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001132.wav|Onze wetten hebben er wijselijk in voorzien; en aan haar is het te danken, dat deze valbijl zijn droppels op dit carnaval laat vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003821.wav|anders zoude hy my niet door zijn handlanger het infame voorstel hebben durven laten doen, hetwelk ik van dezen heb moeten hooren.' 'En wat is dat?' vroegen beide|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002983.wav|Binnen door en buiten langs, tusschen schepen die aan wal schijnen te ligfen en huizen die op de rivier schijnen te drijven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001609.wav|Maandag en Saturdag moet ik Tante, en die Hottentot van een Bregt, na klungelen, om voor de Oeffenings - vrienden alles gereed te zetten. Ik moet thee schenken, presenteeren, zotteklap en lastertaal horen. maar genoeg|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_000098.wav|als gij weer droomt, droom dan niet van mij, maar van een hond of paard, waarmede gij beter bekend zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001731.wav|ij verzocht nog wel aan den eer, bij zijn vertrek, of deze de goedheid wilde hebben, om nog voor eene korte poos zijn oordeel op te schorten, daar hij van zijne billijkheid vertrouwde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004110.wav|Het gezang had reeds een geruimen tijd aangehouden, toen nog de beide vrienden in aandachtige stilte onbeweeglijk stonden te luisteren. Intusschen hadden de betooverende tonen, welke zij gehoord hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000311.wav|Wat? Van den vroegeren minister? Juist. Wij hebben getracht er de bladen buiten te houden, maar gisteren avond stond er iets in de Globe. Ik dacht, dat het u wel ter oore zou zijn gekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001435.wav|De oude Rivière stond op en ging naar zijn vrouw, die bezig was haar kleinzoon te verzorgen. 'Is het besloten?' vroeg hij. 'Is er niets meer aan te doen?' 'Waaraan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000564.wav|om voor onderhandelaar te spelen geheel niet; en dat zoû my ook slecht passen, als de Heer De Witt u dien post opdraagt; - maar ik dacht, aan de eene zijde, dat gy als te veel Prinsgezind bekend stondt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000668.wav|Die was slechts voorwaardelijk,' hernam de Vikaris: 'indien de Ambtman zich geschikt achtte om mijne nicht gelukkig te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003161.wav|Amalekiten moeten vallen om het te ontdekken. Wij achtten hem reeds dood, en ik had al gelast, dat men zielmissen voor hem zoude lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002499.wav|Met postpaarden voor zijn rfjtuig, ging de oude heer Wardle den volgenden dag op reis, om zijn moeder te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007082.wav|Roepend om zijn pijp en roepend om zijn kan En roepend om zijii dvie|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000204.wav|Ik geloof niet, Mietje!' zeide Eylar, 'dat je trekpot verder aftrek vindt, en ook heeft Bol daareven een woord gesproken, waaraan een goed verstaander genoeg behoort te hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001657.wav|en, toen er tegen den avond noch brief noch bode verscheen, mij alle verwisseling van hoop en vrees tot volslagen wanhoop deed doorgaan. Ik bracht den bangsten nacht van mijn leven door|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004107.wav|Gedurende het onderzoek zeide mijn vader nu en dan op fluisterenden toon een paar woorden tot de mannen, die de zakken hadden gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000723.wav|en begonnen een vroolijk geroep in den omtrek uit te zenden. Toen ze over de groote aardappellanden vlogen, die er zooveel zijn in de buurt van|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001018.wav|Omdat ik niet eerder in de gelegenheid kwam, zeide Peer, voor de honderdste maal achterom kijkende, uit vrees, dat hij vervolgd zou worden. En waarlijk, ver achter zich zag hij eene stofwolk, die ongetwijfeld door ruiters veroorzaakt werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_006393.wav|zijne blinkende laarzen, onberispelijk linnengoed en ernstig en goedhartig zwart gezicht, deftig genoeg uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000204.wav|Dewijl hij niet voor den dood des konings gestemd had, was hij niet in de verbanningsdecreten begrepen geworden, en had in Frankrijk mogen blijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002921.wav|In een gewoon geval zou zulke afwijzing als de uwe voldoende zijn om een man af te schrikken voor altoos, en zoo wij zeker gesprek niet hadden gevoerd op de heide bij onze eerste ontmoeting, zou eene enkele weigering afdoende zijn geweest voor immer|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001753.wav|Ho, gij weet niet wat dankbaarheid voor u in mijn hart gegroeid is! Zo geve God mij eenmaal de gezonde uren weder, opdat ik uw hoge goedheid erkennen moge|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000397.wav|Dit was zeer naar Jo's zin, en na een nauwkeurige doorsnuffeling van zolder en kelder, bepaalde ze zich tot de canapé, waar zij haar kwaal met boeken en arsenicum trachtte te genezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005259.wav|Pitt uit en sprong op, waarlijk, dit is taal — Ik ben een trouwe vrouw voor je geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004501.wav|dat men mij in mijne burgerlijke vergetelheid wilde laten! mij gelust ganschelijk niet naar hoofsche zeden en vreemde manieren,' eindigde zij met eene diepe|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004151.wav|en de Freiherr von Grimswald zal zorgen, dat hij zoo spoedig doenlijk over de grenzen komt, om niemand in de gelegenheid te stellen hopman Peter in hem te herkennen.' 'Heel goed; maar die Blommers met zijne|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000292.wav|en, niet wetende, hoe veel of weinig zij gekwetst waren, dreigde hen, zoo zij weder durfden naderen, dat zij, op dezelfde wijze, van hem op nieuw zouden worden bediend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004986.wav|en zocht met de oogen Lydia Iwanowna. Ah, Alexei Alexandrowitsch! sprak een oud heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001454.wav|en het duurde ook niet lang of dezen vertoonden zich, zooals het gemeenlijk gaat, eerst bij tusschenpoozen en in geringen getale, en vervolgens in groote menigte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002327.wav|zat op het puntje van hare pen te byten en met ten hemel gestagen oogen eene ingeving te wachten, van een der Muzen, die er misschien eentemissen mocht hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010568.wav|Als ge meesteres van het Verlaten Huis zijt, moet ge zoo vroolijk wezen als een vogeltje. Eigenlijk moest ge altijd vroolijk wezen; laten wij dus nu maar voorgoed beginnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000256.wav|Toen legde ik my, in myne dekens gerold, te slapen, met het zadel tot hoofdkussen en mijne wapens naast my|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000819.wav|Bevend staat hij bij de doode; de herinnering aan het sterven van zijn vader komt een oogenblik in zijn geest op; hij huivert, als hij er aan terugdenkt|2450|neutral
+wavs/train_3024_2211_000041.wav|Hij bekeek de plant, hij proefde haar; maar zij stond niet in zijn plantenleer; het was hem niet mogelijk te ontdekken, tot welke soort zij behoorde|3024|neutral
+wavs/train_2450_3846_003479.wav|Toch ging ik op mijn bank zitten, en ik bleef daar zitten, uit vrees, dat ik de aandacht zou wekken van den cipier|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000915.wav|Zij waren van gekrulde haarlokken voorzien, droegen wit piqué vesten en geleken in sommige opzigten sprekend op de wezens in de schepping, welke zoo geducht veel van den mensch hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002381.wav|Het gebeurde prompt. Op een gegeven oogenblik zat Kees aan de marmeren tafel alleen met zijn schoonvader. De oude Rivière was vergenoegder dan men hem in langen tijd had gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000586.wav|Raakt ge den appel, welnu, dan schenk ik u de vrijheid en wil voor dezen keer vergeten, dat gij den Hertog van Oostenrijk beleedigd hebt door het teeken zijner waardigheid niet te groeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004062.wav|Hoe treurde en jammerde ik er over! En wie dacht ooit anders of het was eene vergissing, dat ik het opium had gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001214.wav|Enkele waren heel groot, en daarop onderscheidde de jongen een paar woningen. Akka zocht de kleinste klip uit, en streek daar neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000110.wav|an den hoogen dijk, langs den kant der aal kronkelende, en deszelfs bogten volgende, zagen zij een groot aantal van dorpen en gehuchten op grooter en kleiner afstanden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002930.wav|Thans was dit letterlijk het geval; want een jongen, die in het gedrang was geraakt, en gevaar liep van te stikken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000070.wav|een tochtje te maken langs de kust. 'Maar. is mijne nicht ook in de uitnoodiging begrepen?' vroeg oom Jozua, die het nog maar niet verkroppen kon, dat hij Regina eens had gepasseerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000324.wav|ontzette een weinig; en, toen zij hier over nog iets wilde vragen, kwam de ofstoet al nader en nader. oodra zijne oogheid in het oog kreeg, hield hij op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002453.wav|en tusschen de hooge halmen gras zoemden heel teêr de kevers of fladderden, om elkaâr heen, kapellen, als kleine gedichtjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000711.wav|bij hunne, telkens herhaalde, wandeling gingen zij telkens, tweemaal door het licht heen, dat in twee breede plekken door de deuren op het terras viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001156.wav|Hij had Lucie Manette bemind sedert het oogenblik van zn'n doodsgevaar. Hij had nooit een geluid gehoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003925.wav|De zaak is deze, zei Akka, dat wij, die oud zijn, tegen elkaar hebben gezegd, dat, als jij, Duimelot, bij menschen in dienst waart geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002155.wav|Ik dank u, o Folos! antwoordde hem, terug zingende zwaar, de klankrijke bassige stem van den Held. Als ware de slaaf een|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002630.wav|ha, dat is goed! Toe maar, jongens, toe maar, zeide Mr. Skeggs, de magazijnhouder. Mijn volk is altijd zoo vroolijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008665.wav|dacht ik welk lot het mijne had kunnen zijn; maar ik dacht dat alleen maar, zooals ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001372.wav|aar is, daar is die eer van gisteren avond. maar hij ziet er nu wat anders uit. ls ik het wel heb, is hij een ee - kapitein. ij was weder zeer vriendelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008208.wav|tegen zijne drie oude vrienden en drinkebroers, dat zijn gezicht er bloedrood van werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000900.wav|k had voor mij eene bepaalde som gesteld, die ik, in gevalle ik, het geluk had gehad, van de hand van te krijgen, in het kantoor zou gewaagd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004368.wav|maar voor ongeveer een week had deze worm zijn aanvallen met vernieuwde heftigheid hervat. De vriend zijner jeugd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000716.wav|Gaarne, was derzelver antwoord: zeer gaarne, ik zal het door mijn dochtertje laten afschrijven, schoon ik er juist zoo een' hoogen prijs niet op stel. Het is meer gemaakt, om mijne vriendin te toonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000678.wav|Lieve moeder, sprak hij tot haar, wij hebben thans geen tijd te verliezen. Het is van groot belang, dat gij, nog voor dat de sultan den divan sluit, in het paleis terugkeert|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004022.wav|Die gedaante toonde, dat zij mij gewaar werd toen ik naderde. Zij had zich eerst naar mij toe bewogen, maar bleef nu stilstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000266.wav|en sloegen toen een steegje in, dat hen in eene drukke straat bracht, waar zij, onder al het gewoel en in- den|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001190.wav|en zich zediger en beter aantestellen. Integendeel besloot hij, ongelukkig, om, zoodra het zijne krachten toelieten, weder regt genot van het leven te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000779.wav|en zijn broers lachten wat om dien ban; en met behulp van Juw Jongema, die een wakkere Vetkooper was, en van eenige Hollanders, belegerden zij het klooster en namen den Spiker in|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001537.wav|Grantaire woonde in de nabijheid van het koffiehuis Musain. Hij ging; maar kwam vijf minuten later terug. Hij was even te huis geweest om een vest à la Robespierre aan te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000305.wav|Wat zou men niet gegeren heibben om Dot aan het hoofd van de tafel te zien, in hare bruidsjapon. En dan dien braven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006034.wav|als rollende donderslagen. Het volk begroette daarmede de tijding, dat de jood den volgenden Maandag sterven zou|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000082.wav|Van jou weet ik het zeker, Stork. En nu wilde ik je enkel het nuchtere, louter feitelijke, maar afdoende bericht uit de Volksbanier over dat kalvinistisch schandaal laten lezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002513.wav|en hij bond de vier Kerkopen aan de voeten vast en hing ze op aan de uiteinden van een afgevallen tak en liet ze zoo dansen, lachende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001058.wav|neêr. De opperintendant trad nader, betuigde Othomar uit naam van alle dienaren van den hertog, huune innige dankbaarheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000438.wav|Barbanera haalde de schouders op: Of er wat voor hem te doen ware, zeide hij, durf ik niet beslissen. Doch zoo gij ons vergezellen wilt, zal ik u aan de eerste rustplaats bescheid geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001789.wav|Ik kan haast niet gelooven, dat die zeemanshand klerkenwerk kan doen.' Paddeltje lachte vergenoegd. Wat was hij nu vergenoegd. Wat was hij nu grootsch, en blij ook, dat hij den zin van d'n ouwe gevolgd had|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001412.wav|en mij behoeden om van droefheid te sterven. Sedert onze scheiding heb ik geen rustig oogenblik gehad; mijne ziel is bekommerd over u; hoe kan zij dan rust vinden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002514.wav|Kyk niet statig, als hy al te weinig met u schynt op te hebben; dit brengt wel eens verwytingen, en grote verdrietelykheden voort. Begryp, dat, als iets moet gedecideert worden, uw man de concluderende stem heeft|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_000098.wav|Aylva zèlve was verliefd op Leonore. Nu was het de volle zomer, Augustus, en de zon stoofde in de groene massa's van de Boschjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000290.wav|sta ik er voor in dat zij gauw genoeg vuur zal vatten. Wat zegt zij nu? vroeg Evenson. Hij kon juist genoeg hooren om naar meer te verlangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000121.wav|het gerucht van het sterfgeval had als een lopend vuur de ronde gedaan op de plaats, die zich met zo weinig afwisseling en zo weinig nieuws behelpen moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004014.wav|Slechts korte dagen had die gevangenschap geduurd; maar die korte dagen waren toereikend geweest, om voor altijd aan de party van Jakob De Witt den naam van 'Loevensteinsche faktie' te hechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000104.wav|De schildwachten hadden haar de terrassen zien afgaan, maar verder geen acht geslagen welken kant Hare Hoogheid was uitgegaan. Zij meenden naar het bosch, maar wisten niet zeker|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001213.wav|Poeh! de heele wereld stond voor hem open. Hij, een branie, die al zeebeenen had, en zich niet uit den mast liet slaan al maakte het schip ook nog zulke valsche bewegingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000600.wav|Maar dat meent u toch niet! Ik had zoo vast gerekend u beiden te hebben. Wat doe ik anders met mijn avond.! En met zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000108.wav|Telkens. wanneer ze versoheen, uitteia de kabouters een kreet van schrik en sloegen armen en beenen uit om den spiegel schoon te wrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001761.wav|zoo u daarvoor door de oppassers eenige bijzondere verkwikkingen kunnen bezorgd worden, bid dan voor den ongelukkigen jongeling, die u dit, geschonken heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_003306.wav|antwoordt Sapsea. Endedeftige idioot verbeeldt zich waarachtig dat hij het zich herinnert. Ik heb van uw wenk gebruik gemaakt, en overdag al zoo wat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002746.wav|en nu tot deze dan tot gene een kort woord te richten, naderde hem zijn Stalmeester Heenvliet, en zeide met een buiging: 'De équipages van uwe Hoogheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001553.wav|aan een buitenlandschen prins toegevoegd, die gekomen was om de merkwaardigheden van Petersburg te leeren kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005358.wav|alsof zijn wil alleen zijn bewegingen versnelde en vertraagde of er de richting aan gaf. Bevangen naderde hij haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004399.wav|een paar groote wagens, die alleen met een paar hoopen vodden schenen geladen te zijn, en door ellendige, uitgehongerde paarden werden getrokken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000222.wav|Ik hoorde dit verhaal pas aan het déjeûner. Hoewel Anna wist, dat ik boven op mijn canapé met de kat lag te spelen, had ze mij niet laten roepen. Toen ik daar iets van zei, luidde het antwoord: 'je wilt die man immers toch niet zien|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000682.wav|hij heeft een rond, blozend gezicht, volstrekt geen bakkebaarden, een niet onaardig bruin oog, en een onderkin|496|neutral
+wavs/train_1724_3429_001484.wav|en Elinor's bijzondere bekendheid met de beide partijen deed het in hare oogen in elk opzicht een der zonderlingste en onverklaarbaarste gebeurtenissen schijnen, die haar ooit waren ter oore gekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000657.wav|Een breed vak van weêrkaatst middaglicht viel uit de blauwe lucht buiten door het atelierraam en het atelier was als een ineengewemel van stoffige kleur|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001657.wav|De Heer WYNSTOK was volkomen van het gevoelen van den Kommandeur, en vroeg aan zijne vrouw en dochter, of zij ook geen' zin hadden, om eens op het schip te zien, waar BLOMMESTEYN logeren zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005464.wav|Maar zijt gij ook niet moede? Voor den middag vonden zij ook geen tijd meer om haar gedachten uit te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000077.wav|tot dood juweel. Hij voelde het. Hij zette zich en nam een pen. Hij dacht aan Leonore, aan Leonore d'Este, aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002219.wav|en wachtte toen, niet zonder van angst en droefheid te beven, de komst des Graven af, terwijl hij in zich zelven mompelde: 'Zijne Doorluchtigheid! ja, wel doorluchtig! ik zie hem door en door|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002208.wav|en zich naar Tom wendende, die nog met een glans van bewondering op zijn zwart gezicht stond rond te zien, zeide hij: Wel, Tom, mijn jongen|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000126.wav|dan zouden zij hem wel gevonden hebben; maar hij achtte het ongepast, luid te schreeuwen, omdat hij in uniform was|496|neutral
+wavs/train_1724_1601_001008.wav|Ik leerde ondertusschen, te Amsterdam zijnde, de dochters van den op pensioen gestelden Kapitein Reefzeil kennen. Ik werd verliefd op de jongste, en zag mij weldra gelukkig door haar wedermin|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002506.wav|Is er dan iets gebeurd? Niets. Welnu dan? Alles is als gewoonlijk. Waarom verandert ge|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001150.wav|Wees lief, sprak hij; en dineer samen van avond met mij. Ik verveel mij. Ik heb op het oogenblik geen kennis in Rome. Iedereen is weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004424.wav|Hij is zoo los geweest, en heeft zooveel gezegd, dat hij nooit meende. De heeren van de jury zullen hem misschien niet zoo goed verstaan als Lignum en ik doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001251.wav|Hij had dezen winter niet behoeven te gaan, snikte Giannina zacht. Hij had niet behoeven te gaan, omdat de signor en de|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001947.wav|aan een sterken mijnheer, die onder een Gothischen boog stond, met een aantal verschillende lampen boven zijn hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000060.wav|drukkerij en chemische wasscherij van manufacturen en garens; te oor een fabriek van vischnetten en eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002723.wav|In alien gevalle zou het een sterk bewijs geweest zLjn van de juistheid van Sheridan's oordeel in dergelijke zaken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001005.wav|Een anderen keer waren alle gezworenen door een venster ontvlucht en gebruikten in eene restauratie in de buurt een stevig maal, terwijl de rechters en de beklaagde in spanning de uitspraak der heeren verbeidden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000307.wav|Over hare schrijftafel slingerden de boeken en gedrukte vellen, getuigende van haar werk. Er werd geklopt en zij riep binnen, en toen de prins binnenkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003133.wav|Tmolos' gemalinne, verweduwde Omfale en zij vraagt u met levendigst belang: zijt gij op weg naar het Twaalfde Werk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000491.wav|Ik wil niet, ik doe het niet' 'Dat behoeft ook niet; daarvoor zal ik wel zorgen U kunt zo lekker kwee-kwee maken, en daar houdt meneer zo van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002012.wav|En nu voorwaarts over den bestoven weg; nu moesten wij in het eerste dorp, waar wij aankwamen, blijven en daar een voorstelling geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003046.wav|Ik ben tevreden, als ik hem goed betaald krijg. Zeg me nu liever, wat je denkt, dat de dokter op de Schans me voor hem zou willen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000501.wav|van het gevoelen van hun, die, door geestelijken hoogmoed vervoerd, zich eenige verdiensten, zelfs in het oog der Godheid, uit hoofde hunner vrome werken, schijnen te willen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008027.wav|Ik kon niet slapen, antwoordde Smike, terwijl hij de hand greep, die zijn vriend hem toestak. Voel je je niet goed? hernam Nikolaas|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001591.wav|dien hij sedert vijf jaren omspannen hield, zonder hem te kunnen vatten. Deze gevangenneming was geen begin, maar een einde. Hij vergenoegde zich met te zeggen: Kom, spoedig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002019.wav|Telkens als het stilstaat, zuigt het van uit de hoeven, beneden op het veld, een kleine, omhoog wemelende zuil van grijze stofkorreltjes op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002373.wav|een vergramden blik op hem sloeg. Zou mijnheer mij willen spreken? dacht hij. Hij boog het hoofd; toen hij het ophief, waren zij zeer dicht bij hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001547.wav|en daar ik dat antwoord niet wil geven, omdat ik het niet oprecht geven kan, zal ik maar liever heelemaal niet antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001526.wav|Zij scheen een vrouw van aanzien te zijn; althans voor zooverre men zulks moest opmaken uit hetgeen de gids, die haar vergezelde, van haar dienaars en juffers vernomen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012098.wav|hielp zij haar zich van haar keurigen, zwarten hoed en mantel ontdoen en vroeg haar schoonzuster, waarmee zij haar nog meer van dienst kon wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000699.wav|ie blik was uit den aard der zaak zeer vluchtig; doch genoeg om mij te doen zien, dat zij zich aldaar nog bevond, zeer eenvoudig, ja stemmig gekleed was en er bleek en ontdaan uitzag|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_001052.wav|Te laat! mompelde de oude man, terwiji hij 'den chemist aandachtig aanstaarde en de tranen langs zijine wangen biggelden|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001140.wav|Het was niet het gevoel van het witte marmerhart. Zij liep door den gang over het witte hart, bleef even staan en glimlachte. Dat was maar kinderachtig geweest. Daar had dit niets van|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_001695.wav|en eigenlijk kon het haar niet schelen. Maar toch, langzamerhand, herwon zij iets van hare vroolijkheid. Als zij zich staan zag in den spiegel over haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000422.wav|de andere met het rozenwater, dat zij hem in het gelaat en over de handen wierp. Mijn broeder gloeide van vermaak, zoo was hij in zijn' schik over de eer, die hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002854.wav|als ik maar met hem wou gaan op de buffeljacht, iets wat hij erg graag had, dat ik zou doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000577.wav|Mevrouw Van Eilenburgh. is de nicht. - Ik weet het. - Het speet me. dat je haar juist ontmoette. Weêr haalde Constance de schouders op|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000325.wav|het uur zouden hebben gezegend, toen de moker het tooneel ging verwoesten van hun bijna vijftigjarig huwelijksgeluk. Van mijn vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004529.wav|en voor diegenen der dames, welke door de heeren daarop werden onthaald; kruidenwijn en limonade waren insgelijks te bekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002256.wav|Nelly gaf een gil toen zij deze belachelijke gedaante zag: half in twijfel of hetgeen zij zagen inderdaad bestond|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000146.wav|et gaat toch met ons wenschen bijna zoo als met de kinderen, die in de duinen op en neêr klauteren, en als zij het eene beklommen hebben, altijd meenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000186.wav|dat wij afspraken om des avonds nog eens naar het huis van den steenbakker te gaan en eenige verkwikkingen mede te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000183.wav|dan zoude deze, in plaats van één gouden ei, er wel meer leggen, en, zoo dacht hij er in stilte bij, dan valt er misschien wel een daarvan door de tralies in mijn spaarpot|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009812.wav|Maar nu, dat zweer ik, zou ik de vooruitzichten niet gunstiger willen hebben; want dan zou ik minder de noodzakelijkheid voelen om te vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006066.wav|En nu zal Agasija Michailowna ons ook nog wel wat van haar overheerlijken kruidendrank geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000473.wav|et is toch vreemd dat sommige plekken je dadelijk aan bepaalde menschen herinneren. e kunt er niet langs, zonder aan ze te denken. k voelde me erg verlaten zoo zonder hem, net twee minuten lang|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001792.wav|Noureddin, dus in zijne rust gestoord, rigtte dadelijk het hoofd op, en toen hij een' grijsaard voor zich zag, wiens langen sneeuwwitten baard|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001602.wav|Als het kan, liefst welf 'Goed Ik zal het doen en het u vanmiddag laten wetenf 'Asjeblieft Je zult me er een groot genoegen mee|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002040.wav|en concentreerde zich zoo sterk rondom den warmen haard, dat de wind, die over het dak heen woei, met een heerlijken wasem bevracht moet geworden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000511.wav|de geheele Engelsche linie haar aanvallende houding hernemende en vooruit gedrongen, de reusachtige opening in het Fransche leger gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002369.wav|dat was alles wat Rosa van hare bestemming wist, doch het was genoeg om haar in een vigilante door de straten te laten ratelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001942.wav|Gunst! wat waren die vliegers en bouwen verkreukeld! Och arme! wat waren die nette hoogjes uit hun fatsoen geraakt! Maar de klachten zelven eindigden in een vroolijk geschater|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000167.wav|Laat meneer bovenkomen, liet zij koel van haar lippen vallen. Greta ging en het scheen Cecile toe of er iets sidderde in de intimiteit, die daar dreef|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000462.wav|Ach toe, laten we over iets anders spreken; er is niets aan te doen en ik denk er liefst zoo min mogelijk over. Willen we naar boven gaan, naar Marie? Lili vond het goed en zij gingen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_010669.wav|Wat hebben wij van haar gezegd? Zij zal er uit komen, als het zuiverste goud. Dat zal het gelukkigste werk zijn dat wij ooit gedaan hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000980.wav|Die vrees behoefde hij echter niet te koesteren. Het huisgezin was daarvoor te groot. Waar er veel jongens en meisjes zijn, passen zij er onder elkaar wel voor op, dat niet een van hen een bedorven kindje wordt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003374.wav|Maar, te midden dier vermakelijkheden, ontving hij van zijn broeder en vertrouweling de tijding, dat Graaf Willem zijn verloren invloed in het Sticht op alle wijzen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001999.wav|waarlijk geen valsche en doortrapte behaagzuchtige, er op uit den eenen te lokken en den ander te bedriegen, het spel beter had kunnen drijven dan zij het deed, in haar oprechtheid en|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_003947.wav|eene koesterende warmte begonnen te verspreiden, legden de twee reizigers zich bij den kant van een water op het gras neder, om te slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001049.wav|en zoo wordt de zaak niet alleen genoeglijk voor ons zelven, maar ook, vertrouwen wij, een stichtelijk voorbeeld voor anderen. Als mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003681.wav|Ik zeg u nu, Andy, antwoordde Sam met geduchte meerderheid, dat gij niet praten moet over iets waar gij niets van weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004232.wav|en hij had ongeduldig geantwoord, dat het hem niet schelen kon. Adolf en Rosa hadden de kamer geschikt. Zoo lichtzinnig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010326.wav|van gewicht met je spreken, Amelia hoorde de bel voor den Bordeauxwijn luiden, terwijl zij zenuwachtig boven zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001925.wav|het ontbreekt er niet aan fraaije gras- en bloemperken, watervallen, fonteinen en schaduwrijke boschjes, door welker loover de stralen der zon niet zouden kunnen dringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000088.wav|Ik nam daarvan voor duizend goudstukken, en de schoone koopster liet deze andermaal wegdragen, zonder te betalen en zonder mij iets te zeggen of zich bekend te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006184.wav|hij hield het loon in van een arbeider, die uit hoofde van den dood zijns vaders gedwongen was het werk te midden van den oogst te verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004500.wav|Zie hoe ons huis en de kerk in de verte al kleiner en kleiner worden; hoe het graf onder den boom door ander geboomte wordt verborgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002236.wav|Het kon nooit partie égale zijn tusschen hem en haar, beweerde de goede dokter, en daar Eckbert drie jaar ouder was, moest hij ook wat toegeven en de wijste zijn|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000337.wav|Op ongeveer anderhalve mijl afstand van hun huisje, in de smalle slingerende vallei van Allenham, die zich, zooals boven werd omschreven, uit het dal van Barton vertakte|2506|neutral
+wavs/train_1724_1362_001788.wav|En er kwam een engel uit den hemel, die zeide: u zy gelyk gy gezegd hebt. En hy werd een wolk, en plaatste zich tusschen de zon en de aarde, en ving de stralen op, zoodat het gras groen werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000828.wav|De twee vrienden wenschten den moedigen boodschappers goede reis en behouden wederkomst, doch haalden de schouders op en dachten: Wat zal het anders geven dan beloften|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002350.wav|en zeer ernstige brieven over. Maar deze geldschieters waren te weinig wetenschappelijk ontwikkeld à la van Herwijnen, om zich te laten verteederen door zwammen of insecten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001338.wav|Toen was het hongerlijden, mijnheer, want de levensmiddelen zijn hier tienmaal zoo duur als in de bush of in Brisbane; zoo gauw ik zag, dat het misliep, ben ik er alleen op uit gegaan en zoo diep als ik durfde de bergen in|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001578.wav|maar toen hij in de hare zag, en had gemerkt, dat zij hem begeerde, zoo als hij haar, had hij àlles vergeten. Waarom niet een moment van geluk te plukken? Wat was een liefde-moment met een nog verleidelijke mooie vrouw|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_002334.wav|Zij richtte haar doffen blik op hem, waarin zich een flauw licht scheen te ontsteken, en zeide: Gij schijnt treurig, mijnheer Marius, wat deert u|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007732.wav|en in een oogenblik was John van hand tot hand geslingerd, in het dichtste van het gedrang|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000206.wav|Moeders en kinderen reisden er met hem; moeders en kinderen ontmoetten elkander aan het station|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001895.wav|Dat zijn ook kanaljes! En zou ik ten aanzien van deze allen aan mijn plichten te kort doen! Ik zou mij gaan aangeven! Ik zou zulk eene dwaasheid doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000151.wav|De sop is de kool niet waard. Jammer maar dat nog altyd zoo velen hun wysheid over dergelyke kinderachtighedens aan den man weten te brengen als Letterkunde en zelfs als poëzie|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000510.wav|De zwarte koetsier nog altijd tegen de paarden: Jiddy! Jiddy! De paarden nemen een geweldigen ruk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010270.wav|dan jouw vader je ooit gaf. Maar ik poch er niet op. Hoe ik voor hem gezwoegd en gewerkt heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007694.wav|inzonderheid daar waar een glimmend zwart zuidwester pak en hoed hingen, die veel hadden van een plompen zeeman met zijn rug naar het gezelschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001762.wav|en dat zou ons meer ophouden dan het wachten; maar over twee uren denk ik dat wij het kunnen wagen. Ik zal naar Michael Cross gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001314.wav|Voor een lossen draad houdt men in de weverswerkplaats den gevangene tien sous af; dit is een misbruik van den ondernemer, wijl het linnen niet minder goed is|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000222.wav|er akelig toe, want ze is haar rapport kwijt. Overmorgen begint de dierbare school weer en dan moeten we onze rapporten geteekend door onze Pipa's inleveren. En nu kan Pien het hare nergens vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_006227.wav|den. of drie, die ze van hun vader hebben geërfd, die er reeds zijn fortuin mede gemaakt had daar op eene rij te staan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000035.wav|Maar misbruikt uwe kracht niet. Spot niet, kwelt niet, vernedert niet, dooft niet uit. Geen gevangenhuis, geen tuchtcel, geen schavot, geen kaak, geen draaikooi, geen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000742.wav|en dat scheen den redacteur zoo te treffen, dat hij besloot met den geestdriftvollen uitroep: 'Burgers! laat ons op van Daveren's graf een arduinen gedenkzuil oprichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003554.wav|om over dit punt te redetwisten, mijne beste jonge dame, zeide Brownlow tot Rosa, die juist iets zeggen wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001883.wav|Met dien prijs neem ik genoegen, zeide zij, maar ik heb geen geld bij mij. Ik denk echter, dat gij mij wel crediet zult verleenen tot morgen, en mij het stuk toevertrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000915.wav|en de dame beantwoordde onzen groet met een glimlachje en een buiging, waarvoor iedereen dankbaar zou kunnen wezen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000594.wav|gaat ge ons verlaten! zeide zij. Wat spijt mij dat! Spijt het u? zeide hij, en er scheen mij in deze woorden een smart te liggen, even groot als|2506|neutral
+wavs/train_2450_9065_000449.wav|Metalen derhalve, die op onze aarde gewoonlijk in eenen geoxydeerden of anderen gebonden toestand voorkomen en daardoor|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000445.wav|Daar echter de dag juist aanbrak en hij in de schemering ontdekte, dat het twee mannen waren die iets zwaars droegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002643.wav|tegen de ruwe steenen legde, maar haar gezichtje er tegen aandrukte, alsof haar hoofd zwaar, hare ziel diep bedroefd was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000249.wav|Immers, de kerkklok had slechts even negen geslagen en er moest dus een bijzondere reden bestaan, welke de in de herberg aanwezige lieden derwaarts had gelokt op een tijdstip, dat men hen veeleer aan hun arbeid zou verwacht hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_013246.wav|of zij eet, drihkt of slaapt, nooit haar vingerhoed af te nemen. Zij maken mijn lieveling tot een ledepop|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003896.wav|terwijl diens bagage onderzocht en zijn papieren, na behoorlijk verzegeld te zijn, met een geleidenden brief van Heynsz aan mijn vader, waar ik er zelf een bijvoegde, aan den bode ter hand werden gesteld, die een paar uur later weder onder zeil ging|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005043.wav|ook al had hij niet reeds van haar als zijne moeder gesproken. Mevrouw Maylie stond aan de deur en wachtte haar zoon op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002812.wav|en herleest, en vouwt ze weêr dicht. Zij kent die zinnen van buiten, die haar nog vertellen van eene vreemde passie|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001043.wav|waarna hij vlug zijn plaats aan het benedeneindo der tafel ging innemen, blijde dat hij achter de soepterrine kon wegschuilen, waar boven zijnhoofd precies uitkwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000200.wav|Onder ons gezegd, Willem! de majoor hield zich kras: zij oefende al hare zelfbeheersching om de verschillende indrukken, die zij bij mijn spreken onderging, niet te toonen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000654.wav|Nieuwe gelegenheid tot gesprek verschafte hem het gezigt op Halfweg, waar zij de dorpen Assendelft, Westzaan, en de verdere Zaanlandsche dorpen, met alle derzelver molens, duidelijk zagen liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000967.wav|Niets vloeit meer rechtstreeks en oprecht uit onze ziel, dan ons onbedacht en buitensporig streven naar den glans van het lot|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000932.wav|ELFDE HOOFDSTUK. Zonneschijn en regen. Maandag, de zevende van Zomermaand, zou voor de belegerden een heldere, zonnige dag zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007064.wav|Hier ben ik, meester! riep de jongen, toen Quilp het venster openschoof. Blijf daar wachten, zeide Quilp, om mijn valies te dragen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002880.wav|indien gy, als hy inkwam, opstondt, onder het een of ander voorwendzel, en voornam, altoos te bedanken voor alle zyne aanbiedingen, dan zou de Heer R. wel dra verdwynen, en ons geen verschilstoffe aan de hand geven|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_009293.wav|door den schok, welken de val van de oude Fransche monarchic aan de fljngevoelige ziel van zijn lordschap toebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002591.wav|De voorbijgangers zagen hem met verbaasden blik aan; sommigen vonden iets verdachts en gevaarlijks aan hem, hoewel hij niets dan een arm jongeling was, die zich aan zijn gedachten overgaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007130.wav|viel op zijn vijand aan, liet een hagelbui van vuistslagen op hem nederdalen, en slingerde hem eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006505.wav|behalve nog dat ik ook met meer lust in mijn eigen huis zou werken, dan ik nu bij iemand anders zou kunnen doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001167.wav|Ieder stap der paarden bragt hem haar nader; en het was, of bij ieder uur zijn hart ligter en vrolijker werd, hoewel hij somtijds eenen heimelijken schroom gevoelde tegen de eerste ontmoeting|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001971.wav|die zoo groot waren, dat ze een heel meer konden bevatten, en andere met groote schalen en flesschen, die tot een duizelingwekkende hoogte waren opgestapeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004348.wav|Beiden zijn in goeden welstand, Mijnheer!' antwoordde de kamenier. 'De freule heeft mij verlof gegeven om mijn' oom KLAAS MEINERTZ te komen bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000169.wav|en daarmede het eerste dier verschijnselen ontdekte, waarvan de oorzaak aan die geheimzinnige kracht, welke wij de elektriciteit noemen, moet worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002685.wav|Daar zat hy, zonder ander licht dan dat van het vuur, twee drie uren lang met zyne zachte fraaie stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000452.wav|en naar eene andere plaats te kijken, afgescheiden van hetgeen hij sprak; en met zijne stem was het al net eender|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011830.wav|en zeer weinig vertoon van linnengoed; maar het dient vermeld te worden, dat zijn eigen landgenooten den majoor ontweken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000965.wav|Alfred, beste, hier is mijne vriendin Georgiana; liefste kind, gij moet leeren van mijn man bijna evenveel te houden als van mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000561.wav|Meta zal een beste huishoudster wordt, ze hout van dat soort werk en heef van de dinge erg gou de slag weg. Jo doet van allemaal nog het meest haar best, maar ze denkt nooit van te vore en je ken nooit wete, waarmee ze voor den dag zal komme|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005949.wav|en liet toen een smal sneedje taart kijken, dat er zeer onverteerbaar uitzag, met eene korst suiker van een duim dikte|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000395.wav|k heb nog geen woord van hem gehoord sedert hij hier was, en ik ging juist aan het gevoel van een gebroken hart wennen, toen ik zoo net een brief van ulia kreeg, die me heelemaal van stuur maakt|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001742.wav|Is zij nog in de stad? Neen, zoodra zij hersteld was na haar bevalling, die aanstaande was toen ik haar vond, heb ik haar met het kind naar buiten gezonden, en daar zal zij blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000654.wav|erwaarts is mij onbekend, daar ik eerst op zekere hoogte mijne orders in eenen scheepskrijgsraad mag openen. oodat hetgeen ik vreesde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000917.wav|Hoe? vroeg Jasper eindelyk, na een lang zwygen, langzaam en zacht. Om dat Hoe kom ik juist by u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001427.wav|De knecht wenkte Nikolaas, slenterde voor hem uit de trap af, opende de deur, en liet hem op straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000965.wav|en zijn dun bruin haar, dat een weinig op zijn voorhoofd neerkrulde, scheen te plakken aan zijne slapen, in enkele pareltjes zweet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000134.wav|die elk voor vijftienhonderd pond moesten instaan, voordat zij hem wilden vergunnen hunne gastvrye woning te verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001623.wav|De bekoorlijke mevrouw de Leon, waarschijnlijk als herinnering aan de hertoginnen de Longueville en de Chevreuse, stelde deze benaming boven haar titel van prinses|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000354.wav|Met medeweten van d'Estrades?' vroeg Van Espenblad. 'Dat is my nog niet klaar,' antwoordde De Witt 'hy zegt, door den Markies van Castel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001655.wav|Het was tien jaar geleden; die schim kon wel op den achtergrond worden gedrongen; zij was nu geen dweepend kind meer, dat de hand van den Mentor kuste en dat een Romeo meende te zien in een veertiger|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000211.wav|Hij en de koetsier waren het beiden eens op dit punt, en dat waren ook haar vader en moeder, en alle bedienden in huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004350.wav|Gij laat mij nooit tijd tot algemeene bespiegelingen, Nicht; gij brengt mij altijd vlak voor het werkelijk tegenwoordige|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001673.wav|hevige ongeregeldheden volgden daarop in de rezidentie en ze wonnen de andere groote steden, Thracyna, Xara, zelfs Altara|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002213.wav|Neem vooral de matigheid in acht; want ik mag 'er niet aan denken, Koo! als u in een vreemd land, zoo verre van ouders en goede bekenden, iets dergelijks overkwam, als uw' vriend|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001858.wav|Enige ogenblikken hierna drongen vierduizend wevers langs verschillende zijden in het bos; zij legden zich, volgens het bevel dat zij ontvangen hadden, op de grond en zwegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004676.wav|Op de eerste verdieping woont voor nog een man met vrouw en kinderen, en achter eene jonge juffer, die een gedeelte van haar kost wint met borduurwerk, en|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002266.wav|scheen reeds te weten wat zij wilde, hoewel de goedhartige, maar juist niet al te scherpziende oom niet begreep wat; hij zag alleen duidelijk wat zij niet wilde, maar uit het negatieve tot het positieve te besluiten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003738.wav|en ik verlangde zoo om nabij haar te zijn en eenigszins op haar te passen, dat ik mij voornam des avonds nog eens daarheen te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002094.wav|verslagen stond hun aanvoerder, die den Held gekond had den Opdracht; verslagen stortte in weeklacht uit Iolàos en wierp zich aan Herakles' borst|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001370.wav|meende zij dat hier de volmaaktheid des levens was bereikt. En bij de sterke blijdschap hierover voelde zij natuurlijk de angst, de schaamte en de zelf minachting, voortkomend uit besef van eigen minderheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003678.wav|Zeg zooveel voor den vorm van mijn gezicht, zooveel voor een hoog voorhoofd, zooveel voor armen, handen en beenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002974.wav|Opeengehoopt achter de soort van ezelsrug, dien bij den ingang der voorstad van den Tempel de gewelfde brug van het kanaal vormt|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000685.wav|et ameublement was uiterst kostbaar: de ouderwetsche kanapee, de stoelen en fauteuils van wit hout, zwaar verguld, met ruggen en zittingen van wit satijn, waarop bloemen van vloszijde geborduurd waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002488.wav|die een denker was. Wij zijn nu reeds twee uur op straat, hernam de oudste, wij hebben aan alle hoeken gezocht, maar niets kunnen vinden. Ja, ja|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001436.wav|Wat dunkt u er van? zeide een man, die Haley's onderzoek had gadegeslagen, alsof hij zelf daarop wilde afgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000208.wav|eene reeks van onderzoekingen deed, welke hem leidden tot de zamenstelling van de naar hem genoemde kolom, die de jeugdige toestand is onzer nog heden ten dage gebruikte batterijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001493.wav|Het was zijn gewoonte niet om mij op zulk een harden toon toe te spreken, en zoolang ik bij hem was, had hij nog nooit zoo iets tegen mij gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001868.wav|en ik verzoek u vriendelijk mij te veroorloven u te zeggen, dat ik ook van een beroemd schrijver eenen anderen stelregel heb gelezen, dien ik altijd met groot genoegen heb betracht|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000755.wav|aan een eerbaar meisje, dat als zij ze gelezen had, reeds meenen zou onteerd te zijn|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_006320.wav|Moest er schoonschrift geschreven worden, de leerlingen van juffrouw Peecher waren in de kapitale B's en H's de andere letters wel een half jaar vooruit|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000941.wav|Wat als heilig levens-verschijnsel moet komen en voorbijgaan in een blindende wolk van vervoering, dat werd een afgedwongen, beredeneerde proefneming, zonder wijding en jammerlijk mislukt|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_003546.wav|en zeide vaak bedektelijk, dat iemand zekere inlichtingen had verkregen in een zeker gewest nopens een zekere verdwenen familie|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000579.wav|an den eenen kant was het nu geen zaak, haar tegen de betrekking, die zij bekleeden ging, in te nemen: aan den anderen kant scheen het plicht, haar niet geheel onkundig te laten van hetgeen haar wellicht te wachten stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002758.wav|maar hij scheen niet ouder dan vijftig; bovendien had hij volstrekt geen lust zich aan zijn sergeant-majoor te onttrekken en met zijn kommandant den graaf de|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000246.wav|naar den lessenaar terug. Margarethe zalniet minder bedroefd zgn dan ik ben als zg dit hoort, zeide hg vriendelgk. Wat denkt gg te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002236.wav|Van de Tuilerieën naar het Luxembourg is de afstand niet grooter dan die het koningschap van het pairschap scheidt; dat is niet ver. Het zal geweerschoten regenen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003945.wav|waarop deze, onder een heftig sidderen, was teruggedeinsd en ten laatsten ter aarde was gestort, onder een kreet die eerder aan een verscheurend dier dan aan een mensch herinnerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000901.wav|Toen dacht zij aan haar man, toen aan Duco. En moê liet zij de brochure vallen, en dacht hoe treurig het was. De menschen, de vrouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001112.wav|Voor dezen dans zijt gij althans niet geëngageerd juffrouw van Berchem!' sprak hij tot haar op een toon van verwijt, waaruit toch meer weemoed dan gekrenktheid klonk|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000640.wav|Bakbarah liet zich door de oude heks bepraten, en zonder er iets tegen te zeggen, volgde hij de slavin naar eene der kleedkamers, waar men hem de wenkbraauwen rood schilderde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003595.wav|Onzeker greep zij een boek, dat op tafel lag en sloeg het open, om zich te dwingen verstandig te zijn, te lezen. Het was de partiture van Le Tribut de Zamora, die zij zich eertijds had aangeschaft tijdens heuren hartstocht voor Fabrice|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_000795.wav|als Willem terecht giste, ging hij in eene warmere luchtstreek den winter doorbrengen, om door het zachte klimaat geheel te genezen. Met luchtigen tred stapte Willem de eeuwenoude Maasbrug over, om, voor de avond viel, nog wat van de stad te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002477.wav|dan voor de gevaren eener Europeesche opschudding, en ongeschikt voor groote politieke avonturen; immer gereed zijn leven te wagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000238.wav|Vooral toen zij eindelijk haar zwijgen verbrak; want het klonk als eene klacht; meer nog dan verwijt, wat zij mij toevoegde: Deze vlijmende ironie gaat dieper dan gij vermoedt, Leo|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000320.wav|werd gevierd, lagen eenige laarzen van de drenkelingen, die men uitgetrokken en daar bewaard had — de laars van een|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002234.wav|of Morey, zeer licht iemand als Jean Valjean kon ontdekken. Jean Valjean had besloten Parijs, ja zelfs Frankrijk, te verlaten en naar Engeland over te steken|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000636.wav|aar al lijk ik soms ook ruw en ondankbaar, ik meen het toch nooit. n mijn hart dank ik je altijd voor het vrije leven, waarin je me geplaatst hebt en de onafhankelijkheid, die ik door jou zal verkrijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002036.wav|Iets nieuws? vroeg de eerste weder en haalde een stuk pruimtabak en een groot mes uit zijn zak. Niets, dat ik weet, was het antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000457.wav|Die aandachtige beschouwing, wekte zijn anders traag werkende verbeelding op, en zijn gewoonlijk zoo rustige ademhaling werd sneller en gejaagder|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007551.wav|alsof hij hun zwakheid bespotte en zegevierde in het bewustzijn van zijn eigen macht en sterkte. De kastanjebruine merrie plaste voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002962.wav|dat iedereen mij zelfs zal uitlachen. Iedereen zal zeggen: hij was al te goed; hij was een knappe man; maar hij hield te veel van haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000563.wav|EDUARD onder haar ontbijt eene geduchte verwoesting had aangerigt, verzocht hij haar de gunst, eenige oogenblikken bij zijn vriend door te brengen, hetwelk hem van harte werd toegestaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000290.wav|Al klimmende en kijkende naar den grond, had zij niet opgelet. Plotsehng zag zij, dat het woud heerschte, almachtig|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000809.wav|Of waarom kunnen alle Pa's niet zijn als de vader van Pop, die alleen aan zijn zaken denkt en zich met niets bemoeit wat Pop doet. Hij wist niet eens, dat ze zwemmen geleerd heeft|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001530.wav|de oude man en de oude vrouw zagen het gebeuren, en de dokter zag het gebeurd. Hij had begrepen en geraden, dadelijk, en hij had geweten, àl die|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_010055.wav|U moest mij eens een, reel ' zien dansen met de vrouw van onzen majoor O'Dowd; en een ,jig' — heeft u wel eens een ,jig' gezien|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000208.wav|Als een vage verre droom trok het vizioen haar voorbij, terwijl zij hoorde naar de aankondigende donderingen der barstens-zwoele lucht, terwijl zij uitkeek naar den watervloed, die daarna|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_011383.wav|onwettig bezit — waren van den wees, met zijn hoofd naar beneden en eene kleur als piur op zijn gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000498.wav|Brouwer was meer egoïst, dan hij zelf wel geloofde, en beschouwde misschien zonder het eigenlijk te weten zijn meisje en haar tehuis als zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000222.wav|dat hij werkelijk aan zijn verstand begon te twijfelen. Mijn zoon, zeide hij, gij voert daar een gesprek tot mij, waarvan ik geene hoogte kan krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002478.wav|Hij besloot, zelf de belooning te verdienen, op de ontdekking gesteld: dat viel hem te gemakkelijker, doordien de pelgrim kort daarna ziek werd en stierf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011406.wav|Met deze heerlijke portretten, gedurende zijne afzondering in de moestuinen onwaardig in eene bordpapieren doos weggestopt, versiert hij zijne kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001304.wav|Ik heb het nooit. ik heb het nooit gehoord. — Omdat u met den signore was. O, hij is wel mooi, de|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000161.wav|o Mevrouw! antwoordde de heer Van der Hoogen, geheel opgewondenheid: het scheelt hemel en aarde. Ik kon ook niet nalaten het te zeggen|496|neutral
+wavs/train_2450_9336_000465.wav|Heer Beringer was dezen middag zeker heel gauw terug. Ik zag het hoe hij, toen Tell geschoten had en hier, onze Walter Fürst, met de zijnen toesnelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001453.wav|hemels wil! riep Neville, doe dat niet! Waar gaat gfl heen, mjjnheer Tartaar? Gij zult te plotter vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001128.wav|Het was niet meer te zien, hoe de strijd ging, maar wel was het te begrijpen, dat die zwaar was, en dat het vaak bijna zoover kwam, dat de brand verder vooruit zou dringen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002681.wav|dame. Dat's maar al te waar, Majoor! Majoor! herhaalde zij met ergernis, en zette groote oogen op van verbazing. Ik meende Leo! dat die bijnaam u tegen was. Nu niet meer, sinds ik dat soldateske|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000379.wav|De stad te verdedigen, daaraan viel niet te denken; om van plundering bevrijd te blijven, opende het volk de poorten, en weldra werd ook het paleis omringd en aangevallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000739.wav|Hè Jo, steek toch niet altijd veiligheidsspelden in je rok. Je hebt wel drie zilveren sierspelden.' 'Zoek ze maar voor me op vanmorgen. Je bent toch apathisch. Heb je nog een boodschap mee te geven voor Smidt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000838.wav|reeds verwijderd. Het waren lieden, die in de nabijheid woonden, en zij waren naar huis gereden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000757.wav|dat later aan de stad in eigendom werd overgedragen. an de boerenerven, die hier vroeger bestonden, is nog de laan van jong maar welig wassend eikenhout over|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000069.wav|en toen allen hem hun bijval te kennen gegeven hadden, beval hij hun, zich in de omliggende dorpen en gehuchten, en ook in de stad te verstrooien|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000583.wav|Toen ik even loopen kon, kreeg ik al een meester in de gymnastiek; ik werd gehard tegen hitte en koude als een jonge Spartaan; Rolf werd gelast mij de exercities te leeren toen ik pas een kindergeweer kon dragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000662.wav|Nu en dan ging hij naar den haard om het hout bijeen te halen, of stapte het vertrek op en neder, en toen het vuur goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000214.wav|dit bloedwerk is mij gruwbaar?' En hij noemde andere souvereinen: allen wilden den Vrede; de Czaar van Rusland|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001015.wav|Maar Charley, die zijn mond opende, om te zweren, dat hij van zijn leven nog nooit ernstiger gestemd geweest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003520.wav|in een kouden aardappel en een dronk water, bQ het flikkerende en sombere licht van een lucifer, in hunne woning — waarvoor de huur vreeselijk ten achteren was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000964.wav|hierdoor ontstond die sterke stroom. Van de rots stroomde in de zee eene bron, wier water zwart van kleur was en geheele stukken pek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001006.wav|aan onze driften, zonder de kennis van onzen Schepper, zonder het zedelijk besef van goed en kwaad|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001921.wav|En Iolàos, in de wapperende wolk van den blauwen mantel, turkooisblauw tegen het azuur van de lucht, keek telkens en telkens om|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003522.wav|In de slaapkamer, op Lili's bed, waarop Lili nimmer meer sluimeren zou, lag haar bruidstoilet en de witte sleep slierde gekreukt over het tapijt, terwijl de sluier en oranjebloesem als in haast op een stoel lagen|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_001626.wav|Teer!' schreeuwden de scheerders als bezetenen. De jongens vlogen met de kwasten. Ook Willem nam er een' en wandelde kalm tusschen de schaapskooien en de rij scheerders door|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002390.wav|ook al voorgevoelt zij de tweede en misschien grootere smàrt! Herakles, in beide handen, bezag den goudenen gordel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000360.wav|en bijna op het zelfde oogenblik kwam een officier met het berigt, dat een groot leger in aantogt was, zonder dat iemand gissen kon, van waar dit kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000909.wav|Bij ervaring hebt ge kennis gemaakt met de taaie kippen van de ouderwetsche BullsHead, die er op ouderwetsche schotels ten toon gesteld worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4727_000004.wav|Voorts zou hy, naar wy in Mosheim en Vitringa lezen, Vry gunstig in de muziekale wereld zijn bekend, Ofschoon aldaar meer onder zijn Franschen naam van|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000610.wav|Hoe kon hij dat? Hij had zelf evenveel verloren aan Blackstone van de huzaren, en aan graaf Punter van de Hannoveraansche cavalerie|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003443.wav|niets meer van het leven te verwachten, met alles tevreden te zijn wat het geeft, en vooral iedere bloem, die op mijn pad ontluikt, dankbaar te plukken; voilà mon régime', sprak zij glimlachend|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_004738.wav|zal er een nieuwe verkiezing plaats vinden en men is al druk in de weer om zijn ge voelen omtrent deze of gene party lucht te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000778.wav|En was hij niet in zijn laatste ledig lui leven zoo geaffineerd van gedachten geworden, dat hij behoefte gevoelde aan vage genietingen van sympathie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008221.wav|De dames van Gaunt House riepen lady Bareacres te hulp om de gemeenschappelijke vijandin terug te drijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002654.wav|Mathilde s goede smaak moet met zooveel opschik niet reeds voor haar zestiende jaar worden bedorven; maar toch de positie heeft hare eischen, en wij moeten zien hoe in deze het juiste midden is te vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_2211_000130.wav|En de stad herhaalde wat de alarmtrom verteld had. De knaap kwam in de kerk, hij werd gedoopt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002604.wav|Het was zeker niet goed van de kinderen, dat ze zich een weinig geafficheerd hadden, en dat de heele stad er van wist, maar het waren twee onbezonnen schapen en ze zouden mettertijd wel voorzichtiger worden|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_000755.wav|Een geest van kristelijke liefde had mij het werk doen aanvangen, een duivel van gekrenkte ijdelheid drong mij, het voort te zetten; doch ik ontging mijn straf ook niet, als gij weldra hooren zult|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000169.wav|ô! Mogt, mogt zij, antwoordde BUISMAN, in den hemel kennis dragen van het goede werk van heden! De tranen van kinderlijke liefde, die gij stort, zouden hare zaligheid niet verminderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003515.wav|Gij moest hem voor het geheele restant der schuld aannemen; en dat zoudt gij ook, Haley, als gij een geweten hadt. Wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003856.wav|maar ik wilde u het vertrek doen verlaten, waar gij u in bevondt, en waar ik niet binnen mocht komen, zonder mijn belofte te schenden. Wat is er dan zoo dringends? vroeg de Bisschop|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000078.wav|hij voelde minachting voor dien sterken man met zijne jongensliefdesmart. Maar vooral, o vooral, voelde hij zich trekken naar beneden, naar een afgrond toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001275.wav|en geef mij zoo veel tijd, dat ik van kleed verwissele. Ik wil u dat toestaan, antwoordde Camaralzaman, maar maak voort, en neem u wel in acht, iets voor mij te verbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005019.wav|Ik wil daarmede zeggen, begon hij, maar weerhield nog zijn woorden. Ik moet u vragen: wat wilt ge van mij? Wat kan ik willen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002006.wav|Wees gerust, Gustaaf! ik versta u; gij zult over mij tevreden zijn; alleen dien ik vooraf den naam te weten van den persoon in kwestie, anders zou Hendrik den verkeerde kunnen toelaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002703.wav|Daar hij den tijd, dien hij over had, zoek moest brengen, en te dien einde naar al wat zijn aandacht trok bleef staan gapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002878.wav|BESCHRIJFT DB BEWONERS VAN HBT HUIS, WAARIN OLIYIER ZIJN TOEVLUCHT NAM. In een fraai vertrek|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002446.wav|Laat ik u omhelzen, schoon, of liever om dat gy my zeer doet! ô myne Moederlyke Vriendin, welk een verkeert meisje zou ik zyn, indien ik uw gezelschap niet boven alle vermaken stelde? Wil ik het laten afzeggen|1666|neutral
+wavs/train_1724_10268_001932.wav|errast zag icolette om; doch haar verrassing vermeerderde niet weinig, toen de persoon, tegen welke zij op zoo geheimzinnige wijze gewaarschuwd werd, en die een oog in t zeil scheen gehouden en misschien geroken te hebben wat er gezegd was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_005419.wav|Ja. Heel goed. Deze jonge jufvrouw is die jonge jufvrouw. Jufvrouw Snagsby scheen dit gezegde beter te verstaan dan ik toen deed|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001094.wav|kreunde en viel achterover in haar stoel, zich herinnerend, dat ze de aardbeien inderhaast nog eens goed bestrooid had uit een van de twee potjes, die op de keukentafel stonden, en dat zij verzuimd had den room in de ijskast te zetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000508.wav|Ik herinnerde mij daarbij echter, dat het woord: vooruitgang in verschillende beteekenissen werd gebruikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000924.wav|Ik ben besloten, de volgende dagen eens de deur voor hem gesloten te houden en hem weg te zenden; dan moet hij zijn onderhoud maar ergens anders zoeken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002139.wav|Vrienden, wij moesten eens een vol glaasje inschenken. Hoewel nu het gesprek in de laatste oogenblikken groote gapingen had gehad|496|neutral
+wavs/train_2450_9162_001155.wav|evenwel was zijn geest, in het genootschap der vrienden van het A B C, eindelijk eenigszins naar de denkbeelden van Combeferre gaan overhellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001191.wav|en terstond zou omkeeren, als zij die en die plek maar voorbij waren. Juffrouw Varden bleeef|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000738.wav|echter had hij niet geleerd, en het scheelde dan ook niet veel, of hij was hals over kop in het water gevallen, maar hij kwam er gelukkig nog met doornatte mouwen en een smerige broek af|2506|neutral
+wavs/train_1724_1297_001223.wav|Daar was niets van den krijgsbevelhebber meer in den man, dien ik nu voor mij zag, dan alleen eene zekere deftige wellevendheid, die bewees dat hij als hoofdofficier in de hoogste kringen had verkeerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002485.wav|Heel zeker,' zeide iemand, die juist was binnengekomen, en de vraag gehoord had: 'dat kan ik u vertellen.' 'Aha! Meester Florisz|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000893.wav|en wat waren zij, niettegenstaande een driftig woord nu en dan, toch nog gelukkig geweest, in Indië, met hun twee kinderen, Ottilie eerst, en Lot daarna. Een paar jaren slechts; toèn|1666|neutral
+wavs/train_2450_4300_003250.wav|Naar men mij verteld heeft, leeft ze, in strenge afzondering, in zekere kamers boven de kapel en is ze nooit ofte nimmer zichtbaar voor ongewijde oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001775.wav|Een geschenk aan het kind, dat, als het eenmaal een kunstenaar geworden is, zich den kapper van Mende herinneren zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005545.wav|Daar hij Anna zelden ontmoette, had hij met haar over niets anders dan over algemeene zaken te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005949.wav|In de meeste gevallen slaapt men niet in, omdat men vreest niet te kunnen inslapen. Dat is het, wat Anna|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000021.wav|Het was iets verschrikkelijks, zulk een onuitstaanbaren honger te hebben en niet aan het brood te kunnen komen, waarop zij toch met haar voeten stond. Zij had een gevoel, alsof haar binnenste zich zelf verteerd had|2951|neutral
+wavs/train_2450_5210_001358.wav|en derhalve werd het papier eindelijk weder toegevouwen, en was er nog maar een antwoord te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007023.wav|Wat een gemak, dames; ik beleg mijn geld bij den schoonvader van een mijner zoons, en de ander belegt zijn geld bij mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000322.wav|HOOFDSTUK XLIII. Dat min of meer als ceremoniemeester dient, om verschillende personen bij elkaar te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001031.wav|Toen de jongen hun schrik zag, kwam hij tot zichzelf, en herinnerde zich, wie hij was. En toen vond hij, dat hem niets ergers kon overkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004521.wav|had hij niet sneller kunnen reizen. De postiljons verwonderden zich over de fooien, die hij onder hen uitdeelde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000915.wav|Zag hij een beetje tegen haar op, omdat zij nu en dan eens ernstig zich met hem onderhield? Allerhatelijkst werd haar die gedachte; allerhatelijkst zou het haar zijn, zoo Paul tegen haar opzag|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005859.wav|Ja, de eenige ontwijfelbare openbaring van Gods bestaan zijn de wetten van het goede en het booze|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001371.wav|die 'er tusschen zijn vertrek verloopen zou, maar zeer kort zou wezen, daar het schip, waarmede zijn neef vertrekken zou, reeds vrij ver met de inlading gevorderd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005926.wav|Op deze manier! Terwijl honderden menschen, die niet waard zouden zijn om mij met een kaars bij te lichten, in koetsen rijden en van hun geld leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001937.wav|een! neen! ij zult niet slagen in mij op nieuw angsten aan te jagen., maar ik heb mij hier reeds telang opgehouden. k verheug mij alleen, dat ik gelegenheid gevonden heb, om u te ontmaskeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000198.wav|zou verrassen, haar dezen of genen kleinen dienst bewyzen zou, met wie t in de vacanties naar huis zou gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000461.wav|in het huisvertrek, of naar het tegen allen tocht beschutte plekje in den tuin heensleepte. Nog hoor ik dat welbekende kuchje op de trap|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003387.wav|Kom nu. Ach, groote goedheid, wat voer je nu uit? Marie had al de bloemen voor de vierde maal uit den rand van het lampje genomen, daar zij ontevreden over haar werk was|1666|neutral
+wavs/train_1724_4162_000101.wav|De vreemdeling maakte weder eene beleefde buiging en of er niets gebeurd was, stapte hij heen. Niets gebeurd! Het feest niet bederven! Botwater haalde zijn zakdoek uit en wischte zich het gelaat af|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000749.wav|In den brief van zijne moeder had hem ook het slot zeer getroffen, waarin zij hem bij het voorbeeld van zijnen reisgenoot aan zijne sterfelijkheid op eene teedere en godvruchtige wijze|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001357.wav|Bespottelijk vooral, omdat zij den volgenden dag, op het bal, zich geheel en al had laten medesleepen door de bekoring van zijne vroolijkheid. Zeker, zij hield van dansen en zij had prettig met hem gedanst, maar|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_002501.wav|Ik begeer niets dan een leven, dat vry, vrolyk en schoon afloopt; goed gezelschap, aangename Boeken, en het vry gebruik van het Clavier. Dit voornemen heb ik; nu weet gy alles|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_003789.wav|Zonder met zijn roffel op te houden, zette de tamboer zich tusschen een paar lichten neder, die aan den ingang van ons tooneel waren gesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003796.wav|maar zoodra zij had uitgesproken, richtte hij zich weder hoog op en zijn gelaat nam een trotsche en sombere uitdrukking aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001367.wav|en ik zag hem hier van avond altijd door voorbijloopen, als hield hij de wacht. Ik was bang, weet u; het is hier zoo eenzaam|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000724.wav|De Tonnette bijna overtuiging geworden, dat er op het woord van dien jongen man niet veel staat was te maken. Duitschers waren niet te vertrouwen, jongelui ook niet en nu had hij zijn leven, dat door een kapitein|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002510.wav|die de straatfonteinen van water voorziet, vormen de riolen alleen een ontzaggelijk onderaardsch vlechtwerk, een doolhof, die tot leiddraad zijn helling heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001978.wav|Wat was voor hem de plechtige schoonheid van die ster, welke de Zoon Gods als zijn eigen zinnebeeld heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003206.wav|aan diens bedoelingen recht te doen wedervaren. Buat was getroffen. Hy stond op en reikte aan Van Espenblad de hand. 'Welaan!' zeide hy: 'ik zal doen wat gy my raadt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002711.wav|Dat zij dien man niet met het bezit harer fortuin wil begunstigen, kan ik mij best begrijpen, en ik moet het zelfs goedkeuren met het oog op Francis, die het eerste slachtoffer zou zijn van die onvoorzichtigheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004267.wav|alsof wij in een schemerachtig verleden al eens eerder door dezelfde personen, voorwerpen en omstandigheden omringd zijn geweest|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001194.wav|De Heer Blankaart's knegt, die van Vader, en die der Weduwe dienden. Men hadt voor hun wel degelyk gezorgt, en Blankaart hadt de oude kindermeid van de Bruid ook verzogt om mêe in de vreugd te delen. Van die nog een woord|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_005975.wav|welke de kolonel bijna te verduren had gehad, namelijk, bij zijn vorst in een huurrijtuig op audientie te moeten gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000583.wav|Schoon het seizoen tamelijk gevorderd was, bloeiden er hier en langs den weg nog eenige late bloemen, welker geuren hem aan zijn kinderjaren herinnerden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000457.wav|Die pas bevrijde slaaf?' 'Ja.' 'Is hij niet te veel vermoeid?' 'Hij slaapt nu als een os. En een zeeman weet het wel met den slaap op een accoordje te gooien. Nou, asjeblieft hoor|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002286.wav|de schoorsteenveger, door de straat, waar het armhuis lag, en dacht over middelen na, welke hij in het werk moest stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000514.wav|Ook had hij het besluit genomen, om het 'er over heen te zetten, en door gelaat en stand, zoo goed hij het verstond, de rol van den onverschilligen te spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004651.wav|Wanneer een onbekende tegen tien uur des avonds zijn armoedig huis binnentrad, zou hij zich hebben kunnen verwonderen dat dat kind opbleef en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001192.wav|Ieder vogeltje zingt, zooals het gebekt is, Morsch. sprak Van Schaeck toen hij zag, dat de rederijker om zijn vreemd vaandel begon te glimlachen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000128.wav|en telkens blijft geene plaats onbezet, en daar er niet minder dan vijf maaltijden per dag worden gegeven, drie groote en twee kleine, zijn de ongelukkige kellners maar steeds bezig met dekken en afnemen|5809|neutral
+wavs/train_1724_3921_001836.wav|Een oogenblik - er kwamen geen nieuwe visites; er werd verder op druk gesproken - had Bertha gelegenheid, iets te zeggen, dat zij onweêrstaanbaar voelde komen op haar lippen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001809.wav|Je hebt gescheld.' 'En daarom ben je gekomen. Anders zou je wel zijn weggebleven! Ja, zoo'n hartelijke vrouw ben je.' 'Daar straks sliep je|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005879.wav|Het is wel jammer, dat hij zoo is; maar elke gek heeft zijn gebrek. Het onderwerp van dit gesprek|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000428.wav|Sommige lagen met opgeheven kop en opgestoken oren; andere stonden overeind en keken naar Buck; weer andere dronken water uit de plas|5809|neutral
+wavs/train_2450_10026_004228.wav|Buat te recht had geöordeeld, dat driemaal scheepsrecht was, en, door een thands langer aangehouden kloppen, de twistende Lakeien als gedwongen, nu byna gelijktijdig, naar de deur te loopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010662.wav|Dit was niet het geval met den ouden heer Osborne. Toen deze uit de City kwam en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000551.wav|van niets verklaring geeft, en de geliefde vrouw tevreden is. De nieuwsgierigheid van minnenden gaat niet veel verder dan hun liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005466.wav|En geen oogenblik konden wij hem alleen laten. Alles hadden wij hem ontnomen, alles, waarmede hij zich kon dooden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004611.wav|propos, ik zal dien vriend van u groeten. Gij weet nog wel, dat mijnheer Westlock altijd veel werk van u maakte. Vaarwel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001288.wav|Maar naauwelijks had hij de deur achter zich gesloten, en de voeten in het voorhof gezet, toen een tweetal bedienden kwamen toeschieten en hem bij den kraag pakten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001369.wav|Aan hun spits gingen drie gewapende mannen, de eene met een sabel, de andere met een geweer, de derde met een piek. In de straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001436.wav|wy zouden ons dus schamen, u voorslagen te doen, die een man van eer niet zoû kunnen aannemen. Daarby, gy hebt een helder oordeel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005584.wav|en toen schreef zij dit en zei dat ik het brengen moet. Ik had liever dat zij mij ineens doodsloeg. Ophelia stond zich met het papier in de hand te bedenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002289.wav|Ze behoefde het waarlijk niet te zeggen! Haar afgevallen gezichtje, haar vermagerde taille en haar zwakke, toonlooze stem spraken luide genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000309.wav|Tetterby zelf echter, in zijn reeds vermeld, kamertje. ondervond wel degelijk, dat hij kleine familie had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003406.wav|Nadere pogingen bij deszelfs vermoedelijk gezin te doen, scheen nutteloos en ongeraden: hem zelven derwaart te zenden, nog dwazer en onvoegzamer|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000722.wav|begon nu meer vrij in zijne woorden te worden, en zelfs de straks zoo stemmige LOUISE luisterde met genoegen naar zijne invallen, terwijl zij zich niet ongevoelig betoonde voor een los door het gesprek geworpen compliment|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000574.wav|Het is alles vanzelf gekomen; ik was nog niet eens begonnen! 'Nèh,' riep Betsy opgewonden en halfluid: 'je liegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000449.wav|maar licht verklaarbare schaamte, zelfs voor haar man niet bekennen wilde, dat zy vroeger verkeerden raad had gegeven, en althands den schijn wilde aannemen van zich zelve gelijk te blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001609.wav|dat zij reeds langs de binnenwateren kwam aanzeilen; terwijl één vaartuig zou vooruitgaan om Stavoren te bedwingen. De monnik kwam met een Workummer visscher herwaarts|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001792.wav|Ik zou namelijk ook zelf een uitzondering willen maken. Morgen komt Meneer Van der Waele terug. Onze president moet, dunkt mij, ingelicht worden. Broeder Smout knikte terstond goedkeurend|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000589.wav|Daar hij nooit een moeder of zuster gekend had, voelde hij al heel gauw den invloed, dien ze op hem uitoefenden, en hun bezig, opgewekt leventje leerde hem zich te schamen over het luie bestaan dat hij leidde|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000182.wav|Het waren diepe, donkerblauwe oogen, dien toen mijn blik troffen. Aan wie zegt gij het? hernam zij met een zucht, terwijl zij die sprekende oogen neersloeg en zich een trek van lijden op haar gelaat teekende|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005535.wav|geen leugens meer, gij zijt het zelf! — Zoo was het ook, en hij had een goed sommetje bij verdiend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004556.wav|Ik ben lang niet zeker, antwoordde Mortimer doodbedaard, dat ik in dat laatste opzicht veel op u vooruit heb. Ik heb een hekel aan mijn beroep|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_001139.wav|want in den nanacht zou wederom een trein in dezelfde richting het plaatsje aandoen. Wat konden die weinige uren beteekenen voor iemand, die op zijn lange reis al zoovele dagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002670.wav|welke godvruchtig gebogen zijn over eene houten doos of koffer, welke gesloten was. Nadat de monnik met de ingevallen wangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000415.wav|zoodat er geen vlieg door van z'n plaats zou gaan, laat staan een mensch door ontwaken. Bram ging heen, toen hij even had meegekeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000992.wav|want de vrouw des huizes had den ruiter om zijne bestoven en bemodderde laarzen niet in hare knappe en nette woning willen binnenlaten kwam de baas met een' langzamen tred aanstappen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002852.wav|toch zoodanig is, dat hij ongetwijfeld een afkeer van u zou opvatten, indien gij hem daaromtrent in den weg tradt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000551.wav|ja, die heeft ze ook noodig,' zeide Elizabeth, eenigzins bits: 'maar ik kan er Goddank nog buiten.' 'Nu! dan op een anderen keer,' zeide meester Florisz|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008744.wav|Wat kan ik doen? Zij behoorde zoo iemand niet meer te kennen, maar ik kan haar niets weigeren, als ik tranen in haar oogen zie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002072.wav|Velen zouden niet eens zoo ver zijn gegaan, maar gij ziet, dat ik uw zin wil geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000095.wav|n de ieuwstraat, die wij zooeven voorbijkwamen; ligt het voor weinig jaren gebouwde kerkje der hr. eref. gemeente|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002142.wav|om aan die waarschuwing het oor te leenen. Ja hij was 'er zoo vol van, dat hij den volgenden morgen niet kon nalaten, om aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000628.wav|die ijdele hoop te onderdrukken had dat alles maar een droom was geweest; of wat ik deed op dien Zondagmorgen, terwijl de kerkklokken buiten tevergeefs om ons riepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001448.wav|Hij was innig aan zijn zoon gehecht, die zijn eenig kind was en voor wien hij zich steeds vele opofferingen had getroost|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001755.wav|Hij voelde schier lust tot die vernederende gemeenzaamheid, welke men veelal bij geneesheeren en priesters vindt; maar die bij hem niet gewoon was|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000018.wav|zij worden piramiden genoemd en zijn ouder, dan een ooievaar zich wel kan voorstellen. Daar is een rivier, die buiten haar oevers treedt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009378.wav|Zag u niet, hoe hij van het hoofd tot de voeten beefde, toen u hem vroeg, of hij getrouwd was, en hij antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001508.wav|Gedachten over de troebelen in dat gouvernement schenen niet meer te kunnen ontspruiten in zijn brein op dit oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001408.wav|zoodat bijna alles, wat er gezegd wèrd, uitging van Elinor, die uit eigen beweging alle inlichtingen verstrekte omtrent hun moeder's gezondheid, hun reis naar de stad, enz. waarnaar Edward niet vroeg, zooals hij behoorde te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000368.wav|dat een zoo allerliefst meisje, door het aankweeken van eene op zich zelve schuldelooze, maar in die betrekking dan schadelijke, neiging, niet ongelukkig worde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000002.wav|In het stof van den zandweg naast de kerk verdwijnen zij en de rustige rust keert weder in de groene beukenlaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002484.wav|Ik heb er nooit een geheim van gemaakt, noch voor Duco, noch voor jou. Ik beschouwde het als amuzement en niet meer. Misschien heb ik verkeerd gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000737.wav|en zij wist niet, hoe zij zich genoeg met het toewerpen van kushandjes zou beijveren, om hare vreugde aan HILLEGONDA te betoonen, toen deze door haren broeder van het rijtuig geholpen werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002508.wav|en, naar men geloofde, wekte hij wederliefde op. Juffrouw Wirt was de vertrouwde van deze geheime genegenheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001732.wav|zorgvuldig gekleed, met een rond, goedhartig gezicht en eene eenigszins zonderlinge drukte in zijne manieren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002214.wav|Daar is het rijtuig! zeide Henri gesmoord. Hij herkende het heel oude rijtuig, van jaren her. Hij herkende zelfs den ouden koetsier, die naar hem zag, en aan zijn hoed kwam|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003391.wav|Nu over die brieven. Gij wilt weten wie ze nu heeft. Dat wil ik u wel zeggen. Ik heb ze. Is dit het pakje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000415.wav|Anna keerde naar de sofa terug en zette zich naast Kitty neder, terwijl de kinderen, die al zeer veel van hun nieuwe tante hielden, haar omringden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004462.wav|Op dezen wenk liet mijnheer Quinion mij los, en ik haastte mij naar huis. Toen ik bij den ingang van den tujn omkeek, zag ik mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000849.wav|Maar het is een vertrouwen datgroote ver antwoordelijkheid meebrengt, voegde hij er bij, en waarin men zich moeilijk naar wensch kan kwijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007322.wav|Hoe het mij was alsof hij mij uit Dora's gedachten zou verdringen. Hoe ik op een afgunstige manier, waaraan ik geen woorden weet te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002965.wav|Op zekeren ochtend ging mijnheer Madeleine te M. sur M. door een kleine, ongeplaveide straat: hij hoorde rumoer en zag op eenigen afstand een groep menschen. Hij ging er heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007986.wav|en bescher mends over zich gekregen. Hij is geboren om te bevelen, denkt zijn moeder, net als zijn vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001729.wav|De roeiers roeiden het vaartuig de klippen langs en de mannen meerden het schip in een kreek met sterke kabelen om de rotspunten vast|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007868.wav|eene stem, welke de slotenmaker scheen te herkennen, en die hem onaangenaam in de ooren klonk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005085.wav|en al was hij misschien de man die achting zou afdwingen bij nadere kennismaking, geestdrift inboezemen, sympathie opwekken en beantwoorden bij een eerste optreden, was zijne zaak niet|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000067.wav|Aelbrecht, mijn vriend, riep hij tot een zijner mannen, neem die wapens op en draag ze naar mijn tent; ik wil geen ijzer aan mijn lijf terwijl uw blote borsten het vijandlijk wapen durven afwachten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000828.wav|Die paters dachten met een' draad, dien ze aan den ingang hadden vastgemaakt, den terugweg wel te kunnen vinden, maar de draad werd doorgesneden op den scherpen kant van een' vuursteen en ze kwamen ellendig om het leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000491.wav|wij kennen nooit de voile waarde van zekere wijnstokken en vijgeboomen, voordat wij die verliezen; en dat is ongelukkig, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000983.wav|en hy kon nonsons praten en den gek'steken met wysheid en philosophie zoo goed als een van ons alien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009362.wav|De heer en mevrouw Lammie moesten dus een handje helpen, en dat deden zij aldus: Georgiana, begon de heer Lammie glimlachend en zacht|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001097.wav|Wat deze betreft, zij was niet minder verrast door mijne verschijning en het kopje ontgleed bijna haar vingers. Zoo Neef! zeide Tante: ik was u hedenavond niet te wachten. Gij kent de|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_003023.wav|van iets anders dan weedom? Was er ooit blijdschap in blauwe lucht? Spelt de sneeuw niet het blanke einde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002715.wav|Men had dus al weer niet gedaan, wat hij bevolen had. Hij wenkte geërgerd met de hand, ging naar den graanzolder om naar de haver te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000258.wav|Wij voeren den Tigris af, en men deed ons voor het paleis van den kalif aanleggen. Nu eerst bemerkte ik, dat ik mij deerlijk bedrogen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002562.wav|Het was een sombere dag, en nu en dan vielen er eenige koude regendroppels. Het was een van die kleurlooze dagen, waarop alles er even naargeestig en dreigend uitziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001015.wav|Hij las deze blijkbaar met groot genoegen en zeide: Indien zelfs een mensch in staat ware zulke verzen te maken, hij zou mijn' hoogsten lof waardig zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000401.wav|Ik zag ze in de restaurant's elkander opwinden door vurige wijn en dartel gepraat, totdat ze in een zalige bedwelming het gonzen van de menigte niet meer gewaar werden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006250.wav|De kellner kreeg er zeker het meeste van. Hij spoorde mij meer dan eens aan om mij te haasten en het van hem te winnen; maar met zijn eetlepel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003001.wav|Hoe vaart gy, myne Liefde, hoe de Kindertjes, hoe myne Moeder, hoe alle de Vrienden? Hoe dierbaar is my dit huisselyk brief je! Zou my dit vervelen? zou ik, het geen gy my schryft, beuzelingen noemen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7438_000246.wav|dat de vervoering, die zij zich heugde, waar moest zijn. Na die nachten waren het de zacht sleepende morgens, in het park, tusschen de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004466.wav|En nu denk je zeker, dat Jan, omdat hij de Tatertaal verstaat, nu ook zelf een Tater moet zijn, zei de moeder op den meest onbezorgden toon van de wereld|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000084.wav|Eerlijke, brave man! Doch, bedenk, dat je ook vrouw en kinderen hebt; als ieder iets verliest, heb jij nog genoeg om van te leven; vergeet je zelf niet te veel voor anderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_000412.wav|en smerige kerels, die er op gefrankeerde enveloppen uitgaan, lijken wel geesten van Volmaakte Correspondenten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004564.wav|Intusschen had VELASCO laten opdisschen; de gasten plaatsten zich, en het gesprek werd meer algemeen. DE GROOT gaf op het verzoek van GROBBENDONCK, een omstandig verhaal van zijne zonderlinge|2450|neutral
+wavs/train_12500_7242_000008.wav|Uit de verte klinkt een klokje Zilverrein en zacht van toon. En het vogeltje in het lommer Zingt maar zonder leed of kommer Blijde liedjes lief en schoon|12500|neutral
+wavs/train_2450_6408_009320.wav|Was er niemand in de duistere straten, die huiverde, zonder te weten waarom, toen Jonas hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002556.wav|het is braaf en goed, op zijn tijd, den huisvader te spelen; doch gy moet uw oude vrienden niet geheel verwaarlozen. Wy zouden te veel spijt hebben, indien wy uw gezelschap by voortduring misten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000654.wav|Terwijl ik de slaap niet kon vatten, lei ik me zelf die vragen voor en kwam tot het besluit, dat mijn zelfvoldoening ongetwijfeld in het spel was, maar ik tevens moeder en dochter meer voor sluwe intriganten dan voor geloofwaardige personen hield|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000126.wav|Breng mij nooit meer van die duivelsche dingen, zeide Legree, Sambo, die haastig naar de deur week, met zijne vuist dreigende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005410.wav|naar mijn slaapvertrek te brengen. en hier wachten tot ik mij ontkleed heb, dan kunnen wij als naar gewoonte de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004225.wav|Zij was sedert de eerste maal niet meer met Anna saamgekomen en zag haar nu plotseling weer in een geheel nieuwen en onverwachten toestand|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000284.wav|toen inderdaad waren myn lyden en myn worsteling groot. Die andere ontdekking was Deze woorden zullen nimmer het licht zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000469.wav|De Graaf echter, die reeds daags te voren de onbuigzaamheid van Adeelen had leeren kennen, nam zijn woorden thans minder euvel op dan men verwachtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003085.wav|Misschien is dat de weg, prevelde zij bij zich zelve; maar voor hen die het hebben opgegeven, voor hen is toch geene hoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001926.wav|Maurits Lijnslager zedelijke en verstandelijke vermogens, naar behooren, te gebruiken, en daardoor nuttig aan den staat te kunnen wezen door hun bedrijf, koophandel, of zeevaart|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001165.wav|Cesar en Karel den Groote te volgen; het volk te zijn van iemand, die elk morgenrood door het schitterend bericht van een gewonnen veldslag verzelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000554.wav|en was daarover zeer ontstemd, hij beschouwde het als het grootste ongeluk, dat hem kon overkomen, geen' zoon te hebben, die hem in zijn rijk zou kunnen opvolgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001029.wav|Al etende opende de luitenant ze, en las. 'Neen, dat nooit!' riep hij uit. 'Papa wil dat ik trouwen zal met den handschoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001610.wav|ACHTTIENDE HOOFDSTUK. DE TWEE STOELEN VAN MARIUS STAAN TEGENOVER ELKANDER|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000285.wav|d'Estrades en Van Espenblad, die alleen naby genoeg stonden om deze woorden te hooren, spitsten de ooren om te vernemen, wat de Prins zoû antwoorden: en glimlachend zagen zy elkander aan|2450|neutral
+wavs/train_10984_9412_000022.wav|Katerliesje ging en begon de rapen uit te trekken, maar ze was te lui om ze naar boven te halen. Toen kwam er een man voorbij, die zag het en bleef stil staan en hij dacht, dat het de duivel was, die zoo in de rapen wroette|10984|neutral
+wavs/train_2450_8749_000178.wav|Aan het raam gekomen, onderzocht Valjean het nauwkeurig. Het was zonder tralies, kwam in den tuin uit en was slechts, volgens landelijk gebruik, met een wervel gesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000649.wav|Al zat ik in eene sterke gevangenis, gij zoudt mij er uit trekken. Ik zou door den muur heen breken om tot u te komen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000553.wav|Gedachten en droomen bleven altijd geheim. Het werkelijke gebeuren gaf zoo veel last. Een oogenblik dacht zij voortaan voorzichtiger nog te zijn, zich te onthouden|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_004283.wav|Zij klom de hooge trappen op en nam in de ledige coupé plaats op de smotsige springveeren zitting|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000614.wav|Dit is hetgeen ik u moest te kennen geven; het believe UEdele nu de nodige maatregelen te nemen, want het ogenblik is gunstig: ik wacht uw bevelen om mij als een trouwe onderdaan volgens dezelve te gedragen|1724|neutral
+wavs/train_5809_5460_000421.wav|In de parlour en den rookwagen gaat het zeer levendig toe; misschen gedeeltelijk tengevolge van de glazen whisky met apollinaris, waarop de heeren elkander tracteeren|5809|neutral
+wavs/train_2450_5105_001512.wav|Laat Jonas u wat vleesch en beschuit geven, wy zullen nietvele hotels aandoen, dat is zeker|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001912.wav|Niets had de diepdenkende wandelaar en vader van die handeling vernomen, maar ongehinderd stapte hij voort, terwijl het meisje aarzelde op nieuw de deur te openen. Zij begon dus aan te kloppen|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000070.wav|En is dat al wat u te zijnen gunste kan aanvoeren? riep Marianne verontwaardigd. Maar hoe is hij wel in den intiemen omgang? Waarmee houdt hij zich bezig, heeft hij talenten, een genialen aanleg|2506|neutral
+wavs/train_2450_8979_001617.wav|niet meer behaagden. Reeds verhieven zich tusschen hen beiden al de wanklanken, die uit den ernst des jongelings en de lichtzinnigheid des grijsaards moesten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000982.wav|Daar heb IK in de verste verte geen idee van! riep d'Herbourg. - Zoû hij van den ouden Pauws wat meê krijgen? Die woont in Brussel, niet waar? - Ja, maar die oude Pauws heeft ook niets|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_001581.wav|Willibald kwam op het terrein met zijne secondanten en vond er den geduchten tegenstander niet. Het voorgenomen duel had natuurlijk veel opzien gebaard en de aandacht der politie gevestigd op den 'Herr Ritter|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001483.wav|Toen Dorothea hare zuster omringd zag door een drietal jongelui, blijkbaar Hollanders, had zij terstond haar galant er heen willen brengen. Botwater meende echter, dat zijne waardigheid vorderde, dat zij naar hem toekwamen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_001143.wav|mompelde Heer Gijsbrecht, terwijl hij de wenkbrauwen fronste, die het Graafschap van den edelsten vorst beroofde, dien het ooit gehad heeft, en het eene prooi deed worden van zijne talrijke vijanden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002927.wav|een trechter waar alles doorheen gaat, of liever een totebel, die uit het slijk en de modder, waarin hij wordt nedergelaten, alleen datgene ophaalt, wat den meester van dienst is|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002373.wav|Neen, Regina, als er van boete sprake zou zijn, niet juist voor uwe schuld tegen mij, maar voor de verkeerdheid uws harten, waaruit die voortkwam, dan hadt gij het gansch anders moeten aanleggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002825.wav|En wat mij betreft, zeide Feiko, ik heb een aardigen kleinen duivel van een schildknaap ontmoet, die mij te voren meer gezien had, zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002130.wav|dat hij zich door niets laat weerhouden. Hij zou ruzie met haar vader hebben, voordat hij vijf minuten met hem had gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000546.wav|Maar de oude Heer Slyper, die achter haar in de ouderlingenbank zat, tikte haar op de schouders en zeide: wacht daar liever nog wat mede, tot gij bekoeld zijt, en denk inmiddels om Matth|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000315.wav|genade, genade! Nog altijd staarde zij het portret aan, doch haar gelaat veranderde, de rust van den slaap maakte plaats voor de vreeselijke spanning van den angst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000625.wav|en hij had de ramp, dat, na Cosette in éénen dag geheel te hebben verloren, hij haar vervolgens nog eens in gedeelten moest verliezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000489.wav|ijn bezorgdheid bleek gelukkig geheel zonder grond te zijn geweest. elfs onder het diepste leedgevoel verliest een vrouw, vooral tegen-over een andere vrouw, haar natuurlijke slimheid niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002151.wav|Toen hij nu te zeggen had wat hij zeide, keek hij haar volstrekt niet aan; maar hij keek naar den steen en rukte er|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002693.wav|en zooals hij hoopte, geheel alleen, want hij wist, dat Alexei Alexandrowitsch eerst onlangs|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000312.wav|Dit bracht hem op de mogelijkheid van een politieke loopbaan voor zich Marcellus Emants, Een drietal novellen zelven. Hij had zijn gezond verstand even goed als anderen en daar kwam het toch maar op neer. Die veelweterij deed het hem niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_009709.wav|Dit scheen van het begin af onder ons besloten te zijn. Nu de aarde het stoffelijk overschot van mijn lieve overledene bedekte|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000075.wav|Het ging alles juist zoo; hij kwam in den stal, waar het gouden paard stond, maar toen hij hem den houten zadel zou opleggen, dacht hij: het misstaat toch zoo'n mooi dier, als ik hem niet zadel zooals het behoort|10587|neutral
+wavs/train_2450_9336_000577.wav|Erger nog, zou het geene schande zijn om onzen vijand, dien we, zoo lang hij nog maar Hertog van Oostenrijk was, moedig te woord stonden, nu te gaan vleien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001350.wav|Overigens critiseer ik, maar beleedig niet. Het heelal is wat het is. Ik spreek zonder kwade bedoelingen en om mijn geweten te bevredigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006020.wav|Gij hebt Lady Dedlock gezien. Als gij hare zuster gezien hadt zoudt gij wel begrijpen, dat deze even trotsch en onverzettelijk moet geweest zijn als zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000757.wav|Bertha schikte zich blijkbaar in het onvermijdelijke, want zij sprak over allerlei zaken, behalve over haar droom. En toen zij een uur later een teeder afscheid van Gijsbrecht nam, hield zij zich zoo flink, dat het scheen, of zij er zelfs niet meer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000121.wav|Prinses Badoura en prins Camaralzaman stonden den volgenden morgen vroegtijdig op. De prinses trok thans een vrouwengewaad aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001971.wav|en de vreemde, havelooze gedaanten, die in het weggeveegde vuil grabbelden om naar spelden en andere dingen te zoeken. Zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002418.wav|Schier in hetzelfde oogenblik hoorde men trompetgeschal. Geeft acht! riep Marius van den top der barricade. Javert|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002086.wav|verdeelde hij altijd zijne gunsten tusschen zijn vader en zijne moeder. Want Van der Welcke, dadelijk, nam den Nieuwen Rotterdammer, en dompelde tusschen de wijd uitgeslagen bladen druks weg, in zijn hoek|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000253.wav|van zeer groote afstanden aldus konden worden overgebracht, er bijvoegende dat het wel van zelf sprak, dat dit in den loop van ruim twee eeuwen aanzienlijke verbeteringen had ondergaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002804.wav|tuin. Sapsea heeft eene flesch rooden wyn op eene tafel by den haard staan, — het vuur is eene vroege weelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002367.wav|Oesters, kaas en ham, zei Laigle. Zij gingen aan een tafeltje zitten. De herberg was ledig, er was niemand dan zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001607.wav|Een oogenblikje stond ik als verstomd. Tevergeefs zag ik rond of ik den dikken notaris ook ontdekte en de beide andere dikke heeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001026.wav|Vergeef je het me? Zij stak nu zelve haar hand eenvoudig uit en hij drukte die, met een grooten snik, die klokte in zijne keel|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001615.wav|Mijn grootvader heette Eckbert, dat is waar, en hij had drie zonen; het zou heel wel kunnen zijn, dat een van hen of diens kinderen naar Gelderland zijn getrokken om hun fortuin te beproeven, maar daarvan weet ik niets|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000249.wav|zelfs cynisch van gesproken, van mooie sentimenten, die niet bestonden: wat waren ze eigenlijk meer dan opwinding, dan ziekelijkheid, nevroze, hysterie|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000757.wav|maar steeds bleef leven in gewaarwordingen vol verheffing, liefde en zelfverloochening, die opwolkend één na d'ander, al zijn daden hulden in glimp van hooge schoonheid en|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_004522.wav|Deze bezitting enFrankrijk zyn voor my verloren, hernam de neef bedroefd; ik doe er afstand van. Behooren ze u beide toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002134.wav|oude schurk, kinderdief! Hij zweeg en scheen een poos als in zich zelven te spreken. Het was alsof zijn toorn, gelijk de Rhône, in een hol viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_001105.wav|Het kistje was onder het gele zand verdwenen, de doodgraver nam zijn pet af, en Jan wilde zijn staroogende vrouw bij de hand vatten om heentegaan. maar|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001365.wav|Geen wonder, dat Maurits, die wel eens over iets anders wilde spreken dan over paarden en dienstzaken, al meer en meer behagen schepte in den omgang met zijn nieuwen vriend, en aldra niet buiten zijn gezelschap kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006470.wav|en hem op de vossenjacht in Surrey mee te nemen. Eindelijk zeide hij: Er was een oude heer, met zware wenkbrauwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002875.wav|Gij moest bedenken, mijnheer, zeide Edward, in welk een pijnlijken toestand ik geplaatst ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000857.wav|Kom, ga nu eens hier op dien stoel zitten, dicht bij mij. Geef mij het potlood! Zoo! Laten wij nu eens verstandig praten. Gij weet wel liefje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002554.wav|terwijl de toekomst al zoo dicht bij was. Ik heb medelijden met onze ouders, en ik zoû ze er bijna liever om hebben, dan ik ze ooit gehad heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002087.wav|Halleluja! trompetten de engelen. Doch ik twijfel of mijnheer Swart wel begreep dat het engelen waren. Om de waarheid te zeggen, begreep hij niets meer, en pof|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001934.wav|en hier in Rome luisterde zij op een bal, achter een deur naar wat onnoozele intrigue, - nauwlijks intrigue, dacht hij - en was zij gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002433.wav|Gij zelf hebt die reeds bëantwoord, toen gij een oogenblik geleden den dood zwoert aan uws vaders moordenaar. Toen sprak uw hart: toen hoorde ik de taal, welke den zoon, den man van eer betaamde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001600.wav|ADRIAANZEN was een schoenmaker van zijn ambacht, maar had een zeer goed verstand en scherp vernuft, beide ongeschikt, om, geweld en verdrukking te kunnen verkroppen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000599.wav|Wat den eerste betrof, hij had den knaap lief om der wille van diens edelen vader, Graaf Floris, maar Van Borselen, den indringer, zooals hij hem noemde, haatte hij uit het diepst van zijn hart|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_006458.wav|Zijn brief naar huis werd, gelijk in het vorige hoofdstuk reeds is aangeduid, weldra beantwoord door een van Jongeheer George|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000616.wav|die er aan hechtte, en Marius die er onverschillig voor was. Maar kolonel Pontmercy had geschreven: Mijn zoon zal mijn titel voeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003643.wav|en aan den pluck, meende de Engelschman. Niet slechts gevoelde Wronsky zich door pluck, dat is moed, beradenheid, voldoende bezield|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000223.wav|Hij wist vooruit, dat allen tegen hem waren en dat zij datgene, wat hem als het natuurlijkste en|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000965.wav|elke dag, gedachteloos, herhaaldelijk ten uitvoer brengen, die kent de kracht van het: je kunt niet, dat omhoog welt uit de geheimzinnige diepten van ons zenuwleven en waar alle redeneering machteloos op afstuit|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_002201.wav|Hughes had rypelijk over de zaak nagedacht, en was er volstrekt niet zoo ontevreden over als Joe gedacht had|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001241.wav|Het was Ina d'Herbourgs principe nooit over geld te praten en nooit over de familie, maar omdat principe-volgen heel moeilijk was, werd er in het huis der d'Herbourgs altijd over geld gesproken en veel over de familie|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_001580.wav|Weemoedig schudde de eerste het hoofd: niet deze, zeide hij, op Adeelen wijzende: de moordenaar is gevlucht. Maar het wordt tijd, dat lichaam naar een meer geschikte plaats te vervoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008188.wav|Het gezelschap was heel ontsteld over deze plotselinge catastrophe. De dame uit de achterkamer zat den incasseerder met open mond aan te staren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000895.wav|En verwonder u niet, doorluchtige Gravin, indien ik zo driftig in deze bomen houw: ik droom dat ik op de vijand hak, en die bedriegelijke wraak doet mijn hart van onversaagdheid opzwellen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000494.wav|gilde hij buiten zichzelven van blijdschap en buitelde over het gras langs den weg, zwaaide met armen en beenen, sprong en dartelde als een veulen, dat voor het eerst uit den stal in de malsche voorjaarsweide komt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001027.wav|wat valt er te doen? Het begin is goed, antwoordde Safie, wacht onze bevelen af, gij zult niet lang met de armen over elkander behoeven te staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004420.wav|Ondanks de kolossale sommen, die hem het ziekenhuis, de machines en de onmiddellijk uit Zwitserland gekomen koeien gekost hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000215.wav|De heer Wilding en ik zyn het hierin eens, dat de zaak niet benadeeld mag worden. Nu heb ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003169.wav|De zittingen zijn begonnen, zeide Kags; wanneer zij tot het onderzoek overgaan, en Bolter getuige van de kroon wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001168.wav|en het is geen wonder, dat de droomeryen der jonge vrouw hoe langer hoe meer van fantastischen aart werden, en zy eindelijk in een verkwikkende sluimering verzonk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005814.wav|en slechts de laatste woorden had verstaan. Bill! Wat nu? vroeg Sikes. De jood knikte mef zijn hoofd naar Nancy|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000416.wav|Schrijf het adres. Mejuffrouw Fabre te uwen huize. Ik weet dat ge niet ver van hier woont, dicht bij de kerk St. Jacques du|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001986.wav|maar daarvoor is de weleerwaarde Roesting de bevoegde alleen, en ik ben overtuigd dat hij dit herderlijk werk con amore verricht. Maar hoe vroom en getrouw ook, dominee|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_001053.wav|Geen uur later verscheen Landenberg met zijn volk, en toen de oude Vader niet zeggen wilde, waar zijn zoon was, liet hij hem op staanden voet beide oogen uitsteken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000890.wav|iedaar wederom het oude en het nieuwe. ls wandelaars trekt ons het lthof natuurlijk oneindig meer aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009356.wav|Ik verrukte hem door vpti ganscher harte te zeggen, dat de doctor onzen diepsten eerbied en onze hoogste achting verdiende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001695.wav|naar den voorkant van zijn kooi, stak zijn snavel tusschen de tralies door, en draaide zijn blinde kopje naar zijn ouden meester|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001626.wav|iets schuchters al wilde hij maar zoo gauw mogelijk weêr weggaan. Maar hij deed zich geweld aan, en in eens vroeg hij aan Constance: - Hoû je van porcelein? - Delftsch, bedoel je|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011344.wav|boven ieder ander uitzicht, wendt hij zijn blik naar de erkers en naar den zwerm menschelijke wezens, dien zij exposeert|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000457.wav|ook maar in de verte op de gedachte kwamen, dat hij aan de tooverij, welke de ontbinding van het huwelijk der prinses had veroorzaakt, eenig aandeel hebben kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000342.wav|hij zal waarschijnlijk de wreedheid niet hebben, zulk eene schoone hand af te wijzen. Mijne vrouw zal dan met het glas naar mij toekomen, en al bevende voor mij blijven staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005123.wav|di Dio! riep Reinout, wien het klamme zweet uitbrak: ik weet al genoeg. Zeg mij nu slechts, wie van ons beiden is Bianca's zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010318.wav|met een klem, die markt waardig. Toen verviel hij in stilzwijgen en dronk haastig verscheidene glazen wijn uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000377.wav|en wandelde langzaam verder. Die wijk van landgoederen en tuinen was geheel verlaten; de huizen gesloten, klaarblijkelijk ontvlucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008301.wav|Wat zal zij daar gaan doen? vroeg Ham. Zij lichtte haar hoofd op, en keek met een donkeren blik naar hem om|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001588.wav|Wij hebben reeds uit den brief van Bol aan Donia vernomen, hoe deze knaap, kort na de verhaalde bijeenkomst der Pleiaden te Amsterdam, van de school terugverwacht werd en hoe Eylar den wensch had geüit, hem onder de leiding van Bol te stellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003871.wav|Bij het verrichten dezer bezigheid had weldra zijn scherpziend oog een koperen geldstuk ontdekt, dat van vreemden oorsprong was, althans niet gangbaar op de plaats, waar zij zich thans bevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000861.wav|In de laatste jaren waren de zaken van Osborne zeer voorspoedig gegaan. Zijn rijkdom en aanzien in de City waren belangrijk toegenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000717.wav|gaf hem met bedaardheid te verstaan, dat het zeker een hevige storm woei, en dat het weêr zich niet gunstig liet aanzien, maar dat 'er nog veel zou moeten gebeuren, eer het schip verging|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000109.wav|in een hoek waar het daglicht sober was, maar het is in nog grootere mate een gevolg van myn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000537.wav|en gebruikte zelf s deze uitdarukking; deworm zal zich wel omkeeren wanneer- zij vertrapt wordt. Eindelrjk werd zij weemoedig|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000779.wav|Want alleen de hoogste leider, die het geheel overziet, kent het einddoel, terwijl zij, die onder hem dienen, zich slechts rekenschap kunnen geven van de beperkte taak hun toevertrouwd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9412_000147.wav|Mijn zusje Marleentje, Zij zocht al mijn beentjes, Legt ze in een zijden doek, Onder den amandelboom, Kiewit, kiewit, wat een mooie vogel ben ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002168.wav|En had hij niet éen uur, twee uur, slapeloos gewacht, tot hij ze had zien keeren, sluitende de deur weêr achter zich|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002224.wav|Gy weet, dat ik uw vriend ben: vrees des niets, antwoordt my openhartig. Heeft van S. u niet meermaal gezegt, dat hy u beminde? spreek, myn meisje!' Ik|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_004187.wav|zoo scherp als scheermessen, evenals ik een paar worstelaars in Devonshire gezien heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004205.wav|Als ik ooit weer een mensch word, had de jongen gedacht, zal ik die mooie vrouw bij de rivier gaan opzoeken, en haar bedanken, omdat ze zoo goed voor ons was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001237.wav|Toon je papier, sprak zij tot den secretaris. De sacristein boog over het papier, noemde hen nu 'Excellentie's', wilde hun den|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000848.wav|en ik acht mijne tegenwoordigheid hier verder onnut. Hebt gij nog eenige bevelen voor mij? anders beveel ik u der bescherming onzer Lieve Vrouwe aan, en wensch u|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_001030.wav|En terwijl het boven haar in het doorzichtig loover tjilpte en floot, de sterke geuren van jasmijn en reseda haar langs het gelaat streelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000770.wav|Waar kom jij vandaan? riep een uit het troepje. Hier uit het kreupelhout, was het antwoord. Maar mag ik vragen, wat jeluî hier doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009440.wav|zat vlak voor zich uit te staren in de ijle lucht. Zoo dikwijls de jonge Hexam met spreken ophield, keerde hij zijne oogen naar hem toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000064.wav|Wat men in het oosten in zee wierp, werd in het westen in de aarde geworpen. Hier zoowel als daar, wrongen vrouwen de handen; de golf voor deze, het graf voor de andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000526.wav|Hij had het aangenomen voor goede munt, en als zij hem eens bemoedigend toeknikte of een flauw glimlachje schonk, dan meende hij daaruit te mogen opmaken, dat hij haar niet geheel onverschillig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001221.wav|op zijn zenuwsnikken, om niet te laten hooren, dat hij huilde: het niet te laten hooren in de kamer naast hem, waar stemmen klonken: een jong paar, pas getrouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004353.wav|Haar lippen klemden zich op elkander, de rechterwangspier van haar bleek gelaat werd zenuwachtig vertrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000547.wav|maar is het de wil van hun kwaad gesternte, dat de kalif met hunnen minnehandel bekend wordt, zoo zal ik althans in veiligheid zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000807.wav|Toen 'er GEESJE mij het eerst van sprak, had ik haar dat al tegengeworpen: nu had zij, buiten mijn weten, aan hare moei daarover geschreven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004193.wav|Ik zal dezen verantwoordelijk stellen voor uwe hardnektheid.' 'O! wees genadig!' riep nu Juliaan, zich aan zijn voeten werpende en zijne knieën omvattend|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000843.wav|Wacht! hernam Brass: hier ishetgepast. Mijnheer Richard; hoor eens! Dick, die reeds bij de deur was, keerde zich om|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001515.wav|sterker dan den eersten oorsprong van haar wezen. En in hare bevalligheid, hare luxe, hare liefde, stond zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001652.wav|mijne beste! Hij poogde zich wat op te richten. Allan beurde hem zoover op, dat zij hem aan hare borst kon houden; en dit had hij verlangd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001813.wav|was door het denkbeeld van vrijheid verblind. Hij had aan een nieuw leven geloofd. Spoedig werd hij gewaar, welke vrijheid het is, die men met een gelen pas geeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000632.wav|en terwijl hij zich gereedmaakte voor de reis, begon Kolonel Brandon, wien dit heel wat meer inspanning kostte, ervan te praten, ook te willen vertrekken. Hier kwam Mevrouw Jennings' goedigheid hun allen buitengewoon te pas|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000530.wav|De dame reikte het moordtuig over, en volgde den prins naar de kamer en voor het bed van Bahader. Hij slaapt nog, sla nu toe, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000826.wav|of eenig ander dergelijk aangenaam baantje, toegewenscht: en, wat niet strekte om zijn wrevel te verminderen was de bewustheid, dat de gevolgtrekking, door renkelaer gemaakt, volkomen logisch was|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001736.wav|Het geluid dezer stem nam allen twijfel weg, die nog by de Jonkvrouw mocht zijn overgebleven. 'Henry!' riep zy: 'gy zijt het dan wezenlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005177.wav|of met andere woorden dezelfde onschuldige vraag doet, Snagsby zijn hart bonzend tegen de schuldige borst voelt kloppen. Zulke vragen martelen hem zoodanig|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000723.wav|Jacob, Jacob! gij praat onzin, gij verschrikt en bedroeft mij; ik heb nooit recht gegeven zulke hoop te vatten, nooit vrijheid verleend zulken wensch te koesteren|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000760.wav|Het was in het schuwe kind zoo duidelijk onweêrstaanbaar magnetisch: dat aanloopen, stilstaan, opkijken en vlijen, dat Addy luid oplachte, en zich bukte en haar luchtigjes|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_000838.wav|Haar naam, haar Amerikaansche naam van Urania klonk goed: de prinses Urania, dat kreeg eensklaps een zeer goeden klank|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003363.wav|want Jonas was blijkbaar niet van plan de stilte te verbreken, en zijn vriend had vooralsnog geen reden om hem tot een gesprek te verlokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002456.wav|Aldus maakte, bij den aanvang dezer eeuw, de oude maatschappij haar bodem schoon en ruimde haar riool op. VIJFDE HOOFDSTUK. TEGENWOORDIGE VOORUITGANG|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001402.wav|Hij had tusschen de bloemen gelegen, en naar de lucht gekeken, toen hij Bataki zag aankomen tusschen de wegtrekkende wolken door. De jongen had liever voor hem willen wegkruipen, maar Bataki had hem al lang gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001875.wav|Wat baten me uwe orakelblaên? Hoe ik mijn zinnen ook moog slijpen, Ik kan de woorden niet verstaan En evenmin den zin begrepen. Hoffham|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000329.wav|Dat is goed, meheer; dat is heel goed. Als ik oud wor, verdien ik geen kopere' cent meer; maar ik krijg toch de' zakduit|496|neutral
+wavs/train_1724_1601_001243.wav|Bij wie zou ik liever komen, dan bij u, Mejuffrouw! hernam Amelia: zijt gij de eenige niet, die u mijner hebt aangetrokken? Dat is te zeggen, zeide Tante: daar komt Neef de meeste eer van toe: heugt het u nog, Neef|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000428.wav|ook mag de stroom van den heiligen toorn niet stil blijven staan, al stuit hij in zijn steeds voortgaanden loop op enkele weinigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003649.wav|dan hij inderdaad bezat ZijnStoicismus was eigenlijk van die niet ongewone soort, welke iemand in staat stelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000265.wav|dat was een vloek, de vloek van de kunst, die niet kwam, als men haar tot troost wilde en schoonheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008849.wav|De vrouwen hier zijn even vermakelijk als die in May Fair, zeide zij tegen een ouden Londenschen vriend, die haar ontmoette|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001357.wav|Want het schokt niet alleen mijn zenuwen, het bederft mij niet maar een voorbijgaand genot, neen het wekt verfoeilijke gedachten in mij op, twijfelingen, ontkenningen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003668.wav|Waarschijnlijk, indien hy op dit oogenblik een bepaalde verklaring van haar kwade luim had afgevorderd, dat zy die eindelijk gegeven zoû hebben, in welk geval het misverstand zich spoedig hadde opgelost|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000684.wav|Toen het uur van zijn vertrek uit het bagno kwam en Jean Valjean deze vreemde woorden: gij zijt vrij! hoorde, was dit voor hem een ongelooflijk, ongehoord oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010431.wav|De eerste kant is grove onbeschoftheid — dat is de eerste kant. De secretaris glimlachte eenigszins bitter, alsof hij zeggen wilde: Dat zie en hoor ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004720.wav|hem niet na! zeide Sally, nog een snuifje nemende. Loop hem vooral niet na. Laat hem tijd om er zich van te ontdoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002905.wav|hoorden ze een vervaarlijk wolvengehuil uit het bosch, en onder het huilen der wilde dieren door, hoorden ze menschen schreeuwen. De boer stond dadelijk op, maar de knechts schenen geen lust te hebben om meê te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000377.wav|Men begrijpt lichtelijk dat Dolf evenzeer overtuigd was Pieter in allen gevalle tegen te zullen komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003263.wav|Eensklaps snelde een bende ratten langs mij heen alsof zij een escadron huzaren waren, die op de vlucht geslagen werden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004182.wav|sinds zij aan den avond van den dag der terechtstelling haars gemaals met hare elf wezen in rouwe nederzat, dat het offer van goudbrocade en kleinoodiën, haar zeker niet zoo heel zwaar meer zal gevallen zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_003080.wav|Komt rechtstreeks naar deze kamer, waar het licht brandt. Slaat de deur in! Geweldige slagen donderden tegen de deur|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000108.wav|Zoo zal de natuuronderzoeker, die des zondagsmorgens de kerk verzuimt of naar de vroegpreek is geweest wat ik liever onderstellen wil en om tien uren, half elf, in Den Hout komt, op het Plein of bij den|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_003170.wav|Ik. Als ik eens niets beter te doen heb, zal ik uwe stelling wat nader beschouwen. Juffrouw Buigzaam. Het is, dunkt my, wel een zeer armoedig vermaak, elkander te tonen, dat men meer vernuft dan goedhartigheid heeft|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_000950.wav|Ja, dat's waar; dat was eene fatale historie, stemde de kapitein toe, tot mijne smartelijke verbazing. De loyale man, die blijkbaar tegen lasterzucht en verkeerde uitleggingen kampte, moest hier zwijgen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000498.wav|Ik hoorde ze als door een mist, tot eindelijk uit me losbarstte, wat ik al in de aanvang van ons gesprek onbewust me voor had genomen die dominee vroeg of laat in het gezicht te gooien|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003322.wav|Wat was er gebeurd? was Arthur iets overkomen? Wij stonden stil; ons hart klopte ternauwernood|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000008.wav|onder elkaar noemden zij zich altijd juffer en prezen den goeden, ouden tijd|496|neutral
+wavs/train_2450_9081_000726.wav|en daaruit hare bovenmatige smart opmakende, was ik verheugd, dat ik haar had laten leven. In mijn vertrek teruggekomen, legde ik mij weder te bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000380.wav|Uwe meesteres heeft een' goeden smaak; dit is de schoonste en kostbaarste stof, die ik in mijn magazijn heb; ik wil ze haar noch voor zilver|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000450.wav|Daer al de andere arme dieren Bleek en treurigh quijnen gaen, Eetje slaetje met een eitje? Drinkje niet dan schapeweitje? Plukje moesjen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000413.wav|zwaarte en dikte, en voorzien van een paar potsierlyke horens, die uit de hamen opschieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009758.wav|Achterover in zijn stoel leunende, sloeg Mortimer zijn vriend gade, die insgelijks in die houding in zijn stoel lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001654.wav|Troosteloos over haar herhaalde weigering, verliet hij zijn vaderstad om in den krijg zijn liefde te vergeten. Toen hij na drie jaren terugkwam, vond hij den staat van zaken veranderd|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000061.wav|Ik weet wel haast zeker dat ik het vergeten zal. Als je me iets ziet doen, dat niet goed is, geef mij dan maar een wenk, wil je! antwoordde Jo, trok eens aan haar jurk en streek haastig haar haar glad|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003672.wav|Sta op! Tom stond op. Doe die das af! en toen Tom door zijne kluisters belemmerd, dit begon te doen, hielp hij hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000022.wav|Zij gingen niet de bergen in, naar éen koelere plaats, voor de zuinigheid. Zij gaven niet meer uit dan het allerhoogst noodzakelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000754.wav|edriegt mij mijn gezigt, of zie ik ploegen. aar kan immers niets groeijen?' aten wij, zeide, wat nader treden, en gij zult zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000375.wav|Hij droeg een groot vischnet op het hoofd, en had eene mand van gevlochten palmbladen aan den eenen arm, en een' stok in de hand.|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002672.wav|ook hadden zij kleine borstplaten en knieschijven, welke tegen de schijn der zon hevig glinsterden. Zevenhonderd andere mannen droegen overgrote kruisbogen met stalen veren, hun kleding was groen met gele|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006267.wav|iets van grauwblauwe kleur onder een zonnescherm lag. Dat was mevrouw Stahl. Achter haar stond een sombere Duitsche arbeider|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001002.wav|Doctor, zeide hij tot mij, bevreemdt het u, dat mijne regterhand is afgekapt, gij zult u nog meer verwonderen, als gij te eeniger tijd met mijne lotgevallen bekend zult zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001324.wav|Ieder drukte ernstig een kus op het voorhoofd zijner minnares; vervolgens gingen alle vier de heeren, de een achter den ander, naar de deur, met den vinger op den mond|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003801.wav|Zij neuriet nog een deuntje onderweg, zei Mark luisterend, opdat ik niet denken zou, dat zij het zich aantrekt. Nu wordt het toch eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001815.wav|en breng eenen stevigen stok mee, zeide Barend. Ik zal den verrejager medebrengen, Vader, dan kan de Spanjool dat ding nog eens goed bekijken, eer hij aan den haal gaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007018.wav|Zeer gaarne, was het antwoord. Willen wij dan onder het voortwandelen praten? De dauw is wat vochtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011417.wav|maar van een arm meisje, dat George eens lief had en die sedert haar kindertijd opgevoed was om aan niemand, behalve hem, te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000107.wav|Deze vreemde was een beroemd toovenaar, en de geschiedschrijvers, die dit verhaal voor ons opgeschreven hebben, noemen hem den Afrikaanschen toovenaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001963.wav|wat hiervan zij, zeker is het, dat de wijze, waarop hij zich tegen de bestaande orde van zaken uitlaat, wel geschikt is, het vermoeden op te wekken, dat gekrenkte eigenliefde hem doet spreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000222.wav|Toen zag hij op hem afstappen een, dien hij in tijden niet gezien had, zijn broêr uit Amerika: die was met zijn vrouw een maand geleden gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000133.wav|Hij zweeg, en zwom voort zoo snel hij kon, maar het hielp niet. De zwanen werden al brutaler. Wat is dat voor een kikker, dien hij daar op zijn rug heeft? vroeg een van hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008235.wav|U heeft de weddingschap verloren. Wij zijn de eersten. Derhalve moet u betalen, zeide hij lachend|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000991.wav|Kom vanavond nog eens aanloopen, schipper. Je zult er mij een groot genoegen mee doen. Nu heb ik nog eenige zaken in orde te brengen, maar zoo spoedig mogelijk zal ik me wijden aan de oplossing van het vraagstuk, dat ons beiden zoo plotseling bezig is komen houden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000011.wav|en wie ge zijn moogt, ieder zal beven voor de pij en den sluier, voor deze twee lijkdoeken van menschelijke uitvinding|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002868.wav|Nu!' antwoordde Gourville: 'en wanneer het plan van Kievit gelukt, dan, dunkt my, zal die gemakkelijk volgen.' 'Welk plan?' vroeg Buat, verwonderd opziende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002614.wav|Deze loge was getralied, maar niet met vergulde houten staven, als in de opera, maar met hecht dooreengewerkte ijzeren stangen, die stevig in den muur waren gemetseld|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002726.wav|En is dat een reden, dat ik de onwellevendheid zoû begaan, om in uwe kamer te sluipen?' vroeg Sylvius geraakt. 'Neen,' antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001643.wav|als nu ruim eene maand geleden, wanneer op deze hoogte, dat fraaije spiegelgevecht ter eere van den Czaar gegeven werd, toen zat ik juist ook op dit vertrek met mijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001000.wav|De rezident was gepreoccupeerd, zei Doorn de Bruijn. - Zoû hij weten. van zijn vrouw? vroeg Ida somber, met hare groote oogen vol zwart fluweelen tragiek|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_004542.wav|keek zij tersluiks naar Kit om, terwijl zij het op eene plank wreef en met een stoffer afstofte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006218.wav|ge zult wel nieuwsgierig zijn om te weten, waarom wij dertien jaar lang geen nasporingen naar u gedaan hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001555.wav|Als de scheiding u iets kost, Francis! scheiden wij niet! Het is bedwelmend, Leo! de. de. mogelijkheid dat ik. ik nog gelukkig zou kunnen zijn, stamelde zij|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003539.wav|Precies! daarom onthoudt gij u wijselijk,' zei van Malsem. 'En wij allen,' sprak Goedelijns; 'ik zie niet wat nut er steekt in dat jagen naar singuliere|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007220.wav|en voor het opgeven van Fransche raadseltjes, heeft de twintig jaren van haar leven tusschen de twintig en de veertig op eene vrij aangename wijs gesleten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005338.wav|Op mijne hoeve in de nabijheid van Delft.' 'Zoo ga uw gang. Ik zal Bartels mijn wil doen verstaan. De meeste discretie kan worden in acht genomen. Zoo gij wilt, zal ik zelfs Bastiaan verlof geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_006866.wav|Allen op een gonzenden toon van protest. Dan is alles wat ik er van te zeggen heb, hernam Podsnap|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001746.wav|u betuigde hij, bij herhaling, zijn leedwezen, en tevens zijne dankbaarheid over de vaardige en minzame vergiffenis aan hem geschonken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000976.wav|De sultan was ten hoogste verwonderd te vernemen, dat hij zich zoo ver van zijne staten verwijderd bevond, en begreep niet hoe zulks mogelijk kon zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010819.wav|op hem getrokken hebt, in totaal het bedrag, waarop u recht hebt zijnde een derde gedeelte van het fortuin van uw moeder, wijlen mevrouw Osborne|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001520.wav|Mama, heusch, ik kan niet. - Constance, het is onmogelijk. Hoewel zij beefde in haar zenuwen, was er iets in hun beider beslistheid, dat haar kalmeerde. Maar zij werd achterdochtig|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002910.wav|en mijniet verantwoordelijk hotid voor al de gevo lgen waaraangij u bloo - stelt.— Een oogenblik, mijnheer! zeide Emma|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001978.wav|zult gij hem dan wel lief hebben? Zeg hem dan, hoe lief ik hem nog heb, en hoe lief ik u had|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001339.wav|Dikwijls had zij nu - vrouw van twee-en-veertig - een weemoed om te peinzen over dat leven, liet zij dat vrouweleven weêr glijden voor haar starren blik, begon zij bij de kinderjaren in Indië|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000642.wav|En terwijl de amforen zich bogen over de bekers, rees Abderos en zong Apollo toe, den god van den gouden boog|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001341.wav|Ja! ik was het zelf, ik, Ferdinand Huyck, de zoon van den Hoofdschout, op wien het gewicht eener kapitale beschuldiging rustte: tegen wien zich zulke ontzettende verdenkingen verhieven|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000950.wav|Dat gaf in het groote huisgezin een leven en geweld van je welste. En Paddeltje was ook al op geen tien pas afstands te naderen. Die was heelemaal door den vang|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002428.wav|Ik heb myne Moeder tweemaal dat verhaalde moeten voorlezen: zy droogde hare oogen af. 'Op hoe veel onderscheiden wegen kan men ongelukkig worden! zeide zy. Uw Vader, Naatje, was de beste man der Waereld|1666|neutral
+wavs/train_2450_1747_000165.wav|bleek ons weinig of niets van die gemeenzaamheid waar hij zoo hoog van had opgegeven. De freule beantwoordde zijn diepe buiging met een stijven groet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007800.wav|Daar zit het, broeder, valt de gewezen dragonder hem in de rede, wederom met de hand op de knie. U bevalt dat denkbeeld niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000770.wav|welke hij met eene krachtige stem had uitgebracht, zweeg de Prins en zag zijnen broeder aan, om den indruk gade te slaan, welken zijne taal op hem had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005799.wav|met ruige wenkbrauwen en bakkebaarden, die van kokosdraden gemaakt schijnen, zonder een enkel haar op het hoofd en met eene verbrande kleur|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002721.wav|zag zijn vriend aan, die met een gezicht dat niet te beschryven is, door zjn vriend gevolgd, de herberg verliet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002016.wav|en alsof zij vermoedde, dat hun tegenwoordige verhouding zoo niet kon voortduren, verwachtte ook zij iets van hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001971.wav|Terlaloef zei ze, en na enige ogenblikken voegde zij er lachend aan toe: 'Nonna zal toch wel zo gek niet wezen' 'Dat kan je begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002009.wav|Voltaire, Raynal, Parny en, zonderling, St. Augustinus. Hij verklaarde een stelsel te hebben. Overigens was hij een groote afzetter|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011497.wav|en zijn gouden horlogeketting met groote cacbetten zoo zwaar als een horlogeketting maar zijn kan. Zijn glimmende laarzen kraakten bij elken stap|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000568.wav|toen voelde ik mijn hart warmer kloppen, en was ik overtuigd, dat ik niemand anders dan onzen goeden ouden bekende, den waardigen heer Pickwick voor mij zag|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001373.wav|l reden genoeg, dat hij er wel nooit om zou kunnen denken, mij ten huwelijk te vragen; en, dat hij slechte oogmerken zou kunnen voeden, daartoe ben ik overtuigd, dat hij te edel denkt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7293_000281.wav|Van de kleine hoogte, waarop een koepel is gebouwd, zouden wij het uitzigt wat ruimer hebben gewenscht. Zij ligt aan den zoom van het hooge hout|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001992.wav|zoo gij mij het voorbeeld niet gegeven hadt, zou ik aan de vrouw en kinderen van dien strooper geen' duit gegeven hebben, en er niet aan gedacht, om die op te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003029.wav|met drijvenden schepter en drijvenden knots, rondom het monsterlijk van Geryones. Nu zamelde Hera de kudde en dreef haar de zee|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000826.wav|Dat verheugt mij! Je kunt je niet voorstellen, hoe blij ik ben, zeide zij, terwijl ze nu eens haar gelaat tegen dat van Dolly drukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000213.wav|want een achtbaar heer, die vergezeld was van eene dame, trad op mij toe, zeggende: ik zie dat gij een vreemdeling zijt in Londinia|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003215.wav|was een heer, die met zijn rug naar hem toe voor het vuur zat. Het was vrij koud voor het seizoen, eh de heer schoof met zijn stoel op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004803.wav|en draaide zichzelf en zijn dame vlug met korten zwaai rond, zoodat haar sleep Kriwins knieën als een waaier bedekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000792.wav|Zoo speelde Badoura gedurende eenige dagen haren zonderlingen rol. Eindelijk echter verloor de prinses Haïatalnefous het geduld, en sprak haar dus aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000707.wav|En deze gaf, zich verwonderende, dat 'er iemand onkundig van kon wezen, te kennen, dat de vrije Kamer de Pijnappelboom te Pijnaker onder de spreuk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000787.wav|Zoo ook speelde hij nu, en het was erbarmelijk eerst; hij kende nauwlijks de noten weêr; verscheurende cacofoniën kermden op|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000873.wav|Er hing een zwoele geur, als een adem van tropische bloemen, onder de palmen, de vanille-planten en de orchideeën. Door de glazen zag men buiten een sneeuwstorm zijn wit dons verstuiven|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_006219.wav|Hoe men lachte, schreide en snikte, hoe men vroeg en antwoordde, alien te gelijk, alien buiten zich zelven van blijdschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001459.wav|Daarop groette hij door het tapijt te kussen, waarop hare voeten rustten, rigtte zich vervolgens weder op, en bleef voor haar staan aan het lager einde der sofa|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000783.wav|Tobias Magsman, zou hij denken? Anders, als er eenig bezwaar in stak, moest men het maar zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000476.wav|waarbij hij leven en welvaart inboette, nalatende zeven dochters, van welke een uwe moeder is geworden, die zich evenmin als de andere nichten ooit om tante Sophie Roselaer heeft bekommerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003934.wav|Brass was eene dame van vijf en dertig jaren of daaromtrent, schraal en beenig van fatsoen, en met een manhaftig voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001865.wav|Hij verbeeldt zich, dat hij den knaap in een hospitaal of dergelijke inrichting moet hebben gezien, maar kan niet begrijpen waarom hij hem zoo bijzonder voor den geest is gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001998.wav|Toch zou ik, ondanks de bedreigingen, zeker mijn vrees aan vrouw Barberin hebben medegedeeld, als ik mij slechts een oogenblik met haar alleen had bevonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001503.wav|Ik weet het niet!' stamelde de matroos weer. 'O, het klopt zoo in m'n hoofd. en. 'k gevoel me zoo ziek, zoo ziek|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000639.wav|terwijl uit zijne gesprekken met ten duidelijkste ontdekte, dat zij de gunstigste denkbeelden ten zijnen aanzien koesterde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000775.wav|De jonge man verzekerde haar met een blik, dat hij hare waarschuwing in gedachten zou houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000251.wav|Ga nu heen en wees tevreden, dat ik u aan wild hielp zonder u te gehoorzamen. Goeden morgen! Met een paar groote sprongen was Tell aan de andere zijde van de rots|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000928.wav|dat kan ieder wel begrijpen, met zulke kinderen, en nooit ging het er roeriger toe dan als ze met hun allen uit wandelen waren tusschen de slabladeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002137.wav|utopie, zij mogen slagen of niet, niet te bewonderen. Zelfs wanneer zij schipbreuk lijden, zijn zij eerbiedwaardig, en hebben juist dan misschien de meeste majesteit|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000019.wav|Bij de familie King voelde ze dagelijks wat haar ontbrak, want de oudere zusters dier kinderen gingen dien winter voor het eerst uit, en Meta zag dikwijls met een oogwenk keurige baljaponnen en dure bouquetten|1775|neutral
+wavs/train_2450_9081_001250.wav|Doch toen men mij berigtte, dat de prins dien nacht niet ten zijnent had doorgebragt, keerde mijne ongerustheid terug. Ik kleedde mij dadelijk, en begaf mij naar de algemeene begraafplaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001010.wav|Aan het boveneinde zat een nog krachtvol grijsaard van een ernstig en, door zijn' langen witten baard, achtbaar voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004645.wav|zoo dit al gebeurde, dan was het slechts met een enkel woord; de dag kon in nacht verkeeren, wit in zwart|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006799.wav|neen, mijnheer Bofhn, de wereld moge het hoogmoed noemen, kleingeestige hoogmoed als gij wilt, maar zij zouden het niet aannemen, al boodt gij het hun aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000660.wav|hoorde een schot, en toen. werd alles duister en wist ik van niets meer. Toen ik de oogen weder opsloeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002648.wav|en het verband was met bloed doortrokken. Hij was zoo zwak, dat hij zich nauwelijks in eene zittende houding kon oprichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000632.wav|ejuffrouw. ij kunt ligt raden, mijn eer! wat ik daarop moet antwoorden; maar ik zal zoo stout niet zijn, van mij eenigzins bij u te vergelijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003807.wav|Dit laatste bevel was gericht tot een page, die in het voorvertrek wachtte en die eenige oogenblikken daarna terugkeerde met de boodschap dat de Heer van Beaumont niet te vinden was|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000251.wav|Ezels! waarom heb jelui de kerk niet omvergehaald en de kroon mee thuis gebracht! en toen ging de oude huishoudster zelf op het pad met de drie knechten, de kinderen achterna|10587|neutral
+wavs/train_2450_7371_000552.wav|zijne buren vermeden hem zooveel zij konden en dronken zelden of nooit in zijn gezelschap hun glaasje, tenzij op zijne kosten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000498.wav|Zijt gij hier zoo geheel alleen, goede vrouw? gij hebt toch zeker uw man nog,' zeide hij. 'Dood,' was haar eenig antwoord. 'En hebt gij geen zoon, die u kan helpen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001800.wav|en kwamen eindelijk terug met het berigt, dat zij het paleis in alle rigtingen doorloopen hadden, zonder hem te kunnen vinden. Margiane begon zich nu ongerust te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001706.wav|en naderden de villa Medici. De volle maan vloot haar vloed uit van wit licht, en Rome lag in den blauwen blankigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002294.wav|zoo men zich daarmede tevreden wilde stellen, wel een avontuur uit zijn merkwaardigen levensloop kon mededeelen. Dit voorstel werd aangenomen en nu deed hij de vraag: Hebben de Heeren wel ooit gehoord van mijn zonderlinge ontmoeting met den beroemden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_001106.wav|en Perker de hand gaf, die, om niet achter te blijven, eerst de jongedame. en daarop ook Mary een hartelijken kus gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002163.wav|voorafgegaan door Arkel zelf, die in zijn dos van schildknaap des Ridders van den Rooden Arend, welke bij het krijgsvolk welbekend was, hun een onverhinderden aftocht verschafte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005565.wav|duidde echter het statige en tevens bevallige, dat haar ook in die min gunstige houding bijbleef, genoeg aan, dat zij van een edele geboorte was en eenmaal een hoogen rang bekleed had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000690.wav|doch toen hij, in vervoering, het haar begon na te doen, rukte zij zich los en liep weg. In haar kamer deed ze de deur op slot Ziezo|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001476.wav|lang, rank en trotsch, en in contrast met de tengerheid van hare lijnen, was het vive van hare impulsies, onverwacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003088.wav|maar toch een gelijkenis, het onderwerp waarmee ik u kom lastig vallen heelemaal zonder iemand raad gevraagd te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000968.wav|waren allen aan Meijerbeer ontleend. Fanny had gehoor en gevoel voor muziek, doch te zelden gelegenheid iets te hooren om geen bijzonder genoegen te scheppen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001894.wav|Die groote ingenomenheid met Buat stond Van Espenblad maar half aan; dan, hy was nu te ver gegaan om terug te keeren. 'Hoor eens,' zeide hy, een ernstig gezicht zettende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007817.wav|Haar gelaat, dat strengheid en vastberadenheid moest uitdrukken, teekende echter onbeholpenheid, angst en smart|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002068.wav|Dat zou immers niet helpen als ik passen moet! Och, mijnheer Witgensteyn, wij vrouwen zijn waarlijk de slavinnen van onze naaisters.' 'In uw geval emancipeerde ik mij, mevrouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010893.wav|Zij wist, dat hij teringachtig was, zijn wangen waren zoo rood, en hij was zoo buitengewoon mager in de taille|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001973.wav|Hij doorsnuffelde dit groote graf. Hij hield een afgrijselijke revue over deze dooden. Hij waadde door het bloed. Eensklaps stond hij stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001088.wav|hem echter tevens verzekerende, dat dit strekken zou, om zijn aandenken hem dieper en onuitwischbaarder in het hart te prenten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004845.wav|Madame, de hand met klem uitstrekkende; niets wat wjj doen, is tevergeefs. Ikgeloofvan ganscher harte, dat wij de zege zullen beleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000829.wav|fokken, gebruiken, koopen en verkoopen net zoolang totdat bloedig liedje aan zijn bloedig end gekomen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001007.wav|zag hij de vrouw van den molenaar voor het open raam staan, dat op de straat uitzag. Hij vond haar zoo schoon, dat hij er geheel door betooverd werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000120.wav|uit vrees dat dit aanleiding zou geven tot een vernieuwd gesprek overlietpijnlijke onder|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000752.wav|Deze antwoordde alleen maar inwendig, en in den regel was dit heel gelukkig voor hen, die tot hem spraken. De pauwinnen volgden de heeren, niet zeer gesticht, dat zij in tegenwoordigheid van een vreemde een ruw verwijt van haar broeder hadden gekregen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004617.wav|Daar schuilt verraad onder,' riep MOM; 'doch wij zullen dadelijk.' 'Bedaar!' zeide de Jesuit, hem terughoudende: 'MAGDALENA is van de onze|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000507.wav|dat het voor altijd zou willen afwerpen, het kan een geluid zijn of eene bloem, de wind of de oceaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001257.wav|dat zij u verlieten in het maagdevertrek, zoo wel vader, als wachten, als voedster, als dienaressen? Zijt gij alleen, o Admete|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000156.wav|Ik verzeker het je, ik zweer het je, daar: er is niets, er bestaat niets dan alleen in mijne eigen gedachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000443.wav|om van de secondante met haar pince-nez niet te spreken. Vooral thans was zij bekoorlijk in haar eenvoudig japonnetje van havannah kleur met granaatrood afgezet en niet al te hoog en te nauw om den hals sluitend|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_000983.wav|Myn hart gaf daarop geen antwoord. Ik waagde het hem te verzoeken zich duidelijk te verklaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000547.wav|en hij zal in zjjn bedje zitten en een dans zien van achttien koks en keukenmeiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001755.wav|waardoor men meestal verstaan moet een kind dat niet wordt begrepen in de eigenaardigheid van het zich ontwikkelend karakter, uit schijnbaar tegen elkaar strijdende elementen samengesteld|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002750.wav|Wat is het eene zonderlinge meid. Dat moogt gij wel zeggen, Bill, antwoordde Fagin peinzend, dat moogt gij wel zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000339.wav|Hij gaf haar dus met een soort schertsende hoffelijkheid'een kus of vier, en juffrouw La Creevy vertoonde geen andere teekenen van|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001732.wav|Zoo dreef de middag langzaam voorbij onder Lili's stille bouderie en geen visites kwamen die doffe rust verstoren, toen er over vieren gebeld werd en Dien Georges De Woude binnenliet|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_004855.wav|en nu met mijn pakje op den schouder gekomen was, om u nog eens te zien, voordat ik wegliep. Gij herinnert het u nog wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001409.wav|Wilt gij medegaan? Dan behoeft gij niet op de koude steenen te slapen, al kan ik u geen ander bed geven dan een hoop warme asch|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000469.wav|waren er daarna vijf van het troepje, waaronder Quaerts, naar Brussel getogen; een had er daar zijne maitresse. Zij hadden er gelogeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005344.wav|uit het armhuis naar zee gezonden ware, hij op verre na de minste niet onder de Janmaats geweest zou zijn. Als hij over zijne afkomst nadacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008719.wav|Ach neen, Kostja, wacht toch! Hoor dan toch! zeide zij deelnemend en medelijdend: Hoe kunt ge zoo iets denken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000396.wav|Lord Greybury had zich te Colombo een geheel pak Engelsche en Indische kranten aangeschaft en las nu, ouder gewoonte, zwijgend het eene blad na het andere. Eindelijk kwam er afwisseling. Men naderde de|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_008220.wav|Dat helpt wat, bromde de dikke heer. Er volgde een plechtige stilte. Pickwick glimlachte, de oude dame scheen ernstig, de dikke heer knorrig|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000995.wav|maar daar het niet de eenige was dien hij in het laatste uur ondergaan had, ging hij zijn eenzaam pad, met den gejaagden tred van iemand, die werktuigelijk voortloopt, door den aandrang zijner gedachten voortgedreven. Wij volgen hem niet op dien weg|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001298.wav|die, dezen avond, niets ongeregelds in hem bespeurd had, en den broeder van hare vriendin niet vergen wilde, om in zulk een duister en ruw weder, als het maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000517.wav|Zij sprak weinig tegen iemand anders, zelfs niet tegen haar kind als er iemand bij was; maar wanneer moeder en dochter alleen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005313.wav|Ik begrijp u niet, Sam, zei Pickwick. Ik bedoel, mijnheer, hernam Sam, dat hoe armer een plaats is, de's te meer oesters men er schijnt te eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000318.wav|en beuzelachtigs, wellicht dat de lezer zal veronderstellen, dat ze geschreven zijn in de schaduw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002024.wav|en dat de stedelingen stellig zou belet hebben, een oogenblik rust te genieten, indien zij niet zelven op dien tijd alle gedachten aan rust en stilte uit hun geest hadden verbannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009957.wav|wachtte een vreeselijke teleurstelling de vrome vrouw: een teleurstelling, welke een straf scheen voor haar huwelijkszonde. Lord|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002705.wav|Wij reden tegen twee uren af: trokken over de heide naar Laren en van daar over Blarikum den Tafelberg langs, waar wij een zijweg insloegen, die ons in korten tijd aan het doel van onzen tocht voerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001911.wav|Ik kan u dit met zekerheid zeggen, daar zij mij zelve heeft medegedeeld, wat haar bejegend is. De prinses lijdt niet minder uit liefde voor u, dan gij voor haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005391.wav|Tom was spoedig aan zijn werk, maar daar de vrouw niet ver van hem af was, keek hij dikwijls naar haar om, hoe zij het maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007938.wav|en toen hij de deur was binnengegaan en de breede, met tapijten belegde trap opklom, ontving hij denzelfden indruk als in vroeger jaren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003368.wav|ik zag haar dien avond niet weer, en moest des anderen daags in de vroegte vertrekken.' Al sprekende was Eckbert opgestaan en naar mij toegekomen; nú bleef hij leunen over den stoel, die vlak bij de theetafel stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002820.wav|Het was niet de eentonigheid van dagen, die zonder eenige afwisseling of vroolijke|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003167.wav|Neen! dat is lacy niet vreemd in Antony; een ander zou zich gewacht hebben een ongelukkige in zulk een oogenblik te bezwaren.' 'Op dat ééne bezwaar meer komt het niet aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000631.wav|Zij had eenige inkoopen gedaan: een amandeltaart, beschuitjes, een half fleschje port. Zij had dat zelve meêgebracht in een mandje en zij pakte het al zingende uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002330.wav|die in die villa daar ziek lag, en hij begreep nu, dat er niets van dat gezang zou komen, omdat ze bang waren den zieke te verontrusten en te storen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001611.wav|die achter elkander aan de lucht begonnen te schitteren, en nederziende in de rivier waar dezelfde sterren diep in het water schenen te flikkeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000507.wav|eene bank, eene tafel en eene soort van slaapstede. In een hoek was een gemetseld fornuis, waaronder een vuur brandde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001531.wav|nu kende mijn woede paal noch perk meer. Een vloed van woorden, louter wartaal en schimp, uitbrakend sprong ik weer op, greep mijn stoel aan en hief die in de hoogte|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002050.wav|Hij bleef dralen, totdat Tupman en Snodgrass reeds de deur uit waren, trad daarop met een plechtige, spookachtige houding op Pickwick toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000548.wav|wit bebloemde weiden aan zilverwaterigen vloed, met bosschages van wonderboomen als geknipt uit licht en glans, druipend de glans van iedere twijg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001524.wav|en bij haar terugkomst zeide: voor mijn dertig francs weet ik alles wat ik weten wilde. Ik heb het kind gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003907.wav|Onze vriend, mijnheer Whiff ers, hier werden aller oogen op den man in het oranje gevestigd heeft zijn betrekking opgezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000341.wav|gij kunt dat niet begrijpen; de mannen, die naar welgevallen kiezen en uitzoeken kunnen, zijn altijd volkomen zeker, wie zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000818.wav|Gelijk de aangenaamste gewaarwording voor mij altijd een kern van treurigheid heeft gehad, lag in mijn pijnlijkste nog een sensueel genot. Ik bleef dus en sloot die nacht geen oog|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_001716.wav|Ook hij was vol bitterheid: de barst in hunne zielen was zoo geheel ingescheurd, dat hunne zielen ongeneesbaar waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000869.wav|Elk paleis is op eene eigenaardige wijze met ongehoorde pracht gemeubeld. De daarbij behoorende tuinen zijn mede op onderscheidene wijze met smaak aangelegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004913.wav|de nauwe straten waren letterlijk verstopt, en op dit oogenblik, toen sommigen worstelden om voor het huis te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003154.wav|Maar ik heb nu over de zaak gedacht, vervolgde hij zeer ernstig, en ben vast van meening dat wij dien weg niet moeten gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000446.wav|van haar drukke bezigheden, wat graag het geval mocht zijn, namelijk met zoo'n bui; nu dan liet tante Bet de kous die zij voor tante Mientje maasde in haar schoot vallen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001295.wav|Kind, herhaalde zij. Laat ons er NIET naar zoeken. Zij wilde niets meer zeggen en Ina was zeker, dat tante wist, tante zich minstens wel iets herinnerde|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_000958.wav|Hij heeft niet bepaald gezegd dat hij niet nog meer te zeggen had merkte Eugène zacht aan, zonder hem aan te zien, wat hij ook bedoeld moge hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000529.wav|Vooreerst heette hij Anasthase. Dat was al iets, en op zich zelf reeds eene aanbeveling. Als men dan toch pianoles neemt, klinkt het veel beter les te hebben van een Anasthase dan van iemand, die een heel alledaagschen naam draagt|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003727.wav|Was hij dan als door een tooverslag niet meer wuft en ijdel, egoïst en zwak? Misschien wel; in allen geval scheen hij nu, ver van die meisjes, van zijn moeder, van zijn kennissen, beter|1666|neutral
+wavs/train_2450_8076_004924.wav|Als je het hart hebt om zoo te denken, antwoordde Biddy, zeg het dan maar. Zeg het nog eens en nog eens, als je het hart hebt om zoo te denken|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000627.wav|mijn eer!' zeî nel, die grooten eerbied begon te krijgen voor den jongeling, die zoo verstandig en daarbij zoo bescheiden was, en toch op zijn tijd ook een aardige woordspeling maken kon|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000659.wav|Alle jonge officieren zijn als vanzelf verplicht de dochter, nicht of kleindochter van hun kolonel zoo wat het hof te maken. Daarenboven verstond Francis Mordaunt heel goed de kunst om aan te trekken door af te stooten|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001226.wav|Die menschen, die ooms en tantes, ze waren ongelukkig geweest, getrouwd. Nu waren zij oud; nu ging dat alles, van vroeger, voorbij. Nu ging dat voorbij. Kwàm het voor hem, die nog jong was|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000058.wav|Weldra vergunde mij een bocht, welke de weg daar ter plaatse maakt, om het geheele lichaam der kerk te zien, en mij te verlustigen in den aanblik van het lachende en bevallige schouwspel, dat zij vooral van dien kant oplevert|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000113.wav|Ik zou u gaarne eens naar boven hebben; zij zijn aan den gang. Ik wil niet gaan, antwoordde Legree met een vloek. Waarom niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000613.wav|Ik zie, dat hare Excellentie, de hertogin, u zeer vertrouwt, prins, sprak hij kort. Ik wil niet betwijfelen of haar vertrouwen misplaatst is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005410.wav|toen goot zij het in de pan en de boter, die terugvloeide bij den stroom van deeg, vormde er een rossen kring om|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001451.wav|terwijl bij zijn hamer nederlegde en met zijne zwarte hand zijn neus wreef: iik verwensch den Lord Mayor|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002070.wav|men houdt er aan vast, en wil er niets aan veranderen, want men is aan het voorkomen van het vaderland gehecht, evenals aan de trekken eener dierbare moeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000776.wav|Kamper meende juist een doelmatige repliek gevonden te hebben, toen Wandelheem op zijn droogsten toon opmerkte: 'Er is anders nog al wat toe noodig om Bertha's belangstelling gaandetemaken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001974.wav|Hem alles te leeren wat was van de menschen en dan hem te zeggen: zie, dit is alles ijdelheid; blijf nu hier, ga niet weg van mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001599.wav|Hoe weinigen hooren het uur van middernacht. Wie bekommert zich om het beetje stof, dat van de muren valt? Wie denkt er aan, dat elk uur een stofdeel van uw eigen heerlijkheid schudt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002890.wav|en de blikken van Hugh met zekere onverschillige minachting beantwoordde. s Als ik u nu een verkeerden weg wees, zeide Hugh tergend|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000064.wav|De echte Hollander, MAURITS, is zedig en bezadigd. Laat u vrij een vreemdeling, als hij u uitnoodigt tot wulpsche vermaken, uwe zoogenaamde stijfheid verwijten|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001718.wav|ofschoon zij nu en dan wel eens naar huis verlangde, al was het maar alleen om te weten of de duiven haar nog zouden kennen|496|neutral
+wavs/train_1724_3429_001644.wav|Omstreeks dezen tijd kwamen de dames Steele, die reeds een poosje waren gelogeerd bij hun neef in Bartlett's Buildings, Holborn, zich weer vertoonen bij hun deftiger verwanten in Conduit en|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_008844.wav|Geheim en in het diepste vertrouwen. Mijn waarde heer! Ik verzoek door uw tusschenkomst|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000578.wav|De rezident fronste zijn wenkbrauwen en luisterde met aandacht. In de middengalerij zwegen de stemmen. Mevrouw Van Oudijck was zich gaan uitkleeden, om sarong en kabaai aan te doen voor de rijsttafel|1666|neutral
+wavs/train_2450_7217_000580.wav|en dan voerde het beurtschip, in zooveel dagen als het wind en weêr beliefde, den reiziger naar msterdam. ie wenthe bezoeken wilde, kon het doen met de post|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000470.wav|en alles in een leeren zakkie: dat heb ik dertig jaar op me hart gehad. en nou is het weg|496|neutral
+wavs/train_2450_10026_003603.wav|maar als de gelegenheid zich voordoet, komt men er op terug: - en doet hy het niet, dan zijt gy slim genoeg, er hem weder op te brengen.' 'Neen! dat in eeuwigheid niet,' hernam Buat|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000776.wav|Bevond Fulco zich aan deze zijde van den burcht, dan klonk Vianens strijdkreet aan gene, en spoedde hij zich naar gene zijde, dan hoorde hij aan deze diens aanmoedigende stem. En lang gunde hij zich geen tijd tot zoeken; hij kon dien beter besteden|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000590.wav|Hij wilde ze hebben, omdat het in zijn natuur lag, omdat hij aangegrepen was door die nameloze, onbegrijpelijke trots van de trekhond de trots, die honden in het gareel houdt tot hun laatste|5809|neutral
+wavs/train_1724_2183_000208.wav|Een minder degelijk paar had, onder omstandigheden als de hunne, het huwelijk uitgesteld, tot beiden te oud waren geworden, om zich naar elkander te leeren schikken; maar welk een weêrga's wakker gezin was het zijne, onder ongehoorden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000067.wav|Zie je, dat leven van altijd zoo netjes te zijn, had hem op eens verveeld. Altijd die mooie dames met slepen en diamanten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004678.wav|Zeer zuiver!. geen gebrek aan gevoel!. Deodaat! gij zijt de armzaligste, smakelooste aller menschen. Zijt gij een zoon van Italië|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000061.wav|Ik weet wel, dat het ligter gezegd dan gedaan is; vooral dewijl ik Jan Salie niet meê zou nemen, al schreeft gij hem drie h's op den rug. Allerlei uitspatters weet ik te temmen, allerlei loshoofden tot nadenken te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000279.wav|Schinderhannes. Dit hol heeft de omverwerping van alles ten doel. Van alles. Daaronder begrepen de bovengalerijen, welke het verfoeit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001956.wav|en vertoonen geregelde lanen van hop in snelle vlucht, en glen dan voort. Evenzoo de vjjv'ers|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000863.wav|In zijn korte afwezigheid was iets voorgevallen, dat Dolly's vreugde en al haar trots op haar kinderen geheel verstoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000325.wav|kwam Schemseddin Mohammed te huis. De sultan had zich zoo zeer door zijn' jagtlust laten vervoeren, dat hij gedurende al dien tijd afwezig was gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005322.wav|want nu is Nelly niet alleen gebleven. Ja, daar dacht ik niet om, zeide Kit. Ik zeide ongelukkig, omdat ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002252.wav|Het kwelde hem, maar hij wist niet hoe een eind te maken aan die spanning. Haar te trotseeren door de afwachtende houding op te geven, die zij hem had aanbevolen, was niet voorzichtig|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001309.wav|Ik zal het doen, Heer Burgemeester! Wanneer gaan we heen? Vanavond als het donker is! Maar er is nog wat! Ge krijgt nog meer gezelschap op uwen weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000963.wav|er tevens met vee aandoening eene bede bijvoegende voor hunnen jeugdigen leidsman, biddende, dat hij, na het volbrengen zijner reis gezond terug mogt keeren tot zijne reikhalzende ouders|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005614.wav|Hoewel ik niet de muis uit de fabel ben, die bij alles wat zij ziet verbaasd is of haar verwondering en schrik daarover te kennen geeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002704.wav|maar zijn tegenzin hierin nam zoozeer de overhand, dat eindelijk de heer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002034.wav|door anderen te kort te doen, of laat ik liever zeggen, te bestelen. Maar daartoe ben ik niet in staat, daarvoor ken je mij genoeg|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000075.wav|al zonder kennelijk resultaat voor zich zelf en anderen, of men moest daartoe rekenen zijn recht om mee te praten en zijn gemak om reisavonturen op te disschen, als hij daartoe in de luim was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000615.wav|een paar stoelen vinden wij wel; ga een glas halen en laat het vullen aan het buffet. ij kunt daar bier bekomen voor en voor cents|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000890.wav|Twee dagen later zag men een gezelschap, van ongeveer twintig man, te paard in de richting naar Konstanz vertrekken. Het waren de drie Afgevaardigden met hunne|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000559.wav|en haar vrienden, maar hier, op den drempel des huizes, hem af wachten met open armen en zalig kloppend hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000813.wav|Kom! het is gedaan. Wij overleven de grap niet: en ik zal ons slot van Naaldwijk en mijn lieve moei Ottilia nimmer terugzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003387.wav|Het was eenigszins moeielijk den kleinen slaper wakker te krijgen; maar ten laatste zat hij toch overeind en speelde met zijn vogeltje|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000204.wav|en met halven afgemeten tred op den onvoorzigtige toetrad. Toevallig hadden beide heeren elkander nooit ontmoet en bij de voorstelling had de heer RAALTE de oude functie van zijn vriend niet genoemd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_000772.wav|om haar zegenend de hand op het hoofd te leggen en goeden aacht te wenschen. Al dien trjd had hij geen oogenblik aan haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000818.wav|Voetje voor voetje daalde zij neer, met onbegrijpelijke wilskracht aan de duizelingen weerstand biedend, die haar naar beneden dreigden te werpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002061.wav|behalve dat hij een half uur later een stuk krijt uit zijn zak haalde en tegen een binnenwand van de kar schreef: Clara|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000683.wav|want hij bemint haar, en is met diep medelijden bewogen door de tranen, die zij zonder ophouden stort. Hij zal dus waarschijnlijk besluiten zich voor haar op te offeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003371.wav|waarna zij was teruggekomen met het voorstel, of mijnheer Johnson de vier jongejuffrouwen Kenwigs|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001200.wav|Bij al de Heiligen des Hemels! riep Breydel. Gij zijt een lasteraar: ik heb mijn lijf eerlijk in de strijd verweerd, en zo gij mij met verraderlijk geweld dit niet belette, zou ik u bewijzen dat ik geen naberouw heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003937.wav|in de geheele overige straat werd niet zooveel geschrobd, geschuurd, gepoetst en geboend, als in dit dene huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000257.wav|den vorigen Zondag uit de kerk met ons mee naar huis was gegaan. Toen mijn moeder op den drempel bukte om mij in haar armen op te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000627.wav|dat vroeger in de schilderijengalerij der lady's Crawley lag, dacht Rebecca, en het volgende oogenblik kuste zij lady Jane|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007112.wav|Hij zal ons nooit kwaad doen, niet waar, Nelly? Hier zijn wij eindelijk veilig. Wij zullen nooit hier vandaan gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001261.wav|Aan den Kerstboom!' juichte Mathilde toe. 'Wat een pleizier zullen wij hebben, om alles bijeen te brengen wat tot die verrassing noodig zal zijn.' Mevrouw détailleerde haar voorstel, en het ging glad door|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_001386.wav|Niets is dus gewoner dan dat honderde huisgezinnen van verren afstand worden opgeroepen om zonder betaling velden te bewerken, die den Regent toebehooren|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000258.wav|Er brandde geen nachtlampje in het vertrek, maar toch was het er licht in; de maan scheen door het raam midden op den vloer; het was bijna zoo helder, alsof het dag was|2506|neutral
+wavs/train_2450_9234_001882.wav|Nog zat mijn broeder in zijne woning te peinzen over het gebeurde, toen er aan de deur werd geklopt. Hij deed open, en zag eene bejaarde vrouw voor zich staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000373.wav|Vraag niets! Uwe boot! Spoedig! Hemel! Hebt gij ze op den kant gehaald? Te water er mee! Vlug|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000655.wav|Men zou u voor een kamenier houden. Geef die dingen maar aan dien man; hij zal er zoo voorzichtig mee omgaan alsof het eieren waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008321.wav|Wijlen mijnheer Bardell is, nadat hij jarenlang de achting en het vertrouwen van zijn vorst, als ontvanger van deszelfs koninklijke inkomsten genoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000746.wav|of bewoog zich door de kamer als zy haar zieken man verzorgde. Eindelfik kwam er een tyd, toen de koorts hare crisis had bereikt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003962.wav|Maar toch, iets als weemoed overviel hem bij die gedachte; het was toch illuzie. wel reeds lang gebroken en neêrgestort van haar voetstuk, maar waarvan hij nu ten laatste de scherven nog weg zou vagen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9234_001057.wav|De naam van mijnen vierden broeder was Alcouz. Hij was van beroep slagter, en bezat de bijzondere gave, om rammen tot den strijd in het worstelperk af te rigten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000364.wav|en ging alleen uit om de kerk te bezoeken. Het was een fraaie heldere ochtend, en de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001502.wav|Ik voel mij nu rijk en sterk, hoewel wij niets hebben dan onze bloote handen. Het is mij, alsof ik God nauwelijks om iets meer zou durven vragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001034.wav|Van een anderen kant, dacht ik, zou het misschien onbeleefd kunnen geacht worden, het gesprek geheel te laten vallen: en ik waagde derhalve de volgende vraag: Deze hoeve is ongetwijfeld uw gewone huisvesting niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_010101.wav|Haar vader is als haar grootvader, een zwak, ellendig wezen, vreeselijk vervallen en nooit nuchter, maar een goed werkman in alles wat hij doet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002175.wav|De winter snelde om voor Willem, en zijn kapitaaltje vermeerderde gaandeweg. De fossielenoogst viel voor de werklieden beter uit dan eenig jaar te voren. De lente kwam, aangediend door sneeuwklokjes en|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001675.wav|Ondertusschen had de beroemde meester Barbanera het niet beneden zijn waardigheid geacht, de ontvangene schatting der nieuwsgierigen na te tellen en te onderzoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_003068.wav|zoo vol gedachteloosheid en waardoor de persoonlijke bevalligheden zoozeer aan den dag worden gelegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001203.wav|het overschot der veertig, welke Sangiar bij zijn vertrek uit Balsora gegeven had. Neem dit voor uwe moeite, vervolgde hij, indien ik meer had zou ik u meer geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001035.wav|Begin-je nu wat te snappen, Meeuwis?' De Ruijter vroeg dit glimlachend, want al verbaasder was de uitdrukking op het gelaat van den matroos geworden, en er kwam een glans op van beginnen te begrijpen, wat de schrandere meester bedoelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001838.wav|De bediende kwam langs den muur naderbij en reikte mevrouw van den Broek het briefje over. Zij las het en bloosde niet, maar glimlachte. Het was grappig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001160.wav|Voor niemand in de kamer was het een geheim, dat Freddy Paul had afgewezen. Voor elk moest het van beteekenis wezen, dat hij nu ten hunnent was gekomen. Frédérique's ziel sidderde van zoete verwachting|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_006724.wav|en wee Boythorn of ieder ander vermetelen waaghals, die zich verstout om hem een duimbreed gronds te betwisten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000952.wav|Wat zijn dat voor gebouwen? herhaalde zij haar vraag. Dat zijn de woningen onzer fabriek- en landarbeiders, antwoordde Anna|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000058.wav|e menschen, die hier wonen, zijn: de twee emples, man en vrouw, en een boerenmeisje en twee boerenknechten. ie drie laatsten eten in de keuken en de twee emples en udy in de eetkamer|1724|neutral
+wavs/train_5809_8568_000392.wav|Zyne gunst is het zalig loon van onze gehoorzaamheid, wy kunnen niet gelukkig zyn, indien wy den weg verlaten, die God ons aanwyst om zodanig te worden|5809|neutral
+wavs/train_2450_11010_000343.wav|aar zij echter bij hare schoonheid en vriendelijkheid eene edelheid in haar voorkomen had, welke, schoon niets van het preutsche, hoofsche of plegtstatige hebbende|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000375.wav|Als je hem goed leert kennen Jopie, dan zul je eens zien wat een schat hij is.' 'Heeft hij je vanavond gevraagd?' zei ik. 'Ja.' Julie krabbelde overeind en liet haar hoofd hangen. 'Waar|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000627.wav|Gerard deelde goedmoediglijk in haar ijver en genoegen, maar het maakte hem den ganschen dag zeer stil en ingetrokken om de al te duidelijke beteekenis van haren zoo heuchelijk schijnenden ommekeer|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_007001.wav|maar Tiggs smeekte hen door wenken en gebaren zoo nadrukkelijk om te blijven, dat zij half achter de deur bleven staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001685.wav|De put was diep, men maakte er een graf van. Men wierp er driehonderd dooden in. Misschien met te veel overhaasting. Waren allen wel dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007914.wav|en eindelijk stoorde haar de voorbijgaande conducteur, die aan de eene zijde geheel was besneeuwd. Verder bleef alles hetzelfde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000633.wav|Dat geschiedde. Brandende takkenbossen, begoten met teer, pek of andere brandbare waar, vlogen als vurige ballen door de lucht en staken het kasteel op verscheidene plaatsen in brand|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006978.wav|Neen, neen! — Zie eens hier mijnheer! riep John uit, terwijl hij Haredale die nu begonnenwas zijne handen los te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005427.wav|nog wel waardig!. gij hebt haar dan gezien?. o Hemel!. die vreemde dame, die hier met u. Hoogwaardigste! zijt gij een engel of een mensch|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004084.wav|of er niets te belasten was, en de liedjes van mij kocht, waarvan ik de wijs met hem doorliep omdat hij die niet kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000483.wav|en zonder zich in het minst om Van Schermbeek te bekommeren, klom Keetje vlug over de leuning van den stoel, en probeerde, terwijl ze als het ware den luitenant boven op het hoofd lag, haar zusje te raken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_001084.wav|de geheele ruimte als met een dubbelen bodem aanvulden. Het waren groote lappen, zwaar voor haar tengere armen om optetillen en bij elk nieuw stuk|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000183.wav|dat hij uitmuntend fraaije letters leerde maken; en, daar nu het loopend schrift meer en meer uit het gebruik raakte, leerde BLOMMESTEYN eene heerlijke Italiaansche hand schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001668.wav|en haar naam een eerbaar schild, slechts onder voorwaarde, de welvoegelijkheid te bewaren; dus dat is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002237.wav|scheen Jacky gewacht te hebben; de moeite van het graven liet hij aan de wilden over, den buit had hij besloten zichzelven toe te eigenen. Met een gillenden, vervaarlijken kreet sprong hij te voorschijn en zwaaide zijn geweer boven zijn hoofd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000919.wav|om in het want van den Franschman te klimmen. Maar hij had gezegd: 'Dankje! Alles is nu toch bedorven!' en daarop had hij zich naar beneden gespoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001977.wav|stopte haar eene ruime gift in de handen, zeggende: 'Houd moed, vrouwtje, gij hebt daar nu wel zoo veel, dat gij de eerste dag vier vijf niet van gebrek zult sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003603.wav|en gaf onder vreeselijke vloeken en bedreigingen, aan Nancy het bevel om hem precies ten vijf ure te wekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000253.wav|Onder dezen naam vertrok de gravin met tranen in de oogen, naar de door hem gekozene school, waarvan zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000059.wav|maar werkelijk, ik heb geen enkel verstandig idee gehoord, zoo lang ik daar in huis was. k geloof dat bij hen nog nooit een denkbeeld hun hersenkast is|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004804.wav|Robert Glamour, William Williams en Jonathan — de familienaam van dien laatste, zoo hij er een bezit, aan de menschheid onbekend, — en die zijn geheel voldoende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000368.wav|Sedert zijne ziekte had MAURITS reeds deszelfs kooi niet verlaten en droeg inzonderheid zorg, dat hij met zoo weinig beweging en omslag als mogelijk was, in een logement werd overgebragt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000247.wav|wel, die vrome wyze man, zegt gy zelf, dat net denkt als ik; zo dat, ik hoef my dat niet te schamen. Hoor, jou geloof is een enkel toeval; want je hebt er magtig veel toe gedaan, hebje niet? om van Lutersche Ouders geboren te willen worden|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_001107.wav|Zyn baldadig leven ruïneerde zyne gezontheid, en ik zag nu wél, dat geen rykdom, hoe groot, bestant was tegen eene verteering, die in weinige maanden duizenden beliep|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_000722.wav|Voor zooverre die nu met de hier te volgen staatkunde en de algemeene belangen der Bezitting in verband staan, zijn zij, als van zelf spreekt, aangenaam, belangrijk, ja hebben zelfs iets poëtisch|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001994.wav|en, beter nog, ontelbare kringen, door de voeten der borrelglaasjes achtergelaten op twee verwelooze tafeltjes, die op gezegd voorpleintje stonden, kondigden aan, dat hier de ociëteit van ardestein te vinden was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009684.wav|en hoed met neergeslagen rand. Lize Hexam heeft, om den goeden naam haars vaders te herstellen, dat document aan den heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002185.wav|Eindelijk, na hem op beide wangen en op het voorhoofd gekust te hebben, zonder dat hij ontwaakte, liet zij het dek zachtjes weder vallen, en verhief zich in de lucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000393.wav|Dokter Van der Linden was gruwelijk boos en had zich voorgenomen alles in het werk te stellen om aan zulk een toestand een einde te maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000553.wav|k Ben heel fier naar Pa gestapt en heb gevraagd, of ik jou schrijven mocht. Ik geloof, dat Pa dan altijd denkt, dat ik hem voor den mal houd, maar dat kan ik niet helpen. Pa heeft het er zelf naar gemaakt|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000061.wav|Wij zullen ons inmiddels maar met den wijn tevreden stellen,' hernam Donia: 'Hier jou Amsterdammer! laten wij een glaasje te zamen drinken op de konfuzie van dat mizerabele rijm|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000347.wav|Hylas, werd hem ontroofd. Thans was hij de eenzame slaaf, die slechts deed naar den wil eens onwaardigen meesters|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006889.wav|Brass had een groot glas punch gereedgemaakt, hetwelk hij op dat oogenblik juist zat om te roeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006157.wav|het onderwerp van gesprek, terwijl de dames zich boven terugtrokken en over haar kwaaltjes en kinderen babbelden. Mutato nomine|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001629.wav|maar het duurde een geruime poos, eer ik tot recht besef van mijn toestand geraakte. Eindelijk echter gelukte het mij te bedaren: en nu stond de verschrikkelijke waarheid mij in al haar naaktheid voor de oogen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002187.wav|sommigen der lieden van uw dorp te doen gelooven dat Mr. Sinclair zich niet boven hen verheven acht. De waarheid is: dat hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002634.wav|Duimelot zat op Akka's rug, maar de andere reisgenooten hadden ze op een eiland in Runn gelaten, omdat Akka meende, dat ze meer schade dan nut zouden hebben gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000474.wav|De vrees voor vervolging om geloofsbegrippen had geheel opgehouden; de geschillen tusschen de Remonstranten en Contra-remonstranten werden gelukkig met grooter flaauwheid gevoerd|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002272.wav|Mevrouw Wijnands was gesteld op de vormen, en Regina gaf toe aan haar eisch en stelde haar vertrek nog een paar dagen uit; toen kwam er een telegram, dat haar onverwijld opontbood|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003303.wav|en zich onaangenaamheden te berokkenen. En wat mijn broeder Odijk betreft, diens hulp zoû ik nog veel minder durven inroepen. Mijn eenige uitkomst moet ik dus zoeken by u.' 'By my?' vroeg Buat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003937.wav|Ik wist wel dat gij hem niet vergeten kondt hebben, als gij u maar een oogenblik bedacht, zei hij. Gij hadt gelijk, hernam Ralph|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003514.wav|De model-zendeling en goede brave man vond ten minste nog één stam van zwarten, die terdege goed wisten te onderscheiden wat bespottelijk was al dan niet|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000643.wav|Het troebelde voor zijn gelige oogen, in een spijt om verloren dingen, maar hij hoorde toch naar het gesprek, dat kalmpjes ging, om grootmama niet te vermoeien.: wanneer Lot en Elly zouden trouwen, wanneer zij op reis zouden gaan|1666|neutral
+wavs/train_1724_2349_000947.wav|Je moet niet denken, dat ik spot. Ik zie zijn invloed als iets zeer reëels. Alleen. de levenspraktijk lag er buiten. Daar zorgden de menschen zelf wel voor. Hij had het enkel te beamen|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_002027.wav|als hij dichtbij haar kwam schudde zij de schouders of er een koud dier, een pad of slang op viel, zij kon dit niet verbergen, en zij zag tegen de nachten op erger nog dan des morgens tegen den valen dag|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_011423.wav|Ik moet u kalm, maar bepaald verzoeken, uwe vraag te wijzigen, meneer' Wanneer zal de dame, vroeg Wegg onwillig, doch zijne kwade luim verbergende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001057.wav|Die afgezanten hebben, zoo wij vernemen, een zeer bevallig behoedmiddel tegen de verveling van de reis medegenomen. Is het niet zoo? De jongeling glimlachte en boog|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003782.wav|De jongen leerde het meisje draden van rendierpeezen maken, huiden bereiden, kleeren naaien en schoenen van rendiervel, op sneeuwschoenen loopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000366.wav|Het trok zich weder bijeen, maar verdween uit het gezicht. De keizer richtte zich in zijn stijgbeugels op. De bliksem der overwinning schoot uit zijn oogen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000111.wav|me zelden overkwam gebeurde nu: ik schoot in een lach. Zoo, heb je medelijden met me! Nu, ik met jou dan niet. Maar als jij je vrijheid neemt en doet wat je aanstaat, dan wil ik de mijne hebben en doen wat mij lust|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_003372.wav|den, en niemand er zelfs naar keek, behalve de verhuurders die dan ook niets anders te doen hadden dan er den geheelen dag naar te staan kijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000364.wav|Ik heb er niets van gezegd, want men moet voor jongelieden niet al te streng zyn, en de Rosemeyers zyn een fatsoenlyk huis. Ze hebben aan hun oudste dochter die met Bruggeman in drogeryen getrouwd is, iets heel aardigs meegegeven|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001935.wav|het was een grafschrift; een grafschrift op den grooten Beronicius, die in een moddersloot een plotselingen dood gevonden had|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_000961.wav|Toen het huwelijk voltrokken was, en allen de kamer verlaten hadden, legde zij haar arm onder zijn hoofd en legde haar hoofd op het kussen naast het zijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001078.wav|De hooge muur liep om de geheele stad, en omsloot die, zooals een hek een akker omringt. Aan het eind van iedere straat zag hij hem, met torens versierd en met tinnen gekroond|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002364.wav|alle drie met groote brillen op den neus en bovendien van geweldige staarten voorzien, die aan het einde angels hadden, met welke zij hem staken. nrustig mede ging de nacht voor aurits door|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000475.wav|telkens voorbij de open deuren: telkens dan ook slaat zij een blik naar de groep onder de lamp: gebogen hoofden en vingers, die met een potlood wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001531.wav|overdropen van tranen en wringend de handen; en gij bléeft niet veilig bij den vorstelijken broeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001033.wav|je kan zooveel zien, dat je andere ideeën geeft. Of laten we een tocht meêmaken in het binnenland van Afrika: ik zoû wel lust hebben in zoo iets woeste|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000459.wav|want, schoon moeder voor het Hoogduitsch geijverd had, vader BLOMMESTEYN zegepraalde door den toon, waarop hij zijnen bepaalden en onverzettelijken wil gewoon was te kennen te geven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001046.wav|Eenige dochter, had zij als jong meisje, door de tantes IJsselmonde, kunnen uitgaan in wat betere kringen, dan de al te Indische van haar vaders familie, voor zoo ver die kring bestond, want de familie was obscuur|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_002873.wav|Hij is tegenwoordig thuis, zei deze. Hij gaat niet meer naar school. Ik weet niet wat ik met hem doen zal. Hij is een lastig geval|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006584.wav|alsmede wat van het gekruide gevogelte en spuitwater te gebruiken, waarmede deze jonge heeren zich versterkten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009513.wav|Hoe zou het ook mogelijk geweest zijn, daar de oude hardvochtige bewaarder van Harmony-Jail tot op het laatste strootje lang te voren tot geld had gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000018.wav|deze waren zeer trotsch op hun aanzienlijke afkomst! Hun stamboom, namelijk de groote pijnboom, waarvan elk hunner een klein houtje was, had als een groote, oude boom in het bosch gestaan|2951|neutral
+wavs/train_2450_8569_001354.wav|Hij moest zich dwingen niet terug te keeren. Hij verlangde reeds naar den volgenden Dinsdag. Zoû hij haar anders nooit kunnen zien dan op die Dinsdagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001232.wav|Ik dacht niet, dat gij nog zooveel jong bloed hadt. Ha, ha, ha! Het begint Jowl al te berouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004367.wav|voegde ik er bij, daar ik dacht dat hij anders misschien maar veinzen zou ze te maken. Mijn waarde heer, zeide Trabb, met eene eerbiedige buiging|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003333.wav|Men kan licht beseffen, welke verlegenheid en verwarring het onverwacht bezoek van den Bisschop bij de vrouw Abdis en haar vrome gezellinnen teweegbracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000080.wav|de kalmte van dezen huiselijken kring, de blozende wangen van die twee nette, fijne poppetjes, dat alles gaf hem te zamen een indruk van stil geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000892.wav|Toen zij wist, dat het algemeen was aangenomen, vertelde zij het terloops en als gold het de gewoonste zaak ter wereld aan van den Broek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006391.wav|Gij zijt de neef vanRebekka Swiveller, te Cheselbourne in Dorsetshire overleden. Overleden? herhaalde Richard|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001993.wav|en zoo ik dien eenigzins, ken, zou hij u, zoolang gij althans te Livorno zijt, niet verlaten. Ja, mijn lieve broeder! ik zou mij grof omtrent hem bedrogen hebben, zoo ik het u niet durfde aanraden|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000530.wav|m je de waarheid te bekennen, het was erg verleidelijk, adertje. k bezweek haast, en als hij niet noon dictatorsair had aangenomen, was ik heel en al bezweken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_008003.wav|Kom,' zei Flintwinch eindelijk, een paar wendingen dichter bij het venster komende en zijn handen aan zijn jaspanden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000053.wav|uit erkentelijkheid voor de vriendelijkheid ondervonden in de dagen, toen hij vriendelijk was voor iedereen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002534.wav|Bij het uiten dezer woorden haalde hij een perkament uit zijnen boezem en bood het den Ambtman, die het met eene koele onverschilligheid opende en doorlas|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000221.wav|Dat vertrouwen is de ondergang der tronen. Men mag evenmin inslapen in de schaduw van een leger als in die van een|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001745.wav|in de volgende koetsen de te-zaâmgekomen majesteiten en vorstelijkheden uit geheel Europa: de keizerin van Liparië|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001729.wav|deftige dorp die kwezels hier in het dorp, al die trotsche fijne beschuiten, die te hoog in d'er afkomst zaten om zich te verwaardigen tot ook maar één beleefdheids-visite op Lommerlust, ze zouden nu nog wel eens aan 'maineer Hôvink' denken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001240.wav|Gaarne had ik, dat u de onder uwe berusting zijnde papieren meebracht. Met achting, UEd. Dw. Dienaar Verhagen, Procureur|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000574.wav|ieve adertje angbeen, indelijk zit ik weer op ollege en wel als unior! derde jaars studente. nze werkkamer is nog mooier dan het vorig jaar. ij ligt op het uiden en heeft twee openslaande ramen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004678.wav|Hij hield van hem vooral om zijn physieke kracht, die hem in staat stelde een ongehoorde hoeveelheid wijn te drinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003627.wav|als zrj geen goede redenen gehad had om het na te laten: eerstens werd jonge John op eens een geheel ander men|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005696.wav|Maar mevrouw, of liever lady Crawley, zooals zij zich noemde, kwam dadelijk naar de stad vergezeld van haar advocaten, de|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000514.wav|Vanaf onze plaatsen in de stalles konden wij onze vier vrienden van de table d'hote zien in de loge|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001596.wav|en zeide met zwakke stem, dat hij hem wel verpligt was voor de moeite, die hij zich gaf, om eenen ongelukkige als hij, in zijne droefheid te komen bezoeken en troosten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001282.wav|en nicht Verboon moesten maar goed op haar zuster passen; als de andere meid dan maar voor háár zorgen wou en maken dat zij een zacht wijnsoepje kreeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003808.wav|Nu! het ware geen wonder, al vond men het eenigszins vreemd, dat gij zulke beste maats zijt met lieden van zulk oproerig slag. Intusschen, wij weten in wien wij ons vertrouwen stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005254.wav|dat zij binnen een kwartier verscheidene malen van het eene uiterste tot het andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004514.wav|en te zien wat er is omgegaan onder hen, die hij heeft achtergelaten. Het was laat in den|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001071.wav|Daarom zocht Hedwig nu de kleine wildernis van riet en struikgewas, waar de schuwe watervogels huisden, de hommels zoemden in de zon, de kerkklokken heel vèr|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_002581.wav|De man met zijn beroep op het water trok met beide handen zijne verdronken pet over zijne ooren, en nog ronder rug|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000831.wav|maar oostelijker afhoudende met het voornemen, over Eemnes te gaan, als welke weg wel wat om was, maar daar-en-tegen meer belommerd en minder eenzaam. Niets merkwaardigs gebeurde mij gedurende het begin mijner hernieuwde wandeling|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003323.wav|ZESDE HOOFDSTUK. IN AFWACHTING. Wat deden zij in deze uren van afwachting? Wij moeten het zeggen, wijl het tot de geschiedenis behoort|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000439.wav|Ik zeg, dat is niet waarschijnlijk voor een man, die weet dat, als zijn adem eenmaal wegblijft, het zoo goed zal zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003972.wav|des te meer gaf hij zich over aan de bemoeiingen van het dagelijksch leven. Hij hervatte tegen de maand Juni zijn werkzaamheden op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000632.wav|allengskens den galeiboef voor zijn oogen uit den heer Fauchelevent te voorschijn ziende komen, allengskens beheerscht door deze heillooze wezenlijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001077.wav|Nu, kinderen, zoo ge papa en mama niet wedervindt, komt dan van avond weer hier. Ik zal u voedsel en nachtkwartier geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000733.wav|de bivakken van winkeliers, de forten van straatjongens, de verachting van den dood der voorbijgangers. Scholen en legioenen, die tegen elkander stieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000642.wav|Onder het voortrijden trof het mij, dat ik niets van het oorverdoovend geraas vernam, dat anders bij het rijden door eene stad ontstaat en even hinderlijk is voor hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004359.wav|En is hij niet bereid, u al te geven wat gij verlangt? beproef het eens: vraag hem wat gij wilt, en gij zult zien dat het u geworden zal, dat zal het|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003771.wav|Terwijl hij met zijn kameraden stond te praten, kwam een jong meisje, waar hij veel van hield, voorbij. Ze keek niet naar hem, maar liep met een anderen student te praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005564.wav|Dina gaf haar een zeer woordenrijk verslag van het gebeurde, waarbij Tom de bijzonderheden voegde, welke hij dien ochtend had vernomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001108.wav|Ik ben niet veranderd ten dezen opzigte, en bemin u meer dan ooit. Gij hebt vijanden, en deze hebben mij uw gedrag als berispelijk voorgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004950.wav|Het tijdstip, waarop John zich in dezen benijdenswaardigen toestand bevond, was dezelfde avond, waarover wij in het vorige hoofdstuk gesproken hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001088.wav|De wanhopige, akelige uitdrukking harer trekken had voor eene geheel andere plaats gemaakt, die niets dan zoet vertrouwen aanduidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000063.wav|en de troepen te laat verzamelen, en de revolutie tegelijkertijd overal zien ontknallen als met bom op bom. Het rechtvaardigste|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002928.wav|en Akka slaakte een zucht van verlichting. De oude leidstergans had opgehouden met eieren te leggen, en jongen groot te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005406.wav|Altoos acht slaande op zijn gelaat, volgde het meisje onmiddellijk die beweging met hare riemen; de boot draaide eensklaps om|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007896.wav|Ik meende uw stap te herkennen, antwoordde zij aarzelend. Zoo, Kleine Dorrit? Je hebt mij toch moeilijk kunnen verwacbten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000753.wav|Dan heeft het er haast iets van een kermis. Doortrekkende muzikanten ontstemmen de vogeltjes, met het Duitsche volkslied zoo valsch mogelijk te blazen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000255.wav|en zij bevroedden en overzagen het nauwlijks, omdat het gewone leven hen toch aankleefde. Maar alleen onvermijdelijk weinig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000886.wav|nooit! Ze was dien dag zoo gelukkig geweest; ze had zich weêr teruggevonden, diep in het mysterie van haarzelve, in de essence harer ziel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000210.wav|Zij sprak wel waarheid, die goede moeder, want nooit had haar geest of haar verbeelding eene gedachte gekoesterd, welke zij niet zou hebben durven openbaren; en haar reine ziel was een spiegel, waarin zij ieder vergunde te lezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000237.wav|Gij moet ook denken neefje,' antwoordde de zoon van VAN DIJK, 'het is eene doode taal. Daar gaat wel af, maar komt niet veel bij. Wij verrijken dagelijks onze levendige|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006634.wav|te woord had gestaan. Juist, Ramsay. Hij ziet er erg schraal en hongerig uit. Zoo, mijnheer, zei Fogg zeer barsch|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002371.wav|om iets van zijne ouders te weten, en dus te kunnen oordeelen, hoe de verscheidenheid van derzelver karakter werkte op een kind, dat een gevoelig en moedig hart bezat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000692.wav|en van elken ouderdom, die, door nieuwsgierigheid gedreven, van alle kanten der stad te zamen waren gevloeid om mij voorbij te zien trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012225.wav|Iedereen kan dat met een half oog zien, En jijzelf? Wel, mijnheer, heeft u mijzelf niet bevolen haar te huwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002192.wav|De kudde uit de pastorie liep voorbij de boschree op dezelfde manier als alle andere troepen. De boschree liet haar fakkel niet dalen over een van de dieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008289.wav|Ik ben wel een nederig persooh om op haar gezondheid te drinken, vervolgde Uriah, maar ik bewonder, ik aanbid haar toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003393.wav|Indien gij, mijn zoon! in de plaats van met ongure dieren, met vrome lieden verkeerd hadt, zoudt ge althans de lessen der beleefdheid jegens vreemdelingen beter hebben leeren in acht nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004413.wav|Hou u maar bedaard, kindlief! zeide Helding, terwijl zijn eigen stem beefde: God zij geloofd, dat ik u weerom heb: wij zullen over het verledene niet meer spreken en alleen over de toekomst denken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000851.wav|Rijtuigen woelden heen en weer. Een escadron der prachtige lijfgarde, met de trompet aan zijn spits, reed door de laan van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000163.wav|en als wij scheidden en ik zei: Ik ben u heel dankbaar! God zegene u! schenen zij het altijd te verstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000763.wav|en dat de overgang schielijk kan zijn. Gods wil geschiede. Ik heb haar lief, en Hij weet, hoe teeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000614.wav|had lang geaarzeld of zij wel ja zou zeggen, want de vrouw te worden van zulk een man was een geluk, dat zij zich eigenlijk niet waardig achtte, en zeker zou zij er nog niet toe besloten hebben, indien hij niet door een list haar er bijna toe gedwongen had|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001105.wav|des avonds aanschouwde hij de sterren, deze ontzaggelijke wezens. Hij was, evenals Enjolras, rijk en een eenige zoon|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000171.wav|Gisterenavond, toen ik al in bed lag, kwam Julie boven. Ze draaide eens door de kamer, keek in den spiegel, en legde haar dot valsche krullen boven op mijn onderlijfje. 'Héé,' gilde ik uit mijn kussen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000360.wav|Nog denzelfden avond om tien uur begaf ik mij op weg. Er waren een duizend menschen te redden, doch toen ik dien nacht over den vestingmuur klom, dacht ik slechts aan het leven van één van die duizend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008895.wav|Op mijn woord, zij speelt haar kaart wel wat te open, dacht juffrouw Wirt; maar deze opmerking is slechts tusschen haakjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002916.wav|Hij was veehoeder in het gebergte geweest, en van veehoeder was hij roover geworden. Cochepaille was niet minder onbeschaafd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001002.wav|Zijne Hoogheid is zeer gevoelig voor indrukken, ging zij voort; en Zij heeft er indertijd te Altara zeker schokkende ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004543.wav|dien heelen avond, maar hij lachte niet. De knecht ging een oogenblik in den stal om het paard te verzorgen, en dat nam de moeder waar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000528.wav|ik kan alleen zeggen, dat ik het jammer zou vinden als gij zooveel omslag zoudt maken om mij, al scheen de generaal er pleizier in te hebben om mijne welkomst wat te fêteeren; ik heb u immers terstond gezegd, dat ik met een schotel groente en wat koud vleesch tevreden ben|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_009249.wav|en bleef hen met open mond en bevende lippen aanstaren. Toen Arthur hem zijn hand aanbood nam hij die aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001160.wav|Menigmaal hield hij plotseling te midden van zijn werk op en begon te denken. Zijn rede, nu rijper en tevens verwarder dan vroeger, verzette zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002492.wav|Wel ik denk, dat de oude heer er zijn redenen voor zal hebben.' 'Och, dat is immers onzin! Denk eens na, hoe goed het voor ons zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000954.wav|hij wachtte slechts tot Smilders c. s. was afgetrokken, om tegelijk zijn verlangen te uiten haar naar huis te brengen. 'Dat's overbodig, het geleide van mijn oom is mij genoeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_011633.wav|Er bestond hier een geheim, dat Tom's belangstelling opwekte en zijn teedere hart in onrust bracht, Toen hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000298.wav|en zeker openlijke blikken op haar gelaat had willen werpen, zoo hij het had durven wagen een geregeld gesprek met haar aan te knoopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000342.wav|Camaralzaman herkende thans zijne geliefde prinses onmiddelijk, liep naar haar toe, omhelsde haar met teederheid, en riep uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000019.wav|Toen dit alles geschied was en de dienstboden behoorlijk onderricht waren, werden de jongens voorzichtig bekend gemaakt, dat hun vader|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000245.wav|En mevrouwtje, hoe gaat het? Hoe gaat het met het spleen? Bevalt Indië u wat beter vandaag? Zijn woorden klonken Eva joviaal toe, terwijl zij hem komen zag door den tuin, bij achten, om te komen dineeren|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_012409.wav|Zij deed dit haastig en heimelijk, alsof het iets kwaads was, maar met liefderijke teederheid; en|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000235.wav|voegde de Schrijver aan de zeven jaar te voren gedane opgave van blijken van belangstelling in den Vreemde eene aanteekening toe van den volgenden inhoud|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000925.wav|Wat zijn nu weêr al die getallen.? Zij gluurde. Hij wist haar nieuwsgierigheid, wist ze van haar kinderjaren af, toen hij haar had vinden snuffelen in zijn schrijftafel: sedert sloot hij alles af|1666|neutral
+wavs/train_2450_7472_002642.wav|als een cauchemar in het wakende leven. Maar prins Herman sprak reeds over de ministerieele crizis; men verwachtte ieder oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000188.wav|lles vertoonde zich nu uitstekend schoon, daar de lente de bladeren van het meeste geboomte reeds ontwikkeld had, en de vruchtboomen in vollen bloei stonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003460.wav|het grootste deel is, en krijgt zij dat niet, dan zegt ze: Mijn moeder zal me|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001377.wav|Onwillekeurig keek Willem er in. Wat een dikke brief! En zijne zuster had er op gerekend, dat hij lang onderweg kon blijven; ze had er een stukje karton ingedaan; zonder twijfel voor de stevigheid|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000874.wav|Maar mijn ongerustheid moest nog vermeerderd worden. Den volgenden dag kwam er een mand van Tante Van Bempden, met groenten en vruchten, welke zij aan mijn moeder stuurde, en een brief er bij van Suzanna aan mij, van den volgenden inhoud|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001524.wav|Ik ben opgehouden, en ik vond ook niet dadelijk wat ik zocht. Maar ik hoop, dat. een souvenir van onze reis mijn Dora niet onaangenaam zal wezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001952.wav|en warm dan voorheen. Veel wat haar vroeger het toppunt van geluk had toegeschenen, beschouwde zij nu met andere oogen, en haar oordeel was minder haastig en oppervlakkig geworden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001820.wav|Zij spitste voor hem op van nieuwsgierigheid, hare oogen bràndden in de zijne; hij herkende haar niet, wèg hare voorname moêheid van blik en zij was hem heel onuitstaanbaar en hij haàtte d'Herbourg en zeide|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_000410.wav|nu eens was het een boomloos cirkelvormig eilandje, dat zich als eene groene weide slechts even boven den waterspiegel verhief, dan weder eene kale, grillig gevormde rots|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003444.wav|ik dacht, dat gij mij heelemaal zoudt vergeten, zei mijnheer Omer en lachte tot hij er van moest hoesten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009429.wav|De dag was aangebroken, en de zon ging op, toen zij mij zei, 'hoe goed en zorgzaam mijnheer Copperfield altijd voor haar was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000628.wav|werden de omstreken van Bagdad onveilig gemaakt door een tiental roovers, die zich sedert lang aan de stoutste diefstallen en aan ongehoorde wreedheden schuldig maakten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000638.wav|En zij wachtte. Paul kon niet besluiten naar Bodegraven terug te keeren. Den volgenden dag begaf hij zich naar oom en tante Verstraeten, om vier uur, het uur waarop hij wist de familie thuis te zullen vinden. Meestal kwam Freddy ook om dien tijd|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_010429.wav|en twijfelachtige antiquiteiten; en de enorme vergulde kroon en het wapen van den vorstelijken eigenaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002981.wav|vereenigd als meermin. De heer inspecteur kon niets waarschijnlijkers bij elkander brengen dan eene meermin, waaraan geen rechter of jury geloof kon hechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001305.wav|Hij nam in het keizerrijk de eenigszins scheeve en lastige pozitie in van een mogelijken erfprins. De twee kinderen der aartshertogin van Karinthië|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001523.wav|Op die wijze ging Breydel voort met zijn makkers te redeneren; er werd menig honend scheldwoord tegen de Gentenaren uitgesproken, totdat dit stuk ten einde zijnde, zij weer op een ander voorwerp het gesprek lieten vallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005877.wav|Dan spijt het mij. Daar nu, Lies, het spijt mij eerlijk. Maar gij maakt mij ook zoo driftig. Zie nu eens. De|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007763.wav|en hem naar de kamer had geduwd, dat zij nogmaals dien strakken blik van afgrijzen op hem vestigde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002076.wav|Haar opvattingen leiden alle in de noodlottige richting, die geen rekening verkiest te houden met maatschappelijk fatsoen; en in een vermeerdering van haar wereld- en menschenkennis zie ik voor haar het grootste heil|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_008734.wav|evenals de bankbiljetten, juweelen, Napolitaansche en Fransche obligaties enz,, welke in de secretaire van mylord gevonden werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005804.wav|Waarover vcrdcr, mijnheer? over de wijze, waarop wij dat engeltje van een meisje behandeld hebben? Wie beval mij haar lief te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001657.wav|Wanneer men echter haar nog altijd frisch en prettig gelaat opmerkzaam beschouwde, loste eene uitdrukking van kalme vastberadenheid in haar helder, blauw oog het raadsel op|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002677.wav|Ik begreep hoezeer een derde persoon de gezelligheid zou aanbrengen; een persoon meer was zoo'n groot verschil niet bij onze nu eenvoudige leefwijze, een kamer in de dichte nabijheid van grootpapa's appartement was licht te arrangeeren|1724|neutral
+wavs/train_5809_5233_000438.wav|dat die van het Schip zig van haar geleden ongemakken hcrttclt hadden, cn het Schip in die order gebragt, dat Het weer in ftaat was zee tc kunnen bouwen; maakten zig onze reizigers weder vaardig om aan boord tc gaan|5809|neutral
+wavs/train_2450_5133_000229.wav|Nu itfoet ik nog een enkel woord schryven over de inzichten van myn man in deze zaak. Hij heeft besloten, het kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000150.wav|In een oogwenk lag ik door een hevigen slag bedwelmd op den grond en werd aan handen en voeten gebonden. Doch niet aan mijn hoofd, maar in mijn hart gevoelde ik de meeste pijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003168.wav|Terzelfder tijd zag Thénardier naar den kant der Bastille den gezichteinder allengs door een flauwen schijn verlicht. Hij lag op den rand van een muur van tien duim breed|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001795.wav|brief. De Heer Abraham Blankaart aan den Broeder Benjamin. Verachtelyke kaerel! Ik reken myn knegt te goed om u te schryven; daar aan zyt gy de eer, die ik u thans doe, schuldig|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_001511.wav|die ik de eer heb gehad u mede te deelen, wikkelde ik mij in het schaapsvel, voorzien van het mes, dat hij mij had ter hand gesteld|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002090.wav|Ik ben evenwel aan de gemakken, die de beschaafde wereld biedt, gewend, en die vindt men alleen in eene squatterswoning, wanneer de vrouw van den squatter er den schepter voert.' 'Wat bedoelt u, Sir|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_003849.wav|Wei, zeide de sluiter, wederom grijnzende, dan weet hij ook wat mijnheer Jaggers is. Och! zeide Wemmick, hem schertsend een stomp gevende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001184.wav|Maar er was vriendschap, loyaal en trouw, vriendschap, die vrouwen zelfs niet begrepen en nooit gevoelden voor elkaâr|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000732.wav|Ofschoon Madzy juist niet veel verplichting aan den overledene gehad had, gevoelde zij zich niettemin geroerd door den toon van innigen rouw, waarmede de hansworst zijn verlies betreurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001523.wav|Een zachte trots klom in haar op, dat hij haar liefhad, en dat zij de heldin in 'Nirwana' had zien bootsen naar haar eigen beeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000056.wav|en laat en altyd opgeruimd maar altyd lachend met een vuil gezicht. Dan zei ik tegen Sophie myne goede Sophie|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001862.wav|die elkaar de lijnwaden en Europeesche kramerijen en galanteriën betwistten, en vaak gebeurde het dat na één uurtje werken van den|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000043.wav|haar naaiwerk van haar knie losspeldde zij moedigde de uitvinding van schroeven, plombs en spanriemen niet aan, een bovendeur opendeed en aan den heer Bruis verklaarde: dat er niemand in was|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_001832.wav|en de half geleerde heer declameerde op dringend verzoek, eenige satyrieke coupletten op het bevriezen van den waterbak achter het huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001046.wav|De eersten kunt gij ook wel wat sparen, of gebruiken om naar de meisjes te kijken, knaap! zeide de vreemdeling|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000770.wav|En toch is hij duidelijk in karakter en denkwijze een duplicaat van mijnen vader. Ik zie dat op vijftig verschillende manieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001019.wav|en Jean Valjean schrikte, daar hij Javert meende te herkennen, terwijl Javert niet minder getroffen was, daar hij meende Jean Valjean te zien|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000615.wav|En nu, myn Broeder, barst myn hart van verlangen om te weten, hoe alles is toegegaan. Hemel! welke schelmen zyn dat niet, die een onnozel meisje aan hunne beestagtige lusten kunnen opöfferen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_011030.wav|zij zei nooit iets over ohze meiden, hoewel die verzoeking heel sterk moet zijn geweest; zij legde te voet geweldige afstanden af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006256.wav|Ik verzocht hem te mogen houden, naar waarheid zeggende dat hij mij geheel niet lastig was; en zoo droeg ik hém naar boven|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000462.wav|Haar mond zou iets stroefs gehad hebben, indien niet de vrindelijkheid van haar doordringend oog dit had weggenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002990.wav|O mijn liefde, o mijn liefde! riep de godin Afrodite; koester geen wrok en zin, gij, de gelukkige en goddelijke broeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000080.wav|maar toen het water in beweging kwam, ging alles door elkander en was het beeld verdwenen. Twee veeren, die de eenden bij het opvliegen verloren hadden, dreven heen en weer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000104.wav|bij u te zijn, is al wat ik wil. Ik blijf bij u! Ge zijt mijn zeer geliefde Cosette! Onmogelijk. Onmogelijk! Ja|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000351.wav|dat hij door het raam den twist tusschen den kolonel en zijn echtgenoote zag en naar binnen snelde, en dat het dier, hetwelk hij bij zich had, uit de doos ontsnapte. Dat staat alles zoo goed als vast. Maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006138.wav|en daar in een huis, waar vriendelijke stemmen haar zeiden dat zij tehuis was, zag zij haar knaapje spelen als een vrij en gelukkig kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000800.wav|Het eerste wat hij vervolgens deed, was de vaas met den voet in zee te stooten. Deze handelwijze deed den visscher schrikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003968.wav|n den volgenden morgen keek zij weder naar de wolk en naar het toenemen van die wolk op het gelaat van den Gouden Vuilnisman|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004952.wav|werden door den wind naar ons toegevoerd. Weer verloren wij het heele wrak uit het oog en weer kwam het boven|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000681.wav|We waren allemaal maar heel gewoon in onze overhemdjes, behalve Connie, die een hevige fluweelen jurk aanhad met een grooten kanten kraag en kwasten aan de mouwen, die Kit aldoor heen en weer slingerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004753.wav|Sam had door een goed maal insgelijks nieuwe krachten gekregen en was geheel ijver en gedienstigheid. Toen Haley naderde|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000230.wav|Deze wijze van vlugten verontrustte EDUARD, die met regt wanhoopte ooit weder zulk eene goede gelegenheid te vinden, om oude en nieuwe schulden te verrekenen; tot zijne geruststelling haalde hij den vlugteling meer en meer in|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_008242.wav|Hiermee draaide hij zich om; maar voordat hij de deur bereikt had, keerde hij terug, en zei met nog grooter ernst dan tevoren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001400.wav|men klaagt iemand aan bij de politie, of doet hem een proces aan; op die manierkrijgt men recht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004918.wav|Een drupje voor den jongen, zeide Toby, terwijl hij een wijnglas half vol schonk. Sla dat naar binnen, onschuld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007928.wav|ons hier bezocht hebt, zie ik wel in, dat ge het niet gedaan hebt, omdat ge onzen toestand voor een normalen houdt, maar omdat ge, terwijl ge|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000897.wav|wendde de oogen zoo aandoenlijk ten hemel, en sprak op zoo'n onweerstaanbaar overredenden toon, dat het, ondanks zijn afkeurenswaardig gedrag, onmogelijk was hem langer kwaad aan te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002516.wav|Daarop hielp hij haar zeer beleefd in het rijtuig, en zette zich naast haar. Het portier werd toegeslagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000452.wav|En de lust van de verwende jonge dame, om aan een romanesken inval toe te geven. Gij hadt behoefte aan eene vermomming; deze hier was geene al te afzichtelijke, gij hebt haar gekozen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001794.wav|Toen lichtte Victorine zacht den doek op, die weder neergevallen was, en beschouwde de kneuzing, door den slag teweeggebracht. Nadat zy de plek|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004121.wav|en hoorde de ruwe bemoediging van den eerlijken buitenman, toen deze bij hun tocht naar Londen afscheid van hen nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002610.wav|en de menigte hunner takken en twijgen, bijna even weinig doortocht aan de zonnestralen vergunden, als de breede en dichtgebladerde kruinen der|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000663.wav|bij de herinnering hoe zij hem bijna ontvallen was, sloot hij haar vast in zijn armen, legde zijn wang tegen de hare en eindigde teeder: Hier heb ik je veilig en wel, mijn kind, en hoop je zoo te behouden, als God wil|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_001057.wav|achter zyn Iflk als chef, en liet het zeil van George den Vierden vooruitdragen als banier. Maar het ging weldra slecht met mijne zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002611.wav|toen keerde hij naar de straat Mouffetard terug. Daar trad hij in een ijzerwinkel, die zich destijds om den hoek der straat Pierre Lombard bevond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002804.wav|Ik heb hem niet langer noodig. Hij mag naar den duivel loopen. Ik wensch hem goede reis, mijnheer! riep Brass uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003272.wav|Beloof mij dat gij mij vrijuit zult zeggen, als gij iets waarom ik u verzoek niet gaarne doet, of moeilijk doen ktmt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003316.wav|Mijn lieve Mortimer, niet dien toon van treurig verwijt, smeek ik u. Wat kan ik meer doen dan u alles zeggen wat ik weet en mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007435.wav|die mijnheer Edward Chester heeft uitgeplunderd en gewond, en dien zelfden nacht ook mij heeft gedreigd|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002936.wav|Engel van een jongen! En ook de anderen, wat een schatten, echte lastposten, niet te regeeren vooral met mama en Freddy als medebestuur. Maar toch, hoe gelukkig, dat zij ze had, alle vier, alle vier|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_002516.wav|dat hare mooie tanden telkens goed liet zien, maar haar mondje opensperde, of zij hazelnooten kraakte. En het kind genoot, genoot van de 'baronin' en de 'baronesse|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001213.wav|en hoeveel de zorgvuldige opvoeding van zijne moeder tot den rustigen aanleg van zijn ligchaam, en de verstandige zorge van den vader tot de kloekheid zijner ziel hebben bijgebragt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002071.wav|Want de schipper had hem laten lezen en laten schrijven en erg moeilijke sommen laten maken, en daar was Paddeltje net zoo glorierijk doorgekomen, als indertijd door de Duinkerker kapers|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003227.wav|Het was niet gemakkelijk om tusschen de graven met zulk een vaart te loopen, en op een anderen tijd zou hij misschien langzamer gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002317.wav|Hij dacht aan den tijd toen hij nog huis en haard bezat, en een gelukkig huiselijk leven; aan degenen die dat huis bewoonden en om zijn knieen stonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002822.wav|Het is voor onze verantwoprding, maar men is heel verlangend om dit achter den rug te hebben; hebt gij er dus op tegen om te zeggen met zonsopgang|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002109.wav|Ik heb ook wel hooren zeggen, juffrouw! dat de ziekelijkheid van sommige menschen niets anders dan gekheid was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005086.wav|dat het u goed zou hebben gedaan, als gij ze gezien hadt. En wat is er van de andere geworden? vroeg Tom Smart|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002169.wav|en dat hij deze Vrij-Woningen heeft gesticht voor Negen Arme Vrouwen en Zes Arme Mannen, zooals bij Uitersten Wil was bepaald|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001804.wav|Hij zelf was echter met Beaumont, Naaldwijk, Teylingen en Walcourt op het jachthuis gebleven en had er den avond in gewichtige beraadslagingen doorgebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006087.wav|en dat zijn lange vriend, indien hij bij het luisteren geen ander gezicht kon zetten, best zou dcen met een zakdoek over zijn hoofd te hangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000899.wav|Indien ik het tegendeel niet wist, zou ik er op zweren, dat het afdrukken van mijn eigen voetzolen waren.' Het kostte den dokter moeite zich bedaard te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001149.wav|Honderden jaren zeker staat hij daar al, en hij is van dat lange staan geweldig dik geworden, maar hij ziet er uit, of hij het nog honderden jaren zal kunnen volhouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000643.wav|Gij zijt slim geweest, jonker van Zonshoven en behendig op uwe wijze, en toch verbaast mij uwe verblinding, dat gij zoo weinig inzicht hebt gehad van mijn karakter. Eene misleiding vergeef ik nooit|1724|neutral
+wavs/train_2450_9412_000075.wav|En hoe toornig de dood hem aanzag en dreigde met de vuist, hij veranderde toch de ligging van de zieke en gaf haar van het kruid, en het leven begon zich weêr in haar te roeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002566.wav|Jawschin lachte. Om die reden ben ik ook ongetrouwd en zal het ook blijven. En Helsingfors? zeide Wronsky lachend|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000642.wav|Haar gelaat nam eene strakke, onvriendelijke uitdrukking aan, en in den blik dien zij nu op den baron wierp, lag zooveel minachting, en zoo iets dreigends tevens, als hoopte zij hem door schrik te verjagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000911.wav|Fournier hief het hoofd op, half verbaasd, half verontwaardigd. Zoo goed als de ingenieur, had hij den onuitgesproken zin begrepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000573.wav|toen zij eindelijk in eene straat kwamen, die op den Tigris uitliep. Den oever bereikt hebbende, lieten zij zich over de rivier zetten|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000328.wav|Doch hij vorderde slechts langzaam. Van beneden kwam het vreselijke brullen van de woeste maalstroom, die door de rotsen in stroken werd gescheurd, als door de tanden van een enorme kam|5809|neutral
+wavs/train_2450_7420_000195.wav|En neem de bloemen, die zoo lieflijk geuren; Gij zijt op aarde, en, ach, ge vraagt een hemel! Geniet, mijn vriend, geniet, en pluk den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000718.wav|als de blonde en bruine hoofden, de veders en de bloemen zich ophieven, de sterren op de voorhoofden haren loop begonnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002742.wav|De scheuring onder de familie vond al plaats onder de grootvaders, en wordt met ieder geslacht wijder. Tusschen de scheuren in kan niets groeien dan onkruid en klimop, dat de beste sappen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_005826.wav|Iedereen in huis, van den hoogsten tot den laagsten, ontving mij met zulk een vroolijk verwelkomend gezicht, en sprak op zulk een opgeruimden toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002612.wav|en den eersten avond, dat de jonge Van der Staal was aangekomen, gaf zij meer van zich, dan zij ooit gedacht had te kunnen doen aan vreemden, die zij nauwlijks enkele dagen kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007264.wav|en hem gezegd zou hebben, dat hij zijn grootvader of zijne verkleede grootmoeder was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000869.wav|en evenmin waarom moeder bij die woorden even ophield met schreien, om op een heel anderen toon, dan wij van haar gewoon waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000628.wav|Ha, ja. ik weet wien ge bedoelt. Wacht even! mijnheer Marius. de baron Marius Pontmercy, zeker|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000361.wav|Een oogenblik van voor van Herwijnen pijnlijke stilte volgde. De heer van Aardenburg scheen zich te bezinnen, maar zich absoluut niets meer te herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005063.wav|zij keek goed om te zien, of hij erg getroffen werd door het bericht. Hij was eerder opgetogen, en de arme vrouw wendde zich droevig af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006585.wav|n nu, zei juffrouw Jenny, nu ik mijne roodwangige vriendinnetjes beredderd heb, zal ik mijn eigen bleekwangige persoontje beredderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009589.wav|Wij kwamen aan het huisje, waar eene flauwe kaars voor het gelapte venster stond te branden. Wij klopten aan de deur en gingen binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007598.wav|Ga zitten, dan zult gij het overige hooren. Kit gehoorzaamde, terwijlhij nauwelijksdurfde ademhalen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003160.wav|Welnu, vervolgde ik: op de groote levensreis zijn wij verplicht ons leven zoodanig in te richten, dat het niet slechts tot onze heiligmaking strekke, maar ook aan den naaste nut en voordeel aanbrenge|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001985.wav|Moeten wij u niet uit bet oog verliezen. Wij moeten weten waar gij zwerft. Wij moeten alles aangaande u weten. Ja, lieve ziel, maar niet door brieven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003632.wav|De agent raakte eenigszins van zijn stuk en wierp mij een woedenden blik toe. Dit wekte nog meer den lachlust van het publiek op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008393.wav|een glas brandewijn en augurken voor mijnheer! riep hij toen; hij hield er blijkbaar van, zelf zijn stem te hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004206.wav|Maar ik zal hem trouw blijven, mama, schrijft zij aandoenlijk, lik zal hem niet verlaten, ik moet niet vergeten dat hij mijn echtgenoot is. Laat zijne tante komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000845.wav|en beide soorten bezigheid zijn van dien aard, dat men er zoo scherp en zoo nauwlettend acht op kan slaan|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000053.wav|Hij trok een stengel uit de aarde, en ontdekte knollen, die aan den wortel uitgegroeid waren. Die hadden een aangenamen geur|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_007971.wav|Ieder gaf hij wat, ook Liesje, de dienstmeid en den hotelhouder, met wien hij in slecht Duitsch schertste|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000817.wav|Altoos thuis. II Dat schijnt Wegg heimelijk aangenaam te zijn, maar hij verbergt zijne meening en merkt aan: Zonderling. Waar schrijft gij het aan toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000721.wav|Ik merkte, dat een fijn compliment haar niet meer in verrukking had kunnen brengen dan het noemen van een geliefkoosd muziekstuk. Zij begon zelfs de melodieën te neurieën en beloofde ze aan de thee te zullen voorspelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004382.wav|met de anderen het vertrek, en liet zijn gast alleen, om in het beste bed van de Meiboom te gaan rusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011792.wav|De groote vacantie nadert langzaam kuierend de heropening der gerechtshoven, gelijk eene trage rivier op haar gemak door een vlak land naar de zee stroomt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000194.wav|En de woede waarmee ik witte neteldoeksche jurkjes en sierlijke hoedjes vernielde, die Nurse mij op zekeren tijd eigenmachtig te dragen gaf, bewees wel dat er al heel weinig een meisjesaard in mij zat|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001159.wav|al den drommel, groote linten en strikken. Ik betreur den kouseband der bruid. De kouseband der bruid is aan den gordel van Venus verwant|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010661.wav|Toen het glas ledig was, kwam de heer Pop, vreezende weer in elkaar te zakken als hij geen haast maakte, terstond ter zake|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000606.wav|ie schaduw toonde enorm lange armen en beenen, die langs den wand naar den uitgang zwaaiden. et geheel maakte den indruk van iets enorm groots en fladderends|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001812.wav|Om nu eens en voor altijd, die lastige hinderpaal uit de weg te ruimen, waren de Leliaards met de Landvoogd De Chatillon overeengekomen dat men des anderendaags heel vroeg, de burgerij zou overvallen en ontwapenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001688.wav|Zonder daarover veel na te denken, ging zij te bedde, en echter was de eerste gedachte bij haar ontwaken, weder dat Liedeboekje. 'Er was toch iets in dat geschenkje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000691.wav|Die knaap heeft een schrander uitzicht,' zeide de Baron, toen LUDWIG vertrokken was: 'doch hij schijnt mij wat teêr van maaksel en ongeschikt voor zware vermoeienis|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000235.wav|Hij heeft op dit oogenblik de wacht voor een der kijkgaten, vanwaar hij de bewegingen van den vijand gade moet slaan. Mocht deze iets buitengewoons in zijn schild voeren, dan is hem opgedragen, dat dadelijk aan Jonker Jan te gaan melden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000201.wav|Ik wil volstrekt weten, wat hier is voorgevallen, dat u aldus bedroeft; en ik verlang, dat gij mij de volle waarheid zeggen zult|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000953.wav|en sinds de nood hem de deugd van zuinigheid oplegde, wist hij haar te oefenen met een gemak, of het simpel uit liefhebberij geschiedde. Zijne opgeruimdheid had tot hiertoe door die leefwijze niet geleden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000209.wav|Ik verzoek u te geloven' 'Ik geloof niets; ik zeg, wat ik weet U hebt mevrouw Den Ekster in opspraak gebrachtf|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000569.wav|Paul nam gaarne aan. Den avond van het dinertje kwam hij het eerst. - Addy eet bij Gerrit en Adeline, zeide zij; dat is gezelliger voor hem. - Maar het ziet er allerliefst bij je uit! zei Paul enthouziast|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000755.wav|Estelle had zacht wisselende stemmingen doorleefd en Estelle was drie maanden wanhopig geweest na de catastrofe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000331.wav|waaraan hij zich niet kon onderwerpen, zoodat de belooning en een goed deel van den roem hem ontgingen. Toen was hij bitter geweest, doch zij had hem gekust|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000557.wav|Indien in de borst van andere kinderen eene even sterke vrees om niet verstaan te worden verborgen is als in de mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000228.wav|die hem persoonlijk onbekend waren, stonden hem in dit tijdperk van zijn lijden geheel kosteloos met hunne hulp ter zijde. Grimaldi was bijna wanhopig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007295.wav|want ik zal u bespionneeren, en komen en gaan als een mol of een ezel. Tom Scott! Tom Scott|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000910.wav|vergat zij waarom zij heden ging naar Valérie toe en liet zij zich wiegelen door haar welbehagen in de liefde, die zij om zich ried|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000899.wav|Die aap daar, ofschoon hij de gestalte van een' aap heeft; is een jonge prins, de zoon van een' magtigen koning. Hij is door betoovering in een' aap herschapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000204.wav|om hare belangen voor te staan, doch hij heeft thans het bewijs geleverd, zoo veel goedheid niet waardig te zijn. Hij heeft tien duizend goudstukken ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001181.wav|Maar ouderen treft deze pijn scherper en anders, want het schijnt onrecht, een kind, dat nog niet rijp is voor strijd en niet beseft waarvoor die goed zijn kan, zoo te doen worstelen met het overmachtige, en wreedelijk te bedriegen|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_000752.wav|daar zij nu toch zoo verre met hunne reis gevorderd waren, dat zij die hoogte bereikt hadden, welke hij als het verste doel van hunnen togt beschouwde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001491.wav|Het kind is klam, koud. Hij heeft zijn moeders stem gehoord; nu herkent hij de stem van meneer Emile, meneer Takma, den sekretaris, die in de stad zoo veel bij hen komt. O, wat doen zij daar in den nacht|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_002469.wav|hij plotseling ophield, vreezende dat in deze woorden, welke hem ontglipt waren, iets mocht liggen dat den man had kunnen grieven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003434.wav|Allerbeste, antwoordde Marks. Maar wat baat dat? Gij hebt toch niets van haar, om aan te laten ruiken. Ja, dat heb ik wel, zeide Haley|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006014.wav|maar op haar gelaat lag de bios van gezondheid en om haar lippen speelde de liefste aller glimlachjes|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001209.wav|Nu, door het kale hout, zag men meer: muren, de gracht, de hooge brug, reeds op een afstand zag men grauwrood; en meer als erbijbehoorend lag nu de dorpskom, niet zoo weggescholen klein thans|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001792.wav|Daarop begon hij weder op zijne nagels te bijten; en langzamerhand nam zijn gezicht eerie uitdrukking aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000327.wav|niet anders was dan de bovenwater uitstekende rug van een' zeer grooten walvisch, die zich in de zon koesterde en zijn middagslaapje hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001529.wav|zoo besloot Cornelis, eene wandeling door Delft te maken, dat toen binnen de wallen niet veel kleiner was dan tegenwoordig. Welk een verschil met gisteren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004705.wav|Ik voor mij acht Maurits zoo veilig als een kind in de wieg: maar ik wil het uitbarsten van hun bom niet afwachten; met het aanbreken van den dag moet ik de poort uit|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000663.wav|Wat mij betreft, ik spreek ernstig: en ik verzeker u, het doet mij innig leed, dat mijn vader het noodig geoordeeld heeft, u een last op den hals te laden, welke u geene andere dan onaangename gevolgen berokkenen kan|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000666.wav|èn, of dat nog niet genoeg was, hij was de man, die bij mij de overtuiging heeft doen ontstaan, dat. niet aan mij denkt: en hij, die zijn intiemste vriend is, dient het te weten|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003861.wav|Een vreemd gevoel maakte zich van Marie meester, nu zij Eline weder hoorde en zag; het was iets als een vrees of Eline ook eene verandering in haar zou bespeuren. Maar Eline scheen niets op te merken en praatte door|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_000179.wav|als ik mijn bloed aan hem koelen mogt, dan zou ik hem den hals breken.' 'Foei! foei! kind,' zei moeder BLOMMESTEYN, 'zoo spreekt geen christenmensch: dat strijdt tegen de Tien Geboden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000553.wav|Op den vierden dag van zijne reis was de hitte zoo bovenmate groot, stak de zon zoodanig, en was de zandige grond zoo heet, dat hij van den weg afweek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004296.wav|Ja! bromde Lodewijk: jelui hebt goed spotten. Hoe ik het hier vandaan krijg, weet Joost. Mij dunkt, zeide ik: wij moesten liever zien, hoe wij zelf hier vandaan komen. Op wat hoogte zijn wij zoowat|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000968.wav|die hij in zich gevoelde, het zeggen van Fenelon, in het treurspel van dien naam|496|neutral
+wavs/train_2450_10455_002044.wav|Zich niettemin met moed wapenende, richtte hij het naar den grond gebogen voorhoofd op en zeide met eene afgebrokene stem, welke de onrust zijner ziel aanduidde: 'gij hebt mij bescheiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004403.wav|Zoo noodig,' hervatte hij nu, zich opheffende en een paar schreden naderend, 'dat ik u zelfs de wreedste waarheid niet sparen kan, om u elke begoocheling omtrent den bedoelden persoon te ontnemen|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_001859.wav|De ontwikkelde lezer weet dat Lady Macbeth tamelyk bevlekt was, lang voor ze in prent werd gezet. Maar Ophelia's beeld is rein uit Wouters handen gekomen. Wat daarmee later geschiedde|1666|neutral
+wavs/train_2450_9234_000919.wav|maar zij hief het krip op, dat voor den mousselinen sluijer hing, die haar gelaat bedekte, en liet mij een paar groote zwarte oogen zien, door wier glans ik als betooverd|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001273.wav|Daar hebt gy immers niets tegen? Ik kon u wel wys maken, dat ik er ging om myn Fransch te onderhouên, doch dan jokte ik u wat voor. Neen, ik ging er met geen ander oogmerk, dan om eens een Fransche Comedie te zien spelen|1666|neutral
+wavs/train_1724_795_000703.wav|zei Meta op zekeren dag in April, terwijl ze, omringd door haar zusjes, in haar kamer een koffer stond te pakken. En zoo lief van Annie Moffat, dat ze haar belofte niet heeft vergeten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003051.wav|Gij schroeft mij het harte op de pijnbank met mij dit te zeggen. Ik heb er nooit aan gedacht, wat ik nu voel, hoe lichter het valt iemand van zijne vrijheid te berooven, dan hem weêr te ontslaken, zelfs bij de gewisheid van zijne onschuld|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010969.wav|Het meisje veroorzaakte mij ook eenige onrust, niet zoozeer doordat zij verzuimde de borden te wasschen als wel door ze te breken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001011.wav|en hij scheen geen haast te hebben om zich tot haar te wenden. Wij zijn reeds oude bekenden, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009295.wav|Houd u stil, oudje; bemoei er u niet mee. Hebt gij nu alles gezegd wat gij te zeggen hebt ? vroeg de secretaris. Dat weet ik nog niet, antwoordde de|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000605.wav|kennis hebben gemaakt; want dat is een gouden dag voor u geweest. Men zal uit het gesprek van deze twee achtenswaardige heeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005559.wav|Zijne twee aanhangers zagen hem en elkander aan, als wisten zij niet wat zij verder zeggen zouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000493.wav|Ik wenschte dat het niets dan eene verdenking ware, Rudolf, hernam Francis, die strak en onbewogen had geluisterd; maar helaas! wij hebben de bewijzen en. De bewijzen dat ik een falsaris ben|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001811.wav|Zijn inzameling gedaan hebbende, keerde hij bij zijn oppasser terug, en na eenige sprongen en kunsten verricht te hebben, beantwoordde hij door middel van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001312.wav|Ik vroeg hem op te houden, zoo vriendelijk als ik kon, maar hij ging maar voort. Ik vroeg het hem nog eens, en toen keerde hij zich om en begon mij te slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002691.wav|hield hij in zijn hand het lot der wezens die zich daar voor zijn oogen bewogen. Zoo hij zijn pistool loste, was de heer Leblanc gered en|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000242.wav|klapte met de vleugels en vloog op. Maar het gebeurde meer dan eens, dat hij moest terugkomen, omdat hij de anderen niet bewegen kon om meê te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008793.wav|nog eer wij ons dienstmeisje er op betrapt hadden, dat zij alle veeren uit het logeerbed verkocht had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001748.wav|met een groot hoofd en grijze haren zit te schryven, in de zonderlinge verhouding van voor iederen voorbijganger als te koop te zitten|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000903.wav|Nog te zwak om zich over iets te verwonderen, glimlachte Bets dus slechts, en nestelde zich in de liefhebbende armen, die haar omvat hielden, met het zalige gevoel dat haar smachtend verlangen eindelijk bevredigd was|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000320.wav|Hal zag op een dag dat zijn hondenvoer al half was verdwenen en van de afstand pas een kwart was afgelegd; en voorts dat voor geld of goede woorden geen ander hondenvoer was te krijgen|5809|neutral
+wavs/train_2450_5832_011179.wav|Toen generaal Daguilet te Chatham was, mijnheer, bood Heavytop hem een ontbijt aan|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001013.wav|Neen, de taak moet zelf gemaakt, niet nageschreven worden. Met lijfelijk sterven winnen wij niets, maar wel met het sterven voor ons zelven, dat verheldert en leven brengt|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_000177.wav|rondom een balustrade, zich neêrkijkende engeltjes en nimfen groepten. Zij trad naar buiten en zag Gilio|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000340.wav|en knikte toen eenige malen zeer hard, Hetzij Quilp iets bijzonders zag in de gelaatstrekken der kleine meid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000557.wav|Hij stond bij een stoel, maar hij ging zitten en hij trok mij aan zijn knie alsof ik zijn kind was geweest. 'Wat bedoelt gij met die vraag, jongenlief?' zei hij daarop|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000090.wav|De dag brak juist aan, toen ik wakker werd en de magere, hoekige gestalte van Holmes voor mijn bed ontwaarde. Hij was reeds gekleed en scheen ook al naar buiten te zijn geweest|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000655.wav|ik wil van hier.' 'Ga dan uws weegs!' sprak hij met een sarcastischen lach, en liet haar arm los. Zij vloog naar de deur en wilde die|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000649.wav|die nooit op het bord stond, en nooit meedoen wilde in de edele oefening van het puisje vangen, had het altijd over de Gehoorzaamheid en over de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006402.wav|Als wij den armen Kit recht willen doen, moeten wij aanmerken, dat hij in geenen deele sentimenteel was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000644.wav|onvervulde wenschen, en een doodelijk verdriet. Tegen deze kwalen is geen ander middel, dan dat wij elkander blijven beminnen, met onderwerping aan den wil des hemels|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003057.wav|hem aanziende met de nieuwsgierigheid, waarmede een naturalist een zonderling dier beschouwt. Ja, inderdaad|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000762.wav|De vreemdeling zag hem met zijne sympathieke blauwe oogen aan en uit zijn vollen blonden knevel klonk een welluidend, 'Ja', Botwater wilde nog iets vragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4908_000358.wav|Nauwelijks had Tackleton dit gezien, of hij sprong op moeder Melding toe, sloeg den arm om haar been en stak van waL|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000201.wav|de armen om zijn hals. Waarom scheiden? vroeg hij. Zij zouden sterker te zamen zijn. Hij kon niet meer buiten haar|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000340.wav|Met een onuitsprekelijk welgevallen sloeg Gerrit haar gade. Welk eene ontwikkeling in dat meisje! riep hij uit; welk een|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_005591.wav|Mortimer toonde zich niet bijzonder getroffen door de merkwaardige bevestiging van de getuigenis des verklikkers, maar vroeg wat zij hier te doen haddden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000536.wav|Vergiste hij zich ten eenenmale of stond daar beleden wat hij vreesde? Die laatste woorden, bevestigden zij niet, wat Aleida in het gesprek over den tweeden brief aarzelend bekend had, de drijfveer tot Herman's besluit te achten|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002993.wav|die gelegenheid werd hem ruimschoots gelaten, want het scheen dat het opzetten van het hoedje meer tyd kostte dan gewoonlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005787.wav|en in de koetsen gluren, als zij voorbij komen met de grootelui in gala, hebben misschien wel dames der groote wereld gezien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000446.wav|Als die twee gaan passagieren, blijven ze dicht bij de schepen. Bovendien weten ze, dat u niet graag hebt dat ze te veel onder de Moorsche bevolking komen, al zijn ze scheepsvolk van Michiel de Ruijter|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002236.wav|In het diepst zijner overdenkingen trad zijn oude knecht Basque binnen, zeggende: Mijnheer, daar is mijnheer Marius om u te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007192.wav|het onderwijzen, het Latijn, dat is alles zoo moeielijk en zwaar om te begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000362.wav|aar, daar hebben wij zeer aangename dagen doorgebragt. o misschien, voegde zij er met eenen zucht bij, de aangenaamste van mijn leven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001349.wav|De Franse ruiters konden zich niet meer bewegen; want men drong hen ten allen kanten tegen de achterste scharen, terwijl de lijken en zwaarden de voorste gelederen beurtelings|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001015.wav|Na een onderzoek, ingesteld omtrent de relatiën van Jonker Leopold van Zonshoven, achten wij het waarschijnlijk, dat hij u raadplegen zal in eene zaak, voor hem zelven van groot belang|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000454.wav|terwijl zij stil liggen bleef tegen hem aan, en de oogen sloot, als om te slapen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000628.wav|en wij waren juist voornemens hem deswege te gaan spreken, met verzwijging natuurlijk der omstandigheden, waarmede het raadzaam was niet voor den dag te komen, toen de beide Kapiteins naar ons toekwamen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_002449.wav|Ik beweer niet dat te kunnen. Ook acht ik het mijn zaak niet dat te doen, noch de uwe om er naar te vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000691.wav|Zij vroeg met ongerustheid naar u beiden. Ik verzekerde haar, dat gij reeds sedert geruimen tijd het paleis hadt verlaten, en stelde haar alzoo op dat punt gerust|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002012.wav|en echter, ik heb de zorg voor mijnen roem, voor mijne eer bij de nakomelingschap, laten varen, en alleen het belang des lands en de handhaving der wet|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002288.wav|Ik vrees, dat het een ijdele hoop is,' zei ze, om zich toch een houding te geven, toen alle blikken zoo zonderling meewarig op haar gevestigd waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002463.wav|en freule Haubertin althans was daarvoor volkomen ongeschikt. Zij had geen aanleg voor muziek en hakkelde zoo wat op de piano, omdat het er bij|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001232.wav|Dit alles verdwijnt, en Mijntje wordt het laatst gezien zittende op de vensterbank van een bovenverdieping bij vreemde menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001572.wav|en dan meteen in een dal vol licht en liefelijkheid neer te zien. Ja, dat was prettig|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004114.wav|en voegt het ongelijke zich peter bij elkaar dan het gelijke. Op den middag na het vertrek van de familie hadden beiden het heel druk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002367.wav|telkens vreesde hij in een gat of in een' afgrond te stappen. Maar langzamerhand gewenden zijne oogen aan de duisternis en het fakkellicht. De gang was bemetseld en werd hier en daar door stevige palen geschoord. Voetje voor voetje ging het voorwaarts|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000222.wav|Die strijd zal lang duren, en wat moet er dan in dien tijd van den oogst en de veehoederij terecht komen? Onze vrouwen zijn wakker, kloek en sterk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003563.wav|doch, ook ik heb achting voor de persoon van den Raadpensionaris: gy staat my borg, dat hy my niet verachten zal om de rol die ik vervullen ga|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001617.wav|Myne verloofde, met toestemming onzer wederzydsehe ouders ende goedkeuring van den gryzen predikant onzer gemeente|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001116.wav|Gelukkig voor mij, stelden deze eenvoudige lieden zich hiermede tevreden, en namen mij, zonder eenig onderzoek te doen, met mijne balen in hunne sloep op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001139.wav|en ging haar onmiddelijk een bezoek brengen, vergezeld door zijne dochter, Parel van Schoonheid, en door zijn' kleinzoon Agib. De weduwe van Noureddin Ali|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001207.wav|Zoo riep de reus, doch het was te laat. Als glas brak de boog door. Toch niet veel meer dan kinderspeeltuig, zeide Tell en schopte de stukken weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001711.wav|fleel goed, mynheer, antwoordde ik. Dan zal ik van avond om zeven uur hier zgn. Neen, halfnegen is vroeg genoeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000647.wav|In zoover wel dat ik met Laurie kan uitgaan, maar niet genoeg om naar de Hummels te gaan, zei Jo lachend, maar toch wat beschaamd over haar inconsequentie. Waarom ga je zelf niet? vroeg Meta|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000781.wav|Wegens het heldere zand was er geen plekje slijk, en wegens den regen geen stofje. De bloemen en struiken hadden zich gewasschen; al het fluweel, satijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003948.wav|Zij reden snel voort en, naar het scheen, met een kleiner geleide. De beide meisjes kropen elk in een hoek van het rijtuig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003233.wav|Daarop vertelde mevrouw Van Erlevoort, hoe de Van Rijsseltjes gisterenavond hunne schoentjes hadden uitgezet, toen Henk en Jan Verstraeten binnenkwamen, glimlachend, en Henk met een rood gezicht|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_001094.wav|Toen Bedreddin Hassan binnentrad, wierpen de dames een' blik op hem; zijne vorstelijke houding en zijn schoon gelaat boeiden haar zoozeer, dat zij de oogen niet van hem konden afhouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002820.wav|trad hy verwonderd en verlegen terug, toen hy aldaar Zijn Hoogheid in ernstig onderhoud vond met iemand die naast hem gezeten was, en in wien hy|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000193.wav|en het duurde niet lang, of er ontstond in het eigenlijke Graafschap Habsburg, dus in een deel van Zwitserland, een geest van ontevredenheid en verzet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001083.wav|der vergadering als gerechtshof, de openbare toorn die ondervraagt, Capet die niet weet te antwoorden; de schrikbarende verstomde waggeling|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000282.wav|Dat is waar, bevestigde Stipan Arkadiewitsch met zijn kalmen glimlach. Maar wees gerust, men zal het dadelijk wel brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000697.wav|c'est trop fort ça, de man keek mij aan alsof hij zeggen wilde: Wat verbeeld jij je wel? Enfin, zei hij, essayez|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004587.wav|met een doode gans in den bek. Maar omdat hij zoodoende den vrede van den speeldag verbroken had, kreeg Smirre zoo'n harde straf, dat hij er levenslang berouw van had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000120.wav|Met open mond staarde zij Amelia aan: zij liet de kous, waar aan zij breide, op den grond vallen, sloeg de handen in elkander en herhaalde halfluid den gesprokenen volzin, als wilde zij zich overtuigen, of zij wèl verstaan had|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001676.wav|Mijn bezwaar is dit: al heb ik op Mevrouw Jennings' hart niets aan te merken, zij is toch geen vrouw, in wier gezelschap wij genoegen vinden, of wier bescherming voor ons eenige waarde heeft|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000985.wav|En trouwens, mama wilde er niet van hooren; mama zei lachende maar heel ernstig: eens het huis uit, blijft het huis uit. En de kennissen van de Van Lowe's vonden het vreemd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006869.wav|en verhaalde mijn buren wat mij gebeurd was. Sommigen hoorden het ernstig aan; anderen staken er den gek mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000601.wav|geweest tusschenFrankrijk en Engel and heen en weder te reizen, om geheime redenen, van welke hj geene eerljjke verklaring kon geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000503.wav|dan in een helderheid zoo verblindend, dat er niets meer scheen te bestaan dan licht;' en dan weer in de diepste duisternis|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000478.wav|Ik wil dit nu niet toepassen op Mejuffr. KROMBALG, maat wil u maar alleen er meê te kennen geven, dat men uit iemands geschriften of gedichten tot zijne Godsdienstigheid niet besluiten kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001046.wav|het kan zijn, maar die Spanjaard is dezelfde, dien ik even na den noen in gesprek gehoord heb met Jurrie Thijsz.! Hebt gij hem dan beide keeren zoo goed gezien? vroeg Van Keulen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000033.wav|Ha, mijn ongelukkige neef! Ge begrijpt, dat onze bloedverwantschap het mij onmogelijk maakt, hem op eenigerlei wijze te beschermen. Ik vrees, dat het gebeurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000025.wav|Waar was hij! waar vertoefde hij op het oogenblik? Zij wist het niet juist genoeg om hem een brief te zenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000303.wav|zelfs mijn eigen graf. Waarom moest ik terugkomen? Omdat deze gevangenis naar mij wachtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009689.wav|Mon pauvre cher petit schreef mevrouw Crawley, Ik kon geen oog dichtdoen, doordat ik maar lag te|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001612.wav|Wij disputeerden over de philosophie. Zoo. Aan wien geeft gij de voorkeur, aan Descartes of Spinoza? Aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001578.wav|om eenige watervaten te vullen uit de fontein in den vorstelijken tuin, die hij bij zijne ontmoeting met de koningin had opgemerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000287.wav|waaruit ik afleidde dat wij sterk rezen, waarschijnlijk om eenen gunstigeren luchtstroom in de hoogere streken des dampkrings op te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003963.wav|Neen! het was geen blik van deernis; het was een blik van diepe verontwaardiging, welken Madzy vestigde op den man, dien zij aan hare voeten zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000731.wav|had zich den vorigen avond eene ontevredenheid van hem meester gemaakt, die naar een uitweg zocht. Toen hij van zijn vrienden laat in den nacht afscheid nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000206.wav|Er is dan,' schreef zij, 'eenige dagen geleden een schip uit Livorno voor de Maas binnen geloopen; op gisteren t'huis gekomen zijnde, vond ik een klein kistje uit hetzelve|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000341.wav|Urania schreef allerliefst. Dat zij het, met den ouden prins, heel stil hadden op San Stefano; daar zij geen logé's vroegen omdat het kasteel te somber|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001979.wav|men zegge dat de Vlamingen hun vaderen niet gelijken, wanneer een leger als het onze uit vrije wil te samen loopt! Laat de Fransen nu maar afkomen met hun tweeënzestigduizend man! Hoe meer wild hoe betere jacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000773.wav|en oogenblikkelijk vloog hij haar om den hals, zoo gemeenzaam, als of zij zijne moeder of zuster geweest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005774.wav|Zij sprak zacht, daar het heftig kloppen van haar hart haar ademhaling belemmerde. Neen, ik laat mij niet kwellen, dacht zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007790.wav|Het was niet onnatuurlijk, dat Gabriel, na hetgeen hij gehoord had, nauwlettend acht gaf op de uitdrukking zijner oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000501.wav|Dat is de lijn van de naaste seconde. Maar er is een onrust over mijn lijn van dagen en weken hierna. Ik leef niet goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001748.wav|sloeg nu voor, om van hem verzeld, terug te keeren naar het hotel van Signora FARFALLA, maar LIJNSLAGER, die, den angst van ROSARIO ziende, medelijden met hem kreeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004535.wav|en schertsten er samen over, dat ze nog wel goud en zilver zouden opgraven. Toen ze nog een paar el dieper waren gekomen vonden ze weer zeezand, en daaronder een nieuw soort klei|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000939.wav|Voor voertuigen was deze weg geheel onbruikbaar; een wagenspoor was dan ook niet te ontdekken, doch nu en dan bewees een aschhoop, eene ledige theebus of eene jeneverkruik, dat men zich op den rechten weg|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_010592.wav|propos van die laatste scène zeer juist aan dat ware standvastigheid zulk een prikkel niet behoeft, als het stuk noodig schijnt te keuren|2450|neutral
+wavs/train_12500_7242_000026.wav|Geen' boeken, Geen' koeken, Geen' doeken, Geen' fluiten, Geen' schuiten, Geen' keuken met ruiten En die men nog niet eens behoorlijk kan sluiten. Wat heb ik daaraan|12500|neutral
+wavs/train_2450_9081_001237.wav|wat dit kasteel is; waarom gij er u in bevindt, en hoe het komt dat gij alleen zijt? In plaats van op deze vragen te antwoorden, begon de jongeling bitter te weenen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000365.wav|van alle zijden doen zich, naar het mij voorkomt, moeilijkheden voor u op, en u zult al uw wederkeerige liefde noodig hebben, om u daaronder staande te houden. De heer Ferrars is, naar ik meen, geheel afhankelijk van zijne moeder|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000655.wav|De bisschop zweeg een oogenblik, toen zag hij ernstig op en zeide zachtmoedig tot Magloire: Maar behoorde ons dit zilver wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002233.wav|eenige ontdekkingen heeft gedaan; zoodat thans onze twee kamers, die met oud, overgewit papier behangen waren, een kasteel als het uwe niet zouden ontsieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000275.wav|Zij ziet het hoe hij de kleine handjes vouwt en genade smeekt; gij stoot hem af, uw hand steunt de zwakke niet in den bangen strijd. O! zij kan uw toorn|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000852.wav|en ze tevens jaloersch maakte door de fraaie, met zooveel smaak gekozen geschenken van fichutjes, canezous, colliers, braceletten of andere nieuwmodische snufjes, welke hij haar vereerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_006407.wav|vond hij in zijn plan, om Pecksniff en hen, die door Pecksniff benadeeld waren, te geven wat hun toekwam. Tot dit doel bracht hij niet alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001187.wav|glijd ik de schachten terug in den koker en rijden wij ras naar Mykenae. Eurystheus zal mij reeds wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002177.wav|Neem mij op je rug, Donsje! en breng me bij hem, zei de jongen. Toen hij bij hem kwam, was Maarten bebloed en erg gekwetst, maar hij vocht nog. De jongen kon niet met den arend vechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000252.wav|en als een soort van vergelyk met Miles werd er afgesproken, dat ik den volgenden avond met Pickwick een bezoek bij bedoelden heer zou gaan afleggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000652.wav|In geen ander geval zou haar scherpzinnigheid door zulke onnoozele kunststukjes te verschalken zijn geweest, maar de vrees verstompte haar verstand. Zij was niet opvliegend meer of driftig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001431.wav|tot vanmiddag' Met een armzwaai groette hij beide dames, waarop hij naar zijn kantoor ging 'Mevrouw Iemand, die het goed met u meent|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010663.wav|eenige kleintjes, melieve. En ik ben ook wat veel aan het biljarten en zoo al meer geweest. Nu is het geheim er uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001095.wav|en ik hier zit; ik meen, dat ik het voor eene zedelrjke onmogelykheid houd, datiemand, wie hy ook zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001224.wav|De jongste harer had reeds de zestig bereikt; onder dezulken die tot de zeventig en tachtig waren geklommen, bevonden zich kreupelen en verlamden, die, levensmoede, niets meer begeerden van de aarde dan een rustig sterfbed|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_002241.wav|Heeft Van der Welcke dat gaarne. - Ja. Maar hij moet het later zelf weten. Wij. zullen hem niet dwingen. Er werd geklopt en Henri stak zijn hoofd om de deur|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_007883.wav|hetzij tijdens haar huwelijk, of na de ontbinding daarvan, of in beide perioden, er op na plegen te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000745.wav|Een vrij groot hoofd, met dun rosachtig blond haar bedekt, rust op een korten hals en nijgt ietwat scheef naar de zijde, waar de ruggegraat het kromst is|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005043.wav|in het eerst verwonderd over de buitengewone onrust, die op ieders gezicht te lezen stond, maar hij bleef niet lang onbekend met de reden daarvan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000072.wav|zoodat hij onophoudelijk van den eenen naar den anderen kant der 'lade' vliegt. e gelijkertijd gaan de k a m m e n op en neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000600.wav|Altijd, hernam Thénardier. Jean Valjean heeft Madeleine niet bestolen, maar is toch een dief. Hij heeft Javert niet gedood, maar is toch een moordenaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001284.wav|Clennam op te merken, dat dit den gastheer onaangenaam was en eens, terwijl Gowan aan den andcren kant|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006184.wav|maar ik moet zeggen, dat ik zelf nu en dan eene kleine som heb gemist, die ik op den lessenaar had laten liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000875.wav|De knaap doet een paar stappen vooruit en reikt den procureur de hand, die deze niet aanneemt. Hoe oud ben je|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000105.wav|Hier staan we nu voor een raadsel, van welks oplossing het menschelijk verstand nog even ver verwijderd is als ooit te voren, en dat ons misschien nooit opgelost zal worden|2506|neutral
+wavs/train_1724_2521_001704.wav|Toen wilde hij zich naar buiten begeven om, als het kon, een woordje van troost en opwekking te brengen aan de slaven, maar tot zijn verbazing vond hij de deur, waardoor men het gebouw aan den achterkant kon verlaten, gesloten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000771.wav|Weer bekroop me de lust eens te openbaren wat er in me omging; weer zweeg ik, omdat de woorden niet over mijn lippen wilden. Na een korte aarzeling liep ik maar weg en sloot me boven in mijn kamer op|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001120.wav|En nu, moeder, zeide hij, zich naar Rachel keerende, spoed u met uwe toebereidselen voor deze vrienden, want wij moeten hen niet vastende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009975.wav|en de verhouding werd nog inniger tusschen hem en de vriendelijke vrouw, die hem reeds in haar hart als kind had aangenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007847.wav|Laat ik het u eens wijzen, Dora. Dan begon ik een practisch onderricht, waaraan Dora, misschien vijf minuten lang, de grootste aandacht wijdde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000289.wav|De zaak is van het hoogste gewicht. Ik zou je graag twaalf gulden willen geven voor het leenen van een fiets. De herbergier spitste de ooren. Waar wil je|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008825.wav|hij eindigde met hem driemaal te omhelzen, hetgeen ook Dolly haastig deed, daar zij moest vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001143.wav|De grootste helft bereikte den bak niet, daar de stukjes in allerlei grillige banen daar langs heen dwarlden en op het tapijt rolden, welke manoeuvre eene kinderlijke voorstelling van de uitwerking eener steenfougas opleverde|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000263.wav|Deze verloren mijn was gehuld in heilloze geheimzinnigheid. Niemand wist wie haar het eerst had ontdekt. De oudste overlevering had haar zelfs niet kunnen vinden|5809|neutral
+wavs/train_1724_10268_000199.wav|nel zag beurtelings renkelaer en aurits aan, als om uit hunne oogen te lezen, wat betreffende de doos was beslist, en bewoog zich als een hen, die een ei moet leggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001925.wav|Hij had Cosette naar bed gebracht en zacht tot haar gezegd: Ga heel stil naar bed, en terwijl hij haar op het voorhoofd kuste, hadden de voetstappen opgehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001274.wav|Onze voorouders hadden, niet heel lang geleden, het recht van leven en dood ten opzichte van het omringende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000026.wav|ver van allen die u dierbaar zijn, overgeleverd aan de ververmomde dieven die den naam van hotelhouders en gidsen dragen, het lijden van honderden ontberingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001568.wav|Sinds gij zelve erkent niet goed ingelicht te zijn, freule, moest de Christelijke liefde u toch voorschrijven, dacht me, om op onjuiste kennis geen bloedverwant te veroordeelen en te verdenken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000476.wav|Deze mannen zijn vreeselijk, wanneer men ze om middernacht op een eenzamen boulevard ziet of ontmoet. Zij gelijken geen menschen, maar uit levenden nevel gevormde gestalten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007946.wav|Het gesprek werd hoofdzakelijk door Stiggins en juffrouw Weller gevoerd, en liep voornamelijk over de deugden van den herder, de vroomheid zijner kudde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003640.wav|en kende Rousseau van buiten, sprak heel luchtig over echtscheiding en met veel energie over de rechten van de vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000616.wav|De noodige toebereidselen werden gemaakt, en niet lang duurde het of de beide Dames zaten met haar Jacob van Lennep, Elizabeth Musch handwerk aan de tafel, en de beide Heeren by den haard, onder het genot van een kandeeltjen, te praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011361.wav|Beaumoris' lach op de trap weerklinken en wist maar al te goed, waaraan hun vroolijkheid toe te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000132.wav|Den geheelen nacht droomde zij van haar broers; zij speelden weer als kinderen, schreven met de diamanten griften op de gouden leien en keken in het prachtige prentenboek, dat het halve koninkrijk gekost had|2506|neutral
+wavs/train_2450_10455_002845.wav|Waar is dat stinkende dier?' riep zij met eene verbolgene stem: 'wat springt het daar tegen Dominées kostelijken pels op met zijne vuile klaauwen? Waarom jaag je hem niet weg Dominé|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003166.wav|Met moeite vorderde men. Niet zelden stonden de ladders, waarmede men afdaalde, drie voeten in de modder. Het licht der lantaarn brandde nauwelijks in deze pestdampen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002432.wav|Laat het maar zitten; wij houden ons met ernstige zaken bezig. Maar zij werden in hun ernstige zaken gestoord, en toen Kosma de|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002878.wav|Het is een koningsbeetje, sprak een Fransman schertsend, want bij mijn leven heb ik zulke fraaie vrouw niet gezien. Ik gaf mijn rechtervuis voor zulk een bruid! Wacht maar wat, antwoordde|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000636.wav|Op haar tafeltje altijd bloemen en schrijfgerei. Zij schreef geregeld, haar dagboek, oorsprong van dit verhaal, en uittreksels uit boeken die Joob haar leende|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_006650.wav|De vogel scheen echter genegen om van zelf te komen; want nadat hij eene poos had geklapwiekt, vloog hij naar den grond, trippelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006496.wav|Twee heeren gingen langs haar heen en zagen haar in het gelaat. Nog eenmaal ademde zij met volle teugen de koude lucht in|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000988.wav|De prinsen beweenden met elkander de boosheid hunner moeders, doch namen het edelmoedige besluit, deze treurige gebeurtenis voor den koning verborgen te houden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002761.wav|ik weet, aan wien ik dien moet toeschrijven, en tevens, dat alleen de eer van uw naastbestaande te zijn, den lasteraar beveiligt voor de welverdiende straf, welke ik hem anders had toegedacht|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000942.wav|En ze zag hem achterna, zooals hij daar als een zeeschip den weg naar Vlissingen opzeilde. Hij kwam met hetzelfde opgeruimde gezicht in Vlissingen, als dat voor een paar weken het geval was geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010261.wav|nogmaals mijn naam uitspreken, op een toon zoo geheimzinnig en akelig, dat ik denk, dat ik dood zou zijn gebleven van schrik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005257.wav|waaraan zij geene woorden wisten te geven omhelsden de meisjes elkandef, en dankten den Hemel voor deze lWL|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006060.wav|John Westlock ondersteunde dit verzoek, met zooveel ernst en vuur, dat een hart van steen hem niet had kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001798.wav|Maar ik, geregte hemel, tot welke wreede proef zie ik mij veroordeeld? Ik zal niet slechts verstoken zijn te zien, wat ik alleen liefheb|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003246.wav|in zulk een toestand. ik dacht, dat ze misschien een einde aan haar leven wou maken, en alles kon haar overkomen met dat helsche weêr. Ik heb nog pijn, hier, in mijn oog; ik zal morgen dadelijk naar een oogdokter gaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_000462.wav|Goed, mijnheer, als gij het zoo wilt, ga ik mijn gang, antwoordde Mark, en begon daarop in alle staatsie te eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001159.wav|Madame Defarge bleef met vlugge vingers en onbeweeglpe wenkbrauwen aan het werk en zag niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002488.wav|Arme moeders! dacht hij! Er is iets nog treuriger dan zijn kinderen te zien sterven; namelijk ze slecht te zien leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006736.wav|Op zekeren dag, toen ik als gewoonlijk naar de Commons ging, vond ik mijnheer Spenlow, met een heel ernstig gezicht en in zich zelf mompelend|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001613.wav|Nu stond de kerk, waarnaar die steeg heet, toen minder vrij dan thans; er was geen open ruimte voor, en de steeg Hep met een: bocht naar het Strand|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000763.wav|Walter Fürst moest bekennen, dat de oude Heer van Attinghausen gelijk had en dat hoogstwaarschijnlijk een storm bloedig afgeslagen zou worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001536.wav|De oude meid zette zich, eerbiedig, op een punt van een stoel. Dat was zoo de gewoonte, die men met haar had aangenomen, omdat zij al zoo oud was. Zij vroeg beleefd naar de kleintjes van mevrouw Lili|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_011240.wav|daar zij zooveel bij mijn lieve Dora bleef, toen mij gezegd werd, dat baas Peggotty mij verlangde te spreken. Hij kwam mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001504.wav|In het logement te Z. aangekomen, vond ik een briefje van Rudolf, die nog altijd in de provinciën Gelderland en Overijsel rondreisde met zijn gezelschap en nu te L., waar het kermis was, eenige representaties gaf|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000640.wav|Neen, Veritas had zijn paard er van door laten gaan, en toen was Paddeltje in die richting voortgehold, had zijn reisgenoot weldra ingehaald en snelde hem met een jubelend, lang uitgehaald hoezee! voorbij|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006848.wav|nam hij een aanloop en beschreef allerlei kringen en figuren, waardoor hij spoedig aller opmerkzaamheid tot zich trok|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000931.wav|eindelijk heeft hij baar echter in de schaduw ontdekt. Zg zit achter een pilaar, zorgvuldig buiten het gezicht van den voorzanger|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000459.wav|Op de herhaalde vraag van den kommandant, nam echter de juwelier, die nog de meeste tegenwoordigheid van geest had behouden, het woord op|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000054.wav|In Mevrouw Dashwood's oogen was hij even volmaakt als in die van Marianne; en Elinor vond niets op hem aan te merken, behalve een neiging, waarin hij sterk op haar zuster geleek|2506|neutral
+wavs/train_2450_10876_001056.wav|Zij gaf hem te kennen, dat, daar nu overmorgen het Zanggezelschap bijeenkomen zou, en zij daar niet meer zou komen, het ordenlijk was, dat zij deswegens kennis gaf aan den Meester van hetzelve|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000144.wav|Daar op eens verdween nu echter het dier, en voor den ontstelden jager stond eene schitterende Fee, die hem vriendelijk toesprak en zeide|496|neutral
+wavs/train_1724_1601_002012.wav|de poort der genade voor den berouwhebbenden zondaar nimmer gesloten blijft. Ik was nog een bezoek schuldig aan Tante Letje en besloot den avond te baat te nemen om aan deze verplichting te voldoen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001601.wav|maar Javert, een koningsgezinde, had de bijzonderheden willen weten van den zegevierenden intocht van den prins-generalissimus te Bayonne|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002425.wav|Dat is waar, zeide mijn voogd. Dat had ik vergeten. Maar wij zouden hem toch wel rijk genoeg willen maken om te kunnen leven, denk ik? Rijk genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002875.wav|En welke is die?' vroeg VELASCO, hoogst nieuwsgierig. 'Zijne Majesteit.' antwoordde SPINOLA, de schouders ophalende. 'Is toch niet overleden,' viel GROBBENDONCK in, met|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001034.wav|der menschelijke gewaarwordingen, dat, nu eens de dag bepaald was, waarop het Noorweegsch scheepje de kust van IJsland verlaten zou, veertien dagen hem langer vielen, dan hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002351.wav|alleen naar de poort terugkeert Evenals de zeeman op eene gevaariyke reis, by het naderen van eene rotsachtigekust|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000166.wav|HILLEGONDA maakte zij ook een geheim van hare overleggingen, daar zij, uit hoofde van hare vroegere gestrengheid omtrent AKSWIJK, zich eenigzins voor hare dochter schaamde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003545.wav|Ik heb nooit een geheim van mij zelven gehad, mijnheer. Ik kan mij niet herinneren, dat ik ooit mijn vrouwtje heb willen bedriegen, zoolang wij getrouwd zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004425.wav|Na deze drakte, waardoor hij zich bijna vechtende een weg had moeten banen, deed de rustige, kalme stad weldadig aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006332.wav|Hier is het papier, juffrouw, zei de jood, en stelde haar het door Rokesmith opgestelde en door Riderhood onderteekende document ter hand. t Wilt gij het eens lezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003257.wav|wiens blik haar nu schrik en onrust had aangejaagd, en met wien zij niets, niets meer te doen wilde hebben, al was hij nog zoo'n groot heer voor de wereld, zelfs al had zij Juliaan op dit punt geene belofte gedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001298.wav|Onverbiddelijk bleef de medicus bij zijn besluit. Muziek hooren moog je, zooveel als je wilt. Albertine zal je alle dagen wat voorspelen, maar zelf muziek maken, niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004603.wav|Toen hij mij zei, dat ik een week tijd moest nemen om na te denken over wat hij had gezegd, hoe kon ik toen zeggen, dat ik dit niet wilde doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000108.wav|Dat was ook de reden, waarom de koster naar zijn vrouw toe gegaan was, om haar een bezoek te brengen, daar hij wist, dat haar man niet thuis was; en de goede vrouw zette hem daarom het heerlijkste eten voor, dat zij maar had|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000125.wav|moet ik dan haar verstand, haar dierbaar hart, moet ik alles van my zien te verwyderen! Zal ik haar moeten zien in de armen eens mans, die haar zo oprecht niet kan beminnen als ik; en is het myne toegeeflyke Moeder, die my dit beveelt|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002279.wav|dat in vijftien jaren wel ééns een dag zou aanbreken, waarop Acquin zijn schuld niet zou kunnen voldoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000402.wav|maar ze stonden niet op om hem klappen te geven. Al hun opgewektheid was in de nauwe schoentjes gezakt, die hun uitgeloopen Indische kindervoeten voor Europeesche likdoorns gereed maakten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000196.wav|Want dat land is groot, vader, en wij waren altoos verderop verhuisd om werk te vinden. En toen is ons engeltje gestorven, van gebrek is het gestorven, vader. Maar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001176.wav|Wat was Jeanne niet altijd zacht en troostvol geweest! Hoe hield zij niet van haar man en hare kinderen! Nu was ze dood. wat had ze aan haar leven gehad? Niets, o niets|1666|neutral
+wavs/train_2450_5000_000209.wav|tartend had uitgedaagd haar te noemen. Somtijds was zij bedroefd omdat Therese er zoo I'ijdeud, zoo diep ongelukkig uitzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003900.wav|Sedert den tijd van Whittington hebben de klokken den lust yerloren, pm zich uit medelijden met menschelijke zaken te bemoeien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002684.wav|Kent gij hem? een knappen jongen? Men ziet, dat hij veel aanleg tot komediant heeft. Ik ben verzot op komedianten. Zoodra hij te huis komt zegt zijn moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004284.wav|hij schreef in het Fransch om het woord vous te kunnen bezigen, daar het niet zulk een koud karakter had, als het Russische u|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000318.wav|En toch was er slechts een uur verloopen. Maar er verliep nog het tweede, derde, vierde en vijfde uur|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002233.wav|Daar het duidelijk bleek, dat hij zich niet van zijn besluit liet afbrengen, gaf Jonas, geen ander antwoord, dan wat er op zijn gezicht te lezen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006710.wav|geschaard gestaan, die elk weder in eene menigte onderverdeelingen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001651.wav|Ik vind het, zeide zij daarom tegen juffrouw BERTELOT, toen deze weder met de kinderen bij haar gekomen was, zachtjes langs haar gelaat wrijvende, ik vind het warm, zeer warm|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009874.wav|zij, met haar eigen, bijzondere begrippen? Zij kon haar niet beantwoorden, dus ontweek zij haar door te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001463.wav|Zoodra de drie zich verwijderd hadden, traden de luisteraars ook te voorschijn. Een kranige jongen, die pleegzoon van u, schipper, sprak van der Werff|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001131.wav|Dat het jonge mensch bij hem logeerde, at en dronk, hinderde hem niet; dat hij zijn sigaren met handen vol empocheerde, niet heimelijk maar voor zijn neus weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001308.wav|wat zou dat alles? was het wel zeker dat deze nachtmerrie bestaan had? Zij waren met hun beiden, zij beminden elkander, niets was er meer noodig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001158.wav|goed is vuil eer het droog is; zo dat ik hoop niet, dat de Juffrouwen my voor een kladdeboter zullen houwen, want al was je, by gelyks, Prinsen, of zelfs Burgemiesters van ons land, ik kon je niet beter helpen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_007789.wav|Clapp herinnerde zich nog den tijd, toen hij, op het puntje van een stoel gezeten, een vol glas uitdronk op de gezondheid van mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006070.wav|Beide heeren schaterden van lachen. Jim, zeide zijn meester weder, laat ons nu hooren en zien hoe ouderling Robbins psalmen zingt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000032.wav|Alles welbeschouwd, Sire, is er van deze menschen niets te vreezen. Zij zijn even onverschillig en traag als katten. Het gemeene volk in de provinciën|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000005.wav|beschuit, champagne en sherry; citroenen en suiker voor punch; eneenmassa ruw ijs|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001148.wav|en terwijl hun klaauwen het weigras naauwlijks raakten, langs de sloot vooruit, om in tijds aan het voorwerp hunner vervolging den overtocht af te snijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000507.wav|En nochtans was het doel mijner reis op dien avond, en op zulk een ongelegen tijd, zeer theatraal|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000859.wav|De arme leeuwerik was niet opgewekt; hij zat daar in een kooi gevangen. Het kleine madeliefje wilde hem graag helpen. Maar hoe zou het dit doen? Ja, daar was moeilijk iets op te bedenken|2506|neutral
+wavs/train_1724_2757_005322.wav|zeker is het, dat hij zelf zich weinig toeschietelijk betoonde, en dat er op zijn anders zoo effen en blijmoedig gelaat iets koels en gespannens lag, dat mogelijk het gevolg was van den innerlijken strijd, dien hem deze stap kostte|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000345.wav|en als Indisch meisje in vrijheid gedresseerd, stak ze het onder stoelen noch banken, maar liet hem bij elke gelegenheid gevoelen, dat ze hem niet mocht lijden en hem verachtte|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001800.wav|Weldra zaten de gasten in het rijtuig, en lang nog oogde het drietal het voortrollend rijtuig na. Eerst toen dit den hoek was omgegaan, gingen zij zwijgend het huis in|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_001242.wav|Ik zag, dat er by de andere veranderingen, plotseling een beletsel in zyn ademhaling plaats greep|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002654.wav|maar toch telde ik hen beiden onder mijn kroost en koester ik wrok, dat Herakles zich vermat hen te verdelgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002530.wav|U hebt dus veel gereisd V Ja, dat is waar. Ik ben zoo wat overal geweest, mevrouw. Niets dat u bindt? Green vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000648.wav|Uit: je kritiek is klaar. Je begrijpt toch, dat ik, na mijn boek gesproken te hebben, niet op die drie zinnetjes doorga, en je antwoord: 'Ja maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000280.wav|Ik kan niet zeggen, dat ik mijnheer in het geheel onbedaard gevonden heb.' HELLEMANS voegde er nu bij: 'Gij moet denken, Nichtje! de bedaardheid komt met de jaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000500.wav|Ppp! lokte Aldo met den zoen van zijn lippen, de courant nog in zijn hand. Het hagedisje bewoog het koppetje|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002366.wav|Rudolf boog het hoofd, zuchtte en bleef zwijgen in diepe verslagenheid. Ik was met hem bewogen; ik had eene merkwaardige verandering opgemerkt in zijn gelaat, toen Francis hem zoo alle hoop ontnam|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002878.wav|Nadat wij elkaar wederzijds ons vertrouwen hadden geschonken, heb ik hem plechtig moeten beloven uw naam niet meer te noemen, noch herinneringen op te wekken, die hem slechts. konden grieven|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000855.wav|Maar Tom, zij kunnen wel achter de rotsen op ons vuren, zeide Marks, en dat zou leelijk zijn. Ba! zeide Tom smalend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001796.wav|De Handkus was geëindigd; den mantel en de kroon had zij afgelegd, maar zij droeg nog het stijfzware toilet van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000012.wav|en werd een geheel jaar onafgebroken gespeeld. Vroeger hebben wij verteld, hoe gemakkelijk Grimaldi eene aanzienlijke som gelds verdiendo|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004535.wav|dat is heel iets anders. Als gij deze drie niet in een oogenblik in Bond-Street voor de ramen ziet staan, mag ik Jack Robinson heeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001227.wav|Hij wist niet, of ze hoog of laag vlogen, of waar ze heen gingen. Eindelijk kwam hij zoover bij, dat hij begreep, dat hij op moest letten, waar de ganzen hem heen brachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002488.wav|Het zal misschien blijken dat er nog iets overschiet voor dengene die na hem komt, én ik zal niet zeggen wie er al of niet naar die plaats dingt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001991.wav|en illuminatie, schijnt, zonder de jonggehuwden, toch verloren te hebben de aantrekkelijkheid, die haar maakte tot brandpunt van feest en pracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001724.wav|in het bijbelsche prentenboek van mijn grootvader, en grootvader had het mij alles uitgelegd, van de palmen en de ceders die er in het Heilige Land groeien, en van het meer van Galilea|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006237.wav|het koffiehuis scheen mij geen gevaarlijke plaats toe; en dit was het koffiehuis, waar ik zoo langen tijd reeds heen had willen gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001753.wav|Het aanteekenboekje van een zendeling onder de vluchtelingen in Canada bevat waarheid, veel vreemder dan verdichting|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002817.wav|Hoe hij toefde, hoe hij toefde! Zoo lange reeds was hij vertrokken van Thrachis, om te Mykenae|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000298.wav|gold. Zij hebben het ver gebracht nu zij dood zijn! riep hij dan. Het kruis noemde hij: Een galg, die geluk heeft gehad. Als|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005104.wav|Maar, mijnheer Chuzzlewit, hoewel ik mij zelf vergeet, ben ik het toch aan mij zelf verschuldigd, en aan mijn eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002373.wav|Ik koop uw kar en paard. De kar was gebroken en het paard dood. Fauchelevent genas, maar behield een stijf been|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002809.wav|van de inbraak in uw huis gestoken werd, luisterde ik, daar den man mij verdacht voorkwam, een gesprek af|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001170.wav|Als een steeds dieper invretend zwart gif, zooals inkt trekt in vloeipapier, trok langzaam de onmoed en bittere naargeestigheid door Hedwigs fijn-bewerktuigd wezen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_010727.wav|rood en leelijk, dat ik er bijna bang van werd. Mijn striemen deden mij pijn toen ik mij bewoog|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002046.wav|Maar neen, ik wil niet, ik kan niet met je twisten! Je zult wel niet vroeger hebben kunnen komen! Neen, ik wil niet verwijten|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002208.wav|Sterker blozend schaamde zij zich en werd diep neerslachtig. Dien avond maakte zij met veel moeite en omslag een pakje van het gouden ringetje en schreef er een briefje bij, in vormelijke, onzuivere taal|1666|neutral
+wavs/train_2450_8202_000417.wav|maar alleen dat wat je me hebben wilt: madonna en schepsel van je, een atoom van je eigen essence en goddelijkheid. Vergeef je me dus het verleden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001617.wav|De majoor bracht my alles aan wat ik noodig had om haar weer by te brengen liep naar den apotheker|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004416.wav|wie hij in zijne verlatenheid zijne liefde wijdde, was het lijden van den jongen mensch droevig om aan te zien. Als zijn geest voor een oogenblik bezweek|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001445.wav|van hoe veel weemoed en smart doortrild! de reien der spinsters en weefsters, de reien der herders en hoeders|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005411.wav|n dat gij op u genomen hadt te doen wat gij al lang hadt kunnen doen, zoo gij vlugger van de omstandigheden gebruik gemaakt hadt, snauwde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004064.wav|En nu, liefste! hoe laat is het? 'Het zal zoo met-een zeven ure zijn,' antwoordde Elizabeth, op een prachtig horologie ziende, dat aan haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008200.wav|Een allergezeggelijkst jongmensch is hij toch, werkelijk, zei juffrouw Nickleby, toen Smike goedennacht gewenscht en zich verwijderd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000517.wav|en voor zich ziende begon hij te lachen. Natuurlijk hebt gij de initialen J. H. op mijn medaillon gezien. Een oogenblik dacht ik, dat gij hier een bewijs van groote schranderheid hadt gegeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000751.wav|Toen hij den brief gelezen en met veel aandoening en hoofdschudden nog eens gelezen had, vouwde hij hem hoogst voorzigtig digt. 'Maar hoe vindt ge die opeenstapeling van zotheden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000036.wav|De prins Camaralzaman gevoelde eene zoo groote verligting door de hoop, die hem was ingeboezemd, dat hij zich sterk genoeg achtte, om op te staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001154.wav|KROMBALG grimlachte over haar vleijend gezegde, en kuste haar hartelijk vaarwel, onder voorwaarde, dat zij plegtig beloofde in den zomer haar bezoek te zullen hervatten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001131.wav|Gij hebt nog al goede oogen, niet waar meneer? Gij hebt alle drie nog al goede oogen, niet waar? vroeg de verklikker|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001604.wav|Er waait op zee een storm uit het noordwest! De zee staat verschrikkelijk hol! Het water is reeds meer dan eene handpalm gerezen! Houdt u gereed! Wij komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000565.wav|die zij ons hebben weggenomen, gooien zij ons eenige ellendige verdroogde Mammouthen en Ichthyosauri en Mastodonten naar het hoofd, waarvan wij àlles gelooven moeten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000011.wav|Mama zoû van avond hier komen, om jullie te zien, zei tante Adèle. Elly schudde het hoofd, van neen. - Ik ben doodmoê, zeide zij. Ik kan mama van avond niet zien. Ik ga naar bed, tante|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_011007.wav|De slag was zoo geweldig en onverwacht, dat juffrouw Gamp met wijd opengesperde oogen en gapenden mond|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002688.wav|met de deftigheid en stijfheid, die hij gewoonlijk aan den dag legde als hij iets met geweld wilde doordrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005128.wav|Bij de schim uwer zalige moeder, Adeelen! ik ben onschuldig, en de Zuiderzee zal een droge heide worden, eer ik ophoude, een echte dochter van Friesland te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004261.wav|Ik geloof waarlijk, dat er al verspieders in aantocht zijn, zeide Adeelen, die intusschen door het raam had gezien: ik heb daar een gedaante door het bosch zien sluipen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003949.wav|koffiedrinken bij Henk en Betsy, bij de Verstraetens of bij mevrouw Van Raat visites maken. Zij klaagde over hare eenzaamheid, en daar zij zich in zulk een oogenblik innemend toonde, vroeg men haar uit medelijden hier of daar ten eten|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000743.wav|Nu! zoo eenig mensch de gaven der fortuin verdiende, het was dezelfde Hendrik Blaek; want een meer edelmoedig hart, en meer geneigd hetgeen hij bezat met anderen te deelen, heb ik nooit gekend|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000260.wav|Zij zag het met leedwezen; want wat kon een stille man van vijf en dertig hopen, naast en tegenover een vijf en twintigjarige, die een en al vuur en leven was|2506|neutral
+wavs/train_2450_11506_001444.wav|Zij bereikten eindelijk eene kreek, die bij het gehucht Picknekop, een klein eind weegs landwaarts in sprong. BLOMMESTEYN met de andere manschap, allen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007634.wav|op eene door de maan verlichte plek, waar deze, indien hij bleef klimmen, zich spoedig moest vertoonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000616.wav|Indien u zich alles kondt herinneren aangaande hem, meent u dan niet dat het uw medelqden zou opwekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005250.wav|on meer van zijn bevangenheid losmaakte. Karenin mompelde met opgewonden gelaat iets bij zich zelf, maar antwoordde niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004442.wav|maar vermoed had ik 'tniet. Aan den overkant van den weg was hun bedehuis: een koel, zindelijk, houten gebouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000752.wav|die, niettegenstaande de straat breed genoeg was, het veiliger achtten hunne wandeling te staken, totdat het rijtuig zou zijn voorbijgegaan, en kindermeiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010130.wav|Men zou natuurlijk niet van u vergen dat gij haar vertrouwen verraadt, en dat zoudt gij even natuurlijk ook niet doen, al werd het van u gevergd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000438.wav|De wilde ganzen konden dus rustig op een bos biezen gaan staan slapen. Wat Niels Holgersson betreft, hij had te veel honger om te kunnen slapen. Ik moet toch probeeren in een of ander hutje te komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001700.wav|Indien Adolf wat meer mensenkennis gehad had, zou hij bespeurd hebben dat de spraak van de reizende geestelijke gewrongen en gemaakt was, en dat er iets geveinsds op zijn gelaat zweefde. De monnik antwoordde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4870_000140.wav|Dat is de grondregel, waarvan ik uitga. Ik ben als. als een vader voor mijne arme vrienden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000872.wav|Dan ga ik er toch op af, liet Willem Paulusz. Torenvliet hooren; en eenen verrejager halende, sprong hij ook van den muur en wipte over de eene sloot na de andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000629.wav|Zij verbonden ook mijnen arm, en deden mijne afgekapte hand in een' linnen doek, dien zij aan mijnen gordel vastmaakten, opdat ik die zou kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001471.wav|daar had hij zijn goede redenen voor; hij toch schreef het toe aan dien spoorweg en die telegraaf, dat de onderdanigheid bij den inlander eruit ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000805.wav|Om den hoek zijner nieuwe woning over het smalle omloopende pad kwam hem de penghoeloe verwelkomen; hij stond ook even stil, omkijkend naar den trein|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002026.wav|van den eenen modderpoel in den anderen overging, die hoonde na eerst vergood te hebben; van deze afvallige afgoderij, die den afgod|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003738.wav|In het Huis der Gemeenten, dat op dinsdag met geslotene en bewaakte deuren zitting hield, ging een besluit door|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000662.wav|Hoe zou men nu ooit de schatten van Il Tigretto ontdekken? Als in een goudland begon men den grond, waarop het Heerenhuis gestaan had en waar nu slechts ordelooze steenbrokken waren verspreid, om te wroeten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000586.wav|Er zijn toch meer plaatsen waar er vaart is. Zierikzee of Brouwershaven of Den Briel. o, schepen moet ik zien, anders kan ik het niet uithouden. dan ga ik dood van|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000903.wav|De dofheid nevelde weêr over hem heen; het hoofd zakte, de oogen glaasden. En hij zat daar, zoo broos en oud-fijn, als zoû men het leven weg uit hem kunnen blazen, als een zwevende pluim|1666|neutral
+wavs/train_2450_12599_000295.wav|Die gedachte deed hem verdriet. Hij hield al heel veel van haar, toen hij uit Holland ging, en sedert was die genegenheid zoo ver gegaan als zijn aard en karakter toelieten; hij had te Marseille|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000447.wav|Hy had haar niet weergezien sedert z'n. zonderling bezoek, en wist dat ook z'n huisgenooten nog niet in de gelegenheid waren geweest, van háár kant iets te vernemen omtrent de wyze waarop hy zich ten-harent gedragen had|1666|neutral
+wavs/train_2450_5133_000929.wav|Wat scheelt u? vroeg de heer Wilding. Begryp ik u wel, dat gij in het Gesticht voor Vondelingen geweest zijt, mynheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002872.wav|Zie mij eens in het gezicht. — Dat doe ik al, hernam de sergeant; en waarachtig, ik moet zeggen, dat ik nooit een knapper jongen heb gezien|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001985.wav|Zoo iets,' sprak VAN DE WALL, 'moet men aan jonge lieden overlaten.' Allen, zelfs RAALTE zagen hem met stille bewondering aan; in die woorden lag een geheel beginsel verborgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004213.wav|Thomson volgde hierop den Lakei, die hem, eenige trappen hoog, naar de kleine nette kamer bracht, waarin de Kamerdienaar van den Gezant, by een helder brandend haardvuur aan een tafel was gezeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000153.wav|Als het je toeschijnt, dat ik geen hulp noodig heb, dan is dat, omdat ik een beter vriend heb dan zelfs Vader is om mij te troosten en te steunen. Mijn kind, de moeiten en verzoekingen van je leven beginnen eerst, en zullen misschien vele zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005441.wav|met al wat hij kon medenemen de vlucht, en begon voor eigene rekening het handwerk van een heer van fortuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000079.wav|SoedahAls nonna het beter weet' 'Ik weet niets beter, en ik wil niet wijzer zijn dan een ander, maar ik geloof niet, dat het helpt, nèh|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006474.wav|Wacht hier een oogenblik. Ik kom dadelijk terug. Hij loopt den langen houten gang door en vindt George eene pijp zitten rooken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002768.wav|Herman antwoordde niet, maar streek met zijne hand de naalden werktuigelijk bij elkaâr. En ook Othomar sprak niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000728.wav|Ik zie echter liever, dat gij er haar niet van spreekt, zeide Harry, en liep haastig over deze woorden heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001725.wav|hoe verheug ik mij over uw komst, zeide Anna, Dolly kussend. Je hebt mij nog altijd niet gezegd, hoe je over mij denkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003180.wav|des namiddags om drie uren met den meesten spoed in een reiswagen naar zijne geboorteplaats reed. Mevrouw Maylie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001632.wav|en groote stukken vleesch, melkvrouwen met hare emmers; in een woord, men zag eene bontgeschakeerde menigte van menschen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000714.wav|Ook hem was het gedrukte pamflet - vooral omdat het gedrukt was: te lezen voor iedereen - een ontzettende schande, die hij ten koste van hij wist niet hoeveel, had willen ontloopen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000380.wav|want ik kan niet gelooven aan de loyauteit van iemand, die wel degelijk heeft gezondigd tegen hetgeen eervol en ridderlijk mag genoemd worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000595.wav|en nu, nu zag ze voor zich een langen weg, een wijde kim, wegglansend in licht, alles licht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000142.wav|en eene dagteekening; dat was alles. Samen by het graf zittende, vertelde mynheer Openshaw haar de geschiedenis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000790.wav|terwijl Barney zich, nadat hij de deur goed gesloten had, weder in zijne deken wikkelde en spoedig in een diepen slaap viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000453.wav|Durdels antwoordt kortaf: Ik mag het lijden. Iedereen weet waar hij Durdels vinden kan als hy hem noodig heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003998.wav|Dat kan ik niet hooren. Och, Jongejuffrouw Eva, gij zijt al te goed; gij weet niet hoe men met negers moet omgaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000742.wav|k geloof, dat mijn eer gelijk heeft,' zeî w. an oertoghe, die met goedkeurende belangstelling had zitten luisteren naar den jongeling, die, door tegen het nieuwerwetsche uit te varen, zoo geheel naar haar hart sprak|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006504.wav|terwijl zij hem met gloeienden adem overstroomde. Zij leed en scheen hem haar lijden te klagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005313.wav|DICKENS. ledigd en dat mijnheer F. op den bodem zat; dit laatste vooral ging met allerlei geheimzinnige gebaren gepaard|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011005.wav|Weldra liet hij zijn hoofd weder hangen en dommelig heen n weder zwaaien, en sprak hij alsof hij maar half wakker was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000339.wav|welke men aan het einde van een donker verwulft ziet glimmen. Op de vale wangen waren de groeven der onthouding met diepe vorens ingedrukt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007630.wav|Daar waart gij, algemeen geacht en geëerd. Daar was mijn broeder, die, gelijk ik nu en dan in eene courant las, een welvarend man was geworden en zich een naam maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009785.wav|en gij hoeft niet te zeggen van neen. Misschien hebt gij het in uw slaap niet gemerkt, Tilda, maar ik heb geen oog kunnen dichtdoen; en|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001375.wav|En in zijne subtiele sfeer van fijn uitgesponnen list, in zijn labyrinth van sluwheid, vond hij zich niet slecht, niet harteloos, niet egoïst meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000223.wav|Deze soort van kruidkoekjes worden hier gemaakt, antwoordde de Barmeyer; en daarbij, gelijk trouwens met alles wat in mijn huis is|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000030.wav|Maar er waren in Klondike zoveel mannen wier liefjes, vrouwen en familie niet waren meegekomen, dat de mail als een berg was opgestapeld|5809|neutral
+wavs/train_2450_9558_001531.wav|en toen er luid op de achterdeur werd geklopt, wat juist een geruststellend teken was, schrikte zij nog harder, zodat haar hart bonsde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002793.wav|twee weezen ter verzorging nalatende: de eene een zoon van tien of twaalf jaren, de andere een meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005849.wav|jij bent mijn eenige troost. Dat zaakje van Henry, waarover ik je verleden sprak, zal nu toch doorgaan. Wat zeg je daar nu van|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001064.wav|ier naderde w. ietje haar schoonbroeder aurits, die, tegen de deur geleund, de oogen in stille bewondering op icolette gevestigd hield, en fluisterde hem met zuurzoete stem in het oor|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005256.wav|dan kan ik in twintig minuten daar zijn. Derhalve, het komt er hier op aan, de spijsvertering te verbeteren en de zenuwen te sterken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003120.wav|En zij vragen te mogen naderen en der vrouwe en hare gasten en de toe stroomende dienaren en dienaressen te toonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001553.wav|Het deinsde terug en dampte in zijn eigene dwalmen en braakte zijne eigen vlammen, maar het was of vuur streed tegen vuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000973.wav|Hieraan werd met spoed gevolg gegeven. Nog niet lang was de koning binnen Samarcande teruggekeerd, toen de vizier reeds een lange trein van slaven zag naderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004367.wav|Maar de echte fielt, — het achtbare lid van hetgeen men thans gelieft te noemen: de ruwere klassen — is of een dief, of|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003616.wav|want hoewel ik nog niet op den leeftijd was, waarop men aan den dood denkt, wist ik toch bij ondervinding, dat men verliezen kon wie men|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000351.wav|in haar tijd was 'artist' een schilder of een musicus met lange haren. Iemand, die verzen schreef, als Hugo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000799.wav|Toen aarzelden wij niet langer om ons op de vlotten te begeven, en wij roeiden met alle kracht ten einde ons van het strand te verwijderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002203.wav|Zonder aarzelen gaf hij hem volmacht om geheel naar zijn eigen inzicht te handelen. Hij legde in dit schrijven drie brieven van Wronsky aan Anna|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000104.wav|Daarin vergist gij u, mijnheer Holmes. Indirect zou ik van zulk een schandaal zelfs groot voordeel hebben. Ik heb acht of tien dergelijke gevallen in portefeuille|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000584.wav|erschooning! verschooning! uffrouw! ik wist niet, dat gij zulk goed gezelschap had. ad ik dat geweten dan zou ik niet zoo vrij geweest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000739.wav|Mozart, Meyerbeer en Mendelsohn, en zag met eenige minachting neer op den in de mode komenden Offenbach en andere dergelijke muziekfabrikanten, zooals hij ze noemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002987.wav|Maar nu werkte haar schoonheid geheel anders op hem. In zijn gevoel voor haar lag nu niets geheimzinnigs meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001187.wav|Kun jij er achter komen, wat daarin zit? vroeg Windsnel. De vos rolde den pot heen en weer, en luisterde opmerkzaam. Dat kan niet anders dan zilvergeld zijn, zei|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002520.wav|Ik heb schuld tegen hem, zware schuld; ik erken het; hij weet dat ik er berouw over heb, en toch! toch blijft hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_001057.wav|Geene plaats was daartoe beter geschikt dan Straatsburg, dat bovendien in de nabijheid van Frankrijk lag, waarover toen Filips IV, de Schoone, als Koning regeerde|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000658.wav|Niet gemakkelijk gelukte het hem de gevoelloosheid bij haar te verdrijven en het geschokte denkvermogen op één punt te bepalen; eerst na zeer veel moeite kon hij haar tot het leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003077.wav|Zij was dan, op eenen avond van de maand December bij het helder lichtend turvenvuur, in eene lage, wel met kussens gedekte|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001121.wav|En je hoeft hem alleen maar aan te zien, om te weten hoe, hij is. We hebben nu twee avondjes gehad, een bij Pien Greve en een bij Connie Raland. Het avondje bij Pien was heel leuk, dat viel net in mijn week bij Pop|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002012.wav|En de ziel des menschen groeit niet van het loon, maar van den arbeid die het loon verdient. En ik zeide tot haar: Allah heeft ons een kind gegeven, dat eenmaal zeggen zal: weet ge dat ik zyn zoon ben|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000931.wav|Hedwig liet dit Gerard lezen en zei 'moet ik gaan?' En Gerard zei: 'Zeker moet je gaan, kind.' En wat later: 'Waarom komt hij niet hier? Breng hem hier, als je kunt|1666|neutral
+wavs/train_2450_5105_000776.wav|zoo zeker als spek van varkens komt. Wilt gy mij niet gelooven? Kom dan mee, en vraag een ander mans gevoelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000922.wav|Gedurende dit uitstel versterkten zich de Vlamingen grotelijks. Mijnheer Van Borluut had de Gentenaren tegen de bezetting hunner stad doen opstaan en dreef de Fransen uit Gent, zevenhonderd derzelve bleven in dit oproer dood|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003220.wav|Niet dat er ooit onaangenaamheden waren geweest deelde juffrouw Mills mij mee; maar daar zij, bij gel'egenheid van Dora's doopfeest, op de thee waren gevraagd|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000067.wav|opende zijn mond om nog een andere vraag te doen, maar zich bijtijds herinnerende, dat het niet beleefd is te veel naar iemands omstandigheden te informeeren, deed hij hem weer dicht en keek min of meer verlegen voor zich|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005348.wav|Inderdaad, hij wordt al groot. Goeden dag, jonge man. Serëscha, die reeds altijd tegenover zijn vader bloode was, werd het nog meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002029.wav|zielen Bertha, royaal, gaven een aardige toelage meê. En Constance, toen Emilie en Van Raven verder gingen, complimentjes makende aan de gasten, verwonderde zich tegen Paul|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000612.wav|ge haar blijft ontvluchten en steeds voor haar bloost, zult ge een wild dier worden. Een andermaal ontmoette Courfeyrac hem en zeide: goeden dag, mijnheer de abt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001656.wav|Hun forsch voorkomen en groote vuisten waren niet minder verontrustend dan hun sluipende gang in de duisternis. Zij geleken vier spoken in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002739.wav|om het horloge terug te geven. Toen dit niet spoedig genoeg geschiedde, rukte hij hem hetzelve uit de hand en gaf het aan Grimaldi terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001413.wav|Zijn gedienstige volgeling bleef staan, de toorts boven zijn hoofd houdende, en toen eerst zag de verscholen luisteraar, dat de man blind was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000838.wav|die doodelijk getroffen uit de boot in het water plompte. Vijf musketschoten vielen en even zoovele Spanjaarden vielen gewond achterwaart of rolden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000809.wav|Deze uittartende vraag gold onzen Van Schaeck en deze zeide heel leuk: Gij hebt gelijk, Van Wezel, uw geweten is zoo ruim niet, want gij hebt er in het geheel geen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003193.wav|en dat hij het allervriendelijkst vond. Wat dunkt u nu van onze voorwaarden, Wegg ? vroeg Boffin daarop met onverholen spanning|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005683.wav|begon ik over hem te lachen en vertelde mijn voogd van zijn vroeger voorstel en de latere herroeping daarvan. Dan moeten wij dien held toch eens zien, zeide mijn voogd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000830.wav|en op een scherpen toon, die uit den mond van een zachtaardig meisje, verschrikkelijker klinkt, dan van eene dikwerf verbolgen gramstorige, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004496.wav|en ik heb geloof om te hopen dat Hij u verlossen kan. Beproef het en ik zal met al mijne macht voor u bidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001956.wav|Ziet u haar zoo? Ziet u ze zoo: zoo klein, en nietig, zoo weinig waard en zoo weinig sterk: zoo geheel en al kind, zoo kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001741.wav|Voor zulke jongelieden is het in alle opzichten beter, dat zij hier niet blijven. Begrijpt gij mij, Sam? Nog niet, mijnheer, zei Sam stug|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000316.wav|Ja, indertijd, toen ik bij u was, dacht ik daarover niet na; maar altijd, zooals ge weet, wanneer de zon op- en onderging, werd ik zoo verwonderlijk lang: in den maneschijn was ik bijna nog duidelijker te onderscheiden dan gij zelf|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_003626.wav|waar zij, begeleid door een klein orgel, een krachtig koorgezang aanhieven ter eerc van een mooien zomerdag. Myn kleine vriend, de pijper, deed ook hierbij weder zoo zijn best|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007451.wav|Ja, Emily, schoone en kwijnende Emily, houd u maar aan hem vast met het volste vertrouwen van uw gewonde hart|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000838.wav|Jij mij zeker niet! bromde Coenraad. Nu, ga dan maar weer in bed, doch nu haal je niet weer zulke kunsten uit, versta je! Dat is afgesproken, zeide Fulco. De beide mannen stapten weer in bed|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_001173.wav|Geërgerd op zichzelven bloosde hij en lachte om zijne verlegenheid te verbergen, terwijl zij, verwijtend en steeds met haar glimlach, heur hoofdje schudde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000422.wav|Hij deed vele vergeefsche pogingen om iets te verzinnen waardoor hij die zaken kon ontberen, en deelde eindelijk zijne verlegenheid aan den directeur mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011201.wav|als zijne oogenbij toeval de hare ontmoetten, alsof hij zeggen wilde: Begrijpt gij niets ? deed haar schroom en dientengevolge hare verwarring nog toenemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003068.wav|dat aan beide zijden door vruchtbare oevers begrensd werd. Zoodra wij in een stad kwamen, in Arles|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000150.wav|Gij en de andere academievrienden zullen er hem in hooren praten en vertellen, en er veel in wedervinden dat hij dikwijls mondeling met hen heeft behandeld|2506|neutral
+wavs/train_2450_7472_001336.wav|Othomar trok zich, na een oogenblik bij de keizerin, terug in zijn eigen kamers. Hij ontbood zijn adjudant, prins|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001343.wav|Ik herinner me: vroeger, toen ik een kind was, had papa een regiment van tuinlui en het park zag er altijd als een tuin zoo netjes uit, met koepeltjes en kijkjes en vazen en beelden|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_010968.wav|Ook was het zeer merkwaardig — en moet het zeer gemakkelijk geweest zijn — dat hetgeen de Voorzienigheid bedoelde, ook altoos in de bedoeling des heeren Podsnap lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000024.wav|het speet Amelie verschrikkelijk dat zij de oorzaak van dit oponthoud was; Christien vond het daarentegen ijselijk aardig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001161.wav|Ik verheug mij zoo! Maar gij zijt niet geheel wel, of treurig, zeide hij, zonder haar hand los te laten, en boog zich over haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000257.wav|De last der jaren, pruttelt de matrone, onaangenaam getroffen door dit woord, en zij denkt er bij: Wie weet, voor hoe oud hij mij aanziet, zoo'n akeligheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005313.wav|De knaap lag in een vasten slaap op een hard bed op den vloer, en zag er ten gevolge van den doorgestanen angst en kommer|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001527.wav|Wees niet ten halve edelmoedig, Eckbert, en spaar mij bekentenissen, die pijnlijk en vernederend zijn voor mij, en mogelijk rancune zouden zetten bij u voor altijd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000056.wav|Trottle aan. Trottle leverde terstond protest in, in den vorm van een gemaakten hoest|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000082.wav|Mijn eenige troost is, dat Moeder tenminste geen opnaaisels in mijn jurken doet, telkens als ik ondeugend ben, zooals de moeder van Mary Park, zei ze met tranen in de oogen tegen Meta|1775|neutral
+wavs/train_2450_4461_005715.wav|maar ik zal ten minste van zijn ongeluk niet enkel voordeel trekken. Omdat ik hem doe lijden, lijd ik ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006175.wav|als sommxge van die menschen morgenochtend niet afgetapt moeten worden, dan ben ik uw vader niet, dat zeg ik. Stil toch, mompelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002164.wav|en de kapitein die er alles van hoorde door tusschenkomst van zijn vrouw was verwonderlijk sluw, dat beloof ik u.|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000682.wav|Maar ik vind dat iets eigenlijk niets! sprak de vierde; ik wil niet in het zog van anderen varen, geen kopie zijn; ik wil een genie zijn, ik wil meer beteekenen dan jelui allemaal met elkaar|2506|neutral
+wavs/train_2450_8979_000896.wav|Terwijl Marius intusschen zijn verbaasden, smartelijken blik op haar richtte, ging het meisje met de vermetelheid van een spooksel heen en weder door het vertrek|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000409.wav|Och, de vrede hier op aarde is dan toch altoos nog maar betrekkelijk, dacht mijnheer Swart. 'Zeker, het doet mij genoegen voor dien armen drommel van een telegrammenbode|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000722.wav|en zich in ontelbare kleine feiten splitst, die, om Napoleon's eigen woorden te gebruiken, veeleer tot de geschiedenis der regimenten, dan tot die van het leger behooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001052.wav|et het warmst gevoel van opregten odsdienst zeide zij: 'o mijn eer! od heeft mijn gebed gehoord, dat ik honderde malen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009847.wav|zich in zijn stoel achteroverwerpend toen zij de deur uit waren, en niij aankijkend met een hartelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006869.wav|en laat zijn gedrag te wenschen, dan sluit men hem nog wat veiliger op met nog negenenveextig|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002689.wav|Ik vormde intusschen het vast besluit, mijn leven niet dan ten duurste te verkoopen, en alle middelen, welke list of geweld mij aan de hand mochten doen, ter ontkoming aan te wenden|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000986.wav|Zijn hoofddoel was opregt en het vaste geloof, en vertrouwen dat hij niet door een bloot toeval naar de plaats was gevoerd waar eene misdaad zou gepleegd worden, deed hem beseffen dat hij niet zonder doel getuige was geweest van die misdaad|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_008280.wav|de Mac Coort's van Mac Coort. Hij diende zijn koning en vaderland als officier bij de Koninklijke Hooglanders, en stierf op het bed van eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007570.wav|Hij mag zoo stug zijn als hij wil, zeide Miggs, bijkomende zoodra zij alleen was. Maar ik ben nu achter zijn geheim|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002338.wav|Als wij vergaan. VAN VLIET! of gij dat nu eens of honderdmalen zegt. als wij vergaan, dan treft ons een ongeluk, dat duizende zeevarende overkomt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000845.wav|dat zy aan geene van die beide Mogendheden eenige zorg behoeft te baren.' 'Men zoude daarvoor toch de noodige waarborgen dienen te hebben,' zeide d'Estrades|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002705.wav|van His Majesty's Theatre te schrijven. Dit bericht stemde Dobbin ernstig, en hij dacht aan onze vrienden te Brighton|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000625.wav|En toch wilden die moedigen volharden, hoe dan ook. Twee mannen waagden herhaalde malen hun leven om brieven en boodschappen naar den Prins te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005422.wav|En nu, Quimbo, zeide Legree, terwijl hij zich in de huiskamer op zijn gemak zette, ga nu dien Tom eens hier halen, dadelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000061.wav|ijzonder verwonderde hij zich over de groote regelmatigheid harer wezenstrekken, zonder dat daaruit eenige stijfheid geboren werd, voor de ware schoonheid en bevalligheid nadeelig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001062.wav|Maar toen ik wat stroo over mij heen had gelegd en vlak naast hem was gekropen, toen voelde ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000565.wav|k zeg u dit een en ander,' ging renkelaer voort, 'omdat ik vreesde, dat het misschien uw voornemen was, aurits over de zaak te onderhouden. k moet natuurlijk dit aan uw beter oordeel overlaten|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001072.wav|Op den dag van het bal zond graaf Stanislaus aan Regina een prachtigen bouquet, midden in den winter in de eenigszins afgelegen provincie destijds geen alledaagsch cadeau, en dat ook uit den vreemde was aangevoerd|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000994.wav|Nu hij ervoor zat, nu hij hier wàs, te midden der heeren, kon hij van zichzelf niet begrijpen, hoe hij op het idee was gekomen. Hij greep in den zak naar die Volksbanier's. Hè?!. O|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000693.wav|Aan het einde van de straat zag hij zware rookwolken opstijgen, een roodachtig schijnsel verlichtte de nabijgelegen huizen, en de felle gloed van vlammen weêrkaatste in de vensterglazen der omliggende woningen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_002184.wav|Als dan de dag langzaam begon aan te breken, klauterde ik voorzichtig uit mijn kooi, zette de buiten- en binnenraampjes — die onder de waschkuur behoorlijk gesloten moesten blijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002431.wav|Ik mag zeggen onverdiend, en zonder dat ik tot hiertoe de oorzaak van deze cassatie heb kunnen raden.' 'Die werd u dan niet aangezegd na gewezen vonnis|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001179.wav|Beide geopend hebbende, vond hij, dat de min bekende hand die van WILLEM VAN VLIET was, en in denzelven een' brief van zijne geliefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001137.wav|Dat hebt gij regt zeide HOOFT, en daarom heb ik ook den toovenaar TIMON, als hij den Schildknaap van Geraardt van Velsen bezweert, laten zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000602.wav|Uit die voorbeelden en vooral uit dat van den grooten leidsman der Christenen, leerde zij dan geduld te oefenen, en besloot daaruit, hoe de lijdzaamheid Godzaligheid werkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003888.wav|als iets, waarin krachtens de alles absorbeerende eigenschappen van vapeurs de voorafgaande quaestie zich zou oplossen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000273.wav|Ik volgde zoo snel ik kon, en riep den achterblijvenden een vaarwel toe, terwyl dezen op het punt stonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000833.wav|Nooit zal ik vergeten hoe die twee daar in het schijnsel der lantaren naast elkander zaten; Richard vol vuur, met een hoog blozend en lachend gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005966.wav|Het voorkomen van den agent stelde mij volstrekt niet gerust; hij zag er kwaad uit en het scheen dat hij zeer driftig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001026.wav|en zijne vastgesloten lippen zeggen, dat hij veel wilskracht hebben moet. Zijne kleeding, hoewel niet bont en schitterend, is fijn, en getuigt van welvaart|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001190.wav|maar zijn woord was nu zoo rechtstreeks aan mij, dat ik, verlegen over mijne indiscretie, de houding aannam van het vertrek te willen verlaten. Blijf Leo! riep Francis mij toe|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000978.wav|en gemaakte spraak en kunstmatig fatsoenlijke manieren. Een grof, onbeschaafd mensch zouden zij beter verdragen hebben, mits niet ongevoelig en zich toonend zooals hij was|1666|neutral
+wavs/train_2450_7982_001412.wav|Het dansen begon nu weder met het grootste animo. De heer Danton overtrof, volgens de algemeene opinie, zichzelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001180.wav|het is heel iets anders. Er stonden tranen in zijne oogen en zij smeekte hem, ze dicht te doen. Neen, antwoordde Eugène, nog eens zijn hoofd schuddende|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000682.wav|Want zij wist dat deze mannen hatelijk waren en misschien ook wel slecht, en soms kon zij hen ook hatelijk vinden. Maar hun aandacht vereerde haar niettemin, en hun rijkdom, hun zwierigheid, hun gemakkelijk gedrag|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_006017.wav|Ik geloof dat ik geruimen tijd voor de deur van de gevangenis staan bleef, zonder er toe te kunnen komen om rechts of links te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000136.wav|en in deze ophooping iets van den Olymp. Men zag er, in wanhopige verwarring, dakribben, gedeelten van vlieringkamertjes|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002549.wav|Inmiddels gleden wij werkelijk over het schulppad of het eene railroute was. Het was een droge koude lentedag, zonder zon; de lucht had iets zwaars, dat bijna een sneeuw- of hagelbui liet verwachten|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000786.wav|De weinige ijver van jonker von Thurm om een land- en stadgenoot aan te bevelen, beviel den heer Wijnands niet, en te minder daar deze edelman als een jongmensch van een degelijk karakter en van zuivere zeden bekend stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_001218.wav|Ja juist waar zijn zij? herhaalde de Draaier. Waar zijn zij? Ik zou ze wel eens willen zien. Aan dezen wensch werd onmiddellijk voldaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000253.wav|of haar de wangen streelt. Niet waar, juffrouw Keetje, zegt hij zacht, nu kan ik niet spelen? Speel dan toch, herhaalt zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000801.wav|Zij begonnen wat iuschikkelijker voor hem te worden, noemden hem; ,mijnheer Baptist, maar behandelden hem als een groot kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002021.wav|Vergeef mij, ging zij voort. Ik heb miss Hope dringend te spreken. Zij trad in den salon; Urania was daar, blozende, verlegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002605.wav|Als gij het bespieden noemt, naar uw zin, naar uw aard, naar uw verleden te vorschen, ja dan heb ik u bespied; maar het is niet geweest dan met het oog op uw geluk en op het mijne|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002405.wav|met het roode ordelint, met zijn langen neus en met dat majestueus gelaat, dat alleen den man eigen is, die een schitterende daad heeft verricht|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000404.wav|Immers Hendrik Michiels had de deftige huizinge in een herberg en den van ouderdom versleten Draak in een Zwaan herschapen: en dewijl er sedert meer herbergen gekomen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007465.wav|Het kloppen duurde zonder ophouden voort. Verwonderd wat er toch aan de hand mocht zijn, stond Winkle op r trok haastig zijn kousen en pantoffels aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001308.wav|Waarom moet ik haar verdriet doen! dacht hij. Alles in zijne ziel deed hem pijn. - Waarom ben ik met Herman op reis gegaan? vroeg hij zich weêr af|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001839.wav|veracht me, veracht me! Kijk mij niet aan, luister niet naar me, leg mij het zwijgen op, bloos voor me|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001122.wav|En dan,' vervolgde hij met een cynisch lachje, dat hem misstond, 'vind ik het een frappant geval Het is een bijzondere samenloop van omstandigheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002596.wav|terwijl hij den wijsvinger met groote plechtigheid schudde, en er mede tegen zijn neus tikte, om den aangesprokene te beduiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004928.wav|Maar mn'n lieve! herhaalde Madame, met een zeer portatief hoofdknikken: maar, mijn lieve! Gij zt hedenavond|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000862.wav|vond het vreemd, omdat hij nog maar weinig ondervinding had van, en nog minder nagedacht over de schijnbaar strijdige verschijnselen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000997.wav|maar als aan den man van Bertha vraag ik je, smeek ik je: probeer een broêr voor mij te zijn. Help mij. Neem mij niet kwalijk, dat ik gisteren je een onaangekondigde visite heb gemaakt en je daardoor heb geschokt en verwonderd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000293.wav|Ik zoude u deze laatste eerst in bijzonderheden moeten verklaren om u zulks duidelijk te maken, maar daartoe zouden wij op het dek moeten gaan, en het is te vinnig koud|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000688.wav|De geneesheer, in de grootste verlegenheid, zweeg. Gillenormand wrong de handen met een vreeselijken lach. Hij is dood! hij is dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000048.wav|Toen nu de drager goed gegeten en gedronken had, en ook de overige gasten verzadigd waren, nam de gastheer het woord, en zich tot Hindbad wendende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002044.wav|Maar wat gebeurt er toch? Is dat een leven maken! Laat Zijne Hoogheid dadelijk hier komen! Berengar! Berengar|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001442.wav|Er volgde een algemeen gelach, toen de facteur de brieven bracht. Die voor Rivière bestemd, was met zwart lak verzegeld en de|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000549.wav|Hij interesseert me niets. Dat hèb ik je toch al gezegd?' En Julie, die altijd erg met kant werkt aan haar nachtjaponnen, lag eraan te frunniken en deed erg schapig|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003213.wav|welke hij op de eene knie vasthield, hem als een vlijtigen aanbidder van den wijngod deden kennen. Wat de uitdrukking van zijn gelaat betrof, zij was die van iemand, die steeds genegen schijnt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008496.wav|ga ik nog altoos op dezelfde manier met mijne lessen te werk. In de taak, die ik nu voor mij heb, ben ik nog niet verder dan dit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004157.wav|Is er niemand dien gij liefhebt, niemand van wien gij houdt, Topsy? Van liefhebben weet ik niet af|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002967.wav|verwarring en gewoel vervuld. Dit liet niet na bij JOAN, die hiervan de reden niet besefte, eenige verwondering te baren; doch deze hield op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005787.wav|is eindelijk tot barmhartigheid met haar bewogen, en men heeft gezien hoeveel edeler het voor volken is de zwakken te beschermen, dan hen te onderdrukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000430.wav|dan zou de chepper, die ons een gevoelig ligchaam geschonken heeft, met hetzelfde regt kunnen willen, dat de mensch, geslagen wordende, geen geluid gave|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000270.wav|Juffrouw Tibbs was klein van gestalte en de heer Tibbs was evenmin groot. Hij had korte beentjes, doch daarentegen was zijn gezicht bijzonder lang|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000419.wav|en op de zachte, zijdelingsche manier, die menschen van zijnen stand dikwijls aannemen, gaf hij somtijds wenken en raad|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004815.wav|dat de medeplichtigen van den bewusten gevangene te huis behoorden in oen straat of steeg, waarin niemand het waagde om door te dringen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000172.wav|Onoverwinnelijke. Daar werd de tent geopend en een schildknaap trad binnen. Ook zijn gelaat straalde van vreugde. Ik wensch u geluk, Edele Heer. De Burchtvrouwe staat op den muur en vraagt een onderhoud|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001673.wav|eer zij mij bij mogelijkheid onder mijn waren naan kon kennen, en ook om juffrouw Boffin te beproeven en haar eene blijde verrassing te bezorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001154.wav|Daar de wind gunstig was, gingen wij dadelijk onder zeil, en zetten koers naar een eiland, waar de peper in grooten overvloed groeit. Van daar gingen wij naar Comara|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005027.wav|dat hun lang verledene en vergetene dingen, die geen het minste verband met elkander hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000280.wav|En nu plaatste hij zich naast onzen LIJNSLAGER, die, het oogmerk van den grijsaard vernemende, en zich deszelfs stervenden vriend voorstellende, een hartelijk deel nam in het lot van den ouden man|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000610.wav|maar nooit de kracht van haar roeping had gekend. Na een jaren lang stilzwijgen, waarin zij haar dierbaarste gevoelens met ongeloofelijke hardnekkigheid had weten te verbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002451.wav|hij een ganschen tak met zich mede nam. Aanstonds krabbelde hij op en pakte zich weg, terwijl de beide knapen verbaasd bleven staan en den tak opnamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002954.wav|Bovenal vond zij de wijze, waarop het kind kroop, verrukkelijk; men zette het op het tapijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001387.wav|Alle zeilen bijl Flink op, jongens! Breng de groote ra uit! Let op de windvaan! Flink op, jongens! Vier de schooten los. Heidaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000560.wav|en ik wist precies hoeveel ruiten er in elk venster van de huizen aan den overkant waren, en weer hoor ik het geratel van den aschman wiens|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002156.wav|De bekoorlijke omtrek, die zich niet alleen door een in Holland zoo zeldzame heuvelachtigheid onderscheidde, maar ook aan den adel de heerlijkste gelegenheid aanbood|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001993.wav|troonde op een troon van ivoor en van goud en dat zij blond was als de zon zelve en blank als de sneeuw|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001724.wav|Dit was Grimaldi geheel ontgaan, maar toen by er aan herinnerd werd, haalde hij de banknoot te voorschijn en gaf ze aan den man die de beurs had aangenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004323.wav|niet altijd wel luidend onder onze vensters. Maar zij trekken alien spoedig af, en laten ons weder aan ons zelven over|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007978.wav|Dat, zei de heer met het veldstoeltje, is dan een affront voor dokter Slammer, en een voldoende reden om dadelijk met het duel voort te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000528.wav|toen Gerrit, die door den volkshoop heengedrongen was, uitriep: Blijf van mijn kameraads lijf, versta-je! Ik zeg, blijf er|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001928.wav|Den volgenden morgen, al vroeg, woei door de rezidentie, tegelijk met dien zelfden Noordewind van gisteren, de drukte van een grooten dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002794.wav|Draaier! Charley! het is tijd, dat gij uitgaat; het is bijna tien uren en er is nog niets gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001684.wav|Maar gij moet u bedaard houden; gij moet vreedzaam wezen, zachtmoedig als een lam. Dat zult gij immers wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002381.wav|het was ter gelegenheid van de prijsuitdeeling, toen alle leeraren genoodigd waren, en hoe zou juffrouw Pinkerton geraasd hebben|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000262.wav|Daar dichtbij ziet men de overblijfselen der barricade, waarachter de inboorlingen zich bij het vallen van den avond terugtrokken. Te Sitka bloeit de curiositeitenhandel nog meer dan te Wrangell en te|5809|neutral
+wavs/train_2450_11506_001377.wav|De Czaar, die slechts op een' kleinen afstand van het paar stond, vestigde tusschen beide de aandacht op de schoonheid en op het gesprek van ANTJE, en kon niet nalaten te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000756.wav|eene duisternis, dubbel noodlottig voor EDUARD, daar juist de vrees, die zijne pistool inboezemde, hem moest redden; hij kon het wapen toch niet gebruiken. Gelukkig had de booswicht het vuurwapen gezien|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_009527.wav|om mij nog eens aan te kijken, maar nam hem even dikwijls, teleurgesteld, weer af en wreef er haar neus mee|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003475.wav|Hij hield nu op met zijn kin te schrappen, en zoog zijn wangen in tot zij van binnen tegen elkaar schenen te komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000303.wav|Zij werd door Mevrouw opgetild en kreeg van het goede mensch, dat zielsveel van kinderen hield bijna nog meer van kinderen op den weg dan van hare eigene, een tweetal kussen op de roode wangen. Men ging elkander|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000816.wav|en, nadat hij daar de moeder en de dochter met dezelfde plechtigheid als bij zijne komst, had gegroet, nam hij afscheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001554.wav|blijken gaf van een geestig en in den omgang aangenaam mensch te zijn, hielden wij hem bij ons, om ons met hem te vermaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000998.wav|zijn boeken, zijn schouwburg, zijn kunsten, zijn wetenschappen, letterkunde en wijsbegeerte zijn de leesboeken voor het menschelijk geslacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004584.wav|en niet met al te veel hersenarbeid gekweld worden. De kolonel nuttigt een flinke lunch en een flink diner|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001138.wav|Ik weet?. Weten is. te sterk. Hopen?. Heb ik daar reden toe?' Op nieuw trad een lange stilte in|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001887.wav|Zij beschouwden hem op een afstand met een soort van eerbiedige schuwheid. Deze zoo armoedig gekleede man, die zoo onverschillig de vijffrancsstukken uit zijn zak haalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001338.wav|Onder de passagiers aan boord van de stoomboot was een heer, die, toen onze twee reizigers hem voor het eerst zagen, hun aandacht trok|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000141.wav|was ik eenigszins bewogen; er was iets roerends in dat herhaalde verzoek, Holmes mede te brengen. Ik was zoo geroerd, dat ik er mijn best toe gedaan zou hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002129.wav|en, parjen, daar had-je ineens dien leuken kop van d'n scheepsjongen van Michiel de Ruijter weer terug. Wat was hij toch een stumperd en een tobberd. Kijk. dat krijg-je nou aan wal|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005864.wav|alsof hij enkel voor kaarslicht gemaakt was en door de cene of andere grove vergissing in het daglicht was gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001325.wav|Wat niet is, kan komen. Probeer het maar eerst langs den gewonen weg. Gaat dat niet vlug genoeg dan.' 'Dan?' 'Wel, dan zullen we verder zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002813.wav|en het wolkvizioen vulde den hemel, en van vage voor- tot achterpooten besloeg het Vizioen de geheele bergketenkarteling|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000785.wav|en zijne oogen turende naar de renaissance van het Paleis van Justitie, dat achter de dorre boomen van het Plein een fond van architectuur teekende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001689.wav|Maar het bestaat. Het heeft dus een IK. Dat IK van het oneindige, is God. De stervende had deze laatste woorden met luide stem en met de trilling der vervoering gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000189.wav|Neem ze niet allemaal mee, fluisterde haar buurvrouw, een jonge dame, die veel tegenwoordigheid van geest bezat. Amy schudde er haastig een half dozijn uit en legde de overige voor mijnheer Davis neer|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000122.wav|De plechtige avondschemering werd al donkerder en donkerder, terwijl St. Clare daar nog zat met zijne lieveling in de armen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002194.wav|daarbij was ik niet eens de hoofdpersoon bij deze expeditie; ik volgde slechts de aanwijzing, die men mij gaf. Liefst had ik u dat onaangename tooneel met den graaf willen sparen|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000155.wav|Ik mag niet meer schrijven. Ze brullen allemaal dat ik moèt helpen tafel dekken. En ik eindig met een driewerf hoera voor de drijvende Jopopinoloukicoclub! Je gelukkige Joop|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001171.wav|De twee Dekens bezagen elkander met een dier blikken waarin de ziel zich gans zien laat. Zij verstonden elkander plotseling, en hun armen strengelden zich in een omhelzing|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002787.wav|die er ook zonder deze bijkomstigheden heerschen moet in die bergplaats van kuipen en oude biertonnen, zonder vensters of schoorsteenen, waar vijftien havelooze soldeniers dag en nacht huis hielden, zoo goed of zoo kwaad als|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000528.wav|De eerste gong voor het diner was geslagen. In de voorgalerij wipte een jonge man op een wipstoel, op en neêr, de handen achter het hoofd, zich vervelend|1666|neutral
+wavs/train_5809_5539_000788.wav|Lange tijd na zijn redding kon Buck niet goed hebben, dat hij Thornton uit het oog verloor. Van het ogenblik, dat hij de tent verliet, tot het ogenblik, dat hij ze weer binnenging, volgde Buck hem op de hielen|5809|neutral
+wavs/train_2450_9752_005288.wav|Ik ben voorgoed erkend als erfzoon van Aylva, antwoordde Reinout, terwijl hij met een bedrukt gelaat te paard steeg. Als erfzoon van Aylva, dacht Daamke|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000013.wav|Indien iemand getuige was geweest van de zorg, aan dit popje besteed, zou het zeker zijn hart getroffen hebben, al wekte het ook tegelijkertijd den lachlust op|1775|neutral
+wavs/train_2450_5210_000739.wav|zegt hij lammetje tegen mij! Och lieve Hemel! waarom werd ik niet oud en leehjk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003997.wav|Hij beproefde die herinnering met drinken en woeste buitensporigheden te verdrijven; maar dikwijls in den nacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003621.wav|In het derwaartsgaan moest hij de kegelbaan voorbijgaan, en eene niet onnatuurlijke zielsopwelling deed hem het oog wenden naar de plaats, waar hij zijnen vijand had uitgedaagd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004515.wav|want er ontstond een plotselinge en onnatuurlijke stilte. Hij stond bij het raam, zich afvragend wat de reden van zoo'n huiselijken twist kon zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000524.wav|kan de tolk dat alweer niet vertalen?. nu, rare mosschen dan! Ze trekken zich soms dingen in d'r haar. Wat? kan de tolk dat alweer niet vertalen?. Zeg-ereis, tolkje - jij bent ook het zout in je pap niet waard|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_001349.wav|met een aarden pot met glimmende houtskolen in de eene hand, ging op en neer, terwijl hij zijne waar uitventte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008696.wav|En waarom niet? Waarom niet? Met Mei, antwoordde Tim, met zijn pen een berekening in de lucht makend,. en een denkbeeldige lijn trekkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002398.wav|Men moet voor geen voorwerp tot gebruik of sieraad iets bezigen, dat strijdig met de werkelijkheid zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001775.wav|maar de kraaien waren talrijk, en er heerschte veel armoede onder hen. Ze konden het op den duur niet uithouden zoo'n sober leven te leiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000703.wav|Er werd overigens niets van gewicht door de politie in de kamer ontdekt; ook zij moest het onverklaarbare feit constateeren, dat noch op mevrouw Barclay|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003041.wav|Onvergelijklijke Held der Helden! Machtige heerscher en krachtige vorst, stralende Perseïde, neef|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002991.wav|Onmogelijk,' zeide Buat: 'het stuit my tegen de borst: ik zoû my zelven verachten, indien ik my verlaagde tot het spelen eener zoo dubbelzinnige rol|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002677.wav|ja — wat een verschrikkelijk koud weer, juffrouw; en met deze woorden begon hij het vuur uit al zijn macht op te poken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003343.wav|Zij is van nacht wat verbijsterd, zeide Sim, terwijl hij zijne ver plukte haren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001662.wav|die op Marianne bleef rusten, verried, hoe hij er alleen in had gezien, wat er beminnelijks in was, de warme genegenheid, die niet kon verdragen, een zuster ook maar in het minst verongelijkt te zien|1724|neutral
+wavs/train_10587_9412_000157.wav|De bloem heeft hij afgeplukt en is er mee naar het slot gegaan. Alles wat hij aanraakte met die bloem, was verlost van tooverij. Ook droomde hij, dat hij door die bloem zijn Jorinde|10587|neutral
+wavs/train_1724_2757_003527.wav|Vinet waarschuwt allen, die bij den aanvang van hunne toewijding aan Christus met drift het snoeimes ter hand nemen, om met forsche en snelle slagen de weelderige ranken van hun vorig leven te besnoeien|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010499.wav|zag er zoo akelig uit als ik ooit eene plek heb gezien. De woelende zee werd door een zwaren witten nevel verborgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001167.wav|Ik wil overdaad, het nuttelooze, noodelooze, het buitensporige, overvloed. Ik herinner mij in de kathedraal van Straatsburg een uurwerk te hebben gezien|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001186.wav|O, mijnheer, ze hebben er héél veel lust in! Ben jij de musicienne? vroeg Laurie's grootvader, zonder zijn schrikwekkend hm! en met een vriendelijken blik|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_009316.wav|Lady Southdown maakte een pakje met medicijnen voor haar klaar en gaf haar een brief mee voor den eerwaarden Lawrence Grills|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001568.wav|George, die in groote gemoedsbeweging de kamer op en neer stapte, bleef een oogenblik peinzend staan en zeide toen zacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000262.wav|tot hij wist te zeggen, welk cherubijntje van Rubens zelven was in een hemel vol cherubijnen, geschilderd door vier, vijf|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003937.wav|De jongen was er vast van overtuigd, dat Akka en de wilde ganzen dit alles hoorden, maar toch ging de heele Vrijdag voorbij, zonder dat ze er iets van zeiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000417.wav|doch zij moet met wortel en tak worden uitgeroeid. Mijn lieve zwarte, hernam zij, wat meent gij met wortel en tak? Ongelukkige, antwoordde de sultan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007653.wav|Eerst was ik als jongen in dienst bij een karreman; toen bij een vrachtrijder, toen werd ik boodschappenjongen, toen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001817.wav|om steeds duidelijker zijn levendige bewondering te doen blijken; en om door haar houding hem de stelligste verzekering te doen ontvangen van haar genegenheid. Elinor kon zich niet verwonderen over hun wederkeerige neiging|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005125.wav|en ten platten lande begrepen de boeren dat het geene zaak was, tegen den oogsttijd van huis te gaan. Wat de Edelen betrof: leenplicht was in Friesland onbekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002792.wav|vooral een bijzonder langheer, die bij toeval een der kleinste scholiertjes tot danseres had gekregen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001681.wav|Nu ik mij wel herinner, uw brief in den tijd aan KLAAS MEINERTZ gezonden. de kennis, die gij aan mijne geboorte hadt. ik geloof dat u meer zaken bekend zijn, dan menig ander|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000408.wav|De Dwarskijker, en als iemand, die nooit veel met de post krijgt, verwonderde haar het blad, maar meende zij, dat men het haar zond als reclame voor een abonnement. Plotseling echter herinnerde zij zich|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001061.wav|De keuze van het etensuur was in de hoop gedaan, dat een glas wijn me gauw vrijmoedig zou maken. Zoodra nu de teerling geworpen was, begon ik aan de voorbereidingen om er zoo goed mogelijk uit te zien|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001997.wav|Nu zal ik u verslag doen van myn Bezoek by den Warmoezier. Ik ging er deezen namiddag heen. De vrouw was bezig met groentens te wassen, geholpen door een jongen knaap; de man was in den Tuin|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_002861.wav|geen Fransche gouverneur, met wien men uitgestuurd werd ter wandeling en wien men niet verstaan kon: geen vrouw des huizes, die de portiën aan tafel zelve voordiende en zorg droeg, dat een gast als deze niet meer kreeg dan zijn bekomst; het|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003719.wav|Eens had zij drie dagen doorgebracht bij hare moei, de abdis van Koningsfeld. De achtjarige knaap had zich zoo boos gemaakt, dat hij niet meê mocht, en zich zoo troosteloos aangesteld in haar afwezen, dat hij er ziek van was geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002586.wav|en er quitantie voor geeft; daarop biedt hy den binnentredenden Durdels een glas wyn aan ter verwarming|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000354.wav|contracten te verbreken en een handigen impresario boos te maken. Toen voelde zij, dat de roem niet altijd een diadeem is maar soms eene keten wordt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001569.wav|Een brief, die natuurlijk het postmerk van het kantoor van afzending moest dragen, was te gevaarlijk; eenige andere middelen werden om dezelfde reden even spoedig verworpen, als ze verzonnen waren. Eensklaps kreeg Willem eene goede gedachte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000686.wav|Wij, Oostenrijkers, doen het niet, want wie onzer houdt zooveel van dat Zwitsersche vee om het te waarschuwen, als gevaar dreigt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010657.wav|om voor zich zelven en zijn respectabelen naam te zorgen, om niet te begrijpen, dat wij reden hadden om voor zijn cliënt het ergste te vreezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000012.wav|en van de redenen, welke dit veroorzaakt hadden, de hoofdstad zijns rijke naderde, kwamen de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000833.wav|dat ik de grootte uwer macht ken en wel weet, hoe diep mijn afkomst mij plaatst onder den glans en de heerlijkheid van den hoogen rang, waarin gij staat|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000540.wav|Het beste is, dat je een woninggids raadpleegt, zei Karel; er woont er hier een vlak bij; zoo een man weet alle huizen, die openstaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002375.wav|Hij zocht den scheerder weer op en bleef voor hem staan. De man lag over zijn schaap gebogen en keek in zijn' ijver niet op. 'Is u mijnheer Raap?' 'Ja wel!' zei de man en zag op, verwonderd in het Nederlandsch toegesproken te worden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000643.wav|Stil, riep ik uit, zwijg over dat geld. of ik loop de deur uit en kom nooit terug! Ze schrok van mijn heftigheid, zoende me weer en suste: 'Nu. nu. nu; word maar niet boos, je bent lief|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000249.wav|Henriette Sonntag, eene Jenny Lind, de Patti's, voor zoo ver men oordeelen kon naar hetgeen de geschiedenis der kunst van haar vermeldde|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000797.wav|Juni. Juffrouw Wijers heeft vanavond een vergadering van vrouwenkiesrecht, en ze kon maar tot negen uur blijven. Nu kladder ik nog gauw even in mijn dagboek|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003042.wav|Maar al de oude smeltovens zijn weg. De heele streek is vol oude mijnwerkershuizen, maar zij, die er wonen, moesten zich aan landbouw of aan boschbouw wijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002926.wav|En zoo gaat het voort. De wind vliegt rond in al kleiner en kleiner kringen, en blijft eindelijk midden op de vlakte staan ronddraaien als een tol. Maar op zulke dagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002377.wav|Half onderdanig, half familiaar kwam hij binnen. 'FRANçOIS, help mij Mijnheer eens naar zijne appartementen brengen; Mijnheer is vermoeid!' 'Waarheen moet.' wilde de bediende vragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002136.wav|Ik ben een ezel, zeide de dokter na lang stilgezwegen te hebben; wist gij dat vroeger, Olivier? Neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001318.wav|en hij laat een paar vuurpijlen opgaan. Daarop wordt mij gewezen, dat er ergens, ginder in de verte, een licht flauw in de duisternis te zien is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000340.wav|Tegelijkertijd had vrouw Thénardier hem bij het haar gegrepen. Op het gerucht dat zij hoorden kwamen de overige bandieten uit de gang|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001765.wav|Maar dien namiddag kwam Betsy op het kasteel, zoo bedroefd en toch zoozeer hare eigene droefheid vergetende|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002288.wav|Eens haalde ik Mevrouw Buigzaam, en danste met haar een zeer statige Menuët; trouwens allen waren in den goeden smaak: Na een uur dus doorgebragt te hebben, verdwenen Mevrouw Buigzaam en het Bruidje|1666|neutral
+wavs/train_1724_11136_000740.wav|enk nu alsjeblieft niet dat ik laf ben, maar begrijp dan toch, adertje, ik wou zoo graag net als de andere meisjes zijn en dat ellendige gesticht zou nog mijn heele leven kunnen bederven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000790.wav|Al voortgaande, vond ik verscheidene soorten van vruchten en eindelijk ook eene bron van zoet water, hetgeen mij hoop gaf, mijn leven zoo lang te zullen kunnen rekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006075.wav|Ik neem u tot getuige, mijnheer Akerman, dat ik weiger dit te doen, wat ook de givolgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000855.wav|Bij hem kwam telkens weer het beeld van Corrie op. Hij schiep er behagen in zich te herinneren, wat zij wenschte en wilde. Met Louise sprak hij niet meer dan noodig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001071.wav|De beide moeders fluisterden eenige minuten in den hoek van het spreekvertrek, toen keerde de priorin zich om en zeide: Vader Fauvent, ge zult nog een knieband met een schel krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004134.wav|En nu bleek het, dat Nyssen op deze wijze van afdoening niet onvoorbereid was; want uit zijn linker broekzak een tweede geldzakjen halende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000976.wav|Toen brak zijn hart en hij weende. Dit was de eerste maal sinds negentien jaren, dat hij weende. Wij hebben gezien, dat, toen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001524.wav|Besluiteloos bleef hij staan. Wat zoû hij doen?? Er aarzelde in hem iets, iets tusschen. blijven in dit huis. en wègstormen den regen in! Hij hád niet meer in Lots ziekekamer kunnen blijven|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000159.wav|met de haar gewone aandacht, het groot aantal van meer dan levensgroote beelden, waarmede de voorgevel van dat ottisch gebouw voorzien is, en zij deswegens opheldering ge- driaan oosjes zn., et leven van illegonda uisman|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000574.wav|Jij bent dood op Wim,' riep van den Broek. 'Ga wat slapen.' 'Dat wilde hij ook,' zei Louise, 'en ik keek juist om naar iemand. onze huisjongen is nergens meer te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000680.wav|Het mag zijn. Ik betwist niet dat men hier een goed hoofdingenieur kan wezen, al mist men voldoende technische ontwikkeling ora het lichtste ingenieursexamen te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000606.wav|waarmeê zij haar niet dadelijk aan Mrs. Uxeley hadden overgelaten, maar haar ten hunnent hadden gehouden tot zij wat kracht had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000604.wav|zette haar van zijn knie. 'Ik moet nu zaken gaan doen, kindje. Over een uurtje mag-je weer terugkomen.' 'Met Groote-jongen?' 'Neen. alleen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000694.wav|een oud en eerlijk man, om met dezen te consuleren, wat hem in eene zoo netelige en dringende zaak te doen stond. Deze alles van BLOMMESTEYN verstaan hebbende, beduidde hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001251.wav|en na de zandige vlakte te hebben doorkruist, die zich in de omstreken van Toulouse uitstrekt, was ik nu in een weelderig, vruchtbaar land gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000119.wav|de heerlijkheid Dorth ontving en er den naam van aannam, met behoud van het vaderlijk wapen en|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004814.wav|je moet weer rusten! Wanneer gij iemands geduld niet uitputten kunt, dan weet ik niet, wie het wel zou kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003954.wav|Welk nieuw kattekwaad zou Topsy weer aangericht hebben? zeide St. Clare. Die opschudding is haar bedrijf, daar wil ik op wedden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003792.wav|dat zijne lichtste aanraking, zijn vluchtigste blik, ja, zijne tegenwoordigheid naast haar op de donkere algemeene straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010470.wav|Zij zat alleen te werken. Flora was gaan liggen in de aangrenzende kamer en toen zij zich daartoe|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004819.wav|Toen hare moeder Sabina van Beieren, dochter van den paltsgraaf, en afstammende uit een geslacht, dat keizers aan het heilige Roomsche rijk had gegeven te Spiers aan den schitterenden Hollandschen graaf, Lamoraal van Egmond werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002169.wav|en toen de blinde angst iedereen de vlucht deed nemen, werkte Scipio voor mij met reuzenkrachten en hield hij mij inderdaad in het leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000460.wav|en de zon scheen zoo helder en ik zei: nu wil ik toch eens zien of de natuur al wakker gaat worden uit haar winterslaap. Maar wat ik opkeek als ik de weiden al vol bloemen vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002394.wav|De vrouwelijke bloedverwanten beschouwden Freds huwelijk als een mesalliance. Haar grootvader was op een armenschool geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004740.wav|Naast hem, met hare hand in de zijne r zat eene vrouw, in wier bijzijn hij zich gerust en tevreden gevoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007064.wav|hun vroolijk en verschrikt gescheeuw te hooren en deze naar adem hijgende, plassende cherubims met hun wijd geopende oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002319.wav|De officier beschouwde JOAN een wijl met heldere, vriendelijke oogen, draaide zich toen eensklaps om, zag de omstanders aan en vroeg op een' vrij forschen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002321.wav|het was voor hem bespottelijk wijd en kort. Wanhopig door het ongeval, moest hij nu naar de Tscherbatzky's zenden om een koffer te openen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006088.wav|Niet zoodra had zij den winkel verlaten, of Simon Tappertit, die achter het fornuis verborgen had gezeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001067.wav|dat men zich voor elk vak, behalve dan voor den publieken dienst, moet bekwainen, met hart en ziel zich er op moet toeleggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002110.wav|uit de schuiten. De zwemmenden kozen den terugtocht, gelijk ook een der vaartuigen, dat, toen er nogmaals uit den boomgaard vuur gegeven was, meer gekwetsten dan gezonden aan boord had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011426.wav|Hij wilde niet zeggen wie de ware schuldige was, hoewel hij er den volgenden dag geducht voor moest boeten, en zooveel uren werd opgesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000344.wav|Geen ander rijtuig dan de wagen, die den overledene gediend heeft om voor zich en de zijnen het eerlijk onderhoud te winnen, voert hem nu ten grave|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002682.wav|De oude straat Mondétour doorsneed deze drie beenen in allerlei bochten; zoodat de doolhof dezer vier straten zeven huizeneilandjes vormde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000401.wav|Wat moest hij doen om daar af te komen? Zijn compagnon maakte het hem niet moeilijk. Een beetje geraakt over de koranwijsheid van Aboe Bakar|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000192.wav|oneindig hoog; en daar boven was noch koude, noch honger, noch angst, zij waren bij God|496|neutral
+wavs/train_1724_5812_001189.wav|zij verwart zich soms in de verschillende vertakkingen der adellijke stamboomen, en dat is mogelijk een van de redenen waarom zij meer indulgent is voor mésalliances, vooral sinds de oude mevrouw Ward|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001172.wav|dag en dauw ontwaakte Lina en lang voor het uur, waarop het rijtuig der Rimini's haar zou komen halen, zat zij kant en klaar voor het raam en luisterde naar elk geluid, dat maar eenigzins kon doen denken aan het ratelen van wielen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004544.wav|Stipan bemerkte dit, zag hem aan, maar zeide niets. Lewin was hem daar wel dankbaar voor, en toch had hij gaarne|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001482.wav|en Bumble gevoelde, dat de geheele zaak het gesticht niet tot eere verstrekte, vond deze het beter|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001003.wav|Deconinck liet het hoofd voorover hellen, en zonk in diepe bedenking; dit was altijd het eerste dat de vernuftige Deken der wevers in de uiterste omstandigheden deed. Dan berekende hij spoediglijk het gevaar en de middelen om het af te weren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000151.wav|ik, Heer Werner en Arnold Melchtal, die er thans in verborgen is. De vierde zal Koenraad Baumgarten zijn. Ik zelf breng er hem dezen nacht heen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000232.wav|Gij moet weten, Willem, dat ik à tout hasard de sieraden die zij bij Overberg te pand had gegeven, in mijne reistasch had gestoken; maar ik bemerkte wel dat zij nog vooreerst niet te pas zouden komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_005138.wav|of iets op te nemen, iets neer te zetten, iets te zoeken of iets te doen. Evenmin konden zij iets doen zonder Sofie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000625.wav|Indien men zeide, dat de oude Willet, onder dit alles, de grootste Verbazing ontwaar werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004854.wav|en alleen in zijn clubs dineerde. Hij hield er nu niet van om met Steyne te dineeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011154.wav|Is er niemand op King's Head om ze in te wrijven? Hoe gaat het, Pitt? Hoe gaat het, mijn lieve? Komen jullie den ouwen man eens opzoeken, he|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000815.wav|eens meete nemen, om mij het een en ander van die oude graven te laten zien, waarin gij uw leven doorbrengt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001755.wav|Van uitbundige blijdschap zouden zij precies zeggen, wat er op hun hart lag. Van dat gesprek zou Veritas ongemerkt getuige zijn en dan wel uit kunnen maken, of Lange Meeuwis werkelijk weggejaagd, of door zijn slimmen schipper er op uitgestuurd was|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000254.wav|zijn moeder en zijn zuster. Van boord af zag hij het troepje op de kade staan, Bram magerder en ingebogener van borstkast dan ooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001127.wav|en ik heb het genoegen, dat ook de rinses de bestemde ligging zeer aangenaam vindt.' erwijl hij dus sprak, waren en de overigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001344.wav|en een maar die was zeker bijziende zag, op een afstand van drie voet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001787.wav|Toen was het groote geluk gekomen, het zachte geluk der volkomen harmonie .! Het ging alles bliksemsnel door haar heen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000204.wav|Er is niets meer aan te doen!' zeide Lord Greybury, 'we moeten geduldig wachten, tot ze ons bestormen en dan ons leven zoo lang mogelijk rekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002475.wav|Wat zou ik daarbij winnen en hoeveel zou ik er bij verliezen! Bella's sprekende wenkbrauwen hielden een klein betoog tegen het vuur, eer zij antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000309.wav|De Regent sloot zich als op in zijn popperige strakheid, en bleef zwijgen. Alleen zijn oogen staarden, als zag hij verre dingen, door Van Oudijck heen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9336_000214.wav|Wat!? Doet gij het niet? Gaat gij er bij zitten? Het is te gelooven, kind, dat ge moede zijt! De tocht was ook zoo moeielijk en zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008422.wav|Hij zette dus een zeer treurig gezicht, toen hij zei: Dat zal ik wel moeten. Jaagt mijnheer niet? vroeg de lange boschwachter|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001590.wav|en had er zoo gaarne iets anders van willen weten. Want de ontdekking van een geheim staat gelijk met het nieuwtje van een schandaal; vrome zielen zijn er niet vies van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000665.wav|Zij wilde geen onaangenaamheden hebben met haar tante, nu minder dan ooit, en daarom zette ze dadelijk een gelegenheidsgezicht 'Ik lach niet; het is verschrikkelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001040.wav|hetwelk voor mijne tafel wordt uitgegeven, het onderhoud van een lijdend huisgezin had kunnen verzekeren. Nu! ik mag het lijden, zeide Mechtelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003816.wav|Dat heb ik altijd gezegd. Een duivelsch mooi meisje daar! Waarachtig, een lief kind! Barbara was het voorwerp van dezen lof|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001208.wav|wat ik werkelijk vond, dat een verstandig idee was, dat Ham best ten uitvoer had mogen brengen. Wij reden echter|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007624.wav|op een toon waarop de meeste menschen over haar klagen als zij uit hun humeur zijn, namelijk alsof zij zelf er heelemaal geen deel van uitmaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000678.wav|meer dan eene maand lang. En ik voorzie nog dat ik er geen rust van zal hebben voordat Trottle komt, aanstaanden maandag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004081.wav|waar steeds menschen rondzwerven op de gladde en steile paden, om te genieten van den wilden stroom, die bruisend in de kloof valt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002760.wav|Neen, dat juist niet, maar gij hebt de toekomst voor je, ik slechts het tegenwoordige en dat is maar zoo, zoo! Hoe dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001251.wav|en hy schreef en schreef en fchreef en zyne pen krabbelde over het papier als de rotten achter hetbehangselenofhij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011075.wav|Eugène,' zeide hij, i als gij eene enkele minuut ernstig zijn kondt, zou ik mijn best doen om een ernstig woord met u te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000416.wav|En allen wenschen voor de zesenzeventigste maal handgift te ontvangen. En de kleine boerejongens dringen, met de kinderen van den dominé en van den chirurgijn en van het groote huis|2506|neutral
+wavs/train_2450_9081_000661.wav|Onzeker of ik de bemanning als vrienden en redders beschouwen moest, of hen als vijanden te vreezen en te ontwijken had, wilde ik mij niet terstond aan hen vertoonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001334.wav|Ik ben inderdaad zeker, dat dit hetgevalwas, want mynheer Hausermann zuchtte, en riep|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000366.wav|e wereld schijut wel stampvol met domme menschen. k heb er ten minste van den zomerweer een paar ontmoet! s iddags maken we een wandeling over de rotsen of we zwemmen. e ziet, hoe nuttig mijn opleiding blijkt te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000046.wav|En zoo zij nièt gunstig waren geweest aan hem en zijn Werk, welnu. wat ware het eigenlijk dàn eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003780.wav|Uwe Genade zij gerust, hij is nog wel in te halen,' sprak Schout Gerrit gejaagd; 'met verlof aan Zijne Excellentie ga ik maatregelen nemen;' en daar Maurits toestemmend knikte, wendde Meerman zich reeds naar de deur|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000482.wav|Neemt allen brandstof mede. De gewonden alleen blijven hier, om te zorgen, dat de poort te juister tijd weer geopend wordt om u in te laten. Doch doet het in de grootste stilte|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001370.wav|De oude heer nam Port en wij klonken. Altijd even gejaagd in zijn hakkelend spreken als bedaard in zijn bewegingen gaf hij lucht aan zijn ingenomenheid met mijn bezoek|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001930.wav|met gelijke rechten en levensbeweging. Hij zeide haar niets. Zij merkte zijn zwijgen, en zag niet, hoeveel in hem omging|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002113.wav|Het dwarrelde haar; zij wist niet meer wat zij wilde en zij dorst de gedachte die in haar oprees niet uitdenken. Het zou te vreeslijk zijn. Te vreeslijk voor Otto, te vreeslijk voor haarzelve ook|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_002932.wav|lieve hemel! zei zij opstaand, laten wij uw huiselijke geluk niet storen, dat zou jammer zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4727_000034.wav|Of de lieve straatjeugd met sneeuwballen gooit. Enfin, hy heeft nooit gedaan; Maar is nacht en dag op de baan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003100.wav|Vrindje! en dat tegen mij? Kon hij niet zeggen: Poortier! of: goede vriend! of FRANS, zoo hij mijn naam anders kende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000616.wav|Daarbij wist zij mij liefde in te boezemen voor de natuur, wekte in mij hoogere behoeften op, die alle sluimerden, daar niemand er zich nog over had bekommerd. Dr. Darkins had mij moeten voorbereiden om lid te worden van de Anglikaansche kerk|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004467.wav|te vragen, hoe hij den nieuwaangekomene vond. Sigurd wist, dat zijn moeder heel blij zou zijn, als hij antwoordde, dat hij met hem was ingenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003114.wav|Ik zie hen nog geene toebereidselen maken,' zeide PETER de wachter: 'de krijgsknechten zijn bij elkaêr op het gras gelegen, en vermaken zich met dobbelen en zuipen, die luie varkens dat zij zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001889.wav|dit akelig voorstel in te trekken, wegens zyn yreeselijke gevolgen zoo daarby volhard werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000281.wav|Hare melancholieen stegen, nevelen, op, en langs het liefdepad sloegen als blijde cymbalen te zamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004510.wav|Gij wordt echter spoedig uit den droom geholpen door een der oppassers, die u toeroept Naar boven, mijnheer! Dit is de|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001640.wav|over een brief van Eline sprak en beweerde, dat Paul zich toch maar goed in Bodegraven hield en nu bij zijne voornemens scheen te willen blijven. Het verheugde Marie, dat tante nu zoo vriendelijk over Paul sprak, terwijl zij meestal over hem placht te klagen|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_000001.wav|nog niemand anders, dan Juffrouw ANTJE, welke het hem niet euvel scheen te duiden, dat hij zijn vernemen naar haren welstand van eenen morgenkus vergezeld deed gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003708.wav|Maar al had ik ook geweten waar Lewes lag, had ik er toch niet dadelijk kunnen heengaan, Mattia achterlatende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002659.wav|nu eens denkend, dat ik liefst zou willen dat zij er uitzag zooals toen en toen en dan weer twijfelehd|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002550.wav|Regina! kunt gij twijfelen aan mij, aan mijn hart, aan de oprechte, ernstige liefde, die gij mij hebt ingeboezemd? Luister|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000260.wav|Je moet op een afstand van hem blijven, zei Matthewson. Eerlijk spel en veel ruimte. Het publiek werd stil; men kon alleen de stemmen horen van de wedders, die twee tegen één boden|5809|neutral
+wavs/train_2450_7759_008414.wav|en zeide, dat, als zij dien op de post deed, het schrift zou worden uitgewreven, en men hem maar zou laten liggen; en of ik hem van haar wilde aannemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000669.wav|TWEEDE HOOFDSTUK. JEAN VALJEAN DRAAGT STEEDS DEN ARM IN EEN LICHTER. Zijn droom verwezenlijkt te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002556.wav|Het is wat schuim van een oogenblik. Meer niet. Ik ben het dadelijk vergeten. Ik ben den prins dadelijk vergeten. En jou vergeet ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001017.wav|zie, dat het u bedroeft, HILLETJE! dat ik zoo van hem spreek. maar het is, helaas! niet anders, en nu kunt gij kiezen als tusschen water en vuur|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001835.wav|Je ziet nooit iets moois als in de komedie, of in een boek, of in een schilderij, of een ets. of in Zola, als hij een artikel schrijft voor Dreyfus. Maar ook maar heel weinig|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008860.wav|of zet een aanbidder in het zwarte boek of bevordert er een tot het blauwe lijstje en boekt hare aanbidders of telt ze op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001369.wav|Zijne dagen gingen voorbij met het wachten op dien brief. Was hij thuis, dan stelde hij zich voor, dat de besteller naderde, naderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000409.wav|Hoe heiliger voor hem deze schim was, hoe meer hij haar scheen te vreezen. Hij dacht aan Fantine en gevoelde zich tot stilzwijgen gedwongen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000361.wav|De volgende morgen kwam de Kantere terug, nu met zijn dochtertje, dus kennelijk door Anna daartoe aangezocht, en wederom aan het déjeûner vertelde ze me kennis te hebben gemaakt met dit kind|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001611.wav|In school had hij niets willen leeren, en hij was zoo onbruikbaar, dat men hem ternauwernood de ganzen kon laten hoeden. En Moeder kon niet ontkennen, dat dit waar was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001135.wav|Willems honger was gestild; hij stond op, rekte zijne ledematen, die door het zitten in den boom stijf waren geworden, wat uit en maakte zich gereed op marsch te gaan. Doch nu deed zich een onverwacht bezwaar op|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_000628.wav|doch hoezeer de mogelijkheid er van bestaat, van deze plek gronds is zij verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008490.wav|Wat dunkt u, Alexander? Dat moet hij bepalen, zeide de oude vorst en wees op Lewin. Hij is daarbij de hoofdpersoon. Wanneer? vroeg Lewin blozend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_002003.wav|Gedurende eenigen tijd krabben de pennen over het papier. Mijnheer Krasser heeft nu en dan een fluisterend onderhoud met zijn patroon en af en toe wordt Van Blaak in het gesprek gemengd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007571.wav|Ik zei dit niet zoo ronduit; ik verzachtte het zooveel ik kon-, maar ik gaf het toch duidelijk genoeg te kennen en bleef op mijn stuk staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000966.wav|Maak je het niet werkelijk wat te druk?' 'Och wat Als ik in deze negorij altijd thuis moest zitten, dan stierf ik van chagrijn Ik ben dat nooit gewoon geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002271.wav|het geheele park scheen te sidderen, angstig voor de wolkbreuk, die komen zoû. Hélène was opgestaan en sloot het open venster|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000089.wav|die gang in den boel hield. Was zij er niet geweest, dan zou de erfenis van de suikertante niet in staat zijn geweest de oudelui op te heffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000245.wav|Met de eene hand hield hij de twee armen, met de andere tastte hij langs den muur. De wang van Marius raakte de zijne en, wijl ze met bloed bedekt was, kleefde zij er aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001721.wav|en toen hij nu in vrouw Keetje iemand vond, die bij machte was de zachtere snaren in zijn gemoed te doen trillen, gevoelde hij voor haar een zeker ontzag, maar tevens een genegenheid, die aan liefde grensde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000044.wav|By die woorden verviel de heer Crisparkle in srepeins, waarin hy aan velerlei dacht. Hy dacht aan den tyd toen hy broeder en zuster|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003995.wav|DE BOSCHBRAND. Terwijl de jongen nog met zijn ontbijt bezig was, merkte hij een flauwe rooklucht uit het noorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000399.wav|Jawel, jonkman! Maar Zijn Eerwaarde zal nog niet op zijn! Het is nog wel wat vroeg! Ja, maar bij Zijn Eerwaarde moet ik eigenlijk ook niet zijn! Ik moet bij den koster wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006742.wav|Het is nu geheel donker en de gasvlammen doen hare volle werking. Geduwd en gestooten door klerken, die met brieven naar de post loopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002830.wav|want een oud orakel had aldus geschreven: Hij die in de liefde blijft, blijft in God en God in hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000154.wav|waar hij leefde en dacht in een grenzenlooze vrijheid, zoodat hij geheel tot zichzelven komen kon en kon gaan gelooven aan de innige Harmonie, als aan God|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000198.wav|Doch al zijn gemopper baatte Fulco niet. Peer bleef waar hij was. De zon stond eindelijk reeds in het zuiden. Fulco werd meer dan onrustig, hij werd verdrietig. De moed|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_002132.wav|De knecht, die open deed, zeide, dat hij niet wist of mevrouw wel ontvangen kon, omdat mevrouw zich niet wel gevoelde. Zij wachtte in den salon, waar de knecht, haastig, een licht ontstak voor hij zeggen ging, dat zij er was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005922.wav|Met een heksachtig lachje wees juffrouw Jenny op hare kruk als hare equipage. tDat zal eerst leven zijn ! riep Fledgeby, opstaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002275.wav|Dat deed zij aan zijn hals en daar bleef zij hangen, even lachende toen zij zeide: Nu ben ik klaar voor mijn derde gedeelte, John|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000552.wav|Maar toch nog verre van een zoo rijke, machtige en beschaafde bevolking te hebben. Niet zoo ver als gij denkt. Reeds telt Nieuw-Zeeland verscheidene groote steden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001628.wav|In de achterzaal gekomen, liet Elizabeth zich op een stoel nedervallen, en door Stijntjen uitkleeden, zonder byna een woord te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001865.wav|De generaal barstte toen in een hartelijken lach los en Capi viel op den grond en spartelde met zijn pooten in de lucht, uit ergernis over mijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000498.wav|Evenals men, een sleutel hebbende, alles opent, even zoo werd hem openbaar wat hij gehaat, doorgrondde hij wat hij verfoeid had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000244.wav|dat die mooie sterke jongen, met zijne breede borst en breede schouders, met zijn krachtigen donkerblonden kop op den stevigen nek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001244.wav|zy riepen de oude indrukken weer in het leven, de byzonderheden uit dien gelukkigen tyd weder in hun geheugen terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000283.wav|De slaap, die mij kwelt, heeft mij dit oord doen verkiezen, om er een weinig rust te nemen. Dit gezegd hebbende liet hij zijn plomp hoofd op de knieën der dame vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006297.wav|Van de zaak van Chertsey, Bill? vroeg de jood, terwijl hij zijn stoel wat nader schoof en op een zeer zachten toon sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001571.wav|grap vond de koetsier wat dol, En joeg meteen zijn paarden op hoi! Maar Turpin die schoot hem vlak door zijn bol|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002164.wav|t as gelukkig, dat w. an oertoghe de manoeuvre niet gezien had: t ware genoeg geweest, om den armen erard voor altijd elke aanspraak op een invitatie op oornwijck te doen verbeuren.' - ' u!' zeî|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_002897.wav|Een man verkleed als een aap op een kruk, omgeven door vreemdsoortige dieren, met varkenskoppen en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000367.wav|Van levenslust? Ja, zeker, van levenslust, van levensblijheid zelfs! Halli! Halli! Hallo|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005664.wav|eenige kleinigheden te weten. Mag ik u verzoeken? En de moeder begaf zich met den dokter naar Kitty|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000312.wav|maar binnen een dag of tien twaalf kwam hy weer en zei hier is er een voor mevrouw Bdson. Is zy nogal redelyk|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000668.wav|volgende aanval ving hij op met zijn borst, op een bijzondere wijze, die haar ondersteboven deed vallen. Zij kwam nooit weer overeind|5809|neutral
+wavs/train_2450_8485_001748.wav|en bij iedere gapende wonde, die zij wiesch en met de geurige zalf bestreek, jubelde het blijde in haar hart, dat zij hem iets van zijn leven terug gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001673.wav|dat hij steeds alle opmerkzaamheid aanwendde om niet den wanmolen, de dorschmachine, de paarden te laten benadeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001001.wav|en werd hem steeds het beste toegedeeld. Zijn vader, die er ook bepaald op gesteld was, dat Joe de eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000505.wav|Ook toen zij alien den engen weg aan de helling van den heuvel uitkwamen, op de open heide bleven zij in dezelfde orde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001102.wav|door de belijders van het katholiek geloof. In een mijner vroegere voortbrengsels heb ik mijn best ge'daan, hun recht te laten wedervaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000834.wav|Het leven was als een school geweest, nu plotseling scheen het vacantie. Nu was er niets dan die blijde vreugde en het woud en de zon en hijzelve|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000510.wav|Onze wettige scheiding beschouw ik als een tusschenformaliteit en zullen wij zooveel mogelijk te niet doen. Krijgen wij kinderen, dan zullen we ze wettigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002961.wav|of eene gestalte, die zoo allerwonderlijkst was samengeflanst? Hij is geen groot redenaar; maar als hij spreekt, is het effect onweerstaanbaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000156.wav|ogenblikken van gejaagdheid en angst, waarin ze een gevoel had alsof de muren van het huis der Bronkhorsten haar dreigden te verpletteren|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001309.wav|e toon, waarop deze vraag gedaan werd, en die dezelfde was als dien men zou aannemen tegen-over een bedorven kind, dat ziek was, strekte niet om de ergernis van ettemie te verminderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_000884.wav|Toen scheen zij van verrassing te wankelen, sprak mijn naam uit, en ik riep: Estella! Ik ben veel veranderd. Het verwondert mij dat ge mij nogkent. De|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000349.wav|Maar het was preeken voor doovemans ooren; aan zoo'n photographisch portret schreef njai Peraq een buitengewonen invloed toe, had zij dien niet zelf ondervonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004133.wav|Verrast zag ik om mij, terwijl Capi, die tegen mijn legerstede lag te slapen, oprees en begon te knorren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001745.wav|Gij kunt denken, hoe ik bij dit nieuwe gevaar, dat mij bedreigde, te moede werd. Ik nam evenwel terstond mijn besluit. Ik zal, sprak ik in mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002092.wav|Dat heit oe recht. De laatste Prior van die Dominikaners was, gelijk men mij wel verteld heit, van de namaôgschap van den Heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000300.wav|beginnende aan hare linkerhand. Zij gaat de geheele rij langs, keert om en gaat langs de binnenrij weder terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003512.wav|Dit is het juist, wat ik vernemen kwam,' was het antwoord, dat met eene gebrokene stem gegeven werd. 'Juist zoo!. dus zijt gij door Pater EUGENIO gezonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000982.wav|en leed zij om haren twijfel en achterdocht, niet wetende of hare gemaal de jonkvrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000405.wav|voet voor voet, steeds vreezend het einde en Hera's plots uit barstende wraak. Maar niets bewoog in de Nacht der Droomen, onder de vonkelende starren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001067.wav|er waren niet veel toehoorders, en de getuigen, raadsman en jury vormden een soort van familiekransje; nogal lollig, moet ik zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000086.wav|Grimaldi bracht nu al zijne vrije uren door met een brief samen te stellen, waarbij hij verscheidene vellen best papier bedierf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001038.wav|ÏBij plechtige gelegenheden zaten de heer en mevrouw Veneering tegenover elkander aan het middelpunt der tafel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003402.wav|Toen was hem een gering deel in de winsten toegekend geworden en weldra bekwam hij, als loon voor zijn onvermoeiden arbeid, de teekening per procuratie. Van deze had hij zich bediend om zaken voor zichzelven te beginnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002562.wav|onderschepte zijns vijands bijl met de zijne, zoodat de beide moordtuigen aan elkander haakten: en met snelheid zijn linkerhand naar het midden van den steel brengende, terwijl de rechter den greep neerwaarts drukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000024.wav|Nog meer, zeide hij, wederom zijne armen over elkander slaande. Ik zal geen vod en geen been van je op de wereld laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001138.wav|En de zee, vloeibaar grijs zilver, ruischte aan als het leven; de einder, streep van mysterie, was als de toekomst, die op zoû doemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004259.wav|kortom, in alle opzichten zoo wel voorbereid, dat hij zich verzekerd kon houden van op het eerste gezicht een voordeeligen indruk te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000267.wav|Mijne eigene oogen mistrouwende vroeg ik den dikken heer, dien Baco mij als een landgenoot had aangewezen, of ik goed gezien had, dat Noord-Holland onder de zee bedolven was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001758.wav|Ziet gij dit? zeide hij, terwijl hij er eene greep uit nam, en het geld, als water, door zijne vingers liet loopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000395.wav|En later hun studententijd te Delft: Bertie gesjeesd, in eens verdwenen, zonder een spoor na te laten, zelfs niet voor Frank|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000602.wav|Na al wat hij vandaag gezien heeft, moet hij te veel van u houden, om u onvriendelijk te bejegenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000030.wav|ging in het bosch, zocht het huis van de dwergen, en klopte daar aan, tot dat Sneeuwwitje uit het raam kwam kijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000738.wav|Daartoe had hij heel zijn lichaam, voegde hij er bij, en daarom wilde hij geen enkele belofte afleggen en in de allerlaatste plaats die van geen pogingen tot ontvluchting te beproeven|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_006325.wav|Haley, gewoon om de waarschijnlijkheid te berekenen tusschen logens van meerdere en mindere grootte, meende dat de landweg toch de voorkeur verdiende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006885.wav|Werkelijk niet? riep Jos met een onuitsprekelijk opgetogen en voldanen blik. Stelde u het heusch om mijnentwil op prijs|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001726.wav|en wenkte dichter den Held en hare lieflijke vinger wees recht voor zich uit. Daar, op een breeden rots, rees het barre kasteel, grauw als rots zelve|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000361.wav|staat naast hem en ziet met verwondering, dat de heer, dien hij van den postwagen hierheen heeft geleid om het een en ander voor hem te dragen, plotseling is blijven stilstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001887.wav|van Cecilia Metella. Op deze tochten ontmoetten wij dikwijls een gezelschap Engelsche toeristen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004989.wav|Op de bals danste hij meestal met haar, hij bezocht haar huis, sprak met haar, wat men gewoonlijk in gezelschap spreekt|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000649.wav|haar bezittingen naar recht en billijkheid zouden verdeeld worden. De gedachte alleen dat ze haar kleine schatten zou moeten opgeven, kostte haar heel wat, want ze waren in haar oogen even kostbaar als de juweelen van de oude dame|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000786.wav|Wie weet?. Helaas, voorloopig hoorde ik niet het minste bemoedigend geluid in de kamer waar mijn doode broertje lag. Het was Maandagavond geworden, de avond voor de begrafenis. Den heelen dag door|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001093.wav|Bijna zoo goed als in het hospitaal. Alleen zijn daar geen kippetjes. Zij schudde zich eens en viel weer in slaap|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000939.wav|Gerard had daarvoor het woord 'correct'. Hij wenschte correct te zijn. Dit begrip erkende hij als vaststaand en eerwaardig zooals de kerkelijk geloovige de zedeleer zijner kerk|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_003554.wav|Spotter! mijne vrouw is meê naar de bruiloftspret gaan kijken, en ik heb maar staandevoets een stuk broods gebruikt voor mijn noenmaal; nu is zij uit om hare boodschappen, en intusschen kwam ik hier eens omzien naar den jonker|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000327.wav|Het was zeker mogelijk dat zij nog zaliger werden, maar nu reeds voelden zij zich onuitsprekelijk gelukkig. En dat kon ook wel niet anders|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000573.wav|Daar is Pa!' riepen op eens de kinderen uit, zich pogende los te rukken van Grada, die hen met geweld ieder bij een hand het hek wilde uittrekken|1724|neutral
+wavs/train_1724_1876_000025.wav|Zij zetten den mand voor Jo neer en lichten het deksel op. In een hoek zit schuw een aardig klein poesje. Heel zacht aait zus over het kopje en tilt het dan voorzichtig uit de mand.|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001118.wav|integendeel, en buitendien zelfs in de verste verte als geen doorgaanden regel mag beschouwd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000780.wav|Op welken tyd dan ook ik de ontdekking maakte, zy legde mij een zwaren last op. Entoch, vergeleken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001181.wav|Hij zond mij naar Martena en Helbada om hen tot dubbele waakzaamheid aan te sporen en te beletten, dat zij niet, door den brand verlokt, hun benden van de plaats doen gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001800.wav|het leder van zijn tuig was geheel met zilveren schelpjes bekleed, en op zijn borst was een rood kruis geschilderd, boven dit teken op een zwarte grond stond het woord Vlaanderen in grote zilveren letters te lezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001760.wav|Wat praat je toch van gek; als je me trouwde, dan was je gek; want zou je nou waarachtig denken, dat ik me maar goedsmoeds onder den duim zou laten krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004194.wav|toch waren ze opgemerkt. Opnieuw, voelde hij zich bij de hand vatten; maar het was nu niet om er eene reddende gift in te zien neêrvallen, het was om hem opmerkzaam te maken, dat er iemand naast hem stond, die hem spreken wilde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003148.wav|De pleegzoon het niet op zijne rekening hebben, dat hij hem tegen vijanden zenden zoude, die met hem van ééne afkomst en met deszelfs vader van één geloove waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000286.wav|Vermoord en in de rivier gevonden. iHij washet. iNeen, viel de secretaris hem met een glimlach in de rede, hij heeft u niet aanbevolen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002753.wav|dat zij volkomen meesteres over de huisbedienden zou zijn, maar dat hij geene bemoeiing met de veldarbeiders kon veroorloven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001846.wav|Grauw papier! Een schaar! Een stukje oud linnen! Lieve Charity, maak een verband gereed. Genadige hemel, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005810.wav|Toen zette hij zijne beenen uit of hij zijne gelapte laarzen van zich wilde werpen en den neus in de lucht stekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005649.wav|Wassili Lukitsch roept u! vermaande de portier, die de weer terugkeerende schreden van den onderwijzer hoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004714.wav|En hoe maakt vader het? vroeg Sam. Op deze vraag hief juffrouw Weller haar handen omhoog en sloeg haar oogen naar de zoldering, alsof het onderwerp|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000076.wav|De zenuwachtige opgewondenheid waarmede zij deze woorden uitte, welke meer op een citaat uit een, geliefkoosden schrijver dan op een plotselinge ontboezeming van eigen gevoel geleken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004107.wav|Met uw verlof!' zeide de Predikant, zich met den wijsvinger langs den neus strijkende: 'ja, waarlijk, nu gij het zegt, herinner ik mij dat; doch in ernst, ik was het vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001400.wav|Desniettemin bleven de twee orden geheel gescheiden. ELFDE HOOFDSTUK. EINDE VAN|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001522.wav|Laat mij boeien, door uwe gerechtsdienaren omringen, maar laat mij derwaarts voeren; al moest ik het huis op mijne knieën bereiken, nog zou ik u danken voor die gunst, als de hoogste weldaad|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_001771.wav|En wij evenmin,' voegde Maurits er bij, die inzag, dat ook hij een schijnbare, hoewel bij hem geheel onwillekeurige onbeleefdheid jegens Bettemie had goed te maken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000250.wav|Mefrau. De toon was netjes. Mevrouw zei, dat de vrouw kon gaan zitten en sprak daarbij haar bevreemding uit, dat niet Dina's vader of haar broeder was gekomen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001521.wav|Hij was eerst bang, maar is nu meer koud en huivert, en hij weet niet waarom. Wat gebeurt er dan toch, wat doen mama en meneer Takma en Ma-Boeten daar in den nacht? Nieuwsgierigheid overwint zijn angst|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_000993.wav|Koets en Paarden wierden verkogt; men dankte de Boojen, op twee meiden na, af, en wy vertrokken naar Buiten, alwaar myn Ouders een fraaijen tuin en een goed huis hadden|1666|neutral
+wavs/train_2450_8076_004699.wav|u isnu toch niet grooter dan op een anderen tijd. Je zult zoo eenzaam zijn. Ik heb geen tijd om daaraan te denken, zeide ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000350.wav|Bij Admiraal van Boisot, mannen! Bij onzen Admiraal? En hoe komt gij dan hier? Ik meende naar Rotterdam te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000600.wav|Volg slechts blindelings wat men u voor zal schrijven, en al wat u eerst duister zijn mag, zal naderhand te heerlijker voor uwe verhelderde oogen schijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005904.wav|Men bracht hem door een geplaveid vertrek onder de rechtzaal, waar eenige gevangenen wachtten|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000037.wav|en dat kan Peter ook. Hij komt in de voornaamste huizen, zelfs in dat van den burgemeester, waar hij aan juffrouw Lotje les op de piano geeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006809.wav|Dit oordeel over haar moeder tegenover hem uitgesproken gaf Lewin weer nieuwen moed. Zij sprak met hem over haar moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006358.wav|en toen keek Tiffey om de deur en wenkte mij om binnen te komen. Och! zei mijnheer Jorkins. Mijnheer Tiffey en ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002622.wav|De oude Heer Blaek had mij in den aanvang, de zoon bij voortduring, onbeleefd behandeld! doch hunne bejegening trok ik mij minder aan dan die van Henriëtte, welke mij, ik kon het mijzelven niet ontkennen, tot afscheid den rug had toegedraaid|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_009135.wav|Ik liet mijn blikken in de kamer, waarin hij mij bracht, rondgaan, en vond dit het akeligste vertrek, dat ik nog ooit gezien had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000543.wav|Ik herinner me haar altijd-even-strak, deftig geplooid gelaat met de scherp uitkijkende blauwe oogen noch mooi, noch leelijk te hebben gevonden en denk ik nog eens goed over haar na, dan geloof ik te mogen beweren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_002069.wav|met dat gevolg, dat, als men ze niet zag eten en drinken, ge onwillekeurig zoudt gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000904.wav|ol ongeduld hoop en vrees sleet dezen dag. et scheen hem, dat de paarden veel trager liepen dan anders, en dat men veel te lang onder weg in de herbergen vertoefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002962.wav|is niet anders dan het oude vlinderlichaam. Als je even nadenkt, merk je, dat dit eiland een vlinder is. Naar het noorden kun je het smalle borststuk zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001796.wav|Mijn woorden werden wel opgenomen door de aanwezige boeren: althans er ontstond een goedkeurend gemurmel: de landman, die aan het boveneinde zat, knikte mij vriendelijk toe, en zich vervolgens tot den zeeman wendende|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001907.wav|als zij haar hoofd omwendt en op zwakken toon vraagt: Is daar iemand? Ik ben het, juffrouw! Heb je ook iets noodig? Wil je ook eens|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000510.wav|Hij was een van die mooie mannen, op wie de jongelingen misschien veel meer jaloersch zijn dan de jonge dochters verliefd|496|neutral
+wavs/train_1666_7575_001990.wav|O, realistische Fancy?. ronduit gezegd, vrouw Claus beviel hem byzonder! En pater Jansen ook, schoon deze zich heel anders vertoonde dan Wouter verwacht had|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_007429.wav|Verder stelden wij voor, de intrusting en den overtocht voor de familie te bekostigen en daar nog honderd pond aan toe te voegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001947.wav|en gij zelf zult beter gevoelen dan ik het voegzaam uit kan drukken, dat ik, verwijderd van de mijnen, een andere bescherming behoef dan die, welke gij mij verleenen kunt|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000130.wav|haar eigen naaldekoker bleek te zijn; of toen de heer Hupstra, in het spaansch speksnijden, dat hij nooit te voren gedaan had, met zekere verliefdheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007335.wav|en diende hem zulk een scherp standje toe, dat Horrocks van dat oogenblik af voor hem sidderde; het geheele gezin boog voor hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000545.wav|Telkens rolden losse steenen onder de hoeven van het paard weg, en de ruiter kon nauwelijks drie voet ver van zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010390.wav|en van het hoofd tot de voeten bevend van woede, meende ik nooit een dergelijk schouwspel te hebben gezien en ook nooit weer te zullen zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003365.wav|en Pecksniff zelf bleef ook niet hoog en droog op het land zitten dutten, zonder aan de rivier en haar stroom te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000361.wav|die het tegen hem kon opnemen. Maar ik dacht, dat ik hun het spel in handen had gegeven. Mijns inziens deedt gij nu maar het beste met naar Engeland terug te keeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002856.wav|is een brave vrouw; haar cantine is zeer zindelijk; maar het is niet goed, dat een vrouw de deur van het geheim bewaart. Dit is de Conciergerie eener groote beschaving onwaardig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001959.wav|ô Welke mannen zyn onze Weldoenders! Kunnen wy, myn eige Letje, wel ooit dankbaar genoeg zyn? Kunnen wy immer den goeden God naar eisch dankbaar zyn, voor de gunstige bestiering omtrent ons|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005663.wav|van haar goede ontvangst, van de weelde en den goeden smaak in Wronsky's huis, van hun leven en hun genoegens|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001382.wav|Heer, ik kon u niet volgen. Ik was bij Friedel toen deze door de bijl van Walter Fürst doodgeslagen werd. Wat?! Is Friedel gevallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000329.wav|die zij als gouvernante of juffrouw van gezelschap bij zich had willen houden; maar die haar kind verwaarloosde en mishandelde, en ten slotte met de Noorderzon was vertrokken in haar afwezen, zonder dat men wist waar ze beland was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000662.wav|tot waar het houtgewas hen begrenst. ij kruisen de spoorbaan op lmelo en verlaten straks den grooten weg, die anders van hier zich nog vriendelijk genoeg voordoet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001872.wav|Brujon antwoordde schier driftig, doch altijd zacht: Wat zegt ge? De herbergier zal niet hebben kunnen vluchten! Hij kent het beroep niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000372.wav|met de donderbus en de sabel en het akelige gekerm van eenige leerknapen, die buiten de deur stonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005689.wav|Het is gelukkig als men weltevreden is, zeide Shelby, even zijne schouders ophalende, en blijkbaar met een gevoel van onaangenamen aard|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001746.wav|Vader Acquin wilde zich juist naar een zijner vrienden begeven, toen hij, zijn huis verlatende, plotseling tegenover hen stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001648.wav|Helaas, zij hoorde den klop nooit en de weemoedige dagen en smartelijke nachten wentelden, wentelden om|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004625.wav|Geene medeplichtigheid aan uw gevaarlijk spel!' riep de Ghiselles, bleek van ontzetting. 'Hoe zult gij dat bewijzen! De termen van den brief, waarin uw heer vader|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001323.wav|poedig echter was het getal aangegroeid van de bezoekers, die voor t oogenblik niet, zoo als s morgens, een bedrijvige, maar een lijdelijke rol te spelen hadden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000174.wav|het geheele leven der gewoonheid trok zich ver van hem terug, het waasde weg achter den sluier, het stierf af. En het was hem geen gedroom of|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001327.wav|Maar zijn oogen stonden dicht bij elkander en hadden volstrekt niet dezelfde edele uitdrukking als die van den koning der dieren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000142.wav|Lot en Elly waren te Florence, waar zij samen druk werkten in de Laurentiana en in archieven, omdat Lot stof verzamelde voor een historiesch werk over de|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_000208.wav|men stelt zich tevreden met de woorden: keuze, evolutie, strijd om het bestaan, vernietiging; dat is volkomen voldoende|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000695.wav|Hij sprak bout, maar hij was heel verlegen en had een kleur als vuur, want oma begreep het klaarblijkelijk nog niet en oom Paul zat te schudden van het lachen en trok hem bij beide handen tusschen zijn knieën en het was geen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000457.wav|Eindelijk vroeg Gwyde hem welke middelen hij in zulke droeve toestand kon aanwijzen. Edele heer, antwoordde Deconinck, het hoofd oprichtende|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001764.wav|De Priester trad nader, en bad in stilte over de twee bevende gelieven. Hun ogen waren ten gronde gevestigd, hun harten joegen met kracht, en niettegenstaande de zwakheid van Adolf, brandde zijn hand in de hand zijner aangebeden bruid|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001617.wav|en ik geef van ganscher harte mijne toestemming. Maar, broeder! voegde hij er bij, zoo dit huwelijk mogt plaats hebben, zoudt gij dan verlangen, dat mijn zoon eene huwelijksgift aan uwe dochter gaf|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000026.wav|Zij hoorde, dat er een liedje op haar gemaakt werd, over het hoogmoedige meisje, dat op het brood trapte, opdat haar schoenen netjes zouden blijven, en dat men dit liedje overal in het land zong|2951|neutral
+wavs/train_2450_3846_005273.wav|De boot was dan ook geheel als een drijvende woning ingericht, met huiskamer, keuken, salon en veranda|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000806.wav|en hen dezen tegenwoordigen winteravond bij elkander bracht, was niet minder zonderling; wanneer men het in zulk een licht beschouwde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005539.wav|dragen wij ze, wij dragen ze en moeten er dus op loopen. Mevrouw Boffin nam haar werk weder op en ging zwijgend voort met naaien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010405.wav|Ieder sieraad, dat je aan je lijf hebt, is door mij betaald. Ik heb Je duizenden gegeven, die deze kerel opgemaakt heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000808.wav|en het boekenkastje vol goud en strooide zijn goud uit over zijne grootmoe en zijn peetoom, omdat zij de liefste menschen van de wereld waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004211.wav|Dit maakte onze wandeling ook niet vroolijker en toch hadden wij groote behoefte aan eenige afleiding; ik tenminste|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004266.wav|alsof hij haar eigen kind was. Ze probeerde hem een goede opvoeding te geven, en hem zijn wildheid en overmoed af te leeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000315.wav|Dat is niet het ergste, Dina. Het moeilijke komt niet nu, maar later. Heeft Herman beloofd met je te trouwen? Moedeloos hem aanziend, trok ze de schouders op|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002228.wav|waagt de wallabie eene poging; met sprongen van drie à vier meters schiet hij in schuine richting vooruit; de roover op den grond rept de vleugels, zoo snel hij kan; hij komt te laat, de springhaas is gered|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_001203.wav|haar in zijn arm tegen zich drukkend. Zij zag hem, angstig doordringend, aan in zijn oogen, zijn zwarte glansoogen, waarin haar soms trof|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000161.wav|Halli! Hallo! jodelde de jonge Tell op het oogenblik, dat hij vlak voorbij den steven van het Keizerlijke vaartuig voer. Halli! Halli! Hallo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001617.wav|de beide broeders maar zes weken hadden gereisd, om in deze stad te komen, wist onze prins niet, wat hij daarvan moest denken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001881.wav|Zou ik haar niet volgen tot zij de Werve bereikt heeft? vroeg Rudolf, toen wij den hoefslag van haar paard hoorden. Als zij nu toch eens haar eigen zin deed? Neen! ik vertrouw op haar woord; wantrouwen zou haar beleedigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001337.wav|Maar de Senaat heeft doen zorgen, dat de namen van mijn' vader en de overige zestien Burgers, op eene zeer vereerende wijze aan de nakomelingschap zijn overgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000582.wav|reuziger dan hijzelve, die als gebogen stond en op den bergbreed en rug iets scheen te torsen en te wiegelen in evenwicht|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001488.wav|Meer als mij lust, antwoordde Breydel in dezelfde spraak. Wel dan, mits ik zie dat gij ongeduldig zijt en dorst hebt, bied ik u mijn hanaps aan. Drink! Ik wens dat het u wel bekome|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_001202.wav|Moed? Wel zeker! En meer dan dàt zelfs, of. iets anders dat er heel uit de verte op geleek. We zagen immers dat er vermetelheid en lust in uittarting huisde onder al dien kinderlyken schroom|1666|neutral
+wavs/train_2450_4909_000316.wav|Zoo schoon, zoo gelukkig, niet gebukt onder zorg en kommeir, zoo edel en rein in hare beiminrbelijkheid, dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001921.wav|Na eenen strijd van vier uren gelukte het aan de burgerij de Spanjaarden met een verschrikkelijk groot verlies af te wijzen, dat bij hen de moed diep deep zinken|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000244.wav|O! welke zoete droomen droomt hij den eersten nacht nadat hij het heeft ingepakt en met een uitvoerig adres verzonden! Het zal de verbazing van alle beschouwers uitmaken|2506|neutral
+wavs/train_1666_1408_000613.wav|Lot en Elly zijn in eens rijk. - Denk er dus aan, Ina, niet waar? zei haar vader. Hij drukte Steyn de hand; hij zoû dadelijk naar Roelofsz gaan. - Is hij van nacht gestorven? vroeg Ina|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_000115.wav|Megara verworgd, zijn zonen en dochteren verpletterd, vermorzeld, vernietigd, in verblinding en razernij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006498.wav|en waarin zij de laatste verzocht zich in geen geval te derangeeren, of haar gezin ter wille van juffrouw Crawley in den steek te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002461.wav|en zij zullen het niet begrijpen, dat er zonder deze liefde voor ons geen geluk, geen ongeluk, geen leven is|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000297.wav|ij schijnt in eene zeer goede luim, oude vader! en dezen boom met een streelend genoegen aan te zien.' e oude an. at hebt gij wel gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001649.wav|De juwelier ging mede, en onderweg verhaalde hij zijn' geleider, dat zijn huis door dieven geplunderd was geworden, en dus niet geschikt, om iemand daar te ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008555.wav|en wij praatten over mijn werk, en wanneer het af zou zijn, en hoe ver ik sedert mijn vorige bezoek gevorderd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000131.wav|Wij hadden een span stevige paarden, doch legden niettemin maar een beetje meer dan een paar mijlen per uur af|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000845.wav|daar zich bijna geene gelegenheid opdeed, om HILLEGONDA een oogenblik alleen te spreken. In het dorp Loenen, dat sieraad van de Vecht, uit hoofde van het groot aantal der heerlijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011095.wav|uit de diligence stapte, werd hij door een mooie borstspeld in een juwelierswinkel aangetrokken, waaraan hij geen weerstand kon bieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000297.wav|Aan het eind van den gang gekomen, sloeg hij rechts af eene andere gaanderij in en stuitte aldaar tegen eene ijzeren deur, met de noodige grendels|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001509.wav|Hoe moest men dat alles leggen? Terwijl ik hierover stond na te denken en de armen slap langs mijn lijf liet hangen, een weinig voorovergebogen en met half geopenden mond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001357.wav|De verbaasde spion bleef nog- eenige minuten beweegloos op zijn post; eerst nadat hij meermalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007007.wav|zij laat alles aan uwe edelmoedigheid over. Mijn God, mijn God! Waartoe dit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000093.wav|Waren alzoo onze levensmiddelen, die wij geborgen hadden, opgeteerd, dan stond ons de hongerdood met al zijne ijsselijkheden voor oogen. Dit maakte ons half zinneloos|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003044.wav|Ontken ik uw bestaan? durf ik my onderwinden, Te twyfflen, of ge op ons, uw Schepslen, nederziet? Hoe, zou een wanbegrip zo zeer myn oog verblinden, Daar ik uw dierbre gunst elk oogenblik geniet|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_001114.wav|Nancy was inderdaad niet vrij van dat gebrek, hetwelk trouwens tamelijk algemeen was onder Fagin's vrouwelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001343.wav|Hij wierp zich aan de voeten van koning van China. Sire, zeide hij, na al hetgeen ik gezien en gehoord heb, zou ik te vergeefs beproeven de prinses te genezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001329.wav|Wat wilt gij. iemand die eigenlijk niets te doen heeft, en aan geene wet gebonden is dan die hij zich zelf stelt, willigt zich wel eens iets in, dat hij mogelijk beter deed te bestrijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006752.wav|Twee maanden na Anna's terugkomst te Petersburg waren voorbijgegaan. Haar leven bewoog zich|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000954.wav|Ik vraag je zoo weinig, Van Naghel. juist omdat jij bent, die je bent. is de inwilliging van mijn verzoek je zoo weinig! Van Naghel, indertijd heeft papa je geholpen: ik bid je, help nu ook zijn kind. en de zuster van je vrouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_000516.wav|iets waar ik tot op dit oogenblik vreeselijk tegen op zie en dat my nu nog zou terughouden om openhartig te zyn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001300.wav|Hier is de kelder van de vrome vaders, zeide Zweder: of ik bedrieg mij grootelijks. Laat ons den ingang onzichtbaar maken, dan houd ik het er voor, dat wij vooreerst gered zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002030.wav|In den anderen gevelmuur zag hij een laag en breed venster met veel kleine ruitjes. In de kamer waren bijna geen losse meubels|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000282.wav|De vizier was opgetogen van bewondering, toen hij eene slavin van zulk eene uitstekende schoonheid te voorschijn zag komen. Hij had met den zelfden makelaar reeds zaken gedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002064.wav|Dan zullen we onmiddellijk twee paarden koopen!' 'Maar ik zeg u immers, dat ik niet rijden kan!' 'Dan moet je het dadelijk en al doende leeren. Hoe wil je anders op Darlingstation komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010148.wav|Ik zag dat Steerforth u pleizier deed door haar te prijzen. Gij waart de eerste om over haar te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002885.wav|Hare hand sloeg de maat op hare knie: zoo scheen zij nog eenig belang te stellen in wat zij deden. Zij hoorde de snaren der piano gonzen in hare ooren, en dit gegons verhinderde haar na te denken en eene beslissing te nemen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_002015.wav|Ik weet, meneer, dat het mij niet passen zou, mijn geringen handel onder de vensters uwer huizinge te drijven, die j met uw goud gekocht hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004237.wav|dat nog den tijd niet gehad had om te drogen. Op deze zilveren toonbank liet de klerk zich een glas vullen met een wit vocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001285.wav|Ik heb u al gezegd, Heer Kapitein, dat ik heusch niets dan waarheid, zuivere waarheid spreek, klonk het half snikkende. Waarlijk, het is stellig zoo! Ik bid u, geloof me toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001316.wav|En de twee silhouetten, de man en de vrouw, werden grooter en naderden, langs de zee, tot recht onder den blik van zijn oog|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011386.wav|op het strand te Shanklin gewandeld, en uit hunne voestappen zou men mogen afleiden dat zij niet arm in arm gewandeld hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003866.wav|Wij waren intusschen den heuvel afgegaan en naar de zeezijde opgewandeld. De drie Heeren sprongen op het strand, maakten hun sloep vast en kwamen met haastige schreden naar ons toegetreden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005582.wav|Toen hij deze woorden sprak, liep er een schok van verbazing in het rond; de arme vrouw sloeg hare handen samen en zeide: O Heere|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001483.wav|daar de streek van den wind zoodanig was, dat men spoediger de aven van edenblik in kon loopen, om dezelve maar aan te doen, en daar aan wal te stappen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000870.wav|Ziende dat voor het oogenblik alles verloren was, baande ik my wanhopig vechtende een weg naar de laan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004016.wav|iDat hoop ik ook niet, zou ik denken, antwoordde juffrouw Bella hooghartig. Maar gij weet zelf het best in welken geest gij er over dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001173.wav|in het gezigt, toen het vaartuig door de onkunde van den stuurman, op eene onder het water verborgen klip stootte. De schok was zoo hevig, dat het schip dadelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000018.wav|en wel bij haar gelegen in een vermeende waarneming van zijn verflauwde liefde en bij hem in het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003540.wav|Hoor! zeide de onbekende: ik mag u, daar de eerwaardige pater het zoo dringend verbiedt, mijn naam niet doen hooren; dit zij u genoeg, dat ik een edelman ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001968.wav|Een veldslag was het pleizierigste ding van de wereld als men het won — en de Engelschen wonnen het altijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001782.wav|wiens heldhaftige daden den aandacht van Europa trokken en onderscheidene jongelingen van edelen huize uit de Protestantsche landen uitlokten om onder zulk een wakker overste de oorlogkunst te leeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003925.wav|Ga zitten, kindlief, zei de heer, Kaatje eerst aanstarend tot zij verlegen werd, en daarna grinnikend van genoegen over deze prestatie|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001550.wav|Bij een naauwkeurig onderzoek bleef mij geen twijfel over; het waren de zelfde balen, welke ik te Balsora had ingeladen. Ik herkende ook den kapitein|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008085.wav|Ik blister niet naar u, mijnheer! hernam Lord George op denzelfden toon als vroeger. sHet is mij onverschillig, wat gij zegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_002044.wav|In deze gemakkelijke houding, met de oogen op zijn glaswerk gevestigd, geraakte hij aan het mijmeren, en in zijne wakende dromerij hield hij de volgende|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000426.wav|Dat alles riepen de woorden op, als gesuggereerd door drang van buiten, een impulsie onweêrstaanbaar, een mystiek geweld der schrijfster aangedaan om te zeggen, dat, wat zij, logischer-wijze, haar levenlang zoû hebben moeten verzwijgen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7982_002460.wav|Zij schreef voor twintig pond sterling in voor een orgei in onze kerk, en was zoo aangedaan toen de kinderen er voor het eerst bij zongen, dat de koster haar bijna de kerk moest uitdragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008232.wav|Kort daarop zaten wij heel hoog in een heel heete tooneelzaal, en keken naar beneden in een groote ruinate|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002825.wav|het bosch heeft zijn holen, Parijs had zijn riolen. De truanderie had het riool tot bijverblijf van het hof der mirakelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000499.wav|evenwel niet zonder eerst voor en achter zich te hebben gezien, als vreesde hij, dat iemand de vraag hoorde, welke hij wilde doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006107.wav|en dat Sir Pitt geweest is, en jufFrouw Sharp ten huwelijk heeft gevraagd, en dat zij hem geweigerd heeft tot groote verbazing van alien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001484.wav|Het werk was echter nog slechts ten halve volbracht; de hond keerde om en worstelde dapper om het strand te bereiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005126.wav|maar haar zelfs het gevoel gafalsofzij zich door tegenovergestelde hoedanigheden, door ijdelheid bovenal, had laten besturen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006108.wav|en de uiterste mate van pijn kon hem geen andere woorden afpersen, dan van gebed en heilig vertrouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003874.wav|uit wier kleederen van grove, grijze wol, zich daarbij eene vieze, vunzige lucht ontwikkelde, en wier dor, taankleurig gelaat, haar sinds lang in de buurt den bijnaam van gele Fij had verworven|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000700.wav|De notaris Welsink was totaal geruïneerd, en al zijne cliënten met hem, heette het. Zijn huis en kantoor, gelegen in de wijk waar de brand het eerst was uitgebroken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002760.wav|de overige edellieden, over de uitdrukking van den Fries gebelgd, zagen bleek of rood van gramschap en meer dan een sloeg de hand aan zijn dolk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003861.wav|De Baron boog zich en knabbelde op zijn mutstatsen, of hij een onvoorzichtig antwoord verbeet; maar hij bleek niet genoeg hoveling om zijn misnoegen geheel te bekampen, en de ergernis en verveling met gelijkmoedigheid te dragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004900.wav|en zich voor het vuur gingen warmen, terwijl de herbergier de toebereidselen maakte, om zijne gasten naar hun rang te ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005709.wav|maar ik begreep nog bijtijds dat het beter was mij de welwillendheid te verwerven, zooals hij het noemde, van den politieagent en ik antwoordde dus niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002875.wav|Ik nam het bestuur der natalsche afdeeling over, en myn voorganger vertrok. Na eenigen tyd ontving ik bericht dat de generaal met een oorlogsstoomboot in de Noord komen, en ook Natal bezoeken zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000701.wav|en door een lief en bloeiend frisch knaapje, met openhartige vroolijke oogen, verzeld, dat nooit in den salon verscheen zonder aller stem om hem heen te hooren fluisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001403.wav|maar jij mag het toch wel weten. De kabouter heeft gezegd, dat als de jongen op dien tammen ganzerik past, zoodat hij ongedeerd weer thuis komt en. En verder, katuil? Verder? Verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001307.wav|Hij gaf haar dit in handen, met deze woorden: 'Ziedaar, mijne lieve dochter! zoo noemde hij haar uit hartelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002432.wav|en in haar nedergeslagen oogen, wier glans door ziels- en lichaamssmarten eenigszins verdoofd schenen: meer dan eens bleef hare hand werkeloos op het borduurraam rusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001091.wav|Grimaldi had zich niet zoo behoeven te haasten, want er verliep eene maand eer hij in Covent-Garden moest optreden en zelfs toen nog maar voor twee avonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001477.wav|liet hij nooit blijken, dat hij oogen of ooren had voor lets, dat er omging. Op zekeren dag voelde de levendige Mercy|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000266.wav|Werktuigelijk vloog zij op en naar de deur toe, en verzocht hem, zonder daarover met juffr. KROMBALG raad te plegen, om voor het asgrijsselijk weder te schuilen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001042.wav|En daar zijne vraag slechts was geweest, of de heer Rimini hier was, bracht dit antwoord hem niet veel verder, behalve dat het zijn besef versterkte, dat hij goed in zijn duitsch 'zat.' Maar daar ging een deur open en de oudste Rimini kwam op den|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000482.wav|Groot, en deed al het mogelijke om de bedreiging ten uitvoer te leggen, ondanks de kreten van woede, die zijn slachtoffer slaakte, en diens overspannen weêrstand, toen Machteld en Jacob Jansz. toeschoten tot zijn|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001910.wav|De hertog was een lang, recht man, met korten grijzen baard, uiterst hoffelijk naar het strenge model van den Engelschen edelman, maar zeer koud en afgemeten en|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_007043.wav|Dat zou nog onzinniger zijn. Maar ook geheel daarvan afgezien, zou de uitdaging van mijn zijde een oneerlijke daad zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000200.wav|met voordurend zijn bankier te willen wezen voor vijf en twintig pond of daaromtrent, om besteed te worden, zonder zijn naam erbij te noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000254.wav|Hiertegen had Baba Moestapha bezwaren. Neen, neen! antwoordde hij, gij verlangt zeker iets van mij, dat tegen mijn geweten en tegen mijn eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002559.wav|Wronsky was er een oogenblik verwonderd over, dat zij in weerwil van het verbod haars echtgenoots hem toch bij zich noodigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000022.wav|De dood verscheen zooals hij beloofd had en stond peet zooals het behoort. Toen de knaap volwassen was, kwam op eens zijn peet, en hij moest meêgaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000560.wav|Hij scheen meer mededeelzaamheid bij de gevangenen gewoon te zijn, ten minste hij wachtte nog en bleef Willem met zijne gluipende oogen aanzien; deze echter sloeg de zijne neer en bewaarde een hardnekkig stilzwijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001215.wav|uit het Duitsche bad was teruggekeerd en Petersburg nog niet weer had verlaten. Hij stapte uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003216.wav|De Honger was het opschrift op de planken van den bakker, geschreven op elk brokje van den schaarschen voorraad van zjjn slecht brood|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001937.wav|Ik dacht, en ik heb er op geroemd, dat zij mij nooit het hart konden breken, mijnheer Jarndyce. Ik had mij voorgenomen, dat zij het niet zouden doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006123.wav|toen kwamen er wagens aanrijden vol doodkisten want de dood had, door besmettelijke ziekten geholpen, eenrijken oogst ingezameld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006165.wav|hetgeen trouwens een moeilijke bezigheid is, maar door de gewoonte voor ons welzijn onontbeerlijk is geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003453.wav|Ze vlogen er snel op af, en hadden het geluk onder neergevallen steenen en grastoefjes een vrij grooten aarden pot te vinden, die met een houten deksel afgesloten was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002738.wav|De zoldering was zwart, ten einde te voorkomen, dat hare kleur door het walmen van de lampen vuil gemaakt werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008722.wav|er toe gekomen ben om met u te spreken, zooals ik nu doe. Alleen in de overtuiging, dat gij mij nooit verraden zult, kan ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003968.wav|Thans kon ik gerust slapen. Daar legde ik mij zoo geheel op toe, dat ik eerst ontwaakte, toen de cipier mij riep voor het ontbijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001562.wav|Aan het hoofdeinde van het ledikant was eene albasten console, waarop een schoon gebeeldhouwde engel, met saamgevouwen vleugelen stond|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000957.wav|Waarom noemen jullie Addy toch altijd de Italiaan? vroeg Marietje. Nu proestten alle drie onder elkaâr. - Dat heb jij niet te weten. - Dat mag jij nog niet weten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001683.wav|De arts is zooeven bij hem geweest en geeft hoop. Misschien kent Deodaat de reden van dat overhaast vertrek. Wij willen hem in persoon bezoeken en naar zijn toestand vernemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004891.wav|of waar vandaan hij heeren mee naar huis bracht om te dineeren. Amelia moest deze heeren met hun dames ontvangen. Van hen vernam zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000106.wav|Wie heeft nu daarmede gemeend, de formeele aardbevingen aan te bevelen, de lavastroomen die dorpen en steden verwoesten, en dieren en menschen verstikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001273.wav|Het is niet noodig. Ik heb hem gesproken.' 'Jij?' 'Zeer toevallig. Hij was hier en men bewees ons den grooten dienst mij aan hem voor te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009925.wav|Ik had ze van mij afgezet en mij op mijn onvermijdelijke plaats gesteld. Als ik Agnes voorlas wat ik schreef|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000796.wav|Hoevele rampzalige vrouwelijke wezens storten zich alzoo in eene loopbaan van zedeloosheid, waarvan de gedachte doet ijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007032.wav|Ik heb je in zoo lang niet gezien. Ik zal het niet meer doen! zei ze, terwijl zij de tranen inslikte en zich afwendde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001234.wav|en hare woorden deden hem zijn eigen karakter in een nieuw licht zien: kende een mensch dan nooit zichzelven, en was dàt waarlijk in hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000034.wav|onverschillig en at. Als hij zijn vork verkeerd hield, tikte de prinses hem nerveus op de vingers|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000677.wav|In de zon richtte Altara hare vele spitsen op, als eene oude stad. Tegen een doorschijnend parelblauwe lucht zetteden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001085.wav|ndien ik toch in uw brief het koel overleg, het helder doorzicht, het gezond verstand van mijn waarde ettemie meende te herkennen, bij t lezen van t post-scriptum was mijn indruk geheel anders|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000303.wav|was dus, zelfs als bedelaar, in zijn vak een knap man. Eens nu, dat hij voorbij een prachtig huis kwam, waarvan de groote hooge poort|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000305.wav|en het mooie plan, om Hedwig door zijn muziek te stichten, maar op te geven. Zoodra de bekoring van haar bijzijn geweken was, bedacht hij dat hij zich wat te zeer had laten meeslepen, dat het gevaarlijk spel kon worden|1666|neutral
+wavs/train_1724_11136_000628.wav|ot je veertiende jaar ben je op de lagere school geweest en omdat je altijd goed geleerd hebt, werd er besloten, dat je daarna de middelbare school mocht bezoeken, ook al was je gedrag lang niet altijd even goed|1724|neutral
+wavs/train_2506_3478_000007.wav|maar als Fairbaim zich hier weer vertoont, zal ik u een van zijn ooren als een aandenken zenden. Mijn gezicht joeg haar, geloof ik, schrik aan, want zij gaf mij geen antwoord en nog dienzelfden avond verliet zij mijn huis|2506|neutral
+wavs/train_2450_8569_001244.wav|Hij was om zijn kunsttwijfel ongelukkig, en hij duldde in zijn ongeluk geen ander gevoel dan dat enkele groote leed|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001461.wav|Sinds zijne echtverbintenis met de jonkvrouw van Egmond, had de baron zich niet verder met deze familie bemoeid, dan om hen van tijd tot tijd een handvol goud toe te werpen. Maar het eenzelvige leven, dat mijne moeder welhaast begeerde te leiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000583.wav|Er was ook een beek en een breede rand loofboomen aan dezen kant, en daarachter werkten de menschen. Ze velden de naaldboomen, die het dichtst naast de elzen stonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004387.wav|Daar is zijn meester, zeide zij naar den overkant wijzende. O Mijnheer Symmes, gij hebt ook een jongetje! Dat heb ik, zeide de man|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001848.wav|fluisterden ze aan mijn ooren: stil, stil, het is. voor het Imperiaal!. O Herman, toen werd ik wakker, en ik was nat van zweet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001124.wav|Vergeef me, juffrouw Manette. Ik bezwijk onder het bewustzgn van hetgeen ik zeggen wilde. Wilt ge me aanhooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001524.wav|Zij maakte de boot vast en hief hem nogmaals op met groote kracht en legde hem niet neder eer zij hem in huis had gebracht|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002005.wav|In zoover ben ik er nu in gekend, dat de graaf mij heeft medegedeeld, welke toezegging hij heeft gedaan aan den edelman van zijne keuze! Ik blijf nog wel vrij niet tot die overeenkomst toe te treden, zoo de persoon mij niet aanstaat|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_003108.wav|De rechtvaardigheid en de gunsten des Heren Van Nieuwland zijn onder de wolwevers nog niet vergeten, antwoordde Deconinck, diensvolgens mag UEdele op mij als op een dankbare dienaar rekenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003853.wav|Zie daar eens heen, zei Gorgo. Nu geloof ik, dat we hem hebben. Hij daalde neer, en tot zijn groote verbazing zag de jongen, dat de arend gelijk had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000981.wav|Hij neemt af; hij komt al nader en nadtffbijons, en weldra zal hij ontwaren dat wij nog bestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004556.wav|herkende. Nu zal ik ook stellig vernemen, wanneer zij getrouwd is of trouwen zal, dacht hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001442.wav|en nu en dan zie ik hem peinzen en glimlachen. Mijn kind, ik zoû je zoo gaarne willen geven, in plaats van die vereering onzer goede landslieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001963.wav|En dan, men zal God zien! Och, wat! gekheid al die paradijzen! God is een monsterachtig sprookje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002756.wav|De kleine Joris, ondervraagd zijnde, bleef volharden by de les, die Van Espenblad hem voorgezegd had, en meer wist men uit hem niet: te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004469.wav|dat iets op de wereld zijne onwankelbare zielsrust zou kunnen storen, zou het zijn, dat iemand zijn oordeel in dit gewichtig opzicht betwijfelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000764.wav|terwijl zij zich de eer en het vermaak der verrassing niet wilde laten ontnemen, zoo besloot zij, in overleg met|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005237.wav|breng den schoolmeester in de verzoeking van mij te volgen, keer dan plotseling om en betrap hem eer hij kan maken dat hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005113.wav|De eenzame ruiter reed tusschen het geboomte door, van de schaduw in den zonneschijn, en dan weder in de schaduw|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000057.wav|Die gedachten aan een spoorwegongeluk was te vergeven in den man, die nooit op reis was geweest en de mogelijkheid, dat juist hem zoo iets overkomen zou, was niet weg te|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001634.wav|daar kon ik maar niet overheen: zoo'n groote, almachtige God, en om dan op die manier te doen met een klein, vriendelijk jongetje! Toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001012.wav|wanneer gy onbevooroordeeld overweegt, wat hem eigenlijk ten laste kan gelegd worden, of dan niet de schaal ten voordeele der klementie moet overslaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001257.wav|Men ziet, dat hij ze een weinig overdreef. Vloed en ebbe, draaien en wenden, avonturen waren de elementen van zijn leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000255.wav|Ik voor mij heb een middel bedacht, dat mij in het vervolg tegen de ontrouw mijner gade, al ware zij ook aan deze dame in list gelijk, zeker zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009934.wav|op de hielen gevolgd door Cavalletto, dien hij vermoedelijk in zijn dienst genomen had, omdat hij wel inzag, dat hij hem niet kwijt zou raken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005957.wav|De algemeene achting, die hem in zijn werkkring ten deel viel, berustte eendeels op de buitengewone toegevendheid jegens anderen en|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002673.wav|Iedereen verbeeldde zich dat hij gekomen was om hem of haar te zien spelen, en iedereen was dus vol angst en verwachting|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005638.wav|terwijl de grove lucht der aarde nog geen tijd heeft gehad het stof te bezoedelen, dat bezield werd door dien geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002285.wav|Het oogenblik, dat hij zich van zijn overjas ontdeed, was bijna onduldbaar van wachting. En het duizelde om hem heen, toen hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000455.wav|kon niet veel meer, toen zij vertrokken was, dan vader MANICHETTI beklagen, en gaf hem daarbij te verstaan, dat de oorzaak van den afkeer, dien zijn vriend LIJNSLAGER had laten blijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008876.wav|zijn kleeren bij elkaar hij had er niet lang werk mee, legde ze boven op de boeken, en ging toen naar de werkkamer, om zijn doos met instrumenten te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001003.wav|hebben! Ei-ei! eene boodschap aan eenen onzer! Zoo-zoo! En waar kom-je dan vandaan? Ik ben gisteren avond te tien uren uit Leiden gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002910.wav|Daarop werd er een vreeselijk geschuifel op het tooneel gehoord, met het gefluister: Dat is wat moois! Wat zullen we beginnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002501.wav|Bovendien zou die oude man met zijn grijzen baard misschien zoo slecht niet wezen, als ik in het|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005292.wav|en zei, dat het hem veel genoegen zou doen, als ik aanstaanden Zaterdag zou willen komen en tot Maaiidag zou willen blijvem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001507.wav|dat kuchje dat nooit ophouden wilde, en dat, toen het eindelijk voorgoed ophield, ons huis een langen tijd zoo stil achterliet, zoo akelig stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002762.wav|wel had gezien, maar zijn beteekenis niet had begrepen. Hij ging voorzichtig naar zijn rijtuig, dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001837.wav|Wat baat nu,' riep men, en niet zonder schijn van grond, 'de zoo hooggevierde alliantie met Frankrijk, welke De Witt met zooveel kracht heeft doorgedreven? Waar blijven de beloften van Lodewijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000751.wav|Fanny wist het zoo te overleggen dat zij den avond te voren by een vriendin ging logeeren; den morgen daarop zouden wij trouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001773.wav|dat is wel waar. Maar verhaal my nu toch, waar gaat gij heen, en waarkomtgy vandaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001239.wav|Blakend van den schemerenden gloed der ondergaande zon, lagen Sonheuvel en de omliggende dorpen aan den voet des heuvels, midden tusschen het donkere groen te prijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003339.wav|Ik herinner mij niets van uwe waarschuwingen, Tante-lief! Niet! weet gij ons gesprek niet meer op het strand, eer wij Lodewijk Blaek ontmoetten? Toen zeide ik immers reeds: zet dat uit uwe gedachten. Maar goeden raad vergeet men gauw|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_003654.wav|dat hun gasten bedreven waren in de landlooperskunst, van de maar al te wel bekende vlugvingerigheid en hocus-pocus|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000340.wav|heel slecht. En hij, Aylva, had toch gewerkt, gewrocht uit zijn ziel, zoo goed hij kon, en zonder bijgedachte van roem of geld|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000082.wav|Ook niet! herneemt de jager met groote wijsheid; maar daar was daareven ommers een voedster opëgaan|496|neutral
+wavs/train_1724_2757_003372.wav|wel, dat nederlaag bij nederlaag zijn hart zou doen verharden, zijn gemoed zou verbitteren en er dat goede zaad zou verstikken, dat de vrouwelijke teêrheid er zoo zorgelijk in had gekweekt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007722.wav|langzamerhand kwam er een lachje op zijn gezicht bij het aanschouwen van het prachtige wonder en hij wilde het in zijne armen nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001861.wav|de middelen, die gij aan moet wenden, om dat doel te bereiken. Kunt gij deze boete voldoen, zoo zijn u uwe zonden vergeven, en uw loon zal heerlijk wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001519.wav|Een martyre was de officieele reis geweest van Sigismundingen naar Altara. Als een automaat was Valérie gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002548.wav|Het is ruw volk, dat daar woont, en de weg is niet gemaakt voor zulke teere voetjes. Kunt gij niet terug, of hier blijven, meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000604.wav|Houdt vry der volken toom wel stadigh in der handt: Maar voor het uiterst schroom de teugel, met verstandt Van wight, den breidel rept, wat styver oft wat zachter|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011246.wav|en Pecksniff beschuldigde van het bedrieglijk voor het zijne te hebben uitgegeven. John stelde buitengewoon veel belang in deze zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001046.wav|Hoewel ik mij van het begin af aan met de grootste omzichtigheid had gedragen, vervolgde Martin, had ik het toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002887.wav|Er is nauwelijks een man op de wereld, die zichzelf niet heel verdienstelijk vindt, als hij zijn naaste vijf pond geeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000145.wav|gekomen, voelde zij eene lauwe loomte, die haar als verlamde en zij sleepte zich de trap op, naar hare kleedkamer|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003979.wav|Een duizelende helderheid klotste in haar hersenen, het gesuizel gonsde in haar ooren. Een maalstroom van herinneringen wentelde in haar om, vizioenen verrezen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_010388.wav|Ik hoop toch niet, lieve oom, dat gij iets op hem hebt aan te merken? vroeg juffrouw Kenwigs. Neen, lieve nicht, neen! antwoordde de|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001187.wav|Door angst gedreven, en vast besloten om zich van de ware toedracht der zaak te overtuigen, liep hij naar de andere zijde van de rivier, sprong er in en zwom over|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001133.wav|De daad van dezen jongen man, zeide hij, is vergevenswaardig bij God en bij de menschen. De boosaardige slaaf is de eenige oorzaak van dezen moord; hij alleen moet gestraft worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002095.wav|De keizer naderde haar; ze knakte in hare beroemde nijging neêr, en Oscar sprak een oogenblik schertsende met haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009335.wav|als wij in uwe plaats geweest waren, en wij zouden er precies zoo over gedacht hebben. God zegene u ! sprak de oude vrouw, hare hand uitstrekkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000140.wav|maar wanneer meester en leerling het met elkander eens zijn, is dit dikwijls meer waard dan talent. Welk een vreugde was het, toen zij eenige lijnen kon zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002325.wav|terwijl het gerucht zoo groot was, dat zij, die spreken wilden, nauwelijks hunne eigene stem konden hooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004279.wav|koekebakker van Haarlem enz. enz. Volgen de lieden die met de schuiten gekomen zijn. Ik gevoelde een vreemde gewaarwording, toen ik den Heer Blaek en de zijnen zoo zonderling verzelschapt zag|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000025.wav|Ik mag die soort sommen met Juffrouw Wijers nog wel repeteeren, want dat zijn draken. Nog negentien dagen! Ik heb nog nooit zooveel moed gehad als vanavond. Pien zei vandaag ook: 'Je komt er vast Joop.' En toen zei Lou|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011106.wav|juffrouw Osborne? — ook te oud. De kleine Pol'y was te ong. Voor zij in slaap viel, kon mevrouw Osborne niemand vinden, die bij den majoor paste|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000465.wav|Toen hij hem in het helder daglicht zag, terwijl hij over de barricade klom om te gaan sterven, herkende hij hem. Plotseling kwam een herinnering bij hem op|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000556.wav|Drie diepbewogene stemmen heb ik gehoord. Ook ik sprak een woord. Wat ik zeide weet ik niet meer, maar wel wat ik gevoelde. Nog gevoel ik het|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_001236.wav|Waarom is dat je wensch? Mijn hemel! Al weder deze liefde! dacht hij en fronste het voorhoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001530.wav|Nu scheen hij vervangen te zijn door de beide monsignore's, die er deftiger, wereldscher uitzagen, en zalvender waren, met meer glimlach|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000652.wav|nu dweepten hare oogen, zichtbaar voor iedereen, naar hem op, daar zij niet de kuische kracht meer had zich te verbergen voor de menschen: nu was hij van haar, nu was hij van haar|1666|neutral
+wavs/train_1666_1747_000130.wav|Hij zag dan ook dat er spoedig gelegenheid zou zijn rechtsom te slaan, en dit gedaan hebbende was hij ook al heel gauw bij het witte paaltje. Toen ging hij links en toen weer rechts, en hij was naar alle gedachten in de|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_002596.wav|Toen begreep hij, wie het was: Emilie, die rozen plukte; terwijl haar moeder bij zijn moeder zat, in de verandah|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011216.wav|Mark, zei Martin, bij wiens kooi hij aldus zat te peinzen, wanneer zal er een eind aan komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000081.wav|ja, moe! Ik heb er nu zoo'n spijt van. Toen ik hem in mijn zak voelde, durfde ik hem niet opeten, en hem in mijn zak houden, dat ging ook niet, want dat zou u dadelijk ruiken. Toen heb ik hem heel Henriette van Noorden, Weet je nog wel van toen? gauw stilletjes in den tuin opgegeten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006006.wav|wel om zijne blijdschap te toonen als het zijn meester zag, liet jufvouw Garland zich langzamerhand tot dat geloof overhalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000531.wav|En dadelijk daarna lachte hij zichzelf uit, en verheugde er zich over, dat hij groot en breed en sterk was, en nergens bang voor hoefde te wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001202.wav|En ik geloof stellig, dat hij van alle menschen het allerkwetsbaarste geweten heeft, het meest nauwgezet elke verplichting nakomt, hoe gering die ook zij, en hoe ook in tegenspraak met zijn belang of genoegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000834.wav|Op den tienden dag, die tot sluiting van het huwelijksfeest bestemd was, bragt men mijne aanstaande en mij, ieder in een bad. Tegen den avond werd ons een|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011294.wav|pakjes, of iets dat gesloten en verzegeld of toegebonden was ? Venus schudde ontkennend zijn hoofd. Zijt gi een kenner van porselein|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000419.wav|Er zijn hier nog meer Hollandsche dames, daar zitten zij. ze zijn charmant. Cornélie vroeg een ordinairen wijn aan den hofmeester|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000856.wav|Aangezien dit verricht wordt voor een paal, waarop een waskaars brandt, zegt men eveneens aan den paal zijn als om verzoening bidden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003718.wav|Een diner bij de Moulangers flitste haar door den geest, daarna een rijtoer in den avond, in de omstreken van het kasteel der Des Luynes, daarna eene consultatie met hare doktoren te Parijs|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_001713.wav|bekoorlijk zelfs tot in uwen slaap, hem toen zijn hart ontroofd hebt. O, die nijdige slaap, welke hem belette, den glans te zien van uwe schoone oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007777.wav|Ja, vroeger was ik een hartstochtelijk liefhebber en deed mijn best er een matador in te worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001540.wav|kijk? ik moet zeggen, Grada! je hebt er eer van, zoo als je voor ze zorgt: zij zien er dan kostelijk uit. Maar nu moeten zij toch een beschuitje hebben, niet waar? Wacht! ik zal het eventjes gaan halen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001713.wav|en de vraag deed, of er ook goed met den vrachtwagen van Deventer was aangekomen aan het adres van Mr. F. Huyck. De waard beantwoordde deze vraag toestemmend en gaf mij te kennen, dat het goed zich in de groote kamer aan de overzijde bevond|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003832.wav|en Eva, die dit tooneel tot nog toe stil had aangezien, gaf Topsy zwijgend een teeken om haar te volgen. Op den hoek der veranda|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002832.wav|Ja, dat zoû ik,' zeide Buat, half glimlachende by de gedachte, dat dit voorwendsel reeds gevonden was, half zuur kijkende, toen hem de aanleiding tot dat bezoek voor den geest kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006797.wav|Het laatste, dat men u gezien heeft, was op de werf bij den waterkant, en daarom denken zij dat gij er in zijt gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000643.wav|Zij wist het wel, zeide zij, en had het altijd gevoeld, dat zij bestemd was om de rampzaligste aller moeders te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000705.wav|Arme meisjes hebben geen kans, zegt Belle, als ze zich niet een beetje op den voorgrond stellen, zuchtte Meta. Dan zullen wij oude vrijsters dienen te blijven, zei Jo opgewekt|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001694.wav|Gij weet zeer wel, dat ik geestelijke blindheid bedoel en met geene lichaamsgebreken spot, zooals gij doet. Suzanna keek eenige oogenblikken vrij zuur: ik zelf was een weinig verwonderd geweest over haar uitdrukkingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001311.wav|en de witte groote sprookjesbloemen, roerloos, waren half uitgewischt, schemerden schimblank uit schaduw op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008559.wav|Jufirouw Wren's lastig kind zat in ongenade in een hoek, en was een toonbeeld van diepe elknde, toen hij daar in de laagte zatte beven van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002466.wav|door den Graaf uitgezonden om op vijandelijke kust te stroopen. Ik beloof u, zeide Madzy, ik zal op mijn hoede wezen. Ik heb misschien reeds te veel met dien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000928.wav|Het hagedisje, dat al verder wilde vluchten, bleef na twee glippertjes stil. Het luisterde naar dat vreemde smakken. Het was zeker een|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001884.wav|aan haar gerigt in den brief aan zijne ouders, hen biddende, om, zoo tegen alle verwachting aan, MARIA nog in leven zijn mogt, dien dan terstond af te zenden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000532.wav|Jij gaf nog de rust, de kalmte aan enkele oogenblikken; aan tafel zorgde je voor iets harmoniesch. Dat is nu allemaal weg. Met ons samen te wonen. ik zoû het je zelfs niet meer raden. Het zoû zijn Elly blootstellen aan een ongelukkig leven|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_002911.wav|en, een der hem bekende slingerpaadjens ingaande, kwam hij weldra niet verre van de plaats, waar JOANS wederpartij, in eenen grooten mantel gewikkeld, tegen zijn paard stond te leunen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001617.wav|kon slechts pogen het te verklaren door de onderstelling, dat na eene eerste toevallige ontmoeting de ijdelheid van den een zoozeer gestreeld was door de vleierij der andere, dat hieruit van lieverlede al het overige was gevolgd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_008942.wav|Ik beurde haar langzamerhand op, door haar onder het oog te brengen hoeveel zij, als zij een eigen huishouden had, voor haar ongelukkigen vader en voor Peepy zou kunnen doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005753.wav|alsof hij een gewoon formulier opzeide, spreek ik de waarheid, de geheele waarheid en niets dan de waarheid, zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000498.wav|In den eersten tijd hebben we de handen volkomen vrij! Maken wij er gebruik van, en. Zwitserland zal vrij zijn en vrij blijven! Keeren we allen naar huis terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002068.wav|Als ik aan haar dacht in de nacht, werd het licht om mij. En toen ik verbijsterd was in Thrakië, om Abderos' dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000690.wav|zegebarend licht, Waarvoor de nacht der onbeschaafdheid zwicht, Uw onderdaan moet, dier aan u verpligt, U altoos danken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000384.wav|Die koffer moet gesloten worden; dat mag niet anders. En waarschijnlijk door deze vastberadenheid beangstigd, zwichtte de koffer|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001265.wav|een heel acute gewaarwording en de halsspier-tic wierp het hoofd ter zij, of hij, plotseling, iets hoorde. Lacherig vertrok dan zijn mond na, en werd hij het haastig éens met wie hij sprak|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_008711.wav|maar bemerkte evenwel, dat deze alles wist, alles begreep, en het was hem aangenaam dat in zijn oogen te kunnen lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002893.wav|haar gevulde schouders, de slanke taille in het zwarte rijkleed en haar volkomen rustige en bevallige houding frappeerden Dolly|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001796.wav|Joe keek treurig uit het venster naar al de welbekende voorwerpen, die hij in het flauwe licht der maan onderscheiden kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005294.wav|het lot van dezen toch niet verbeterd zoude geweest zijn, al ware hij voor de vlammen gespaard gebleven; vermits hij dan voorzeker een slachtoffer van de volkswoede geworden ware|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000947.wav|Brujon was behendig, Gueulemer was sterk. Voor dat eenig gerucht tot den bewaarder was gekomen, die uit zijne getraliede cel, in de slaapzaal kon zien|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000294.wav|Geeft hun een geleidelyk historisch denkbeeld of verhaal van de Goddelyke zending onzes eeuwig geprezenen Zaligmakers. Zegt hun, zo gy ziet dat zy daar voor reeds vatbaar zyn|5809|neutral
+wavs/train_1724_795_000075.wav|En nu jouw geheim? Eerlijk opbiechten, Teddy, of ik geloof je nooit meer, zei ze, terwijl ze haar best deed de blijde hoop te onderdrukken, die bij Laurie's woord van aanmoediging|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000007.wav|De avond kwam en zij herdacht dien eersten strijd toen zij het briefje vond in de poortdeur. Toen bemerkte zij niets in zichzelve wat tot komen aandreef, nu bemerkte zij niets wat noopte tot verzet|1666|neutral
+wavs/train_2450_9336_000598.wav|Wat nog veel erger was, haat, wraakzucht en een verregaand wantrouwen waren zijn boezem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001974.wav|maar met een wenk, legde hij mij het zwijgen op en ik moest hem wel gehoorzamen. Ik bleef in de gang, met de honden bij mij, op een bank wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005431.wav|Ik denk Topsy mede naar huis te nemen als ik ga. Ik denk dat de menschen bij ons zich eerst wel erg zullen verwonderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001317.wav|hij heeft eene lichte, zeer onbeduidende brandwond gekregen door een gloeienden splinter, die hem tegen het voorhoofd is gesprongen. Dat wondje beteekent niets, ik geef er u mijn woord op, maar staat op dit moment wat|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001344.wav|en de laatste was niet ongevoelig voor haar lief gezichtje. De heer Van Hoel zat met een sceptisch en ironisch gezicht mevrouw Stork gade te slaan|496|neutral
+wavs/train_1666_2979_001386.wav|En al wat nu volgde was lust. Van saaiheid of verveling had de lange dag geen spoor. Het stil liggen en niets zeggen, de bloote handen en voeten aanvoelend|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_000241.wav|Een bisschop is steeds met werkzaamheden overladen, dagelijks moet hij den secretaris van het bisdom ontvangen, ook bijna dagelijks zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000176.wav|Den dag te voren was ze teruggekomen van de Vorstenlanden, waar ze de gestolen edelgesteenten tot hooge prijzen had verkocht. Haar vreugde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000147.wav|evenzeer vatbaar voor zinnelyk als voor geestelyk genot. beschroomd en slecht bespraakt waar hy meende niet begrepen te worden, maar welsprekend als hy gevoelde dat zyn woorden op willigen bodem vielen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003578.wav|toen Haredale, nadat hij beproefd had of de deur goed op slot was, de donkere kamer doorstapte, naar een plekje licht en warmte|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000444.wav|een oogenblik het hart in de keel voelen kloppen, op het denkbeeld dat professor die of die het hem niet vergeven had dat hij zoo slecht college had gehouden, en zich wreken zou door|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_007943.wav|en den volgenden dag weer zouden afreizen. Lydia Iwanowna had zich bijna al gerust gesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001643.wav|had er al vaak aan gedacht, die oude dingen weg te doen, maar zij had het niet over haar hart kunnen verkrijgen. Nu zag de jongen in den spiegel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000401.wav|dat de jongelui in onzen tijd zelf hun leven moeten inrichten, zij kon daaraan evenmin gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004302.wav|Eene zwarte voile, zeer dicht geborduurd, die aan haar zwarten hoed was vastgemaakt, verborg haar gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000784.wav|en over het geheel zeer ongelukkig, omdat zij de arme nicht eener groote dame moet dienen, terwijl zij de kamenier van die groote dame zelve had willen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003312.wav|dat zij zoo gelukkig was geweest de uitzichten te zien vervullen, welke eene tweede zwangerschap haar had aangeboden: schoon pijnlijk en ziekelijk, had zij echter dien tijd doorgestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000261.wav|Een herberg in den omtrek van Balaguier was destijds het kleedermagazijn der ontvluchtte tuchtelingen, een zeer winstgevend bedrijf. Toen volgde Jean|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002316.wav|Het uitgehongerde kind antwoordde zeer flauw: Neen! Het was duidelijk blijkbaar, dat zij eene geleerde les opzeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003653.wav|voor diens bemoeiingen om hem als de tijd daar zou zijn in de Semstwo te doen opnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008773.wav|Plotseling hoorde zij een gelijkmatig snorken. In het eerst scheen het, of Alexei Alexandrowitsch van zijn eigen snorken schrikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001901.wav|en die soort van neteldoeken spencer, die te Marseille is uitgevonden, en wier naam, canezou, een verbastering is van het woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004306.wav|met voortreffelijke hoedanigheden naar ziel en lichaam toegerust, was de jonge Buat reeds van zijn vroegste jeugd af gerekend tot de zoodanigen te behooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004658.wav|schudde dit eens, knikte! Charlotte genadig toe, en nam eene duchtige j teug, waardoor hij zeer verfrischt scheen te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012073.wav|die jongetjes met buitengewoon groote oogen en krullend haar bij de hand houden, en die dames in amazones|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005234.wav|opgewonden, zeide hij. Geloof mij, je overdrijft vreeselijk. Wat is er dan zoo verschrikkelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007122.wav|iZal ik gaan, heer?' Of gij gaan zult? spotte Fledgeby. Ja, zeker gaat gij. Waggel voort, Juda|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000481.wav|Ze heeft de ziel in haar hoekje opgemerkt en ze is een beetje verliefd op ze geworden: liefde, dat is noodlottig, daar kan niets tegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003736.wav|verschoon me, dat ik het zonder beeldspraak zeg: de achtbaarheid van den rang ligt immers niet in die uiterlijkheden.' 'Meer dan gij weten kunt, geleerde heer, die deze uiterlijkheden, zooals gij ze noemt, beziet met het oog van een burgerman|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002133.wav|Is men verliefd als een tijger, dan moet men ten minste wel als een leeuw vechten. Op die wijze wreken wij ons over de streken onzer dames-grisettes|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005486.wav|De dame was aan het andere einde van de kamer en waagde het, even met haar hand te wuiven, alsof zij mijn oom om bij stand|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008180.wav|De kamenier nam het hondje, de huishofmeester met een pakdrager de bagage en Wronsky bood zijn moeder den arm aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000495.wav|haar mama, die altijd meeging, eens de opmerking maakte, dat ik op een visite haast onbeleefd stilzwijgend was geweest, nam Anna mijn partij en noemde ze me een buitengewoon mensch, misplaatst onder hun Harleveensche kennissen|1724|neutral
+wavs/train_4174_9412_000009.wav|De twee broeders wilden er een paar vangen en braden; maar Dommertje zei weêr: laat de dieren met rust: ik verdraag het niet, als je ze doodt|4174|neutral
+wavs/train_1666_1841_003236.wav|Toch, zij kon niet meer weigeren, maar zij kon zich ook niet uitspreken. En zij bewonderde nu ook zijn tact vol eenvoud, terwijl hij met haar voortsprak over zaken, die hun op dat oogenblik geen van beiden veel belang|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_000853.wav|Zoo bleef Mevrouw Jennings praten en benieuwd zijn; haar vermoedens wisselden met elke nieuwe gissing, en alle schenen beurtelings even waarschijnlijk. Hoewel het welzijn van Kolonel Brandon|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_004029.wav|en sterken drank kan men er noch voor goede woorden noch voor geld krijgen. Deze dwaze manier om reizigers te dwingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002934.wav|broeder des konings, datgene voor wat later de samenzwering aan den waterkant moest zijn. L'Epingle Noire was insgelijks met samenzweringen bezig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001182.wav|Ik zoû niet bang zijn, als ik zijn gezicht had gezien, met een zachtere uitdrukking, met iets van vergeven. Hij heeft me altijd aangestaard. O, die oogen. - Stil, Ottilie|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_001552.wav|en geraakte zoo op zijn zeemans aan het praten: hij rekte het gesprek eenigermate in de hoop, dat dochter voor den dag zou komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000068.wav|Juffrouw Varden begon te denken zij wist zelve niet recht waarom, dat de jonge heer Chester ongelijk, en de oude heer gelijk moest hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005838.wav|en zijn blijdschap uitkraait. De maaier houdt ook een oogenblik op, en kijkt met over elkaar geslagen armen naar het voorbijrollende rijtuig|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000037.wav|Adam had het zich in zijn kamer zoo aangenaam mogelijk gemaakt, en was, toen hij de formaliteit der begrafenis mede had vervuld, op z'n bed gaan liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003394.wav|Is er niets goeds meer aan hem? Zul je je later niets meer van hem herinneren dan zijn ongeluk en zijn armoede|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001240.wav|Een oogenblik dachten de schildwachten er aan, den stoutmoedigen Christen maar aan te pakken, te binden en in de gevangenis te werpen, vanwaar hij nog altijd tot de hooge genade van een gehoor bij den Sant kon worden toegelaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_005980.wav|evenals in zijn koude rustelooze oogen, iets, dat een arglistigheid te kennen gaf, die zich tegen wil en dank|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001527.wav|onder het bed, in de kasten en zelfs achter de gordijnen had gekeken, deed hij de deur, waardoor hij was binnengekomen, op het nachtslot, en begaf zich naar bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012142.wav|en ik op mijn bed zat te lezen alsof het om mijn leven ging. Elke schuur in de buurt, elke steen van de kerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004298.wav|Ik geloof, dat mevrouw Karenina hier is. Wees zoo goed mij bij haar te brengen. Zooals u beveelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002264.wav|zij kreeg een inval. Zoo zij een man ware geweest, zou zij zich voor het voorhoofd hebben geslagen. Weet ge ook of neef u kent? vroeg zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000611.wav|en dat het daarom voorzichtiger ware, dat deze haar Tante onaangemeld vergezelde, in welk geval men haar toch wel niet weêr zoû uitdrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001185.wav|die eenige menschen in moeielgkheden wikkelen konden, en dat hij daarom onder een aangenomen naam reisde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000365.wav|dat als van uit het midden van dezen koepel het ei van den vogel Rock hing, deze zaal in geen enkel deel der aarde haars gelijke zou hebben, en het paleis werkelijk een wereldwonder zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001118.wav|Zijn plan was er duchtig op toe te slaan, en reeds had hij den stok opgeheven, toen hij zich weder bedacht. Scheich Ibrahim, sprak hij in zich zelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002871.wav|en begon met vernieuwde woede te vechten, te grijpen, te grabbelen, zoodat ik geen oog kon houden op die woelende groep hoofden, armen, beenen, vodden, en vuil|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003484.wav|die hem kende, hem aan een ander wees, en hem dan in ernst of scherts nariep: sHoezee, Gordon! Geen papenj|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000462.wav|Je veidient eigenlijk niet dat je vader bent, antwoordde ,Dot' met al de waardighedd van eene matrone met jarenlange ondervindjng|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005836.wav|Dat gevoelde Oblonsky bij elke gelegenheid. Had hij eenigen tijd in Moskou in den schoot zijner familie doorgebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000093.wav|Binnen twee of drie dagen hadden de roovers alles bijeen. Daar de leeren zakken bij de opening voor zijn doel iets te nauw waren, liet de hoofdman ze een beetje verwijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001300.wav|tegen den knecht te hooren praten van 'ongevoeligheid, om te kunnen werken op den begrafenisdag van de vrouw'; en, ik weet niet, of het dáárvan kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000164.wav|Zenuwig kwispelde haar staartje. Herakles naderde haar, knielde neêr en omvatte haar in beide armen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001231.wav|met zijn histeloosheid en traagheid, zelf wel op een verdroogde en vermufte tabaksplant|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002915.wav|Ik hoor haar, mijn God! ik hoor haar! Zij stak den arm uit, opdat men niet zou spreken, hield den adem in en luisterde in|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000273.wav|De marchesa trad binnen, en verwelkomde Cornélie in het Italiaansch, in het Fransch. Zij was een groote dikke matrone, vulgair dik|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010133.wav|en deden zooveel gezond verstand en rechtschapen gevoel aan den dag, dat hij hen niet hoog genoeg wist te waardeeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001892.wav|Dan waren zij kwaad, dat hunne wereldwijsheid van vuile woorden geen indruk maakte, en begrepen zij niet, dat Addy zoo rond uit kwam voor zijn onschuld en zijn onwetendheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000323.wav|van stem, die een klank had als of haar een traan in de oogen schoot: geen van beiden. Mijne moeder woont wel op het hofje, maar ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008719.wav|in de winderige straat vooral daar zijn haar wel eens gesneden had mogen worden genoeg opmerkzaamheid, om ons spoed te doen maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001938.wav|Het was, eindelijk, de zoo lang verwachte verzoening, die hij haar bracht. Zij zag hem aan, zonder een woord. - Hier heb je den brief! zeide hij en reikte haar dien over|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000586.wav|oud zijt, leer lief te hebben en te bidden! Sharp hield bij dit goddelooze bed met volhardend geduld de wacht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001255.wav|Wie weet wat de jaren brengen. O, maar dit is een lief oogenblik, deze dagen zijn misschien mijn liefste levensmoment. Laat mij déze dagen nooit vergeten|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_002560.wav|Uw EdelAchtbare is wel goed, maar ik laat het om de koelte, antwoordde Datchery. Daarop bewonderde de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001122.wav|Had hij haar zijn woord van eer niet gegeven, dat hij sterven zou? Zij was vertrokken, terwijl zij dit wist; zij vond het dus goed, dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000343.wav|en de andere beroemde baronets, hun buren. Men kon hun rijtuigen nu herhaaldelijk in de oprijlaan van Queen's Crawley zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000869.wav|Hoe jammer,' vervolgde hy, tegen Gourville, 'dat gy niet een dag vroeger gekomen zijt: dan ware wellicht ons opzet voltrokken geweest, en wy zaten nu niet in verlegenheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003422.wav|De twee kaarsen wierpen niet den minsten schijn naar buiten. Bovendien hadden de opstandelingen gezorgd geen licht op de bovenverdiepingen te ontsteken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000801.wav|Dat ben ik niet,' protesteerde hij met ongewone levendigheid. 'Ik ben geen gemeene kerel.' 'Dat ben je wel. Mijn huis uit! Het uwe zal ik ook verlaten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004070.wav|en toch, al zou zij met Antony niet openlijk instemmen in de hatelijke beschuldiging, toch was de schijn zoozeer tegen hem, dat zij zelve geloofde, wat zij liefst tegensprak|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_005230.wav|Pott deed hetzelfde. Wat scheelt u? fluisterde Pickwick, Dat ongedierte! antwoordde Pott. Wat voor ongedierte? vroeg Pickwick|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001266.wav|waarop de laatste vaarwelkus volgde, terwijl de tranen, die uit beider oogen gestroomd hadden, nog lange na de scheiding op beider wangen gloeiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006512.wav|Ge ziet er niet goed uit. Neen, antwoordde hij, vandaag heeft de dokter mij ook bezocht en dit heeft mij veel tijd gekost. Het scheen mij toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000760.wav|helaas, ja' zijn blik van den strakken, bleeken Wandelheem naar zijn levendig, rozerood vrouwtje liet glijden. Het kwam hem evenwel raadzaam voor het onderwerp niet verder uittewerken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002299.wav|en voor wiens expeditie tegen de Perzen het weder dien ganschen dag alles behalve gunstig geweest was. Wegg zette derhalve zijn bril weder op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008497.wav|In geen twintig jaren had er een schapebout op hunne tafel gepronkt. En toch vond de laatst overblijvende bij den dood zijns broeders|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000205.wav|Maar goede hemel! riep de koopman, hoe kan ik uwen zoon gedood hebben? Ik ken hem niet, en heb hem van mijn leven niet gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001358.wav|Ney trok den degen en stelde zich aan de spits. De ontzaggelijke escadrons geraakten in beweging. Nu zag men een grootsch schouwspel|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000187.wav|Jo glom van genoegen bij dezen jongensachtigen lof over haar zuster en onthield het goed om het aan Meta te vertellen. Beiden gluurden en critiseerden en keuvelden, tot zij een gevoel hadden, alsof ze oude kennissen waren|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_002702.wav|edelmoedig geschenk streelt my te meer, om dat my dit verzekert van de vriendelyke goedkeuring myns gedrags. Ik hoop er zo een gebruik van te maken, dat ik u ook daar van, zo wel als van de duizend guldens, behoorlyk rekening zal kunnen doen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005529.wav|Bestaan zij niet, dan zijn zij ook niet ongelukkig, en als zij ongelukkig waren, dan droeg ik er alleen de schuld van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005554.wav|legde de halfverbrande houten bij elkander van een vuur, waarbij reeds velen hunne koeken hadden gebakken, en ging toen eerst zijn eigen avondmaal bezorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000080.wav|dat ze nu in haar kamer was en niet voor den dag kon komen met die tot over haar neus lopende tatoeage, waarvoor zelfs geen bedak wilde helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003841.wav|Het eene uur na het andere verstreek, terwijl wij ons aan die treurige overpeinzingen overgaven, en hoe langer het duurde, zooveel te zwaarmoediger werden wij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002816.wav|welke Magnon aan de minnares van Babet in de Salpetrière bezorgde. Een beschuit beteekent in de duistere beeldspraak der gevangenissen: niets te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002485.wav|Kroonhoorn, de statigste van het elandenvolk, Ruigmaan, met zijn dikken pels, en een oude eland met hooge pooten, die Grootsterk heette|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002477.wav|Zijt echter zoo goed uw Graaf te zeggen, dat hij zijn onderzaten in toom houde; want een tweede beleediging zoude op een wijze gewroken worden, die hem rouwen mocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001387.wav|Nadat de Gravin door een' vloed van tranen lucht had ontfangen en genoeg bedaardheid van geest herkregen om eene aaneengeschakelde reden te beginnen, schilderde zij haren ongelukkigen toestand aan den Vorst|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001158.wav|En de avondschemering, gauw en haastig, zakkende het eene floers over het andere, was als een overstelpende droefenis van aarde, natuur en leven, waarin zij vergaten die seconde van paradijs in den morgen|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_002078.wav|Wel waarom niet?' vroeg Klaasje: 'en om Dominees zakdoeken te zoomen en te merken er bij. Ik weet immers al lang, dat ik niet voortdurend op de goedheid van anderen teren mag, en zelve mijn kost zal moeten verdienen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000148.wav|dat hy, sedert hy het Binnenhof verlaten had, den knaap reeds meer dan eens om hem had zien heen draaien: 'ik geloof waar-achtig, dat gy mijn gangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000121.wav|Ik loof toch, dat hum een hupsche borst is; maôr hum kon toch ook wel een dief of een morder zijn: hoe kwam hum zoo nat? dat heit hum niet iens willen vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000885.wav|want reeds lang geleden, toen iedereen zeide, dat TEUN WEZER voor de galg opgroeide, had zij alleen staande gehouden, dat men hem onrecht aandeed en dat hij integendeel zeer wel zoude voortkomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000340.wav|Niet dat hij bang was voor den storm, die hem wachtte, maar zijn geweten hield eene aanspraak tot hem, die lang niet malsch was. Met loome schreden stapte hij de stoep op en trok, o! zoo bedaard, aan de schel|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005655.wav|iets komt dikwijls voor. U moet uitrijden en u wat verstrooien, antwoordde het meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001798.wav|maar de kleinen beefden toch of ze half bevroren waren, terwijl zij oom Gijs beloofden, dat zij goed zouden oppassen om niet naar het weeshuis te moeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003977.wav|terwijl de belanghebbenden over de boeken heen bogen en de eene kolom na de andere met de diepste aandacht nakeken. Zoo was er een vuil mannetje met een blauw voorschoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000545.wav|Maar hij duizelde meer bij de gedachte aan zulke vreeselijke gebeurtenissen dan bij het hooren van namen van wie weet hoeveel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003223.wav|Deze denkers, eenigen afzonderlijk, anderen in gezinnen en schier in gemeenten vereenigd, peilden vreedzaam maar diep de maatschappelijke vraagstukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004664.wav|alsof hij nog niet overtuigd was van de waarheid van hetgeen ik zeide. Na eenige oogenblikken van aarzeling, was hij echter gereed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003487.wav|Met zes kinderen kon het voor Darja Alexandrowna niet zonder zorgen zijn. Nu was het eene ziek, dan moest men hetzelfde van een ander vreezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001863.wav|Wat? slaapt gij dan niet genoeg, brombeer! dat gij niet een enkele maal kunt opgeroepen worden? zeide John|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000478.wav|dat ik door het genoegen van dit gesprek bezigheden, die mij elders wachten, verzuim. Hij stond eveneens overeind en zag mij zwijgend aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001718.wav|aar het bevreemdt mij, dat ik u, daar gij ons zooveel en alles zoo naauwkeurig van uw reisje verhaald hebt, nooit, zooverre ik mij kan herinneren, zijn naam zelfs heb hooren noemen|2450|neutral
+wavs/train_10984_9412_000026.wav|Wat is er? Is Katerliesje soms binnen? Ja, ja, zei Frieder, die is zeker binnen en ligt te slapen! Toen zei ze: dan ben ik het zeker niet, en ze liep weg|10984|neutral
+wavs/train_2450_7759_000239.wav|En ondertusschen het Verlaten Huis alleen laten? zeide ik. — Ja, melieve, antwoordde hij. Het Verlaten Huis moet op zich zelf leeren passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001838.wav|konden toch de meer geestelijkgezinden niet nalaten een bijzonder gebrek aan heilige zachtmoedigheid bij hem op te merken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001123.wav|En ik heb bij lijken gestaan, die aldus waren afgelegd, van personen die men nog geen uur te voren dood op hun stoel|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_001711.wav|had hij zich toch beijverd die vernedering zoo haastig mogelijk te vergeten; en toen hij ze zich nu herinnerde, bloosde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000229.wav|en schouwe in deze ziel, in deze duisternis. Men zal er onder schijnbare rust reuzengevechten als bij Homerus, een gewoel van draken en|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001136.wav|gij waagt voor hem te verschijnen tegen zijne bevelen in; gij verschijnt voor hem een overwinnaar gelijk, driest en durvend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002874.wav|Dit kleine wezen stond tegenover den onmetelijken nacht. Volslagen duisternis aan de eene zijde, een nietig stofdeeltje aan de andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000544.wav|scheurde ze het couvert open, terwijl de luitenant, die weinig belang stelde in den inhoud van dien brief, een deuntje floot en zijn sabel losgespte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000522.wav|Wat is er gebeurd? vroeg Olivier, kan ik u helpen? Ik wil gaarne, wanneer ik kan, dat verzeker ik u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006735.wav|Niet naar uwe verdiensten, weet ge, zeide Bucket, als eene vriendelijke opheldering, tot mijnheer Smallweed. Wees daar maar niet bang voor. Naar de waarde van het stuk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004584.wav|Ik kon niet eten, ik kon niet stilzitten, ik kon mij met niets ook maar even|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000615.wav|Tinkling nam hier de gevaarlpe taak op zich om zyn weerspannigen vriend terecht te wijzen, die eindelijk toestemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004029.wav|het adres te ontdekken van eene zekere mevrouw Milligan, die een lam zoontje had, of zelfs maar van den heer James|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000830.wav|met het onrechtraatige van zijn onderneming hij is een zeeroover, hij stelde namelyk voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004137.wav|zegt het boek, zeide Oom Tom. Voor hen bidden! zeide Tante Chloe. O, dat is al te hard. Ik kan niet voor hen bidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004640.wav|maar een eenvoudig morgengewaad, dat het midden hield tusschen de dracht des adels en die van de gegoede burgerklasse. Treurige denkbeelden waren op haar voorhoofd te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001904.wav|Ja, zeide de wapensmid, met een spottenden lach, en zij waren allen geroosterd als bokking van de blakende zon, gelijk wij zoo meteen zijn zullen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001014.wav|Suzette barstte in tranen uit, en kuste de handen der freule. Ook aan de lange zwarte pinkers van deze hingen heldere droppels|496|neutral
+wavs/train_2450_3330_002409.wav|Hij bleef staan, om de jagers en honden bij zich te laten komen, en met hen te vechten. Terwijl hij daar stond te wachten, keek hij op, en toen hij ons zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000156.wav|gedurende welke bespreking het geheele korps zeer oplettendis geweest, uitgenomen wanneer|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000112.wav|gefluister! welk eene drukte! welk een gedrang! Maar een zacht, een beleefd gedrang, een gedrang van zijde en fluweel|2506|neutral
+wavs/train_2450_9234_002117.wav|ik vlei mij, gij daarover niet minder zult te vreden zijn, dan over het lam. Welnu! wat zegt gij? Die ragout is onverbeterlijk, antwoordde mijn broeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001875.wav|De jongens van Michiel de Ruijter weten het te goed, dat zij nooit alleen staan, zelfs als alle menschelijke hulp schijnt uit te blijven en de menschelijke krachten falen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001061.wav|Neen! wy moeten een middel vinden, om te maken dat Buat gewaarborgd worde tegen alle vervolging van de zijde der Staatsgezinden, ja zelfs hun protektie geniete|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009880.wav|dat niemand, die zijn verstand heeft het in zijn hoofd zou krijgen dat ik het weerom zou geven nu ik het eens heb. Maar wat wilt gij er voor hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001293.wav|in haar laatdunkenden hoogmoed of niets zoo voornaam en zuiver aristocratisch zoû zijn als wat gewoonte was en gezegd werd aan het hof van Solo. Zij gebruikte hofwoorden, die de bevolking te Laboewangi niet begreep|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_000117.wav|Toen al de damp uit de vaas was opgestegen, vereenigde hij zich tot een vast ligchaam, waaruit zich een geest vormde langer dan de grootste reus, die ooit bestaan heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000641.wav|Doelloos, dien morgen, volgende op den dag der opening, liep Melena de straten af. Hij was in geldelijke moeilijkheid, maar hij dacht niet altijd daaraan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003518.wav|Juliaan heeft er part noch deel aan, en ik ben geen heler van gestolen goed!' 'Maar, Jacob Jansz., wat is dat voor een uitval! Ik heb immers aan uwe verzekering genoeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001763.wav|Hij zag om en speurde, dat Nessos, voorzichtiglijk om zoo kostbaren last, met de voorhoeven tastende plaste in het water|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000115.wav|Een molenaar, vader. En wat heb je van je reis meegebracht? Niets anders dan een ezel. Ezels zijn hier genoeg, zei de vader, dan had ik toch nog liever een flinke geit gehad|9861|neutral
+wavs/train_2450_3846_004157.wav|en zoo men ons al kon hooren, men zou Capi niet zien. Er was dus niet veel kans op een goeden dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000114.wav|Het was drie uur en op de straten was het zeer levendig. Bij den snellen draf der schimmels|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000417.wav|hij wilde haar niet meer zien. Neen, hij had haar niet meer lief, hij was verzaad van haar kussen; hare omhelzing beklemde hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000726.wav|de bloemen, satijnig paarsch en zacht getijgerd in den kelk, omringden hen in een hooge haag van dichte bouquetten, die opgingen van het pad tot boven hunne hoofden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001370.wav|Adamastor hem verscheen zou de straatjongen: Ha! Ziedaar blauwbaard! roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000146.wav|doch aan GHERYT MAESSEN het genoegen niet ontnemen wilde van hetzelve te geven. 'Dat is,' zeide de boer, 'wanneer een klein, klein kuipedootje zich in de contramine plaatst|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001154.wav|eten hetzelfde zwarte brood, slapen op hetzelfde stroo, sterven op dezelfde asch. Zij dragen denzelfden zak op den rug, hetzelfde koord|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000145.wav|Gedurende die nacht sprong hij verscheidene malen overeind, als de deur openging. Hij verwachtte den rechter of ten minste de jongens te zien|5809|neutral
+wavs/train_2450_8229_000538.wav|In Elizabeths tijd spraken ze allemaal aan het hof zoo precieus. En Spencers beelden zijn prachtig, ze schitteren als juweelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004417.wav|Santje! Santje! zeide Tante, den vinger dreigend opheffende: is dat geoorloofd, aldus met uw tante te gekscheren, omdat ik nu van den preektrant van Talard houde, waar onze predikanten wel een voorbeeld aan mochten nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000685.wav|niet van zich kunnende zetten, verviel in eene diepe droefgeestigheid, welke hem gedurende de geheele reis bijbleef. Toen hij de hoofdstad van Indië naderde, kwam de sultan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004608.wav|Hij kon aardige mandjes van kersepitten snijden, groteske gezichten van noten, en koddige, springende popjes van vlierpit vervaardigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000465.wav|die wegens vadermoord gevangen zat. Het bewijs zijner schuld hing geheel en al van bijkomende zaken af|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001831.wav|Maurits de laden en zocht op het toilet en op de kasten of zij hem ook ergens in verstrooidheid had neergelegd en zich niet meer kon herinneren waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002686.wav|en het heeft me voor goed genezen, want het enkele gezicht van het ding deed mij, nog een half jaar naderhand, het zweet uitbreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000427.wav|Mogen lijden! antwoordde haar moeder, met een glimlach. Ik voor mij kan geen gevoel van waardeering koesteren dat beneden warme genegenheid blijft|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000330.wav|met klompen aan de voeten, gekleed in een linnen broek en kiel, en herkenbaar aan twee groote hoorns, in plaats van muts of hoed op het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000469.wav|Suzette schoof het gordijn half open, en ik zag een mooie oude vrouw in hare kalme ruste|496|neutral
+wavs/train_1724_1747_000057.wav|ofschoon onder een anderen naam, lang niet zoo duidelijk als dien, welken uw vaardig brein tegelijk met de zaak had opgeworpen, en meer naar de lamp riekende dan naar eenig ander licht, den naam van|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_007991.wav|O, haar echtgenoot was een verschrikkelijk slechte man, en natuurlijk was die arme lieveling jaloersch op mij. Alsof ik wat om hem gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001274.wav|en rondom hunne omhelzing, o wonder! waren in éenen oogwenk, tusschen de rotsen, ontbloeid de duizende rozen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000930.wav|uil eens, zeide de nar, die zich verbeeldt, dat een jonge knappe meid geen beteren reisgenoot krijgen kan dan hem: en voorwaar zij is vrijwillig opgedrost, want|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002035.wav|indien uw meester zulk een toovenaar is als hij beweert, kan hij zich geld genoeg verschaffen, en behoeft hij het ons niet uit den zak te kloppen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010964.wav|Emmy schrok even, maar zeide niets. Hallo! vervolgde George, daar komt Francis naar buiten met de reistasschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001919.wav|maar sloeg toch het eene blad na het andere om, tot hij eindelijk het boek met een vloek neersmeet. Gij gelooft toch niet aan spoken, niet waar, Cassy|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001268.wav|Pa heeft mijn boeken niet op den grond gegooid, daar is hij te kalm voor, maar hij heeft gezegd, dat ik voortaan elken avond moet werken onder toezicht van een bevoegd iemand|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000402.wav|Paus Pius VII, die deze kroning had gewijd, zoo dicht bij dezen dood, zegende den val even bedaard als hij de verheffing had gezegend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002408.wav|terwijl zij een lampje aan een haak hing, die zij daartoe in een wand der kist had geslagen, dat moet vooreerst onze woning zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000184.wav|Jammer maar!' zeide hij, terwijl hij zich de handen wreef, 'dat onze goede JOAN er niet bij is! doch ik zal hemel en aarde bewegen om hem op het trouwfeest te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004035.wav|dat geene onbescheidene nieuwsgierigen zich in den omtrek van het plein bevonden, en dat al de daar tegenwoordige personen werkelijk stemgerechtigden waren|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000009.wav|Maar de koning wilde hem op één voorwaarde het leven laten behouden, als hij namelijk het gouden paard bracht, dat sneller loopt dan de wind; en dan zou hij nog als belooning den gouden vogel krijgen|10587|neutral
+wavs/train_496_1747_000109.wav|Zij klaagde daarop steen en been. Het scheen hier te lande koud en nat te zijn; de menschen waren hier stijf en gierig|496|neutral
+wavs/train_2450_3846_002459.wav|die mij beletten om met haar te spelen; maar toen zij zag, dat ik, ondanks alles, toch altijd weer naar mijn boeken terugkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001637.wav|de bekende deur in Park Lane om te zien, of zij juffrouw Crawley's huis in gebruik hadden genomen. Maar de nieuwe familie verscheen niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007045.wav|Wronsky, die naast Oblonsky stond, keek in de waggons, monsterde de uitstappende passagiers en had zijn moeder geheel vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001219.wav|en toen Van Hout op de pui verscheen, begon er al ras gevaar te bestaan, dat velen onder den voet zouden komen, zoo trachtte ieder toch van nabij te verstaan welke die goede tijding was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002382.wav|Lodewijk, die recht als een schipper uitgedost en met een kort pijpje in den mond aan het roer post hield, scheen zich weinig over onze tegenwoordigheid te bekreunen en liet aan zijn vrienden de zorg over om ons de honneurs van zijn vaartuig te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003464.wav|Ter neder gedrukt door den slag, die hem getroffen had, bekommerde hij zich weinig over het onnoozele kind, dat hem niet slechts, als een levend aandenken, den droevigen dood zijner beminde gade bestendig|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001608.wav|Gij zult zekerlijk zijn hart verteederen door die inschikkelijkheid; en al ware dat niet, gij brengt het offer om den wille Gods; voor dezen te buigen is immers noch zwakheid, noch vernedering, voor wien ook|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_004969.wav|Dat is een onverwachte ontmoeting, maar daarom niet minder aangenaam. Nikolaas beantwoordde dit compliment met een van gelijken aard|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000423.wav|Mijn hemel wat is u nat!' riep Bertha uit, toen zij Tonie zijn glas overreikte. 'Wij zullen de jassen bij het vuur moeten drogen. Wil u de goedheid hebben straks uw jas buiten te hangen, mijnheer Upbergen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001836.wav|Al wat de Veneerings bezaten, was spiksplinternieuw. Al hun huisraad was nieuw, al hunne vrienden waren nieuw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000718.wav|en geen schoonere rivier dan de Nijl; zoodat hetgeen hij daarvan mededeelde, mij een zoo hoog denkbeeld van dat land gaf, dat ik van stonden af lust gevoelde derwaarts te reizen|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000152.wav|Nu zijn wij in den schoorsteen! zeide hij. En zie! daarboven fonkelt de heerlijkste ster! En het was een werkelijke ster aan den hemel, die vlak op hen neer scheen, alsof zij hun den weg wilde wijzen|2951|neutral
+wavs/train_2450_10876_000503.wav|sta er op, dat zij, zoo tot mijn eigen genoegen, als tot een sprekend bewijs, hoe aangenaam haar gezelschap mij geweest is, dat bezoek dan zal hervatten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000314.wav|Gaat maar met mij mee, dan zal ik je in de groote wereld brengen en je in de eendenkooi voorstellen: maar zorgt, dat je dicht in mijn nabijheid blijft, en neemt je voor de kat in acht! En zoo begaven zij zich naar de|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002164.wav|en den achternoen bij hem deurbreng en u allen hier laat fluten en pijpen en zingen, zooveel ge wilt.' - 'Ga in vrede,' zeide MAGDALENA: 'niemand zal uw isegrimmengezicht hier missen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007897.wav|Leest u geschiedenis? Ja, zeide juffrouw Rose; zonder er echter aan toe te voegen, dat het de geschiedenis van Humphrey Clinker was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001631.wav|Zoodra Cornelis aan wal was, liep hij, zoo vlug zijne vermoeidheid hem dit toeliet, naar huis. Hij smeet de deur open en vloog zijne Moeder om den hals|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010817.wav|welke hoffelijkheid door Bailey junior, die uit het zolderraam lag te kijken, werd opgemerkt, zooals hleek uit het feit, dat hij geweldig begon te hoesten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000752.wav|Zoodra hij een zijpad ontdekte verliet hij den rechten straatweg, en drong met zoet verlangen, alsof een aangebeden vrouw haar armen hem opende, dieper door in het heiligdom der natuur|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_003089.wav|en, bovcn hunne hoofden uit, het beeld van Christus aan het kruis, onder een zwart|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000397.wav|hoe het ook zij, ik voelde in den trein groote treurigheid, dat, terwijl ze daar toch waren om mij te zien weggaan, ze mij niet schenen lief te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005827.wav|George, die met over elkander geslagene armen op den bok zit, behoeft niet ver te rijden, want hunne bestemming isLincoln's Inn Field|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003850.wav|welke zij het burgerlijk bestuur had aangeboden, die aan te nemen, en deze vrijwilligers onder de leiding der twee Sheriffs te plaatsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004244.wav|maar hij bleef bij de kachel zitten om eerst Joli-Coeur nog wat te verwarmen, welke dien dag veel van de koude had geleden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002642.wav|Ik wachtte tot wy dat straatje byna voorby waren, om goed te doen blyken dat zyn weg rechtuit leidde, en toen zei ik zeer beleefd. want beleefd ben ik altyd, men kan nooit weten hoe men later iemand noodig heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001672.wav|tegen een Enkhuizer jol stuiten, die pekvaten voerde om tot de vreugdevuren te dienen: of een armen palingvisscher schier overzeild door een Noorsche kof met mastboomhout geladen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006466.wav|Het doet er niet toe met wat of met wat niet, antwoordde zij. Wees zoo goed ons alleen te lateru|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000722.wav|De glimlach des vaders kwam meer uit. Men behoeft geen honger te hebben om koek te eten. Mij lust die koek niet; ze is oudbakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003041.wav|als de Republiek wezenlijk goed voor de armen is, en zjj minder honger lyjden in het vervolg, en in alle opzichten er beter aan toe zp|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004092.wav|trad binnen, met kleine Harry in meisjeskleeren aan de hand. Welk een lief meisje is hij! zeide Eliza, hem om-|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000895.wav|Haar geest was nog vervuld met het gesprek, dat ze zoo straks met haar nichtje had gevoerd, en onwillekeurig kwamen haar de woorden in de gedachten, dat het verkeerd was over zijn nalatenschap te spreken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001334.wav|Met menigeen van die jeugdige Zeeleepers was het gegaan als met Paddeltje, die hier in Den Briel zijn zondagschen naam van Klaas droeg. Vroeg van school en dan de wijde wereld in|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000623.wav|ie ideeën daar bleven ook heelemaal binnen het ijzeren hek bepaald, maar toen merkte ik het zoo niet, omdat ik nog jong was en den heelen dag zoo vreeselijk hard moest werken. usschen twee haakjes|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001740.wav|Hij zelf had daarvan niet het minste vermoeden en keek, met zijn onbezorgden glimlach op zijn jong gelaat, de menschen en de wereld aan, alsof niemand zoo boos van harte kon zijn, om hem zulk een groot kwaad aan te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000953.wav|en geen andere partij kenden dan hun vaderland? Of ik zulke mannen in hen herkende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001218.wav|zorgen? Berkie's oogen bevalen en Mies repte zich naar de keuken. De meid kwam afdekken en zette tevens een couvert voor den nieuwen gast. Berkie bleek nieuwsgierig gebleven|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000079.wav|en die zijne werkdagen geheel moet slijten met een arbeid, welke hem geen tijd tot een oogenblik nadenkens laat, in eenige uren op Zondag niet veel kan gedaan worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000116.wav|Daarbij was hij aan Bertie verslaafd geworden als aan opium of morfine. Bertie was hem noodig geworden om te leven; in alles vroeg hij den raad van zijn vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001987.wav|De gesprekken van dit laatste paar waren weinig en afgebroken, schoon het MAURITS, toen hij naar Rotterdam vertrok, toegeschenen had, dat hij MARIA honderde zaken te verhalen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001825.wav|zoo gingen zij naar de eetkamer, waar zij weldra naast elkander zaten. Het was een gezellig vertrek, het eten was goed en het gezelschap was vroolijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007170.wav|zei juffrouw Nickleby. Dat is alles. Spreek maar niet tegen mij. Ik ben dadelijk wel weer beter. Na eenige malen naar lucht gesnakt te hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000514.wav|Nu verdiende Willem geld genoeg om zich in een paar maanden een boerenpak aan te schaffen en ruim reisgeld over te houden. Jan Kranse en zijne vrouw hadden hem niet meer noodig. Jongejan was teruggekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_006568.wav|was niet geschikt om het vaderlijk gemoed met be wondering te vervullen; veeleer wekte het ergernis op|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001662.wav|In gedachten verzonken hield hij stil voor het slaapvertrek van zijne dochter. Zonder beleefd aan te tikken opende hij de deur, wierp ze hard digt en kwam op verpletterende wijze op haar aan, de regter hand dreigend opgeheven|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000817.wav|Foei, mijnheer! zei mevrouw Witse. Klaartje en Hateling glimlachten. Het pijnlijk oogenblik was voor Gerrit spoedig voorbij|496|neutral
+wavs/train_2450_7569_001676.wav|whoe. het was om gek te worden. Hare vingers krampten zich in elkaâr, hare vuist balde zich tegen de rukvlagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002577.wav|Ik vergeef haar uiterharte, Mijnheer Vader, want ik bemin haar als een zuster. De droefheid die zij om Philippa's gewaande dood betoond heeft, is mij troostend geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000043.wav|Weest welkom, o gasten, gij allen, dezen gouden morgen, in mijn Oichalia. Plots verbleekte de koning Eurytos, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000554.wav|moogt gij er zeker van zyn dat ik hetgedaan zou hebben i voor uwe eigene rust, voor het welzyn van de twee jongelui|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001882.wav|De Waereld, foei Waereld! wat dan? Ik kreeg een plan in het hoofd dat my voorkwam als regt gepast om my, zonder my in de Waereld te voeren, echter bezigheid en afleiding te verschaffen|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_001310.wav|Eline den capuchon van haar regenmantel vol kersen had gestopt, en zij haar ondeugd en moedwil tegen de schooljuffrouwen botvierden onder het commando van Betsy? Zij gevoelde zich als verkoeld van de jonge vrouw, welke haar nu zelfs begon af te stuiten|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_002116.wav|Met vergeeflijken trots gaf zij mijnheer Baptist een verklaring van hetgeen zij gezegd had: Wij hopen been gauw beter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001082.wav|Daar stond Don Ciaccone op, en eene bijl, die bij zijne voeten lag, opnemende, viel hij met het geroep van: Dood aan de rebellen! de vrijbuiters in den rug|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001041.wav|en wij vertrouwen niets onredelijks van u te vorderen, daartoe de hand te leenen. Waarlijk, zeide Deodaat, glimlachende: uw Genade heeft te hoogen dunk van mijn bekwaamheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000567.wav|indien namelijk Pieter zich maar een oogenblik op straat waagde, daar hij gewoon was ettelijke uren van den dag aan eene stadswandeling te wijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007109.wav|Voor een oogenblik onderging het effene gezicht van Sir John eene verandering, gelijk nog nook iemand daarop had gezien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001077.wav|Hij heeft een eerwaardig voorkomen. Zijne zilverwitte haren hangen hem in golvende lokken over de schouders, zijn lange baard reikt hem tot op de borst. Diepe rimpels bedekken zijn gelaat, en zijne handen trillen eenigszins van ouderdom|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009296.wav|Ik weet niet hoeveel ik al verloren mag hebben, doordat ik niet vroeger heb geleerd. Ik zou niet gaarne nog meer verliezen door nu verkeerd geleerd te worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002767.wav|Zij wachtte, hoe hij zich zou verontschuldigen, zeker met haar te doen herdenken, dat hij haar wel eens meer gekust had, zonder het recht er toe te hebben. Maar hij deed het niet; hem was deze zoen dus ook iets anders geweest|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_000381.wav|Bertie vroeg naar den duur van de wandeling en wat men er zien zoû; dat eeuwige wandelen van Frank kwam hem zeer vermoeiend voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002129.wav|Toen St. Clare zich omkeerde om heen te gaan, viel hem Tom in het oog, die onrustig nu op den eenen dan op den anderen voet stond te wiegelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000225.wav|Uw borg zal mij veel baten, als ik bij mijne Overheden rekenschap moet geven van het bloed der dapperen, die ik ter slachtbank voer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000518.wav|Zware muziek was zijn zaak niet, en Betsy hoorde dat dadelijk; doch hij had een goed gehoor, een goede streek en hij wist wat hij deed Dat vond ze prettig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003001.wav|Maar onderwijl praatte en lachte zij door met Paul, met Etienne en Lili en Marie, en de oude mevrouw Van Raat riep van den overkant haar toe, dat de familie Pretmaker de eer van haren naam weer goed ophield|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_004454.wav|Hoogheid! - O ik verzoek verschooning voor hetgeen ik onwillig.' - 'Geene verschooning is noodig, waar geen wil tot belediging bestaan heeft,' hernam de Prins|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001080.wav|Leo! gij zegt dat onafhankelijk te zijn altijd mijn vurigste wensch is geweest, dat placht zoo te wezen; maar ik heb nu begrepen, dat het mijn hoogste geluk zoude zijn afhankelijk te worden van den man dien ik liefheb|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000066.wav|Op den grond lagen een paar groote steenblokken, en daartusschen groeiden mos en roode boschbessestruiken en kleine lage berkjes. Hier en daar|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000976.wav|en daar Elinor, ondanks de schoonheid en het schrander voorkomen der jongere zuster maar al te goed haar gemis van ware beschaving en eenvoud doorzag, vertrok zij, zonder in het minst te verlangen, hen nader te leeren kennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000821.wav|onder anderen, toen Gij, in Vaza, Zanti bezocht hebt. Wij hebben U dit niet willen verwijten, omdat wij overigens zeer tevreden over U geweest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002939.wav|Ha, ha! zeide Rachel, het gezonde, mollige wicht op den arm nemende, wat ziet hij er goed uit, en wat groeit hij|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000973.wav|Nauwlijks schetste een glimlach van ironie zich om zijn mond. De ambtenaren, werkelijk denkende, dat de Regent krankzinnig was, trokken de schouders op, verlieten het vertrek|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_011018.wav|Laten wij het dan ook maar niet verder probeeren. Zij probeerden het echter toch opnieuw, en hielden niet op er over te spreken, tot zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011412.wav|Hij was nog zeer jong, toen niet ouder dan negentien, als hij al zoo oud was, maar toch bijna twee jaren ouder dan zij. Zij waren beide weezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000653.wav|De jongen sloop naderbij, zoodat hij kon hooren, wat ze zeiden, en wist toen al gauw, dat de grijze gans den eenen vleugel had beschadigd, zoodat ze niet vliegen kon|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001511.wav|Nog sprak zij alleen. Toen ging zij voort: - Hij weet, dat je eenige bezwaren hebt. Hij weet, dat zijn familie je niet sympathiek is, omdat er Javaansch bloed. in hun aderen is|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003444.wav|dat zij de uiterlijke zinnen aan zich dienstbaar maken en deze eene tastbare gedaante aan die innerlijke voorstellingen doen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011540.wav|Op dat oogenblik bemerkte Emmy dit niet, evenmin schonk zij dadelijk aandacht aan de zeer sombere uitdrukking, welke Dobbin's braaf gezicht aannam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001565.wav|om zijn geduld, daar hij als wist, dat het éens komen zoû, fataal. En nu was er zich niet in te vergissen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002434.wav|Tina duwde Nico, die zeer deftig zat, heen en weêr en Johan, met Lientje tusschen zijn beenen zittend, weerde zich op den tweeden schommel. Daar kwamen echter Marie en Etienne aan, en toen Nico moê was van zijne deftigheid, klommen zij op de plank|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_000982.wav|maar u wil toch de vrijheid van uw glorierijk kunstenaarsleven niet prijsgeven? Ik las in haar oogen, dat ze mijn zinspeling vatte; doch nu kwam de moeder weer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000522.wav|De pègre dief noemt zich steeds den armen pègre, en is altijd de haas, die zich verbergt, de muis die vlucht, de vogel die wegvliegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004627.wav|Hij zou willen weten, of er ook onder de Taters niet een eerlijke, flinke man kon wezen, en of Jan niet een heel ander mensch was dan al de andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000265.wav|De Kommandeur liet nu zijne sloep naar de schots roeijen, om den beer verder de rest te geven, daar het dier, met zijn' bek, tusschen zijn voorpooten in, op sterven scheen te liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000133.wav|uwe tafel is onovertreffelijk in uitgezochte spijzen. Dat men thans de ragout opdrage, schreeuwde de oude|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002185.wav|wegens welks beraming zij den anderen had onterfd. Het zal haar wel niet minder grieven, denk ik, dat Robert met Lucy is getrouwd, dan dat jij haar tot vrouw hadt gekregen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002247.wav|De straat was eng en de goot breed; men ging er steeds op vochtige steenen langs kelderachtige winkels, langs groote vuilnishoopen, en gangen met zware, eeuwenoude hekken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000055.wav|Je kan niet weten. Het beste is er niet over te praten. Trouwens, papa laat toch niets los. Maar Ina was te nieuwsgierig; zij schudde het hoofd voornaam, onder de witte paradis van haar hoed|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_002933.wav|De koetsier antwoordde, dat de nacht heel donker was. Basque en Nicolette hadden in hun ontsteltenis niets anders dan hun bloedenden jongenheer gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002846.wav|Dat is alles, rekruut. Ik dank u, landman! riep Gribier verrukt, een volgenden keer zal ik het gelag betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001573.wav|Hij, Tiele, kende de geboortejaren van al zijn bloedverwanten, zelfs van overledenen. 'Hoeveel broers en zusters heb je|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000094.wav|Toen kroop hij langzaam op zijn buik tot de plek waar zijn kameraden in het gareel werden geplaatst. Hij wilde zijn voorpoten uitstrekken en zijn lichaam met een ophijsende beweging opslepen|5809|neutral
+wavs/train_2450_3545_005712.wav|Ik zal elken droppel bloeds tellen, dien gij in het lijf hebt, en ze een voor een aftappen, tot gij het opgeeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002313.wav|en geleek op een oud portret van Garat. Men zou hem in die kleeding op de straat met de vingers hebben nagewezen, maar zijn dochter hulde hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001799.wav|en te gelijk voel ik de dorre vingers van Mevrouw Muysvaal, mijn achterbuurvrouw, mijn schouder grijpen als met een arendsklauw, en gonst het in mijn ooren: ik heb met veel genoegen vernomen dat uw broeder terug is. Ik feliciteer u|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001025.wav|die nog steeds den rand van den beker aan hare lippen hield, zag, dat zijn oogen zich verdraaiden en hij zonder bewustzijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003712.wav|Deze betiteling sloeg op de vier Van Rijsseltjes, die binnenstormden. Nico met een oorverscheurende trompet in zijn mond. Zij kwamen ieder hun sinas-appel met wijn en suiker binnen eten; mevrouw Van Erlevoort nam Nico naast zich|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_002032.wav|maar een gerucht, dat in de buurt de ronde deed, beweerde, dat juffrouw Squeers, wier zachtzinnig gemoed een afkeer van het martelen van dieren had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001698.wav|Na hem goeden nacht gekust te hebben, en in haar slaapvertrek gekomen te zijn, begonnen hare zinnen meer en meer op haar aanstaand reisje te spelen. Alle de op Belvedere genoten genoegens|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000063.wav|en parelde, vogele-hel. dadelijk onderdrukt. Hij hief het sombere hoofd. Hij had vernomen. Het waren de zich verschuilende nymfen der bron|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000726.wav|en bovenal baarden hem dit de hemelhooge bergen, die met hunne besneeuwde toppen, als een ringmuur van achter de lagere bergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009918.wav|Gij woont hier toch niet alleen, wel juffrouw ? vroeg Slop. Neen, zei juffrouw Wren, haar kinnetje opwippende, üc woon hier met mijne petemoei, de|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000393.wav|Daarop was haar houding veranderd; rumoerig liep zij, om de tafel, naar haar stoel en schel was haar stem, terwijl zij haar teleurstelling over Dina uitte. Zoo'n meid, die zij zoozeer in alles vertrouwd had|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000949.wav|Raadt gij het niet? Die tinnen schotel is de zwijgende bode, waarvan mijn TRUITJE en ik ons bedienen, om ons mede te deelen wat van belang voor ons zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002177.wav|nog grooter werd die te-leur-stelling, toen hy gelijktijdig twee brieven van Sylvius ontfing, twee dagen achter elkander geschreven, doch met dezelfde gelegenheid verzonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000995.wav|Niet?' herhaalde Nyssen: 'wel! is de bruin dan niet by handslag mijn geworden?' 'Tegen kontante betaling,' antwoordde Buat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001615.wav|en gaf den raad niet zooveel te verbouwen in dien stijl-loozen restauratie-manier: het kostte hoopen met geld, en het bedierf alles|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000647.wav|Luid klonken hunne stemmen. Het hôtel scheen in al zijne steenen te vibreeren van menschenhaat; buiten, de geheele stad te sidderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001445.wav|voelt dat toch ook als vrouw, niet waar? Er zijn geen staatszaken, waarom mijn huwelijk zoo dringend zoû moeten worden gesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004690.wav|Als hij in een goed humeur was, liet Legree deze twee heeren dikwijls in de huiskamer komen, en vermaakte zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005490.wav|was er ook een, waarin voorkwam, dat men aan gevangenen briefjes kon doen toekomen in het eten, dat zij kregen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000222.wav|Mabelia Graswinckel was welhaast onderricht van de mislukte poging door Jacob Jansz. aangewend, om met den zilveren sleutel den kerker van zijn beschermeling te openen, maar zij kon daarin niet lijdelijk berusten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005307.wav|Zou die vreemde man mij koopen en medenemen? ach, moeder Barberin, moeder Barberin! Ongelukkig genoeg was zij er niet om mij te verdedigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000606.wav|dan die welke de bibliotheek bevatten, en die desgelijks een groot geheel uitmaakten. Het is het Nationaal Museum was het antwoord op mijne vraag, welke de bestemming dier gebouwen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004433.wav|iNeen, neen, vader! Neen I Ik kan niet. Vader I ik kan er zoo dicht niet bij zitten! Hij was al op weg naar haar toe|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000223.wav|Oom Daniël lag glimlachend en wat moê in een stoel en Eline kreeg vaak het vermoeden, dat die zonderlinge kennissen allen hem van eenig nut waren. Eline had ook nooit begrepen, hoe oom, zonder ooit iets uitgevoerd te hebben, aan zijn geld was gekomen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_001368.wav|naar haar meening heel juist had gehandeld, niet anders dan onder zulke omstandigheden te verwachten was. Tenslotte zeiden zij-|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000827.wav|Wie? - uw gedrag: - hij, die zoo diep ontaart is, dat hij, met den huichelachtigen lagch der onschuld op het wezen, zijnen broeder, zijnen vorst misleiden kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002933.wav|Is het niet natuurlijk, als ik weet, dat hij om iets is uitgegaan, waarin ik evenveel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001071.wav|Het bleeke, simpele, magere Engelsche dametje, dat eerst dweepte met muzea, ruïnes en zonsondergangen op Aventijn of Monte Mario|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000938.wav|Als Tell hoorde, dat vrouw en zoon dood gemarteld zouden worden, als hij zich niet vrijwillig gevangen gaf, dan had ik den vogel den eigen dag nog in de knip|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001391.wav|Bemoedigd door deze woorden, wierp ik mij aan zijne voeten en zeide: Heer, gij hebt wel gezegd, ik zweer u dat ik aan den diefstal geheel onschuldig ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000862.wav|Bereidvaardig om zijn aanstaanden schoonzoon als compagnon aan te nemen in zijn drukke zaak, en zelfs zoo verlangend naar een dergelijken schoonzoon uitziende, dat hij niet naar de fortuin zal vragen, die deze zelf zou kunnen aanbrengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000995.wav|en greep zij de riemen: enkele korte slagen brachten haar het haventje uit, en in zee. Over de zee|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000590.wav|waarschuwt u in alle ernst voor een geval, dat zich in uw huis voordoet en waarvan gij ongetwijfeld schande en verdriet zult beleven Uw man en die weduwe Den|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003530.wav|in een der talrijke verlaten steengroeven aan die zijde van Parijs. Terwijl Enjolras zich naar die vereenigingsplaats begaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001708.wav|Een weduwe, Sampje, hernam de oude Weller, een weinig van kleur verschietend, een weduwe maakt een uitzondering op alle regels|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001167.wav|doet me genoegen, dat je bent gekomen. Je begrijpt,. wij dokters, we zien wel eens dingen, die men ons nog niet wilde zeggen. Ik heb er eigenlijk niet mee te maken, zoolang jijzelf mijn hulp niet vraagt|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000349.wav|Tonnette toch eigenlijk wel zoo gemakkelijk was, want nu de tijd naderde dat hij zijn besluit ten uitvoer zou brengen, begon hij er zeer tegen op te zien om tegen dat nichtje, dat hij als kind had gekend, de rol van minnaar te aanvaarden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_005834.wav|Hebt gij eereambten? Hebt gij schatten? Hebt gij posten met voordeelige emolumenten? Breng ze dan hier. Zij zijn de mijne|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000535.wav|en zoo kom ik u opzoeken, meenende u een dienst te doen met een isolement te deelen, dat alleen aan de positie is te wijten niet aan den persoon|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_006953.wav|Ik weet precies hoe gij het gedaan hebt. Waar gij heen geslopen zijt, kon ik u achternasluipen en het slimmer doen dan gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000362.wav|Hij dacht er over, onder het naar huis rijden. De tuinier slenterde langs het pad, met zijn bezem van stijve palmbladvezels de dorre bladeren wegprikkend; hij riep hem aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000709.wav|langen nacht vol benauwde droomen, en toen ik toch zoo bedroefd was omdat ik weer wakker was geworden, want ik wilde niet meer leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003110.wav|Maar het is wonderlijk, zeide Giles, toen hij hiermede ten einde was, wat een mensch doen kan wanneer hij boos en driftig is|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013061.wav|zich zeer stijf naar mij omwendend en mij strak aankijkend, te moeten opmerken, dat gij stug van aard zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000448.wav|mannen en vrouwen van Amerika, is dit iets om mede te talmen, om te verontschuldigen, om er stilzwijgend de oogen voor te sluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000044.wav|Ik kan niet anders zeggen, of gij zult misschien uwe eigene oogmerken daarmede gehad hebben, zonder u te bekommeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003428.wav|en naar de hut dicht daarbij met multiflora en bignonia begroeid. Daar scheen hij de bekende gezichten zijner makkers te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003274.wav|Gij zoudt hem geheel in elkaar drukken en al het mooi van het rijzen bederven. Hier heb ik een oud dun mes, dat ik er met opzet scherp|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000576.wav|naar den lombard gebracht. Hij had zijn ontbijt tot twee eieren ingekrompen, en daarvan gaf hij er een aan zijn oude dienstmaagd, welke hij sedert vijftien maanden geen loon had betaald|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012173.wav|Maar ik geloof, dat iedereen met a zou kunnen dansen, juffrouw Osborne, u, die zoo voortreffelijk danst|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002787.wav|iemand van haren meester wilde koopen. Gaarne had zij, toen zij heenging, bij de deur blijven staan luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000748.wav|die op den schoorsteenmantel stond en groette die diep, met zonderlinge majesteit. Toen ging hij tweemaal langzaam en zwijgend van den schoorsteen naar het venster|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001669.wav|Zij heeft mij stellig beloofd, dat, zoo ik veroordeeld werd, naar Loevestein te worden overgebracht, zij alles in het werk zoude stellen, om mij voor dien tijd te doen ontsnappen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004380.wav|Mijn vader haalde de schouders op. Na hetgeen gij met de Juffer gesproken hebt, zeide hij, hebt gij mij in een zekeren zin wel in de noodzakelijkheid gebracht om acces voor u te verzoeken. Ik zal den Heer Blaek belet doen vragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004923.wav|De meubels bestonden uit een enkele kast, maar die geleek wel op een tooverflesch van een goochelaar: er kwam van alles uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001320.wav|dat dikwerf de tranen in hare oogen oprezen, en zij het aangezigt moest afwenden, om dezelve voor het overige gezelschap te verbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002496.wav|Op onzen weg naar het loterijkantoor loopen wij tegen een zwarten man aan; komen wij er nu, dan zeggen wij deftig: het|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004670.wav|De Hemel mocht hun en alle arme zeelieden genadig zijn, zei hij, als wij nog zoo'n nacht kregen als de vorige|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000317.wav|Zij vond het wel mooi, maar huiverde ervan en hield meer van de 'Banieren' de groote aquarel, de optocht der ten levensstrijd tijgende vrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008231.wav|Daarvan schrikkend, maakte hij haastig een einde aan zijn bezigheid, en sloot de kast; maar hij hoefde zich niet bijzonder te haasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001213.wav|in een' vasten slaap lag, veranderde Danhasch op zijne beurt zich in eene vloo, en beet de prinses in de|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001195.wav|men is hier zoo goed jegens mij,' vervolgde zij, terwijl zij weder op haar werk keek. Maurits dacht bij zich zelven, dat niemand anders als goed jegens zulk een lief schepsel zijn kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004320.wav|Onthoud dit, mijn jongen! Als ik onder hare zorg was blijven opgroeien, zou zij mij tot ik weet niet welk enthousiasme hebben opgewonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002938.wav|dat alles is zeer natuurlijk in u; maar, gij zult mij toestemmen, dat ik, ik allereerst recht heb te weten wat ik in u zou vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001307.wav|daar hij zich tot aan de keel toe vol gevoelde van allerlei vijandelijke gezindheden. Hij keek de Boffins met onverbiddelijke oogen aan|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000258.wav|Ernstig en toch liefderijk sprak zij tegen mij, alsof het God zelf was, die tegen mij sprak; zij deed mij den afstand gevoelen, die er tusschen hem en mij bestond|2951|neutral
+wavs/train_2450_7160_002538.wav|ik dacht aan de schrijvers van die vele brieven, die ik daar op tafel heb achtergelaten, en toen nam ik mij voor, dit kleine verhaal te boekstaven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000861.wav|En met dit al, gy zyt wel gehoorzaamt, wel geëerbiedigt, maar ik vrees, dat uw eigen kinderen u niet beminnen, zo als zy u zouden bemint hebben, als gy wat min van het meesteragtige, en wat meer van het Vaderlyke getoont hadt|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_001083.wav|en mijn garendoosje is vier; en mijn lintendoosje is vijf; en mijne kragendoos is zes; en dat koffertje is zeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001398.wav|hield dien een poos in den mond, slikte hem in en bleef weer peinzend staan eer hij een tweeden nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010874.wav|De prinses was heel verbaasd toen zij dit hoorde, zooals je wel denken kunt, Maggy. Dat was geen wonder' zei Maggy|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001475.wav|En eindelijk rees in hem de gedachte op, om deze gelegenheid waar te nemen, om en aan den broeder van den overledenen en aan deszelfs zuster, zoo wel als aan de ouders, te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006162.wav|en nu ook wel eenigszins trotsch op haar man was, terwijl Miggs zijne sabel op armslengte van zich afhield|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002869.wav|Nu, wat zegt onze jeugdige vriendin? hervatte mijnheer Kenge. Neem den tijd maar, neem den tijd maar. Ik wacht wel naar haar antwoord. Neem den tijd maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001562.wav|en plotseling bemerkende, dat zij op het punt is om zich te verspreken, voegt zij er bij: Hij is alleen maar wat sufferig, nou en dan; is het niet zoo, m'n kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000033.wav|Zij had schulden. Zij had ze eerst bestreden met groote energie, gevende aan de wereld allen schijn van eene mondaine vrouw, en binnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000542.wav|De dienaar, die mij het kind onstolen had, zou mij uitgeleverd worden. En eindelijk: de helft van de bezetting zou den geboden weerstand met het leven boeten. Het lot zal beslissen, wie sterven zal|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000711.wav|terstond haren ernst hernemende, wierp zij hem zulk een' gestrengen en bestraffende blik toe, dat deze alleen genoegzaam zou zijn geweest, hem het zwijgen op te leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000661.wav|toen hij hem zag, neerviel met zijn hoofd op den rand van den haard en daardoor zich wondde. Ten slotte staan we hier nog voor het merkwaardige feit, dat de binnengekomene|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000644.wav|ooit, zelfs toen mijne brave ouders, welke ik hartelijk lief had, nog leefden; nooit heb ik er iets van geweten, als ik het ruime sop in moest; maar nu, mijne lieve! nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003633.wav|zooras hij ULRICA door zijne schuld in dien toestand gebracht zag, wierp hij zich bij haar neder, klemde haar in de armen en bedekte haar bleek gelaat met kussen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005921.wav|Hij is geen gentleman, gansch niet; iedereen die zoo is grootgebracht als ik, moet dat wel zien. Wel, Sam, zeide Mevrouw Shelby|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001335.wav|Wat nu Paddeltje betreft, die ging weer naar Vlissingen terug. En toen het schip van 'd'n ouwe' weer zeilree lag, met Lange Meeuwis als matroos er op, dat spreekt! - werd ook Paddeltje weer onder zijn naam van Klaas op de rol ingeschreven|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002828.wav|nog ééns, zoo ik mij wel herinner, heeft het symptoom der booze gelijkenis zich weer voorgedaan, en wel bij gelegenheid van eene woordenwisseling, die ik had met mijn oom den minister. Maar ik was toen in mijn recht, want hij beschimpte mijn vader nog in zijn graf|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_000851.wav|Fagin hief zijne rechterhand op, en schudde zijn bevenden wijsvinger in de lucht, maar zijne drift was zoo geweldig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001321.wav|wat bindgaren en eenige stopnaalden, en verscheidene papiertjes met gaten, waaruit specerijen door de geheele lade waren gestrooid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004032.wav|De wagen reed een met onkruid begroeid kiezelpad op, onder eene statige laan van oranjeboomen, welker sierlijke kronen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002565.wav|in de Ridderzaal van het paleis. Je begrijpt, hoe trotsch ik er op ben. Van de plechtigheid zal ik je maar niets vertellen, omdat je je die nog wel herinneren zal|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000626.wav|Het was goed uitgekomen, dat Steyn kwam, nadat Lots vader vertrokken was: zoo was er geen pijnlijke ontmoeting mogelijk tusschen die twee mannen van zijn moeder, al konden zij elkaâr ook niets verwijten: 'meneer' Trevelley was tusschen hen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_007554.wav|Er is echter een vriend, dien Kit nog niet gezien heeft, en die niet wel in den huiselijken kring kan worden toegelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002062.wav|Men durfde van de barricade hem niet toeroepen, dat hij moest terugkeeren, uit vrees de aandacht op hem te trekken. Op het lijk van een korporaal vond hij een kruithoorn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011018.wav|zij in het karretje naar Mudbury reed en de kleine winkeliers mijnheer noemde. Het kan zijn, dat hij zich voor zijn buren schaamde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002182.wav|Neen, op mijn woord niet, dat weet je wel beter. Daartoe heb ik het veel te goed bij je gehad. Maar je zeidet daar zoo wat. Ik ken den omtrek op een' prik, van Valkenburg tot Luik toe. Gids worden zou net een kolfje naar mijne hand zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001219.wav|en als hij kennis van den inhoudt neemt, krijgt hij plotseling een kleur, voor zoover zijn taaie opperhuid daarvoor vatbaar is. Halfluid herleest hij: Mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005653.wav|Ik behoef geen bewijs, ik wil slechts liefde. Hij moest toch al het netelige van mijn leven hier in Moskou inzien|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000829.wav|Hij behoefde maar één trap te klimmen. Eene ruime voorbovenkamer met alkoof in een gesloten huis op eene der zijgrachten, ziedaar het rustige en zedige verblijf van den jongen edelman|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001575.wav|der hooge Overheid van den Lande: en bovendien,' voegde hy er met niet weinig naïveteit by: 'de Heeren Staten willen, dat men oordeele naar de wetten en|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000473.wav|ijn voorvader gaf hierop ten antwoord, dat de slavernij hem verdroot, en dat, zoo de juwelier hem de middelen ter ontvluchting aan de hand kon doen, hij hem daarvoor levenslang dankbaar wezen zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005512.wav|om hen voorbij te laten komen. Altijd prezen zij de schranderheid en schoonheid van het meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006459.wav|Nu goed, ik begrijp je, sprak Stipan; zie je, ik zou je wel bij mij verzoeken, maar mijn vrouw is niet heel wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000151.wav|Eer tot haar eer dan tot haar smaad, daverde luid des Helden stem over het slagveld. Even als eer tot uw eer dan tot uw smaad|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009328.wav|Er kwam een tijd, dat zij hem beter kende, en dat haar opinie veranderde, maar dat was nog ver in het verschiet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001201.wav|Onder 'traam is een kleine staanplaats voor rijtuigen, waarvan de koetsiers, die slaven zijn, op de stoep|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001763.wav|konden het niet eens worden welk nut het had om de gangen, zonder eenige zekerheid in welken toestand de nog levende mijnwerkers verkeerden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000911.wav|en zoo had hij nu ook niet ingezien, dat voor een inlandsche vrouw, die nooit van de kust was geweest, waarop ze geboren werd, over de zee, over de zee was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007207.wav|Die zegt, ik weet het niet. Dan zal ik u zeggen waarom. Ik zeg, deze broeder, hier onder ons tegenwoordig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003888.wav|dat het gered zou worden, was hij buiten zichzelf van blijdschap. Hij sprong om den boschwachter heen, likte hem de handen, en blafte van vreugd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000059.wav|maar de maaijer, die hier tusschen zijne schoven en op zijn zeissen inslaapt, heeft nooit zwaarder gearbeid, dan ik het op den dag der inzameling van mijne nagelen en noten doe|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_000158.wav|Hij schijnt half en half voornemens om nog eene reis te gaan doen. Maar het zou jammer zijn, dat zulk een man zoo als het ware werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003179.wav|onmachtig als hij was om te beseffen, dat de helderziende, gemoedelijke man, uit beginsel eene vereeniging moest afkeuren als de zijne met Mabelia, al was er nooit van een Juliaan sprake geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002630.wav|Overigens schijnt uw man immers boven dit alles verheven te zijn, hoorde hij vorstin Betsy zeggen. O|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003194.wav|Nu! Het overige weet gij wel. Een zoon, Edward! als hij niet oud genoeg is om een vriend te wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002913.wav|maar nu gij mij uit eigen beweging opzoekt, moet het van mijn hart af. Was het bestaanbaar met de oprechtheid, dat gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000212.wav|al zijne zeilen te bergen en de molenaar gedwongen wordt zijn molen te doen stil staan, wegens het gevaar, waaraan deze anders zoude zijn blootgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001551.wav|Wat ik denk, luister: dat het onmogelijk is dat God ons zou willen scheiden. Verwacht mij overmorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000769.wav|is dieper in de aarde, lager dan Marat, veel lager dan Babeuf, lager, veel lager en zonder eenige gemeenschap met de hoogere galerijen, de laatste galerij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006672.wav|en eenige bladen muziek voor het venster, richt George zijne zware schreden; en eenige passen van de deur stilstaande, ziet hij eene vrouw, die iets|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000686.wav|Paulus Leyster insolvent! hernam Karelsz, zuchtende: ik had zooveel vertrouwen in zijn soliditeit. Stil! zeide Van Baalen: men behoeft niet precies te weten, wat wij daaraan verliezen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000380.wav|maar wat moet ik mijzelve wel toeschijnen? Wàt anders, in mijn omstandigheden, dan een onvoorzichtigheid, waarover ik mij diep heb te schamen, kon mij blootstellen aan. Hoe zou jij zijn gedrag wel verklaren? vroeg haar zuster|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_002010.wav|ge niet een geweer krijgen? dan blaas je hem op je gemak neêr.' 'Dat heb ik niet hier', was het antwoord. 'Hij zal toch den ander niet aan onze genade overleveren!' zeide de vrouw, die zijne gedachten ried|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001160.wav|wanneer ik maar een of ander land in de geheele wereld de eer had kunnen geven, dat zij daarvan de kinderen waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000709.wav|Nooit vergaten de meisjes dien nacht, want geen slaap kwam in hun oogen, terwijl zij samen de wacht hielden, met dat ondragelijke gevoel van machteloosheid, dat ons in zulke uren overvalt|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000461.wav|ongelegenheid! Nietwaar? vroeg ik, hem de hand toestekende: gij gelooft niet aan mijn schuld? Ma foi! antwoordde hij, alle presumtie is tegen u; en er zouden in waarheid zijn termen, om op u te appliceeren de torture|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_001893.wav|Wat hebt gjj het laatst gebruikt? Ontbijt, diner? Thee of souper? En wat wilt gij nu hebben? Ontbijt, diner|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000577.wav|Dus is dan de sterrekunde weder naar haar oude bakermat, naar het vaderland der Chaldeërs, teruggekeerd, merkte ik aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004639.wav|Nu! nu! bedaar, Mechteltje! zeide Arkel: het lieve diertje heeft zeker gemeend, zijn moeder te omhelzen. Intusschen moet ik u zeggen, dat ik uwe diensten niet langer hier in huis van doen heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006086.wav|dat duizenden van onze jongelui op de Kermis der IJdelheid dagelijks bezoeken, dat iederen avond de casino's en danszalen vult|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005022.wav|ik, de vagebond, die van huis was weggeloopen, en het verdriet en het ongeluk van mijn moeders leven was geweest? Neen, George, zoo zeide ik bij mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002482.wav|en een glas, want andere gereedsehappen voor dien schoonmaak zyn er niet aanwezig in het naakte steenen vertrek, zonder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002832.wav|Aan mijns vaders wil heb ik mij onderworpen, al versteende zijne hardheid mij het hart; onder den overmoed van den indringer heb ik mij nooit gebogen, maar ik heb hem kwaad voor kwaad vergolden uit alle macht|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001220.wav|Ik heb u nog niet gezegd wat ik over dit gruwelijk geval denk; dit is noch de tijd, noch de plaats. Maar, Mijnheer, dit onschuldig bloed zal recht hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001200.wav|leerde koranspreuken uit het hoofd en kwam tot de allergewichtigste besnijdenis, waartegen hij zeer opzag en waarvan hij zich volstrekt geen voorstelling kon maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000551.wav|Hij vroeg zich af, of hij niet goeddeed terug te gaan en dien braven man den raad te geven, dit compromettante gezelschap zoo schielijk mogelijk uit de pastorie weg te zenden. Doch hij had niet het recht, zich daarin te mengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000821.wav|welke gij mij zoo aanstonds gaaft. Ga, verlies geen oogenblik; zie zelf wat er van de zaak is, en kom het mij dan zeggen. De groot-vizier gehoorzaamde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000949.wav|GESCHIEDENIS VAN DEN NIJDIGAARD EN DEN BENIJDE. In zeker dorp woonden twee mannen, beide ongehuwd, naast elkander|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000468.wav|Dank je, Cornelis, dank je, lieve jongen! Het herstel vorderde evenwel bij gebrek aan versterkende spijs, zeer, zeer langzaam|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003856.wav|stak haar sleutel in het slot, en zag Paul achterna, nu hij wegreed in zijn elegante equipage, die zoo licht scheen, alsof men ze zou kunnen optillen, met het deftige groompje achterop|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_002939.wav|dat, als de eerste stuurman aan boord der brik Beelsebub of bark Bowie-Knife het katoen maar half zoo erg beschadigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001235.wav|Nu, dat zal ik straks wel hooren. Ik moet nu naar de wallen! Pas maar op, dat gij uwe Moeder niet doet verschrikken. Na dit gezegd te hebben ging hij heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012443.wav|of wij hoorden in de kamer haar stem, hoewel wij, waar wij stonden, niet konden verstaan wat zij zei|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001534.wav|Toen zij op de donkere gracht was gekomen, had hij haar om de middel gegrepen en haar eenige woorden toegesproken, die zij evenwel door den schrik niet verstaan had|496|neutral
+wavs/train_2450_8886_001157.wav|De vreemdeling vermoedde, dat deze kamer met die der echtgenooten in verbinding was. Hij wilde zich verwijderen, toen zijn blik op den schoorsteen viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001578.wav|om begraven te worden. Wy moeten ginds de straat langs. Madame moet er niets van zien. Het zou vreeselyk zgn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009214.wav|Hoe langer zoo zonderlinger ! sprak Boffin. tja, mijnheer, om u de waarheid te zeggen weet ik niet wat ik u moet antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012093.wav|Of als ik zei, dat ik naar den nagalm van die gedachten luisterde, zou ik beter de waarheid uitdrukken. Zij spraken mij uit de verte toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001353.wav|Zij wil volstrekt van ons weten, welke jonge man dezen nacht in hare kamer is geweest, en het is ons niet mogelijk, aan haar vreemd verlangen te voldoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005603.wav|Nu begon Slurk hartelijk te lachen, vouwde zijn courant met een andere kolom naar buiten, en zei, dat de stomkop hem inderdaad amuseerde|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000386.wav|daarna pakte ze alles bij elkaar wat aan Amy toebehoorde en vertrok, na zorgvuldig haar laarzen afgeveegd te hebben op de mat bij de voordeur, alsof ze het gehate stof van haar voeten wilde schudden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003676.wav|Juliaan van Egmond en ik zijn zonen van denzelfden vader. Uwe Genade heeft ons maar aan te zien om er zich van te overtuigen, om zich te verzekeren, dat er tusschen ons eene sprekende gelijkenis bestaan heeft, die nog niet is verloren gegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001027.wav|Valjean nam het touw. Er is niemand, die soms niet iets werktuiglijk aanneemt. Thénardier knipte met de vingers alsof een plotselinge gedachte bij hem opkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001495.wav|Die studie werd ons echter bespaard. Toen wij een dorp bereikten en wij bezig waren een geschikte plaats voor onze voorstelling uit te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000741.wav|Hij ging mij voor naar eene groote tuinkamer, wier ruimte evenwel in dit seizoen door een groot sineeschverlakt kamerschut was beperkt|496|neutral
+wavs/train_2450_6737_002097.wav|De knorrige stalknecht zette een nog donkerder gezicht zonder dat Sam zich hierom bekreunde, die terstond vroeg of zijn meester niet Walker heette|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000520.wav|Zoodra de bedienden de poort van Aladdin's paleis uitkwamen en op het punt toeliepen, waar de Afrikaansche toovenaar stond, week de menigte uiteen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000107.wav|nu komen de jongens; hier hebje Rob, en daar hebje Adam, mijn petekind; die zijn allebei nog ondeugender dan hun vader|496|neutral
+wavs/train_2450_6737_004996.wav|en zag tot zijn niet geringe verbazing, dat de jongen in de grijze livrei druk bezig was de luiken voor de ramen te zetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003119.wav|maar ik heb liever dat mevrouw mij een weinig boudeert, dan dat Eckbert zou verdreven worden. Verbeeld u wat het zou zijn, zoo hij de oorzaak van die verbanning uitvond. Daarbij. ik wil u die zwakheid bekennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000532.wav|Somerset had aan zijn rechterzijde Dornberg met de Duitsche lichte ruiterij en aan zijn linkerzijde Trip met de Belgische|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001470.wav|Intusschen stroomt de algemeene rijkdom naar de rivier, en er bestaat een lek. Een lek is het juiste woord. Europa gaat aldus te gronde door|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000471.wav|Behaaglijk zag hij rond over de hoofden, onder het praten met den priester. 'Dat de ijdelheid ons niet omtrent God bedriege; laat ons enkel dankbaar zijn,' zeide deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000440.wav|een heeten traan op mijn wang, en hij kust mij zooals ik niet weet dat hij mij ooit gekust heeft. Hij zegt dat ik wat moet eten, en terwijl hij mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000995.wav|Anders niet. In ruil daarvoor geef ik u den burcht over. Vianen denkt een oogenblik na. Eindelijk zegt hij: En mijn kind|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_005449.wav|alsof hij daartegen sprak, en ging daarop voort, steeds zonder ons een van beiden aan te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001040.wav|als hier of daar iets weg te knippen viel, uit gewoonte, zooals zijn vader had gedaan, maar met zijn gedachten voortdurend bij dien onaangenamen, dien wreeden toestand in zijn familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000725.wav|mijne vrienden, wier hard, maar eerlijk bed door noesten arbeid wordt gespreid, wier schrale, maar vrije pot|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003044.wav|Het scheen een bleek. doorschijnend gezichtje te zijn, met een levendige uitdrukking, al was het, behalve de zachte, lichtbruiue oogen, niet mooi te noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001112.wav|Prins Assad nam nu eenig geld uit de beurs, die Amgiad onder zijne berusting had, en vervolgde zijnen weg naar de stad|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000215.wav|en de vrienden halen alle mogelijke anekdoten op van sluwe vossen, die hunne examinatoren een rad voor de oogen gedraaid hebben of een aardigheid gezegd bij het krijgen van simpliciter|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_007568.wav|Ongelukkig ontbreekt onzen grooten grondbezitters nog te zeer het begrip van de beteekenis, die zij voor het rijk moesten hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001507.wav|noodlotbestierderessen, is zij beschikt door die van Herakles? En Herakles, is de boete een dartele vermeiïng|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001215.wav|zij hadden toch geärbeid, die ouden; zij hadden gedacht, dat zij de waarheid hadden gevonden, even goed als zij, de jongeren, dat nu dachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001460.wav|rijzende heuvelen boschrijke dalen en zachtkabbelende rivieren kan men daar en tegen bij de. vleet aantreffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001875.wav|Het is toch zoo, zeide Haley met nadruk. Welnu, ik zal u veertig dollars geven. Ik zal u eens wat zeggen, zeide Haley, wederom krachtig spuwende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000718.wav|Bange vrouw! spotte Tell, geen Oostenrijker waagt zich op dit uur in de bergen. Kom, vrouw Heinrichs, laten we gaan, anders loopen we Rudi mis|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001748.wav|maar om zijnen smaak te veredelen, en hem in die aangename gemoedsgesteldheid en kalmte te brengen, zoozeer geschikt, om, zelf het goede genietende, ook anderen gelukkig te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000184.wav|waarin die merkwaardige verzameling van inlandsche kapellen en andere insecten bewaard werd, ten wier gevalle ik het vrouwelijk personeel van ons gezin|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000766.wav|Jo verroerde zich niet, en Meta meende dat ze sliep, toen een gesmoorde snik en het voelen van een betraande wang haar deden uitroepen: Jolief, wat is er? Schrei je om je vader? Neen, nu niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001801.wav|Eponine, de oudste, bakerde de kleine kat, in weerwil van haar gemiauw en gespartel, in een menigte roode en blauwe lappen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001398.wav|De jongen kon niet laten te lachen. Dat waren zeker andere kabouters dan ik, zei hij. Maar ik zal je halster losmaken en de deur voor je opendoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000133.wav|en wat wisten zij er van, hoe oud kinderen en groote menschen konden zijn! Al hun wraak zou op dezen jongen neerkomen: hij was het eerst begonnen, en hij bleef maar volhouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000285.wav|Zijn schrandre geest streeft hooger in zijn vlugt, En klapwiekt als een Arend in de lucht, Verzekerd van een glorierijke vrucht Zijns vlijts te maaijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002932.wav|en, vermits hij een even eigenaardige spelling als kookkunst had, op den muur van zijn huis dit merkwaardig opschrift geschilderd: CARPES|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000082.wav|en koning Karel den Eersten door dezen schijn van werkzaamheid op een eerbiedigen afstand hield; hoe het tot haar grootste vreugden behoorde|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000192.wav|beet zich op de lippen en droop af: het schoot hem juist te binnen, dat hij zijn ersoneel over t vorige dienstjaar nog niet had aangezuiverd en het dus geen zaak voor hem was, den ontvanger verder te verbitteren|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001371.wav|Hoe moet ik het aanleggen? Liflaffen? dan lachte zy my van myn stuk; haar met een stemmig bakkes zeggen, dat ik haar bemin? Och! dat gaat haar niet eens aan haar koude kleêren, zo als de meisjes zeggen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7472_000856.wav|nu hij met zijn lieve stem sprak over zijn vader, zijne moeder, zijne broêrs en zusters, vroeg naar zijn oom, keizer Oscar van Liparië|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_001120.wav|Op den bedoelden avond had de huishoudster haar kamertje zeer net opgeruimd, en zich zelve zeer mooi aangekleed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_004049.wav|cosmographie, algebra, het landmeten, de zangkunst en het teekenen naar modellen, dat alles kende hij op zijn duimpje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003849.wav|En ik zal hem zeggen dat gij de vrouwen niet bij de molens wilt laten komen, gij oude neger, antwoordde Sambo. Pas maar voor u zelven op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003240.wav|Neen, ik beloof het plechtig. Volstrekt niet aan een armbestuur? — met eene stuiptrekking. Neen, dat beloof ik plechtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000539.wav|in heraldiek. Zijne familie was een oude familie; ze was van Engelsche afkomst en stamde af van een Earl of|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001461.wav|terwijl gij de slechten begunstigt en diegenen verheft, welke geene enkele deugd of goede hoedanigheid bezitten, waardoor zij zulks waardig zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001802.wav|En, terstond van toon en stoffe veranderende, begon hij mij over mijn reizen te ondervragen: een onderzoek, gelijk men weet, altijd aangenaam aan hem tot wien het gericht wordt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003421.wav|de fraaie jonge quadrone, van wie wij vroeger meermalen gesproken hebben, met loshangende haren en oogen, gezwollen van het schreien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003214.wav|applaudissement van een canon, datjuist door drie zangers van beroep, aan het hoofd der tafel in het midden gezeten, is gezongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001351.wav|wel, dan zou het zeer wenschelijk zijn, die lieve oude zielen bij hunne hoofden en schouders te pakken en er hen bij te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000643.wav|tot in de kern der stad. Daar wacht, in het Oude Paleis, de bruid haren bruidegom met geheel hare Oostenrijksche familie|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002355.wav|voortdurend zoo t mogelijk is, aan mij te denken, en, neemt zij mij dan niet uit liefde, zij zal mij nemen uit vrees, of omdat zij geen ander middel zal weten, langs t welk zij van die vrees ontslagen kan raken|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000741.wav|En zeit die Smous dat? vroeg de waard weder: die koopman daar de zoon van. en hij zag Simon aan, die, bevend bij den haard gedoken, met een herhaalden hoofdknik de waarheid van het gezegde bevestigde|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002786.wav|EERSTE HOOFDSTUK. ZUSTER SIMPLICIA. De gebeurtenissen, welke men nu lezen zal, zijn niet alle te M. sur M. bekend geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002536.wav|Wat, zoo ooit Hera zich wendde van hèm, zoo Zeus zijn bastaardzoon volgens de eerste bedoeling zijner voorspelling, zijns eeds verheffen zoû tot een heerscher|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005803.wav|Somtijds, wanneer ik mijne oogen opsla, en haar, met het zwarte kleed, dat zij nog draagt, mijn kleinen Richard zie onderwijzen, is het mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000100.wav|Ga mee, Gerold! zeide Geszler. Wij moeten spreken, want er is iets gebeurd. Of, mag mijn volk er soms niet in|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010421.wav|terwijl hij hun den raad gaf zijn voorbeeld steeds voor oogen te houden en te volgen. Dit laatste|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000151.wav|noch Martha, noch Alexis, noch Benjamin? Wie zou ze bij elkander houden, wanneer ik er niet meer wezen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000317.wav|toch in het hart weg moest hebben, en zagen vervolgens de kassen, waar hij hier en daar een pelargonium, chrysanthemum, en primula|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003274.wav|Uitspraak van den rechter in de aanklacht van Bumple tegen Sludberry. Bij die aankondiging|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000843.wav|Zij zaten naast elkaâr op den divan, Cornélie in haar ouden peignoir, dien zij droeg met hare geheel eigen gratie|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001411.wav|en dan Blount de koetsier! die den koning te rijk was als hij naast haar zat met de armen over elkaar! of hij de mijnheer was wien het spul toe kwam! Och ja, mensch! en al die grootheid is nou verdwenen als de dauw bij zonneschijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000316.wav|Hij had er zich bij bepaald, allengs Jean Valjean uit zijn huis te verwijderen en hem zooveel mogelijk uit Cosettes geest te wisschen. Hij had zich altijd eenigszins tusschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000424.wav|an het tegendeel moest hij krachtdadig overtuigd worden, en nu werd er, als een slot van alle rijpartijen, die men ter gelegenheid dezer bruiloft had gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000811.wav|liefdegoodjes voorstellende, die, door apothekersknechts, gewapend met groote klisteerspuiten, vervolgd, wegvliegen, de vervolgers in de koddigste en grappigste houdingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000056.wav|een rosse vorstenmantel gelijk, van zijne schouderen af; den zwaren knots droeg hij in den arm. En de andere arm, wichtig en teeder|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001245.wav|Het koor van Ben-Saïds odalisken was geëindigd, en de Moorsche vorst zelve trad binnen, aan de hand Xaïma zijn paleis binnenvoerend. Eline lette echter weinig op, daar zij nog de zaal rondzag|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_000425.wav|Op een der zodenbanken in dien tuin werd door een zesjarig rozig mondje verteld, en aangehoord door vier- en vijfjarige blauwe oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001690.wav|Nauwelijks had Keesje die woorden gesproken of het kwam mij voor dat ook mijn ooren dien engelenzang opvingen. Eerst heel uit de verte, en toen al dichter en dichter|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003021.wav|Zoudt gy er u ook mede willen belasten, baker? Het kind is nu stil, en zoolang Moeder hier nog is, heb ik hulp genoeg. Gy weet toch, waar de Heer van Heenvliet woont|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000340.wav|Hij had veel meer gedronken, dan hij gewoon was, en gevoelde zich, vooral ook door het dansen, bijzonder vermoeid Maar slapen kon hij niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000504.wav|in den namiddag bereikte men den zoom van het woud en daarmede eene rivier, als ten minste eene aaneenschakeling van ondiepe poelen dien naam verdient. Zonder aansporing waren de paarden, toen ze het water roken, in den draf overgegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_009457.wav|en of hij niet vond dat het er beter zou hebben uitgezien als zij zich tien jaar jonger had gemaakt, en of hij niet dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003168.wav|ter plaatse hunner bestemming zou gebracht hebben. Althans, hij sloeg geen acht op het kommando zijns meesters, maar stapte voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000391.wav|ook al ten gevalle van neef Hildebrand, die ondanks zijn kamerjapon nogal een witten voet bij oom kreeg; en toen wij verzadigd waren, ging Pieter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000595.wav|Toen zij voor de derde maal bij mij kwam, en de kracht van den wijn ons beiden naar het hoofd steeg, sprak zij tot mij: Mijn geliefde, wat dunkt u van mij? Ben ik niet schoon en bekoorlijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001382.wav|Het wordt koud, Hendrik: blijf niet te lang. - Neen. Maar de oude man, nog, bleef zitten. De oude vrouw ging naar binnen, wandelde door de voorkamer en de eetkamer|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004002.wav|Was ik hem niet getrouw? Heb ik niet zeven jaren lang op al zijne blikken en bewegingen gelet, en alleen geleefd en geademd om hem te behagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010531.wav|Toen hij te Russell Square kwam, verhelderde haar gelaat. Al haar zorgen, vreezen, tranen, schroomvalligen twijfel en gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001538.wav|Als beiden nu plantages in Louisiana hadden gehad, zouden zij naar elkander geleken hebben als twee kogels, in een en denzelfden vorm gegoten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001944.wav|De Stadhouder, wanende, dat zijn broeder hem een' listigen strik wilde spreiden om hem, naar gelang van zijn antwoord, in zijne eigene woorden te vatten, sprong in losgebarsten gramschap op|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001758.wav|terwijl het voorts geenszins aan wijngaardranken, druiven, drinkschalen en wijnkannen, als bijsieraden ontbrak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000297.wav|de monumentale kandelabers hieven er tal van glinsterende, geslepen lantarens. Over het plein was de menigte verspreid, gaande naar alle richtingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005844.wav|Met zijn gewone voortvarendheid schoot hij dadelijk op de twee vechtenden toe, en riep luidkeels de omstanders toe, hen te scheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003943.wav|verpand en voor specerijen of droge waren verruild worden, naarmate het zoo in den handel te pas, of den kooper gelegen komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001558.wav|aar tamelijk, of liever, zeer weinig, voldeed deze wel opregte verklaring van aan, daar hij, uit de wijze, op welke dezelve gedaan werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000282.wav|Neen, zeker niet. Wat is er veel gebeurd sedert ik dat zei! Het schijnt wel een jaar geleden, antwoordde Meta, die in verheven sferen, ver boven gewone dingen zooals brood en boter|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_000318.wav|De koning boog weder het hoofd, en zeide dat hy het voortaan zou laten. Wees dan goed, zei de Pee|2450|neutral
+wavs/train_10079_9412_000052.wav|het ei wikkelde zich in een handdoek, de speld ging in het kussen van den leuningstoel, de naald sprong op het bed midden op het hoofdkussen, en de molensteen legde zich voor de deur|10079|neutral
+wavs/train_2450_3330_000651.wav|met hooge getouwen voor en achter, de masten met een warwinkel van zeilen en touwen bezwaard. Er waren kleine bootjes voor de vaart tusschen de klippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002190.wav|Hoe! riep de monnik uit, met een verwondering, welke hij niet verbergen kon: zult gij zelf dan niet het opperbestuur van den strijd aanvaarden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000990.wav|BOEK I. WATERLOO. EERSTE HOOFDSTUK. WAT ER OP DEN WEG VAN NIVELLES GEVONDEN WORDT|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006179.wav|Mercurius, met de handen in de zakken zijner korte broek, rekt met den glimlach van een galant man zijne welgeëvenredigde zijden beenen uit, en kan dit niet ontkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002247.wav|en Signora, die zijne verlegenheid zag, sloeg hem voor, om met haar naar den ochtenddienst in de kerk van het groot Hospitaal te gaan. Met een diep aangedaan hart trad|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000813.wav|Dag mokkeltje, dag kokette hoer! je hoeveelste? slachtoffer. Zeker veel lekkerder, hè? zoo'n vent vol rijksdaalders|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_002024.wav|Ik zou de kat hebben kunnen vermoorden. Maar nu weent niemand meer. Iedereen lacht, allen zijn gelukkig. Ge gaat met ons mede. Hoe tevreden zal grootvader zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002423.wav|en dat hij liever het dak boven zijn eigen hoofd zou zien instorten dan er haar recht van intrede te geven. Had hij toen kunnen weten, wat hem nog onbekend is gebleven, welke maatregelen zij reeds had genomen om zijn lot in hare macht te houden|1724|neutral
+wavs/train_1666_795_000120.wav|Laurie ging heen en zijn gast vermaakte zich op haar eigen wijze. Ze stond voor een mooi portret van den ouden heer, toen de deur weer openging en ze, zonder zich om te keeren, op beslisten toon zei|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_001469.wav|Onze brave oude vriend wachtte niet, om te zien hoe zijn gift werd aangenomen, maar keerde zich om en spoedde zich voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001607.wav|hoewel hij niet had begrepen wat het kind meende. Zij volgden het pad, dat de doodgraver hun had aangewezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000388.wav|die hij noodlottig nooit zoû kunnen overkomen. Even ergerde Othomar het diplomatieke masker|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000190.wav|zult gij mij al begrepen hebben, zou ik zeggen ? Dit was eene zoo netelige vraag, dat Ada mij geheel ontzet aanzag|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000640.wav|En er was in haar dat spel en weêrspel van zoeken en denken om te vinden haar weg, nu zij zich geheel verloren had in een land, vreemd aan hare natuur, tusschen menschen, op wie zij, zonder het hen te laten merken, neêrzag|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_003113.wav|De naaste militaire post was nog door bosschen en bergketens van dat vorstenland gescheiden, en daarbij was het de vraag of de Nederlandsche regeering hem in deze bijstand zou willen of kunnen verleenen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000601.wav|gij maakt zooveel omstandigheden; men zou haast zeggen dat gij zoo iets waart als. haar verloofde of. haar pretendent, als het niet al te onwaarschijnlijk ware|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000859.wav|hoewel zij zich tegen die twee samen staande hield door dekracht van haar karakter, dat echter niet sterk genoeg scheen te zjjn om zich te bevrydeu|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001416.wav|het huis van Frank en het hare. Frank zat op eenigen afstand, pratend met Sir Archibald, een glas liqueur in zijne vingers. Hij zag even naar hen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006078.wav|Tom bleef dus achter met de weinigen, die van hem hadden leeren bidden, en bad met hen voor de redding der vluchtelingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001001.wav|tot het gevoelen overhelde dat Miss Ophelia behoorde te gaan, om de lieden van Orleans te toonen dat zij toch zoo slecht niet over hen dachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000978.wav|Zijn moedig hart gloeide reeds bij de neiging om een ongelukkige te redden, alhoewel gewichtiger redenen en een plechtige belofte hem verboden zich door iemand te laten kennen; hij verbleekte dan door de bevechting die hij in zichzelf moest onderstaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_001037.wav|en ik twijfel niet of zijzelve zullen met eenige opmerkzaamheid op hunne gewaarwordingen en inspanning van ziel hetzelfde ontdekken. Er zijn tonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008807.wav|Rawdon Crawley, een slanke, knappe jongen, dien brief ontving, bloosde hij. O, tante Jane, u is mijn moeder! zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000369.wav|Wanneer hij zich ten volle overtuigd had dat de stad, indien zij bestormd werd, door het vuur en het zwaard zou vernield worden, besloot hij een droef middel te gebruiken, en zich tot de Dekens kerende, sprak hij langzaam|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000247.wav|groot genoeg is het, om door de verschillende soorten van groen der velerhande boomen de oogen te bekoren, en vooral rijk in zingend gevogelte, waar onder toen de nachtegaal den boventoon sloeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000011.wav|en Herakles nu, verbaasd, herkende de goddelijke jageresse, lichtvoetige Artemis. Zij naderde, slanke, snelle maagd, de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000909.wav|De Held haastte zich naar het strijdperk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005902.wav|De anderen moeten bijdragen tot de geestelijke ontwikkeling, tot het geluk van hun natuurgenooten. Dat is mijn gevoelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002116.wav|k Weet niet, kindje. Misschien schieten ze wel.' Maar dat geknetter dreef hem tot grooter haast aan. 'Babette. pak vannacht kindje goed in. Jij, Veritas, weet alles. En. Paddeltje. kom even hier|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_001320.wav|Achter het spiegelglas rustte, op een kussen, de keizerskroon, drie eeuwen oud, waarmeê de Primaat van Liparië iederen keizer van Liparië kroonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000123.wav|We zijn wel vrij dicht bij West Vemmenhög nu, zei Akka, en ik dacht, dat je misschien een poosje naar huis zoudt willen gaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001793.wav|Bij haar op tafeltje haakwerk, maar sedert jaren al niet meer aangeroerd, en de couranten, uit welke een gezelschapsjuffrouw voorlas: oudere dame, die zich terug trok, zoodra meneer Takma kwam|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_004893.wav|Het was reeds geheel donker. In het zuiden, waarheen hij zijn blik gericht had, hingen geen wolken; deze waren naar het noorden getrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005189.wav|Uwe zuster zal over een kwartier thuis zijn. Ik houd heel veel van uwe zuster. Zij is mijne bijzondere vriendin. Ga zitten. En wie is die heer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000912.wav|Ja, hij scheen zelfs de reden, waarom hij ze voor den dag had gehaald, geheel vergeten te zijn. Nieuwsgierig bekeek ook Willem de steenen. In de bovenvlakte van elk voorwerp zag hij een' indruk als met eene graveerstift gegrift|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003796.wav|zijn gezicht met beide handen bedekkende. Dit Jacob van Lennep, De pleegzoon scheen echter het oogmerk van het spook niet te wezen, daar het, naar ULRICA toegaande, haar keurslijf losmaakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002046.wav|Soms, zei Jozef; en ik lust best een slokje, als het wat lekkers is. Kom dan maar mee, zei Sam. Zij gingen naar de|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000170.wav|naar ik verneme, de vertrouwde geheimschrijver Zijner Doorl. zijt, geloof ik, mij van mijnen plicht genoegzaam te kwijten, door mijne boodschap aan UEd. te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004859.wav|niemand anders dan onze vriend Jos. Toen zij de Sedley's pas met haar bezoek vereerde en met een opmerkelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001976.wav|Verbeeld u vier of zes bamboezen palen in den grond geslagen, die aan de boveneinden met elkander verbonden zyn door andere bamboes, waarop een deksel is vastgehecht van de lange bladen van den waterpalm, die in deze streken atap heet|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001630.wav|Tot m'n groote verbazing hebben ze dat niet gedaan, en sedert kan ik in m'n hart niet meer dol op een Spanjaard wezen.' 'Ze hebben je misschien willen martelen, als ze weer op d'r gemak kwamen,' meende Paddeltje|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000547.wav|Derhalve moet gij precies en punt voor punt doen, wat ik zeg, zonder iets te verzuimen. Deze zaak is zoowel voor jou als voor mij van groot belang|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000815.wav|n het kort, mijn eer! er heeft, zoo het mij toeschijnt, eene zoo gevestigde genegenheid van mijne dochter voor plaats, dat ik zeer strijdig met mijnen pligt als vader handelen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001345.wav|Hij was immers zoo goed, zei moeder altijd. 'Onze Vader die in de Hemelen zijt!' Eensklaps begon ik te gelooven: die timmerman, en vader ook, konden zich wel eens vergist hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003960.wav|Door nu terug te keeren, zouden wij de Friezen, zoo zij kwaad vermoeden hebben, daarin versterken en des te meer op hun hoede doen wezen. Indien wij daarentegen nu stil op stroom blijven liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001240.wav|inderdaad zwoer zij plechtig, dat zij gedacht had een aantal neef jes en nichtjes van Amelia te zien. Zij was erg teleurgesteld, dat mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001546.wav|laat ik aan anderen over om te beslissen. Over dit punt kunt gij zelf het best oordeelen; maar dit wil ik zeggen, dat toen ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000627.wav|en wrokkende onbeschaamdheid lag, zuiver en schier gekuischt, en men ontdekte in dezen ellendeling, die zoo aanstonds slechts een bandiet was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001295.wav|Zij sprong op, plaatste zich met eene zware bijl in de hand voor het weenende knaapje en riep: Doe, wat gij durft, Oostenrijker! Tell's vrouw vreest u niet|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002287.wav|Mevrouw Deluw ging naast haar dochter op de tuinbank zitten, de heer Bruis vond er een stoel. Wij komen hier wat bij je zitten, Mina|496|neutral
+wavs/train_2450_5832_010143.wav|Daama kwam de naam van den levenden dooden man hun minder over de lippen om eindelijk in het geheel niet meer genoemd te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000749.wav|Nadat hij zich zoo, zonder het te weten, met rijkdommen beladen had, keerde Aladdin snel door de drie zalen weer terug, om den Afrikaanschen toovenaar niet te lang te laten wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000481.wav|te lezen. roeger had er een kerkje gestaan, waarvan de houten toren door de raadsluiden van orne aan die van engelo was geschonken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000761.wav|Mijn kijker rees en plotseling verscheen er een bekoorlijk lachend, blond kopje in, dat, eveneens achterover leunend, in druk gesprek was met een iets oudere, zwaar|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_000190.wav|Het is waar, ik ben hier kort, doch ik hoop dat de vraag eenmaal wezen zal: wat men gedaan heeft, of men het goed gedaan heeft, niet of men het in te korten tyd heeft gedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000173.wav|een belangrijken dienst te hebben bewezen. Zij zelve had er berouw van. Ik stond op om hem uit te laten. Mijnheer studeert te Leiden, niet waar? vroeg hij mij in de gang|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007294.wav|toen hij met de handen op den mg langs de rivier wandelde. Hij liep langzaam met afgemeten tred en afgetrokken voort, als iemand die wacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005575.wav|De ruiter kwam intusschen op. hem aan, zijn paard latende steigeren als het volk te veel opdrong|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002176.wav|was hij door een paar kraaien aangevallen en bijna vermoord. Na dien tijd, ging hij iederen avond, als het donker geworden was, van zijn gewone slaapplaats naar de leege kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000226.wav|en bovenal door zijne huisvrouw, verwelkomd. Zij bevonden zich nu in eene zaal, waarin reeds eenige zeer zwierig opgekleede gasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000058.wav|Ik vertelde hem, dat ik naar de bazar gaande, waartoe hij mij verlof had gegeven, op weg een drager had ontmoet, die eene zware vracht hout op het hoofd droeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001166.wav|WYNSTOK, die nu reeds den Heer BLOMMESTEYN in het oog gekregen had, ging oogenblikkelijk naar den kastelein, betaalde de vertering, en riep juist op dat oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000662.wav|en zyn buit aan boord, vlak tegen was. Ik kon hem nog voor zjjn. f Maar de wind nam in kracht toe, het woei een orkaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002575.wav|Zoo zijn wij het eens, waardste vriendin! Gij hebt mij absolutie geschonken; beter gezegd, gij hebt mij verstaan, en, gij vindt zelve dat ik de proefneming maar eens moet wagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000255.wav|Neem my dan niet kwalijk, mynheer Chops, dat ik het u zeg, riep ik, ernstig myn hoofd schuddend; maar dan beklaag ik u, datgyer ooit ingegaan zyt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001326.wav|en sloeg, terwijl zij Anna den rug toekeerde, haar sortie om, waarbij haar man haar behulpzaam was|2450|neutral
+wavs/train_2506_3168_000008.wav|Rest dus de afdeeling der active engelen. Ik merkte reeds op dat dezen zeldzamer worden naarmate de maatschappij in ouderdom toeneemt. De oorzaken van dit verschijnsel zijn velen|2506|neutral
+wavs/train_2450_3330_000642.wav|Ze had hooren zeggen, dat de hoeve heel vervallen en veranderd was, en dat was ze ook. Maar dat kon ze nu in den avond niet merken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000975.wav|heeft Hij zelf mij zoo teederlijk vertroost; heb ik de nabijheid van Zijn Heiligen Geest zoo krachtiglijk ervaren, en zijn mij zulke heerlijke beloften geworden van Zijne toekomst|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000500.wav|Meta op zekeren warmen dag thuiskomend, waar ze Jo, totaal uitgeput, op de sofa vond liggen, terwijl Bets haar de stoffige laarzen uittrok en Amy limonade maakte, tot opfrissching van het heele gezelschap|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001959.wav|dat ze verlaten had. Want Nanni, die een onwankelbaar vertrouwen had in haar zuster, en die haar zou verdedigd hebben met den gloed der overtuiging tegen ieder|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002717.wav|Dit bracht Willem van Henegouwen tot een tijdelijk bestand, bij hetwelk het grootste gedeelte van Zeeland aan de Vlamingen werd afgestaan. Philippe le Bel vergaderde onderwijl een machtig leger om zich over de slag van Kortrijk te wreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002883.wav|Toch hadden wij volstrekt geen kwaad gedaan. Maar zoo is nu eenmaal de menigte; zij vindt er genot in ongelukkigen te mishandelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002510.wav|Wel, geef haar dan slaag naar hartelust. Ik laat u de volle macht om te doen wat gij wilt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002214.wav|In anderhalf jaar hadden zij elkaâr niet gezien; nu zij elkander weêr zagen, scheen het haar, dat zij vreemden waren, die zich beleefd en vriendelijk voordeden en belangstellende vragen uitten, met een hart vol kille onverschilligheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_7217_000053.wav|dan kan de oorsprong van den naam n g e l a n d en e n g e l o in het woord e n g dat is een h o o g t e, tot bouwland gebruikt worden gezocht|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003127.wav|Fij, jonker! daar hebt ge het nu weêr fraai gemaakt,' gromde zij, 'voor het eerst dat men u aan u zelven overlaat! Gij hebt u vrij al te veel vermoeid, gij moest liever wat rust nemen daar binnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002048.wav|en zeide slechts: O, ik ben blij, dat gij nu zoo denkt, lieve Henrique. Ik hoop dat gij het altijd onthouden zult|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001153.wav|die niet by machte scheen te zyn om hem te doen verdrijven wanneer men hem niet meer noodig had, bleef hy pal achter den stoel van den heer Grewgious staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001806.wav|met verzoek, dat deze hun twee van zijne onderhoorigen mogt mede geven, om hen naar de woning van de prins van Perzië te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001644.wav|Niets. Het is niets. Ik ben een beetje ontstemd. Maar het is van geen belang. Ik kan er je niet lastig meê vallen. Je hebt al|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001288.wav|De herder gaf den veerman een knipoogje om de zaak aan hem over te laten, en de ruiters naderend vroeg hij, wijzend op de boot: Zoekt gij die mannen daar, Heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000055.wav|ik vertrouw, gij zult nimmer van mij vergen, dat ik het ontzag, aan Afgevaardigden verschuldigd, in mijn persoon zal laten hoonen: en dat een ernstig vertoog|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001974.wav|bonjour, zij wuifde met haar hand Marie toe, zij boog, zij trok gezichten en Marie werkte zenuwachtig met haar wenkbrauwen en haar lippen, om het niet uit te proesten van het lachen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_000134.wav|angstige flanken in zijne handen. Zij liet nu met zich doen als een doodmoede, geschaakte maagd: zij gaf zich over aan haar overwinnaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001171.wav|dat dezelve zoo verlegen was, en hem te gelijk geheel ontevreden aanzag: dus hij de partij koos, om op te staan, met de betuiging, dat het hem hartelijk leed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000136.wav|De student ging zitten lezen en keek niet op van de papieren, eer hij het laatste blad gelezen had. Toen hij het uit had, was hij heel tevreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004718.wav|en zich naar haar aangrenzend Vertrek te begeven, zonder twijfel om troost te zoeken bij het miniatuur van haar echtgenoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001019.wav|Gij weet, dat elke zaak welke men onderneemt, een doel heeft; dat van den minnaar is, het voorwerp zijner liefde ongestoord te bezitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000102.wav|Die ook geene beulen meer willen dienen, sprak de oudste der mannen. Wij zullen de gevallenen op den Bruneck brengen en, al noemt men ons verraders van ons Vaderland|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002027.wav|Dat Kolonel Brandon mij die gunst bewijst! Hoe is dat mogelijk? De onhartelijkheid van je bloedverwanten doet je verbaasd staan, nog ergens vriendschap te ondervinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001373.wav|vreemd? Vreemd? Welneen, Don Valdez komt daar dikwijls. Hij is met zijn Eerwaarde zeer bevriend! Maar ik wilde wel in uwe plaats zijn om die boodschap te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000188.wav|maar er lag eene kalme uitdrukking op haar gelaat, die er de bekoorlijkbeid van verhoogde. Toen zij des avonds gekleed was|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000396.wav|Het was zoo hevig en zoo bang dat zij begon te schreien als zij wakker geworden, haar kleertjes zag en de bekende dakgevels onder haar raamgordijn door. Den geheelen dag koesterde Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods zij dat droombeeld en de gevoelde zaligheid|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_000526.wav|Daar de edele Borluut door gans Vlaanderen als een kundige en wijze krijgsman vermaard was, werd zijn rede door velen der bijzijnde ridders, alsmede door Jan van Namen goedgekeurd. De jonge Gwyde kwam vooruit en sprak met|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003604.wav|en hij wou juist zeggen, dat hij het aannam, toen zij een sterk gedruisch achter zich hoorden. Dat waren de wilde ganzen, die allen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011014.wav|Woodcourt had, zonder op mijne tegenspraak te letten, haastig zijn mantel afgedaan en hing mij dien om. Dat is wel bedacht , zeide Bucket, hem helpende, heel wel bedacht|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000781.wav|a, lieve ouise, ik ben op een muziekpartij geweest, bij een paar oude dames hier in de buurt, en heb daar voor een groot gezelschap mijn gaven? moeten luchten|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_005419.wav|een collation voor mij gereedgezet, en beval hij zijn winkelknecht uit den weg te gaan, toen mijn geheiligde persoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002531.wav|Metamorfoze zij niet vonden hun Ideaal, dat onomhelsbaar verre bleef, roze dageraad|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002589.wav|ook was hij niet ruim genoeg, om dichtgeknoopt te kunnen worden over den vooruitpuilenden buik, die met moeite geborgen werd in een groen fluweelen broek, welk laatste kleedingstuk, nog zoogoed als nieuw zijnde, merkelijk tegen de rest afstak|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002572.wav|Men kan licht beseffen, dat ik den daaropvolgenden dag weinig rust of duur had en den Hemel dankte, toen de werkzaamheden aan het kantoor des avonds waren afgeloopen, en ik, hoewel met een beklemd gemoed, mij naar huis kon spoeden|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000566.wav|U bent wel vriendelijk, maar het is niet mijn bedoeling, zoo spoedig terug te keeren naar Devonshire. Mijn bezoeken bij Mevrouw Smith worden nooit herhaald binnen het jaar|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000478.wav|et een honderd dollars zou ze brandstof kunnen koopen en schoenen voor de kinderen, zoodat die wear naar school kunnen, en ze zou dan ook nog overhouden, zoodat ze niet zoo vreeselijk heeft te tobben wanneer ze eens geen werk krijgt en een paar dagen thuis moet blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000261.wav|Helaas, Deianeira deed Herakles den dood aan! En nooit vreesde Deianeira Herakles den dood aan te doen! O, hadde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004659.wav|dat zij niet alleen zeer bedreven was in de kunst om hartversterkende middelen voor anderen gereed te maken, maar die dranken odk zelf wel eens|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000205.wav|cavalerie-officieren en zeemannen in de zaal, en waardig is in al de bochten, waarin hij zich wringt, te worden afgebeeld om de bewondering aller tentoonstellingen uit te maken|2506|neutral
+wavs/train_2450_9081_001639.wav|De grijsaard stortte bewusteloos neder, de slaven namen hem op, en legden hem op een tapijt onder den boom, waarin ik mijne|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000986.wav|Saartje is de vreugd van myn leven; en ik bemin haar, of zy myn eigen dochter was. Zoudt gy wel geloven, dat dit luchtige bolletje, dat zo vol potzen is, en de zonderlingste invallen heeft, somtyds zeer bedaart met my kan spreken|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005621.wav|Het is mogelijk, ik herhaal het, dat mijn woorden u volkomen nutteloos en slecht te pas gebracht voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000283.wav|Bedrieg mij niet, bedrieg mij niet, smeekte hij. O, vlei mij niet met iets, dat onmogelijk is. Gij, zijt gij Fulco? Weer kwam de grijsaard naderbij|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003866.wav|De reis heeft voor mij niets te beteekenen. Ik ben onrustig, en het is beter dat ik in beweging ben. Ik zal vanavond nog gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001398.wav|er niets van gezien had, en terugkwam met het bericht aan Napoleon, dat er geen andere hinderpalen bestonden dan de twee barricaden, die de wegen van Nivelles en Genappe versperden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000587.wav|IJzer bekleedde de oorlogsschepen, die hij in Karlskrona had gezien, op ijzeren rails rolde de locomotief door het land, van ijzer was de naald|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000631.wav|Zoo men er aan het noordeinde binnentrad, had men links de vier dakvensters, en rechts tegenover deze dakvensters vier tamelijk ruime, vierkante hokken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000221.wav|hoezeer Tante zich bitter beklaagde, dat men haar juist nu, nadat zij zulk een schrik had gehad, zoo alleen liet want Henriëtte zoude ook den volgenden dag vertrekken; dat dit niet vriendelijk of beleefd was|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004261.wav|Zij moest nu alles maar zelve of door vreemden laten doen, en dat was achteruit; Lijsbeth, ja! die was trouw en vroed en daar kon zij op betrouwen; maar het was toch slechts een meiske, en wie weet hoe gauw|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003738.wav|maar hij keek niet op. Duimelot, zei Windsnel, sta nu op! Je moet ons helpen met iets, wat je heel gemakkelijk doen kunt. Maar de jongen bewoog zich niet. Hij deed, alsof hij sliep|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000058.wav|Ook de Bornes waren zo afgebeuld van huiselijke drukte en visites maken, als mensen in Indië het worden, wanneer zij waarschijnlijk voorgoed de plaats verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003843.wav|De vreemdeling keerde zich om en zette zich naast een jong heer, die met een gesmoord ongenoegen naar dit gesprek had geluisterd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001907.wav|Al spoedig verbreidde zich de tijding, dat de prins Camaralzaman zich aan boord van het schip bevond, dat zoo even de haven was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000259.wav|Het draaide zich als een tol in het water rond, strekte zijn kop hoog in de lucht naar de zwanen uit en gaf zulk een luiden en zonderlingen schreeuw, dat het er zelf van schrikte|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002492.wav|Lightwood schonk hem nog eens van i dat goed in, maar het was kond geworden en deed nu de gewenschte uitwerking niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005683.wav|bleef zij op een vrije plaats van het perron staan en trachtte zich te bezinnen waarom zij hier gekomen was en wat zij eigenlijk wilde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000265.wav|Toch geloof ik niet er een te zijn. Wel ben ik een idealist; maar dat is niet hetzelfde. U noemt genot en tevredenheid tegenstrijdige elementen; maar waarom|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001312.wav|Bonaparte was schier een fabelachtig monster geworden, en om hem voor de verbeelding des volks, die, zooals wij straks bewezen, de verbeelding der kinderen gelijkt, te schilderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000209.wav|om het op de kleine tafel, die bij het raam stond, te tellen, te bewonderen, en dan weer op zijn oude plaats aan het langzaam vervallingsproces terugtegeven. Een|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000112.wav|Het verschil tusschen de uitgegeven gelden en de waarde van het daarvoor verkregene, wordt aangevuld door onbetaalde levering of onbetaalden arbeid. Sedert eenige jaren bestaan er voorschriften die dit verbieden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_013179.wav|en dan later een preek zou krijgen; dat zij niet alleen onophoudelijk bang was, dat zij zelf iets verkeerds zou doen, maar ook dat ik iets verkeerds zou doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001715.wav|k hoop, want en dit mag uwe niet kwalijk nemen zoo min als mijn, ik zal altijd mij met zeker streelend gevoel u herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002111.wav|eenvoudig, rustig, bewonderenswaardig, rein als een kind, die alles voor, en niets tegen Frankrijk had gedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001730.wav|Daarop verliet zij ijlings het vertrek, en wij zagen haar niet weder terugkeeren; de generaal ging nog vroeg ter ruste, en om niet met Rolf alleen te blijven zitten, volgde ik hem onverwijld|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004070.wav|want ieder zot zijn marot, elk meent zijn uil een valk te zijn en de koekkoek en cijs zingen twee wijs; doch hier is het anders om|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000985.wav|bracht dezen, zonder verder dralen, naar de huurkoets terug, en drong er vervolgens op aan, dat jufvrouw Brass buitenop zou gaan zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001712.wav|aar het nu reeds laat geworden was, schikten zij zich allen zoo goed mogelijk ter ruste; en de dag was reeds aangebroken, toen zij ontwakende zich te msterdam bevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007122.wav|Zij gevoelde zich vernietigd en haar gelaat drukte dat ook uit. Haar oogen stonden dof en haar wenkbrauwen waren opgetrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004291.wav|en daar zij hunne moeder zagen schreien en hun vader een zeer droevig gezicht zetten, begonnen zij ook te huilen en hunne knuisten in hunne oogen te duwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001621.wav|zijne voortanden, die zeer lang en puntig waren, staken hem, even als de slagtanden van een wild zwijn, buiten den mond, die veel geleek op den muil van het zeepaard|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000100.wav|Zoo ver was mevrouw de Tonnette met haar 'uitersten wil' gekomen, toen er gescheld werd en in den voorgang de stem klonk van Lina, maar andere stemmen tevens. Blijkbaar bracht haar nichtje iemand mede en wel meer dan een|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000459.wav|om den portier van Rospigliosi om te koopen. Het was haar niet gelukt. Een mager Engelsch dametje had plaats genomen naast Cornélie|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003340.wav|Ziedaar eene onzekerheid, die ik niet langer kàn, niet langer wil dragen. Ik kan wat beters doen met mijn tijd, met mijn leven, dan het ter prooi te geven aan de kwelling eener liefdesbetrekking zonder uitkomst|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001543.wav|Zij is niet voor dienstbaarheid geboren,' antwoordde ULRICA: 'en mij dunkt, GEERT! dat, als ik geduld met haar heb, gij u niet over haar behoeft te beklagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000571.wav|in een klein, leêg loketje van hare schrijftafel. Zij wilde thuis blijven en liet de kinderen wandelen met de|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001474.wav|Hij zweeg en scheen haar antwoord te wachten. Daar het niet volgde, en zij alleen eene poging deed om aan zijn blik, die haar deed huiveren, te ontkomen, ging hij voort|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001513.wav|Van harte gaarne, antwoordde ik, ik zal mijn uiterste best doen, ze u te bezorgen. Ik ging dadelijk om appels bij alle|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000024.wav|Breydel bezag de jonge Edelvrouw met diepe dankbaarheid: in zijn ogen stond de eed der vurigste toegenegenheid en opoffering te lezen; ook kreeg hij van Machteld zulke glimlach als zij er aan niemand dan aan Adolf had geschonken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002702.wav|van spiegelend goud, zonneflitsend boven het satijnzwart der hengsten, de hellebaard op de dij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001144.wav|Ik benijd dergelijke menschen al weer; maar hen begrijpen, of liever: met hen meevoelen kan ik. niet. Tusschen Anna en mij verwijdde het nieuws de langzaam gapende klove|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000089.wav|Laat u nooit iets spijten, juffrouw! dat gij met een goed oogmerk gedaan hebt, viel hij haar in de rede|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001094.wav|In den corridor hoorde zij haar vader aankomen: ze herkende zijn slependen tred. Het was haar onmogelijk Sir Archibald thans te zien; zij greep een|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001795.wav|Die zoogenaamde huwelijkscandidaten kan ik niet meer aanzien; het komt mij altijd voor, of zij mij de maat willen nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001073.wav|dat het in één woord de hoop zou kunnen verwezenlijken op een toekomstig geluk. Daar Edward zelf niet kon zeggen, wat hij gevoelde, mag men niet verwachten, dat een ander het voor hem kan doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005052.wav|onzeker wat hij doen zou, vlogen de vensterluiken open. Hij had juist nog tijd, om een mes, dat op de tafel lag, te grijpen, dat in zijne|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002022.wav|Hopeloos eenzaam voelde zich Hedwig. Het was haar alsof haar handen, die ze zoo verlangend en vertrouwend naar het leven uitstrekte, overal gewond werden en gesneden door kwaad en leelijkheid|1666|neutral
+wavs/train_1775_795_000122.wav|Andere vrienden deelden de Marches mee, dat ze alle kans verloren hadden op een legaat van de oude rijke dame, maar de onbaatzuchtige Marches hadden geantwoord|1775|neutral
+wavs/train_2450_4461_004457.wav|Zag hij er zulk eene, dan verhief zich in zijn hart een verborgen gevoel van teederheid en tranen vulden zijn oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000140.wav|En in die onverschillige verdooving had Bertie een zacht gevoel gekend, eene teedere blijdschap, iets lieflijk heerlijks, dwars door zijne zelfminachting heen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003474.wav|maar dan mijnheer Wijnands, zoo'n degelijk man, zou die hebben meegedaan om haar dupe te maken. Maar de graaf liet haar den tijd niet, om over al die opkomende vermoedens door te denken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002865.wav|Dat is het Waarachtig Verhaal,!' zeide Buat, 'van hetgeen door den Heer Tromp in den zeeslag verricht is, zoo als het door Neef Kievit is beschreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001658.wav|die een uitmuntend rekenaar was, had dit ook wel uitgecijferd, want hij was naauwelijks twee maanden gehuwd geweest, toen de oude CHRISTOFFEL de goedheid had de oogen te sluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004395.wav|De honden gingen niet meer vooruit; zij volgden ons vlak op de hielen en schenen ons een schuilplaats te vragen, die wij hun niet konden geven|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000571.wav|Zij zijn herwaarts en derwaarts gegaan met hunne respectieve doctorale graden, en dit boek zend ik hun na als eene gedachtenis aan ons genoegelijk verkeer, en mijn hartelijken vriendengroet voeg ik er in gedachte bij|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_001338.wav|maar hoewel reeds lang besloten weder naar Wasowijenskoije te verhuizen, bleven zij toch nog in Moskou voortwonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000718.wav|Welnu! daar is antwoord op gekomen, nu ruim veertien dagen geleden: ik heb den brief bij mij: luister eens hoe het klinkt: Mijn waarde neef|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000536.wav|Aladdin zag deze tranen en vroeg, waarom hij weende. Ach mijn zoon, riep de Afrikaansche toovenaar, hoe zou ik mij kunnen goed houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003273.wav|Hoewel het reeds donker was, had toch geen der jagers lust tot slapen. Nadat zij elkaar een tijdlang met herinneringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004916.wav|en staken in spitse hoeken omhoog. Waarom ben je gisteren niet in den rooden schouwburg geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000187.wav|Wiens voetstap hoorde Hildebrand liever dan den uwen op de ongelijke trap van zijn nederig studenteverblijf, als gij de krakende sluitmand of het welbekend koffertje, dat geen adres meer noodig had, daar tegenop sleeptet en met uw vriendelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001098.wav|Blijf, edele Aylva! zeide hij: blijf, waardige Abt! u kunnen de woorden des Graven niet gegolden hebben. O mijn edele Neef! deze edellieden, deze vrome|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000634.wav|is bij jou je allereigenst bezit: lijn, harmonie vooral: iets wat niet vast is, maar overal wisselt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000479.wav|op welks oever eene stad van denzelfden naam ligt, die beroemd is om hare|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001976.wav|Othomar herinnert zich zijne studentenjaren, nog zoo lang niet geleden, drukt den student de hand; prins Herman ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000812.wav|Van den dag af, dat Karr bij den boschwachter kwam, hield hij geheel op met zijn ongeoorloofde jacht in het bosch. Dat was niet alleen, omdat hij bang geworden was, maar ook omdat hij niet wilde|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000487.wav|Met de gewone scherpzinnigheid, aan vrouwen eigen, was den vorigen nacht slechts een oogopslag noodig geweest, om, trots den deerniswaardigen toestand waarin de beide jongelieden zich bevonden, hun fatsoenlijk uiterlijk op te nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000225.wav|Dat getuigden de breede schouders, de dikke nekspieren en de volle kloeke handen. Zijn oogopslag was niet guitig en slim, zooals van Leeuwke, maar eer brutaal en driest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002055.wav|zoodat zij den kamerheer niet kon zien. Amgiad echter werd hem gewaar, op een oogenblik dat hij zijn glas aan de lippen bragt. Zijne kleur verschoot|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003520.wav|Eene enkele maal wischte zij met heur zakdoek het beslagen glas af om naar buiten te turen, waar de avond grijs neêrzonk en vale mistnevels over de weilanden gleden, hier en daar met een dof geel lichtje doorschemerd|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_007050.wav|Dat is een brave jongen. Ik zal hem een shilling geven. Kom, Sam, krui mij maar verder. Houd u maar vast, mijnheer, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009792.wav|Was het niet eer ik hem ooit gezien had, toen hij zich in den schoot der weelde omwentelde, dat ik centsliedjes verkocht voor mijn brood|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005477.wav|ja, tot waar de lucht de aarde scheen te raken, als ware er geen oneindige afstand tusschen het menschdom en den hemel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000349.wav|Van tijd tot tijd wierpen de vrouwen hoopen dorre bladeren op het vuur, dat dan een oogenblik helderder opflikkerde; op dit gezicht ontsnapte een algemeen 'ha!' den monden, en keken de wilden stilstaande naar de maan|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000583.wav|zij sprak nooit over die platen en doosjes, juist, omdat zij wist, dat ze leelijk waren. Maar zij vond ze mooi, zij vond ze heerlijk, zij vond ze kunst en poëzie|1666|neutral
+wavs/train_2450_9336_000653.wav|wilde men niet door de woeste golven in de diepte geworpen worden. Beiden waren door het overslaande water en den neerplassenden regen druipnat, wat evenwel niet zooveel hinderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001682.wav|tot de Jakobijnen was overgegaan. Zij was mager, dor, bits, scherp, stekelig, schier|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003873.wav|De pannedaken schitterden, en de vensterruiten blonken als juweelen. Gele landwegen, glanzende spoorrails en blauwe kanalen liepen door de verschillende plaatsjes als in zijde geborduurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001444.wav|Hij was intusschen terstond naar beneden geklommen, om zijn werk te hervatten. Om er te spoediger te zijn, liet hij zich langs het want glijden en liep over een|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001839.wav|Veel te veel, dat stem ik u toe; maar hoe dan daarin te handelen? Als wij niet antwoorden, komen zij uit met eene dagvaarding|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001013.wav|de fox, met een laatsten zenuwblaf, draaide om zich rond en nestelde onder op mama Ottilie's japon, heel plots, met een diepen zucht. Steyn de Weert, tegenover haar, dronk zijn thee|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_000097.wav|Anders, heusch, zou ik kindje niet verlaten. Maar zooals het thans door u bepaald is, zal het wel het best zijn. Behoef ik u, na deze woorden, nog te verzekeren, dat kindje zeker van mij niets te vreezen zal hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000740.wav|Daar nu bergbeklimmingen het voornaamste genoegen uitmaakten van de plek en ik te zwak werd geacht om hieraan deel te nemen, was verveling het eenige, wat daarboven voor mij overschoot|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000991.wav|Zoodra het eten gereed was, zetten wij ons aan tafel. Ik zat naast mijne beminde en tegenover hare vriendin, die niet ophield mij lonkjes en lachjes toe te werpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001478.wav|gij weet het! En zij verborg haar gloeiend hoofd aan de borst van den hooghartigen en verbijsterden jongeling|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002449.wav|ik keek om en zag Zerbino, die door eene oude vrouw werd nagezet. Het duurde niet lang of ik begreep wat er gaande was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002349.wav|Hij was een herbergier, in wien iets gedrochtelijks verborgen lag. Satan moest zich zeker nu en dan in een hoek der kroeg, waarin|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004314.wav|Langs de zijden van den Taberg groeide tamelijk hoog hout, maar boven op was de top kaal, en van daar kon men naar alle kanten uitzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010743.wav|had er inderdaad een zeer treurig tooneeltje in dat nederige huisje plaats, waar de Sedley's de laatste tien jaar gewoond hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001441.wav|dat Jongejan, zijn zoon, door twee soldaten en een sergeant was weggehaald en naar Zutfen gebracht, omdat hij niet op den bepaalden tijd was opgekomen om als soldaat zijn diensttijd door te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000992.wav|dunkt, het wordt nu langzamerhand tijd naar een betrekking voor je om te zien.' 'Vindt u?' 'Vindt je dat zelf dan niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001586.wav|De helderheid van zijn begrip en de uitnemendheid zijner beginselen blijven alleen maar verborgen door die verlegenheid die hem zoo dikwijls tot zwijgen noopt. Je weet genoeg van hem om zijn degelijken eigenschappen recht te doen weervaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009505.wav|Zeg het als gij het veilig terug hebt, Venus, bracht hij met moeite uit, want die inspanning is verschrikkelijk. Eindelijk lag het document weder op zijne plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000819.wav|en kuiltje in de wang zooals Fanny, en zy lachte en bloosde juist als Fanny doet terwyl ik over haar spreek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011319.wav|Wat bedoelt gij daarmee f viel de heer Boffin uit. Ik bedoel, dat het tegenwoordig niets nieuws voor mij is, woorden uit uw mond te hooren, die ik liever niet hoor|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000989.wav|toen voelde hij, dat hij nooit genoeg gewaardeerd had de aardige Indische jaren: het blonde vriendje, den rooden boom, het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002707.wav|Zelfs de rapporten der politie, waarvan het nu en dan het onderwerp is, spreken er met achting van. De woorden, die er in de administratieve taal voor gebezigd worden, zijn verheven en fatsoenlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000270.wav|en de in wenthe zoo veelvuldig voorkomende uitgang i n c k wijst ook op huis of goed, niet op een persoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000768.wav|Aan de barricade der straat des Menetriers deelde een goed gekleed man geld uit aan de werklieden. Aan de barricade der straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000441.wav|Hij haalde kort en hijgend adem, zijne donkere oogen gloeiden als kolen vuur, en hij zou misschien in eene gevaarlijke drift zijn uitgebarsten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001473.wav|Kwam dan zoo aan, dat wat naderde, met die nu zachtere jaren: de ouderdom. Zij was twee-en-veertig, zij was niet oud, maar naderde nu toch zoo, zacht, de ouderdom|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_006891.wav|mijne lieve vriendin voor dien avond den laatsten kus gaf en de trap afsnelde. Woodcourt ging met mij mede, daar het reeds donker was|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000758.wav|Hij jankte verzoenend, wrong zich in allerlei bochten om zijn goede wil te tonen en waagde het zelfs, als bewijs van zijn vredelievendheid, Buck's gezicht te likken|5809|neutral
+wavs/train_2450_4300_002819.wav|nauwelijks den boel by elkaar hield. Ze was aan den oever vastgemaakt, en op haar zij stond het woord koffiehuis geschilderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001370.wav|Een diepe zucht rees op uit zijn hart, en binnen weinige oogenblikken was zelfs dat schemerachtig beeld uit zijne oogen verdwenen. 'Vaarwel mijn Vaderland!' zuchtte hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001121.wav|als hij toch zoover weg is om knap te worden? Ik heb hem niet meer gezien, sinds den dag, dat ik hem op de boot bracht in zijn mooi rood kieltje. Kasian, wat weet ik van hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002935.wav|Boven haar hoofd was de hemel met groote, zwarte wolken bedekt, die als rook voorbijdreven. Het treurig masker der duisternis scheen zich eenigszins over dit kind te hangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002116.wav|Het was het Frankrijk van den voortijd. Marius Pontmercy leerde evenals alle kinderen. Toen hij uit de handen van tante|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005456.wav|Hij is eigenlijk mijn knecht, maar ik Iaat hem nogal wat vrijheid; want tusschen ons gezegd, hij is origineel, en ik ben eenigszins trotsch op hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004443.wav|Hoe kwam het, dat ik er nu juist vandaag niet aan dacht? Toen ik hier vandaan ging, maakte ik zooveel haast als ik kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000195.wav|Het meesterstuk, de schilderij van David, welke hij aan den heer Leblanc te koop had aangeboden, was, gelijk de lezer zal vermoed hebben, niets anders dan het uithangbord zijner|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001252.wav|later Marlborough of Malbrouck, die op den dag van zijn huwelijk door den toorn zijner tante werd overvallen, die hem geluk bracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000622.wav|want zij geloofde niet aan dat spoedig herstel; ze voorzag, dat het sukkelen zou blijvenen zij al die Europeesche vreugd langs haar zou zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002596.wav|hij had zoo'n prettig leven, als landheer zijn eigen goederen beheerend, en nog zooveel daarenboven; geen gebrek aan bezigheid, dat verzeker ik u, en toch nog tijd over voor het huislijk en gezellig leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001805.wav|Maar Hyllos greep met zijn vuistjes het bokje bij de vergeefs wrikkende horens en boog het den kop neêr ter aarde en hield het zoo lange en lachte|2450|neutral
+wavs/train_12500_7242_000021.wav|Ieder had zijn' eigen Ouders. Ach, dat alles zoo verdween! Eigen huisje, vreugde en droefheid, Eigen Ouders - - alles heen|12500|neutral
+wavs/train_2450_9336_000436.wav|Den dood aan den Oostenrijker! schreeuwden de Zwitsers, en in een oogenblik waren de twee Oostenrijksche booten door Friedel en de zijnen ingesloten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002588.wav|Zoo loerden ze om hem te vangen, allen tuk op een ton of wat. Hij had zijn hand maar uit te strekken en hij zou er tien aan elken vinger hebben. Ja, ja, het was wel lastig rijk te zijn|1666|neutral
+wavs/train_2450_4300_003161.wav|brengen, hetzij door aan hun teugels te trekken of met stokken voor hun oogen te zwaaien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001978.wav|Het was een spraakzaam man, die zich weldra als koninklijk jager bekend maakte, en vertelde, dat hij op reis was naar den Eifel, waar op groote schaal eene drijfjacht op wilde zwijnen zou gehouden worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006367.wav|voorwaarde. Voordat ik een brok eet , zeide hij, den ouden heer Garland de hand drukkende, moet gij naar waarheid deze vraag beantwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000254.wav|Hij woonde drie kwartier buiten de stad, ver van eenig gehucht, ver van eenigen weg, in een verborgen hoek van een zeer woest dal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000398.wav|Heer, houd mijn geheugen frdsch! Het is een zeer goed en vroom gebed; mijnheer! Amen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000553.wav|in plaats van eenig gevoel te toonen voor de verwonding van zijn kind, of begrip van de rechtmatige grief der vrouw, als een klis bleef hangen aan zoo'n idee|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000057.wav|En gij zoudt u niet voor Juliaan in de bres stellen, tenzij om de Ghiselles te grieven.' 'Al had ik geene andere beweegreden, nog zou het eene betere zijn dan de uwe om den indringer te believen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_001281.wav|Maar juist die bekwaamheid had hem onder zijn eigen volk tal van benijders bezorgd. Nog meer. Hadden niet alle jonge vrouwen, hadden niet alle meisjes den mond vol over hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000016.wav|wat het gelukken betreft, dan om de onbekwaamheid van den zoon, die niet alleen spoedig zijne rol kende, maar dezelve ook nog uitbreidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001625.wav|Zij onthaalde mij ook niet minder voortreffelijk, en toen ik haar den volgenden morgen verliet, verzuimde ik niet weder eene beurs met vijftig goudstukken achter te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000508.wav|ik moet het u wel bekennen, omdat gij het zoo dadelijk raadt, en omdat ik voel, dat mijne kleur mij verraden heeft. Ach! die bandelier herinnert mij eenen soortgelijken, dien ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003464.wav|Hij zag daar altijd dezelfde vrouwen der demimonde, dezelfde bankiers en|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000481.wav|Holmes had reeds aan Forbes een telegram gezonden en bij onze aankomst vonden wij dezen op ons wachten. Forbes was een kleine, schrandere man, met een scherp geteekend, maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000139.wav|a zoo ongelukkig zal ik heden worden, zoo ongelukkig hebt gij mij gemaakt. k had zoo vast op u vertrouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000457.wav|Ga gerust verder, beste zoon van zulke lieve Ouders! Op uw heerlijk en schoon pogen zal de zegen des Hemels rusten! Ga naar den|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002468.wav|Haar geluk was het doel mijns levens. Nu kan God mij vergunnen af te treden. Ge zijt gelukkig, Cosette; mijn tijd is er geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005136.wav|Ik zal er voor zorgen, dat de knoopen der recruten behoorlijk blinken, en dat de sergeants geen fouten maken in hun berekeningen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004890.wav|Zelfs toen nog werden pogingen gedaan om dit gedeelte van het wrak af te kappen, want toen het schip zich onder het slingeren naar ons toekeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000200.wav|Je liet mij gisterenavond, sprak hij eindelijk, mijne vrouw zien, mijne vrouw, die ik zoo innig liefheb, en die|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003206.wav|maar daarentegen aan de woorden van haar bezoeker veel gewicht toekende. Het gesprek kwam spoedig op de nieuwe richting in de kunst|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000362.wav|Het lichtblauwe japonnetje zat zoo strak, dat ze nauwelijks kon ademhalen, en was zoo laag uitgesneden, dat de zedige Meta over zichzelf bloosde, toen ze in den spiegel keek|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005624.wav|Dan kan ik wel voortgaan — pfiscboon, als gij hier een oogenblik vroeger geweest waart, gij nw lof door Georgiana hadt kunnen hooren verkondigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000263.wav|die ook menigen nacht eenige uren in de gang doorbracht. Gewichtige besluiten, door de Oostenrijkers genomen, werden door deze twee mannen afgeluisterd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000886.wav|U afkoelen! riep Monks uit. Al de regen, die tot heden ten dage gevallen is en tot aan het eind der wereld nog vallen zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001403.wav|zich grootelijks bedriegt. Het is volstrekt mijn roeping noch mijn wensch, om een lijdelijk werktuig te zijn van de bedoelingen van anderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000367.wav|ongeevenredigd aan den voet van hem die ze draagt, dat de spoor, welke geplaatst is waar zijn eigen hiel zit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001680.wav|Deodaat ziende dat hem niets anders overbleef, aarzelde niet om zijn woord te verpanden van gevangen te blijven: en na een korte woordenwisseling werd er algemeen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002864.wav|Wanneer zij in zulke twijfelingen wilde doordenken, hield de, niet te overschrijden, grens haar steeds tegen en haar onmacht maakte haar woedend: zij sloeg zich met gebalde vuist op het hoofd, als was daar iets, dat zij met geweld wilde heelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_006536.wav|De Fransche gezant was even verrukt van haar als zijn Engelsche mededinger. De Duitsche dames, die nooit overdreven kieschkeurig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005200.wav|En Legree kneep zijne vuisten dicht en schudde ze, alsof hij iets in de handen had dat hij in stukken kon scheuren. Doch Tom was een trouwe, kostbare dienaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002244.wav|en essences even te schudden in de atmospheer van het koetsje, toen zij hare plaats mhaar donkeren hoek weder innam|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000590.wav|een schoen van mijn oom opnemende, dien hij smeren moest en onmiddellijk weer neerzette; maar wat hoeft ie mijn ongelukkig te maken|496|neutral
+wavs/train_2450_8749_000941.wav|Listolier en ik hadden zooeven een woordenstrijd, Tholomyès. Een woordenstrijd is goed, antwoordde Tholomyès, maar een twist is beter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000947.wav|Deze bewonderenswaardig gebouwde barricade, die tegen de huizen steunde, was gewis een dier stellingen, waar een handvol manschappen een geheel legioen tegenhoudt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001903.wav|Eens of twee keeren, toen zy den handschoen dien zij altyd voor zich hield, een weinig boven haar gelaat in de lucht omkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000153.wav|dat hij de scène aan den uitgang van het Lyceum had geleid, dat hij Eve dwong den weg uit te gaan, dien hij wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002907.wav|Zoolang er huizen, of zelfs maar muren aan de zijden van haar weg waren, ging zij tamelijk stoutmoedig voort. Nu en dan zag zij het schijnsel van een licht door de reet van een|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000287.wav|Verduistert den dageraad der lieve kindschheid niet! Angst, en vrees zyn de vergiftigers van harten die nog geene zorgen behooren te kennen; die nimmer moesten zuchten dan om betreurde en vergevene misslagen|5809|neutral
+wavs/train_2450_7371_001679.wav|Blijft zij dan alleen ? vroeg Eugène. t Zij blijft alleen over, antwoordde de inspecteur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003893.wav|Wel had zij reeds gezegd gelijk zij dit met den monnik had afgesproken, dat zij uit Alkmaar was en met haar oom naar Utrecht reisde om aldaar een bloedverwant te gaan bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001098.wav|Zij dronken de wijn der vreugde op de verlossing der gevangen Vlamingen, en gaven nog een traan aan de smartelijke heugnis der vergeven Philippa|1724|neutral
+wavs/train_1666_1747_000075.wav|Wat onderscheidt hem van eenig tam beest? Wat van dien lagen hyena, die de kerkhoven schoffeert? van dien gevlekten tijger, viervoetige slang die van achteren|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_001966.wav|zij ging namelijk gaarne voor slachtoffer door, en aan deze liefhebberij verzuimde zij nimmer bot te vieren, zoodra er maar de minste aanleiding toe bestond, of zelfs, al bestond die niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000894.wav|ik meen de meiden, louter en alleen omdat de eene de ander geen kus gunde van broertje. Maar Frans gaf hem op zijn derden verjaardag een grooten vlieger present|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000074.wav|Het was het tweede of het derde, dat zij in haar leven gezien had. Verschrikt liep zij weg. Een oogenblik later kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002283.wav|TWEEDE HOOFDSTUK. EEN DER ROODE SPOKEN VAN DIEN TIJD. Zoo iemand in dien tijd het stadje Vernon door|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001233.wav|De mensch was door Napoleon tevens verheven en vernederd. Het ideaal had, onder deze regeering van de schitterende stof, den zonderlingen naam van ideologie ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000369.wav|haar ook dan nog aan te zien of te antwoorden. Mijn allerliefste echtgenoot, zal zij voortgaan, terwijl hare tranen verdubbelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001059.wav|met Aylva. Maar de duivel school weg: Aylva zag hem niet. Hun vriendschap werd een hechte band, misschien omdat zij veel verschilden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002687.wav|een spiegel in vergulden lijst, Willem. Grimaldi doorzocht haastig zijne papieren en toonde den deurwaarder de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000011.wav|Zij gebruikten ze voor het venster, zonder dat men veel voortgang in hun arbeid kon bespeuren, en kwamen herhaalde malen terug om nieuwe te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001668.wav|Iets van een uniform speelde hem door het hoofd. En dan een revolver. Hij wist, daar en daar hadden officieren gewoond|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000254.wav|Op zijn beurt boog Marius het hoofd; dit eenvoudig koele woord had, als een stalen lemmer, zijn epische ontboezeming doorboord, en hij voelde dat ze in hem verdoofde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004098.wav|in het minst niet wist, hoe er een te gebruiken, en altijd met de eerbiedigste beleefdheid tegen het personeel sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001427.wav|en eene stijve buiging maakte, die Grimaldi dan op dezelfde wijze beantwoordde. Dit beviel hem wel, maar het verwonderde hem tevens|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004841.wav|en het geschreeuw van het gemeen kunnen hooren. Eindelijk hoorde men een troep het huis naderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003483.wav|als ik nam, waarin ik het meeste zin heb, zou ik u nemen. Als ik alleen dacht om wat voor mij het beste zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001546.wav|Wij hebben geen tijd om romans van mijnheer Paul de Kock te lezen. Daarbij kan het licht door de reten onzer koetspoort dringen en zouden de dienders het kunnen zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001439.wav|kousen en andere benoodigdheden, welke Slikdorp niet oplevert. Gij weet bovendien, welk een hekel ik vanouds heb aan dat domineespak|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001308.wav|Ik nam mij intusschen wel in acht deswegens iets te laten blijken, uit vrees van mijne echtgenoote te mishagen, en in toorn wenschte ik haar niet gaarne nogmaals te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001118.wav|maar waar hij geen oor naar had, zoo grootsch was hij op zijn overwinning; ofschoon hem die waarlijk een paar goede paarden kosten zoude. Ik ben toch de baas gebleven! riep hij Reynhove toe, met een zegevierenden blik|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002780.wav|zoo werd deze echter in dit oogenblik onderdrukt door het pijnlijk gevoel, dat de gedwongen overgave van een slot, hetwelk hij nog lang met kracht had kunnen verdedigen, bij hem verwekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001329.wav|niet vernieuwt, dan zult gij, denk ik, wel gezond blijven. Jingle glimlachte over dezen steek, maar zette toch een tamelijk verslagen gezicht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001678.wav|Maar weldra begreep hij, en toen hij de smart zijner grijze moeder, die altijd zoo zonnig en blijmoedig was, begreep, knielde die groote jongen voor haar neêr, en pakte haar troostend, onder een stortvloed van lieve woorden, als van een kind in zijne armen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7293_000069.wav|Daar zijn diep bedorvenen, treurig verwaarloosden, jammerlijk verleiden, ligtzinnigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000311.wav|De vriend wees hun daarop terstond eene slaapkamer aan, waarna zij zich spoedig te bed begaven. De prins van Perzië bragt den nacht zeer onrustig door, en kon den slaap niet vatten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000084.wav|maar Barberin verliet den ganschen avond zijn woning niet en ik begaf mij te bed, zonder dat de gelegenheid waarop ik wachtte, zich had voorgedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000332.wav|Lang behoefde hij niet te wachten, want reeds den eersten dag na zijne aankomst ontving hij de uitnoodiging, om voor den Graaf te verschijnen. Gevolgd door Fulco begaf hij zich naar het slot, waar hij door een schildknaap naar de burchtzaal werd geleid|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000818.wav|de taak van recensent op zich, ten genoegen van alien in zijne nabijheid, maar maakte ook Smithers wakker, die, toen hij zijn makker leven hoorde maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000965.wav|Jean Valjean antwoordde: Neen, nog niet. Ge hebt hem dus van de barricade hierheen gebracht? merkte Javert op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000649.wav|als wij van onzen vriend in gewezen zwart laken. Hij trok voor de eerste maal onze aandacht, daar hij tegenover ons zat in de leeszaal van het Britsch Museum|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001435.wav|Het is haast niet de moeite waard, maar voor mij was het toch een gebeurtenis van belang, en zoo komt het dat ik het graag eens oververtel. Misschien ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000110.wav|Wij zagen toen een in het zwart gekleed heer binnentreden, die er niet heel beleefd uitzag en ons een verzegeld papier overhandigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001168.wav|maar gij, gij beurt het in beide armen, zie ik, als ware het een nymf, die gij schaakt! Hier de bijl|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001064.wav|en hoorde hij de gedempte stemmen: de murmelstem van baboe; de nerveus-driftige angststem van Takma; de wanhopige snikstem van zijn moeder - hijzelve een kind van dertien jaar|1666|neutral
+wavs/train_2450_5133_000505.wav|en eene losse jas om de leden; zoo gingen zy ieder aan een kant van het vuur zitten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001609.wav|Wat zal ik u zeggen, mijnheer de Schout, ik vreesde dat er op mij gewacht werd, en daar men aan de orders van den magistraat met stiptheid moet voldoen, wilde ik door wat haast het onwillekeurig verzuim goed|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002024.wav|Van leed tot leed was hij allengs tot de overtuiging gekomen, dat het leven een strijd was, en hij in den strijd de overwonnene|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002169.wav|de teêre woorden zette hij voorzichtig naast elkaâr, ze zouden breken in te vlugge pen. Hij ging den dag daarna naar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011453.wav|Lammie, die eenigszins ongerust werd door de plechtigheid dier liefderijke bezwering, vroeg wat duivel hij in de handen van Pubsey en Co. te maken zou hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007251.wav|markies Steyne. Dat verfoeilijke monster. Dit gedeelte van haar veelbewogen leven verhaalde Becky met de grootst rnogelijke vrouwelijke kieschheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007733.wav|Hij zou naar Indie teruggaan. Hij zou alles doen; hij moest alleen tijd hebben; ze moesten niets tegen mevrouw Crawley zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000998.wav|en onderweg had hij allen zeer ernstig en bedachtzaam vermaand, om niets te laten blijken behalve volgens vroegere afspraak|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000578.wav|Het meisje verscheen, verdween, kwam terug en verdween nogmaals met grooten spoed, Zij schijnen u hier al te kennen, zei|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003586.wav|In de open verandah, die met een paar treden in den tuin uitkwam en op den vijver zag, zat de oude mevrouw te midden harer dochters. Eline en Frédérique waren met de heeren biljart gaan spelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_001621.wav|men democratizeere den eigendom niet door hem af te schaffen, maar door hem algemeen te maken, opdat ieder burger zonder uitzondering bezitter|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001382.wav|broeken en vesten niet gehad, als die Adam in een paar jaren; en dan die andere, de groote, voor wijnen, dranken, sigaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001141.wav|en de storm huilt door de bergen, en de koude wind giert om het huisje, en kruipt daar door, door de reten onder de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003123.wav|Wij zullen hen intusschen vooruitreizen, en daar dit Hoofdstuk reeds lang genoeg is geweest, in een volgend onderzoeken hoedanig de staat in Friesland gesteld was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_001020.wav|Hij haalde zijne schouders op, den kluts kwijt. Zij was hem altijd een raadsel. Zij zag dat en had er schik in hem te laten zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000640.wav|Alles uit? Met een driftige beweging streek zij het kroezig haar, dat in zware massa's om haar gezichtje viel, naar achteren. Wat was zij toch ook dwaas|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006634.wav|Ja, hij ging nog verder en placht den majoor te waarschuwen en te plagen, als zij onder vier dogen waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001703.wav|waarlijk navrant medelijden. - Mama. waar staar je zoo heen? Het was Addy's stem, en zij zag, dat het kind naast haar was komen zitten, haar gevende nu hare beurt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000100.wav|De man is stevig gekneveld. Men zal hem daarheen voeren en fusilleeren. Op dit oogenblik was iemand nog koelbloediger dan Enjolras; dit was Javert. Thans verscheen Jean|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000311.wav|Jij hebt zeker de slavernij wel verschrikkelijk gevonden?' Paddeltje knikte. 'En wat een uitkomst, hè dat je niet alleen bevrijd bent, maar dat in eens die mooie toekomst voor je staat|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_002120.wav|Of,' vervolgde zij: 'hoe meen jij dat?' dat klinkt plat.' - 'Zoo doet het,' zeî Bol: 'en ik zou het zelf niet bezigen, tenzij om nadruk op het woord te leggen|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_001116.wav|De tafel, nog eens, lichtte haar poot op, draaide even knarsend op den marmeren vloer een nijdigen kwartcirkel, en zette de poot met een ruwen stamp neêr|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_001400.wav|Een jong ventje, wiens baard aan het uitkomen was, en die onophoudelijk over het stoppelveld zijner kin streek, bleek boven allen uit te munten door de vaardigheid, waarmee hij het jagerlatijn sprak|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000588.wav|aarvoor, op het marktplein, staat een vierkante gehouwen entheimer steen, op vier steenen rustend; waarschijnlijk een oude altaartafel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006937.wav|Hier is er eene' vervolgde hij, erw jl hij de kokarde van zijn eigen hoed nam Het is uit voorz|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000282.wav|en men had vrij algemeen voorgenomen, eenige meerdere aandacht dan vroeger aan de gedragingen en gezegden der reule te schenken en zoo, door eigen opmerking, te beöordeelen wat er van de zaak was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004490.wav|Maar Amelia heeft Smith tot op heden nooit vergeven, ofschoon hij nu een vreedzaam apotheker in de buurt van Leicester Square is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002654.wav|en die, gelukkig voor haar, niet de ondervinding had van de school der leerlingen van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005052.wav|dezelfde dame kaartjes af van mevrouw Henry George Alfred Swoshle, née Topkins; en ook een kaartje|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004495.wav|Nu volgde het onderzoek in de school van de meisjes, zoo wat op dezelfde manier en met dezelfde gunstige uitkomst. Misschien ware het wel te wenschen geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000387.wav|dat werd ongelukkiglijk bij u verzuimd,' troostte Graswinckel. 'Maar toch, waar uwe moeder leed door de schuld van den baron, zal zij dat wel niet aan haar zoon geweten hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_1876_000035.wav|Hij keek eens naar beneden en werd toen zeker duizelig, ten minste hij viel naar omlaag, juist tusschen de muren van de twee huizen. Iedereen werd nu ongerust om het lange wegblijven van Dinkie. Alle kamers werden doorgezocht|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001663.wav|Wat is eene Godsdienst,' antwoordde FALCKESTEIN, 'welke leert, dat het doel de middelen, wettigt? Mag men het kwade doen, opdat het goede daaruit voortkome? Zegt PAULUS niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002962.wav|DERDE HOOFDSTUK. DE GELDEN BIJ LAFFITTE. Madeleine was overigens even eenvoudig gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000656.wav|eel dwingt het tot eerbied, dan wint het harten, dan vormt het vrienden, die op hunne beurt proselyten voor wickel maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000512.wav|terwijl Cleo naast haar aan een schoon-schrift bezig was, voer hij voort tot zijn vrouw: 'Kindlief, Frans heeft er eindelijk in toegestemd zijn portret te laten maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000032.wav|Eindelijk zag hij in de verte een groote donkere vlek. Zij naderden de singels; daar zou hij ten minste onopgemerkt zijn. En weer hoorde hij dat zij zeide|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002892.wav|was reeds bezig met het golvende haar uit te borstelen, den lokkenvloed van Kleopatra. Mathilde zou haar kappen: die kon het zoo keurig doen. En ze schikte alles en ze zag alles na, haar waaier, heur handschoenen, haar zakdoek|1666|neutral
+wavs/train_2450_9336_000213.wav|Juist zoo, Grootvader, klonk thans eensklaps eene heldere, frissche stem van achter het volk, en een jong man trad den kring binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001748.wav|De weg liep een heuvel af, en zij verloren de kerk, welker klok zij hadden hooren slaan, en het dorpje daar omheen weder uit het oog|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005445.wav|En dit meisje was het, dat hedenmorgen onze hulp voor Seerp Van Adeelen inriep? Dat was ik, zeide Sytsken: en nogmaals dank voor uw bijstand|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006259.wav|als nauwziende lieden wel hadden kunnen verlangen. De dwerg stoorde zich echter hier niet aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000083.wav|dun lauwertakje, dat hemzelven weinig waard was. En bitter leefde hij zijn dagen voort, onder de treurige blikken, meelijdend, verwijtend, van Emilie|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000921.wav|en zonder angsten. Zij reikte mij stilzwijgend de hand, en als het licht uit den kleinen winkel op haar gelaat viel, zag ik hoe bleek en hoe bedroefd zij was. Wij scheidden. Ik vond de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000260.wav|ons als een drom furiën bestormen en met geweld in onze hersens breken. Onze bezorgdheid bedenkt allerlei dwaasheden, wanneer het hen betreft, welke wij beminnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004273.wav|waar Fledgeby zich nu een kop wasemende en geurige koffie inschonk, uit eene kan die reeds aan den kant van den haard gereed gestaan had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002515.wav|Och, och! Welnu I zeide de oppasser, terwijl hij het papier op zijne knie opvouwde, om eeneandere kolom te beginnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002493.wav|en aan de oude leêren pantoffels, waarin zijn met gele wollen kousen bedekte voeten gestoken zijn, voor den gastheer, alzoo voor Gerlof Bol, th. cand. herkennen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001128.wav|Anasthase had het galgenmaal van zijn neef goed willen maken door iets lekkers op tafel te brengen; hij had voor gestoofde nieren gezorgd en voor een moot zalm en met een onnoozel gezicht zeide hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003300.wav|Onbewimpeld gesproken, neen: de Vicaris beloofde mij, dat, zoo ik hier eenige dagen bleef, zich veel ontwikkelen zoude, dat thands nog duister voor mij was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004043.wav|alsof zij reeds dood Waren en kwamen spoken, en menigeen huiverde, als hij bij toeval hunne kleederen aanraakte|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000152.wav|Fokke nam de plaatsen; hij behoefde dus slechts te volgen. Bertha aanzien dorst hij niet. Toen zij fluisterend beval 'ga vooruit,' schoof hij de lange bank binnen en zat naast haar|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000628.wav|En wat zal mijn arme lammetje wel denken, als het mij zonder u ziet terugkomen. Het zal boos op u wezen, zoo als ik ben en Nicht GEESJE ook is|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001104.wav|Hij moest haar schrijven, kort en bondig; een onderhoud vragen onder vier oogen en met de mededeeling erbij, van zijn aanstaand gedwongen vertrek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001435.wav|en waarlijk weigerde hij langen tijd op elke andere voorwaarde zich in het strijdperk te wagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000644.wav|Hij zeide haar niet bang te zijn; hij zei, dat hij haar beschermen zoû. Hij ook, hij beschouwde haar als zijn vrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000508.wav|Maar hij wilde nu niet meer vragen; papa zelve was heel ontroerd, te ontroerd. en zij moesten uit. naar grootmama, omdat het Zondag-avond was. - Addy|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008445.wav|en voornamelijk met de familie van een armen Russischen schilder. Zij was er blijkbaar trotsch op, in deze familie de plichten eener liefdezuster te vervullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002565.wav|Weet je, wat ik je nu voorstellen wou? Dat wij beiden, zoodra je bent uitgerust, een reis maken naar de groote vogelgevangenis, en Gorgo bevrijden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001612.wav|Zal u mooglyk tot een zoet rustmiddeltje dienen; en gevolglyk nog ergens goed voor zyn. Toen men vervolgens zat te praten over dit kostelyke niet met allen, die onder goede vrienden zo aangenaam zyn, zei myn Vader|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_006486.wav|Als ik bedenk, dat ik hier zijn eigen rum zit te drinken, schijnt het mij waarlijk een droom te wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004350.wav|In deze onredelijke rusteloosheid en zielskwelling, dwaalde ik des avonds door de straten, voorbij de kantoren en huizen waar ik de verzoekschriften gelaten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002278.wav|u ons onmetelijk geluk en al uw gehavende halsdoekjes. O, hoeveel zuchten zijn uit onze volle harten ten hemel gestegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001497.wav|hun, Gustaf, zij kennen U niet. Gedenk, met medelijden voor hen, dat indien gij geboren waart om groot onder uw tijdgenoten, en Kunsttolk te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_002195.wav|lk ontving gisteren een brief van deBank, mynheer, met het bericht van eene nieuwe tijding — eene ontdekking|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002074.wav|eens verrees die man; als een fiere populier stond hij daar met gebalde vuisten; met toornige blikken naderde hij zijne dochter, die bedeesd de oogen|1724|neutral
+wavs/train_9861_9412_000172.wav|Dat hindert niet vader, als moeder maar aan wil spannen, dan kruip ik in het paard zijn oor en zeg hem hoe hij gaan moet. Nu, zei de vader, wij zullen het eens probeeren|9861|neutral
+wavs/train_2450_8569_002096.wav|maar dat hij schreef, was vooral om zijn eigen menschelijkheid, om het minder mooie in zijn ziel, om een beetje trots, een beetje ijdelheid, dat ook de menschen zijn kunst zouden zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001205.wav|Niet in de laatste jaren. Het is nu vjftien jaren sedert wjj — sedert ik — voor den laatsten keer uit Frankrijk kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002804.wav|vervolgde hij, terwijl het spotachtige flikkeren in zijn oog terugkwam. Het land wordt bijna geruïneerd door de vrome blanken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005151.wav|sen kunt met eene dubbele tong spreken, zoo goed als de beste. Hebt gij niet dezen avond nog van eene andere reden gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002973.wav|Gij verdiendet, dat ik uw nieuwsgierigheid onbevredigd liet; maar kom! ik ben een goede broeder en zal medelijden met u hebben; want gij zoudt misschien barsten van ongeduld, en dat ware ongelukkig voor uw|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007829.wav|omdat het, veel meer dan al wat Michaïlof had vervaardigd op een tafereel uit de oudheid scheen te|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002849.wav|Wij zouden te Dreuze onzen tijd maar verloren hebben; en nu kunnen wij onzen weg vervolgen. Dat is een kansje|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000416.wav|Al wat hij deed, was goed. Al wat hij zei, was geestig. Als de avondjes op het Park werden besloten met een spelletje kaart, dan bedierf hij zijn eigen kansen en die van alle anderen, om haar de troeven in handen te spelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002595.wav|De meisjes dartelden onder de oogen der nonnen. De blik der zondeloosheid hindert de onschuld niet. Door deze kinderen ontstond een vroolijk uur te midden van zooveel ernstige uren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001617.wav|Nu was zij in dienst bij andere menschen op Samarang, maar zij had beloofd, dadelijk weêr tot haar te komen, zoodra zij in Indië terug waren, en Jeanne zou haar uit Holland eenige mooie katoentjes voor kabaia's|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_001490.wav|was het voor hem even noodig er een levensbeschouwing op na te houden, als een hoed en rok te bezitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000010.wav|Zij schrikte eerst hevig, maar hernam spoedig hare kalmte. Zij was in een te gelukkige stemming van|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003939.wav|en herhaald geklop aan de huisdeur, waarop, na het openen derzelve, een verward geluid van stemmen volgde en voetstappen gehoord werden van nieuwaangekomenen, die de trappen haastig kwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000655.wav|om uit zulk een groot gevaar verlost te worden, slechts zijne geschiedenis behoefde te verhalen, voelde hij zijn' moed herleven, en vatte dadelijk het woord op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000892.wav|en om tien uur begon de torenblazer, want wij woonden schuins tegenover het raadhuis en de wind was naar ons toe. En de|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004366.wav|en der aanvoer des bergwaters gezwollen, zijne oevers verbreeden ziet, en over een dieper bedding onder een' bepaalden naam zijnen weg vervolgt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002652.wav|Wat een wereld vol lak en larie is het toch eigenlijk, he? Dit werd op een vertrouwelijken toon tot ons beiden gericht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002760.wav|de vreugde zijner mismoedige dagen. En hij overdacht zijn leed, zijn bitterste leed, om zijne vernederende slavernij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000648.wav|Hij naderde, en daar Bedreddin op zijn' rug lag te slapen, werd hij getroffen door de schoonheid van zijn gelaat. Ziedaar, sprak de geest bij zich zelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001344.wav|dat gij geen tact daarvoor hebt. Zoek naar iemand. Zoek de eene of andere fatsoenljjke vrouw met wat geld|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004568.wav|Het was toch in één opzicht goed. Wij hadden zelf geen kinderen en wij hadden er somtijds wel eens naar verlangd. Maar nu niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007846.wav|De arme man! Hij verliest zijn tijd, en tijd is geld, zegt het spreekwoord, hoewel ik het nooit zoo bevonden heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000191.wav|en Phantasia zeide, dat, indien de heeren die gebouwen vol geleerdheid ingingen, zij de voorkeur gaf aan eene wandeling over het groote square|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006549.wav|Dit, zeide Losberne zacht, maar toch met vuur, is de knaap die toevallig, onder het spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000643.wav|Ik meende het voor u ook gezwegen te hebben; maar gij hebt het geheim mij van het hart gewrongen. Maar gij weet het nu. en ik schaam het mij niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_001117.wav|En wat gebeurde er later met dat weggeloopen meisje? Dat zullen zij toch zeker wel wetietn? Clemency schudde het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005664.wav|en mijnheer Losberne er borg voor te stellen, dat Olivier voor het gerecht zou verschijnen zoodra hij daartoe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002007.wav|of er moeten zich ten minste genoeg vereenigen om ze tot eene gemeenschappelijke zaak te maken. Gij speelt het eerst, zeide Alfred|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000979.wav|Willem trommelde op de ruiten en liet zijne gedachten den vrijen loop. Neen! dat alles was uit! Hij was immers arm, doodarm, en zijne ouders eveneens. Maar het kon verkeeren|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000950.wav|Heeft zij na twintig jaar geen zoon, dan worde mijne nalatenschap verdeeld tusschen haar en mijne bovengenoemde neven. 'Aan mijne keukenmeid|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005535.wav|Weldra waren wij in eene groote straat gekomen, waar het wemelde van wagens en rijtuigen; hij hield er een aan, waarvan de koetsier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004344.wav|iets mompelende, van de trede van den waggon boven eene der ijzeren rails over haar henen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002823.wav|Maar, hernam Robrecht, indien een man, om mij te verdedigen, zijn leven waagde, zoudt gij die ook niet beminnen? Zeker ja, was het antwoord, en ik zou hem daarvoor eeuwig dankbaar blijven|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001260.wav|En wie zijt gij, mijnheer! om mij op mijne eigene kamer de les te komen lezen? Ik houd u voor een|496|neutral
+wavs/train_11157_9412_000011.wav|En niet alleen vrienden en verwanten liet hij uitnoodigen, maar ook de wijze vrouwen, opdat zij het kind goed en gunstig gezind zouden zijn|11157|neutral
+wavs/train_1724_4315_002342.wav|haar eerste indruk van de ouders was mede zoo vreemd geweest, dat zij niet er toe kon besluiten den man, dien zij in meer vrolijke omstandigheden zelfs den naam 'paljas' had gegeven, nu haren echtgenoot te noemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002664.wav|De put is omgeven door onkruid, waarin het onderste der muren verdwijnt. Voor dezen put ligt niet de blauwe hardsteen, tot drempel dienende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000725.wav|het brood dat Sophie nu eet. Zij wilde niet anders. Ik heb haar genoeg gewaarschuwd. Maar zij dicht eveneens als ik op dien leeftijd. Liever hard brood, maar zelf gewonnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000163.wav|op zijn eenzame rondzwervingen zoo dikwijls verlangend had uitgezien? Geen wonder dat hij de gedachte niet onderdrukken kon: niemand zou er bij verliezen indien Fanny|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000887.wav|Dan zal het gebeuren. Daarmee is hetuit. Dat zeggende nam de heer Gabriel Parsons een snuifje en schonk zich nog eens in|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005412.wav|en hare ronde oogen, die als glazen kralen glinsterden zwierven met snelle rustelooze blikken over alles in den omtrek rond. Haar mond|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001304.wav|Heer Schout! ga niet in gramschap van mij weg,' sprak Juliaan, oprijzend en hem volgend; 'schenk mij uwe vergiffenis, zoo ik u onwillens leed veroorzaakte.' 'Ik moest je niet weêr willen aanzien, ondankbare|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004173.wav|Welletjes, antwoordde Ruth, zette haar grijzen hoed af en ontblootte zoo een rond hoofdje, waarop de kwakerinnenmuts tamelijk zwierig stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000704.wav|een gebrekkige vernauwing, in navolging der gevangenispoorten, zeer logisch in een gevangenis, onlogisch in een riool, en dat sedert verbeterd is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002084.wav|zij hebben geene rechters zooals de witte mannen in Brisbane en Londen; zij moeten strijden voor hun recht met zwaarden en schilden.' 'Maar onze zwarte vriend, zoo werd mij verteld,' zeide Lord|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001130.wav|De mannen hadden aandachtig geluisterd, schoon het in geen hunner ook maar één oogenblik was opgekomen nu iets anders te doen met zijn geld, dan wat hij totnogtoe er altijd mee had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000439.wav|Het onderwerp is historisch en het stuk speelt in Auvergne, tijdens het Keizerrijk; ik geloof dat de stijl natuurlijk, kernachtig en niet zonder verdienste is|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000425.wav|U is zoo lief, u heeft alles voor me over en het eerste harde woord moet ik nog van u hooren. U zou me willen bederven als uw eigen kind. En ik stoot u af met mijn opvliegendheid en mijn|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_000430.wav|en eenigen tijd wachtte met het opendoen der deur, om niet weder op nieuw aandacht te verwekken. Eindelijk sprong nogmaals het slot om, en de deur ging open|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003341.wav|den Baksteen of iemand anders meent. Snagsby geeft nogmaals en nogmaals eene beschrijving van den bedoelden knaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009695.wav|was het antwoord van den heer inspecteur. f Wie hebt gij daar in het kabinetje? vroeg juffrouw Abbey. lEn heer met zijne vrouw, anders niemand|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001167.wav|wat duizelig en vreemd licht in het hoofd. Frank zweeg, in zich heen en weêr geslingerd door twee machten. Hij was zich niet meer bewust wat hij dacht|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001812.wav|En Veritas was rechtsaf geslagen. Als de wind snelde Paddeltje de gang door, hield zich aan het einde ervan even in, om, verborgen achter den muur, uit te kijken, en zag Veritas in een cel verdwijnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002400.wav|die liefde, die wederzijds smacht en verzaadt! Uw broeder, o Held, uw verschriklijke broeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000609.wav|en menschenkinderen; hij was te geoccupeerd met die zaak, die hemzelf aanging, en schreef zijn recepten en ging heen, bij sommige dames den indruk achterlatende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001971.wav|Was hij zich wel bewust van alles wat in hem was omgegaan en zich in hem bewoog? Wij zouden het niet durven zeggen; wij gelooven het zelfs niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001374.wav|Gaat Edward Ferrars dan trouwen? zei Elinor bedaard. Het staat nog niet vast; maar er is wel sprake van. Hij heeft een moeder zooals er geen tweede bestaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_000466.wav|Slechts weinige menschen hadden met hem gesproken op de receptie; hg had zich afgezonderd gehouden, op zyne eigene plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001049.wav|verbaasd stond over eene jonge dame, die zoo voortreffelijk speelde, en zoo lief was met haar zusje|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003490.wav|Stil, vriend! meende hij den jood te hooren zeggen; hij is het zeker. Kom voort. Hij! scheen de ander te antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001442.wav|De omstandigheden, waar in gy u na mynen dood zult bevinden, zullen u verpligten, om uwe zaken dermate te beyveren, dat er aan het vermakelyke niet veel kan gedagt worden|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_000057.wav|HOOFDSTUK IV Wat is het toch jammer, Elinor, zei Marianne, dat Edward geen plezier in teekenen heeft. Geen pleizier in teekenen? antwoordde|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000133.wav|Gij zult dit zeker eene leerrijke oefening voor hem achten? hervatte Augustine droogjes. Al deed ik dat niet, dan kon ik dat toch niet veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000747.wav|voelden, hoe dichter zij het Imperiaal naderden, dat zij niet allen ééns dachten, dat er allerlei verschil was in hunne verbittering, hunne ontevredenheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000345.wav|ij de kamer is groot en vierkant en frisch en heeft eenige ouderwetsche meubels en langs het raam groeit een klimplant met gele bloemen, die er afvallen als je er even|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_008175.wav|Laat ik u nu mogen aanraden, Mademoiselle Hortense, om de kaars te nemen en dat geld van u op te rapen. Ik denk, dat gij het daar achter het schut in den hoek zult vinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000451.wav|Ongelukkig ontbrak het haar aan beschaving, aan geestkracht, om de opvoeding van een kind zooals ik was te leiden. Ook heeft zij met de beste intentiën ter wereld mij ridderlijk bedorven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001844.wav|Gij weet heer, antwoordde de schoone Perziane, dat ik geen' anderen wil heb dan de uwe, behaagt zulks u, laat ons dan hier blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002788.wav|en mijne hairen van hartzeer doen grijs worden voor den tijd, gelijk SIMEON en LEVI, de zoonen JACOBS, hun vaders hairen grijzen deden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000976.wav|ik was in mijn jeugd zeer bekend en zelfs nauw verwant met een Heer, wiens waren naam ik verzwijgen zal, daar een zijner zonen nog heden een aanzienlijk staatsambt bekleedt, en dien ik dus gemakshalve Murél zal noemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001903.wav|Nu kom ik op het punt mijnheer! Gij zult mij vragen: Hoe is dit te verhinderen ? en dat zal ik u zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011298.wav|Ik geef u mijn woord van eer, Mortimer, antwoordde Eugène, na eene ernstige pauze van eenige oogenblikken, tdat ik het niet weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000072.wav|Hij, die eindelijk gemeend had niet meer in staat te zijn tot een kwaadwillig gevoel, geloofde, zoodra hij Marius zag, weder woest en wreed te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000187.wav|en zelfs lieden die van tijd tot tijd gebrek lijden, voor een deel ten gevolge der overbevolking van sommige streken, dan hebt gij gelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000121.wav|gedempt, dacht de Held aan Admete. Daar ginds, waar de nu leêge vrouwenvertrekken zich rijden achter de roode gordijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001162.wav|Na deze woorden zweeg Bataki, maar de jongen werd nog nadenkender. Ik zou wel willen weten, wat voor bedoeling je met dat verhaal hebt, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001028.wav|maar duid mij niet ten kwade, dat ik het daarvoor houde, dat ieder een, zoo denkende, zoo handelende, in alle plaatsen en op alle tijden, de grootste|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003320.wav|meer nog dan de aanspraak, de algemeene goedkeuring weg, welke echter, om een echt grammaticale spreekwijze te bezigen, aan den kwakzalver in den stelligen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000920.wav|Ik heb wel eens gemerkt dat er jongens zijn die daar niet eens met hun moeder over spreken. Dat verwondert mij. Mij dunkt, als ik mijn moeder had gekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002685.wav|om den sleutel van het vertrek, waarin zij gevlucht waren, uit het venster te werpen. Hij antwoordde derhalve: s Opgesloten|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002348.wav|En daarna?' 'Daarna zou ik mij zelve vernietigd hebben en onmogelijk gemaakt, en ik zou vluchten, zoo verre wegvluchten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000487.wav|en vrouw komt! Lieve Hemel! dat zij een woord te zamen moesten hebben! Na dezen uitroep barstte Miggs in tranen uit, en vervolgde toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004995.wav|en het breken van glas te onderscheiden was, voelde Pickwick zich uit de wrakstukken van het rijtuig trekken; en zoodra hij weer op zijn beenen stond, en zijn hoofd bevrijd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001660.wav|Ik heb U mijn armzaligen zondigen troost willen geven, zooals ik dat kon. Moge de Hemel mij vergeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006967.wav|Ik heb al gesproken. Ik wacht naar u. — Wel, mijnlieer! hernam Hugh met nog grootere verlegenheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005873.wav|u gezegd heeft. Neen, sprak Anna afwerend, ik zou mij verheugen, als ik mij zoo geestig had weten uit te drukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000180.wav|De zwarte, bonten mantel hangt, half afgetrokken, Haar met een zware plooi van d'eenen schouder neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000963.wav|Ware het kleine rytuig minder dicht bij ons feweest, dan twyfel ik, of ik haar had mede unnen krygen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000008.wav|Nou, Mien, kijk dan eens goed naar dat rijtje boomen hier langs den weg en denk dan eens hoe een giraf er uitziet; vindt je dan niet dat de vorm van die boomen veel lijkt op den hals en den kop van een giraf|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001680.wav|Maar al was DE BEVAL alleen, toch bleef de toestand netelig. Wat moest hij met den knecht beginnen; de onderworpenheid zou niet langer duren dan de tijd, dat de tromp van de pistool op hem gerigt was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_001297.wav|als dat een groote god jou met een voetdruk. verplettert. Zijn stem was zoo hard, dat zij opzag. Zij zag zijn giansoogen vochtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001558.wav|Kom!' zeide VAN REEDE: 'laat ons nu aan niets anders denken dan aan de plechtigheid van het oogenblik. Wij moeten den Heer Notaris niet laten wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006491.wav|Heeft hem zich zien weghaasten als hij werd nageloopen en nageroepen alsof hy niet van kinderen hield en heeft hem nooit met kinderen of volwassenen zien spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002210.wav|Vier soldeniers zaten bij een zware houten tafel en speelden driftig met de teerlingen; enige anderen stonden recht bij hun makkers en volgden de kansen met nieuwsgierigheid na|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001707.wav|Ik kocht boerinnenkleeding voor haar, om aan te trekken; en ik wist wel, dat zij, als ik haar eenmaal gevonden had, met mij zou meegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000982.wav|een man door de oppervlakte aangenomen, maar weinig in overeenstemming met het onderste van Frankrijk; die zich door slimheid uit de verlegenheid redde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000719.wav|in de barricade. De knaap was op een tafel geklommen om zijn geweer te laden en zong vroolijk het toen in de mode zijnde liedje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000257.wav|Vervolgens zeide hij, tot Chogia Hoesein gewend, gij moet niet gelooven, mijnheer, dat ik groote onkosten gemaakt heb, om u dit genoegen te bereiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000464.wav|Ik zat tapisserie te maken, zooals dat bij mijne rol hoorde, wat geïsoleerd van de andere bejaarde dames, die het dansen alleen wilden aanzien. Ik scheen van haar leeftijd, door de deftigheid|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000427.wav|Wees maar niet bang, zei de geleerde man; ik zal aan niemand zeggen, wie je eigenlijk bent. Hier heb je mijn hand, ik beloof het je, en een man een man, een woord een woord|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_002173.wav|met u spreek ik niet, zeide Lukas, zoodra hij aan het woord kon komen. Ik heb met den heer Grimaldi te doen. Nu, mijnheer, wilt gij mij volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002438.wav|Haar oprechte oogen zeiden hem, dat zij over zich zelf tevreden was, en niettegenstaande zij bloosde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001913.wav|en nog steeds was hij even klein. Maar het scheen, dat hij er niet hard om treurde. Dien Zondagmiddag zat hij in een grooten, weelderig groeienden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009847.wav|ontzeg, kan wel eenigszins met een oog op uwe eigene belangen zijn, mijnheer Carstone. Richard verklaarde zich hiervan overtuigd en lichtte mijnheer Vholes uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001964.wav|Als g u bedenkt hernam Eugène, ikom dan maar aan mijne fabriek, gij kunt altijd bij de kalkovens|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001866.wav|Ik heb dadelijk wel begrepen, Sam, hernam Pickwick op een ernstigen toon, dat het hier geen goede plaats is voor jongelui|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003966.wav|Onze Kerk heeft wijslijk gehandeld, dacht ik, dal zij niet toelaat dat de bijbel in alle handen komen; want men kan met de letter van de schrift toch alles goed maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000447.wav|Aloud was in alle opzichten het evenbeeld van Vianen. Hij was wreed en heerschzuchtig en toonde zich den trouwen dienaar van Wolfert van Borselen, wiens willekeurig bestuur hij maar al te getrouw navolgde|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000747.wav|Ik dank u. Adieu, mevrouw, adieu. Cecile. O, als u wist, wat dit oogenblik mij kost|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004776.wav|beiden. Commandeer mij nu niet langer. Ik wacht het niet af. Betaal ons loon uit. Betaal ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001806.wav|en nadat men over mij heengeloopen had, ben ik opgestaan, zonder iets daarvan te hebben bemerkt, zoo gelukkig was ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007703.wav|Wel, inderdaad, antwoordde Traddles heel vroolijk, ik moet mijnheer Micawber nogmaals den hoogsten lof toezwaaien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000012.wav|wilt gij immers wel zoo goed zyn om oogenblikkelyk uw hoed op te zetten en by mij aan den overkant te komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000735.wav|Onder den dinner sprak hij haast niet. Asal zag hem een paar maal aan, wat hem niet ontging. Die dacht nu natuurlijk onjuiste dingen, sprak er misschien met anderen over. En hij had alwéér gelogen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000489.wav|Voorzichtig richtte hij zich op. Gelukkig, het ledekant kraakte niet. Nu wachtte hij weer eenigen tijd en hield zijne oogen onafgebroken op de plaats gericht, waar Coenraad lag|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001068.wav|Marius, die bijna den geheelen dag uit was, wist nauwelijks dat hij buren had. Waarom? vroeg hij. Wijl zij de huur niet betalen; zij zijn reeds twee termijnen schuldig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002908.wav|doorleed onder de donkere eiken in durende droefheid de dagen. En de Lente was hem weemoedig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000812.wav|De vraag was maar: Is Beringer van Landenberg gevangen genomen? Daar komt een ruiter aanhollen, maar niet van de zijde van den Sarnenstein, maar wel van die van|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000801.wav|Ze bedoelt Vampier; maar dat komt er zoo nauw niet op aan; het is te warm om op zijn woorden te letten, zuchtte Jo. Wat zijn jullie van plan in de vacantie te doen? vroeg Amy, behendig van onderwerp veranderend|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001837.wav|Zoo men nu de behendigen gelooft, zijn de revolutiën, gelijk de Juli-revolutie, doorgesneden slagaderen, die spoedig verbonden moeten worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005623.wav|Ik kan het nog niet vergeten, wat gij mij daar gezegd hebt, Mark! Hoe moet het mi met juffrouw Lupin gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000728.wav|gaf hem veêren voor zijn bed, waarvan hij zelf het overtrek weefde, gelijk hij zijn linnen op eigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000236.wav|en men zal onder de hand al de middelen bybrengen, welke men zoû kunnen wenschen om tot een goede schikking te geraken en de u bekende intrigue af te breken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000626.wav|Men dokterde steeds met het kind, en eindelijk bleek het, dat de minne geen voedsel had. Karenin dacht na|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000539.wav|beheerscht, beheerscht uwe teleurstelling! Niet voegt het volk noch dienaar zich te verzetten tegen het hoog gezag, dat de goden over hen stelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001686.wav|en van de verloofden, waarin haar het aanstaande huwelyk van Duke en Betsy werd medegedeeld, ging Therese er terstond mede naar Victorine|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002175.wav|en de moraliteit der inlandsche bevolking. De leden vonden dat zeker niet belangwekkend, althans op een der algemeene vergaderingen zei van Herwijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002027.wav|Wy leven in een snegen tijt, Die schier een hair aen stucken splijt. Al segje niet een enckel woort; Noch wort de meyning nagespoort|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005086.wav|had ze niet kunnen letten op een heer, die van de andere zijde aankwam, en evenzeer met wat al te gejaagden stap voortliep om voor haar uit te wijken; het gevolg daarvan was, dat haar marktemmertje in aanraking kwam met het gevest van zijn degen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003888.wav|en daarom vergenoegde zich De Witt dan ook de nederige groet van Buat met een eenvoudige hoofdbuiging te beantwoorden; waarna hy hem een vouwstoel aanwees aan de andere zijde der tafel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001475.wav|en dan zou Oom Jan zeggen, dat het myn schuld was, dat ik my er niet meê gemoeit moest hebben, en dat zou niet mooi voor my zyn. En wat denk je, Dominé, dat Heintje daar op zei? 'Myn Heer, zei hy|1666|neutral
+wavs/train_2450_7569_001673.wav|rekenschap vragen van hem, hun keizer? Zij wilden hem zien. Zij schreeuwden het uit, dat zij hem zien wilden. - De keizer|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000912.wav|k heb mijn boek verkocht, adertje. et wordt nu in zeven deelen uitgegeven en dan in een boekdeel. e denkt nu misschien, dat ik opgewonden van geluk ben, maar dat is toch niet zoo. et kan me haast niets schelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001710.wav|De vierde zijde is open. Aan die zijde putte men het water. In den achtermuur bevindt zich een ruw gat, misschien door een kanonkogel veroorzaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005139.wav|Harry, riep zij; moest het zoo ver komen? En alles om mijnentwil! En zij legde haar hoofd op zijn schouder|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001302.wav|zij nu nog iets van die gevoelens in haar hart terug? Neen die gevoelens waren ver, ver weg als vogels, die waren weggezweefd. Oom en Eline spraken een weinig over Vincent en zwegen toen over hem|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_000342.wav|ging staan lachen tot hij bijna bezweek, waarbij hij zijn hoofd zoo heftig schudde, dat de poeder in het kantoor|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000608.wav|dat zich eene zoo gunstige gelegenheid ongezocht had aangeboden, om hare kunstminnende reisgenoot bekend te doen worden met eene der vernuftigste uitvindingen der Nederlanderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000083.wav|hoe? Het zoû niets geven. Het zoû niets voortbrengen. Het zoû geen pas verder voeren. Het zoû een congres zijn: er waren er zoovele|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001889.wav|de doorgestane ellende; zolfs een gevangene keert zich nog eens om naar de gevangenis, die hij pas verlaten heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000719.wav|Weldra schudde hij van het lachen bij de snakerijen, die hij hoorde, en die hem al spoedig den indruk deden verliezen, door den zanger bij hem gewekt. Komt, menschen, klinkt het van|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002581.wav|De gravin glimlachte ongeloovig, trok even de schouders op en zeide: 'Gij kent de gravin Françoise niet, mijn goede dokter.' 'Ik hoop haar te leeren kennen. Mag ik vragen: of de baron de Ghiselles nog wel eens hier komt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_008103.wav|een pot bier, dat sprak vanzelf; hij nam een sigaar uit zijn zak en vermaakte zich met dit verderfelijk gewas en met een courant|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001253.wav|Honderd-vijf-en-zeventig kroonen,' zeide Buat: 'het: is my niet ontgaan, en daar het een schuld van eer is, mag ik niet langer verzuimen er my van te kwijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009712.wav|Wel, groentje, oude jongen, daar staat ge verstomd van, he? riep Steerforth lachend uit, schudde hartelijk mijn hand en wierp die vroolijk weer van zich af|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001321.wav|en eene der meest gevierde schoonheden van den Haag. Hieruit kwam van zelve een vergelijking ter sprake tusschen de vrouwen van het Zuiden en van het Noorden, en de eigenaardige|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004344.wav|doelloos, in het vrije veld, dan hier- dan daarheen, over wegen en velden, heen en terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002243.wav|en bittere gebeden waren over hem uitgezucht tot een laat gevonden Verlosser, van wien zij nauwelijks meer wisten dan den naam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000466.wav|Zij had zich altijd zoo ver beschouwd van Den Haag en de Haagsche menschen, dat zij er nooit over had gedacht, dat haar leven bekend kon worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004188.wav|Juist, mijnheer! Gij zijt met goede aanbevelingen gekomen, en ik ben blijde, dat ik u hier zie|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003644.wav|Neen, maar luister nu eens! vervolgde de jongeman; als het kwaad was, een mooi gezichtje mooi te vinden, zou ik alle dagen straf verdienen-|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003681.wav|Ik geloof, dat ik dit als een compliment moet opnemen, waarmede gij zoekt goed te maken hetgeen gij verbruid hebt. Ei kom! gij hebt veel te grooten dunk van uw eigene bekwaamheden, om iets voor mijne complimenten te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001072.wav|terwijl ik voornamelijk van groentenafval leefde en op de markt in eene ledige mand sliep. Wei|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006985.wav|Het was oorspronkelijk, maar ik meen, acht duizend pond, geconsolideerde schuld? zei Traddles. Juist, antwoordde mijn tante|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002164.wav|Met zijn broek is hij niet tevreden, zoo er geen horlogezak in is. Hij verwondert zich zelden, schrikt evenmin, bespot de|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000838.wav|er geduld mee, Willem; want ik moet het nù reeds belijden, al schudt gij mogelijk het hoofd over mijne inconsequentie; mijn levensgeluk, meer nog dan mijn fortuin, hangt af van de uitkomst die ik zoek|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_008821.wav|Hij was in de gevangenis, hij had honderd pond noodig om hem te bevrijden — hij bad hen te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003417.wav|Goede hemel!' zeide deze, 'wat is er met het lieve kind gebeurd? Wat zal Mijnheer wel zeggen? en de oude GEERT? die zocht haar al het heele kasteel door|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005531.wav|Ik hoop dat er niet dikwijls zooveel omslag om zulk eene kleinigheid gemaakt zal worden. Daarop begon hij schertsend met|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001124.wav|daar de chout zich daarover eenigermate verwonderd toonde: ' k heb geene persoonlijke vijandschap tegen deze lieden, maar, daar ik in de ongelukkige noodzakelijkheid geweest ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004697.wav|antwoordde Kitty, terwijl zij teeder en licht Mitja, die de kleine oogjes nu opende, dan sloot, op haar schoot|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003762.wav|wat of die rijke lui zich al in gevaar begeven, en op zee gaan uit plezier, wanneer zij warm en wel te huis kunnen zitten. Intusschen werd de breede raad gespannen, wat er te doen stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001494.wav|wat doen zij in uw land de roovers, want ik geloof, dat mijn eer een ngelschman is, en ik versta mij wel op de witsersche, maar niet volkomen op de ngelsche regten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001226.wav|Meester is niet goed voor zich zelven. Toen Tom dit zeide, keerde hij zich om en tastte naar de kruk van de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000618.wav|De handen van LIJNSLAGER vattende, zeide hij: 'Zie daar, zie daar den ingang van het rijk der schimmen, zoo uitmuntend door VIRGILIUS beschreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008775.wav|Hebt gij er ook tegen, aan Lightwood te schrijven, Rokesmith ? Volstrekt niet, mijnheer. Dan wilt gij zeker wel zoo goed zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000338.wav|Bij het binnentreden van het huis, maakte ook op mevrouw Bronkhorst het feit, dat de dood hier een voor kort nog krachtig mensenleven had vernietigd, zijn gewone indruk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009257.wav|Het was avond en Bradley wandelde in zijn tuin, van achter de blinden opgemerkt door de zachte kleine juffrouw Peecher die er aan dacht of zij hem haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001234.wav|Hun bede zal niet vruchteloos zijn, en hun dank zal u een aangename herinnering blijven. Met gevoelens van hoogachting, waarmede ik de eer heb te zijn|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000409.wav|is de hoogmoedige en gestrafte Nebucadnezar, enz. onverstaanbaarder voor een Kind, dan die elendige opraapzels van vertellingen die men het|5809|neutral
+wavs/train_2450_4300_000260.wav|in den staat van den wind, als op den lang verbeiden morgen van Dinsdag den zevenden Juni|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000228.wav|En die zeeroover had zijn vader vermoord en het zoontje gedwongen hem jarenlang als kajuitsjongen te dienen. En later, toen hij al haast een man was geworden, hadden de Turken hem weer te pakken gekregen en hem als matroos op hun galeiën geketend|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_012218.wav|Daarginds zijn de dames Leery, die naar jonge offlcieren van de zware cavalerie uitkijken, welke ongetwijfeld op de steile rots wandelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000964.wav|Nu, dan moet het maar gebeuren, zei Slumkey, zijn schouders ophalend. Op uw plaatsen in den optocht! riepen de twintig leden van het comite|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000229.wav|Zijn naam had een goeden klank, hij logeerde in een aardig hun welbekend plaatsje, en zij was het al spoedig met zich zelf eens, dat van alle mannelijke kleedij een jachtcostuum het|2506|neutral
+wavs/train_2450_11772_000309.wav|als zij zulk een reisje met hem had gemaakt; zij vond, dat het was alsof ze twee mannen had getrouwd: één in de werkelijkheid en één in gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000539.wav|Hunne harten waren te vol; zij konden in den beginne niet spreken van vreugde. Inmiddels zorgde de juwelier voor het|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001221.wav|Norah ! zeide mijnheer Openshaw zoo vriendelijk als hij kon, de broche is terecht. Zij hing aan de japon van mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008286.wav|maar niets bedacht had. Somtijds heb ik wel eens gedacht van ja; in andere oogenblikken dacht ik weer van neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000283.wav|Dadelijk daarop legde hij zich weder neder, en sliep door de tooverkracht der geesten weldra even vast als vroeger. Zoodra de prins|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010398.wav|altijd was hij met zijne belangstelling gereed, en altijd zoo vergenoegd, blijgeestig en luchthartig. Ik weet zeker dat ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004589.wav|zag ik haar gezicht, als een dwaallicht, van raam naar raam zweveh, tot het voor een er van stilhield en ons daar bleef bewaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003125.wav|de stralen der lieve zon al die mooie meisjes en vrouwtjes beschenen, en zich in hare schitterende juweelen en sieradiën gespiegeld hadden, dan dat ze, gelijk nu, in de schaduw zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001133.wav|De jeugd van de prinses en hare onvergelijkelijke schoonheid ontstaken op dit oogenblik een vuur in zijne borst|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000623.wav|Ritmeester!' zeide de knaap, de hand vertrouwelijk op den arm van Buat leggende: 'mag ik u even iets zeggen?' Buat zag den jongeling een poos aan, eer hy hem herkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000235.wav|de deur weer op een kier open. Een zenuwachtige trilling gleed over Fanny's trekken heen, maar toen haar man omkeek wist zij zich te beheerschen. Kalm vroeg zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004276.wav|hoe lief en goed haar oom en tante voor haar waren, die van de vijf kinderen, welke zij gehad hadden, geen een meer hadden overgehouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000320.wav|het bosch dat zich achter de school uitstrekt. In dit bosch was de fietser derhalve geweest. Holmes ging zitten en liet zijn kin in zijn handen rusten. Ik had twee cigaretten opgerookt alvorens hij zich bewoog|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002012.wav|heette bekrompenheid, achterlijkheid, geen begrip hebben van den geest der eeuw; welnu, ze hebben dan, daar ze twee tegen een waren, aan dien Moloch geofferd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000945.wav|De geuren der bergkruiden wasemden naar alle kanten. Vroolijk klonk van de hoogten het Halli! Halli! Hallo! der herders, die hun vee huiswaarts dreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000810.wav|Mijn goede, lieve vriend Montparnasse, zei Eponine, gij, die een goede jongen zijt, ik bid u, ga niet binnen. Wees voorzichtig, ge zult u snijden! antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001698.wav|uwe en mijne meesteres, en deze koffer in het bijzonder bevat kostbaarheden, welke mij door nieuw aangekomen kooplieden zijn toevertrouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000691.wav|Er is een ziekte onder de larven uitgebroken, zei de boschwachter. Karr was ongelooflijk verbaasd, maar hij ergerde zich er bijna nog meer over, dat de slang de macht had gehad zijn woord te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000220.wav|Terwijl zij hier over spraken stond HILLEGONDA op een afbeeldsel van LAURENS KOSTER te staren, dat daar aan den wand hing door VAN CAMPEN geschilderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000584.wav|of het in bekenden en den levende dierbaren grond zal rusten, dan in verre landen of diepe zeeën zal vernietigd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001869.wav|Betsy bekeek het glimlachend en met grote nieuwsgierigheidl Er was niets bijzonders aan te zien Misschien was de nieuwe bedak iets minder wit dan haar eigene|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011955.wav|Ik hoorde achter haar doek slechts hetzelfde zachte, klagende, kermehde geluid; en zoo ging zij weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000090.wav|en zelve eveneens met haar poezele armpjes om mijn ooms hals. Dat was een ontdekking! Als de vergramde vader niet tevergeefs beproefd had zijn sabel uit de schee te trekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001307.wav|Constance was gelukkig. Meer en meer begon zij te beseffen, dat zij bezat wat zij jaren gemist had, hare familie; meer en meer waardeerde zij, dat zij was terug in haar land, Holland|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003748.wav|En hierop begon JOAN, zonder te spreken van hetgeen hem te Tiel met VAN DYK overkomen was, de oorzaak, welke hem naar het Lischboschje gevoerd had en zijne ontmoeting van den morgen te verhalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001151.wav|is. Naarde uitdrukking zijner oogen te oordeelen, scheen hij in een oogenbiik gezien te hebben wat wij alien waard waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000486.wav|Als Pa kleine Joop zegt, kan ik gewoonweg bulderen van het huilen. Dan knapt er wat in me. Maar ik wou niet beginnen, want ik wist, dat ik dan heelemaal niet meer tot bedaren zou kunnen komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005983.wav|trilde en kwam tot zichzelf, in zijn oude, nauwe kleeren. Daar, jou kleine duivel! schreeuwde de heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001981.wav|wenschte hij toch vurig iets van Kitty te vernemen, maar hij vreesde, daardoor de rust, die nu zijn deel was geworden, weer te verliezen|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000136.wav|Ik ben de merkwaardigste van de vijf uit de schil! En het riool was het met haar eens|496|neutral
+wavs/train_1666_1408_000112.wav|goot de zon zijn stroom, als uit een gouden gat in den turkooizen hemel. Bij elkander zaten zij, bedwelmd, en aten en dronken, en spraken niet|1666|neutral
+wavs/train_2450_7472_000040.wav|splendeur van het hof, die noodlottig weêr aantrekt en onmisbaar is, wie ze van geboorte, als hunne levensatmosfeer, hebben ingeademd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000679.wav|naar den breeden ornschen straatweg brengt. ien volgen wij evenwel niet tot orne toe. en weinig voorbij deze dennenbosschen en dezen hoogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004802.wav|Vol eigenbelang. Denkt alleen aan zich zei ven. Zoo gaat het met u allegaar. Met ons allegaar? Dus moogt gij mij ook niet lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003209.wav|Luistert, mijne Heeren!' En met-een las hy den brief voor, waarvan de vertaling volgt: Aan den Heer Buat, Kapitein enz. te Londen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000590.wav|Waarom ik in zoolang niet schreef, waarom ik de eerste maand van het nieuwe jaar liet voorbijgaan, zonder zelfs op uwe goede woorden bij de intrede daarvan echo te geven, vraagt gij mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000471.wav|verwonder u over niets; vreest niets en verlaat er u op, dat deze zaak door eene hoogere magt in uw belang bestuurd wordt, en alzoo noodwendig een goed einde moet hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000305.wav|en het doordringende weegeroep, dat vrouwen plegen aan te heffen bij het verlies van haar mannen, naliet, bewees zij Ali Baba daarmee voldoende, dat zij zijn aanbod aannam|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000688.wav|En hij is dol van haar. Vroeger heeft hij me dat meermalen in vollen ernst gezegd, en hij is er volstrekt de man niet naar om lichtvaardig daarover te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000616.wav|Het groen, dat door de droogte der laatste dagen vol stof lag, zag er nu frisch en welig uit. De zwaluwen, die het noodweer in de rotskloven ontvloden waren, vlogen weer vroolijk sjilpend rond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005306.wav|Snuifdoozen werden in overvloed cadeau gegeven zooals wij van den hofjuwelier vernamen, die ze verkocht en later weer|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001006.wav|Laat ik myne Zantje in u weervinden; gy zult in my altoos eene Vriendin vinden, die hare meerdere jaren en grotere ondervinding altoos zal aanleggen om u nuttig te zyn|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000259.wav|berigtte haar, dat dezelve tien en een halve roeden lang en vijf roeden breed was, en hoog tot in de kap, vijf en een halve roeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000794.wav|Zijn moeder beminde evenwel zijn zusters. Wij hebben vergeten te zeggen, dat men op den boulevard du Temple dezen knaap den kleinen Gavroche noemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000850.wav|op een gezicht van Verbeelding, maar ook is de uitdrukking des gelaats zoo weinig bepaald, dat een zelfde tronie dikwijls op wel vijftig onderscheiden menschen gelijkt. Anonymus in|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002755.wav|daarom deed hij geen poging om die drift te verdoven. Hij bedekte het vuur dat hem brandde onder de vorm ener eerbiedige hulde, en dacht dat Machteld zijn zorg slechts als een bewijs van dankbaarheid zou ontvangen hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_002252.wav|Een volwassen steenkolenrijder, die hem met zijn wagen een oogenblik ophield, fiep hij toe: He, kar, waar ga je met dat jongetje naar|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001516.wav|en toen Mevrouw Dashwood toevallig melding maakte van haar voornemen om het huisje in het voorjaar te laten opknappen, verzette hij zich met nadruk tegen elke verandering van een verblijf, dat zijn genegenheid hem eens voor al volmaakt had doen schijnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000839.wav|De regen viel dichter, sloeg zwaar tegen de vleugels, en vond zijn weg tusschen de vette buitenveeren tot op het lichaam. De aarde lag in een nevel van regendamp; meren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001758.wav|De valk, die op de rug van haar stoel zat, scheen aan de droefheid zijner meesteres niet ongevoelig; want hij had zijn hoofd mismoedig tussen de pluimen gestoken en bewoog zich|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_002127.wav|Integendeel, hoe langer hun omgang duurde, des te meer ging zij twijfelen aan den aard van zijn gevoel; en soms, gedurende enkele minuten, die pijn deden, geloofde zij, dat het niet meer dan vriendschap was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_002048.wav|Dat was alles. Zij wachtten. Het eene schip na het andere kwam aan; maar geen bracht de tijding, dat de Lord-Mayor vermoord was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001273.wav|U moet U voor hen incarneeren. Sire, U is populair. Laat ons het gewone woord noemen: populair|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000979.wav|Gij hebt voor uwe vrouw geene geheimen,' vervolgde zij op honingzoeten toon. Zij hield zoo lang aan, tot dat haar ega haar op de hoogte had gebragt, altijd onder het zegel der grootste geheimhouding|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001807.wav|Arme Noureddin! zelfs uwe moeder kan u niet redden, gij zijt voor haar verloren! Dit zeggende, begon zij bitter te weenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001852.wav|en zij gaf er meteen de redenen bij, en die waren voldoende ook. Vooreerst waren kinderen vies; altoos hadden ze kleverige handen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000965.wav|Bij het derde couplet begonnen hare oogen te rollen, en bij het vierde rolden zij zoo zeer, dat ik vreesde dat zij van hare wangen afrollen zouden|496|neutral
+wavs/train_2450_5210_005282.wav|Een van hen las de proclamatie, en de offieier eischte Barnaby op, om zich over te geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001693.wav|en hij kon het zich niet ontgeven, dat hij misschien uit die boomrijke gaarden weer vervoerd zou worden naar de boomlooze en heete akkers, waar hem het harde lot van een slaaf zou wachten. Hij wilde daar in zijn vrije dagen zoo min mogelijk aan denken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001716.wav|Ik ging voort, vervolgde de jonge koopman, mijne minnares dagelijks te bezoeken, en elken morgen liet ik haar eene beurs met vijftig|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000033.wav|Mijne ellende zou niet volkomen zijn zoo uwe minachting haar niet voltooide, riep Rudolf onder snikken, en ik die zoo welgemoed en opgewekt herwaarts heen was gekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000978.wav|Schemseddin Mohammed, hierbij tegenwoordig, was zeer verbaasd over deze uitwerking: hij haastte zich echter zijne schoonzuster ter hulp te snellen, en besprenkelde haar gelaat met water|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006468.wav|Pinch verwonderde zich mateloos over de groote massa van allerlei dingen, die hij hier te koop vond; maar niets was er dat hem zoo beviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004738.wav|dan kunt gij nog gelijk houden. Geheel verwilderd zagen Swiveller en Brass eerst Sally en daarop elkander aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008951.wav|die — evenals het Theemswater — niet van de helderste waren, in de troebele verbeelding dat zij wegens de waardigheid en vastheid van haar karakter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000439.wav|en toch geleek ze in een Engelsch oog nogoneindig minder op een stoomboot dan een groot drijvend bad|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002178.wav|Onze omstandigheden geleken niet veel op elkaar. Ze geleken meer op elkaar dan ons gedrag. Mijn liefste Elinor, verdedig niet uit vriendelijkheid, wat ik weet dat je helder oordeel moet afkeuren|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002230.wav|Ik gevoelde niets voor u dan de belangstelling, die mij drong uwe kennis te maken, en ik wist niet genoeg van u, om u met ernst zulk een voornemen te ontraden. Maar nu weet gij zelve wel, dat alles anders is geworden tusschen ons|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002023.wav|Waarde Saartje! Zo dra ik den u reeds toegezondenen gesloten had, ging ik naar beneden, en vond myne Moeder met Willem in gesprek; over u, zo als gy vermoeden kunt. Ik zal u het volgende daar van schryven|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_001766.wav|Ik ben wel niet zoo leep,' antwoordde hij, 'op het artikel van vrijerij als de vrouwen, maar toch zoo stomp en dom niet, of ik heb dat al opgemerkt, en wat zou dat nu|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002859.wav|terwijl zij sedert, zich toch hare meerdere zwakheid bewust, het overheerschende streven der zuster met een zeer prikkelbaren hoogmoed poogde te bestrijden, in die overheersching niet meer de rust en voldoening van eertijds|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_000888.wav|Hij zette ze op de tafel neder en boog over het vuur heen, zeer verdienstelijk doordrongen van den kritieken aard van zija werk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001107.wav|van het riool moeten kennen. En, wij herinnere het, hij kende niets van dien schrikkelijken weg dien hij betrad, en had men hem gevraagd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000395.wav|De jaloezieën waren niet neergelaten, want in den zomer werd het vertrek zelden gebruikt, maar mevrouw Barclay stak zelf de lamp op en schelde toen haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000052.wav|Zijn vrouw stierf er aan een borstkwaal, waaraan zij reeds sedert lang lijdende was. Zij hadden geen kinderen. Wat ging er toen om in het binnenste van Charles Myriel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001161.wav|Haar eigen wil was niet sterker dan de drang van haar geluk. Zij had zelfs voor haar eeuwige zaligheid zich niet haar geluk kunnen ontzeggen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000829.wav|De zonnestralen, die zegenbrengende dochters der zon, kusten zijn wangen, en de duizeligheid stond op de loer, maar waagde het niet, hem te naderen|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_006355.wav|met een elleboog op de kussens leunende, terwijl Jane, die voor haar naar eenige winkels was geweest, haar stalen van dunne zwarte stoffen vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004290.wav|en die veel had van een bloedzuiger op het huis die i mooi gepakt had; maar dat belette hem niet, het huis volgens zijn eigen begrip te regelen|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000173.wav|Daarop zetten zij den soldaat in de koets van den koning, en de drie honden dansten voorop en riepen: Hoera! En de jongens floten op hun vingers, en de soldaten presenteerden het geweer|2951|neutral
+wavs/train_2450_6613_000703.wav|En hij vindt dat ik daar reden voor heb — hoewel hy het niet zegt De heer Grewgious was nu zoo geheimzinnig geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004358.wav|Daar konden wij, na aan onze blijdschap den vollen teugel te hebben gevierd, rustig met elkander praten en overleggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002082.wav|en vangen op hunne facetten al het voorjaarslicht van den hemel op, blauw wit, geel. Maar de hertogin drukt op een veer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003241.wav|Daar Bella onzichtbaar en zwijgend bleef, hield haar vader zich bij zijn dessert en zijn wijn, totdat hij zich herinnerde dat het tijd voor hem werd om naar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001190.wav|In twee jaar tijds is het eerste getal verdubbeld. Er zijn Vlaamse uitgaven die wellicht nog meer inschrijvers hebben, zoals het Belgisch Museum van de heer Willems. — Ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002049.wav|Meneer mag doen wat hij wil, maar dien hond kan ik niet doodschieten, zei hij eindelijk. De hond richtte zich op, en spitste de ooren. Hij kon bijna niet gelooven, dat hij goed gehoord had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001882.wav|waren geheel en al in gebruik bij den eigenaar, maar deze was ook een heel ander mensch dan de man in den kelder. Die was maar een klein schoenmakertje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003977.wav|Natuurlijk was het niet heel groot, maar toch groot genoeg voor mij om er lekker in te liggen. Onder dat bed was eene lade|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001643.wav|Dit is mijn programma: hemelsblauw en geld! Ik zou op het feest de veldgoden, de bosch- en zeenimfen noodigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005038.wav|welke deze niet begreep. Neem uw bruid bij de hand en treed nader, fluisterde een bruidsjonker hem in|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000727.wav|Waarom ik u dit alles zeg, bedoelt gij? Zie, gij gelooft niet aan mijne toekomst, gij wantrouwt mijn verleden; welnu, ik schenk u mijn vertrouwen; gij kent den weg dien ik gegaan ben|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000690.wav|Ik vlei mij, dat gij mij de eer zult aandoen op zijne bruiloft tegenwoordig te zijn, welke ik besloten had heden te vieren. Geen der gasten kon het hem euvel duiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000401.wav|om een goed te winnen dat op die wijze niet te winnen is, hem niet aanging, hem die een zekerder en Augusta de Wit, Orpheus in de dessa liefelijker weg naar het geluk wist dan die door onrecht en leed gaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002189.wav|voorstellende het eene blazoen jonge Rozen met de spreuk aanziet de jonkheid, en het andere een' Vijgeboom, ten zinspreuk hebbende, het zoet vergaren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003023.wav|En die smart van anderen. stelde zij zich nooit anders voor dan verpersoonlijkt in het martelaarsschap van Vincent. Diep ongelukkig gevoelde Eline zich na zulke gedachten. O, God|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_002639.wav|Myn Heer, zei ze, ik bid uit myn eigen hart; ik weet immers beter, wat ik nu nodig heb, dan Mell voor vyftig jaar dat raden kon?' Wat denkt gy, dat ik toen zei? je zult, by dit en dat, jou Gebed uit Mell lezen, om dat ik het doe? Mis mantje|1666|neutral
+wavs/train_2450_9558_000226.wav|Ze stond op en ging naast de oude zitten op de mat, ook met haar benen gekruist onder haar 'Wees niet kwaad, oudje,' zei ze vleiend 'Je weet wel dat nonna veel van je houdt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004215.wav|te duidelijk heur herkomst hadden geopenbaard van de menigvuldige brasserijen en nachtwaken, die toen, wat ook een laudator temporis acti moge zeggen, meer in zwang waren dan tegenwoordig|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003869.wav|heeren! Plaats voor de leden I roept de ijverige deurwachter, terwijl hij terugkomt met een geheelen sleep wetgevers achter zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008646.wav|maar hij komt uit de streek, de naam wil mij niet invallen, maar iedereen in het gezelschap zal hem aanstonds op de lippen hebben, waar zooveel wijn vandaan komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001135.wav|en om hem volkomen van uw oprechtheid te overtuigen, noodigt gij hem aan den avondmaaltijd, en geeft den wensch te kennen, den besten wijn van zijn land eens te probeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001564.wav|Ik volgde hem al schreeuwende, doch nu keerde hij zich om, sloeg mij, en liep vervolgens weg, zoodat ik hem eindelijk uit het gezigt verloor|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000452.wav|hij had in doodsgevaar verkeerd, hij was gered, zijne dankbaarheid was innig en opregt, maar nieuwe lotgevallen stonden hem zeer spoedig te wachten en hij zette dus de afgeloopen zaak zich weldra uit het hoofd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_000145.wav|in het oog der jonge dames, wijl zy alien weten dat er voor haar, by testamentaire beschikking, een echtgenoot gekozen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001420.wav|Is dat mensch nu nog dronken, Van Hout? riep Van Keulen en stond al gereed om den lasteraar, die bovendien geen sterk en kloek gebouwd man was, bij den kraag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002914.wav|op het bijna blanke, lillende vleesch van het bijna nog levende, gemartelde hout. Na dien tak brak hij een tweeden tak; toen een derde; toen een vierde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000496.wav|Nu ging de wandeling naar Muiderberg onmiddellijk na den maaltijd door. HELLEMANS ging tusschen zijne nicht SUSANNA en HILLEGONDA, welke eenigermate kennissen geworden waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002397.wav|dat hij mijn hand gevat had en bijna onmiddellijk begonnen wij langs de zuidelijke helling af te dalen. Toen wij ongeveer een kwartier geloopen hadden, liet hij mij los|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002097.wav|Dus sprekende wikkelde hij den kleinste in een slip van de deken. O dat is goed, dat is warm! mompelde het kind. Gavroche sloeg een tevreden blik op de deken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001519.wav|hetgeen ik zeg, niet waarachtig is, daarom ben ik het, die gestraft moet worden. De kalif was verbaasd over dezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001729.wav|Hierover was de vreugde algemeen, en BLOMMESTEYN ontzag zich niet, om de andere Groenlandsvaarders voor bloodaards en durfnieten uit te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000621.wav|Ook de aanzienlijkste inwoners der stad, kwamen er mij om vragen, en behalve ruime betaling, verwierf ik bovendien eene groote vermaardheid en genoot ik de algemeene achting|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000424.wav|De arme man, die heel wat te verdragen had, was er na een langen, hevigen oorlog in geslaagd de balletjes te verbannen, had een vuurtje gestookt van de in beslag genomen romannetjes en couranten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002696.wav|Aan zijn gewone opmerkzaamheid toch ontging het niet, dat ik hem sucre d'orge gaf zoo dikwijls hij hoestte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001975.wav|Misschien bevindt zich thans wel onze vriend op dat torentje, waarvan de groote Dichter VONDEL, met zijne gewone bevalligheid, tot hem zeide: Zomtyds kiest ge|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004606.wav|Wanneer wij voor het eerst een bezoek bij iemand afleggen, kijken wij met de grootste nieuwsgierigheid naar den klopper op zijndeur, want wij weten zeer goed dat er min of meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001139.wav|Haar blik volgde het onderwerp der gedachte. Met verbazing zag ze op het gelaat van Kees een uitdrukking van verdrietige neerslachtigheid, die ze er nog nooit op gezien had|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000760.wav|Ik trok ongeloovig mijn schouders op en mijn voeten uit den zak. Want mijn kleine teen lag al los. 'Nee Joop. Werkelijk. Toe, doe jij nu niet zoo gek en|1724|neutral
+wavs/train_2450_4370_000159.wav|Kijk dan eerst in de alkoof. Daar dan. Hij trok de alkoofdeuren open. Er was niets te zien in het donker|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000328.wav|Hoewel we nooit samen gespeeld hadden, bleef onze quadrille toch goed in de maat. Het is waar, ons publiek was niet zeer fijn noch aan veel gewend|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000002.wav|Herwijnen en Kees zwegen verlegen. 'Kom,' zei de laatste, 'gaat een oogenblik zitten en laat ons er niet verder over spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001202.wav|en verdronken honden vindt! Zij was gedrongen op te houden, daar zij door een drogen hoest werd overvallen, die haar adem reutelend uit haar enge, zwakke borst deed hijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000232.wav|ja, de officier herinnerde zich dat geval, en stelde zich eerbiedig ter beschikking van den Christen. Alleen durfde hij hem niet beloven hem onmiddellijk bij den Sant te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004296.wav|en zeg hem, hoe die honden met een vrijen Fries handelen. Wees zoo dwaas niet, zoet zusje! zeide de koddebeier, die intusschen weer op de been geraakt was, terwijl hij Sytsken bij den arm nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001252.wav|zooals ze altijd deden, in alles? alsof om een vorst de waarheid altijd anders schijnen moest dan om een onderdaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005560.wav|die zich in de zachte klanken van haar stem maar onvolkomen uitte, en zich weer verschool wanneer zij zweeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001057.wav|Werken schijnt ook al beneden je waardigheid te zijn. Ieder jaar heb je in het begin je best gedaan; maar zoodra je zag, dat je de grootste helft van je klasse vooruit was, dacht je: nu weet ik er meer dan genoeg van en ga ik op mijn lauweren rusten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010981.wav|of hij zou waarlijk vermoeden, dat zij hem de gezegden van den ijzeren heer niet juist overbrengen. Het is niet noodig, zegt mylady|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003768.wav|Heb ik dat Mijnheer niet gezegd? zeide Sam op een toon alsof hij zeer verongelijkt was. Hoe kan een vreemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003782.wav|Zij bewonderde zijn toespraak voor de Vereeniging tot Steun van Quashimaboo bovenmate; stelde belang in zijn pamflet over, mout|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005415.wav|Homo proponit: sed Deus disponit, zeide de Bisschop, de schouders ophalende: maar ik zal het u zelf laten beoordeelen, wanneer gij mijne redenen gehoord zult hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002244.wav|Ik meende begrepen te hebben, dat gij vrienden waart.' 'Wij hebben vriendschap gesloten; maar toen hij hier kwam, zag ik hem voor het eerst|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006700.wav|en gereed waren, om tot ongehoorzaamheid over te slaan en zich bij het gemeen te voegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001647.wav|Hoe wil ik het raden?' vroeg hy, de schouders ophalende, en eenigzins verdrietig, dat hy zijn vrouw niet alleen vond, nu hy belangrijke zaken met haar te verhandelen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000952.wav|Zelfs onder doze geographisch gunstige omstandigheden ter verkryging der kennis van de Fransche taal in hare hoogste delicatesse en zuiverheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001211.wav|dat hij nu wel zou maken dat de geachte heeren van de oppositie hun mond een beetje naar den anderen kant zouden vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000215.wav|thans zag hij duidelijk den vooruitziender, goddelijken en menschelijken geest in die grootsche dingen, welke men hem geleerd had te verfoeien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002961.wav|om nog een pomp in de High-street te plaatsen, stonden de Bruinen als een man op om zoo iets gruwelijks tegen te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003892.wav|Het was een nieuwe slag, by zoovele anderen gevoegd: en voorwaar, wel had zy kracht van ziel noodig, om onder haar lijden niet geheel radeloos te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008657.wav|voor hij tot in de kleinste bizonderheden wist, waarvoor het werd uitgegeven, en zag er op toe, dat hij voor zijn geld het beste kreeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000826.wav|Hoe dikwerf had de onverbiddelijke waarheid hem de knie op de borst gezet! Hoe dikwerf had hij, door het licht ternedergeworpen, genade geroepen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000631.wav|Ik kom hooren, hoe mama het maakt. zei mama Ottilie tegen Elly, tegen Anna. En Hugh zoû zoo gaarne zijn grootmoeder eens zien. Maar mama ligt nog altijd te bed, nietwaar Anna|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_002858.wav|Het ijzeren hengsel verdoofde en verkilde haar natte handen nog meer, gedurig moest zij stilstaan, en dan kletste telkens het over den emmer stroomend water tegen haar bloote voeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003813.wav|Jan onderstaat zich nog al wat: en als dat zoo voortgaat, dan is geen eerlijk poorter meer veilig in zijn huis. Maar laat Mevrouw zich maar niet verontrusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004186.wav|wanneer het boven het groen zijn zwarten met dauw bedekten snuit uitsteekt; voor de stadsjeugd is het de bron van melk, room en kaas|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000036.wav|Nu trad Jonker Jan van Asperen nader; vreugde over het gelukkige lot, dat Bertha had getrokken, stond in zijne schitterende oogen te lezen. Hij nam een balletje en gaf het met eene forsche beweging aan Heer Aloud over|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010176.wav|op zulk een eigenaardige plaats bevond, legde de kolonel zich op het bed, dat kort geleden door kapitein Famish beslapen was, en viel in slaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010876.wav|Is het edelmoedig mij aan mijn verplichtingen aan jou te herinneren, antwoordde zij. Ik bedoel het recht mij door George's vader gegeven, zeide William|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003804.wav|Voor den spiegel streek zij door heur los haar; het was zeer dun geworden en zij lachte er om, terwijl de ijle vlokken over haar vingers vielen. Toen wierp zij zich op den grond neêr|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_000356.wav|Het was ochtend en tante Elize, in een zonderlingen peignoir, van grijze, Chineesche zijde, met roode kwasten, schilderde in het balcon aan een tafel, bezaaid met verven en penseelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_001727.wav|Uwe tekortkomingen zullen door de vingers gezien worden, arme schepsels, en aan uw verlangen zal genadig worden voldaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000716.wav|Het arme mensch moet zeker toen haar grootste doorzicht zyn kwyt geweest. De droefheid, zeggen de Doctoren, benevelt het verstand, en wie was, op Gods aardbodem, toch ooit zo bedroeft over den dood haars mans, dan deeze Vrouw|1666|neutral
+wavs/train_5809_5539_000296.wav|Waarop de oude wolf ging zitten, met de neus naar de maan gericht, en uitbarstte in het lange wolfsgehuil. De andere gingen eveneens zitten en huilden|5809|neutral
+wavs/train_1724_2349_001281.wav|Blijken van belangstelling in zijn legendarisch geworden kennel placht Stork kribbig af te wijzen; wezens als Emmy Hovink hadden hem daar te lang mee vervolgd; doch dit aardige freuletje wilde hij gaarne ter wille zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003509.wav|Gy zijt nu wel zeker,' vroeg een lang, bleek, pokdalig en mager man, die een soort van gezach onder de overigen scheen uit te oefenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001720.wav|Wat is dat voor visch, die je ophaalt? vroeg een wilde gans. Dat zijn stekelbaarzen, Ölandsche stekelbaarzen, dat is de beste visch in de wereld, zei een meeuw. Wil je niet eens proeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002045.wav|Wij hadden wel een paar haken van boord mogen medenemen, Gillis! die vervloekte wal is zoo steil en zoo hard, dat ik waarlijk niet weet, hoe ik er tegen op zal klauteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001746.wav|In den slag van Waterloo vertoont zich meer dan een wolk, er vertoont zich een hemelverschijnsel. God is daar geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000694.wav|een helder verstand en een' schranderen geest. Zij had veel gelezen en een zoo sterk geheugen, dat niets van het eens gelezene haar ontging|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000299.wav|herhaalde de vrouw des huizes, haar bedgordijn al verder opschuivende en zich half oprichtende: 'komt oe mij niet eens een|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000229.wav|Ik heb zelfs niets gezegd, toen Edzard zich eens botweg ontvallen liet, dat ze mij zoo gaarne woû zien, dat ze nieuwsgierig was me te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005905.wav|dat het mij zeker nooit iets anders dan een genoegen kan zijn, alles aan te hooren wat ge mij wenscht te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000869.wav|Toen zij, zooals gewoonlijk, het gesprek aan Ritsert overbracht en er over napraatte, zei hij met zijn honend lachje: 'Weet je wat die brave beste hertog eigenlijk uitvoert voor de kost? Weet je wat z'n hoofdbron van inkomsten is|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_003799.wav|en hij. het hoekje omging. Ik kon het voor mij zelf en den kellner niet verhelen, dat dit een onrustbarende omstandigheid was|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001252.wav|hoe zij tot hem sprak, zelfs uit eigen beweging, met een soort van medelijdenden eerbied, en hoewel zij zag dat Marianne's zenuwgestel minder heftig geprikkeld scheen, zij vond hare treurigheid niet verminderd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000809.wav|ook nog wel komen. Wat een jammer, dat die ongelukkige jongen niet te vinden is, want nu zou hij toch zeker moeten erven. Waarschijnlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004486.wav|die langs den kant van een groot zandvlek liep. Hier had men geprobeerd het zand vast te leggen en er waren een massa denneboompjes gezaaid. Een daarvan groeide vlak aan den kant van den weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001532.wav|Ik begrijp u niet. Er is in Hollanders soms een vaagheid, die wij Engelschen niet begrijpen. Iets als de weêrspiegeling van uw mooie luchten in uw karakters|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002042.wav|aanschouwde twee afgematte, vale paarden, die mager en uitgeput, onder des menners zweepflitsen hunne laatste krachten zamelden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000677.wav|Mevrouw martelde haar en zag het, dat ze haar martelde, maar ze zou geen medelijden toonen, want ze wist nog niets zekers. Ze wist nog niet of Freddy haar Paul nog niet een weinig lief kon hebben; ze wist de redenen niet, die hen van elkaâr gescheiden hadden|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_004338.wav|Na eenige beschouwingen, die mijne schuld moesten bewijzen, zweeg het openbaar ministerie, en eene schelle stem riep: Stilte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000369.wav|mits ik mij binde aan den tijd, waarin dezelve geleefd hebben, en dat alles omtrent hen, behalve het geen mijne Hoofdpersonaadje betrest, Historische waarheid zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001481.wav|kocht beelden, groote palmen en Oostersche stoffen en herschiep de ongezelligheid van vroeger tot een artistiek comfort, dat tot luizijn uitnoodde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000598.wav|keek haar even doordringend aan en schudde het hoofd. Die persoon, hernam Milly met hare heldere, zachte stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010339.wav|Sapperloot, ik ga toch! schreeuwde George. Gee£ hem dit, zeide Becky, die zeer veel belang in het geval stelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000563.wav|Beneden is Peggotty's keuken, die op een achterplaats uitkomt; met een duivenhok, zonder duiven, op een paal in het midden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003433.wav|Marie knikte glimlachend, en streek zich met een hijgenden zucht heure verwarde haren uit het gelaat. En toen Etienne, gekheid makend, het op een loopen zette, en zijne neefjes en nichtjes toeriep, dat zij hem nooit zouden vangen|1666|neutral
+wavs/train_2450_10876_000817.wav|althans kennis te geven aan zaken, die zij niet behoorden te weten,' en nu volgde als in eenen stroom het verhaal van het boekske, dat hij aan HILLEGONDA ten geschenke gegeven had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002929.wav|dat de ongelukkige vrouw, die zoo even met haar gesproken had, in haar als een jong en schuldeloos meisje had gesteld|2450|neutral
+wavs/train_3024_2211_000004.wav|maar niemand telde dezen derden broer bij de andere broers, omdat hij niet zoo geleerd als deze was, en men gaf hem dan ook gewoonlijk den naam van dommen Hans|3024|neutral
+wavs/train_2450_4461_005323.wav|met zijn kunstenaarsblik onderzocht, herkreeg hij de volle overtuiging van zijn volkomenheid en hooge waarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007502.wav|en ging op weg, met eene lantaarn in de eene hand en den sleutel der kerk in de andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010050.wav|voor zij in het publiek in de Square verschenen! Zoo scheen het noodlot te bepalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001275.wav|Hij voerde hem naarde plek waar de inspecteur de wacht hield, en zij kropen beiden neer waar de boot hen tegen den wind beschermde|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000021.wav|Hij liep naar boven en ranselde den jongen met de el het huis uit. Nu kwam de beurt aan den derden zoon; die woû eens erg zijn best doen, en zocht struiken op, met malsch frisch groen, en daar liet hij de geit van eten|9861|neutral
+wavs/train_2450_7438_000138.wav|maakte haar vroegeren, wel bitteren mond bekoorlijk, met aan de hoeken twee schalke kuiltjes. Haar voorhoofd effende in de eerste rimpels rich|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000554.wav|de os niet wil eten en zoo ziek en krachteloos is, wil ik dat hij morgen geslagt zal worden. Zijn vleesch zullen wij aan de armen uitdeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000009.wav|Begeef u dus heden avond met de uwen derwaart en tracht de rivier over te komen, terwijl ik aftrek met mijn volk. Red u, en schenk mij het genoegen van de laffe wraakzucht uwer haters verijdeld te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000153.wav|maar niet als den vorigen zomer naar ock illow ga. aar waarom. aarom dan toch, adertje angbeen! et schijnt, dat je heelemaal niet begrijpt hoe de zaak in elkaar zit|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003237.wav|en de heer Ryhove ging Eckbert voor naar zijn kabinet. Ik liet het aan Mathilde over, aan haar moeder opheldering te geven omtrent mijn onwelzijn, die het excuus, zoo ik hoop, ditmaal geldig zal achten|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_002398.wav|Maar,' vervolgde zij, 'wij zijn niet in Frankrijk, waar de ouders het huwelijk hunner kinderen schikken. Maurits zal zelf wel zoeken, en hij is verstandig genoeg om goed uit zijn oogen te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004834.wav|Daarop verzekerde hij Pinch, dat alles nu volkomen in orde was, drukte hem vurig de hand, en verdween. Tom had een flauw vermoeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004602.wav|trad nu onze held, gevolgd van zijnen ouden en getrouwen vriend, het achterpoortje uit en begaf hij zich den weg op naar den Rijnkant|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001422.wav|en dit gedaan hebbende, zeide hij: Een knappe meid die gij daar hebt, vreemdeling. Ja, zij ziet er tamelijk wel uit, antwoordde Haley, een rookwolk uitblazende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000611.wav|Wat betekent dat' 'Wat het betekent Niets Ik houd voortaan de sleutel van de kast Dat is allesf|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002828.wav|haar handje in de zijne, terwijl hij haar haastig tegemoet trad, keek de verbijsterde Briggs even met diepe verachting aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000902.wav|Zooveel te beter! De jonker verkiest onze huisgenoot te zijn, dan moet hij ook maar weten wat een beroerde gemeene boel het hier is. Ik wil niet, dat men hem een blinddoek over de oogen zal trekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_010214.wav|Gij denkt toch niet, dat er een levend wezen hier aan boord is, dat half zooveel heeft uit te staan als ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004655.wav|te bespotten met dit ongelukkige toeval van geboorte. Ouwe Vijg werd een naam, welke genegenheid uitdrukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000177.wav|Hij bestudeerde de klassieken, de kerkredenaars, de treurspeldichters, de geschiedschrijvers, de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000756.wav|Men had Betsy uit haar gewone kring gestoten; dat bleek duidelijk toen er een toneelvoorstelling en muziekuitvoering op de plaats zouden gegeven worden Zij werd niet gevraagd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003190.wav|zoo gij er nog geen' hebt;- althands, het zal uwe schuld niet zijn, indien gij een breekebeen blijft. - Wat zegt ge? neemt gij dienst bij ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003664.wav|Zij hadden leeren lezen en schrijven, waren geoefend in de godsdienstige waarheden van het Christendom, en haar lot was zoo gelukkig geweest, als het in haren staat wezen kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000212.wav|Daar men door verscheidene straten gaan moest, om aan het paleis te komen, zoo kon een groot deel der stad en menschen uit alle klassen en standen den prachtvollen stoet zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008077.wav|Dit zeggend, deed John Browdie, want hij was het, het portier open, en juffrouw Browdie, de vroegere juffrouw Price, in haar wang knijpend|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001114.wav|Mevrouw Van Lowe zeide dat waardeerend, maar een beetje bazig, als kende zij den kinderen wel een eigen denkwijze toe, maar als vond zij het toch ook heel natuurlijk, dat zij den wensch hunner moeder|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003571.wav|Jean Valjean bezocht dien nacht en de twee volgende nachten den tuin. Cosette zag hem door de opening van het luik. Den derden nacht nam de maan af en ging later op|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005724.wav|Het gaf mij eenig genoegen zijn lange bruine jas, met de korte taille en de hooge schouders, in gezelschap van een parapluie|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000803.wav|wat voor verdienste steekt er in, als iemand in zulke omstandigheden vroolijk is? Wie zou het niet zijn, als alles zoo loopt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002435.wav|waarom dan ook niet die anderen, hoe lang en stug ze ook tegenstreefden? Ook nu, in plaats van de spottende opmerking met toorn op te vatten, nam hij er aanleiding uit om Michiel toe te voegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_003372.wav|meende hij het echter te kunnen doen, dan kwam er steelsgewijze een glimlach voor den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000589.wav|met een grooten, gelijkmatig zenuwachtigen stap. Maar ik moet wel bar geweest zijn. God, dat ik dan ook nooit mijne woorden in bedwang heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003754.wav|en gedrag van zijn zoon. Hij begon. thans in te zien, en gevoelde zich daarbij lang niet op zijn gemak, dat hij den ouden heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000972.wav|ten tweede, wijl het vatten van een ouden gevluchten galeislaaf, dien men dood waande, van een veroordeelde, wien de gerechtsstukken vroeger|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002911.wav|als zij zien hoever de bekwaamheid in wat zij moeten leeren hun gouvernante geholpen heeftl Achting! Stel het|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000332.wav|Naauw was het dessert opgedragen, of de heer VAN BEEM Senior verrees van zijn stoel, nam een glas Cantemerle in de regter hand, liet alle glazen vol schenken, trok een gelegenheidsgezigt en begon|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000690.wav|Het zijn niet wy alleen,' antwoordde Mevrouw Aarssen, terwijl zoowel haar blik als die van Elizabeth, smeekend op Wendela gevestigd, aan deze hare belofte schenen te herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000397.wav|en ik beloof u mijn uiterste best te zullen doen om haar op dien hoogen prijs te brengen, dien ik mij voorstel, dat zij waardig is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000997.wav|Hij was van een groote correctheid in zijn gekleeede jas, hoogen hoed, lichtgrijze handschoenen; een parel in zijn das. Zij zetten zich bij het vuur|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004385.wav|Maar pas op, dat gij u niet dus onvoorzichtiglijk uitlaat tegen Bartels, want die zou zijn mond niet houden; dan zou ik er kennis van nemen moeten, tegen wil en dank, en het zou eene bezwaarlijke zaak worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001021.wav|voorafgegaan door veertig welgevormde, slanke en prachtvol gekleede jonge blanke slaven. Ga en bezorg mij zoo spoedig mogelijk dit geschenk hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001820.wav|De Held, bedachtzaam, stond stil. Hij stond reuzig en in de grauwe lucht verhief zijne reussilhouet zich, machtig van ruwe schoonheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000221.wav|ik voor mij heb een dergelijk gevoel, als ik u jij en jou tegen mij hoor zeggen: ik gevoel mij daardoor, evenals in mijn eerste stelling bij u, terneergedrukt. Ge ziet, dat dit een eigenaardigheid is, en geen trots|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004147.wav|Zij moeten gaan of alles moet. Haley is in het bezit van eene hypoteek gekomen die, als ik ze niet terstond afdoe, alles zal wegnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000483.wav|ten gevolge der woede van den onweerstaanbaren wind. En voor my was de tyd zoo kostbaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000217.wav|ik heb mijne schuld by u afgedaan: en het kwam dus niet te pas, verder by anderen daarover te spreken, althands niet op een wijze, die voor mijn krediet nadeelig zijn kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004089.wav|om die te leenen en een vriend naar Jinkins te sturen, zal er een drama in de couranten komen. Meer zeg ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000110.wav|En hij vreesde, dat, als hij wat wilde, hij niet 'modern' zoû zijn. Hij was eerst onder invloed geweest van Augier, van Dumas|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001598.wav|om zich in de hooger geheimen van St. Crispijn's gilde te laten inwijden. Maar dat was het geval niet, en daarom bleef hij een gering|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001683.wav|Bill, beste jongen, zeide de man, terwijl hij zijn hoofd naar de deur wendde, ik ben blij, dat ik je zie|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003019.wav|Zie! ik beken, dat ik vroeger trotsch en ijdel geweest ben; maar ik ben het niet langer; ik val voor u te voet, ik omhels uwe knieën|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002124.wav|hoorde naar de optelling, glimlachte. Twintig jaren, twintig jaren! Zij voelde, of zij in snikken had kunnen uitbarsten, maar zij hield zich in, glimlachte, streelde mama's hand.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001703.wav|Dat men de poorten van het paleis opene! dat iedereen lid der Fransche academie zij en het recht hebbe madame Hucheloup te kussen! laat ons drinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002230.wav|En toen hij klaar was, en alles had opgeruimd, in zijn nieuwe kamer, vlijde hij zich lang, gemakkelijk, uit, op den divan, op de stof van den kroonprins van Siam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004493.wav|dat ze van dat bosch af waren. Nu konden zij hun akkers steeds verder uitbreiden en hun vee laten weiden op open velden, waar het gemakkelijk kon worden gehoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009724.wav|Zullen wij eens naar een paar paarden gaan kijken, die Snaffler juist van de markt te Lewes heeft meegebracht? zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003953.wav|Na deze gans kwam er nog een, en toen een derde, een vierde, een vijfde, tot het geheel werd afgesloten met de oude grijze en de groote witte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000203.wav|Maar toen Lavinia niet wilde herhalen wat zij gezegd had, verviel Bella langzamerhand onder het papillottenzetten m eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002731.wav|Sedert ben ik bij hem in huis gebleven. Zij was verdwenen. Dit alleen ontbrak er nog aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010526.wav|Ik bemerk, mijn waarde Mortimer, uit de manieren van den heer Pop — die nu en dan wat raadselachtig zijn — dat hij iets wenscht mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000760.wav|Maar het is, zooals ik zeide, vooral tegen den avond, dat mijne opmerkzaamheid het meest op het beschreven venster werd gevestigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005145.wav|waagden het vier of vijf meer in jaren gevorderde knapen, hem te naderen, beurtelings het oog op hem slaande en op den boog, dien zij in de hand hielden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000702.wav|Daarbij had Eve het goed voorzien, dat zij zeer moeilijk zich tegen Bertie anders kon gedragen dan zij tot nog toe gewoon was geweest te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005958.wav|Neen, gij zijt een gelukkig mensch. Ge hebt alles waar je van houdt. Ge houdt van paarden en je hebt ze, ge hebt honden en een jachtveld en je landgoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000008.wav|toen twee gedaanten op de L o n d o n Bridge verschenen. De eene, die met vlugge en snelle schreden naderde, was een meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003241.wav|Neen, zeide hij, mij aanziende alsofhij mij niet recht verstond. Ik meen niet alieen in het dorp, maarinde stad|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000460.wav|Ik vrees er voor. Tot nog toe heb ik uit dit stelsel voor het leger niet anders zien voorkomen dan schrijverij en een te koop loopen voor Jan Publiek met wat bij ons beroerd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000510.wav|maar gij weet het, ik blijf altijd schrikken tegen het denkbeeld, dat de ontdekking onzer afkomst misschien verwijdering tusschen ons zou kunnen baren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000369.wav|en wel door middel van dezelfde schatten, die hem zonder dat hij ze zoekt in handen vallen, en die hij slechts dan begeert als hij ze ter bereiking van een hooger doel noodig heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000191.wav|even als of hij aan eenig heer uit Caïro toebehoorde, stelde zich met hen in beweging, en voegde zich bij den gebogchelde, die, uit het bad komende, een paard besteeg uit de stallen van den sultan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000442.wav|Hem doodde? Wy hebben hem opgegraven, hy was gestikt en had geen lid heel aan zyn lichaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000915.wav|en een zacht velletje hadden als jonge honden. Wat hebt u gevonden, Moeder? Laat eens kijken? riepen ze. O zoo! ben ik bij de beren gekomen, dacht de jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002131.wav|Was het omdat ik valsch speelde of omdat ik zou ophouden? Arthur, die alles opmerkte wat er om hem heen gebeurde, begreep mijne gedachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002741.wav|maar deze herhaalde met meer ernst zijn gezegde, en vroeg toen nog eens, hoe de roover er uitzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002983.wav|dat hij de moordenaar was van moeder, van gade, van kinderen, van Mykenaeërs, die hij beminde|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000476.wav|het tot een model, bij deze of gene gelegenheid, te gebruiken, niet volvoeren. et zou mij herinneringen van eene zeer onaangename soort veroorzaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002520.wav|Een bediende in livrei opende de deur, en bracht op Ralph's vraag, of madame Mantalini thuis was, het paar door een fraaie hall, een breede trap op|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000388.wav|Voor hun geld zijn mijne bezittingen waarborg, en tot den laatsten gulden zal ik hun uitkeeren, al moest ik den stoel, waarop ik zit, verkoopen, en door handenarbeid mijn brood verdienen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000566.wav|Althans hij vervolgde: Ik zie aan u, dat gij verlangt nog nader kennis te maken met den toestand der hedendaagsche maatschappij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000130.wav|Onder ons gezegd, door de laatste misdaden, waarin ik mijn hulp verleend heb aan de koninklijke familie van Scandinavië en aan de Fransche republiek, is mijn positie van dien aard geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002274.wav|Ik zeg, dat Jean Valjean en Madeleine een en dezelfde persoon zijn; en ik zeg, dat Javert geen anderen moordenaar heeft gehad dan Javert|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000047.wav|Ik nam de vrijheid van te zeggen, dat men de kamer voorzeker zou noodig hebben, en ik meende, dat wij de papieren ergens moesten bergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001023.wav|Hoe is het nu mogelijk, dat je me zoo'n glas water kunt geven.' 'Wat scheelt er aan.' 'Gooi het weg|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000055.wav|ondanks zijn' last tegen den stam op en verborg zich tusschen de takken. De stoet daalde in een' bochtigen hollen weg af. Boven hunne hoofden kronkelden zich dikke boomwortels, als groote slangen in de grilligste bochten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001398.wav|Door Willems komst opgeschrikt klapte het met de wieken, en nam nu rijzende, dan dalende in golvende lijn zijne vlucht. Willem ademde met volle teugen de heerlijke lentelucht in en staarde den vroolijken zanger na|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001905.wav|Ik zou het werkelijk tot een groot geluk rekenen, zoo freule Mordaunt om mijnentwille zulke inconsequentie kon begaan, viel ik in, op een toon van strakken ernst, die zijn spotlust eenigszins matigde; maar|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000862.wav|Ik begaf mij aan boord van een der grootste schepen en liet de koninklijke vlag hijschen, waarna wij onmiddelijk de ankers ligtten en onder zeil gingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000098.wav|hebt medelijden met de moeder, die evenveel liefde voelt als gij, en geen enkel wettig recht bezit om het kind van haar hart te beschermen, te leiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002005.wav|was spoedig ontkleed en in bed, en daar zij liefst alleen scheen te zijn, ging haar zuster heen en had al den tijd, terwijl zij wachtte op Mevrouw Jennings' terugkomst, te denken over hetgeen achter hen lag|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001241.wav|Heb ik ooit zoo'n jongen gezien! zeide Willet verachtelijk. Om te denken dat een brander om een ruikertje geeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000487.wav|Het gezicht van John Silver betrok; de opmerking, dat zag hij, was rechtstreeks tot hem gericht, en hij zei: 'Ja,' niet voornemens verder iets te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000663.wav|deszelfs puntigen toren, en meer dan eens eene afgelegen stad, uit welke de rook van fabrieken opsteeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006312.wav|Wij moeten nu niet alleen mevrouw Milligan en Arthur opsporen, maar ook Lize moeten wij inhalen. Wat komt dat uitstekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000810.wav|Ik was in de föhn op het meer, en dat ik hier ben mag een wonder heeten. Een groot wonder ook, Heer! Maar zooals ik u zeî: Ulrich en Heinrich zijn hier niet geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000999.wav|waarom nam Botwater Doortje en niet haar? Daar moest eene reden voor zijn, en die reden kon geen andere wezen, dan dat Doortje aan Botwater het hof had gemaakt|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001577.wav|Als een geluksstroom ging het door Johan's gansche lijf. Hij zweeg en ging door met zijn werk, want hij was zoo geroerd dat hij haar niet wou aanzien, om geen tranen in zijn oogen te krijgen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000745.wav|die zijn vader op een schimmel heeft zien rijden aan het hoofd van de heele schutterij. Zoo heb ik dan menig uur voor het raam staan druilen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000865.wav|Alles viel goed uit; hetgeen volgens Hanna een gelukkig toeval was, want ik was zoo veraltereerd, mevrouw, dat het een wonder is, dat ik de podding niet heb gebraden, en den kalkoen met rozijnen heb opgevuld, of hem in een doek gekookt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005830.wav|Hij bemerkte, dat zulk een gezochte stelling van een man, die alles had kunnen verwerven, maar niets verworven had, allengs haar waarde verloor|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000270.wav|Zij lachte bij een grappige uitdrukking van Emilie meer dan noodig was; ze lachte tegelijkertijd hen allen uit, die daar waren, overmoedig trotsch op haar verborgen en verboden hartstocht|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_002485.wav|naar de straat St. Avoye. Zonder daarbij talrijke barricaden in twintig andere wijken van Parijs te rekenen, in het Marais, op den berg St. Geneviève|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002490.wav|bromde de vreemdeling en ontwrong, met een beweging van verontwaardiging, zijn mantel aan de handen van den Jood, en te gelijk het bord met broodjes, dat Mientje hem toereikte, aannemende, wendde hij zich om, en ging weder naar de voordeur|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000760.wav|welfde zich het plompe leelijke wagenstel, vreeselijk zwart van het roest, en vol hoeken en scherpe kanten, als de ingang van een hol|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000947.wav|eer wel! zeer wel! antwoordde. ij ligt thans met zijn schip te ivorno. at moet daar gekalfaat worden, want hij lijkt duchtig met de lgerijnsche zeeroovers aan den gang geweest te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000161.wav|ietwat redelijker geworden is. Daar ik nog nooit van zoo'n gunstige uitwerking elders gehoord heb, zoo kom ik voor mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001196.wav|De godsdienstkwestie, niet waar? Papa heeft toch ook gaarne een Oostenrijksche verbintenis. Hoe denk je de reis te nemen? En wanneer ga je|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004026.wav|Tot op dat oogenblik had ik in het minst geen begrip gehad wat de geschiedenis eigenlijk was. Wie zou ze mij ooit verteld hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002311.wav|en eene groote groene paraplu in zijne hand, en bezat eene talmende nieuwsgierigheid die voortdurend in hem brandde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000725.wav|Diens vertrouwen inboezemend gezioht stelde hem echter op dit pimt gcrust, zoodat hij antwoordde: CHARLES DICKENS. Neen. mijn vriend, je hebt me niet bezeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003183.wav|Geen kuiken, kalkoen of eend was er op het pleintje bij de schuur of hij keek ernstig en begon aan zijn einde te denken, als hij haar zag naderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007138.wav|een gracht van drie meter breed, die de ruiters naar believen konden overspringen of doorrijden. Driemaal plaatsten de ruiters zich in een rij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004365.wav|Ik heb er een hekel aan, mijne goede bedoelingen op te vijzelen, maar ik meende het nu eenmaal goed en dat wilde ik dat gij wist|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000242.wav|Dien avond verlichting en muziek. In den zoelen zomeravond zat zij, in eenen grooten kring, bij de muziektent in den vollen zomertuin, zooals men dat in Holland doet|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_001993.wav|cousin le ministre' heeft dezelfde pretensie, maar daar hij enkel voor uitspanning speelt en nog wel iets anders in het hoofd heeft, maakt hij zich wel eens schuldig aan bévues uit distractie|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003717.wav|Heet en rood wordende, en het papiertje nu dicht bij zijne oogen, dan weder veraf houdende, mompelt hij C. S.|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002105.wav|Het is vaders gewoonte niet, iets voor ons verborgen te houden en toch ben ik er zeker van, dat er nog iets anders is, dat hem treurig stemt.' 'Zou er iets met Willem gebeurd zijn?' riep de moeder verschrikt opspringend|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002693.wav|Terzelfder tijd schreef Thénardier haar, dat hij nu gewis lang genoeg geduld met haar had gehad, en hij dadelijk honderd francs moest hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000186.wav|als ik bij wijle nog eens een stuk van de groote meesters wilde voordragen; als ik een fragment uit Antonides aanhaalde, dan kneep Jan Salie mij in den arm, dan zette hij eene keel op, leelijke schreeuwer als hij is|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007799.wav|Ik bemin u. Doch van mij zelf wil ik zwijgen; de hoofdpersonen zijn onze zoon en|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002362.wav|hetwelk spoedig door een gelijk bericht uit de loges werd gevolgd, en zoo eindigde het beruchte of beroemde oproer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001684.wav|gezegde bleef ontkennen, lachte zij zoo smakelijk mee, dat Nikolaas wel van de waarheid van de beschuldiging overtuigd moest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000692.wav|De verhoudingen tusschen den vervolgden bunsing en den jagenden hond, waren nauwkeurig in acht genomen. Hij, die poogde te ontsnappen, was tenger van lichaam en zwak van voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009069.wav|en als hij zich naar haar toekeert, ziet hij dat hij zich vergist en meestal dat zij hare oogen op Veneering heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005543.wav|Hij heeft veel geleden, en is van morgen heel slecht. Ik vraag het u als een gurist, een weldaad, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001248.wav|Hij antwoordde: Ja, goede vrouw, ik wenschte een rijtuig te huren. En schielijk voegde hij er bij: Maar men zegt, dat er hier geen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000033.wav|wat!' vervolgde hy: 'bedenk, dat zoo ons vooruitzicht donker is, gy er niets mede wint, door u zoo mismoedig en troosteloos aan te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003409.wav|Ik dacht niet weer beter te worden en hoopte het ook niet; maar tot mijne spijt liep de koorts af en werd ik weder gezond|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000237.wav|en zij zou gaarne, van wie ook, eenige bevestiging hebben gehoord van zijn verdienstelijke eigenschappen, die de mogelijkheid van vrees voor Marianne had kunnen uitsluiten|2506|neutral
+wavs/train_2450_7371_001984.wav|De naaktarmige Rob kweet zich, meteen vlammend papier gewapend, zoo TJug van den hem opgedragen last|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000490.wav|Nu, ik weet niet, waarom ik het niet zou doen, want er is geen enkele reden, waarom ik mij er voor zou schamen. De geschiedenis heeft zich als volgt|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001877.wav|en dan nog zes keer hetzelfde, met al die lange uithalen. Ik deed mijn oogen wagenwijd open en daar stond Julie in de deur, en ze zag er heel anders uit dan anders, grooter en leuker|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006288.wav|Kit had niet veel moeite om zich zelven te overreden dat het oude huis in zijn weg lag, want zijn weg was overal heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007610.wav|Ik hoorde u, naar ik meen, spreken van mijn rampzaligen zoon, hervatte Sir John met een glimlach|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000308.wav|Elinor moest nogmaals haar verzoek afwijzen, en maakte een einde aan dat dringend gevraag, door over iets anders te beginnen. Zij achtte het waarschijnlijk, dat Mevrouw Palmer, die in de buurt woonde van|2506|neutral
+wavs/train_496_1747_000604.wav|Klaas, zeg ik, dat doei ik niet; want je verzuipt ze toch maar. Kees zeid' ie, ik mot ze hebben|496|neutral
+wavs/train_2450_3330_000004.wav|en meer was er niet noodig, om aan te toonen, hoe weinig zijn werk deugde. Toen onze lieve Heer het land kwam bekijken, was alle aarde weggespoeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001081.wav|De brave leeraar van het station te Amhertsberg, waar George het eerst was aangekomen, stelde zooveel belang in het verhaal van Madame De Thoux en Cassy|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001334.wav|n het verschiet zagen zij ook, hoe or aan de are eene geheel nieuw erkgebouw werd opgehaald, waaruit men mede de toenemende volkrijkheid en welvaart, die meestal hand aan hand gaan, opmaakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006672.wav|Een commissionnair uit een hotel. Gravin Lydia Iwanowna vermocht zich nauwelijks neder te zetten om den brief te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000032.wav|toen hij bij de elanden kwam, die met hangende koppen en ver vooruitstekende bovenlip stonden te wachten, en er nadenkend uitzagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004393.wav|en niemand, Maurits zelf wel het allerminst, kon zich toen voorstellen, welke eene onverzoenlijke veete hen eenmaal zou scheiden; en toch. en toch|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000959.wav|ie is met zware hoofdpijn naar haar kamer,' antwoordde ol, die, toen hij zijn zuster had zien naderen, zich terstond naar de huiskamer begeven had, om alle gesprekken tusschen haar en de dienstmaagd te voorkomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000053.wav|Waarom niet? Er komen hier immers zooveel heeren; een meer of minder zal niet hinderen,' gaf zij ten antwoord. 'Maar deze, die voorgeeft dat hij nog een kennis van u is|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000472.wav|herinnerden zij aan lang verleden dagen, wanneer een blik vol moedertrots voor een oogenblik de gewone uitdrukking van melancholieke berusting overwon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000189.wav|en ook om de wille van een' zoon, voor wien ik het naauwelijks durf wagen, uwe verschoonende barmhartigheid in te roepen en af te smeeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001788.wav|Hoe kan je — hoe durf je zulke slechte, wraakgierige gedachten koesteren? Wraak mag slecht zijn- maar zij is natuurlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001286.wav|reis en leef gelukkig, totdat ik de vreugde zal smaken, u weder te zien, en aan mijn hart te drukken, dat steeds voor u zal blijven kloppen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003275.wav|om den zin van deze woorden te vatten, maar tusschen ze te begrijpen en een besluit te nemen was nog een groot verschil|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000567.wav|Alhoewel zij de bekwaamheid van de Deken kenden, konden zij met moeite zich overtuigen dat een wever, een man uit het gemene volk, met zoveel vernuft kon begaafd zijn. Gij hebt meer verstand dan wij allen, riep Diederik de Vos|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004749.wav|Eene ruime, zindelijke, net geschilderde keuken, met een effen en glanzig gelen vloer, zonder een enkel stofje er|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000804.wav|De vorm van het geheel deed denken aan de gouden kast, die hoofdzakelijk de reden zou kunnen zijn, waarom de zakkenroller hem van dat log, onhandelbaar instrument zou ontlasten. De ketting liep te niet in drie gouden versierselen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004944.wav|zal er zeker zonder eenige conscientie worden toegepast. Anderen, wier kleeding hen kennelijk van het volk en de schamele menigte onderscheidt, wenden zich zijwaarts af, op verderen afstand van den circus|1724|neutral
+wavs/train_2951_2211_000022.wav|zij verdween geheel en al, en slechts een groote modderpoel, die blaasjes deed opborrelen, bleef er te zien. Dat is de geschiedenis. Maar waar kwam Inge nu|2951|neutral
+wavs/train_2450_3168_001044.wav|hij bekende zich overwonnen, en wachtte moedeloos de slagen af van het lot. Ware tante Bee er niet geweest, het geheele huishouden zou een prooi zijn geworden van verwildering en verval|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001284.wav|De dokter beval verandering van lucht; oom Crump recommandeerde Penethly en sprak van u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002262.wav|bruisten ze nog weken na. Zij, verlangde nooit weg; haar leven was er zacht samengeweven met alles om haar heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001490.wav|Zij was aan zijn arm eenige zalen door gegaan, en zij zagen bij een tombola, waar men zich verdrong om cadeautjes en surprises te trekken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001735.wav|Gerrit trad binnen. Op bevel van den ouden dokter was het volslagen donker in de ziekekamer. Op Witses verzoek om een beetje licht te maken|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_000336.wav|Ik heb nog nooit zulke ongeduldige paarden gezien als de onze; zij brengen mijn hoofd geheel in de war, juist nu ik mijn hoofd zoo bij elkander moet hou-|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006201.wav|waarin de bas en tenor elkander antwoordden; de priester gaf het bruidspaar een teeken door naar het tapijt te wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005390.wav|duurde het, eer men het misvormde lijk van onder den stapel der half bedorven lichamen had teruggevonden: en de oogen der vriendschap konden hun tranen niet bedwingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006890.wav|om eei bord lamsbouillon te nemen met een coteletje er in en het trouwformulier eens in te kijken, ten einde morgen op het juiste oogenblik te antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003687.wav|Zij was nooit moe te vragen of Leed zijn jeugd vergiftigd had; en zij was altijd klaar te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001247.wav|maar met een' verschrikkelijken lach op haar aangezigt maar gij boert, gij scherst weder. 'Er is immers geen zulke MARIA. Zeide gij niet, dat gij nooit een meisje gezien hadt, dat mij overtrof|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006820.wav|Waarlijk, zei Flora giegelend, terwijl zij het hoofd naar achteren wierp met een karikatuur van haar jongemeisjesmanier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005959.wav|En tusschen hoop en vertwijfeling begon zij weder de oude, schrijnende wonden van haar gepijnigd, onrustig hart open te rijten|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000698.wav|Het zag er hier welvarend uit, in vergelijking met zijn vroeger verblijf bij zijn grootvader. De kamer was grooter, de muren prijkten met horens van gemzen en blank gepolijste jachtroeren|2506|neutral
+wavs/train_1724_5812_000108.wav|Maar Regina, die geene coquette was, verkreeg daardoor de geruststelling die zij noodig had om van haar geheimen wrok tegen hem te genezen. Zij begon hem hooger te achten, naarmate, hij haar minder opmerkzaamheid bewees|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000533.wav|toen mijn oog viel op een ander aanplakbiljet, aan welks hoofd met groote letters te lezen stond: ANTI|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013257.wav|in den rouw zijt. Ik hoop dat de tijd u goed zal doen! Haar ongeduldige geleidster beknort haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000761.wav|Ja. en daarom gevoelde hij zich zoo ongelukkig. Want al ging de onderste steen boven, d'n ouwe zou hem niet meenemen, of Paddeltje moest hem z'n schrift laten zien, en de sommen uit het rekenboek kunnen maken precies naar het voorbeeld|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001161.wav|Lees jij hem alsjeblieft, ik kan niet, ik voel me zoo raar. O, hij is véél te mooi voor mij, en Bets verborg haar gezicht in Jo's boezelaar, voor het oogenblik heelemaal van streek|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001158.wav|en op de hoeken van alle straten prachtige paleizen, met hardsteenen balustraden, rozenhouten lambriseeringen en ontzettend groote lampen, verrezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001208.wav|zeg mij, Herakles' gade en Hyllos' moeder. ben je gelukkig? - Benje gelukkig. o Hyllos' vader, o man van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004452.wav|omdat hij een week geleden op hoi was geslagen met de echtgenoote van kapitein Barbary van Cheltenham, die niet berekend was t voor zoo'n vurig paard|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000023.wav|Gij zegt uw Jan V dat ge twintig minuten tijd hebt om te dineeren, en bij stelt u voor, met wat visch te beginnen, dat in twintig minuten gereed zal zijn|2450|neutral
+wavs/train_2981_2211_000027.wav|Daar kwam een ander man aan, die er norsch en boosaardig uitzag; het was de slechte broeder van het lieve meisje. Deze haalde een scherp|2981|neutral
+wavs/train_2450_6098_003759.wav|en eindelijk kreeg ik van haar het pakje, dat David Copperfield nu in zijn hand heeft. Hier zweeg zij, knipte haar reticule weer dicht|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000502.wav|Welnu, liefste! dan kunt gij het gerust laten; er is wel gelegenheid ons kind een kijkje van de samenleving te geven, al treedt zij niet op in die wereld|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001796.wav|Marius was drie dagen afwezig: toen kwam hij te Parijs terug, ging regelrecht naar de bibliotheek der universiteit en vroeg de verzamelde Moniteurs|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000523.wav|en ze dankte de hemel, toen tante Borne, die bij de hardnekkigheid der weduwlijke traanklieren, verschrikkelijk zat te huilen, tegenover de gevoeligsten harer vriendinnen op een lumineus idee kwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002293.wav|Men naderde het einddoel der reis. Nu ontstond er een gewoel en gedraaf aan boord, dat hooren en zien verging. De passagiers liepen elkander in hunne haast met het bij elkander zoeken hunner bagage bijna omver|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000928.wav|erwijl zich dus de jongelieden vermaakten, hadden zich de bejaarderen weggemaakt; alleen zaten de aders en in eenen hoek het spel aan te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000501.wav|en op de vragen van den groot-vizier met bescheidenheid en veel juistheid antwoordde, werd deze staatsdienaar reeds terstond gunstig voor hem gestemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002017.wav|een van beide' zeide, schoot met een zijn pistool af, en kwetste den karel, die hem aangesproken had zoo tusschen den hals en de schouder, dat hij oogenblikkelijk ter aarde tuimelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001786.wav|iets meer van hem te onderscheiden. Het vertrek zijner gemalin had inmiddels zijn hart van eene groote zorg ontslagen, zoodat hij met koel beleid zijne maatregelen konde bewerkstelligen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002959.wav|Neem eerst uw kandelaars, voor ge heengaat, mijn vriend, hernam de bisschop. Hij ging naar den schoorsteen, nam de twee zilveren kandelaars en bracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003576.wav|maar het blijkt van achteren, dat er meer achter hem schuilde dan ik wel vermoed had.' 'Ik geloof, dat hy meer uit loszinnigheid dan uit boze inzichten gehandeld heeft,' hervatte De Witt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003400.wav|Maar Klement begon onvervaard te vertellen. Op een dag liep ik op de Schans, en verlangde naar huis, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008156.wav|Ik doe mijn plicht, en dat is alles, wat men doen kan. Zult ge bij mij komen? vroeg de gravin na een oogenblik gezwegen te hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000659.wav|wel fraai gaan, want Julie kan alleen erg goed love roepen, en verder kent ze er geen laars van. Ze is er altijd veel te lui voor geweest en ze was ook altijd bang, dat haar haar zou losschieten|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000995.wav|die een dollen zin in Suzette had, en dat zij geloofde, dat hij Suzette ook niet ten eenenmale onverschillig liet|496|neutral
+wavs/train_2450_9752_002172.wav|En met welk recht, vroeg Adeelen: durft gij, die u sedert een blauwmaandag onzen landgenoot noemt, u tegen mijn wil en dien van Frieslands overheden verzetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000409.wav|hij raapte met bewon derenswaardige lijdzaamheid de handschoenen op, bekeek ze ter loops en offreerde ze weder den fel gebeten krijgsman, die zijne verontwaardiging over deze handelwijze uitdrukte door de woorden: 'Gij zijt een lafaard|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001651.wav|Reeds op den eersten dag van mijn huwelijk zal ik een' aanvang maken haar te leeren, op welke wijze ik verlang, gedurende het overige van haar leven, met haar om te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001609.wav|Ze lag op een bank, en ze was onlekker O, ze zal wel naar boven moeten Wacht maar' 'Ze had allang weg moeten wezenf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002427.wav|Cosette gevoelde zich gedwongen de oogen op te slaan. Zij vond hem laf, dwaas, zot, dom, onbehagelijk, onbeschoft en zeer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000923.wav|Toen de prinsen den volgenden morgen ontwaakten, stond de zon reeds hoog aan den hemel. Kom broeder, zeide Amgiad tot Assad, laat ons nu met frisschen moed de reis vervolgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000700.wav|Daar het nog veel te vroeg was om Bruine Sanne op te zoeken, trad hij de eerste taveerne de beste binnen om daar onder eene kan bier zijnen tijd af te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002999.wav|En dus, Andy, laten wij nu in huis gaan. Mevrouw zal ons zeker dezen keer eens buitengemeen goed laten onthalen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001370.wav|Mag ik vragen of uwe verloving reeds lang geleden heeft plaats gehad? We zijn al vier jaar geëngageerd. Vier jaar? Ja|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008672.wav|Tuschkewitsch. Patti? Daar zegt u zoo iets! Ik zou er wel heen gaan, als ik wist, dat ik nog een loge kon krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006080.wav|Zij liet zich alle boeken zenden, die in de door haar aangehouden buitenlandsche tijdschriften met verlof vermeld werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008240.wav|en zoo werd ik ten half een ure in den nacht opgeroepen, om de klok te gaan luiden. Eene beweging onder het gehoor gaf te kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001213.wav|en toen weer naar het arme verlaten kind, om te zien wat het verder doen zou om zich te amuseeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000249.wav|Hij gevoelde behoefte zich voor een oogenblik in zijn denkbeeldige heerschappij te verdiepen. De zitkamer moest opgeknapt worden. Alles zag er te eenvoudig, te alledaagsch uit. Er was te weinig goud in behangsel en verf|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_002800.wav|hoewel hij daarvan geheel onbewust was, dan door zich naar het scheen op iemand anders te beroepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000542.wav|alle Europeesche vorsten en alle Europeesche landen zijn op een luisterrijke wijze vertegenwoordigd geworden op het Congres, omdat ik het verzocht had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005947.wav|Toen de vorstin binnenkwam, waren zij naast elkander op den grooten koffer gezeten, de japonnen beschouwende en raadplegende over haar bestemming|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002494.wav|om uit te kunnen zeilen, wel gerust zijn matten voorgoed had mogen oprollen, zie, het lag nu al ruim zestien mijlen verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000142.wav|kromme spelden, slangen en kurketrekkers; als bliksemschichten, liefdestrikken, krakelingen, varkensstaarten, waterstralen en ziegezagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006037.wav|bet was te laat. Hij beloofde baar alles te zullen doen wat zij hem gevraagd bad en zij wist dat hij woord zou bouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001572.wav|Die Gothlanders zijn vervelend en zoo vreeslijk weinig cosmopolitisch! En het is vermoeiend ook, altijd dat sjouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005514.wav|wier ongestadige blik bij elk der aanwezigen den angst deed ontstaan, dat hij de plechtigheid ontijdig zou storen. Hij bleef echter bedaard en stil nederzitten, zoolang de gebeden en het gezang duurden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001347.wav|Wy beide verlangen onuitspreeklyk om u te zien! Hoe veel tranen uw Brief ons gekost heeft, ga ik met oogmerk voorby. Gy weet, dat wy u teder lief hebben; dat wy uwen uitmuntenden man recht doen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_002026.wav|Ignat, zadel Kolzik, riep hij zijn koetsier toe, die met opgestroopte mouwen de kales schoonmaakte. Om u te dienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003345.wav|Doch neem eenen stoel, Dominé: ik zal u mijne onderhandeling met den knaap verhalen. Ga gerust zitten. Door dien stoel zult gij zoo licht niet heen zakken, als ik gisteren door den uwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000387.wav|en van den politieman die voor het huis op post staat. Morgen zend ik dan van deze verklaringen een afschrift|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003756.wav|In hetgeen hij mij toen zeide, stonden twee dingen mij slechts duidelijk voor oogen: Onze scheiding. En de padrone|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006065.wav|tusschen datgene, wat nog zoo even geweest was: zijn berusting, zijn liefde voor de zieke vrouw en voor het vreemd kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000251.wav|Venus schudde zijn bosje haar en antwoordde: Makker, gij hebt dit papier eenmaal voor mij geheim gehouden; gij zult het niet meer uit mijne handen krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003148.wav|de dames kosten te veel aan kostumes en hoeden, dan dat iemand, die op zijn post of zijn ambt teren moet, zich in de bezwaren van eene huishouding durft zetten als de vrouw geen inkomen meebrengt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_000577.wav|Martin hoefde niet langer aangespoord te worden, maar begon onmiddellijk een brief, terwijl Mark zonder verderen omslag de functie van|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001137.wav|Ik. ik ben kàlm, Ottilie. En worden wij later gestraft, nà onzen dood, dan zullen wij het ondergaan. En àls wij het ondergaan. zal er een Erbàrming komen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_011588.wav|de verandering van lucht. Wilt ge mij de gunst bewijzen om haar te zeggen als iets, dat haar misschien zal interesseeren, dat ik haar, bij hare terugkomst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000707.wav|om de belangen van den prins van Perzië en de mijnen te behartigen, zeide zij, besloot ik, u daarvoor in persoon mijne erkentelijkheid te betuigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003798.wav|In naam van Aylva! herhaalde vader Syard, en zag Reinout aan met een blik van verwondering en twijfel: maar ja, vervolgde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001337.wav|met groen, stilstaand water, waar kroos en de waterkolf tiert, en waar muggenlarven, jonge visschen en klompen wormen in eindelooze massa's geteeld worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000212.wav|Maar Zürich wil de kat uit den boom kijken. Dat ook willen die van Bern, van Lucern, van Glarus, van Zug, van Aargau en al de andere gewesten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004835.wav|Of het haar speet, hem ooit hoop gegeven dan wel hem te hebben afgewezen, dat werd haar zelf niet recht duidelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004268.wav|Zij was graag neergeknield om daar haar gebeden van dank te zeggen. O, zij dacht, dat zij die haar geheele leven zou zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000480.wav|Een troepje Mooren stond er ook naar te kijken. Niet zoo stil en onbeweeglijk als onze beide Zeeuwen, maar met allerlei gebaren en het rondstrooien van aardig klinkende woorden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001541.wav|eindelijk besliste de conducteur van een derden omnibus den twist op de voor alle partijen meest afdoende wijs|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002212.wav|Zij zullen nimmer de overhand krijgen, zeide Alfred. Goed zoo, antwoordde Augustine. Maak maar stoom|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009932.wav|Mijnheer Smike is uit Yorkshire, is 't. niet, Nikolaas? zei juffrouw Nickleby na den maaltijd en nadat zij eenigen tijd had gezwegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005305.wav|en er in het natte jaargetijde zoo dikwijls door overstroomd werd, dat er witte palen gezet waren om den weg aan te wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000528.wav|eerst in een zeer fijnen en sneeuwwitten, en toen in een minder fijnen, dien zij met de vier punten bijeen bond, om de vaas gemakkelijker te kunnen dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003454.wav|Anna's oogenblikkelijken gemoedstoestand in overweging te nemen. Voor hem bestond slechts haar uitwendige houding en gedrag|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000291.wav|De naam 'Compagnie', waarmee de Inlander de Hollandsche machthebbenden ten huidigen dage nog noemt, kwam hem in de gedachte, Maarschalk Daendels en zijn met bloed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000929.wav|en haar eenige japonnen brengen. Dus bepaald morgen? zeide zij met opgeruimde stem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000595.wav|Mevrouw, juffrouw,' stotterde hij, door het ontstelde gelaat der Eli Heimans, Willem Roda moeder en de betraande wangen van Emilia in de war gebracht, 'door mijne schuld. vroeger. is uw zoon|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000525.wav|Dat was overdrijving; want grootpapa, die destijds met mijn vader hetzelfde huis bewoonde hield van mij, hoewel het maar al te waar was dat Sir John Mordaunt zich al heel weinig om het kleine meisje bekommerde|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002032.wav|Ik ben er zeker van, zeide zij: maar, vervolgde zij, zich half omwendende: nu niet meer over dit onderwerp. Neen! zeide Van Lintz, ziende dat ze hevig ontroerd was|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000389.wav|agchende antwoordde: ' a! een mensch zijn zin een mensch zijn leven. k ben blij, dat hij eindelijk een riezinnetje gevonden heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000930.wav|en ondersteunde zijn begeerte met eene heftige beweging der ellebogen. Doppie, Jan! dat is een mooie! riep een ander, da's zeker 'en Jan Klaasen! Ben je mal, jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000176.wav|En ik wil niets aan hare voorspraak verschuldigd wezen,' antwoordde Elizabeth, terwijl zy haar kind uit de wieg nam en het aan de borst wilde leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003070.wav|Zij trad naar hem toe, liet het licht op zijn gelaat vallen en zag hem lang aan. Nu, nu hij sliep, beminde zij hem zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000065.wav|en vertrouwelijker naar haar toe. Zijn gelaat luisterde op, en hij scheen werkelijk een teeder en aandoenlijk gesprek met haar te hebben aangevangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000581.wav|Een van Fagin's jongens, merkte Barney met een grijnslach aan. Van Fagin, zoo! riep Toby uit, terwijl hij Olivier aankeek|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000442.wav|Ik kan het maar niemendal leeren: alleen komt het naar mij toe, als ik maar wat boterbloempjes in mijne hand heb. Maar het is heel goedaardig, zie, hoe het zich laat streelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005814.wav|en leidde hem bij de hand door een duistere gang naar een soort kelderkeuken, waar het zoo donker was, dat men geen hand voor oogen zien kon.|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000394.wav|Is dat de kleine westenwind? vroeg de prins. Zeker is het de westenwind! zei de oude vrouw. Maar hij is toch niet zoo klein. Jaren geleden was hij een aardige knaap, maar dat is nu voorbij|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001969.wav|Gij moet weten, legde Boffin nader uit, dat ik onzen vriend niet bijzonder goed ken, want ik heb hem maar ééns gezien. Ge prijst hem dus. Is hij thuis|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000531.wav|Zij voelde zich zoo diep verootmoedigd, dat zij het trotsche hoofd neerboog onder een gevoel van schaamte en den blik niet meer ophief met zooveel stoutheid en zekerheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000464.wav|Voor Kees was dat een teeken, dat hij op gevaarlijk terrein kwam. De inlander, om wiens slechtheid de controleur van den Broek zich zoo boos had gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002044.wav|of zij opzetten, toen zij op hun gestopte kousjes binnen werden gelaten en de voetjes in die kousen kwamen voor het eerst van hun leven in aanraking met een mollig Deventer tapijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002465.wav|hij wierp zich snel als de wind op het dier en greep het bij de ooren met zooveel kracht dat het stil stond, en weldra door MAESSEN en anderen, die toegeschoten waren, in bedwang gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000554.wav|mijn reukorgaan was bijna even fijn als dat van de honden, zoodat reeds op een afstand de lucht van het warme brood door mij werd waargenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000266.wav|aar ik zal uffrouw tot scheidsvrouw nemen, of ik ongelijk heb.' ' ijnheer! zeide deze: gij doet mij wel eene groote eer aan, waarlijk eene te groote|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002685.wav|Tegen het einde van het vierde jaar vond Jean Valjean gelegenheid om te ontvluchten. Zijn kameraden waren hem daarbij behulpzaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008661.wav|Neen, ik laat u niet gaan, tot geen prijs, antwoordde Betsy en zag haar daarbij uitvorschend aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002355.wav|dat het kasteel bij een publieken verkoop niet een derde zou opbrengen van de schuld waarmee het bezwaard is, en dat wij het alleen danken aan de edelmoedigheid van onzen neef van Zonshoven, als er van zoo iets geen sprake zal zijn|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003308.wav|En nu Eline terug was, stralende in haar frisch geluk, dat een geur van landelijkheid door Betsy's peluche salons verspreidde, nu Eline opgewekt duizend verhalen deed over de Horze, over Théodore en Truus en de kinderen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_003944.wav|Tot deze kwam, zat Serëscha aan de schooltafel, speelde met zijn pennemes en dacht aan zijn moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003870.wav|zei hij, en probeerde zijn tranen meester te worden. Ik heb al jaren lang medelijden met hen gehad, al van den tijd af, dat Vader hun het hutje afgenomen heeft. En dat heb jij ook. Ja, maar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000174.wav|Ja; ik begreep je: je meende, dat ik eenvoudig weg kon gaan, zonder te scheiden. Dat zal ik nu zeker doen. Ik kan me niet verder opofferen, omdat. het heelemaal niet meer hoeft. Sedert jij weg bent en getrouwd, is het huis eenvoudig een hel|1666|neutral
+wavs/train_1724_1362_002818.wav|En hy ging verder nog dan zachtheid. Met een edelmoedigheid die aan de fouten herinnerde waardoor hy zoo arm gemaakt was, schoot hy den Regent gedurig op eigen verantwoordelykheid geld voor, opdat niet behoefte al te sterk zou dringen tot vergryp|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000762.wav|e kunnen hier in merika onzen weg vinden als we maar willen! eg, hoe vind je dat? k kreeg vanmorgen een briefje van ongeheer ervie, dat hij naar ock illow adresseerde en dat me naar hier opgestuurd werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000164.wav|krimpende wee gevoelde, datop de eerste pyn van dien verwenschten pijl in mijne ribben volgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000326.wav|Middelerwijl waren in weinige minuten twintig ijzeren spijlen van de tralievensters der herberg gerukt, en tien ellen der straat opgebroken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000347.wav|en kwam naar mij toe. Ik zag baas Peggotty voor mij staan! Nu herinnerde ik mij ook die vrouw. Het was Martha|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000042.wav|in vriendelijk en vroolijk gezelschap, dan zie ik op eens een kindergezichtje. Het is een bijzonder fijn en lief gezichtje, maar terwijl ik er op staar|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000921.wav|Zij bleven zelfs niet in de rezidentie. Van Oudijck liet hen gaan. Hij behield alleen Kario, en de oppassers: en de gestraften, iederen dag, verzorgden den tuin|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_002547.wav|Ik moet tusschen de pen en de spade kiezen. De spade bederft mijn hand. De lijkkoets hield stil. De koorknaap kwam uit de met zwart behangen koets, vervolgens de priester|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003664.wav|die zich die plotslinge haast niet wist te verklaren, en vloog meer dan hy liep naar het Binnenhof toe. Wy hebben gezien, hoe hy daar aankwam en zich by De Witt liet aandienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000708.wav|Toen hij aankwam aan het doktershuis en met een vertoon van drukte en veel praatjes binnentrad, werd hem eenvoudig door een: stt! het zwijgen opgelegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000599.wav|Hij had haar genomen, zij had zich gegeven, omdat zij elkander mooi hadden gevonden, maar. of hij haar kende, wist zij niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000148.wav|Dat is de roeping der ware kunst. Eenvoudige nabootsing is fabriekwerk. En evenzoo leven er nog beeldhouwers, die ware kunstenaars, scheppers van het ideale zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004831.wav|pen, pin maken; en daar ik zorgde, dat het voorwerp zelf gedurig in zijn hand kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000809.wav|en het in u en in honderden uws geljjken zouden uitdooven, liever dan in een hunner paarden of honden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001220.wav|Zoo verliep de dag en viel de avond. Het was een donkere avond, en voor den tijd van het jaar eigenlijk veel te warm|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003025.wav|Wij zijn zeer verplicht voor uwe goedheid, zeide mijn vader, glimlachende: het doet ons echter leed, dat er een zoo gewichtig voorval noodig was, om ons de eer van uw bezoek te verschaften|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002129.wav|want nadat er nog eens was aangeklopt, werd de deur geopend, en hoorde hij iemand met een zwaren tred naar boven gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001614.wav|Dat touw viel aan hun voeten. Een touw! zei Babet. Mijn touw! zei Brujon. De herbergier is daar, zei Montparnasse. Zij sloegen de oogen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001804.wav|Zoodra het middag was, klom ik op den ezel, dien ik reeds daags te voren besproken had, en vertrok, vergezeld door den eigenaar van dat dier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001453.wav|Lewin nam de plaids en snelde naar het bosch. In het korte tijdsverloop was de hemel reeds verduisterd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002450.wav|dat het de kabouter was, en ze werd heelemaal niet bang. Ze had altijd gehoord, dat hij op de plaats woonde, maar ze had hem nog nooit gezien. En een kabouter bracht immers geluk, als hij zich vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000935.wav|Myne Dochter is getrouwt; en, zo zy niet gelukkig is, dan zeker zal het aan haar haperen, want zy heeft een goedaartig verstandig man, die haar, uit zuivere genegenheid, trouwde, en dien zy ook uit alle mannen alléén beminde|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_002388.wav|even onstuimig van aard, ontmoette, met wie hij dien nacht verder rumoer maakte. Intusschen lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011712.wav|of ik zou zoo dwaas niet geweest zijn mij die uitdrukking te laten ontglippen, Maar in ernst, wilt gij niet binnenkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003151.wav|Eenigen tijd na de verheffing van den heer Myriel tot bisschop, had de keizer hem, gelijktijdig met verscheiden andere bisschoppen, tot baron van het keizerrijk gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001021.wav|Hier werd hem op last van den prins alle mogelijke hulp verleend. Men haastte zich, hem van kleeding te doen verwisselen, bood hem eenige ververschingen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000668.wav|Een brand kan zekerlijk ook ochtendrood geven, maar waarom het aanbreken van den dag niet afgewacht? Een vulkaan verlicht, maar de dageraad verlicht nog beter|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000914.wav|En ik ben nog maar zoo kort keizerin en ik ben niet ouder dan twee-en-twintig, ook al voel ik me niet zoo jong meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006784.wav|Den heelen dag, en dat nog wel boven op een diligence. Daarom maakt hij de kamer zoo koud, dacht Pinch|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004279.wav|HOOFDSTUK XII. Pickwick doet een zeer gewichtigen stap, welke een nieuw tijdperk, zoowel in zijn leven als in deze gesehiedenis, inluidt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000418.wav|et zij zoo, maar dan was die ooze het verstandig gebruik van allerlei afval uit stal en keuken, dien de wenthsche boer in den regel laat verloren gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003997.wav|Terwijl wij haastig voortliepen, hieven de honden telkens hun kopjes op en zagen mij met een smeekenden blik aan, alsof zij zeggen wilden: wij hebben honger|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001085.wav|Nu Oom! zeide de Graaf: zult gij u over een onschuldige kortswijl vertoornen? Zie slechts, de edele Aylva is niet langer verstoord|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002652.wav|Ik heb mij daar mooi verpraat, zeide hij: maar! hier werd de toon zijner stem, die, zoodra hij tegen den vreemdeling sprak, beleefd en welluidend was, weder kort en scherp: Mijnheer! gij zijt gewaarschuwd, voorzichtig te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002971.wav|die fijner hoorde dan wij, vernam geenerlei verdacht geluid. Wij reisden in de duisternis, in de stilte van den nacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003846.wav|Ik zie die lammeren neergevlijd en slapend in hun park, omdat zij daar veilig zijn, en nu ik ze eens gezien heb, vergeet ik ze niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010268.wav|En wat is dit met die clarinet? Het is een oom! En wat dit met die dansschoentjes? Het is een zuster|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003059.wav|wien zy echter het verstand gehad had, te verzoeken, haar huis te mijden. Hy had zich het een en ander van den gesmeden en mislukten aanslag laten verluiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001184.wav|Het was op mijn verlangen, dat zij deze en niet eene nog minder aangename gedaante bekwam, opdat wij haar zonder tegenzin in onzen familiekring zouden kunnen dulden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001035.wav|Hij werpt den last, zoo hij er een draagt, af, en verlicht zich als een schip dat in nood is; maar het is te laat, het zand komt reeds tot boven zijn knieën|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007610.wav|Halt! riep Petritzky achter den naar buiten gaanden Wronsky: Je broeder heeft een briefje voor je achter|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001934.wav|dat het weêr zou kunnen omslaan, en wij worden meer dan eens wakker uit een akeligen droom waarin het regende dat het goot. Om drie uur|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002125.wav|of een hoop asch, om haar neer te leggen, toen Miggs op eens bijkwam, uit zijne armen sprong|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000626.wav|Ik zou reeds op het tegenwoordig uur dertig boden te paard in al de steden van Vlaanderen zenden met de tijding der komst van de vijand, en al de Klauwaards naar Kortrijk roepen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000222.wav|Haar landelyke schatten uit, En voert haar gaven in, Gedragen op de geurge wiek Der zefirs en der|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001885.wav|doch het was tijd, dat zij een les ontvingen, hoe zich in onze tegenwoordigheid te gedragen. Onze Herauten hadden hen beter behooren te|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000154.wav|Je begrijpt, hoe blij we allen waren hen te zien, voegde Mevrouw Jennings erbij, terwijl ze zich naar Elinor vooroverboog, en zachter sprak, alsof niemand het mocht hooren, hoewel de anderen aan de overzij van het vertrek waren gezeten|2506|neutral
+wavs/train_2450_5210_003341.wav|Dat is een van de ter dood veroordeelden, want deze woorden stonden duidelijk op hun gezicht te lezen. Het volk week voor hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000215.wav|dat er de weelde van maakte oneindig, mateloos oneindig. In de teedere extaze had hij een enkel uur van onvermengd geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001497.wav|bij. de naam is mij ontschoten, in hechtenis genomen. Er was gestolen, over een muur geklommen, er waren takken afgebroken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000066.wav|Nu eens ging het met de flinke bries, die er woei, een heel eind mee, dat het buiswater hoog voor den boeg opspatte om in den schitterenden zonneschijn als flikkerende goudstukjes neer gestrooid te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000422.wav|Bella had nooit van hem gehoord — begreep niet wie hij wezen kon. Ik zou hem zoo gaarne hebben willen bedanken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009859.wav|Ik zelf gebruik om dezen tijd van den dag ook altijd iets. rF BuUamy! zei de president, terwijl hij schelde. Fr Mijnheer!, r Een lunch|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001345.wav|heeft mijne moeder mij als leerling geplaatst by myne voorgangers in'deze zaak: Pebbleson en Neef|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001500.wav|Zy rees derhalve op, vouwde de handen smeekend samen en wendde zich met de navolgende woorden tot Mevrouw De Witt. 'Och lieve Wendela! laat u toch bewegen, en doe iets voor my|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000639.wav|Een lage bierkelder, waarin een lang man niet rechtop kon gaan; een warme broeiige temperatuur, hoog door veel gasvlammen aan den wand; een|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006296.wav|Nog een woord, Rosa, zeide Harry. Uwe beweegredenen met uwe eigene woorden! Laat mij ze van uwe eigene lippen hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000412.wav|Inderdaad deed het er niets toe of van die eer een steekje werd losgetornd, maar het publiek moest zich daaraan de tanden niet stooten. Dàt nooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000278.wav|Kleine Harry, thans een frisch opgegroeide, schrandere knaap, was op een goede school besteld, waar hij snelle vorderingen in allerlei kundigheden maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003110.wav|Jongen, naar beneden je pant,. A Welnu, juffrouw Sedley was zeer ontsteld over deze oproerige daad|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004083.wav|toch zal de openbaarheid, die aan de vermoedens weike op hem kleven, gegeven wordt, aan uw menschlievend plan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000417.wav|De dronken Bossuet had waarlijk den veldheersblik van den nuchteren Hannibal gehad. Toen de troep aanstormde, kwam de geheele straat in|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001547.wav|te Parijs. Hij nam uit een secretaire een portefeuille die eenige bankbriefjes bevatte en het paspoort, waarvan hij zich dat jaar had bediend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003690.wav|Och! antwoordde de kleine meid: het is eigenlijk iets, waarmede gij niet te maken hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005696.wav|maar toen zij onder de tafel den handdruk van Tupman voelde, vergat zij haar misnoegen, en lachte ondeugend mee|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000147.wav|Onder de kosten der reis is de tafel begrepen. Vanwege het groote aantal passagiers moeten er twee tafels worden gehouden met twee uren|5809|neutral
+wavs/train_2450_12965_001055.wav|en ze glimlachte om de tegenstrijdige antwoorden van Kees, maar toen deze verder ging en haar tegenover het meisje beschuldigde, werd ze boos, en kon zich eindelijk niet meer inhouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007025.wav|Sir Pitt ging in de huizen van zijn pachters pimpelen; en op marktdagen dronk hij met de boeren uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001204.wav|ongeveer te dier plaatse gelegen, waar thans het Hazepatersveld gevonden wordt, verzameld had om een stellage, van waar een kwakzalver|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003560.wav|Wij zouden geen rust meer in huis hebben als hij er iets van hoorde. Mijne zuster laat m leeren. iGij schijnt eene goede zuster te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006081.wav|onophoudelijk. Terwijl Lewin naar hem luisterde, schaamde hij zich, dat hij gisteren zoo onrechtvaardig tegen hem geweest was|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000057.wav|Hij was een machtige hond en wat hem zo gevaarlijk maakte, was het feit, dat de knuppel van den man met de rode trui alle onberaden moed en vermetelheid uit zijn wens naar de heerschappij had geslagen|5809|neutral
+wavs/train_2450_8569_000310.wav|Maar nu, nu was hij niet meer bang en al dat vreemde werd schoonheid van sensatie, intense vereenzelviging met studie en met kunst|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002702.wav|Aller oogen waren op Lodewijk gevestigd; hij sloeg even de zijne neder onder den ontzagwekkenden blik van Van Lintz; maar zijn gelaat bleef dezelfde spotachtige uitdrukking behouden, welke het van zijn binnentreden af niet verlaten had|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001966.wav|Deze geheele streek scheen een afdaling langs donkere trappen. Marius ging niettemin steeds voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001307.wav|De bergen trokken een somber violetten omtrek van toppenlijn aan tegen de lichtere lucht, die telkens hel was van electrische glanzingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001880.wav|are hij in zijn gewonen luim geweest, hij had zich vergenoegd, stil toe te luisteren en een boosaardig vermaak te scheppen in de dwaasheden, die erdrongen uitkraamde, in de gramschap van den onker en in de verlegenheid van icolette|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001901.wav|In plaats van daaraan gehoor te geven, zal ik van heden af aan dien grooten man, zijn leven lang, eene maandelijksche uitkeering schenken van duizend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006620.wav|en nieuwen moed scheppende. Er was een tijd, dat je dezen band wildet verbreken. Als ge u nu overtuigd hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005403.wav|Stil, beest! kent gij den duivel niet, al heeft hij een overrok aan? De hond scheen werkelijk door het uiterlijke van Fagin|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000863.wav|bleef dien nacht in Vlissingen over. De ouders van Lange Meeuwis hadden niet gewild, dat de jongen nog zoo'n langen tocht terugmaken zou. De dagen begonnen al korter te worden en de toestand van de landwegen was in dien tijd ellendig|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000888.wav|Ik zal u verdrinken! schreeuwde de prins, bij de toediening van dit bad, indien gij mij niet dadelijk zegt, wie die dame is, en wie haar hier heeft gebragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001041.wav|want op dat oogenblik verscheen Dolly zelve, en deed hem door hare schoonheid verstommen. Nooit had zij er zoo schoon uitgezien als nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000960.wav|Het voetpad liep echter veel verder om, dan zij gedacht hadden, en de zon was reeds|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003435.wav|maar ik kom niet in mijn eigen belang, zooals gij wel denken kunt, dies moest ik de eischen der wellevendheid de minderen achten, en zoo ik nu voor de vijfde maal terug|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000758.wav|Ik wou dat zoo dadelijk niet toestemmen. Dokter Kramer zou de kies er ook wel uitkrijgen! Dokter Kramer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000842.wav|Eens toen hij in Co vent- Garden in de Baron van Munchhausen speelde, zag hij in eene der loges den hertog van York, die met|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004715.wav|Tom stond treurig op en strompelde naar de hut, die hem was toegewezen. De grond was reeds met vermoeide slapers bedekt, en de vuile lucht dreef hem bijna terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001099.wav|indien gij geene andere hulpbronnen hebt, waarop gij u kunt verlaten, dan op de erkentelijkheid van uwe vrienden, geloof mij vrij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010292.wav|die omstreek dien tijd van Clerkenwell naar de Laan ging. Hier stonden zij stil en de heer Boffin raadpleegde zijn horloge|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000507.wav|Sedert onheuglijken tijd bestond te M. sur M. de eigenaardige industrie der namaking van het Engelsch git en der Duitsche zwarte koralen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000180.wav|Wàt was er toch, wàt was er, dat papa al wist sedert zestig jaren, dat oom Daan wist sedert onlangs en waarom hij naar Holland gekomen was.? O, tot wie, tot wie moest zij zich wenden|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_004863.wav|Hij miste ten eenenmale tact en kieschheid in zijne uitdrukkingen, maar nu wilde toorn en geprikkelde ijverzucht zijne pen hadden bestuurd, was hij grof en kwetsend tot boosaardigheid toe|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000351.wav|Eene gedrukte stemming heerschte onder de reizigers; lusteloos en gemelijk, zich zelven tot last, lagen ze onder de zonnetent te blazen, en wischten zich onophoudelijk de droppels van het voorhoofd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002229.wav|De huisvader daar was een man van vijf en dertig jaar. Hij was lang, en zag er waardig uit, met een mooi, maar heel somber gezicht. Hij was dien dag in den regen uit geweest, en was nat geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001443.wav|waarschijnlijk een bijnaam, samengetrokken uit Voilà Jean ziedaar Jan. Jean Valjean was een in zich zelven gekeerd karakter, zonder juist treurig te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001066.wav|Geloof je dan niet, dat de eerste, dien ik aansprak, mij als zottin behandelen en mij met smaad en schimp weg jagen zou, zooals ik het ook verdiende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005259.wav|in zijn gelaat lag steeds, zoodra iemand naar zijn vrouw vroeg, een strenge en trotsche uitdrukking. Karenins landhuis lag|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002399.wav|Het schrijfvertrek van mijnheer moest 'gedaan' worden, en er moesten papieren, boeken, kaarten, wat niet al, uit den weg geruimd worden en bezorgd tegen de ongewijde handen van schoonmaakster en werkmeid|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003256.wav|Na mijn pleegmoeder, Vitalis. Na Vitalis, alweer een ander. Zou het altijd zoo met mij gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005367.wav|omdat wij te Chavanon van vrouw Barberin hadden gehoord, dat mijne ouders mij zochten. Mijn vader vertaalde toen voor mijne moeder wat ik gezegd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000055.wav|eiden zouden ook hem, dien het in het eerst mede vreemd zou zijn in msterdam, een aangenaam gezelschap wezen: want de zonen, die met hem naar msterdam vertrokken, zouden daar al spoedig elk huns weegs gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001984.wav|kan de naam dan reeds niet in Hindostan bestaan hebben, en die Germanen, of Garamanten niet met naam en al van daar naar Europa zijn gekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005499.wav|onder de hoede van Sally en al de anderen in het algemeen. Toms hut was voor het oogenblik gesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002819.wav|Ritschew en haar dochter, die Kitty niet lijden mocht, omdat ze even als zij uit liefde ziek was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001784.wav|Hij had nooit veel vrouwen ontmoet, en die hij ontmoet had, waren hem steeds heel gewoon geweest, maar zij was hem oneigenlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001056.wav|Heer, ik acht het mijn pligt, dat ik voor u opsta en u de vereischte beleefdheid bewijze, maar duid het mij niet ten kwade, eene bijzondere reden verhindert mij daarin|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000781.wav|in de nabijheid der stad gelegen, en maakte HILLEGONDA oplettend op het verbazend aantal van dergelijke lustverblijven, als de stad aan de landzijde omringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000357.wav|en achter hen eene raaf, die de oude bogen in- en uithuppelt en de klok door zijnkrassen beantwoordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002257.wav|in hun plichten bigide jegens God endenmensch; worden omringd door alle redelijke middelen van gemak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000068.wav|Hij floot, en alien luisterden, vonden, dat hij mooi floot, dat het waarlijk muziek was. In het voorbij gaan een enkel woord met die anderen|2450|neutral
+wavs/train_2981_2211_000036.wav|beschreef haar de plaats, waar haar broeder haar minnaar vermoord en diens lijk onder den grond gestopt had, vertelde van den bloeienden lindeboom, die daar dicht bij stond, en zei|2981|neutral
+wavs/train_2450_5832_009322.wav|Ik heb haar gezien in haar armoede, gelaten, met een gebroken hart, onschuldig. Ik spreek van juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003241.wav|Naauwlyks waart gy want gy waart het zelf, den stoep af, of ik vroeg aan Mademoiselle G., wie, mag ik u bidden, is dat lieve Fyntje? me dunkt dat haar gelaat my niet vreemt is|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_002641.wav|Wel breng hem in deze kamer, zeide de vrouw, een kamertje openende waarin een goed bed stond. Eliza legde het vermoeide kind daarop neer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000124.wav|De doek zou weer gauw voor je mond zijn.' 'Mogelijk! Maar eerst zou ik ze leelijk in d'r apenhanden bijten!' Veritas schudde het hoofd, tegen wil en dank lachend|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006203.wav|Wat ook het voorafgaande gedeelte van den avond geweest mocht zijn, de verdere avond was een groote triomf voor Becky|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000853.wav|it was echter geheel het geval niet van, haren broeder. eze was eigenlijk wel niet verliefd op, maar had toch ongemeen groot genoegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000948.wav|der jongste! zuster vol tranen stonden en er iets hartstiochtelijks was in hare manier van doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010007.wav|Maar voor Traddles liep dit niet goed af. Hij was te veel een ongeluksvogel om net als ieder ander zoo'n souper te kunnen doorstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000648.wav|met huivering en vrees bij de doodbaar nederknielen, en den engel zelven op aarde meenen te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001605.wav|Ja! zulk een gezicht bevat eene beteekenis en eene waarschuwing, die ik niet wil vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001196.wav|dat Hollandsche ambtslieden het recht spraken in onze steden: dat het wapen eens vreemden Graafs aan onze raadhuizen werd aangeslagen. Hij beschouwt ons als zijne lijfeigenen: en dit, Friezen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000093.wav|Ja, een spel is het, een afschuwelijk wreed spel. Moet gij een spel hebben: herstelt het molmend coliséum tot een worstelperk, en hebt ten minste de grootmoedigheid, uw gelijken met hen ten kamp te doen treden|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_001259.wav|Een geweldige sabelhouw had zijn gezicht gewond, waarop men enkel bloed zag. Overigens scheen geen zijner leden gebroken te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003025.wav|onze sporeloze driften; de versmadelyke lapzalveryen van onkundige gemene Wyven, om niets meer te noemen, zie daar, dit zyn de oorzaken van het sterven, van het deerlyk mishandelen der jonge Vrouwen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_002666.wav|keek door het yzeren hek en bezag nauwkeurig het graf. Jerry, zei de heer Cruncher, zich zelven op zijne gewone wn'ze toesprekende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001201.wav|daar hem de liefde van LIJNSLAGER omtrent het Hollandsch meisje zoo gevestigd scheen, dat 'er in het hart van Signore MAURITIO geene plaats was voor eene andere, hoe bekoorlijk anderzins het voorwerp ware|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000090.wav|maar zij vroeg het zoo dringend, dat hij haar ook deze keer weer liet gaan. Nu trok zij het kleed aan, dat als de sterren glansde, en trad daarmee de zaal binnen|10587|neutral
+wavs/train_2450_9433_001367.wav|Omdat!. Omdat!. Ik weet het niet. en plotseling zijn stoel met een ruk naar dien van den dokter schuivend, vat Dorus met beide handen de rechterhand van zijn beschermer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000862.wav|aan mijn droom te denken, waarvan ik altijd wist, dat het een droom was, zelfs toen die zich, het eerst voor mij vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002703.wav|het heeft voor mij een te groote beteekenis, een grootere dan gij kunt begrijpen; zij zag hem daarbij recht in het gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000716.wav|Neen! nooit! Zij was als buiten zich zelve, dit slechts een oogenblik geloofd te hebben. Zij had hem immer bemind, immer aangebeden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001352.wav|St. Nicolaas kwam intusschen reeds aangestapt in een witten tabbaard en een langen, rooden mantel, met goud galon omzoomd; hij droeg lange, grijze haren, een langen, witten baard en een gouden mijter op het hoofd|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_002990.wav|ik placht lust te hebben tot studie, tot onderzoek, tot zulke werkzaamheid in één woord, die mij eenmaal in staat zou stellen mij vrij te maken van de afhankelijke positie, waartoe het lot mij heeft gebracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007953.wav|in al zijn omvang te leeren kennen, was even bijzonder als de ijver waarmede hij het volbracht. Hij vergenoegde zich nooit met inlichtingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003035.wav|Maar eens op een morgen zeide hij tot Cosette: Zie, ge zijt geheel wit op den rug! Den vorigen avond had Marius in zijn verrukking Cosette tegen den muur gedrukt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001842.wav|De grootste smarten bevatten afmatting en moedeloosheid. De mensch, bij wien zij binnentrekken, voelt, dat hem iets verlaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000937.wav|Om de klacht van de radelooze vrouwe, om den bulk van den stervenden man, galmde de smarteklacht der duizenden. Zij zagen Herakles|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000182.wav|De wyze nu waarop de generaal by die gelegenheid ondervroeg, deed denken aan de whistparty van zekeren keizer van Marokko die zyn partner toevoegde: speel harten, of ik sny je den hals af|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000368.wav|hier langs den weg overal de heerlijke koningen des wouds, boven het digte struikgewas zich fier verheffend|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003310.wav|en Emilie was, op een goeden dag, naar de Verstraetens getogen en had een lang gesprek gehad met meneer en mevrouw, terwijl Lili, zeer zenuwachtig en ongelukkig, door Marie en Frédérique was getroost geworden|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_005144.wav|en men wilde juist weder op marsch gaan, toen de man, die het laatst van boven was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001134.wav|en daar die buurt nu stil en verlaten was, begon Bella met eene reeks van verdwijningen, die den geheelen nacht dreigden te duren|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000120.wav|Men vergat de geheele prachtige natuur en bewees voor de ontelbaarste maal, dat niets de belangstelling van menschen zoo zeer bezig houdt als hetgeen met andere menschen gebeurt, vooral wanneer het niet in den haak is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000084.wav|Dit plan was echter te gewaagd en hij besloot daarom, het veiligste deel te kiezen. Eindelijk opende zich de deur weder|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_010775.wav|en allerlei booze en hatelijke driften, die een wraakzuchtig hart kunnen verteren, de gemoederen meer en meer verpestten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004129.wav|Ze zal hem ten minste niet makkelijk kwijt raken! daar wil ik op zweren,' sprak handgauwe Piet, met een ondeugenden glimlach, terwijl hij zijn bonkesje uit den mond nam; 'maar. of zij hem uit vollen vrijen wil bij zich zal houden, dat betwijfel ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000638.wav|eens een begin moet hebben, waarna hij zijne vrouw onder den arm nam om haar niet weer alleen te laten en aan schrik bloot te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000283.wav|waarom te wenschen, nog meer, en dingen, die niet zoo louter waren? Had hij haar niet lief, en was zijne liefde niet een feit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002336.wav|zijn familiezucht; zijn oprechte eerbied voor het volk, zijn eigene eerlijkheid, dit alles hield Lodewijk Filips op smartelijke wijze bezig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001789.wav|Betsy was een zachtaardig, stil kind en groeide op tot een verstandig, lief meisje, niet misdeeld van schoonheid bovendien|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001101.wav|Van het natuurlijke der neiging van Aboe Bakar begreep zij niets; zij had nooit iets geleerd, dan wat op sexueel verkeer, inlandsche kleeding en snoeperij betrekking had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001894.wav|Zij nam inderdaad alle zorgen der nieuwe huishoudelijke inrichting op zich. Maar zij had ook niet overdreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001763.wav|De blijdschap van onzen reiziger verminderde echter spoedig, toen hij bemerkte, dat hij er nog weinig bij gewonnen had, met zich buitens huis te bevinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001267.wav|Een koetsier hield zij er niet op na. Zij had rijtuig van een stalhouder, bij de maand; maar zij gebruikte het zelden; zij wandelde weinig en kwam weken aaneen niet van de plaats af|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000864.wav|den wit stoffigen weg op tusschen het lauwerfestoen en de vreugdevanen en achter kwamen de vorsten, de jeugdige|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002085.wav|Welnu, dan is immers nog niets verloren. De hoofdzaak is, dat je zuster het met hem eens is. Hoe heb ik gedaan?' Hierbij zag hij zijne vrouw even aan, die een glimlach niet onderdrukken kon.|1724|neutral
+wavs/train_1724_1747_000140.wav|Ik ga verder. Ik kan u betuigen dat ik een paar malen alleraangenaamst in een trekschuit heb gesmousjast; dat er omstandigheden zijn waaronder, en gedachten en vooruitzichten waarmede ik zeer gaarne in de|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008492.wav|Dolly's schrandere oogen zeiden hem, dat zij hem begreep. Zeg jij me nu eens met de hand op het hart|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002978.wav|maar thans weet hij dit: en ik twijfel er niet aan, of hij zal zijn onbedachtzaamheid hersteld hebben en geene middelen verwaarloozen om u niet weder te laten ontsnappen. Ik weet het, hernam hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000505.wav|Onze cliënt werd bij onze komst nog steeds door zijn trouwe verpleegster verzorgd, maar hij zag er nu toch veel beter uit dan den vorigen dag. Hij stond van zijn sofa op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001845.wav|het zij mij echter thans vergund, u te vragen, hoe gij met hem denkt te handelen. Ik moet toestemmen, dat Noureddin zeer schuldig is, en zwaar tegen u heeft misdaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000562.wav|Aladdin echter, die reeds zoo uitermate blij was met zijn mooie kleederen, verheugde zich bij voorbaat in de heerlijke wandeling in de omgeving der stad|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000368.wav|In die houding waren zij wanneer Mijnheer De Nogaret binnenkwam. Hij boog zich hoffelijk voor de ridders en zich tot Gwyde kerende sprak hij: Graaf van Vlaanderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000272.wav|ik zal, in weerwil van alles, eindelijk weer een eerlijk man zijn geworden, berouw hebben gehad over het door mij bedreven kwaad, en het kwade hebben vergeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002603.wav|en dan weer den ravyn vulde tot zeer naby Havelaars huis, gedurig de grenzen veranderde. Deze ravyn was dan ook altyd een doorn geweest in de oogen van mevrouw Slotering, wat zeer begrypelyk is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000661.wav|Heeft de föhn mij dezen nacht bevrijd, nu speelt ze een wreed spel met mij, mokte hij. Er valt niet te kiezen, ik moet het breede pad nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001702.wav|Hij raast, schimpt, stoeit, vecht, heeft vodderijen als een zuigeling en lompen als een wijsgeer, vischt in de goot|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000951.wav|e strengste zedemeesters zijn somtijds zelve groote overtreders. mmers de zedemeester keerde dikwerf, in den morgenstond, alles behalve nuchteren naar zijne woning|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001708.wav|Zij zagen elkaâr aan in de ontzette oogen. - Van mijn vader, zei Daan Dercksz en zijn ontzette stem fluisterde en huiverde. Van mijn vader. Dat wat jij ook weet|1666|neutral
+wavs/train_2450_5000_000937.wav|Eens toen ik op het etensuur by de familie Nuttlebury kwam, niet uit inhaligheid, want ik betaalde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002555.wav|Nog hadt zy geen woord gesproken. Nu weende zy; dat verligt my, zei de zoete Dame. Och, myne dierbare Vriendinnen! Verdenkt my niet! God is myn getuige|1666|neutral
+wavs/train_2450_9336_001215.wav|Ook ik vond geen der Baumgartens en ook niets dan een ledig huis en ledige stallen. Wat hielp het, dat ik alles in de asch liet leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000358.wav|deze wierookvaten waren bovendien buitengewoon kunstig en fraai bewerkt en in de schoonste orde gerangschikt. Zoodra hij de legerstede ontdekte, waarop de zwarte uitgestrekt lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004252.wav|Ik ben al gereed. Er zitten lieve vogeltjes in dat kooitje. Ik heb ze gevangen, daarom moet ik nog eens kijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000818.wav|Ik kan niet terugkeeren, Edele Heer! riep hij Vianen toe. Ik word gedwongen, om verder te gaan. En geholpen door Fulco heesch hij het zeil, dat spoedig aan het logge vaartuig de gewenschte vlugheid gaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000236.wav|en ze zag nog duidelijk het oog weêr van haren man, die in een korten cirkelblik van goed- of afkeuring alles opnam: het arrangement harer kamers|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002913.wav|En als het gewelf open is? Moet het weder gesloten worden. Is dat alles? Neen. Geef mij uw bevelen, zeer eerwaardige moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009393.wav|en naar de menschen, als zij, met hun regenschoenen aan, voorbij klosten en lange weerkaatsingen op de glimmende steenen wierpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000375.wav|Maar zij waren geen naturen, die met elkaâr harmonieerden en Dorine nu mopperde, dat die Constance toch altijd mannen om zich heen moest hebben, het best opschoot met Gerrit en Paul, die haar beiden zoo een beetje het hof maakten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002371.wav|Mijn goede heer, is deze man een held of een misdadiger? Zoudt gij niet evenveel voor uwe zuster doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000569.wav|en dadelijk daarop verscheen het blonde hoofd van Marie tussen de deur en de post 'Het eten is klaar Zou je hem nu niet in z'n bedje leggen De meid kan dan hier blijven oppassen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000340.wav|Dit griefde Van Wezel, die ook van Leiden op Utrecht voer, niet weinig, en daarom kon hij Van Schaeck niet lijden. Toen dan Van Schaeck zoo zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001278.wav|Van tyd tot tyd werd mevrouw Hawtrey, de vrouw van den predikant en eene verre bloedverwante van Sir|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000792.wav|En wat dan, wanneer ik het geld voor niets gegeven heb? vroeg Monks aarzelend. Gij kunt het gemakkelijk terugnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001610.wav|en zich zelve in alle opzichten voor de ongelukkigste en meest verwaarloosde lijderes op de wereld hield. Er kwam geen eind aan haar klagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006101.wav|Een jammerlijk voorgevoel dat zij voor datzelfde gevoel zou zwichten, en er een aanmoediging in zqu yinden, welk offer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007802.wav|de rest van de beschaafde wereld, in de voetstappen getreden zou zijn van den heer Merdle|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007763.wav|lis het heel vriendelijk van u dat gij er die reden voorbedenkt; ik hoop dat het dat geweest is, en in zekeren zin geloof ik het ook wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000520.wav|ginder, klaar bij de brassen! Flink op, jongens, en gelijk! Vastsjorren, stuurboordszij! Pijper! kom voor en speel een deuntje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002667.wav|Eerst bleef het een poos bij zure gezichten en verachtelijk schouderophalen, maar eindelijk oordeelde een van beiden het voegzaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001990.wav|De dapperheid en de onbezweken trouw der Haarlemmers hadden dus niets gebaat, naar het scheen. Niets gebaat? Waarom niet? Omdat de stad zich toch moest overgeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008106.wav|en nu eens zijn hand, dan weer de laarzen en de buks besnuffelde. De lineika hield reeds voor de deur stil, toen zij naar buiten gingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000293.wav|op het plein van den tempel van Zeus, verdrong zich de lachende, jubelende, juichende menigte en nu, nu zag de herder|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001012.wav|u hadden zich de gasten aan tafel geschikt. adat de eeraar, die het jonge paar in den echt vereenigd had, met een kort maar stichtelijk gebed den maaltijd aangevangen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000834.wav|Het recht moet altijd zijn gang gaan,' zeide Van Espenblad: 'en zonder aanzien des persoons: - dat is mijn stelregel.' De Witt hoorde deze verklaring van beginselen zwijgend aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000620.wav|Twee uur had de kerkklok reeds geslagen voordat hij, luchtig van hart en het hoofd vol plannen, in het dorp terugkeerde en weinige minuten later de openstaande voordeur van Wandelheem's woning binnentrad|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_006110.wav|moesten er rijke familien zijn om er botteliers op na te houden. Hrj was dus wel zoo good|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005329.wav|Onze geliefde Rebecca had echter zulk een stralenkrans niet noodig om haar schoonheid voordeelig te doen uitkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001296.wav|dat het ijzer de menschen macht over de beren had gegeven. Nu, wil je, of wil je niet? vroeg de beer. De jongen schrikte uit zijn gedachten op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002698.wav|Maar ik verlang van u de handhaving van de uiterlijke welvoegelijkheid zoolang, tot. zijn stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002317.wav|Zeg dan, dat je dood mag vallen als je het niet doet! zeide de man. Ik zeide dit, en hij nam mij van den steen af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000967.wav|Hij zeide haar alles, wat hij voornemens was te doen om hare schande te verbergen, Wanneer hij in het leven gebleven was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001257.wav|omdat nu aan die verzoening met zijn vrouw een geldelijk belang verbonden werd, en de gedachte, dat dit belang hem zou kunnen leiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003084.wav|Javerts gezicht vertrok zich, zooals hem telkens gebeurde, wanneer men hem tot eenige toegevendheid in staat scheen te achten. Hij weigerde evenwel niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002630.wav|samenzwering?' vroeg Van Espenblad. 'Die by de rondreis van Z. Hoogheid moet uitbersten,' antwoordde Arlington, 'en het gezach van den Heer De Witt bevestigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003848.wav|In de groote bovenzaal gekomen, ging hij aan het raam staan en begon, de armen over elkaar geslagen en het hoofd hangende, te overpeinzen wat er te doen stond, en hoe hij best zou handelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001160.wav|Of men al vooruit wi en niet weet welken weg op, helpt het niet veel. Dan is het beter maay stil te blijven zitten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001499.wav|twee andere bij het hoofd, en hoe ze ook schreeuwden, tegenspartelden en zich verzetten, ze werden opgetild en op een sukkeldrafje, gevolgd door eene lachende en joelende menigte, voortgedragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_004621.wav|Nadat Bucket's oog als eene uitgelatene duif in dé kamer heeft rondgefladderd, strijkt het op eene tafel neer, waarop de aangekomene brieven gewoonlijk worden neergelegd|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000250.wav|waar zij zich aan zoodanige ververschingen te goed deden als w. van ardestein overal, met echt ndische vrijgevigheid, kwistig liet ronddienen, of aan hier en daar geplaatste bufetten verkrijgbaar stelde|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003167.wav|Ik heb Thomas, die mijn vader jarenlang trouw heeft gediend, zijn pensioen toegezegd, zoodra ik over mijne fortuin had te beschikken; moest hij nu voor dien korten tijd een anderen dienst zoeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004188.wav|En dit woord, in verband met zijn onbaatzuchtige, vergevensgezinde stemming en met zijn liefde voor de kinderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002142.wav|Een standje, mijnheer?' zei de andere, die het woord nam; 'excuseer, de heer Witgensteyn zei doodbedaard en met zekeren nadruk, die voor een goed verstaander duidelijk genoeg was|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001950.wav|een plotseling vizioen van een keizermoord of een gladiatorenspel in de arena. En plotseling ook verbleekte het beeld, en zag hij de ruïnes, de ruïnes|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010218.wav|Ik ging eerst naar Canterbury om van Agnes en mijnheer Wickefield in wiens huis ik mijn kamer nog niet ontruimd had en ook van den goeden doctor afscheid te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002224.wav|Vergeef me, mama. o, vergeef me!! Zij zoû het nooit meer zeggen, het zoete woord, waarmeê zij hem vergaf|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002876.wav|Niet voor schermmeester althans, want zij kan handig genoeg met den degen omgaan, altijd volgens de getuigenis van Karel! Drommels! riep Leopold lachend, dat's om bang van te worden|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000445.wav|Tonie keerde dus naar de societeit terug en vond werkelijk het lokaal ledig. De dikke rook, die een drietal uren geleden de twee kamers had gevuld, was opgetrokken, maar de sterke jeneverlucht hing er nog immer|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000884.wav|Eer een de vlam vatte, werd hij eerst in een dunnen rooksluier gewikkeld, dan werden alle naalden tegelijk rood, en dan begon hij te knetteren en te branden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003525.wav|Heeft een van de heeren misschien lust mij nog iets te vragen? zei Sam, terwijl hij zijn hoed opraapte en zeer bedaard om zich heen keek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002530.wav|Zijt gij dan toen bij hem geweest? vroeg Tappertit. Ja wel, antwoordde Dennis met een zonderlingen blik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000545.wav|Maar, Oom Jan, dan moet men de brug voorbij, en ik heb gehoord, dat hier niet meer of minder dan dertig vendels Spanjaarden liggen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000427.wav|met Buck en nog een half dozijn honden naar het oosten, langs onbekende wegen, om te slagen waar mannen en honden, even goed als zij zelf, de nederlaag hadden geleden|5809|neutral
+wavs/train_2450_10565_002087.wav|en hij kon niet nalaten, zijne verwondering daarover aan zijnen vriend te kennen te geven, bij gelegenheid, dat zij in den omtrek van Geneve eene wandeling deden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001034.wav|ik had slechts aan den meester gedacht, die zou verdrinken, en met het instinct van een nieuwfoundlander had ik mij in het water geworpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000861.wav|Des te beter,' zeide Buat: 'want het zoû my gehinderd hebben, er hem op te zien rijden.' 'Hoe! en gy verkoopt het hem?' vroeg Heenvliet: 'hoe rijmt dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007029.wav|eene geheele rij trappen hoog, kwam het mij naar het geluid voor. Mevrouw Jellyby, op wier gelaat zich niets van de onrust afspiegelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000713.wav|achtte het een groot voorrecht, dat zij aan dit alles mocht deelnemen, en hoewel zij nog iets van haar oude ontzag voor mijn tante behield|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001919.wav|Gij hebt goed spreken. maar ik. moet mijne japon hebben voor het bal bij den Russischen gezant, en dus. excuseer mij voor een oogenblik; juffrouw Berthier zal wel zoo goed zijn u nog een kop thee te schenken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000037.wav|alles had waargenomen, dat soms gebeuren zou. Morgiane had nog geen kwartier gewacht, toen de rooverhoofdman ontwaakte. Hij stond op|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001703.wav|spelende met papegaaien en apen, en confituren etende met de vingers, zonder er ook slechts over te denken, hoezeer dit alles haar echtgenoot|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001985.wav|maar ik behoor daar niet onder, en ik heb dus reeds lang geleden het besluit genomen om het maar te laten loopen gelijk het kan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000284.wav|van kloeke staatslieden, die ederland aan de oven van uropa vertegenwoordigd hadden: van vrouwen, die aan t hoofd van stiften, van abdijen, van vorstelijke hofhoudingen hadden gestaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000299.wav|Integendeel, meneer Quaerts, sprak zij koud. Gaat u zitten. Hij zette zich, plaatste zijn hoogen hoed naast zich op den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001934.wav|Toen Zobeïde bij de twee andere dames gekomen was, zeide zij: Zusters, ziet gij niet dat deze goede man bijna onder zijnen last bezwijkt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002879.wav|De nijverheid bloeide, het volk werd rijk, en, trots over zijn zo lang miskende waarde, stond het meer dan eens gewapenderhand tegen zijn voormalige meesters op|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001750.wav|Er lag in haar toon een bepaalde wil om een einde aan dat gesprek te maken, waartegen Vendale zich niet kon verzetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001950.wav|hevig kwetste. Hare scherpe tong voegde hem de snydendste beleedigingen toe; in het eerst glimlachte hy|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001017.wav|Aan hare eischen toe te geven, door den jeugdigen Prins in de rechten zijner Voorzaten te herstellen, ware voor De Witt het plegen van een politieken zelfmoord geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000762.wav|Niet waar, Hugo wist het: zij was niet coquet? Niet waar, zij was het niet? Hij moest het uitdrukkelijk beamen: dat zij niet coquet was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004434.wav|Zij bewilligden gereedelijk in den voorgestelden maatregel van bewaking, waardoor hun voorgewend privilege vooralsnog ongeschonden bleef, en er werd een tijdelijke verblijfplaats voor den Heer Van Lintz en zijn dochter aangewezen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001782.wav|en ik er bijvoegde, dat dokter Friedlander eene betrekking voor mij hoopte te vinden, viel zij tegen mij uit, zooals ik niet dacht dat eene welopgevoede vrouw, zij het ook in drift, tegen eene andere uitvaren kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_004845.wav|die maar niet pakken wil, want de andere ging nooit ook maar een duim breed op zij, zoodat hij t elk ens weer opnieuw beginnen moesfc|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001036.wav|of de draaikribbe gehaald werden, daarin nedergelegd of door moeders, die zich buiten staat gesteld vinden door den drukkenden last der armoede, om deze op te voeden|2450|neutral
+wavs/train_123_2211_000009.wav|hoeveel had Rudy te dragen, toen hij den daaropvolgenden dag over de hooge bergen naar huis|123|neutral
+wavs/train_2450_8979_000480.wav|de grieven er eigenlijk niet door vergroot worden. Toen Nicolette, op bevel van grootvader de plunje van Marius haastig naar diens kamer bracht, had zij zonder het te bespeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001748.wav|Dit verschrikkelijke gedruisch verdreef in een oogenblik de dampen van den wijn, en deed mij, doch te laat, mijne dwaasheid inzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001602.wav|Ik haat uw kalmte. Gij hadt mij niet zoover moeten brengen. Als gij een weinig van mij hieldt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001267.wav|hij in het onderaardsche gewelf afdaalde, om de kostbare lamp te halen, die hem nu weder ontrukt was geworden. Dezen ring schuurde tamelijk hard langs de rots toen hij zich daaraan vasthield|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002223.wav|ja hij zond haar zelfs dikwijls terug, om meer te vragen; en toch, terwijl hij dit geld verkwistte|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000021.wav|Een allerliefst meisje,' antwoordde Bettemie, 'en waar Maurits, en zijn vriend, en al de heeren uit de buurt, smoorlijk op verlieven moeten, of ik dekreteer, dat zij geen smaak ter wereld hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001606.wav|Tom, dat kan ik niet doen. Ik heb maar gedaan wat ik voor recht hield. Ik zal juist hetzelfde doen, als dat ooit weer wezen moet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000266.wav|en daar hij wist met welke menschen hij te doen had, dreef hij zijne zucht om met iedereen bekend te schijnen tot eeninderdaad verbazend uiterste|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003190.wav|Het is gelijk ik dacht, zeide ik: nu! de tijd zal mij wel rechtvaardigen, al ben ik daar thans niet toe in staat. Ja! maar intusschen gaat Lodewijk met haar strijken en dan helpt u uwe rechtvaardiging wat|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_009436.wav|Zoo ziet men een gewonden vorst of rooverkapitein, die doodbloedt en te flauw is om zich te bewegen, behalve bij de zachtste muziek|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003580.wav|Dit deed het vermoeden ontstaan, dat JOAN de hand had gehad in zijne ontsnapping. Jacob van Lennep, De pleegzoon Zooras de Baron dit denkbeeld opvatte, begaf hij zich met al de overigen naar het vertrek van den jongeling|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005278.wav|Ik weet nie t wat dat is, maar ik hoor het telkens en telkens weer, antwoordde Affery die intusschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005195.wav|is de harp van het menschelijk gevoel besnaard, dat alleen een slag, die al de snaren doet springen, de harmonie kan bederven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000663.wav|by stond, gereed om te glimlachen en te nygen zoodra zy slechts het oog van Therese tot zich kon trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000080.wav|Aan land stappende, naderde hij den boom waarop onze vlugtelingen zaten, en zette tot hunnen schrik aldaar zijne vracht af, zoodat de twee koningen zich reeds verloren achtten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003327.wav|Zij wist niet waarom, maar zij kon niet meer, zonder eene gewaarwording van toorn en ergernis, den blik heenwenden naar de hoofdtribune, waar al die vorstelijke, hooggeboren personaadjes in vollen luister schitterden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002071.wav|en des avonds dringt gij op eene geheimzinnige wijze bij mij aan, om op te breken, voordat de dames opstaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000737.wav|en had geluisterd met diepe, met eerbiedige stilte, en, zelfs nadat de zangeres gezwegen had, duurde het nog een wijl, eer zich de opgewekte aandoening in een uitbarsting van bravoos lucht gaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005555.wav|Moeder! zeide Barnaby, haar strak aanziende, toen zij zich daarop weder had nedergezet, is het vandaag mijn verjaardag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001781.wav|Indien gij er dan niet in berust kunt gij zelf onderzoeken in hoever mijn raad goed is of niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000926.wav|maar, ik weet niet. ik voel je hart. Het klopt. Wat klopt het gauw. Ik rust zoo uit; ik ben wel moe van dat klimmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001672.wav|Dit bericht ontroerde Sam zoo geweldig, dat hij het volstrekt noodzakelijk achtte, zich aan Mary vast te houden, en eerst|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000512.wav|Is mijn tegenwoordigheid u onaangenaam, dan zult ge mij niet meer zien. Ik wil u niet wegjagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002767.wav|ach ja! mijn hart is lang by u geweest; maar daar was Maria, die ik by haar bevalling moest bystaan, en dat belette my over te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001074.wav|tot dien roekeloozen stap gekomen was, zoo onregtmatig hoorde veroordeelen door haren vader; maar de vrees, dat, zoo men te zien kwam, dat zij geschreid had, zulks|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003893.wav|In een woord, waarde My Lord! gy moet weten, dat wy hier een sterke party gemaakt hebben voor den vrede, en by gevolg voor mijn kleinen Meester|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000332.wav|De meeste werklieden in die fabrieken hebben een zwart gezicht. Overigens gaf het geheele voorkomen van den heer Leblanc het eerlijkst en onverschrokkenst vertrouwen te kennen. Hij hernam|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001993.wav|maar verwenschte Jonas die ik ben, eerst door allerlei tegenspoed veel te lang in Holland opgehouden, kwam ik pas in Engeland toen mijne reisgenooten reeds den tocht naar Amerika hadden aanvaard|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007404.wav|Dat wist ik, zeide hij en opende de oogen. Vandaag ben ik jarig, ik wist dat u komen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000453.wav|Daarna ging hij de binnengalerij in, waar het groote portret van Corrie hing, toen die nog een jong meisje was. Hij bleef er voor staan, en de oude vrouw, die na vijf minuten wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000943.wav|drong zoo sterk aan, dat de koning van Tartarije eindelijk moest toegeven en hem met de oorzaak zijner droefheid bekend maakte. Oordeelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000488.wav|mmers,' zeide hij, 'wiens beeldtenis zou mij aangenamer zijn, dan dat van den man, dien ik, naast od beschouw, als den redder van mijn leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004511.wav|de edele, eerwaardige gestalte van GODARD VAN REEDE, zoo als hij zich in het klooster te Tiel aan hem vertoond had, herkende. 'Wat zie ik?' riep JOAN, verbaasd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000870.wav|Aan den anderen kant moet ik ook weer erkennen dat ge dan dit boek niet hadt te lezen gekregen, want het is een gevolg van die ontmoeting. Ik houd er van, het goede optemerken, en wie dit niet doen, zyn ontevreden menschen die ik niet lyden kan|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002281.wav|maar geen trek verroerde zich op haar gelaat en zij bleef recht, bijna stijf zitten, slechts met een lichte huivering de witte peluche sortie zich om de schouders trekkend. Zoo lang hij zong, blikte zij hem toe|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002094.wav|Op onze reis van Parijs naar Varses, was ik begonnen Mattia onderwijs te geven; ik had hem lezen geleerd en ook de beginselen der muziek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002202.wav|Ik vroeg hem, wat hij dan in die zaak van mij verlangde, en waarmede ik hem van dienst kon zijn. Hierop verzocht hij mij, dat ik bij uwe majesteit zou bewerken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000348.wav|Langzaam steeg zij, heur hand, die den langen handschoen vasthield, telkens drukkende op de fluweelen leuning der trap. Het was haar of ze flauw zoû vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002335.wav|hij woont. of liever, hij woont niet meer. ik weet niet. Dus sprekende had hij zich gebogen om een tak van den rhododendron op te richten, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000996.wav|Met al den spoed, dien hij maken kon, deed hij zijne zaken aan kant, maakte al zijne bezittingen te gelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005505.wav|maar toen begon het harder te sneeuwen en inplaats van zich als stof te verspreiden, viel zij nu in dichte zware vlokken neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000709.wav|En van uw Tien vorige Werken? Ge moet wel een verwaten sterveling zijn om te meenen, dat belang ze me|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000752.wav|Ik heb er geen kop voor. Ik componeer zoo maar, zoo maar. Hij maakte eene vage beweging met zijne vingers|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001355.wav|bleef doodsbleek staan. 'Graaf!' vervolgde de Jesuit, terwijl hij met de rechterhand zijn' boezem ontblootte: 'hoor naar mij en beschouw dit lidteeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007487.wav|en een anderen, zeer leelijken en ongemakkelijken, welken hij voor zijn vriend bestemde, en liet ze naar zijne kamer brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005904.wav|pochte hij tegen Andy in een bloemrijken stijl op den ontwijfelbaar goeden uitslag der onderneming, nu zij er maar eens toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001634.wav|Al de beenhouwers zijn gereed: de Goedendags staan achter de deuren en op de eerste roep zijn de Leliaards naar. Wacht u wel iets geweldigs te ondernemen, hervatte Deconinck|1724|neutral
+wavs/train_2450_7099_000341.wav|Welk ander voorwerp, dat geen leven heeft, zou mij zoo kunnen vervrooljjken, als die klok? Welk ander voorwerp, dat. geen leven heeft|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003262.wav|Zo ziet gy, kind, dat alles onvolmaakt is, of, zo als de Heer Blankaart zegt: alle regtertjes hebben er slinkertjes. Zulke onfatsoenlykheden, denk ik, kunnen niet belet worden. Wie doet den Paus in den Ban|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_001177.wav|want allen waren het hierover eens. Bij het schijnsel van de lamp konden wij zien dat het water niet gerezen was, maar dat het eer daalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000514.wav|Anna bemerkte deze uitdrukking in Dolly's gelaat, zij werd verlegen, bloosde, liet haar kleed los en trad er|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004372.wav|Met pleizier, meneer, antwoordde Walker, en kwam aan om het aangeboden glas aan te nemen. Op uw gezondheid, meneer|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000691.wav|ij plaatste zich dan voor de piano en zong de cavatine van gathe uit de reischütz. eeds de keuze van dat muziekstuk deed ol goedkeurend tegen ylar knikken|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000072.wav|neen, ik verklaar je, ik ben er overtuigd van, dat als je met Eline trouwde, je nooit, nooit, nooit gelukkig zou zijn. Ze zou een tijd van je kunnen houden, maar haar liefde zou egoïsme zijn, zooals alles in haar egoïsme is|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_000412.wav|Op mijn woord, dat is nog heel wat anders dan uwe prinses, waarvan gij zoo veel ophef maakt. Vriendelijke Maimoune, hernam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000452.wav|Die moeder was zeker een favorite van twijfelachtig adellijke herkomst, maar wat zij precies geweest was, wist niemand|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002267.wav|in degenen, die door den drang der omstandigheden verplicht zijn, daar een onderkomen te zoeken, dat het hen al dadelijk aanspoort|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000868.wav|Wat zal ik je zeggen! Zijne Excellentie heeft besloten met den eersten mail te gaan, die half April vertrekt. Wij moeten dus zorgen tijdig te Marseille te zijn, en met alles wat er nog te schikken en te regelen valt, ziet gij wel dat er niet veel tijd voor vriendschapsdiensten meer overblijft|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001545.wav|en ziet er namelijk, behalve de gedurig af en aanvarende schepen, die uit olland, eeland en rabant komen, bijna alle de eeuwsche eilanden|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001059.wav|Ik kon niet; het was zoo moeilijk voor me. In het begin kon ik niet helpen, dat ik het hoorde, en daarna was ik te boos en te beschaamd, om er aan te denken, dat ik behoorde heen te gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000050.wav|en eene goede zuster, ging hij heen. Zij bleef alleen met Bradley Headstone staan, en niet voordat zij hare oogen opsloeg, begon hij te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001769.wav|Er zijn evenveel onderaardsche verdiepingen, als verschillende werken, en verschillende producten. Wat komt uit die diepe ondermijningen te voorschijn? De toekomst|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001786.wav|Met wien liep hij, mijn kind?' 'Dat is die meheer, die zooveel bluf maakt, zeker omdat hij op eene mooije buitenplaats woont, niet zooals wij in dit leelijke hok|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002503.wav|Toen Samuel Weller eenige dagen in de gevangenis had doorgebracht, ging hij op zekeren morgen, nadat hij zijn meester had bediend|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001688.wav|Ik dacht een oogenblik, dat het iets voor mij zou zijn en wou. en wou het openmaken. je weet hoe nieuwsgierig ik ben. maar ik heb het niet gedaan, omdat ik al spijt genoeg had, dat ik je cadeau had ontdekt. Zeg, ben je nu boos, ik kon het heusch niet helpen, wel|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_000969.wav|ik leefde in de mijn en ik wilde alles, wat ik iederen dag in mijn omgeving zag, kennen; ik heb veel van de ingenieurs geleerd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000423.wav|Ik kom van de Poolzee, zei hij; ik ben op het Bereneiland met de Russische walrusjagers geweest. Ik zat en sliep op het roer, toen zij van de Noordkaap wegzeilden: als ik nu en dan wakker werd, vloog de stormvogel mij om de beenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001323.wav|die het geweld bezigde, om, met gevangenissen verbeurdverklaringen en marteltuigen, het redelijk schepsel tot het aannemen van afgetrokkene waarheden te dwingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001462.wav|in zijne eenzaamheden, bleef het zingen in zijn brein, belichaamde zich zijn twijfel in vreemde gedichten, op vreemde rythme|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000698.wav|dat hij het rozeboompje met eigen hand zoo zorgvulddg mogelijk had meegebracht voor haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008124.wav|hooger, maar niet veel, want de weg was steil, moeielijk en gevaarlijk. Hej was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004069.wav|En gy ook?' - riep Buat uit: - 'juist wat de Heer van Heenvliet tot my zeide. Maar is het dan een samenzwering, die gy met hem gemaakt hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000144.wav|en anderen hadden hem twee of driemaal aangesproken, hem voor het gevaar gewaarschuwd en vermaand zich te verwijderen, zonder dat hij hen scheen te hooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004597.wav|Alzoo hope ik te doen, Uwe Genade, met Godes hulpe,' hernam Juliaan, kalm maar met vastheid; 'doch wat belangt het laten rusten van de vlek die er op mij geworpen is|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001709.wav|Dat wensen ik, zeide zij: nu, wij zullen dan het geval laten zooals het is, en ik zal trachten, mijne bekommernissen te overwinnen. Zoo ik u verkeerd beoordeeld heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001994.wav|dacht eerst dat het een kip was. En mijn broer Dolf werd aangezocht om lid van de eerewacht te worden, maar dat heeft wat voeten in de aarde gehad om hem dat uit het hoofd te praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000753.wav|Behalve het pak, dat ik aanheb, zijn al mijn kleeren op het oogenblik bij mijn oom. De invloed van dezen oom|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001137.wav|Zonder enige bepaalde bedoeling, kon toch Bronkhorst zich niet ontveinzen, dat hij verheugd was En dit stemde hem dienstwilliger dan ooit Hij had nog een apartje met de kapitein|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003942.wav|Wij moeten bij den aanvang van dit Hoofdstuk ons bedienen van een voorrecht, hetwelk aan samenstellers of uitgevers van dergelijke verhalen als het onze nooit is betwist geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001913.wav|en opziende, zag ik George Barnard op een stoel voor de deur van den oven zitten, met het voile licht van het vuur op zijn gelaat|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001138.wav|De Generaal zal wel denken, dat Pien het verduisterd heeft, want het was niet zoo bar schitterend. Maar nu zal haar vader een brief meegeven. Om de zaak uitteleggen. Ik ben blij, dat mij zoo iets nog nooit overkomen is|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_010361.wav|en tegen den tijd dat ik van mijn wandeling terugkom, zult gij misschien zijn uitgepraat en mij weer in het bezit van mijn huis laten|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001616.wav|k vertelde t onder t naar huis gaan aan uffr. eentje; maar die zeî: ik moest er mij maar niet veel meê vleien; want de reule zou toch wel spoedig trouwen en ik moest nu leeren op mij zelve te staan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000978.wav|Een van drieen moest noodwendig uitgaan en, wij I het meisje te zwak en te ziek was, ging de vader, bij het vallen van den avond|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001461.wav|Evenzeer als instelling en als wijze van vorming voor den mensch zijn de kloosters, goed in de tiende eeuw, betwistbaar in de vijftiende, verwerpelijk in de negentiende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002176.wav|Om twaalf uren komt hy weder voor den dag; hij heeft van kleederen verwisseld, doch hy draagt niets in de hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000563.wav|en de wallen waren in volkomen orde. De overtuiging van dit alles vervulde hem met eenen moed, welken hij zonder moeite ook aan de zijnen wist mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001090.wav|Weder legt zy hare hand op zijne borst en keert hem zachtjes om en om, zooals eene kat met eene half doodgebeten muis zou doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001800.wav|Dat kan niet voortduren. Het is haar schuld niet en men kan haar het minste verwijt niet doen. Ik had mijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005271.wav|Weldra overtuigd, dat de jongen aan geen wegloopen denkt, stapt Allan voort, en overweegt, met minder verstrooide aandacht, wat nu te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001374.wav|Had ze dan niet begrepen, dat ik meer verlangde dan enkel. genot. Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis Zoo dikwijls had ik haar gezegd: ik heb je lief. En op eens zag ik in, dat een vrouw als zij aan de liefde van een 'heer' niet gelooven kan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001826.wav|en ik vlei mij, Mejufvrouw, vervolgde de calender tegen Zobeïde, dat gij het niet kwalijk zult nemen, indien ik ze ook aan u vertel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006895.wav|Zij zou ook voor mij te goed zijn geweest; maar hij was voor haar met vroolijk en rondborstig genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001722.wav|Als ge heengaan wilt, bied ik je nogmaals mijn arm aan, zeide Alexei Alexandrowitsch. Zij wendde zich met afschuw van hem af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003958.wav|Ten laatste ben ik nu geheel afhankelijk van u, zonder eenig middel van bestaan, dan uwe genegenheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000170.wav|Wij waren door het huis den tuin ingegaan; het was er reeds schemerdonker. Ik werd aangegrepen door een moed, die veel op overmoed geleek; ik wilde op eens aan alle mijne aarzelingen een eind maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000516.wav|aan de zoo ongerijmde als onverdien de beschuldiging en, welke tegen mij worden ingebracht, alle geloof blijft wei geren. Neen, mijne ULRICA! hij, die den naam van uw' vrien d verdienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001917.wav|Wees niet dwaas. Hecht aan traditie, dat is voor ons alles. Heb over die quaestie niet zulke vreemde denkbeelden. Ze zijn niet die van een aanstaanden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001795.wav|en toen er nu een koetsier bijkwam in den persoon van een lang houterig jqngmensch, die volkomen bij het paard paste, liet het niets te wenschen over|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000800.wav|Gavroches bed bevond zich onder dat traliewerk als in een kooi. Het geheel geleek de tent van den eskimo. Dit traliewerk verving de gordijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006809.wav|en de straat waar eenige kleine huisjes op eene rij stonden. Daarheen gin Hexam den heer Headstone voor, en voor een van die hubjes hield hij stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003399.wav|en hoe wij heel goed weten wat er verder gezegd zal worden, alsof ons dit eensklaps weer te|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000876.wav|Zij begreep, dat hare dochter, door zoo zorgvuldig haar gevoel te sparen, haar ertoe had gebracht, de genegenheid, die zij eens zoo wel had begrepen, van veel minder beteekenis te achten dan zij vroeger placht te gelooven, of dan deze thans bleek te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_003714.wav|Ik heb hem verteld, dat je op het punt staat andere banden aan te knoopen, met iemand, die jouw liefde volkomen verdient|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002243.wav|En terwijl Paul met een paar jongelui naar huis ging, de kraag op, en de handen in den zak, dacht hij er nog eens over na en hij werd er geheel overtuigd van; ze waren allemaal dol op hem, zonder uitzondering|1666|neutral
+wavs/train_5809_5539_000506.wav|Buck had al een verdwaald, half volwassen kalf gedood, maar hij verlangde naar een grotere, meer geduchte buit, en die ontmoette hij op een dag bij de bergpas voorbij de kreek|5809|neutral
+wavs/train_2450_4461_006634.wav|schuchter, beschaamd en daardoor een des te bekoorlijker jong meisje. Zij zag hem dadelijk, toen hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_005298.wav|Er zal een rijtuig moeten kornen, Estella. Wil je hier wat rusten? Ja, ik moet hier wat rusten, en ik moet hier theedrinken, en je moet ondertusschen op me passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010778.wav|onbeschoftheid en aanmatiging. Antwoord mij op ééne vraag als gij kunt. Heeft deze jonge dame u dat zelve niet gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004392.wav|om goeden raad te verschaffen, daarmede vond hij zich meer verlegen. Eindelijk kwamen zij overeen, dat RAESFELT den Baron zoude verzekeren, dat JOAN geen boos opzet hoegenaamd jegens hem had gevormd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002447.wav|Waarom huiver ik hier plots zoo koud tusschen deze hooge en hellende rotsen.? Buiten den spleet hinnikten brieschend de rossen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000190.wav|it had zeker zijn goede zijde, in zooverre als hij daar ongestoord en op zijn gemak met icolette gezeten had; doch aan dit voorrecht was het bezwaar verbonden, dat onafscheidelijk is van bevoorrechte afzondering|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001166.wav|Ik hoop wel dat zij treffen zal, waar zij nut kan doen, Francis! Want geloof mij, mijne bedoeling was niet om te wonden, maar om te genezen, hernam ik op gansch veranderden toon, want ik zag dat zij al haar zelfbeheersching noodig had om niet in snikken uit te barsten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000454.wav|touwwerk, takels en want, of wat er van dien aard aan tuig wordt aangetroffen op een boot|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001505.wav|Ik versta u, Francis! gij zijt te eerlijk en te kiesch om onder zulk een bezwaar een man aan uw lot te verbinden, sprak ik met eene stem, die ik trachtte vastheid en kalmte te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_008963.wav|zich steeds zal mogen verheugen in het contrast van haar afkomst met die van dit meisje' en van mij|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003293.wav|Zij doelde op klachten over Betsy, op andere, kleinere beslommeringen, maar raakte ze niet verder aan. En de oude vrouw schudde, reeds getroost en met een lachje, het hoofd|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_005235.wav|De diamanten, welke Rawdon's bewondering gewekt hadden, gingen nooit naar den heer Polonius in|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004637.wav|een twintigponds banknoot voor geven, die gij medegenomen hebt, want ik weet toch niet, hoe ik die gewisseld zal krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000073.wav|Tot zoover de Daily Chronicle, zeide Holmes, toen ik met lezen ophield, doch nu iets van onzen vriend Lestrade. Ik ontving dezen morgen van hem een briefje, waarin hij zegt|2506|neutral
+wavs/train_2450_10455_001307.wav|mat hem met een' somberen blik van het hoofd tot de voeten, en vroeg daarna nogmaals zeer bedaard: 'is dat de Jonker VAN SONHEUVEL?' - 'En wie hadt je hier anders verwacht?' antwoordde de Barbier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000554.wav|Hoewel uit afgodische ouders geboren, is mij echter het geluk te beurt gevallen, dat ik in mijne kindschheid werd toevertrouwd aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000496.wav|antwoordde VERE; 'doch laat u dit niet verwonderen. Gij zijt nog maar kort bij ons' vervolgde hij in gebroken Fransch, hetgeen ik hier liever|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001867.wav|De visscher had zijne netten reeds uitgeworpen en maakte zich gereed die op te halen, toen de kalif plotseling bij hem stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006593.wav|ofschoon mogelijk een kleinere hoeveelheid van as in praesenti verkregen zou worden. Welnu, William Dobbin|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002844.wav|en die al een ganschen nacht peinzens over de zaak op my vooruit heeft, weet niet wat wij beginnen zullen; hoeveel minder ik dus|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001006.wav|Dat men hem dringend genood had ditmaal van zijne gewoonten af te gaan, spreekt vanzelve; maar hij bleef bij zijn gewone antwoord: 'Men zou eenige schotelen van de bruiloftstafel aan armen en zieken brengen, die hij aanwees|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000085.wav|Hij was haar DIEDERIK, die uit vaderlandsliefde, dat wil zeggen, in de hoop door plunderen zijn eerlijk stuk brood te verdienen, zich onder eene bende opstandelingen had geschaard, bij wie hij een hoogen toon aansloeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000494.wav|Blijven wij hierbij een oogenblik stilstaan. Wie beschuldigen wij? De achttiende eeuw? Haar wijsbegeerte? Neen gewis niet. Het werk der achttiende eeuw is goed en gezond|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000630.wav|delen moest door onze beide rijke heeren wel worden toegegeven; doch zij merkten aan, dat wij die overeenkomst in een vlaag van jeugdige overijling en opgewondenheid hadden gesloten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004742.wav|De juffrouwen Willis gaven teekenen dat de zomer onder haar naderde; het ijs smolt, het dooide! Was het mogelijk? Een van de vier dames zou gaan trouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002213.wav|Nu, zei Lightwood weder, thoe heet gij ? Maar het zweet van diens eerlijken mans aanschijn had nog meer voorzorgen noodig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001274.wav|Ik zou wel eens willen weten waarvoor f Betsy hier op het kasteel komt! Zy betalen fiHiets van de lessen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006789.wav|Zij bewaarde zijn schrijf boeken, zijn teekeningen en opstellen, en liet ze aan haar klein kringetje zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000225.wav|nu toch dien Smilders,' riep de ontvanger met ergernis; 'hij presenteert anderen wat hij zelf niet heeft kunnen krijgen.' 'Niet kunnen krijgen! die onderstelling is wel wat gerisqueerd van u, mijnheer van Velzen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002939.wav|Dit is dan, zeide ik, een weddenschap geweest, waar niemand bij gewonnen heeft: gij zijt het geld kwijt, en Blaek een paar brave paarden. Hij verliest er meer bij dan ik, zeide Reynhove, lachende|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001050.wav|Ziet er niet zeer aanlokkelijk uit, dat smalle perceel; de verf van het houtwerk is langzamerhand door weer en wind ontbonden en overgegaan tot een schilferige korst van een onmogelijke kleur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001664.wav|Deze mannen hadden blijkbaar deze omheinde ruimte gekozen, om met elkander te kunnen spreken, zonder door de voorbijgangers noch door den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000085.wav|De zee gloeide en schubde zich goud; het verweerde kasteel stond zijne breede granietstapel, als een oude man zijn rug, te blakeren in de warmte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000904.wav|en wij, hoe klein en nietig, zijn door God beschonken met eenen geest, die, als een gedeelte van het wezen der Godheid, bestemd is, om alle de verwisselingen van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004679.wav|Wel, laat hen dan hier komen! treden zij de groote kamer met de beschilderde zoldering binnen, en vinden hem daar voor het vuur staan|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000112.wav|niemand kan je inhalen, want het paard is sneller dan de wind. Het werd alles volbracht, en de koningszoon voerde de schoone jonkvrouw op het gouden paard met zich mede|10587|neutral
+wavs/train_2450_3846_000965.wav|De meester had wel gesproken van werklieden, die vier en twintig dagen opgesloten waren gebleven, maar dat was een verhaal en wij verkeerden in de werkelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001612.wav|of deze Eliza was haar eigen kind. Thans was het haar eenige gedachte de vluchtelingen op te sporen. Madame De Thoux en zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005301.wav|maar met meer spoed dan eerst, om hare tranen te verbergen. Een woord in vertrouwen, mijnheer I zeide de grijsaard fluisterend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001485.wav|antwoordde deze wijze staatsman, afhankelijk was van de gewone regelen der menschelijke wijsheid, zij zou weldra de voldoening smaken, haren vurigsten wensch vervuld te zien|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000381.wav|Eén ding alleen was Hedwig aangenaam. Dat was de ordelijke en behagelijke weelde waarmede zij zich tot de reis toerustte. Zij kon zich nu, door Gerards geld, zoo keurig en behagelijk inrichten als nooit|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_002236.wav|In de noodzakelijkheid, waarin de prins verkeerde, om naar boord te gaan, haastte hij zich zoo veel mogelijk, aan den overledene de laatste eer te bewijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000040.wav|Ik ging met ijver aan het werk, en daar het mij niet aan materialen ontbrak want planken en touwwerk had ik maar voor het uitkiezen maakte ik in korten tijd een stevig vlot, en een paar riemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005170.wav|Grip werd spoedig weder zoo rank en glad als ooit: maar hrj wilde niet spreken. Hetzij hij die kunst in|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000217.wav|Dit duurde echter slechts een oogenblik; want Joe herstelde zich spoedig, stiet zijn droomerigen vader op zijde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001438.wav|Ook ik heb mijn zieken: vooreerst degenen, welke zij hun zieken noemen; en dan de mijne, welke ik de ongelukkigen noem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003029.wav|De gewone toevlucht van een adellijk heer, die met eene dochter verlegen was, het klooster, viel evenmin in zijnen smaak, om redenen die hij liefst niet hardop onder woorden zou hebben gebracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_001321.wav|zoo tamelrjk. Ik ben geen erge bedrieger. Koop een schilderij van me en ik verzeker u in vertrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001676.wav|o! oo die brave jongeling uwe hand vraagt, gedraag u dan niet kinderachtig afkeerig, want ik zou mij zeer bedriegen, als hij geen braaf man was|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002275.wav|Gelukkig maakte de onverwachte komst van mevrouw van Olm aan de eentonige koorts- en kina-beschouwingen van van Herwijnen een eind. Zij was een vriendin van Marie geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007013.wav|Men zeide, dat Jos onnoemelijk rijk was. De oude Osborne had er niets op tegen, dat Georgy zijn ooms geld zoowel als het zijne zou erven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003992.wav|een voorbeeld, dat terstond door den Abt gevolgd werd, die weinig lust gevoelde om den woordenstrijd met zijn halsstarrigen ambtgenoot te vervolgen. Adeelen bleef dus alleen met vader Syard|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007995.wav|Als bij het nu nog eens doen kon, zou hij het anders doen. Als hij zijn hoofd een tijdlang onder water gehouden had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001869.wav|Ik kan mij niet begrijpen, wat Walworth toch kan gedaan hebben, om met zulke winden gestraft te worden, waarvan men gewoonlijk in de kranten leest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005376.wav|dat ik er sindsdien nooit meer een heb gebruikt, liet ik hem zich ter ruste begeven. Ik zal nooit dien nacht yergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002504.wav|Luistert! Hoort ge dat gerucht in de gevangenis, Montparnasse? Ziet ge al die lichten? Hij is weder gevat. Nu, hij zal er met twintig jaren af zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008547.wav|Ga gij nu heen om er voor te zorgen, dan zal ik intusschen met Grischa de les repeteeren. Hij is vandaag lui geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000369.wav|elnu, bloemperken vindt gij er in overvloed, maar geen bloem wordt baldadig geschonden, geen grasperk moedwillig vertreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000190.wav|In dit keurig opstel worden het leven en de lotgevallen, zoo in den Vreemde als in het Vaderland, van het nu meer dan veertigjarig boek beknoptelijk, maar vollediglijk, verhaald|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002951.wav|zit altijd door te draven over die doktershistorie! riep hij, ontevreden over zichzelven en ongeduldig uit, en hij sloeg zijne schrijfportefeuille open, als om haar te beduiden, dat hij geen tijd meer had|1666|neutral
+wavs/train_2450_4300_004102.wav|Daar maakten we gebruik van de stoomboot, die ons over de Noordrivier naar N e w-Y o r k zou brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005009.wav|Lang, al te lang, in den laatsten tijd vooral, gespeend van alle levensgenot, zelfs van de voldoening der onontbeerlijkste behoeften, hebben zij er zich met woesten heisshunger op geworpen, nu zij de kans tot verzadiging schoon zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004299.wav|Toen zag hij aan zijn rechterhand een oude houten kerk, die een eind van de straat, midden in een groot plantsoen lag. Hij bedacht zich geen oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001559.wav|en daar hij goeden eetlust op de jagt had opgedaan, was hij zeer verheugd, dat hij zoo voor zich als de gasten den disch reeds vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000501.wav|En vijftien sous, voegde de man er bij. Honderd negen francs vijftien sous. Hoeveel tijd hebt ge noodig gehad, om dat geld te verdienen? Negentien jaren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002515.wav|In ontzetting, in wilde wanhoop waagde ik zelve den sprong, die mij het leven had kunnen kosten, doch die door de stoutheid zelve mij redde; de dreuning van den schok had mij alleen duizelig gemaakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_005866.wav|op een grooten afstand. Kom eens beneden in de achterkamer, lieve, zei Pecksniff, en breng uw zuster mee|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001382.wav|maar wanneer onze blokjes op het gras uitgespreid lagen, dan moest hij met zijn poot de letters aanwijzen, die Vitalis opgaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000433.wav|in een half uur klaar, en uit een niet al te bekrompen beurs; en dan konden ze bij elkaâr blijven koekeloeren in de kamer met de witte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005905.wav|dien milden, zachten glans verspreidt, waardoor allen verkwikt worden, en aller hart beschenen wordt, die het met haar bewandelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003684.wav|Op zijn gemak achterover op een stoel leunende met de voeten op een anderen, rookte hij na den maaltijd een sigaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001122.wav|zoo licht werd opgewekt, tot bevrijding van zich zelve en hare lotgenoote gebruik te maken. De slaapkamer van Cassy was vlak onder die vliering|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000530.wav|Terwijl beide zaten te eten, sloeg Bedreddin Hassan zijn' jeugdigen gast met de grootste aandacht gade, en hem aanziende, kwam de gedachte bij hem op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004672.wav|en wel met zulk een onrust, alsof hem iets onaangenaams had kunnen overkomen. Tegen zijn gewoonte ging hij nog niet naar bed|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003991.wav|Ik gevoelde een oogenblik berouw, den goeden Helding in het midden der drukte vergeten te hebben en te gelijk kwam het denkbeeld bij mij op, dat het raadzaam ware, Sander te waarschuwen, eer hij binnenkomen en Heynsz met zijn dienaars in den mond mocht loopen|1724|neutral
+wavs/train_2506_3168_000043.wav|Gaarne beaam ik de laatste vraag, maar teeken protest aan tegen de bewering dat daarom het platte en gemeene wederom twee rekbare woorden buiten zijn gebied zouden vallen|2506|neutral
+wavs/train_2450_9081_000159.wav|De koning van Tartarije ontving het gezantschap met alle blijken van vreugde, en vroeg met levendige belangstelling naar den welstand van den sultan zijn' broeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002304.wav|Nu eerst begreep Willem, dat hij vrij was; wel tijdelijk, maar dat deed er voor het oogenblik niets toe; hij rende als een dolle den weg op tot hij den Kruisberg niet meer zien kon. 'Vrij! ik ben vrij|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000674.wav|Marianne was verbaasd, toen ze bemerkte, hoezeer haar moeder en zijzelf in hun verbeelding de werkelijkheid hadden voorbij gestreefd. Dus ben je wezenlijk niet met hem geëngageerd, zei ze|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000381.wav|Alles komt op zijn tijd voor hem die weet te wachten. Haar nog altijd schoon gelaat drukte dan ook die kalme gemoedsstemming uit, die een der bekoorlijkheden van den ouderdom uitmaakt|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003290.wav|Eene langdurige ziekte, zooals tante Vere gehad had, met booze buien, die Eline geduldig zou dragen. of eene plotselinge beroerte, of een noodlottig toeval: een spoorwegongeluk|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_002253.wav|Dood! Hij werd opgehouden doordeoverhaastekomst van een ander man, voor wien de overigen plaats maakten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000484.wav|Deze wendt zich eindelijk om, schuift zijn stoel een eind achteruit, en den blik vast op zijn bezoekers vestigend, vraagt hij: En wat kwam u nu eigenlijk hier weer doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004049.wav|een pottenbakkersvat, eene gemeene meid, om altijd te werken, en nooit te voldoen, niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001180.wav|Ja! de man wordt een weinig suf en memorieloos,' fluisterde Van der Goes, met een blik van medelijden op Wimmenum: 'aha! daar is Beveren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000686.wav|die met alle prijzen van de school strijken ging en ten slotte een beurs verwierf, welke hem in staat stelde zijn studie aan de hoogeschool te Cambridge voort te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009688.wav|Het was tot een breuk tusschen Bute en zijn broeder Sir Pitt gekomen: trouwens tusschen Sir Pitt en het geheele graafschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003735.wav|of ik zou u berouw kunnen doen gevoelen over uw onbeschaamdheid. Ik heb hier volks genoeg om u geducht te doen af kloppen, en te leeren spreken als het noodig is|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000665.wav|Papa Dercksz had zij nooit gekend. HIJ, hij was haar vader geweest. Hij had haar geliefkoosd als kind al, en hij had haar later altijd geholpen, als ze eens in geldverlegenheid was geweest|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_001099.wav|evenals onder de voormalige regeering, die, schoon begraven, nog leefde. Eenige dier gewoonten, vooral in de taal, schenen zonderling|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001470.wav|ja. Wij binden ons niet aan hem. Wij voelen niet eens sympathie voor hem, met zijn pokdalig gezicht en zijn zwarte nagels. Wij nemen alleen zijn introducties aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005062.wav|want lang nadat de postkoets verdwenen was, bleef hij nog op de rijen gaslantarens staren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000669.wav|Het was weer iets ongezonds Maar ze boog zich over hem heen en zag hem vlak in de ogen, zo vleiend en verleidelijk als ze maar kon|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000268.wav|Terwijl zij aldus weinig ogenblikken en zonder spreken gestaan hadden, was het gerucht dat zij hadden gehoord plotseling vergaan, en reeds begon de blijde hoop haar beiden te verlaten, wanneer men de deur der kamer met ongeduld openstiet|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003735.wav|aan den Stuurman van Kortenaer, aan zoovele anderen opgelegd, hebben de noodlottigste gevolgen gehad, en enkel gestrekt om de kwalijkgezinden in hun overmoed te sterken|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000019.wav|Niet erg, mijnheer. En je vindt me niet zoo knap als je grootvader? Niet precies, mijnheer. En ik heb een ontzettend vasten wil|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000773.wav|En is er altemet iets geweest dat u het eene oor is ingekomen, zoo vertrouw ik, dat zulks het andere oor weer is uitgegaan, en verzoek u althans er niemand, zelfs mij niet, iets van te laten blijken|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_005011.wav|Maar juffrouw Heep gaf hem weinig moeite, want zij kwam niet alleen met de akte terug, maar ook met het kistje, waarin deze lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006211.wav|Lady Dedlock is zoo goed geweest, hervat Rouncewell met een eerbiedigen blik en eene buiging naar dien kant, om eene jonge schoone|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000985.wav|die misschien nooit krachtiger en eenvoudiger kunnen beschreven worden, dan onder het beeld van een worm, die nooit sterft. driaan oosjes zn.|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001955.wav|luide de klok. Als dan die klok begon, of beginnen zou, kwam juffrouw Pippeling de trap af van haar bovenkamer en even daarna kon mijnheer Blik, het boekverkoopertje, die onder haar woonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001727.wav|En toch zegt u haar verklaring, dat zij niets meer van hem weet dan op dat papier staat, te gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003423.wav|Ofschoon hij nauwelijks elf jaar oud was, droeg jongeheer George souspieds en de mooiste kleine laarzen, net als een man|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002149.wav|Een goede vader sterft altijd te vroeg voor iedereen, hernam zij met een licht schouderophalen; zelfs een slechte, die zich niet om zijn kind bekommert, is nog een verlies; de uwe liet dus niets na|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001231.wav|Echter kon hij niet nalaten eene beweging met zijn bamboes te maken, alsof hij hem een duchtigen slag toediende|496|neutral
+wavs/train_2450_10565_000266.wav|en de Engelschman, hoe zeer zij zich vermaakten met de uitmuntende verscheidenheid van gezigten, welke Lucerne aan hun opleverde, waren bijzonder begeerig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006627.wav|behalve een paar roode vurige oogen, en nu en dan eene schemering van een hoofd en gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002566.wav|want ik wist, dat zij veel van mij hield en alles voor mij overhad; maar zij was bang voor haar man, dat had ik gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004200.wav|in gezelschap van een baviaan, op een olifant zien rijden; maar ik denk, dat het wel een baboe of een Indische prinses zal zijn geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000698.wav|Wolken, antwoordde Valérie; niets dan wolken. Ik heb Sofie overgehaald samen wolkstudies te maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000951.wav|hij meende dat ieder op zijn gelaat moest kunnen lezen, wat er in zijn gemoed omging en hij begaf zich naar zijne kamer. Daar gingen de uren om of de tijd stilstond. Och, stond hij maar stil|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000080.wav|Toen je trouwde. heb ik je misschien in werkelijkheid meer gemist dan mama: wees niet boos, Elly, dat ik het zeg. Kom, misschien zien wij elkaâr weêr eens terug. ergens. Lot, beste kerel, kom huil niet|1666|neutral
+wavs/train_1724_1362_001584.wav|Waarom botanici hem den naam van quercus indica gegeven hebben weet ik niet, daar hy geenszins met onzen eik overeenkomt. Kajatenhout is pleonastische verbastering van|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007979.wav|Zoo scheiden zij, en Vholes zet zich om eenige kleinigheden uit zijn journaal over te boeken, en aldus weder voor zijne dochters te zorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001140.wav|een enkele haan kraaide; een enkele hond kroop langzaam uit zijn hok te voorschijn; maar geen menschelijk wezen bewoog zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001790.wav|maar sedert heb ik dikwijls gedacht, dat zij er toen moet hebben uitgezien alsof het binnenlaten van het natuurlijke daglicht haar dadelijk in stof had moeten doen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000586.wav|In dit huis zou Rudy nu de lieveling worden; wel is waar was er al een, namelijk een oude, blinde en doove jachthond, die nu echter niet meer op de jacht meeging, maar het toch vroeger gedaan had|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_005066.wav|Dus reed zij in de caleche met een harer Duitsche kennissen, terwijl Jos slapend op de achterbank zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001176.wav|en dat men aan den zoo ondragelijk geworden toestand een eind moest maken. Hij zag haar geroerd en met teedere genegenheid aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001831.wav|onroerende. Adolfine's keukenmeid kookte - voor de zuster en de vriendin - het beste van alle keukenmeiden, vooral beter dan die van Bertha; Adolfine's hondje, een puck, was het aardigste puckje van alle puckjes ter wereld|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005802.wav|Gij zijt eene prettige kamer voor mij geweest, lieve kamer. Adieu! Wij zien elkander nooit weder. Met eene kushand bij het afscheidnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001743.wav|Aan mij beloofd, dat kan je niet ontkennen. In plaats nu, van je te houden aan je woord, waartoe ik het recht heb, wil ik alle partijen bevredigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003974.wav|Op dit oogenblik kwam Boreel binnen. 'Heeft Uwe Hoogheid het treurige nieuws al vernomen?' vroeg hy, zich tot den Prins wendende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003647.wav|Wees zoo goed de kaars aan te steken, Flintwinch, zei mevrouw Clennam, blijkbaar verlangend hem weer in zijn hurneur te brengcn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003102.wav|lagen in een lichtblauwen gloed gehuld, dat het oog streelde. Als er landen in den hemel waren, zouden ze ook wel zoo blauw zijn, dacht de jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000120.wav|welke ik in de laatste dagen meermalen op de straat heb zien omdwalen, en zulks, naar het mij toescheen, in eene zeer verlegene houding|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000532.wav|zoodat deze tegen den muur tuimelde, waar hij naar adem stond te snakken, terwijl Chitling hem met diepe verslagenheid aanstaarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002660.wav|Niet tevreden, mijnheer! hervatte hij kort daarop, met de vriendschap van den jongen heer Abel, heeft hij ook met diens papa en mama|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000584.wav|Ik was boomsnoeier te Faverolles. Snikkend hief hij toen zijn rechterhand op en liet ze zevenmaal lager en lager dalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010644.wav|Op het romantische etensuur verscheen de heer George en merkte weer de afwezigheid van Ouwe Dob op. Het maal verliep zwijgend|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001123.wav|En ofschoon we allen dit weten, verlakken we elkander met mooie woorden, waarvan wel het dwaast is, dat we er zelf in gelooven, net als feestgenooten, die veel gedronken hebben, in het geloftuit van hun toasten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000846.wav|En werkelijk, hij antwoordde, wel met een tint van smartelijke bitterheid, maar toch deemoedig: 'Gij hebt gelijk! ik was daar op den weg om u, die eene deftige, zoetzedige jonkvrouw zijt, een averechtschen dienst te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004094.wav|en ik zag hem nooit zooveel smaak in iets hebben als in het drinken uit zijn eigen kroes, dien hij, toen de avond om was, in zijn zak stak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000338.wav|die, voor de doodstraf terugdeinzend, ze evenwel noch stoutmoedig durft afschaffen, noch ze met kracht handhaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000020.wav|en daarmede begint ieder rioolwerker, die den bodem onder zich voelt zinken. De modderwellen hadden verschillende oorzaken: broosheid van den bodem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003508.wav|De gemaaktheid, waarmede zij dit deftige adres uitsprak en de ruk, dien zij aan haar nieuwen hoed gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002601.wav|Hoe vreeselijk, viel de ontzette Kitterbell hem in de rede. Het kind stierf natuurlijk. Maar uw kind kan in het leven blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002882.wav|en dacht er over naar St. Paul's te gaan, ten einde in een der groote straten te komen waar ten minste licht en leven was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000746.wav|waarvan hij bij eerste instantie beschuldigd was, omdat de Bologna's, Grimaldi, Norman en anderen konden zweren|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000488.wav|zoo rood als de linten van haar muts, staarde in de lamp, en zei nogmaals, als om weer op gang te raken, Ontslagen van de|496|neutral
+wavs/train_2450_5459_004603.wav|Ten bewijze, dat hij werkelijk de man was, vooi wien hij zich uitgaf, legde Bumble de papieren op de tafel, welke hij medegebracht had|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000713.wav|e kinderen, die bij het gezelschap waren, deden het louter uit tijdverdrijf, terwijl de ongetrouwde jonge lieden en vooral hiermede iets meer dan kortswijl bedoelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001664.wav|De derde, een man met forsche schouders, minder mager dan de eerste, minder zwaar dan de tweede, had in de vuist een zeer grooten sleutel als die eener gevangenisdeur|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001435.wav|Primo: de waarheid van het spreekwoord dat de kleine dieven gehangen worden, terwijl men de groote laat loopen. Secundo: dat de zaak te veel ruchtbaarheid had verkregen, om nu nog gesmoord te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000182.wav|terwijl zij hem tot nog toe zoo stug had teruggewezen, maakten zulk een indruk op hem dat hij nauwelijks bij zijn zinnen bleef. Hij wilde aanvankelijk op het uiterste randje van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000588.wav|en schuddend als onder een hevigen koortsaanval, ging hij naar zijn eigen kamer en viel er schreiend op een divan nêer. De oude Rivière|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006822.wav|Met die trotschheid, waarmede iedereen de wonderen van zijne eigene kleine wereld beschouwt, had hij hare geschiedenis tot zijne studie gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000144.wav|Dezelfde donkere mogelijkheid had zich juist dezen dag in dezelfde vormelooze gedaante aan Sissy vertoond|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002787.wav|Hoe kunt gij dat weten, Neef? vroeg Tante, insgelijks niet weinig verwonderd. Ja Tante! ik ben zoo wat half een toovenaar, zeide ik, lachende, maar laat hij het maar ontkennen, als hij durft|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_008311.wav|tegen welke geen redeneeren baatte. De zon was opgegaan, voordat hij die zwakheid kon overwinnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003781.wav|Slechts Kitty kon hem niet ten einde toe aanhooren; zij werd geroepen om Mitja zijn bad te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006288.wav|Daarop begon ik te lachen, maar beefde toch eenigszins, want ik was er zelve van geschrikt, dat ik mij zoo driftig maakte|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002419.wav|Zij gaven elkander namen in scherts en teederte, wier zin de benaamde dadelijk voelde. Gerard begreep sommige van Hedwigs fijnste aandoeningen zooals geen ander het ooit gedaan had|1666|neutral
+wavs/train_10294_7242_000096.wav|Om eens heel bedaard te lezen In het een of ander boek; Want ik vind, dat gij den tijd Erg verslijt Met dat wand'len heen en weer, Als een echte|10294|neutral
+wavs/train_2450_2211_000029.wav|En menigen nacht moest hij in plasregen en stofregen, tot op zijn hemd doornat, onder den blooten hemel liggen, maar zijn goede luim begaf hem niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002332.wav|waar wij opnieuw nasporingen deden, maar met niet veel beter gevolg. Te Elbeuf kon men ons ook niets van De Zwaan vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006670.wav|Haar gedrag jegens Bella was als jegens eene jonge dame van aanzienlijke familie, wie zij eenige jaren te voren ergens in gezelschap ontmoet had|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000052.wav|Juist. Maar hij ontving uw brief toch eerst op den volgenden dag. Ja. Stond er iets in uw brief, dat hem er toe kon brengen zulk een stap te doen? Neen, mijnheer, zeker niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000079.wav|om met den inhoud van deze papieren bekend te worden. Ik zou ze dan ook niet uit handen geven, moest ik ze niet noodzakelijk gecopiëerd hebben. Hebt gij een lessenaar op uw kantoor? Ja, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000692.wav|er lag zooveel adel en waardigheiid in, dat ze alleen in een eerlijk en warm hart kondem opwellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005523.wav|Iedereen wist dat de dorpsveeartsen groote domooren waren; terwijl iedereen ook wist, dat alle geneesheeren, ofschoon in verschillende mate|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009051.wav|Zou ik? Ik geloof het niet. Dan is er toch iets dat uwé belangstelling bezig houdt, iets dat er vroeger niet was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003037.wav|hetgeen zeer onwaarschijnlijk zou zijn, indien het gebeurde lang voor hem geheim gehouden werd; dat, indien Pickwick naar Bristol ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002370.wav|Het bleef niet bij dien brief. Naarmate het nieuws rondliep, nam het ook toe in omvang. Eerst was het: 'Mevrouw van den Broek heeft een brief gehad van van Olm|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003182.wav|Dit zeggende, opende hij een verborgen gedeelte van zijn brieven-tasch en haalde daaruit wederom eenige papieren voor den dag. Wat dunkt u van dit certificaat? vroeg hij, mij een der bewijsstukken overhandigende|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000073.wav|Dat bevel was noodig geweest, want de vrije burgers hadden menigmaal zonder daartoe vergunning te hebben, ja, zonder iets van de behandeling van het gebrekkige geschut af te weten, een doelloos schot op den vijand gelost|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001314.wav|Cornélie beschreef het karakter van haar man, in zijn grofheid de natuur van een vrouw niet begrijpende, en niet toegevende dat een vrouw naàst hem stond, en niet beneden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000635.wav|De drager bragt de afgestrafte hond in het kabinet terug, nam vervolgens de andere van Amine over, en bragt haar bij|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002503.wav|Iets van een thuis! Zou zij dat vinden bij die droeve, grijze vrouw, die haar liefhad, maar die haar niet kende, zooals zij nu was, stil, droevig stil, en moê van heur jong leven|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002612.wav|Deze had gebruik gemaakt van een oogenblik, dat ieders oog op mij gericht was en het volle wijnglas van zijn meester|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000037.wav|geraakte ook langzamerhand in eene vrolijke luim, waarin haar op eene kunstige wijze wist te brengen, door hare aandacht langzamerhand af te leiden van de treurige voorwerpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000312.wav|niet volkomen zuiver en onvermengd was, want terwijl zij aan den eenen kant dit vooruitzicht begroette|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001491.wav|De man richtte het hoofd op. Er kwam een soort van glans op zijn gezicht. Vrouw, riep hij, hoort ge. De menschenvriend komt. Doof het vuur uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004911.wav|Reinout volgde op eenigen afstand den stoet, die meester Barbanera en zijn hansworst naar Haarlem geleidde, daar hij weinig trek gevoelde de eer van zijn gezelschap aan den marktschrijver te schenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000580.wav|Men zal het niet bevreemdend vinden, dat Aladdin, die zoolang in de diepste duisternis gebleven was, in het eerst het daglicht nauwelijks verdragen kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000087.wav|terwijl Iolàos mende de witte, wilde twee, dwars door de duizende, juichende Mykenaeërs heen, die, minnend den Held|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000106.wav|Toen had ik mijn boek gevonden en ik vergat natuurlijk Ma te roepen. Juffrouw Wijers kan zich niet voostellen, dat ik zoo weinig met Julie sympathiseer. Ja, zoo noemt zij het. Ik noem het anders|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001565.wav|Eenige, door de dagbladen publiek gemaakte, willekeurige inhechtenisnemingen hadden zelfs in de Kamers weerklank gevonden en de prefectuur angstvallig gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000129.wav|Hij vergiste zich straks en zei Poppie. Ik denk wel, dat ik naar haar verjaardag mag. En als we Kit en Connie kunnen loskrijgen, is de heele club weer present|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000550.wav|Eckbert scheen reeds weer berouw te hebben over de goede beweging, waarmede hij haar zijne belangstelling had getoond; hij sprak haar niet toe; hij hield haar niet terug, toen zij zich omwendde van hem af|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_006392.wav|overal de leiding op zich te nemen en naar zijn gevoel hierin was te kort geschoten, nam het woord en gaf den gastheer niet zonder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002759.wav|door die duisterende schaduw heen zijne matheid voortslepende, ging Othomar naar de antichambres van den keizer. De kamerheer diende hem aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003451.wav|Eindelijk kwam hij aan de tralie, welke Marius losgewrongen had. Toen hij deze tralie greep, kwam eensklaps een hand uit de schaduw en viel op zijn arm|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000219.wav|bij het volgende lied, op de wijze: Het daget uit den Oosten, door den Dichter HOOFT vervaardigd. Zal nemmermeer gebeuren mij dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001750.wav|Het was Vrijdag toen de penghoeloe met Aboe Bakar uit de missigit kwam; hij was de talrijke en fanatieke mannen, die in hun beste plunje gestoken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000483.wav|in een zwart satijnen morgenjas, die als een gemakkelijke zak om haar hing, en zij kreunde, gilde, schreeuwde, en scheen genade te smeeken voor haar marteling|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000798.wav|De stoutmoedigste en brutaalste van de saamgezworenen werd tot hoofdman of kapitein gekozen, en er was een zeeroover meer in de wereld. Zelfs hebben er Nederlanders tot de meest beruchte en geduchte zeeroovers behoord|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001431.wav|bekende zij haar neiging voor aurits, dan zou er alleen een redetwist kunnen ontstaan over het meer of min gewichtige der bestaande zwarigheden, een redetwist, waarin zij gevoelde, dat zij ten slotte voor zijn welsprekendheid zou moeten zwichten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000478.wav|haren talisman terugvond, en hoe deze aanleiding had gegeven, dat zij met des prinsen verblijf in de stad der afgodendienaars bekend werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001373.wav|dat ook juist vader BLOMMESTEYN heden bij den Heer WYNSTOK en zijne vrouw, dadelijk aanzoek voor zijnen JOHANNES gedaan had, om meer openlijk naar hunne dochter te mogen verkeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000091.wav|maar morgen zijt gij hun zoon en ik zal altijd dezelfde arme knaap blijven, die ik heden ben; men zal u naar de akademie zenden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001744.wav|Georges was stiller dan hij gewoonlijk placht te zijn. Maar aan de andere zijde der tafel ontvonkte een luidruchtige scherts tusschen Emilie en Françoise, die Paul, tusschen haar beiden gezeten, om strijd bedienden|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_001411.wav|want zij vreesde zich te verontreinigen, indien zij die Mechtelt in handen gaf: neem dit tot belooning der diensten, die gij mij in mijne ziekte bewezen hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001720.wav|dien de wijnkooper aanwees en die mets anders was dan eene helling om vaten af te iaten waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006151.wav|Daarentegen hadden ze beiden vrij opgewekt aan het gesprek deelgenomen; waarom zouden zij het ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000499.wav|Tien Werken der Boete hebt gij volbracht, hernam langzaam Eurystheus; maar nièt alle tien volbracht gij zonder bijstand|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001801.wav|daarenboven is de grond van Italie zelve een klassieke grond, en schoon vele steden verdwenen zijn, en de meeste gedenkteekenen der oudheid in stof en puin vergaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000410.wav|stond besluiteloos bij de deur, met het wapen in de hand; zijne oogen integendeel moesten aan de donkerheid gewennen, want hoewel hij de lantaarn ophief, zag hij te vergeefs den kelder rond; hij kon niets onderscheiden dan eene gapende duisternis|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001978.wav|Ik was alleen maar bang, dat de dames Dashwood het in Barton saai zouden vinden, als ze daar niet zooveel galante cavaliers hadden als vroeger. Maar misschien geven de jonge dames wel niet om heeren, en kunnen ze het evengoed stellen zonder hen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000126.wav|Dit was alles wat Gillenormand toestond, en de vader antwoordde in zeer teedere brieven, die de grootvader in zijn zak stak, zonder ze te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001370.wav|Sla toe, ouwe slimmerd, ik doe mee; maar als er wat van komt, zorg je dat ik vrijloop, en Kobus ook. Wat zou er van komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002731.wav|Laat uw verstand spreken, Francis, dat maar een oogenblik door de verbeelding is overstemd, en gij zult de eerste zijn om toe te stemmen dat ik, ik niet de held kan zijn voor een liefdesroman|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_008267.wav|Omdat wij daarna bleven steken. De schapebout kwam boven; van binnen heel rood en van buiten heel bleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000798.wav|Akkoord Van Putten, bromde binnensmonds Keesje, die intusschen bezig was met een radeermesje een inktvlak van een protocol, dat voor hem lag, af te schaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000573.wav|En uw schaduw? zei ik, glimlachend. Myn schaduw, antwoordde zij, insgelijks glimlachend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000832.wav|den breeden steenwal, die rond om hun hoeve lag en begroeid was met dorens en braamstruiken. Daar ging hij zitten om er over te denken, hoe het gaan zou, als hij niet weer een mensch werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004587.wav|en bij een zoo zonderlinge gelegenheid, niet na, een diepen indruk op het gemoed der aanwezigen te maken. Aylva was de eerste, die de stilte brak, welke dit voorval had doen ontstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001727.wav|Ze was niet erg toeschietelijk, en van haar blijdschap over zijn desertie en zijn overlopen naar haar, liet zij niets merken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000260.wav|Een Chinees zat dichtbij Bronkhorst en sprak met hem op zachte toon, nu en dan met een luid 'saja toean',' als hij bemerkte dat de notaris hem precies had begrepen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000001.wav|moe, wat een schatterig diertje, hier maar, mijn Dinkie, zoet maar, niet bang zijn, de vrouw zal heel goed voor je zijn, kom maar hier, dan krijg je eerst een beetje melk|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002574.wav|Men riep om de dreggen. Het geroep om een reddingsvlot ging van mond tot mond. Het was onmogelijk te onderscheiden wat er op de rivier gebeurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001960.wav|om het zoo mogelijk weder op te vangen. Het paard was jong en vurig, en, in plaats van naar den stem zijns meesters te luisteren, maakte het allerlei kromme sprongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001208.wav|Bij deze ontdekking was ik zoo aangedaan, dat ik eenige oogenblikken roerloos bleef staan. Daarop liep ik snel naar de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007567.wav|Neen. Dat doet er echter ook niets toe!. Bizonder aangenaam zou het zijn, als dat kalf van Pawa al een groote koe was|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000505.wav|Bloodaards! niet te ver met deze huichelarij! Ook van haar zal God rekenschap vergen; ook van het gevoel dat wij verloochend hebben, van de tranen die wij onderdrukten uit|2506|neutral
+wavs/train_2450_9278_001648.wav|Daar hij intusschen vreesde, dat de prinsen den moed niet zouden hebben, om ooit tot hem terug te keeren, besloot hij hen door de geheele wereld te gaan zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009777.wav|en de Meaglessen voelden ook wel iets dergelijks. Gowan, zijn rechten als teleurgesteld man latende gelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001247.wav|en bij mij, en Hij had het zoo wreed en zoo valsch gedaan! In een sloot, in een vuile sloot had Hij hem gesmoord! Misschien had broertje nog om hulp geroepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002207.wav|Ja! die veroorzaken hem, geloof ik, onrust en kwelling genoeg! maar dat had hij kunnen verwachten, toen gij met hem van wal|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001832.wav|Waarschynlyk hielden zy mij voor den voorpost van een gezelschap blanken. In alien gevalle, zy namen in vollen ren de vlucht over de vlakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004949.wav|toen de dood mijns eerwaardigen en onvergetelijken vaders mij tot het hoofd van mijn stamhuis maakte, ter gedachtenisse aan onze zonderlinge avonturen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000388.wav|Er werd bier gedronken en grog. Tusschen de klanken van de muziek door, dronken de officieren op het welzijn van Van Schermbeek; hij werd opgestookt en|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003081.wav|naderde blozend en reikte haar de hand. Het doet mij veel genoegen, zeide zij, maar haar stem|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000309.wav|Niet voordat ik oud en stijf ben en een kruk noodig heb. Doe maar niet je best om me voor den tijd oud te maken, Meta; het is al erg genoeg, dat jij zoo op eens veranderd bent; laat mij maar een kind blijven, zoolang ik kan|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000351.wav|Nogtans was hij al overgelukkig dat Fanny zich zoo goed hield, en, nu hij haar reeds weken lang tot een zeldzame bedaardheid teruggekeerd zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000314.wav|alles kondigde den deftigen staatsman en geleerde aan: het niet minder deftige vrouweportret, dat tot pendant strekte, had men evenzeer aan het penceel van Mierevelt te danken. Niet van dezen schilder|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000133.wav|maar eerst eenige omschrijving en inleiding te bezigen, bestemd om de nieuwsgierigheid te prikkelen en voorts ongeveer dezelfde dienst te doen, welke de pastijtjes en croquettes bewijzen wanneer zij het|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010565.wav|terwijl hij bedacht, dat door deze dwaasheid van George zij mogelijk dertig duizend pond meer waard was, dan hij ooit had durven hopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002226.wav|Ik vertrek morgen naar L o n d e n, jufvrouw, antwoordde ik, zorgvuldig oppassende wat ik zeide, en ik dacht dat u er niet tegen zoudt hebben, dat ik afscheid van u kwam nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000898.wav|draaide zij zich eensklaps om en greep in een aanval van behaagzieke speelschheid mijn arm. Van dien oogenblik aan haatte mij de charmante|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000165.wav|Hij zocht de deur, vond haar, en sprak de woorden: Sesam, open je!; de deur ging open, hij trad naar binnen en terstond sloot zij zich weer|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000517.wav|die wil nu met drommels geweld trouwen aan een wilde meid, buiten onze Kerk; met een Gereformeert Nufje. Nu, daar moest hy maar eens om komen! Verbruid, Pastoor|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_001187.wav|Dus je denkt, dat Van der Welcke het huis bij de Boschjes nemen zal. - O, dat geloof ik zeker. En ik geloof zeker, dat wij, als Addy er zich niet meê bemoeid had, over een half jaar nog in het hôtel waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_011374.wav|Daarmede wandelden zij verder; zij steeds nijdige putjes borend ia het zand en hij zijn stok achter zich aanslepende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005775.wav|Waar in Londen? Zij is genoodzaakt te bekennen dat hij in huis is. Laat hem dan hier in de kamer komen. Roep hem terstond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000917.wav|En, beste jongen, ik moet je vriendelijk verzoeken me voor dit oogenblik alleen te laten. Als je me te spreken hebt, ben ik altijd bereid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000237.wav|Grimaldi daarentegen droeg nooit kussens aan zijn lichaam en trachtte ook niet naar zulke uitstekende kunsten als|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000681.wav|Zeg, Josep, kom eens naar voren. Onze broer Ad.' 'Aboe Bakar,' viel de dus voorgestelde snel in de rede; en toen zachtjes tegen Bram: 'Heet hij werkelijk zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001843.wav|Barberin had dus voorgoed afgezien van zijn plan om mij aan den hondenman te verkoopen. Onderweg had ik mezelf gedurig afgevraagd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001446.wav|want zy had wel verwacht, dat het Wendela aan den noodigen moed ontbreken zoû, om, ten haren behoeve, zich des noods aan de ontevredenheid van De Witt te wagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004416.wav|Het leed geen twijfel, of wij zouden groote moeite hebben om hem te bewegen afstand te doen van zijn plan om dien avond eene rol te vervullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004798.wav|Gij ziet het wel, Miss Phelia, hervatte Rosa, ik zou niet zooveel om het slaan geven, als Miss Marie of gij het|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003247.wav|ging het studeeren hem niet vlot van de hand. 'Het hoofd is er heden niet bij,' sprak hij in zich zelven. 'Wat vermoeie ik mij ook met bij menschelijke wijsheid heul te zoeken; er moet meer zijn om mij ditmaal te boeien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000466.wav|nu die naam gevoerd wordt door Jakob Jackman Lirriper. Neen. Ik neem mijne nederige pen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006434.wav|Kaatje ging een paar stappen achteruit en keek hem aan, alsof zij nog twijfelde of zij hem niet verkeerd had verstaan. Wij doen zaken met elkaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000109.wav|het is Satan, die in mij komt! Ik wil bidden: Heilige Maagd, bid voor mij! Ik ben kalmer geworden; het gebed heeft mij gesterkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001413.wav|Maar dit Boek. en vooral deze weinige letters van mijne dierbare moeder zijn de oorzaak. Lees die zelf, en oordeel, of ik zonder reden getroffen ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001878.wav|Hij deelde dit gevoelen aan Maria mede, en deze zeide dat zij een dag bepalen wilde, zoodra haar vader zijne goedkeuring zou gegeven hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002064.wav|Hare bekoring was een hooge koudheid van berusting, waaronder men een groot leed ried, te groot om te verbergen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001472.wav|Hij was gegaan, zonder een blik naar achteren, in een vreemde onverschilligheid, een onverschilligheid, die langzaam had doorziekt zijn levensmerg van eerst zoo krachtigen en praktischen en altijd arbeidjeugdigen man|1666|neutral
+wavs/train_2450_3168_000678.wav|Het steenige pad, dat haar de voeten verwondde, leidde al dieper en dieper in de duistere aarde omlaag. Het werd nacht om haar henen, haar voet weigerde haar te dragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000829.wav|Vriend Blaek! zeide Reynhove: gij doet verkeerd, aldus over uw cousine te spreken: zij is een charmant meisje, en zou ook zonder geld in staat zijn, iemand gelukkig te maken, die haar wist te appreciëeren: en daar zijt gij de man niet naar|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001786.wav|Ik ben in L on den teruggekomen, majoor, in het bezit van eene familiegescbiedenis, die :ik op het land heb opgedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000346.wav|Wat te veel kosten?' viel hij met zijn oude zenuwachtigheid ineens uit. 'Heb ik geen geld genoeg? Zou ik geen jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000488.wav|van de doodstraf, van den oorlog; die heel beleefd en met zachte stem de sabel, den brandstapel en het schavot verdedigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000676.wav|der Glacière spreken, niet waar? Combeferre heeft mij beloofd naar Picpus te zullen gaan. Daar is een heerlijk gekrioel. Bahorel zal de Estrapade bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000301.wav|maar ook uit het dal daar beneden, dat hij niet kon zien, omdat het achter de dichtstbij zijnde hoogte verborgen lag, stegen de rookmassa's op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001291.wav|Zij las nooit een ander boek, dan haar met groote letters gedrukt Latijnsch getijdeboek. Zij verstond geen Latijn, maar zij verstond het boek|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000599.wav|De jongen man had van alles geleerd. Toen was hij nieuwsgierig geworden te gaan onder de menschen, om te zien met eigen oogen of het alles was nutteloos|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002797.wav|Ik wil gaarne toegeven, hernam ik, dat de brave lieden, die het hunne hebben gedaan om bijstand te bieden aan de manschap van de Fortuin, of die tot het bergen der lading hebben medegewerkt, aanspraak hebben op belooning: en die zal hun ook geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001805.wav|Zeker. Ik neem aan om de productie der padi op te voeren tot minstens het dubbele van de tegenwoordige.' 'Dat is heel mooi|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003869.wav|zat voor het venster harer kamer, beurtelings te lachen en zich te verwonderen, niet zonder eenig vermoeden wat de grond van die verwarring was|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002400.wav|stem toe, Aztalpa, beloof dat gy berusten zult in den uitslag van Telasco's voorstel! Zweer ons dat met duren eed, Aztalpa! smeekte de andere broeder|1666|neutral
+wavs/train_1724_4370_000035.wav|Indien ge het mij niet euvel duidt, wilde ik verklaren dat wij, winkeljuffrouwen, een zuur en belabberd bestaantje hebben om onze moeders, broers, zusjes of ons zelven te onderhouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004574.wav|Rakelings schoot de diligence langs haar karretje, voor zij plotseling stilhield; en terwijl de conducteur den koffer opheesch, liet hij nog een vroolijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000965.wav|Niet dat ik er voorgoed was en er blijven mocht. Maar er was, geloof ik, een engel gekomen en die had mij weggevoerd van de aarde, en nu stond ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000024.wav|terwyl ik er tevens belang in stelde. Eens hoorde ik, tot myn groote vreugde, een onzer aanzienlykste jongelieden zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011541.wav|en den passer in den stomp van een boom voor de deur stak,, f zal ik buiten zetten, opdat men kan zien, dat wij behoorlijk ingespannen zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001535.wav|ook na al de deelneming, hem Maandag betoond door de eerste fâmieljes, de Van der Waele's, de Klincker's, Van Beeckesteyn. Ook repte zij van een brief aan Her', waar Vader een halven nacht aan was blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004692.wav|Te Nijmegen gekomen, vond ik de stad opgepropt met reizigers: ik moest mijn intrek in een slechte herberg nemen: daar vond ik Barbanera, die mij terstond herkende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001747.wav|Verbrugge zag Havelaar aan, als begreep hy dezen overgang niet. Dit was dan ook, voor wie hem niet kende, dikwyls moeielyk. De vlugheid van zyn geest deed hem in gesprekken meermalen eenige schakels der redeneering overslaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007058.wav|in zelf bedwang om zich wèl van zijn plicht te kwijten, men daarom de menschelijke natuur afschudt ? Ik denk, hernam Eugène|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003394.wav|Thans echter vind ik u geheel te mijnen opzichte veranderd: en wel, gelijk ik van mijn zuster verneem, ten gevolge van omtrent mij loopende geruchten, welke UEd. voor waarheid aanneemt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000578.wav|hun glans verliezen, kunnen dezen op de maan behouden, even als hier met zilver, goud en platina het geval is|2450|neutral
+wavs/train_10984_9412_000013.wav|Terwijl de kat bedaard rondkeek, bewoog het zwijn zijn ooren; de kat dacht, dat het een muis was, en sprong er op af, en beet er flink in. Het zwijn sprong schreeuwend op, liep hard weg, en riep: daar op den boom zit de schuldige|10984|neutral
+wavs/train_1724_10268_000378.wav|el zie!' zeide aurits: 'ik hebje altoos voor een advokaat van den vooruitgang gehouden, en nu prijsje den verleden tijd ten koste van den tegenwoordigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002926.wav|Of hij ook vloeken zal! zeide de kleine Jake. Ja, want hij vloekt erg, liet een meisje, Mandy geheeten, hierop volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005921.wav|en door het sleutelgat smeekbeden schreeuwde tot de persoon daarbinnen. Ga weg, zeide een welbekende stem, welke Jos een schok gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000384.wav|Wat de doodgraver verricht, wordt kluchtig, als het een kind doet. De twee vrouwen spraken intusschen met elkander. Hoe heet uw kleintje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001919.wav|maar hy stond te veel in de afhankelijkheid van den Gezant, om het anders dan met schijnbare toejuiching aan te hooren: en al wat hy had kunnen doen, had hy gedaan, namelijk, een poging aangewend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008448.wav|zette zich in den leunstoel, sloeg een boek open en las, zooals hij gewoon was, tot één uur|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006233.wav|Zij is de aardigste en innemendste tooverprinses van de wereld. Ik bewonder haar — evenals mijn vriend — buitengewoon|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001593.wav|indien iemand dese leere niet en brengt, en ontfangt hem niet in uw huys. Tante is Gereformeerd, zeide ik tegen Amelia, die nu begon te beseffen, waar de schoen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_002660.wav|Zij denken dat ik nog ver weg ben, en als ik onverwachts verschijn, zou ik ze doen schrikken. Als gij tijd hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000719.wav|Er had in den Haag, sedert de laatste tien jaren, naauwelijks eenige belangrijke politieke handeling plaats gehad, waar Van Espenblad niet aan te pas was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000574.wav|en toen maakte ik een stukje, dat ik misschien mij nog zal kunnen herinneren, op het onderscheid, tusschen eene Wilde en Tamme Zangster: Wilde Zangster|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000826.wav|Ze komen nooit over de zee met hun zwakke vleugels. Laplanders en rendieren waren ook bezig van de rotsen naar beneden te komen. Ze liepen in goede orde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000263.wav|Onze Gerrit had al lang genoeg gevaren om zich ook met eenen Spanjaard te kunnen onderhouden, zoodat hij de ooren spitste om elk woord, dat gesproken werd, op te vangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006173.wav|Hij bracht hen in eene steenen keuken, waar het eten der gevangenen werd toebereid, en wees naar eene deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001198.wav|naast zijn nog twee kamers; daar woonde mijn vader, die is gestorven. Giannina, we zullen daar dekken voor de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001737.wav|De priorin staarde hem aan. Zoo, hebt ge mij iets mede te deelen? Een verzoek. Nu, spreek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000960.wav|Wat waren zijn gewoonten? Dat was niet moeilijk; uiterst matig, en zoo er iets te zeggen was, dan nam hij wel wat|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002413.wav|En, Telasco, als ik neêrkniel naast den Inca, om met al de kinderen van Peru onzen god te bidden om zegen voor zyn land, dan was myn bede één zucht: uw naam|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_001428.wav|toen eensklaps klaag- en jammertoonen tot zijne ooren doordrongen. Hij luisterde aandachtig toe, en onderscheidde duidelijk deze droevige woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002408.wav|Op het oogenblik, dat zij in onze geschiedenis optreedt, was zij een oude vrome, onontvlambare nuf, met den puntigsten neus en het stompste verstand, dat men maar vinden kon.|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000588.wav|ledig er weder uit te voorschijn bragt, in de achterzakken van zijn jas duwde, er twee niet al te schoone castoren handschoenen uithaalde en deze schuimbekkende den verwonderden man in het aangezigt|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001967.wav|Natuurlijk kunt u dat. Maar het moet al heel vreemd klinken voor de buren en de voorbijgangers, als ze hier zoo'n geschreeuw hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003179.wav|Gewis,' hervatte Thomson: 'het zal u toch niet onbewust zijn, dat hy de tusschenman is.' 'Tusschen wie?' vroeg Gourville. 'Tusschen de Britsche Regeering en De Witt,' antwoordde Thomson|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001951.wav|k geloof, dat de wind op den schoorsteen staat. Met die woorden nam de eerste klerk op het procureurskantoor van den heer Verhagen den pook uit het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001319.wav|hij stelde er twee aan, die met gelijke magt bekleed werden, Khasan en Saony. Khasan was zachtaardig van inborst, voorkomend, en|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001002.wav|Na een korte wijl naderde het gevaarte en de klachten der maagd werden voor de ridder verstaanbaar. O mijn vader! Mijn vader! riep zij op een toon die haar pijn te kennen gaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001513.wav|ijlings op de vlucht gingen. Eenoog, kijk ze eens loopen! Kijk ze eens beenen maken, riep de man zonder ooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001320.wav|Hij was gegaan. Zij begreep, dat hij gegaan was. niet voor drie maanden.: voor altijd. Zij rilde van kou|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007223.wav|de wereld, die zich met de eene hand aan het hof vastklemt om toch niet tot de demimonde af te dalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000879.wav|Verwenschte sterrekijker, riep de prinses, gij schijnt wel gek en bezeten te zijn, ik heb mijn verstand zeer goed, en gij kunt die prullen wel weêr inpakken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002360.wav|Och, dat wil ik niet zeggen. Ik had het den volgenden dag kunnen verkoopen voor méér dan ik had betaald; maar wat de koopsom betrof, daarmee had ik wel heel ongelukkig kunnen treffen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000850.wav|In een oogwenk waren beiden aanboord, en terstond daarop duwde Tell de boot van den wal op het meer, waar Baumgarten in korte woorden verhaalde, wat er voorgevallen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010879.wav|en Veneering dankt zijne welmeenende vrienden al te zaam onder groote aandoening dat zij zich om hem scharascharascharen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001680.wav|dat met elkander praatten en ginnegapten, en somttjds heeft eene schim, die met een schok vooroverdook|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001858.wav|Hij haalde even de schouders op. 'Het is meer dan vijf-en-twintig jaren geleden, cousine, sinds die blijde spelen onzer jeugd verstoord werden door een noodlottigen slag|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000061.wav|Wij reisden dien dag tot Brussel en bleven daar twee dagen, terwijl wij den derden dag Straatsburg bereikten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006211.wav|Toen John Westlock een kleine hoogte op eenigen afstand had bereikt, bleef hij nog eens stilstaan en keerde zich om|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001432.wav|huisdeur. Vind-je het niet vreemd, Wal? begon Willem opeens zijn' boog neerleggend. Wat, vreemd? vroeg Walter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000055.wav|Aladdin alleen kende het geheim en verheugde zich in zijn binnenste zeer over den gelukkigen uitslag, dien het gebruik zijner lamp hem verschaft had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000065.wav|het andere stond nog, doch hijgende als een juffershondje en zoo onvast op de beenen, als ware het op het punt van neer te storten. Met veel moeite deed men het gevallene opstaan, en bracht men beide opstal|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001099.wav|Als tolk had hij, sedert ze op eene Engelsche boot reisden, slechts bij uitzondering dienst kunnen doen, en voor niets doen wilde hij niet betaald worden. In gedachten verdiept, was hij voortgeloopen en lette eerst nu op zijne omgeving|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002684.wav|Wij aten dien dag zeer vroeg en zeer overhaast, vermits het oogmerk van Tante was, met ons naar een boerderij te rijden, welke zij eenigen tijd geleden in de omstreken van Oud-Naarden gekocht had, om daar met wandelen en koffiedrinken den avond door te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001131.wav|De heer Madeleine maakte op hem nog denzelfden indruk van vroeger. Maar uit eenige aan Jean Valjean ontsnapte woorden, meende de tuinier te mogen besluiten, dat Madeleine|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000358.wav|Op deze rondreizen was hij verschoonend en zachtmoedig; hij preekte minder dan dat hij zich met de menschen onderhield|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000752.wav|Hij was gewoon in persoon versche zalm te gaan koopen en eigenhandig in een netje naar huis te dragen|496|neutral
+wavs/train_2450_3159_000025.wav|en toen maakte hij zich gereed om oom bij al de trappen neer te smijten, wat de gekrenkte voogd voorkwam, door zich zoo snel als hij kon uit de voeten te maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001197.wav|keek op en zei snel: De jonge meisjes in Amerika zijn evenzeer op hun vrijheid gesteld als hun voorouders, en worden bewonderd en geëerd, wanneer ze in staat zijn voor zichzelf te zorgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000910.wav|kon. Inplaats van dus den groet van Aladdin's moeder te beantwoorden, keerde hij zich tot den grootvizier, die al evenmin begrijpen kon, vanwaar zoo vele rijkdommen mochten gekomen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003423.wav|Wat des nachts vrees is, is des daags nieuwsgierigheid. Welaan, zeide zij, laat ons zien. Zij nam den tamelijk grooten steen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000810.wav|Hij haalde de breede schouders op, reikte den inlander de vingertoppen, en zei lachend: 'Ah, gila behasa; trada|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000443.wav|Dat's gezegend dat gij dit zoo inziet, Leo! viel zij in, gelukkig weer in haar ouden gemeenzamen toon; want al wilde ik het beproeven, ik zou het toch niet kunnen volhouden; het strijdt te zeer met mijne natuur|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005976.wav|nu en dan op zijde gaande, om eenige vluchtelingen te ontwijken, of de soldaten voorbij te laten, die dezen vervolgden|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000886.wav|als een afgescheurde tak, van den boom geamputeerd. Weinige zijn zoo gelukkig als wij, dat het hun vergund is gebleven het hooger chirurgische nog te blijven uitoefenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000703.wav|Oleinnietje. ja, raad eens hoe hoog die is? dokter Heathfield wil niets hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002167.wav|eenigszins traag van temperament, die niets anders in de zaken te doen had, dan zich op den achtergrond te houden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_003046.wav|Zodra men in Vlaanderen vernomen had dat er een Frans leger gevormd werd, liep de schreeuw Te wapen! te wapen! door het ganse land, nooit zag men zulke geestdrift|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_006894.wav|mijnheer Noggs, zei juffrouw Nickleby; onze gedachten zijn natuurlijk vrij. Iemands gedachten zijn zijn eigendom|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006434.wav|met zijne ellebogen op zijne knieén en zijn hoofd op zijne handen en keek met de meeste afgetrokkenheid in het vanr|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000145.wav|en prees hemelhoog zijn geluk, dat hij al dadelijk een man gevonden had, die hem dat, wat hem naar de stad voerde, verteld had, want hij had het van niemand anders kunnen hooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002441.wav|Gij weet het wel, freule, dat ik niet dan oprecht kan zijn, en zoo ik iets heb gezegd tot uw lof, ter waardeering van uw karakter. Was het zeker omdat onze vriend Leopold zijne bezwaren daartegen had ingebracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_004861.wav|En welk beter middel kon zij voor zoo'n loffelijk doel uitkiezen, dan iedereen in haar eigen persoon te toonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001548.wav|Nu kwam de tijd, dat HILLEGONDA afscheid nemen moest van hare vriendelijke en hupsche gastvrouw, bij welke zij eenige zoo aangename dagen had doorgebragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004336.wav|en te hooren hoe de arme Mark, in zijn ijlende koorts, op het voorplein van De Draak kegelde, met juffrouw Lupin schertste|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001368.wav|een' jongen, die handen aan zijn lijf heeft, en niet te lui is, om ze te gebruiken, is in Maastricht wel werk te vinden.' Willem nam deel aan den eenvoudigen maaltijd, en gevoelde zich spoedig thuis bij de eenvoudige lieden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003790.wav|Een belangrijk geheim hield Dennis echter stil voor zich zelven, Toen hij alien den weg had gewezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002965.wav|konnen opwekken voor een tijd, maar zij zouden niet eigenlijk heilzaam zijn, en zij zouden bovenal onmachtig blijken, de oorzaak weg te nemen; daar is het dat ik op peize. Wat zijn de gewone bezigheden van Uwe|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_002211.wav|hij ging dus, zonder zelf te weten waarheen, de eene straat uit en de andere in. De dame volgde hem zoo trouw als zijne schaduw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000994.wav|Hij heeft den moed niet gehad om slechts tot vijfhonderd francs te komen! Aan al mijn spotternij heeft hij geloofd. Ik had er pret in|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000473.wav|Eerst toen de hond het haar te lastig maakte en haar in de voorpooten trachtte te bijten, hapte de merrie hem even in den staart, wat hem jankend beenen deed maken. Hij schikte zich nu in het onvermijdelijke en draafde op korten afstand achter de paarden aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003098.wav|Derhalve hij komt. dacht Anna. Wat is het goed, dat ik alles bekend heb. Zij zag op de|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001195.wav|Die gouverneur-generaalstijd, zij herinnerde zich - zij toen een meisje van twaalf tot zeventien - de grootheid ervan, de paleizen te Batavia, te Buitenzorg, hun buitenverblijf te Tjipanas|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000635.wav|een burger, daardoor krijgt men zijn eigen vaandel, zijn eigen herberg, ja, als alles naar wensch gaat, zal ik knechts kunnen houden, word ik baas, en zal mijn vrouw juffrouw genoemd worden; dat is toch iets|2506|neutral
+wavs/train_2450_10455_000582.wav|hier bracht men vier veldstukjens in orde: daar maakte men vuurroeren en lanssen schoon: ginds droeg men meelzakken naar de zolders: in den stal hinnikten de paarden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003199.wav|ja iederen nacht, dien ik op dit kanaal doorbracht, was er een echte storm en onweersbui van spugen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000846.wav|was. Barthélemy was mager, klein, bleek, zwijgend, een soort van treurige straatjongen, die door een stadssergeant geslagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000739.wav|Ik had mijn gelaat in de handen bedekt; toen ik, moediger, op zag, zag ik den strijd begonnen. Held en|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000519.wav|Ik had algebra, waar ik nogal van houd, Duitsch, wat ik vervoei, en aardrijkskunde, waar geen beginnen aan is. Ik vond het noodig om dat juffrouw Wijers te vertellen, dan wist ze meteen wat ze aan me had|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000616.wav|werden voorgesteld als door de omeinen geboden en door de ermanen opgeworpen, om de grenzen der onderscheidene volksstammen aan te wijzen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002618.wav|Best! Gij geeft vier dukaten aan Karel den Speelman en waarschuwt hem, dat hij binnen vierentwintig uren de stad moet verlaten, of dat ik hem anders als complice zal laten pakken. Verder|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010458.wav|Ik wist, dat madame hier was, zeide hij; ik volgde haar van uit haar hotel. Ik heb madame raad te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007823.wav|Daar bleef zij in gedachten verzonken zitten totdat het hoorngetoet in de verte de komst van den|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002113.wav|maar niet mijne stem moet gij hooren, neen ganschelijk niet; die is te zwak en krachteloos voor zulke verharde zondaarszielen als de uwe zijn; daar is eene andere taal, eene stem wier roeping onweêrstandelijk is|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_004442.wav|De vreedzame woning van dokter Manette was aan den hoek van eene stille straat, niet ver van|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000200.wav|hare negen koppen steken op dreigende slangenhalzen uit den modder omhoog en de middelste kop, o vader, is de onsterflijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000766.wav|Zij beklommen den berg en bemerkten, bij het afdalen, tot hunne groote verwondering, eene uitgebreide vlakte, die tot nog toe aan niemand hunner bekend was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000737.wav|Hoe zoû hij kunnen leven, zoo onderworpen aan het Noodlot, altijd in afwachting, dat het met hem schaakspeelde, als met een pion|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001139.wav|Het is een dienstman van Walter en uit de verte roept hij al: Wij hebben den Sarnenstein ingenomen en acht gevangenen gemaakt. Een van die acht is de|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001417.wav|Juliaan had zich reeds eenigszins hersteld van den eersten schok, en hij trachtte zich te bedwingen, om wat er van toorn en verontwaardiging in zijn binnenste gloeide niet te laten uitbarsten; maar hij sprak toch forsch en fier|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001487.wav|zijn stem klonk vleierig en ruw liefkoozend; hare stem klonk. o klonk, als zij ALTIJD geklonken had.! Zoo innig lief, en verleidelijk. Wàs zij wel ouder geworden|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_000065.wav|Ei wat! Dominé weet op dat stuk niet wat hij zegt: de schuld van den jonge is zonneklaar: hij zit immers nu al weêr achter de tralies: ik denk er hem niet van daan te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000100.wav|Ga hier eens op zitten, Eva, zeide Miss Ophelia onverschrokken. Wat eens gegaan heeft kan ook weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000432.wav|Vergeef me, mijnheer, dat ik u zoo even gestoord heb en u nogmaals storen moet; ge zult mij wel zeer lastig vinden, maar ik zal u verklaring geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000820.wav|Zij dacht ook aan andere vrouwen, haar vriendinnen, die zij zich in dat eenig en plechtig uur van haar leven herinnerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003782.wav|danste met haar en bezocht regelmatig haar huis, zoodat men niet aan den ernst van zijn plannen kon twijfelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000591.wav|Het is de waarheid, juffrouw, voegde Bumble er bij, terwijl hij het theelepeltje langzaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000001.wav|Na hem goed gereinigd te hebben, perste ik eenige druiven uit, liet het sap in mijne soort van flesch loopen, en vulde ze tot aan den hals|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000230.wav|en, den arm des monniks nemende, ging zij met hem het achterpoortje uit, naar de plaats, waar Feiko hen met de paarden verwachtte. Spoedig kwam de trouwe dienaar terug met de tijding, dat beiden zich verwijderd hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004241.wav|rijtuigschilder was als een vogel. Of hij in de naaste straat misschien een apotheek kon gaan opzetten|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000013.wav|De schoone brunette en ik bleven dus zoo goed als alleen in de schemering, slechts verhelderd door de grillige vlammen van het lustig brandend|496|neutral
+wavs/train_2450_9332_000181.wav|Maar spoedig daarna ging Morgiane evenals den vorigen dag het huis uit, en toen zij terugkwam, ontging het roode teeken haren scherpzienden oogen niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001308.wav|In de groote zaal is het bal in vollen gang; dáár gloeien de wangen steeds hooger rood, en levenslustig tintelen de oogen der dansende paren bij de opwekkende tonen der muziek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003253.wav|En terwijl de vreugde dit volbracht te hebben haar geheel doortintelde, trad zij op Dolly toe en kustte haar. Den ganschen avond sloeg Dolly|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003488.wav|gij wordt vervolgd door een idée fixe, dat u geheel overmeestert en oorzaak is dat gij mij misverstaat. Ik sprak u van mijne liefde, van de kwellingen die ik lijde bij de onzekerheid omtrent de|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002788.wav|er nog een opraapte, dat ook gescheurd en van meer beteekenis was, en waarvan wij uit hoofde van het historisch belang, het model hier mededeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000015.wav|Zij ziet er een weinigje ouder uit, hare gestalte is wat meer gezet, heur haren zijn wat stemmiger opgemaakt dan voorheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002378.wav|maar toen wij er naderbij kwamen, zag zy er vergelijkenderwijze, vrij klein uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004903.wav|Ik kan niets doen, niets beginnen, niets veranderen, ik moet mij goed houden, hopen en wachten en afleiding zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000392.wav|hoe dankbaar ik u ben voor de redding van gisteren, heb ik besloten, om het kapitaal, dat ik voor het kantoor van den eer bestemd had, ter uwer beschikking te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001944.wav|en niet ver van daar Yksi en Kaksi. Ze sliepen alle vier en de jongen liep hen voorbij, zonder ze wakker te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001798.wav|Hij zou niet alleen de ftichter van de kerk te Heiloo geweest zijn, maar ook een Bedehuis en Doopvonte te Utrecht hebben doen bouwen, en op vele plaatsen hier te lande kerken hebben ingewijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001229.wav|De juwelier wenschte niets liever, en deelde nu aan den prins het onderhoud mede, dat hij met Ebn Thahar gehad had. Hij vergat daarbij niet, hem te zeggen dat Ebn Thahar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001462.wav|Dit zeggende, geleidde zij Alnaschar naar een afgelegen vertrek; waarna zij hem alleen liet, belovende binnen ééne minuut terug te zullen komen. Mijn broeder wachtte met reikhalzend verlangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005392.wav|Er Ieefde eens in een zeer klein stadje op het land, op een aanzienlijken afstand van Londen, een klein mannetje, Nathaniel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004336.wav|Die menschen zijn heelemaal niet bang voor warmte en vlammen, dacht hij. Zwart en vol roet waren zij. Hij vond, dat ze op vuurmenschen leken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001897.wav|Nog een kwartiertje, dat hem een uur scheen, wachtte hij; toen kon hij het niet langer uithouden. Langzaam en voorzichtig, want het was stikdonker onder de boomen, klauterde hij uit den reddenden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001974.wav|Zij waren allebei even gelukkig, omdat ze elkander weer zagen. Maar op eens merkte Jarro, hoe het met de boot gesteld was. Die was halfvol water geloopen en op het punt te zinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003191.wav|zijn paardeborst hijgde hevig na zijn wilde vaart, en in zijn gebaarde gelaat bezagen de onderzoekende oogen des Helden baardig gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002426.wav|Men snelde naar de deur om ons te zien en alle gordijnen werden opgetrokken. Eenige kinderen begonnen ons te volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000693.wav|drong het door, alles wat tot bescherming werd opgeworpen, sleepte het meê, onverbiddelijk, met zijn zwarten frons van ernstig noodlot|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000111.wav|De uitslag was beslissend. Hij keerde het gezichtje van haar af, en toen Kitty zich over hem boog, begon hij te lachen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001591.wav|Ik kom u alleen berigten, dat Schemselnihar hare vertrouwde tot mij heeft gezonden om naar u te vragen, en tevens om mij van haren toestand berigt te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000068.wav|dat onze vyand zich op de eene of andere manier tot den heer Tartaar in betrekking zal stellen en hem voor Neville zal waarschuwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005705.wav|Ik was zoo geheel met mijn eigen vooruitzichten vervuld, dat ik niet aan Garofoli had gedacht; maar al wat Mattia mij vertelde, was mogelijk|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000279.wav|Vale schaduwen noopten zich in de hoeken, tusschen de meubels op. Hoewel mevrouw huiverde, verrees zij niet om naar de kachel te zien of om de meid te bellen, want Eline was, met heur hoofd tegen mevrouws knie in slaap gevallen|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_001100.wav|Gij zult voor het oogenblik ook wel genoeg hebben van die sombere legende van de Werve, en ik ga eens naar Francis omzien die vooreerst nog niet weten moet dat ik een vriend heb die haar karakter leert kennen, trek voor trek, zooals het zich aan mijn blik voordoet|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_001449.wav|Je hebt haar altijd aangebeden, zoolang je haar gekend hebt. Je hebt je aanbidding en je valies hier meegebracht. Gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002543.wav|Intusschen beterde Fantine niet. Zij was altijd in de ziekenzaal. De zusters hadden in den beginne dit vrouwspersoon slechts met weerzin ontvangen en verpleegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000216.wav|dat hij weer in de handen van een diender gevallen was had ik een goed woord voor hem gedaan, want ik had gemerkt dat het dezen keer stellig|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003295.wav|De firma Witgensteyn zou een klein leger op de been kunnen brengen, als zij alle werklieden onder de wapenen riep, die aan hare verschillende werkplaatsen en inrichtingen zijn verbonden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000941.wav|en geheel uit welgeoefende strijders bestond, hoe kon men anders dan zich een gemakkelijke zege toeschrijven? Nadat Utrecht, het rijke en machtige Utrecht gezwicht was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000454.wav|doch ontvangt als loon voor zooveel trouw en moed de hoogste belooning, die ik u kan schenken. Belooft gij, immer den godsdienst getrouw te zullen blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000714.wav|Echter, vervolgde hij, zich naast den koopman in het gras nederzettende, wil ik, met uw verlof, getuige zijn van uwe ontmoeting met den geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004679.wav|Mary, zoudt ge John niet eens gaan zeggen om het hoentje te gaan halen? waarop Mary weder verdween. Wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007964.wav|er viel zooveel te doen, en er moesten zooveel lunches en middagmalen worden verorberd, en er hoopten zich zooveel paperassen op, dat Salomon Pell en de jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001114.wav|Nu en dan ontstaat op zijn oppervlakte een onrustige beweging, waarvan men niets begrijpt. Een geheimzinnige rimpel plooit zich, verdwijnt en komt weder|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000992.wav|en met een dergelijk borststuk, dat boven aan de punten met twee spelden was vastgehecht, plompe schoenen en gele kousen, zooals de vrouwen te Marseille dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009753.wav|Het is niets anders dan het gevolg van uw eigen bedrijf, hervatte Martin. Ik zeg nog eens, gij hebt uw keuze gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005211.wav|En zoo denkt gij nog naar Canada te gaan, Eliza? zeide zij, voortgaande met hare perziken te bekijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004582.wav|Toen ruimde ik mijn lessenaar op, bergde alles weg, en was zoo bedaard en welgemoed, dat ik meende dit onverwachte voorval geheel uit het hoofd gezet te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003082.wav|op een oppervlakte van driehonderd vierkante voeten, onder het tevreden oog van den schepper de heilige verborgenheid van haar broederschap, het zinnebeeld der menschelijke broederschap, gevierd en voltrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000332.wav|dat deze uit eieren zoeken was, besloot hij hem op te sporen en was ook weldra verdwenen in de richting die Gerrit, volgens Van Schaeck genomen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001666.wav|Smakelijk drinken vanavond, Oostenrijkers! mompelde hij. Gladde vogels zijt ge, dat moet ik erkennen, maar Tell en ik zijn gladder|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001579.wav|tien man hebben zich bij eene bezetting in het ijs met eene sloep willen redden, en daaronder ook de jonge heer BLOMMESTEYN, en 'er is van hun allen niemand te regt gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001676.wav|en onder uwe martelingen reeds bijna bezweken is. Ik ben in uwe magt, doe met mij wat gij wilt, maar uw wreed bevel gehoorzamen kan of wil ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000703.wav|Hierop wachtte ik, half liggend, half zittend onder het lange gras, dat boven aan den kant groeide, totdat de avond zou zgn gevallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001772.wav|Dat jij, parjen, ook een Zeeuw bent.' 'Ja, jongens, een echte, hoor! en wel zoo'n donkere als waarvan het vol bij ons zit. In dat opzicht win ik het van jelui|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003212.wav|Het oord was hier eenzaam en verlaten: nergens vertoonde zich eenig levend wezen, en de rook alleen, die hier en daar in de verte uit het kreupelhout opging, verraadde de nabijheid van dorpen en gehuchten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001053.wav|Ja,' zeide Van Rijp: 'wanneer groote lieden als zy zich hier niet veilig achten, dan is het een bewijs, dat zy de zaak als verloren beschouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005175.wav|Hier werd hij voor een blind heer gebracht, die hem vroeg of hij iets te zeggen had. Maar neen; wat zou hij te zeggen gehad hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004445.wav|Dat was in den tijd geweest, toen er nog veel bosschen in Halland waren, toen er zich geweldig groote wouden van eiken en beuken van de kust af tot heel aan de grens van Smaland|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001331.wav|gevoelig voor de plagerijen van zijne makkers, en niet bevredigd door hetgeen de meester tot hem gezegd had, verliet norsch de school en liep weenende naar huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009260.wav|Is het de heer Boffin, mijnheer? Gij komt zelden hier tegenwoordig. Ja, ik heb andere drukten gehad, Wegg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004166.wav|waarmede die treurige oogen het eene voorwerp na het andere aanstaarden, dat zij op die treurige reis voorbijkwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002567.wav|En hoewel hij stil was, bleef hij lief voor haar, Louis Couperus, Metamorfoze in al zijne kleine attenties voor haar ouderdom, in hun korte avondwandelingetjes door de Boschjes, heel langzaam aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000922.wav|Ik zoû gemakkelijk aan uw verlangen kunnen voldoen: wilt gij de goedheid hebben, even aan de schel te trekken. De meid kwam. Fremmetje! zeide Mejuffrouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_12867_000152.wav|Toen de Arabier den te veld staanden oogst van zijn schuldenaars in de dessa kwam bezien, verhaalde hij van twee der vermiste buffels die hij herkend had in den stal van een opkooper|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000605.wav|in een maatschappelijke richting. en dat is niets voor jou. Ik herken je zoo niet. En zoo klein maatschappelijk nog. Om te trouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000396.wav|n elk geval, ik heb toen in alle haast mijn koffers gepakt en ben hierheen gereisd. k dacht, dat het beter was, dat mijn schepen achter mij verbrand waren wanneer ik je weer zou schrijven. n ik kan nu mijn brief ook afmaken|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002775.wav|Ik kon niet nalaten bij mij zelven te lachen over de niet onaardige wijze, waarop Helding, terwijl hij mij beleefdheid aandeed, tevens de gelegenheid te baat nam, om mij te kennen te geven, dat hij gewend was, zijn liederen met een cadeau betaald te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000118.wav|en zich tot Zobeïde wendende, welke hij als de meesteres des huizes aanmerkte, ving hij zijn verhaal op de volgende wijze aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003358.wav|menige kille dageraad zag hem nog daar drentelende, als de eerste stralen der zon de ver verwjderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000489.wav|Maar alles was vergeefsch: noch goede woorden, noch bedreigingen van den vader vermochten den wispelturigen zin van den zoon te veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001314.wav|Als altijd wilde zij zonder te antwoorden heengaan, en deed ook de deur open en keerde hem de rug toe Plotseling voelde ze, dat hij haar bij de schouders|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001538.wav|Een verteedering vloeide door haar egoïste oude-jufferhart, bij de gedachten aan die kinderen, die haar zoo een beetje toebehoorden, - want over Antons petekind baasde zij ook - en aan wie zij - zij dacht er aan met voldoening - niet het minste zondige deel had|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_002864.wav|vult de beide glazen en zet de karaf weer weg. Eerikuwe opinie, als man van smaak, raadpleeg over deze kleinigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000315.wav|en beproeven ons een minder eenzijdig oordeel te vormen, dan waartoe wij misschien geraken zouden, als wij enkel den loop van zijn overpeinzingen bleven volgen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000310.wav|Ik zou, door de stads Omroepers, met het wapen der stad op hunne bekkens geschildert, de les van Paulus laten opklinken: Hoort, gy brave Burgers en ingezetenen, hoort: 'Die niet werkt zal niet eeten|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_002117.wav|Beelden, platen, veêren, palmen vulden alle hoeken. De roze marmeren schoorsteen was bekroond met een Venetiaansch spiegeltje, door roode koorden en kwasten als opgebeurd|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_000580.wav|Argiviërs en Mykenaeërs, allen strompelden mede, verzinkende in de blankheid, tot de weg modderde onder hun strompeltred|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001396.wav|Kwàm het om hem, nu hij ouder werd? O, oud te worden, ouder! O, de vreeslijke nachtmerrie van oud te worden, van het wintergrauwe verschiet te zien openen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_001321.wav|De hoek der huizen verborg hen voor de opstandelingen. Op eenigen afstand vormden de uit de barricade gedragen lijken een gruwzamen hoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001060.wav|De stem was zoo heftig geweest, de man, die daar stond, scheen zoo bedaard, dat men aanvankelijk niets begreep. Men vroeg elkander, wie gesproken had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005484.wav|Maar wat ben je bleek. Ja, ik ben nog steeds zeer zwak, zeide zij lachend en weder beefden haar lippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001479.wav|maar omdat zij zich bewust waren dat het schenken van de gevraagde som het gemoed van steller zeer zou verlichten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001378.wav|Zij wandelde aan zijn arm; hij fietste met hem heele einden, dol van lucht, en van ruimte. Het huis klonk van zijn jonge, ernstige, al diepe stem|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008523.wav|waarmee hij zich op zijn recht op vrijheid beriep, kwam haar weer haar eigen vernedering voor den geest|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003912.wav|Toen men aan zijn verlangen voldaan had, bleef hij nog een wijl op de deur staren, als vreezende, dat iemand het in zijn hoofd mocht krijgen, terug te keeren, en zich tot Reynhove wendende|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004782.wav|en dat toch is voor mij noodig. Kan dat niet zijn, dan is mij alles onverschillig, geheel, geheel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002036.wav|een voorwerp van de dierlijkste, geweldigste hartstochten, de deurpost van een kroeg. Wat was in Cosettes ziel? Een tot rust gebrachte of ingeslapen hartstocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004870.wav|Neen, antwoordde de jood woedend, dat doet het niet. Maak het dan anders, zeide het meisje lachende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000497.wav|hij elk jaar deed, en 'voor de aardigheid' een gouden sieraadje erbij; Betsy had een prachtige kabaja, driekwart borduurwerk, gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003852.wav|als hij, in deze omstandigheden, zich het recht aanmatigde zich tusschen vader en zoon te plaatsen, en den laatsten in zijn ongehoorzaamheid te stijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001524.wav|Deze luiden zijn geene Straatsburgers, gromde de Keizer. Het is ellendig schippersvolk. Het is watervee van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001174.wav|En wil ik hier verklaren, dat ik met Wereldvrede niets anders bedoeld heb, dan een roman, een werk van kunst, niets dan kunst alleen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000982.wav|In al die geheimzinnige toebereidselen herken ik Willem. Dat alles is zijn werk! Hij wil vader verrassen! Geen twijfel meer! Moeder! Moeder! ze komen, ze komen!' En snikkende wierp ze zich in haar moeders armen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001706.wav|Dat is ook niet noodig; ik zorg altijd zelf voor mijn schrijfgereedschap, antwoordde ik koeltjes, en zette mij neer of ik met schrijven dacht voort te gaan. Ik zie dat ik u stoor; ik had u anders een dienst willen vragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000580.wav|De overmoed van Van Leeuwendaal had hem juist de moreele overtuiging geschonken, dat het jongemensch schuld had. Men kan alles overdrijven, vond hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001109.wav|Wel, hoor me zulk een haan-kuiken eens kraaien, riep Van Keulen. En mag ik van de helden weten, hoeveel Spanjolen ze in het stof hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001557.wav|en gy hebt onze bokalen nog niet gezien, die een paar flesschen inhouden en die dan nog het opschrift voeren: vivitur parvo bene of natura paucis contenta|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001507.wav|Ik weet het niet' 'Ben je gek Moetje dan zo stom wezen om er iets in te doen, zonder datje weet wat het is' 'Ik heb het van mijn zoon gekregen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000812.wav|en de breedgerande antiquiteit op een buste van Plato hangende, ging Jo haar brieven lezen. De eene was van haar moeder en bracht haar een blos op de wangen en een paar tranen in de oogen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_008223.wav|twijfelende of het niet goed zou zijn, hem na te gaan en in het oog te houden. Lang sprak men|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001485.wav|Den eersten keer had zij verzonnen, om Marius door Theodule te laten bespieden; nu besloot zij Theodule in Marius' plaats te stellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000708.wav|Ik heb in het eind geen misdaad gepleegd met mijn naam te veranderen, omdat er mij al te pijnlijke herinneringen aan verbonden waren. En toch zie ik niet, hoe ik mij nu aan mevrouw zal doen kennen in mijne ware gestalte|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001135.wav|Maar, hij was niet oud, die vader. Hij was jong. Het was eensklaps of Addy het zag, voor het eerst. Hij was jong. En hij dacht, zoo vreemd toch, als je kind bent, soms, iedereen noem je maar oud|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001834.wav|Cor, lieve Corrie! Kon ik je maar helpen. Groote God!' Het was een verschrikkelijke schreeuw, die hem als waanzinnig maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001146.wav|Ik zal dan hier mijne hut opslaan en mijne woning vestigen, ten einde alle visschers, die te dezer plaatse hunne netten mogten willen uitwerpen, te waarschuwen, om zich wel in acht te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002846.wav|UEd. heeft volmaakt gelijk,' hernam de zoon van Lojola; 'doch van wat anders gesproken: mag ik UEd. dit geschrift ter hand stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001815.wav|Op zekeren dag kwamen mijne beide broeders mij opzoeken, en sloegen mij voor om gezamentlijk eene handelsreis te ondernemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005524.wav|Hij zag haar nu voor het eerst, nu zij in de grauwe schemering van den dageraad, trotsch opgericht, naast hem stapte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000202.wav|Hier en daar verspreid vonden wij echter een aantal boeken, die, byeenverzameid, eene vry groote kast zouden hebben gevuld|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000353.wav|daar het kind uit alle macht schreeuwde alsof het begreep, dat er hulp was komen opdagen en het die gelegenheid niet voorbij moest laten gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011393.wav|ongeregelde troepen gezien, die het hoofdleger overal volgen, evenals Nym en Pistol; zij dragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001756.wav|gejubel. 'Dat's valsch gedaan! Jacob Jansz.,' roept hij uit, 'als er een naast Machteld zal zitten, moet ik het zijn.' 'Met welk recht toch, Gerrit Fransz.? omdat gij telken stond occasie hebt haar overlast aan te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005288.wav|zonder dat dit een oogenblik onze belangstelling kon opwekken of ons tot eenige gedachtewisseling aanleiding gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000691.wav|dat hij met baccara een fortuin verloren had en verder geruïneerd was door de artistieke lubies zijner vrouw, de beroemde Estelle|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000435.wav|en een' woedenden blik op zijn' vizier werpende, riep hij uit: Ha! ongelukkige, waakt gij op deze wijze voor de veiligheid van mijne onderdanen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000082.wav|en hij slaat met het houten zwaard, dat hij op zijde heeft, tegen zijne spillebeentjes, - 'welk een andere jongen was ik toen; Huygens had plezier in me - Huygens, de taalgeleerde Hagenaar - Huygens, die de geheimen van drie Prinsen wist|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001599.wav|gaf zijne toestemming; - zij gingen de deur uit en hervatten hun gesprek. - 'Gij zeide daar,' ving MAURITS aan, 'dat gij wenschte, dat God u in Holland had 'laten geboren worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007392.wav|Ik weet wel vanouds, dat gij niet thuis kunt blijven, als er een vriend te helpen of te troosten is|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001244.wav|Deze zinsnede was van gewicht, zoo voor Edward's vooruitzichten als zijn gedrag. Hij werd erdoor bewogen een poging te doen tot verzoening, al was het dan niet precies op de wijze, door hun broeder en zuster aangegeven|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000356.wav|Ik heb wel gehoord, dat men schreit, als er rook in de oogen komt,' merkte de deftige kamenier aan: 'maar niet, dat men in tranen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002459.wav|De markies had zich in den hoek van zijn rijtuig teruggegooid en handen gewrongen, geweend als een kind|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000160.wav|Ik knikte en ging bij de deur staan. Mijn eerste gevoel van vrees was verdwenen en ik was thans van grooter ijver vervuld dan ik ooit had getoond, wanneer wij de verdedigers van de wet in plaats van de aanranders waren geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003388.wav|Hebben niet velen van ons wel eens op den vermoeienden levensweg gevoeld, hoeveel lichter het zijn zou te sterven dan te leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001656.wav|en nou hou je van mij, hé, Boppie? Jij likt me, ja! goeie hond, jij zoent den baas, ja! ja! lik me maar. Jij roept niet: Kriek! of Krates! tegen me.|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001168.wav|Maar zet je het op de snee of op den rug en plaats je er eén kilo op, dan zakt het in elkaar.' Willem betoonde zich een' vluggen leerling en spoedig daarna was hij een handig en vlijtig werkman|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_003904.wav|Mijnheer? zei zij weer. Denkt gij, dat het veel duurder uitkomt om twee menschen den kost te geven, dan een?. Gunst, mijnheer Pickwick, zei juffrouw Bardell|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001804.wav|Trouwen! op een-en-twintigjarigen leeftijd! Hebt ge dit in orde gebracht? Ge behoeft nog slechts mijn toestemming! een formaliteit|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001705.wav|Deze voorstelling bleek doel te treffen, en Rolf was toch innerlijk te goedhartig om te doen wat hij overluid riep dat zijn militaire plicht was, tenzij de generaal zelf het uitdrukkelijk begeerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000206.wav|En zij weet het, zij gevoelt het bij instinct! dacht zij. Plotseling hoort zij een kleed ruischen en zij werd door een paar armen omvat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000490.wav|Er zijn dingen die vernietigd, er zijn andere dingen die eenvoudig toegelicht en beschouwd moeten worden. Welk een kracht heeft een welwillend, ernstig onderzoek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000235.wav|Koud weertje, mijnheer, niet waar? Kom in, als het u blieft. xij komt zeker van mijnheer Forley. Met, mijnheer? Niet, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004017.wav|Jonas vroeg niet verder; want zijn vraag was hem onwillekeurig ontvallen. Hij dacht op dat oogenblik aan de gesloten kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001822.wav|Lewin was overtuigd, dat, als er gezegd werd: anders zou die bederven, ze reeds bedorven was, die prachtige Engelsche|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000275.wav|De soldaten keken hem ongeloovig aan en dat was, waarlijk, geen wonder. Eene mingel was bijna eene halve kan en kostte ongeveer twaalf stuivers|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000167.wav|Toe, doe dat. Ik ga morgen naar San Stefano. Urania volgt mij na een week. Ik zal haar voorstellen u spoedig te vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006820.wav|en ik geloof zeker, dat gij wel zoudt geklapt hebben, als ik niet zoo spoedig voor den dag was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002991.wav|Hij greep haar hand en wilde spreken, maar kon niet. Zijn kin beefde, maar hij bestreed deze opwelling en vermeed haar aan te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001409.wav|Natuurlijk verwonderde ik me over deze blijken van een gehechtheid, die ik vroeger niet in haar vermoed had; maar gevolgtrekkingen maakte ik er toen niet uit. Daarvoor dacht ik te uitsluitend over mezelf na|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001325.wav|en kort beraad een goed beraad. ij zijn aan boord niet gewoon te talmen. ls wij eens goed bestek genomen en koers gezet hebben, dan moet het er maar zoo regelregt op af|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001723.wav|Het kind zat stil, at stil, zijn jonge ziel vol van de achterdocht, vol van de stille vraging, wat het dan toch wèl was, als het niet waar was, wat de menschen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000052.wav|Ook met Pa Djalil zou hij spreken over zijn plan om Batavia te verlaten; te gaan wonen in de binnenlanden en niettemin te blijven in de zaken|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000836.wav|Dat is het waarschijnlijkste! Ik heb kostelijke gedachten, even vele als ik vroeger blauwe bloemen had! Ik ben het gelukkigste schepsel! Doch het papier ging niet op reis|2506|neutral
+wavs/train_2450_6613_002119.wav|Ik ben getroffen door uwe beschrijving van uw gesprek met den heer Crisparkle, wien ik de hoogste achting toedraag|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000087.wav|Deze evenwel, zonder zijne bedaardheid te verliezen, greep zijn degenstok op, stak den van zichzelven verbaasden Stastok den knop toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007188.wav|en dat ik niets had te leeren en geen persoonlijke opvattingen had te herzien, toen ik den eersten keer hier vertoefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002999.wav|en uittreksels daarvan zendt aan master Whitefield, Mutsemaker, Strand, Londen, welke master Whitefield in de daad niemand anders is dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000239.wav|Andro belde, twee-, driemaal; lang luidde hij door; eindelijk verschenen een lakei en een kamerheer tegelijkertijd aan verschillende deuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007805.wav|Hoewel hij zoo vriendelijk en gemeenzaam sprak, scheen hij toch ;geen lust te hebben om binnen te treden, en bleef buiten voor den ingang staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006292.wav|Ik moet mijn heerschap toch wel hebben leeren kennen. Het is zoo erg niet, vadertje, als men maar gezond en rein van hart is|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000357.wav|Zie, Machteld, de wachten, aan wie het kasteel van Bourges toevertrouwd is, zijn altemaal oude krijgers, die, door zware wonden, tot wijde tochten onbekwaam zijn geworden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002902.wav|Weinige dagen later stierf mijn broeder in mijn armen, en terwijl zijn stervende mond mij zijn dochter aanbeval. Ik bleef niet langer te Lissabon dan voor de begrafenis noodig was, en zeilde af naar Amsterdam|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000064.wav|Maar gy hebt toch van daar gewis brieven ontfangen?' vroeg Kievit: 'kunnen wy die niet te lezen bekomen?' 'Dat zal moeilijk gaan,' antwoordde Buat: 'want ik heb ze tot asch en pulver verbrand|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000685.wav|Weer werd hij in een hoek gedreven en weer ontsnapte hij. Maar eindelijk werd Buck's volharding beloond, want de wolf, ziende dat Buck geen kwaad in de zin had, besnuffelde hem|5809|neutral
+wavs/train_1724_2649_001475.wav|in de verte zag hij, tusschen de omringende huizen door, in eene drukke straat. De winkels waren helder verlicht en eene haastige menigte krioelde er als mieren door elkander|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000293.wav|Maar wat Manfred ook bij haar in gunst bracht was, dat hij in haar oog zooveel geleek op dien Tonnette, dien zij den laatsten morden in de Schoolstraat had ontmoet en die zoo allerdwaast haar had geholpen, terwijl hij op een winkelkozijn ging zitten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000657.wav|De kamer, die zij van het balkon weêr binnentraden, was als een ruim kantoor, waarover iets strengs en mannelijks lag|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000040.wav|Elize weifelde of zij zich boos zou maken of niet. Maar er klonk zoo iets beslists en tevens zoo iets innemends in zijn stem, dat ze ontwapend werd. Daniël Vere trok even de schouders op|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_000742.wav|Hoe grooter zekerheid ik toen uit duizenderlei kleinigheden distilleerde, dat zij met elke ontmoeting meer onder zijn invloed kwam, des te grooter werd ook mijn verlangen mijn rechten van echtgenoot weer te doen gelden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005158.wav|Zij voldeden aan zijne nieuwsgierigheid: Madzy mengde zich weldra in het onderhoud, en men begon over en weder van vervulde en nog te vervullene profetieën te gewagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001172.wav|Uit het raam hangend recapituleerde ik tallooze malen vaders harde, domme beschuldigingen en hield ik in mijn binnenste eindelooze pleidooien met de overtuiging, dat mijn lippen er nooit een letter van zouden uiten|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001007.wav|Daar hij die weldadige rust genoot, zonder dat geesten van verslagene vijanden zijne droomen versierden en hij zonder de minste stuiptrekkingen zijn offer aan Morpheus bragt, kunnen wij hem eens ter dege opnemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000457.wav|welke de aanstaande bruid gerekend kon worden door of in te zullen gaan, met bloem- en loverkransen te vercieren. De goede smaak van MAGDALENA zat bij deze verrichtingen voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005021.wav|en zij moet vroeg bij die menschen zijn, lieve, om niets van de grap te verliezen. Waar of er ergens in den hoed en de draperieën|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003993.wav|las in het Zondagsblad van de Royalist een tijdschrift, dat beroemd is voor zijn laster en zijn trouw aan kerk en koning|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003158.wav|maar het moet erkend worden, dat de dames zich op een afstand hielden en haar deuren voor onze kleine avonturierster gesloten waren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001252.wav|by komt nog, dat hy zeer vele affaires heeft. Zo ik nu iets op u vermag, gebruik in alle zulke beuzelingen uw verstand. Laat uw vernuft hem dan doen lachen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9558_000117.wav|Het is mooi,' zei ze met een valse lach 'En dat beduidt?' Thans had mevrouw Bronkhorst een overtuiging, al was het geen zekerheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002746.wav|Brevet werd van verbazing aangegrepen en zag hem van het hoofd tot de voeten met een ontstelden blik aan. Hij vervolgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001592.wav|nog weer op reis moest om obat te kopen, dat het perloe was, en dat hij dadelijk tweehonderd gulden moest hebben Betsy was buiten zichzelve van woede|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000418.wav|en was nog niet heelemaal hersteld van dien ernstigen aanval. Ik ben gekomen, om met je over je boek te spreken, zei de student. Dat is een uitstekend werk, moet je weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001406.wav|Maar eens is Arnold jaloersch. Op een kinderbal heeft Kareltje telkens gedanst met een zelfde meisje, een nestje van tien, dat hij erg lief vindt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001807.wav|Om hem goed in de war te brengen, moest u een paar dagen op de zuidelijke spits van Öland blijven. Daar zult u goed eten en goed gezelschap vinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001785.wav|Dit vastgesteld zijnde, zou ik allereerst willen weten, of gij meent goede kans te hebben, om welhaast in uw vorigen rang te worden aangesteld?' 'Voorwaar neen! die kans heb ik niet. waartoe het u verheeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001998.wav|Ja, dat weet ik niet, antwoordde Tom, die zijne eigene redenen had om zich in dit opzicht ongerust te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001982.wav|dat hij voor dien verdachten rijkdom aarzelde en geen lust had hem aan te nemen, dat hij liever met Cosette arm wilde blijven, dan rijk door een verdachten rijkdom|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003120.wav|Alleen Joli-Coeur verroerde zich niet; hij had wel het eene oog open, maar hij begon te snorken als een trombône|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001803.wav|Welnee,' zei ik. 'Denk je dat heusch? Die jongen wacht niet langer dan vijf minuten. Denk je dat die er zoo'n drukte van maakt?' 'Wat ben je onhartelijk Joop,' zei Connie|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007828.wav|Waart ge dan niet degene, die alles had vergeven en, slechts geleid door een Christelijk gevoel, bereid waart alles op te offeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000883.wav|Het is gebouwd in den smaak dier tijden en de hooge voorgevel eindigt trapsgewijze in een punt, waarop een verroeste windwijzer zijn knarsend geluid laat hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003959.wav|arme jongen!' zuchtte VAN REEDE: 'doch het heeft zoo moeten wezen!' - 'Is het dan wezenlijk waar, heer Baron! dat hij een Arminiaan geworden is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001185.wav|Beste Georgiana, vergeef mij dat ik volstrekt niet begrijp waarom gij juist verlegen moet zijn omdat uwe mama het niet is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000714.wav|Het korte, bruine, met zorg afgesneden haar, zooals edelen en krijgslieden het toenmaals droegen, bevestigde die verzekering, door de fijne, schrandere gelaatstrekken niet tegengesproken|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000784.wav|Maar ik voor mij deelde die heerlijke onbezorgdheid niet. Wat zou Vitalis wel zeggen, als ik slecht speelde? Wat zouden de toeschouwers zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000169.wav|Daar was het geldverdienen bijzaak, de studie een afleiding en de poëzie van het leven werd er niet beperkt tot de korte inleiding van een lang prozaïsch verhaal|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001036.wav|Gij drieën zijt vrij, gaat heen, werwaarts u zal goeddunken. Doch een van hen antwoordde hierop: Mejufvrouw! wij bidden u|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000217.wav|door geen mensch nog betreden vlakte vol prachtig gewas. En evenzoo werd de welbekende tamarinden-rij langs den landweg een uitlooper van het bosch|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002097.wav|Jean Valjean legde Marius, met de zorgvuldigheid van een broeder voor zijn gekwetsten broeder, op de onderlaag van den muur van het riool|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006533.wav|Luistert naar de duizenden stemmen in de zomerlucht, en zoekt er eene zoo treurig als uwe eigene|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000214.wav|en als myn vriend die buiten woont het verlangt zou er dan een :jzeren ledikantje in het bovenkamertje gezet kunnen worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000328.wav|gy hebt dat met oordeel opgemerkt. Van één oogenblik, dat ons in de handen van die of deeze doet vallen, hangt, komt onze vryheid daar niet tusschen! ons geluk in tyd en eeuwigheid af|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_009594.wav|Ik ben ook iemand, mijnheer, die met den heer daarboven in eenige relatie staat. Een oogenblikje|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002600.wav|en misschien zou lord Snigsworth als eene zaak van publieke opinie en publieke beginselen mij zijne stem geven|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000108.wav|In de lente is het heel aardig. In Mei is myn broertje jarig. Maar nu heeft hy wintervoeten. Zoodat wy de lente pryzen moeten. Dan gaan wy samen kuieren. En op paasch, vacantie met eieren|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_002521.wav|en hij zat verwonderd naar buiten te kijken, naar het groote ijzeren hek, dat opengeworpen werd, en naar de witte stammen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006829.wav|en zich die belachelijkheid zoodanig bewust, dat ik uit iedere porie zijne ergernis en nijdigheid zie te voorschijn komen als wij tegen elkander inloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003445.wav|de proef nemen, met een zoo heilige reliquie! Weet gij wel dat dit zooveel als een spotternij met het heilige zou wezen? Neem het fleschje of neem het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_009039.wav|Zij stond van het bed op en keek mij nog steeds strak aan, Ik beefde; ik had het scheermes nog steeds in de hand, maar kon mij niet bewegen. Zij ging naar de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005487.wav|Ik moest: blij zijn, met een gelegenheid om zoo goed voor hem te kunnen zorgen; en dat ben ik ook — werkelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003417.wav|Het is eene treurige omstandigheid, Edward! als een vader het noodwendig bevindt om zulke sterke maatregelen te nemen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000167.wav|En de geheele stoet verdrong zich lachende en juichende in de deur, en stoof henen. Als je nu eens weten wilt waar je slaapt|496|neutral
+wavs/train_2450_6408_007619.wav|Een enkel woord van den ouden man, op dat oogenblik door oplettende ooren opgevangen, kon de achterdocht wakker maken en zijn verderf veroorzaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002470.wav|Het ministerie heeft een oogje op je en ik weet, wat je graag wilt. Je wilt je in het Parlement onderscheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001196.wav|Wat hebt gij dan toch, malle brasem? riep van der Laan. Hutspot, Heer Hopman, eenen ketel hutspot! Mensch, mensch, wat is dat heerlijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001795.wav|Op het ogenblik dat hij die weinige woorden uitgalmde, toog hij zijn kruismes uit de schede en stiet het tot aan de hecht in de boezem van de beul. Deze viel met een pijnlijke schreeuw voor de ladder, en rolde stervend in zijn bloed|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002750.wav|Even bekend als de excentrieke allures van Majoor Frans. Wat kapitein Sanders ook zeggen moge, wij vonden niets uit op dit punt, wij geven het zooals wij het hebben beschouwd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_001871.wav|benevens een maalstroom van gevechten, en bloed en stof, welken geen taal vermag te beschrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000361.wav|Als ik eens weigerde! en deze vrees moet zeer groot bij hem geweest zijn, daar hij een afkeer had van boeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006522.wav|nieuw; maar hij had er toch vermaak in, en bleef, zoolang de luim duurde, zitten luisteren als een klein kind|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000372.wav|Ik moet hier ellendig omkomen,' zoo raasde het in zijn hoofd, geen mensch weet, dat ik hier ziek lig; wie kan me helpen? wie kan me redden? wie?' Eli Heimans, Willem Roda In doodsangst wierp hij zich van de eene zijde op de andere|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004477.wav|ge dan wel weten hoe gij er een moest koopen, liefje? herhaalde ik dan, misschien, als ik erg volhardend was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002663.wav|Weder vol gen rijtuigen op rijtuigen, kleedingen op kleedingen, kleuren op kleuren, groepen op groepen zonder ophouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000486.wav|dan weder zijn tocht door het vertrek voortzettende, met de oogen op den grond geslagen. Waar zal ik hem bestelen, als ik kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000716.wav|tot op de voeten afhing, ging hij overeind zitten, en zijne hand grijpende, zeide hij: Goede vader, Allah zij met u! Verlangt gij iets van mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000960.wav|Jean Valjean ontving den sou en boog diep. Ook gebeurde het soms, dat hij een arme ontmoette, die zijn milddadigheid inriep; dan schouwde hij rond of iemand hem ook zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001682.wav|Zoo, denkt hij dat? pruttelt de matrone. Hm! hij kon zich wel eens vergissen; wat wordt die jongen pedant! Pedant? Geen zweem er van, Barbara|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000501.wav|Toch maakte hij de beweging van in te schenken, en het eerst te drinken; daarna deed, hij alsof hij ook voor mijn' broeder inschonk, en hem het glas aanbood|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002412.wav|Toen zij echter van het naderende vertrek hoorde gewagen, toen zij moest gaan denken aan het verlies van datgene, wat haar gegeven was, toen eerst begreep zij, dat zij zonder hem misschien minder gelukkig kon zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_002841.wav|Het is een verbazend groot gebouw, waarin geen enkel punt is waarop het oog kan rusten, dat vermoeid wordt van het aanhoudend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003373.wav|Hier zouden de menschen het veel te goed hebben, als ik er niet was. Ze zouden maar slaperig en vervelend worden. Hier moet iemand zijn als ik, die ze wakker schudt, en ze in hun humeur houdt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003582.wav|De ratten, die bij duizenden in den romp van den olifant krioelden en de levende zwarte vlekken waren, waarvan wij gesproken hebben, waren, zoolang het licht brandde, op een eerbiedigen afstand gebleven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002260.wav|Reijer antwoordde, dat hij haar wel het een of ander kon voorschrijven om te slapen, maar dat het beter was, indien zij zonder kunstmiddelen haar slaap terugwon. Zij moest beweging nemen, wandelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_001973.wav|En op denzelfden tijd kwam bij beiden dezelfde gedachte op, die haar deed glimlachen en hem deed blozen. Zij naderde hem en legde een hand op zijn schouder|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000385.wav|Dit zyn Edelen in de Republiek der Deugd; en, toetredende, omarmde hy haar beide, er byvoegende, welk man heeft ooit zo veel uitmuntentheden omvat, als ik nu met myne Vriendinnen|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_001289.wav|In de stevige hand van Hugh voelde Lot zijn eigen vingers, als niets. Zoo dun. zoo dun.: was hij in een week zoo mager geworden. - Hugh, geef me eens even dat spiegeltje|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_000958.wav|Ben ik doorgaans koud, onverschillig, belust op zingenot, onvatbaar voor altruïsme, een paar maten van Wagner, een glas Champagne, een mooie schilderij, een galm kerkmuziek zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_001621.wav|Ik verzoek u duizend malen om verschooning, Juffrouw! ik dacht Dominee Bol of Juffrouw Leentje hier te vinden. Dérangeer u niet, wat ik u bidden mag,' voegde hij er bij, ziende, dat zij van haar stoel was opgerezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002848.wav|van den grond en den dooden adem van ai die ouwe snuiters, antwoordt de steenhouwer. Moet dit er dadelijk op, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002369.wav|voor haar stoel was blijven staan, in plaats van, als naar gewoonte, blijmoedig naar hem toe te snellen. ij vestte nu den blik op haar: en die blik, verre van haar te bemoedigen, vermeerderde haar|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001160.wav|Ik verzuim zelfs mijn gewone bezigheden, ik geef nergens meer acht op, ik voer volstrekt niets uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001227.wav|Tusschen de dichtbewassen rivieroevers en het woud, aan welks noordelijken rand het kampvuur knapte, ontrolde zich naar het Zuiden eene breede strook vlak land; het gras was er laag en frisscher groen dan in de noordelijk van het woud gelegen prairie|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001323.wav|gaf een gesmoorden gil; RAALTE zonk achterover in het rijtuig, alsof hij een zonnesteek kreeg. EDUARD, die mede was genoodigd en het kistje niet had ontwaard, wist zoo gaauw niet wat de oude luî scheelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002442.wav|Daar waren al een paar andere arenden. Die werden gevangen gehouden in een kooi, van ijzer en staaldraad gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001425.wav|Toen hij zich nu echter, vrij onvoorzichtig, daarbij had laten ontvallen, dat zijn vrouw misschien ongaarne het meisje op Klein Hardestein zou hebben ontvangen, had hij spoedig bespeurd, welk een verkeerde snaar hij had aangeroerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_006252.wav|Dat was vreemd en het scheen, dat in de schemering de vlakte eene verandering ondergaan had en zij met geheimzinnige wezens bevolkt was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000748.wav|en ik kwam niet weer tot mij zelven voor den volgenden morgen, en dan herinnerde ik mij met schrik dat ik niet aan het amen toegekomen was. Maar toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003287.wav|en hield den landbouw slechts voor een ware en ernstige bezigheid en beminde dien. Maar nu kon hij zich niet meer misleiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002475.wav|zij zou er al spoedig berouw van gehad hebben dien raad te hebben opgevolgd. De een zag er ostentatie in; de ander gebrek aan goeden smaak; een derde noemde het eene uitstalling om iedereen te|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002844.wav|Althands in zekere mate,' herhaalde Van Espenblad: 'zie! ik zoû ongaarne zien, dat iemand in wien ik belang stel, onvoorzichtigheden deed, vooral wanneer ze onnoodig waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001852.wav|want ik gevoelde wel dat ik hier niets had behaald dan de zege in een voorpostengevecht, en dat er nog gansch anders slag zou moeten geleverd worden, eer ik in eene volkomen overwinning kon roemen; ik begreep het reeds uit de wijze waarop zij hervatte|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000578.wav|Een regen van kussen kwam op de zachte wangen neer, en krampachtig werden de blonde kopjes tegen moeders borst aangedrukt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000268.wav|Natuurlijk was die heer bang, dat die vogel zou wegvliegen of hem ontstolen worden. Hij kortwiekte hem dus en zette hem toen in een stevigen kooi|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006195.wav|Maar eerst moet ik u zeggen, dat mijne vrienden, die vandaag hier zijn geweest, er niets van weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002867.wav|en Cartouche spraken, en die bij de nieuwere dieventaal van Brujon is als de taal van Racine bij die van André Chenier vergeleken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001418.wav|Hij dacht, hij droomde, intusschen van niets anders, dan van geld win nen, en, toen hij zich door den band des huwelijks aan zijne CATHARINA verbonden had, stapte hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006928.wav|al zijt gij nog zoo'n kinkel, 'k Geloof het vast, veel llever toen, Want nu moet gij het toch wel doen, Haar hebben afgestaan aan W|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001647.wav|en onhandig maakt, als het volstrekt niet te pas komt verlegen en onhandig te zijn. Gedurende de reis had hij Louise nog nooit met een ander oog aangezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006704.wav|Als gj rechtvaardig wilt zijn, geef dan mijn zoon terug. Maar vrouw, gij zijt immers razend, zeide de deftige heer|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002405.wav|Het was by die gelegenheid, dat de letterzettende Laurens zoo geknepen werd, dat-i wel genoodzaakt was tot het nachtrumoer waarmeê dit hoofdstuk zoo dramatisch begint. Het huis Pieterse vergaderde voor Wouter's|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_006806.wav|viel het mij in dat dominé mij nog in mijn vak zou kunnen helpen. Wat wilt gij er dan van maken ? vroeg de oude man|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001264.wav|Hij maakte den indruk van een diplomaat te zijn, die, zelve steeds op zijn hoede, in een ander peilde, wat diè wist. Soms, in zijn heldere oogen, sprankelde een vonk op achter de bril, als trof hem plotseling iets|1666|neutral
+wavs/train_5809_5539_000283.wav|Als ze geen pijlen en speren en knuppels hadden, waren ze helemaal niets waard. Voortaan zou hij onbevreesd voor hen zijn, behalve wanneer zij bogen, speren of knuppels hadden|5809|neutral
+wavs/train_2450_7472_000313.wav|Wat bezit ik er voor talenten voor.? Hij haalde radeloos zijne schouders op met eene zenuwachtige siddering, die ze schokte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003459.wav|Ik heb vrienden noodig. De vergevensgezinde en teerhartige Briggs stak bij deze smeekbede haar hand sprakeloos uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000388.wav|Je vindt het toch wel goed, Marie,' vroeg hij, 'dat ik me in die zaak van Prédier heb gestoken' Zij keek hem met haar grote ogen verwonderd aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000496.wav|Het gesprek, dat zij voerden, liep weder over de ontrouw van hunne gemalinnen, want waar het hart vol van is, daarvan loopt doorgaans de mond over|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003687.wav|De stakkerd, zei juffrouw Sanders. Sam zei geen woord. Hij merkte, dat zij reeds op weg waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000910.wav|dan met duisternis en misdaad. Misschien zou ik deze uitweiding nog verder hebben voortgezet, indien de papieren, die voor my op de tafel lagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001260.wav|de hoogste woede uitdrukten, en die er juist in slaagde om een jongentje in te halen en bij zijn kraag te vatten, dat vruchteloos met schoppen, krabben en bijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000018.wav|maar ik was op bet punt am iets ondeugends te zeggen. Ik weet niet of ik er ooit wel. nader aan toe ben geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003318.wav|Toen wij het einde van onzen tocht bereikt hadden, ging hij naar huis, met de belofte mij over twee dagen te komen opzoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003442.wav|VAN LIEVENDAAL, die den eersten worp moest doen, zette den linkervoet op den streep, bracht den rechtervoet eene schrede achterwaart, nam den zwaren bal op en deed hem over de baan vliegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008591.wav|aan den arm zijner moeder daar aankwam. Naast hem ging Oblonsky, die levendig sprak. Waarschijnlijk door Oblonsky opmerkzaam gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_002008.wav|Ga dus even bij hem. Op dit berigt veranderde ik van kleur en beefde over mijn geheele ligchaam. De kleermaker vroeg mij naar de oorzaak mijner|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002080.wav|Louise zat voor haar kamer en deed niets. Zij hield niet van werken; ze had er nooit van gehouden. Links en rechts van haar zaten twee dames|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000019.wav|en naar oud gebruik aan de betrekkingen des overledenen was rondgezonden, at hij er, uit louteren eerbied voor de antiquiteit, drie groote sneden van|2450|neutral
+wavs/train_5809_4370_000272.wav|Dat wil zeggen, begon An nu, met gemeten Hollandschen ernst: dat wil zeggen: ik doe hem niks, maar hij doet mijn wat. En we steken ommers nog niet. Laat mijn maar begaan|5809|neutral
+wavs/train_2450_5210_004417.wav|Grip dacht weinig, hoeveel hij te verantwoorden had. Het zal een zonderling gezelschap wezen' vefVolgde Sir John|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006273.wav|en hij grinnikte, wat deze oude cynicus altijd deed bij het naive vertoon van menschelijke zwakheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000740.wav|door het gejuich van het volk heen, dat in hare arme ooren en door hare overprikkelde zenuwen sneed als met zagende messen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002325.wav|eens bleef zij stilstaan en sprak met zekere gulle levendigheid: Vergeef het mij, Leo! dat ik u zoo onbarmhartig heb uitgelachen. Wil gelooven, dat het niet juist uw persoon gold, maar|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001824.wav|Zoodra zijne droefheid over de aan den dag gelegde hevigheid bedaard was, keerden al zijne denkbeelden weder tot het punt, waarvan zij waren uitgegaan, de ontrouw zijns broeders|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000873.wav|Wel zeker juffrouw van Berchem,' viel Smilders in zonder blikken of blozen; 'dat zou waarlijk geen wonder zijn; ik praat graag en druk, dat is zoo mijn zwak, en ik geloof wel dat ik nogal klank in mijne stem heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001723.wav|kuste de aarde, en zeide tot den koning, dat hij zijne majesteit voorschreef te paard te stijgen en zich naar de maliebaan te begeven om den bal te slaan|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000365.wav|Is het reeds verder gevorderd? Neemt het, zet het vriendelyk op uwen schoot; spreekt er mede. Want een Kind is al vroeg in staat om een schakeltje van redeneringen te vormen|5809|neutral
+wavs/train_1724_1878_001067.wav|Aanvaard die naam, mijn lieve Maria, ik bemin u zo tederlijk. En is uw edele broeder Adolf mij niet door mijn vader geschonken? Zijt gij de zuster niet van mijn bruidegom|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000155.wav|De andere hond deed geen pogingen tot toenadering en ontving ze ook niet. Evenmin trachtte hij van de nieuw aangekomenen te stelen. Hij was een somber, neerslachtig dier|5809|neutral
+wavs/train_1724_3429_000943.wav|Een goede kennis van Mevrouw Jennings voegde zich bij hen, zoodra zij het hek waren binnengegaan, en het speet Elinor niet, dat zij hun gezelschap bleef houden, en druk doorpraatte met Mevrouw Jennings, zoodat zij zelve rustig kon nadenken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000768.wav|maar doe uwe dingen, zooals ik de mijne doe. Brass, die heimelijk bang voor zijne zuster was, ging knorrig weder aan het schrijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001487.wav|Slechts nu en dan fluisterde hij den rechter iets in, of verzocht hem luid den beschuldigde deze of gene vraag voor te leggen. Eindelijk, nadat de zaak haarfijn uitgeplozen was, kon Willem gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001250.wav|Er zijn plaatsen van rust, die om zoo te spreken onwillekeurig op den geest werken. Een afgelegen straat heeft gewoonlijk vreedzame bewoners|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000476.wav|naar en zeide, met een stem, die heel anders klonk dan de gedachte, die stil nijdigde in haar: - Maar Constance!!. Draag J I J nog zulke korte manteltjes|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009368.wav|Ik moet mijn plicht doen, Richard, of gij zoudt mij, als gij weer koel zijt, nooit meer kunnen achten, en ik hoop, dat gij mij altijd achten zult, koel of driftig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000976.wav|dan vooral had zij een krachtdadige wijze van aan haar aandoeningen lucht te geven. Doch toegestemd moest worden en wij hebben gehoord dat haar broer|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000376.wav|zie in genade neder op dat zwygen, en neem onze belofte aan, dat we onze stoep zullen herstellen en onzen wind aanblazen tot er de zaligheid op volgt. Dat zy zoo|1666|neutral
+wavs/train_2450_3478_000312.wav|een bezoek brengen. Wij waren zoo gelukkig den eersten trein naar Waterloo te halen en binnen een uur waren wij te midden der dennenbosschen en der heidevelden van Woking|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002131.wav|Hij bloosde niet, toen hij mijn vader groette, maakte slechts een flauwe verontschuldiging bij Tante, dat hij zoo laat kwam, sprak terloops een paar woorden met Suzanna, en zeide mij vrij koeltjes goeden dag|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000233.wav|Zij ontroerde zeer om den klank zijner stem, die, zacht gebroken, haar als in bekoring omwikkelde; zij ontroerde van hem daar te zien zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000470.wav|en dit deed hem geheel geene oneer aan, 'er rolde nu en dan, tegen zijn' dank, een traan uit zijne verdonkerde pogen, bij het lezen en herlezen van het briesje, op den naam van zijne moeder neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000382.wav|Hij wachtte met sluiten, totdat het geheel donker werd, en ging toen al zuchtende naar zijne woning, waar hij den nacht slapeloos|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001757.wav|Angstig kwam de hond nader; hij trok met zijn linker achterpoot. De directeur betastte met zaakkundige hand het dier, wreef met zijn breeden duim langs den poot, mompelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004207.wav|Hier wil ik sterven, waar ik gewandeld heb. En hier zal ik wandelen, al lig ik in mijn graf. Hier zal ik wandelen, tot de trots van dit huis vernederd is|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000795.wav|Toch had ik eene gewaarwording of ik zeker juk had afgeschud, want mijn onafhankelijkheidszin was niet geheel en al ongekwetst gebleven onder de zachte leiding van Chelles. Ik nam weer bezit van mij zelve in den kwaden zin|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000415.wav|wiens roem zoo groot is, dat de sultan, die in de naburige stad zijn hof houdt, morgen hier wil komen, om de prinses, zijne dochter, in zijne gebeden aan te bevelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005458.wav|overvloeien van hulpvaardigheid en dat iedereen, nu de boosheid over is, zoo voorkomend is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000359.wav|Hij en alle verstandige lieden moesten in huis blijven: de luiken en deuren werden den heelen dag gesloten; het had den schijn, alsof allen in huis sliepen of uitgegaan waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005745.wav|Bij de geboorte, bij de geboorte, moedertje, zult gij sterven. En toen eerst ontwaakte ik werkelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000605.wav|en al haar wilskracht scheen verdwenen; ternauwernood was zij instaat zich een oogenblik te beheerschen om Lize te troosten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007085.wav|alle met dezelfde slaperige stoep met helzelfde aantal trapjes, met denzelfden klopper en dezelfde schel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001620.wav|even als alle Afgevaardigden, die van elders gekomen waren. Zou dat al het begin van de wraakneming zijn? vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000146.wav|Ik mogt deze woorden op een' smeekenden toon uitspreken, niemand werd er door getroffen, integendeel, men haastte zich het lijk van mijne vrouw in den put neder te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002540.wav|maar dat, als men niet kiezen kon, men maar nemen moest, wat men kon krijgen, en nog blijde toe wezen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001012.wav|Het toneel verbeeldt een Rotterdamsch Bovenhuis, vol stoelen en stoven, en alles wat in staat is, om een mensch of zestien wel digt en warm by een te pakken. De Tractant was een man van diep in de vyftig, en Vrouwlief ook zo|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_001790.wav|en dat hij de veroordeeling eischte van dezen Champmathieu, die blijkbaar de wezenlijke Jean Valjean was. De halsstarrigheid van den advocaat-generaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000300.wav|Ja, dat was het, Sept. Hij was nog zoo wit als een lyk door wat et den vorigen avond in zyne kamer was voorgevallen. Als ik het voor u verborgen had, ma|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003548.wav|Als hij een steenen walletje langs den weg zag, was hij bang om verder te gaan, eer hij er zich van had overtuigd, dat daar achter geen roofdier op den loer lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000137.wav|Ik heb ook nooit berouw gehad het geld is goed besteed geweest want zij trouwde op de reis met den scheepskok een|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006437.wav|Wegg dacht een oogenblik na en zeide toen: Baas Venus, wilt gij zoo goed zijn mij dat document daar eens aan te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002202.wav|Ik verwacht, dat gij zwijgen zult, met wien gij op den wagen geweest zijt, daar hier door misschien mijne vijanden op het spoor zouden raken, om mij te vervolgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002236.wav|Is het een geheim instinct der stervende natuur, of eene geheimzinnige bewustheid van den geest, dat de onsterfelijkheid nadert|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001107.wav|met groente en bloemen versierde hutten op te staan, waarin zij zich op gezette tijden met hunne familien vermaken, zonder dat men zelfs daarop eenige bijzondere acht staat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000509.wav|Een brief van de K a a p had zg reeds ontvangen. De volgende zou haar zgne aankomst in Indie melden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000966.wav|Neen, niet altljd, zeide Grimaldl, ofschoon wel vljf avonden van de zes. Dan gaat gij zeker morgenavond? vroeg Hamilton|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002983.wav|Dat weet ik niet, mevrouw, ik heb al vijfhonderd dollars hier verloren, en kan er niet meer aan wagen. Wat kon zij anders van hem verwachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003997.wav|Zeker, mijn jongen, antwoordde de jood. Gij zoudt er niet langer om malen, Tom, zoudt gij, vroeg de Draaier|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000621.wav|zoo vaak het zijn kon, mocht ik met dezen meekomen, om met Regina te spelen, maar als een echte kwajongen, die ik was, plaagde ik het meisje, in plaats van mij aangenaam te maken. Kinderen weten niets van zulke diplomatie|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001451.wav|Het vuur was flauw, de kolen glommen nog slechts droevig rood en begonnen zwart te worden. De lucht boyen my was dof|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002306.wav|Ik. Gy doet my lachen door uwe invallen; maar ik weet dat gy dit niet meent: evenwel, het kon gebeuren, dat gy hem wel den een of anderen dag eens weer zaagt. Letje. Dat zal my aangenaam zyn: zie, ik vind het een aangenaam man|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_001629.wav|Menner der niet minder dan mijne geiten blanke twee! Wie wacht gij over de zee? Om wie zucht ge en aâmt ge naar lucht|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002865.wav|Er was tevredenheid op zyn gelaat, maar geen zog in de borsten der moeders die zoogden. Dan zullen de bewoners der dorpen zeggen: Allah is groot. wy vloeken niemand|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_002536.wav|Den volgenden keer toen ik de hoofdkerk zag, was het twee of drie weken naderhand. Ik klom toen naar den koepel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000276.wav|Was zij alleen en dacht zij er over na, dan moest zij er om glimlachen en de tranen kwamen er haar van in de oogen, tranen van zacht geluk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002657.wav|want reeds te Eton was hij bekend door zijne vaardigheid in het schermen, en zijn vertrek uit Engeland stond in verband met een duel, waarin hij het ongeluk had gehad zijne tegenpartij, een kapitein van de horse guards, doodelijk te wonden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001896.wav|BOEK III. DE GROOTVADER EN DE KLEINZOON. EERSTE HOOFDSTUK. EEN VOORMALIG SALON. Toen mijnheer Gillenormand nog in de straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000898.wav|En terwijl zij uit gewoonte en van vermoeidheid weer insliep, strekte hij zich achter op een lange rotanstoel uit en was klaarder wakker, dan hij de gehele dag was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006964.wav|Mijn gevoelens jegens u zijn niet veranderd, dat weet je; maar ik bid, ik bezweer je, ga niet naar de schouwburg|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001268.wav|Elke blinkende sneeuwspits met blauwe schaduwen vulde mijn oogen met verrukking; elke Alpenhoorn, elke koeklok weerklonk in mijn ooren als een meesleepende muziek|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000753.wav|Schaban, hoewel hij het getuigenis van Agib tegen zich had, bleef echter de daad loochenen. Maar het kind hield het tegendeel staande. Grootvader! zeide hij tot Schemseddin Mohammed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002366.wav|Toen zette zij zich op de knieën van den grijsaard, streek met een bekoorlijke beweging zijn wit haar weg en kuste zijn voorhoofd. Ontroerd liet Jean Valjean alles geschieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000578.wav|zonder belangstelling; hij had ook nu gehoord, als meermalen vroeger, dat het een kloek kind was, een jongen. Dàt vond hij voorloopig welletjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000497.wav|en tegen elkander aangedrukt, alsof ze beproefden de kans te ontkomen van opgegeten te worden. Dan is er koffie, en een bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004665.wav|Mag ik Uwe Hoogwaardigheid vragen,' zeide VELASCO, toen eindelijk het gesprek eene andere wending genomen had, 'hoe zij het kuddeken gevonden heeft, dat aan hare zorgen is toevertrouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011935.wav|Wat, wat moet ik doen! Doen? zei de andere. Gelukkig leven in uw herinneringen! Uw bestaan voortaan wijden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001483.wav|Als hij zat, zat hij recht, op kleinen stoel, nooit in elkaâr, als ware het, steeds op zijn hoede; liep hij, dan liep hij vlug, met heel kleine stapjes van stijve beenen, die niet wilden toonen hun|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_008718.wav|of een boos en gevaarlijk man; maar indien ik als lid van de jury onder eede. verplicht was uitspraak te doen over uw. gedrag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001620.wav|En vertel nu eens aan mij, dus aan heel iemand anclers, aan mij, die niets meer ben dan een vriend op wien u kunt vertrouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000615.wav|alleen zij kon de sprekenden zelven niet zien, evenmin als zij gezien werd, en zoo ontgingen haar tevens gebaren en blikken, die de gesproken woorden soms een geheel andere uitdrukking gaven dan zij kon waarnemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001216.wav|en de woelingen, die tegenwoordig de volken beroeren, zijn naar ik hoop slechts de voorboden van een tijd van algemeenen vrede en broederschap|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000474.wav|Dat vergeef ik mijzelf nooit. - Stil Constance. heusch, het is zoo lang, zoo lang geleden. - Maar het blijft altijd. een moord|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_000583.wav|wat ik in vroeger dagen daar heb gezien, maar dat gedeelte van Londen is voor mij onuitstaanbaar. De|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000140.wav|een maar die als altijd tergend achteraan komt hinken; mogelijk ziet uw juridische blik er geen rechtskwestie in, maar voor mij. ligt er eene gewetensvraag achter, althans eene kwestie van|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001580.wav|Slavernij en dwingende beheersing waren de bronnen hunner armoede: het zweet huns aanschijns vloeide voor hun noch voor hun huisgezin. Alles was voor de Leenheer, hun meester|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000707.wav|ejuffrouw vertrok nu met haar dochtertje, den volgenden dag, naar lkmaar, en bevond zich geheel in den schoot van haars vaders huisgezin teruggegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000455.wav|De jonge BLOMMESTEYN ging dan op de Fransche school, en slaagde geheel niet slecht in het aanleeren van woorden en zamenspraken, en dat hij de gronden der tale niet leerde verstaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002574.wav|Het laatste Bankroet zoude hem arm gemaakt hebben, zo myne Ouders voor myn eigen goed niet gezorgt hadden. Gy weet, kind, dat hy van verdriet storf, ziende dat hy my, en zyne twee jonge kinderen, dus hadt benadeelt|1666|neutral
+wavs/train_1724_4162_000353.wav|en Sandal waren overgelukkig en stelden onmiddelijk hun vriend voor. De quadrille werd er zelfs door gestoord en op die wijze vernam iedereen, dat een groot musicus, uit Holland, was gekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000043.wav|Hij verliet zijne ellendige woning aan de kust, en nam zijn' intrek te Skalholt, den zetel van het Bisdom en der Universiteit van IJsland|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000676.wav|Maar dat was ook in het geheel niet vreemd van dien grooten man. Van Daveren was vooral groot in zijn populariteit. Hij was de vriendelijkheid zelve jegens iedereen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001015.wav|Het vlies vertoonde zich in Obenreizer's oogen en de glimlach kwam iets of wat zuur om Obenreizer's mond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003093.wav|waarop ik u hier, alleen met Nelly, zag leven. Alles, om maar iets te besparen, waarmede ik tot fortuin kon komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001966.wav|en kennissen kweekeling die mij de knikkers afnam waarmee ik speelde onder schooltijd, standvastiger en openlijker dan dien schoenlapper|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000015.wav|zij was namelijk, telkens wanneer hij naar binnen gegaan was, van zelf dicht gegaan, en was elken keer, als hij er uit kwam, open gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007848.wav|Veneering! met diepe verachting. Wat weet Veneering vaa mij af? Had hij dan niet het beheer over uwe zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000092.wav|voorbij waren, ternauwernood zijn mond open. Het is toch aangenaam in Londen te komen langs een van deze lijnen, die over de stad loopen en u vergunnen op de huizen neer te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001156.wav|Huivert gij niet? Ik, die slechts de meest gebogen mensch ter wereld ben, zou de afschuwelijkste zijn geworden. En deze misdaad zou ik elken dag bedreven, dezen logen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000133.wav|Hy kan langdood zyn; wy weten er niets van. En als hy nog in leven is, kan hij bezwaarlyk gebrek lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001590.wav|wees toch geen ezel , bromde zijn vader, die hem altijd afsnauwde, waarschynlijk opdat de jonkman niet te geestig zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001110.wav|en wordt tot stikkens toe benauwd; doch zjj legt hare hand bedwingend op haren boezem, en blpt. Ik heb u myne waanzinnige liefde bekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001034.wav|Dat kan ik niet zeggen, mijnheer,. zei Roker. Denkelijk zou het overal precies zoo met hem. zijn gegaan. Hij is vanmorgen naar de ziekenzaal gebracht|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000986.wav|ik moet in beweging blijven, anders val ik bij die hitte ook in slaap. Hoe zou je het vinden, als we eens een kijkje gingen nemen in het bosch, dat we straks moeten doortrekken? We kunnen dan tegelijkertijd de paarden terughalen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000055.wav|Mijn oude witte weer, als ik die ten minste goed kan verstellen; ik heb den rok den vorigen keer erg gescheurd, zei Meta, en ze deed haar best kalm te spreken, hoewel ze alles behalve op haar gemak was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008814.wav|Wel, wel, dat is een slimme hond, zei Boffin, met een sluwen blik. Dat is een berekenender guit dan waarvoor ik hem hield. Zie eens|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009493.wav|Dat meent gij niet, zei Jonas. Dat kunt gij niet meenen. Onmogelijk. Gij kunt denken wat gij wilt, leelijkerd, hervatte Mercy|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004724.wav|en een driftige ruk aan zijne tafelschel gaf aan Hendrik het sein om eindelijk den wachtende binnen te leiden, terwijl de onderschout, die er nog iets wilde bijvoegen een wenk kreeg om zich te verwijderen, dien hij nu zijns ondanks moest opvolgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_004103.wav|en hoorde wat er gezegd werd want ik bleef steeds dicht bij Rachel, ging ik naar hem toe, terwijl niemand het zag|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000575.wav|Al wat myn hart aandeedt, hield ik voor waar, en zo lang, tot dat andere voorstellen de laatsten deden verdwynen. De Coccejaansche Leeraars bevielen my het allerminst; ik bleef er zo geestloos onder|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_004992.wav|het hoofd van dat geslacht. Hij was een edel Heer, Signor, die zich veel roem had verworven in krijg en onderhandelingen: en gij zult wel op deze of gene wijze van zijne daden gehoord hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004073.wav|De Heere zegene u! zeide Eliza ernstig. Toch niet, toch niet,' antwoordde de man. Wat ik gedaan heb, heeft niets te beduiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005552.wav|Al de klokken van den Sabbat luidden en zij volgde hen, totdat zij de Foundling Church bereikte en er binnenging|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001707.wav|alsof hij op een lood na wilde berekenen hoeveel zij wogen, zullen op weinig na zooveel wegen als Olivier|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000137.wav|Wat wilden die vreemde mannen van hem? Waarom hielden zij hem opgesloten in dit nauwe hok? Hij wist niet waarom, maar hij voelde dat hem een groot ongeluk boven het hoofd hing|5809|neutral
+wavs/train_1724_3429_000728.wav|Ik wil, dat u alles zult aanhooren, was zijn antwoord. Mijn fortuin was nooit aanzienlijk, en ik was altoos verkwistend geweest, altoos gewend om te gaan met lieden, die meer inkomen hadden dan ikzelf|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001932.wav|Als hij leeft en nog in Queensland is, zal ik hem wel vinden, en dan is ook zijn fortuin gemaakt. 'Daar twijfel ik niet aan; u heeft den sleutel om alle deuren te openen!' riep Willem opgebeurd uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_003016.wav|Voorbij den hoek van het laatste huis gekomen, bleef Cosette staan. Voorbij de laatste kraam te gaan was moeielijk geweest; verder dan het laatste huis te gaan werd onmogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009989.wav|Krook was jufvrouw Smallweed's eenige broeder; zij had geene familie behalve Krook, en hij had geene familie behalve haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001748.wav|Bijgeloof, bigotterie, kwezelarij, vooroordeel, deze spooksels, hoewel zij spooksels zijn, hebben een taai leven|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000370.wav|Er is een tydperk in hun leven, waar in gy hen onmooglyk een denkbeeld kunt geven van eene EERSTE OORZAAK, en van de betrekkingen die zy op ons heeft|5809|neutral
+wavs/train_2450_10455_000432.wav|Onrust!' herhaalde MAGDALENA verbaasd: 'wat kan u ontrusten, wanneer gij voor uwe kerk en uwen Koning uwen plicht volbrengt? of zoudt gij thands om eenig gewin en zekerheid voor uzelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001270.wav|en de prinses Badoura ging ongestoord voort den koninklijken scepter te voeren, tot groote tevredenheid van den ouden vorst en van het geheele koningrijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000550.wav|hier vereenigd in een kuil neergesmeten, ginds ver uit elkander geblazen, machtelooze prooi van den gierenden storm. Het zand stoof op in dichte wolken, die, aan het schuim van een golvende zee gelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006996.wav|zeg ik u. Ja maar, David! vrouwen spreken niet altijd de waarheid, als zij moeten zeggen hoe oud zij zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000133.wav|Een jonge dame kan maar niet van elke reisgelegenheid gebruik maken; zij moest berekenen hoe laat zij aankwam in de plaats, waar zij overnachten kon; niet alle treinen pasten haar dus. Bovendien zouden de Rimini's haar niet laten gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001386.wav|Maar de herinnering aan zyne koele ontvangst aan het hof in dien lang verleden tyd had hem tegen de Engelsche hoofdstad ingenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002978.wav|sWelnu! antwoordde Dennis, sdaar heb ik niets tegen. Ik houd wel van gezelschap. Ik ben voor gezelligheid geboren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007334.wav|en gedeeltelijk om hem te straffen voor zijne nog altoos zichtbare bewondering van Bella's schoonheid, hem als een hond behandelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001121.wav|Want niemand, hoe hoog of laag geboren ook, kon zich aan deze jurisdictie onttrekken. Wie gedaagd werd, moest verschijnen, op straffe van onverhoord gevonnisd te worden|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001066.wav|Zij kuste hem herhaaldelijk. Zij voelde zich goéd, omdat zij hem liefkoosde: hare moederlijkheid moest hem kalmeeren. - Stil toch jongen, stil toch. Hij bleef waarlijk een oogenblik stil|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001691.wav|en de glimlach van Van Espenblad was goedig en aanmoedigend als altijd. 'Mijn Heer Buat!' zeide De Witt, nadat de Leden der Vergadering de groet van Buat met een koele hoofdbuiging beantwoord hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000026.wav|voordat hij er vlak bij was, bestuurde hij zijn paard met eene vaste hand, en hield het midden van den weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000600.wav|Sommige lieden uit de stad houden veel van oude tijden en al wat daaruit afkomstig is, zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000327.wav|hebben alle groote mannen, die aan de Leidsche academie zich ooit door stalen vlijt en onafgebroken arbeidzaamheid den doctorshoed verworven hebben, om naderhand de wereld met hunne doctrinae praestantia te verbazen en te verrukken|2506|neutral
+wavs/train_1724_795_000351.wav|Jo had onder het roeien in de felle zon haar neus gevoelig gebrand en zware hoofdpijn opgedaan door te lang lezen. Bets werd gekweld door de wanorde van haar kast, en de onmogelijkheid om drie of vier stukjes tegelijk te leeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001503.wav|Ik wel,' zeide Mr. Kornelis Fannius, de boezemvriend van De Witt: 'de gevangene heeft in drie verschillende opzichten gezondigd: - vooreerst, door tegen het uitdrukkelijk verbod van den Heer Raadpensionaris|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001568.wav|Hij was natuurlp door de gedachte bezield, dat de lpkist, welke hy gezien had, hem naliep, en hg stelde zich haar voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001198.wav|Het belang, dat haar vader in het lot van den knaap stelde, was de eenige drijfveer geweest, die haar tot hem had gebracht, maar toch was er iets in Dorus, wat haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007650.wav|van hen was en dat het daar op hen wachtte om hen naar een mooi huis te brengen dat zij bezaten; wat zou Bella dan het liefst in dat huis vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000440.wav|mijne vriendin Phantasia voor te stellen. Ik verkeerde in eenen dier toestanden, waarop het Horatiaansche nil mirari ten volle toepasselijk is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001915.wav|indien Duke en Betsy niet in hare verbeelding triomfeerend hare plaats hadden ingenomen in haar vaders hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000985.wav|deed het laat worden, voordat hij thuis kwam. Het was zijne gewoonte, zijn bediende te zeggen, dat hij niet behoefde te wachten|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000586.wav|Je hebt geheel verkeerde indrukken omtrent Indië, zeide haar man soms. Je ziet Indië heelemaal verkeerd. Stil? Je denkt, dat het hier stil is? Waarom zoû ik zoo veel te werken hebben in Indië als het stil was in|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_003654.wav|De frissche buitenlucht zal u goed doen, dat beloof ik u.' - Treurig schudde de Barones het hoofd. 'Ik wil u niet bedroeven, HENDRIK!' zeide zij; 'doch het is zoo als ik zeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001141.wav|Het grieft haar dieper; want van Robert hield zij altoos het meest. Het grieft haar dieper; maar om diezelfde reden zal ze hem veel eerder vergiffenis schenken|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_006024.wav|Hoe gaarne was ik in staat geweest om dien onbeschaamden kerel de trap af te schoppen, zeide Shelby bij zich zelven, toen hij alleen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000969.wav|dan nog stallen vol met de schoonste paarden, en een behoorlijk aantal stalmeesters en stalknechten. Ook het jachtgerei moet ge niet vergeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002632.wav|Zodra de jaren zijn bekwaamheden rijp gemaakt hadden, riep hij zijn broederen uit hun slaafse sluimering, deed hun de macht der samenspanningen begrijpen en stond met hen tegen de dwingelanden op|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003503.wav|Heeft u de familie Ferelijn reeds gezien. Ze zien er uitstekend uit, allemaal, de kinderen ook. Een allerliefst vrouwtje. Nu, adieu, ik mag zeker nog van uw equipage profiteeren|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003936.wav|zeide zij. Niets, antwoordde Ophelia met nadruk. Eva keek voor een oogenblik droevig en verslagen; maar bij kinderen blijft een indruk gelukkig niet lang bestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000617.wav|is een achterkamer met het uitzicht op een plat; zij is schamel gemeubeld, maar een vorstelijk verblijf in vergelijking met het armoedige vertrekje, vroeger door de weduwe bewoond|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000593.wav|Maar zij vermande zich; zij richtte zich op in hare mooie wilskracht, die eene stevigheid gaf aan het kinderlijke dwepende en kuisch vrouwelijke van haar karakter|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005042.wav|Het voornaamste gebruik, dat van het kookboek gemaakt werd, was dus, dat het in den hoek werd gelegd, om er Jip op te laten staan. Maar Dora|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000488.wav|kon er zich evenwel ook aan gewennen, en dan leverde het meer dan één voordeel op, zooals bijvoorbeeld dat men weinig eten noodig had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001437.wav|welke in schoonheid daarbij niet alleen zeer wel kunnen halen, maar, onbevooroordeeld gesproken, in verscheiden opzigten denzelven overtreffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000494.wav|en dacht aan niets anders dan aan de dochter van zijn meester, en den ellendigen tijd, waarin hij geboren was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002292.wav|Het was nu of het hart van de teederhartige moeder op deze woorden werd toegeschroefd, maar zij verkropte hare treurigheid in de tegenwoordigheid van haar' man|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008874.wav|en zelfs de steenen tegen u doen opstaan! Een verschrikt geprevel was het eenige antwoord, dat mijn ooren bereikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001563.wav|Toen werd het lijk in eene doodkist zonder deksel, als op een praalbed, gelegd, en de stoet stelde zich in beweging. De man ging achter de lijkbaar, aan het hoofd der|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004199.wav|en nu kwam zij, in pla'ats van aan te schellen, op het raam af om er doorheen te kijken, en drukte haar neus|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003328.wav|zeide Buat: 'dan zullen wy onze wandeling maar niet langer uitstellen: anders hebben wy kans, dat wy Jelissen nog uit het bed moeten kloppen. Tot wederziens, Dames|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000642.wav|nschede, evenmin de type eener oude als eener nieuwe stad, verloor zijn karakter. lleen een paar deftige gevels|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002560.wav|Die welke zooveel rook geven zijn sleepbooten. Welke vreemde woorden waren dit voor mij! Welke nieuwe gedachten rezen voor mijn geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003716.wav|hoe gij een monument zoudt maken voor een Lord Mayor van Londen, of een graftombe van een Sheriff, of mogelijk wel een koestal|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001192.wav|de misslagen en zonden, waaraan zij zich in den loop der week schuldig heeft gemaakt. De kapittelmoeders raadplegen na iedere biecht, en leggen luid de penitentie op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000228.wav|o, Iole, is deze witte nacht niet de blijde nacht? Nooit was mij nacht gelukkiger! De ure, de ure nadert|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003152.wav|Ja, ik heb misschien geen kennis van verstand, maar zo hy een Uilskuiken is, dan moet een man van verstand een schepzel zyn, daar ik niets van begryp; en ik zou een ducaat geven, om zo een man van verstand eens te zien|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_001099.wav|zij dreven hun paarden als pijlen voort, en verlieten de zwarte ridder met het innig geloof, dat hij zich van duivelskonst had bediend. Dit gevecht had slechts enige ogenblikken geduurd, want de slagen der strijders waren zonder tussenpoos geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_006366.wav|in wat het ook zijn moge zijn zin te doen, geduld te hebben met zijn achterdoehtigheid, en altijd even ijverig te zijn om hem te dienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005254.wav|Toen hij zich eindelijk met moeite aan zijn beschouwing had ontrukt, liet hij het gordijn vallen en keerde vermoeid, maar gelukkig naar huis terug|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000737.wav|bijna trotsch over haar miskenning. Maar toen ze zijn smartelijk, ontdaan gelaat bespeurde, met die vochtige oogen, waarin zij voor het eerst tranen zag, met die lippen, trillend onder zijn snor, met die zware rimpels op zijn voorhoofd|1666|neutral
+wavs/train_1724_13607_000836.wav|En Ma vroeg me, of ik asjeblieft haar zijden parapluie niet wilde meenemen voor den regen. Dat heb ik een jaar geleden eens gedaan. Zoo is Ma nu. En ze denkt natuurlijk, dat het gister gebeurd is|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000277.wav|U allen zoo misleid te weten; uw zuster te zien. maar wat kon ik doen? Ik had geen hoop, dat mijn tusschenkomst iets zou baten, en soms dacht ik, dat uw zuster's invloed hem nog ten goede zou kunnen bewegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_000750.wav|Ik zeg niets van hetgeen ik hierbij op het spel zet; — dat is alles wat ik van u verg.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002200.wav|Om deze reden had de rechter van instructie hem in de algemeene gevangenis doen brengen, in de meening dat hij hier nuttiger zou zijn dan buiten toegang in zijn cel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000407.wav|die hem voorkwam als de personificatie van dat ruw geweld, dat zijn leven in de oogen der wereld de richting zou geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002114.wav|Moedermoordenaar, vrouwenworger, kinderslachter! Gij waagt het uw vorst en meester te tarten, te bespotten, te|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000187.wav|meer niet, meer waarlijk niet; en ik houd staande, dat daarmee niet tegen eer en loyauteit is gezondigd, al begrijp ik zeer goed hoe uw fijn gevoel van kieschheid er door gekwetst werd|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000969.wav|Louis wist niet of hij waakte of droomde. Hij was nog niet op den leeftijd om van elke edele daad achterdochtig te vragen, of er ook eigen belang in school en of hij niet de dupe was van eenigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_002097.wav|Een berg zonder hout, een zee zonder visch, een volk zonder trouw, en vrouwen zonder schaamte.' Nu waren zij aan het Paleis van BALBI genaderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004495.wav|Welnu, zeide Barnaby, platen zij doen wat zij willen. Gij zelve hebt mij eens gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001758.wav|Ik wil naar mijn kamer! fluisterde zij smeekend terug achter haar waaier. De pavane scheen gedanst te zijn. Stemmen gonsden aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001435.wav|Geen misverstand, volstrekt geen,' antwoordde de andere: 'gij schijnt mij niet te herkennen, jonkman! wij hebben ons toch vroeger gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003934.wav|Nooit zal ik de een kwart ernstige en drie kwart grappige verbazing vergeten, waarraee ik den derden Januari|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000296.wav|hetzij deze dramatische inhoud zijne wroeging opwekte, of dat hij beducht was een maaltijd van hem aangeboden appelen te kunnen doen, hij verliet den tempel van Thalia zonder zich te bekommeren om de lauweren, die hij nog niet geplukt had|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001840.wav|gaven de gunstige goden in te gaan van Thrakië om te Thrachis te melden het treurige nieuws. Ik bad Poseidoon om zijn bijstand|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001257.wav|O, dat maakt haar tegenwoordig zoo ongelukkig, voegde Saartje er bij, met een traan in de mooie oogen|496|neutral
+wavs/train_2450_7420_000010.wav|Schoon eerst zoo vaag, dat ze als een schaduw was, Toch lichtend als een geest des paradijzes|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000686.wav|Dat deed ze en vloog stroomaf met de snelheid van de bliksem, toen Hans haar met het touw tegenhield en hij haar te snel tegenhield. De boot kantelde|5809|neutral
+wavs/train_2450_6098_004615.wav|Het kan u voor het vervolg misschien van nut zijn te bedenken, dat inhaligheid en valschheid altijd te veel willen doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000033.wav|waarom? Het is bijna ongelooflijk, maar de luttele som van twaalfhonderd pond zou de geheele zaak in orde hebben gebracht. Is dat geen zonde|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002334.wav|zelfs de kinderen staken hun spel en rekken de halzen om over de verschansing te zien of klauteren op de knieën der ouders. Alleen het eentonige stampen der machine verbreekt de stilte|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002956.wav|rood van haar met bruine ooren en wangen, zwarte kringen om de oogen en een witten kring aan den snuit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002598.wav|En dan, het Ideaal was vaag, nauwlijks glans in heele verre verte van verschiet, nauwlijks roze dageraad|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000399.wav|Wij, menschen, hebben elkaar noodig en moeten elkaar dus ontzien. Al stamde je ook af van Alexander de Groote en kon ik je het fortuin van een Rothschild nalaten, dan zou je nog verstandig doen met vriendelijk en voorkomend te wezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001155.wav|dat is een ware verrassing.' En met een hartelijkheid, die wel niet met zijn natuur tegenstrijdig was, maar welke hy toch zelden aan den dag legde, schudde hy Tromp de hand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000261.wav|Ik had aan dien prins toegestaan, zijn' vader te bezoeken, en zijne gemalin mede te nemen, onder beding, dat zij na één jaar zouden terugkeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_010762.wav|maar op den vierden dag kreeg die vriendschap een even geweldigen als onverwachten schok, wat als volgt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000179.wav|En terwijl de wereld vervuld is van het gedruisch dat zij bij deze hare tweede verschijning maakt, en schatten en eereteekenen hun toevloeien die het geluk mogen smaken haar metterdaad in werking te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000186.wav|bent nog te jong om niets te doen.' 'Ik ga ook niet luieren. Maar ik wil toch wel eens goed kennis maken met vrouw en kinderen. Al jaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006089.wav|Wel, hen naar den calaboose of een van de andere plaatsen zenden om gestraft te worden. Dat is de eenige manier|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001051.wav|Dan klaagden ze elkander hun' nood en spraken ze over de beleedigingen, die ze te verduren hadden van hunne voormalige kennissen, die hen bij elke ontmoeting zoo dikwijls en zoo medelijdend beklaagden|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001151.wav|was nu sedert eenige weken gehuwd, en van tijd tot tijd, deden zich reeds de blijken zien, hoe noodzakelijk die ongelukkige vereeniging was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004540.wav|slaagden. Inplaats dat mijn meester daarover bleef peinzen, nam hij terstond maatregelen om hetgeen hij verlangde te verwezenlijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000019.wav|Waarom niet liever gezegd dat je mij haatte? Moest je mij gisteren dan alles laten bekennen om mij van daag tegentewerpen dat ik een getrouwde vrouw ben? Voel je dan niet dat je mij vermoordt|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001990.wav|TWEE-EN-TWINTIGSTE HOOFDSTUK. DE KLEINE DIE IN HET TWEEDE DEEL SCHREEUWDE|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000383.wav|Het was niets ongewoons, dat Wronsky een telegram ontving, maar alsof hij voor haar iets verbergen wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007705.wav|die de zaak tot in den grond bedorven zou hebben. Gij zult mij zeker wel de getuigenis willen geven, dat ik iedereen goedkoop en goed bedien|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001546.wav|Ik zette het door, omdat men de convenances in acht moest nemen, uit aanzien van den baron d'Hermaele, die aan onzen prefect was geparenteerd. Het jonge paar vertrok naar een der zuidelijke departementen, en ik heb er niet meer van gehoord|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003888.wav|Wat uw wantrouwen aangaat, er zijn verdenkingen die men licht van zich af kan werpen, als men alleen in zijne eigene zaak heeft te spreken; maar - het valt zwaarder, waar men vorsten dient, wier belangen de uiterste discretie vorderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001079.wav|poogde, omzichtig nu, het kleed af te slaan van de schouders des Helden. Maar de Held stiet uit een bulk van gewonden stier en duwde Iolàos ruw van zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001211.wav|Kort daarna kwam hij voorbij een winkel. Buiten den winkel stond een roode zaaimachine. Hij bleef staan en bekeek die, en kroop eindelijk op den bok en ging daar zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005713.wav|Ik hoop dat het maar voor de aardigheid was. Ik beefde terwijl ik dit zeide, maar nooit had ik me zoo vastberaden gevoeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010444.wav|volharding tegen mijn ouden vriend blaffen, en telkens opnieuw op zijn bord aanvliegen, dat hij het gesprek, om zoo te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001270.wav|Halli! Halli! Hallo! klonk het forsch door de bergen. Geszler verbleekte en keek omhoog. Vrouwenbeul! Kinderroover|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002069.wav|Eten, drinken en slapen, zoolang ik hier ben, is al waarom ik mij bekommer. Als er in dit verwenschte hoi|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003251.wav|deftige en gewichtige aanspraak, plotseling dien toon verliet, zijne eerlijke hand uitstak en sprak gelijk een schoolknaap zou gesproken hebben|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000379.wav|Welke vooruitzichten heeft Mevrouw Ferrars tegenwoordig voor je op het oog, Edward? vroeg zij, toen zij na het eten rondom het vuur zaten; moet je nog steeds een groot redenaar worden, tegen je zin|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_002998.wav|Hij meende, dat hem een licht opging, door een gesprek van mevrouw Bute. Let op mijn woorden, Rawdon, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000034.wav|hg een ouden heer ontmoette met frissche tint en grjjs haar die er opgeruimd uitzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001953.wav|Neem me niet kwalijk,' zei mevrouw Bronkhorst, 'dat ik u uit de slaap haal, maar kleine Jean is zo naarf 'Wat heeft hij' vroeg mevrouw Borne|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007303.wav|ik mag mij trouwens geen oordeel aanmatigen, maar men gevoelt zich bij hen, alsof men tot de familie behoort|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001243.wav|Nu verzocht HOOFT, dat tot slot van alles TESSELSCHADE en Mejuffrouw DUARTE een der verlangde deuntjes zingen zouden, en dat de jonge juffrouw BUISMAN mede zou doen, indien zij zulks verkoos|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006160.wav|Maar hij schudde zijn hoofd en zeide, de man had gezegd dat de jongen gedurig brutaal en ongehoorzaam was geweest, zoolang hij hem gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000409.wav|Maar wie drommel volgt hij? Zeker een of ander jong dametje! hij is verliefd! Maar ik zie niets op de straat dat op een dametje gelijkt; zelfs geen vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008941.wav|Daar de goede vrouw niet gewoon was naar verafgelegen oorzaken te zoeken, schreef zij de ontroering van haar dochter daaraan toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000901.wav|diezelfde God, dien gij berispt en wantrouwt, omdat hij zich bij den vadernaam laat noemen, heeft tot uwe geruststelling en vertroosting gezegd 'zoo zelfs eene moeder haar kind kon verlaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001571.wav|Hij wist niet beter of het was de dag van zijnen dood, die daar aan den hemel begon te gloren, en zijn hart klopte van ernstige vreugde en verlangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001188.wav|dat de heer VAN DE WALL laaghartig geweigerd had, voldoening te geven voor de smadelijke beleedigingen, die hij zich had veroorloofd, waarom zij van list gebruik hadden moeten maken, om hem tot een eerlijk duel te dwingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003285.wav|die treurig in een hoek bleef zitten en zijne oogen onafgewend op de jonge juffer gevestigd hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000560.wav|Twaalf uur, jongens, dat is een voordeeltje. Ik reken van gisteren-avond zeven uur. Vijf en twaalf is zeventien, dat is zeventien keer drie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004984.wav|en het spijt mij, dat ik hun zulk eene onaangename tijding te brengen heb. Ik zou mij zelven niet in dezen pynlijken toestand geplaatst hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002887.wav|Gelukkig!' riep de Heer VAN SONHEUVEL uit, als uit eenen droom ontwakende, terwijl hij zijn' hoed diep in de oogen drukte: 'dat erf is een duivels erf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002836.wav|In de benedenstad, waar hij woonde, bestond slechts één school, een zeer bouwvallig gebouw; hij had twee scholen doen bouwen, een voor jongens en een voor meisjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001161.wav|Goede vriend, antwoordde Bedreddin, word niet boos. Ik herinnerde mij, dat ik buiten de stad eene boodschap te verrigten had, die ik thans wil doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001159.wav|maar ook om dat gezag over de naburige gewesten uit te breiden: hij had zich gevleid, in vader Syard een bekwamen en behulpzamen handlanger te zullen vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008940.wav|Dat is de stem der wijsheid, zei Eugène. Wij zijn beiden Herders. Nu wij ons eindelijk op iets gaan toeleggen, gaan wij het ernstig doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000137.wav|Integendeel; voor hem moest, na verwoeden strijd en dagen lang van ingespannen leiding en aanvoering, een straal van hoop op een algeheele victorie zijn opgegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_008006.wav|die zich niet met nieuwerwetsche zotheden ophield, en dat het gelukkig voor het land zou zijn, als er wat veel zulke vaders waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002322.wav|Adeelen zou wellicht mijn woorden aan dwaze vreesachtigheid toeschrijven: hij zoude overtuigd zijn, zoo hij mij beter kende, dat ik in groote zaken geen haarbreed van mijn stelsel wijken zal|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003084.wav|Vergenoegd draaide hij zijn dikken, blonden snor op, nu mevrouw Eekhof betuigde, dat het toch jammer was die talenten zoo te negligeeren; zij herinnerde zich, dat Cateau in extaze was geweest, als zij hem vroeger had hooren zingen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_006751.wav|terwijl hij zijn stoel dichter bij den mijnen schoof. Natuurlijk is het niet over zaken. Dus over een pleiziertje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000670.wav|In het midden lag Dagaklar, de zwanenkoning, en Sneeuwrust, de zwanenkoningin, die ouder dan alle anderen, en de voorouders van de meeste zwanen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003560.wav|Langzaam, zeer langzaam voor mijn ongeduld werd de hemel lichter, en eindelijk viel er een rosachtige gloed op mijn muur|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006381.wav|De kamer was armzalig gemeubileerd, en niets er in verried den stand en de levenswijze van den bewoner|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002947.wav|en het is jammer voor u, dat gij die koopmanspij hebt aangeschoten; want hadt gij een ridderharnas aangehad, gij hadt nog met eer kunnen onthoofd worden; maar nu is het hangen, vriendje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001505.wav|De cijfers der mogelijke winsten maakten hem warm 'Jongens, als het die kerel toch eens lukte' riep hij 'Wat zou dat een heerlijk zaakje zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001318.wav|dan moet gij u haasten, om al de opofferingen, die gij tot heden toe gedaan hebt, om al de vruchten van uwen tot nog toe verrichten arbeid als nutteloos en nietig te vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000648.wav|Clennam zag dat hij niet alleen moeite had om uit dien man wijs te worden; mijnheer Meagles had dit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001427.wav|opschrok, luid met den lepel rammelde en weer in een verschrikkelijk sentimenteelen en hysterischen toestand verviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000141.wav|Maar in de laatste dagen waren de neervallende vlokjes, die nog deden denken aan den winter, vervangen door neervallende dropjes, die het lieve beeld van de lente te voorschijn riepen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000750.wav|want liefde sluit vrees uit en dankbaarheid kan trots overwinnen. Toen ze naar huis terugkeerde, bracht hij haar tot aan haar eigen deur, schudde haar hartelijk de hand|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000151.wav|als eene ijzeren kroon een' vorst op het hoofd zou mogen drukken. Immers hoevele der Koningen en Keizers hebben de nietigheid ondervonden van de glansrijkste gouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001845.wav|Ik zal het maar nemen,' zei hij; 'de rest krijg ik later wel' 'Ga nu maar heen en kom gauw terug' 'Voor hoe lang heb je nog' 'Voor hoogstens viermaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000341.wav|dan ik anders zoude verpligt zijn geweest, uit hoofde van alle de genoegens, die ik gesmaakt heb, door het lezen en zien van de voortbrengsels van uw vernuft|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001300.wav|Maar Eva stoorde zich niet aan de praatjes en zorgde liever voor wat gezelligheid in Laboewangi. En om iets goeds tot stand te brengen, heerschte zij, met haar clubje. Men had haar gekozen tot prezidente van het tooneelgezelschap Thalia|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_001504.wav|Ja, mijnheer, antwoordde Pogram. Een troepje passagiers had zich om hen heen verzameld, om te hooren, wat hierop volgen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003629.wav|Hij zal ongerust over mijn uitblijven zijn geworden, en mij dezen boodschapper hebben toegezonden. Mij dunkt, ik zie hem reeds beneden aan den muur staan. Zijt gij het, Daamke|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001700.wav|De weinige uitwerking, welke hij te weeg bracht, verdroot waarschijnlijk den straatslijper; hij maakte nu van de gelegenheid gebruik dat de vrouw zich omkeerde, sloop haar achterna, bukte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002506.wav|Ik heb u, daar ik God nog voor dank, gewaarschuwt. Wat zou ik my anders nu bezwaart gevoelen! Maar gy zaagt my aan voor hunne Vyandinne, en ik vond geen ingang tot uw verbystert hart|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_000415.wav|dat hij op den grond bleef liggen. Loop nu weg, anders eten we je op, bromden de beertjes. Ja, doe dat maar, zei de jongen. Ik kan niet meer wegloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000487.wav|Nu vraag ik u, mijn Heeren!' zeide Van Espenblad: 'of de Heer de Gourville de zaak niet te zwart inziet? en of hy wel over afstuitingen van gemeenschap spreken mag|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002317.wav|Het ongeluk wilde dat Gwyde op dit ogenblik een zo zware slag op de helm kreeg dat hij voorover op de nek van zijn paard stortte en zijn zwaard vallen liet, in die gesteltenis, verdwelmd en suizelend, kon hij zich niet verweren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000702.wav|Terug, mannen, riep van Boisot, dat is hier het Prinsenvolk op de slachtbank brengen! We zullen zien of ons nog geen andere weg openstaat|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001795.wav|Hij trad binnen en toen hij zijn moeder zag, onwezenlijk oud en broos in den rooden schemer der gordijnen, aarzelde hij, en naderde hij, vol ontzag|1666|neutral
+wavs/train_1724_10268_000167.wav|al t welk deze zoo wel geviel, dat zij, toen eindelijk het met smart door het gezelschap verlangde tijdstip gekomen was, waarop men de menagerie weder verliet, tegen ol in t geheim zeide|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001025.wav|Uw Vader was niet geschikt voor eene Waereld als deeze, en nog veel minder om er een bedryvent Lid van uittemaken. Ik beminde hem om duizend goede hoedanigheden, maar kon nooit op my verkrygen, om zyne zwakheden goed te keuren|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_003976.wav|en onvergelijkelijke juffrouw Pinkerton kunnen wij om raad vragen? ' In een woord, lieve Juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001245.wav|Hij zocht eene eenzame wijkplaats op, waar hij verborgen bleef tot dat zijn rug, die bijna geheel ontveld en bont en blaauw was van de ontvangen stokslagen, geheeld zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002739.wav|De jongen wou zich niet laten bang maken door een kat, en deed een stap vooruit. Maar toen nam de kat een sprong, kwam boven op den jongen neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001481.wav|Zonen, opgevoed gelijk uwen Henrique, zullen de beste bewaarders van uwe kruitmagazijnen wezen, zeide Augustine, zoo koel en beraden als zij zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006144.wav|beon hij het uit te bulderen van lachen, waar Toddies en Poddles mee mstemden en Johnny zich welhaast bijvoegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002513.wav|Men zal u geen leed aandoen, en alles, wat gij verrichten zult, daar hebt ge geen schuldig deel aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000470.wav|Zoo verhaalde er één, dat bij een proces in Engeland, de jury een' dag en een' nacht aan een stuk vergaderde, daar een der leden het schuldig, alle overige het onschuldig wilden uitspreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000195.wav|gelijk alien belanghebbenden werd aangekondigd door een aan den knop van de schel gebonden briefje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000306.wav|DE KOSTBARE GORDEL. De arend vloog door, tot hij een heel eind ten noorden van Stockholm gekomen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005310.wav|En wat zouden wij gaan doen? zouden wij te Londen blijven met grootvader, die De Roode Leeuw niet zou verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001475.wav|Ten einde hem geen' tijd te geven om tot zich zelven te komen, veranderde de geest zich terstond in een' buffel van vervaarlijke grootte, en riep hem met brullende stem toe: Leelijke bogchel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000937.wav|Dan ontmoeten we elkander hier morgen nacht om elf uur weer om te overleggen welken weg wij zullen inslaan om een einde aan onze ellende te maken. En, zoo waar als ik hier sta|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005854.wav|na een poos van stilte, maar Pecksniff heeft er mij niets van gezegd, en zonder opdracht van hem kan ik niets doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000355.wav|Camaralzaman vroeg hem, met welk oogmerk hij dit deed. Prins, gaf Marzavan ten antwoord, als gij dezen avond niet terug zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000602.wav|De proef gelukte volkomen, want zijne gasten hadden nog geen vierde gedeelte van hunne gewone portie gebruikt, toen ze reeds volslagen dronken waren|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000221.wav|De muren wit hout, zonder spreuken of platen. Later, na Joob's dood, een paar fraaie waterverfteekeningen van Ritsert, die hij haar als aandenken liet|1666|neutral
+wavs/train_1724_4162_000469.wav|die lang verwachte beroerte kwam niet en hij bleef leven. trots alle stille wensclien van Botwater en Van Sterren, die zich aan de atspraak hielden en hun zwager niet tot bankier gebruikten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_002225.wav|kuste hem toen, en zeide: Myn waardste, ik word opgeroepen en ik ga! En zy ging heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001446.wav|Ik zegen den dag, zei'Eugène. Ik zegen den dag, herhaalde Lize. Gij hebt een armzalig huwelijk gedaan, mijn lief vrouwtje, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005326.wav|gij dwarsdrijverl riep een van de dames uit. Rijd voort, koetsier, tot voor die gele deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007175.wav|welke dadelijk in oorlogsreliquieen handel gingen drijven. De romanschrijver, die van alles op de hoogte is, weet ook dit|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003743.wav|nou dat's te denken, aers zou jonge Jacob geen pret maken. Daar staat eêle room klaar, en het puikje van den boogaard, en kostelijke bolle tweebacken, die de steêllui wel smaken zullen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002882.wav|Gaan wij naar den man van het boekenstalletje, dan zal hij zeker gestorven of zijn huis afgebrand zijn, of hij zal bankroet gemaakt hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007333.wav|en liet er een gioeiende lofspraak op haar vader op volgen en Flora hoorde het alles aan met hare gewone|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002077.wav|en alleen vermelden, dat zoowel Bol als Eylar, met welke inspanning zij ook luisterden, vrij wat moeite hadden, den schakel der redeneering te volgen en eenig verband tusschen premissen en konkluzie te ontdekken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003652.wav|Ik merk het wel!' hervatte gele Fij, die intusschen een blik met den vreemde gewisseld had, welke den laatsten tot den aftocht scheen te doen besluiten, 'het is met al die kapiteinen en oversten al één pot nat|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003692.wav|Toen het zich overtuigd had, dat Minns zijn vader niet was, trachtte het zijne aandacht te trekken door met zijne morsige schoenen langs zijne lichtbruine broek te schrap-|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001507.wav|dat wijd omgeslagen was, liet een gladden, naakten hals, als van een stier, zien. Hij had zware wenkbrauwen, groote zwarte bakkebaarden, vooruitstekende oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008615.wav|Zeg hem zooveel als noodig is om zijne onrust gaande te maken en op haar te doen passen, en bespaar mij het overige|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000105.wav|niets herinnerde hen, dan slechts door het contrast, de eentonigheid en het bedwang, waaraan zij zich onttrokken hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000585.wav|ij stellen niet alleen belang in machines, maar ook in den mensch, die, als redelijk wezen, ons nog boven het vernuftigste werktuig ter harte gaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007512.wav|jNu gevoel ik mijne roeping. En al werd ik nu geroepen om hen ter dood tevoeren, ik zou het doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001972.wav|Na den laatsten der menschen komt de galeiboef. De galeiboef behoort om zoo te spreken niet meer tot het menschelijk geslacht. De wet heeft hem al de menschelijkheid ontnomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000728.wav|en waarlijk Stipan Arkadiewitsch kon zonder pijn in de voeten te krijgen, zelfs niet de kortste godsdienstoefening bijwonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000504.wav|Vergeef mij, zeide Reinout: heb slechts de goedheid mij niet weer te kwellen; gij weet, wanneer ik verliefd ben, versta ik geen boert|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000762.wav|als Paddeltje dat maar niet vergeet! Hij is nog zoo jong! Daarom, Meeuwis, moet-je hem van mij die woorden overbrengen en zeggen, dat hij toch nooit toe moet geven aan hen, die hem slecht willen maken|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000695.wav|Thans straalde de natuur in volle pracht van verven. Met een laatste stuiptrekking van haar machtig leven vereenigde zij nog eenmaal de tînten van alle jaargetijden tot een onbeschrijfelijk schoon geheel|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000946.wav|niet alleen het deel van den leeuw in zyn vaders zaak toeviel, maar die ook zelf het huwelyk aanging, dat zjjn broeder had van de hand gewezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005503.wav|om den te grooten aandrang der verwachte volksmenigte te weren, toen Brownlow en Olivier aan de deur verschenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000855.wav|maar bij de eene meer, bij de andere min hevigen trek doen gevoelen tot het andere geslacht. Ik erken u althans openhartig, mijn kind, dit is mijn geval geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000110.wav|Zeg eens, EDUARD heb je al om den ouden heer gedacht?' 'Die zal er niets tegen hebben en zoo ja - dan steek ik hem overhoop.' JOSEPH vond dit weder zeer logisch|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000699.wav|De nieuwe munt schijnt in Holland niet gewild te zijn, al heeft Zijne Excellentie er ook hare goedkeuring aan geschonken. Wat zal ik u zeggen, Uwe Edelheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000018.wav|de deuren openen! beval Aloud den gerechtsbode. De vrije poorters mogen wel zien, wat hier gebeurt, en weer lachte hij smadelijk, terwijl hij den nadruk op het antwoord vrije legde|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001461.wav|Dien vraag ik het liever niet, antwoordde Calton; hij is zulk een ezel. Daarop sloeg de heer Septimus Hicks zijn oogen naar het plafond en vervolgens naar den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002982.wav|een afgeknaauwde pen en een velletjen papier aan haren echtgenoot overhandigde, en zich vervolgends weder in haar keuken terugtrok. 'Ik hoop,' zeide Florisz tegen Van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003319.wav|juist op een oogenblik, dat ik hem het minst verwacht. Laat ik nog eens oen paar gevallen daarvan meededen. Ik heb erg tegen alle panorama's en|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001426.wav|In de eerste dagen zag Hedwig niets als het schoone dezer wereld. Zij genoot hartelijk in dit hoog opgevoerde wereldsche bestaan en vond het alles goed, en waard met toewijding meegeleefd te worden|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_001706.wav|en, daar zij, naar het toenmalig gebruik, zeker die noodiging verwacht hebbende, zich reeds bij tijds opgekleed hadden, verschenen zij al spoedig in de zaal, waar de ruid te prijken zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001915.wav|dat er zich nog zoo laat eene gelegenheid had opgedaan, om zijne kunst aan den dag te leggen. Nadat FALCKESTEIN omtrent een halfuur Jacob van Lennep, De pleegzoon tegen eene der palen van de smederij had staan leunen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000530.wav|Vervolgens hoorde Trottle het schoffelen van voeten over de kale tegels in het voorhuis. Maar op eens hield dit geluid op en nu klonken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_010048.wav|Op een anderen keer dan, als gij hier weer eens voorbij mocht komen; dan zal het mij heel veel genoegen doen, hernam juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000760.wav|Kan jelui ook wat geld bergen?' vroeg de dokter, die in den laatsten tijd buitengewoon veel had verdiend. Van Velton zweeg een oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000141.wav|Ik wil geen woord ten nadeele van mijn eigen zuster zeggen; maar zij was altijd zeer bemoeiziek en moeilijk te voldoen. Ge zeidet zooeven, dat zij ook twist had met uw familie te Liverpool|2506|neutral
+wavs/train_1724_13607_000612.wav|Daarom wandelde ik maar achterwaarts terug, vlak tegen een nachtwaker op, die naar een huis stond te staren. De man dacht, dat ik het er om deed en werd kwaad. Maar toen kwam Kees er net aan, en nam me onder mijn arm mee|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000809.wav|Ik heb den rozeboom een knop zien krijgen en gezien, hoe deze zich in dagen en weken tot een bloem ontplooide; hij werd dit, eer ik er aan dacht. Wat was zij groot, schoon en rood! Zoo ging het ook met|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_010557.wav|Er is geen twist geweest, kapitein Dobbin, behalve de gewone woordenwisseling met papa, zeide zij. Wij verwachten George iederen dag terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003124.wav|Zoo heeft hij zich in het hoofd gezet dat er, wat er ook gebeuren mag, geen slag in huis mag gegeven worden, behalve door mij of door hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000723.wav|en torst hem dan in den nieuwen dag, dien ik reeds bleeken zie, de sneeuwige flanken van den Oita op, opdat ik er sterve|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004747.wav|nu hij eens weg was, ook weg te blijven, en nog verder heen te gaan, en op te passen, dat ik er hem niet op betrapte dat hy terugkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000024.wav|Toen Ali Baba's vrouw in haar huis teruggekeerd was, zette zij de maat op den goudhoop, vulde haar, en ledigde ze op eenigen afstand op de sofa|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002222.wav|En hij zag, dat hun herder - duidelijk stond hij nu uit in de talmende purperschemer - een drievoudig monster was: een trits van lichamen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003598.wav|Daarom, maak gij een eind aan die marteling, die mij ondraaglijk is geworden. Spreek het uit, wat er tegen mij in u omgaat, en helder mij op, wat mij onverklaarbaar is|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_003538.wav|ik zeg u, volkomen onpartijdig, dat het niet goed van'u is, uw kleinzoon Martin te vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000823.wav|Aboe Bakar zag het zoo niet; hij onderging alleen de stemming van het geheel en dat, vond hij, deed hem goed, maakte hem zoo rustig en kalm|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001954.wav|peren, meloenen, citroenen, oranjeappelen, mirt, basilikum, leliën, jasmijn en ettelijke andere welriekende bloemen en planten uitzocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001129.wav|Na het gevangen nemen van Tell was in de bergwoning niets merkwaardigs geschied. Treurig leefde ieder daar zijn leven, en al zong de leeuwerik nog zoo schoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000132.wav|over zijn tegenwoordigheid, zonderlingerwijze, en zonder er zich rekenschap van te kunnen geven, verheugd was geweest. Toen Jean|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000127.wav|Het doet me denken aan een meer en meer veldwinnenden geest van eigenbelang, die door geen andere banden aan ons leger is gehecht, dan die van het geld en het baantje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000117.wav|keerde terug, beantwoordde het geweervuur met een spottend gebaar, plunderde onderwijl de patronen, ledigde de patroontasschen en vulde zijn mand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000551.wav|besloot nu zich geheel toe te wijden aan de bezorging en oppassing harer zoo geliefde moeder: en gaf, in eenen brief, aan de wed. KROMBALG, waarin zij haar nogmaals voor haar gul onthaal bedankte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000493.wav|en trok het wapen met zyne linkerhand half uit de scheede en stak het er weer in. Draagtgy zulk een ding niet by u|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000171.wav|Hoe kwam elke omstandigheid van haar kort, maar wisselvallig leven haar dien nacht in de gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000233.wav|en te veel al ziel in een onbedwingbaar verlangen, dat naar heel ver en heel veel smachtte. En zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001860.wav|Overigens liep ze onrustig van de ene kamer in de andere, nu eens het brandend hoofdje voelend van het kind, dan weer iets willende halen uit een kast, zonder dat ze, als ze ervoor stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003151.wav|Zijt gij bij den Vicaris gehuisvest?' vroeg EUGENIO met eenige drift, terwijl zich een trek van bevreemding over zijn gelaat verspreidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000310.wav|p een bord bij den ingang staat een opschrift te lezen, waarin het volkspark onder de hoede der ingezetenen wordt geplaatst|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000487.wav|Hoe meer Breydel bij de puinen naderde, hoe klaarder hij de klachten der maagd hoorde. Dewijl hij de ingang der plaats waar zij zich bevond niet ras genoeg kon aantreffen, klom hij op een hoop stenen en zag door het venster in de zaal|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004690.wav|daarvoor ken ik haar wel, dat zij het geluk van haar leven liever zal offeren in een echt zonder liefde, dan haar goeden naam veil geven aan zulke uitleggingen als de uwen; maar dit zegge ik u nog|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000278.wav|VIII. Aan tafel schertste Eline onophoudelijk met De Woude, haar buurman. Betsy zat tusschen haar beide mannelijke gasten, Emilie tusschen Henk en Frans, Jeanne tusschen Eline en Henk|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_001954.wav|Ik beschouw de zaak nu zeer ernstig, en in dien geest zeg ik u, die vijandschap tusschen u en den jongen Droodmoetnietblijvenbestaan. Nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003666.wav|die ik door aan den boom te schudden naar beneden deed vallen, had ik toch spoedig den zwaren tak bereikt. Daar werd het verder klimmen gemakkelijker|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000727.wav|Ongelukkige, hernam de sultan, zijt gij wel waard dat ik u antwoord? En waardoor, zeide de koningin, heb ik dit verwijt verdiend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004262.wav|Meer en meer kwam het haar thans overvallen; al donkerder en donkerder als de schaduw van den naderenden dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002867.wav|sNeen, neen, antwoordde Lord George. sWaarom zou ik er aan twijfelen? Het zou zelfs goddeloos wezen — niet waar, Gashford|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000056.wav|het kiemend verstand al meendet te ontdekken toen het nog in zijn wieg te schommelen lag? Hij voelde dat Frans medelijden met hem hebben moest, en dat gevoel deed hem zeer. Hij vergiste zich echter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000941.wav|O neen, gravin, antwoordde Oblonsky; ik geloof, dat de Moskouers den naam van het tegendeel hebben. Maar gij zelf, merkte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001146.wav|Verkoopen wij het veld, waar Hannibal legert. Wat hebben wij, die gelooven, te vreezen? De ideeën kunnen evenmin teruggaan als de rivieren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000986.wav|Nu eens beschouwde zij Willoughby als even ongelukkig en even schuldeloos als zichzelve, en dan weer ontviel haar elke troost door de onmogelijkheid hem van schuld vrij te pleiten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007959.wav|Tot nu toe was er eene gouden opper vlakte op de bruine klippen, en zie, het is niet meer dan vochtig zand|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001362.wav|Om haar verlegenheid nog grooter te maken, zag ze, dat Belle een wenk gaf aan Annie, waarop beiden van haar naar Laurie keken, die er tot haar blijdschap echt jongensachtig en verlegen uitzag|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003774.wav|je zult haar zien. Haar positie is zeer moeielijk, vooral nu. Waarom dan juist nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004324.wav|Hij leunde op den rug van een stoel en keek Maarten aan. Het was vergeefs, dat hij dit met zijn gewone onbeschaamdheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001722.wav|Gij zijt het, aan wien ik mijn ongeluk te danken heb; maar gij zult er u niet over verheugen. Dit zeggende, wierp hij zich als een wild dier op den prins|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000550.wav|maar nooit te voren had ik acht gegeven op de zwarte en levendige oogen, die op het hooren mijner taal een kluchtige uitdrukking van ongeloof aannamen, terwijl zijn dunne lippen zich vertrokken tot iets dat op een glimlach geleek|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003137.wav|Men kon wel merken, dat wilde ganzen nooit vroegen, waar ze op trapten. Ze namen geen omwegen. Ze waren heel netjes en verder goed gepoetst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001886.wav|Toen wendde hij zich naar het bed, en steeds zittend, want hij kon niet staan, aanschouwde hij het zwarte jurkje en al deze dierbare voorwerpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001652.wav|Maar de baleh-baleh was ingestort als het huis, en byna vergaan tot stof. Hy nam een handvol daarvan, drukte het aan zyn geopende lippen, en ademde zeer diep|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001995.wav|Nanni was blijde, dat er zoo met de deur in huis werd gevallen. Een voorafgaand gesprek over koetjes en kalfjes zou haar zeer onaangenaam zijn geweest. Plotseling bekroop haar een gevoel van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002117.wav|Maimoune ontving haar, en bragt haar in de kamer van den prins Camaralzaman, waar zij haar aan zijne zijde op het rustbed nederlegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003579.wav|Hier en ginds lagen er nog, die bij den laatsten uitval het leven hadden ingeschoten, en wier lichamen, in slooten en greppels, of achter struiken nederliggende, nog door hun krijgsmakkers niet ontdekt waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003135.wav|Onder de dames, die zich het meest door zulk eene roofzuchtige weldadigheid onderscheidden als ik die uitdrukking mag bezigen was zekere mevrouw Pardiggle|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001099.wav|dan door de koude menschen om haar, en daarmee vervlakte de kortstondige inprenting zijner gedachten. Doch op haar vijfde bezoek bij Joob vond zij er Ritsert zitten|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_002025.wav|ik zal maar niet veel liefs meegeven voor dat lieve kleine ding want dat mocht haar eens niet aangenaam zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001120.wav|en, daar zij toch te ver gekomen waren om ongemerkt weder te kunnen vertrekken, plaatsten zij zich naast VAN BLEISWYK, echter zorg dragende, van hun gelaat met hoed en mantel te dekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004773.wav|in de minuut deed dan het ooit gedaan had sedert den avond toen mijn tante, in haar teleurstelling, met haar hoed naar hem sloeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000022.wav|Dat is ook zoo, Edele Heer. Ik ben hierheen gekomen, om uw raad in te winnen over een zeer gewichtig plan, dat ik u onder de grootste geheimhouding mededeel, Mijn voornemen is, Heer Gijsbrecht uit den kerker te verlossen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006972.wav|De jonge heer Abel, die een vrij zonderling voorkomen had, scheen bijna even oud te zijn als zijn vader, op wien hij sprekend geleek|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000753.wav|Die jonge man naast Emilia Roda is Herman Borgers, haar bruidegom. Er schijnt iets op til te zijn; een gegons van fluisterende stemmen gaat door de zaal; dansers en wandelaars staan stil|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000248.wav|Toch bleef ik niet staan voordat ik geheel buiten adem was, en toen had ik zeker twee kilometer geloopen. Eerst durfde ik nog niet omzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001183.wav|Deze woeste man had eene schoone vrouw, en het was geene zeldzaamheid, dat hij, op zijne rooftogten uitgaande, mijn' broeder met haar alleen te huis liet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011192.wav|Bedroefd omdat ik mij zoo hoogst ongaarne gedwongen zie om mij zelve te bekennen dat de heer Boffin door zijn geld bedorven wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000872.wav|Intusschen werd de ongelukkige matroos vermoeid; men kon zijn doodsangst wel niet op zijn gezicht zien, doch aan al zijn leden bespeurde men|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000230.wav|Zoodra we getrouwd waren heb ik een gemis gevoeld. gevoeld als een benauwende onvoldaanheid en al de affective van mijn vrouw, van mijn dochtertje heeft die leegte niet kunnen vullen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_008287.wav|dat hij niet kon nalaten zich om te keeren om te kijken, wie hem zoo kwelde. Nu zag hij de eigenares van de paraplu met een heel nijdig gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005133.wav|zoodat zij, zonder Diana aan te raken, voorbij vloog. Van nu af had Wronsky zijn paard geheel in zijn macht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003131.wav|Immers, stierf zijn broeder zonder kinderen, dan was hij diens erfgenaam. Zijne nasporingen leidden tot geenerlei ontdekking|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001492.wav|Landenberg week achteruit en zeide nu: Zie, nu wordt gij boos, maar dat is mijne schuld niet. Aan uwe bevelen heb ik niet voldaan, maar wel aan uw verzoek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000251.wav|en de knaap blijft bedaard staan, terwijl hij met een blik vol haat op Jakob zegt: 'k Kwam niet om te stelen, juffrouw; hij liegt het. Dat ik hem zand in de oogen heb gegooid, is waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003500.wav|terug te keeren. Ofschoon ik mij wezenlijk niet kan losscheuren, voegde hij er cherubijnachtig bij, ihet zou zonde zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004606.wav|Dineeren! Ja, maar ik heb je niets bizonders te vertellen, ik wilde je eigenlijk maar een paar woorden vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002422.wav|en zond het kind fantasie-pantalons, vesten en jasjes thuis, genoeg om een heel leger van kleine fatten uit te rusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001196.wav|Voltaire heeft met Needham den draak gestoken, en hij had ongelijk; want de aaltjes van Needham bewijzen dat God overbodig is|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004393.wav|dat ik een brief heb van mijn oom Van Lintz, waarin hij mij de aanleiding mededeelt, welke mijn ongelukkigen oom Blaek tot den stap, dien hij deed, bewogen heeft, en mij tevens een stuk zendt, volgens hetwelk ik recht op een aanzienlijk vermogen zou hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004703.wav|hem toen uit en bleef langer dan een uur, terwijl hij zich door Lewin en den boer van de laatste jacht liet vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001350.wav|In deze onzekerheid, wat te moeten doen, besloot hij de zaak aan het lot over te laten, dat hem de dame had doen ontmoeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003464.wav|en het voorhoofd van de vrouw met het kind was geverfd met het roode vocht uitden ouden lap, dien zy weder om het hoofd bond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000366.wav|Goed, jongen, zei Hans Van Bruggen, die, waar bijna allen den Prins ontvlucht waren, trouw bij zijnen Meester gebleven was. Blijf hier gerust, ik zal u terecht helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000850.wav|Zijn ribben staken onder het vel uit, gelijk de grafkuilen van onder het gras op een kerkhof. Men vond in zijn maag een soort van slijk|2450|neutral
+wavs/train_12500_13029_000089.wav|En, weerspiegeld in de weeke draf, Uitgerekt tot lange, bleeke schimmen. Meisjes zitten schomlend op de touwen. Jongens, die de meisjes gadeslaan|12500|neutral
+wavs/train_2450_9278_001801.wav|en mijn herwaarts komen heeft alleen ten doel, om eenige levensmiddelen voor ons beiden in te koopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000502.wav|en de grove verwaandheid van den dommen ouden man, waarmede hij vervolgens in contact kwam, was de oorzaak, dat hij den laatste ook|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002249.wav|Zoo ging het voort, en toen hij ten laatste als kolonel, gepensionneerd met den rang van generaal, ongelukkig voor hem zonder bezwaar voor de schatkist!, zich voor goed op het kasteel de Werve ging vestigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_003036.wav|welke: heeren zich verticaal bewogen, precipes zooals Reid's Theorie over de wetten van stormen dit beschrrjft|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001982.wav|Maar dit nam de vervaarlijke beklemming niet weg van beiden. Zij spraken haast niet en wisten niet hoe of wat. Een gezegende oplossing scheen het haar toen Gerard zeide beneden te zullen wachten tot zij ter rust was gegaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_7982_004063.wav|Wij zagen nog een akelig proefje van koorddansen in het kleine open theater. De zon scheen op de met pailletten bezette|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003591.wav|Daarom heb ik Woodcourt dringend verzocht, en verzoek ik u ook, lieve, om met Rick volstrekt niet van de zaak te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000139.wav|Ik had u, van het oogenblik af, dat ik bij u gekomen was, getergd en beleedigd. dat moest ik niet gedaan hebben. MAURITS. o Laten wij hier niet van spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000904.wav|Toch was ze boos op hem. 'Hoe is het mogelijk, dat iemand zich zandruiter laat maken.' 'Wie geeft iemand, die pas aan het rijden is ook zulk een wild dier cadeau|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000309.wav|Ge hebt van die jonge dame gesproken, als van eene pop met blond haar. Die jonge dame is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001270.wav|Stil stonden zij er en bijna zwijgend in het rosse licht, want de zaal was alleen verlicht door den brand van het hôtel Zanti, door de flambouwen der menigte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000337.wav|en lag, zoo helder als haar oogen nu zijn, een dag of wat van haar zelf. Nog verderop zit een man|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000120.wav|wat is onze meester toch een groote dwaas! Hij heeft slechts ééne vrouw en weet haar niet in toom te houden, terwijl ik er vijftig heb die niet anders dan mijnen wil doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001599.wav|Marius zag ontsteld de cabriolet wegrijden. Om twee francs, die hem ontbraken, verloor hij zijn vreugd, zijn geluk, zijn liefde|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000420.wav|Nu!' zeî Maurits: 'daar ons land, behalve aan zijn versten uithoek, steengroeven noch rotsen heeft, zullen wij er, hoop ik, van dergelijke exhibitions verschoond blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000213.wav|Ik zal ook komen, maar eerst moet ik naar de repetitie bij gravin Bonin. Wat, gij zoudt geen wilde zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001914.wav|k Ga mijn aardrijkskunde leeren. We werken nu met blinde kaarten, en als ze me Limburg voorleggen, en ze zeggen, dat het Azië is, dan geloof ik het ook. Dààg|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_001894.wav|en zij vertoonden weer hun vroolijk blozend aangezicht met witte strepen: de oude bronzen leeuwen van den klopper waren keurig verguld|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000519.wav|Liever had hij honger geleden dan te leenen, en vele vastendagen had hij beleefd. Wijl hij gevoelde, dat de uitersten elkander raken en dat, zoo men er niet op|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002114.wav|Wat bedoelt gij daarmee? vroeg ik hem over haar schouder heen. Hij klopte mij op mijn hoofd; maar zonder te weten waarom, kon ik hem niet goed uitstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008378.wav|ons gezelschap te houden, of een hond kunnen leenen en duizend andere dingen kunnen doen; maar zoo gaat het altijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002411.wav|Dat dit werkelijk zoo was, kon ik spoedig ontdekken, daar wij slechts weinige schreden van den muur verwijderd waren. Vitalis deed eenige passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008891.wav|maar dit aan de moeder overliet, die toch van het onderwijs, dat zij geven moest, zelf niets begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003711.wav|en tot vergeving bestond. Vroeg in den middag kwam Kitty. Zij kende Anna Arkadiewna slechts weinig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000368.wav|dat gij levend uit de mijn komen zoudt en of men wel bijtijds zou komen, om u te redden; maar ik geloofde geen oogenblik, dat gij verdronken zoudt zijn|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000431.wav|en mevrouw Stork leidde hem af, door hem te raadplegen over de hiëroglyphen van verscheiden Fransche ulevelpapiertjes, met kalveren, die vos|496|neutral
+wavs/train_1724_1297_000960.wav|Waartoe ook? De dikke, bijkans in puin vallende ringmuur, was al niet meer aan de poort verbonden, en de voormalige schietgaten waren tot wijde spleten opengesperd, waardoor een reus kon binnengaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000305.wav|om nicht Betsy een bezoek te brengea op het kasteel. Therese bekreunde zich weinig om de koelheid van mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_002774.wav|in het verledene en in het tegenwoordige bekeek; de oude geslingerde Sydney. Heden bovenop|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010412.wav|en u zelf in een levend graf van koelheid en achterdocht op te sluiten, hoedt u, dat gij, na alien verdreven te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002147.wav|neem dezen ring, dien ik smeden deed voor mijn gemaal, snoer hem vast in een slip van uw gordel en begeef u zoo snel ge|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001054.wav|is het niet meer dan billijk, dat ook beider belang in aanmerking worde genomen, niet waar, beste vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001218.wav|naar de herberg, maar toen ze daar kwamen, hadden ze bijna spijt, dat ze niet in een of andere kamer aan den weg gebleven waren. Alle hokken in de schuur, en alle vakken in den paardenstal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002309.wav|of hij steeds overwoog, of het niet een al te groote eer voor Kitty zijn zou als hij een aanzoek deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004461.wav|en dubbele borlepijp met u dansen zal. Die danst zij allemaal, mijnheer! en dat zult gij ook doen, voordat gij een vierendeeljaars ouder z'yt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003618.wav|Hij zag de slaven aan hunnen arbeid; hij zag in de verte hunne dorpen van hutten in lange rijen tusschen het plantsoen blinken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000304.wav|Het grijs tricot onderlijfje sloot nauwer af, nu de borsten zwollen, zoodat de knoopsgaten, wijdgetrokken, wit uitpersten. De schouderrondingen en de halve bovenarmen waren glad omvat|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004466.wav|De monnik voelde den steek en verwijderde zich ook terstond, na een toornigen blik op den gek te hebben geslagen, wien hij in zijn hart beloofde deze beschimping betaald te zullen zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004455.wav|dan wordt liet voorstel van den Heer Raadpensionaris in een besluit der Vergadering gekonverteerd; en ik verzoek ZEd. zich met de uitvoering wel te willen belasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001224.wav|James zal Charles zijn denkbeelden omtrent u mededeelen onder het rooken van hun pijp en bij hun potten bier|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001426.wav|om haar te verwellekomen in Herakles' huis! Zoo dat Deianeira's eigene, oude voedster beijverde Hyllos, die nu huilde, te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007015.wav|niet wezen, om dat van eene vrouw, wie zij ook zijn mocht, te zeggen. Dat gaat zoo gemakkelijk niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000065.wav|Zij vulde daarom in alle stilte haar kruik met olie, welke zij uit den laatsten zak nam, keerde daarop naar de keuken terug, en nadat zij olie in de lamp gedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000800.wav|De baron is onbillijk met die klacht,' sprak de gravin van Solms; 'als gastvrouw moet ik hoffelijk zijn jegens iedereen, dat verhindert alle bijzondere toenadering tot enkelen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000902.wav|het knallen der zweepen, het rinkelen der bellen in de verte waren weggestorven, stond ik nog op de trap, vernederd, verslagen, ten aanzien van het gansche hôtel als een kwajongen voor de gek gehouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_001250.wav|De leden van de deputatie keken met woeste blikken eerst elkaar, en daarop hun vertegenwoordiger aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001089.wav|om niet, op dezen dag van al de dagen in het jaar, de lucht van Newgate in mijn adem en mijne kleederen te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003197.wav|Maar als er van zaken doen sprake is, dan doen wij toch altijd de beste. Geloof maar vrij, ik heb alles nauwkeurig overwogen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002662.wav|Een doodelijke angst, dat haar geluk zich niet binnen hare ziel zou laten dwingen; een doodelijke angst, dat onzichtbare machten haar een hellend pad zouden afjagen, terwijl zij opwaarts wilde, opwaarts|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_000013.wav|Achter zijn' prachtigen zetel stonden eene menigte bedienden, die allen zich beijverden om op zijne wenken te letten. Deze zoo gevierde persoon was Sindbad|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001796.wav|Brass merkte dit alles door de glasdeur op en terwijl hij de kruk omdraaide, en ziende dat de notaris op hem lette|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000649.wav|Mevrouw van Aardenburg kon zich niet goed houden en lachte luid. 'Waarom hebt u zoo'n pleizier?' 'Wel om al je praatjes.' 'U bent ermeê begonnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001666.wav|Het een of andere Italiaansche dingetje uit de laatste opera, dat zij uit de stad heeft meegebracht, zou buitengewoon op prijs worden gesteld, daar ben ik zeker van|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001182.wav|Onverwachts werd op een morgen de Kantere bij me aangediend. De meid had gezegd, dat ik t'huis was; ik vond zoo aanstonds geen reden van verontschuldiging; er zat wel niet veel anders op dan hem te ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002477.wav|den vreemdeling zoo angstig aan, als of zij werkelijk meenden, dat Cartouche uit de andere waereld onder die gedaante te voorschijn kwam. Wat den man zelf betrof, ik zag dat zijn voorhoofd zich fronste: maar hij zeide niets|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001533.wav|uitroepen achtervolgden Lot in den rug. Iederen keer, dat hij hier kwam, werd hij gevoeliger voor die sfeer, voor die atmosfeer van vroeger, die als iets meêgesleept had, dat ritselde|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_005011.wav|Hoewel ik niet zoo geheel in de vormen was opgevoed, of liever ofschoon ik in het geheel niet was opgevoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000297.wav|De roover oogstte veel lofspraak van den hoofdman en zijn kameraden in, en verkleedde zich toen zoo uitmuntend, dat niemand hem voor dàt houden kon, wat hij werkelijk was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004072.wav|Dat is dus je man? Hij mijn man! grinnikte de armmoeder, en ontweek daardoor een antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001267.wav|Als ik ze geslagen had, zouden zij bang voor mij wezen en de vrees benevelt het verstand. Bovendien zou ik, wanneer ik driftig werd, niet wezen wie ik ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002841.wav|Het is dus een zeer opmerkelijk spookkundig verschijnsel, dat zij in dit opzicht allen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000654.wav|Cosette, verwonderd, geheel vervuld van liefde voor Marius en verlegen van dankbaarheid voor den heer Gillenormand, droomde van een grenzenloos geluk in satijn en fluweel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002114.wav|Zij letten hier echter niet op; hetzij, dat oogen, die steeds op God zijn gericht, niet kunnen bespieden, of dat zij zich bij voorkeur bezighielden elkander onderling te bespieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000211.wav|Beste mijnheer Edmund, zei Milly rondkijkende; men vertelde mij dat u hezoek hadt. Er is hier niemand dan ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001719.wav|Ik kan u alleen zeggen, dat Muller mijn vriend is geworden, en dat ik niet de gewoonte heb naar de geheimen mijner vrienden te vorschen, of - die kennende - ze te verraden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007093.wav|en een paar stappen voortgaande, bleef hij een oogenblik staan en zag naar de jongelieden. Zijn blik was peinzend, maar had eene uitdrukking van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001362.wav|Terwijl hij zich in deze gemoedsgesteldheid bevond en bestreden werd door de heftige gewaarwordingen, welke slechts een nieuwe gelegenheid wachtende waren om uit te barsten|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000360.wav|Dat stem ik u toe, en niets verplichtte mij dat juk der dienstbaarheid op mij te nemen, dan de zucht om te ontkomen aan een isolement dat mij drukte. en|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001075.wav|Hij begreep dit onbestemd, maar diep, terstond bij de eerste woorden welke Javert zeide, toen deze zijn schrijfkamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003463.wav|wat is uw overkomen? uw haar is geheel en al wit! Wit? zeide hij. Zuster Simplicia had geen spiegel; zij schommelde in een instrumentlade|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001807.wav|Naarmate ik sterker werd scheen Jo minder op zijngemak met mij te zijn. Toen ik zoo zwak en geheei afhankelijk van hem was, had de goede man zijn oudentoon wederaangenomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000746.wav|Zijne oogen waren strak op den grond gevestigd en hij zou misschien met zijn kostbaar ligchaam tegen den smallen kant van de deur zijn aangeloopen, als het verbaasde kind die niet tijdig had|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001263.wav|en wij, wij zullen juist gebruik van dat wachtwoord maken, om op de meest gemakkelijke wijze door den kring der schildwachten te breken en zoo de plaats te bereiken, waar de wapens en het buskruit bewaard worden|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000475.wav|Die kerk en dat raadhuis zijn die van de gemeente Hardestein: dat statig landhuis is het huis te Hardestein, thans bewoond door Mevrouw de Gravinne Douairière van|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004960.wav|en zijn driekanten hoed op zijn tafel; en nu kon men niets meer van hem zien, dan een bol rood gezicht met twee kleine schele oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005480.wav|en van vele gezangen en geestelijke geschriften. Een rijpe, oude vrijster, die slechts flauwe begrippen omtrent het huwelijk had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001119.wav|en u in eene andere plooi van gedachten te brengen; gij moet, zoo gij in eenzaamheid zijt, uwe ziel verheffen tot den eenigen God, die de reinheid zelve is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004184.wav|Men zal ons hier storen; ik smeek u, kom mede. Haar opgewondenheid deelde zich ook aan hem mede|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002714.wav|Dat heb ik, zeide Tante: want er staat geschreven: Niet zij, die roepen: Heere: Heere! maar zij die den wille des Vaders doen, zullen het koninkrijk Gods beerven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001641.wav|Zijn stem zonk als gesmolten brons langs hare gehoorzenuwen, diep in haar binnen. Onder den bries van zijn adem sidderde haar geheele vleesch|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002786.wav|Och!' antwoordde Elizabeth: 'de ziekte en het nadenken hebben my veranderd: ik heb leeren inzien, hoe ydel ik te voren was. en ik ben nu zoo gelukkig! zoo ik maar met u ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003451.wav|Niet voor dat ik overtuigd ben, dat er geen twee op het paard gezeten hebben,' antwoordde BOUKE, en het pad opgaande, wilde hij in zijne drift den Jonker|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000990.wav|Couperus, Metamorfoze In de dingen, als zij niet worden mogen de werkelijkheid van onze illuzie, is een vreemde tegenstand|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010749.wav|Haar broer, uit de volheid van zijn eenvoudig hart aan haar schrijvehd, had haar dikwijls zelfs nog meer gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001595.wav|met veel staatsie werd opgedragen. - u wees hij ook haar, in het oude lot stende, den oerbezieboom, toen reeds twee honderd jaren oud, welke nog vruchten droeg|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000238.wav|Myn Boekhouder, de oude goede Peterszen, zal u het geld brengen, dat ik u toeschik: de Wissel bedraagt duizend Guldens. Koop er al van wat gy nodig hebt, om in ordentelyke gezelschappen te gaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_006213.wav|Wat dit breiwerk was, weet ik niet, daar ik van die zaken geen verstand heb, maar het zag er uit als. een net, en terwijl zij met haar lange|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002331.wav|van strijderesse vervrouwelijkt tot vrouw. Fier, als streefde zij tegen, vaarde zij op naar den Held|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000516.wav|Was het zeker, dat de trouw aan de vriendin beter gehouden zou worden dan die aan den geliefde? Een donkere wolk overtoog haar scherp geteekend gelaat|1724|neutral
+wavs/train_2239_1747_000017.wav|als gij in later jaren op uwe kindsheid terugziet, dat, dat zal de vreugde wezen, die gij het meest benijdt en nu toch het minst geniet, dat gij zooveel minder boos waart, dat gij zooveel onschuldiger waart tot zelfs in het kwaaddoen toe|2239|neutral
+wavs/train_1724_3921_001091.wav|die haar nijpte als handen om de keel, toch onverbiddelijk eischende een beslissing - besliste, en uitriep: - Zeg het hem.! Zeg het hem.! Zeg het hem|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001386.wav|loensche sfinxen, griffioenen en lemuren en door allen heen de vlinders, groot als vogels en de immense|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000833.wav|Dat is onmogelijk, dat kan niet. Ik moet over, verstaat ge, ik moet en dadelijk ook! Maak spoedig alles gereed. Hoe meer haast ge maakt, hoe grooter de belooning zal wezen. Maar overgezet moet ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002788.wav|sWij zijn arm, doodarm, antwoordde de blindeman. — Arm! riep zij uit. En wat ben ik dan? — Dat weet ik niet, antwoordde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000057.wav|volgende, het eerst door het teleskoop zag, dat achter het schip uitkwam, deelde ik haar mede dat ik eene onmetelijke stad|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001395.wav|En blijfje nu koffiedrinken?' vroeg Bol: 'kom kind! wij zullen je hulp eens inroepen.' Klaasje was dadelijk opgestaan, had den voddekraam van tafel geruimd en was naar huis geloopen om het noodige te halen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_003159.wav|en woe ige oorden woonden, en hoe die tooneelen hunne eigene frischheid aan het uitgeputte hart mededeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000410.wav|Zoo sprak zij nog veel meer, om haar afschuw over het verraad van den toovenaar uit te drukken. Eindelijk echter bemerkte zij, dat Aladdin, die sedert drie dagen niet geslapen had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002030.wav|Een doordringende gil, een sprong rechts; een tweede gil, nog rauwer, een sprong links, en nog eer de bewakers recht wisten, wat er gebeurde waren Willem en zijn makker tusschen de slanke stammen in het kreupelhout verdwenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_012005.wav|welke de markies de kinderen van zijn jongsten zoon naliet, en welke hij ten bate van hen gekocht had. Daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001677.wav|Ze had hem inniger lief, dan ze ooit liet blijken met haar gemoedelijke, weinig demonstratieve aard Nu ze meende hem te verliezen trof het haar vreselijk zwaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001659.wav|Wat was het druk in het kleine stadje! Schier in elk fatsoenlijk huis was alles in de weer. De dochters van den burgemeester liepen naar de jonge dames van den notaris|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000142.wav|Hij schudde het met gouddraad doorweven rugkussen, dat haar tot steun moest dienen, op, en trad toen met eene buiging terug, ten einde voor haar plaats te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004552.wav|met een nevel van geheimzinnigheid omhult, verkrijgt het daardoor lets onweerstaanbaar aantrekkelijks voor den grooten hoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000913.wav|Toen had Javert gewacht naar het afgesproken teeken. Het heen en weder rijden van het huurrijtuig had hem in niet geringe onrust gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000320.wav|Ik, Dorus? Tante deed het! Wel neen! Jij ook. Ja, maar dat was alleen uit gekheid. En jij noemdet mij de kleine kat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006272.wav|dat ik op dat oogenblik nooit vleesch had geproefd. Maar zij was niet slechts onze voedster, maar ook onze gezellin en vriendin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001652.wav|ge niet iemand naar buiten kunnen j sturen, jongmensch, om mijn kameraad uit het rijtuig te helpen, zeide de politieman|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001941.wav|Deze bekentenis zij u een beloning, een troost op een eenzame baan, en belette u bij een goed werk te lijden. Dit is het inzicht dat mij mijn plicht zo ver doet vergeten|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000328.wav|over al die tegenwerkende omstandigheden in de vier elementen, waaraan een aantal jagers het alleen toeschrijven, als zij platzak thuiskomen|2450|neutral
+wavs/train_2506_3168_000009.wav|wordt met den dag grooter, terwijl het menschdom al verder en verder doordringt in de kunst van zijn ware natuur zoo diep mogelijk onder een aangenomen uiterlijk te verbergen|2506|neutral
+wavs/train_2450_9433_001678.wav|De hangklok slaat het middaguur; de procureur staat van zijn schrijfbureau op en vraagt: Is er nog iemand in de spreekkamer, Cornelis? Neen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000183.wav|dit licht eenigszins getemperd was door een veranda, welig met rozen, geraniums, foxiaas, kamperfoelie en andere klimplanten begroeid|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000985.wav|Wees nu niet zenuwachtig, Wies. Ik hoor op het voorerf nog iemand spreken met je pa. Wie kan dat nog zijn zoo laat?' Zij luisterden|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000653.wav|De duizeligheid en de ijsjonkvrouw, zij grijpen beiden naar den mensch, evenals de poliep naar alles grijpt, wat er in haar nabijheid komt. De duizeligheid moest Rudy grijpen|2506|neutral
+wavs/train_1666_1841_000495.wav|Ik zou mij voor mijn zuster niet veel duidelijker kunnen uitdrukken en voor u kan ik er geen woord meer bijvoegen. Maar ik hoop, dat u begrijpen zal, en dat u eenigszins kan vermoeden wat voor geïnviteerden u van avond zou zien als u ging|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_008819.wav|Ik hoorde het geluid van voetstappen achter mij en verdubbelde mijn snelheid. Het werd al zwakker en zwakker in de verte en stierf eindelijk geheel weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000307.wav|De eerste maal dat ik Barsham terugzie, is in een huis van mijnheer Forley, en in het bezit van eeh geheim|2450|neutral
+wavs/train_10079_9412_000066.wav|De voerman geeft zijn vrouw de bijl en zegt: Vrouw, sla mij den vogel in mijn mond dood! De vrouw slaat, maar ze slaat den vogel mis, en den voerman juist op zijn mond, zoodat hij dood neêrvalt. De musch vliegt weg|10079|neutral
+wavs/train_2450_10455_002416.wav|en de zondagsche rok vercierde zijne leden: met de grootste ernst sloot hij de deur achter zich toe, klemde den hoed met de linkerelboog stijf tegen zijne borst aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003131.wav|Gelukkig voor hem, dat de eenige man, die desondanks zijn vertrouwen had kunnen winnen, iemand was die het ten volle verdiende, en er geen gebruik van maakte tot een zelfzuchtig doel|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_008088.wav|en liep er zoo vlug mee naar beneden, alsof hij gemakkelijker met een koffer de trap kon afkomen, dan zonder iets te dragen. Tom volgde hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001231.wav|terwijl hjj bleef staan en naar haar omkeek. Wees getroost! zei hjj. Ik ben zooveel niet waard|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001149.wav|door Waarzegghren duidenis: en aan hunn' Monarchie En hapert anders niet dan deze Prophesie. Zoo veel onmatigh' hoops, geluks, beleids, gewelds|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004521.wav|en met-een, na de deur weder gesloten te hebben, nam hy Thomson by de hand, en geleidde hem langs een wenteltrap naar boven, tot zy zich op een smallen gang bevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006365.wav|HET GRAS naar het huis. De fortuin scheen zijn plan te begunstigen. Hij zag Tupman en de overige heeren in de verte het hik en den tuin uitgaau|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004405.wav|n waarlijk, de heer Rokesmith ging niet alleen het venster voorbij, maar kwam het kantoor in ook; hij kwam niet alleen het kantoor in|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000972.wav|en opperde geen bezwaren, toen de eerwaarde Aartsdeken Trumper hem een partijtje whist voorstelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006231.wav|mogelijk! Misgeschoten? riep Oblonsky, die door den rook niet kon zien. Daar is hij, zeide Lewin op Laska wijzend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001615.wav|Hij gooit met de pitten en is zoo trotsch, als die verwaande Don Martin D'Ayala, die mij durfde zeggen, dat ik een ellendige bedelaar of een armzalige schooier ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000360.wav|Zoo! Veel eer!' 'Ik heb u een klein verzoek te doen.' 'Ga uw gang. Ik mag lijden, dat ik u kan helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000430.wav|at is zoo, zeide, die best oordeelde, om deze aanmerking te beantwoorden, daar haar stilzwijgen misschien aanleiding tot verdere aanmerkingen kon geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001969.wav|Ik verklaar hier, dat de militairen de edelste wezens zijn, die den aarbol bevolken; het zijn mannen van smaak, hier knikkebolde hij wellevend fijn gevoel, en toch zijn zij gemeen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001091.wav|Nadat ik dit gezegd had, zag de kapitein mij sterk aan. Hij bleef eenigen tijd in die houding staan, en hield zijne oogen onafgewend op mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000600.wav|Gy geeft my dus uw woord,' hernam De Witt: wy zullen daarop afgaan, en u in dat geval geen bewaker sturen; - niet waar mijne Heeren?' De beide Heeren bogen toestemmend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001305.wav|of oofc met het vertrek op en neder te loopen. De zon ging onder. Hg deed de blinden voor het venster, eer hij licht aanstak|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005053.wav|Zijn er bezwarende omstandigheden?' vroeg Juliaan, als in verstrooiing. Maar gij, Gestrenge Heer, zult toch wel niet aan mijne schuld gelooven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001847.wav|en verzocht haar dringend hem hiervan te verschoonen; maar zij hield zoo sterk aan, dat hij, door hare bekoorlijkheid overwonnen, ten laatste den beker aannam, en dien tot op den bodem ledigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001822.wav|Die asch moet aangeblazen worden. Ik had hiervoor op dien verstrooiden Marius gerekend, die overigens zeer goed is, maar hij komt niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000783.wav|Maar ik heb er geen. Maar laat ik tot waar- j schuwend voorbeeld strekken! Laat niemand, riep hij, met ver wilder don blik voor zich uit starende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003973.wav|Gij zoudt dus verlangen, dat ik, om een weggeloopen deerne, mijn voornemen verzaakte en de vermomming afleidde, die ik zoo moeizaam bewaard heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000387.wav|Werkelijk deed zij voor het naar binnen gaan den sluier af en ik had het geluk, tot mijn onuitsprekelijk genoegen deze lieftallige prinses te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000161.wav|Maar hij zeide niets, hij strompelde voort, naar boven, aan de hand van zijn vader. Toen bedacht hij zich: daarboven was het kasteel|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000761.wav|hier in mijn borst - iets voel. - Adelientje, hoor toch. maar je man is geen redenaar: hij voelt iets, dat hij voelt. maar enfin, hij voelt. Leve de ritmeester met den zachten klank en het mystieke gevoel|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000713.wav|hij herlas dien nog verscheidene malen, en naarmate hij door de daarin voorkomende woorden getroffen werd, zag men hem schreijen of glimlagchen, gaf hij teekenen van droefheid of van vreugde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002804.wav|Blaas uit uw krachtige longen de vlam omhoog! Wat een wind verwekt uw adem! Gij zijt sterker mensch, meen ik, dan ik paardmensch ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001622.wav|Het hinderde me erg, dat ik zoo spoedig vergat en dus klaarblijkelijk maar zoo oppervlakkig gevoelde; te vergeefs echter deed ik mijn best de eerste afschuwelijke indruk terug te roepen, en de oude heer weer voor me te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001568.wav|Een langdurig gejuich, onder hetwelk men duidelijk het stampen der dames hoort, die boven hun hoofd een allegaartje dansen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001763.wav|Prins, antwoordde Marzavan, de hinderpaal, waarvan gij mij spreekt, heb ik voorzien, doch ik zal die weten uit den weg te ruimen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000127.wav|Hij heeft zich voor drie dansen ingeschreven, en ik vermoed, dat hij daarom komt; wat vervelend! zuchtte Meta, met een gemaakt, kwijnend lachje, dat Laurie allervermakelijkst vond|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_007590.wav|en op zijn genoeglijke gezicht zoo'n naieve uitdrukking van schranderheid, eenvoud, goedhartigheid en vroolijkheid dooreen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000444.wav|ik weet dat het goed voor my is grootmoe ga maar voort grootmoe wees maar niet bang voor my|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008840.wav|Er zijn dingen op de Kermis der IJdelheid, die wij doen en wier bestaan wij ook zeer goed weten, ofschoon wij er nooit van spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000704.wav|niet een van mijne gewezen vrienden heeft mij willen ontvangen, zien of spreken; ik ben door allen verstooten, zooals men een' hond van de deur zou jagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000792.wav|as, idjoek, beenderen van de koekang en enige grote punten van gewone naalden Ondanks de geruststellende verzekeringen van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001083.wav|zich houdende alsof hij het boek wilde opnemen. Wacht nog even, Wegg. Ik heb u, om de waarheid te zeggen, nog een voorstel te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002388.wav|Men heeft uw Hoogheid al eenmaal gevangen, en zij loopt wederom in hetzelfde spoor. God geve dat het wel uitvalle! Maar ik verzeker u dat Philippe le Bel de vos niet vangen zal|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000578.wav|Nog een manspersoon zouden wij bijna vergeten, zeker omdat hij zich zoo zedig achteraf hield. Hij was een oud beproefd boekhouder van den heer RAALTE, met witte haren. Zijne verticale pojectie had iets van eene stalen pen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001329.wav|Hij liet zijn arm vallen, keerde zich om, en kwam op hen aan ;?met een vasten tred, dezelfde die hij te voren was|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000078.wav|Luistert maar naar mij, dat is veel meer van belang! Een, twee, drie! nu vliegen we rechts. Een, twee, drie! nu links om den schoorsteen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003304.wav|Toen ze voor hem bleven staan, bogen ze verscheidene malen de halzen, en zagen er zoo gewichtig uit, dat hij onwillekeurig de muts afnam, en voor hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000185.wav|Twintigmaal in één nacht werd Mammy wakker geroepen, om hare voeten te wrijven, om haar hoofd te verkoelen, om haar zakdoek op te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004815.wav|Als mijnheer Rigaud lachte, had er een verandering in zijn gelaat plaats, die meer merkwaardig dan innemend was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002634.wav|Tom begon een methodistisch lied: Jeruzalem, mijn vaderland, Hoe dierbaar zijt ge mij! Houd op, zwarte kerel, bulderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000637.wav|maar zij kon niets uit haar krijgen. Ik heb gehoord, dat de deurwaarders bij hen zijn geweest. Ja, maar die hebben betaling ontvangen. Waar kwam het geld vandaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007513.wav|Ik denk zoa gunstig over u, mijnheer, antwoordde Haredale, met een scherpen blik naar den derden man in het gesprek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001101.wav|Lang nog hielden de ontroering over het gebeurde en de overpeinzingen, die daarvan het gevolg waren, mij uit den slaap, totdat eindelijk de vermoeidheid zegevierde en ik het geluk had in te sluimeren|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000183.wav|opdat hij sterk kon staan, vooral, tegenover den laster der nijdige menschen. De oude man, rookende rustig, had rustig aangehoord, maar blij te luisteren naar de vertellende stem van zijn zoon|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000022.wav|Maar Graswinckel sprak: 'Wees nu verzoenlijk, mevrouw, en geef mij, die met diep leedwezen getuige ben geweest van uw geschil, de vreugde uwe verzoening te aanschouwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000934.wav|Binnen, vol wazigen schemer, droomde de immense kathedraal, als in eene eindeloos mystieke peinzing. In schemerende perspectieven, verkleinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000378.wav|Wel zoo, dan gaan wij onzen gang maar en koopen negers, als de Voorzienigheid het toch zoo hebben wil, zeide de lange man|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000977.wav|Voor hem op tafel zit een magere zwarte kat zich te koesteren in de warmtestralen der lamp. Nu en dan likt zij aan haar poot en wascht zich daarmede over den neus|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003170.wav|De band, die haar hechtte aan de vriendin harer jeugd, was wel losser geworden, maar werd niet gebroken. Zij nam geregeld deel aan het onderwijs; zij leerde zich verstaan met, zich schikken naar anderen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000099.wav|Ward die zij als juffrouw Ward heeft gekend haar een legaat heeft gemaakt, waardoor zij nu meer in de ruimte is, en niet noodig heeft als de veertiende aan te zitten aan de diners harer adellijke bekenden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000970.wav|terwijl Adolf, tegen een pilaar leunende, hem door een lorgnet bekeek, met een air dat een modeheertje tot eer zou hebben gestrekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002467.wav|vrij als een vrij man zijn kan, als een vrije landbouwer zijn kan, o priester, als éen zijn kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004929.wav|Daar ik mijn lange haren niet kon afknippen, verborg ik ze onder den kraag van mijn jas en ik kroop zooveel mogelijk in elkander|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005397.wav|in het portier van den anderen drijft, zoo dikwijls dat wordt geopend, of tegen het lijf van ieder, die eene poging doet om er in te stappen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000434.wav|en heelemaal alleen, in een apart doosje, de trouwring van Tante March, die nu veel te nauw was voor haar dikke vingers, maar die, als het kostbaarste van al die kleinoodiën, zorgvuldig weggeborgen was|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000203.wav|Maar ik wil het toch beproeven. Geef u mij dan een thema. Het thema is de hoofdzaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002243.wav|om den feestenden Held gevlijd en hem gevleid te verhalen van zijn daden en hij had verteld, om willig te zijn aan hun bewondering, van de slangen van Hera|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006526.wav|Pa-lief, gij moet niet bedroefd zijn, maar ik heb u iets onaangenaams te zeggen, toen hij haar op het onverwachtst|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005379.wav|Van hier gingen zij dbor onderscheidene zware deuren, die door andere wachters van binnen geopend werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001215.wav|het meisje. William, broer William. En wat wil hij? vroeg de man, met een poging om bedaard te blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008001.wav|iNiet. afgelegen genoeg naar het schijnt, om te maken dat gij ons niet vinden kondt, antwoordde Hugh barsch|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000065.wav|maar ook, gelijk meer geschied was, de tegenstanders of muiters in vurige volgelingen en medestrijders veranderen kon. Want in oogenblikken van gevaar ging er een tooverachtige invloed van hem uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000454.wav|dien men gewoonlijk bij alle putten in België vindt. In plaats ervan is er een balk, waaraan vijf of zes knoestige, vermolmde stukken hout, die groote beenderen gelijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004976.wav|en ook hieruit kan ik mij de reden verklaren, waarom hij geschroomd heeft, mij te Haarlem te komen opzoeken en mij daar reeds het geheim uwer geboorte mede te deelen. Ach! dat hij het gedaan hadde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001187.wav|en geen dag was er voorby gegaan, of, op zijn aandrijven en dat zijner medestanders, werd in de gewone Vergadering der Staten van Holland de navolgende Rezolutie genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003444.wav|die op de tweede verdieping was gesteld. Vooral echter was men van een zonderling schouwspel getuige in de gangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008441.wav|en zouden dit ook eens geworden zijn, wat later misschien, al waren wij in onze eerste dwaasheid gescheiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001700.wav|En zij werd een beetje bang voor wat zij gedaan had. Misschien waren zij uit. of zoû het er heel druk zijn. met de Van Lowe's, de familie van Constance. Zij wist niet goed, hoe Henri en Constance leefden, in Den Haag|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000961.wav|dat de deur der zaal half open stond, zoodat zij op den trap hunne waarneming zouden kunnen doen, zonder door het gezelschap te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001058.wav|De vrouwen, ze waren klein van ziel, zeide hij. Ze waren niets, en liefde was niets, was een hersenschim; geen man moest zich daarom het leven treurig maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001021.wav|de practische mannen gevoelden behoefte aan een zoogenaamde wettige guillotine; dit was een der overwinningen van Casimir|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001641.wav|Hij had er zich op toegelegd den zin van het verschillend gelui te onderscheiden en alzoo had dit raadselachtig, zwijgend klooster niets verborgens voor hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001542.wav|Ik ben het, riep eene bevende stem. Olivier hield den kandelaar in de hoogte en zag naar de deur. Het was Narwy|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001112.wav|Neen. je durft niet!' viel Meeuwis uit. Paddeltje werd bloedrood. 'Durven?. Dat's flauw van je, Meeuwis. Dat is zoo in-gemeen, dat.|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004694.wav|en Jemima en hare vriendin werden vroolijker en spraakzamer, naarm ate Samuel en de vrijer van Jemima stiller en stugger werden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002082.wav|Hij haalde de schouders op, afkeurende en somber, nijdig deze dagen; hij ook, onveranderlijk ontstemd door dat ellendige pamflet, door dat beroerde schandblad, waaraan hij niets wist te doen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001425.wav|zich ook een likeurkeldertje bevond, hetwelk ik er uitnam en op de tafel zette. Ziehier! zeide zij: wat zult gij; nemen? cognac, rum, rosolis, ratafia! wat|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001174.wav|Het hoog, nog slechts knoppend geboomte schonk weinig afwisseling, en de huif van het wagentje, dat ter eener zijde dicht moet blijven om den schralen noordenwind, liet mij niet veel anders zien dan den breeden rug van den voerman|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000633.wav|En terwijl zijn hoofd vol cijfers en redeneeringen en omschrijvingen was en er een ongewone kleur over zijn door weer en wind gehruind gelaat lag, was er onverwacht op de deur van zijn kajuit geklopt|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000377.wav|Ze zag nu ook niet haren donkeren stroom, hare inktlucht, haar nachtlandschap; ze zag nu alles licht, in kalmte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000884.wav|tot haar te spreken, en haar te versterken in de goede voornemens, welke zij heeft, u in alles te voldoen en te behagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000508.wav|maar na hetgeen ik nu weet, moet ik leeren, u uit een geheel ander oogpunt gade te slaan, en daarbij te rade gaan met mijn verstand zoowel als met mijn hart|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000919.wav|De oude menschen blijven, en de vrouwen, en de kinderen. Maar, o signora, het is wel eens heel eenzaam. Want dan hgt de sneeuw hier voeten dik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000585.wav|De eerbied, welke hij voor deze Vrouw gevoelde, liet hem niet toe zijn onderzoek verder te doen strekken; na hij haar mond en ogen afgevaagd had, verliet hij de puinen en keerde terug naar de baan, waar de lijken zijner vijanden lagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001915.wav|Door dezen brief werd het doel bereikt, dat de gravin daarmede beoogde. Hij beleedigde Anna tot in het diepst harer ziel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001882.wav|Maar ik zal dit voor u bezorgen en haar twee vrijbiljetten geven, een voor haar zelve en een voor eene vriendin|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001815.wav|dat zij mij veroordeelen en in het gelijk stellen. ij heeft alles voor zich, ik alles tegen mij. aar ik geloof, als ik u de zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001439.wav|Dat geloof ik wel, zeide mevrouw Bloss, blijde dat er over iets gesproken werd waarover zij kon meepraten. En men heeft er alien mogelijken comfort, hernam|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002359.wav|Want hij kon Hedwigs waardeeringen niet toeschrijven aan overgeleverd of aangeleerd gevoel, daar zij kwamen frisch, zuiver en noodwendig als regendroppen uit hoogen wolkenhemel, als klare watersprong uit|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_001129.wav|De luitenant schudde het hoofd. 'Neen mama, dat zal het niet. Geloof me, er steekt iets achter. Hij was zeer gewoon en zooals altijd, toen ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001972.wav|Maar van de Griekin sprak ik niet, omdat Frits er by was, en ook zeide ik niets van de Kapelsteeg. Ieder vond dat ik heel goed had gehandeld, me van dien man|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002833.wav|Deze ronde gepolijste koperen knop glinsterde voor zijn oogen als een onheilspellende ster. Hij aanschouwde hem, gelijk een lam het oog eens tijgers zou aanschouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000688.wav|De boekhouder van Maurits schudde zwijgend en ontdaan het hoofd, en zag Juliaan aan, met een blik, waaruit zoo diepe deernis sprak, dat deze er moed uit nam, om tot hem te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_000708.wav|Op het papier was gegriffeld: Hemel! kan ik het woord schryven? Is myn echtgenoot een lam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001608.wav|Legree was, gelijk de meeste goddelooze en wreede menschen, bijgeloovig. Hij nam het papier aan en opende het met ongerustheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001514.wav|Dit gebeurde echter niet; zooals ik u zeide, zij stierf met het versleten lommerdbriefje in de hand. De termijn zou twee dagen daarna weer verstrijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000384.wav|Ik verviel opnieuw in mijn gepeins, sloot de oogen en herdacht een van die dagen, toen ik mij eveneens in de baai van New- York bevond|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002288.wav|Het gezicht van den president drukte genegenheid en droefheid uit; hij had een snellen blik met den advocaat-generaal en eenige fluisterende woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000960.wav|En welke?' vroeg De Witt. 'Om dat gy niet begeeren zoudt, dat men naderhand verhaalde, dat Buat tot Overste was benoemd ter vergelding van geheime diensten, die hy u bewezen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001104.wav|van eene zachte inborst, en zij stelde er hare hoogste vreugde in, om mij genoegen te doen. Van mijne zijde beminde ik haar opregt, en ik voorkwam al hare wenschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006381.wav|Laat hij oppassen! zei de jongeman. Ik waarschuw hem. Niemand zal mijn wraak tegenhouden. Ik ken een bram|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003550.wav|het een mooieren naam verdiende, en Karr was dat met hem eens. Telkens als hij het zag, vond hij, dat hij nooit zooiets leelijks en wanstaltigs had gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003864.wav|Opeens, toen wij ons al verdoold achtten, stonden wij voor een klein kerkhof vol|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000903.wav|maar de kinderen mogen er niet naar hartelust leven maken, want moes heeft veel last van hoofdpijn. Zij is een klein en fijn vrouwtje|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010902.wav|Die uitroep was een gevolg van het beurtelings komen en verdwijnen van het licht en het eindelijk zichtbaar worden bij den derden berg|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001327.wav|en ik zoû niet veel moeite hebben om te raden, wie de vriendelijke verslaggever geweest is, die u zoo naauwkeurig heeft ingelicht.' 'Het kan gebeuren,' hernam De Witt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000569.wav|en verder in de streken, waardoor wij reizen, onze verdere benoodigdheden aanschaffen en op ons gemak via Luxemburg en Bazel onzen weg naar Zwitserland vervolgen. Te|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001600.wav|Wijl het booze gesternte van Fledgeby haar juist de peperbus op den schoorsteenmantel deed ontdekken, klom zij op een stoel en haalde haar af|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_001239.wav|Houd op! riep de behekste man, in zijne ontsteltenis de opgeheven band tegenhoudende|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000046.wav|De kamer van den knaap werd zorgvuldig onderzocht en niets bleef over dan de overtuiging, dat hij alleen door het raam ontsnapt kon wezen. De kamer van den Duitscher leverde ook geen enkele ontdekking op|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_008470.wav|Ik redeneerde met hem en bracht hem zijne dwaasheid onder het oog. Ik zeide: Kunt gij, zoo oud als gij zijt, nog zoo onredelijk wezen, mijn vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005316.wav|Deze afzonderlijke gedeelten voegden zich langzamerhand op hunne behoorlijke plaats bij elkander, en brachten zijn geheugen weer op andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001159.wav|was een dier menschen. Hij was de keerzijde van Enjolras. Men zou schier kunnen zeggen dat reeds in de letters van het alphabet verwantschap is. O.|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002726.wav|en hem ernstig bezwoer, als dit zoo was, het liever te bekennen en den post uit te krabben, dan zijn leven door wroeging te verbitteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000027.wav|In mijne verwachting van aldaar kennis te maken met oostersche tafereelen, werd ik echter teleurgesteld. De streken, over welke wij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000539.wav|Veroorloof mij nog ééne vraag. Heeft die invoering niet met zeer groote, bijna onoverkomelijke bezwaren te kampen gehad|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003612.wav|natuurlijk moest dus het denkbeeld om een ridderlijk wapenspel te houden opkomen in een krijgshaftig edelman, een Duitschen vrijheer als de graaf van Solms, en eene bruid als gravin Sabina van Egmond|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002746.wav|Van tijd tot tijd zich ze weder voor den geest roepend, vergat zij wat historisch, wat fantastisch er aan was, en kon, met stellige zekerheid, de eene of andere nietige epizode van vroeger dagen, aldus gepoëtizeerd, verhalen|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_000266.wav|Maar hij voelt het, en hoopt het, en weet het, in de diepste innigheid van zijn ziel, die hij nooit opensluit voor zijn heerscher. Die hij ook niet zoû kunnen|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000895.wav|De onbekende beantwoordde al deze beleefdheden met stille buigingen; doch sprak zoo weinig of hij stom ware. Hij vlijde zich in den leunstoel, die hem werd aangeschoven, sloeg beleefdelijk met een beweging der hand de aangeboden pijp af|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002763.wav|Het was een vermetele booswicht. Te midden van den algemeenen schrik kwam de bisschop. Op een rondreis bezocht hij ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003360.wav|goden! riep Iolàos uit. Toorn hem niet, omdat hij verweigert! O Zeus, bewaar hem voor ons|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001839.wav|Maar zij gaf er de voorkeur aan met mevrouw op de veranda thee te drinken, neêrgezonken in een grooten, rieten leunstoel, terwijl zij in het verbleekte blauw van den hemel de sterren een voor een zag ontluiken, als heldere madeliefjes|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_001247.wav|en sterkten zijne koppigheid. Zijne vrouw had ook nooit met tranen iets van hem verkregen, integendeel. En hij vond Eve flauw en kinderachtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004462.wav|terwijl hij den avond, wel niet met studeeren, doch met het lezen van de nieuw uitgekomen werken over controverse punten, ten einde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001275.wav|Daar waaijen de Witte Linten der ligtzinnigheid, de Groene Linten der zondige hoop, de Gele Linten der dartelheid: alle deeze Linten worden op de Wevery van den Duivel gefabriceert|1666|neutral
+wavs/train_2450_9375_001637.wav|en toen hij dezen zijn roemerken omhoog zag houden, kwam hij met de brandewijnflesch naar den hoek, waar de twee zaten en vulden het roemerken tot even beneden den rand|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002474.wav|verschrikte blikken dier lieden afgeleid hebben, dat zijn komst spoedig een gewichtig nieuws voor de geheele stad zou zijn. Maar van dat alles zag hij niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001471.wav|Louisa, kindlief, ik heb nooit, zpoveel ik weet, clien man gezien. Gelooft gij, dat hij er in betrokken is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001968.wav|Wat er verder gebeurd is, weet ik niet; maar ik vrees het ergste. Hoe dit zij, en wat er van komen moge, ik bezweer u ons geheim goed te bewaren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001137.wav|Het is niet waarschijnlijk, dat een man als gij, die. zooveel. heeft doorgemaakt, al te nauwgezet zal zijn van|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002668.wav|je van myn kamer,' zei ik, en duwde haar de deur uit. Het brood het was goed op de Flensjes, at ik op. Het bier gooide ik weg, en dronk eens helder uit myn Caraffe: ging vroeg te bed, en sliep als een roos|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_002206.wav|De laatste man op de wereld, met wien ik een wedstrijd zou willen wagen met beleefde aardigheden en gemaskerde gezichten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000791.wav|Elinor begon sterk te verlangen naar eenig bericht over Edward. Sedert haar vertrek uit Londen had zij niets van hem vernomen; niets nieuws omtrent zijne plannen, en zelfs omtrent zijne tegenwoordige verblijfplaats verkeerde zij in onzekerheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007234.wav|en ze in de rechterhand houdend, zonder zich er om te bekommeren, dat het was er afdroop, wendde hij zich tot het jonge paar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004741.wav|De hemel sta mij bij, dacht Pickwick. Hoe verschrikkelijk! HmI zei de dame; en het hoofd van Pickwick verdween achter de gordijnen met de snelheid van een automaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007603.wav|Ik moest er niet over spreken, behalve tegen hen, die met de omstandigheden bekend zijn, maar ik vergat mij zelf een oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000764.wav|Of neem een ander geval. Neem eens u zelven tot voorbeeld. Ge vertrekt per spoor van eenig station. Ge hebt nog twintig minuten den tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001854.wav|aan den wasdom van den geest in de jeugd, en hij vreesde dat de tegenwoordige gebrekkige leerwijze, het armzalig gezichtspunt op de letterkunde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002293.wav|Zeg eens: knechtske! hoort ge in de buurt te huis?' 'Om u te dienen,' antwoordde JOAN: 'ik ben de Jonker|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002984.wav|Daar de avond viel, sloot men de luiken, stak 'icht aan en plaatste het op de tafel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000761.wav|dat riekt mij zoo paôpsch; maôr mijn grootje heit het mij meermalen verteld. Eens zei een klein onnozel duvelke tegen ien grooten leepen duvel|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001867.wav|was? Neen! Alsof hy, Woutertje, voor de godheid gespeeld had, die den uitgeputten brave kracht gaf tot het verpletteren van den krygshaftigen booswicht|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_001926.wav|soms tegen te gaan, door haar eenigszins bitter toe te fluisteren, dat er heelemaal geen reden was om te lachen, en dat zij den vent|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000680.wav|Zijn naam!' vorschte Willem ongeduldig. 'Raap,' was het antwoord. 'Raap! wat een naam!' Teleurgesteld in zijne dwaze hoop, wendde hij zich om|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_003530.wav|Na den dood van den bouwer had men het echter niet meer noodig gehad; en behalve dat het soms in geval van nood als slaapkamer diende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001456.wav|zijn; Cajaphas als bisschop, Draco als rechter, Trimalcion als wetgever, Tiberius als keizer te bestrijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000803.wav|e kamers waren allen bijna bezet door de leden der onderscheiden ollegien en alleen voor de zoodanigen toegankelijk, die onmiddelijk zaken met dezelve te verrigten hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009118.wav|dat men bijna moeite had om hem te verstaan. Maar in armelijke woningen was Ralph een heel andere man; daar kraakten zijn laarzen in de gang; daar stapte hij brutaal naar binnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000009.wav|de blauwe dampen der aarde hingen als een onvatbaar weefsel aan de toppen der bomen, en de kelken der ontwelkende bloemen openden zich met liefde om de jongste straal van het daglicht te ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002895.wav|VIERDE HOOFDSTUK. DE WERKEN EN DE WOORDEN ÉÉN! In den omgang was hij vriendelijk en vroolijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008700.wav|Voor den duivel, wat gaat dat jou aan, of ieder ander hier? Schaam je je er over? vervolgde Dobbin|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000749.wav|Men zag het verlamde lid nevens het harnas hangen, het bloed sprong in dikke stralen nevens zijn zijde, en een bleke doodverf verspreidde zich op zijn wangen, toch liet hij de Standaard niet los|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_002192.wav|De kalif echter gaf te kennen, dat zijn besluit nu eenmaal genomen was, en hij daarbij bleef. Giafar verbleekte; maar moest gehoorzamen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001676.wav|Daarbij schoot hem een verschrikkelijk denkbeeld te binnen; de andere uitgang kon den eigenaar van het huis niet onbekend zijn; zoo deze de deur liet bewaken en langs den anderen weg naderde, was hij onherroepelijk verloren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000805.wav|Eenige scherts volgde, terwijl zij gingen zitten op de chaiselongue, waarachter, tusschen palmen, de staande lamp haar, in kant gesluierd, licht scheen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003240.wav|door de geschiedenis zijn bewaard, en zij heeft een onwrikbaar geloof, ondanks alle revoluties, alle sociale hervormingen en alle nieuwe begrippen, in het prerogatief van zulk bloed|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000337.wav|Ik had u bijna liever niet hier willen ontmoeten. Hij lachte, om wat er voor vreemds in zijne woorden was, te temperen. Zij zag hem aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000714.wav|het bestaan hebben van zijn' nationalen held te ontkennen. Voor de Zwitsers is en blijft Tell de grondlegger van hunne Republikeinsche vrijheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003250.wav|Maar dit is de echte soort; en die heb ik even dikwijls bij negers gezien als bij iemand anders, die stille|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002606.wav|In waarheid, vervolgde de Abt, zoo ik mij niet bedrieg, uw kleederen zijn bebloed en gescheurd, als waart gij met de Vetkoopers aan den gang geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000487.wav|Het was. eene aardigheid, ik bedoelde niets. onhoffelijks,' stotterde de bloodaard, wien het ondanks zijn brutaal uiterlijk geheel aan zedelijken moed scheen te ontbreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4908_001073.wav|Waarom hebt u mijn hart voor hem doen ontgloeien en doodt u thans met een slag alle liefde, die ik er in had opgestapeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000937.wav|en dat eindelijk ik, die tot niets meer dien, sterve; dat alles is stellig goed. Ziet ge, laat ons verstandig zijn, er is niets meer aan te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005138.wav|en de gesequestreerde goederen van uws moeders zijde, op u worden overgedragen.' 'Nu! dan zullen wij hem wel niet weêrzien, want daar zal niets van komen,' hernam Juliaan op denzelfden knorrigen en mismoedigen toon|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003597.wav|Zij knikte hem even vriendelijk toe en reikte hem hare hand. zij moest zoo huichelen en terwijl zij Otto's hand vasthield praatte zij met Hijdrecht door over de nieuwe chanteuse-légère van de opera|1666|neutral
+wavs/train_2450_6058_000543.wav|G-edurende zijn verblijf in Bath ondervond hij eene onbeleefdheid, van eene zijde van welke hij die het minst verwacht zou hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002059.wav|Ik was er in Rome in een bizondere stemming voor. Ik weet niet wat het was, maar alles werkte er aan meê. Er was iets bizonders in de lucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004066.wav|Hij begaf zich met dat oogmerk naar den stal, alwaar hij op dat oogenblik niemand vond, vermits TEUN WEZER zich naar de keuken had begeven om te ontbijten, en de staljongen voeder was gaan halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001334.wav|Men kon zoo zien, dat er iets bijzonders stond te gebeuren. Overal werd gefluisterd, gesnapt en gepraat. Op de wallen was het echter niet woeliger dan gewoonlijk; want de|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002593.wav|Ik herhaal het, hernam ik: vertoon u niet: blijf hier, tot ik u waarschuwe. Er is misschien gelegenheid voor u, om met Kapitein Holmfeld te vertrekken. Ik zal u een brief voor hem medegeven. Het is hier voor u te gevaarlijk: en|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000665.wav|Zestien jaren, zei mevrouw Deluw, haar hoofd oprichtende met moederlijke majesteit. Flos|496|neutral
+wavs/train_2450_4910_000537.wav|De levende man en het bezielde evenbeeld van hem zelf na zijn dood ziouden elkander zoo hebben kunnen aanstaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003217.wav|toch niet alles zou zeggen, wat hij dacht, en zij besefte, dat zij in haar laatste hoop was bedrogen. En dat had zij niet verwacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001950.wav|En ik vertrouw, dat ik mij van mijnen kant niet slecht gekweten heb, zeide Adeelen: mocht ik slechts zoo gelukkig zijn, dien trotschen Graaf eens tot mijn tegenstander te krijgen; doch hij ontwijkt mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005004.wav|Nu kun je wel gaan, fluisterde Kitty. Hij zal inslapen. Maar het arme kind baadt in zweet. En zij betastte het van alle zijden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001427.wav|Snel doorliep Willem de lange lijst. Alle Engelsche namen: Dick's, Willy's en Tommy's bij de vleet. Neen, toch niet, daar staat Raap; dat is zonder twijfel een Hollander. Raap? Waar had hij dien naam meer gehoord|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001522.wav|bragt nu de haan in rust, wierp de pistool weg en kwam naar hem toe: 'Uw leven wil ik niet, doch laat dit u leeren, niet meer zoo over den militairen stand te spreken,' zeide de|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005523.wav|Mijn arm, klein aarden pannetje, je wilt stroomafwaarts drijven met de groote koperen ketels. Alle vrouwen zijn hetzelfde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001635.wav|Wat wil-je dan?' riep Lange Meeuwis half wanhopend uit. 'Meeuwis,' begon Paddeltje - en hij praatte weer een beetje schor, wat altijd als een teeken kon opgevat worden, dat hij wat ontroerd was|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_002736.wav|Dit zei John Browdie, vergenoegd in zijn handen wrijvend, en keek rond met een gezicht dat uitstekend bij deze verklaring paste|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004161.wav|Juist had hij gravin Bonin, met wie hij den eersten wals had gedanst, verlaten, toen hij de binnentredende Kitty|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000845.wav|De gemzen waren slim, zij zetten voorposten uit; maar de jager moest nog slimmer zijn, ze van het rechte spoor afbrengen en op een dwaalweg voeren|2506|neutral
+wavs/train_2450_12965_001609.wav|Zij schudde het hoofd. 'Ik wanhoop!' 'Doe dat niet! Als Willem herstelt.' 'Kan hij herstellen. Zegt de dokter, dat het mogelijk is|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001570.wav|Gy weet dus, tot welke straf u het Hof verwezen heeft,' hernam Pauw, als bevreesd om zelf de eerste brenger van het noodlottige bericht te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002730.wav|aan de Saone, des nachts door dien zelfden moordenaar, die toen Langnier en vroeger Eigaud heete, uit zijn slaap was gewekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008054.wav|Ik ben nooit ergens geweest, waar men zoo'n overvloed van klei had, als hier in Eden. Dat is in ieder geval een voordeel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003015.wav|Maar ook Jeanne's vader, de heer Van Tholen, gepensionneerd rezident, woonde nog in Den Haag, zeer eenzaam, wegens zijn moeilijk karakter weinig meer gezocht door oude vrienden en bekenden, en langzamerhand verlaten door zijn kinderen, die huwden of eene betrekking zochten|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000944.wav|Ik werd rood en sloeg de pogen neder, terwijl ik op Tante wees. Er is gevaar, ging zij voort, altijd op denzelfden toon sprekende, en gij wilt het maar verbloemen om ons niet ongerust te maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000944.wav|en berigtte hem, dat deze was, die een der voornaamste ollandsche ichters geacht werd, welke, daar hij rost van uiden was, in de nabijheid dier stad zich des zomers ophield|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004726.wav|om te veronderstellen, dat hij de gelukkige verandering in zijn omstandigheden aan zijn eigen edelmoedig en flink karakter te danken had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002966.wav|Cosette had hij ervan verwittigd. Binnen acht dagen wilde hij vertrekken. Hij zat op eene hoogte van het Marsveld, terwijl allerlei gedachten bij hem opkwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006615.wav|toen al de klokken van den Sabbat luidden, en George en zijn tante uit huis kwamen om naar de kerk te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000974.wav|Burgemeester Baersdorp staat niet aan mijne zijde, doch hij zegt niet veel. Hij doet meer dan hij zegt en van zijn standpunt handelt hij loffelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004322.wav|Dit was ook het doel van Willem IV geweest en hij was daarin in zooverre geslaagd, dat hij Jan van Arkel, den zoon van een zijner machtigste vazallen, den mijter had doen bekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000374.wav|Pickwick was van hetzelfde gevoelen, maar oordeelde het in de tegenwoordige omstandigheden raadzaam, er zich niet over uit te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006048.wav|Wilt ge mij eens komen opzoeken, op welken tijd ge zelf maar wenscht? Altijd liefhebbend de uwe, Agnes|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001319.wav|Destijds bewoonde hij een kleine villa te Finchley, waar hij gewoonlijk na denafloop der voorstelling in zijne sjees|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000153.wav|Waarom heeft niemand het me dan gezegd?' 'Ik heb het mijnen Heer gezegd telkens wanneer hij kwam. Ook gisterenavond heb ik het gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001966.wav|Ik ken er anders wel, die meer dan eene maand geleden al beproefd hebben, of ze de stad niet in handen der vijanden konden brengen, zeide Cornelis en keek Mandenmaker vlak in zijn gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000347.wav|Een slechte tijding komt altijd vroeg genoeg.' 'Noem je dat zoo'n slechte tijding?' 'Lieve hemel, Kees, laat ons asjeblieft niet sentimenteel worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003234.wav|Zy hadden overvloed van het schoonste speelgoed ter wereld, en de vermakelykste prentenboeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002631.wav|Ik stel mij voor, dat het niet amusant zal zijn; ik, als gastvrouw, moet op mijn post blijven, maar gij kunt u excuseeren, en Mathilde is zoo graag bij de oude mevrouw|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_005012.wav|Die zoon nu te mogen behouden, was de zielewensch van de overgelukkige ouders, die, na zooveel beproevingen, nauwelijks aan hun geluk durfden gelooven en het met overdreven angstvalligheid meenden te moeten bewaken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008251.wav|Nu verheugde hij zich slechts zijn neef te zien. Alexei Alexandrowitsch herinnerde zijn zwager, dat in tegenwoordigheid des zoons|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001389.wav|Laat ik mijn rijtuig.' Zij liep vlug het erf af, en hij staarde haar na, half boos, half in bewondering der sierlijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000277.wav|Wanneer zal ik ooit weer zulk een schaar van dappere mannen, als gij waart, bijeen kunnen brengen? En wanneer ik het ook al wilde, kan ik het wel beproeven, zonder al dit goud en zilver|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005571.wav|Wij keken, Mattia zoowel als ik, maar wij zeiden niets tegen elkander. Telkens langs denzelfden weg terugkeerende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001124.wav|Met een woest gebrul stormt de troep runderen den kamp binnen; onmiddellijk achter hen vallen de zware deuren weer dicht. Als dol rennen de hijgende en dampende dieren, nu ze zich opgesloten zien, dicht langs de schutting den kamp rond|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000120.wav|neen, beste oom, ze hindert mij volstrekt niet, zeide Aladdin; ik zal ze u geven, zoodra ik boven ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001635.wav|met een minzamer kus, dan de vriendschap geven kan, vaarwel te zeggen. et eene ongemeene vriendelijkheid drukte hem de hand bij het afscheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000391.wav|hoe hij daar nu juist aan kwam, was zeer moeijelijk te bepalen, maar zonder dat iemand zijn verdwijnen bespeurde, stapte hij den Doelen uit en ging regelregt op de Haarlemmerpoort aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000862.wav|dat alle vrouwen meer of minder op zijn moeder geleken. Geheel andere gevoelens stegen in hem op, en zijn hart kon het betooverende meisje de hoogste genegenheid niet onthouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001844.wav|maar de vlucht ging zoo wonderlijk gemakkelijk, dat het bijna scheen, alsof ze stil in de lucht lagen. De jongen vond, dat het maar verbazend kort duurde, voor Mijnheer Ermerik weer begon te dalen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001078.wav|Dan blijf ik, zeide Rimini. Lina wilde duidelijk maken, waarom zij er prijs op stelde, dat mijnheer Rimini bij zijne vrouw bleef, maar Emilie gaf haar door eene beweging met den arm te kennen, dat zij liever zwijgen moest en Lina|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_006211.wav|die haar groote bezorgdheid gaf. Meer dan eens maakte zij hem wakker, omdat hij hardop droomde, en hoewel hij nooit erger dingen zeide dan zijn eigen naam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004279.wav|O, meester, hebt gij niet zoo pas gelezen, dat Hij het voor de wijzen en verstandigen verborgen houdt, en aan de kinderkens openbaart|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005321.wav|aan een banketbakker te Louisville was verhuurd, waar zij, door hare bekwaamheid in het maken van pasteien, verbazende sommen gelds verdiende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002362.wav|want Johanna overdacht reeds in haar gehoond gemoed, hoe zij best deze oneerbiedige onderdanen zou kunnen straffen en vernederen. De Koning, Philippe le Bel, van een zachtere inborst zijnde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000322.wav|Toen zij aangekleed was, zag een harer vrouwen toevallig door het tralievenster, bemerkte Aladdin en meldde het dadelijk aan hare meesteres|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001474.wav|mededeelzaam, hulpvaardig en gastvry. welgemanierd zonder styfheid. vatbaar voor goede indrukken. eerlyk en oprecht, zonder evenwel lust te voelen de martelaar van deze hoedanigheden te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_000241.wav|Ik voelde mij door het onbillijke van deze beschuldiging zoo gegriefd, dat ik daardoor moed kreeg om ernstig te zijn|2450|neutral
+wavs/train_12500_7242_000044.wav|De slapers wrijft Vader uit de oogen En meestal zegt hij dan gezwind, Wel slaap'rig, maar daarom toch hart'lijk: 'Ik wensch u hetzelfde, mijn kind|12500|neutral
+wavs/train_2450_9081_001415.wav|als eene zeer vreemde zaak, te moeten mededeelen. Terwijl den zoon van den juwelier mij zijne geschiedenis verhaalde, kon ik mij niet onthouden in mij zelven te lagchen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001688.wav|het bestond slechts uit een touw, dat aan vier boomen werd vastgemaakt, zoodat het een langwerpig vierkant vormde, in welks midden wij ons plaatsten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003058.wav|Wel zeker neem ik het duivelsch kwalijk, viel de ander hem in de rede, als iemand ons komt storen, terwijl wij onze zaken hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001745.wav|Hoe! ge hebt mij beleedigd, mij, uw grootvader, ge hebt mijn huis verlaten, om, ik weet niet waarheen te gaan; ge hebt uw tante wanhopig gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000834.wav|Ik kon het niet langer inhouden. Ik moest het je in volle waarheid laten zien. Wat hebben wij er aan, of ik bij je kom, en met je spreek over|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000154.wav|die geen ander genoegen hebben dan in het schemeruur wat vertooning te maken met een soort van vleugelen, die haar waarlijk staan of ze haar niet toekomen|496|neutral
+wavs/train_1724_1601_000739.wav|Geef dan voor den antwoord, kaerel! bulderde Andries, den vreemdeling bij den mantel grijpende. Hebt gij lust denzelfden weg op te gaan als die Jood daar? vroeg deze: ik hinder niemand; maar niemand moet mij aanraken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000673.wav|Wat hij zag, het was niet dat. Hij vroeg om licht; Leida stak de kaars aan in een soort van stallantaarn, toen schouwde hij Dina's keel. Nauwelijks dik en geen sprake van diphterie|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_001329.wav|dat laatstgenoemde er inderdaad geen erg genoeg in heeft, om het geringste deel van het nut dat zjj sticht te beseffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000279.wav|en daarover twee of drie tooverwoorden uitsprekende, veranderde zij dit in een scherp tweesnijdend zwaard, waarmede zij den leeuw door|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001397.wav|Madzy verbleekte. Ridder! zeide zij: gij hebt mij herkend; o! bij al wat heilig is, maak geen misbruik van hetgeen u een toeval heeft doen weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000475.wav|waarop John deftig antwoordde, dat hij met die soort wel tevreden was en ze voor een dessertwijn zwaar genoeg vond. De kellner maakte een bulging en ging weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002058.wav|Deze gedachte deed hem besluiten, Nancy te volgen, en hij zeide op een haastigen toon, dat hij gereed was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001038.wav|Ik kreeg terstond lust tegen te spreken; maar, beheerschte me, gelijk meer gebeurde, in de aanvang vrij goed, mijn boosheid opkroppend, om naderhand mijn zelfbedwang des te volkomener te verliezen. Bloemendael kon dus voortgaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000554.wav|moordenaar wendde zich om en zag het bleeke, koele gelaat van Enjolras. Deze hield een pistool in de hand. Op het geweerschot was hij toegeschoten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000344.wav|Hoe trotsch laat hij zijne oogen ronddwalen over de menigte, die het tournooiveld omringt, en een verwaten glimlach komt over zijn norsch gelaat, als hij ziet, hoe daar de hoofden bij elkaar worden gestoken en men fluistert|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002853.wav|Meer overreed dan overtuigd door de woorden van den Jesuit, begreep de Ambtman niettemin, dat er wel niet anders voor hem opzat, dan het voorstel aan te nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000157.wav|Hij wil ons beetnemen! zeiden allen; daarop namen de schoenmakers hun spanriemen en de leerlooiers hun schootsvellen, en gaven den grooten Klaas daarmee een duchtig pak slaag|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001598.wav|De ontkenning van een daadzaak is geen antwoord. Gij moet mij zeggen, wat ik doen moet: Ja, wat te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007934.wav|dien hij met kracht uit zijne hand in haar gezicht wierp. Aan dergelijke bewijzen van zijn besef van vaderplicht gewoon, veegde Pleasant eenvoudig haar gelaat af met haar haar|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000152.wav|Nu gespte hij zijn degen weêr aan, zei de roovers goeden dag, en nam den weg tusschen de beenen. Hij ging bij verscheiden meesters in de leer, maar met het handwerk lukte het niet best|9861|neutral
+wavs/train_2450_9752_000045.wav|en strijdig met alle denkbeelden van maagdelijke ingetogenheid: zij wilde u tot een huwelijk met haar bewegen! en buiten haars vaders toestemming|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004163.wav|totdat gij stuit, en dan slaat gij rechtsaf, een stal voorbij; dan ziet gij dichtbij een muur, waarop met groote letters staat voorzichtig voor den hond|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000115.wav|Wie haar nu gezegd had, dat zij iets miste, zoû haar verontwaardigd hebben; zelve meende zij, dat niets haar ontbrak, en zij waardeerde het kalme geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012389.wav|en prullen was zoover gekregen, dat hij genoegen nam met een gedeelte der geeischte som en een promesse van Rawdon voor het overige|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000432.wav|Als u mij mede hebben wil, niets liever dan dat, mevrouw?' 'Waarom niet,' hernam zij tamelijk koel; 'maar wees dan zoo goed aan uw vriend te vragen of hij ook met ons gaat|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000898.wav|Zij wilden ons niet uitlaten om onze broederen te komen helpen; maar, God zij dank, dit is hun niet gelukt, want het volk haat en veracht ze uitermate. De Gentenaren hebben het Magistraat op de Burcht gejaagd, en de poorten der stad gebroken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000603.wav|De vrouw zag er al even haveloos uit als die, welke ik pas verlaten had, en had ook zoo iets van een|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002990.wav|waardoor zijn rechterarm tot aan den schouder ontbloot en gereed is in de geheimzinnige bus neer te duiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001783.wav|Ook zal ik verzoeken, dat uw rijtuig voorkomt. Hij boog en ging de kamer uit, bleef voor de deur. Voor de deuren der andere appartementen stonden agenten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002134.wav|Zijne verontwaardiging was zoo groot, dat hij niet verder spreken kon. — sLuister eens|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000766.wav|die het wilde opnemen. Lize zou bij tante Katherina blijven in Bretagne. Alexis naar een|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000704.wav|stond hij op en vertrokken zij. Bedreddin Hassan vergenoegde zich met hen na te zien, hij sloot haastig zijn' winkel, en volgde hen van nabij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002337.wav|Maar dat duurde slechts een oogenblik; toen kneep zij de oogen toe, alsof zij zich iets zocht te herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005585.wav|in dezelfde spanning als vroeger naar de Tscherbatzky's toen hij haar hand wilde vragen; maar plotseling ontving hem een donkere blik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010647.wav|Kapitein Dobbin zelf had gevraagd haar een gouden ketting en horloge ten geschenke te mogen geven, waarmede zij bij deze gelegenheid pronkte|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002294.wav|aan wie zelve zoomin eene fout gepasseerd wordt als aan ons. En onder dien troep zoudt gij willen zijn, gij! een kruidje-roer-mij-niet op het punt van kieschheid en fijngevoeligheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004965.wav|want daar werd weinig gegeten, en wijl zij geen smaak in bier of tabak hadden — men zegt dat de hond van mevrouw Hubbard gerookt heeft, doch men heeft er geen bewijzen voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008112.wav|die nooit leugens opdischte, hoezeer die ook in zijn eigen voordeel mochten wezen te hooren kreeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008348.wav|Bucket schelt, opent de deur, fluistert iets tegen Mercurius, sluit de deur weder en blijft met over elkander geslagene armen daarachter staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001852.wav|Mijne heeren ! zeide Brass, de hand op zijn vest leggende en zich tot de twee heeren Garland, vader en zoon, keerende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001849.wav|Het spijt mij maar, dat ik kwaad van hem gesproken heb: als hij het gehoord heeft, zou hij wel eens uit wraak mijne kippen kunnen stelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003628.wav|Eene leelijke vrouw, zeer armoedig gekleed, kwam, terwijl ik dit aanzag, haastig binnen, en recht naar de moeder gaande, zeide zij: Jenny|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003265.wav|Toen deze laatste in zijne boot stond en haar tegenhield door zijn haak in het houtwerk van den wand der sluis te steken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000117.wav|Quaerts. Die naam had een anderen klank dan vroeger. Hoe vreemd dat alles! En ze sloot eindelijk het briefje en de twee kaartjes weg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000941.wav|en hoewel een lichte blos haar wangen kleurde, haar oogen teekenden koele onverschilligheid en geen trek in haar gelaat veranderde. Suzanna en ik keken elkander aan: wij wisten niet, waaraan die stijfheid toe te schrijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000508.wav|Nu, dan moeten die voor dien tijd maar een weinig krom liggen, dat kan voor jongeluî en voor jonge manspersonen van hunne jaren geheel geen kwaad|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000470.wav|En zij ging, met een vroolijk afscheid van den prins, die het maar niet eens met haar was; zij ging, glimlachende, flirtende met den officier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000476.wav|Het schip ging onder zeil, en na eene lange doch gelukkige reis kwamen wij te Balsora aan, van waar ik mij onmiddelijk naar Bagdad begaf|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000748.wav|Ik ben van plan, het kasteel tot het uiterste te verdedigen. Wij kunnen den strijd lang volhouden, want we zijn ongeveer honderd man sterk, het kasteel is in alle opzichten weerbaar en we hebben een grooten voorraad levensmiddelen in onze schuren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002695.wav|en de hofmeester en de kamermeid waren met nog anderen aan het schoonmaken, boenen en poetsen, opdat de prachtige boot in volle staatsie zou aankomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001419.wav|en voor den avond te huis zijn, hetwelk hij de voorkeus gaf, omdat bij donkere maan, de zeedijk niet gevallig te rijden was, met twee rijtuigen naar nkhuizen te vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001176.wav|was in den grond ook maar een Jakobijn. O! hemel, wel kunt ge u beroemen uw grootvader tot wanhoop te hebben gebracht! Dat is duidelijk, zei Theodule|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001482.wav|Toen hij weer buiten kwam, was hij recht moedeloos. Hij kon wel begrijpen, dat niemand op de hoeve hem wou helpen om den kabouter te vinden. En het zou ook wel niet veel helpen, al vond hij hem. Hij kroop|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008457.wav|Het leven dat zij geleid hadden, was voor Lewin het ideaal des levens, dat hij gedroomd had met zijn vrouw en zijn familie te vernieuwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002403.wav|Toen dit gebeurd was, reikte Vitalis mij het brood en terwijl hij het zijne at, deelde hij aan Joli-Coeur, Capi en Dolce hun porties uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010287.wav|Kan het niet zijn, dat het bloed, die fijne levende vloeistof, er gevoel van heeft, als er een hand is opgeheven om het te vergieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004837.wav|Wij zagen dan ook, dat de sneeuw, die onze hut bedekte, hier en daar was omgewoeld tot een dikken tak, die boven het dak zich uitstrekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001756.wav|en door het vuil en den baard drong een lach van zelfbewondering heen, welke hem eigen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000467.wav|hun het voorbeeld had gegeven, die, zich daardoor ook in Oostergoo wel gezien makende, van lieverlede als de ziel en het hoofd der oorlogzuchtige partij werd aangemerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004166.wav|Blijkbaar werd dit verzoek gedaan in het vertrouwen dat hij niet zoo lang zou leven, en het werd geweigerd. Het proces begon dadelijk, en hij werd op een stoel zittende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004552.wav|Wij gingen met ons drieën de gevangenis uit en bleven, op eenigen afstand van de poort, die in eene stille straat uitkwam, op en neer wandelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001391.wav|Een kemedie van die Gesjiechte! Terwijl zijn schoonzoon, uitverteld, zich repte aan zijn mootje tarbot, en Emmy vermakelijk Kleestra plaagde met diens hartstocht voor biljarten, knikte Hovink Miesje toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006847.wav|en welk een vindingrijkheid mevrouw Rawdon aan dit gewaad besteed had. Rebecca had even goeden smaak als de beste modiste van Europa|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001557.wav|de geschiedenis is vol schipbreuken van volken en rijken; eenmaal komt de onbekende orkaan, en voert zeden, wetten, godsdiensten mede. De beschaving van Indië|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004153.wav|onuitsprekelijk ellendig, omdat hij gevoelde, dat zijn in den laatsten tijd schijnbaar afgekoelde hartstocht voor Anna thans|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_001179.wav|en dat ik myngeheim altydinhet diepste van mijn hart moest verbergen, en zy het nooit moest vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010774.wav|Ik ontken niet, dat Sedley mijn fortuin heeft gemaakt, of liever, mij in de gelegenheid heeft gesteld met mijn eigen talenten|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000603.wav|dat is wat forsch, dat vind ik belachelijk en ongelukkig tegelijk! En als men de leer der onsterfelijkheid, als men de goddelijke Openbaring durft misbruiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001359.wav|In de afdeeling voor de jongens, die vol kleine kleuters was van verschillenden leef tijd, ik geloof, van zes jaar tot tienof twaalf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001687.wav|en haar toilet zoo keurig in orde alsof zij aan niets anders te denken had. Maar als Tohn naar zijne zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001827.wav|en dat deze strijd tusschen Deodaat en Seerp Van Adeelen uitgemaakt worde op morgen te dezer plaatse, zullende wij dien met ons gansche hof komen bijwonen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000701.wav|met het meest onderworpen en gelukkige gezicht ter wereld. Jo hijgde, alsof ze een koud stortbad kreeg; zoo'n onverwachte omkeer benam haar den adem|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_007507.wav|Gij hebt de eer van de zusterte wezen van een der grootste schurken, die ooit de galg zijn ontloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009984.wav|maar later dacht zij er aan. En toen trof het haar met onuitsprekelijke smart en ook vernedering|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002728.wav|te lauw van ijver zoû blijken uw leerling! O laat hem, o laat hèm, Omfale, die niet het Leven meer zoekt maar den Dood|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000429.wav|Een duel met iemand van de Portugeesche ambassade, die Pauline te Scheveningen had leeren kennen, was door het bedekte intermédiair van den minister van buitenlandsche zaken, een germain neef van Pauline's moeder, op het laatste moment gelukkig verhinderd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_003514.wav|Wat zegt gij? vroeg de heer Madeleine aan den dokter. Heeft zij niet een kind dat zij wenscht te zien? vroeg de dokter. Ja|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000532.wav|Ik verdedig het systeem niet; maar bedenk toch, een paedagoog van twaalf of dertien.' 'Die bij het verkeerde stelsel blijft volharden, als hij al lang in de twintig is|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002174.wav|Voor mij wel. Ik hoû heel veel van plastische schoonheid, in woord. Men verwijt u dikwijls uw luxe, uw vizioenen van groote weelde, niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003366.wav|en, wanneer deze daar niet was, het toezicht over zijn zaken hield. Zijn grootste pleizier vond hij in de kinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007503.wav|alsof er niets gebeurd was. Het gepeupel scheen eerst genegen om zijne tusschenkomst kwalijk te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005963.wav|De nacht verloopt, de dageraad breekt aan, en de postsjees komt door den ochtendnevel aanrijden, alsof het de schim eener doode sjees was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003344.wav|heden hem niet bevielen, en Sally een veel beter kerel zou zijn als zij hem niet dol poogde te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000154.wav|Zij zocht al mijn beentjes, Legt ze in een zijden doek, Onder den amandelboom, Kiewit, kiewit, wat een mooie vogel ben ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001339.wav|en zat, met haar gezicht in hare handen, hevig te schreien. Op het eerste gezicht van dit verschijnsel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003807.wav|Zou het mij mogelijk zijn hem van mijn onschuld te overtuigen, niettegenstaande Capi in de kerk was? En zou het mij mogelijk zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000989.wav|die den baronet het bloed naar de bleeke wangen deed stijgen en eenigszins leven in zijn futlooze gestalte bracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000822.wav|Voor Marie was het hard, want zij was er niet aan gewoon Ze huilde erom in haar kamer en toen ze bezoek kreeg van een der vele dames, die in de laatste tijd haar omgang zochten|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000043.wav|Maar in den trein werd zij weder onrustiger en drukker, nu vooral op verliefde en zinnelijke wijze. Toen zij de zee overstaken was het donker en tegen den nacht kwamen zij in|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_002738.wav|terwijl Miggs, zoodra hij vertrokken was, in zulk eene vlaag van hartstochtelijke smart uitbarstte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001855.wav|en in wiens teederheid zij zich kalm en kommerloos en veilig zou gevoeld hebben! En ze dacht aan haar Frans, en hoe hij haar gevraagd had in hun tuin onder de bloeiende seringen, en zij dreef hem en ze was een druppel water op een steen, tèk, tèk, tèk|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_002278.wav|Bill! Bill! riep de jood, die hem met haastige schreden volgde. Nog één woord, slechts één woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000392.wav|De soldaten wilden er een einde aan maken; de opstand wilde strijden. Vol jeugd en gezondheid den dood te verachten, brengt de onverschrokkenheid tot razernij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004068.wav|Wat Mattia en mij betreft, mijn vader wilde zelf ons in een gedeelte der stad brengen, waar wij kans hadden goede zaken te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001562.wav|Want hoe sterk de Volksvertegenwoordigers ook in beginsel voor eene verbetering der jaarwedden van ambtenaren zijn, bij de toepassing doen zich steeds zulke overwegende bezwaren voor, dat het beginsel er onder bedolven raakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000397.wav|Thans geloofde de valsche Chogia Hoesein, of liever de hoofdman der veertig roovers, dat het gunstige oogenblik gekomen was, om Ali Baba het leven te ontnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000742.wav|had zijn vaders kamer in dat huis in bezit genomen en was de rechtmatige erfgenaam van alle pracht en praal daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005451.wav|Ik zal terstond opstaan, broeder! zeide Dennis, die hemopalle znogelijke wijzen wilde bevredigen. Ik wil gaarne alles doen wat gij zegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000719.wav|en gaf hem te kennen, dat zij alleen met eene eenvoudige rondheid op zijne vraag geantwoord, en er verder geene bedoeling hoegenaamd mede had gehad|2450|neutral
+wavs/train_11157_9412_000019.wav|Toen sprak de jongeling. Dat schrikt mij niet af: ik wil door de doornen dringen en schoon Doornenroosje zien. En wat de oude zeggen mocht, het hielp hem niet, hij kreeg zelfs geen gehoor|11157|neutral
+wavs/train_2450_9375_000254.wav|Maar er is nog beter nieuws, vervolgde Van Hout. Den dertigsten der vorige maand hebben die van Vlissingen eene schitterende overwinning op de Spanjaarden behaald|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000616.wav|of in een uithoek van het bosch onder den blooten hemel, is thans de erfgenaam van een voornaam geslacht, in het bezit van een kasteel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001336.wav|dat, toen ik de voordeur weer achter mij sloot, mijn hart minder beklemd was dan het zich bij het binnenkomen gevoeld had|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000669.wav|Chris, wat vloek je. - Wil je weten waarom Addy de Italiaan is? Ze haalde de schouders op, jonge dame. - Ik vind jullie flauw, net kinderen. Die naam beteekent niets. Zij proestten weêr|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000943.wav|in een enveloppe, schreef daar met een gedwongen vaste hand het adres op van Mr. G. Fournier te Soerabaia, wierp toen de pen driftig op de tafel en|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000112.wav|Een oogenblik te voren. hoe na stond zij hem toen, zij was het lichtpunt van zijn leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001453.wav|Goeie vriend, mijn tijd is te kostbaar om langer met je te praten. Laat die papieren maar hier; dan zal ik je later wel bericht zenden, hoever de zaak is, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005372.wav|dien ik zie dat gij thans bekleedt, te verwisselen. Kom! geef hier uw beker, die betere medicijn bevat dan de tooverkast van meester Barbanera|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001240.wav|en vèr houdend van zich af. Dicht bij eene warreling van dorpjes; in de verte de torens en spitsen, het dakengewoel van Vaza|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001264.wav|ik ben zoo blij! Ik ben zoo blij, dat ze dat willen doen. Het heeft mij al dien tijd achtervolgd. die gedachte, welke houding ze tegen je zouden aannemen. Adriaan is dan toch ook hun kleinzoon|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005601.wav|zijn opmerkingen over de door hem gelezen boeken en bovenal de gronddenkbeelden van zijn eigen schriftelijke opstellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001762.wav|weg is dit vizioen, hij ziet DE BEVAL met een doodsbleek gezigt en de eene hand dreigend naar hem uitgestrekt; in de andere houdt hij spijs en drank; EDUARD strekt de handen uit, DE BEVAL werpt de lafenis naar hem toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001845.wav|u, naar mijne gedachten, had die artsbisschop wel wat bijzonders verdiend, daar hij die ongelukkige arme menschen zoo wreedaardig had laten verbranden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000664.wav|Trouwen? Ja, wat anders? Hoor eens, beste man, 'k ben net zoo gaar als jij. Dacht je nou, dat ik niet snapte, waarom je me trouwen wilt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001251.wav|De zieke droomt. Kille druppels parelen op haar voorhoofd en moeielijk haalt zij adem. Langzamerhand worden haar trekken kalmer. In den droom ziet zij een engel, die over haar sponde zweeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001709.wav|Zoo bezocht hy in die uitgestrekte afdeeling, dorpen die twintig uren verwyderd waren van Rangkas-Betoeng, zonder dat noch de Regent noch zelfs de kontroleur Verbrugge wisten dat hy afwezig was van de hoofdplaats|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006965.wav|Waar zijt gij gisterengeweest? Waar zijt gij uit de gevangenis naar toe gegaanr Waarom zijt gij toen van ioaij afgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000217.wav|bediende haar van het konijn en brak een bierglas. Het gelaat van de vrouw des huizes, dat totnogtoe eenenal vriendelijkheid was geweest, betrok|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007041.wav|waarvan straks meer gehoord zal worden. Hij stond voor dag en dauw op, en was in het park tegelijk met den dageraad|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000121.wav|toen werd zij droevig en ziek. Toen ging de achtste maand voorbij, en zij riep haar man en schreide en zei: Als ik sterf, begraaf mij dan onder den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003815.wav|Met die woorden maakte hij eene plechtige buiging en ging heen, en zij barstten alle drie in een lang en vroolijk lachen uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000795.wav|want zijn belang bracht mede het meisje in het leven te houden als hij kon en snelde, zoo haastig als wind en regen het toelieten, naar huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001823.wav|Dit zeggende klom hij, van Zweder gevolgd, de hoogste ladder op, die hen in den voet van den koepel bracht. Dadelijk staken beiden het hoofd door het opene venster|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000077.wav|Zwanen van was zwommen daarop en spiegelden er zich in. Dat was alles heel lief|496|neutral
+wavs/train_2450_3478_000631.wav|waarbij twee behooren. De vraag is nu, zullen wij hier vroeg een lunch nemen, of kans loopen te verhongeren voor wij te Newhaven komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004134.wav|Andy was er niet zeker van; hij had maar alleen van dien weg hooren spreken, maar was er nooit over geweest. Kortom, hij wilde zich niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010749.wav|De opwinding waarin hij zich voortdurend brengt, de onstuimigheid waarmee hij nacht en dag met boeken en papieren is bezig geweest|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003136.wav|Zij wist niet meer waar zij was; zij schrikte voor de twijgen, die om haar heen vielen, voor het zink der daken, dat zij boven zich als een onheilspellend gerammel hoorde verschuiven. En zij zag niemand, niemand|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_000892.wav|Hij behandelde Javert gelijk iedereen, ongedwongen en met goedheid. Uit eenige woorden, welke Javert ontglipt waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_005632.wav|De sluiter lachte, wenschte ons goedendag, en stond ons nog lachend door de tralies na te kijken, toen wij de stoep af- en de straat opgingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000487.wav|en hij, die het laatste stuk van de ton nedervallen deed, was koning van het spel. Hierna volgde het zoogenaamde ganstrekken: hetwelk de Amaksche boeren ook te paard verrigtten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000262.wav|Ik zag recht voor mij uit. De zon stond hoog aan den hemel; het was een heldere lucht en zeer warm|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003357.wav|op welken brief antwoord werd gewacht. De brief, met heuvelen en dalen en hoeken, inet potlood gekrabbeld, was van dezen inhoud|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003234.wav|Na elkander nog op eenige complimenten te hebben onthaald, wenschten zij het gezelschap goedenavond, en verlieten de herberg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002068.wav|Wat zult ge hun zeggen? Ik zal hen van Robespierre spreken, van Danton, van de beginselen. Gij! Ik. Men laat mij geen gerechtigheid wedervaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001621.wav|maar als ik mevrouw kan dienen met iets, wil ik altijd graag En ik bedank mevrouw wel voor alles wat ik van mevrouw heb gekregenf Het deed Marie aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001491.wav|Caïro gekomen, sloeg hij den weg in naar de woestijn van Arabië. Maar zijn ezel bezweek weldra, en nu zag hij zich genoodzaakt zijne reis te voet voort te zetten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002351.wav|gy hem, vroeg zy, eenig gunstig onthaal toegeschikt? Ik. Wel, ik verlang waarlyk, dat hy hier is; ik weet het niet, maar er is iets zo ledigs, nu hy hier niet is: dunkt u dat ook niet|1666|neutral
+wavs/train_5809_5539_000489.wav|En hij kende het op de oude wijze, als een gehuil, dat hij vroeger al had gehoord. Hij sprong door het slapende kamp en rende in stille snelheid door de bossen|5809|neutral
+wavs/train_1724_2757_001253.wav|en zijn Bijbel vast tegen de borst drukte, als een schild tegen de zwakheid van zijn eigen hart. Dat bracht Bernard, den snoodsten en gevatsten van allen, op een inval, dien hij uitvoerde, door te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001117.wav|De boeken, die hij kort te voren gelezen had met groote liefde, waren 'Oorlog en Vrede' en 'Anna Karenine', en hèm had getroffen de naïveteit van|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000769.wav|Toen dit vaststond, moest er bepaald worden, hoe de personen over de twee reisgezelschappen, het eene naar Salé, het andere naar de kust, verdeeld zouden worden. De beslissing stond aan den stuurman|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002451.wav|En dan volgde er doorgaans een gesprek waarbij de eerlijke vrouw op hare wijze moraal predikte. Het eindigde altijd daarmee, dat ik boos was geen heer te wezen, en werkelijk heeft de spijt van maar een meisje te zijn mijne onbezorgde kinderjaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000406.wav|maar ze zien er niet naar: stralen vallen er hun te gemoet; zielen zijn het, die ze omhelzen; in omhelzingen nemen zij ze meê|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000211.wav|welke de Graaf zoude te lijden hebben, indien er zich geen kampvechter opdeed om zijn goed recht te verdedigen, en onderhielden zich reeds met warmte, en overluid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011452.wav|Lieve Esther, zeide mijn voogd, ik heb reeds lang iets in mijne gedachten gehad, dat ik u wenschte te zeggen. — Waarlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001094.wav|hij had ze lief. En hij zocht met haar tusschen de andere studiën en schetsen. Maar behalve de onbewuste vrouw was er niets onder, dat hem duidelijk genoeg was, om uit te werken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001422.wav|die gewoonlijk even vuil is als de wagen. Zoo was de eerste gekleed als een allergemeenste Engelsche bakker|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000416.wav|ik ben al zoo lang gewend het kantoor te verbinden aan alles wat tegenovergesteld is aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000340.wav|O! riep Cosette binnentredend, geen armstoelen! Waar zijn toch de stoelen? Zij zijn er niet meer, antwoordde Jean|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001576.wav|antwoordde moeder Barberin; uw ouders zoeken u, en gij moet zoo spoedig mogelijk hun verlangen naar u trachten te bevredigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005624.wav|en hij dronk even ernstig en eerbiedig op de gezondheid der dames, als hij in de dagen harer grootste welvaart had gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003553.wav|Het was nog vroeg en de kinderen lagen allen nog te slapen. Tom, die ten volle het zachte, voor huiselijk genoegen vatbare hart had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002858.wav|zag men nog het planken huisje dat aan Messier, sterrenkundige bij het zeewezen onder Lodewijk XVI, tot observatorium had gediend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004947.wav|daar hij geloofde, dat hij den opgedragen post niet onpartijdig zou waarnemen, met welk gezegde hij echter volstrekt geene beleediging bedoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000733.wav|te dwingen tot een leven van slaafsche onderworpenheid en vreugdeloos werken. Vandaar bij Frits, na dagen van dof en wanhopig gehoorzamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001690.wav|het is een waar paradijs. Het doet mij genoegen, antwoordde Noureddin, dat dit mijn landgoed u zoo zeer behaagt: men brenge mij pen en papier|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002315.wav|hij een zijdelingschen blik op den beschrijvenden dichter, dat de domme menigte bewondert en slechts enkele verstandigen ophalen de schouders. t Moet ons toch tot spot doen strekken bij den vreemdeling, zeide Velters|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000535.wav|Het waren haar eerste, zij voelde om ze een nieuwe vreugd, een ongekende aandoening. Zij had om Otto zelven - haar eerste kleinkind - ook zoo iets dergelijks gevoeld, maar nu was dat gevoel bijna intenser|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000815.wav|gelijk misschien ten onrechte zou kunnen worden afgeleid uit de moeite die zij zich geven, om deze soort van handel te beschermen en in stand te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000470.wav|De stad wemelde reeds den vroegen morgen van het, uit de omstreken toegestroomde, volk, dat zich gonzend drong in de nauwere straten|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001943.wav|Maar aan welke dwaze hypothezen gaf ik daar toe? en welke gemeenschap bestaat er tusschen de Hofstad en Slikdorp? tusschen den eleganten Hagenaar en een armen dorpspredikant|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_001198.wav|Ik zeg: waarheid en gezond verstand, en hier blyf ik by. Voor de Schrift maak ik natuurlyk een uitzondering. De fout begint al van Van Alphen af, en wel terstond by den eersten regel over die lieve wichtjes|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000054.wav|hem dit toevoerde, misschien bij het voortzetten van het gesprek de toon te ernstig zou worden voor een' tafelgesprek, tevens bespeurende, dat 'er te veel waarheid in haar gezegde gevonden werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000363.wav|Heerlijk wijntje,' mompelde hij, 'heerlijk wijntje!' En dadelijk zette hij de lippen aan den pas gevulden kroes, en zoog met kleine teugjes het zoete vocht op. Hij smakte even met de lippen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001056.wav|die tot nu toe met een glimlach om den mond dit gesprek zwijgend had aangehoord. Ik denk, antwoordde Anna, met|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001209.wav|en de goede havenmeester raakte door dit alles zoo in zijn nopjes, dat er zich op dit oogenblik zeker geen meer tevreden mensch aan boord van het schip bevond dan hij zelf in eigen persoon|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003062.wav|er is meer; ik was tegen u ingenomen; verschillende omstandigheden zwoeren samen om er mij toe te brengen u te verdenken, en zelfs den goeden dienst te miskennen, die men beweerde dat gij mij hadt bewezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000651.wav|met mijn wensch dat hij moge opgroeien tot vreugde en troost zijner ouders. Bravo! bravo ! riep Kitterbell en snikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001959.wav|Gij herinnert u heel goed, zegt ge, dat pa en ma eveneens deden in hun jongen tijd? Nu dan mag ik lijden dat die onschuldige vrijerij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008046.wav|de ooen van Europa dus op mij gericht te zien, en mijn eenige troost is dat gij allen lady Tippins in uw hart zult verwenschen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000509.wav|Dat blijft, dat blijft altijd zoo! riep hij onmachtig, razend, bijna tot huilens toe. Er zal nooit iets aan te veranderen zijn, al zijn we zestig, al zijn we tachtig|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000612.wav|e knollen en de spurrie moeten in den grond, tot wintervoêr voor het vee. ver de late boekweit gonzen de bijen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000334.wav|Maar Buck nam langzaam de terugweg aan. Bijna een uur bleef de wilde broeder naast hem lopen, zachtjes jankend. Toen ging hij zitten, met zijn neus omhoog, en huilde|5809|neutral
+wavs/train_1724_1362_002718.wav|Waarde lezer, er zyn geen torens. Een toren is een denkbeeld, een droom, een ideaal, een verzinsel, onverdragelyke grootspraak! Er zyn halve torens, en. torentjes|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007049.wav|Zonder te groeten, keerde Haredale zich naar de naaste trap aan de rivier, en riep den eenigen bootroeier, die daar lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000467.wav|steenkolen- of wynkoopers. Sommige zijn in dienst by makelaars of notarissen, en een enkele is een boekhouder van den laagsten rang, of werkt voor de drukpers|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002787.wav|dan een getal van duizend recepten om te braden, te kooken en te konfijten wat maar braadkook- of konfijtbaar was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002326.wav|Och, mijn lieve Kit! zeide zijne moeder, wie Barbara's moeder vriendelijk het kind had afgenomen: dat ik mijn zoon hier moet zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001981.wav|Daar rezen aan den horizon, blank verijld als de schim een er stad, in den overdadigen zonneschijn des stralenden lentemorgens, de kartelende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011471.wav|Als Tigg zich den minsten schijn van eerlijkheid had willen geven, zou Jonas hem verdacht hebben, al was de ander ook de eerlijkheid zelf geweestj|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001668.wav|Dit is nu niet het geval geweest. De mandataris van tante moest strikt het billijke vorderen, maar ook niets daar boven. Dit maakte dan ook, dat von Zwenken niet in gebreke bleef zich in allen nood tot hem te wenden|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000866.wav|De heer Van der Hoogen deed zijn best om nog luider te lachen, wipte met zijn stoel achterover, en riep uit|496|neutral
+wavs/train_5809_5539_000718.wav|De sleedrijvers verwachtten thans zelf een poos rust te kunnen nemen. Zij hadden twaalfhonderd mijlen afgelegd, met twee dagen rust, en de rechtvaardigheid eiste, dat zij een tijd van nietsdoen kregen|5809|neutral
+wavs/train_2450_5459_002534.wav|en geen brief, geen boek, geen stukje papier naliet, waardoor men zijne vrienden of bloedverwanten zou hebben kunnen uitvinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001290.wav|Een oogenblik was voldoende geweest, om haar een juisten blik op haren toestand te doen werpen; zoo lang zij nog niet aan het afzijn had moeten denken, was zij er niet toe gekomen zich af te vragen, wat haar bezielde; zij was tevreden en dit was haar genoeg|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000774.wav|Gij hebt mij toch eenmaal het schoonste verteld! zeide hij. Gij hebt mij verteld, wat mij nooit uit de gedachten gegaan is, van het schoone, oude gebruik, het vriendschapsverbond, dat gebruik, dat ik wel graag zou willen navolgen|2506|neutral
+wavs/train_2450_11772_000093.wav|Het spijt me erg, dat je al zoo gauw weg gaat,' zei Van Brakel, om het gesprek, dat plotseling gestaakt was, aan den gang te houden|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001840.wav|Daar nu dan toch de muur gevallen was, die op dergelijke bijeenkomsten, welke men in burgerkringen een kopje thee|496|neutral
+wavs/train_2450_4254_000683.wav|soms is het een zak, op het eind van een langen stok, hier en daar tusschen het volk gestoken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000848.wav|ging naar den keizer en wilde hem omhelzen: Oscar echter drukte hem slechts de hand. Daarna omhelsde Othomar zijne zusters, zijn schoonbroêr|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002200.wav|eenige schooljongens en voorbijgangers, die bij het ongeval tegenwoordig geweest waren; de rector; een leeraar; en Willems vader. De president schelde en gelastte den beschuldigde binnen te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002517.wav|en lieten niet alleen zijn tanden maar ook het tandvleesch zien; en om zijn neus ontstond een woeste dikke plooi, als op den muil van een wild dier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006750.wav|die, nadat hij in vreemde landen op eene barbaarsche wijze oorlog had gevoerd, met boete en berouw teruggekomen was, om thuis te sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004779.wav|Zij stond daar steeds in buitengewoon rechte houding en toen Kitty de kleine groep naderde, sprak zij juist met den gastheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003531.wav|toornigen toon uit, dat Giles en Brittles, die in een vrij hoogen graad doezerig waren, van het bier|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000100.wav|Wat is er, Saïna? Of het kindje maar weêr terug mocht naar het natte huisje, in de kampong. - Waarom?! vroeg Eva, verbaasd. Heeft je kindje het hier dan niet goed|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_000330.wav|Zulke troepjes waren er oneindig veel, enigen hadden kleine wagens vol gevluchte waren, anderen zaten te paard; echter was het getal dergenen, die zich met lastdieren mochten behelpen, zeer gering|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_006293.wav|reed er door de straten van Bristol, op een bedaarden draf, een donkergroen rijtuigje, getrokken door een weldoorvoed bruin paard, en gemend door een man|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000391.wav|Januari. Ik voel me niets gedisponeerd, zooals Julie zegt, wanneer Ma haar vraagt een sonate van Beethoven te spelen, als zij leut heeft in een Engelsche mop|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002076.wav|Willem ging op het mos liggen tusschen de boomen, die den weg begrensden, en luisterde naar het fluisteren der bladeren, die in den ochtendwind ruischten. Geen sterveling was er op den straatweg, noch in den omtrek te zien|1724|neutral
+wavs/train_1724_3478_000189.wav|Holmes en ik trokken onzen rok aan en zetten den hoogen hoed op, zoodat wij gehouden zouden worden voor twee schouwburgbezoekers, die naar huis gingen. In Oxford Street namen wij een rijtuig en reden naar een adres in|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_003084.wav|hoe langzaam en vervelend dit ook moge zjn. Maar alleen dan, wanneer ze in haar eentje is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000415.wav|zeer onverschillig mocht toeschijnen, maar die mij aanduidde, dat hij in gepeins was verdiept. Uw mededeelingen zijn zoo duidelijk, zeide hij ten laatste|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000132.wav|die een voet verzet, schiet ik voor den kop,' en hield den troep zijn revolver voor. De bewakers legden eveneens aan. Daarvoor kregen de jongens ontzag en de gelederen sloten zich|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002140.wav|beet Walling hem toe. 'U heeft kosten gemaakt tijdens de ziekte van uwen zoon. Ik geef u vijftig pond!' herneemt de Engelschman zonder Walling aan te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002396.wav|Al had ik u verkeerd verstaan, zeide Adeelen: dat was geene zaak om daarover alarm te maken, althans daar wij allen meer of min door den wijn verhit waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007027.wav|om Sir Leicester in deze ziekte en droefenis bij te staan, want ik weet wel, dat ik nog niet zoo oud of nutteloos ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000929.wav|Alle de overige gasten, waren aan twee lange tafels, ter weder zijde der zaal geplaatst, welke zeer weinig voor die, welke voor het vorstelijk paar aangerigt was, in pracht behoefden onder te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000574.wav|Ik heb ze ook niet op straat gevonden of gestolen. God beware ons. In den tegenwoordigen tijd is het stelen positief onmogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001763.wav|Ik wees in het eerst hun voorstel van de hand. Gij hebt gereisd, zeide ik, en wat hebt gij daarbij gewonnen? Wie verzekert mij dat ik gelukkiger zijn zal, dan gij geweest zijt|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000525.wav|Luister, dat is zijn geluid. Heb je ooit nurkiger, toonloozer stem gehoord? Als luitenant van de cavalerie heeft hij bij de groote manoeuvres zijn been gebroken door een val van het paard|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000831.wav|Ja, en nog is de storm niet op zijn hevigst, liet de veerman zich hooren. God zij hen genadig, die op het meer of in de bergen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000493.wav|moest. Hijzelf had zich met veel verzoend; de arabier kwam nu dikwijls bij hem en hij participeerde in diens handel, al kon hij soms nog opstuiven bij het idee, dat hij bedrogen werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000884.wav|in de kerk aan de plechtstatigheid, waarmede zij inkomen, en de luide stem, waarmede zij de antwoorden uitspreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001055.wav|dat ons gezag nu geheel naar de maan is. Straks praatte ik nog van gelijkheid; maar nu zie ik wel, dat de Keizer zelf geen baas zou zijn, als hij zich aan boord bevond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001533.wav|Inmiddels kwam mijn oom, thans hier tegenwoordig, om zijne dochter te bezoeken, maar in plaats van haar in leven te vinden, vernam hij uit mijn' mond, dat zij niet meer was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002269.wav|Onze Lotje is reeds by Oom Dirk, en ik merk, dat zy er gansch geen onnut lid uitmaakt: Het goede mensch! ô Wat zyn de vermogens onderscheiden, en hoe lief heb ik u om de goedhartigheid, die gy altoos voor haar betoonde|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_001371.wav|keek zjj om de deur en ijlde verschrikt terug, terwjjl het bloed in hare aderen stolde, en zjj uitriep|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000760.wav|nog langen tijd lag ik te woelen en mij op mijn stroo te keeren en te wenden, te pijnlijk en te ongelukkig om in slaap te geraken|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001127.wav|Den volgenden dag was ze ziek en Zaterdags ging ze naar huis, door en door vermoeid van de prettige dagen, en overtuigd, dat ze lang genoeg in den schoot der weelde had geleefd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001298.wav|die lang door het gebouw weergalmden, alsof zij insgelijks gevangen waren en niet buiten de muren konden komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001446.wav|draaide dus zijn oordeel zoo? En leed deed het Aylva, maar minder, omdat Scheffer hem nu afviel, dan wel omdat hij eensklaps helder inzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004662.wav|De jongen antwoordde ten een ure. Maak dan voort, zeide Quilp, of ik zal te laat komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003534.wav|En hebt gij mijnheer Dick dus maar thuis gelaten, tante? zei ik. Wel, dat spijt mij. Ha, Janet, hoe gaat het? Toen Janet neeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003142.wav|Uwe Hoogheid zal zeker reeds weten, dat de Keurvorst van Brandenburg ons zijn hulp tegen Munster beloofd heeft.' 'Ja!' antwoordde de Prins|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002174.wav|Zij vergenoegde zich derhalve met schip en lading prijs te verklaren ten voordeele van den kommandant, die zich zoo uitmuntend in haren dienst gekweten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001171.wav|over den last der jaren, die zich steeds vergrootte, over den zwaarder wordenden arbeid, over de grootte van den tuin, over het nachtwaken, als bij voorbeeld den vorigen nacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000536.wav|Wie zoii haar geluk benadeelen dan hem. den arme, die ver was, en wiens laatste brief zij nog niet beantwoord had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001097.wav|Zeg me nu eens de waarheid. Wat kwam je hier doen? Ik kwam den dokter zoeken, juffrouw. Zoo! Hoe heet je? Dorus|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003871.wav|Wij nam en plaats bij het hoofdeinde der canape, doch zeiden niets; want wij zagen dat het leven zacht, doch snel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001798.wav|en er was niet anders te doen, dan beter hulp halen. Gauw, Donsje! Roep Akka en de wilde ganzen! riep hij. Maar op eens hield de arend met vechten op|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000466.wav|dus gingzy naar boven om aan Norah te zeggen dat haar meester haar spreken moest, en dat zy zelve inmiddels wel op de kinderen zou passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001333.wav|En hoe vaak hij wel, zonder een enkel lapje zeil, zichzelven bijna in brand gemaald heeft, om nog te zwijgen van de wieken, die hij heeft laten vliegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000403.wav|Ernstig en stemmig zaten Pickwick en de oude dame met elkander te spelen, en luidruehtig was de drukte aan de groote tafel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001500.wav|wier bouworde waarschijnlijk ten tijde der kruistochten aan de Oosterlingen is ontleend geworden. De kerkramen zagen aan de eene zijde op de zee|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001455.wav|Het toeval wilde, dat hij dien zelfden morgen den vreemdeling met het ongunstige uiterlijk tusschen Bras d'Asse en. de naam is mij ontgaan; ik meen dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002716.wav|Er was zeker evenmin een steen op de bank, als een man met een ronden hoed in den tuin; ik heb van den steen gedroomd, zoowel als van het overige|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001988.wav|en om u de gulle waarheid te zeggen: de heele Jurrie Thijsz. acht ik te min om er maar ééne minuut van mijn leven boos op te wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000234.wav|Dat was wel waarschijnlijk, antwoordde hij. Dat kon niet best een andere ziekte wezen. Maar als Moeder en Vader dat geweten hadden, wat de kinderen dien avond hadden gehoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001052.wav|Zij zag even naar zijn raam, maar onderscheidde in den grijzigen mist niets, niets. En zij viel ce bed neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004744.wav|Ik ben zooeven naar het wagenplein geweest, zeide de knaap: de man is er afgekomen met eenige builen: zij hebben hem wel gebonden en wachten op uw bevel omtrent|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007534.wav|Ik vond het wonderlijk; maar alien schenen Dora, in haar soort, ongeveer op dezelfde wijze te behandelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000166.wav|Gij zult speelschulden gemaakt hebben, of de Hemel weet, welke schulden, en toen zult gij dit papier geteekend hebben.' Hoog en duur, herhaalde de jonge|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000097.wav|Aan iederen paal maken zij vervolgens eenen korf vast van wilgenhout en als deze, gewoonlijk eenmaal daags, uit het water worden gehaald, is hij gewoonlijk vol visch|5809|neutral
+wavs/train_2450_4461_001839.wav|en begon zich toen weer te verwijderen. Lewin zag hen na en luisterde, en toen het volk uit zijn gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007808.wav|Nadat de kransen waren afgenomen, las de priester de laatste gebeden en wenschte het jonge paar geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000891.wav|Intusschen zag hij zich in gevaar, zijne onbescheidene nieuwsgierigheid met zijn leven te boeten. De overigen, zelfs Giafar|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001792.wav|maar ik ontwaarde terstond dat deze voorstelling onjuist was. Het is waar, hij is een man van middelmatige gestalte, die niets buitengewoons heeft in zijn voorkomen, en wiens trekken eerder goedheid dan genialiteit aanduidden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002239.wav|Hij was er zoo innig bedroefd om, dat ze haar ouderdom in eenzaamheid en verlangen had moeten doorbrengen. Nu zou hij ten minste dien nacht bij haar lijk waken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001846.wav|of die welke in den weg lagen, kennis te geven, om zich uit den weg te maken, voor de aankomst van het vlot. p eene zeer aangename wijze sleet men den avond in de groote|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002132.wav|En ùit mijn armen zal hij u ontvangen als ik u uit zijn armen ontving. Neem alleen, o Deianeira, dit mijn nu stollende bloed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001254.wav|welke beloofd hadden zich bij ons te voegen, en gezworen ons te helpen, en daarvoor hun eer verpandden, en die onze generaals zijn en ons nu in den steek laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001473.wav|Dus hooren, zien en zwijgen, Mijne Heeren, opdat u niet welligt iets overkome, dat u minder aangenaam zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002219.wav|men maakt zich de levensreize, die toch al zoo moeielijk valt, nog zwaarder, met zooveel onnutte pakgoederen meê te sleepen.' 'Gij hebt goed praten,' hernam de gravin, meer schertsend dan vertoornd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_001513.wav|lk wil! riep de heer Grewgious, eensklaps met eene verbazende uitbarsting van kracht. Die vervloekte kerel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001244.wav|De dame, om welke gij zoo veel geleden hebt, is mij bekend; zij is de prinses Badoura, dochter van Gaïour, koning van China|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000917.wav|Verder moet ik alle handelingen van myn kant opschorten tot ik antwoord kryg, hetzij van hen zelven, of van hun solliciteur te Lo|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001126.wav|Maar kosten zal het mij toch.' voegde zij er bij, terwijl zij vergeefsche moeite deed om den loop van haar tranen te stuiten: 'zoo heb ik dan niemand meer, dien ik vader noemen kan|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002933.wav|en zonder dat de schrijver zich tot hoofddoel gesteld heeft de jeugdige lezers te onderwijzen, zullen deze er toch hunne kennis door vermeerderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000224.wav|allereerst door hen, die hem dank schuldig waren, en voorts op niet minder hoogen toon door hen, die er alleen door overlevering mee bekend werden. Hij werd overa uitgeroepen als een modelridder van den nieuweren tijd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_002022.wav|in het zingen van eene parodie op het God save the king, waarvan het eerste vers dus luidde: God zegen den grooten Bull|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010927.wav|dat men die, de kleur alleen uitgezonderd, voor versche melk zou kunnen houden! Welk een algemeene kreet van neen, neen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001223.wav|Dit alles zegt u uw eigen onbedorven hart. Lieve Saartje, naar mate ik uwe schuldeloosheid ken, en hoe dieper ik in uw lot inzie, des te meer liefde, zorg, en medelyden heb ik voor en met u.|1666|neutral
+wavs/train_2450_4300_003951.wav|men zonder eenige verklaring heel goed kon verstaan. Toen ik mijn verlangen te kennen gaf|2450|neutral
+wavs/train_2506_3168_000022.wav|Al wat zij begeeren is een matige voldoening hunner levensbehoeften ten einde zich zoo stil mogelijk in het bestaande te kunnen schikken. Niemand geven zij aanstoot, aan niets verlangen zij te tornen|2506|neutral
+wavs/train_1666_1408_001208.wav|Het was bijnà waar: het was, met de jaren, waar geworden. Sedert zij ouder werd, gaf zij meer om het geld ter wille der kinderen, had in hare ziel moederlijkheid zich ontwikkeld, al bleef die ziel materieel en klein|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_000017.wav|Wy hopen, dat de goede Lezers wel zo veel belang in de Historie van S A R A B U R G E R H A R T zullen genomen hebben, om nog het een en ander te willen weten van de meeste hupsche menschen, die zy in dit Werk hebben leren kennen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_005761.wav|dus twintig kinderen had Garofoli onder zijn leiding; daar ik slechts twaalf bedden zag staan, sliepen zij dus zeker twee aan twee|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000460.wav|Zoo werd het woensdag. Ik had mg dien morgen verslapen en kwam een kwartier te laat aan de fabriek, waarvoor ik verwachtte beboet te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001202.wav|en toen hij de oude moeder zag, wier hoofd lag naast dat van haar gestorven kind; toen hij de lieve, vriendelijke woorden hoorde, waarmede zij het toesprak, als kon Corrie haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002876.wav|in de asch was geraakt. Op zekeren morgen zat Sampson Brass op zijn stoel een processtuk te kopieeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000556.wav|toen was hij niet langer de koning der zangers; hij wilde niet, dat zijn roem zou verminderen door in schouwburgen van minder rang op te treden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001339.wav|Ik vond de onderstelling gewaagd, maar de kapitein verzekerde mij dat ik volstrekt geen fâcheux troisième zou zijn, en zoo wandelde ik mee op naar den vervallen koepel, een uitgezocht rustpunt|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001501.wav|Gaarne vriend BUISMAN, antwoorde hij, zeer gaarne, gij hebt gelijk, groot gelijk;- ik zal u morgen of overmorgen toch komen spreken, alleen omdat ik uw kind zoo lief heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000216.wav|Heere! gij weet dat ik mijne netten niet meer dan viermaal daags uitwerp. Reeds heb ik ze driemaal uitgeworpen, zonder van mijnen arbeid eenige vrucht te genieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001789.wav|Toen Bronkhorst de ochtend, nadat hij vergeten had zijn vrouw met het rijtuig te laten halen, aan het ontbijt kwam, dacht hij dat ze er iets over zou zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001084.wav|Ziedaar, Beheerscher der geloovigen! de openhartige bekentenis, welke uwe majesteit van mij begeerd heeft. Gij kent thans mijne misdaad in al hare bijzonderheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000139.wav|Te midden van deze stilte zwaaide de grijsaard de roode vlag en riep: Leve de revolutie! leve de republiek! broederschap! gelijkheid! en de dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006351.wav|Mevrouw Clennam, die den aanbevelings brief voor zich had liggen, maakte een bulging met het hoofd en verzocht hem plaats te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001514.wav|In den loop van net langdurige consult was er eene flesch van den vyf-en-veertigjarigen port voor den dag gekomen om de wettelyke|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005980.wav|Nog lang daarna, toen zij over geheel andere dingen spraken, begon hij, zoodra hij maar aan den helm dacht, luidkeels te lachen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_003055.wav|Nu scheen het hun dat de Fransen veroordeeld waren, want zij hadden een vol betrouwen in de macht en de kunde van die nieuwe krijger. De blikken, die zij zich onderling toestuurden, zegden: O geluk, daar is de Leeuw van Vlaanderen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003613.wav|Dennenheuvel, dicht bij een welvarend dorp gelegen en niet ver van de stad; het is jammerlijk verwaarloosd, nadat het van de eene hand in de andere was overgegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001635.wav|lntegendeel Als de oorzaak van de gehele onaangename zaak, kunt u er alles aan doen, en dat kom ik u verzoeken, namens de heer en mevrouw Borne|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000196.wav|er iets waar is in de wereld, dan is het dat zij. tegen zijn terugkeer opziet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004845.wav|gij zijt nu in de occasie om met der daad te toonen, dat gij afgedaan hebt met dat verleden van wangunst en haat, met dat verleden van zondige drift en woesten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000691.wav|huis, hetwelk die zonderlinge mengeling van den Spaanschen en Franschen bouwtrant vertoonde, waarvan men in sommige gedeelten van Nieuw-Orleans nog voorbeelden ziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001653.wav|Al ware hij Satan in persoon, Overste, eer het jaar twee dagen ouder is, zult gij vernemen, dat ik een man van mijn woord ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008247.wav|Zal ik eens zeggen, wat ik altijd van u denk en van het fortuin, dat nog voor u aanstaande is, liefje? zeide mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000511.wav|Maar werd het barbarisme van den oorlog dan gerechtvaardigd en gemotiveerd, door de vrees voor eene grootere verwarring der sociale quaestie|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001560.wav|en zette hare mand weder op haar hoofd, maar eer zij heenging keerde zij zich naar het kamermeisje, dat nog met hare oorbellen stond te spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004944.wav|want de tijding, welke die veroorzaakt had, zoowel als de omstandigheden, waarmede die gepaard ging, waren treffend en hartverscheurend. Wij hebben vroeger verhaald, hoe Daamke van Reinout last bekomen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001376.wav|Toen alles gereed was, omhelsde hij zijn' zoon, en na Marzavan aanbevolen te hebben, toch goede zorg voor hem te dragen, liet hij hen vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003293.wav|Op een' zomerschen morgen JOAN was toen een twaalfjarige knaap kwam hij van den Predikant, bij wien hij het gewone onderwijs genoten had, en wandelde langs de heining van deszelfs tuin terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000920.wav|De koning Armanos was den volgenden morgen zeer verblijd van zijne dochter te vernemen, dat de onverschilligheid van haren gewaanden man in eene vurige liefde veranderd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008314.wav|Haar van zweet al donker gekleurde schouder bevond zich reeds naast Gladiators kruis. Toen liepen zij een poos geheel naast elkander|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001016.wav|Er zijn kleinigheden mijn kind, die men niet telt, die men niet acht, of men moet ze missen. Gij hebt zeker wel opgemerkt, hoe ik altijd zorgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009879.wav|Welnu, hoe dikwijls- zijn wij allen niet op een dwaalweg geweest. Wij moeten hopen, dat de tijd en gij hem te recht zult brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010575.wav|en laat het u volstrekt niet verwonderen, als dat jonge mensch eindelijk nog om den ouden Krook zijn geld komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003830.wav|en toen zij zich hierin vond teleurgesteld, ging zij onder voortdurend snikken de trap af naar haar achterkamer, waaryan zij de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000679.wav|ik moet een paar woorden met dezen man spreken; je behoeft nergens bang voor te wezen, zeide mevrouw Barclay. Zij trachtte kalm te spreken, maar zij was nog|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001526.wav|en zag dadelijk, dat alle bijgebouwen gesloten waren, en alle sleutels er uit genomen. Hij stond daar radeloos en hulpeloos, maar hij kreeg hulp van een kant, van waar hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000497.wav|wij liepen maar altijd voort, en de weinigen, die wij op onzen weg ontmoetten, staarden ons verbaasd na; was het onze kleeding of onze vermoeide gang, die de aandacht trok|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000468.wav|en paar, die medelijden met me hadden, kwamen dan wel eens naar me toe en zeiden iets tegen me., ik had het land aan iedereen, maar nog het allermeest aan die medelijdende schapen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000036.wav|komt, we zullen wel spoedig eene herberg vinden.' Hij liep vooruit, de andere zes hem na, en zoo kwamen ze voor een groot huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000097.wav|en dàt terwijl de tanden van mijn vriend Sander den lossen slinger vormen van Hollandsche schutters die op de markt voor den burgemeester defileeren? Vanwaar dat ik gerust kan schateren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000746.wav|zagen werkelijk de vertrouwde van Schemselnihar verschijnen, gevolgd door een tiental zwarte slavinnen, die met groote moeite eenen kunstig bewerkten troonzetel van massief zilver droegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005718.wav|omdat, als ikme vergis, het nooit van uw leven meer terecht zou komen. De heer, die Lorry heet, moet dadeln'k antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006297.wav|Hem met schande weg te jagen zou nog een veel te zachte behandeling voor hem zijn. Kon hem niets anders worden aangedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001340.wav|Juist. En dan moet ik zeggen, dat de toestand der bevolking in de Vorstenlanden te wenschen overlaat.' 'Op en door de ondernemingen heeft ze het beter dan ooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011371.wav|met een open rijtuig; waarop een plakkaat met groote dnikletters: Leve Veneering! als op een muur is geplakt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003044.wav|Vaalbleek, met zijn uitgebluschte oogen, als van dof blauw porcelein, met zijn kortgeknipt, lichtbruin haar, lag hij daar onder Eline's aralia, in zijn bloedelooze vingeren een boek, dat hij niet las|1666|neutral
+wavs/train_2450_7472_001657.wav|eindelooze elegante wandelkaden daarvoor, met palmen, die groen verlakt aftrilden op een atmosfeer van levend blauwen ether|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000906.wav|Hij zet zich op het jonge gras onder de schaduw van een' kastanjeboom neer, en kijkt met wijd geopende oogen naar de torens en muren van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005880.wav|als zij niet gehuwd en hij vrij was. Reeds sedert eenigen tijd verkeerde Lydia Iwanowna|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001317.wav|omdat Hugo zoo ziek was. Zij noemde het: ziek: zij wist het anders niet uit te duiden, dan dat hij ziek zoû zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000609.wav|Zij zijn aan de priorin een volstrekte en lijdelijke gehoorzaamheid schuldig. De canonieke onderwerping in haar strengste zelfverloochening. Zooals op Christus' stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001283.wav|Die man heeft my het leven gered,' hernam zy, na weêr een korte pauze: 'hy heeft aanspraak op belooning.' 'Hy zal er u zeker dankbaar voor zijn,' zeide Buat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000440.wav|bijna onwillekeurige inspanning van het geheugen te voorschyn geroepen wordt. De heer Wilding zeide: Myne moeder, toen zy vyf en twintig jaar oud was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003796.wav|hoe dof en mat hij er uitzag in de elegance van zijn leverkleurigen demi-saison en zijn glanzenden hoogen hoed. Hij lag onbeweeglijk en recht tegen de kussens aan, zijn geschoeide handen rustend op den zilveren knop van zijn stok|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003892.wav|Ik lig toch dikwijls des nachts wakker te denken. Och, dwaasheid kind, antwoordde Marie. Welk een wonderlijk kind zijt ge toch! Maar mag ik, Mama|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001335.wav|Dat is geen religie, dat's niets dan papen- en afgodendienst,' hernam Bastiaan, die vuur gevat had en op zijn stokpaardje was gebracht. Allen schaterden het uit van pleizier, dat ze Bastiaan gekregen hadden waar ze hem hebben wilden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000937.wav|Toen ik mijn verblijf wat naauwkeuriger onderzocht, bespeurde ik, dat de bodem van dezen afgrond als bezaaid lag met diamanten, waaronder van eene verbazende grootte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001721.wav|Amgiad kon uit deze omschrijving zonder moeite zijn' grootvader herkennen, en hem met vervoering en kinderlijke teederheid de handen kussende, zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000058.wav|hij werkte daar vlijtig, en toen zijn tijd om was, schonk zijn patroon hem een tafeltje, dat er heel gewoon uitzag en ook van geen bijzondere houtsoort gemaakt was; maar het had een goede eigenschap|9861|neutral
+wavs/train_2450_10646_001570.wav|k wed, dat uw broêr ook veel lustiger zou zijn, als hij u ook vrolijker zag. rolijkheid, lief kind! is de balsem van dit leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000928.wav|en zijn schoenen niet minder vuil. Het doet ons goed, als wij, wanneer ons iets moeite kost, zien, dat anderen hetzelfde lot met ons deelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000416.wav|Dit heimwee naar buiten is mij een ondubbelzinnig bewijs, dat het stadsleven haar begint tegen te staan, en zooals dat in haar coterie wordt opgenomen, is dat niet te verwonderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_002164.wav|was voor haar nog geen onoverkomelijk bezwaar geweest: zij ging zelve haast in haar zeventigste maar er kwam bij dat mijnheer Blik iets over zich had, waardoor hij van meet aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000432.wav|Hij die zoo sprak, voegde de daad bij het woord en sprong aan wal. Het was Eckbert Witgensteyn; maar zijn goed voorbeeld werd niet nagevolgd, en zijne 'desertie,' zooals de jongelui het noemden, gansch niet goedgekeurd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000239.wav|Nu,' viel de Gravin in: 'het spijt mij, dat mijn pagie aanleiding geeft tot misnoegen van onzen waardigen gastheer op mijn' braven ridder; doch ik moet den goeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011424.wav|Je bent een goeie kerel, William, zeide de heer Osborne op toegevenden toon; en ik en George moeten niet boos scheiden, dat is zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001382.wav|Houdt stand, mannen! Op, op, voor Leiden en Oranje! Voor Valdez en den Koning! klonk het van den anderen kant|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002175.wav|beter over de knie!' sprak Guurt Groot daar tusschen. 'Eilieve! Juffer Machteld, stel wat order op den huilebalk, tenzij ge verlangt, dat ik het zal doen,' en de kloeke roeier zag er wel uit of de bedreiging hem ernst ware|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001367.wav|Met eene groote snelheid vloog hij nu den Heer VAN VLIET te gemoet, vroeg hem en zijne zonen met ontroering naar hunnen welstand en viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010435.wav|en correctste aller heeren bereikten. Hij beefde dagelijks van angst, dat hij de Lintjes tot zijn tweede wettige stiefmoeder zou hooren proclameeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000821.wav|Wat neemt ze groote stappen! en op de bemerking van Willem: Ze loopt zoo waggelend als een man, die altijd te paard zit! Waren dat geene waarschuwingen genoeg|2450|neutral
+wavs/train_960_1747_000016.wav|brengen. Zooras men een goede ligplaats gevonden heeft, wordt het zeil gestreken, het anker geworpen, een rietmat tegen den wind opgezet, en het peuren neemt een|960|neutral
+wavs/train_2450_8269_001034.wav|Terwijl hij snikte met zijn hoofd op haar bonzend hart, streelde zij hem rustig het voorhoofd, de oogen ver, ziende ver de wanden der kamer door|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001488.wav|Moge God en Zijn Moeder mij vergeven! mompelde hij tusschen zijne lippen; toen trad hij binnen bij de keizerin. In het groote vertrek zat zij alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007758.wav|Maar ofschoon zijn talenten niet schitterend waren, rnaakte hij dat gemis door prijzenswaardige vlijt goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006379.wav|en zeg aan Serëscha, dat Alexander Alexandrowitsch hier is.' Hoe is het met je gezondheid? En zij zette zich naast haar man neder|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000127.wav|Terwijl Buck voortgleed met de geruisloosheid van een glijdende schaduw, werd zijn neus plotseling op zij getrokken, alsof een positieve kracht hem had|5809|neutral
+wavs/train_2450_5832_008019.wav|en haar dienovereenkomstig eerbiedigde, hen voorging de trap op naar de zolderverdieping, mylady en den|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002826.wav|mijn ULRICH! o God! is het mogelijk!' 'JOAN de zoon van mijnen trouwen FALCKESTEIN,' riep de Baron: 'Ach!' zeide de oude BECKMAN, door de menigte heendringende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001151.wav|Arkadiewna in de vroegte haar echtgenoot per telegram, dat zij dien dag uit Moskou vertrok. Neen, ik moet bepaald naar huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005581.wav|aan zijn kant, was veel te vergenoegd, om zeer nieuwsgierig te wezen; en daar Dolly nog te zeer beefde, om zonder zijne ondersteuning te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001335.wav|Ik verlang, dat gy t'huis komt. Ik heb verdriet; en ik kan het niemand dan u toebetrouwen. Myne Willis is te statig, te deftig; onze Moederlyke Vriendin kan ik het nog minder zeggen, want het raakt haar ook|1666|neutral
+wavs/train_2450_9234_001715.wav|waardoor ik een paar oogen zag schitteren, zoo schoon en met zulk een vuur bezield, dat alleen op een gezigt daarvan eene tot dus verre ongekende gewaarwording zich van mij meester maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001259.wav|hoe vetter een koe is, hoe meer zij eet, en ik wilde niet dat mijn geschenk vrouw Barberin in verlegenheid zou brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001812.wav|Wij moeten zien hoe wij in dezen het verstandigst handelen. Toen de vizier zag, dat de koning geheel in de meening verkeerde zoo als hij die wenschte, zeide hij tot hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004552.wav|de beminde van haar hart was harer waardig: hij was niet meer een arme, onbekende vondeling; maar integendeel door rang en geboorte ver boven haar verheven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001859.wav|gij intusschen, Mijnheer Huyck! nogmaals mijn dankbetuiging aan. Ik weet, dat het bewaren van ons geheim u een bron van verdriet is geweest. Neen, mijn vader! zeide Amelia|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001807.wav|Hij meende een inwendige stem te hooren, die hem influisterde niet te gaan, daar hij toch zou moeten liegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001085.wav|Maar dat alles zegt me nog niet, waarom gij u zoo ten ontijde aan de Egmonds wilt opdringen! Van hare erkenning hangt immers uwe positie niet af|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000527.wav|Het schikt nogal, wat de hoogte betreft; maar in dit hoekjen is immers weer niets geen licht op den koperen emmer! Ach! de geheele wereld gaat er ook voorbij|2506|neutral
+wavs/train_11157_9412_000016.wav|in zijn rijk; hij had echter maar twaalf gouden borden, waarvan zij zouden eten, daarom kon hij er ééne niet nooden|11157|neutral
+wavs/train_2450_3478_000247.wav|en ik heb mijn net zoo goed om hem geweven, dat er bijna aan geen ontkomen meer te denken is. Binnen drie dagen, dat is te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000277.wav|Mag ik hopen, dat u me toestaat u van middag een bezoek te komen brengen? Met mijn eerbiedigste groeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000737.wav|Telkens barstten gevechten uit tusschen troepen volk, dokwerkers, met de wachten voor het gebouw, met de politie|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000604.wav|Ons reisgezelschap was weder wakker geworden, en Phantasia vroeg mij, of ik met hen in hetzelfde logement te Melbourne mijn intrek nemen wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001288.wav|was er mede verlegen dat ik de moeite nam haar thuis te brengen. Het was zoo ver! Ik antwoordde zooals betaamde, dat hoe langer ik haar bijzijn genoot|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000031.wav|Ik wil hem niet eens tot koelie van mijn' palanquin,' valt Jan Compagnie in; 'op een' mooijen dag zou hij mij halverwege een' berg neêrsmakken, al zuchtende: Oei! - wat - eene - vracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005157.wav|Mejufiouw Wilfer was natuurlijk eene lange, hoekige vrouw. Haar heer en meester was cherubijnachtig, zij moest dus noodwendig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001523.wav|Onder een diep stilzwijgen zetten zij hun weg voort; nu en dan temperde mijnheer Bumble de snelheid van zijn gang|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001768.wav|Ik heb u het leedwezen mijner nicht te betuigen, dat zij door een lichte ongesteldheid verhinderd wordt, hier te verschijnen, zeide de Heer Blaek tegen Tante Van Bempden, terwijl mijn ouders zich met eenige nieuw aangekomene gasten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008022.wav|zeker, antwoordde Dolly weifelend, terwijl zij zich haar laatste gesprek met Alexei Alexandrowitsch voor den geest riep|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002208.wav|dien te openen, en den schat er uit te halen, dien de zwarte man er noodwendig heeft in gelegd. In dat geval sterft men binnen een maand|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001824.wav|Lipara was éene stad van pleizier. Iederen dag gingen door haar heen gangen van vorstelijkheid, flikkerde de stoet van uniformen als levend goud|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000019.wav|Maar hij wilde kalm blijven om haar. Hij zeide, dat hij haar vergaf. Hij hield haar, snikkend, in zijn armen, omdat die aanvoeling haar kalmeerde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000224.wav|De botervloot bleek niet bijgevuld; Wedelaar had, met kippige oogen, wat er nog in was bijeengeschraptom onvoldoende zijn broodje te smeren, en Dina moest naar de kelderplank, opdat Aleida zelve kon eten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001489.wav|en liet zich eindelijk zeer flauw en afgemat naar boven en naar bed brengen, waar Miggs bij haar bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000603.wav|Domme intuïtie, die zijne vervloekte lippen verlokten te zeggen: Noorwegen, en onrechtvaardigheid van het lot, het leven, van alles|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002087.wav|Was Rebecca schuldig, of niet? Het veemgericht van het personeel had haar veroordeeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001376.wav|Hij besloot, dat hij, ingeval van weigering, zijn verbanden zou afrukken, zijn been ontwrichten, zijn overgeblevene wonden naakt en bloot zou leggen, en alle voedsel weigeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002781.wav|aan al de stormen der lucht, even als boomen en steenen, waren blootgesteld. De stokslagen spaarden zelfs de zieken niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003017.wav|In den regel is dat ook niet benijdenswaardig; maar de zorg voor de leiding van een aankomend jong meisje. op u te nemen.' 'Het is waar, zoo iets zou ik kunnen aanvaarden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000086.wav|en mijn naam is Francis Thierry. Ik zal u met geen verslag van mijne jeugd vervelen. Genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006046.wav|Daar bracht men mij een brief. Hij schreef een antwoord en verzond het. Wij vermoedden niet, dat zij aan het station was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002466.wav|De landweg namelijk slingerde, ter plaatse waar ik mij nu bevond, door een aanzienlijk landgoed heen, waarvan mij echter de regen niet toeliet op dat oogenblik al de schoonheden op te merken. Ter rechterzijde verhief zich een statig beukenbosch|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002234.wav|De melodie, die zij te Madrid van een liedjeszangster gehoord had, suisde haar in de ooren, terwijl een Moorsche ruïne tusschen de oranjeheesters en citroenboomen even voor haar blik verrees|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_001335.wav|Gij vleijer!' antwoordde Signora FARFALLA. 'Wat mijn' stand betreft, dien laat ik geheel aan u over, indien gij maar zorgt, dat mijn pupila vooral in een gunstig licht te voorschijn komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002223.wav|Maar er kwamen telkens nieuwe cursussen, nieuwe gezichten, en haar oude verlegenheid kwam terug. Ze werd meer en meer een zeldzame gast op de school|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007664.wav|Hoewel Pickwick werkelijk van geen der beide partijen een ijverig aanhanger was, had de geestdrift van Pott hem toch voldoende aangevuurd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001102.wav|Nu gij behoeft u deswegens niet te bedroeven, want in de omstreken van Piacensa en Lodi wordt zij nog voortreffelijker gemaakt. Ik zal u nog heden te Piacensa dezelve laten proeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000512.wav|Zij zwegen toen een oogenblik en ik kon even ademhalen; van angst en schrik werd mijn keel als|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005047.wav|Het was zeer warm weder, en wolken van vliegen, die hare nieuwsgierige en gewaagde onderzokingen voortzetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002115.wav|en zooals ik van mijn vader dikwijls gehoord heb, de Admiraal De Ruyter, die toch uit een minderen stand was, had insgelijks een zeer ordentelijken toon en was een vijand van vloeken en drinken. Tante heeft gelijk, zeide ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000337.wav|want een karakter kan evenals een steen, door waterdroppels worden aangedaan. Deze uithollingen zijn onuitwischbaar; deze vormen onverstoorbaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000086.wav|Uithouën? zegt de schipper: de juffrouw mot weten dat er geen menschen ouèr worden as schippers en schoolmeesters. De schoolmeesters, van de onschuldige asempies van de kinderen, en de schippers, van weer en wind|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000117.wav|Julie, het kan niet. Nooit geef ik mijn toestemming.' 'Dat is belachelijk.' 'Je hebt geen recht erover te oordeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001928.wav|zijn gelaat nam echter spoedig weder een ernstiger plooi: maar gevoelende, dat hij, door Adeelen tegen te spreken, slechts olie in het vuur zoude gieten, hernam hij op een minzamen toon|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000171.wav|Ze was dood; daar viel niet aan te twijfelen en toch, toen het leven terugkeerde in mijn denken hoorde ik weer de vraag: Is ze heusch. dood, of moet ze nog sterven, of wat zal er gebeuren|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000321.wav|De oude man, tegen zijn wil meê door zijn zuster getroond, was om den langen zoen aan Lili in goed humeur gekomen en zat, zich versneukerend, zijn vuisten geklompt op de knieën, bewonderigjes te knikken, toen baker hem het mormel, dat gilde|1666|neutral
+wavs/train_2450_9234_000343.wav|Draag zorg, u niet te verzetten tegen hetgeen men van u verlangt, sprak de oude; want dan zoudt gij uwe zaken, die thans op zoo schoonen voet staan, geheel en al bederven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002631.wav|heelemaal platonisch, kan nog ziekelijk zijn, verziekelijkte sensitiviteit, maar liefde voor een ziel, dat is niet ziekelijk, dat voel ik zeker|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004953.wav|hij uit. Mooi zoo, juffertje! Ga uw gang maar. Gij moogt mij slaan en de haren uitplukken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005158.wav|Ik wacht wat de naaste ure over mij zal beslissen; en gij, Mabelia, wat zult gij doen met de uwe?' 'Oude schuld vereffenen, gelijk gij ziet,' antwoordde zij levendig|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000339.wav|met éen scheurenden ruk trok zij open de satijnen kabaia; zich niet meer meester van smart, van wanhoop, die haar omwolkte uit den gapenden afgrond, stortte zij neêr voor de voeten van den Europeaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_001411.wav|eeds vroegtijdig vertrok van eyden; schoon hij verlangen gevoelde, daar het juist zondag was, en hij zoolang geene openbare odsdienstoefening|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001137.wav|De zaal had het uitzigt in den bekoorlijksten tuin, welken men zich kan voorstellen. De lanen waren ingelegd met steentjes van verschillende kleuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000077.wav|Zoodra zij de kamer had verlaten knikte Jan tante Bee toe. Deze knikte terug en zeide: 'Zij is bijzonder rustig van daag. Mijnheers reisverhalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000824.wav|en vrij onzacht nederviel tegen het beschot eener schuur; het was namelijk op eene hoeve midden in het dorp, en niet op den rijweg, dat het door hem gekozen pad geleidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001013.wav|Toen de nacht weder gevallenwas, zette ik myn tocht voort, waarby ik myaltyd tusschen de heuvelen hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001659.wav|Kom, geloof me! Hoe langer gij wacht, hoe meer gevaar gij loopt in handen te vallen van Geszler en den laaghartigen vleier|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000216.wav|Zij kon omstreeks zestig jaren oud zijn, als eenige te voorschijn komende grijze haren deden vermoeden; valsch haar droeg zij niet|496|neutral
+wavs/train_2450_10646_001180.wav|ij is af,' zeide hij 'hij is af, maar die brief heeft mij wat moeite gekost. k heb het den ouden maar alles vlak op geschreven. k heb, in alle zijne goede|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000875.wav|niet slechts de adel zijner graafschappen, maar ook die des Duitschen rijks bij rondgaande brieven en openlijke bekendmaking was genoodigd. Een aanzienlijk getal dier Edelen had aan deze oproeping voldaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004789.wav|ik weet zelf niet, wat al luiden daar neffens en rond mij woonden; doch dat was gezellig en het hinderde niets, ter contrarie. Daar waren in dat huis twee jonge edelvrouwen, die zongen als lijsters, zulks ik veeltijds den lust niet kon weêrstaan om te luisteren|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000522.wav|Ik heb op dien naam thans even zoomin aanspraak als op dien van Czaar, waarmede gij mij van morgen vereerd hebt. Gij kunt alle titels met mij sparen, vervolgde hij op een vrij hoogen toon: ik heet eenvoudig Bos. althans voor het tegenwoordige|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009212.wav|Nog al zulk eene kwade speculatie niet; want als deze jonge dame minder ferm geweest was, of minder haar verstand had gehad, doordat zij romanesk was ofzoo|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004322.wav|Hij stak hem nu de hand toe en leidde hem eenige schreden voort tot bij de tafel, terwijl hij sprak: 'Zijt mij welkom, jonker van Egmond! Gij wenscht mij te spreken, en ik heb u ook wat te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_003393.wav|zoodat, daar al de vorken zwart waren, het geheel een schilderachtige mengeling van kleuren bood. De borden voor de gasten waren achter den haard te warmen gezetj|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000759.wav|Trekt een ander de wereld door, omdat hij belangstelt in alle openbaringen van het leven, mij boezemden de dingen slechts belang in, voor zooverre zij bij machte waren onderscheiden stemmingen op te wekken in mijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000682.wav|Op een' anderen keer hadden ze hun wrok op den hond gekoeld. Willem was dan ook van plan den boer te zeggen, dat hij verderop werk ging zoeken, toen er iets gebeurde, dat een' plotselingen ommekeer in Willems verhouding tot het werkvolk bracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000197.wav|en bovenal herinnerde zich nu ook weder te levendig de beleediging, zoo zij althans waande, haren broeder aangedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000660.wav|Ja, bijzonder. Maar zij doet àlles goed. Dit kon Marianne niet verdragen. Zij had al een geduchten hekel aan Mevrouw Ferrars, en die onnoodige lof, een ander toegezwaaid, ten koste van Elinor|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000271.wav|Dat geeft zeker veel drukte, hé, jongeheer, zoo'n erfenishistorie? Pas op het treedje in de gang. Ja, vooral als het zoo'n groote is, antwoordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002254.wav|In deze heillooze vallei, aan den voet dezer door de kurassiers bestegen helling, die thans door Engelsche drommen was overstroomd, had dit carré het|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000439.wav|De nieuwsgierigheid der vreemdelingen te dulden, tot wie men zou zeggen: dit is de beruchte Jean Valjean, die maire te M. sur M. is geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001515.wav|Toen hij verzadigd was werd hij overmoedig en begon mee te praten over koetjes en kalfjes, maar op een toon van meerderheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000416.wav|dat hij het niet wist, maar dat iedereen zei dat de glazen ingeslagen werden bij den burgemeester. Nu toen ik dan op de gracht kwam waar de burgemeester woonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004104.wav|Ik dacht dat men mijn meester in vrijheid zou stellen. Maar daar gebeurde niets van. Een andere rechter sprak nog eenige minuten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000467.wav|van boomgroepen omringd, en reeds op grooten afstand hoort gij t gerucht van menschensternmen, als een stemme veler wateren|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001327.wav|nu vond zij, bij zich zelve, hem onverdraaglijk, en nu zij hem u hoorde zeggen, zwoer zij dubbel haar best te doen, om de les van Bol op te volgen en dat woord te vermijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005120.wav|Achter, op den schoorsteenrand, antwoordde, uit de in den donkeren hoek aanwezige bedstede, een flauwe stem, welke Deodaat voor die van des boschwachters huisvrouw herkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001736.wav|wuifde, hooger de halmen dan elders, het gras; zwol er, zwaarder de trossen dan elders, de wijnrank|2450|neutral
+wavs/train_123_2211_000028.wav|dan zal ik het je geven. Maar het is niet gemakkelijk te verklaren, als men het niet weet. En de toovenaar, die geen naam had, keek door het|123|neutral
+wavs/train_2450_9081_000330.wav|Neen, Sire, antwoordde een der officieren wij kunnen uwe Majesteit verzekeren, dat het door een' aap, en in onze tegenwoordigheid geschreven is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002195.wav|Tusschen hare ontstelde gasten was, bleek, Deianeira gerezen, en staande nu vroeg zij, wijl dichter de dienaren drongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003533.wav|dat ik evenveel sympathie voor hen opvatte en evenveel belang in hen stelde; als waren het zooveel van die houten beelden op een schip geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000435.wav|en herkende toen de gulden Zon der Geregtigheid, het bekende wapen der Utrechtsche Akademie, prijkende aan den geveltop van een groot en prachtig gebouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001140.wav|Ik wacht, antwoordde zij, wat gij verder van- mijn broeder te zeggen hebt. Gij zijt stug tegen mij, en ik verdien het|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006820.wav|er niet meer naar kijken,. zei Tom tot zich zelf, kneep zijn oogen dicht, en trachtte zich te verbeelde'n, dat hij Weer insliep|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000192.wav|om daarna de portretten van mijnheer en mevrouw A, B, C, en het geheele alphabet te roemen; echter sterk volhoudende dat zij volstrekt niet geflatteerd zijn, en eindelijk des noods met de jonge dames te lachen|2506|neutral
+wavs/train_1724_2649_001212.wav|neen, zijne zon was, zoo hij meende, voor altijd ondergegaan in eene akelige cel, achter de kille, koude muren van eene gevangenis|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005490.wav|De oude heeft kleinkinders genoeg. Mij is het slechts een last. Men kan niet werken en niets doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000071.wav|Ja, de hei was weer prachtig. Brem en heidekruid stonden in vollen bloei en een kleed van paars en geel en donkerrood scheen er over uitgespreid te liggen, naar welken kant men ook keek|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_003392.wav|Onwillekeurig dacht ik er om, wat wel de gevolgen konden wezen voor mijn vrouw en familie, als ik dien nacht zoo'n vrachtje op me kreeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002147.wav|Ga je een leugen verzinnen, sinjeur Veritas?' zei Paddeltje ruw. Weer kleurde Veritas. 'Ik dacht, dat je verdriet had.' 'Wis en drie heb ik dat!' viel Paddeltje uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_004548.wav|maar zijne beenen waren zoo lang, dat zij er boven uitstaken, en zoo werd hij ook gepakt. En Bet|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000881.wav|Blijf steeds haar gunst verdienen,' was het eenige wat hij antwoordde. Bij zich zelven dacht hij: 'moge zij altijd in die illuzie kunnen blijven voortleven|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002336.wav|klopte aan verseheidene deuren aan, en ging eindelijk op de stoep van een ledig huis liggen, waar hij den hacht doorbracht met nu eens een slaapje te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005052.wav|en de woorden dwaas, beuzelachtig, enz. onderstrepen en zijn persoonlijke opmerking volkomen waar er bijschrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008226.wav|want zij wist, dat, indien hem deze brief in handen kwam, hij niet zou kunnen weigeren zijn begonnen grootmoedige rol te spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000258.wav|Ik hoorde je spreken van het beloeren van anderen, mijn waarde, zeide Fagin. Mijn vriend heeft iemand noodig, die daartoe zeer geschikt is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006329.wav|om beurtelings een hap of een slok te nemen, hield hij met zijne rechter bestendig een van de handen der gravin vast|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000356.wav|en zei bij zichzelve, met een kleur op het gezicht en een heftige draai met zijn schroefstoel: 'Laat ze trouwen, wat kan het mij ookB|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001660.wav|en naar zijn uitzicht en toestand te oordeelen zou ik zeggen, dat het eene gelukkige verlossing was. Maar hij moet toch in zijne jeugd een goed voorkomen hebben gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007780.wav|en installeerde haar gast in haar kamer met een ongeduld en bedrijvigheid, welke zelden door onze kleine kalme vriendin aan den dag werden gelegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000563.wav|De schepen, van hun ijzerwerk ontdaan, vielen uiteen en zonken in de diepte. De zee was op deze plaats zoo diep, dat wij met het peillood geen' grond konden vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_005093.wav|en of die veroorzaakt werd door den schrik, dien de geest hem had aangejaagd. Toen hij de fluit opnam — dezelfde zwarte fluit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005741.wav|Lief meisje! zeide Chester met nog meer aandoening, wie ik gaarne mijne dochter zou willen noemen, indien het noodlot zulks wilde gehengen|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000460.wav|chambre obscure argeloos geplaatst wordt, dat ik er niet aan wend of keer, en nooit eenige beweging maken wil, om haar op een onbescheidene wijze te|2506|neutral
+wavs/train_1724_10268_001154.wav|en zoo de toekomst haar nog duister scheen, en zij de bezwaren zich niet ontveinsde, die er tegen een huwelijk tusschen haar, de arme vondeling, en den hooggeboren zoon der ylars moesten bestaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000671.wav|Gedurende de voorbijgelopen plechtigheid had zij met spijt gezien dat men Deconinck altijd voor Breydel stelde, en zij poogde, voor zoveel zij daartoe kon bijbrengen, die voorrang te verijdelen|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000278.wav|zoo bevindt men zich in een klein vertrek met witte muren en een houten vloer, waarin men een tafel, een paar stoelen, met en benevens een verroeste kachel en toebehooren|2506|neutral
+wavs/train_2450_6613_000825.wav|en spikjes licht dringen tot in de strengste marmeren hoeken van het gebouw door, en fladderen er als vleugeltjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000186.wav|Wat is er gebeurd? vroeg Arkel, haastig met hem in een zijvertrek gaande: is de vijand in de stad? Neen! zeide Reinout, wiens gelaat van angst en toorn scheen te gloeien|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000398.wav|Hier de minne, het kleine, lieve, en pas ontwaakte Wimpje aankleedende, die, verwonderd zoo vroeg gestoord te zijn, met de bruine oogjes, nog strak van den slaap, zat rond te turen|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_004337.wav|toorn en ijverzucht wilde ik ook alles verlaten, alles opgeven, maar ik kwam tot bezinning en wie, wie heeft mij gered|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003302.wav|Maar wat deerde ons dat treurige weder! ons hart klopte van vreugde en wij behoefden niet meer door onze omgeving tot vroolijkheid te worden gestemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004323.wav|Juffrouw Briggs was niet formed ontslagen, maar haar betrekking als gezelschapsjuffrouw was een|2450|neutral
+wavs/train_5809_4370_000055.wav|b. Paarden in gemengd gebruik. Hieronder alleen te verstaan paarden, die doorgaans en hoofdzakelijk worden gebezigd voor de uitoefening van een beroep of bedrijf van den|5809|neutral
+wavs/train_2450_5210_004068.wav|en een man van hem te maken. Hij sprak de laatste woorden met bijzonderen nadruk uit, en zweeg toen, als om te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000253.wav|Nikolaas antwoordde, dat hij wenschte te weten, of er ook een plaats als secretaris of amanuensis bij een heer open was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001560.wav|Na verloop van eenige minuten, die aan Buat zoovele uren schenen, kwam Nyssen terug. Het bleek, dat hy zich zijn afwezigheid niet alleen benuttigd had om het geld te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000377.wav|en de richting naar de door mij gekozen herberg inslaan. Zoo werd Trabb's winkeljongen hun gids, en met hem gingen zij naar het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000117.wav|Eindelijk waagde ik het Baco in zijne lectuur te storen door de vraag: Waarheen meent gij dat wij ons nu begeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000122.wav|op dat woord Liberta kreeg ik geen antwoord, maar wel op mijn vraag naar het parool. Je weet, hoe de gewoonte bij de Vrijbuiters in de kolonie is. De schildwachten roepen je aan en vergen dan het wachtwoord, dat elken avond anders is|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000895.wav|Wie ben IK? Loon heb ik steeds, zoo niet bedongen, toch ontvangen, weet ge; dankbaar boden Nemea, Lerna|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001094.wav|Ten elf uren was hij den anderen morgen aan het station van den Rijnspoorweg. Ware hij met een trein vroeger vertrokken, dan had hij het genoegen kunnen smaken de reis te doen met zijn neef|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_000578.wav|De chemist legde zijne vork neer en stond van tafel op, waarna hij zich naar den anderen hoek van de kamer begaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001873.wav|zoowel woordelijk als overdrachtelijk gesproken. In één woord, aan de gansche zuidzijde der stad had een onophoudelijk gegons plaats, dat zich reeds op een geruimen afstand hooren liet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000818.wav|doch zich spoedig hersteld hebbende, ontkwam hij in de duisternis. Grimaldi riep zijn vriend King toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002525.wav|Noch aan iemand anders? hernam Marius. Aan niemand. Geleid mij nu, zei Marius. Aanstonds? Ja, aanstonds|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003202.wav|en de luiken en deuren zullen openvliegen, en zulk een vloot van gewapende schepen, met stoom en met zeilen, zal voor den dag komen, op de oude|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000107.wav|Allah schenke er u een lang en rustig leven. Wat ons betreft, wij kunnen u niet dankbaar genoeg zijn, dat gij ons zoo veel schoons laat bezigtigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001961.wav|Hier althans was geen waakzame hond, wiens geblaf al vooruit onheilspellend in de ooren klonk; de bewoners hadden zeker genoeg te doen om voor zich zelven te zorgen, en hadden zooveel niet te verliezen, om zoo bang te zijn voor dieven of indringers|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002710.wav|zindelijk na zijnen stand gekleed: deze was de voormalige eigenaar van het beest, en JOAN herkende alras in hem zijnen gullen gastheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001032.wav|dat althans bij de jongeren, voor wie de dag zoo ongemeen vroeg begon en met zulke buitengewone inspanningen gepaard ging, zeer licht zou kunnen uitloopen op slaap. Daarom ook wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001820.wav|wischte den opgewelden traan uit het oog en stak haar hand opnieuw aan Adeelen toe. Ik geloof inderdaad, zeide zij met een vaste stem, dat gij gelijk hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000802.wav|en van het eene eind van de landstreek naar het andere gaan in weerwil van alle vertelseltjes, die het tegendeel verhalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000558.wav|hoewel voor een Evangelie, dat immers Blijde Boodschap of zoo iets beteekent, naar het mij toescheen op een al te bedroefden toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000463.wav|uit een' fatsoenlijken kring te weren, maar die, daar zij dezelfde streken hebben, als beruchte lichtmissen, nog des te gevaarlijker moeten geacht worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001309.wav|Ik feliciteer je met de conquête, zeide Henriette Rimini tot Lina. - En ik u met uw zwager, antwoordde zij lachend. - Hadt gij dat gedacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002379.wav|teekende uit het hoofd een veelkleurige kapel, wees de fouten in de Fransche dictionnaire de l' académie aan, bestudeerde Puységur en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002116.wav|Den volgenden morgen, met het aanbreken van den dag, stond hij na een' gerusten slaap, zooals hij in langen tijd niet genoten had, vrolijk op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000367.wav|terwijl een geur van Indische kruiden door het huis dreef, of de beroemde schoteltjes en poddingtjes van Pietje|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000050.wav|Van de vluchtelingen kon geen spoor ontdekt worden, en thans op Donderdagmorgen zijn wij even wijs als wij Dinsdag waren. Op Holdernesse Hall werd natuurlijk terstond navraag gedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_003363.wav|Hoewel hij geheel roerloos naar de lucht lag te staren, glimlachte hij enzeide|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000482.wav|En daar niettemin de macht zijner bekoring niet verzwakte en hij haar even onweerstaanbaar aantrekkelijk bleef, voelde zij zich gevangen, als vlieg in web, en kneep haar vuisten saam als zou zij hem willen slaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_5342_003324.wav|Ik ben van dezelfde meening als Thomas Joy. Verder ben ik het volkomen eens met de bewering van|2450|neutral
+wavs/train_10984_9412_000031.wav|Ze dacht een oogenblikje, en toen schoot het haar te binnen, dat er van de laatste kermis, nog een zak met fijn tarwemeel op zolder stond, dat zou ze afhalen en op het bier strooien. Ja, ja, wie bij tijds wat spaart, die heeft wat in den nood|10984|neutral
+wavs/train_2450_4461_005548.wav|maar nu had zij gaarne deze kleinigheden, ja alles opgeofferd om hem slechts gerust te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001475.wav|wil! Wèg uit mijn oogen, godin; heerlijke Hera bezielt mij en Hera is de allermachtigste en|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010354.wav|Nu, is uw paard mooi versch i zegt Brouwer tot den koetsier, waarop de koetsier antwoordt : Zoo versch als boter|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000677.wav|lleen de bloempotten, die de plaats van den haard bekleedden, en de bloemvazen op de trumeaux en den schoorsteenmantel, herinnerden ook hier, dat men buiten, althans dat het zomer was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010030.wav|tenzij je er voor speelt. Verduiveld! het regiment is pas uit de West teruggekeerd, ik moet eerst eens even fuiven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004799.wav|geen oogenblik twijfel voedde, of zij was meê een kind zijner ouders, die zelven Machteld als eene geliefde dochter bejegenden, niets deden om hem deze dwaling te doen inzien. Dit verklaart zijne onbeschrijfelijke smart en spijt|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_002062.wav|daar hij een paar zeer brave Zwitsers tot zijn gezelschap had, benevens een' Engelschman, die zich in het eerst geheel stil hield, schoon zijn gelaat kenteekende, dat hij deel nam in het gesprek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006448.wav|en toen hij zich op dat bed had nedergeworpen, ofschoon het veel gemakkelijker voor hem geweest zou zijn indien hij ze losgemaakt had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000086.wav|Ik moet je toch nog iets vragen, zeide Stipan: Kent gij Wronsky. Neen, ik ken hem niet, waarom vraag je dat? Waarom|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004274.wav|Was hy een verklikker? vroeg de heer Cruncher. Een verklikker van de Old Bailey, hernam de berichtgever. Bah|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001920.wav|Onder dit gesprek kwamen zij aan de deur, die toegang gaf tot de vertrekken der prinses. De gesnedene ontsloot deze, en bragt den prins in eene groote zaal|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001391.wav|mijn moeder had ik een netgewerkt zakhorloge medegebracht en voor Tante Letje een eenvoudigen, doch sierlijk gesneden ivoren waaier, die haar bijzonder behaagde, omdat hij fraai en toch niet opzichtig was|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000109.wav|de baboe met neergeslagen oogen en een stil, ongeloovig lachje om den mond, alsof ze reden had een andere meening te koesteren over de kracht des heeren Fournier|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010139.wav|De ellendeling wreef zich flauw op den rug zijner bevende handen, van de vuist af opwaarts, en schuifelde naar zijn straf hoek, doch niet zonder Ëugène in het voorbijgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004240.wav|Neen, neen. je zat mij op den kop. Groed dan, Ik zat je op den kop, slechte man|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002131.wav|ik niet zoo lichtelijk genoegen zoude nemen met een oponthoud, dat mij misschien beletten zal, heden nog de stad te verlaten; want naar allen schijn zullen de poorten reeds gesloten zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000389.wav|met den stroom. Want de otter werd dikwijls door de golven meêgerukt, de rivier af, maar hij werkte zich telkens weer naar boven. Hij zwom voort in de deining|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000351.wav|Frank en Bertie in het salon, waar nog enkele gasten, mistroostig over het slechte weêr, zich verveelden met eene illustratie of een album|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000412.wav|Dokter Rantzow werd er naar gevraagd, maar hij wist alleen te vertellen wat de rezident hem verteld had, wat mevrouw Van Oudijck hem zelve had verteld: haar schrik in de badkamer voor een kolossale pad, waarop zij getrapt had, gestruikeld was|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_001262.wav|een groot ledekant, waarvan de kostbare gordijnen digt toegehaald waren. De koning besteeg de estrade en de gordijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001851.wav|BLOMMESTEYN was in het eerst bijna stom van gemengde ontzetting en blijdschap - en alle de kinderen vlogen nu naar broêr JOHANNES toe, de een wat vroeger de ander wat later|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001956.wav|de Heer Willoughby, denk ik, toen zijn blikken mij mijne onbeleefdheid verweten, omdat ik het voorgenomen uitstapje bedierf, dat mijne hulp werd ingeroepen door iemand, die hij tot armoede en ellende had doen vervallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000654.wav|Zich dan beroepen op vroegere antecedenten, op haar vader, den grooten Balthazar Zanti, op haren man volgens de commune: Melena|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000701.wav|De onkreukbare billijkheid van Uw Edel Achtbare is een iegelijk bekend,' hernam de onderschout met eene zekere weifeling in den toon, die van eene onrustige bijgedachte getuigde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000618.wav|De tegenstrijdige verklaringen van den grijsaard en den jongeling verpligtten den vizier hen, met verlof van den regter, voor den kalif te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001359.wav|op zijne eerste gezantschapsreis krijgt hij mijne dochter toch niet mee.' Ten gevolge van dit overleg met haar gemaal, begon mevrouw Ward Ryhove het leven in den Haag op geheel andere wijze|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000807.wav|zij had te Batavia haar familie. Hij zelf zou heel graag, na de opgedane ervaring bij den ambulanten dienst, weer eens aan de bureaux werken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004254.wav|Ik toefde hierop nog eenige oogenblikken, ten einde hun gelegenheid te gunnen, om zich ver genoeg te verwijderen, betaalde vervolgens de vertering, en vertrok, mijn weg links af naar Laren nemende|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001668.wav|Ritsaart bedroog zichzelf met den erbarmelijken schijn, als bleef hij geheel meester van zijn gemoed, als boog hij zich neder uit zijn ongenaakbare hoogte, vriendelijk en welwillend, tot een merkwaardige, zoekende menschenziel|1666|neutral
+wavs/train_2450_6058_002186.wav|Later heeft men mij verteld dat hij maarschalk der City was, en ook buiten de stad zeer in aanzien; maar of dit waar is kan ik niet zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000830.wav|maar zette bovendien haren man aan, wraak te nemen over de voor haar opgevatte liefde van den ongelukkigen kleêrmaker. Ziehier hoe zij dit aanlegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001297.wav|Aan zijn eene zij liep een los; aan de andere schoof een lange adder voort, en vlak naast de slang kakelde een korhoen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000485.wav|Hm!' 'Dat's zoo zeker niet.' 'Ieder wil wel vooruit.' 'Als er geen avancement was!' riepen allen om strijd. 'Nu ja! nu ja! dat alles spreekt vanzelve|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_000098.wav|dat wij, door wat wij tot nu toe gedaan hebben, uw ijver en goeden wil al voldoende zouden hebben beloond|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001156.wav|Zij naderde bij de Deken der beenhouwers en sprak vriendelijk: Meester Breydel, ik heb u van ver gezien; gij werkt met meer drift dan de laatste uwer gezellen. Het schijnt dat die arbeid u behaagt|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000265.wav|en hoe maakt het de Heer De Witt? ik ben dikwijls bezorgd over hem, wanneer ik bedenk, hoevele zaken hy op zich geladen heeft en hoe weinig hy zijn gezondheid en zijn krachten raadpleegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001416.wav|Aan die veiligheid moet je maar niet zooveel denken, vind ik, maar natuurlijk: Mama is een vrouw, en daarom denkt ze anders dan wij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000527.wav|Gij ziet, dat gij hier eene keus zult moeten doen, willen wij mijne vriendin niet al te lang alleen laten, zeide Baco. Van welk vak van menschelijke kennis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001645.wav|Het gelaat van Van Keulen nam eenen vreeselijken ernst aan en onheilspellend klonk zijne stem door de menigte: Gij hebt gelijk! Ik zag een spook|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002406.wav|Het zou u misschien kunnen gelukken, om een George Gradgrind, of een Augustus|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003397.wav|op welken tijd, in die eeuw, de dames gewoon waren haar saletten te verlaten: hy vond dan ook Mevrouw Musch reeds vertrokken, waar hy juist geen rouw over gevoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002663.wav|Bosveldt wandelde op en neder met Van der Goes van Delft, terwijl hun Ambtgenoot Schulper, voor een der ramen staande, met een verveelend gelaat naar den Vijverberg stond te kijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000666.wav|te zien hoe Juliaan, naarmate hij in geestelijke sterkte opwies, in lichaamskrachten afnam op onrustbarende wijze. Hij verzwakte en vermagerde als bij den dag|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001785.wav|Want ik was nijdig op de dwazen, ziende der goddeloozen vrede. Want er zijn geen banden, tot hunnen dood toe, en hunne kracht is frisch|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000228.wav|Eene aangename, vroolijke muziek liet zich hooren. En de gasten bewezen eer aan de heerlijke gerechten, die hun werden voorgediend. Als om strijd roemden zij de gastvrijheid van den Heer en de Vrouwe van Heukelom|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001356.wav|Ik zal mevrouw maar laten slapen' 'Wil ik je brengen' 'Wel neen, ik ga door het deurtje het achtererf opAdieu|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000055.wav|toen werd zij gruwelijk angstig en zij dacht: wat zal ik nu zeggen, als de houtvester thuis komt, en hij merkt, dat de kinderen weg zijn? Gauw ze achter op, dat ik ze terug|10587|neutral
+wavs/train_2450_5727_003060.wav|Castlereagh heeft bestaan, en die man bestaat! Nu volgde eene korte verwarring|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002807.wav|Dat zal nog zoo gemakkelijk niet gaan,' zeide Goes: 'ik althands zoû er weinig kans toe zien, om tot de doorgedreven konkluzie te geraken.' 'Ik wel,' zeide Pauw|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001990.wav|Dat is zeker zeer troostrijk voor de erfgenamen, zeide Reynhove, lachende: ik moet echter avoueeren, dat UEd. volkomen waarheid spreekt; doch UEd. zult mij toestaan te observeeren, dat men ook op andere wijzen zijn Vaderland dienen kan|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004375.wav|Dat is sterk, niet waar? Gij kunt u niet voorstellen, wat hij al niet kan. Hij heeft maar een gebrek|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002991.wav|ontdekte ik wel dra, dat ik my verbonden had aan een man, die alleen vatbaar was voor de allergrofste zinnelyke vermaken. En wel spoedig ontdekte ik, dat Mademoiselle Bartin met hem in eene zondige gemeenzaamheid leefde|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_001406.wav|Wij ezels? Als je niet uitlegt waarom, ben jij zelf de grootste.' 'Nu, dat kan ik gauw waar maken. De vrinden op dat scheepje zijn er niet op gesteld, dat anderen den neus in hun zaken steken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000271.wav|Aller oogen volgden hem. Een oogenblik schrikte men; hetzij dat hij vermoeid was, hetzij dat hij duizelde, men meende hem te zien aarzelen en waggelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000604.wav|Nu en dan vertrok zij, bij een rheumatischen scheut, in eens het gezicht tot ééne verkreukeling van rimpel, waaronder de strakke maquillage bijna brak|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002412.wav|Zoo kon het niet blijven; ik rukte mijn das los, improviseerde een stortbad met behulp van mijn lampetkan, liep de kamer rond met driftige, ongeregelde voetstappen, dronk om de vijf minuten een glas water|1724|neutral
+wavs/train_2450_4908_000289.wav|en van moeders, die van buiten konden zien wat er in de doozen zat, die de vaders mee thuisbrachten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001052.wav|Aan Vincent had zij gevraagd, of St. Clare blond of bruin was, maar zij herinnerde zich niet wat hij geantwoord had. Zij herinnerde zich ook niet meer St. Clare's trekken. Zij was zeer nieuwsgierig naar hen beiden|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_001576.wav|Want Floortje, in het geheel niet degelijk, maar zeer op effect gesteld, had van hare moeder vooral de zuinigheid, die bij de dochter voor haar eigen geld dadelijk gierigheid werd, zoodat het gewenschte effect meestal bereikt werd door|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000059.wav|nam eindelijk zijn aandacht geheel in: en vurig zoude hij gewenscht hebben, het natuurtooneel te beschouwen, dat zich buiten liet zien; maar deze wensch was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_002027.wav|Toch zijn zij in vele opzichten het beeld van hetgeen het leven biedt. Bloemen geeft hem de kunst door zijn talent. Schoon zijn ze, schitterend en blinkend als de ijskristallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000357.wav|Maar weldra kwamen er niet meer zulke heldere tusschenpoozen, en lag ze uren lang te woelen onder het uiten van onsamenhangende woorden, of viel ze in een zwaren slaap, die haar geen verkwikking bracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001105.wav|Toen de reus oud werd en voelde, dat hij sterven zou, riep hij zijn dochters bij zich, om zijn bezittingen tusschen hen te verdeelen. Zijn voornaamste rijkdom bestond uit een paar bergen, die vol koper waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000168.wav|voor de school en dergelijke inrichtingen kan men zijn hart niet africhten en juist daarom geloof ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000247.wav|Het kind had op de lippen te zeggen, dat zijne ouders niet buiten hem konden, maar hij voelde, dat zijne woorden vreemd zouden klinken, ouwelijk en pedant. En hij zeide alleen, heel zoet|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_001962.wav|kortom, de rystbouw is voor den Javaan, wat in de Rynstreken en in het zuiden van Frankryk, de wynoogst is. Doch daar kwamen vreemdelingen uit het Westen, die zich heer maakten van het land|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002001.wav|Ik zou nu maar wachten tot het opgehouden had met regenen, zeide zij, haar heldere blauwe oogen eerst eventjes op mij en toen zeer lang op de zwarte wolken gevestigd houdende: het is waarlijk nog geen wandelweer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000788.wav|Ze speelt prachtig,' verzekerde mevrouw Borne; 'ze was altijd heel vlug in de muziek! Betsy kon een glimlach over die 'vlugheid' niet terughouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000309.wav|het hoofd gebogen, de handen boven het voorhoofd, de haren loshangend. zooals hij haar het laatst gezien had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006179.wav|en somtijds, tot groote blijdschap van den rechtsgeleerden heer, eenige uren moest uitgaan, om op zijne and ere zaken te passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000390.wav|daar hij een' meester aantrof, welke hem die taal aangenaam maakte, dewijl hij hem te gelijk de nieuwste Italiaansche Zangstukken leerde kennen, daar deszelfs dochter de guitarre behandelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002842.wav|en eene belooning van vijf pond uit te loven voor ieder, die hem aanhield en naar de Meiboom terugbracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009034.wav|en toen zij zag, dat mevrouw Rawdon's bescheiden, kleine koffers aangekomen en in de slaapkamer en aangrenzende kleedkamer geplaatst waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000428.wav|Henry Walebone, het is bewezen, dat gij u schuldig hebt gemaakt aan bedriegelijke handelingen jegens uwe meesters, den directeur en de aandeelhouders der maatschappij|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005080.wav|Serëscha's oude kindermeid had haar met raad en daad kunnen bijstaan, maar deze woonde niet meer bij Karenin|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004099.wav|terwijl een veel oudere, die er veel meer voor moet voelen dan ik, zoo lang volhield. Aangezien Clennam niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003523.wav|Dit geschrift bevatte onderscheidene heugelijke berichten, waarmede onze lezer reeds bekend is. Het vermeldde hoe Tante Chloe|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_011001.wav|Meagles wees- haar met. een gezichtj dat straalde van geluk en trots, op de kist. O, wat was zij hem dankbaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002222.wav|ik wil zeggen kapitein Rolf en zijne zuster hebben haar van jongs aan een weinigje bedorven. Zij heeft hare moeder niet gekend, mijn schoonzoon was vreemdeling en begreep niets van de eischen eener deftige Hollandsche éducatie|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000761.wav|Even onverwacht als Bertha naar den koepel was gesneld rees zij nu op, en sloeg zonder omtezien een van de lanen in die op den heuvel uitliepen. De schilders volgden en waren haar weldra weder op zijde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000207.wav|Kunnen wij ons niet aan de klokketouwen aflaten? Die gebruiken zij niet. Zij luiden hier door middel van groote hamers, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000526.wav|Geen lid van het gezin dat dien stap niet kende. Een sombere stilte heerschte in de slaapkamer, waarvan thans de deur wijd openstond. Men hoorde alleen het geschuifel van de baker|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001297.wav|Mijn kijker is zoo uitstekend, dat ik hem volgen kan; hij heeft de boot van Southampton gehaald; weldra zal hij hier zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001415.wav|n wat hare zeden betreft, vader, zij is de kieschheid zelve. ij kan niet verdragen, dat men zich eenigzins laf of onkiesch in hare tegenwoordigheid uitlaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001765.wav|Haar vader was zeer getroffen over dit bewijs van hare hartelijkheid en liefde, in oogenblikken, waarin het opregtst gevoel harer ziele sprak, en het was met hetzelfde gevoel, dat hij haar toevoegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000332.wav|Hoe vereenigt zich met de volkomenste evenredigheid een bevallig zacht en eerbaar voorkomen. Zij had, toen zij zich voor ons boog, iets van den beminnelijken stand dier Godin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003731.wav|zult niet verlost worden: denk er maar niet aan, en houdt op met zulk een onfatsoenlijk leven te niaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001152.wav|Vergeet niet morgenochtend juist om half vijf uur aan mijn deur te zijn, antwoordde mijnheer Madeleine, heengaande. De Vlaming was nog even dom als vroeger|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004073.wav|Het opkomende getij sloeg met ongeregelde tusschenpoozen tegen den kant, en wanneer dit geluid plaats had, was het zeker dat een van ons eene beweging van schrik maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001232.wav|Ik ben trotsch en dankbaar dat ik iets voor hem lijde, al baat het hem niets en al weet hij het niet, al denkt hij er zelfi niet aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000309.wav|en op te voeden. Bij het ziekbed van uw kind, bij die stervende oogen, die gij nooit vergeten kunt, bij die laatste kreten, die u het hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005316.wav|Als ze om waren — niet eer — had ik mij bij mijn Asschepoetstertje willen rechtvaardigen. Mijn idéé wordt nu zoo onmetelijk' riep juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000478.wav|John Thornton eiste heel weinig van de mensen of van de Natuur. Met een handvol zout en een geweer kon hij de wildernis intrekken en reizen waarheen hij wilde en zolang hij wilde|5809|neutral
+wavs/train_1724_5812_000466.wav|of overal elders waar ze op dit oogenblik niet met hem samen konden zijn. Hij had zich zoo vast voorgesteld op den gemaakten vrede met Regina voort te bouwen en er een vast verbond op te|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000381.wav|Wou je er uit, kameraad? Waf! waf! waf! klonk een kort blaffen buiten. Boppie! Dorus boog zich uit het venster|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002400.wav|merkte, dat de vrouw van zijnen vriend eenigzins door deze aanmerking getroffen was, liet hij 'er met zijne gewone vrolijkheid terstond opvolgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003637.wav|Als ooit zijn kalme glimlach de woorden scheen uit te roepen: Ik ben een bode des vredes! deed hij dit nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000963.wav|Levendig was de vreugde van TESSELSCHADE op het gezigt van hare lieve vriendin, schoon het rouwgewaad, dat zij over hare moeder droeg, een inmengsel van treurig gevoel veroorzaakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000452.wav|Het schrikkelijkste der slavernij, naar mijne gedachten, is het geweld dat zij de natuur en het gevoel aandoet, bij het scheiden van huisgezinnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008854.wav|een getrouwd officier met een gezin, die geld noodig gehad had om te verhuizen bij verandering van garnizoen, en hoe hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006365.wav|De heer Rokesmith boog verontschuldigend zijn hoofd en ging voort: I Sedert ik met de zaken van den heer Boffin bekend geworden ben, heb ik die kleine|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001703.wav|en wij vreezen niet dat Deodaat van Verona om een paar schoone oogen zijn Heer zal afvallen. Is het niet zoo? Ik vat niet, hoe. O! wij weten zeer wel wat wij zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002811.wav|Deze laatste woorden voor zich zelven houdende, trad hij, nog met een glimlach op het gezicht, den winkel weder binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001845.wav|en hij had een gevoel, als zou hij haar niet meer onder de oogen durven komen. Als Albertine het ook eens had gedacht en hem innerlijk uitlachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001144.wav|Met-een trok hy aan den bel, en de Bode verscheen. 'Zeg aan den Kommandant van de Hoofdwacht, dat hy terstond hier verschijne,' zeide De Witt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000125.wav|ô antwoordde HELLEMANS, als er de juffrouw zoo over denkt als ik, zal die kleine vertreding alleen strekken, om ons tot grooter voor te bereiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001379.wav|een verdoovende bedwelming door het geluk, de vrees voor lijden, welke bij sommigen tot afkeer van de lijders gaat, een onbarmhartige zelftevredenheid, het opgeblazen ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000240.wav|die hem in zijne speculatiën met koopwaren op eene zeer onbillijke manier dwarsboomde; en zoo zeide hij slechts met een vloek dat de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000079.wav|Mijn vrouw is een heel buitengewone vrouw. Zij heeft de gave, veel vooruit te kunnen zien; zij kent de menschen door en door|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001920.wav|En zij herhaalde voor zich zelve het woord, dat zij God niet zou vreezen indien Hij maar waarlijk alles weet. Hoe hunkerde ze naar de groote, groote ziel die ze het alles kon openbaren en die alles begrijpen zou|1666|neutral
+wavs/train_1666_7575_000485.wav|Eens dan was-i niet opgewekt om deze of dergelyke vragen te doen, en hy verveelde zich. Z'n stemming zakte laag genoeg om hem ditmaal werkelyk behoefte te doen voelen aan Femke zelf|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_005483.wav|zeer ontevreden over den slechten uitslag onzer nasporingen, maar volstrekt niet ontmoedigd; wat vandaag niet gelukte, dat kon morgen gelukken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002062.wav|De veerman lachte ook. 'Je bent geen teer poppetje! Maar alle gekheid op een stokje. M'n vrouw zou geen rust hebben. En leer het van mij, Klaas! met de vrouwtjes moet-je altijd op een goeden voet zien te blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001221.wav|en had zich gelijk alle godsdienst, tot diep in zijn ziel teruggetrokken. Er moest iets op den voorgrond zijn. De liefde kwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002026.wav|Hoewel Constance nog maar eens bij hen aan huis was geweest - te midden van een drukte van repetities voor bruiloftsvoorstellingen - had zij er dadelijk iets zeer sympathisch en bekends gevoeld|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003925.wav|Ik ben wel te beklagen, zeide ik: te meer, omdat mijn verdediging zoo gemakkelijk mogelijk zou zijn, indien mij niet een heilige, maar noodlottige plicht het spreken verbood|1724|neutral
+wavs/train_2450_12867_000395.wav|op den stroom die de werelden draagt. En de meeningen, de voornemens en de begeerten, die de zelfzucht hem pas als zoo uiterst gewichtig voor zijn geluk had opgedrongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002505.wav|Ik heb vreemder vermommingen gezien dan deze, zeide vader Syard, op een stekeligen toon: en had niet verwacht, dat gij mij het vreemde van mijn gewaad zoudt verwijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000387.wav|Op den grond lag de baboe van kleinen njo; de meid had even opgekeken, toen de toean binnenkwam; zij wist nu ook wel, dat zij zich met het kind niet meer behoefde te bemoeien, en ronkte rustig voort|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000414.wav|Otto was reeds uit, toen Willem, de knecht, den brief des ochtends in de eetkamer binnenbracht. Alleen mevrouw Van Erlevoort en Frédérique bevonden er zich. Mathilde was met de kinderen een wandeling gaan doen en Etienne lag nog te bed|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_009171.wav|daarom mijn kleeren uit de latafel genomen? Want dat had zij gedaan, hoewel ik vergeten heb er melding van te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001418.wav|Helaas! vervolgde hij snikkende, wij bragten te zamen den tijd zoo genoegelijk door! Deze éénoogige calenders zijn oorzaak van het ongeluk, dat ons treft|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008875.wav|en daarom had zij hem verklaard, niet langer met hem onder één dak te willen leven. Dit was voor drie dagen voorgevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004079.wav|Neen mijn Heer!' antwoordde Elizabeth, op een toon van waarheid, die De Witt dadelijk overtuigde. 'Maar toch de Heer van Heenvliet?' vroeg Van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000072.wav|En toen de keizer niet meer sprak, wachtte hij tot Othomar hem verzoeken zoû te gaan. Othomar deed dit, koel. De Rijkskanselier vertrok|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001459.wav|zij was levendig en bevallig; haar geheele voorkomen, al haar gebaren en bewegingen, spraken van het genot, dat deze wandeling haar verschafte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001486.wav|in de zijgang had losgelaten en tal van brokstukken in het water vielen. Zonderling, hoe meer het oogenblik van onze bevrijding naderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002912.wav|Maar uit naam van die jonge jufvrouw zeg ik, dat ik het' moet weten. Gij kunt mij vertrouwen. Niemand anders zal het hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007681.wav|om haar smart den vrijen loop te laten, toen de reiziger haar in zijn armen ving, en zij een blijden gil van herkenning gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000981.wav|maar een geheime ijverzucht wekte de werkzaamheid van zijn geest spoedig weer op. Hij dacht thans aan de lamp, die hem tot heden zoo nuttig geweest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004883.wav|In de gang hing zijn rood geworden hoed met breeden en lagen bol, even ouderwetsch als zijne jas; in een hoek er bij stond zijn staf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000336.wav|Hij maakte een gebaar: een uitstekend gebaar, vol natuurlijkheid, zonder de minste gemaaktheid of theatraliteit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000445.wav|En toen zij zoo ver gesproken had in die eenzaamheid tusschen henbeiden aan tafel over elkaâr, zweeg ze weêr lang|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000267.wav|die blijkbaar op de bezittingen van den heer Boffin betrekking hadden. Ook lag op die schrijftafel, zorgvuldig op linnen geplakt, gevernist, gemonteerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000172.wav|duidelijk aanwees, wat 'er al noodig was, om haar voor het publiek, zelss op eenen afstand dragelijk te maken. Met dat alles gaven zij, gelijk ook de muzijkanten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001070.wav|Marianne was in elk opzicht oneindig beter, en hij verklaarde haar thans geheel buiten gevaar. Mevrouw Jennings, misschien voldaan, nu haar sombere voorgevoelens althans gedeeltelijk waren bewaarheid door den pas uitgestanen angst|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001392.wav|of onder de versch uitgestalde broodjes terechtkwam; Keesje, eeuwig vervolgd door alle mogelijke dienders, vijftigmaal bij den kraag gevat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003061.wav|Dit zeggende, beschouwde hij nogmaals de wigge, om den naam van den fabriekant te lezen, welke daarop gegrift stond, doch door roest en ouderdom uitgesleten was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004121.wav|Zij, die over sterfgevallen in de gezinnen van arme menschen koelbloedig spreken, als een gelukkige verlossing van smart voor den gestorvene|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004938.wav|de weinige personen, met wie zij betrekkingen hadden aangeknoopt, hadden geveinsd hun positie beter te begrijpen dan zij zelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000005.wav|Nu viel HILLEGONDA met vriendelijke beleefdheid in: 'Laat, Mejuffrouw! geen oogenblik mijn persoon, die immers als op den koop toe mede genomen wordt, aan uw plan belemmering veroorzaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003335.wav|Welk een bijna ongeloofelijk, hoewel duidelijk zichtbaar verschijnsel zag hij daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003399.wav|te verspreiden, als met zijne oogmerken strookten. Hiermede bezig, sloeg hij voor de twintigste maal Holborn in|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002134.wav|van den aanval. Hij beantwoordde slechts nu en dan het kanon met gesnork. Hij scheen hier een kogel af te wachten, die hem de moeite van te ontwaken zou besparen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007073.wav|Ik kan niet anders. Ik schaam mij voor u en hem. Maar voor hem zal het wel geen groot verlies zijn van hier weg te moeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002530.wav|Waar was hij toe gekomen? Hij kon zich zelven niet meer terugvinden. Wat nu te doen? Jean Valjean over te leveren, dat was slecht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002664.wav|Kaatje liet hem los, en viel in zijn armen in zwijm. Nikolaas drukte haar nog een oogenblik aan zijn hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001279.wav|Ik zei, dat ik door Akka van Kebnekaise was gezonden om hem te vragen, of hij Niels Holgersson geen betere voorwaarden kon stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005584.wav|om in de kamer rond te zien, of alles nog op zijne plaats stond, en niets zich bewogen had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000666.wav|Toen hij den brief uit den zak had genomen, had hij bedacht, dat de deur nog aanstond. Toen hij de deur dicht deed, bij dien plof en den knars van het slot, was het, als werd er aan hem iets gesloten, iets dat nu dicht was, voor altijd dicht|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001130.wav|en toen zij dat merkte sprong haar hart op van vreugde en haar voetjes sprongen ook op en zij danste met de pop, in haar droom, net zooals Sinterklaas met de kinderen gedanst had; en terwijl|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002793.wav|en in drift met den stok op den grond stampend, zijn tegenzin overwinnend om het woord tot Bastiaan te richten, wendde hij zich naar dezen om. 'Geen heiden voorwaar, gestrenge heer Schout,' riep vrouw Heilwich, mede opgestaan en hem volgende|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_001446.wav|Ik voelde zijne hand, waarmede hij onder in de boot liggende de mijne vasthield, beven; tegelijk keercU by zijn gezicht van mij af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001895.wav|Vendale schreef het nummer en den datum op. Nadat fry de quitantie weder geborgen en de ijzeren kast weder gesloten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006329.wav|en daarna had zij innerlijk groot berouw, dat zij zoo zelfzuchtig dorst te wezen om te wenschen, dat haar eigen jongen verdriet had|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000479.wav|en zelfs tot deelname in eenig vermaak, hoezeer die beide mogelijkheden thans nog door haar mochten verworpen worden. Voor het gevaar, dat zij Willoughby weer zou kunnen zien, achtte haar moeder haar in de stad althans even veilig als buiten|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_005691.wav|die hem bijna naar de andere wereld had geholpen. Dit verhaal was nog niet ten einde, toen het rijtuig voor De Klok in|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001331.wav|door ons hals over kop in de meest cynische stellingen te wagen, die hij verkoos op te werpen. Naarmate wij hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000186.wav|terwijl hij tegen Van Blaak een vies gezicht trekt en met de oogen knipt naar den kant, waar Strijkman zit. Een oogenblik heerscht er algemeene stilte op het kantoor|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000007.wav|De slagorde werd in allerhaast hernomen, en gelijk tevoren tegen de Groeningebeek geschikt. Onderwijl was Robert d'Artois met enige andere Franse Veldheren tot op een kleine afstand van het Vlaamse leger gekomen, om hetzelve te herkennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001135.wav|en de honden vernegligeert hij ook; ik zal er hem eens over onderhanden nemen. Ik heb er niet tegen, dat hij speelt, maar de zaak moet er niet onder lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000732.wav|om de ongelegenheid, waarin gij zoo iemand als dien arm en man zoudt brengen. Ik zeide toen: God zegene u|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_004266.wav|om voor hun brood te weven, te kaarden en zoo al meer, altijd eenerlei, van hunne wieg tot aan het graf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000206.wav|Maar zulk eenen knip waard of niet waard, vervolgde Meester Jacobsz., ik heb dit te zeggen. Eer sterf ik van honger eer ik Leiden help overgeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000232.wav|Gij hebt toch niet verzuimd te doen wat in uwe macht stond om die nobele weddenschap te winnen,' beet Regina hem toe. 'Gij hebt mij terstond opgezocht, u aan mij laten voorstellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000281.wav|Gy spreekt als een boek, mijn Heer Buat!' zeide Gourville: 'en ik moet u verschooning vragen, dat ik u nog niet behoorlijk gegroet heb.' 'Laat ons alle plichtplegingen ter zijde stellen, mijn waarde Heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009982.wav|Vertel oris dan wat er gezegd werd. Sparkler raadpleegde zijn pols nog eens en vorderde een geweldige|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001850.wav|zich ontfermd hebben. ij ziet er uit om te stelen, is heel vrolijk en natuurlijk, en heeft ons een paar dagen geleden op een muziek-soirée bij de ames rawley een keurig staaltje gegeven van haar muzikale talenten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000189.wav|Cosette en Marius zagen elkander weder. Wij ondernemen het niet, deze ontmoeting te beschrijven. Er zijn dingen, die men niet moet trachten te schilderen, daaronder behoort de zon|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001938.wav|maar dat deed er niets toe, ik moest haar doen inzien dat er met hare wenschen, met hare overgevoeligheid niet kon worden gerekend, waar het belang van het vaderland offers vroeg van het familieleven|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001799.wav|Ik weet heel wel, wat ik zeg, en ik geloof, dat broêr JOHANNES mij ook heel klaar begrijpt. Maar ik wil 'er wel van afstappen, als ik dit nog gezegd heb|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000715.wav|Of was er nog een hier-namaals, met meer strijd en heviger wroeging en boete, en straf misschien.? Wàt hij geleden had in zich, hier ter wereld was hij niet gestraft. Zijn leven, uiterlijk, was kalm en langdurig gevloeid|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000426.wav|De metselaars waren weggegaan om te schaften, en ik wou mij al omkeeren en gaan kijken of broertje ook bij het kippenhok was, toen ik zijn strooien hoedje ontdekte dat in de sloot dreef|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001582.wav|Praat me niet van die onderneming,' hernam Wilde Jan: 'of ik word dingzig onder me baaitjen.' 'Daar is middel voor, dan neemje maar een slok brandewijn: probatum|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001874.wav|aan de eene zijde alleen een gekalkten wand vertoonde met menie geverfd, daar tegenover een slaapstede in den muur, met twee deuren gesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002407.wav|Lize knikte. lEn de gestalte waaraan het behoort. . Is de uwe, viel Bela in. Neen. Zoo klaar en duidelijk de uwe als het maar kan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000481.wav|De stiefmoeder, hard en gevoelloos door zelfzucht; de vader, door haar niet attent gemaakt, op wat hij niet telde, niet zag, niet wist, doordat hij over het aardsche heen keek: zielzorger, lettend op hart noch lichaam|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_002171.wav|Iederen dag kleedde hij zich voor het diner, als een echte fijne mijnheer uit het West-End, zooals zijn grootvader opmerkte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002708.wav|en aan de tafel naast haar ging zitten, was het toch duidelijk, dat hij, r de andere, ook niet vergat; want hij wierp dikwijls een, blik naar Mercy|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008791.wav|Beleefd glimlachend vagde hij haar en nam toen het beste plekje bij den haard weer in. En daar zat hij nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000697.wav|en vele van hun, die den vorigen dag het zoo slecht afgeloopen ijstogtje hadden bijgewoond, waren er mede tegenwoordig. adat eenigen tijd bij geweest was|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000306.wav|De kust schijnt veilig te zijn, wanneer wij dien jongen in de smederij niet meetellen. Laat ons naar buiten gaan en trachten te zien, wat er te zien is. Er stonden twee paarden in den stal. Holmes tilde den achterpoot van een dezer op en lachte luid|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001614.wav|Toen hij de oogen, die een oogenblik verblind waren, weer opsloeg, zag Lewin mot ontzetting door het regengordijn henen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001064.wav|Voor mij?' 'Daar praat ik later over. Zie maar, dat je als de wind door de vlakte rijdt.' 'En wat is het wachtwoord voor het passeeren van onze schildwachten? Soms weer een toespeling op hond of hondje|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000104.wav|Zijne oogen stonden somber en dof, en er kwam alleen gloed in, als hij heer Gijsbrecht aankeek, wat hij soms wel minuten aaneen kon doen. Ja, dan kwam er gloed in, maar het was de gloed van den haat|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004843.wav|en zonder zich den tijd te gunnen het geheel te lezen zei hij: Zoo, het testament van de overledene|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000855.wav|De kleeding van haar en haar zuster en vriendinnen, de groote menschen, vooral de vrouwen, die zij gezien had, en de jongens waarmee zij had gedanst. Maar dit alles was zeer stellig buiten het lieve gevoel|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_009305.wav|Het kantoor zag er nog net zoo uit als vroeger, en op een paar uitzonderingen na, schenen er nog dezelfde biljetten voor de ramen te hangen|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001231.wav|verblyf- en keuringskosten zyn genomen ten laste van den Staat, en zullen bestreden worden uit equivalente verhooging der belastingen op brood en brandstof. VYFDE BERICHT|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_001488.wav|Nog was het water stil om hen heen; maar het duurde geen twintig tellens, of de windvlaag, welke men van verre over de oppervlakte der zee zag aankomen, was nabij hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009381.wav|De hertog van Foodle zendt een prachtig gebouw van stof en asch, met zilveren naaf bussen, patent-a ssen en al de laatste verbeteringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007981.wav|Maar de eerwaarde Frank hield zich stil, want hij helde over tot het geloof dat er nu en dan wel iets anders van hen gevergd werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001260.wav|dat zijn gehouden gedrag jegens de Remonstranten tot verkeerde uitleggingen konde aanleiding geven, begreep hij, dat hij ten dezen opzigte openhartig met LUDWIG om te gaan, volgens den regel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002490.wav|Ik mag hem wel — als hij uit een andermans pijp komt. Ja, precies, niet uit die van u zelf, he? antwoordde Omer lachend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000583.wav|Vergeving dat ik u mijn dochter zend en niet zelf kom, maar treurige redenen van kleeding veroorloven mij, helaas, niet, uit te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000486.wav|Haar vader evenwel want zoo verlangde hy genoemd te worden, evenals ook Alice niet langer Mama mocht heeten, maar voortaan Moeder moest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001457.wav|en te zedig is om behoefte te gevoelen bij zijne terugkomst aan de rechters voorgesteld te worden, voegde mijnheer Kags er|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000757.wav|een schepsel, naar het uiterlijk een mensch, doch naar het innerlijk een dier — zoo scheen het gedoemd te leven en te sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001987.wav|Weer hief hij het geduchte wapen op; het daalde neer, en met eenen akeligen gil stortte de vrijbuiter, met de brandvlekken op het aangezicht, ter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002380.wav|was het veroveren dezer zwervende en ronddolende rijtuigen door de militairen, het voornaamste vermaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005134.wav|Joe schudde zijn hoofd; maar er was iets zoo opbeurends in djen troost, dat hij inderdaad vroolijker werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005336.wav|Britannia floot, en toen zij de trap opklommen, vonden zij hem, zoo lang als hij was, achter een verschansing van bagage liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013283.wav|en sindsdien niet meer naar bed was, geweest. Ik kan mij niet meer voorstellen wanneer het gisteren was. Ik schijn al maanden lang met die licence|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004667.wav|dat de bezetting met krijgseer, slaande trom, aangestoken lont en vliegend vaandel zonde uittrekken: dat de Rentmeester, schout, schenker, kok, molenaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004651.wav|Wel, ik was verplicht hem duidelijk te doen verstaan, dat ik eenige van mijne kleeren liever voor mijn eigen gebruik wilde houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_010303.wav|weet gij dan niet dat ik nergens behalve hier in Londen zoo'n hofje onder het raam van mijn slaapkamer zou kunnen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008935.wav|Als gij eens wist hoe dikwijls ik vandaag op het punt was van u aan te spreken, zoudt gij medelijden met mij hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008206.wav|en zijn meester vermoord werden, begrepen wel, wat die uitdiukking beteekende. Zij wisten, wanneer die in haar gelaat was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000043.wav|eerst vol koffers en rommel. Die scène speet Cornélie, zij had steeds sympathie gevoeld voor mevrouw Van der Staal en de meisjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001962.wav|De atmosfeer in de zaal was drukkend en onaangenaam, de wanden waren smerig en de zoldering was zwart|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009968.wav|Want Jenny had die plaats onmiddellijk aan haar afgestaan en kon in de schemering, op hare meer verwijderde plaats, het gelaat des lijders niet zien|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001174.wav|en tante, die veel met Ina sprak, wist, dat het door invloed en toedoen was van d'Herbourg - de eenige van de familie, die relaties had - dat aan de zaak geen gevolg was gegeven, dat het zoo een beetje was afgekocht|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_000361.wav|ik bid u, haast u om onzentwille niet en, gaat de jacht goed, blijf dan nog maar een dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001112.wav|een poging, waarbij zijn dochter hem niet ter zijde stond. Sedert ze wist dat hij onschuldig was, haatte ze den jonkman nog meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003839.wav|en zeide niet dat zij, hoewel zij werkelijk op den genoemden tijd tusschen de kruiken had gelegen, al dien tijd vast had geslapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008964.wav|en die zich een naam had weten te maken van veel meer geld te hebben dan hij had. Maar dat kan mij in alle geval niet schelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003619.wav|iToen ik nog meesterknecht in de Laan was — eer het de Laan heette — had ik pleizier in mijn werk. De oude man was een vreeselijke Turk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002449.wav|en kon toch zeer goed terstond daarop zonder de minste droomery een gesprek voeren over den prys van de ryst, de regels der taal, of de oekonomische voordeelen eener egyptische|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000830.wav|het jonge vrouwtje had om al die belachelijkheidjes, en om meerdere nog, dadelijk gevoeld hare teleurstelling, als een ieder, artistiek aangelegd, ze voelt in het koloniale Indië|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_001007.wav|op dien bruinen verwarden stapel, de een naast den ander, om zoodoende elkaar nog wat te verwarmen. God zegene u, mijnheer, en u wordt nog wel bedankt, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000471.wav|ik gaf dadelijk aan BECKMAN last, eens na te zien, welken voorraad en krijgsbehoeften wij hadden, en begaf mij naar de tinne, om met eigene oogen te zien wat er gaande was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000004.wav|Moeder, zei Marleentje, broertje zit voor de deur; hij ziet heel wit en hij heeft een appel in de hand. Ik heb hem om den appel gevraagd maar hij antwoordt niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001628.wav|met al de snelheid van een snelvarend stoomschip. Die gedachte alleen deed my opspringen en stampvoeten op den bodem der ruwe postkar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000615.wav|Een moedige jongen, mynheer. Ik was met hem in het eerste gevecht, namelyk Sem's eerste, want ik ben twee jaren ouder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000641.wav|hij liet de prinses in eene der vertrekken van zijn paleis opsluiten, en gaf haar slechts tien oude vrouwen tot gezelschap, om haar te dienen, waaronder hare voedster was|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000694.wav|zag — Een betooverend schoone jonkvrouw, die met een vreugdekreet uitriep: Eindelijk, eindelijk, ging Kate voort, die fransche romans gelezen had, en den stijl daarvan bewonderde|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003896.wav|De slager, hoewel een voorspoedig man met eene bloeiende zaak, weet niet wat hij doen zal om zijne nederigheid aan den dag te leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_001100.wav|Je hebt daarbij kunnen opmerken, dat ik mij geenszins verschuil achter mijne hooge maatschappelijke positie|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000915.wav|Maar bij het uitstappen schrikte hij hevig en werd krijtwit. Daar stond de 'smeerlap' weer in het galerijtje langs de bijgebouwen te praten met de|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001502.wav|Apropos, neef! wat is er van die zes meisjes geworden? Francis lachte luid. Grootpapa, die op eens belangstelling toont in het lot van zes jonge meisjes tegelijk, dat's nogal sterk|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000100.wav|Ook den avond sleet zij in algeheele overgave aan haar gevoel. Zij speelde al de geliefkoosde liederen over, die zij Willoughby placht voor te spelen, iedere melodie, waarin hun stemmen zoo dikwijls hadden|2506|neutral
+wavs/train_1724_4315_001399.wav|Zij hadden zeker iets in het hoofd, dat hen bezig hield, want zij spraken geen woord en zagen meermalen ongeduldig op de pendule; zij waren aan de ronde tafel gezeten en woelden in eenige papieren|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000464.wav|Zoo sprak, ontroerd om de Hinde, die zij beminde en overleverde aan Herakles' jacht, de goddelijke jageresse|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000863.wav|Ik zie dan toch maar,' hervatte Leentje, liever den draad van haar eigen gedachten volgende dan zich te verklaren omtrent de beschuldiging van onkristelijkheid, door haar broeder bedektelijk tegen haar ingebracht|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000842.wav|Zeer kinderachtig voor 'menschen' van drie en twintig jaar, maar er zijn tijdperken in het leven, dat iemand erg kinderachtig kan zijn. Zelfs Botwater en Dorothea ondervonden het|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002474.wav|Hij was een paar malen gaan fietsen met Bob Hope, maar de jonge Far Wester was hem te energisch, even als zijne zuster|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001108.wav|Het is trouw, moedig, ridderlijk, beminnend en verknocht. Het huwt, hoewel met leedwezen, aan de nieuwe grootheid der natie de eeuwenoude grootheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000495.wav|de heraut, zijn heer toe. Het is slechts uw eigene slaaf, de bastaard Alkaïos, die nadert, om uw tweede bevel te vernemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003461.wav|om datgene voor hem te zijn, wat zij voor een ander mensch was. Ik was zoo denkende niet ver van de waarheid, want na nog een poosje gerookt te hebben, zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002536.wav|Indien de Fransen de zege behaalden, voorzag zij de dood haars vaders, de dood haars minnaars, en de vernietiging van alles, waarop zij haar hoop gevestigd had. Zodra de krijgsbazuin haar klanken over het slagveld zond, sidderden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002321.wav|en een geruimen tijd stil bleef zitten. Eindelijk stond hij op. Haredale staarde hem een oogenblik aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000419.wav|des winters een uur in den donker, in de open lucht. Men wilde het kind in de drukkerij niet toelaten, wijl het, zoo zeide men, hinderlijk was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002090.wav|Jordberga uit het oog, en vlogen over dalen en meren en kloosters en bergen. De jongen zag meer van Skaane op dien eenen dag, dan hij ooit in zijn heele leven gezien had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000884.wav|de oude heer kras meêstijgend, het jonge meisje zeer recht, met haar fier figuurtje, dat zich modelleerde in haar eenvoudig, glad, blauw lakensch toilet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001108.wav|zij schenen zich los te maken uit de schaduw der ruïne, die aan de kim al verzwijmde in den nacht van het niets - en zij drongen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001414.wav|De verwonderlijkste ontmoeting was aan den ingang van het groote riool. Deze ingang was eertijds door een rasterwerk gesloten geweest, waarvan de hengsels nog aanwezig waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000692.wav|Aan wie zegt gij het? Ik heb daar meer dan eens in mijn leven toe moeten komen. Ja, ben wel eens geëindigd met het beleende te verkoopen, zoo hoogen woeker als dat slag van volk van ons vergt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_005203.wav|Hij mocht het eens vinden en mij vragen hoe ik er aan kom. Wilt u het voor de zekerheid weer wegbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000728.wav|zijn gezicht verveelde me al, toen hij de eerste dag kwam' Kuchend en steunend, louter uit gewoonte, en mompelend binnensmonds ging de oude weer naar haar matje|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001924.wav|Daar de mijne dienaangaande gering was, was ik niet in staat met volkomen zekerheid over de juistheid zijner opgaven en narichten te oordeelen; maar toch had de op mijn reizen verkregene gewoonte van met allerlei slag van lieden om te gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_12867_000191.wav|Daarbuiten, langs het stille fabrieksplein, schemerden de woningen der employés met witte pilaren door de looverduisternis der tuintjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006446.wav|ik zou denken, mijnheer, zegt George, dat gij jufvrouw Summerson tamelijk wel kent? Het blijkt van ja. Geen familie van haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004611.wav|van zyn grof vuile levenswgze. Er moge nu en dan een verandering indeze aanstekende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000322.wav|Maar dat is schandelijk! riep Heusden verontwaardigd uit, toen hij alles gehoord had. Dat is verraad! Intusschen, omtrent het lot uwer gemalin kan ik u geruststellen. Zij is welvarende en wacht u met ongeduld|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001118.wav|Maar, o God! Hoe schriklijk was hem de onzalige blik zijner ogen!. Geen zucht ontging zijn boezem, geen lid verroerde zich in hem en hij stond als door een bloedstorm geslagen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001467.wav|Bedenk, dat de Werve verhypothekeerd is tot den laatsten steen, dat de renten in de laatste zes maanden onbetaald zijn gebleven, dank zij de tusschenkomst van jonker Leopold die Overberg heeft gesust|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001326.wav|wier bemoeiing met zoo gunstigen uitslag bekroond was. Weldra nam het bal een aanvang en het werd geopend door Manfred met Lina, terwijl de Riminietjes elk een student kregen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001201.wav|maar later zoo hard als hij kon. Hij was zoo bang, dat Moeder of iemand anders hem roepen zou, zoodat hij er niet heen kon gaan. Hij wou immers geen kwaad doen. Hij wou alleen Jarro overhalen om terug te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000222.wav|rees het kind, dat zij onder het hart droeg, als een engel tot u omhoog om te bidden voor zijn moeder. Gij naamt zijn offer niet aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000752.wav|zoo ondankbaar behandeld te zullen worden door menschen, die zoo veel verpligting aan mij hebben, en voor wie ik mij als het ware heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000945.wav|Toen Aladdin's moeder zag, dat de sultan opstond en wegging, maakte zij daaruit op, dat hij op dezen dag wel niet meer verschijnen zou, en ging, evenals vele anderen, naar huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004930.wav|Erger dan bij de Watergeuzen?' vroeg Heinrich scherp; lange Michiel had onder dezen zijne premières armes gemaakt. 'Of ik het uit weelde had gedaan!' riep Michiel, de knokkige schouders ophalend|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000438.wav|Hier is tante Constance, die komt kennis met je maken, Francis. Maar Francis, ben je in sarong en kabaai! - Mag dat niet, oma. Dag tante|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002172.wav|Zijn hals prijkte met een vrij breeden en ridderlijken kraag, die echter de zorg eener waschvrouw en plooister hoog noodig had; in denzelfden staat, waren zijne ponjetten, hetgeen voor hem toch geen reden scheen te zijn om ze af te leggen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003152.wav|Niemand, antwoordde ik: ik heb dien brief en zal u dien, zoo UEd. verlangt, ter hand stellen, benevens. Ik zal dien afwachten, zeide zij: maar vooraf moet ik u nog zeggen|1724|neutral
+wavs/train_5809_8568_000360.wav|Gy zyt immers overtuigt dat een Kind een redelyk schepzel is? Dat de grondslag zyner Natuur om het zo eens uittedrukken, redelykheid is? Dat zyne zedelykheid alleen rust op zyne redelyke natuur|5809|neutral
+wavs/train_2450_9081_000717.wav|Naauwelijks echter was zij binnengetreden, of zij liet haren sluijer vallen en zeide tot den sultan: Sire, het schijnt, dat uwe majesteit zich zelve heeft vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009812.wav|VRIEND. operatiën bestond in koop en verkoop, en dat beginsel konden de heer en mevrouw Milvey niet erkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000100.wav|Allan, niet wetende of de jongen de vrouw misschien haar geld heeft ontstolen, loopt hem insgelijks na, zoo hard, dat hij den knaap verscheidene malen inhaalt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000915.wav|In vrede, dacht hij, maar dwars de weilanden over. Hij stapte dus voort, doch kwam weldra weer aan eene breede wetering, die hij waagde over te springen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000100.wav|God, God! hij zal nog een kapdoos en een scheermes om zich te scheren bestellen; ik laat mij hangen, als hij het niet doet|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001009.wav|Dit bewyst alweer hoe ydelheid een groote rol speelt. Ook zorgde men wel dat Wouter niet te weten kwam hoe men zich op zyne talenten verhief. Men sprak daarover slechts als hy er niet by was|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_005673.wav|Geen antwoord. fZijligteral, ziet ge, mompelde Riderhood op zachter en geheel anderen toon; eene jas over u, eene jas over u|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000460.wav|Meer dan dat misschien: zij hebben U zeer lief, zij vereeren U, zij aanbidden U. Ik heb in Lycilië altijd gesproken met het volk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001865.wav|Neen, bij God! riep de Maceclier, zijn bijl opheffende. Ik wil mij aan dit spel vermaken. Men wint een plaats in de hemel, wanneer men een landverrader doodslaat. Laat mij doen, Meester, ik bid u, om Gods wil, maar een kap|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000522.wav|Mij is weinig ten deel en dit weinige altijd tegengevallen. Ligt het aan mijn fantasie, die nog te levendig, of aan mijn zenuwgestel, dat te slap is? Vermoedelijk aan het laatste|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_002384.wav|liet Biddy staan en ging het pad af, en Biddy ging het tmis binnen, en ik ging het tuinhek uit, en kuierde neerslachtig rond tot het tijd was voor het avondeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002475.wav|en gaf hem de hand met een neerbuigende vriendelijkheid, waarvan de bedoeling scheen te zijn, den onbekende gerust te stellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002229.wav|en daarna niet naar behooren waart ingenomen met myn boek, zou ik niet aarzelen u dat overslaan te verwyten als oorzaak dat ge myn boek niet kondet beoordeelen, want dat ge juist het essentieele niet gelezen hadt|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000502.wav|En opdat zij dies met eer zouden kunnen gebruiken, wordt hun ieder een twintigste deel van onze Tol binnen onze goede stad Brugge toegestaan tot onderhoud van hun huizen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_008739.wav|een woord met hem gewisseld, behalve alleen dan wanneer het noodig was om deze opheldering te vermn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001108.wav|Zijne Hoogheid, Berengar, geroepen, kwam aan. Hij ging tusschen de kleine hertogjes en graafjes door, en zag naar het venster op, waaruit zijne moeder zich boog|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001335.wav|Een kamenier verzocht ze, voor een goudstuk, hare slepen op te spelden, hoog op, verzocht ze haar zwarte schoenen te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011248.wav|wanneer zal hij komen? Slechts een gedachte om bij te waken en te droomen. Ik geloof, dat George biljart speelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000795.wav|De antwoorden werden door den opgever beoordeeld en daarna door de vergadering onderzocht, geanatomiseerd, gelikt, beschaafd en ten slotte onkenbaar gemaakt. De prijsstof, waarover thans geschreven was, luidde als volgt|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_001085.wav|sterft ze, vindt je het niet vreeselijk? Ik heb er over liggen te snikken! En Berthalda doet ook boete en gaat in een klooster, onder de aarde, waar de zon nooit schijnt; en Raoul is in éen nacht geheel en al grijs geworden|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_007100.wav|Door den toon en den blik zijns patroons tot spoed aangedreven, nam de oude man zijn hoed van de kleine toonbank waaróp deze lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002896.wav|En waarom niet?' vroeg deze: 'het is een dienst, die gy aan den Staat bewijst, en waardoor gy aanspraak maakt op de erkentenis van alle goede ingezetenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001725.wav|ik heb lang geworsteld, maar ik kan niet meer. Ik vrees dat ik werkelijk niet wel ben, tante|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000074.wav|En twee dagen en nachten dronk noch at Buck. In zijn woede had hij de eerste toenaderingen der treinconducteurs met gegrom afgewezen en zij namen daarvoor wraak door hem te plagen|5809|neutral
+wavs/train_2450_7099_000416.wav|Laat Mynheer maar hier komen, zeide ik. Dit gezegde scheen de hoogste wenschen van mynen barbier te bekronen; want hy keerde zich snel om, en liep op een draf heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008597.wav|Op verzoek van Jonas zette Charity thee, en zij verbeeldde zich zoo sterk meesteres van het huis te zijn, dat de gedachte haar verlegen maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004218.wav|Zooals gewoonlijk stemde Briggs in, en men verdiepte zich in allerlei gissingen omtrent de vroegere liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008195.wav|De oude man, wien geen stoel werd aangeboden, stond ernstig met zijne hand op den rug van den stoel des|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000897.wav|Willem en de gids gingen hout kappen, waarvoor ze tamelijk ver moesten loopen. Aan Mr. Stake viel de taak ten deel, intusschen water te scheppen in de blikken ketels, en uit den meegebrachten voorraad de benoodigdheden voor den maaltijd klaar te zetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001249.wav|de reeds bovengenoemde werking zouden hebben, om zoo den armen Aladdin aan zijn hebzucht en zijn boosheid op te offeren, en geen getuige meer in hem achter te laten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000466.wav|Ja, maar, ik wil niet, dat je behalve de moeite er nog geld op toelegt en tante haalde haar sleutelbos te voorschijn, opende hare kassette, waarin zij het geld voor dagelijksch gebruik bergde, en nam een muntje dat zij voor Pieter neerlegde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001964.wav|n ik geloof, dat, zoo het uw geval geweest was, uwe moeder, even eens als de vrouw van mijn vriend, het met den dood zou hebben moeten bekoopen. maar dat is nu voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000748.wav|Het werd avond, de lucht was vervuld met den geur van den wilden tijm en de bloeiende linde; om de met boomen begroeide bergen lag als het ware een schemerende, blauwe sluier verspreid|2506|neutral
+wavs/train_2450_3168_000165.wav|novellen moest voorthollen totdat zij afgemat geen nieuwe beelden meer scheppen kon waarin zij telkens dezelfde jammerklachten belichaamde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000529.wav|Welkom, mijn beste kind! zei de oude man en zoende Elly. Hij hielp haar met haar hoed en haar mantel, bracht die weg in zijn slaapkamer. - Leg je jas hier ook maar neêr, Lot|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_003771.wav|Zonder kalk, antwoordde de onverstoorbare advocaat, zou mijn leven door geen enkelen straal van hoop verhelderd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004059.wav|De kans op een pairschap was voorgoed verkeken, daar de baronet zijn beide zetels in het Parlement verloren had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000131.wav|je glimlacht wel tegen je werk; waarom lach je ook niet, wanneer je naar mij kijkt, Meg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004961.wav|mijn grootvader nog altijd spuwde als hij mij in zijne nabijheid zag; mijn vader mij slechts enkele woorden op een toon van gezag toevoegde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000812.wav|Liefde, zei ik, toen ik boven kwam, ik geloof dat ik u een aangenaam bericht kan geven. Zy werdt root. Is hy gekomen? vroeg zy. Ik. Neen; maaar hy is op reis|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_000901.wav|Tante Dina is knorrig, omdat zij niet mede naar het bal kan gaan, zeide Rosa. Ik wil niet met uw lichtkleurige bals te maken hebben, antwoordde Dina|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000062.wav|De geest, altoos zijn zwaard opgeheven houdende, was geduldig genoeg om zijne klagten aan te hooren, maar werd er niet door bewogen. Al dat klagen kan u niet baten, riep hij|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000190.wav|Maar nu was er wonder in gekomen, en Hedwig dacht dat dit kwam omdat zij nu wakker was. Zij had nu weet van dit, als een zeldzaam, vreugdrijk doen, wat zij vroeger niet beacht zou hebben|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_004884.wav|De heer was de kleermaakster vreemd, doch zoodra hij zijne oogen op haar sloeg was er iets in zijn uiterlijk dat haar aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002685.wav|zonder recht te weten waar hij was of wat men van hem hebben wilde, om dit goede voorbeeld te volgen, een allerakeligst gehuil aanhief. Dit was|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000620.wav|Hij had zeer goed begrepen dat die student werk maakte van Lina en hij had dit met genoegen gezien, omdat eene verloving van hen de huwelijksplannen van Anasthase zou verijdelen. Dat deze reeds afgewezen was, daarvan had hij niets bespeurd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001468.wav|Ik ben genoeg ingelicht,' zeide Bosveldt, die begreep, dat de zaak er toch toe lag; 'ziedaar den brief terug, Heer Sekretaris! ik stem mede voor een onderzoek.' 'En de Heer Voorzitter zelf?' vroeg De Witt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006029.wav|En ik mocht wel lijden, vervolgde de Leeuw, dat hij ergens anders was. Het gezelschap maakt drukte genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004152.wav|Ik heb u immers meer gehoord en weet, hoe geestig gij een vertelling weet op te smukken. Niemand is er op aarde, hetzij dan vorst of hansworst, of hij is gevoelig voor vleierij|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000437.wav|op welke linguistische uitweiding Snel zeer oordeelkundig aanmerkte, dat het onverschillig was, hoe men den wijn noemde, mids hij maar goed smaakte, gelijk degeen die hem nu werd voorgezet|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_008627.wav|en hij kon niet nalaten te vermoeden, dat hij om de een of andere reden opzettelijk verwijderd werd, en dat de jongedame in dien tijd kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003790.wav|Er is niets aan te doenj zei juffrouw Pross, met een hoofdschudden. Zoodra men die snaar aanroert, verandert hij ten kwade|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000121.wav|Beroemd! zei de alarmtrom, en zijn vaderstad zei dit ook: de tamboerszoon, Peter met het roode haar, Peter, dien men als kleinen jongen op klompen had zien loopen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000831.wav|een alias, dien hij ons voor de Hollandsche natie opdringt en het leelijke van de rhetoriek, met en benevens dezelfde citaten uit het vorig nommer|496|neutral
+wavs/train_2450_10026_001217.wav|terwijl Buat zijn schoonmoeder aanzag, als wilde hy vragen, of dat nu het groote nieuws ware, dat zy had mede te deelen. 'Ja!' vervolgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000105.wav|hij kon het dus niet over zich verkrijgen, zijn' meester, zonder hem te waarschuwen, in het verderf te zien loopen. Heer, zeide hij tot hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000873.wav|Een herinnering aan zeker veel gehoorde wijze, uit een nieuwe opera, zeer bekend. In den lichteren nacht floot Aldo Ardo|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002721.wav|Wellington had het dorp en het hoogste deel der vlakte; Ney had slechts den top en de glooiing. Van weerszijden scheen men in dien noodlottigen bodem vastgeworteld te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002090.wav|Over successierecht, een der beste belastingen. Over de uitvinding der kuisheid. Dit begryp ik niet. Over|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000088.wav|Ja, dat zijn hun ideeën, zeide de oude man onverschillig-weg. Ik begrijp dat niet, 'niet in de kerk trouwen', maar ze moeten het weten. - Elly heeft niet eens een bruidsjapon; ik vind dat zoo raar|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_000909.wav|En dat er krachten waren, die zich verzamelden tot éene kracht, die hem tegenwerkte, die spotte met zijn voorstelling, die lachte om zijn ideaal, en die des te sterker was naarmate zij dieper verborgen bleef|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_004676.wav|Nu een luide kreet — maar de stroom sleepte hem mede, voordat hij dien kon uitbrengen; onder het schip was hij reeds een lijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001785.wav|goed. goed. Wie is dàt? En tante Dorine wees naar Constance, haar nooit herkennende, met de hardnekkigheid van een heel oude, half kindsche vrouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_002907.wav|dat hij zyn artnen kruiste evenals Napoleon Buonaparte, en snuivend ademde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004516.wav|en met twee gezichten, waarvan het eene naar de straat en het andere omlaag kijkt, boven de deur bengelend; en een uithangbord|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006180.wav|Het zou inderdaad hoogst onredelijk zijn geweest te verwaehtei; dat hij er zonder dat hoofd zou zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002800.wav|treedt Othomar met Herman en de adjudanten naar buiten, op de treden der kerk. Het plein staat onder water|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004745.wav|uw mannelijke uitdaging heeft mij getoond, dat gij een rechtschapen Ridder zijt, en als zoodanig mijn vertrouwen waardig. De tijd spoedt voort: en ik heb nog veel te verrichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006177.wav|naar de zoo even gemelde redevoering en in den Temple dineeren moest met een vreemdeling, die zich bekend maakte als M. G. V.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001937.wav|de jongen ziet er niet uit, alsof hij kwam stelen, zegt Albertine, terwijl zij, een stap voorwaarts doende, vraagt: Waarom kwam je hier? Zeg me de waarheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001592.wav|ten derde goedkooper te leveren en tevens driemaal meer winst te hebben: een voordeel voor den fabrikant. Ziedaar dus drie gevolgen van ééne gedachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001520.wav|eene afbeelding van den ontworpen voorgevel was er bijgevoegd eene Zusterschap van Middeleeuwsche Maria's stichten|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001277.wav|Hij is wat jonger dan zij, zooals je weet, begon mevrouw March, maar Jo viel haar in de rede: O, dàt komt er niet op aan! Hij is oud voor zijn jaren en lang; en u weet, dat hij in zijn manieren al precies een heer kan zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_006304.wav|Ik zeide toen tot mezelf: Ik word ziek en Garofoli zal mij naar het gasthuis zenden. O, ik word erg ziek; nu ben ik nog niet ziek genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001321.wav|En met succes.' Hij zag haar verliefd aan. 'Gelukkig, ja.' 'Was het dan zoo belangrijk?' Waren ze nu maar alleen geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001283.wav|De gesnedene niet anders denkende, of het was hare dochter, opende de deur en liet beiden binnengaan. In de kamer der prinses gekomen, sprak de voedster haar dus aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000496.wav|Maar het meeste van al, wat hij daar zag, was te groot en te zwaar. Het eenige, wat hij meê kon nemen, zou hoogstens een paar stukjes lucifer kunnen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003215.wav|Ik zal u dus twee koeien zenden, en als het u goed is, betaalt u me daarvoor vijf roebels in de maand|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000844.wav|k kan nu niet verder schrijven, want ik word een beetje duizelig van het lange opzitten. ergeef me, dat ik zoo ondankbaar en brutaal geweest ben. k ben. èrg slecht opgevoed. e je liefhebbende udy|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001135.wav|is het niet het volstrekte, waarvan wij het betrekkelijke zijn. Is nu niet een oneindig in ons, evenals een oneindig buiten ons is|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000943.wav|zij bracht niet alleen de passagiers op de been, die zich van de verdoovende gevolgen van hun val begonnen te herstellen, maar riep ook hulp uit den omtrek tot zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000676.wav|ij laten het oordeel aan den eere. ij vinden het maar gelukkiger te gehoorzamen dan te gebieden; geregeerd te worden, dan zelve te regeren, en voor het overige|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001758.wav|De waarheid is, dat, toen de keizer te Grenoble aankwam, hij had geweigerd in het Hôtel der Prefectuur zijn intrek te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000582.wav|Ik zal om de tafels heen loopen, sprak nu de kindermoeder, schijnbaar zonder het woord tot baar te richten. Volg mij met uwe oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001436.wav|Waar is haar trouw! was Herman dan De tweede voor haar hart? En kost haar zulk een pie droom Zooveel gewetenssmart|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000818.wav|Ze kon geen vertrouwen geven zonder leed te doen, en ze kon geen vertrouwen zoeken zonder leed en grieving te ontvangen. Haar bewegelijk gemoed tot uitersten geneigd viel in diepste somberheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_9332_000439.wav|welke bij hoogst gevaarlijke ziekten van zeer groot nut zijn. De apotheker gaf er haar eenige voor het geld, dat zij op de toonbank gelegd had, en vroeg, wie er wel in het huis van haar meester ziek was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_004272.wav|Ik sleet den dag in eene sloot en den nacht in een varkenshok. Zoo bracht ik mijn tienden verjaardag door|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003651.wav|Gij maakt er korte wetten mee, dunkt mij ' bromde de knaap, wrevelig zijne boterham van zich afstootende. Zij antwoordde niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_009027.wav|Mooi weer, mijnheer, zei de oude Weller. Zeer mooi, zei Pickwick. Zeer mooi, herhaalde een heer met rood haar, een nieuwsgierigen neus|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001077.wav|En jullie dan?' 'O,' zei Kees lachend, 'dat is heel wat anders. Bij ons was het louter amour en|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001558.wav|Daar keerde Wagestert, die aardigheden aan Hateling stond te verknopen, zich kort om, stiet Gerrit aan den elleboog|496|neutral
+wavs/train_2450_3545_004421.wav|Uw hart is beter dan uw hoofd in dit geval, John! zeide zijne vrouw, haar handje op zijne hand leggende|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001208.wav|IV. Zoo ging het leven voort en Eline schikte er zich zooveel mogelijk in. Zij hoestte nog zeer, maar zij gevoelde zich desniettemin betrekkelijk tevreden|1666|neutral
+wavs/train_1724_13607_000562.wav|Gek, ik hecht toch wel ontzettend aan zoo'n pluim, misschien omdat Pa er me nooit mee verwend heeft. Wat regent het! Zoo kan ik gelukkig vanmiddag niet betondeldoosd uit|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001895.wav|Glimlagchende was hij met zijn broeder in de kamer teruggekomen, die zij met den overwonnene verlaten hadden, maar die glimlach had spoedig plaats gemaakt voor verschillende|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000684.wav|Met de rietmand rende ik om acht uur weg. Pop en Kit stonden al bij ons tramhuisje en ze vonden ook, dat ik voor vier boeken, een atlas, vier blouses en twee paar schoenen zeker wel tien gulden vragen kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000307.wav|Toen Morgiane uitgesproken had, zag Ali Baba wel in, welken gewichtigen dienst zij hem bewezen had, en hij zei vol dankbaarheid tot haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006138.wav|Daar zij inmiddels in de kamer gekomen waren, waar het gas en het haardvuur het sombere gure weder buitensloten, klaarde de booze luim van baas Venus spoecüg op|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001884.wav|Een afschuwelijk morsig ding. Mpheer Mopes is erg morsig, dat is niet te ontkennen, zeide de waard|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_002029.wav|waarschijnlijk om hare meesteres, de beminde van den kalif, op te wachten, die zich ook weldra vertoonde en zich in haar midden plaatste. Men kon in haar gemakkelijk de gebiedster erkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000296.wav|was Reinout, gelijk wij hierboven vermeld hebben, aan Martena het bericht gaan geven, waarmede Adeelen hem belast had, en van daar over Warns naar Gaasterland gereden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004939.wav|De wereld en het belang van het onderwijs kunnen juffrouw Pinkerton nog vele, vele jaren niet missen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000353.wav|Elinor had haar oogenblikkelijk verlichting kunnen verschaffen, door de mogelijkheid op te werpen, dat het veeleer de moeder van Juffrouw Morton, dan de hare zou zijn, die zij op het punt waren te aanschouwen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002116.wav|Zo gy echter besluiten konde om nog geduld te oeffenen. Myn lieve Meisje! Zy heeft nog zo hier en daar wat oppervlakkige achting; zy zal triomfeeren; u zal men beschuldigen: Wie weet waar|1666|neutral
+wavs/train_2506_2211_000854.wav|Het lied is nog volstrekt niet uit! Nu begint het eigenlijk eerst recht! Dat is werkelijk zonderling! Al moge ik ook iets geleden hebben, er is toch ook iets van mij geworden! Ik ben de gelukkigste van alle|2506|neutral
+wavs/train_2450_10876_000553.wav|Met de snelheid van een' pijl schoot hij naar haar toe, zette zijn' voet op de stoep, en had zijne hand reeds vaardig, om dezelve aan den klopper te slaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002418.wav|Een blinkende helm met blauwe en gele vederen, een zware wapenrok en een gebogen zwaard, waren de stukken zijner uitrusting; de kolder, die achter zijn rug op het paard neerhing, droeg ook de Vlaamse Leeuw op een gulden veld|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001868.wav|zij hadden soms plaats in het kabinet van den ouden prins. Dan liet zij in de stad een groot gesticht bouwen, een Albergo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000225.wav|Ik ging naar den tweeden zak, en een andere stem deed mij dezelfde vraag, waarop ik hetzelfde antwoord teruggaf. Zoo ging ik dan van den eenen zak naar den anderen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000564.wav|Het was haar eenig kind niet. Zij had nog eene dochter, die met de nu zieke haar bijstond in het wasch- en bleekwerk, dat voor een gedeelte in haar onderhoud voorzag|496|neutral
+wavs/train_2450_9752_001592.wav|Wij zouden iemand kunnen uitzenden om hem aan de klok te herinneren, zeide Aylva: ik heb Feiko hedenmorgen verlof gegeven, om naar Haarlem te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000194.wav|Om tot Antoine terug te keeren. Hij was voor den handel bestemd, en zooras zijne voorbereidende opvoeding voltooid was, vertrok hij naar Antwerpen om dien te leeren|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_005540.wav|opstond en de kamer verliet. Is het mogelijk? Is alles ten einde? Neen, hij zal terugkeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001272.wav|Ja, brood, brood moeten we hebben, klonk hierop een schorre kreet. Hebt geduld, goede vrienden! Het ontzet nadert|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000957.wav|Gavroche hield het papier boven zijn hoofd. Verbeeld u niet, dat het een minnebriefje is. Het is wel voor een vrouw, maar eigenlijk voor het volk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000288.wav|Dat alles beduidt niets, sprak Lightwood. Niets? herbaalde Riderhood verontwaardigd en verbaasd|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000830.wav|De heer Bruis draaide zich naar alle kanten om, ten einde den kwajongen te vinden, maar hij zag hem niet|496|neutral
+wavs/train_2450_9162_000257.wav|Cosette begreep niets. Gij hebt gelijk, zeide zij. Ondertusschen reed het rijtuig voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001669.wav|Do zon versprcidde een prachtig en vervroolijkend licht door de stille straten, in welke nog niemand te zien was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004564.wav|ging dus zachtjes naar hem toe en tikte hem op den schouder. Dadelijk sprong hij op, en het was dezelfde man niet, maar een ander|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001976.wav|Wanneer ik met mijn dochter in Frankrijk gegaan ben om de Koning hulde te bewijzen, heeft hij ons allen gevangen genomen, mijn ongelukkig kind treurt nog in de kerkers van het|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002142.wav|Kom heden avond. Om zeven uur gaat Karenin naar de zitting, waar hij tot ongeveer tien uur zal blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009371.wav|ik herhaal, indien ik u op de eene of andere wijze van dienst kan zijn, u kunt over mij beschikken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000787.wav|wanneer een huis, uit moedwil of plunderzucht in brand gestoken, een roodachtig schijnsel gaf, waartegen het bewegelijk schouwtooneel van den strijd zich zwart afteekende|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000042.wav|He ellendeling laadde bedaard zijne buks|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_001476.wav|de heer in een nanking buis, zijn geweer in de hand, gaat op jacht; in de verte een baniaanboom, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000897.wav|Daar struikelde zij weêr, op beide voorpootjes thans. Zij rùkte zich op, met hare laatste krachten, maar zij struikelde ten derde male, uitgeput|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001647.wav|zeer vroolijk. DeHemelwas zoo blauw, de zon scheen zoo liefelijk, het water was zoo helder, de bladeren waren zoo froen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001185.wav|dat zoo, zelfs zonder eenige reden, in het menschelijke hart de wrange, zonderlinge jaloezie des vleesches wordt opgewekt. Overigens, zelfs afgescheiden van deze jaloezie|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001433.wav|Ik weet heel goed, dat Hugh misbruik maakt van uw goedheid, van uw zwakheid - om van de twee andere niet te spreken. - O neen, spreek maar niet over ze! Schrijf jij je broêrs en je zusters maar af|1666|neutral
+wavs/train_1724_1747_000222.wav|kameniers, die voor hare mevrouwen door willen gaan en van ons Buiten spreken, waaraan zij bij een of andere brug moeten worden afgezet, en waar, tot haar groote beschaming, een tuinmansknecht ze met een zoen ontvangt|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002602.wav|Hun krijgsvolk mocht ook wel eens wat verademing hebben, eer het aankomende jaar hun nieuwe vermoeienissen en ontberingen van allerlei aard zoude opleggen. Den staatslieden en hoofschen Heeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002953.wav|Ach, hoe treurig zal ik wezen! Wat wilt gij morgenavond doen? zeg het mij. Ik zal iets beproeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006356.wav|Toen eerst bemerkte ik, waarom hij eerst moeilijkheid had gemaakt om ons te ontvangen: hij had namelijk het vertrek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005573.wav|werd in het huis van vorst Tscherbatzky een consult gehouden, dat over Kitty's gezondheidstoestand uitspraak doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003935.wav|Het kostte den forsch gespierden zwemmer geene de minste moeite, een korte poos te blijven drijven, tot het kind weder bovenkwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000270.wav|tot een opzettelijke verontheiliging was zijn zoon niet in staat. Tenzij. O, Ds. Wedelaar sloeg in droefheid zich de uitgespreide hand voor het gelaat|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000010.wav|slechts een jaar les gehad, en nog wel van een meester die doof was,' gaf VAN DUIN ten antwoord, die begon te gelooven dat zijne dochter een kustlicht in de muziekwereld mogt genoemd worden|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000371.wav|En dat het hemelsch waar is, dat zal ik u eens gaan uitcyferen. Myn kleine Meid is ziek, zo als gy weet; nu althans, Tante hadt haar een Briefje geschreven, waar in zy schreef, dat zy zodanig bestolen was, en verzogt, of zy haar niet eens zou kunnen spreken|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_006847.wav|en zeide: Moet ik terstond zeggen, of ik uw voorstel aanneem of niet? Jal antwoordde Witherden. De bekoorlijke dame|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001917.wav|Geen is en wezen zal, het volgent, het voorleden' Is tegenwoordig voor dat al doordringent oog: Wat leert de Godsdienst? Wat bevestigt ons de Reden: Niets is voor u, ô G O D, te duister, of te hoog|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_005692.wav|nacht, kom duisternis, want gij kunt niet te vroeg komen, ofte lang vertoeven, bij zulk eene plaats als deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000844.wav|hij heeft rustperken, waar hij de achterblijvers wacht; hij heeft stilstanden, waar hij overdenkt; in het gezicht van een schitterend|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000667.wav|Een wagen en enige losse paarden werden voor de tent gebracht en alles tot een ontwijking bereid gemaakt. Dan ging Breydel in allerhaast met zijn overige mannen uit het bos en schaarde zich in slagorde om de vijand te ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000006.wav|wij komen immers over Amsterdam, zoo als gij gezegd hebt, terug: en zoo dan alles wel schikt, zouden wij wat langer te Amsterdam kunnen vertoeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003875.wav|dat wij met onversaagden moed de zaak ten j einde brengen. Het doel is goed en dat moge hier de middelen wettigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002365.wav|Gij ziet toch wel dat wij hier al meer en meer omringd worden,' fluisterde hij haar toe; 'als gij rust noodig hebt, zal ik u ergens brengen, waar het veel kalmer is, waar gij alleen kunt blijven|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000388.wav|Tegen deze prachtige maar verwaarloosde antiquiteiten vloekte een hoogst eenvoudige moderne waschtafel, van grijs geschilderd hout, met lichtgroene randen, die hier zeker à mon intention was neergezet|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000346.wav|Ik weet niet, hoe je het durfde, zei Bets op een toon vol ontzag. O, het was een heel klein mannetje, dat er uitzag of hij van zijn leven niets anders deed dan zijn haar parfumeeren|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000286.wav|Zij liepen langzaam voort, altijd voort, als verloren in hun eenzaamheid, met de rust van de zee als eene, nooit te bewegen, kalmte voor oogen. En hij begreep, dat hij iets zeggen moest|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_007412.wav|Het geld is aan uw kant, en honger en dorst zijn aan den mijnen. Gij kunt mij goedkoop krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000561.wav|Vervolgens wandelde hij verder, besluiteloos en onzeker, en gekweld door den angst voor een anderen vreeselijken nacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003514.wav|en zijn geest zoowel krachtiger als meer beschaafd was dan die zijner makkers, zag men met eerbied, als een leeraar en voorganger, tot hem op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000738.wav|Nog licht in het hoofd en wankelend op de beenen strompelde zij, op de armen van Jan en Bee geleund, de slaapkamer binnen, waar zij in een gemakkelijken stoel neergelaten werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009614.wav|en voelde ik mij verlegen en beschaamd, dat ik aan iemand had getwijfeld, dien ik zoo hartelijk liefhad. Ik had haar daarom niet minder lief|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001200.wav|Aanstonds? Aanstonds. Roep het kind. Cosette! riep vrouw Thénardier. Ondertusschen zal ik u mijn schuld betalen, hernam de man. Hoeveel is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000264.wav|en terstond daarop zagen wij de prinses in hare natuurlijke gestalte verschijnen, terwijl de geest in een' aschhoop veranderd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001316.wav|Wegg, die gaarne de belofte aanneemt en bij baas Venus in een goed blaadje wil staan, kijkt hem aan, nu deze zich weer zuchtend inschenkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001040.wav|Daar zoû de Visschersman niet op hebben kunnen wachten,' antwoordde Buat: 'en de tijdingen, die ik te melden had, waren te gewichtig, om de kans te loopen, dat zy eenen dag te laat in Engeland aankwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002104.wav|Ter zelfder tijd wierp hij den kooplieden een' blik toe, die genoeg te kennen gaf, dat hij niet begeerde, dat zij meer zouden bieden. Dit had de door den vizier gewenschte uitwerking|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005196.wav|maar hij zal den wil voor de daad nemen als hij er iets van weet, en weet hij er niets van dan, hier veegde zij snikkend hare oogen af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006280.wav|Het was onmogelijk die deuren te sluiten; want die van mijne kamer had geene kruk, en hoewel aan Ada's deur de kruk zeer glad|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000239.wav|en ging, gevolgd door hare vrouwen, den gebogchelde voorbij, zonder hem met een' blik te verwaardigen, terwijl zij staan bleef voor Bedreddin Hassan, om zich aan hem in haren nieuwen tooi te vertoonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001284.wav|De eland keek van onder zijn haren neer op Karr, die zoo klein als hij was, verscheiden keer per dag over de heining sprong. Toen ging hij naar den slagboom|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006427.wav|en haastig, maar op de teenen en zonder eenig gerucht te maken, heen en weder trippelde om het een en ander gereed te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006991.wav|is niet zinledig, zeide Sergej Iwanowitsch. Hoe gelukkig men zich gevoelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001729.wav|Zie je, ik geloof, dat ik, evenals mijn jonge hertog, altijd de Aspiratie in mij rond heb gedragen en dat die Aspiratie gevonden heeft haar Doel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001554.wav|de schoenen, die Vitalis mij beloofd had, zouden thans spoedig aan mijn voeten zijn. Waar was de heerlijke winkel, die ze mij leveren zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000684.wav|persoonlijk borg te wezen?' Hij werd boos; hij klaagde over gebrek aan medewerking en steun; hij begon te oreeren en werd zelfs tragisch|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001442.wav|Men begon ongerust te worden en Laurie ging uit om haar te zoeken, want niemand kon weten welken nieuwen inval Jo nu weer in het hoofd mocht gekregen hebben. Hij liep haar evenwel mis, en ze kwam weldra binnenstappen met een vreemde uitdrukking op haar gezicht|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001793.wav|De schildwacht die boven de poort waakte, had het gerucht hunner stappen gehoord, doch in twijfel zijnde luisterde hij met meer aandacht en kwam vooruit op de wal. Wacht, sprak een der gezellen van Breydel, ik zal die lastige waker eens naar binnen zenden|1724|neutral
+wavs/train_5809_5460_000018.wav|Het geheele land is één onmetelijk woud, grootendeels bestaande uit coniferen; de grootste boomen staan er hier en daar te verrotten en hebben geene andere waarde dan die welke hun de hand des menschen geeft|5809|neutral
+wavs/train_2450_7371_002255.wav|Duizendmaal dank, zeide hij toen. Ik heb ontbeten. Nu dan, sprak de heer Boffin zacht, zijne portefeuille voor den dag halende, i wie van u beiden is de kassier|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008920.wav|Als gij kunt, zult gij u natuurlijk wel goedhouden, hervatte Martin; maar ik geloof toch, dat gij niet altijd ernstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000199.wav|Naauwelijks was dit geschied, of ik hoorde roepen: De kalif, de kalif! Dit deed mijnen angst zoo hoog klimmen, dat het mij nog dikwijls verwondert, toen niet van schrik te zijn gestorven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005451.wav|de Eentonigheid, komt het oude model nog somtijds uit, waardoor zoo menig fortuin ten goede of ten kwade|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001055.wav|en met een onverschillig lachje nu en dan een paar koperen ballen met ééne hand opwerpt en vangt. Aan de andere zijde van de stellage staat Carlo's compagnon in een Duitsche|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001313.wav|Mijn hart klopte onstuimig, toen wij dit huis naderden, waarvan het venster verlicht werd door het schijnsel van een groot vuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002472.wav|in één wanhoop van snikken, dat niet ophield. Want het was nog die zelfde zenuwsnik, toen zij stilstonden voor het huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000856.wav|maar ik herkende de plek haast niet meer. Want een heel stuk van den muur was weg en daarachter zag ik een sloot. Daar had ik wel eens van hooren praten dat die er was, maar ik had ze nooit gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000906.wav|en hare edele ziel, zoo rein als een sterveling om kan dragen, verhief zich tot de eeuwige orzaak van haar bestaan. aar gebed bekleedde zij niet met woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003586.wav|hoe onbeweeglijk zij zich ook hielden, verraden werd door het licht der vlam, dat op het ijzer der wapenen terugkaatste. Ik had het wel vermoed, zeide hij met een zucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003542.wav|Is het een boodschap of een knikkerende jongen? Ziet hij een spook, of hoort hij- een orgel? Neen; een nog ongewoner schouwspel|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000793.wav|Tonie was reeds tot het inzicht gekomen dat hij mevrouw Wandelheem onbeleefd bejegend had. De gelegenheid om zijn fout te herstellen, die zij hem zelve aanbood, mocht hij dus niet van de hand wijzen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003407.wav|Toen de jongen hier schamper lachte, deed de meester desgelijks en Engèoe blies weder de losse asch van zijne sigaar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000373.wav|zei haar vader. Denk er aan niets aan grootmama te zeggen. Wij willen het voor haar verzwijgen. Het is zoo een slag voor de oude vrouw, dat zij er misschien onder blijven zoû. - Ja|1666|neutral
+wavs/train_2450_9298_000014.wav|Ik mag intusschen niet vergeten je te zeggen, dat de sultan je met ongeduld verwacht; verlies alzoo geen tijd, je bij hem te vervoegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003274.wav|Wij hebben niets om ons te verdedigen. Het was vreeselijk om de twee arme dieren, die twee makkers, die twee vrienden, prijs te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002322.wav|het bevallig gelegen Tiel strekt zich langs den oever van den somberen Waal eene vrolijk bosschaadje uit, welke onderscheidene, alle zeer schilderachtige uitzichten oplevert|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001176.wav|Zij zou nu toch morgen voor den tijd van veertien dagen van hare moeder afgaan, waarvan zij zich niet kon herinneren, dat zij een' enkelen geheelen dag was verwijderd geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001614.wav|Gij schijnt ondertusschen het gedeelte van mijn' brief, dat over de pruimen loopt, beter onthouden te hebben, dan het overig gedeelte; althans, zulks herinnert gij Mejuffrouw DUARTE niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002568.wav|het grootste gedeelte daarvan ligt nog in de schaduw, totdat de maan hooger aan de lucht zal staan. Zy hooren het dichtslaan van eene voordeur|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003053.wav|eenige toespeling gemaakt werd, verzonk hij in gedachten. Wie kan zeggen of de verschijning van dien geest voor den zijnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003593.wav|Hare loshangende bovenmouwen waren met hermelijn omzoomd; haar kapertje was mede van dat vorstelijk bont omgeven, en eenige rijen paarlen van ongemeene grootte en helderheid, hingen neêr tot laag op de keurs|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000227.wav|heete tranen biggelden langs zijne wangen. In de zaal was alles doodstil; slechts eene enkele luide ademhaling bewees, dat er reeds een jongen in slaap was gevallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001489.wav|werd weder glad en eirond, er kwam weer gloed in hare oogen, en hare wangen werden weder door een blosje gekleurd|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000336.wav|Ik!' riep Maurits uit: 'ik zal er mij wel deugdelijk voor wachten. Denk je dan, Dominee, dat ik het genoegen van Moederlief glad bederven wil, door mij in haar beschikkingen te moeien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000173.wav|Men zou gezegd hebben, dat het broeders waren; maar zij kenden zelfs elkanders namen niet. De groote gevaren hebben dit schoone, dat zij de broederschap van onbekenden in het licht stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004404.wav|zichtbaar werd. Maar deze vrees verdween, als zij haar eigen kamertje bereikt had en daar de lamp vond branden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002068.wav|Alles wat moeder Barberin wist, was dat haar echtgenoot zich te Parijs bevond. Sedert zijn vertrek had hij haar niet geschreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004971.wav|Wij hoorden haar vertellen, wat zij gedaan had; wij zagen, dat gij haar een papier uit de hand naamt, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011008.wav|hem een regeltje te schrijven om hem te zeggen dat hij doen kan wat hij goedvindt. Ik geloof niet dat het iets baten zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000472.wav|Zie daar iets,' zeide Mevrouw Aarssen, 'wat gy noch ik te beöordeelen hebben: en het voegt vrouwen niet, zich in zulke zaken te steken.' 'Ik verwachtte niet,' hernam haar zuster|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003366.wav|zag ik hoeveel men van mijn vriendje moest hebben gehouden: bij een broer had niet zooveel blijdschap uit de oogen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002491.wav|vouwde zij hare dorre handen en bad zij, bad zij voor hare lieve Elly, die niet gelukkig was|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_000742.wav|alsof zij zeggen wilde: Niet vergeten! Tusschen ons blijft het onveranderd. Was u werkelijk eenmaal verliefd? vroeg zij Jawschin|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000559.wav|Ik dacht het wel,' zeide het meisje, 'hij zag er veel te fatsoenlijk uit.' 'Er zijn genoeg fatsoenlijke dieven,' merkte de ligt vertoornde huisvader aan|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002399.wav|Tot wat getal beloopt die lijst? vroeg De Chatillon. Tot omtrent de veertig, was het koele antwoord. Hoe? viel De Mortenay met verontwaardiging uit. Gij zoudt veertig dezer Burgers doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_011171.wav|Arme kerel! Ik twijfel er niet aan, of hij zou in zijn hart aan zulk werk boven elk ander de voorkeur hebben gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010631.wav|och, het is die akelige Sweedlepipe, geloof ik!, t Ja, ik ben het, zei de barbier met een flauwe stem. Ik kom juist binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001586.wav|maar vreemd, de paarden, uitgeput te Thrakië, schijnen mij toe in kracht te herwinnen nu wij huiswaarts genaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001029.wav|dat mijne liefde voor u onverkoeld gebleven is. lleen door eenen mij onbekenden vijand, kan de dwaling van één oogenblik in een zoo hatelijk daglicht gesteld worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005565.wav|uit alle macht schuimen en spuiten en iemand met haar oproerige watermassa's schrik aanjagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000337.wav|Zoo gij daar wezen wilt, mij goed, dan zal ik iemand opzoeken om u te introduceeren; maar laten wij dan eerst elders gaan eten, want dààr kan ik uw gastheer niet zijn. Ik ben geen lid meer. Dat's kras, Leo|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004886.wav|Waren er twee paarden aan dezen boom gebonden? Ik heb geen biest gezien? jij al, Marretje? Niets dat naar een paard leek, zeide deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000664.wav|Frank, zie me zooals ik ben, ik ben zooals ik ben, ik kan het niet helpen, dat ik zoo ben, ik zoû gaarne anders willen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005002.wav|Nu, het verheugt mij, dat het je gelukt is, voegde hij er bij, en toch benijdde hij Oblonsky, die hem voor geweest was|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001647.wav|Nu, Klaartje, zeide zij, terwijl zij water opgoot, er is goed nieuws. We hebben een prettig vooruitzicht tegen overmorgen|496|neutral
+wavs/train_1666_2979_001619.wav|het overal stuivende zand, al dit, wat midden in land en in wintertij gezien zeker naargeestig zou schijnen, was nu mooi en bekorend in herinnering, en werd door haar weergezien met groot|1666|neutral
+wavs/train_1724_10268_001082.wav|oo!' zeî ettemie: 'ja, liefde moet zeker een lastige kwaal zijn. eeft hij e at niet geraadpleegd om te weten hoe hij er van genezen zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001330.wav|het flauwe licht, dat uit mijn lampje straalde, het geluid van het rollen der andere wagens in de verte, het kletteren van het water in de beek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009783.wav|Ricketts, op den bok, nam de teugels over van Botley; de dokter was naar zijn familie te Portsea|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003484.wav|Toen kropen zij alle drie op handen en voeten verder. Het was nu de beurt van den jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003772.wav|De laatste had zijne mooie vlag teruggekregen, die nu om den stok was gewonden, en naar een reusachtigen knuppel geleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000208.wav|gelijk ze hier in menigte slank en regt omhoog streven, eer zij hun kroonen welven en hun forsche takken uitslaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005436.wav|het teedere en het hatelijke met hetzelfde eenvormige, koude vernis bedekt, heeft zij tot op dit oogenblik zelfs hare verwondering onderdrukt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001555.wav|Is uw broêr dan teruggekomen?.' 'ô Neen! antwoordde die, in een' brief, aan mijn vader en moeder, dien hij den Loots, toen die van boord vertrok, heeft môegegeven, laat hij u groeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000370.wav|en heb het daarom eenige dagen geleden verkocht.' 'Verkocht!' herhaalde Elizabeth: 'dien fraaien bruin. en zonder my er iets van te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000089.wav|in zijn werk, hoorde hij op eens den koning komen, die zijn schatkamer kwam bezien, en toen moest hij zich verstoppen. De koning bemerkte wel|9861|neutral
+wavs/train_1724_4162_001072.wav|Zij had evenwel geen gelegenheid om haar onderzoek voort te zetten, want andere badgasten voegden zich bij haar, en dit belette Lina ook, aan Emilie het verzoek te doen om over het gesprek te zwijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000416.wav|zonder maar een enkele maal te noemen den naam van Emilie. En Aylva meende, dat de gedachte aan Emilie verflauwde in Den Bergh|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000154.wav|stonden de ridders haastig op, en gingen uiteen, om zich met alien spoed naar huis te begeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000074.wav|Ieder ander gevoelde dieper dan ik. Gedurende de afwachting van het vonnis had ik niets meer uitgevoerd; mijn ledigheid was gevuld geworden met de spanning van het wachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000923.wav|door hunne liefderijke hulpvaardigheid en onverpligte gastvrijheid, de hoogste wet van het Christendom, de liefde tot de naasten, zoo voortreffelijk volbragten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004425.wav|Zij temperde met opzet het vuur harer oogen, maar het mocht haar niet gelukken dat geheel te verbergen. Wronsky stapte in den wagen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002024.wav|Emilie stak het gas in den salon aan en Marie was zingend bezig eenige losse bloemen in vazen te schikken. De tuindeuren stonden open en buiten was de avond nog licht en|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_000122.wav|maar niet u te zullen verkoopen. Ik heb u nog noodig, en het zal altoos nog tijd zijn, tot dit uiterste over te gaan, als gij u niet wilt beteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005587.wav|maar in plaats van, zooals anders, zijn gedachten bij zijn ambtsbezigheden te bepalen, dacht hij nu aan zijn vrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001198.wav|morgen? - of van avond?' - ' u! zulk een haast zal er wel niet bij zijn,' zeî ylar, bij wien de ingeboren goedhartigheid wederom bovenkwam, toen hij de smart van icolette bespeurde|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_001224.wav|zij bezwoer hem niet ten ondergang te doemen hun geslacht, waarop na den dood van den Pangéran drukte een noodlot en het dreef een afgrond van heilloos verderf in|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_001619.wav|zat er op haar stoel, in het cachemiren geplooi van haar wijde japon, stijfrecht als op een troon, en in den schoot sidderden staafjesslank de broze vingers in zwarte mitaines|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_000484.wav|maar ik zie geen ander middel, om u en mij aan de ellende te onttrekken, die ons voor de deur staat. Noureddin moest bij zich zelven erkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000752.wav|Aladdin's moeder deed alles, wat haar zoon wenschte. Zij nam de met edelgesteenten gevulde porseleinen vaas en wikkelde haar in een dubbelen linnen doek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001593.wav|Ja, Uwe Edelheid! En nu doet de schelm niets anders dan verdeeldheid zaaien. Zie, hij neemt de mannen mede! Ik gaf wel wat, als ik wist waar ze heengaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011020.wav|bleef hij over dag in zijne school en waagde hij zich slechts des avonds heimelijk buiten en ging niet meer naar het|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003063.wav|Er was in het eerste oogenblik, dat zij naar binnen geleid werden, geen orde onder te houden, want zij renden juichend door de vestibule en de groote eetkamer, alles bevochtigend en bemodderend, en bassend nagevlogen door de drie, honden|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000325.wav|Maar gij zult mij vragen, wat u dit alles aangaat, en waarom ik u uwen tijd ontroof, door u over de kunstjes van de poes mijner oude vriendin te onderhouden? Ik zal er u openhartig de reden van zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001004.wav|Zijn jeugd was voor hem als een lang en blond verschiet, waar ver-in hoog-groote voornemens zichtbaar stonden als torens, die hij moest bereiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000546.wav|Cecile haalde diep adem, onmerkbaar de hand drukkende op den rand van haar corsage, alsof zij iets schikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000207.wav|Dezen keer scheen hij met zich zelven tevreden te zijn. Men vindt de diamanten slechts in den donkeren schoot der aarde; men vindt de waarheden alleen in de diepte der gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000513.wav|Dit gezegd hebbende, stampte hij met den voet op de aarde, die zich opende en onmiddelijk weder sloot, nadat de geest in haren schoot verdwenen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002469.wav|verguisd, niet gewaardeerd, opgesloten als gek in een cel, jaren lang; eindelijk bevrijd, gekroond op het Kapitool en stervende op San|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001000.wav|Lees eens het proces-verbaal van de terechtzitting, zei myn voorganger, en beoordeel dan of myn schoonvader niet zal geloofd worden te Batavia, als hy dáár Jang di Pertoean aanklaagt van|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000888.wav|Koning Filips, die bij al zijne hebzucht, wreedheid en dwingelandij, toch wel eens vlagen van grootmoedigheid had, deed hem de munt met het kettinkje om den pols, en Tell zeide|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000079.wav|Hij kon niet bevroeden waarom het zoo was, waarom het zoo werd. Er was geen logica in. Want de logica zoû zijn, dat men hem niet haten zoû maar beminnen, hoe hoog streng men hem ook vond|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_001773.wav|Zoo sprak Herakles, vertelde Iolàos, terwijl dichter rondom hem zich zamelden de plukkers en pluksters en persers|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011829.wav|en brachten mij opnieuw aan het huilen; maar dat was nog niets bij het schuldbesef dat ik voelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000196.wav|Terwijl hij op het plat heen en weer stapt, met zijne oogen waarschijnlijk zoo hoog boven zijne gedachten als zij hoog boven de aarde zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001944.wav|dat Emma Haredale het aanzoek van iemand, die met u yermaagschapt was, zou begunstigen, dan zeg ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010725.wav|en aan haar intrede in het leven door gindsch hek; en aan juffrouw Pinkerton, en Joe, en Amelia|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000201.wav|en eene forsche hand slaat op de linkerheup, als was hij gewend er een' zwaardknop te vinden, 'ik' en de vrolijkste, de welgedaanste, de kloekmoedigste van Jan's kinderen strijkt de zwarte haren uit het gezigt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_006538.wav|en met welks openbaring, ten dienste van de toekomstige menschhheid, hij zijn naam onsterfelijk zou maken. Vol van deze gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000830.wav|rivierkant. ZouMortimer dat nu kunnen gelooven? mompelde Eugène, nog een oogenblik toevende op de plek waar zij hem verlaten had. Kan ik het zelf gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002070.wav|en denkende hem op die wijze het gemakkelijkste te zullen terugvinden, nam het voorstel van den goedhartigen kleêrmaker dankbaar aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000127.wav|Toen vertelde het meisje haar vader alles wat er gebeurd was. Op den dag, die voor de bruiloft bepaald was, verscheen de bruigom; de molenaar had alle familie en vrienden uitgenoodigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000070.wav|Zijne tulband viel hem voor zijue voeten. en alle andere schoonheden uit het serail kwamen terug, bespotten den onttroonden Keizer, en berigtten hem, dat zijne|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000179.wav|Deze zoon van Kathrien had een veel te flink hart, om van een broer niet innig te houden. Als die broer nu maar van die meid had gehouden! Als het alles maar niet zoo geniepig gegaan was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000750.wav|Ik was daar nog niet lang geweest, toen twintig reeds bejaarde, doch rijk gekleede slavinnen uit het vertrek van Zobeïde, dat aan de zaal grensde|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000183.wav|o, hoe zonderling kan het toch in de wereld toegaan! De tinnen soldaat was in dezelfde kamer|496|neutral
+wavs/train_2450_5582_005225.wav|Het was opmerkelijk; maar de roos opMadame Defarge's hoofdtooi scheen bepaaldelijk in strijd te zn'n met den smaak van St. A|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003156.wav|Madzy hief de oogen op, maar bedekte die terstond met beide handen, toen zij den Italiaan gewaarwerd. O! uit deernis, spaar mij! riep zij met een angstvolle stem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001436.wav|Dan voelde ik me een goed mensch worden en om die ras verkillende, lichtend warme weekheid zoo lang mogelijk te laten duren, probeerde ik door drank de opwinding in mijn zenuwen te verlengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000244.wav|Toen ging het witte gordijn weg, en ik zag de zonnestralen die door het open venster vielen, en in dien gouden gloed boog zich een schoone gestalte over mij heen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001463.wav|Met een' sarrenden grijnslach roept hij Willem, die zich omgekeerd heeft om heen te gaan, na: 'Zeg Willempie, is het waar dat je pa zich doodgeschoten heeft?' Willem blijft staan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_003131.wav|De ontzettende gloed van het gevecht, dat hij verzuimd had, en waarbij hij niet geweest was, verscheen in den schitterenden blik van den herstelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004391.wav|dat moet - het kan niet anders - aan ieder die het Huis van Oranje is toegedaan, tot een waarschuwing wezen, wat hem op zijne beurt kan voor de deur staan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003277.wav|dit maakte my wel eens moeilyk op my zelf. Wat hielp het? Ik bleef des, tot myn zes en twintigste jaar, een, zo als de brave Blankaart zegt, een niets beduident oud Vryer|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_004103.wav|Duizendmaal dank, mijnheer! Hij zei deze woorden in zijn eigen taal en op den levendigen, innemenden toon van zijn land|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000085.wav|Ik ben wel zoo oud Als het Westerwoud, Maar nooit heb ik iemand water zien putten in eierschalen. en hij begon te lachen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005054.wav|Hij had al meermalen hier moeten wezen, antwoordde de gevangenbewaarder. Ik ken hem zeer goed, Uw Gestrenge|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000496.wav|En toen Louise lachte om de verschrikkelijke kalmte, waarmede haar vriendin dit verklaarde, vervolgde deze, een beetje verstoord: 'Hij is een knap, welopgevoed mensch|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000527.wav|de vloer was bedekt met eene mat, die men van Parijs had laten komen, naar een patroon van zijne eigene teekening|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002159.wav|Doe alsof gy naar buiten kijkt, daar is mevrouw Tisher. Een toevallige samenloop van omstandigheden voert de matrone in het vertrek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001599.wav|grève der dokwerkers vervulde Lipara weken lang met een stijgende onrust; politie-agenten werden op klaarlichten dag aan de haven wreedaardig vermoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000075.wav|altijd, altijd door. Laat in den namiddag van den derden dag hield de wagen stil|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001046.wav|maar. ik heb wel moed op de toekomst. Hij heeft den nacht met mij doorgebracht in mijne kluis; ik heb eene innige, teêre betrekking op hem verkregen en.' 'Zoo zult gij willen doen, wat ik niet kan, niet mag|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000912.wav|Ik wachtte een oogenblik bij deze deur, ten einde haar eerst over eene opene plek te laten gaan, en volgde haar intusschen met mijne oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007323.wav|en voor mij gebeden hadt; maar het leed was nu voorbij, of toch verzacht, en het was naar mijne gedachten beter gelijk het was. De oude vrouw schudt treurig haar hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000742.wav|Hij zag haar staan in de deur, hel verlicht als een vizioen, transparant, klaar en immens. Zij vulde als een glans geheel zijn blik|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009994.wav|Het is wel heel vriendelijk van u, zei Tom's zuster, met den eenvoud en den glimlach van haar broer, dat gij mij zijt komen opzoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007103.wav|Het geluk had voor Kitty meegewerkt. Het kleed benauwde haar nergens; de strikken waren niet verkreukeld of losgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001572.wav|of het zijn eigen zoon ware. Daarom besloot hij afstand van den troon te doen, en daarop Amgiad in zijne plaats te stellen. De nieuwe koning stelde van den aanvang zijner regering af aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001416.wav|en telkens als zijne opvatting hem in profiel bracht, riep ik: Ik zie de ouwels niet! en des avonds was zijne opvatting kostelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000134.wav|Men luisterde in den eerste niet naar dit bevel, want in deze verwarring van moordkreten was het niet mogelijk de stem van iemand te herkennen. Breydel plaatste zich dreigend voor de Deken der wolwevers, en zwaaide als een vervoerde met zijn bijl in het rond|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000006.wav|waren opgespoord; een komplot om den keizerlijken trein van het zomerpaleis in Xara, Castel Xaveria, naar Lipara, in de lucht te laten springen, was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000676.wav|ik zal mij die schuld nu maar laten aanleunen: een schreefje meer op mijn kerfstok is zoo erg niet, terwijl Francis al te ongelukkig zou zijn, als ik haar te kennen gaf, welk vermoeden ik heb gevat|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000522.wav|dat een der dokters te negen uren in een hospitaal moest zijn, en ik zag hem daar eerst te kwart over negenen binnenkomen, dan zou ik het zeker kwalijk hebben genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_001035.wav|De zenuwen, dat is een lastig ding, waarde vriend. Kalm houden, zegt de dokter! Heel mooi in theorie, maar in de practijk eenvoudig eene onmogelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_003103.wav|Bij de Smedenpoort is de muur afgebroken. Het zal u niet moeilijk zijn in het veld te geraken, uw paarden zal men niet kunnen tegenhouden. De Chatillon en Van Gistel aanvaardden dit middel met blijdschap|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008168.wav|Hij groette zijn oom als een vreemde, maar bloosde toen hij hem herkende en wendde zich snel van hem af, alsof hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007863.wav|en hoe deze hem met goedhartigen twijfel aanzag, zich kennelijk moeite gevend te begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000044.wav|heeft hij je soms die nette manieren geleerd om iemand onder vreemden zoo te interrompeeren, als jij mij hebt durven doen? Ik begrijp niet, hoe het je in je hersens komt, om het te durven. hoe je het durft! Ze zullen gedacht hebben, dat je stapelgek was|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000220.wav|n hernam, als zij nu allen dachten, als zij nu allen zeiden, wat het geval was, wat zou het dan nog zijn, dan wisten zij immers maar, dat er twee jonge menschen gelukkig waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007727.wav|volgden het paar, eveneens glimlachend en telkens struikelende over den sleep van Kitty's japon|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003347.wav|gelijk iemand die denkt dat hij iets juist van pas heeft gedaan, en ging het toen met korte, bedachtzame teugjes uitdrinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000779.wav|Miss Ophelia was bedachtzaam genoeg geweest om den naam van den procureur te melden, die de zaken van de St. Clare's behandelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000675.wav|BEAULIEU beloofd had, wat den strijd met DE BEVAL aanging, onzijdig te blijven, zou hij ongedeerd niet iemand, die zoo de verborgenheden van zijne woning onthuld had, laten vertrekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001010.wav|Het gevaar was echter slechts tijdelijk voorbij; want zij waren nog maar een voorpost doorgekomen en mochten dus met recht weldra een nieuw oponthoud verwachten. Dit deed zich zelfs spoediger op dan zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000609.wav|Venus streek onwillekeurig zijn gelaat glad en keek naar zijne hand, als om te zien of die sprekende eigenschap ook afgaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000579.wav|Niets zal mij tegenhouden. Bijna een half uur verliep op deze wijze. Thénardier scheen in sombere gedachten verzonken te zijn; de gevangene verroerde zich niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003745.wav|tonen bestond. Ze stijgt en daalt, stijgt en daalt, maar aldoor klinkt en kwinkeleert ze. Eindelijk valt de heele wolk neer op een bergtopje, de heele wolk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004300.wav|Wien?. Aan niemand, of liever, aan dengenen die zich zijner erbarmen zal. Luister! In de vorige maand heb ik een konvooi opgelicht, dat van Gelder naar MENDOZA gestuurd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002330.wav|Het moet vernieuwd zijn in de dagen van onzen stadhouder Willem III, want het was geheel opgetrokken in den rijken en deftigen, al was het ook wat gemanireerden stijl dier dagen, en toen was het uit eene ruime hand gegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004968.wav|Zoo diep had Eden hem vernederd. Zoo hoog had Eden hem verheven. Na een langdurige slepende ziekte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000095.wav|eindelijk sprak zij, wat verward en blozende: 'Verschoon mij, daar speelt mij eene herinnering door den geest, die. doch neen, neen! het kan niet zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001983.wav|Goddank! hij is een oogenblik alléén. Verrukkelijk! Heerlijk! Onverbeterlijk! hoort men van alle kanten uit de opgetogen monden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000666.wav|n wij wandelden nog niet in den omtrek der stad, waar het huis der havezathe e e c k e r e n zoo vriendelijk tusschen de sierlijke boomgroepen schemert|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000782.wav|een jichtige in een vogel, domheid in instinct, het instinct in schranderheid, de schranderheid in genie verandert, een derde middel ontdekt en ten uitvoer gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000116.wav|En hij sloeg een duchtigen roffel op de trommel, en deze gevoelde zich daardoor zoozeer vereerd, dat zij haar eigen trommelvel scheurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007577.wav|maar dat zijn meester hem verder voile vrijheid moest laten om te loopen hoe en waar hij wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001412.wav|schaf dus het een of ander op, en laat mij, het eerst sedert drie dagen, bedaard mijne maag vulen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002342.wav|vernietigden zeven carré's van de dertien, namen of vernagelden zestig kanonstukken, en veroverden op de Engelsche regimenten zes vaandels|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001772.wav|Ik knikte zwijgend, want ik wilde luisteren toen mevrouw X vervolgde: Ten laatste, toen de cotillon werd afgeroepen, moest ze toch meedoen, en de ongelukkige leider van den dans moest zich opofferen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000833.wav|zoo was ook het maangezicht, waarop onze reiziger in zijnen droom bleef staren, nog heerlijker dan de wezenlijkheid zelve. Terwijl hij nu in gepeins aan den oever der rivier gezeten was|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000435.wav|Hij zag de ijswanden als een blauwachtig groen glas, oneindige kloven gaapten er in de rondte, en het water stroomde naar beneden, helder, vlammend in witachtig blauwe vlammen|2506|neutral
+wavs/train_2450_6058_002008.wav|Bericht aan het publiek: Het werkhuis in Covent-Garden is verbeterd en ten dienste van het publiek veel grooter geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000139.wav|De kastelein zag dit, stond haastig op, en wees ons nu den weg naar de koffiekamer. Het was een donker|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001914.wav|Hij hernam met een nauwelijks hoorbare stem: De identiteit is dus bewezen? Welke identiteit? hernam de advocaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003318.wav|Is zij iets meer dan een naam, eene oratorische spreekwijs? Waarom, gij mannen en vrouwen van Amerika, klopt het hart u hooger bij dat woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006034.wav|laten. Dekleine, onnadenkende tiran had die aldus vernietigd. Neen, dacht William herhaaldelijk, ik heb mezelf misleid|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000941.wav|neen, kerel! riep Van Saetzema verschrikt. En Adolfine begon de handen te persen; ook verschrikt, zich terugtrekkende in een weeke bui van beleedigd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001315.wav|Hij zocht zich geen meisje, om de goede reden dat hij allen ontvluchtte. Zoo leefde hij dom, besluiteloos voort, zooals Courfeyrac zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000013.wav|Dat hij zich geen oogenblik bedenken zoû. Het kon hem niet schelen wat er dan gebeurde. Uit dien korten brief woedde zijn drift, zijn razernij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002974.wav|die zich in zijn nabuurschap bevond: 'wat zegt gy van Diana? heeft zy het haas ook met beleid gekeerd?' - En, zonder naar antwoord te wachten, gaf hy zijn ros de sporen, deed hem een hek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001294.wav|Grootvader, mag ik den Keizer helpen? vroeg de jonge Willem. Hij zal dan ervaren, dat de Zwitsersche Vrijboeren niet zoo min zijn, als hij denkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008299.wav|Vanavond heb ik hem niet meer noodig. Goed mijnheer. En daarmee wenschte het meisje Pickwick goedennacht en liet hem alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_001018.wav|en, eindelijk, stil, turen bleef op het portret van Cecile's man, den minister Van Even, die anderhalf jaar geleden gestorven was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000085.wav|gij ziet, dat ik geen' tijd verlies en mijn uiterste best doe. Wat zegt gij van dit brood, vroeg de oude man, vindt gij het niet lekker|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001448.wav|Zonder de noodige voorzichtigheid in acht te nemen loopt hij voort. Hij denkt slechts aan al, wat er buiten om gaat en aan zichzelven denkt hij niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009610.wav|Mijne arme, lieve vriendin! Ik zie hem allé dag op zijn ergst. Ik bewaak hem in zijn slaap. Ik let op elke verandering in zijn gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002282.wav|Als Pitt haar niets wilde geven, dan zou hij haar den een of anderen dag wel wat bezorgen. En|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000741.wav|Er werd achter ons, rondom ons heen gefluisterd, goedkeurend, afkeurend of met benijding wellicht, ik weet het niet; het bekommerde mij niet. Eindelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_12867_000199.wav|De Indo die, tevreden, gezien had dat de huid niet gekwetst was door den slag van zijn stok, riep den fluitspeler te voorschijn uit zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003735.wav|Dit kan ik je nauwkeurig vooruit zeggen. En een booze blik verving de zooeven nog zachte uitdrukking in haar oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006432.wav|De wil van het gemeen was de wet, en nooit werd eene wet meer gevreesd, of meer blindelings gehoorzaamd. Het|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002748.wav|Eline lag nog steeds op haar bank, onder hare wollen dekens, en zij woelde zich kreunend om en om, als wierd zij gefolterd op een pijnbank. Jeanne had de kinderen boven doen blijven|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_000436.wav|ijzonder verheugde zich daarover, omdat zij zich daaruit nog grooter harmonie tusschen haren broeder en zuster en zich beloofde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001231.wav|die met den stroom naar zee gingen, verzon het mooie meisje allerlei reizen voor zich en pa. Nu eens zeilde pa, in zijne hoedanigheid van eigenaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001438.wav|Jongeheer David, fluisterde Ham, mij ter zijde nemend, terwijl baas Peggotty zijn zak tusschen de bagage stopte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000338.wav|zoo! riep Grimaldi, terwijl hij, zoo hard hij kon, naar de opening terugliep; ik zou wel weer naar boven willen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000836.wav|om ze wat bleeker te riaaken. Wy deden ook wat kryt rondom de randen, ik aan de oogen van den kolonel, en hy aan de myne|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000988.wav|die arme drommels die niet binnen mochten komen. Maar als ge geneigd waart hen te beklagen, dan zouden zij u dat zelven wel afleeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003179.wav|En wat nog erger is, een Sociniaan!' vervolgde VAN REEDE. 'Een Sociniaan! Dat verhoede de Heer!' zeide Mejuffrouw RAESFELT, met dezelfde gebaarden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001512.wav|Je vindt hem valsch, maar ik vind jou valsch, jou, die hem zelf vraagt hier te komen, die hem daarna het huis uitjaagt, door om een nietigheid tegen hem te schelden als een vischwijf! Jou, jou vind ik valsch|1666|neutral
+wavs/train_2450_3478_000368.wav|noch op het lijk of op eenige plaats in de kamer de vermiste deursleutel werd gevonden. De deur moest later door een slotenmaker van Aldershot worden|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000522.wav|de kinderen der zon legeren zich op de hooge bergen en herhalen het lied van den reiziger, wien de wervelwind den mantel afrukte, het hulsel ontnam, maar niet den man|2506|neutral
+wavs/train_1724_2259_000916.wav|Doch nauwelijks dreunde hem de strijdkreet van Jonker Jan in de ooren, en hoorde hij het gekletter der wapenen, of een onbedwingbare lust om aan het gevecht deel te nemen maakte zich van hem meester en deed hem in galop terugkeeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007003.wav|steenkolengruis; daarop ging zij naar dedeur, knielde daarvoor neder, en blies zeer behendig de fijne stof in het sleutelgat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000475.wav|dat gij twee vijanden hebt, waarvan de een u berooft, terwijl de ander uw leven bedreigt. Maar de heer Holmes zei, dat hij niet naar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008148.wav|Maar toen ik weder tot mij zelve kwam en zag hoe ontsteld mijn voogd was, en hoorde, dat zij met ernstige bekommering over den verdachten persoon spraken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000721.wav|In zulken kleinen trots had zich dan altijd zekere angst gemengd, van mogelijke verplichtingen, die de Kouseband of de Adelaar zouden meêbrengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000324.wav|niet voor vol wordt aangezien maar zelden zal men zulke uitsluiting of geringschatting hooren voorstellen en verdedigen als een grondbeginsel. Het staat natuurlyk ieder vry, zyn eigen omgeving en gezelschap te kiezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011276.wav|kolonel van het Gaunt of het Regents Regiment der Militie, curator van het Britsch Museum, regent van Trinity House|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000376.wav|Hoe hoog zouden de percenten der employés wel komen? En de bijzondere gratificatie die de administrateur hem had toegezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000551.wav|Gij zult met mij lachen, vrienden, sprak Melchtal. De Oostenrijker vischt, binnen een half uur zelfs, nog achter het net. Ik wist, dat Heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001404.wav|die voerde voorbij het kasteel, klonk aan, en een karavaan van reizende kooplui kwam nader op, met balen beladene, kemelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005209.wav|Hij leest uit den bijbel de plechtige beloften van vergiffenis aan hem die berouw heeft, en de vreeselijke bedreiging tegen verharding des harten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006347.wav|want een ontbijt in de welige valleien van Indiana is een ding van veel omslag en vereischt meer handen dan die der huisvrouw alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000022.wav|Ik dank u hartelijk voor alles wat gij. voor ons gedaan hebt, en. nog van plan zijt te doen. Ik ben klaar, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001973.wav|Zeker. Uw en hun oordeel over van den Broek's promotie verandert niets aan den gang van zaken.' 'Bij jullie een visite komen maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000477.wav|venwel, de onderneming kwam niet tot stand, de half opgetrokken gebouwen bleven onvoltooid en verlaten. aar soms komt er leven in de doodsche ruimten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000442.wav|Ik had daar nog niet aan gedacht. Je hebt gelijk, het zal noodig zijn. Verzuimen zal Her' er ook niet veel door. Hij schiet toch niet goed op, zoolang hij nog aarzelt, of hij in de medicijnen zal blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000807.wav|en het volgens zeggen van den dokter duidelyk was, dat de lyder moest bezwijken of herstellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000999.wav|Wezenlijk, Nora, ik weet van niets. Ik vond alleen. iets vreemds in je gezicht. Iets, alsof je een gewichtige tijding kwam brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000612.wav|Gij kunt vrij lachen, zeide de speerman, die het eerst gesproken had, en wien een grijze baard en een verbrand, met een paar breede litteekens versierd gelaat als een ouden gediende leerde kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001831.wav|waarop het leven van St. Ladislas als in kleuren van juweel zijne kleine vierkante tafereelen sparkelt, schuin met een hellend vlak van stralen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007353.wav|Ik twijfel toch niet, of gij zult er goede redenen voor hebben, rnijnheer! antwoordde de slotenmaker. Zijt gij pas in de stad gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000746.wav|Na verloop van een maand kwam hij weer en vertelde, dat hij met een schip naar Patras en Corfu wilde; vooraf echter wilde hij ons vaarwel zeggen; voor onze moeder bracht hij een grooten visch mee|2506|neutral
+wavs/train_2450_5342_003320.wav|Het onderwijs nu, was in mijn jeugd maar zeer beperkt geweest. Zooveel te erger voor u zult gij zeggen. Ik zeg het ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000049.wav|Met veel vuur zeide hij: 'Ferrara, dat het geluk heeft, om het graf van dien beroemden Dichter te kunnen vertoonen, die naar mijn gevoelen niet minder is dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003670.wav|dat hun de overtuiging schonk, dat hij altijd wist wat hij deed, dat hij altijd recht op zijn doel afging; en dat dit edele doel zijn eigen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000910.wav|Er liepen nog wandelaars, maar het gedrang was zeer verminderd. Zij haastten zich, schijnbaar onverschillig, maar Lili met een kleur op de wangen, naar hun tafeltje toe. Mevrouw Verstraeten zat alleen met Marie en Frédérique; Otto en Eline waren weg|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_000198.wav|Ik ben geëngageerd voor de eerste quadrille.' 'O, zoo! en voor de tweede?' 'Ik ben geëngageerd voor den ganschen avond|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001467.wav|Eeriyk. en oprecht, het mocht wat! zeide Catherine. Toen werd het souper klaargezet en het gesprek afgebroken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000204.wav|kon niet nalaten, toen zij Dordrecht, zoo in zijne volle pracht, liggen zag, hare verrukking uit te drukken over het voortreffelijk stad- en watergezigt, dat zich aan hare oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000184.wav|De statistiek zoude wel de noodige gegevens daarvoor leveren, om uit te maken hoe groot het aandeel was, waarop elke der interessante en geïnteresseerde dames recht had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002985.wav|en. ik reed naar Lincoln's Inn Fields, waar ik mijn tante nog op vond, en waar zij mij met een|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001519.wav|boog hij, den blik latende gaan over het glinsterend marmer en het glimmend gecireerd der nette meubels, meteen het huis, dat hij gekocht had, eens opnemend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000779.wav|Zij had een silhouette van hem in profiel van een shilling; en dat hing naast een ander portret boven haar bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001148.wav|geen discussie, geen argumenten: gezien, gehoord en overwogen, en. gewezen van de hand. Hij zei niets meer en ging naar zijn kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006202.wav|en ook Pickwick en Benjamin bleven niet achter-, om hem alle eer te bewijzen. Het drietal ledigde een paar flesschen bier|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001933.wav|Zooals Willem kon opmerken werd het verbod van te spreken niet streng gehandhaafd; de bewakers lieten het oogluikend toe. O, hoe dankte hij zijn' bewaker, dat hij hem gedwongen had, de kap op te zetten en het boevenpak aan te trekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007286.wav|ik zie im wie gij zijt Laat u raden. Rijd niet door. Ik heb den troep gnenet wat voor kerels het zijn|2450|neutral
+wavs/train_5809_5233_000527.wav|het is Thomas antwoordc Agncs, die ik om zyn Deugden bemin. Ik wil een man hebben die liefde voot dc waarheid cn Deugd heeft, daar by eenvoudig en opregt, en dit alles heb ik in Thomas gevonden|5809|neutral
+wavs/train_2450_5210_000948.wav|Dat is eene verlichting, dat zij weg zijn, zeide juffrouw Varden. Ik gevoel mij al beter. En zij scheen inderdaad levendiger te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006740.wav|Kortom, hij wenschte alleen die gebeurtenissen en daden in het geheugen te bewaren, welke deze eer waardig waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003577.wav|Ik herinner mij niet dat ik voor het oogenblik nog iets te zeggen heb. De secretaris stond op, nam zijne papieren bij elkander en ging heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001800.wav|Die rolde vooruit langs den weg als een groot stralend hoofd, met haar, van veelkleurige stralen en een gezicht, dat van vroolijkheid en goedheid glansde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005893.wav|Wij hebben nu niet langer tijd daarvoor, zeide de vreemdeling, terwijl hij hare handen losmaakte, haar ruwelijk wegstiet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002626.wav|die hij had meenen te zien, waren allerlei booten en vaartuigen, die om het eiland voor anker lagen. Aan de zijde van het vaste land waren de meeste roeibooten en|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004553.wav|en om het woonhuis lagen de zandhoopen hoog tegen den muur op. Hij begreep niet wat hij thuis nog zou uitvoeren. Wat hielp het, werk te verspillen aan een hopelooze zaak|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000778.wav|k nam dat rampzalige boek gistermiddag met me mee en toen ik bij de verwarmingsinrichting kwam, ging ik er in en vroeg den stoker, of ik even van zijn fornuis gebruik mocht maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003010.wav|Emmeline was in hare kinderlijke eenvoudigheid eenigszins bevreesd voor Cassy's sombere vlagen. Zij zag haar verbijsterd aan, maar gaf geen antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001124.wav|Papa, die arme schepsels hebben hunne kinderen even lief, als gij mij hebt. O, doe toch iets voor hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001384.wav|Het was behalve mijne droefheid, eene soort van angst die mij dreef; en ik had haar bij haar kleed gevat en knielde voor haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005426.wav|totdat het zich in slaap had geschreid en als het wakker werd, weer schreide totdat het weer sliep. Be stem der oude vrouw heb ik nooit gehoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000998.wav|Geheel ongedekt, midden op den boulevard, viel hij op een knie neder, mikte, schoot, doodde den escadrons-chef|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001015.wav|Wel, mijnheer Grimaldi, antwoordde de onbekende, terwijl hij zijn hoed op den grond zette, alsof hij lang meende teblijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002817.wav|Gy zoudt niet handelen als een Kristen,' zeide de Prins droogjens. 'Om tot uw kok terug te komen, ik wenschte eens in de gelegenheid gesteld te worden, zijn bekwaamheid te beöordeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006910.wav|stroopen en duizend andere slechte gewoonten. Daarna kibbelde zij, als een dure plicht, met al de kennissen en vrienden uit haar jeugd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002963.wav|Dat's afgedaan, en hij schoof zgn rechterduim over zijn linker. Weet gg bg toeval den naam van uw buurman in de bovenkamers|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002386.wav|De prins bleef echter nooit laat. In zijn eigen kabinet zat hij dan nog een paar uur te lezen, te werken; hij ging om twaalf uur naar bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003143.wav|maar haar blik viel telkens weder op het geschrift, en zij zeide bij zich zelve, dat zij moest weten, wat het bevatte. Zij las het volgende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001139.wav|Bidden is nu: door de gedachten het oneindige beneden met het oneindige boven in aanraking brengen. Ontnemen wij den menschelijken geest niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005078.wav|de hertogin geeft haar tooneelstukken alleen weg aan aanzienlijke vreemdelingen, die haar gastvrij, klein Hof bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005780.wav|Deze hand nam zoozeer al zijn opmerkzaamheid in beslag, dat hij zijn gedachten onmogelijk bij iets anders kon bepalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000966.wav|die het schip door de aanhoudend hooge zee bleef maken, vroeg hem; of hij ooit zijn zoo hoog geprezen uitenant in een zeegevecht had bijgewoond|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003574.wav|iedereen is blij, als hij aan een gevaar ontkomt. Maar als een van mijn leerlingen iets overkomen was, als het mij onmogelijk was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002701.wav|om eens eene revue over haar troepje te houden, eene inspectie, die zeer naar haar zin scheen af te loopen, want ze keek met een vergenoegd gezicht naar papa|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002880.wav|want, ofschoon ik in de West-Indiën, en toen ik geen gedachten had haar ooit weer te zien, haar beeld zoo wat op den achtergrond had gezet, bij mijn terugkomst in mijn vaderland was het of mijn liefde met dubbele kracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_004425.wav|het verdwijnen van grootvader Smallweed staan aanzien, en beantwoordt den afscheidsgroet van den cavalerist met een koel knikje|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007024.wav|Richmond bij voorbeeld, en hier, als gij gewüd hadt. Denkt gij dan dat ik hem achternaloop? vroeg Bradley|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000538.wav|en de geboorten en voornamen van zijn kinderen opgeteekend. Jane kwam eerst, daarna|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002702.wav|met zittingen van fijn gevlochten matwerk en welgevulde hemels-blaauwe kussens, waar het wapen des eigenaars op gestikt was, en van welker hoeken zware zilveren kwasten afhingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001092.wav|De zegepralende komst van Gwyde vervoerde de Bruggelingen met blijdschap: in alle straten juichte de menigte met herhaalde kreten: Heil onze Graaf! Vlaanderen de Leeuw|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000442.wav|de meest alledaagsche blondine, die, zonder leelijk te wezen, haar grootste schoonheid vond in jeugd en frischheid. 'Dag, Louis, hoe gaat het|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000571.wav|En ze had gaarne weg willen zijn, uit de schittering van dat feest, om, alleen, hem nog eens te omhelzen, voor het laatst|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004269.wav|En achter die straten, midden in de groote steenwoestenij, ligt de mijn van Falun, met hijschmachines en pompen, met ouderwetsche gebouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003401.wav|Mevrouw verraste mij op zekeren dag met een nieuwtje, dat ik niet zou geloofd hebben, als Haubertin het had aangebracht. De baron Meekern zal tot een tweede huwelijk overgaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003930.wav|Ik zag verbaasd op. Zoo had die brave ziel niet geschroomd zich aan een wellicht onaangename ontvangst te wagen, om mijne voorspraak te zijn. Het stellige der verzekering, die zij mij gegeven had, was mij thans opgelost|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006833.wav|Maar wij willen er geen geld voor hebben; neen, daarom is het niet. Zult gij er van spreken, juffer Nelly|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003498.wav|En zoo als hy is, zoo zijn de meesten.' 'Maar ik dacht,' hernam Louw, 'dat Van Vaalen.' 'Stil!' zeide Verhoef, den vinger op den mond leggende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000606.wav|Hij wendde zich om en wilde heengaan. Er ontstond nu een gejouw en men begon op den Noordschen schipper in te dringen. Nauw had De Ruijter hiervan het bewustzijn, of plotseling had er een geheele verandering met hem plaats|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_001204.wav|daar ontmoette ik hem op het strand. Het was een warme avond; hij kwam naar my toe met den hoed in zijn hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000996.wav|Vorstin Tscherbatzky zeide, dat niet ongesteldheid, maar trots mevrouw Stahl terughield van den omgang met haar Russische landgenooten|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001036.wav|Hij vroeg een vertrouwelinge, een zielszuster, een geestelijk geliefde, eene aan wie hij de volle overmaat van dwepende teederheid kon uitstorten die zoolang in hem opgekropt zat|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_003590.wav|Otto gevoelde geen sympathie voor Vincent, ofschoon hij met dezen nooit de minste onaangenaamheid gehad had; in zijn eigen degelijk, kalm, mannelijk karakter, waarvan het gezonde evenwicht zich nooit verbrak|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_002288.wav|Is het dat, wat ge begeert? vroeg zij. Ja. Kent gij hen? Neen. Dat wil zeggen: gij kent haar niet, maar wenscht haar te kennen, hernam zij levendig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000680.wav|Het was niet de stijl van hare brochure. Het was geen invective: het was een lieftallige reisbrief. Hij vond het wel aardig, maar nu niet zoo héel bizonder|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000048.wav|blaam is, dan kan jelui blaam wel als lof worden aangemerkt; want hun gemis van doorzicht is volstrekt niet grooter dan jelui vooroordeel en onbillijkheid|2506|neutral
+wavs/train_2506_2211_000768.wav|Nu werd op zekeren dag al het papier op den haard gelegd; het zou verbrand worden; want het mocht niet aan den kruidenier verkocht en voor het inpakken van boter en suiker gebruikt worden: zoo zeide men|2506|neutral
+wavs/train_2450_8076_001880.wav|hier zijn nog een paar kleinigheden uit het Wilde Zwijn gehaald, die ik hoop dat je niet versmaden zult. Maar zie ik waarlijk, zeide hij, weder opstaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000203.wav|it werktuig is zeer zamengesteld, doordien verschillende elkander afwisselende bewegingen zonder menschelijke tusschenkomst moeten plaats hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000007.wav|ik ben bereid te gehoorzamen. Met deze woorden volgde hij de bedienden, die reeds den terugweg naar het paleis hadden ingeslagen. Toen de toovenaar, die onder een heilig kleed een duivelsch hart verborg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006922.wav|maar besluiteloos naast haar moeder stond en met gebogen hoofd een blik van deze zocht op te vangen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000959.wav|Ja, het is me een wellust je fluweelen zwaard over mijn wang te voelen glijden. Eigenlijk doet het je vel een heele boel goed, je in een week eens niet te scheren. Heerlijk, je zoo glad aan te voelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_002052.wav|al hunne bedienden waren nieuw, hun zilver was nieuw, hun rijtuig was nieuw, hunne paarden waren nieuw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009036.wav|Wat zegt gij, meneer? riep Lammie, schijnbaar te woedend om iets te verstaan. lik vraag u pardon, herhaalde Fledgeby. iZeg dat luider, meneer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000883.wav|Foy valt te Hougomont en herrijst op de tribune. Zoo handelt de vooruitgang. Er zijn geen slechte werktuigen voor dezen arbeider|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000082.wav|Ook fonkelde er een groot glas met rooden wijn, dat het je hart goed deed. De jonge gezel dacht: Daaraan heb ik voor mijn leven genoeg! en hij trok vroolijk er mee de wereld rond; of een logement goed of slecht was|9861|neutral
+wavs/train_2450_12965_000142.wav|Dan, Kees schiep er een onbedwingbaar behagen in. 'Nanni, het is een ernstig geval, wij moeten je bekeeren.' 'Doe maar geen moeite|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003534.wav|belang,' antwoordde SPINOLA: 'doch, vergun mij te vragen, wie zijn die Heeren?' - VELASCO stelde hem zijne gasten voor, waarop SPINOLA betuigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001066.wav|en ze in eeuwigdurenden dwangarbeid te veranderen. Jean Valjean is terstond naar het bagno van Toulon overgebracht. Men zal niet vergeten hebben, dat Jean|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001483.wav|Het proza der noodzakelijkheid en onvermijdelijkheid was alleen de harmonie, die hen verbond. Maar deze harmonie ook verbond hen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001884.wav|Geef me je hand, Willem,' zei de kommandant, toen de hijgende jongen in zijne kamer trad; 'je hebt je flink gehouden. Hier is een brief voor je,' en hij reikte hem een' geopenden brief over|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001936.wav|Ik heb er maar één: dat is dit engelenkopje, met die lange gitzwarte krullen, met dat rozenmondje, die zachtgeblosde wangetjes, met.' Op eens vloog EDUARD naar het raam. 'Zie je dat|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000521.wav|Hij ging naar zijne kamer, kleedde zich uit, legde zich rillend te bed, maar hij sliep niet en luisterde of de voordeur open zoû gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005723.wav|en vooral om geen van die opmerkingen te doen hooren, die zoo licht ongerijmd zijn, wanneer men van kunst spreekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000389.wav|En hij wachtte dus nu, met een glimlach om die gehoorzaamheid, zijne schoonzuster af, steeds metende den kleinen salon met zijn pas van een stevig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001049.wav|Men heeft, nagenoeg ter plaatse waar zijn paard stond, stukken van kogels, van sabelklingen en ander wapentuig gevonden. Scabrâ|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001033.wav|En zij drukte met minzaamheid de hand van Suzanna. Wat mij betrof, ik bekwam geen enkel woord: een nijging, zoo stijf en afgepast alsof zij een onbekende gold, was alles, waarmede zij te kennen gaf, mijne tegenwoordigheid te hebben opgemerkt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007534.wav|En dit gezegd hebbende, ging hij op den koperen ketel zitten turen. Daar deze dwarsdrijverij van den gastheer|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000507.wav|Paul verklaarde zich bereid; hij stond op; Eline zette zich aan de piano. Iederen Donderdag studeerden zij te zamen duo's in en zij beroemden zich reeds op een klein répertoire|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_002727.wav|Zijne liefde was zoo rijk, zoo vol, zijn liefde vulde alles in hem. En de hare vermeerderde iederen dag, meende zij. neen, kon niet meer vermeerderen, kon het niet meer|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_001845.wav|was als beelden uit een tooverlantaarn voorbij Marius heengegaan. Dat alles kon geen betrekking hebben op Cosette, die een lelie was. De oude man|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011665.wav|Het is noodzakelijk u te berichten, dat de ondergeteekende verpletterd is. Eenige ongestadige pogingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002136.wav|slk dacht, dat het door u gemeend werd, zooals in het liedje staat: Voor gezelligheid geboren, en gestorven in zijn bloei|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001642.wav|Zij trad Otto's kamer binnen. Hij liep rond als in een vage droomerij, het hoofd gebogen, de handen op den rug, geheel en al tegen zijn arbeidzame gewoonte in|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_001988.wav|De zoogenaamde Moeder van die inrichting, een deftige gewezen keukenmeid, met een zeer laag jak en grooten witten|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_001697.wav|Ik kan haar niet missen, antwoordde John, maar ik moet haar aan u leenen. — Mijne lieveling I Een tooverwoord dat Bella aanstonds weer verdwijnen deed|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003883.wav|Sand had immers La Petite Fadette geschreven? Nu juist. En Spanje, Spanje vond zij prachtig, vooral in het Zuiden, waar men nog zooveel van de Mooren vond. O, Granada en de Alhambra, prachtig, magnifique|1666|neutral
+wavs/train_2450_1747_000594.wav|in het rosse zonlicht. Hier en daar breidde een eik daartusschen zijn gelende takken uit, nog steeds groen aan den top; en het donkergroen van een partij dennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004489.wav|en was by haar vertrek en hare terugkomst Londen slechts doorgereden. Ik vroeg haar of mijn voogd eenig opzicht over haar had, terwijl zij daar bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001359.wav|Toen ik den eigenaar van den ezel liet gaan, betaalde ik hem, ten einde te zekerder te zijn, dat hij dien middag op het bepaalde uur terug zou komen, om mij af te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007389.wav|Het geringste gedruis op de straat v een voetstap in de verte, deed hem opzien, en scheen hemtedoen schrikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001507.wav|Tom veegde zijne oogen af en ging zeer vergenoegd heen. En ik zal ook mijn woord aan hem houden, zeide St. Clare, de deur sluitende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004082.wav|toen zij op zekeren morgen de schoolkamer binnenkwam, met papiljotten in haar valsche haren, om de jonge dames van de echtheid dier lokken te overtuigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004670.wav|en de kleine Machteld bleef nog twee jaar haar eenige, zooals zij zelve haar noemde. Toen werd haar een zoon geboren; 'een broertje!' zeî Machteld. Hoe kon het vijfjarige kind dat anders beschouwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_004125.wav|Ik had geene schoenen aan de voeten; en wat kousen aangaat, ik kende zulke dingen niet eens bij naam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000939.wav|Wat Bronkhorst betrof, wist zij tenminste wel, waaruit de buitengewone dienstvaardigheid voortsproot Het waren drukke dagen die nu volgdenZij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001449.wav|De dames waren diep verontwaardigd, de heren zeiden niets tegen de beschouwingen en commentaren hunner echtgenoten, maar lachten onder elkaar erover in de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000062.wav|woog over de tengere schouderen van Abderos, die, in lange chitoon van purper, de goudene lier prangde aan zijne zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002230.wav|Hij meende reeds duidelijk den kant van de grondelooze steilte te onderscheiden. Hoe! vroeg hij zich telkens, zal ik haar vooraf niet wederzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009254.wav|en ging toen op dit thema voort. Fanny was boos op haar theekopje en haar brood, zoolang hare boosheid duurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001334.wav|hij had dikke aderen op zijn voorhoofd, een kleinen neus en een groote kin. Hij was boven op zijn hoofd heelemaal kaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000687.wav|Als gij het met dien borgtocht van Lignum verkeerd hebt laten loopen, als gij hem in de klem hebt geholpen en ons in gevaar gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002748.wav|als aanmoediging om den kogel nu maar door de kerk te jagen en als triumphator terug te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002587.wav|heel veel. Was het dan in uw tijd een sombere taal? vroeg Nikolaas, die moeite had een glimlach te onderdrukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003413.wav|De sluierdans was inderdaad aardig om te zien; en vervolgens begon de quadrille, waarin Augustus wonder wel zljne rol speelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_001259.wav|ging naar het bed en keek naar de gestalte, die op de matras uitgestrekt lag. Het was een man|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000912.wav|Ik zal hem geld geven en hij zal pakhuizen en schuren vol hooi koopen, om het aan onze ongelukkige broeders te verkoopen. Geld hebben onze arme vrienden niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000097.wav|want het was in het begin van het tweede jaar van ons trouwen dat ik myn armen Lirriper verloor|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001987.wav|Nog vreemder! dacht hij. Toen ik naar bed ging, was ik vrij wel in het vleesch, en nu voel ik niets dan vel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002020.wav|Hij zweeg eensklaps en ik meende te begrijpen, dat hij liever niet over dit onderwerp wilde voortspreken. Maar welke reden hij daartoe had, kon ik niet gissen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_010078.wav|eenigszins van den schrik, die verscheidene zeer in het oog loopehde blijken van volslagen gebrek aan tegenwoordigheid van geest ten gevolge had gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004647.wav|waren wij nog niet gered, want nog een vijftig el hadden wij af te leggen, eer we bij den uitgang waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001809.wav|zoo, John! was het antwoord. Dank u. Er behoeft niemand op te blijven. Ik weet mijne kamer wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005894.wav|zelfs niet van een vriendelijk woord of teeken. Is het dan vreemd dat er eenige tranen op zijnen Bijbel vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001637.wav|de omtrek door het net beschreven kromp met elke trek zichtbaarder, en in het water tussen de dobbers kwam een gewriemel, drukkeren drukker|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002668.wav|hing bijna tot aan de voeten, door geen sandalen geschoeid, wat te lastig zou geweest zijn, maar in rood fluweelen schoentjes gehuld, die met goud en strooipaarlen geborduurd waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002423.wav|Zoo ging het hem ook heden. Er waren zeer veel watersnippen voorhanden. Ieder oogenblik vlogen er eenige op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001744.wav|Waf! waf! waf! blafte Boppie in den tuin; hij herkende de zangerige stem daarboven. Dorus hoorde het niet en phantaseerde verder|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002433.wav|al biedt dan ook de schryver zelf weinig zinsneden verder de wapens aan waarmee die onwaarheden te bestryden zyn. Ik zal me tot een enkel voorbeeld bepalen, dat ik met zeer velen zou kunnen vermeerderen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002243.wav|Willem en Knol moesten wel volgen, hoe gaarne ze eens zoo'n concert en bal der wilden hadden bijgewoond. Jacky was niet te bewegen terug te keeren, zelfs een rond stukje goud had geen uitwerking|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004183.wav|Als er morgen een nieuwe Juvenalis of Swift onder ons kon opstaan, zou hij tot den dood toe vervolgd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001204.wav|et naaste, dat ik beider voordeelen heb hooren onderscheiden, bestond hierin, dat men over t algemeen van oordeel was, dat het de bruinetten winnen boven de blonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006418.wav|Gij weet niet, zeide zijne moeder, terwijl zij opstond en hare hand op zijn schouder legde, wat menschen al gedaan hebuen om het te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010077.wav|Ik laat mij hangen, als ik jouw superieur air, en verfoeilijk medelijden, en protectie langer verdraag|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001974.wav|Sinds hij tijd en gelegenheid heeft om over het groote vraagstuk: 'wat zullen wij eten?' na te denken, is het bij hem hoofdzaak geworden, en helaas bij mijn grootvader niet minder. En er is dan verder niemand anders waar gij wat aan hebt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001170.wav|Zoodra gij met haar alleen zijt, zeg' haar dan stout weg, dat gij haar man zijt; dat de sultan geen ander voornemen heeft gehad, dan zich ten koste van den gebogchelde te vermaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001324.wav|Daarentegen kwam zij steeds weer op Aladdin's verzoek terug, dat door het geschenk gesteund moest worden, en dit veroorzaakte haar veel onrust|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000197.wav|Hij was 'er terstond met zijne dienders op afgegaan; wel te weten, nadat hij op alle hoeken, en in alle holen en gaten, zijne spionnen had uitgezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006574.wav|Hij zwichtte voor haar gebiedenden, zelfvoldanen blik en rolde haar stoel terug naar de tafel waar zij gezeten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003572.wav|Deze woorden hadden de uitwerking, dat de oogen van Gourville, die reeds met een uitdrukking van bevreemding en wantrouwen op Sylvius gevestigd waren, zich naar den stoep van het Lusthuis wendden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002174.wav|en ten slotte verdwijnt ook vrouw Haak. Zij doet de kinderen uitgeleide naar de stoomboot, en drukt aan den hofmeester op het hart om goed voor hen te zorgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003229.wav|maar weêr de voeten wrijven met heete brandemoris en keukenzout, Lijsbeth,' beval de boerin, 'dan zal hij wel ras heelemaal bijkomen.' Maar de patiënt sprak met eene zwakke, doch klare stem|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_001797.wav|na met hem eene kloppartij gehouden te hebben, waren opgesloten, om de afgrijselijke inbeelding, dat zij honger hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005215.wav|was Haredale, nu gerustgesteld, van Bloomsbury-Square rechtstreeks naar de Gouden Sleutel gegaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002128.wav|ook hoeveel roeiers er bij het bootje behoorden, en kon dus, toen het nader kwam, aan het aantal koppen, dat er zich in bevond, gauw zien, of hetzelfde aantal lieden terugkeerde, dat door hem uitgezonden was|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001676.wav|Het heugt mij' zeide Signora SALUZZO, haar oog op den Po vestigende, 'wat ik nog zeer jong zijnde mijn' vader eenmaal over deze Rivier heb hooren aanmerken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001059.wav|hem voor een der onzen hield, verraderlijk vermoord en uitgeplunderd, op het slagveld zelf in den nacht, die op de overwinning van Cérisolles volgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011172.wav|en het geheele vrome Tours, waar dit noodlottige ongeval plaats had, wilde niets meer met de zondares te maken hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000008.wav|Hij speelde in heldere nachten en ook in donkere. Dat was niet om uit te houden, zei de buurvrouw, en de alarmtrom stemde daarmee in|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000011.wav|waarop ik geen antwoord wist te geven; het scheen mij toe, dat ik hem in zeker opzicht bedroog. En mijn leerling bespaarde mij geen enkele vraag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000799.wav|en zijne armoede, waarop gij u beroept, in aanmerking nemende, zal men u duizend stukken goud uittellen, die gij zorgen moet, dat hem ter hand komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002290.wav|die zijn hier niet zeldzaam, vooral niet bij zoo'n mistigen zonsopgang. Heeren, als u het goed vindt,' vervolgde de gids, 'breken we snel op, dan kunnen we in de heete middaguren wat rusten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007143.wav|Mijn George, mijn liefste zoon! Altijd mijn lieveling, en nog mijn lieveling, waar zijt gij al die bange jaren geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000573.wav|en doel uitvorschen en reden ook en oorzaak, en terwijl zij er naar vorschte, vluchtte de vreugde. Zij was wel ziek, en de vreugde vluchtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000085.wav|Hij verzekerde MAURITS, dat hij door RUBBENS op de minzaamste wijze zou ontvangen worden, daar deze bekend stond voor een' man van opvoeding en groote beschaafdheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000417.wav|De koning, die met onverschilligheid zoo velen had doen sterven, welke in hunnen vermetelen waan hadden gemeend de prinses te kunnen genezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000614.wav|Ik zou eer gedacht hebben, dat de jonker zwak had op den Bijbel van de freule, zei ze bij wijze van critiek. Het eene belet het andere niet, juffrouw Jones, althans zoo gij zelve daaraan niet hecht|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001282.wav|het eene been op het bed uitgestoken en het andere daarvan afhangende, teekende volkomen zelfvertrouwen en onverschilligheid omtrent de wijze, waarop Adeelen deze ontmoeting zoude opnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000771.wav|Van den Broek kwam binnen met zijn vrouw. Zij werden voorgesteld en door de heeren met veel voorkomendheid, door de vrouw des huizes die ook gekomen was, met koele hoffelijkheid ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009966.wav|antwoordt de cavalerist koeltjes. Maar wat ik zeggen wil is, hij was in dien vroeger tijd jong en knap en vol hoop; en ik ben blij, dat ik hem niet gevonden heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001243.wav|Dit schijnt een amusante les te zijn,' zei de Generaal, en omdat niemand haar eerst verstond, zei ze nog eens: 'Dit schijnt een heèl amusante les te zijn|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003085.wav|De menschen, zij waren allen vriendelijk, zij schenen haar allen genegen, zelfs Frédérique; de kinderen, zij liet ze op haar schoot klimmen, en zich met welbehagen door hunne vuile vingertjes liefkoozen, zonder vrees voor haar toilet of haar kapsel|1666|neutral
+wavs/train_2450_9336_000415.wav|TWEEDE HOOFDSTUK. Keizer, Koning en Vrijboer. Straatsburg was reeds ten tijde der Romeinen eene zeer aanzienlijke stad met veel leven en vertier|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000582.wav|Je zult ook niets doen! Klim daar op dien stoel en kp naar het volk! De zoon gehoorzaamde en de menigte naderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003563.wav|ik ben machtig blijde, u allen nog eens te zien en te hooren, omdat ik niet weet wanneer ik naar de heerlijkheid zal gegaan zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002073.wav|Ja, juist! Maurits moet eerst uit den weg zijn,' stemde Hopman Peter toe, met een lach of hij eene aardigheid wilde zeggen; maar die aardigheid was niet slechts dubbelzinnig, zij was|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003523.wav|Pargalowo gezien had. Er zijn dingen, waarover alleen hun een oordeel toekomt, die er bij geïnteresseerd zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004420.wav|Dat zal niet noodig zijn, antwoordde Bradley, en een oogenblik later, zich enkel van jas en schoenen ontdoende, legde hij zich neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007178.wav|dat zij werkelijk een vriendin was. Wij besloten, dat zij den volgenden morgen zoo vroeg mogelijk naar Dora zou gaan en zich gelegenheid zou verschaffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000014.wav|Verd.! dat niet in de familie Fabantou! Ik wil ze deugdzaam opvoeden, zij moeten eerlijk en braaf zijn, en in de vreeze Gods opgroeien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002604.wav|Sam, hoe dikwijls moet ik u zeggen, om niet zoo lichtzinnig zulke uitdrukkingen te gebruiken, als God zegene u en de Heere weet, en dergelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008279.wav|Eenigen tijd na dit gesprek gebeurde het, dat de heer Cuff op een zonnigen namiddag in de onmiddellijke nabijheid was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_010100.wav|dat zij er heel mooi mee was, klopte zij de brood- en beschuitkruimels af, die zich in haar schoot hadden verzameld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000266.wav|wat er al zoo in het huis tusschen hen gebeurde, daar de bedienden met elkaar door het hek van het|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000279.wav|Adèle krijgt een legaat van dertig-duizend; Elly en jij hebben ieder een groote ton. Mama Ottilie snikte. - Goeie man! stotterde ze in haar snikken. Goeie man|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_002362.wav|daar staat ma weer zoo deftig met iemand met een lorgnet in zijn oog! O, ik weet al dat zij hem hier zal brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001998.wav|Wat hier in de Oost al zoo gebeurd is, zult gij in de dagbladen kunnen lezen; wat er gebeuren zal zou ik u, voor zooverre ik het raden of voorzien kan, niet kunnen mededeelen, zonder meer te zeggen dan ik zeggen mag|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002400.wav|Toen men meende alles op grobaks te hebben geladen, maar feitelijk nog een hoedendoos en een pak vergeten had, ging men in vroolijke stemming en onder een woordenstroom van de zijde der dames|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001337.wav|De sultan was zoo ingenomen met het verhaal van deze wondervolle geschiedenis, dat hij die deed opschrijven en bij de archieven van zijn koningrijk liet bewaren. Zoodra Schemseddin|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011188.wav|om zulke zaken te behandelen; maar ik mag toch niet vergeten, dat mijn papa, toen ik nog thuis was bij papa en mama, gewoon was te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002429.wav|Gij zult mij bescheid doen, ik wil het, zeg ik u! En ik wil het niet, antwoordde Hugo. Hoor, Mijnheer d'Artois, gij hebt mij reeds gezegd dat mijn mannen te hoge betaling eisten en dat zij u te duur stonden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000309.wav|dood in het leven. en nooit meer, nooit meer iets voelen zou. En ik hou van je, ik hou wel van je|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000885.wav|Haar mondje was klein en een beetje dik en haar bovenlip donsde even met een donker zweempje van haar. Zij was niet groot, en al te vol van vorm, als een haastige roos, die te snel|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_000200.wav|Als ik met praten zoovéel bereiken kon! lachte hij bitter, opstaande. Mijn half uur is om: de rezident wacht mij en hij houdt er niet van een enkele minuut te wachten|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_003529.wav|Nu, zoo mijnheer postpaarden neemt, komt hij niet voor morgenochtend te Arras. Wij hebben hier een binnenweg. De wisselpaarden zijn moeielijk te krijgen, wijl zij op het veld zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000785.wav|Ze verborgen zich, zoo goed ze maar konden, achter bosjes gras en steenen, en kwamen den ganzerik al nader, zonder dat hij scheen te merken, dat hij gejaagd werd. Eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000174.wav|Hoe zeer was hij verontwaardigd over de lage daad, waaraan Gerard van Velzen, Herman van Woerden, Jan van Kuik, en ook zijn eigen oom Gijsbrecht van Amstel zich hadden schuldig gemaakt|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000575.wav|Juist toen het gezelschap de deur uit zou gaan, riep ze op dreigenden toon over de leuning: Het zal je berouwen, Jo March! dat beloof ik. Malligheid! antwoordde Jo, de deur toeslaande|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002019.wav|maar hij kon zijne jonge vrouw niet bewegen zich naar de Europeesche leefwijze te voegen, en dat maakte hem het gewenschte huislijk en gezellig leven onmogelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_003538.wav|om op alle omstandigheden voorbereid te zijn. Hij at met tamelijken eetlust. In zijn kamer wedergekeerd, gaf hij zich aan zijn overpeinzingen over|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000892.wav|Hij zag het in de ruime cirkels van gedachte, die hij langzaam om zich heen beschreef, binnen den cirkel van zijn eenzaamheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000677.wav|Onder het genot van een glas Bordeaux overviel den luitenant een vlaag van vertrouwelijkheid, die waarschijnlijk de terugwerking was van Bertha's vriendschappelijken omgang met Fokke. Hij beklaagde zich zelfs|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001273.wav|Dat heb je toch zeker wel voor Ru over,' zei Kit. 'Natuurlijk wel,' zei Connie fier. De deur ging open en er stond een jongetje in een livreijasje, net als bij mijn tandarts, die ons verschrikt aanstaarde|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003814.wav|Wij hadden ons neergezet om te ontbijten op een halfuur afstand van een groot dorp; daarheen rende nu onze koe en zij kwam er natuurlijk veel eerder aan dan wij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000515.wav|Ik! zeide Lodewijk, terwijl hij bleek werd, hetzij door de uitwerking van den wijn, of uit eenige andere oorzaak: wat weet ik van uw dochter af?. Doch ja!. ik herinner mij. zij is het pad opgegaan, nietwaar? Ja|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011331.wav|Sedert dien had zij het weer gekregen, zooals de lezer zich misschien herinnert, toen haar vader bankroet was gegaan en het instrument nog gered werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001406.wav|in goeden welstand in de kerk zien zitten. Ik zag juist, dat de plek naast haar, waar gij anders zit, ledig was: maar ik bedacht tevens, dat ik u had zien uitrijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001288.wav|De uniform was fraai en kostbaar, de dames in de keuken waren zeer vriendelijk, en zijn werk was, dat moest hij bekennen, niet zwaar|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002154.wav|Klaartje antwoordde op alles met een onbedeesd en vroolijk gezicht. Gerrit kon zijne oogen niet van haar afhouden|496|neutral
+wavs/train_2450_3545_004069.wav|thans ver daar bovenuit is, kan men toch niet ontkennen, dat onze grootmoeders onder dit régime eenige tamelijk knappe mannen en vrouwen hebben grootgebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006055.wav|Ik voel wel, dat zij vernederend zijn; maar ik kan ze niet voor u verbergen, en ik vertrouw, dat gij mij zult|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000195.wav|s s e l zou het niet veel minder zijn geweest, want Mettray behoort wel tot de gemeente en kerkelijk onder het dorp van dien naam, maar de gemeente is groot|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003862.wav|Mijnheer Rodolph stuitte haar dikwijls in haar gezang door bravo te roepen, en toen zij gedaan had, was zijne bewondering grenzenloos|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003113.wav|Moet het dan volstrekt zoo zijn,' zeide Van Espenblad, met een ontevreden gelaat naar zijn schrijftafel gaande, waar hy de schuldbekentenis van Buat uit nam en aan dezen ter hand stelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000320.wav|kon dan een van de familie weer terug zijn. Den avond na de inbraak werd hij in dienst gesteld en nam zijn post langen tijd getrouw waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000220.wav|dus naar niemand, m'nheer? Neen — ten minste ik niet — maar zeg me 'reis asjeblieft, hoe heet toch die bejaarde heer, die daar in den hoek woont|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000261.wav|dit is een steunpilaar voorde kerk. Hij kwam en werd een steunpilaar voor de kerk; een zeer wankele steun|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003666.wav|heeft zelf een echt verhaal beleefd, en dat is nog meer waard, vind ik. Dat waren allen met haar eens. Zij zagen Klement met heel andere oogen aan dan vroeger|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006047.wav|te zien. Ik was nog steeds niet erg op hem gesteld, en bleef dezelfde angstige jaloezie koesteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000822.wav|langs welke hij trapsgewijze was gekomen, tot die sombere aanschouwingen, welke sinds zoovele jaren de inwendige horizont van zijn geest uitmaakte|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000101.wav|Ik kan geen aanspraak maken op die eer; mijne familie is herkomstig uit Oost-Friesland, waar mijn grootvader fabrikant was. Het adellijke von of van, dat men dikwijls abusievelijk bij mijn naam voegt, komt mij niet toe|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000864.wav|was vercierd met een behangsel, door ndriessen met rkadische landschappen beschilderd. olossale bufetten van ingelegd hout droegen een tal van foedralen, rijk met zilver voorzien|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002590.wav|De ministers, die zouden aftreden, elk van hen met, in zijn hart, zijn eigen belangen, in plaats van Liparië|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000956.wav|zal eeuwig tot eer van Rome en geheel Italie strekken. Hij was een man van eene onbeschrijfelijke vlugheid en bekwaamheid, zoo wel in de beeldhouw als schilderkunst|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000680.wav|Zoodra ik in mijn bed lag, was ik ingeslapen, want ik was dien dag zeer vermoeid geweest en ook verlangde ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000170.wav|Hij mijn broertje weer levend gemaakt had! Of het misschien ook kwam van het geele lamplicht, maar de wangen waren weer kleurig meende ik, en de gesloten oogjes, en het mondje|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002519.wav|Volstrekt niet,' hernam Regina, eenigszins verbleekend bij de herinnering. 'Dat treft goed, want.' 'Gij meent dat ik ze zou moeten opofferen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001265.wav|als in enkele dagen, uit, dat er niets aan te doen was. Had hij moeten sterven na deze novelle, hij had ze toch geschreven. In enkele dagen wist hij wat hij van ze wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000881.wav|heeft mijn vader mij genoeg van de Romeinsche Geschiedenis laten leeren, om te weten, welke verdienstelijke mannen de Brutussen geweest zijn. Wat uwe gevoelens betreft over de vrijheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004560.wav|Heinrich,' waarschuwde lange Michiel, 'dat die toebackskroeg al één zal zijn met een werfhuis voor zeevolk; onder het dampen en drinken ben je licht ingerekend, en mogelijk niet eens voor de Ammiraliteit|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004502.wav|en voerde ze weg. Maar onder die dunne aardlaag lag weer dat lichte zeezand, fijn als meel, klaar om met den wind rond te dansen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000830.wav|het op de zenuwen. Stokstijf viel zij van zichzelf. Dat ziet mijn oom niet of hij snelt naar de apotheek, grijpt naar den hoffmann en den vliegenden geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002445.wav|dan dat ruwe lieden zonder opvoeding in uw woning dringen, uw fraaie vloermatten en loopers vuil maken, uw meubelen bederven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001044.wav|Othomar was opgerezen, de keizerin ook. Oscar zat in een stoel, het gezicht met de handen bedekt, en snikte tegen prinses Thera aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000021.wav|De lange marsch in het onderaardsche gewelf had het gebroken sleutelbeen geheel ontwricht, hetgeen een ernstige beleediging vormde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000010.wav|En de Oude Vrouw, ook, leefde zoo. Hoofdschuddend in stupefactie, ging tante Adèle heen, sloeg de handen in elkaâr, zacht, met een gebaar van oude-juffrouw|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_000440.wav|Die twee zullen altoos naast elkander in mijn geheugen opgeteekend staan. Indien ik eene dierbare betrekking op dat ongelukkige schip had verloren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000701.wav|De sergeant, aanvoerder der ronde, had zijn lantaarn omhoog gehouden, en de escouade had door den nevel naar den kant geschouwd, van waar het gerucht was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011719.wav|Altijd bij de hand. Overal omwarende. Geen oogenblik voor hem veilig. Verschooning, Lady Dedlock! Wilt ge mij veroorlooven mij te verwijderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000019.wav|Lieve meester! Spreek toch tegen mij I De oude man keerde zich om, en mompelde met eene holle stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006521.wav|Zoo was de stand van zaken tegen den avond van dien Vrijdag, dien ik zeker wel een gewichtigen dag zal mogen noemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002419.wav|en de heer des huizes kon zich voortaan ongestoord wijden aan zijne sombere overpeinzingen, zonder door huiselijke twisten of bemoeiingen met zijn dochtertje te worden gestoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000194.wav|Overal heerschte drukte en leven. Maar ook hier vond hij, dat hij geen tijd had om te blijven staan. Hij haastte zich weer de stad in, en nu kwam hij aan de Groote Markt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001573.wav|Bewonderenswaardig is het, dat de poëzie van een volk het element van zijn vooruitgang is. De hoeveelheid beschaving meet zich af naar de hoeveelheid verbeelding|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005447.wav|in stilte volmacht te geven om hem nog honderd pond voor te schieten. Verder stelde ik voor mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002282.wav|Ik geef toe dat ik in uwe tegenwoordigheid geene oorzaak vond om mij in te houden; wij waren immers zoo goed als en famille, en het kwam mij hoog noodig voor, dat gij u niet zoudt vergissen in het gehalte van ons personeel|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002795.wav|Ik wist, dat men niet matineus was op de Werve; het ontbijt althans was op geen al te vroeg uur bepaald. De vraag was dus maar, hoe naar buiten te komen zonder den goeden Frits in zijne rust te bekorten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000308.wav|maar, wat ik niet kon vermoeden, de koe welke hij mij bragt, was mijne slavin, de ongelukkige moeder van mijn' zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000914.wav|en het was mij bijna alsol het een kerker was. Het was zoo stil en eenzaam, dat ik niet twijfelde of ik kon veilig naar boven sluipen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001008.wav|Onder het voorwendsel hem een portie van deze lekkernij te gaan halen, bracht Flora hem naar den overloop|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002009.wav|zoo vlug als die van Olm van stal liep. Wat beloofde hij veel! Als hij slechts zijn woord ten halve hield, zou het al meer dan wèl wezen; dan waren zij geborgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001246.wav|De dichter vond het vragen blijkbaar wat druk; met een zucht op het stoeltje vallend, dat kraakte onder zijn gewicht, verklaarde hij van een inbraak te komen: ingebroken op drie leege buitens, maar nergens een beurs gevonden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004509.wav|en keek tusschenbeide over zijn schouder, om een blik in zijn winkel te werpen, waarin zijn leerknaap stond te werken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001806.wav|en tersluiks sloeg men blikken vol bewondering op den eenvoudigen schipper, die geen beklemdheid of vrees gevoelde voor den geesel dezer gewesten. Plotseling lichtte het gelaat van den Sant op|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001737.wav|Deze deed oogenblikkelijk licht komen, en den wand versierd ziende met een vrouwen pourtraitje, was zijn eerste werk om dat te gaan bezigtigen: 'MARIA. zeker uwe MARIA,' zeide hij lagchende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000872.wav|Na het volbrengen dezer behoefte van mijn hart, rees ik op, haastte mij, al wat ik aan het lijf had af te leggen en met een gevoel van walging in een hoek te smijten, en schoone kleederen en linnengoed uit mijn koffer te krijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001283.wav|ge staat daar als een Franciskaner, die de passie preekt! Komaan, toon uwe kunsten en laat ieder hooren welke kostelijke leugens gij uit de mouw weet te schudden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000851.wav|sta op, dat ik u met dezen sabel doode, gelijk gij mijn' zoon gedood hebt! Dit zeggende, slaakte hij een' kreet van woede|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000775.wav|en alvorens zij zich op de sofa plaatsten, verliet de dame voor een oogenblik de zaal. De deur van de kamer, waar Bahader zich bevond, stond half open|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003367.wav|Zij zal er denkelijk over geklaagd hebben. Zij heeft niet geklaagd. Zij zeide mij maar welke slechte nachten zij gehad hadt, zooveel achtereen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001598.wav|de aangeboden hand; en ik ben blij, dat ik het van u hoor; want de man is veel te goed, en ik zal zorgen dat niemand hem op den kop. zit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001013.wav|was hij buiten staat, om zijne verrukking langer te bedwingen. Werktuigelijk viel hij haar om den hals en drukte vol verrukking een' kus op den mond dezer Italiaansche schoonheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000536.wav|Dit zeggende, bladerde hij het handschrift door, hetwelk in de oude Friesche landtaal met een nette hand geschreven was, en een lijst van recepten bevatte tegen alle soorten van kwalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002459.wav|dat, niet genoegzaam om het vertrek te verwarmen, de vochtigheid aantrok, welke bij stralen langs de muren 'Hep|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004551.wav|en met een kalm gelaat besloot zij naar lot te verwachten. Het duurde niet lang of haar moed werd opnieuw op de proef gesteld, want zij hoorde iemand, die met rassche schreden haar vertrek genaken kwam|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000106.wav|Moeten we hier nu eeuwig blijven zitten? vroeg er een. Als wij van het lange zitten maar niet stijf en stram worden|496|neutral
+wavs/train_2450_10876_000064.wav|door een' Hollandsch Zeeofficier geschaakt was Met eene magtelooze woede greep hij naar de kostelijke sabel, die op zijne zijde hing; maar ook deze was verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001944.wav|Hij erkende in de eerste plaats, dat, hoe buitengewoon en gevaarlijk deze toestand ook zijn mocht, hij er volkomen meester van was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003465.wav|Wij zullen zien,' zeide MOM, opstaande en zijn' knevel wrijvende om eenen onwillekeurigen grimlagch te verbergen: 'misschien is hij wel op te sporen|2450|neutral
+wavs/train_123_2211_000045.wav|en nu goot hij iets, dat er als een droppeltje rooden wijn uitzag, in de waterdroppel; maar het was heksenbloed van de fijnste soort, die er bestaat|123|neutral
+wavs/train_2450_8749_000027.wav|hij leefde vreedzaam, gerust en in de blijde hoop; hij koesterde slechts twee gedachten: zijn naam te verbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001441.wav|u waren zij de kerk genaderd, en na eenige weinige oogenblikken toevens, kwam de koster berigten, dat het tijd was. - n de kerk verschenen las de eeraar het gewoon formulier|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000778.wav|een bruinen houten rok, om het midden een zwarte houten sjerp, om de beenen een wijde, grijze houten korte broek en houten kousen, en aan de voeten zwarte, houten korte rijglaarzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001533.wav|Onder de gedachten, die zijne zwaarmoedigheid verdreven, was de voornaamste, die aan de dochter van VAN VLIET. Immers, eer de dag ten einde was, zou hij dat bekoorlijk meisje wederzien|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000556.wav|dacht hij aan de huizen, die hij met papa en mama gisteren had gezien, en waarover zijne ouders het niet eens waren, in niets, niet over de buurt, niet over de verdeeling der kamers|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000199.wav|hij haar gezien had, toen hij nog een arme jongen was. Dan vertelde hij ook meteen, hoe arm hij voorheen geweest was|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000160.wav|Hij was het record vooruit en won iedere dag. De weg was in uitstekende toestand, flink vastgestampt en hard en er was geen vers gevallen sneeuw om mee te worstelen|5809|neutral
+wavs/train_2450_7982_004092.wav|Hier en daar gaat een metselaarsknecht, met zijn middagmaal in zijn zakdoekgeknoopt, vlug naar zijn werk, en nu en dan draaft een troepje van drie of vier|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001073.wav|toen zijne kaars uitgebrand was en het licht uitging, Het was hem onverschillig; het vuur gaf licht genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002484.wav|verraderlijk in eens aanflapperend; dan tegen vier uur, half vijf, bluschte de zon en bleef de atmosfeer alleen hare kilte uitademen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001191.wav|en zij zonk onder eene gemoedsbeweging die haar geheel overmeesterde, op de beide knieën voor mij neer. Leo! ik wensch mijn neef van Zonshoven tot echtgenoot; hebt gij daartegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_000021.wav|Er is een halve vogel, waarvan de soep is gekookt geworden. Er is eene gestoofde duif, waaromheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001315.wav|met het verzoek, of Peter Dimitritsch toch dadelijk met hem mede wilde gaan. Zeker, maar het heeft nog volstrekt zoo'n haast niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005486.wav|Ach, Nizza! Ach, op het bal! en bij elk woord maakte de vorst een beweging en bootste zijn vrouw na|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000239.wav|Mortimer lachte weder, en nadat Eugène voor het eerst medegelachen had, alsof hij zich bij nader nadenken nog al aardig vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000262.wav|Daar Geszler en Landenberg zich verwijderden, kon Claus niet meer luisteren. Hij begon dus weer aan zijn gewoon werk en verzette een groot ledig vat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000998.wav|met het plan zich met het aanbreken van den nacht weer aan de geheime deur te bevinden. Prinses Bedroelboedoer, ontroostbaar dat zij niet alleen van haar geliefden gade|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002101.wav|Het zachte dreunen van den wagen, het gelijkmatig geklikklak van de paardenhoeven, de zon die in goud en purper|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004876.wav|Ja, wel van u, juffrouw! viel Betsy er op in. Nu, goed, van mij dan, als je het met alle geweld wilt, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004540.wav|Zie of gij haar iets van haar grootvader kunt laten vertellen, of hoe zij leven, of wat hij haar zegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005079.wav|en hem dat duur doet betalen, daar hij hem, bij zijne komst te Snigsworth, altijd onder een soort van krijgswet heeft, hem bevelende|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001465.wav|Dit verwekte moeder BLOMMESTEYN zoodanig eene buitengewone pijn, daar het juist met dit geheele werk, als voor de eerste maal, niet vlug ging, dat zij verklaarde buiten staat te zijn, om zulke smarten uit te staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000978.wav|e matrone van hare zijde nam de gelegenheid waar, om icolette ter zijde te trekken en haar op geheimzinnigen toon te vragen, of zij w. an irik persoonlijk kende|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003688.wav|en ik behoef u mijn streven naar dat doel niet voor den geest terug te brengen; het is u genoeg bekend. Verbeeld u mijn schrik, toen ik eenige dagen geleden, den man, dien ik dood waande, ten huize van den Notaris Bouvelt ontmoette en van hem hoorde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000192.wav|Allen begaven zich naar de genoemde plaats, en verdwenen ook onder den grond, waar zij echter ditmaal een' geruime tijd vertoefden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001042.wav|Alles was op het binnenplein in Jacob van Lennep, De pleegzoon beweging: de rentmeester, een deftig, lang, mager persoon, liep, met een' ouden stormhoed en een rapier van twee ellen lang gewapend, op en neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004507.wav|De lieden zijn fatsoenlijk genoeg, op eene soort van eenvoudige manier, maar om iets met staatsie op te maken, daar hebben zij geen begrip van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000195.wav|weemoed: waarom schept gij er behagen in, mij en u zelven te kwellen, door een vooruitzicht te willen voeden, dat nimmer kan verwezenlijkt worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006874.wav|want ik ben dien jongeman bijzonder genegen. Hij is een knap, een heel knap jongmensch. Nu wilde ik in overweging geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000038.wav|éénmaal, toen heb ik geloof ik, wezenlijk gebeden. Verwonderd keek Augusta hem aan, terwijl zij vroeg: Wanneer, Dorus|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000227.wav|Teun de Jager verschrikte werkelijk meer dan Sijtje had kunnen verdachten. Een koude rilling ging hem door de leden. Maar hij herstelde zich|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000081.wav|Ik zie, dat zij destijds nog ongehuwd was. Gij zijt een vlugge opmerker. Dat is mijn beroep. Ook deze gissing is juist. Doch een paar jaren geleden trouwde zij met Mr.|2506|neutral
+wavs/train_1724_10268_000949.wav|maar ik geloof, als mijn eer van teenvoorde het vertoog eens las, dat hij onlangs geschreven heeft over de verbetering van het kiesstelsel, hij hem niet zou beschuldigen, zich te rangschikken onder de voorstanders eener regeering van t gepeupel|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_002194.wav|japonnen, die werden thuis gebracht; de jongens veel in Den Haag, druk, vroolijk, jong - zij hield van dit alles, de oude vrouw: het herinnerde haar haar eigen huis van vroeger, het was als de herhaling van haar jonge leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005332.wav|Neen, wat men ook zeggen mag, zij was een slechte vrouw. Wat moet men zeggen, van zulke wanhopige harstochten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000663.wav|Omstreeks dertig. Ach ! zuchtte hy op zyn vorige troostende wyze. Wat zyn wy toch voor schepselen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008340.wav|daarvan gaf hij zich verder geen rekenschap, maar zeide zich zelf eenvoudig, dat men dit vertrouwen hebben moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008705.wav|Den vorigen dag waren Anna en Wronsky om dezen tocht bijna vertoornd op elkander geworden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000046.wav|maar toch voel ik iets in je, Elly. Een ontevredenheid. Is het, omdat. - Om wat zoû het zijn, Lot. - Omdat ik niet doen kan, als je gaarne hebt|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_000334.wav|en de op zijde liggende omnibus voltooide de versperring der straat. Madame Hucheloup was in de grootste ontsteltenis naar de eerste verdieping gevlucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000090.wav|Aan de keizerin klaagde hij, dat hij zich zoo vreemd in zijn hoofd voelde, als zoû het opengaan en alles er uit wegwolken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001338.wav|Zij bewoog zich niet, achtte niet meer, dat men zeker over hen sprak, De Engelsche dames zagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002660.wav|en diensvolgens hun verzocht, zich wel te willen verwijderen: ten gevolge van welke injunctie DE GROOT en zijne medeballingen afscheid namen en vertrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005854.wav|en haar als zoodanig betitelde, zoodat niemand haar wilde gehoorzamen. Alles kwam hem behoorlijk voor|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001330.wav|Het was een rage: er was geen spreken tegen, en hoewel mevrouw Van Erlevoort hem bezorgd opnam en klaagde, dat hij bleek werd, liet hij zich niet van zijn stuk brengen en werkte hij door|1666|neutral
+wavs/train_1724_13607_000187.wav|Zulke kinderen nog,' bromde de nachtwaker in onzen rug. Kees was heelemaal omgekeerd en hij zei, dat hij Pop een pinkring geven zou, en dan zou hij zien, dat hij den bagagedrager weer verkoopen kon.|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002053.wav|Het kostte mij werkelijk eenige moeite hem van dit idée fixe af te brengen en te doen verstaan dat er een hoogere plicht was, die der menschelijkheid, en dat deze hem gebood, den zoon niet te weren van zijns vaders ziekbed, dat mogelijk een sterfbed kon zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_004701.wav|van een Afrikaanschen too venaar, verzamelen zich de vrienden en stadgenooten van den overledene om do baar, en dragen ze soms|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004555.wav|omdat ze alle wisten, dat zoodra ze zooiets zouden willen probeeren, ze dadelijk van de speelplaats zouden worden weggejaagd, om er nooit meer terug te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000220.wav|dat ik een mal figuur maak. Men voelt zich met die lui nooit op z'n gemak, en ik althans vind hen onaangenaam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000253.wav|Dat dit niet geschiedde en hij in armoede gestorven is, lag niet aan onze regeering en ook niet aan hem, maar aan de omstandigheden. Ook op dit gestolen goed rustte geen zegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000441.wav|eene zoo fraaije ollandsche uffrouw op zijde te hebben, die zoo mild in gesprek was, en vooral in het doen van vragen naar de voorwerpen, die haar in het oog vielen - en schoon zij wel eens dubbel vragen moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001588.wav|Het was de kleine cour om haar heen, waarin de hertog di Luca het vrijpostigst was. Vlak bij zat Rudolf Brox en dronk, schijnbaar kalm|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001908.wav|was Mover gekomen! In het eerst wilde de hondsvot niet naderbij komen, maar bleef hardnekkig daar omhoog zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000425.wav|Als bewijs, dat hij zijn karakter naar waarheid beschreef, perste Pecksniff de tranen der eerlijkheid uit zijn oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002467.wav|Pas toen hij vlak bij was, herkenden zij hem, en zagen, opgeschrikt, hem zwijgende aan, wat hij zeggen zoû. Hij boog|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000921.wav|maar helaas, kunnen zij mij van nut zijn? Er bestaat voor ons niet de minste hoop; het is alleen in het graf, dat wij het einde van ons lijden kunnen verwachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001533.wav|o, ik zie hen, daar komen mijne vervolgers! kreet Baumgarten. Je wilt me niet overzetten, veerman? Al wilde ik, ik zou niet kunnen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001244.wav|God! God! God! zuchtte Anna; zij zag naar de kachel, die flauw stond, en bedenkende, dat er dien middag misschien veel gebruik zoû worden gemaakt van de benedenkamer, schudde zij aan den trekker: achter het mica begon het te gloeien|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_000162.wav|door zijn ervarenheid had hij de aandacht tot zich getrokken en de Bassa van Tunis had hem tot admiraal willen maken van zijn vloot. Dàt had Tromp geweigerd. Hij was een jongen van Nederland, en dàt wilde hij blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000873.wav|nu, in deze treurige dagen, of zouden ze blijven, zich ontwikkelen misschien, zich louteren, Othomar in moreele kracht bijgeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007982.wav|nietige oorzaken; de reden was hoofdzakelijk daarin gelegen, dat de een niet wist wat voor den ander gewichtig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006955.wav|kraait de oude heer. Hoe vaart ge, heeren, hoe vaart ge! Komt gij uw goed halen, mijnheer Weevle? Dat is goed, dat is goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001707.wav|Ook had haar de oude CHRISTOFFEL nog al kort gehouden, in andere opzigten, en zij was te beklagen, dat zij hare moeder zoo vroeg verloren had, die eene geboren Hollandsche was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001066.wav|op de planken gehoord worden, komt een vette negerin, die door moeder natuur tot een echte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001178.wav|Zullen wij ons dan onthalen op mager vleesch? riep Geszler. Ik dank er kostelijk voor. Bovendien, wij zijn geen veekoopers, maar Edellieden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005318.wav|alle voorrechten van rang en fortuin, die mij toebehooren, zijn op hem overgegaan; hij voert den titel van baron de Ghiselles, dien ik alleen het recht had te dragen, en ik heb niet eens meer de vrijheid mij tegen dat onrecht te verzetten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001625.wav|Dat Bastiaan één van die helden was zonder vrees, hoewel niet zonder blaam gelijk hij zelf getuigt, die zich bij den aanvang van den vrijheidskamp in den mêlée hadden geworpen, hebben wij reeds begrepen|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000025.wav|en achteruitstoof, terwijl de edele bewerker van dit voorval zelf voorover in het water stortte. Daar lag hij; alleen zijne laarzen waren nog aan boord|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000062.wav|Ja, zoo, antwoordde de andere, terwql hij met den voet op den vloer stampte. Beloof je nu, dat je komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000695.wav|verbeeldt u, hij is naar Montfermeil gegaan, om mijn Cosette te halen. Zij legde zich neder, hielp de liefdezuster het hoofdkussen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000265.wav|Maar daar dit aanspreken in den geest van den ouden herbergier geene andere beteekenis had dan in het graafschap te bedelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000071.wav|een sieraad van den Pindus genoemd, die de Agrippijnsche Zwaan hiermede bedoelden die Heeren Vondel groothartig op zijde streefde, bijna had men gezegd: overtrof|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000852.wav|Als naar gewoonte ging hij naar Fantine's ziekbed, en hij bleef er langer dan gewoonlijk, uit een instinct van goedhartigheid; want hij zeide bij zich zelven, dat hij aldus moest handelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001764.wav|maar hem vrijspreken van onzen dood, daar hij niet wel onderrigt is geweest omtrent de waarheid van de misdaad, die ons ten laste is gelegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000195.wav|en liet zijn oog gaan over al de carriere's, die hier zoo kwistig werden aangeboden. Nadat hij ze|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001556.wav|Niemand zei er een enkel woord over, maar Sallie bood aan haar haar op te maken, en Annie haar ceintuur te strikken, en Belle, de geëngageerde zuster, prees haar blanke armen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004731.wav|Maar nog buiten en boven dit natuurlijke en verklaarbare, werd in hem bewaarheid wat er geschreven staat: dat de mensch niet bij brood alleen zal leven, maar bij alle woord; de geest had in hem het vleesch overwonnen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000321.wav|een koeltje de geurige dennelucht door hun haren en langs hun gloeiende wangen blies en al de kleine boschbewoners met hun bezigheden voortgingen, alsof de Marches geen vreemdelingen maar vrienden waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001203.wav|en, het noodige geld van den Olderman ontvangen hebbende, verliet hij het klooster. Hij kwam echter weldra terug, doch schier onkenbaar voor zijn beste kennissen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000625.wav|Er was iets in die oogen, ze wist niet wat, maar iets van magnetisme, als zoû zij de hare nooit meer kunnen afwenden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001089.wav|Ansthase toch nam het er goed van. Hij was muziek meester, maar hij had zeer veel lessen, meest bij aanzienlijke familien, waarvoor hij zich hoog liet betalen, zoodat hij geene uitgaven voor zijn comfort behoefde te ontzien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_012099.wav|terwijl George zijn gedachte bij de stallen, hondenhokken en den kelder bepaalde, bracht dit jonge paar enkele uren zeer aangenaam door|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000150.wav|Misschien; maar dat maakt het niet lichter om te dragen, antwoordde St. Clare op een harden, drogen toon en zonder tranen, terwijl hij zich omkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002354.wav|Maar het zou toch al gedaan zijn geweest, als gij mij wat meer geholpen hadt. Zoo, zoo? riep Sally uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003732.wav|maar had ook medelijden met haar en vreesde, dat Wronsky haar misschien niet ten volle wist te waardeeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003644.wav|En zoo de gelegenheid, om met zooveel vreemde vorsten, zooveel leden van zijn huis, zooveel invloedrijke mannen uit de Generale en Bijzondere Staten tegelijk samen te zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001476.wav|Zij had haar man tot haar bescherming, antwoordde de Heer Bos: en sedert deze onlangs overleden is,. gij ziet zij draagt nog den rouw over hem. woont haar zoon, een afgedankte varensgezel, bij haar|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002059.wav|En nu wou je op die manier wraak nemen?' Wanhopig liet mevrouw van Olm beide handen in den schoot zakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000948.wav|Friezen! ik doe, met u, hulde aan de voortreffelijke wijze, waarop de edele Aylva den toestand van ons vaderland heeft geschilderd: hij heeft ons onthaal bij dien trotschen Graaf|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000722.wav|Nu, zin of niet, als gy myn eigen Dochter waart, en die Heer dan zin in u hadt, en my dat zeide, ik zou u aan hem geven, ten minsten zo gy er niet tegen waart. Zie, kind ik hoop u nog gelukkig getrouwt te zien|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_001335.wav|ongelukkiglijk grenzende aan pakhuizen met licht brandbare stoffen, die, bij den fellen wind en de verschillende bijeenliggende gebouwen, de vrees deden ontstaan, dat het geheele kwartier aan de vlammen ter prooi zou worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002880.wav|Oamfield glimlachte ook, terwijl hij de aankondiging las, want vijf pond was juist de som, die hem ontbrak|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000056.wav|maar zij voeren bijna even snel als ik en zij waren zeker wel een mijl van de kust, toen ik hen inhaalde. De mist was als een gordijn rondom ons en wij drieën bevonden ons in de ruimte door dat gordijn ingesloten|2506|neutral
+wavs/train_2450_10646_002132.wav|k ben geen koopman,' zeide hij, 'en zoek er geen te worden. aar als de taten of rins, tot beveiliging van den koophandel, gevochten willen hebben, hun dienaar is hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000963.wav|En, dacht ze, hoelang zoû het duren.! Zijne stemmingen wisselden elkaâr zoo heel snel af: misschien was morgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002007.wav|Men de wilde, witte twee naar Thrachis terug, opdat zij er weiden in de welige weide. Meld trouwe Deianeira, dat Herakles gaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000739.wav|Echabeau, café de particulier. Een kwartier voorbij deze herberg, kwam hij in een klein dal, waarvan het water door een boog onder den|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001420.wav|zeide hij: 'Schelm! gij komt niet levendig uit mijne handen.' 'Santo Bastiano!' riep hij op den grond uitgestrekt liggende, 'Santo|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005727.wav|toen ik op kostschool was, altijd minstens tweemaal elk halfjaar naar de Hawkinsen van Tamston Vale ging, en dat zij veel rijker zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002731.wav|Hij lachte ironisich, terwijl hij naar den zwarten harddraver keek, en oordeelde in zijn binnenste|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000317.wav|Soms leden zij honger, soms weer smulden zij overvloedig, naarmate van hun geluk op de jacht. De zomer kwam, en honden en mannen, hun ruggen zwaar beladen|5809|neutral
+wavs/train_2450_3478_000571.wav|Miss Harrison, zeide Holmes op uiterst beslisten toon, gij moet vandaag blijven, waar gij op dit oogenblik zijt. Laat niets u daarvan terughouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004743.wav|informeer wat er vanavond gegeven wordt, Francis; morgen steken wij met de Batavier over|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003570.wav|Toen Kaatje den eersten dag, waarop zij bij de modiste in dienst was, naar huis was gegaan, was juffrouw Knag|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004068.wav|Voortreffelijk! zorg dan, dat gij in allen gevalle morgenochtend een vaartuig bespreekt, om de lading in te schepen en over te brengen: ik zal ondertusschen met den Strandvonder spreken, en zien, wat ik van den vent gedaan kan krijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000816.wav|zoo niet dank dan toch onder mijn toezicht. Want ik was haast niet meer van de vliering af te krijgen sinds ik het geheim van poes wist|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002098.wav|Deze gedachten beletten mij den slaap te vatten en toen ik insliep, zag ik in mijn droom verscheidene menschen, die bijna omvielen van het lachen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007440.wav|en nu zij in haar gebed aan hem gedacht, wilde zij ten minste een blik werpen naar de plek, waar hij bij zijn vuur waakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001447.wav|wat wist hij nauwlijks zelf, brokstukken van eene reisbeschrijving over Amerika en Australië, troostelooze bezigheid, pijnlijk, omdat ieder woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006071.wav|want, toen zij door middel van de London-Brug de Theems weder overgestoken waren, hielden zij den rivierkant en bleven in die nog mistiger richting|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003197.wav|Gij weet nog niet alles. Ik dacht bij me zelven: ik ga met hem naar Engeland, omdat ik het land wel eens zien wil|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001562.wav|Zoû Pizistratus wel ooit oppermachtig te Athene geworden zijn, indien er niet zeer van pas een samenzwering tegen hem gesmeed ware geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000723.wav|O ja, antwoordde Maria met wanhoop, ja, ik versta en gevoel uw lijden. O mijn arme broeder! De twee Jonkvrouwen zetten zich, afgemat en sprakeloos, neer|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000239.wav|dat was ook al geen zoet kind, maar flauw was het nog veel minder, en dat heette het zoutvaatje. En het was een erg roerig huishouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000932.wav|en mij verhaald hebt, dat gij, voornemens zijt binnen kort eene groote reis, ver van uw vaderland en vrienden, te ondernemen, zult gij mij ten beste houden, dat ik wat ernstig met u spreke|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000756.wav|Eponine de Madelonnettes verliet, gaf haar Magnon, die haar aan de deur wachtte, het briefje van Brujon aan Babet, haar bevelende de zaak op te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002972.wav|Waarover wilt gij dan spreken? Neem toch plaats. Dat kan ik wel doen, antwoordde Rjäbinin en nam plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003484.wav|dat Nelly met zooveel oplettendheid had beschouwd. Eindelijk vroeg hij: Ziet gij die twee oude huizen daar|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000583.wav|De notulen worden door den Schrijver gelezen en eerbiedig aangehoord. De Vaandrig maakt een flaauwe reflectie, waaraan niemand zich stoort. De overigen keuren goed wat er is geschreven|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000207.wav|aarne hadden zij beide gewenscht, den eersten avond, waarin zij, zonder wederhouding, elkander de teedere gevoelens van hunne harten en de gewaarwordingen der liefde mogten openbaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001458.wav|en kwam, met veel beven en terugdeinzen, nader bij hem. Ga zitten! herhaalde Dennis, zijn stoel dicht bij den haren schuivende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005322.wav|hoe hem dit nieuwe leven aanstond; op die wijze deden we elkaar zooveel vragen, dat we geen van beiden aan antwoorden dachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000831.wav|hij de gezichten zag van zijn broer en zuster, die hem verslagen aankeken. Njai Peraq zette haar bril recht en stond op. 'Het is alles een vergissing,' zei ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001040.wav|Gij zijt hier niet meer aan huis gekomen na den dag, waarop gij die zaak hebt onderzocht.' 'Van dien diefstal? ja|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005521.wav|zoodat hij bijna te gelijk met de pruik op den grond kwam, Daar, mijnheer! zeide John; zoo iets zult gij niet dikwijls zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001933.wav|het niet zou wezen tegen-over een vrouwelijke reisgenoot, die zich een gewone beleefdheid veroorlooft; en bovendien verweet zij zich reeds, dat zij de haar gedane aanbieding op een weinig heusche wijze had afgeslagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002720.wav|waardoor hij zijne gade ontzaglijk beleedigde. Kunt gij aan uwe dochter Bella denken en slapen ? vroeg zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000507.wav|In haar kamer vernielde ze, wat ze maar kon, van woede en verdriet. Zoo'n gemeene vent, zoo'n smeerlap! Dacht hij soms, dat zij zijn huishoudster wilde worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000856.wav|Wat is dat? Chocolaad? Hoe kom je daar aan, Dorus? Van je zakcenten gekocht? Je bent toch een goeie jongen. Neen, gerust niet, ik voel geen koorts meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001712.wav|Eenige oogenblikken zwegen wij, maar daarop bleef hij weder stilstaan en vroeg hij nogmaals of ik geen boschje boomen zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012206.wav|door te schreien, toen jongeheer Alderney van dokter Swishtail's school kwam om de vacantie bij zijn moeder door te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006029.wav|Toe! laat hij er dan op zitten, viel Mozes er op in. He! dan begint hij: Komt, heiligen en zondaars! en dan tuimelt hij omver|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001333.wav|Het was me, of ik op ieders gelaat mijn veroordeeling las en ik voelde, dat die rechters me niet kenden. Had ik toen maar ingezien, dat in de regel de onverschilligheid van de menschen hun strengheid erg verzacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002144.wav|Zij trokken de brug over, die naar den Weert geleidde, de lange brug, die er over heen voerde, en de derde welke den Weert met de overzijde vereenigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000453.wav|want reiziger en bezoekers gingen vroeg in de 'beddekast' ter ruste. t as in wenthe alles vroeg: vroeg op, vroeg te bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001548.wav|Toen nu de goede dervis den troon van zijn' schoonvader beklommen had, gebeurde het, dat hij met groot en schitterend gevolg door de stad reed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001634.wav|Madzy! mijn kind! riep Aylva, die inmiddels met verscheidene gasten genaderd was: bedenk waar gij zijt en wat gij doet; en hij nam haar bij den arm om haar van dit treurtooneel te verwijderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004283.wav|Maar Peer Ola gaf daar niet om. Hij zat op het kleine bankje in den voorsteven, riep elken vogel, dien hij zag, en was er verbaasd over, dat Jarro niet kwam|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001059.wav|Met een enkel woord liet hij toen uitkomen ook zijn trots op zijn Solosche afkomst, ook zijn trots op den aureool, die bleek glom achter alle hoofden der de|1666|neutral
+wavs/train_1724_4162_001260.wav|Anasthase begreep niets van dien zonderlingen nabob. Hij verwachtte, dat deze hem spreken zou over het verblijf in Baden-Baden en daaromtrent eenige opmerkingen zou maken, waarvoor wel grond bestond en die hij zich voorbereid had te beantwoorden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004704.wav|alweer geluk en toch geen Gafier! Zoo sprak Riderhood, mistroostig voor zich uit starend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001584.wav|zult doodgeschoten worden, twee minuten voor de barricade ingenomen wordt. Javert antwoordde op zijn meest barschen toon: Waarom niet dadelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000477.wav|Niet zoo volkomen zeker was hij omtrent het beroep en den stand van twee zwierige jongedames, die met de dikke dame bij den haard in een gesprek gewikkeld waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000334.wav|o doe mij het genoegen en neem dat meê. misschien, dat gij, als het u van tijd tot tijd in handen komt, levendiger aan mij zult denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005586.wav|Evenwel werd hij eenigszins verontrust door het bericht van Kitty's vriendschap met Warenka en madame Stahl|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003383.wav|Je weet waarom. Voor u en voor de kinderen, die wij hebben kunnen, zeide hij. Wij zullen geene kinderen hebben. Dat zou jammer zijn|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000043.wav|brikklebrit! maar wat er viel leek niets op goudstukken, en het bleek, dat het dier niet in die kunst thuis was; zoo ver kon iedere ezel het ook niet brengen|9861|neutral
+wavs/train_2450_9234_000580.wav|zoo magtig en zoo rijk, dat hij zulke gedenkteekenen voor het laatste nageslacht zou kunnen stichten. Ik spreek niet van de magtige zeesteden, waarop Egypte bogen mag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008930.wav|soms, Ik dacht, dat gij het vroeger aardig vondt, Edward, dat ik nog een beetje onbeholpen en kinderachtig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007073.wav|dat twee voile uren duurde. Van wat in dien tijd verhandeld werd is niets bekend geworden, dan de volgende woorden, die Pecksniff sprak|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001892.wav|In de kerk kan men haar spoedig herkennen aan den deemoedigen gang, waarmede zij naar hare plaats: aan den eerbied, welken de plaatsbewaarsters voor haar koesteren, zoodat zij alleen nimmer gedwongen zijn, in te schikken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001395.wav|Tegen het bleeke, bevende morgenlicht rees op de rotskarteling het vreeslijke Beest|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001068.wav|VII. Zij meende nu hen beiden aan elkaâr te moeten overlaten. In beiden had zij een twijfel opgeroepen, een twijfel, die hun weldadig was, een twijfel aan hun ongeloof in elkander|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_000022.wav|Ja ik weet het wel, Juffrouw! dat de waarheid te zeggen, wegens personen, omtrent welke men bevooroordeeld is, zelden anders dan kwalijk opgenomen wordt|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001415.wav|Gelukkig kon hij zwemmen als een eend; hij zwom dus om het kasteel heen, tot aan een klein deurtje, bewaakt door twee stevige kerels, en sloeg hun hoofden tegen elkander, zoodat ze kraakten als|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008755.wav|Zou het ook stelkunstig mogelijk zijn een oplossing te vinden door voor de eene van die grootheden de andere te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002301.wav|En door dien angst heen hare berusting, hare afwachting van de catastrofe, de uitbarsting, waarin zij, met de haren, zoû omkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006296.wav|Ja, ja! Maar wij zijn over Kitty nog niet uitgepraat. Is zij gelukkig? Men zegt, dat hij een uitstekend mensch is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000625.wav|Met behulp van een politieman in burgerkleeding, om het huis te bewaken, zoo zy soms poogden te ontsnappen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001508.wav|Wel mogelijk, zeide Augustine. Och, het praten helpt niet, Augustine. Ik geloof dat wij dat alles wel vijfhonderd malen met elkander zijn rond geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004102.wav|Maar twee honderd tien francs was eene geduchte som voor ons. Onderwijl was Mattia achter de koe gaan staan en had ze een haar uit den staart getrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000043.wav|Waarlijk, zei de oude heer verschrikt. Het meisje, dat de zaak in ernst opvatte, begon opnieuw hevig te schreien. Helaas! ja, mijn weldoener, antwoordde de vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011290.wav|Toen Martin in de andere kamer kwam, vond hij daar een onbekende, die er zonder twijfel al was geweest, toen Tom Pinch die kamer wilde binnengaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005792.wav|De oude man voorzag zich ook van een hoeveelheid ammunitie, maar zijn wijnkan tikte tegen het glas, toen hij het trachtte te vullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001765.wav|illegonda uisman akkers, die gij hier ziet, zeide hij, met dat behabelijk groen, zijn beplant met eekrap; eene plant, welke in eeland zoo ongemeen wel voort wil, en waarin een zoo groote handel gedreven wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006165.wav|Tusschen de vier en vijf jaren, Chloe. Maar gij behoeft alles niet alleen te doen; ik zal er ook wat bijleggen. Neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002336.wav|terwijl hij en de hovelingen Herakles wenkten zich te verwijderen; achterwaarts week de Held, spotachtig vermaakt glimlachend in zijn baard|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000029.wav|en zg slopen rond van bank tot bank en van hoek tot hoek, met hongerige blikken, woorden in plaats van wjjn verslindende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006554.wav|ook wel kunnen zeggen hoe hij er over heeft hooren spreken, zei mevrouw Merdle, haar echtgenoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001390.wav|en omdat hy op dit oogenblik alles doet wat genoegen kan geven aan den Heer d'Estrades, die u tegenwerkt.' 'Gy gelooft|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001333.wav|al had het haar ook meer gekost dan zij toonen wilde, kon geene genade vinden in de oogen der ernstig gestemde Regina, die eene diepe minachting had voor al wat laag en vulgair was|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003467.wav|Hij was geen mensch meer, maar een wonder. Hij begon zoo langzamerhand te begrijpen, wat het zeggen wou: geen mensch meer te zijn. Hij was nu van alles gescheiden: hij kon niet meer met andere jongens spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002743.wav|bracht Sissy stamelend uit. Zij waren bang om er naar te zien, maar bezichtigden den hoed toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000653.wav|Jane Stewart, wie zij verzocht haar een kop thee te brengen, iets dat geheel tegen haar gewoonte streed. De kolonel had den ganschen avond in de eetzaal gezeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001360.wav|Door hunne gemeenheid zijn zij mij te sterk. Voor het kind heb ik alles over; het grootste deel van mijne eigene inkomsten offer ik voor hem en de moeder; maar dien heelen aanhang, waaraan ik niet weet te ontkomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000103.wav|neêrgegooid en ongemakkelijk voelen. Zijne oogen bleven ook nu open en volgden de plooien der hooge gordijnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001162.wav|En nu, Cony, een glas champy. op de familie-leden en het vaderland? zei Gerrit en met Constance aan den arm, ging hij de zaal door naar het buffet. - Adelientje! zei Paul. Wat heb J I J een gekke man|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000805.wav|In zijne oogen begon een glimlach te tintelen, om zijn mond ook. En hij sliep in, zonder te denken aan morgen, rustig in de|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000033.wav|Op dat streng verzoek zweeg het geraas, en vijftig paar blauwe, zwarte, grijze en bruine oogen werden gehoorzaam gericht op zijn schrikwekkend gelaat. Jongejuffrouw March, kom hier|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000057.wav|Echter wil ook zij een mom dragen en evenzeer veinzen. Maar kan zij het weren dat al hare vriendinnen haar in hare bijeenkomsten beklagen, en dat zij, weken lang, onder den titel van het meisje dat infaam behandeld is|2506|neutral
+wavs/train_2450_8979_001510.wav|Verschoon mij, mijnheer, antwoordde de heer Leblanc op een beleefden toon, die op dit oogenblik iets zonderlings en machtigs had; ik zie, dat ge een bandiet zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001334.wav|Niet meer te strijden om zichzelven, en bang te zijn om zichzelven, maar geduldig te wachten, en zoo altijd te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000599.wav|ja, nu heb ik je weêr! Ik voelde het, dat ik je ééns weêr zoû krijgen en iederen zomer drong ik er bij papa op aan naar Scheveningen te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000860.wav|eet ik niet een heeleboel van rechtsgeleerdheid af? n dan betwijfel ik nog hard, of we om ervie wel bij ons hadden mogen houden, als die lieve menschen gezien hadden, hoe jong en knap hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005842.wav|Dus, mama, alles is wel? Alles wel, uitstekend! Alexander was zeer wel en Marie is heel mooi geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002324.wav|O, heilige stroom, voer mij erbarmelijk mede, mede, ter eeuwige zee, maar laat achter mijn wraak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003720.wav|Op dien laatsten avond trok ik, voor hun vermaak, mijne nieuwe kleeren aan, en bleef in mijn luister zitten tot het tijd was om naar bed te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001271.wav|opdat de menschen, die ons omringden, in den waan zouden blijven, dat ik slechts eene flaauwte had gekregen. De oude vrouw was geheel ter neêrgeslagen over een voorval|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002961.wav|Ik zeide alleen, dat ik mij zulks verbeeldde, hernam ik, ongezind mij een noodeloozen twist op den hals te halen: Mejuffrouw alleen kan hier beslissen of mijn vermoeden ongegrond was|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001881.wav|welke zeker een gedeelte van een oud aanzienlijk gebouw had uitgemaakt, maar thans alleen tot eene woon- en schuilplaats strekte van het af en aanvliegend gevogelte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001897.wav|werden sommige hoofdstukken, die hem zelf bijzonder aantrokken, erg lang en daardoor het werk zeer uitgebreid|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000137.wav|Het was alles omdat hij zoo koel sprak en zoo afgemeten, en nooit meer een vriendelijk woord zei, en nooit meer haar liefkoosde.! - Een ton! dacht zij. Het is een boel geld|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_006863.wav|Heeft hij dat werkelijk gedaan? riep Tim, luid snikkend. Och, die arme jongen! Ik wou, dat wij hem hier hadden kunnen begraven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000144.wav|machteloos is hij den boel te verdelgen, machteloos is hij zich te wreken op ontrouwe|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000038.wav|Roodkapje danste van blijdschap, dat ze naar grootmoeder toe mogt, want dat was altijd een groot feest voor haar|496|neutral
+wavs/train_2450_5832_006684.wav|De jongen voelde, dat haar blik goed nieuws voorspelde- Zij pakte haar sjaal in een zakdoek ook een der geschenken van den goeden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001387.wav|allerliefste Burgerhart! Het vermaak, dat gy my door uwe lieve Brieven toebrengt, kan alleen door uw byzyn overtroffen worden: Uw gesprek met onze Moederlyke Vriendin behelst zo veel leerzaams, dat ik het meermaal herlees|1666|neutral
+wavs/train_1724_10268_000064.wav|k poogde zooveel mogelijk te schertsen, ofschoon ik meer neiging had tot schreien, niet zoozeer van schrik, als wel van spijt over het gebeurde en over de sensatie, die het scheen te maken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000364.wav|Deze zette, zonder te spreken, een tinnen bord met gesneden roggebrood en eene kan, - van hetzelfde metaal, - met melk op het tafeltje. Een pakje, dat hij onder den arm had gedragen, legde hij in een' hoek op den grond en sloot het venster met een haak|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005146.wav|toen het Koukerk eindelijk te beurt viel, zijn voormaligen meester aan de lange, golvende haarvlechten, welke hem aan den bloedigen schedel kleefden, te herkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000160.wav|En die lange, lange straat was heel eenzaam, verlaten. Maar aan de haven, aan de steigers, waar stoombooten aanlegden, was eene drukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000085.wav|hij was niet van de plek geweest bij het opstellen; hij wist dat er geen schroef ontbrak en geen millimeter ijzer afweek van de bestemde plaats. Waar lag het dan aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001387.wav|want uit familie zwak en ook omdat het hem niets kostte bracht hij het vrije middag uur bij dezen door en gebruikte bij hem wat Anasthase hem voorzette en dat in den regel waarlijk niet te versmaden was|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001733.wav|drukte HENRIËTTE een beter gemeenden zoen op de lippen en werd in de diligence gepakt, om door de trawanten der kostschool, die van zijne komst verwittigd waren, te worden afgehaald. Het ware noodeloos hem in al zijne kostschoolplagen te volgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001423.wav|of beschroomder van aard, dan Kommandeur FOBBERTS, zij volgden hem niet in de onderneming, om zijne fortuin eenige mijlen noordelijker te beproeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001870.wav|Mij dunkt, meneer, dat's toch duidelijk genoeg, uwé kan er gerust op wezen; ik zal geen gezond oogenblik meer hebben, als|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000176.wav|En buigt gij, gij allen, de hoofden, o Held, o Mykenaeërs, als wij, priesters en wijzen, de hoofden bogen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000324.wav|Kom, zei Letje, dan gaan wy zo lang op zyn kamer: ik volgde, zeer benieuwt zynde, hoe of het toch op de kamer van een Petitmaître er mogt uitzien. Naatje! nooit hebt gy zo een huishouden gezien|1666|neutral
+wavs/train_2450_7217_000422.wav|wien t om natuurgenot te doen is, behoort het grootste gedeelte van den grond in dezen omtrek den eer van wickel, die geen hout laat vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002019.wav|Als Rebecca niet voor generaal Tufto op de knieen gevallen was, zou Crawley terug naar Engeland gestuurd zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000367.wav|Een poos redeneerde hij nu over de ouderliefde, die volgens hem de mooiste en onbaatzuchtigste genegenheid was van het menschelijk hart. Ik stemde maar toe, omdat ik nog geen woordenstrijd begeerde; doch het lag mij al op de lippen te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_496_3566_000096.wav|Eens dreef de honger hem naar dien verwijderden hoek van zijn tuin, waar hij die tweede wonderplant verachtelijk had neergesmeten|496|neutral
+wavs/train_2450_3545_001786.wav|O, wat zal ik doen? O, Heere, o, goede Heere, help mij! en zoo al gedurig voort, totdat ook dit gemompel ophield|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001085.wav|alsof er een luchtje aan was, en die den eenigen resident aan boord genoopt hadden zijn lorgnet op te zetten, en den kapitein een paar seconden met ernst en waardigheid in oogenschouw te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001109.wav|maar, dewijl wy verslag moeten doen van onze bevinding alhier, dienen wy ons met eigen oogen te overtuigen. het is een bloote formaliteit, niets meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000300.wav|en zij dacht met zooveel verdriet aan de vrijheid en armoede van het oude atelier in Soho terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000463.wav|Met een tegenwoordigheid van geest, die aan het ongelooflijke grensde, snelde hij, zoodra de dokter hem verzekerd had, dat de noodlottige krankheid in zijn slaapvertrek woedde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000925.wav|De ingewanden van Parijs zijn afgronden. Gelijk de profeet, bevond hij zich in den buik van het monster. Eensklaps trof hem een verrassing|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002486.wav|Het was na al deze gebeurtenissen, dat van den Broek den man der algemeene belangen ontmoette aan boord van het kleine bootje|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001969.wav|noch zijne ware uitingen te hooren kreeg, doch de natuurlijke verfraaiing ervan door haar moeder's levendige verbeelding, die alles naar believen inrichtte zooals dat haarzelve het aangenaamst was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_009930.wav|zijn slachtoffer boven hem toegrinnikend, een hand op zijn rug, welke hij op zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008701.wav|verder niets; dat ook zij werken moest, vergat hij geheel, zooals de meeste mannen. Hoe was het ook mogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001413.wav|die de minzaamste aller vorsten was, ja zelfs zoodanig, dat hij het slachtoffer zijner te groote goedheid werd, als iedereen weet: onder Graaf Jan den Eersten, die de zachtheid zelve was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000013.wav|Ik zal haar eens uit haar stoffige kast voor den dag halen Na enige studie zal het wel weer gaan' Betsy knikte hem aanmoedigend toe, en zijn vrouw ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001942.wav|begon m te zakken, begon het gemeen, onder het aanherlen van. luide vreugdekreten, alles op te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001101.wav|en Amy, de welgemanierde, struikelde over een voetenbankje, en omhelsde, zonder te wachten tot ze weer stond, de laarzen van haar vader en bedauwde ze met tranen op een alleraandoenlijkste manier|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_001541.wav|En het was zoo iets beklemmends: het heilige meer, de heilige graven en daarboven een zwerm als van zwarte duivels in den diepen blauwen ether, omdat het was of iets van het mysterie van Indië er zich plotseling openbaarde|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_006112.wav|en altijd wist ze mij te troosten en met een enkel woord mij gelijk te geven. Op grond van dit alles en om andere redenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002196.wav|het is dat van de wonde, mij door u toegebracht in die noodlottige nacht, toen de ongelukkige PANNE, door uw toedoen, het slachtoffer zijner getrouwheid aan de Moederkerk is geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006205.wav|Cassy bleef stilstaan terwijl groote tranen uit hare neergeslagene oogen rolden. Miss Cassy, zeide Tom met zekere aarzeling|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009189.wav|waarvan Sir Pitt Crawley, Baronet, ongeveer zestig jaar heer en meester was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000246.wav|in eens je kistje onder de tafel hebt gestopt? Meen je, dat ik niet begreep, dat je daarom zei, dat je niet op kondt staan van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000886.wav|en hoewel hij een eerlijk, nuchter en nuttig lid der gemeente was, en er niets bijzonders op zijn gedrag was te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009630.wav|Door de beweging en het gewoel der gemeenere straten; door het gerucht en geratel van vele rijtuigen, vele voeten en vele stemmen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001230.wav|Jacky was geheel gerustgesteld en hervatte de jacht. Nog verscheidene eenden en kakatoes vielen onder de moorddadige slagen van den ijzerhouten boemerang en verschaften een uitmuntend avondeten|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_001079.wav|Eva had haar club van getrouwen; de Van Helderens, de Doorn de Bruijns, de Rantzows, waar tegenover ijverden allerlei heel kleine|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_001836.wav|Twee soldaten lagen voor zijne voeten uitgestrekt. De man, dien hij had uitgekozen, was het eerste geveld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001734.wav|Er leefde eertijds een koning, die een' zoon had, welke een hartstogtelijk liefhebber van de jagt was. De koning, zijn vader, vergunde hem gaarne dit vorstelijk vermaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000263.wav|ilwold genaamd, 'uit maloh', kreeg op het graf van den. udgerus het gezigt terug. en houdt dit voor ons lmelo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001292.wav|O, het is om dol te worden! Maar de Prins, zou die niet te bewegen zijn iets in deze te doen? vroeg Van Keulen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001582.wav|ô Niets lieve Moeder! dan het eerste, ô dat zal ik gaarne doen, maar om hem het Zanggezelschap te verlaten, dat zou mij zeer hard vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006118.wav|Toen voelde ik hoe plotseling tranen mijn oogen verduisterden; ik sprong van het dijkje en omhelsde Mattia|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005461.wav|bij mij op de sofa zitten, en sprak zoodanig van Ada, dat ik hem bijna liefkreeg. Zij gelijkt naar den ochtend, zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000488.wav|Zonder naar iets te vragen, liet hij zich terstond naar het schip roeijen, dat de naam van De drie Gebroeders droeg, en hij riep, zoodra hij in de nabijheid gekomen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001273.wav|Haar handwerk viel op den grond; zijn leege handen die zoo gaarne naar haar waren uitgegaan, zochten in zijn zak naar het fluitje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002218.wav|Hetgeen ik u zeg, geldt tevens voor alle anderen, die zich na u mogten aanbieden. Weet dus wel, wat gij doet|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000061.wav|En ik weet niet welke bezwerende of magnetische kracht hij op u uitoefende, om u geheel weerloos te doen zijn. Het zal nu drie jaren geleden zijn; ik moet zuinig omgaan met jaren, want ik ben nog zoo jong|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004497.wav|Dora was overstelpt door smart, en toen haar vriendin haar vroeg of zij mij haar groeten zou zenden, had zij alleen maar uitgeroepen, zooals zij voortdurend deed|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001020.wav|met welgevallen had de hoofdman deze kort uitgestooten woorden aangehoord. Veritas keek hem in verbazing aan. Zoo lankmoedig had hij zijn meester nooit gezien|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000058.wav|Neen, mijnheer.' 'Ik word hier kommandant genoemd!' De kommandant schelde. Een bewaker klopte, kwam binnen, en bleef met de hand aan de gegalonneerde pet bij de deur staan|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003155.wav|in het belang eener industrieele onderneming van grooten omvang, waarvoor hij, zoo ik geloof, hier geene genoegzame deelneming heeft gevonden om er op terug te komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_006995.wav|de dikke jongen klom weer op den bok, de brillen en verrekijkers werden wederom ter hand genomen, en het manoeuvreeren der troepen begon opnieuw|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000032.wav|Men was mooi op weg Amy te bederven, want iedereen vertroetelde haar, en de kiemen van ijdelheid en zelfzucht ontwikkelden zich voorspoedig. Er was echter iets dat die ijdelheid beteugelde|1775|neutral
+wavs/train_2450_9752_000698.wav|Sleurt hem van hier! zeide Adeelen. De wachters maakten zich gereed, dit bevel te volvoeren: Deodaat zag reeds geene andere uitkomst dan den dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005921.wav|Heer, schenk ons Uwen zegen! sprak hij langzaam, en de woorden klonken plechtig door de ruimte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007488.wav|en zijn eigenlijk gebruik; want de grendel was wel aan hare deur, maar niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003669.wav|als men haar de noodige opleiding liet te beurt vallen. Wij zien dat. Hoe zegt het spreekwoord? viel de vorst hem in de rede|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005062.wav|terwijl zij nog bij zich zelve overdacht hoe zij het aan zou vangen om hem den brief mede te deelen, het treurige bericht gaf, dat Deodaat naar alle waarschijnlijkheid in den brand van|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002050.wav|Och, men kan zoo gemakkelyk voor alles zorgen, als men almachtig is! En daarom wou ik zoo graag. wat grooter zyn. En jy zou prinses wezen. Niet omdat ik grootsch ben, maar|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_004114.wav|ik begrijp mij zelven heelwel, Dominé! ik zal u dat alles uitleggen! die rekel! een nagel aan mijne doodkist! doch ik zal hem leeren! ik zal hem leeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000355.wav|Dat Oostenrijksche zwijn wilde mijne lieve vrouw dwingen tot lage handelingen! Ze riep mijne hulp in terwijl ik bezig was met houthakken. Ik snelde toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006872.wav|Eindelijk hield ook het kleine handje op zich te bewegen. Het kind zag, terwijl hij slechts van tijd tot tijd zijn voedingsbezigheid voortzette|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000567.wav|toen hij nog bytijds gered werd door de verschijning van een troep zyner vrienden aan den overkant der rivier|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008312.wav|Ik zeg u, dat ik te ver ben gegaan, en dat het mij spijt. Wat wilt ge nog meer, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001911.wav|Was een brief van Arlington,' antwoordde Buat, die nog niets begreep van den toestand van opgewondenheid, waarin zy verkeerde. 'En dien brief|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000141.wav|Ik zou liever nooit meer iets over die zaak hooren, Perker, zei Pickwick haastig. Gekheid, gekheid, mijnheer, zei Perker het pakje losmakend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000315.wav|het was hem alsof hij droomde. Maar hij ondervond weldra, dat het geen droom was, toen hij het geld ging gebruiken om in de behoeften van zijn huisgezin te voorzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007203.wav|Zij zijn eerst zooeven weggereden. Hoe heeft Jawschin het toch gemaakt? Hij had reeds zeventienduizend gewonnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000362.wav|Ik geloof, dat ik hem niet in de gelegenheid zal stellen, zeide ik: ik ga niet naar de kerk om te slapen: en ik ben overtuigd, dat mij hedenavond de Apostel Paulus zelf niet wakker zoude houden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003498.wav|Een onmiskenbaar geschikte knaap voor kweekeling, onmiskenbaar een jongen, die den meester, die hem voorthielp, eer zou aandoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009700.wav|EEN VOOR EEN BIJ DE KEEL PAKKEN, EN IEDER ZOOLANG SCHUDDEN TOT ZIJN GELD UIT ZIJNE ZAKKEN ROLDE EN ZIJNE BEENDEREN IN ZIJN VEL RATELDEN|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000414.wav|Voor den winter behoefde Tell dus niet bezorgd te zijn, want voor zijn paar koeien en een tiental geiten had hij voeder genoeg, en wat hij te kort kwam, kon|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001994.wav|De zwarten moeten ons reeds lang te voren gevolgd zijn; anders begrijp ik niet, hoe ze juist hier konden zijn op het oogenblik, dat Knol en ik u den rug toekeerden, om de paarden te gaan zoeken|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000485.wav|Mijn tante zou gaarne, in dat oogenblik van verlegenheid, den geheelen bronzen olifant den kop ingedrukt hebben|496|neutral
+wavs/train_2450_8886_000558.wav|en het donker somber rood der ondergaande zon scheen door de olmen van den weg van Nivelles. Te Austerlitz had men haar zien opgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000815.wav|Kan ik het helpen; ik sliep niet; ik hoorde die lieden.' 'Spreek over hen met eerbied!' zei Aboe Bakar boos|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000213.wav|Na die scène, met den inspecteur van politie, na hare verschijning voor het gerecht, leefde zij geen oogenblik in gerustheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001666.wav|Gij moet dan weten, Seerp Van Adeelen! dat Friesland niet het eenige gewest is, hetwelk reden heeft om zich over de verkorting van lang genoten vrijheden te beklagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001059.wav|ik languisseer naar morgenavond! Ei zie, daar komt ze juist. Zij zal hier in de buurt komen; charmant! charmant|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001668.wav|Toen ging Paddeltje weer heel bedaard op de matras zitten om te overpeinzen op welk een wonderlijke manier hij, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter, zich op een goeien morgen teruggevonden had als slaaf bij de Ongeloovigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000188.wav|zoodat hij het besluit nam, den nacht door te brengen onder den boom, waarop zich de vogel had neêrgezet, altoos in de zwakke hoop, den volgenden dag gelukkiger te zullen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000480.wav|Neen, maat! antwoordde de oppasser. Ik ga op Schoorldam af; ik mot te Alkmaar wezen, en ik rij met Jaapie mee. Een gelukkige jacht! Dankje, hoor! zei de ander|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002154.wav|Wij zijn in Frankrijk en nu kleed ik u als een Italiaan; wanneer wij naar Italië gaan, wat zeer wel mogelijk is, dan kleed ik u als een Franschman|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000174.wav|Mijn zusje Marleentje, Toen legde Marleentje haar hoofdje op haar knie en schreide, schreide; maar de man zei: ik ga naar buiten, ik moet dien vogel van dichtbij zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005797.wav|dat is dezelfde man die de verklaring geteekend heeft welke wij in handen hebben. Dat is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006714.wav|Maar gij weet ook nog wel dat hij er toen heel ziek van werd; toen had hij al heel erg uitgespat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001046.wav|de koning stond er op, dat zij met haar gevolg in zijn paleis haar verblijf zou houden, en de prinses kon dit niet afslaan, zonder hem te beleedigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001917.wav|Hij bespeurde in de duisternis den schrikbarenden opgang eener onbekende zedelijke zon; hij schrikte er voor en zij verblindde hem. De uil gedwongen tot den blik des|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001260.wav|ik heb het stalgeld van dit jaar nog aan mijn been; maar dat maakt juist zoo veel niet uit: en die schuld, die hy nog aan my heeft, zal juist maken, dat hy niet te hard tegen my durft|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003399.wav|Een kus tot afscheid op de stoep voor de huisdeur, was iets dat een meisje destijds niet weigeren kon aan een vreemde die haar tot geleider had gestrekt; en Antony was een neef, een pretendent met toestemming van de familie|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_003718.wav|De brave man was zoo diep ontroerd, dat hij Samuel's glas aan zijn mond zette, en het leeg dronk. Maaf wat is er dan toch? vroeg Sam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001653.wav|als van den rollenden donder, vermengd met bliksemstralen, liet zich hooren en een dikke duisternis omgaf ons, zoodat het scheen of de hel in beroering was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001375.wav|en toen Marie moeder van eene schoone dochter werd, voelde hij inderdaad voor eene poos iets dat naar teederheid geleek ontwaken|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000694.wav|Toen was hij blij zijn plicht gedaan te hebben, en Hedwig dankte hem zeer, maar vouwde haar handen in een gebaar van vertwijfeling boven haar hoofd, zeggende: 'Maar is het dan mogelijk dat God zulk onrecht toelaat|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_003218.wav|die aanstonds buiten zich zelven zouden zijn zoo zij denminsten argwaan hadden van den staat van zaken. Dan zijn er ook geïnspireerde bedelaars|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006033.wav|om uit zijne hangmat te springen en zijne vrouw, zooals hij daar lag, over straat naar huis te slepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010873.wav|Ik zag daar nooit in een gezicht op mijn verjaardag, den hemel zij dank, dat het beter zou geweest zijn als ik nooit geboren was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002588.wav|In de diepte van zijn eigen liefderijk hart had hij iets van de volheid der goddelijke liefde kunnen bevatten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000119.wav|door de gang. Forbes stiet de deur open en allebei liepen we naar de achterkamer of keuken, maar de vrouw was er eerder dan wij. Zij staarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003192.wav|de zaak heden goed bekeken, Sydney, wat die getuigen a charge aanging. ledere vraag, die ik deed, sneed hout|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000411.wav|en toen Eldersma, na in weken niet te hebben geslapen, en dol van ontzenuwing, den rezident zeide, dat de dokter hem met een spoedcertificaat naar Europa wilde zenden, ontviel Van Oudijck alle moed|1666|neutral
+wavs/train_2450_5105_000409.wav|die aan Sem's zyde heeft gevochten, en zyn scalp van de Shoshonies heeft gered, en ons de maal heeft gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001424.wav|en zijn toon tegen ons zoo grof was als hij maar zijn kon. Mijn voogd merkte dit op, en wilde den man achting toonen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003326.wav|die mijnheer Welsink moet een pauvre sire zijn, dat hij u zoo'n dwaasheid heeft laten begaan.' 'Ik had mij door niemand laten bewegen, anders te handelen,' voegde ik hem toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_000394.wav|en anderen tevergeefs uit het gedrang trachten te geraken, werd de onmiddellijke opmerkzaamheid van den moordenaar afgetrokken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000243.wav|Zij krampte hare vuisten. - Altijd! gilde zij op. Altijd ook! Altijd verwijtingen, dat ik je carrière heb gebroken, dat ik. dat ik. Zij zenuwsnikte luid op|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000422.wav|Neen, zeide Gabriel; en om ronduit te spreken, vriend! uw gezicht is geen brief van aanbeveling|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002009.wav|Wanneer een dergelijk feit ontstaat, is het altijd gewichtig. Het lijden verwekt toorn, en terwijl de gelukkige klassen zich verblinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000693.wav|en onder de levendigste indrukken der nieuwheid en frischheid. Hebben zij misschienhet voorkomen vaniets hersenschimmigs|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003817.wav|Zij opende hare lippen en geheel haar geluk scheen uit hare ziel op te wellen in haar zang, terwijl de weemoed der woorden tot geene treurigheid, maar slechts tot eene diepere gevoeligheid stemde|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_002239.wav|Juist! zij had hem gezien; maar zij wilde hem op dit oogenblik liever niet ontmoeten. Oom haalde de schouders op, zeer verlegen hoe hij later die colte face tegenover Witgensteyn zou verklaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000749.wav|en elken dag was het: Indisch négligé, hetgeen sterk op de gemoedsrust van den administrateur scheen te werken, die haar al eenige dagen met schuine blikken had nagekeken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001481.wav|Kunst is heusch in het leven niet alles. Het is iets heel moois, maar het mag eigenlijk geen doel zijn. Kunstenaars hebben, met heel veel pretentie, eigenlijk een klein levensdoel. - Maar Lot, de invloed, die van ze uitgaat|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_006908.wav|Nu kon men zien dat het kamertje donker in de verf was, maar zindelijk en net. Zij plaatste de kaars op den schoorsteenmantel, uit de oogen der|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000687.wav|met woorden antwoordde, maar daarentegen was het duidelijk te hooren, dat een paar van hen diep zuchtten. Akka wist wel, dat schapen altijd verlegen en wonderlijk waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003263.wav|Alleen de Predikant RAESFELT, wien VAN REEDE zijn vertrouwen geschonken had, en die het door zijne braafheid verdiende, de getrouwe BOUKE en de oude GEERTRUI kenden het geheim van zijne geboorte|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001013.wav|een jong mensch van goeden huize, die op kamers woonde en aan een der voornaamste kantoren van Rotterdam den handel bestudeerde|496|neutral
+wavs/train_2450_7759_008438.wav|Mijnheer Guppy liet ons de deur. uit, met het voorkomen van een slaapwandelaar, of van iemand, die maar half wakker is, en wij lieten hem daar staan staren|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001561.wav|Antoine, hoe kun je nu.' 'Maar papa, zeg dan toch in Gods naam, waarom. waarom., WAAROM? Maar hardnekkig schudde de oude heer het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001141.wav|Zijn paard hijgde naar adem. Het kon niet meer. Snel liet Fulco er zich afglijden en plaatste zich met zijn rug er tegen. Zoo was hij van achteren tegen elken aanval gedekt. Zijne vervolgers waren vijf in getal|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001303.wav|Hij dacht weder aan zijn liefde van zes maanden, en aan zijn geluk onder den blooten hemel, en aan de schoone boomen van het Luxemburg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000247.wav|Blijft van haar af, allemaal! riep mevrouw Sparsit met grooten ijver. Laat niemand haar aanraken. Zij behoort mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002902.wav|en zijne wederhelft op zijne aanstaande terugkomst voorbereid. Mevrouw VAN SONHEUVEL was eene kleine, tengere blonde, met zachte blaauwe oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000988.wav|een schat! En daarmede was het nog niet gedaan. Men noodigde ons in de keuken en zorgde in een schuur voor een slaapplaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003184.wav|welke Eva's woorden opwekten, hem nog nooit ingevallen dan op dit oogenblik. Is er ooit zulk een kind geweest als Eva|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002177.wav|Een ter dood veroordeelde luistert op de kar naar zijn biechtvader. De Parijsche jongen roept: Hij praat met den paap, o de fielt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002521.wav|Jo klopte mij op de deken boven mijn schouder met zijne groote, vriendelijke hand, en zeide, met eene heesche stem naar mij dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000311.wav|De zon was verdwenen achter de bergen in de verte; de roodachtige gloed van den vallenden avond had de scherpe lijnen verzacht en de kleuren in één stillen toon|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001266.wav|Zoo, en wat voor een ongeluk was dat dan? Heb jullie er misschien aan getrokken?' Dat vond ik een uitkomst. 'Ja,' zeide ik, 'we hebben er aan getrokken. Met z'n tweeën. En toen ging hij middendoor. Zoomaar|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000028.wav|dat de boom het erg eenzaam moest vinden, om zoo alleen te staan. Er was voor hem niets te zien wat naar een tak of een blad zweemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000497.wav|Ik kom hier om u te spreken over den dood van mijnheer Barclay. Wat zou ik u daarover kunnen mededeelen? Dat is het juist, wat ik zou wenschen te weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006276.wav|Een oogenblik heerschte er een diepe stilte en waren we allen hevig ontsteld. Het gedruisch van het water had opgehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001736.wav|die van Alfen uitgenoodigd hadden, hunne eigene brug en vaart te herstellen, inplaats van het metselwerk aan de Vischbrug te helpen bekostigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003557.wav|maar zij leeren eene groote, eeuwige waarheid. Wanneer de dood jonge en onschuldige wezens nedervelt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001622.wav|maar ik begrijp niet, waarom UEd. niet bekent; want ik veronderstel, gij hebt toegebracht die wond in cas van zelfdefensie. Hoe! ook gij zijt tegen mij? riep ik, met bittere teleurstelling|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001091.wav|Donker staken de wallen der kleine schans, die te midden van laaggelegen, vlakke weilanden was opgericht, tegen den kalen omtrek af|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001884.wav|Men verwijt hun, dat zij tegen het bestaande maatschappelijk feit een berg ellenden, smarten, onrechtvaardigheden, grieven en wanhoop oprichten en|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003313.wav|in zyn dagelyksch leven zooveel af weet als verscheidene van de slechtsten onder die gevallen zondaars|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001183.wav|Waar hebt ge uw parasol gelaten? Geef haar mij hier, dan zal ik er een papier om doen en haar met mijne parapluie en parasol|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000192.wav|schoon deze uwe nieuwe goedheid mij bijna eene nieuwe wond toebrengt, verzeker ik u, dat er nu geen zweemsel van gevoeligheid in mijn hart tegen u kan overblijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002395.wav|Maar ik geloof er aan; IK sprak Regina opeens, het hoofd opheffende. 'Ik weet dat mijn vader door een eerste huwelijk met eene Indische vrouw den grondslag heeft gelegd tot zijn ontzaglijk fortuin|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000644.wav|ik vind het beroerd! Voor mezelf zoo erg niet. Ik heb geen groote behoeften en ben gelukkig met mijn vrouw en kinderen. Maar het is beroerd voor het leger|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001653.wav|Dus nog altijd die rancune! dus zijt gij werkelijk hier met vijandelijke bedoeling tegen mij?' 'Mij dunkt, dat kan voor u niet twijfelachtig zijn?' 'Ik meende. ik hoopte|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000063.wav|Neen, zeker mijn meester was geen slecht mensch. Zou een slecht mensch er aan gedacht hebben, dat mijn klompen mij konden hinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000889.wav|Een Luitenant van de Guarde werd binnengeleid, die hem aldus toesprak: 'Zijne Excellentie verzoekt u, Heer Ritmeester! mij op staande voet in volle wapenrusting te willen volgen, met uwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005612.wav|Na drie maanden zond ik hem heel mager naar zijn land terug en reeds na twee danste hij met barones|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001220.wav|waaruit haar dan ook bleek, dat meest alles haar in een verkeerd licht, althans eene zeer verdraaide gedaante, was verhaald geworden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001316.wav|Paddeltje keek voor zich. Hij dacht aan zijn ouders, die al zulk een zwaar verlies geleden hadden door den dood van zijn zusje; aan zijn broertjes en zusjes dacht hij ook en aan d'n ouwe, dien hij nooit meer dienen zou. Een zucht, een diepe zucht|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000423.wav|zij deed een moeilijke poging, stond op, gaf het geld aan Piet, en de oude man zeide: - Piet, zal je voor mevrouw oppassen - met het in- en uitstappen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000866.wav|Toen zij dit gedaan had, ging zij weder naar de binnenkamer, waar de slotenmaker, door de stilte en een proefje uit de bierkan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001624.wav|zoo heb ik nog andere en gewigtiger redenen, om niet van mijn gevoelens af te gaan, of van besluit te veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001910.wav|Ik voel meer in me een groot, wijd, algemeen gevoel, een immens medelijden, voor ons volk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000781.wav|en tallooze dames hadden elkaâr al bij haar afgewisseld. Zij had nichten bij zich gehad, verre nichten, heel verre nichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010044.wav|dacht ik aan het moederlijke gezicht, zoo vroolijk door dochters omringd, dat mij pas had verwelkomd, en aan mijne eigene moeder, die misschien in zulk een bosch lag te sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012042.wav|Maar zij bedacht zich, dat haar broer Southdown een snor had en sigaren rookte, en onderwierp zich tamelijk gewillig aan den wensch van den ouden man|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000171.wav|Gij hebt het juk afgeschud en nu zijt gij vrijgevochten, ik betreur dat ik dit feest niet heb mogen bijwonen. Eer zij u, edele ridders en goede Burgers, dat gij het Vaderland verlost hebt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_005773.wav|Om de bewijzen voor het recht op deze erfenis op te sporen had Pancks groote schranderheid aan den dag gelegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001570.wav|maar ik ben zelfs niet in staat te vertellen, hoe haar bpijn mij gemeenzaam is geworden. Ik herinner me er niets van|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001284.wav|Zeg eens DIRK, ben je nog niet naar de hel?' was de hartelijke vraag. 'Dat zie je wel,' luidde het antwoord. Zij reikten elkander de hand. TEUN was in de betere dagen der weduwe haar knecht geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000678.wav|e eer. k zou het eene groote schade achten voor het aderland, als een man van uwe zachtaardige en vreedzame beginsels het roer van den taat verliet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000442.wav|De jonge slavin kwam dien halen, maar bragt den armen snijder geen geld, noch voor de gemaakte japon en onderrok, noch voor zijne gedane verschotten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001567.wav|ik behoef u niet te zeggen, dat hij ons vermaken zal, gij ziet dat hij daartoe geschikt is. Ik verzeker u, dat ik zonder zijnen goeden wil|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000719.wav|en wel op den zeer natuurlijken grond, dat, zoo ik er een alleen meênam, zulks 'niet staan' zou, en dat ik er geen twee of drie naast mij bergen kon, nam ik dapper de teugels weêr op, deze reis zorgende, dat de poney wat bedaarder bleef|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005334.wav|Was hij goed voor u? Meestal, totdat hij ziek werd. Hij is langer dan zes maanden af en toe ziek geweest, en schrikkelijk onrustig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001863.wav|ook de koning hem, de algemeene verachting en spot die men hem toedroeg, kon al het water van de zee niet afwasschen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001361.wav|Integendeel waren het die vermoeienissen zelven en de onderscheidene schokken, welke ik naar lichaam en geest ontvangen had, die mij beletteden, den slaap te vatten, waar ik zoo vurig naar verlangen moest|1724|neutral
+wavs/train_1724_1747_000126.wav|geen de minste gewaarwording als zoude de atmosfeer in de buis vuil of bedorven zijn, maar wel hier en daar een roestluchtje, dat verdwijnen zal als de machine wat meer gebruikt zal worden en alzoo zichzelve glad maken en houden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003201.wav|een in elke hand, hief hare oogen stichtelijk naar den zolder op, en barstte in een stroom van tranen uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001696.wav|Dank je, Sophie! dat is niet half zoo gezellig; tante Ward zit niet alleen, en onze vriendin zal mij het genoegen wel willen doen.' 'Ongetwijfeld, mijnheer! ik ga niet uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_002657.wav|welk servies! Gij begrijpt, dat wij voor dat alles zullenmoeten betalen, en ik maak dus dat ik wegkom, Joe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004158.wav|een vloed van licht zou dan op eens in de kerk stroomen en oogenblikkelijk doen ontdekken dat de Bijbel geheel het tegendeel leerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001584.wav|Toen ze hem de hand reikte, nam hij die, en wou, net als hij van ouds gewoon was, toen zij hem als kind met de andere kinderen te bed lei, haar ook een zoen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000039.wav|en toen zij de ooievaars zagen, zong een der moedigste knapen, en later allen tegelijk, het oude liedje van de ooievaars|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000305.wav|Daar zou je hem zeker erg veel pleizier mee hebben gedaan, antwoordde Tournel, terwijl hij zijn wenkbrauwen vertrok en de onderlip|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002269.wav|en de glanzige kleine ruiten van purper spiegelglas waren door gewoon vensterglas vervangen. De meer achterwaarts gelegen zijvleugels waren prijsgegeven aan eene verwaarloozing, die het waarschijnlijk maakte|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_000170.wav|Het was mij in de gedachten gekomen, nog ,eens om hulp te roepen, schoon weinigen beter konden weten dan ik, hoe eenzaam die plek en hoe weinig er op hulp te hopen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000449.wav|doch wat hij sprak, waren geene woorden voor mij, maar geheele schilderijen. In den overspannen toestand van mijn brein|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001870.wav|kom binnen. Zij ging, duwde zacht Addy vooruit en zij traden in de kamer. Zij zag een oude vrouw, met een groot gezicht, dat haar in niets aan Henri liet denken|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001496.wav|Haar eigenlijke naam was Estelle, maar tante March beval haar een anderen aan te nemen, en ze gehoorzaamde, onder voorwaarde, dat Madame nooit van haar zou eischen, ook van godsdienst te veranderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001105.wav|de verstandigsten duchten, dat eerstdaags de oorlog met Spanje weder hervat zal worden; en, schoon mijn vaderland, hoe klein, een vermogend land geworden is, door de groote voordeelen van den koophandel en zeevaart|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010347.wav|evenals eene aristocratische familiekaas, te groot was voor zijn gebruik en den kost gaf aan een eindeloos getal van parasieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002143.wav|Hij kweet zich van zijn' post met zoo veel ijver en schranderheid, en wist tevens een ieder zoodanig te verpligten, dat hij zich niet alleen de vriendschap verwierf van het hof|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001863.wav|wij over Clermont zouden gaan, daar dit een niet al te groote omweg was en wij daarbij de gelegenheid hadden om de badplaatsen te bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000261.wav|doch tot nog toe scheen het zeer onzeker, dat die voorkeur was blijven bestaan, en zijn teruggetrokken houding tegenover haar sprak het ééne oogenblik tegen, wat een bezielde blik in het vorige verried|2506|neutral
+wavs/train_2450_8979_002685.wav|Bij den vijver bevond zich een veertigjarig gezet man, die tot een vijfjarig knaapje, dat hij aan de hand hield, zeide: Vermijd overdrijving|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003375.wav|hadden spoedig het gewenschte gevolg. Het meisje kwam langzamerhand bij, waggelde naar een stoel, die bij het bed stond|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000373.wav|Zie, wy kennen malkander van voor dertig jaar; je plagt zo vies niet van een Dansje te zyn. Hoor, ik ben eens door zo een Fynbaart schrikkelyk bedrogen, en zedert gaat er een kou over myn lyf, als ik aan je lui denk|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_002644.wav|Het smart my, my te moeten voorstellen, dat uw waarde Zoon, myn lieve goeje Willem, niet zo gelukkig is als hy verdient te zyn! en niets troost my zo zeer, dan de bewustheid dat ik verheven ben boven de vuige listen eener gerafineerde|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_000355.wav|en deszelfs vrouw terug, en maakte hen deelgenooten van de treurige tijding, die hij ontvangen had. Wat deze ook aanwendden, om hem op te beuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011306.wav|Zij kijken elkander aan, en Tony gaat aan de deur luisteren, en een weinigje hooger, en een weinigje lager, op de trap|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000525.wav|Buiten gekomen stak Rimini zijn sigaar op, een sigaar van drie mark, zoo als de kellners beweerden, en volgde langzaam het pad naar het nabij gelegen heuvelachtig bosch, waar hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000792.wav|in vlucht voor onzichtbare verschrikking; andere, kalmer, grazen door, laconiek, filozofisch|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000830.wav|zelfs de trouwe Iolàos treurde om zijn meester, die boos zich schuil hield, niemand wist waar. De Held toefde in het woud|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001327.wav|De Heer van Beaumont heeft iets met u te verhandelen, weshalve wij u zullen verlaten. Jonkvrouw van Naaldwijk! wij hebben u gemist. Uwe plaats is bij ons, zoo wij ons niet bedriegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000276.wav|In een dezer cellen hing een ijzeren halsband. Zij werden alle dicht gemetseld. Men vond zonderlinge voorwerpen; onder andere het geraamte van een|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001182.wav|Ik moet Alexei zoo noemde zij Wronsky in haar gedachten spreken; hij alleen kan mij zeggen, wat ik doen moet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001576.wav|TWEEDE HOOFDSTUK. GAVROCHE OP MARSCH. Het zwaaien met een pistool zonder haan midden op de straat is zulk een openbare zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000334.wav|In het zesde jaar bood zich de gelegenheid weder aan om te vluchten; hij maakte er gebruik van, doch zijn vlucht mislukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001302.wav|Mijn liefste zuster. Eindelijk kan ik u den brief schrijven, die ik al sedert lang in gedachte aan u schreef|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001285.wav|Ada riep mij om haar binnen te laten, maar ik antwoordde: Nu niet, liefje. Ga heen. Er is iets gebeurd; ik zal terstond bij u komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004449.wav|wentelde zich op den grond om en om, al roepende, dat hij het niet deed. 'Hei! BOUKE!' riep de Baron: 'breng mij den hondenzweep eens hier|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000386.wav|Wel Klaasje mijn kind! kenje mij nog?' riep Eylar, terwijl hij haar opnam en met kussen overdekte: 'wel ik zou je haast niet meer kennen, zoo benje gegroeid|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000269.wav|Nu weende de arme Elize en dacht aan haar elf broeders, die allemaal weg waren. Bedroefd sloop zij het kasteel uit en liep den geheelen dag over veld en moeras, totdat zij in het groote bosch kwam|2506|neutral
+wavs/train_2450_10565_000916.wav|Ik houd wel zeer veel van de vrouwen en meisjes. Zij zijn de modellen der schoone natuur. Ik ben niet liever dan in haar bijzijn. Ik heb zelfs vele van mijne beste gedachten aan haar te danken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000494.wav|Dus is de keuze reeds gedaan? En heeft de baron Meekern u niets van zijn voornemen laten blijken?' 'Deze! waarlijk eene goede partij,' zei mevrouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001984.wav|dan dat ik, mij aan alles roekeloos wagende, ook in alles een volkomen brekebeen zou blijven.' ijne moeije gaf hierop te verstaan, dat haar neef zeer laag sprak van zijne talenten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002614.wav|en ik ben meer heer in mijn klooster dan Jan van Arkel in zijn Bisdom, waar hij van verdriet is uitgeloopen. Kent gij den Bisschop van Utrecht? vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000845.wav|en toen de storing, waarmede hy op dit punt overvallen werd door de tegenpartfl, aanleiding gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002004.wav|verzet zich altijd tegen de gestelde machten in de gemeente, protesteert tegen de verkwisting der kerkvoogden, twist over de punten van de wet met den koster|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006093.wav|Zij is gelukkig en maakt het geluk van een anderen mensch uit; zij is niet zoo afgetobd als ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001409.wav|kon niet nalaten op te merken, dat zij bij haar meermalen daarover geuit gevoelen bleef, dat zij voor de genoegens van het buitenleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000576.wav|want hoe onwetend ik ook wezen mocht, wist ik toch, dat een boek uit een zeker aantal bladen papier bestond, waarop zwarte figuren geteekend waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000868.wav|In eene seconde prentte haar bleek, ernstig gelaat met de donkere oogen een, als van leven sidderenden, afdruk in hem af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001159.wav|De kleine knaap zal boven geen ongeluk krijgen. Zie dus eerst maar tot bedaren te komen, om den vreemdeling af te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001891.wav|maar o, wie zal zeggen wat er nog onvermeld is gebleven in die vallei der schaduw des doods, die aan de andere zijde ligt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005698.wav|Daar, mijnheer, zei Pott, terwijl hij de courant weer bij zich stak, ,zoo staan de zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003918.wav|Maar waar was Mercy? Pecksniff vroeg dit niet verwijtend, maar op een toon van zachte vriendelijkheid, met even zachte smart gemengd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001787.wav|En geene propaganda voor de Idee van den Vrede|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000900.wav|Twee nachten later kwamen er andere menschen, met messen en geweren gewapend, in onze hut. Het waren Albaneezen, moedige lieden, zooals moeder zeide. Zij vertoefden slechts korten tijd|2506|neutral
+wavs/train_2450_10876_000953.wav|Zij was verontwaardigd over deze onvoegzame vrijpostigheid en zeide, op eenen fieren toon, en met oogen, die de hoogste afkeuring te kennen gaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000563.wav|den derden met Bonaparte afgelegd; men is van vermoeidheid uitgeput. Ieder verlangt naar bed. De vermoeide opoffering, de oud geworden heldenmoed, de|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001027.wav|Wij, Nederlanders, hebben niet graag, dat de vreemdelingen den neus in onze zaken steken en daarom den Spanjool van ons erf verjaagd; welnu, dan mogen wij in den vreemde niet op z'n Spaansch te werk gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000667.wav|Een oude gebroken lantaarn, welke ik zoo even bij een uitdrager zag, brengt mij op een denkbeeld: Het zou tijd zijn het menschelijk geslacht te verlichten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000821.wav|De meid, huilende, ging. - Hij is dood! zei tante Adèle. De dokter kan niets voor hem doen, maar de dokter moet constateeren. Door, laten we meneer op bed leggen en hem zachtjes-aan uitkleeden|1666|neutral
+wavs/train_2450_5727_004479.wav|Stephen werkte detwee volgende dagen zonder ooit door iemand met een enkel woord te worden opgebeurd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002679.wav|De grond was niet vastgetrapt door alle kudden, die erover geloopen hadden. Maar zelf zat hij met zijn misboek voor zich uit, en zijn paard stond te beven, en was met zweet bedekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000605.wav|keek het een oogenblik aan, en begaf zich toen een eind verder de straat in, waar hy in een hoekje plaats nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001406.wav|De eene was, onverschrokken naar Jean Valjean te gaan en den man van het bagno aan den kerker terug te geven. De andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004002.wav|Licht en wijn werden hierop binnengebracht: en Willem, de glazen gevuld hebbende, stelde de gezondheid van den Heer Broddelsma in, die door al de aanwezigen gedronken werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005772.wav|en achtte dat voor de ontwikkeling van zijn zoon zeer geschikt. Wat zou men van iets dergelijks in Moskou zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000478.wav|De gedachten die uit den hemel daalden, waren zacht, als een kinderhandje dat men kust. De witte, naakte beelden onder de boomen droegen schaduwkleederen vol|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006384.wav|dan is het beter, dat ik dien kerel den voet licht, dan dat hij het mij doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005512.wav|Wilt gij mij dit paard uit de openbaring voor mijn vos verkoopen? vroeg Deodaat, de hand strijkende over de uitstekende bouten en knoken van het dier, dat hij vasthield|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004177.wav|en daar zouden zij beiden rusten. Terwijl ik Peggotty gezelschap hield en alles voor haar deed wat ik kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000595.wav|aan de ain gelegen en omringd door tuinen en wijnbergen. et was voor eene aangename gedachte eene zoo beroemde koopstad te naderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004051.wav|at en dronk zooveel hem lustte, wandelde waarheen hij wilde, mocht ongemoeid in de boekerij snuffelen, en vond Mejuffrouw Blaek altijd gereed en genegen om een praatje met hem te maken en hem te plagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001097.wav|Helaas! zijn besluiteloosheid had weder geheel de overhand. Hij was weder niets verder dan toen hij begon. Alzoo worstelde deze ongelukkige ziel als in een doodsstrijd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001288.wav|D'n ouwe sprak de waarheid,' gaf hij met nadruk ten antwoord; 'want hij zag geen zeeroover in me!' 'Die's raak!' lachte Lange Meeuwis; 'lust-je er zoo nog twee voor een schelling|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_003549.wav|In zekeren nacht werden hem echter driehonderd zeven en twintig guinjes, die hij in een linnen zak op zijne slaapkamer bewaarde, ontstolen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000316.wav|Hij maakt mij altijd kwaad op hem. O Dames, Dames, gij zult met u beiden mijn hart nog breken, zeide Adolf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000577.wav|waar het beeld des Olympischen Zeus' rees en leidden de priesters binnen het heiligdom de vijftig zonen van Herakles|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000859.wav|Eckbert was in de nabijheid gebleven, hij had zich schuins over mij neergezet op eene causeuse, die in een hoek was geplaatst, een aanlokkelijk plekje voor iemand, die behoefte had aan een oogenblik rust en afzondering|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000032.wav|Loesje had zich weer blootgewoeld. Zij trok de dekentjes los en nam ze aan het voeteneind iets minder ruim, om beter te kunnen instoppen achter het kind haar ruggetje. Neel zou er zich niet druk om maken, of de kinderen bloot lagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006260.wav|en dacht, dat zij zich wel aan een weinig koelheid tegenover haar had schuldig gemaakt. Het eerste onderhoud was slechts zeer kort|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007134.wav|Vijf heeren had zij afgewezen en nu had zij geen danser; er was zelfs geen hoop meer, dat zij nog gevraagd zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008845.wav|ik heb niets met haar te maken; voor mij is zij niets. Maar ik weet dat Fanny mij liever niet hier zag en dat verbaast mij niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000877.wav|Als straks de belegering gedaan is, zal ieder den mond vol hebben van Leeuwke, en ik, die eveneens wil doen zooals gij doet, ik zal vergeten worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013190.wav|Ik hoop als gij weer hier komt, beste vriend, zeg ik tegen Traddles, dat het dan voor u zelf mag zijn. En ik hoop, dat het maar gauw mag gebeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001305.wav|Ik kwam nog in verscheidene vertrekken, het eene al prachtiger dan het andere, maar wat ik ook zocht, een levend wezen ontmoette ik nergens|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005286.wav|ofschoon zij de keuze hadden uit — laat ons zeggen — tien duizend andere woningen, die vijftig maal meer gemak aanboden voor een derde van den huurprijs|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001084.wav|Evenals een droppel ontsnapte rozeolie een gansche zaal van heerlijke geur kan doortrekken, zou mijn heele leven met een verkwikkend aroma gedrenkt zijn geweest, als ik in die jaren een enkel oogenblik van bevrediging had mogen genieten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001760.wav|Haar brief toegevouwen, het adres er opgezet hare pen afgeveegd en haar mtddelsten vinger afgeveegd, haar lessenaar gesloten en weggezet|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001811.wav|die mollige handjes, die zoo blank tusschen de zwarte kant en de donkerroode strikken van haar toilet woelden, en die coquette brillant, een enkele, als een droppel, trillende in de zwarte tulle aan heur hals|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_000814.wav|in eens op den achtergrond was verdrongen door een solidair talent tot goeddoen, eenvoudig weg, omdat het moest, omdat het niet anders kon, omdat de vrouw geholpen moest worden|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_000873.wav|op wien uw naam als een misdaad drukt, zal voor u gehouden, zal veroordeeld worden; hij zal zijn leven in schande en ellende doorbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000625.wav|eene vorstelijke smart te zien trillen door hunne feestvreugde heen, voortgejaagd tusschen bogen van groen en vlaggetrofee. Zij hadden niets gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002648.wav|Toen hij nu bij haar binnentrad, was zij ook alleen. Hare kamer had iets sereens, en toch iets zeer bevalligs en jongs, met de meubeltjes van wit lak|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011302.wav|Iemand, die eenig gevoel heeft, moest zich schamen om tachtig jaar te worden — ik spreek nog niet eens van ouder|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000826.wav|terwijl het prachtige klimop in de zon glinstert en het rijke gebiaderte in de gebalsemde lucht heen en weer wiegelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000534.wav|dat gy dacht, dat het een billet-doux aan mijn adres was. ik was by die gelegenheid ook al niet meer dan de getrouwe Merkuur, die|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000380.wav|het speet haar geweldig, dat zij zich in haar drift had laten vervoeren tot die hatelijkheid, al was het dan ook uit zelfverdediging geweest. Zij dacht er over om naar Dorothea toe te gaan en op een bedekte wijze haar excuus te maken|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001061.wav|Advocaat! sprak zij hoofdschuddend, en nog wel voor eene zaak die niet aan de orde is! Hoe meent gij dit? Dat ik mij volstrekt niet inlaat met de kwestie die gij daar opwerpt. Ik heb wel wat anders te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000173.wav|min als deze jongeling den naam van GESLER met bedaardheid kan uitspreken, kan een echt Hollander zonder verfoeijing den naam van den Hertog van|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001637.wav|Dominee zou zeker verrast zijn,' hernam zij: 'en iedereen, niet waar? Ik meende gehoord te hebben, dat men u eerst tegen September te huis verwachtte|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_003744.wav|was Briggs een vrouw zonder eenigen geest, en het oogenblik, dat haar vijandin verslagen was, begon zij medelijden met haar te gevoelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001351.wav|goeiige vader! Hij had hem miskend, toen Vader, tegen Kerstmis, al die lange bezwaren schreef tegen het plan van theologant. Hij had toen al aan boosheid gedacht. Wat moest het idee niet voor Vader geweest zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_006223.wav|Riccardo was de knaap, die de goede lucifer gegeven had; hij nam van den muur een karwats met een kort handvatsel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007160.wav|Gij zult mij niet door het armbestuur laten aanraken of henzelis maar naar mij laten kijken ? — nog eens stuiptrekkend. Neen, op mijn woord niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001347.wav|Wat hield het lieve kind veel van boekjes met vertellingen ging ik voort alsof ikinmy zelf praatte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003546.wav|vervolgens bleef hij weder bij de etensbak staan, nam de bierkan op en dronk of liever zwolg die in eenige teugen geheel uit, waarna hij zijn marsch weder aannam|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001127.wav|van alien; en de tijd was nog niet gekomen. Bedenk, bedenk, Quilp! riep hij uit, terwijl hij zoo sterk beefde, dat de papieren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003937.wav|Daarop zich tot Mabelia wendende, en nu voor het eerst het hoofd tot haar opheffende en haar aanziende, met een diep gevoel, waarvan zijne groote, heldere oogen nog konden tintelen, sprak hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002868.wav|Vitalis liep altijd voorop, terwijl ik hem volgde, en Capi weder vlak achter mij. Zoo liepen wij in een rij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001070.wav|Neen, notaris, er valt hier niets te goede heren. Wat ik zeg is waar, dat weet en erkent iedereen, behalve u' Wezenloos keek Bronkhorst voor zich uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003115.wav|hij bevalt mij zeer. Ik trof Wronsky aan het station. Ach, was hij daar? vroeg Kitty blozend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000656.wav|Cosette had nog huur aan het huis in de straat Plumet. Zij gingen naar dien tuin en dat huis. Zij herinnerden zich alles en vergaten er alles. Des avonds kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001331.wav|Wouter Blommesteyn zoo klein tijdvak beloopen hadden, antje hoorde zijn berigt met stilzwijgen aan, en liet hem zijne historie, die aan de waarheid niets te kort deed, geheel, onasgebroken, vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000534.wav|Zoodra hij zich ten zijnent bevond, werd de koffer afgeladen en op eene door den vizier aangewezen plaats gebragt, met streng verbod hem zonder zijn bevel te openen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002034.wav|Maar nu, voor den tweeden druk, kan dat niet meer. Wat ik, zooals het meeste in dit boekje, louter verdicht had, bleek achterna voorspelling geweest te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002366.wav|op de kar naar het galgenveld. Een der wachters, die een haak aan zijn stok had, maakte nu en dan een beweging, alsof hij in dien menschelijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000917.wav|mensch. Mijn oudste dochter zal u zeggen, dat wij sedert twee dagen, met ons vieren zonder brood, en mijn vrouw ziek is|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002733.wav|Dat was toch alleraangenaamst. Daargafnu een heer van aanzienlyk, om niet te zeggen verheven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010896.wav|Ik was nog niet ernstig geweest, daar ik tot nu toe niet gedacht had, dat zij ernstig was. Maar haar liefhebbend gemoed was zoo verheugd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006572.wav|Ditmaal duurde het zelfs lang, voordat jufvrouw Quilp het waagde, zich op zulk eene nederige wijze te verdedigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001056.wav|het was waar, wat Sarinah zei, dat de op haar toegepaste middeltjes weinig effect hadden en haar sterk gestel de werking ervan scheen te neutraliseren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000741.wav|om in de vlucht het eenige ongelukkige schepsel te zyn die eenige reden heeft om zich te haasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007507.wav|Doch zulk een oogenblikkelijke impulsie wegens onderdrukking der Slaven is niet aanwezig en kan er ook niet zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000796.wav|Ik denk, hernam Helena op weifelenden toon,? dat hy zoo straks alles zal moeten weten wat gy my yerteld hebt; maar ik ben er niet zeker van|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002619.wav|uit ver geleden Renaissance; zij, een vage herderin. Hij, Aylva, hij was twintig jaar, en dat zijne verzen niet schenen wat zij waren voor hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003171.wav|Omdat ik u ken, Stedehouder van Gelderland!' antwoordde MAGDALENA, het hoofd met fierheid oprichtende: 'omdat uwe bedoelingen en aanslagen mij bekend zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009579.wav|dat de veranderingen niet aan de twee intelligente, hierboven vermeldde jonge vrouwen ontgingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007408.wav|In een naschrift zeide hij nog, dat ik niet lang van Ada verwijderd zou blijven. Er was weinig, dat ik toen minder verwachtte dan zoo terstond op reis te moeten gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000488.wav|en daarop een schrijflessenaartje met pennen en papier, en aan den wand is een plank met welgekozen boeken. Die hoek was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002593.wav|Daarna wendde h zich tot Grimaldi en geleidde hem naar het ontbijt, waarmede Maria reeds een half uur had zitten wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000394.wav|Deianeira, van den grond, waar over zij lag, hief de oogen hoog. En zij zag, boven zich, Herakles rijzen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001037.wav|Dit waren de slingers, verschriklijk wapen, waarmee zij hun vijanden zo juist wisten te treffen dat de zware stenen, die zij heen slingerden, zelden de bedoelde plaats misten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000142.wav|De boerin deed de deur open; maar toen zij hoorde, wat hij wilde, zeide zij, dat hij maar zijns weegs moest gaan; haar man was niet thuis, en zij wilde aan iemand, die haar wildvreemd was, geen onderkomen verschaffen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_002309.wav|Ik begrijp u niet, Joe. Is John dan niet hier geweest; John, die geld genoeg medegebracht heeft om ons alien rijk te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000554.wav|was er ook, en nu vertelde Landenberg hem, onder het vroolijk gelach der aanzittenden, dat hij Melchtal zulk eene prachtige poets gespeeld had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001628.wav|Nu, dan geloof ik, dat ge ditmaal droomt! De wacht uitroepen, als er onraad is, hoor! Ik vertrouw de stilte daar ginds niet! Van der Does ging heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003213.wav|en haar gebroken, gekromd, gerimpeld, tandeloos, afzichtelijk, met wit haar verlaten. Ach, mijn arme jongen, ge volgt een verkeerden weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000732.wav|Waar zou hij ze vinden? Hij wist niet waar zij woonden. Zij waren hem een oogenblik voor de oogen verschenen, en toen weder in de ontzaggelijke diepte van Parijs verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001302.wav|Dieper rimpelen groefden zijn voorhoofd, waar in doffer de blauwe, goede oogen grauwden; matter welfden de lippen in den|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000428.wav|et de waarheid, hernam, echter op een gematigder en lager toon, daar hij zich met moeire bedwong. et de waarheid? oor dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007028.wav|Geef mij je eerewoord, dat je het nooit doen zal. Waarom? vroeg de jongen; het lijkt mij erg leuk|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000655.wav|Het was vervelend, maar toch, zij kon nu niet beneden komen, en na een korten, koelen groet, ontbijten zonder iets te zeggen. Het speet haar zeer, dat zij haar ingeving van den vorigen dag niet gevolgd had en reeds een toenadering had gepoogd|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_001584.wav|Om deze reden, omdat hij veel bemind had, achtten sommige ernstige, verstandige lieden hem kwetsbaar. Ernstige, verstandige lieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000176.wav|die in staat was den luister van zijne familie op te houden. Noureddin Ali bewees hem de laatste eer, met al die liefde en dankbaarheid, welke hij hem verschuldigd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001788.wav|Die redenen zult ge mij geven,' zeide, op een half gesmoorden, doch strengen toon, iemand, die, in een' grooten mantel gewikkeld, achter hem oprees en hem op den schouder tikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000540.wav|als geschakeerd van bruin en donkergroen fluweel is de grond met zijn tapijt van veerkrachtige naalden en donzig mos|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002865.wav|Neen, rechtstreeks naar huis! En zoo spoedden zij zich, alweer naar de eerste aandrift des dokters, naar huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001432.wav|De meubels uit Brussel waren gekomen en Constance vond het een genot haar huis bij de Boschjes in orde te maken. Zij had nooit gedacht zoo gelukkig te kunnen zijn, louter om hare terugkomst in een vaderland en een familie-kring|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002609.wav|Sam vervolgde: Dat was volgens mijn geweten, Andy. Toen ik Lizzy meende te vangen, dacht ik werkelijk dat meester daarop gesteld was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001030.wav|Hartelijker bleef zijn briefwisseling met zijn anderen broeder, den voormaligen prefekt, een braaf en achtenswaardig man, die te Parijs stil leefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003702.wav|en niets verschuldigd waren aan dat afgetrokkene denkbeeld, dat men het volk noemt, vijf nachten in de week, tot laat na middernacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002075.wav|Zoodra de liefde twee wezens in een engelachtige en heilige eenheid heeft samengesmolten en gemengd, is voor beiden het geheim des levens gevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000390.wav|Onwillekeurig bleef Tell staan, en zacht klonk het: Zwitserland, gij zijt schoon boven alle andere landen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000388.wav|die zich uitmaten naar alle zijden, onder hen en boven hen en om hen rond, niets waren dan hunne liefde, die geworden was tot hemel en geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002036.wav|nu ik langzamerhand wat ouder word. Voor het aanhouden van de boeken, de correspondentie en het reizen heb ik iemand noodig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000025.wav|wordt dit er op de uitnemendste wijze vertoond, als ware het pas gestorven. Weinige betoogen van onze zwakke|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000017.wav|Ik heb reeds gegeten,' gaf de vrouw ten antwoord. 'Maar houd ons dan een oogenblik gezelschap,' vervolgde hij, terwijl hij zijn togtgenoot een veelbeteekenenden blik toewierp|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001351.wav|niettegenstaande mijn hart er onder bloedt, en ik haar reeds lang heb vergeven. Uwe majesteit kan dus zelve oordeelen, of ik niet meer te beklagen ben dan te verachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001480.wav|Kom hier, kom, geef hem de hand. Wronsky ging naar het bed en bedekte zijn gelaat met de handen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003647.wav|ik zal uw knecht zijn, ik zal u gehoorzamen; ik behoef geen geld, maar slechts voedsel, als ik iets verkeerd doe, dan kunt gij mij slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003573.wav|ik verzeker u dat wij heel blij zijn u bij ons te zien. Zoo'n aangename begroeting heb ik na de Middellandsche zee|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003127.wav|Dat kan ik niet wegredeneeren. Hier, Andy, gij neger, maak wat haast! riep Sam. Breng de paarden naar den stal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001017.wav|Vermits het jachthuis te klein was om de genoodigden te bevatten, waren er ter zijde van het gebouw verscheiden tafels aangericht van een aanzienlijke lengte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006277.wav|Eindelijk — om de waarheid te zeggen, het was vr'ij spoedig — had Swiveller zooveel brood en thee gebruikt, als men hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002847.wav|heel nabij, denk maar op den naam Delfgauw; daar vooruit ziet ge al de landingsplaats, Joffer; zoo we geen omweg gekozen hadden, waren we er al,' antwoordde Jacob Jansz. met een kwelziek lachje|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000041.wav|Vooral tegenwoordig! merkte de heer Kegge aan, schoon't bij ons beter is dan in Suriname. Daar zijn de blankofficiers geheel in verachting|496|neutral
+wavs/train_1724_2757_004091.wav|Heer Jezus alleen heeft den dood overwonnen, en wie in Hem gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven. Onthoud dit, kindlief, en geef dit ten antwoord aan hen, die zulke dingen van mij zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003597.wav|de bruinachtige waren oude klavervelden, en de zwarte waren leege weilanden of opgehoogde tuinbedden. De ruiten, die bruin waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002659.wav|Dus bij haar thuis zitten en zich met haar, haar moeder en de zusters bezig houden? Maar hoe vroolijk en onderhoudend|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001610.wav|Daar stond EDUARD nu; zijn toestand was niet benijdenswaard. Bijna ongewapend hij had nog altijd het mes, hem door DE PLEYES gegeven was hij opgesloten, want van beide zijden was hem de uitweg afgesloten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004246.wav|Maar eer je vertelt, wat je op reis is gebeurd, wou ik Duimelot verzoeken me te helpen om iets te onderzoeken, dat hier op de klip moet verborgen zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002117.wav|Ik vind het nu niet hàrtelijk te wachten, tot Van der Welcke er is. Mama heeft ons wèl het voorbeeld gegeven. om hàrtelijk te zijn. Kárel|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001138.wav|en in hun pogingen om elkaar te overschreeuwen was dat gauw genoeg algemeen bekend geweest op de plaats Toch waren ze gelukkig samen op hun manier|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002980.wav|Na haren vader omhelsd te hebben, vertrok ULRICA met GEERTRUI. Vervolgens gaf de Baron aan BOUKE het bevel om JOAN te halen en ging in een|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000894.wav|Het leed ook in der daad maar twee of drie dagen, of zij kregen, daar de wind meer gunstig liep, de kust, of liever de ijsvelden, van Groenland, in het oog|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004144.wav|neen, mijne meesteres was altijd goed voor mij. Wat kon u dan bewegen om een goed tehuis te verlaten en weg te loopen, en u in zulk een gevaar te storten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000829.wav|werpen; en zijn wij nu weldra daar aangekomen, dan gaan wij het eenvoudige maar vriendelijke huis met zijn zwaar balkon niet voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000259.wav|Het leed niet lang, of zij kregen den Limmertoren in het oog, en van verre wees TESSELSCHADE het oude huis Dampengeest, toen leenroerig aan de Grafelijkheid van Holland|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000728.wav|om welke reden hij zijn I zoon Sampson plechtig aanmaande om haar als assistente bij zich te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003854.wav|Swiveller, die, terwijl zijn vriend met grooten ernst sprak, zeer koel over den rand van het glas had zitten kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008645.wav|en. zegt, dat hij niet volkomen zeker is, of hij niet twintig jaar lang, tweemaal in de week, een glas|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001085.wav|Het kan dus best gebeuren dat ik op eenen keer niet meer terugkom en die keer kan nu zijn. Maar kom, onnoodige zorgen maken vischgraten. Ik ga er van door! Dag, Kees|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001319.wav|Nog enige andere sterke plaatsen de Fransen ontnomen hebbende, en ziende dat er geen nieuwe vijanden uit Frankrijk kwamen, zond Jan van Namen het grootste gedeelte zijns legers naar huis en behield slechts enige keurbenden van ervaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000699.wav|had zich, inmiddels, weten in te dringen, en was, daar hij zijn gezelschap niet geheel onwaardig is, mede genoodigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000105.wav|Een blik had dat alles bewerkt. Wanneer de mijn geladen, de brand smeulende is, geschiedt dit zeer eenvoudig. Een blik is een vonk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000018.wav|Nadat de praatgrage buurman vertrokken was, werd de zaak nog lang en breed besproken, en Willem ging naar bed met de troostrijke gedachte, dat hij over niet al te langen tijd, misschien de steun zijner ouders zou worden|1724|neutral
+wavs/train_1666_795_000094.wav|en Jo zag rond naar hulp, toen Laurie, die gehoord had wat ze vroeg, naar haar toekwam en het rijtuig van zijn grootvader aanbood, dat juist voor hem was gekomen, zooals hij zei|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_009479.wav|Ik dacht aan alles wat er gezegd was. Sommige uitdrukkingen, die er gebezigd waren, bleven mij nog voor den geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001165.wav|Het eene inderdaad vulde het andere aan. Cosettes instinct zocht een vader, evenals Valjeans instinct een kind zocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001705.wav|Het maakte Wronsky verlegen van dit werk niets te weten, waarvan de schrijver sprak als van een bekend boek|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000395.wav|Gij moet denken,' voerde hem dan moeder BLOMMESTEYN toe: 'Gij zijt ook jong geweest.' Het viertal, dat naar Leyden trok, was zeker bijzonder in zijne soort|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000512.wav|tegen iemand uit het huis dier geminachte en gehate van den Broeks, was mevrouw van Olm te machtig geweest. Zij had op middelen gezonnen om zonder éclat te maken|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001804.wav|scheen zij in de stad den anderen een gewoon en vroolijk kind, maar buiten grillig, droomerig en mismoedig. Zij wilde er altijd alleen zijn, zij at er weinig, en was uren stil en zonder bezigheid|1666|neutral
+wavs/train_2506_1747_000017.wav|en op iedere wandeling ontmoet hij nieuwe bloemen. In den tuin vertoont zich reeds de groene hoop des zomers boven de aarde; de wilde tortels en blauwe duiven vliegen af en aan door het geboomte, met dwarse takjes in de roode bekken|2506|neutral
+wavs/train_2450_10876_001739.wav|Voor zich ziende en de akertjes die van haar' doek afhingen tusschen hare vingers friemelende. Gij wilt, vader, dat ik u de waarheid zeggen zal|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002006.wav|naauwernood kon hij zich het denkbeeld eigen maken, dat hij het dreigend gevaar ten eenenmale ontkomen was. En toch was hij in de open lucht en bewoog hij zich vrij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003536.wav|Wij willen hopen, dat des Graven stuurlieden het ook zullen zien, en de vloot niet noodeloos aan gevaar blootstellen. Met dat al, er schijnt een vloek op deze onderneming te liggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002719.wav|De gravin was schrander, bleek wel onderricht, maar kon nog het harde woord niet dragen, dat haar uit den doodslaap van haar wereldsch leven en streven wakker schudde; daarom sprak hij op den toon van|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000517.wav|ij vertoefden nog niet bij den uler watermolen, in wier nabijheid tot in t begin dezer eeuw de havezathe l d e m e u l e zijn hooge daken verhief|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000044.wav|Dit alles leidde my tot zachtheid omtrent hetgeen reeds geschied was, doch geenszins tot toegevendheid voor den vervolge. Ik drong aan op dadelyke staking van elke onwettigheid|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_001078.wav|en telkens als ze versche geneeskruiden had gelegd op de wonde, streelde zy den buffel en sprak hem eenige vriendelyke woorden toe, dat het goede trouwe dier toch weten zou hoe dankbaar een moeder is|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_000990.wav|maar nu deze waarschuwing gegeven was, bracht haar jonge aanibidder haar teeder in de armen harer zuster|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000422.wav|Vrede op aarde, in menschen een welbehagen!' ruischte het aan gene zijde van den muur. 'Gij liegt!' riep mijnheer Swart hardop. Hij was van zijn stoel gerezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004438.wav|Wacht toch! Wat scheelt je? zeide Kitty en ging achter hem aan. Maar onbarmhartig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000972.wav|Dat beloof ik, zeide Gerrit, en eenen lichten schuifboom als polsstok, of zooals men toen zeide, als verrejager, medenemende, was hij weldra buiten de kom van het dorp|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009165.wav|Het spreekt van zelf, dat ik naar het doel van al die bezoeken poogde te raden, en daar ik mijnheer Guppy altijd een eenigszins comisch personage had gevonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000414.wav|Lieve Francis, lachte Constance; de keukenmeid heeft mij nog nooit gezien, en ik haar niet en als ik in haar keuken kwam en over die boeboer sprak, zoû ze mij gedecideerd de deur wijzen|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000454.wav|En zeker, het moest allerverschrikkelijkst wezen, indien de goede man, die een slecht gezicht had, het konde opmerken|496|neutral
+wavs/train_2450_3846_004977.wav|De straat noch het huis of de trap waren geschikt om mij in een vroolijker stemming te brengen. Hoe zou de bewoner wel zijn? Wij klommen tot de vierde verdieping|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001538.wav|het haar van eene andere der jonge juffers hebben zien opmaken, met zulk eene pracht als door niets dan een bal kan gerechtvaardigd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003755.wav|en laat zich door hen bedienen op een manier als ze maar al te goed weet, dat ze van anderen niet gedaan zou kunnen k'rijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003790.wav|Hij vond, dat hij nog nooit in zoo'n heerlijk mooi land was geweest, en hij had geen andere zorgen gehad, dan om te beletten, dat de muggen hem zouden opeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000618.wav|Ik was er niets op gesteld de verloving aan te gaan, buiten weten van zijn moeder en zonder haar goedkeuring; dat kunt u wel denken; maar ik was te jong en ik hield te veel van hem, om zoo voorzichtig te zijn als ik eigenlijk moest|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000475.wav|Negentiende hoofdstuk. Het zwoegende ingewant, ontstoken als een oven, Dreef met benaeuden damp de vlammen op naar boven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001282.wav|en minstens Euenos' gelijke en wenscht zich het recht te doorwaden zijn breeden stroom en Deianeira over te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006310.wav|O, Nicht, welk een ontzettend, 'kwaaddoen opdat er goed uit voortkome.' Daartoe kan ik niet behulpzaam zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001115.wav|Hij geraakte geheel in zijn element. Nu stond zijn gelaat niet onverschillig meer en er was een warmte in zijn woorden, die deed gevoelen, hoe hij er met zijn ziel bij was. Geen antwoord bleef hij schuldig. Had de secretaris een gaatje, hij had er altijd een spijker voor|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_000714.wav|Ik kon mijnheer Bounderby toen niet spreken en uw broeder zond mij weg; en toen zocht ik u op, maar gij waart niet te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002256.wav|De dagen sponnen zacht gelijkmatig af. Er waren iederen dag, zoo ongeveer, de zelfde dingen, de zelfde menschen, de zelfde gedachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000326.wav|Als alle menschen zulke kalveren van goedheid en regtschapenheid waren als mijn lompe CHARLES, wat was het dan allerliefst op de wereld; dan zouden zij niet stelen, maar elkander uit goedhartigheid zooveel geven, dat doorgaans toch altijd de helft op straat zat|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000459.wav|lang, lang gedrukt op zijn hand. Zij had de beweging van dien zoen op te vangen, te brengen aan hare lippen, te bergen in hare borst|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000730.wav|nu eens liep liij om den haard rond, alsof hij een plekje zooht om zich voor den naclit te nestelen, dan weder sprang hij op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002387.wav|nemen nooit een bad, ontsteken nooit vuur, geeselen zich alle Vrijdagen, houden den regel van zwijgen, spreken slechts in uren van uitspanning, die zeer kort zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000444.wav|Hij was nog zeer blozend en dik, vooral zyne beenen, die met moeitein zyne kaplaarzen schenen gewrongen te zyn|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000230.wav|Van Zevenaer had eindelijk de grens overschreden van den kring, binnen welken de studentewereld en, ik mag er bijvoegen de beschaafde Leydsche wereld, zich beweegt, en was eene dier achterbuurten ingetreden, alleen door minvermogenden bewoond|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000053.wav|tot het avond werd, en hare voetjes haar haast niet verder meer dragen konden. Toen kwam zij aan een klein huisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001376.wav|bracht de meid haar ontbijt en brieven, en zeide, dat miss Hope haar spreken wilde. Cornélie liet Urania binnen komen, terwijl zij in bed bleef en hare chocolâ dronk|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000924.wav|hij moest het daar gedeponeerd laten, behoudens, dat hij er altijd van kon nemen, wat hij noodig had voor zijn behoeften of zijn genoegens|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006760.wav|Daar zult ge toch zeker niet heelemaal aan het andere einde van de wereld zijn, niet waar? Integendeel, als het God belieft! riep Peggotty vurig uif|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000519.wav|Geloof me, Henriette, begon hij, die pijnlijke levenservaring, waarvan gij spreekt, heeft mij de harten der vrouwen nog beter doen kennen en mij versterkt in de overtuiging, dat ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009501.wav|Niet eer? Geen zier vroeger, meneer. Er scheen aan weerskanten veel gewicht gehecht te worden aan die vraag over dat aflossen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001090.wav|Achter deze gezellige ramen waren zware houten luiken aangebragt, welke het meerendeel der bewoners van de straat zich niet kon herinneren, ooit geopend te hebben gezien|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005734.wav|Kosnischew en gaf hun tot thema de Russificeering van Polen, waarover zij terstond met Peszow in gesprek geraakten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001003.wav|verraste niet alleen de prinses Badoura, maar bragt haar in groote verlegenheid, daar zij, zelve eene vrouw, dit moeijelijk kon aannemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008316.wav|ulke beschaafde manieren als van lord Tapeworm faalden niet een allergunstigsten indruk op den heer Sedley te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009709.wav|en zij besloot den braven William de geringschatting, welke zij niet tegen hem geuit had, maar voor zijn piano gevoeld had, te vergoeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001298.wav|En zoo'n Verlande nu, met een Hollandsche vrouw, de opvoeding later van die totok kinderen, die natuurlijk allemaal in Holland moesten studeeren om geleerden te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008900.wav|Hier bracht zij klaarblijkelijk een phrase uit, die zij zich zelf in deze drie dagen voortdurend had opgedrongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002012.wav|Aan eenige pennen in den muur hingen eene schako met eene pluim, eene sabel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003846.wav|Aan Anna's schrijftafel zat Wronsky op een lagen stoel; hij had het gelaat met de handen bedekt en weende|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000805.wav|Ik bleef voortmijmeren, hoe lang weet ik zelve niet, totdat Eckbert terugkeerde. Men hoorde geen muziek meer, maar wel het af en aan loopen van bedienden, die de tafeltjes klaar zetten in de aangrenzende zaal|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000866.wav|en van den hoogen oever aan den overkant der rivier beschouwd, scheen deze boot niet grooter dan een gewone boot|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001254.wav|Hij dacht aan niets anders, dan om spoedig tot een einde te komen. En met één tred was hij in de kamer. In de kamer heerschte de volmaaktste rust|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001525.wav|zijne lichaamskracht was reusachtig, en hij werd overal in de haven als een erkend despoot beschouwd; maar zijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000271.wav|De oude lui Rivière schenen hun dochter vergeten te hebben. In het kleinkind scheen zich plotseling de geheele wereld van hun ouden dag te concentreeren. In den grijsaard kwam nieuw leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001494.wav|Ik voor mij werp mij niet op tot scheidsrechter tusschen juffrouw Pippeling's neef en den dominee. Mijn verhaal is uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005008.wav|Ik zou liever niet vragen, maar ik gevoel tnij tot de vraag verplicht. Wees zoo vriendelijk van die woorden te verklaren — of althans zoo rechtvaardig|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002401.wav|kwam men dan toch eindelijk te Batavia op de reede, en ofschoon de lijders nog erg bleek zagen, was toch het leed vergeten reeds door het enkele gezicht op den vasten wal|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000118.wav|Luistert er maar niet naar, dan hindert het je niet! Maar de jongens gingen met zingen voort, en zij sliepten den ooievaar met hun vingers uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007106.wav|en toen de dames er op aandrongen, dat hij zich nader verklaarde, deed hij zulks, nadat de uitbarsting van vroolijkheid voorbij was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001394.wav|om haar en haar bloeien van kinderen had willen denken, en terwijl Jansje in haren eersten slaap droomde dat zij met haar pop uit wandelen ging want o wonder, in haar droom kon zij heel goed loopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000323.wav|heer! antwoordde de slaaf, de groot-vizier zal in een oogenblik hier zijn. Vertrek dadelijk en red u, of het is te laat|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003484.wav|De tegenstribbelingen van den knaap werden alleen overwonnen door Machteld, die hem voorhield, dat hij nooit een bekwaam en deftig man zou worden, zoo hij niet op de publieke school werd gevormd en met kameraden leerde omgaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_007487.wav|Hij had dikke, borstelige wenkbrauwen, kleine, schitterende met bloed doorloopen oogen met duizend rimpeltjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000825.wav|In arme gezinnen en dikwijls zelfs bij gezeten families ook wordt zulk een kind verstooten of aan zijn lot overgelaten. Maar dit was met Lize het geval niet geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004013.wav|bij de Legatie van Pompernikkel benoemd, welk ambt hij eervol beklecdde; en hij bracht offlcieele stukken over|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008190.wav|en dergelijke dingen kunnen schrijven. Ja werkelijk, als alles niet zoo geloopen was, geloof ik dat zijn genie nooit voor den dag zou zijn gekomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001314.wav|De gelukkige ouders besloten de jonge dame te inviteren, ten einde eene meer intieme kennismaking te bevorderen en de poorten voor het geluk van hun kind te openen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002104.wav|Niets had er zich in geroerd. Hij luisterde. Alles was stil in het huis. Het knarsen der deur had niemand gewekt|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001776.wav|Alles in aanmerking genomen, hoop ik dus, dat onze verloving, hoe onverstandig die ook was, en sedert in elk opzicht is gebleken, toentertijd toch geen onnatuurlijke of onverschoonbaar dwaze daad is geweest|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_001022.wav|Aan tafel zat zij tusschen Georges en Hijdrecht; zij gevoelde weinig lust tot spreken en vond het gemakkelijk, dat Hijdrecht zeer lange verhalen deed, waarnaar zij schijnbaar, met een vaag lachje, hoorde, zonder ze met een woord te onderbreken|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_003291.wav|of hij in niemand gelooft omdat hij geen geloof heeft in zich zelf? Is dat zoo? Ik weet hoe u nu kijkt|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002841.wav|Neen, waarde heer,' zei ik in mij zelve, 'ik weet maar al te goed waarvoor men wèl den hoed afneemt, om op respect te rekenen voor wie vrijwillig armoede koos|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006019.wav|gebeurde het toen juist dat er in de graafschapsgevangenis van Middlesex eene oppasster noodig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000580.wav|Neen, de jongen moest erkennen, dat hij dat niet wist. Dat is een grafheuvel, zei Bataki. Die is opgehoogd over een man|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000402.wav|Nu moest hij nog weten, waar de lamp was, of Aladdin haar bij zich droeg of ergens bewaarde, en om dit te ontdekken moest de toovenaar zijn punteerkunst te hulp roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001144.wav|tettet, altijd weer van voren af aan, over hetzelfde onderwerp. Hij was nooit getrouwd geweest, doch keek nog altijd uit naar een vrouw met geld|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000187.wav|Er is een wijsbegeerte, wij weten het, die het oneindige loochent. Er is ook een ziekelijke filosofie, die de zon loochent; deze filosofie heet blindheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000164.wav|waren achter een lantaarnpaal op een hoek, met schriftelyk bevel op dien post te blijven totdat ik Mejuffrouw Drowvey zag vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004600.wav|Hij is een voorbeeld voor alle boekhouders. In de heele City zou men er zoo een niet kunnen vinden. Ik daag de heele City daartoe uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003653.wav|Ik kan u niet zeggen, wat zijn beweegreden was. Marteling op een kostschool is evenzeer geoorloofd als de knoet in Rusland|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002689.wav|Hij vond het beter, dat ik met je sprak, omdat hijzelve oordeelde, dat ik gemakkelijker met je kon spreken. Hij is anders heel tevreden over je, mijn jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005349.wav|waaruit het hem, vader Syard, thans vermoedelijk voorkwam, dat de jongeling zich had nedergestort: dat men hem herkend had aan de koopmanspij, welke hij aanhad bij zijn komst te|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001419.wav|Wel,' zeide de Advokaat BERGVELD, 'hoe kunt gij u daarover verwon deren, Mijnheer BLOMMESTEYN, daar gij weet wat 'er tusschen u en hem is voorgevallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002084.wav|Hy is nu oud en jichtig, en kan niet meer dienen. Nu heeft hy niets, want er gaat veel by ons om, en we hebben jong volk noodig. Welnu, ik houd dien Lukas voor zeer deugdzaam, maar wordt hy nu beloond|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003387.wav|hoe ook had men anders hare prachtige ringen kunnen bewonderen, vooral dien éénen grooten diamant, mede een Bruidsgeschenk van de Staten, en dat hen ter eere toch wel den volke diende getoond te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004288.wav|en waarin ettelijke stukken vleesch te rooken hingen boven het altijd brandend turvenvuur, zaten eenige lieden op lage houten bankjes in een halven kring om een tafeltje|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001220.wav|Steeds nam de duisternis toe, hoewel op sommige plaatsen onmerkbaar gemaakt door het schijnsel van fakkels en flambouwen; hier en daar had het aanzien iets fantastisch|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_002484.wav|De dames hadden van het begin af aan geknield; en de heeren vieJen nu ook godvruchtig neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000188.wav|doet er zijn intrede op een ezel. Parijs is synoniem met Cosmos. Parijs is Athene, Rome, Sybaris, Jeruzalem, Pantin|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001741.wav|Maar Jarro bleef toch staan, en keek naar het nest. Want het kwam zoo regelrecht op het eilandje aan, dat het scheen of iemand zijn vaart bestuurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007484.wav|Ziet gij, Lies, m alle drie die opzichten, voor den heer Headstone, voor mij en voor u, zou niets wenschelijker kunnen zijn|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000349.wav|Zijn meesters stem werkte op Buck als een electrische schok. Hij sprong overeind en snelde de oever langs tot hetzelfde punt waar hij het eerst in het water was gesprongen|5809|neutral
+wavs/train_2450_8979_001160.wav|Eindelijk zeide hij langzaam, en met onderdrukte woede tot den gevangene: Een valsch adres? wat hooptet ge dan toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002137.wav|Weldra was hij ter plaatse gekomen, waar hij het voorwerp van zijn aandacht had bespeurd: en hij ontdekte terstond, dat hij welgedaan had met zich zonder verwijl derwaarts te begeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001402.wav|Maar geen der anders gunstige goden scheen Deianeira's bede te hooren in erbarmen en mededoogen en zonder een enkel blijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006894.wav|En het was haar grootste genot de jonge veulens te berijden en over de velden te rennen, als Camilla|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000883.wav|aarne echter erken ik ook, dat gij het thans zeer gelukkig treft, daar juist in dezen tijd des jaars deze landstreek zich het gunstigst voordoet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000817.wav|als u iets gebeuren mocht, wat zou er dan van hen worden? Er zijn heel weinig menschen, die u gelijken, Papa|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004257.wav|Twijfel niet aan u zelven, maar betrouw u op Hem, en geloof mij, gij zult winnen, altijd winnen, al overwint gij niet met den eersten in alles|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003952.wav|zou; er niemand wezen, die bedroefd om ons was. Maar laten zij doen wat zij willen, ik ben niet bang voor hen, moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002366.wav|het was slechts een kalm berusten in het tegenwoordige, hetwelk zoo schoon was, dat hij aan geene toekomst wilde denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001167.wav|en staarde die angstig aan. Begrijpt gij mij niet? zei Mary. Jozef keek nog eens naar zijn halve kroon, en zei met een flauwe stem: Neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000054.wav|hij nam mij onder zijne bescherming, en verklaarde met een' zeemansvloek, dat al wie het hart had mij eenig leed te doen, met hem zou te maken hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004614.wav|Ik heb geen vermoedens meer, zeide de monnik; maar te gelijk wendde hij zich af, bemerkende dat hij te veel ging zeggen; want nu het hem bijna zeker toescheen, dat Deodaat was omgekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002588.wav|De inspecteur sloeg een blik op Marius als Voltaire op een lid der academie uit de provincie zou hebben geslagen, die hem een vers had voorgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005666.wav|Zoo? Een beetje kleiner, maar iets moois. Een boek? Neen iets anders. Ga nu, ga nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002782.wav|wij beseften allen, dat zijn zedelijke moed grooter was dan de onze en allen verwachtten hulp van deze kracht. Wij begonnen te werken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008488.wav|Die is van mij, antwoordde het kleine ding, met een snellen blos over hals en aangezicht. Ik ben kreupel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000315.wav|om uit rijden te gaan en de leveranciers te bezoeken, die altijd machtig eerbiedig waren|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000309.wav|Zij zien er net als bloemen uit: dat zijn ze ook geweest. Zij zijn van den stengel af hoog in de lucht opgestegen en hebben daar met hun bladeren geklapwiekt, alsof het vleugeltjes waren, en zoo vlogen zij weg|2506|neutral
+wavs/train_2450_10565_001639.wav|en hem eene beschaafdheid van omgang aankleefde, die, schoon wel iets hebbende van die van eenen hoveling, echter over het algemeen zeer aangenaam was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002738.wav|en nemen zij het niet heel licht op? O, als de duivel hen niet krijgt, waar is hij dan goed voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001811.wav|een onbeschrijfelijk gefluister van het eene hart tot het andere. O, lispelde Marius, hoe schoon zijt gij! ik durf u niet aanzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000031.wav|Na een poos hoorde ik, dat hij, om zijn mannen te waarschuwen, kleine steentjes uit het venster en juist op de zakken wierp|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001789.wav|U zult das morgen een wissel op ons afgeven' zei Flintwinch bij het afscheid, met een gezicht van den man van zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001867.wav|Zij zongen op de maat harer instrumenten, en maakten te zamen een heerlijk concert. Schemselnihar zag niet zoodra den kalif verschijnen, of zij trad toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000690.wav|de fabricage van git en zwart glaswerk, uit het verval opgeheven. Hij had er zijn fortuin door gemaakt, en, men mag zeggen, ook dat van het arrondissement|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000773.wav|In Rusland. was het in Rusland goed? Een republiek, zoû een republiek beter zijn? En wie had gelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002699.wav|het was alsof zijn gezicht er gehool door was opgeklaard. Ik dacht meer, dat de man er toen juist uitzag als het ware beeld der wanhoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001226.wav|waar hare ouders met de keizerin samen waren en met Hélène van Thesbia en de Oostenrijksche hofdames. Kort daarop kwamen ook|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000079.wav|Ik geloof nu zeker, dat ik niet bang voor hem zou zijn, want hij heeft heel vriendelijke oogen, maar zijn mond is streng, en hij ziet er uit, of hij een ontzettend vasten wil heeft. Hij is niet zoo knap als mijn grootvader, maar hij lijkt me aardig|1666|neutral
+wavs/train_2450_7569_001520.wav|Ik zeg je: ze hechten daar zoo allemaal aan Liparië, sprak hij met zijn stem van een bedorven kind; en ik geef niets om de|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000525.wav|trousseau was uitgestald. Lady Middleton's kalme en beleefde onverschilligheid was voor Elinor een ware verlichting, gedrukt als zij soms was door de luidruchtige vriendelijkheid der anderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4870_000262.wav|maar Londen is zoo groot! Nu, zooveel te meer ruimte voor ons om er in r'ond te dwalen, nietwaar, Lilly|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000088.wav|ten einde den gullen grond van de kampplaats te bevochtigen. Een hooge stellage, rijk met gebloemte versierd en met vaandels en bloemen prijkende, besloeg de geheele zuidzijde van het plein|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011771.wav|Daartegen aangezakt blijft hij een paar minuten staan, en dan strompelt hij den winkel door naar de voordeur. De lucht, de beweging op straat, het verloop van tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000054.wav|dan vinden wij in de katoenspinnerijen wel het een en ander, wat ons daaraan herinnert, maar toch ook veel nieuws|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001194.wav|Alles was rustig en stil; niemand was op den weg; slechts op de zijpaden onderscheidde men enkele werklieden, die naar hun arbeid gingen. Jean|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004183.wav|en er in naam der plunderaars om te vragen, en zijn eisch Werd oogenblikkelijk voldaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001962.wav|En toen zij gereed was den vierwieligen reiswagen te bestijgen, waarvoor Iolàos reeds de hevig hinnikende rossen gespannen had, omhelsde zij Iole|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004879.wav|maar geen wanhopige jammerkreten, geen vurig smeekgebed had zulk eene diepte van zieleleed kunnen bevatten, als de woeste klanken van dat koor|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006751.wav|maar ik vermoed, dat liij het later in een of ander boek heeft gelezen, want hij gaf duidelijk te kennen, dat hij in een soort slaap viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003661.wav|als dat die pagie even zoo goed wist als jij en ik, dat JOAN Mijnheers kind niet is.' - 'Bewaar ons!' riep BOUKE, achteruit springende: 'dan moet jij het hem verteld hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004338.wav|Lieve Caddy, antwoordde ik, ik begin groote genegenheid voor u te krijgen, en ik hoop, dat wij vriendinnen zullen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001840.wav|de Graaf in zich zelf gekeerd en ontevreden was, en de houding van de aanwezigen, bovendien door het gebeurde weinig gestemd tot vroolijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010476.wav|In de voorkeuken bij het vuur zat jufvrouw Snagsby, met zeer roode oogen en een zuur gezicht. Vrouwtje, zeide mijnheer Snagsby, achter ons binnenkomende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001993.wav|aan de hand van een edelman van ruim vijftig jaren, wiens deftig mannelijk voorkomen wel geschikt was om ontzag en eerbied in te boezemen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003391.wav|Ben, hoewel gewend aan dit gejubel, dat het geheele huis doortrilde, bleef toch met open mond luisteren, zonder zijne illustraties verder om te bladeren en opschrikkende bij de doordringende schelheid van een hooge si of do|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_001995.wav|Hij bukte om zich te vergewissen, dat goed hij zag en plukte de roos en op ziende en verder uit spiedende, bespeurde hij, dat meerdere rozen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000981.wav|en haar vaders huis. En thuis kon die arme vader bijna de teedere oplettendheden niet dulden, die hem bewezen werden door hen, die zijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000814.wav|het was mevrouw Verlande. Zij zag er nog heel goed uit, al was ze de veertig voorbij; zoo goed geconserveerd, zoo vlug en veerkrachtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004715.wav|waarom zou ik want die tijden zijn voorbij maar ik haal nog een kopje en wat versch 'brood en ga nu bij het vuur zitten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000113.wav|Jij heb vier uur tijd voor afscheid nemen en brief schrijven aan je ouders, en aanpassen andere kleeren van gentleman. Ik zal ze laten brengen hier|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000782.wav|Ik begrijp niet welke verwachtingen dat kunnen zijn,' viel Regina fier en met vastheid in, 'daar gij zelf wel weet, dat er tusschen ons nooit kwestie is geweest van een|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001113.wav|Rachel Halliday ging bedaard heen en weder, en bracht van haren huiselijken voorraad een aantal benoodigdheden bijeen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000937.wav|Lachend had hij hem in den zak gestoken en nog zoo iets gezegd van: 'droevig, kinderpraat van een volwassen meisje'. Later had hij zich verwonderd over zijn handig komediespel. Maar de dàg, en de nàcht, met dat eerste briefje|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_001618.wav|een matig gebruik maken, en niet meer van den geringen man vorderen, dan tot het ophouden van hun rang volstrekt noodig is. Anderen gaan iets verder, en geheel-en-al ontbreekt deze onwettigheid nergens|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002208.wav|Met de voorsteden eindigt voor hen de wereld. ZESDE HOOFDSTUK. EEN WEINIG GESCHIEDENIS|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000108.wav|om op gezette tijden onverhinderd zijne godsdienstoefeningen te blijven houden: de verstandigsten onder hunne tegenstanders beginnen aan die vergaderingen zich reeds te gewennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000513.wav|Het water deed hier goede dienst; de prins kwam weldra weder tot bewustzijn, doch gevoelde zich zeer zwak. Eene nieuwe verlegenheid voor Ebn Thahar! Maar er was geen' tijd te verliezen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000634.wav|ook werd er een monument op zijn graf opgericht, wel is waar slechts één verdieping hoog, maar dat is toch altijd iets! Hij was nu gestorven, evenals dit met zijn drie andere broeders het geval was|2506|neutral
+wavs/train_2450_6159_008359.wav|Ik moet bekennen dat ik het mij niet goed meer kan herinneren; maar de kapper was een heel knappe man, dat weet ik wel, en fatsoenlijk in zijn manieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000617.wav|Ten laatste wordt dit een talent. Fantine verkreeg dat verheven talent, en schepte weder een weinig moed. Omtrent dezen tijd zeide zij tot een buurvrouw|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000340.wav|Hij kon niet bevroeden waarom, hij werd ziek van te peinzen waarom. En hij sprak er met niemand over en besloot zijn leed hierover diep in zich. Hij begreep het niet|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_001112.wav|en de heftige gebaren, waarmede hij zijne gezegden vergezelde, waren pijnlijk om aan te zien. Mijnheer Jarndyce , hervatte hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000052.wav|Wij waren alleen verwonderd, juist aan het zelfde oog blind te zijn, doch de tijd heeft ons ontbroken, elkander breedvoerig over die ons gemeene ramp te onderhouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001695.wav|Hoe aangenaam hij gelogeerd was, hoe hartelijk de gulle gastvrouw hem tegenlachte, men kon hem niet tot vrolijkheid stemmen; deze was geheel geweken. Somber staarde hij voor zich|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000194.wav|iet of wat minder afdraaide dan anders; en de doofstomme jongen, die het aanzag, lei zijn hoofd in den nek, sprong in het rond van genoegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000466.wav|Het komt mij voor, hernam zij, dat gij zeer opgeruimd zijt. Het zal u dus niet onaangenaam zijn, wanneer wij den tijd te zamen genoegelijk doorbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000575.wav|Ze legde hem met een enkel woord de plotselinge ziekte uit, maar hij hoorde niet. Alle woorden en dingen waren hem onwerkelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000529.wav|Zijt gij het, Vader? Stil! stil! antwoordde deze: ik kom niet alleen. dezen weg op, Mijnheer!. waar is de oude Martha? Bezig met het avondeten te bereiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_002609.wav|die zeiden dat zij er in waren, en geen van allen scheen het veel beter te begrijpen dan ik. Zij praatten er over met den lord-kanselier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001842.wav|Nimmer zal ik het oogenblik vergeten, toen zij mij na de ontvangst dier onwelkome tijding in den hof van Cesara's paleis voor oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001947.wav|Zietdaar! Toen strekte hij zijn arm uit en hield op het bloote vleesch den gloeienden beitel, welke hij bij den houten steel in de rechterhand hield|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003014.wav|Maar zoude dit my voor de opspraak eener Waereld, die my al zo weinig kende, als ik haar kende, bewaart hebben? Zou ik niet in het uiterste gevaar gekomen zyn, om niet naar myne onnozelheid, maar naar de uitkomst beoordeelt te worden|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_006954.wav|In den laatsten tijd echter had zich tusschen hem en haar een intieme omstandigheid voorgedaan, die hem verschrikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000523.wav|en dus in groote menigte voorhanden waren. Ik liet mijne goederen aan het strand, tot dat zich, gelijk ik hoopte, een schip zou vertoonen en mij aan boord nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006165.wav|Toen zag ik nog eens naar het jonge, tengere meisje. Alleen! Den geheelen nacht alleen in zulk een naargeestig huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000653.wav|door onwijs te willen ontgaan wat is beschikt en wat ontgaan niet kan worden? - Het zij zoo, gaf de Held toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002392.wav|hadden de aandacht van vijf of zes studenten getrokken, die nu en dan langs de boomkweekerij naar hun lessen, of hun biljartpartij wandelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002276.wav|Ja, mijnheer, evenals gij. Toevallig was ik eergisteren op de academie. Ge weet, men heeft soms zulke gedachten. De professor was bezig aan het appèl|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000550.wav|oude vrouw; spoorde hem aan eens een voetreisje te maken, met een paar kennissen, die gingen; vroeg of hij liever op kamers wilde wonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002831.wav|Om dadelijk ter zake te komen, haalde hij een brief uit zijn zak en bood dien den ouden heer Winkle aan, met de woorden: Dit is een brief van uw zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008131.wav|Maar al verklaart hij ze niet genoegzaam, ik wil hem toch gelooven. Als ik hem niet geloof, blijft mij slechts dat ééne over|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000512.wav|Het laatstgenoemde gebouw, staande en gelegen op den hoek der Nonnensteeg, levert de niet onaardige vertooning op van een oud klooster met moderne vensters|2506|neutral
+wavs/train_1666_1841_001251.wav|Mevrouw Van Erlevoort en Mathilde voegden daar Freddy's excuses aan toe, die verkouden was en liever thuis had willen blijven, en Eline overdacht weêr met verwondering, waarom Frédérique haar toch een kwaad hart scheen toe te dragen|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_000108.wav|Zij haatten noch haar, noch Van der Welcke, en zelfs haar geval was hun interessant, zoo niet sympathiek. Alleen moesten zij niet denken, dat hun geheugen zoo zwak was, en dat zij zich 'het geval' niet drommels goed meer herinnerden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002142.wav|Later was mevrouw Van Neerbrugge, als weduwe, ook in Holland gekomen, in Den Haag, en zij hadden elkaâr weêr gezien; hij een jongen van vijftien, zij een meisje van tien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010039.wav|men hoorde kreten van menschen en dieren, maar wat er eigenlijk gaande was, werd men niet gewaar, al stond men er vlak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007232.wav|en geene andere, volgens zijne eigene verklaring tegen mij. En ik lever hem uit en wil hem gepakt hebben. Van avond nog|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001156.wav|Kleine Ottilie was heel lang met hèm samen gebleven soms, Lot bleef weêr langer bij zijn mama: het was heen en weêr trekken geweest voor die arme kleinen, die geen vast ouderlijk huis meer hadden|1666|neutral
+wavs/train_1085_2211_000005.wav|Nu noodigden zij de heele wereld uit en wie nog meer wilden komen, om die pracht mee aan te zien|1085|neutral
+wavs/train_1724_2757_003304.wav|ik ben van den Heer gegrepen, om in stilheid Zijn werk te doen, dat Hij mij heeft aangewezen onder lijdenden en nooddruftigen, en verder mijns zelfs zaligheid te zoeken met vreeze en bevinge|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_000521.wav|kwam van morgen met zonsopgang bij mij en was zoo vriendelijk alsof ik zfjn eigen dochter was, vriendelijta: dan ik hem ooit gekend heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001723.wav|Ik hoop, dat hij in die muren eenigen troost vond., en ik zou dat haast gelooven. En toen nam Prince haar arm in den zijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000611.wav|Maar toen ik zag, hoe hij de kinderen behandelde, toen kon ik mezelf niet langer meester blijven. Gij hebt immers geen lust om bij hem te blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001446.wav|Maar diep in haar denken was toch iets van eene berekening, in het allerlaatste geval. Men wist nooit hoe de zaken zouden gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003044.wav|de zoo bedwelmende geur der kamperfoelie en winde verbreidde zich van alle zijden als een vluchtig, bedwelmend vergif; men hoorde de laatste tonen der meerlen en vinken|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000127.wav|Radeloos zwierf hij om de gloeijende puinhoopen rond; van al zijne rijkdommen verlangde hij niets te redden, dan alleen zijne wonderbloem|496|neutral
+wavs/train_2450_7472_002650.wav|Eene vage vreugde, dat dit geheim hem macht zoû geven over zijn toekomstigen keizer, was reeds door zijn hoofd vol luchthartige berekening|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000537.wav|de oogen sluiten deed. Alle begeerten en gevoelens uit haar jeugd leefden weer op; de ideale wereld, waarin zij zich op de vleugelen des exstase wist te verheffen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000270.wav|En, met dit al, zy is geen Vrouw voor u: uwe Moeder oordeelt juist; zy vroeg naar u, zo als zy naar een lieven Broeder vragen zou, en zei: dat gy de braafste jongen waart, die ooit een pen agter zyn oor stak|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_005145.wav|Ik wilde hem liever niet verkoopen, zeide Shelby nadenkend. Om de waarheid te zeggen, Mijnheer, ik denk menschelijk en scheid niet gaarne het kind van de moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000225.wav|Deez heilgen drempel nimmer te overschrijden. Gewijd is haar deez plek, haar, mijn godin|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000157.wav|maar die niet reikten toch tot aan den hemel. En als hij niet meer zag in zich, maar om zich heen, en zag de huizen, en de dingen en de menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000407.wav|De prins trad met zijne beide handen toegestoken naar de keizerin; zij was opgestaan, evenals Hélène|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007158.wav|want zij is een van de zeven wereldwonderen. Als juffrouw Mowcher komt, laat haar dan binnen. Ik werd eenigszins nieuwsgierig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005067.wav|niet ver van Queen's Crawley verwijderd, waar Sir Pitt en zijn gezin, nadat de Engelsche kieswet aangenomen was, altijd verblijf hielden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000888.wav|Spoedig echter ontfing VAN REEDE bericht van de Douairière, dat het weinig moeite zoude kosten om aan ULRICA de laatste hand te leggen en haar tot eene in allen deele volmaakte jonkvrouw te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000402.wav|dat nergens meer een tegenwicht vond in al zijn volheid tot ontwikkeling was gekomen. De sprekende, bruine oogen waren onbeteekenender van uitdrukking geworden. Slechts nu en dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000768.wav|met den Markgraaf DE BETHUNE, den Kolonel der Fransche hulpbenden. Hen volgden andere stafofficieren, waaronder zich de Schot aan zijn' geruiten mantel|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000409.wav|Toen Lady Middleton opstond om heen te gaan, deed de Heer Palmer eveneens, legde de courant neer, rekte zich eens uit en keek allen beurtelings aan. Heb je een dutje gedaan, schat? zei zijn vrouw lachend|2506|neutral
+wavs/train_1724_2521_001520.wav|Toen, met al de vroolijkheid van zijn jong en opgeruimd karakter, greep hij met een van zijn knuisten het mollige handje van het meisje heel luchtigjes beet, en er met de andere zachte tikjes in gevend, lachte hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001138.wav|Zuster, hernam de vizier, wat ik u verzoeken mag, matig deze blijdschap; wij zullen weldra weten wat wij daarvan moeten gelooven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001299.wav|Ik ben een eenvoudige kerel, maar ik had pleizier in mijn leven, ik was officier met pleizier. ik heb van alles een afkeer gekregen en ik ga voort dag aan dag mijn leven weg te smijten. Om iets, dat heelemaal voorbij is|1666|neutral
+wavs/train_2450_9298_000081.wav|en hij zou ze volkomen onwaardig zijn, zoo hij niet dankbaar ware, en de goede bedoelingen welke gij met hem hebt, hem een zoo schitterende zaak te geven, niet beantwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000962.wav|Nu dan. Ik waag my aan de gissing dat het hart van een waren minnaar geheel en al vervuld is van het beminde voorwerp zyner liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005045.wav|dat de gevangene vroeger reeds twee maal in zijne bewaring is geweest; maar dit wordt door den jongen deugniet, stijf en sterk ontkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003513.wav|en vroeg met deelneming of zij ongesteld was. Het meisje ging op een stoel zitten, met den rug naar hem gekeerd|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000443.wav|En dacht hij aan haar, hoe zou hij haar dan herdenken, met weemoed of met onverschilligheid? Zij vermocht zich geen antwoord te geven op die vragen, die wreed in haar omwoelden, zoodra zij even alleen was|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_005139.wav|wij zeiden wel niet, dat we bijna van honger omkwamen, maar Vitalis vertelde met zijn gewone slimheid, dat het kereltje zooveel van schapemelk hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003181.wav|dat u reeds hier zijt, en meent dat ge mij wel zult toestaan, hem een dienst te bewijzen, antwoordde Lewin|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003588.wav|Elk oogenblik zag men een groot geel en zwart geschilderd rijtuig, met rammelend voorspan, zwaar beladen, wanstaltig door de vele koffers, balen en valiezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006752.wav|Ik dank u vriendelijk, lieve zuster! zeide Brass met onverminderde beleefdheid; maar ik zal liever voortgaan. Mijnheer Witherden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001170.wav|oed; maar je oogen staan zoo kwaad, en je hebt een kleur als bloed. s er iets, dat je hindert?' - ' t s infaam, t is schandelijk!' riep aurits, zonder te antwoorden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005075.wav|dat met deze kwestie van publieke werkzaamheid een geheim verschil van meening tusschen Anna en Wronsky verbonden was|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001242.wav|en hun genoegen was daardoor verre van onverdeeld. w. ietje was bepaald knorrig, en keek haar schoonmoeder aan met een blik, die zooveel zeggen wilde als: 'benje dan heelemaal ziende blind|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004339.wav|en daar hij nu, op zijn speciale manier, hem werkelijk genegen begon te worden, voorspelde hij, dat zij altijd de beste vrienden zouden blijuen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000020.wav|niet weinig verwonderd was hy, toen, reeds aan de voordeur, zijn vrouw hem tegenkwam. 'Nu raadt gy nooit, Henry!' zeide zy, 'wie wy te gast hebben gekregen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000485.wav|met alleen, voor weinige oogenblikken, welke echter niet vruchteloos liet voorbijglippen, maar gebruikte, om met korte maar krachtige en vurige woorden te smeeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001398.wav|daarop een eindweegs groene heggen en tuinen, en eindelijk weder het open veld. Zij stapten den geheelen dag door|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000072.wav|Dadelijk trad zij op den trouwen dienaar toe. Hare oogen glinsterden van spanning; hare leden beefden. Waar is mijn gemaal, Fulco? vroeg zij met bevende stem|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000590.wav|Die is te zien achter het huis, op het straatje dat ge daar hebt, eer men aan den tuin komt. De kinderen maken bellen van het|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000727.wav|was thuis gebleven; anders eene curiositeit, die het huis van de Roselaers nog in vollen glans had gekend, en voorts enkele dorpelingen, die om de eene of andere reden den generaal nog erkenden en dit op deze wijze toonden|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000887.wav|Een oogenblikje maar, Juffrouw!' zeide Grada: 'want, weet uwee, mijn Heer is er erg op gesteld, dat wij altijd op onzen tijd t'huis zijn en niet langer dan een half uur|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_010385.wav|Als ik wist wat ik doen moet om u met deze vraag niet boos te maken, ik verzeker u dat ik het doen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002561.wav|Gy zult er u wijslijk voor wachten,' antwoordde Arlington: 'ik ben hier gekomen om drie personen te zien en te spreken: en nu ik mijn doel bereikt heb, reis ik weêr heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003169.wav|dan wanneer je op mijn rug zit, zei het paard. Maar je durft misschien niet met zoo'n schooier van een knol meê, als ik ben. O ja, dat durf ik wel, zei de jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002135.wav|Dewijl hij nu ironisch en kaal van haar was, was hij het hoofd. Iron is een Engelsch woord, dat ijzer beteekent; zou daarvan ironisch afkomstig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000232.wav|Tot ons ongeluk liet echter de andere rok zijn stuk rots zoo juist op het midden van het schip vallen, dat het aan duizend stukken werd geslagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000115.wav|dat hij haar 'weer goed' zou hebben gemaakt, en dan had ze hem aangenomen. In plaats daarvan, had hij gezwegen en gedaan alsof nu voortaan alles uit was tusschen hen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001679.wav|Kees,' zei Ma. 'Ja Ma, ze maakt me kriegel, en ze mag best eens weten, hoe ik over haar denk.' Ik heb zoo pas aan Kees gevraagd, waarom Jog het dan niet afmaakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002446.wav|Daar ik nooit mijn dorp verlaten had, was ik zeer nieuwsgierig om een stad te zien. Ik moet evenwel bekennen, dat Ussel mij in het minst niet trof|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009897.wav|Och Heere, hij is een kind, een onnoozel, onmondig kind! Dientengevolge gingen wij kort daarop naar Londen en zochten mijnheer Skimpole op|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000335.wav|Waarom wou je dat morgenmiddag doen?' vroeg Pa, die natuurlijk schrok van mijn ijver. 'Omdat ik mee op receptie moet,' zei ik. 'Ah zoo,' glimlachte Pa|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001597.wav|De generaal fronste het voorhoofd en mompelde tusschen de tanden: Och van dat wijf kan men alles verwachten. Maar voor mij was deze mededeeling een lichtstraal. Tante had haar testament veranderd na dit voorval, een paar maanden voor haar dood|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000198.wav|en zulks om de duchtige reden, dat er een meester was geweest, die den duim van den neef van haars zusters man verknoeid had. De een wilde haar vinger pappen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000997.wav|En daarom heeft Il Capi. ik wil zeggen: m'n meester, mij Veritas genoemd, en jelui mogen me ook zoo noemen.' 'Veritas?. Wat is dat voor goed?' vroeg Lange Meeuwis|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000485.wav|De avond was gevallen; reeds kwam een der net gekleede bedienden de lampen aansteken, en nog zat zij alleen in de galerij. Kees had altijd zoo lang werk met baden en kleeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003945.wav|ik behoefde slechts te zeggen hoe ik dien nacht mijn tijd had doorgebracht. Terwijl ik zoo redeneerde, was Mattia|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001918.wav|dat alles kan men evenmin wegcyferen als zyne knevels welke hy volgens mijn beste weten tegelyk zwart maakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007274.wav|Dat is hem de eenige vergoeding voor den dwang, dien hij zich zelf oplegt. Altijd langs den grond kruipend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001214.wav|Wat gij ook moogt zeggen, zuster, ik kan niet gelooven, dat de schoonheid van die jonge dame, die van dezen jongeling te boven gaat. Ik wil hierover niet met u twisten, hernam de nimf|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004319.wav|Sedert dien tijd was Sally ook de steunpilaar van het kantoor geweest. Daar zij van hare kindsheid af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000904.wav|met het beantwoorden van de vragen van vreemden. Gy kunt my bezwaarlrjk als een vreemde beschouwen, antwoordde Wilding eenvoudig|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000495.wav|stond te dansen op zijn vleezige pootjes, dat zijn dikke koonen er van trilden. De Ruijter zag het en moest er om lachen. 'Goeie genade, Paddeltje!' riep Lange Meeuwis uit, die vlak bij hem stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000811.wav|Men vertelde, onder anderen, voor vaste waarheid, dat Graaf Jan in een moeras gesmoord en door de hoeven van de paarden der Spaansche ruiterij letterlijk vertreden was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001595.wav|en die in twee en een kwart minuut een portret maakt, met Iijst, glas en al.|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001817.wav|hoogmoed en dwaasheid, dacht hij, gevolg van de sluwheid en doortraptheid der koude redeneering van het verstand|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000042.wav|Zij deed de gordijnen van het kleine ledekantje dicht, opdat de zon ze niet in de oogen zou schijnen. Den heelen avond kon zij niet nalaten, aan datgene te denken, wat de student haar verteld had|2506|neutral
+wavs/train_2450_4254_002638.wav|koppen gadesla, die het onderwerp onwaardig zijn, verwijt ik dit den schilder niet; want het komt mij voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003496.wav|Wel Buat!' fluisterde hy, terwijl deze bezig was hem den mantel om te hangen: 'ik hoor dat gy ook al een politiek onderhandelaar geworden zijt.' 'Uwe Hoogheid!' stamelde deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001048.wav|haar lichaam overlatend aan het drukken en knijpen van de oude meid, die ook hierin een specialiteit was, al zuchtte en steunde ze er nog tweemaal zo hard bij als gewoonlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001773.wav|en dat wel dadelijk, zoodra hij hier binnenkomt, verstaat gij, of, denk aan mij, het is te laat. Wat moet dat beduiden|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000175.wav|maar hij hoorde ook een bruisend geluid, dat wel in staat was om een dapper man schrik aan te jagen. Begrijp eens|496|neutral
+wavs/train_1724_5812_000940.wav|eene aanleiding, om zich ter zijde te houden, zonder dat het te veel opzien gaf, vond zij in den zwaren rouw, dien zij aannam over mevrouw Ward, door haar echtgenoot als eene moeder betreurd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000142.wav|Maar een radelooze smartgalm steeg op, van de flanken des bergs. Hadden de mannen den stapel gebouwd, met de vrouwen mede en de kinderen|2450|neutral
+wavs/train_12500_13029_000025.wav|wat jong is, voelt zich aangetrokken: Visschersmeisjes waden langzaam mee: Voeten scheemren onder donkere rokken En weerspieglen in de blanke|12500|neutral
+wavs/train_2450_4634_002146.wav|maar gij bewaart alles voor mijn zusje, dat gij hier bij u laat vermuffen, zonder dat zij eenig pleizier in haar leven heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001411.wav|Na zij de drank in de zilveren schaal geschonken had, stak zij haar rechterhand onder het hoofd van Adolf en het wat oplichtende, bracht zij de schaal aan zijn mond. De ogen des ridders gingen wijd open en hechtten zich met een vreemde uitdrukking op de jonge maagd|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001689.wav|voor beetje haalde hij eruit, wat hij hebben wilde, en toen hij van zijn stoel opstond, wist hij ten naasten bij, hoe zwaar Aboe Bakar woog|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000380.wav|morgen, Bleiswijck, zeide hij den volgenden voormiddag toen hij dezen op straat ontmoette. Goeden morgen, man! Hoe stelt gij het leven, maat? Ik heb u in langen tijd niet gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004420.wav|Ik geloof, dat hij alle dagen meer van mij houdt. Gij weet niet, hoe lief hij mij heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004408.wav|Het spel stond niet stil. Soms werd er wel door twintig menschen tegelijk ingezet. Deze man moest den bal laten rollen, op den inzet letten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007550.wav|omdat zij valsche banknoten in omloop hadden gebracht, en het is gezegend, als men bedenkt welk eene portie|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000326.wav|De Kommandeur, die eene lans in de hand had, smeet dezelve den beer, hoewel die van de schots gesprongen was, zoo fel in het lijf, dat het weldra bleek, dat hij doodelijk gekwetst was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000756.wav|Ik zou ze niet onder mijne oogen kunnen velen, mijnheer, maar ze moeten wegdoen. Maar zoo komen de dingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001875.wav|Goede en lieve burgers der vroede stad Leiden, riep Van Hout, de huidige dag bracht ons andermaal eenen brief! Laat hooren, laat hooren, joelde de menigte|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002159.wav|Mevrouw mag op zijn uitdrukkelijk verlangen vooralsnog niets daarvan weten.' 'Dus is Zijne Excellentie uw compère.' 'Mijnheer|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006645.wav|die wetten, die ik erken in het diepst van mijn ziel en die mij vereenigen met allen, die ze erkennen gelijk ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000857.wav|En wat kan u beletten mij uw geheim mede te deelen, hernam zij. Indien dit ik deed, antwoordde hij, zoo weet, dat mij zulks het leven zou kosten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000969.wav|Zeg op! riep hij. Waarom noem je me Italiaan? Chris en Piet smoesden. - Zanik nou niet. hij zegt maar wat. - Maar waarom Italiaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_001861.wav|Overal, dik, lag het stof, als een laag van poeder, over de huizen, over de straten, over de boomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006785.wav|Zi badden nu den laatsten boom bereikt. Pet bleef staan en trok baar arm uit den zijnen. Sprekende met baar gezichtje|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001302.wav|Onze kreupele bewaker deed hier den dienst van kellner; hij vloog of liever kroop op ieders wenken en nam met zijn gewonen innemenden grijns tersluiks het papiertje in ontvangt, dat hij later tegen eene fooi zou kunnen inwisselen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002962.wav|na Lewin te hebben beloofd hem in te schrijven voor de biecht. Een oogenblik daarna kwam hij terug en gaf hem een teeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000460.wav|met de aarden omwalling, die het erf omringt: de oude axische hoeve, honderden van jaren onveranderd gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000604.wav|en hij zag niet onder Den Berghs bezadigdheid en onderworpenheid borrelen dien grooten levenshaat, omdat het kleine leven nooit de moeite waard zoû zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002831.wav|De gevangen muis was erg mager; maar de kat vermaakt zich ook met een magere muis. Wie waren de echtgenooten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000627.wav|maar nu waren daar behalve de soldaten ook de schutters, en Grasbeek de apotheker en van Pingelen de goudsmid liepen al maar op en neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007140.wav|Maar terwijl hij dit zeide, viel het hem in, dat, hoewel hij hem niet weder wenschte te ontmoeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004543.wav|was daar de zegevierende Knorrig en-barsch insgelijks om door de schaduw verzwolgen te worden. Op dat oogenblik voer den cherubijnen vader zulk een schrik door de leden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004326.wav|Maar geloof niet, hernam Darnay, voor wien de droevige stem als een verwjjt klonk, dat wanneer mjjn lot|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000845.wav|Ik ga vooruit en een kwartier daarna klopt gij aan. Dan ben ik uw Oom Klaas en gij zijt? Gerrit, goede man|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005105.wav|welks levendige sympathie voor alles wat maar een druppeltje Nassau's bloed in de aderen had, het der regeering tot een plicht maakte, om Vader Willem te eeren ook in de versten graad zijner afstamming|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001352.wav|oo!' merkte eentje aan, terwijl zij den brief aannam: 'moest ik daarom van huis gestuurd worden, om niet bij den geheimen raad te assisteeren, die over dezen brief vergaderen moest|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002470.wav|Zijt vurig van geest, want zelf was hij noch heet noch koud; hij was lauw, akelig lauw, een ware Laodiceër, aan wien de apostel met zijn strengste woord zou hebben toegevoegd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006209.wav|Dennis zegik met anders dan dat ik niet gaarne in zijne plaats zou willen zip, als hi met haar begint|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003652.wav|Ik denk, dat ze wel van de soort zullen zijn, al zijn ze nooit gedresseerd. Zij loopen haast naar alles waar men ze op afstuurt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000199.wav|aan de schaamteloosheid van de inlanders, als deze zich poedelnaakt baadden in de kali langs den grooten weg; die zich gruwelijk boos konden maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000065.wav|en dansen en sprmgen, om u te doen gelooven, dat het maar spel is? Ziet gij wel, hoe zij zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001722.wav|met diepe zuchten, om daar zijn gewone visioenen te krijgen, waarin hij altijd Betsy zag, op de ene of andere manier Hij schrikte toen een luide stem in het|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003165.wav|iZien mijne veeren er zoodanig uit?' vroeg Eugène, koel naar den spiegel gaande, i Ja, gansch en al in de war|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006641.wav|Zij wilde niet inzien, dat hij haar lief had. In zijn bed woelend sprak hij tegen haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000517.wav|Terwijl hij sprak, trad een der dienaars der Gravin binnen, en zeide hem dat de Heer Fiscaal VAN KINSCHOT bij Mevrouw de Douairière was en op Z. Ed. wachtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_003546.wav|ik het in de zitting En hoe zou men het anders kunnen noemen dan Uw EdelAchtbare doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006988.wav|Sedert den dag, dat zij uit Italië teruggekeerd waren, had de gedachte, dat zij hem weer zou zien, haar niet verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001419.wav|en riep, zoo dikwijls hij de keel vrij had, nog harder dan zijne aanvallers: Help, help! Dieven, dieven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000898.wav|Toen de kalif dezen grijsaard zag, zeide hij: Die man is zeker niet rijk, laat ons hem staande houden en naar zijne omstandigheden vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003212.wav|Jean Valjean. Een tuchteling dien ik twintig jaar geleden heb gezien, toen ik onderopzichter te Toulon was. Zoo het schijnt, heeft deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000454.wav|of door groote gedachten, ten goede of ten kwade, zijn bezield, door het woeste tumult der natuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000696.wav|In de schelle tinteling van het electrische licht waren de gezichten doodswit geworden als van cadavers. In verschrikking staarden de oogen elkaâr aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003371.wav|de nieuwe ringen glinsterden aan haar kleine handjes, en het nieuwe horloge tikte aan haar middel. Stel je voor, dat zij niet bijdraait|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001699.wav|De behendigen hebben zich zelven, in onze eeuw, den naam van staatslieden toegekend, zoodat de naam staatsman uiteindelijk eenigermate een woord uit de dieventaal is geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002024.wav|Hoe, onbeschaamde! antwoordde Saony, gij waagt het ook nu nog mij te honen? Maar laat dit zoo zijn, ik vergeef het u|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002588.wav|Vaarwel, myne Letje! hy, die u niet gelukkig maken kan, zal u ten minsten niet met hem ongelukkig maken. Hy omhelsde my, omhelsde myn Vader, kuste hem, hem belovende, naar zynen raad zich te zullen gedragen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_001381.wav|Doch wij willen hopen, dat gij met den raad, dien wij u geven, uw voordeel zult doen. Het geldt hier uwe rust en het geluk van uw leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004665.wav|in onderhandelingen, bezoeken en toebereidselen doorgebracht. De weduwe deelde George het nieuws heel omzichtig mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009381.wav|En zou u denken, dat die vrouw van dat geslacht, dat zoo trotsch is als de Bourbons, in vergelijking met welke de Steynes maar lakeien zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003400.wav|En Pitt zorgde er wel voor Rawdon mede te deelen, welke hooge onkosten deze verbeteringen met zich mee gebracht hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001711.wav|Hier, vrouw, zeide Cornelis tot eene arme weduwe, wier man in eenen uitval tegen de Spanjaarden gesneuveld was, hier vrouw, hier is brood|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000745.wav|Wanneer ik ontdekte dat ik haar beminde, hoe kan ik het zeggen? Op den eersten dag? in de eerste week|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000615.wav|had den Stadhouder in zijne bestiering over zeven gewesten een bijna onbepaald gezag gelaten. Het behoort niet tot onze Jacob van Lennep, De pleegzoon taak over de wettigheid van dat gezag, noch over de maatregelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000849.wav|Dit is onnoodig, antwoordde Jean Valjean. Men gelooft, dat ik dood ben; dat is genoeg. De dooden zijn aan de justitie|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001329.wav|En waarlijk, naauwelijks had ik mij aangekleed, of de dames kwamen reeds weder tot mij, allen anders en nog veel kostbaarder gekleed dan den vorigen dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004988.wav|door den invloed van den heer Wilberforce, en hij strekte een tijd lang zijn politieken peetvader tot eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007316.wav|en maakte Ada zoodanig aan het lachen, dat zij mij op de zotste manier aan het lachen bracht. Kort na zevenen gingen wij naar beneden om te eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004074.wav|maar uwe moeder geeft Hij u maar eens. Gij zult geene andere zoodanige vrouw vinden, jongeheer George, al wordt gij honderd jaar oud|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002612.wav|en dat het genoegen, dat wij smaken, als wij naar mooie muziek luisteren, of naar de sterren aan den hemel kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003087.wav|want nu bijt ik de gans dood, zei hij. Maar wie er verbaasd was, toen hij zag, wat een spitsen snoet die hond had, dien hij achterna gezeten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001157.wav|Zou jij mij niet kunnen leeren trompet blazen, vroeg Dorus op zekeren dag, toen Löbell na de voorstelling zijn instrument in den groensaaien zak pakte, die voor dat doel bestemd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001785.wav|Weet gy niet, met welk oogmerk ik hier gekomen ben, en zoo ja, kunt gij mij dan geene inlichtingen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002078.wav|De heer Madeleine wendde zich tot de omstanders en vroeg: Heeft iemand een windas? Men haalt er een, antwoordde een boer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002794.wav|Zoo trachtte zij dan het kind een poos bezig te houden,- maar spoedig zette zij het weer neer, om de tranen af te wisschen, die haar oogen verblindden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000497.wav|Hij zou u verteld hebben dat er reeds meer dan veertien duizend zonnen over zijn hoofd waren heengesneld die hem even weinig gebracht als ontnomen hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001575.wav|De misdaad, zuchtte de dokter, terwijl hij het gordijn weer vallen liet, heeft haar zetel in vele tempelen opgeslagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009317.wav|Aan dezen grooten man werd de opvoeding van George voor eenigen tijd toevertrouwd. Amelia werd door zijn woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000757.wav|Toen een ieder onzer zijn' zak gevuld had, keerden wij naar de stad terug, en de koopman, die mij naar het bosch had gezonden, betaalde mij de waarde voor de kokosnoten, die ik had|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001249.wav|en deed allerleije betuigingen van leedwezen, en van zijne hoop, dat dit geen invloed ten zijnen nadeele bij haar zou hebben. stelde hem daaromtrent volkomen gerust|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005944.wav|Archi ontmoet, zeide Tschirikow; hij beweert, dat men te Prudnow een menigte eilanden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003776.wav|Hij meende, dat hij sterven moest, maar opdat hij, die hem had getroffen, hem niet in zijn macht zou krijgen, vloog het dier door, zoolang het kon.|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000052.wav|Maar nu zij weelde genoten, was de hoop in haar opgewekt, dat zij een goede partij konden doen en eene badreis scheen de bevrediging van dien wensch in de hand te kunnen werken. Het werd langzamerhand tijd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4870_000642.wav|En die, dat weten wij, bestond er niet. Dat is al eeuwen geleden met wiskunstige zekerheid udltgemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006350.wav|of verwonderde mij niet wiens menschlievendheid zoo bedachtzaam was. Mijn voogd stond voor mij naar de vogeltjes te kijken, en ik behoefde niet verder te zoeken dan hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001458.wav|Kon hij maar wegloopen! Wanneer komt nu het ontzet? schreeuwde er een. Waar liggen de vrijbuiters? vroeg de ander|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001656.wav|Waart gij slechts meerderjarig! het komt mij voor dat die achttien maanden eindeloos duren.' 'Wel, oom!' riep zij, 'ben ik u dan zoozeer tot last|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000303.wav|Brutale grijskop, snauwde Geszler, doch Gerold hoorde het niet meer; hij was al buiten het vertrek en kwam na een poosje met Gottlieb terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001145.wav|er hangt een daguerreotype in de voorkamer, en als men die goed naar het licht keert, dan kan men nog wel zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002935.wav|De heldere glans van den dag, de statige wonderen van een luisterrijken sterrenhemel, maken geen indruk op hun gemoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000972.wav|Een toeschouwer, een denker, de schrijver van dit werk, die den vulkaan van nabij was gaan bezichtigen, bevond zich in dezen doorgang tusschen twee vuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005391.wav|Maar vertel mij ook iets van haar. Haar positie is zeer pijnlijk. begon Stipan Arkadiewitsch, die haar woorden voor goede munt aannam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006163.wav|en toen hij dit voor de derde maal deed zag hij Dolly voor het venster van den winkel staan. Nu vatte hij moed en stapte binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000081.wav|Ik was juist zoo verlangend om te weten of gij uw rose kleedje zoudt aan hebben, zeide Adolf|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003788.wav|Uwe H. heb ik dat niet gezegd,' zeide SPINOLA, ziende dat AMBROSIUS insgelijks vertrekken wilde: 'UEd. mag de tijding gerust vernemen, welke wij met ons brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000124.wav|Een jaar lang hadden ze dit vrij geregeld volgehouden, en waren ze elken Zaterdagavond te zamen gekomen op den grooten zolder, welke vergaderingen met de volgende plechtigheden gepaard gingen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000632.wav|Simpellijk hier wat rust nemen en eene teug waters eischen,' hernam hij op barschen toon, terwijl hij met wat forschheid zijn degen halfweg uit de schede haalde; de zachtmoedigheid was hem te slecht gelukt om er opnieuw meê te beginnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000829.wav|Daardoor missen ook onze Schrijvers en Dichters de aanmoediging, welke, Franschen, Italianen en alle volken genieten, welker talen door geheel beschaafd Europa gelezen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001264.wav|ANTJE, hoe treurig, keerde met den genoegelijken troost voor zich zelve in haar huis terug, dat, hoe hard haar deze scheiding viel, zij geheel onschuldig aan dezelve was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002206.wav|Lewin was gelijk aan iemand, die door de barre koude gaande en zijn warme pels voor een mousselinen kleedij verwisseld hebbende|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000396.wav|Mogelijk voor u, nuffige musicienne!' zei hij, goedhartig lachend, 'maar wat erger is, ik zie nergens eene bel, en de Jannen zullen hier moeilijk te attrapeeren zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004873.wav|petemoei, en het zou veel zijn voor arme pijnlijke Jenny. Er lag geen morrend beklag in hare woorden, maar zij waren er niet minder aandoenlijk om|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002390.wav|De keizerin liet terug zeggen, dat zij dadelijk komen zoû; ze was nog niet gekleed. Met stille open oogen bleef Othomar op haar wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001911.wav|terwijl men verder nog van hen vermeld vindt, dat zij, die van net hoofd tot de voeten in net staal gedost waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000549.wav|en de vorstin leidden hem geheel; hij vergenoegde zich met goed te keuren, wat men hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001632.wav|Zij was welopgevoed en had goede manieren. Eerst was ik blijde dat zij gekocht werd, want nu had ik eene vriendin bij mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002054.wav|Deze, door de bevelhebbers die den aanval moesten besturen, waarschijnlijk gewenschte en berekende verduistering, was nuttig voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000997.wav|De hoop van een kind, dat nooit iets anders dan wanhoop heeft gekend, is iets zeer verhevens en|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003950.wav|Nu was het te Iaat; hij schudde derhalve ernstig zijn hoofd, stak de vijf pond in zijn zak en vertrok|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009319.wav|die door nog breeder gapenden mond en groote starende oogen scheen te kennen te geven, dat Slop in hem vertegenwoordigd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001678.wav|Zij schikte hare gedachten samen, ordende de woeling in haar brein, terwijl zij in stijgende zenuwachtigheid op haar rijtuig wachtte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001733.wav|Zo dat ik maar zeggen wil, dat ik het Huwlyk om die reden niet kan afkeuren. Je moest nu evenwel je niet gaan zitten inbeelden, dat ik met het kind zo goedkoop ben: alheel niet! maar uw Zoon is zulk een braaf man, daar wil ik maar op|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_001126.wav|Eindelijk moesten Gwyde en Willem zich volgens de wil der andere heren gedragen, want deze waren gezamenlijk tegen het voorstel der twee broeders. Er werd dan nader bepaald dat Deconinck zijn volk te Damme en te Aardenburg legeren zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000379.wav|De koning, van zijn geheele hof vergezeld, wilde mijne uitvaart met zijne hooge tegenwoordigheid vereeren; en al de aanzienlijke ingezetenen der stad woonden mijne begrafenis bij|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000437.wav|Vrouwen zijn in zulke oogenblikken natuurlijker en geven zich meer aan haar gevoel over. Zij schreien aan elkanders hart; het is veel zoo het bij ons tot een traan komt, die zich nog achter een lach wil verbergen|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_004674.wav|knoopte Lewin met Wronsky een gesprek aan over de beste veerassen en verheugde zich zeer, bij hem geen vijandelijk gevoel te bespeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000655.wav|Het lag volstrekt niet op onzen weg u vragen tie doen in zulk eene kiesche zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000395.wav|Mijn God!' riep zij het eerst, 'dat is nu toch al te gek.' 'Ja, gek of niet, het is zoo en niet anders|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003057.wav|Even duidelijk als zij op haar arm den ouden vader onverbeterd ziet, zoo duidelijk ziet Pleasant dat ieder hem ontwijken zal zoodra hij tot bewustzyn gekomen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000797.wav|Cornelis liep weer naar den wal en de anderen volgden hem zoo spoedig ze konden. Daar stonden ze alle vier op een zuchtje te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001553.wav|Londensche praktizijns krijgen niet dikwijls een uitgang; en als wij dat doen, proüteeren wij er graag van, weet ge|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000893.wav|Aladdin's moeder wierp zich nogmaals voor den troon van den sultan neer en verwijderde zich. Onderweg lachte zij inwendig over het dwaze verlangen van haar zoon|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000978.wav|De Engelschman daar-en-tegen is hoogst zindelijk op zijn lijf; doch ik twijfel er aan, of hij dit in gelijke mate was, eer dat het gebruik der steenkolen tot brandstof bij hem zoo algemeen was geworden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001971.wav|De jonge Gravin zat, bij het inkomen van Adolf, aan het venster mistroostig te zuchten; zij bezag de vervoerde Jonker met een zonderling gelaat, waarop twijfel en ongeloof te lezen waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000334.wav|bereidde de kostbaarste offeren en feesten: honderd blanke stieren, geofferd in Zeus' eikenwoud|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000357.wav|leidden ook thans bijwijlen tot hevige uitbarstingen van verdriet. Van Willoughby kwam geen brief, en Marianne scheen dien ook niet te verwachten|2506|neutral
+wavs/train_2450_9336_001274.wav|er toch even bij, en neem eene goede teug bier. Gertrud, wilt gij onzen jongen vriend eene kan bier brengen? Doe er voor mij ook maar eene bij, vrouwke|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002296.wav|om heele kleine kleinigheden. Dan had hij wel eens geboudeerd, en zij altijd maakte het goed weêr, omdat zij leed onder zijn bouderie|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000870.wav|LIJNSLAGER merkte den indruk, welken hij reeds op den geest van zijnen zoon gemaakt had, en ging dus voort: 'Lieve MAURITS! Zoo even sprak ik van de gevaren, die eenen reizenden jongeling|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011245.wav|En hij en zijn lief opgewekt vrouwe, dat toegeluisterd had, staarden ernstig in het kleine graf je en wandelden arm in arm naar huis terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001441.wav|Noch Eylar, noch Bol veroorloofden zich echter een poging tot bestrijding van het aangevoerde: Eylar, omdat hij vond, dat de dames nu al politieken onzin genoeg hadden gehoord|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_002034.wav|Aan den eenen kant heeft men het uitzicht over het grasveld achter het huis, op een prachtig bosch, tegen een helling gelegen, en aan den anderen op de kerk en het dorp, met die mooie, streng omlijnde heuvels er achter, die we zoo dikwijls hebben bewonderd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003816.wav|en het kan tot niets. Zij brak plotseling af en zag haar man vragend aan: Met één woord: ik wil niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005042.wav|sMaar laten wij zien! zeide hij nadenkend. Wij waren aan het praten. Waar zijn wij geweest? — Nergens dan hier|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001649.wav|allen werden geherbergd, en zorgvuldig gevoed en getroost. De dankbaarheid der Kortrijkers en hun vurige vriendschap vergrootte de moed der Bruggelingen zeer, want altijd wordt der mensen ziel bij edele gevoelens verheven|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003153.wav|Ik ben geen mensch om bij menschen te wonen, die geld geerfd hebben. Ik breng alleen maar narigheid. Het zou beter zijn als ge mij kwijt waart|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000559.wav|voor een doodnuchteren gast. Zoo er onder mijne verre vrienden zijn mochten, die dit lezen en niet gelooven, weet ik er niet beter op dan dat zij er zich van komen overtuigen|2506|neutral
+wavs/train_2450_9038_002608.wav|Door de voddenrapers der voorstad St. Antoine. De lompen bewaakten de schatten. De deugd deed deze haveloozen schitteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000018.wav|k Wil niet dansen, 'k zel niet dansen, Dansen is men order niet; Nonnen, paters, paters, nonnen, Nonnen, paters dansen niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000111.wav|Dit moet u echter niet verontrusten; want kort daarop zult gij een bootje zien aankomen, dat door één man met twee roeiriemen bestuurt wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000579.wav|Zoo was het goed; nooit zoû ze iets anders verlangen dan zoo in hare liefde en in hare vriendschap gelukkig te zijn. Glimlachend zag zij op Bertie neêr|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001096.wav|Ik ben niet gekomen om een gouvernante te chaperonneeren, hoe mooi en jong ze ook is. Wat zijn die Yankees toch wonderlijke menschen. Ik ben bang dat Laurie onder hen nog heelemaal bederven zal|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000836.wav|wist niet wat aan dit gesprek was voorafgegaan; hij was ijdel als de meeste mannen en vooral de meeste kunstenaars, en verbeeldde zich nu, dat de twee dames over hem hadden gesproken|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000458.wav|hoewel ik denk dat het niet moeilijk zou zijn die te verbreeden. Ik zal eens zien hoe florissant het er uitziet met mijn financiën in het voorjaar, en daarvan onze bouwplannen laten afhangen|2506|neutral
+wavs/train_2450_4634_007461.wav|dat al die schatten voor zijn gebruik bestemd waren, voordat hij den kruier met de ledige mand zag heengaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005895.wav|terwijl hij ten teeken van schrik en afgrijzen zijne wenkbrauwen optrok, geef mij toch, wat ik u bidden mag, zulk een ouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001053.wav|zij had den aanstaanden keizer van Liparië deze zwakte ingeboren. En de openbaring van dit smartelijk mysterie|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001668.wav|Ik ben. wel het kind van mama, nietwaar. maar niet van van u. Ik ben het kind van een Italiaan. - Mijn jongen. wie heeft je dat gezegd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007927.wav|En hier begon Lavinia in tranen uit te barsten. De klink van het tuinhek ging op en neer en daar kwam de secretaris met vluggen tred het bordes op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009018.wav|Ik zei dat er hier niets meer was om je terug te houden, zelfs geen half|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002121.wav|Na een kwartier stond hij op, als wilde hij de wandeling naar de bank hervatten, die voor hem door een stralenkrans omgeven was. Maar hij bleef besluiteloos staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003564.wav|Hm!' zeide Van Espenblad: 'laat ons eens nagaan, op wie van de Raden wy rekening kunnen maken. - Daar is in de eerste plaats Dorp|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000562.wav|om, laat uit de sociëteit aan tafel komende, zich zoo eens flink te laten gelden, is er geen beter raad, dan dat zij, voor of onder hun partijtje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001632.wav|hij zijnen zoon en zijne schoondochter, ik mijne dochter en mijn' schoonzoon, bij ons zullen zien. Camaralzaman was zeer verrast, toen de|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000012.wav|afleggen, ja afkeuren, op de onweerstaanbare stem der overtuigende Reden, die door de liefelyke lippen hunner Moeder spreekt, dan dat zy door harden dwang belet worden hunne begeerte te volgen|5809|neutral
+wavs/train_2450_7438_000901.wav|waaronder de bergtoppen in nevelglans dreven, als zoo dadelijk te bereiken droomlanden. Zijne oogen wilden niet op haar zien|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001871.wav|Toen kwam op den derden morgen een briefje voor haar van Johan. Er stond in: 'Wil je morgen onze laatste wandeling nog eens overdoen? Dan zal ik je je zin geven|1666|neutral
+wavs/train_1666_2979_001103.wav|Leonora die er bij stond had toen Hedwig's arm genomen en gezegd: 'ga mee, we gaan bloemen zoeken.' En Hedwig zag meelij en teederheid in Leo's oogen, en kuste haar, nu alles veilig vindend|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_004980.wav|omdat zij den laatsten tijd lijdende is, wat een nieuwen bezoeker naar de ,Hall' heeft gebracht, in den persoon van een jongen dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003906.wav|Hebt gij het gedaan, mijnheer? vroeg de notaris. Hoort, mijne heeren? antwoordde Brass: zulk eene uitvlucht zal hem niets helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000184.wav|nu zoû zij weldra, samen met hèm, Hera den eigenen tempel stichten tusschen de heiligdommen, die Herakles' gronden te Thrachis omringden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003689.wav|maar mijn verblijf bij mevrouw Milligan had mij tot op zekere hoogte de oogen geopend en zonderling, wanneer ik Vitalis soms aandachtig gadesloeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000260.wav|l kon ik mijn heele verdere leven zijden kousen dragen, dan zou dat toch niet het verdriet uitwisschen, dat ik toen op school heb geleden! aatste oorlogsbulletin!! ieuws van het slagveld|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000357.wav|De Ruijter lachte eens. 'Ik denk, dat zij reeds lang opgehouden hebben te leven en dat het gezochte geschrift wel in de vlammen tot asch verteerd zal zijn|1724|neutral
+wavs/train_10587_9412_000228.wav|Toen kwamen al de bruiloftsgasten tegelijk. Wie waren de bruiloftsgasten? dat kan ik je vertellen, zooals een ander het mij verteld heeft. Het waren allemaal hazen|10587|neutral
+wavs/train_2450_3846_005062.wav|nu en dan wierp hij een schuinschen blik op ons; als hij ons boos aanzag, gingen wij heen; als hij met genoegen naar ons scheen te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000441.wav|Denk je dat hij even wantrouwend is, als wij zijn? En bovendien, als je meent dat hij daar voor zijn pleizier zit, dan vergist ge u zeer.' De man begon het idee goed te vinden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002579.wav|Ik geloof, dat gij gelijk hebt, zeide Reynhove: mais que voulez-vous? Gij althans, vervolgde ik, zoudt niet handelen, gelijk Blaek gedaan heeft ten opzichte van Velters. Gij ziet waar die paardekoopers-zedenkunde toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006981.wav|Als gij maar wat op zijde gaat, en niet tusschen mij en die dingen, waarvan gij spreekt, blijft stilstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001079.wav|aat los,' zeide, met veel drift uit zijnen arm scheurende, 'laat mijne zuster los, die haar beleedigt, beleedigt mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003515.wav|De wilde ganzen gingen naar de weide om te grazen, maar de jongen ging naar het strand om mosselen te zoeken. Er waren er genoeg, en toen hij er aan dacht, dat hij den volgenden dag|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002197.wav|Mr. Bartels!' eischte diesondanks de gestrenge Schout, 'zie mij aan! durft gij volhouden, wat gij daar schijnt te susteneeren, alsof ooit de justitie jegens u in hare verplichtingen ware te kort geschoten|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000241.wav|Ga maar!' zeide MOM, terwijl hij hem naoogde. 'Had ik ooit zulk een uiterste van bloôhartigheid bij u vermoed, nimmer waart gij mijn vertrouweling geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000511.wav|bij den bankier Laffitte had geplaatst; maar aleer hij deze som voor zich zelven vastgezet had, had hij meer dan een millioen voor de armen en de stad uitgegeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003569.wav|Deze en dergelijke redenen had Helding overvloedig de gelegenheid mij te herhalen, gedurende onzen overtocht, die ruim vier en twintig uren duurde, daar wij den wind vlak tegen hadden en dus genoodzaakt waren gedurig te laveeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004750.wav|en er geen staat op maken, dat ik het zal tegenspreken. Mijn waarde' heer, riep Pecksniff in vervoering uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009019.wav|en daar ik gelukkig in staat ben om hun meer voorrechten te geven dan wij gehad hebben, heb ik ze goed, zeer goed, opgevoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001210.wav|Vindt ge niet, dat Puschewitz iets van Louis Quinze over zich heeft? vroeg de diplomaat|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000848.wav|Groot en zwaar gebouwd met zijn vollen, donkerblonden baard, die hem op de borst hing, blonk er trotschheid uit zijne heldere oogen, maar eene trotschheid, die, zonder een zweem van aanmatiging, van kracht en vasten wil getuigde|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_001832.wav|bizonder gracieus in de gebroken lijnen van haar moede, loome, morbide bevalligheid: een vrouw, die het leven kende, een vrouw, die hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007358.wav|Op zich zelf was er in dit paar niets bijzonders; want slaafsche gedienstigheid, achter een fraai pak kleeren aankomende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001762.wav|Hoezee, pijper! Flink op, jongens! Nu nog een vroolijker deuntje, pijper! De pijper blaast een vroolijker deuntje en allen werden daardoor nog meer opgewekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000740.wav|Wij vreesden, dat er iets voorgevallen was, maar hij zegt van niet. Neen, neen! zei Winkle blozend, toen Pickwick hem strak aankeek|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000514.wav|Nu, wat dan, Lot? - Ik vond haar oud geworden. - Maar Lot! - Ik verzeker je, dat ik haar oud vond geworden! Wordt dan alles oud, worden zelfs de onsterfelijken oud|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_004856.wav|geheel op hol was, en dat geheel buiten staat was om de waarde te begrijpen van hetgeen gij haar aanboodt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001532.wav|Ik liet me dus door Frits dat fraaie stuk van den laatsten avend voorleggen, en ik vond heel spoedig den regel die Betsy's broodje verkruimeld had. Er wordt daar gesproken van een kind dat aan de borst van de moeder|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005831.wav|Wel! antwoordde Hugh, nuisterende: sde menschen, die wij een bezoek willen gaan geven, zijn eens vnenden van hem geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000702.wav|maar die maakt alles in het Latijn, en daar hij weet, dat ik daar geen syllabe van versta, leest hij 'er mij gelukkig nooit een jota van voor. Dat al heel wijs van hem is; want anders weet ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004367.wav|onwillekeurig naar een schuldige zoekend om hem te bestraffen; maar er was geen schuldige. Zij leed, klaagde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000422.wav|Een zonderlinge verlegenheid overviel Tonie zoodra hij naast haar zat. Hij wilde van haar wegschuiven, maar durfde niet. Zonder optezien sprak zij hem toe: 'U heeft in het voorjaar een zwaar verlies geleden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000725.wav|Eerlijk, toen hunne liefde brak als een glazen regenboog van tintelkleuren aan een uitspansel van wijdte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007393.wav|in de felle vorst, die er tijdens zijne geboorte in Saint John's New Brunswick geheerscht had, en dat ze nooit ontdooid hadden kunnen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002711.wav|Hij legde eenige droge rijsjes op het vuur, om zoo vast wat licht te krijgen, en haalde zijn Bijbel uit zijn zak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011186.wav|Voorwaar, wat is er nu aan een paar roze wangen en blauwe oogen? vragen die lieve|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003324.wav|Wij begonnen dus allen eenparig mede te schreeuwen, elk zijn best, en de honden des te harder te blaffen, alsof wij wedijverden, wie hei meeste leven kon maken: en het was een geweld, dat men op een uur afstands had kunnen hooren|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001651.wav|Nora schudde zacht het blonde hoofd. 'Neen,' zei ze. 'Je zult wel begrepen hebben, dat ik niet heen kon gaan, zonder eerst met je te hebben gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000415.wav|Ik heb altijd, en door de meest nauwgezette krijgsoversten hooren beweren, dat het in den oorlog geoorloofd is den vijand afbreuk te doen op alle manier, en waarom zou Maurits dat dan ook niet doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001100.wav|hij volbrenge naar Eurystheus' behagen! Voor het laatst omhelsde de Held Deianeira en kleinen Hyllos, die kraaide|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001397.wav|Het was de klare winterdag; wit van sneeuw daagden de weiden en vielen de velden uit een, met de wijde lijnen der heuveling|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003302.wav|Dan overviel haar een zalig gevoel, dat zij zich aan niemand behoefde te storen, dat zij zich volstrekt niet behoefde te kleeden en dat zij zoo, ongekapt, op haar muilen, blijven kon, zoolang zij verkoos|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_000979.wav|Maar kom, wij moesten nu maar naar de vliering gaan. Ik heb daar een voorraad van kaarsen en eenige boeken om den tijd te korten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002533.wav|Doodsbleek van ontzetting, bleef Bastiaan een oogenblik buiten bezinning, wat het eerst te doen; de daad van waanzin te straffen, of zijn schat te redden. Het laatste was niet doenlijk, zoolang Juliaan met zijn zwaaienden degen dreigend in den|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000053.wav|ging de heer Welding voort, en ik ben misschien wat te precies op den tyd dien zij gezet mag zyn eer ik er van drink|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000422.wav|behoort onder anderen de meening, dat het des winters buiten even onaangenaam is als des zomers louter gelukzaligheid. Menschen, die niet zonder opera's, concerten, en soirees leven kunnen|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_002469.wav|daar St. Clare, met de rusteloosheid der smart, naar verandering van plaats verlangde, om den loop zijner gedachten eene andere richting te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002281.wav|maar ik werd onder het voorlezen op vele piaatsen koud van schrik en aandoening. Toen hij dit merkte, greep hij mij bij de hand en zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009955.wav|ter gelegenheid van de roei- en zeilwedstrijden daar; en haar rijtuig, bespannen met de paarden van den ploeg, was voortdurend in actie|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000323.wav|Men had toch reeds sedert lang oogspiegels, oorspiegels, keelspiegels enz., waarom zoude het niet gelukken ook hersenspiegels te vervaardigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000868.wav|Ik ga hier zitten; blijf waar e zijt! Hij had plaats genomen op een stoel dichtbij de deur|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001993.wav|het zou u betamen uw gemaal en Koning wat meer te eerbiedigen. Indien het mij belieft de oude Graaf van Vlaanderen genade te verlenen, zal mijn wil geschieden|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001894.wav|Dan had hij vlagen van benauwdheid, die haar doodelijk angstig maakten. Het was niet aan te zien! Zoodra hij het eerste lang aangehouden, gesmoord geluid uitstootte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002287.wav|een derde verdacht hem van in soldy van Frankrijk te staan, tot welk vermoeden zijn omgang met den Franschen Ambassadeur d'Estrades eenigen voet gaf|2450|neutral
+wavs/train_5809_5233_000174.wav|Myn Vader die wel het meeft by haarlieden in aanmerking was, wierd daar over raad gevraagd: Myn vrienden zeidc hy, hier is goeden raad duur, wy moeten van dc nood een deugd maken|5809|neutral
+wavs/train_2450_4634_001679.wav|Het zou niet baten, zeide de oude man, treurig zijn hoofd schuddende terwijl hij te gelijk zijne kleindochter naar zich toe|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001991.wav|avond elf uuren, verloste onze jonge Vriendin van een schoon gezont Kind; zy heeft het niet héél gemaklyk gehad; maar zich zo verstandig en bedaart gedragen, dat men dit naauwlyks dus zoude hebben kunnen verwagten|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_003457.wav|dat zij haar tevergeefs die kusjes, werkdoosjes en snuisterijtjes had aangeboden|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000377.wav|en die, door hare vrouwelyke deugden, levendige geest, en blymoedige gedienstigheid U gezelliger, leniger, en gelukkiger zal maken dan gy buiten haar immer kunt worden|5809|neutral
+wavs/train_1724_2521_001524.wav|Te drommel!' zuchtte Paddeltje, 'wat is dat een karwei geweest.' 'Dat zeg-je met recht, jongen. Welnu, omdat je zooveel uitgestaan hebt, mag-je vandaag je baard aanhouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001599.wav|Zij dekten de bekkens open, waarin zich asch, houtskool en nog een ander zwart poeder bevond. Dit alles mengden zij met water dooreen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005491.wav|toen hij aan de slinkerhand van Madzy en in een druk gesprek met haar gewikkeld, iemand gewaarwerd, wien hij verre was van aldaar te verwachten, te weten zijn wapenbroeder Deodaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000998.wav|altijd, verlangende naar de bloesemende teederheid van haar komst in zijn dorre leven! Maar hij mocht nu niet week zijn, en niet loom worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000804.wav|en dat doet gij nu ook niet. Maar spreek toch niet alsof het een wanhopig geval was. Gij moogt het zoo onverschillig opnemen als gij kunt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000816.wav|of hij, na een zoo keurig maal, niet wat voor hen te drinken had. Wat verlangt gij te drinken? hernam Scheich|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003351.wav|indien alles is zooals gij zegt, waaraan ik niet twijfel, hebt gij nimmer opgehouden voor God deugdzaam en goed te zijn. Arme vrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000650.wav|eimwee is tenminste een kwaal, waar ik geen last van zal hebben. k heb tenminste nog nooit gehoord van iemand die heimwee naar het ondelingengesticht had, jij wel? ctober|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000667.wav|Nu lieve Wies, houd je maar goed, hoor. Zoo gauw ik kan, kom ik je weer eens opzoeken. Veel groeten aan je papa en ook aan je galant. Je liefhebbende Lucie|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000358.wav|Het oogenblik was meer dan de eeuwigheid en de ziel was geen andere, dan die haar lichaam geworden was in de macht van zijn liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003105.wav|Jammer, dat je niet hier blijft, zei het paard, want ik voel, dat we goede vrienden zouden worden. Mij scheelt niet anders, dan dat ik iets in mijn poot heb gekregen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001560.wav|er kwam verkoeling in zijn liefde voor Dailah; zij, den ganschen dag luierend binnenshuis in haar eigen vertrekken, zag met verbazing, hoe zich bij Aboe Bakar een metamorphose ontwikkelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000821.wav|en vervolgt mij altijd en overal!. Maar als uw moeder ziek wordt, dan moogt ge toch wel. Als zij ernstig ziek wordt, dan schrijft de dokter van't hofje een verklaring dat zij niet alleen kan blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000095.wav|Richard bleef intusschen op zijn stoel staan, maar drukte zich zoo plat als hij kon tegen den muur|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001909.wav|en vroeg om binnengelaten te worden, dacht hij. Dat was juist, wat hij van plan geweest was te doen; maar nu was zijn angst over, nu hij de verlichte vensters zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001587.wav|Deze verschrikte eenigszins over den uitval. 'Misschien. Ik zal eens met de hoofden spreken. Ik zal trachten het hun aan te toonen, hen voor te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003732.wav|Wat hiervan wezen mocht, de gespannen stemming, waarin ik mij bevond, verliet mij niet eer, dan toen ik, met natte voeten en een hongerige maag, mij voor de herberg van Eemnes bevond, alwaar ik mijzelven had voorgesteld het middagmaal te houden|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000364.wav|en toch verdiende zij mijn misnoegen niet, want zij had de beste intenties.' 'Onze verzoening, Eckbert, zal, hoop ik, op beteren grond rusten dan op de tusschenkomst van dat kind,' viel ik in|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000212.wav|De oude vorstin Marie Borissowna, een peettante van Kitty, van wie zij veel hield, had den levendigen wensch geuit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003205.wav|Het was als een rood weêrlicht, dat flitste en de vuurstriemen achter liet van zijn brandende spoor. In de vlakte vergat de Held zijne vrees|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003210.wav|Maar ik deed het toch. Ik dacht niet, dat ik er over zou komen; maar daar gaf ik niet om. Ik kon maar sterven, als het niet gelukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001296.wav|begon hij weêr te dichten aan zijn Assyrisch episch gedicht, 'Parsondes,' waarvan hij nog fragmenten in zijn portefeuille vond. Het was uit spijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010688.wav|Neen! Doorrijden! Spoorslags als het moet, zachtjes-aan als dat genoeg is, maar toch voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000839.wav|Het geheele gezelschap is eenvoudig gekleed. De gerechtsdienaar Dornton, omstreeks vyftig jaar oud|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001708.wav|vatten elk een harer handen, en drukten die aan ons hart. Zy gaf ons elk een kusch. Wy beiden riepen te gelyk uit: 'Moederlyke Vriendin;' en onze tranen spraken sterk|1666|neutral
+wavs/train_2450_9065_000550.wav|Maar juist de omstandigheden zijn het, die veranderd zijn en den oorlog bijna tot eene onmogelijkheid hebben gemaakt. Vooreerst is de tegenwoordige toestand voorbereid|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001736.wav|Het maakte zijn gastheer wat zenuwachtig. Wel zette ook Berkie zich tot schrijven: hij had zijn roman, en die nieuwe novelle, en vooral, vooral zijn tooneelstuk; doch telkens moest hij even naar Willem|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002857.wav|immers de schaduw was verdwenen, toen Cosette was omgekeerd, en Cosette had gemeend hier wel zeker van te zijn. Cosette stelde zich volkomen gerust|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005084.wav|Nu dat is niet anders. Ik ben opzettelijk daarom hier gekomen. Je moet bepaald van daag bij ons dineeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001017.wav|zijn helm was tegen zijn hersens verpletterd, en zo sneuvelden de Aanleiders der twee strijdende benden bij dezelfde aanval. Op dit gezicht werden de Franse schutters zo verwoed dat zij hun kruisbogen wegwierpen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_000780.wav|Grace! God geve je Zijn zegen! Maar ik kan het niet aanzien, Grace! Mijn hart zou breken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001785.wav|k Heb nog nooit van m'n leven zooveel saggerijn gehad. Dat zou een klein kind begrijpen! Maar dacht-je soms, dat ik van jou medelijden gediend was? Dat komt daarvoor veel te laat|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000406.wav|Tournel was zenuwachtig en opgewonden en zwaaide met onverbiddelijke gestrengheid op de laatste repetitie zijn ebbenhouten|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000111.wav|de beide menschen vermoord zijn, met welk doel zou de moordenaar dit bewijs van zijn misdadigen arbeid aan Miss Cushing gezonden hebben? Hij moet daarvoor zijn geldige reden gehad hebben. Doch welke reden|2506|neutral
+wavs/train_2506_2211_000371.wav|de tulpen en de groote tijgerleliën zijn oude dames, die zorg dragen, dat er goed gedanst wordt en dat alles geregeld in zijn werk gaat. Maar, vroeg de kleine|2506|neutral
+wavs/train_2450_4909_000458.wav|dat als er geen, gemaaktheid bestond in de. wereld, alles veel beter gaan zou en wij oneindig aangenamer gezelschap zouden zijn dan thans|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002016.wav|En zie, juist dienzelfden dag geschiedde er iets van geheel anderen aard, dat de gelyksoortige strekking scheen te hebben hem wantrouwen inteboezemen op z'n doorzicht. Juffrouw Laps werd verwacht|1666|neutral
+wavs/train_1724_13607_000725.wav|Juni. Ma zei vandaag aan de koffie, dat ze dezen zomer een landhuis wil huren of een groot buiten, want ze houdt niet meer van het hotelleven. Toen zei Pa, dat hij toch immers een motorboot ging koopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005477.wav|het rumoer, de drukte, het drinken, de rook, de lompen van de Joodsche marskramers, het plechtige gebluf van de arme buitelaars|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003453.wav|Hij stelde haar verantwoordelijk voor het lot, dat hij onderging, en zeide bij zich zelven, dat hij misschien niet zou aarzelen eenmaal rekenschap van haar te vorderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003612.wav|en speelde of zong met eene liefelijke stem een oud liedje, waarin hare tante behagen schepte|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002214.wav|ik zal mij over zeker gebrek aan openheid met u verantwoorden, als ik u in staat acht zulke verantwoording met kalmte aan te hooren; ik zal mij echter nooit verlagen zulke betichtingen als gij daar even uitspraakt op te vatten of te weerleggen|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000733.wav|n een hoek van de vliering staat ook een windmolen. erder vond ik er een paar tollen en knikkers. uffrouw emple spreekt zoo vaak over hem, dat ik werkelijk ga gelooven, dat hij nog leeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002207.wav|Waarom niet, Mevrouw! even goed als hij den jachthond van den Graaf VAN FALCKESTEIN zich toëeigende, kon hij zijn kind met den roof van het uwe optooien|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003582.wav|Hij heeft nog eens aan mijn Heer d' Argenson geschreven, dat zoo hij hem wilde aanstellen als chef de la Police Secrète, er binnen zes maanden geen straatroof meer in Parijs zoude plaats hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_003205.wav|En nu, wat is gebeurd? Hij is gestruikeld, gevallen, en alles is gedaan. Hij ligt in het afschuwelijke water. Onder zijn voeten zinkt alles weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000372.wav|riep hij De oude meid was dadelijk bij de hand Als ze op zijn roepen gewacht had, kon ze niet vlugger geantwoord hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000113.wav|et leed nu ruim zes weken, en het was bijna in het hartje van den winter, toen op een ochtend een brief voor met de exelsche brieven aankwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000871.wav|dat denk ik nu niet meer. En ik zoû bijna zeggen, op gevaar af, dat u me heel vreemd vindt: het spijt me, dat ik dat niet meer denk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000130.wav|wijze behandeling, onuitputtelijk geduld der liefde, om het op te wekken, om het genoegzaam te versterken, om het tot heerschappij te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002786.wav|De kerel knikte, nam Miggs in zijne armen, en droeg haar weg, in weerwil van hare afgebrokene uitroepingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000264.wav|maar ik voelde, o, ik voelde terstond, dat bij elke aandoening, bij de geringste sentimenteele verteedering even goed als bij de flauwste opflikkering van menschenhaat, de ontzettende woorden telkens naar mijn lippen zouden opstijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004905.wav|Ik begrijp u niet. Niet? Of wilt gij mij soms niet begrijpen. Wat zou de jonge ddme anders geweest zijn, als zij naar zulk een aanzoek als het uwe geluisterd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001060.wav|Nadat het gesprek over verscheiden onderwerpen had geloopen, was het ook op het thema van vrouwen-emancipatie gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008609.wav|die aanraadde, dat men mij maar een koperen halsband moest omdoen en in den stal moest vastleggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001076.wav|hem ten laatste, dat hij de aandacht der voorbijgangers trok, die hem stonden aan te gapen, en hij lachte om het dwaze figuur dat de prins maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001543.wav|Wee hem die niets gelooft! Men is niet werkeloos als men zich in zijn gedachten verdiept. Er is een zichtbare en een onzichtbare arbeid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000788.wav|ik had hem tamelijk wel even goed als de anderen aan zijn ellendig lot overgelaten. Maar nu had de goede God zich ook over dit slachtoffer van de booze wereld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000025.wav|niet zoo zeer uit vrees voor hetgeen mij zou kunnen overkomen, dan wel om zeker te zijn, dat ik haar na verloop van veertig dagen zoude wederzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001455.wav|k heb,' zeide 'al het onderzoek gedaan, waartoe ik mij verpligt achtte, en eindelijk ook uit enua zoodanige berigten ontvangen, die mij geen oogenblik doen aarzelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003418.wav|Wat de twee gevangenen in den kelder van het slot betreft, gij zorgt, dat zij onder geen voorwendsel hoegenaamd iemand te zien of te spreken krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003697.wav|Dolly hoorde hem aan zonder te antwoorden; zij was bewogen, tranen vulden haar oogen en zij zou niet hebben kunnen spreken zonder te weenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000108.wav|Hoeveel zeidet ge, dat ge schuldig waart? Fantine, die alleen Javert had aangezien, wendde zich tot den maire zeggende: Spreek ik met u|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001435.wav|met frissche blozende kleur, relief gevend aan het blauw en blond van oogen en haar, dat ze had kunnen doorgaan voor tien jaren en meer, jonger|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005775.wav|Augustus, lieve jongen, zei Cherry, vraag eens hoeveel die acht rozenhouten stoelen en dat tafeltje kosten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000142.wav|dewijl zij hem het ongenoegen, dat er tusschen haar en de familie door hem plaats had, zoo duidelijk geschreven had. aar hij had nu reeds sedert gister avond in otterdam geweest, en nog zijne niet gezien|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000040.wav|De ooijevaars schenen met dit aanbod eenigzins verlegen. Zij verlieten het hol, om eens bedaard te overleggen|496|neutral
+wavs/train_2450_8485_001387.wav|Hij slingerde zich den vacht over den rug en de rozebladeren om Omfale warrelden. Hij greep den boog en hing zich den koker om|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001318.wav|en zich op zulk eene gevaarlijke plaats te bevinden. Terwijl hij onthutst en roerloos stond te kijken, begroette de listige oude heer de veertig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000766.wav|Verstoken van uw bijzijn, tracht ik mij zelve te misleiden, door mij schriftelijk met u te onderhouden, met hetzelfde vermaak alsof ik het geluk had, persoonlijk met u te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002086.wav|dat ik dood voor haar was? En moeder Barberin, arme moeder Barberin! Mijn gedachten werden hoe langer hoe treuriger|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005761.wav|en ook de geheimen van het huis niet wilde leeren kennen, liep zij de eerste straat de beste in en zond een boodschap naar de herberg|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002132.wav|Obbessen uit de Kraan.' Het geheugen van Kievit zoû hem waarschijnlijk in staat gesteld hebben, hier nog een half dozijn namen by te voegen, toen Heenvliet hem in de reden viel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001054.wav|Hij kan niet slapen, en roept: - Baboe, kom hier. Zij antwoordt niet. Waar is zij. Anders ligt ze voor zijn deur op haar matje en wordt dadelijk wakker. - Baboe, baboe, kom hier|1666|neutral
+wavs/train_2450_5133_000238.wav|De stomme vriend gaf hem het briefje terug, haalde de schouders op en schonk zich nog een laatste glas wp in|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000039.wav|Zij gevoelde zich in eene geheele andere stemming dan gewoonlijk, en zich te bedde begeven en hare oogen gesloten hebbende, zweefden veelerleije beeldtenissen voor haren geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006041.wav|Zoo stond er in de kapel eene eenvoudige tombe, zonder beeld of opschrift, volgens de overlevering het graf van zekeren baron|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003615.wav|dat zijn naar de deur gekeerd gelaat plotseling veranderde. Een heldere, blijde glans verspreidde zich daarover|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000145.wav|Dadelijk besloot deze, met overleg van den Raad van State, tot een' tocht in Kleef, Gulik en Westfalen, om deze landen onder den naam van beschermheer te vermeesteren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000052.wav|Een zoet deuntje,' mogt hij smeeken; andermaal schudde het lieve kopje 'neen!' en dan - dan had hij in een omzien het speeltuig van hare knie geschaakt, tot zij berouw gevoelde|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_004020.wav|Nog slechts één raad neb ik u te geven, zeide ik: haast u! want een uur verwijl kan u noodlottig zijn: en daarvan althans kan ik u de verzekering geven, dat het huis van Heynsz voor u tegenwoordig een onveilige schuilplaats is|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001381.wav|O, ja! eene machine om werk uit te halen, niet waar? Die wilde hij wel uitvinden, dat geloof ik. Laat dat altijd maar aan een neger over|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003644.wav|Langzamerhand moestmen stappen, terwyl de wagen zwaaide en schokte te midden van de vele zoete geuren van den|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003035.wav|is mij zooveel door hoofd en hart gegaan, dat het eerste er van duizelde, en het andere als toegeschroefd was; er behoorde tijd en rust toe voor beide om het evenwicht te herwinnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001673.wav|Het is goed praten, als je van een ouden leelijken Europeaan de njai geweest ben, en grapjes had met Arabieren; dan kan men dat van zoo'n kerel verdragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000743.wav|m te weten, wat aanleiding gegeven had tot de opschudding, die op gemelde plek voorviel, zullen wij niet, gelijk aurits deed, vooruitsnellen en den kortsten|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002584.wav|haalde in een anderen salon een waaier, dien Mrs. Uxeley vergeten had, bewees telkens de een of andere kleine dienst. Dan zette zij zich, alleen in den druk gonzenden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002800.wav|En Herr Jauchze, zijn associé, wiens uiterlijk hem wel gerechtigde tot zekere pretensies, was deerlijk in zijn wiek geschoten bij dit vertrek. Hij had eene gansch andere uitkomst verwacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_001615.wav|Dat ik jou nog eens hier zou zien aan het ballet, Amy! Dat is nu toch wel het laatste, dat ik had kunnen onderstellen. Hoe kwam je eigenlijk hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000249.wav|van tijd tot tijd ook in Bristol op het tooneel verschijnende. Hier leerde hij Davidge kennen, die in dien tijd harlekijn was in Bath en Bristol, en die|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001388.wav|hielden eerbiedig stil; de keizerin groette links en rechts; van af de balkons der villa's groette men haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002992.wav|wie was toch die ongemanierde kerel, dien gij vandaag bij ons aan tafel hebt gebracht? Hij heet Haley, antwoordde Shelby|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005675.wav|Waar is mijnheer Maylie? Harry? Zoodra hij uw vriend daar veilig met u in het rijtuig gebracht zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001304.wav|goud, dat in den vorm van bloemen uit de aarde oprijst, was rein en onbesmet. Al deze heerlijkheid was zuiver. De diepe stilte der gelukkige natuur vulde den tuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001950.wav|maar die men nooit beter ondervindt, dan, nadat men eene geruime poos uit het ouderlijk, of uit zijn eigen huis geweest is, en onder vreemden gezworven heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000263.wav|u reeds nu geheel onverschillig? Laat de hoop op den lof der nakomelingschap, waarvan gij niets hooren. niets ondervinden zult, u geheel koud|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001575.wav|Marzavan bragt zijn' mond aan het oor van Camaralzaman, en fluisterde hem toe: Prins, het is thans geen' tijd meer, om treurig te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010980.wav|Pitt is dik geworden , zeide de baronet na dit bewijs van genegenheid. Leest hij je heel lange preeken voor, mijn lief|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000321.wav|Want die kan zoo echt met me meevoelen, omdat haar moeder ook nooit driftig wordt, maar de onmogelijkste dingen met hetzelfde gezicht zegt, waarmee wij beweren. dat het heerlijk is om schaatsen te rijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003617.wav|als het eene gruwelijke misdaad was geweest, dat hun geld werd nagelaten; en wordt het testament zelf tot eene doode letter gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002802.wav|Terwijl de klank van hun gejubel nog over het water ruischte, zag men een Karthuizer monnik, vergezeld van een paar boeren, die manden met groente droegen, het smalle schulppad langs de vaart opkomen en de richting naar Delft nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004823.wav|Weldra begon het le stormen, terwijl afwisselende hagel- en regenbuien tegen de vensters kletterden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001672.wav|Maar zij zeiden het elkander niet, en toen Addy zeide, onwillig, beleedigd in zijn moeder: - U blijft dan zoo alleen achter, antwoordde zij: - Het is toch beter, mijn jongen, dat je gaat met papa|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_000049.wav|Moeder, viel de jongeling haar ongeduldig in de rede, zulk een man zou zelfzuchtig zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000883.wav|Zijne rust was niet verstoord geworden, zelfs niet om hem het noodige voedsel of drinkwater te brengen. Hij was zoo gelukkig, zich van zijne banden te bevrijden; waarom had dit niet eerder kunnen gebeuren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_009554.wav|Ik hull niet. Rawdon las deze brieven aan zijn broer en lady Jane voor, welke laatste er verrukt over was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001895.wav|Ik beveel my in uwe gunst. Ik zal my in allen opzichte altoos zo pogen te gedragen, dat gy voldaan zyt, maar by Tante kan ik niet blyven: Laat my toe, dit nogmaal te zeggen|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_000758.wav|ik heb dus nog een dag of drie den tijd, om my het onmisbare aan te schaffen.' 'En de noodige afscheidsbezoeken af te leggen,' voegde Elizabeth er|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001071.wav|De hamel liep eerst naar het dak van den berg, en liet den jongen de goede weiden daar zien, en hij moest erkennen, dat het eiland vooral voor schapen scheen gemaakt te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004297.wav|maar, wy behoeven het niet onder stoelen of banken te steken, zoo de Heer Raadpensionaris wil, dan zal het vonnis, of zoo streng niet zijn, of, zoo het streng is, wel verzacht worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006212.wav|Aan het eind van het half jaar kwamen er echter geen zestig pond om het gezin te helpen; en dit raakte steeds in grooter moeilijkheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000619.wav|Zich doodmaken? waarom nog te leven in zulke ellende? En om en om zag hij naar een wapen. En zijne handen sloten zich als eene schroef|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003444.wav|een dief! Kit een dief! Ha, ha, ha! Hij is de leelijkste dief, die ooit voor geld te kijk was. Niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001180.wav|De September-wetten spreken luide. Hoewel hij de nadeelige kracht van het licht op de privilegiën kende, liet hij toch zijn troon aan het licht blootgesteld|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002215.wav|Ik weet niet, zeide ik, wat de zoon van den Hoofdschout aan uw vader of u mag zeggen, en in hoeverre ik altemet, door u een goeden uitslag met zijn bedoelingen toe te wenschen mijn plicht als burger zou te kort doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000603.wav|maar dan was de groote mond, dien njai Peraq tegen hem opzette, voldoende om hem tot bedaren te krijgen. Na, wat hij zijn 'val' noemde, zat hij onder de pantoffel zijner huishoudster|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000749.wav|en ondanks dit alles, zou zij er toch weer heen gaan om zich opnieuw aan te bieden. Wat kon zij beter doen? Liever achttien pence daags te verdienen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002657.wav|Dat ophouden van alle pijn, gevoegd bij den strakken blik der half gebroken oogen, scheen mij een onrustbarend kenteeken te zijn, en ik begon te duchten, dat Helding zijn dochter slechts zou terugvinden om haar terstond weder te verliezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000468.wav|Laat die menschen dan uit, en gooi hun de vod weer toe ik wil er niets van weten in mijn huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000587.wav|omdat dat van zoo weinig belang was, als er geen club meer was en geen speeltafel, geen vrouwen, en vrienden, die vroegen te leen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001834.wav|Galmende mannenstappen, welke in de gang der cel klonken, deden haar het hoofd omwenden; zij blikten stijf op de deur en trilden beiden van zoet voorgevoel|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000790.wav|als had het huis een hart waar de zieleangst in klopte. Sprakeloos volgde ieders blik de witte hand, die langzaam over het kleine lichaam henenstreek. Het geritsel van een vrouwenkleed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001418.wav|Ik wou, dat ik zijne familie maar kende! mompelde Brass, terwijl hij zijne zakken vol papieren stopte; als zij mij wilde belasten met een procesje|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000137.wav|Dat mocht ik net, broer, antwoordt een oud boertje, zijn pijp in de tondeldoos stekende en in een oogenblik de lucht met sterkriekende wolken benevelende|2506|neutral
+wavs/train_2450_3478_000154.wav|Er zijn nu bijna tien weken verloopen en u hebt er niets van gehoord; wij mogen derhalve aannemen, dat door de een of andere omstandigheid het|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001741.wav|ontsnapten de honden mij. Zij sprongen op Vitalis toe en dezen zag ik eensklaps voor mij in zijn bekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000464.wav|Bedenk, zeide hij, dat wij, van af de plaats, waar het bootje zal aanleggen, tot mijne woning, nog een goed eind weegs zullen moeten loopen; want om u naar uw huis te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2506_3168_000019.wav|Vooral de engelen bereiden hem groote moeilijkheden. Terwijl dezen in een jeugdige wereld hoofdrollen spelen, en den kunstenaar in de gelegenheid stellen hen van alle kanten te beschouwen, hun levensstrijd te leeren kennen en hun karakter te doorgronden|2506|neutral
+wavs/train_2450_10876_000869.wav|Mijn genoegen bestaat daarin, dat ik mijn' tijd doorbreng, met de ijdelheden van de menschen te bespiegelen en te bespotten, daar ik geleerd heb alles te missen, waar andere menschen hoogen prijs|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005886.wav|De mannen grepen hem, maakten O'ivier van hem los, en trokken hem terug. Hij worstelde een oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002583.wav|vooral ook om onze koe te laten eten van het gras, dat langs den weg groeide. Tegen tien uur vonden wij een plek waar het gras welig en malsch was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002441.wav|Met zachtheid en teederheid smeekt hy hem, toch niet te verwerpen het brood des eeuwigen levens, en dusdoende te vervallen in de klauwen van Satan, die met zyn engelen het vuur bewoont|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000120.wav|Een springvloed viel samen met een storm, zoo als er bij menschengeheugen nog nooit een gewoed had. Sluizen en dijken bezweken daaronder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000638.wav|Ik hoop dat het in open kamp was, zeide Arkel: intusschen, ik beklaag u beiden; zulk een overwinning moet even zwaar vallen als de nederlaag|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002392.wav|dat was dien eersten avond reeds gebleken. Verder moest Kees nu voorloopig maar eens zelf zien. Het eerste jaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000255.wav|door de kippen van het erf als de geliefkoosde plaats waar de zedige kippetjes hare eieren legden. Eene ongewone hoeveelheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000790.wav|Maar het papier, het schrift, die heilige reliquie, dat alles was zijn hart zelf. Wat had men er mede gedaan? Marius was vertrokken zonder te zeggen waarheen hij ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001472.wav|den geheelen dag uit geweest. Leg nu dat boek toch neer, en laten wij wat praten terwijl ik thee zet, kom|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000194.wav|vertakt bijna als dat van een hert en hare pootjes, nu vrij van des jagers gewicht, bleken, hoe broos, niet gebroken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002421.wav|een sigaar gerookt. Het was eigenlijk zooiets als een Sociëteitspraatje. De 'algemeene zaak', dat was zeker een voortreffelijk ding|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003986.wav|in den wagen van Bob, en in weinige woorden vertelde ik hem wat er gebeurd was; daarna viel ik doodvermoeid in slaap|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002838.wav|De komst van mijn jongere broeders en zusters, die zooeven door den cijfermeester verlaten waren en nu het vertrek binnenstoven, deed het gesprek hier afbreken, en er werd dien avond over dat onderwerp niet meer gerept|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000682.wav|Ik zal sterven als gij het niet doet. Gij moogt sterven als ik het doe, antwoordde Haley. Neen, zeg ik. En daarmede keerde hij zich om|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003200.wav|Maar daarentegen weet je ook zeker, wie hij is. Wat meen je, Goudoogje? vroeg Donsje. Eerst wilde Goudoogje niet uitleggen, wat ze bedoelde, maar toen kwam het uit, dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002026.wav|Vittoria. Malbrook treedt in het begin van de voorstelling op om den Snellen opmarsch van het Fransche leger aan te duiden|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000213.wav|Maar toen de gouden zadel het paard aanraakte, begon het op eens luide te hinneken. De stalknechts werden wakker, grepen den jongeling en brachten hem in den kerker. Den volgenden morgen werd hij door het gerecht ter dood veroordeeld|10587|neutral
+wavs/train_1724_4315_000791.wav|als dien dag geheel Antwerpen in rep en roer was en niemand zich volmaakt gerust kon noemen, ontwaarde ook hij eenig gejaagdheid. Toch dronk hij bedaard de|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_001292.wav|En zij glimlachte, terwijl haar oogen zich vergrootten in een droomerig gestaar, en dacht aan Fabrice met zijn mooien baard en zijn prachtige stem. Hoe jammer, dat Betsy niet meer van de opera hield! Zij gingen er zeer weinig heen en zij was er toch zoo dol op|1666|neutral
+wavs/train_2450_12867_000138.wav|Ziek? Hij heeft geen zin om te komen, doodeenvoudig. Dacht je dan dat een Javaan ooit iets voor een Hollander doen zou tenzij gedwongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000188.wav|klom ik over het hek, zonder de minste kans te loopen door iemand in het huis gezien te worden. Ik hurkte neer tusschen de struiken van de andere zijde en kroop van den eenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010750.wav|de rijtuigen van de aanzienlijke families met een snelheid van vijf kilometer per uur, leeg en in rouw gedompeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003470.wav|Ik bid u, zeide vader Syard, bedenk dat alle onvoorzichtigheid schadelijk wezen kan. Al de dienaars zijn nog wakende, om op den Heer van Aylva te wachten|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000357.wav|Hij sprak nooit meer over zijn innig gevoel als wilde hij niet verstoren de streelende lieflijkheid van hun iederen dag samen zijn. En zij nam het aan, dat hij iederen dag met haar samen was, onmachtig hem af te weeren|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_002712.wav|zie hier de opgave der Vlaamssprekende en Waalssprekende Belgen, door de Edelheer Blommaert van Gent, in zijn werk over de moedertaal uitgegeven. Provinciën, waar de volkstaal Vlaams is|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_001746.wav|en het hem voor den geheelen dag genoeg opfrischte als hij maar de overtollige gezondheid opving, die zijn meester in het rond spat|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000012.wav|En toen de dans gedaan was, neigde zij, en was op eens verdwenen, niemand wist waarheên. De wachten werden geroepen, die voor het slot stonden, maar zij hadden niets gezien|10587|neutral
+wavs/train_2450_6058_002000.wav|over de schedels van Yorik, hij eensklaps door een schaterend en luid gelach gestoord werd, dat hem niet weinig verontwaardigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001857.wav|Drie vermoeide reizigers zochten een nachtverblijf op den laten avond. Zij liepen wel door een armoedig woest gedeelte van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000864.wav|Ik beloof het je, voortaan zal ik niet meer zoo spreken en ook mijn best doen niet meer zoo te denken. Maar wat me hindert, moet ik zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001973.wav|Nu volgde er eene geruime poos stilzwijgen, en HILLEGONDA bespeurde, dat er op het gelaat van HELLEMANS wezenlijk een trek van misnoegen, die zeer naar droefheid zweemde, gekomen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000119.wav|Ik geef hem dikwijls een fooitje, en gij ziet dat hij goed gekleed is. Ik denk dat Dodo het over het geheel tamelijk wel heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000063.wav|maar, op mijn woord, het spijt mij. U bent beter dan ik dacht. John Peerybingle, het spijt mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000880.wav|Een zware lijn, bijna recht, van wenkbrauwen, trok boven de dichte, grootgevormde oogen een staaf. De neus heftigde recht vooruit|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000071.wav|De hoofdstraat, waarop de andere rechtlijnige straten uitkomen, is buitengewoon breed, geplaveid met boomstammen en naar landsgebruik voorzien van houten trottoirs|5809|neutral
+wavs/train_2450_9234_001674.wav|dat indien ik sterf, zulks alleen uit liefde voor haar is, en dat ik haar zal beminnen tot mijn' laatsten ademtogt, ja tot in het graf|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000132.wav|dat zij hem niet tegengesproken had en dat zij, met haar zoen, en met haar omhelzing, getoond had zich als zijn vrouw te beschouwen, zooals hij haar als zijn vrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002336.wav|Gemelde alkoof is voorzien van een dubbele deur; en, wanneer deze gesloten is, wordt er een bijzondere behendigheid of liever een gelukkig toeval gevorderd om haar weder te openen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001860.wav|zij eerden nooit Afrodite en zij eerden Ares alleen als de Vernietiging en niet als de Schepper van Leven en Liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003374.wav|Ik zal hem beneden brengen. Hij ging van het raam af, en sloop op zijn teenen naar de deur. Hij luisterde. Er was geen geluid te hooren. Hij nam een kaars op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001203.wav|avond, terwijl ik vrolijk in mijn' winkel op mijne werktafel zat te naaijen, zette de gebogchelde, in half beschonken toestand, zich bij de deur neder|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000623.wav|maar oom Vernooy, die het haar deed genieten, vond het er te winderig en moest er den rug aan toekeeren, terwijl zij met een lachend gezicht den wind liet begaan|496|neutral
+wavs/train_2450_7472_001106.wav|al die vale, misvormde, opgezwollen lijken op het groene gras en daarboven de hemel, die weêr diep blauw was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013028.wav|Laat mij liever eens bedenken wat ik zelf verworven heb. Ik heb dat vreeselijke geheim van de stenographie onder de knie gekregen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000774.wav|op den afstand van ongeveer twee kanonschoten aan de wederzijden van een klein boschje halt maken: en het leed geen half uur, of een ruiter, in volle wapenrusting uitgedoscht en van eenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002309.wav|Het was de moeite niet waard om er u mee lastig te vallen, Bella, toen gij in eene sfeer verkeerdet, zoo ver boven uwe familie verheven|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001640.wav|ernstig ongerust over den geestestoestand van zijn compagnon; daar pikirde hij nog lang over; hij had het in zijn leven meer bijgewoond|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004494.wav|Zij zouden onder ons nooit veel goeds worden. De waarheid is, dat wij zelven te lui en te flauwhartig zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000404.wav|Mijne maag zegt, dat het niet ver van twaalf uur is, en het zal wel niet de laatste Eli Heimans, Willem Roda maal zijn, dat ge in den berg komt. Als ge er maar eens aan gewend zijt, Willem, dan gaat ge er van houden, even als ik. Hoe ik er soms naar verlang, kan ik je niet zeggen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002385.wav|maar plotseling riep zij half lachend, half knorrend: Gij zijt galant, dat moet ik zeggen! Gij blijft mij in den weg staan om mij aan te gapen, in plaats van mij te helpen mijn hoed weer te krijgen, die al een mooi eindje ver voortgejaagd is|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_002291.wav|Elke der bovengenoemde kategoriën had in de rederijkerskamer ten minsten éénen vertegenwoordiger: en wij zullen thans, waarde lezer! met elk hunner achtereenvolgens kennis maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000451.wav|zelfde waar zij nu waren en dat Afrika heette. Dit laatste had zij uit den mond van den schurk zelf gehoord, die haar door zijn tooverkunst hierheen verplaatst had|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000990.wav|Niet waar!' riep Eylar, terwijl zijn oogen glinsterden van genoegen; want hij zelf was even verrukt als verrast over de houding, die zijn vrouw had aangenomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004027.wav|Zoo liepen zij zacht, op de teenen, de keukentrap af en Bella schoof voorzichtig de grendels van de voordeur, en nadat pa nog eens gepakt was, maakte hij dat hij weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004386.wav|Het wegdoen van zooveel, om ruimte te maken voor zooveel anders, had bovendien iets gedwongens aan zijne manieren gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004840.wav|Hoe gaat het? zegt Miss Volumnia, hare handen samenvouwende. Zijn wij gered? De groote zaak heeft voor ditmaal bijna haar beslag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010676.wav|de verzekering uitsprekende overtuigd te zijn van de oprechtheid hunner geheohtheid aan hem en zijne familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006362.wav|Maar gij zult geen afdeeling voor verlossingen hebben, wierp Dolly in het midden. En dat is toch op het land zoo noodzakelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006757.wav|Toen hij zich aldus aangenaam had bezig gehonden ging hij naar beneden en bekeek met groote aandacht de karpetten op de benedenverdieping|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002262.wav|foei!' herhaalde icolette: 'ik dacht, dat vrienden met elkanders gebreken geduld moesten hebben.' ier bloosde zij over haar vrijmoedigheid, en aurits bloosde nog sterker dan zij|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000514.wav|Uwe verachting, Francis! Bezin u, eer gij zulke uitdrukkingen bezigt tegen mij! Ik weet het, gij zijt heftig in uwe opvattingen en hartstochtelijk in uwe uitingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000603.wav|Gelijk den vorigen avond was aller aandacht gericht naar of liever geboeid op het einde der straat, die thans verlicht en zichtbaar was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001426.wav|zy hadden niets anders er af te brengen, of het zou hun waarschijnljjk niet zoo goed zh'n gegaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002020.wav|zijn zuster vond al meer en meer stof tot ergernis: Nicolette was verlegen, omdat zij een nieuwe zedepreêk vreesde en vergeefs zocht te raden, waarin zij zich misdragen had|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000616.wav|Hij zat bij John Thornton's vuur, een breedgeschouderde hond met witte tanden en lang haar; maar achter hem waren de schaduwen van allerlei honden, halfwolven en wilde wolven|5809|neutral
+wavs/train_2450_7472_002463.wav|door boeren van den hertog, die aan de bedienden van het kasteel lange verhalen hadden gedaan, dat de prins zwaar gewond was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005257.wav|alsmede dat men bij eene vrouw, wier geest zich met zulk eene edele studie bezig hield, geene groote bedrevenheid te wachten had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002260.wav|reiziger, voor het eerst in die streek, keek verwonderd den vreemd gekleeden jongen na. 'Daar heb je der een uit de gevangenis,' riep een voerman tot den man, die naast het paard voortstapte. 'Laat hem maar loopen: die is gauw genoeg weer ingerekend|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004217.wav|even oplettend nam het meisje hem zelven waar. Maar daar viel een straal van de ondergaande zon op den bodem der boot|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002966.wav|ik heb mij geheel aan hem overgegeven en beleden schuldig te zijn. Waarom? Kan ik dan niet zonder hem leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000575.wav|Wat scheelt er aan? Dat bundeltje hindert u; laat my het dragen. Durdels was blyven staan, en een weinig achter|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000022.wav|zij die eenmaal zijn schat, zijn goede engel, zijn alles was geweest! Hij was laat getrouwd, maar toen dan ook scheen zijn leven eerst recht goed te beginnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000918.wav|is, dat wy elkander alien de hand geven en met opgeruimde en vriendelyke gezichten begroeten. Daar wy weten, dat wij vergaderen met het doel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011772.wav|en wij moeten maar hopen, dat er nog iets aan zijne omstandigheden te doen zal zijn. Gij zult mij wel veroorloven u na uwe reis iets te laten voorzetten|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002207.wav|Mevrouws toon en deftigheid hadden met den aangroei van haar eegaas vermogen gelijken tred gehouden en zij was eerst een pretentieuse|496|neutral
+wavs/train_2450_6408_008764.wav|En met deze woorden rolde een traan over zijn wang. Ruth knielde op een voetenbankje naast hem neer, drukte zich tegen hem aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001550.wav|ag niet nieuwerwetsch zijn en stijf,' zeî de oude eer an loff, bij mirakel eens het stilzwijgen brekende: 'maar t is maar een mooie uitvinding, die|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001184.wav|Niet meer het verdriet, dat leefde in zijn ziel, er aan knaagde als een dier, en hem honger deed lijden. Zoo koud voelde hij zich, en hij had zoo honger|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001870.wav|maar ik moet u herinneren aan mijne verklaring, dat ik voor geene hindernissen zou terugwijken, als ik mij voorgesteld had zeker doel te bereiken; het geschil liep toen reeds over het verkrijgen van uwe hand.|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000948.wav|Ik ben geen papkind, neen dat ben ik niet. Ik kom uit de bruine bosschen van den Mississippi, ja daar ben ik vandaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003067.wav|Weldra was zij gereed en na tal van vermaningen aan Mietje, ging zij met Mathilde de deur uit. De koele wind hief iets als een nevel van haar geest op, terwijl haar bleeke wangen koud werden en bijna een kleurtje kregen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5000_000324.wav|toevertrouwd aan een tak, die niet in staat bleek te zyn hem te dragen. Juist toen derhalve de secondanten hunne voorbereidende maatregelen namen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001261.wav|Al nam ik er ook een jaar toe, hernam Danhasch, om hen te aanschouwen en te vergelijken, ik zou er niet anders over denken, dan ik thans doe|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001354.wav|Beste Marie,' zeide hij op zijn zalvenden hoogen toon vol eigendunk, 'als vader vermeen ik geheel verantwoordelijk te zijn voor de toekomst onzer kinderen. Maak je daar asjeblieft geen zorgen over|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000381.wav|tot otterdam op, met alles, wat de eer verder vordert; en als gij dat onbeteuterd en naauwkeurig doet, zal ik het voor een bewijs van een zuiver geweten houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001246.wav|op meer aan. Toen zag de meester hem schuw aan en duwde hem toe: Wacht u voor de gevangenis! Ook hier achtte hij zich bestolen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000838.wav|Dat Gunther er niet tegen opzag eenmaal de kroon te moeten dragen, was dat reden, dat Othomar zonder die vreeze hoefde te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000189.wav|waarvan er vele boven mijn begrip gingen, en waaromtrent, al begreep ik ze duidelijk, het althans in mijne jaren, mij slecht gestaan zou hebben, mijn gevoelen te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006775.wav|Men dacht dat hij weg was, maar hij hield zich schuil. Blijf toch niet hier, jongeheer David! Ik voelde Peggotty's arm|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000442.wav|Bol beäntwoordde den groet van den bestelder, welke groet eigentlijk alleen bestond uit een aanraking van den rand van zijn hoed met duim en voorsten vinger, op vrij stijve wijze, met een niet min eenvoudig 'goeden dag|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001021.wav|Ik bleef bij dit laatste vermoeden staan, hetwelk mij, alles overdacht hebbende, het aannemelijkste voorkwam, en hield mij intusschen bezig met het opnemen van het kamertje, dat ik nu oordeelde mij ten kerker te verstrekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001132.wav|Sarinah sloot de stoet, steunend en onverstaanbare woorden kauwend in haar tandeloze mond Veertig dagen waren sedert die ochtend in eenvormigheid voorbijgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000329.wav|gij zijt niet dom, antwoordde juffrouw Podsnap. Ik ben dom, en gij zoudt mij niet aan het praten gekregen hebben als gij dom waart|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001170.wav|Ik zit er zoo leelijk in Joost.' 'Ja, dat heb je al een keer gezegd,' zei ik somber. 'Je kent Ru Duyf he?' 'Die lange jongen met de o-beenen? Ja, die ken ik wel|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002818.wav|en juffrouw Mann ontwaarde, die achter den stoel van Bumble stond, en de vuist tegen hem schudde met een woedend gebaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001625.wav|Toen hij bezig was met zorg zijn teekening te voltooien, bracht men hem de beide kaartjes. Ik kom dadelijk, antwoordde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008875.wav|Maar terwijl de toeschouwer zich hierover op zich zelf kwaad maakte en zich afvroeg hoe dit kwam, scheen het rumoer plotseling wel tienmaal stferker|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000313.wav|al twee kinderen, die kleine meid. Tante Floor was niet opgestaan; zij lag op een divan en een tweede baboe piedjiette haar de enorme, dikke beenen, de lenige handen gegleden onder den peignoir van haar meesteres|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_002247.wav|Hij sprak bij zich zelven: Ja, de dood is de beste keten! Toen wierp hij het blad ter zijde en dacht niet meer aan de zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001374.wav|En in het halfduister der door een hanglampje slecht verlichte kamer ging met hooge keelklanken, telkens na een enkelen regel recitatief door den|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000062.wav|Mijnheer, je vergeet wat!' riep de bediende, die de pistolen onmogelijk meer kon bergen. De geschokte zoon keerde zich om en greep het wapentuig, dat de bediende hem aanreikte|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000234.wav|Zulk een ambtenaar 'releveert' het departement en de afdeeling was er trotsch op hem aan haar hoofd te hebben. Zijne collega's deden het gaarne voorkomen, of zij op vertrouwelijken voet met hem stonden: een vriend van Botwater te zijn was reeds eene onderscheiding|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002369.wav|hoewel hij misschien meer van de zaak verstaat dan ik? Dat weet ik niet. Nu goed, dan willen wij zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000499.wav|stille kracht zij boeken over spiritisme, en zij wisten niet of zij gelooven zouden of niet. Het waren stille dagen van stille eentonigheid in het regenruischende stadje|1666|neutral
+wavs/train_2450_6058_001221.wav|om het in een doos te steken waarop Joe's naam stond, en die zorgvuldig gesloten werd. Joe kreeg den sleutel met de waarschuwing|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003771.wav|Ondanks die vermaning, trantelden Jacob en Machteld zoo langzaam voort, dat zij samen achterbleven, toen reeds alle anderen ver vooruit waren. Toch was die vertraging niet teweeggebracht door zoet gekout of|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_004388.wav|Met u heb ik thans niets te schaffen, zeide hij; maar later zult gij mij voldoening voor die woorden geven. Ik had u die reeds lang afgevergd, zeide ik: indien de eerbied voor uw vader en nicht mij niet weerhouden hadden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002414.wav|behevens een ochtend vol gewichtige bezigheden, en besluitend met een razend geklop aan de deur van den heer Perker|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005282.wav|Tot hiertoe had Mabelia zich weêrhouden, om den vermetelen aanvaller te beschamen, door hare bekendheid te toonen met zijne dubbelzinnige positie, uit vreeze Juliaan te verraden en de wraak van den laaghartigen edelman op diens hoofd over te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000539.wav|en blij zoo een mooi verdriet te hebben. Toen bezat hij zich niet meer, en hij speelde door en het was hem of hij niet speelde maar een ander|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000767.wav|door zyn hoogen knop en rug bewonderenswaardig geschikt voor een slaperig ruiter|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000053.wav|Zoû zij ze niet ongeschikt maken voor het practische leven, waarin zij niet te doen had, maar waarin de kinderen, als ze groot waren, zich zouden moeten bewegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001750.wav|De vrouw ging naar het voordek tusschen de koffers en de balen, zette zich daar neer en begon zachtjes voor haar kind te zingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000938.wav|De knaap zweeg, vreezende te veel gezegd te hebben; hij streek haastig met zijn vingers door zijn haar en antwoordde niets dan: Ha! Zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003938.wav|Maar het is toch eene slechte gewoonte, Sim! Ernstig zijn hocfd schuddends, ging hij op het voorwerp dezer aanmerkingen af|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003527.wav|Zonder twijfel zou ik mij spoedig gewennen. Dat was dan ook natuurlijk, want ik was nu bij mijne familie en zij, met wie ik voortaan leven zou|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000910.wav|Ook begon hij graaf Stanislaus met minder vooringenomenheid te beschouwen, en wachtte zich wel Regina tot eene overijlde beslissing aan te zetten. Men was toen midden in het carnaval en de travestis waren aan de orde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000719.wav|Als straks het weder bedaard is, zullen wij samen naar Stauffacher gaan, en als deze geen' raad weet te schaffen, zullen we ons vervoegen tot Werner van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007297.wav|Toen wij in het begin van de lente hier kwamen, leefden wij geheel alleen en wij zullen weder alleen leven; ik verlang niets liever dan dat.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000718.wav|Zij zoii naar Livorno gaan. zij wist zijn adres. Zij zou hem smeeken. o, zij zoii hem lief smeeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001639.wav|en. waarom niet Leo XIII. Een plotselinge schaduw, een pijn trok over Othomars gelaat. Hij klemde zijne lippen dunner|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000146.wav|van Beckenried door zijne schuldeischers, die allen aanhangers van den Oostenrijker zijn, en die hem steeds maar gelden geleend hadden, zeer lastig gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000066.wav|den ganschen dag geplaagd wordt met het leven dat de buren maken. Het was goed van mijnheer Swart dat hij niet verder ging en de buren zelf ook verwenschte|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001670.wav|had Pien een doosje damescigaretten gegeven, van die kleine in zoo'n smal rood doosje. Pien had lucifers meegenomen en met die schatten zat ze in het fietsenhok|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001291.wav|Terwijl Scheich Ibrahim er op uit was, om het een en ander voor het avondmaal te bezorgen, zetten Noureddin en de schoone Perziane hunne wandeling in den tuin voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001756.wav|en daarbij knikte hij zeer vervaarlijk bij passages in de preek waarbij eigenlijk in het geheel geen knikken te pas kwam, vooral voor een ouderling die nog wat om de leer gaf|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000555.wav|En Mathilde wist ook dit: al zocht heure moeder medegevoel bij haar, Mathilde, zij vond eerst troost bij haar lieveling, bij Eetje|1666|neutral
+wavs/train_2450_12599_000556.wav|kan ik het niet zelf, ik zie het toch wel. Zij kunnen heel goed rekenen; als ik hun vraag de rente uit te rekenen van geld, dat ik heb geleend, kunnen ze het dadelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000975.wav|et is u buiten twijfel wel gebleken, hoe de eer vrij veel werks van mij maakt, en hoe mijn vriend ooft deszelfs, ik zal ze maar verliefde oogmerken noemen, begunstigt|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000444.wav|Maar iedere vreemde hond, van welk ras of soort, erkende snel Buck's meerderheid of vond zichzelf in een strijd op leven en dood met zijn vreselijken tegenstander|5809|neutral
+wavs/train_2450_10565_000453.wav|Wacht zel 'er een, daar staat Kapitein LIJNSLAGER, laten wij het dien maar vragen, die liegt toch nooit. Jongen! dat deed mij regt goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001376.wav|en zij, als ze het zag, maar niets moest vragen; ook de naaister was door de oude voor zoveel zij het nodig vond, in 'het geheim' betrokken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001318.wav|nu er in alle Christenlanden gelijkheid geldt voor de wet, en geen geheime rechtspleging, op wie ook, mag worden toegepast; nu wij roemen op verfijning en beschaving|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000066.wav|Hij bedoelt een strijd. Ik vertelde dit gisteravond aan Juffrouw Wijers. Ik dacht, dat ze het flauw zou vinden. Maar ze lachte er om en ze zei: 'Hou je veel van kinderen Joop|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001995.wav|de denkers in volkomen vrijheid, de geloovigen volkomen gelijk, als godsdienst den hemel, God als rechtstreeksch priester|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000008.wav|waarin ik het voorrecht had, Sherlock Holmes in zijn nasporingen ter zijde te staan en zijn methode van onderzoek te bestudeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007199.wav|keert den helm om en daar plotseling, verbeeld je! bons! klets! Wat rolt er uit? Peren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000232.wav|De sultan ten hoogste verwonderd over deze taal van zijne dochter, wendde zich, nu niet meer door teekens sprekende, tot mij|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000174.wav|wel zoo wijs om tevreden te zijn met het huis zooals het was, en ieder van haar was druk bezig haar eigen zaakjes in orde te brengen, en te pogen zich tusschen haar boeken en andere bezittingen een klein eigen thuis te vormen|2506|neutral
+wavs/train_2450_5342_003639.wav|doet zoo knap wat zy te doen heeft, en is altijd zoo kalm en gestadig bezig in den dienst van het publiek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000837.wav|waarin zich twaalf gedekte schotels van hetzelfde metaal, vol met de uitgezochtste spijzen, benevens zes brooden van het fijnste meel bevonden, en twee flesschen met den kostelijksten wijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001681.wav|Maar de dokter dacht niet aan lachen. Ik ken dat, ik ken dat! zeide hij even glimlachend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001228.wav|er kwam geene spraak of taal, geene medelijdende stem, geene helpende hand uit den verwijderden hemel. Langzamerhand werd het stiller en stiller|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004217.wav|en die duizend eenvoudige behoeften te vervullen, welke de kindsheid gelijk een veelkleurigen regenboog omgeven, was Toms grootste vermaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000897.wav|Ik ken dat spreken, zooals hij het deed met zijn halve woorden en jij met je zwijgend neergeslagen oogen.' 'Bedoel je over|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001102.wav|Misschien zal het ook bij den Heere niet baten, als gij eens met Hem afrekent, gelijk wij allen toch moeten, geloof ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001728.wav|aan de onbaatzuchtigheid van den heer Jingle wordt weggenomen. Er zijn in Londen verscheidene oude herbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002808.wav|Dat had ik wel verwacht, zeide Grimaldi Het deed mij veel genoegen. Waarom? Wel, toen behoefde ik hun geen fooi te geven, mijn goede vriend|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003891.wav|Daar is een toeval bijgekomen, maar ik zie niet dat we de hoop moeten verloren geven. Met Gods hulp zal hij wel weêr zijn bij te brengen. Al sprekende bracht hij een fleschje met reukgoed te voorschijn en hield dat mijn man onder den neus|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002001.wav|een heiligen wil, een onmetelijke smart en een onmetelijke hoop, een beklemd hart, een ontloken verrukking. Wat was dit manuscript? Een brief|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001600.wav|Die avond zag ik dit evenwel nog niet in. Ik dacht, dat zij zweeg om mij niet te kwetsen. Deze opvatting verteederde me en midden onder het spelen haar hand grijpend begon ik met ongeveinsde tranen te stamelen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000006.wav|Theo, de zoon van tante? - Ja, Theo. Zoo, dag Theo. Hoe curieus, dat wij je ontmoeten. - Ik wist niet, dat jullie in Parijs waren. Op je huwelijksreis|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_000757.wav|en toen hij ten slotte de vroolijke zoogster, bijna zijn moeder, verliet, schreide hij uren lang erbarmelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000972.wav|De geschiedenis van deze vrouw kan mij daarin niet doen wankelen. Ik zou er u vele anderen kunnen verhalen, die u overtuigen zouden, dat gij u niet tegen mijn voornemen aankanten moet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001727.wav|indien zy die niet reeds bezet hebben. Als ik u goeden raad mag geven, zoo is het dien, van onmiddelijk naar Scheveningen te gaan, en u in te schepen eer de dag aan de hemel is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002750.wav|Aangezien de revolutiën uit het recht van den opstand ontstaan, zoo meenen de oude partijen, die zich aan de erfelijkheid door de gratie Gods houden, dat men tegen haar het recht van den opstand heeft|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000053.wav|Het panorama, met schitterend licht overgoten, waardoor de verscheidenheid der tinten uitkomt, wisselend van het zachtste blauw tot het donkerste groen, al naar afstand en ligging, is onvergetelijk schoon|5809|neutral
+wavs/train_2450_9234_001764.wav|u in volle vrijheid met Schemselnihar te onderhouden. Ik maak mij sterk, u dit genoegen te kunnen verschaffen, en zal daar reeds morgen werk van maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010710.wav|want wij kunnen er hem tot op het laatste korreltje toe van berooven, als hij ons niet koopt tot den prijs|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001559.wav|van onverwachte vleiing en even onverwachte schijnbare verwaarloozing, werkte reeds, geheel zonder haar eigen besef of overleg, het eigenaardig spel der bekoring waarmee de vrouw den man lokt en aan zich bindt|1666|neutral
+wavs/train_2450_12599_001016.wav|Enfin, je zult het zien. Jij bent de eenige minderjarige nog, en daarom zal de Weeskamer er wel bij komen. Dan zal je het ondervinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000492.wav|Kan ik het helpen, dat ik dat mannenvolkje zie zooals het is? Zij noemen zich onze heeren en meesters; ze zouden het dolgraag wezen, hoewel het den meesten hunner niet gelukt; en waarom niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001507.wav|in welke hij de vertrouwde van Schemselnihar meende te herkennen. Hij bedroog zich niet; zij kwam naar hem toe, en zeide: Mijne meesteres laat u|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002449.wav|Hij ging gewoonlijk nu en dan een poos weg, als de onrust over hem kwam. Waar hij heen was, wist niemand, maar allen waren er zeker van, dat hij over een paar weken zou terugkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008096.wav|dacht hij, terwijl hij het hotel inging. Goeden morgen, Wassili, zeide hij in den corridor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000287.wav|Van enkele dingen zweeg hij evenwel, en dat was van Stauffachers schat en van het geheim van Claus. Hij repte ook geen woord van de groote spelonk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000747.wav|Nu, zei Bella, haar stoel een weinig aanschuivende en haar arm in dien van Lize stekende, alsof zij samen uit wandelen gingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000686.wav|Met verbeten woede, maar angstig en bevend onderteekende Strijkman de verlangde verklaring. En toen hij eindelijk uit des procureurs mond de woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005013.wav|of hij niet in de verte de lichten van eene stad ontdekte. Hij zag veel, maar kon niets duidelijk onderscheiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002719.wav|het nu uit en zeg mij: Waarom is alles zoo anders geworden tusschen u en mij? Maar nu eerst die leelijke, zwarte mom weg; ik moet in die gazellenoogen kunnen lezen, om te weten wat ik aan mijne Regina heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005290.wav|Chitling was ouder dan de Draaier en telde misschien achttien jaren, maar er heerschte in zijne houding tegen dien jongenheer een graad van eerbied|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001240.wav|en in een aangeboren drang tot keurigheid en reinheid begon hij zich, hoewel hij rilde van de koude, eerst, lang en zorgvuldig, te wasschen, te reinigen, te poetsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001959.wav|ik heb mededoogen met u, en wil trachten u te vergoeden, wat gij verloren hebt aan eenen al te vreesachtigen vriend en vertrouweling|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002225.wav|ik kan geene woorden vinden, om uwe majesteit mijnen dank te betuigen voor de goedheid, welke zij voor mij heeft, en voor de eer, die zij mij aandoet|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001206.wav|Zij was misschien zeventien jaar, en zij leek op haar gescheiden moeder: de eerste vrouw van den rezident, een mooie nonna, die nu te Batavia woonde, en, naar men zeide, een stil speelhuis hield|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_001920.wav|Ik zeg u de waarheid, Barbara! op mijn woord, vervolgde Kit ernstig, maar niet half zoo duidelijk, als ik wel wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000466.wav|De twee nieuwe viziers bedankten den sultan voor zijne gunst, en keerden naar hunne woning terug, om zorg te dragen voor de begrafenis van hun' vader, die met groote plegtigheid plaats had|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002332.wav|l te vriendelijk,' zeî lara: 'heden! wat een mooie flakon. ie eens, ettemie! hoe partikulier! - ulk een heb ik er nooit meer gezien|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005784.wav|Daarop keerde hij naar den wagen terug. Nu moet gij gaan en ik blijf bij de paarden, zeide hij tot Lewin|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000103.wav|In hun gevoel voor elkaâr was nog nooit geweest zoo een reine harmonie, zoo een eenheid van samenstemming, als nu zijn groote arbeid klaar was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000403.wav|Gij zijt haar even veel dank schuldig als ik zelf; want het is duidelijk, dat Chogia Hoesein alleen daarom je vriendschap gezocht heeft, om mij des te gemakkelijker van het leven te berooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000631.wav|het leven der uiterlijke schijnsels; op het leven der ziel; het leven der in-waarheid. De wereld was nieuw, frisch van nieuwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001797.wav|en waar iedereen van rang en aanzien zijn vrienden op een verrukkelijke manier hekelt, zoodat er geen stuk van ze overblijft|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001541.wav|oe kan ik mij bedaard houden, daar ik mijne vrees bevestigd zie. eg mij, zeg mij,, wie is de gelukkige man, die gij met uwe voorkeur verwaardigt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002365.wav|Maar toen die er bijna uitgekropen was, viel het den jongen in, dat hij grooter schatten had moeten bedingen, en alle mogelijke heerlijkheden. Ten minste had hij dit moeten bedingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001489.wav|Ik trok lachend de schouders op over de luchtkasteelen die zij te mijnen behoeve wilden stichten, en nam den schijn aan dat ik tot de verwezenlijking daarvan het mijne zou doen, om aan den drang hunner vriendschapsdiensten te ontkomen|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_002006.wav|en Hildebrand was zoo sprakeloos als Saartje. Wij kwamen in den Zoeten Inval. De oude De Groot was in de ziel bewogen|496|neutral
+wavs/train_2450_5459_005774.wav|in wederkeerige liefde en in oprechte liefde jegens Hem, die hen beschermd en behoed heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003154.wav|U bent een jonge man, dien ik gaarne in de getuigenbank zou zien zitten om de leden van de rechtbank wat humaniteit te leeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003878.wav|en haar vader fluisterend vleide om haar niet te plagen, en zij telkens van kleur veranderde in de onrust van haar geluk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001294.wav|Ondertussen werd er aan het Franse Hof een vredesverdrag opgesteld, hetwelk verschillende voor Vlaanderen schadelijke punten inhield; echter hoopte Philippe le Bel dezelve door list te doen aannemen|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001738.wav|door ol aan aurits afgetroond en terstond daarna met hem en uffrouw eentje naar huis was gegaan, had zij eenige vrees gehad, dat hij haar opheldering van het gebeurde zou vragen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000507.wav|Ik ga dus zonder zorg, wat dat betreft, maar ik wou zoo graag, dat jullie deze droefheid op de rechte manier beschouwden. Gaat, als ik weg ben, niet zitten treuren of klagen, en denkt niet, dat je getroost zult worden als je niets uitvoert|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002187.wav|Dat is de liefde, de ware liefde; het niet anders kunnen, het fatale en om vergeving smeekende van de liefde, voor het leed, dat hij aandoet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000622.wav|In weêrwil van den dag daarbuiten nog, is de vestibule hel verlicht, en lijkt een woud vol palmen en breedbladige sierplanten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007274.wav|ik kan n niet toestaan, zoo iets aan den heer Headstone te zeggen. Dl heb hem niets meer te zeggen na hetgeen ik hem van avond voorgoed gezegd heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000395.wav|lOch hemel, ja! kermde Fledgeby, heen en weer wiegende, ten overal! overall Het bedrijvige kleermaakstertje knipte het hemd handig los|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001121.wav|Jammer dat de organist de kracht van den roep der gemeente tot God in een laf naspel liet verloren gaan|496|neutral
+wavs/train_2450_7472_002214.wav|en deel ik mijn geld geheel en al, onder hen allen. Ziet u, dat is zoo mijn zwakte, mijn zonde: ik ben maar een mensch|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001881.wav|ACHTSTE HOOFDSTUK. ZELFS INVALIDEN KUNNEN GELUKKIG ZIJN. Vermits wij het woord onschuld hebben genoemd en niets willen verzwijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000536.wav|in zijne onrustige overpeinzingen te veroorzaken. Hij zou deze tot slapen gedwongen hebben, zoo het in zijne macht had gestaan; doch zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000850.wav|Wijt dit aan de omstandigheden, die ons de list tot plicht hebben voorgeschreven, en niet aan mij,' antwoordde zijne moeder. 'Noodzakelijkheid drijft u en mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000158.wav|onder lang te marren, greep zij dus de pen op, en schreef eenen uitvoerigen brief aan. ij greep als gelegenheid tot dat schrijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000943.wav|Op den triomf onzer marine!' klonk het luide en bijna gelijktijdig uit verschillende monden, zoodat de weerklank van die toosten Regina nog in de ooren klonk, toen ze reeds de verlichte laan|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000977.wav|Er was niets aan te doen. Nu zij wanhopig gevlucht was, zag zij het in: als hij haar terug wilde hebben, terug als zijn vrouw, moest zij gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002919.wav|En voor Hem zullen al de volken vergaderd worden, en Hij zal ze van elkander scheiden, gelijk de herder de schapen van de bokken scheidt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000288.wav|ja zag, hoe zij alles aanwendde, om door ongekunstelde vriendelijkheid hem de opregtheid harer vriendschap te betoonen. es middags aan tafel zittende|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003079.wav|In uw geval zou ik met dien associé breken, Jacob eens goed op zijn voorman zetten en zelf de teugels van het bewind weer in handen nemen,' raadde Regina|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001306.wav|zwart wollen kousen en lompe schoenen met koperen gespen. Men zou hem voor een ouden huisonderwijzer gehouden hebben, die uit de emigratie was teruggekeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002082.wav|in het kleine, lichtgeraakte, nijdige van zijn ziel, dat soms om de minste aanleiding borrelde naar boven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001715.wav|Ik geloof, dat ik uitgezegd ben. Ik heb geschreven uit een impulsie, uit eigen ondervinding. En toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000546.wav|Eens — zij liet het lichaam weder los, want zij was niet zeker van haar greep. Tweemaal, en zij had het bij de bebloede haren gegrepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003018.wav|Maar dat heeft hij toch wel. Hij heeft een pakje oude brieven nagelaten. Het schermpje blijft in beweging|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002439.wav|Ei zoo, ziedaar dan dat groote plan!' sprak Juliaan, met zekere levendigheid. 'Hebt gij lust er toe mede te werken?' vroeg de hopman snel|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000078.wav|Bij haar terugkomst vond Bertha hem nog in dezelfde houding aan tafel gezeten. Zij had zich de slapen met koud water gewasschen, en was tot kalmte teruggekeerd. Ook zij koesterde een plan, en maakte nu onmiddelijk een begin met de tenuitvoerlegging|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003076.wav|Hij is zoo door en door een huichelaar, dat hij alles waar hij op afgaat, langs kronkelwegen moet trachten te bereiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002087.wav|In uw hart was zooveel liefde, dat ge vergeven kondt. God weet, wat er zonder uw komst gebeurd was! Hoe gelukkig zijt gij toch, Anna|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003693.wav|De laatsten van al de aanwezigen waren Chevy Slyme en zijn vriend Tigg; en net is opmerkelijk, dat, hoewel|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001608.wav|Mevrouwtje! schrikte hij. Het is het einde van de maand; brillanten koopen, dat gaat niet van daag! En nog wel stopflesschen vol! riep hij uit, met een schrik, ze nu ziende schitteren op de tafel, tusschen de glazen tamarinde-stroop. Louis Couperus, De stille|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_000502.wav|dat is: die zekerlijk mensch was; maar die ook verheven in zijn misslagen, schitterend in zijn vlekken, machtig in zijn misdaden bleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000718.wav|hy droeg namelijk zorg, otn de drie heksen, die hy gezien had, zoodanig te beschryven, dat het volslagen onmogelijk was drie oude wyven te vinden, die daarop geleken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003809.wav|Bill Boorker werd veranderd. De heer Barker kwam in groot aanzien onder de leden van het beroep, waaraan hij meer in het bijzonder zijne talenten wijdde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001667.wav|Goed dan. Maar ik verkoop me niet minder dan voor tien millioen. En dan krijgt u. Zij lachten beiden en weêr klonken de namen van|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001872.wav|Ze was weer razend natuurlijk, maar ze durfde niets te zeggen, omdat de Generaal voor de klas prijkte. We hebben de rapporten al weer ingeleverd en Pien heeft een vracht strafwerk gekregen voor het verloren schaap|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_010077.wav|Ik ga al, juffrouw, antwoordde Betsy Prig, en met deze woorden bleef zij staan. Dat zou ik u ook raden, zei juffrouw Gamp|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001057.wav|De hooge gasten, die het slot herbergde, waren nauwelijks van de sierlijk gebeeldhouwde ledikanten opgestaan, of zij begaven zich naar de diep naar binnen gemetselde vensters, om door de kleine, in lood gevatte ruitjes een nieuwsgierigen blik naar buiten te werpen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_001309.wav|Eens, na een bezoek van Wedelaar aan den zieke, had Jonker Jan zich minzaam herinnerd, dat Dominee fâmielje was van den dokter. Vertrouwelijker werden zij niet. Doch in de 'soos' was het 'je,' zelfs 'jou|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001967.wav|Bahorel riep: Kudde; een beleefde manier om ossen te zeggen. Hij scheurde het plakkaat van den muur. Hierdoor won hij het hart van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002584.wav|want het was een van die levendige schepseltjes, die men evenmin op eene plaats kan vasthouden als een zonnestraal of een|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001367.wav|Op zijn eenigszins norsch 'binnen' was die deur een weinig geopend en door die opening had stuurman Dercksen het hoofd gestoken en de ons reeds bekende korte samenspraak met den schipper gehouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000810.wav|Ik weet dat, antwoordde de vreemdeling, volg mij slechts en vrees niets, ik heb u iets mede te deelen, dat u groot genoegen zal doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004111.wav|nooit mijne hand zal geven aan den man, die zulke hardigheid des harten toont, en daarin volhardt, ondanks mijne bede!' 'Lieve deugd, Mabelia! wat neemt gij dit hoog op|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000445.wav|Toen Paul na eenigen tijd weder in Den Haag kwam, sprak zijn moeder geen woord over Frédérique en haar bezoek. Al meer en meer begon mevrouw met diplomatische tact de draden van heur net te spinnen|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_001687.wav|dan op die van haar oude moeder, hoewel ze toch het hoofd schudde over mama, omdat zij, op haar leeftijd, zoo weinig dacht aan Hemel en Hel, en altijd maar ouden Takma bleef zien, zeker in herinnering aan vroegere zonde|1666|neutral
+wavs/train_2450_7293_000154.wav|en van daar dwars door bosch en heide naar Lochem, is met behulp van een goede kaart wel op één' dag te doen, voor wie|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001558.wav|en stond in den zuiligen voorhof te staren of wellicht niet een vreemde koning hem bezoeken kwam om hem zijne dochter tot gade te bieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003878.wav|Wat bedoelt gij daarmee? vroeg Jonas met toenemende minachting. r ,Dat moogt gij inderdaad wel vragen, lieve vriend, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001759.wav|Maar onze betrekking kan niet de vroegere blijven. bracht zij op schuchteren toon in en zag hem verschrikt aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005252.wav|maar de zon vertoonde zich niet; het was geen nacht meer, maar ik zou toch zeer overdrijven, als ik beweerde, dat het dag was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000994.wav|Hij moge mij, indien ik feile, genadiglijk vergeven, gelijk gij mij vergeeft; want zoo ik dwale, het is uit onwetenheid en niet uit boozen wil|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000105.wav|dat veel had van: Loop naar den duivel, met je broche en met alles I Had ik u die maar nooit present gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000628.wav|Tot nogtoe was het gesprek voor mij geheel naar wensch geloopen; het was alsof een goede fee mij met haar staf had aangeraakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001328.wav|a een vriendelijk afscheid van en deszelfs familie, vertrok nu met hare nicht en dochter, benevens, weder naar nkhuizen; haar vader was bij uitstekendheid wel te vreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001643.wav|hield hem hoog geboeid om zijn machtigen stroom van zangtaal: hij las àlle zijne spelen en begreep niet, dat Scheffer ze vervelend vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002735.wav|Heeft niet de Romeinsche Brutus, mijne Britsche landgenooten, zijn zoon ter dood veroordeeld; en hebben niet de Spartaansche moeders|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002132.wav|ge alleen? Ja, mijnheer. Wederom een tusschenpoos. Cosette nam het woord: Maar er zijn twee meisjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001298.wav|als een lijder, wien de heelmeester bij het verbinden eener pijnlijke wond, onwillekeurig, met de speld welke de windsels vast moest hechten, in de gevoelige deelen treft|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001018.wav|Het was of zij hun uit elkaâr gesprongen lijnen met menschelijk geweld weêr samen hadden gebogen tot éen weg, en langs dien weg de witte madelieven|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000450.wav|aart. ieve ijnheer de egent. orgen is het weer amme oensdag in het ohn rier ome. at zullen ze zich opgelucht voelen als het eindelijk uur heeft geslagen en jij ze een tikje op hun hoofd hebt gegeven|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002091.wav|Dat voormaals forsche lichaam scheen de overmacht van het geestelijk leven niet te kunnen dragen; het stoffelijk omhulsel scheen als verteerd te worden door de vlamme des geestes, die het bezielde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001961.wav|Dadelijk waren de dames klaar, en een paar minuten later zaten ze in de slaapkamer bij kleine Jean, die in een erge koorts lag Hier was de hulpvaardige mevrouw Borne op haar terrein|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000447.wav|Om me zelve en om de gevolgen dacht ik niet. Ik had ze moeten voorzien en nu die niet zijn uitgebleven, is het niet meer dan mijn verdiende loon, dat ik er alleen voor boet en alleen de schande draag|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_001078.wav|Geen hond is zijn meester trouwer dan Juda mij is. Goed! Maar hoe zullen onze arme boeren weten, dat ze bij Juda zoo gemakkelijk hooi kunnen koopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000382.wav|haar was het, die op zijn kamer in eenzaamheid op zijn knieen zonk om te bidden, zooals zijn eerste vriend hem geleerd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002428.wav|Zou ik dan Arthur niet meer weerzien, noch mevrouw Milligan, noch Mattia? Zou men ooit aan Lize kunnen doen begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000873.wav|Het was intusschen reeds een eindweg in den zomer geraakt, en HILLEGONDA nam met alle naauwkeurigheid en vlijt bij voortduring de huishouding van haren vader waar|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002186.wav|Kunnen wij van de partij zijn?' vroeg de Engelschman op den man af en sprak daarmede uit, wat Willem zeer gaarne wenschte, doch niet durfde vragen. De jager zette een bedenkelijk gezicht|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000965.wav|En wat zoude ik, die, zo als gy weet, niet onedelmoedig ben, niet doen, denkt gy, om zulk eenen man op alle wyzen te tonen, dat zyn eer myn roem, zyn genoegen myne gelukzaligheid is|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_001801.wav|en omlaag de dansende lantaarn van den voerman, aan weerszijde de donkere boomen, en in de verte den langen weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004911.wav|Mijn dochter, mijnheer, ging Rugg voort. ;J Anastasia; jij kunt begrijpen wat er in het hart van dezen jongen man moet omgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000695.wav|GOEREE, oogenblikkelijk, zeî: 'Best broer CAMPO! best! Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.' Eerst werden de nieuwtjes van den dag bepraat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002511.wav|wij besloten dus om de treden te verbreeden en ieder toog aan het werk. Met onze messen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000242.wav|Thornton zag hem aankomen en toen Buck hem als een stormram raakte, met de hele kracht van de stroom achter zich, stak hij beide armen uit en sloeg ze vast om de ruige hals|5809|neutral
+wavs/train_1724_2757_000324.wav|Nu ge toch daarop komt, George! zal ik u bekennen, dat ik zelve er over peinsde, hoe dit vervelend chapitre met u te behandelen; maar toch, het moet zijn; want behalve wat goud in mijne speelbeurs is al mijn gereed geld op|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001290.wav|Ik vind sikken erg leelijk voor een man, ik ben echt blij, dat Pa er geen heeft en ik vind eigenlijk, dat het nog bij Smidt hoort. En dan Smidt boven op de liggende ladder en ik de reuzenzwaai doende aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002014.wav|Ik ben gereed, sprak Herakles tot de godin. Zij reikte hem weder de hand. Hij greep die, bevende. Zij geleidde hem sluimerende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002350.wav|en vrij en onbelemmerd was hij opnieuw gereed er gebruik van te maken. Het eerste wat deze man zeide was: Wien zullen wij nu gaan eten|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001544.wav|De Jopopinoloukicoclub laat zich Woensdagmiddag fotographeeren. Ik mag de mijne wel goed wegstoppen, anders zie ik Pop weer raadselachtig verdwijnen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002875.wav|Daar deze geen geringe rol gespeeld heeft in de avonturen, welke ik nog te verhalen heb, zal men het mij niet kwalijk afnemen, dat ik, tot recht verstand van het volgende, eenige meer omstandige beschrijving van den man ter|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002075.wav|De toestand was vreeselijk. Slechts voor het oogenblik, misschien voor twee of drie minuten, was deze muur een wijkplaats; maar hoe dit bloedbad te ontkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001968.wav|Leiden ontzet! Leiden ontzet! God zij geloofd! juichte er hier een. Leiden ontzet! Haring en brood! God zij geprezen! klonk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000440.wav|Wat deze veronderstelling hoogst waarschijnlijk maakt, is dat de man met de dichtgeknoopte jas, van den oever op de kade een ledige huurkoets ziende voorbijrijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000637.wav|et zou mij,' gaf hierop de predikant te verstaan, 'zeer verwonderen, zoo gij u ook in dat opzigt over uwe toekomende dochter niet verheugde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002976.wav|hooger was geworden door die langzame en gestadige werking welke ongevoelig den grond der groote steden doet rijzen, stond hij in een kuil en scheen de aarde onder hem te zinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002966.wav|Eertijds hadden wij stem in het kapittel, zelfs in wereldsche zaken. De abt van Citeaux, generaal der orde, was geboren raadsheer bij het parlement van Bourgondië|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003393.wav|die den prijs uitloofde En stond het aan mij, procureur Lightwood te beschuldigen? Neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000235.wav|en dan gaf zij den man soms kostelijke inlichtingen, waardoor hij menigen kleinen diefstal had ontdekt. Toen eindelijk eenige uren waren verstreken, gaf Sarinah te kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000978.wav|hunne meesters te tarten, ja zelfs na en dan een roemrijken doodslag hadden gepleegd, maar dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006257.wav|Op dit bevel, of na dit genadig verlof, werd de les voortgezet. Prince Turveydrop speelde somtijds, al dansende, op de viool|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000686.wav|en ter gelegenheid van de verschillende heldendaden en gevallen van espieglerie van haar zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000682.wav|Aan het hoofd van dit adellijk geslacht bevond zich in het begin der veertiende eeuw de wakkere Sjoerd Dekama, wiens bezittingen een groot deel uitmaakten van die landerijen, welke zich|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000290.wav|maar vele jaren van aanhoudende zelfbeschouwing en zelfontleding zijn noodig geweest om me te doen begrijpen, hoe i was opgegroeid en waarom i onuitroeibaar moest blijken|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_000367.wav|Dat heb ik niet, zei Bazzard, by dedeur. Nu, dan heb ik het zeker zelf gedaan, zonder er om te denken, hernam de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001422.wav|dat als zij hem niet op de een of andere wijze in verzoeking bracht, hetzij door haar houding, hetzij door een woord of een blik, hij zich minder tot haar aangetrokken gevoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003927.wav|De winkels waarop wij doelen, staan nog onmetelijk veel beneden die, wier uiterlijk voorkomen wij met een enkel woord hebben geschetst|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007817.wav|dat die ééne zet van Brouwer, van namelijk dien avond Daar het Lagerhuis te gaan om te zien hoe de zaken stonden, de meesterslag is geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008984.wav|Eens daverde de heele stad van uw kostbare partijen, en gij zoudt op een ander tooneel opnieuw kunnen schitteren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000618.wav|waarop zich een tijdlang zijne wenschen en overleggingen uitsluitend vestigden. Hij smeekte Schout Gerrit, met den vurigsten drang, om eene ure vrijheid, ten einde den gang naar Bastiaans woning te doen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001899.wav|Ik werd altijd maar op de Werve gelaten met mijn gouverneur; want de dertienjarige knaap keek al goed rond in de wereld, en hij moest niet zien wat er daar ginds omging. Na den dood mijner zuster ben ik ook niet veel bij de Mordaunts aan huis geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001437.wav|TWINTIGSTE HOOFDSTUK. Wie op beloften steunt of die van waarde schat, Bedriegt zich zelf en maakt dat andren hem beschimpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001245.wav|Anderhalf soms twee percent in de maand. Dàt kan ze uitstekend. Maar daar moet iemand ondervinding en slag van hebben, anders loopt hij er geducht in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000986.wav|Dit bericht trof G-rimaldi zoozeer, dat hij in zijn stoel viel alsof hh' door een geweerschot was getroffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000697.wav|Werd ik misschien kinderachtig toen ik dus droomde, kinderachtig onder den invloed van dat oude huis, waar ik als kind had leeren gelooven? Dit weet ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006312.wav|en de dieren van lager soort helpen zich zoo goed zij kunnen door den onbegrijpelijken warboel heen. Het is marktdag. De verblinde ossen, o|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005223.wav|Mocht ik al getwijfeld kunnen hebben aan de oprechtheid van vrouw Barberin, aan dat brutale antwoord van haar man bemerkte ik dadelijk, dat zij goed geluisterd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001697.wav|sprong van den hak op den tak, alsof het nog naar een onderwerp zocht, waarop het zich kon vestigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001771.wav|Het was een schoon gezicht Op de voorgrond het dorp bij de monding van een riviertje, en met een kleine alluviale strandvlakte aan de andere zijde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001273.wav|om hare nieuwsgierigheid niet te lang op de proef te stellen, nam ik mijn verrekijker, die wij gebruikten om de schepen, welke voorbijvoeren, te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000990.wav|Dat excuus neem ik niet aan; de overwinnaar behoort niet op zulke lauweren te rusten. Gij begaat crime de lèse beauté tegen onze jufferschap, zoo gij niemand harer ten dans geleidt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001811.wav|Hij trekt een maskeradepak aan, neemt zijn vriend, den portier, in den arm, en maakt zoo dat hij in de zaal komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000619.wav|Er ruischte achter hen iets van de kleêren van een vrouw. Het waren Urania en de marchesa|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000825.wav|bekoorde hem die kiesche, gezonde, standvastige, regelmatige, harde, eerlijke natuur. Instinctmatig beminde hij zijn tegenpartij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008032.wav|en met de aan onze tegenwoordige jonge mannen eigene onbeleefdheid tegenover dames, groette hij nauwelijks en zette zijn gesprek met Kitty voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005319.wav|als hh' dit niet ontdekt en in zijn geheugen geprent had. Na deze eene ontdekking gedaan te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000782.wav|Daarop slechts komt het in het leven aan. Terwijl hij zoo tot mij sprak, waagde ik het hem te zeggen, wat mij het meest onder de repetitie verwonderd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010971.wav|waar zijn stoel stondj en op den rug daarvan leunend, en nu en dan zijnzakdoek aan zijn oogen brengend, met een eenvoud en oprechiheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000727.wav|het schijnt dat NUNEZ en LOPEZ zich bevlijtigd hebben, mijn gedrag in een donker daglicht te stellen. Volgde ik thands alleen de inspraak van mijn hart, ik voerde u zelf naar eene veilige plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002945.wav|Hij stak haastig zijn kaars weder aan. Maar hoe, vroeg hij bij zich zelven, waarvoor vrees ik? Waartoe al deze overdenkingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000121.wav|iets verschrikkelijks, iets slechts, iets onherroepehjks. Hij had zich kalm weer uitgestrekt op den langen stoel, bleef stil zoo liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000644.wav|en liet zij denken aan een vreemd heimwee naar uitgebreide steppen, naar wijde sneeuwvlakten, naar een verre verlaten woning, waar alleen het geluk zoû zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000008.wav|Ik noem me zelf geen kind, en ik ben toch nog niet eens dertien, merkte Amy op. Wat zeg jij er van, Bets? Ik dacht over onzen Pelgrimstocht, antwoordde Bets, die niet naar het gesprek geluisterd had|1666|neutral
+wavs/train_1724_13607_000731.wav|Maar ik zit ermee. De heele club wou vanmorgen opstaan en hoera roepen als hij binnenkwam. Ik heb ze moeten bezweren het niet te doen, want hij is nu niet meer Smidt met|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001104.wav|Wat doet die bij de conventualen? gij maakt mij nieuwsgierig, Bartels! Ik wil onderzoeken, wat er onder die nonnekens omgaat, en wat Lijsbeth en de Ghiselles daar van noode hebben. Wee uwer, zoo gij mij met valsche berichten tot achterdenken hebt verwekt|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_001076.wav|Daar is wat aan,' zeî Drenkelaer, terwijl hij sterk aan zijn cigaar trok: 'doch die bleeke huishoudster zal wel wat weten: en in allen gevalle, wat kan het u schelen, mids maar de verbintenis naar uw zin is|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_004012.wav|Ik was op het punt van hem mijn verwondering te kennen te geven over hetgene Blaek hem verteld had nopens de wederzijdsche liefde van Lodewijk en Henriëtte: maar eene bedenking wederhield mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_008244.wav|Ik herinnerde mij heel goed waarover zij sprak, daar het mij dien. dag verscheidene malen in de herinnering was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001421.wav|terwijl zij opstond op den toon en met de gebaren, waarmede zij gewoon was haar gehoor aan te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001787.wav|Maar de schuimende stroom van den Tanaïs, voor hunne puilende oogen, slierde reeds tusschen de rotsen de overwonnene meê|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001324.wav|Naast het recht van den mensch, staat, ten minste even hoog, het recht der ziel. De wet is het fanatisme te vernietigen, en het oneindige te vereeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000660.wav|Schaban hield vol en zwoer, dat het niet waar was. Gij zijt een hardnekkige leugenaar, zeide nu de vizier, ik geloof mijn' kleinzoon meer dan u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008555.wav|Wronsky wilde Petersburg aandoen om er een acte van boedelscheiding met zijn broeder te doen passeeren|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000179.wav|En de koning verkoos haar tot zijn bruid, ofschoon de aartsbisschop het hoofd schudde en fluisterde, dat het schoone meisje uit het bosch zeker een heks was: zij verblindde de oogen des konings en maakte zijn hart verdwaasd|2506|neutral
+wavs/train_1724_10268_000524.wav|of zich vergenoegden met naar den prijs te vragen van de eene of andere snuisterij, welke zij onderstelden dat niet veel kosten zou. iet zelden echter zagen zij zich dan in haar schatting bedrogen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002026.wav|en wat hunne misdaden ook mogen geweest zijn, zij kunnen de oogen nauwelijks in eene ongelukkiger wereld weer openen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006243.wav|die zijn plicht vervult jegens zijn client, zich niet door dreigende blikken of gebaren laat verschrikken of tot zwijgen laat brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001883.wav|en vleiden de tyrannen zoozeer, dat Anacephorus van Pisistratus zeide: Zijn uitwerpsel zelfs lokt de bijen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000192.wav|Dàt ben ik niet met u eens, zeide Elinor. Aan zulke gevoelens als die van Marianne zijn nadeelen verbonden, die al de bekoring van geestdrift en gemis van wereldwijsheid niet kan vergoeden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001897.wav|Cosette stond naast hem, en zag de wolken zich rozig kleuren. Eensklaps riep Cosette: Vader, ginds schijnt iemand te naderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001925.wav|die hij voor zich zag, de betrekking van proviantmeesteres vervulde, want hij veronderstelde met regt, dat zij geene slavin zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009038.wav|Kaatje, zei juffrouw Nickleby, terwijl zij haar stoel bij den haard schoof, en op haar gemak ging zitten, alsof zij zich voor een lang gesprek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002130.wav|terwijl de vrouw en dochter van Reynszen bij afwisseling bij haar waren en met alle hartelijkheid die diensten bewezen, welke een vrouw meer dan een man in staat is waar te nemen: ja zelfs aangeboden hadden den nacht bij haar op te zitten|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001661.wav|en was niemand anders dan onze zieke ALFRED DE BEVAL, wien het naderende bezoek niet genoeg scheen te interesseren, om zijn gemakkelijken zetel te verlaten. 'Ge zult het wel hooren!' was het antwoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_2211_000055.wav|en had zich met hen in den zonneschijn verheven en zijn moeder zoo vol liefde toegeknikt. Mijn gouden schat! riep zij uit en werd wakker|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011949.wav|Ik was vlug genoeg in het leeren geweest, en ook gewillig genoeg, toen ik nog alleen met mijn moeder samenwoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001484.wav|En de twist liep erg hoog Ze scholden elkaar geregeld uit, en ze scholden op eikaars familie, alsof ze beiden van hoogst immorele afkomst waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005973.wav|en zei met een holle stem, geheel bij zijn uiterlijk passend, tot Snodgrass, die juist zijn notitieboekje voor den dag gehaald had: zijt gij de dichter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000558.wav|der beambten zag ik bezig met de bladen van een boek, die bijna tot stof uiteen vielen, met groote voorzichtigheid op collodionvellen te plakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001463.wav|Maar ook daarom moest De Witt in zijn huisvrouw gelukkig zijn, omdat hetgeen zy voor hem deed niet bloot geschiedde uit een besef van wat haar plicht als echtgenoote|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000773.wav|Het is misschien maar schijnf 'Schijn Het is mogelijk, maar juist voor de schijn moest hij zich wachten! Maar schijn of niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001788.wav|Ja,' antwoordde Bleiswijck: 'ongelukkig, dat het spelen verboden is, zoo lang het vonnis niet voltrokken is: en dan nog. mijn arme tegenparty|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000371.wav|zijn grijs haar, zijn ingevallen gezicht, zijn groot, kaal, gerimpeld hoofd, zijn holle oogen, zijn verbaasde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002705.wav|had meer uitwerking in de barricade dan de kogel. De kogel had zich in het puin begraven en hoogstens een wiel van den omnibus verbrijzeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001879.wav|of naar Sint-Odulf. Na deze fraaie uitboezeming, welke Adeelen geheel kenschetste, wierp hij zich in een armstoel, den rug naar de vergadering gekeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004341.wav|eerder geneigd tot melk en plantaardig voedsel en over wie men wel, zooals men dit noemt, heen zou kunnen loopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005073.wav|Den volgenden morgen, nadat Lewin zijn landgoed geïnspecteerd had, klopte hij aan Wesslowsky's deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000470.wav|Op het oogenblik, dat de prins van Perzië, Schemselnihar en de juwelier aan land gingen, hoorden zij de ruiterwacht in galop aankomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001416.wav|Hij bleef een poos staan, deed aarzelend nog een paar stappen, en stond toen heelemaal stil. Waarom gaat de eik niet verder meê? vroeg de jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003359.wav|deze bevrijder was juist de man dien zij verfoeide, de maire, dien zij zoolang als den bewerker van al haar rampen had beschouwd|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000808.wav|Henri. met Adriaan alleen. herhaalde de oude man. Nu hij herhaalde de weinige woorden, die hij sprak, wist zij, dat zijn verlangen onherroepelijk was|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000677.wav|voor de heeren. De smalle marmeren schoorsteenmantel is versierd met een pendule, voorstellende een|496|neutral
+wavs/train_2450_9298_000627.wav|om hem van een hartstocht af te brengen, die zoowel voor den sultan, als voor zijn dochter in de hoogste mate beleedigend was. Maar, vervolgde zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000573.wav|Maar letters zou hij moeten knauwen meer dan hem lief was, en zijn grove knuisten, die beter met splitsen en knoopen overweg konden, zouden heel wat werk hebben eer zij weer goeie vrinden werden met de veeren pen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7099_000887.wav|Zoo redde hy het leven der verdachte oude vrouwen en van al de anderen, die voor hem werden gesleept, om te zien of hy haar ook herkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008105.wav|De lach verdween van zijn gelaat, zijn voorhoofd rimpelde zich. Ach, ach! zuchtte hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002133.wav|Hoe zullen wij dan gaan? O, dat is een schoon moeras! Ik zie ook reeds een havik, en waar haviken zijn, daar is ook wild|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000944.wav|Maar ongelukkig, vervolgde Dennis, die dit bemerkte, a was die andere ook gek op haar|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001181.wav|zij droeg een heel eenvoudig kabaaitje met een smal kantje er om heen, en hare dikke handjes streelden den buik. Voor zich op tafel had zij twee stopfleschjes staan, waarin iets glinsterde|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_007085.wav|maar, bah! zij stond stevig genoeg in haar schoenen. Zij had Jos zoo stevig geankerd, dat er een hevige storm noodig zou wezen om hem los te slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001759.wav|Hij zei toch: goedschiks of kwaadschiks Wat betekent dat Hij zal toch met dat laatste niet anders bedoelen dan geweld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000221.wav|dat gij er van af wist, dan dat het hier is. Wei, Tapley, vervolgde hij, na een oogenblik te hebben nagedacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001362.wav|waaraan hij vervolgens met Noureddin en de Perziane plaats nam. Na goed gegeten en hunne handen gewasschen te hebben, stonden zij van tafel op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002816.wav|En toen hij, in de herberg gekomen, vernam, dat het harde, in lange sneden gedeelde krentenbrood herkomstig was van de overblijfselen des gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000550.wav|De verandering ontstond plotseling, voor een paar dagen, tegen dertig sous per dag, door middel van een costuum, dat zooveel mogelijk de eerlijkheid voor iedereen geleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001868.wav|ik weet niet precies in welk land, met menschen diede dubbele deuren in en uit walsten en vreeselijk rolden hare oogen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000036.wav|maar alle dwang is ten sterksten aftekeuren. Dit heeft geen plaats omtrent Calvinische en Lutersche Christenen. Alles, wat de Heer Blankaart dit betreffende zegt, ben ik bereit te onderschryven: ik voeg er des niets by|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_002445.wav|Of zou het zijn ontstaan door het besef eener heilige waarheid, waarvan het gevoel in het menschelijk gemoed ligt verborgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000716.wav|beschreef den weg, dien hij genomen had, vertelde waar hij had gerust, schilderde de vergezichten en de boomgroepen, de kleine boerenwoningen en de groote buitenplaatsen, waaraan hij voorbij was gegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000110.wav|Maar hij was opgestaan, had haar beide handen gereikt en, hoofdschuddend, als over de dwaasheid van den mensch, sprak hij thans, met zijn smartelijksten glimlach|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002048.wav|sWat met gij er goed uit, Dolly! Hoe komt gij zoo laat? Wat ziet gij er goed uit! Goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000536.wav|Zij paste als een pop. Het hinderde haar zooveel te moeten uitgeven op rekening van een vreemde. Zij voelde zich gezonken, vernederd|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001437.wav|en ik twijfel geen oogenblik, of allen zullen mij gelijk geven, niet in deze mijne wijze van handelen, maar dat niets beters aan mij verdiend had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006936.wav|zij zijn zeker met Sim naar die kostelijke vergadering gegaan. Haredale verzocht hem, om bij hem in de koets te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002925.wav|maar toch, wanneer had hij er toe in de gelegenheid kunnen komen? Hij stond op een kleinen afstand|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002202.wav|Herakles aan haren voet en spint, terwijl zij den knots voert en haar omvalt de vlokkige leeuwenvacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007583.wav|Waarop Knorrig en-barsch antwoordde, dat hij haar dien ochtend had zien trouwen, mijne Schoonheid, en dat als het niet te vrijpostig was, hij haar gelukwenschte|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000195.wav|Ik moest U nog al meer vragen; en dat juist daarom, om dat ik over uwe natuurlyke vermogens nimmer lage gedagten vorm. Hebt gy geen onzer beste Aucteuren gelezen|5809|neutral
+wavs/train_2450_9558_000270.wav|Het was natuurlijk weer op een ongelegen ogenblik, en toen Betsy er het minst om dacht, dat er 'iets' moest gedaan worden 'Zoudt u niet wat lekkere kwee-kwee maken' vroeg de oude|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001199.wav|Ze zat juist heel genoeglijk met Sallie Gardiner te keuvelen, toen de deur openvloog en een verhit, verontwaardigd en bestoven gezicht om de deur kwam en uitdagend vroeg: Zeg, is het brood nog niet genoeg gerezen, als de pan overloopt|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001227.wav|Toen werd Mies erg spits om haar neus, van kwaadaardigheid natuurlijk, en ze zei: 'Ik zou maar niet zoo'n praats hebben. Jij kunt nog niet eens zelf je lessen leeren. Jij hebt nog een kinderjuffrouw noodig|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000243.wav|Zijn draver gehaald hebbende reed hij uit de puinen. De Deken der wevers vergezelde hem te voet, en liet zijn paard in de baan staan, alhoewel hij er met de Graaf voorbijging, maar hij wist al te wel, dat het hem niet betaamde nevens zijn Landheer te rijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004038.wav|wel, dat de klok van streek was. Tegen den muur geleund, had ik de oogen onafgebroken op het venster gericht|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000208.wav|Leve Heer Aloud, die de poorters terugbrengt tot wat zij moeten zijn: dienaars van ons, Edelen en Ridders! Leve Heer Aloud, die hun de zweep doet gevoelen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002045.wav|Ze is van atjineschen oorsprong, waarom dan ook die kleedingstukken den naam dragen van serewah atjeh: atjinesche broek. Het vervaardigen daarvan is een der voornaamste industrien in de rykjes waarmee we nu in oorlog zyn|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000869.wav|Waarom praten jullie altijd zoo onaardig over Addy? En dan lachten de drie broêrs en plaagden Marietje, dat ze verliefd was op 'den baron'. Maar Marietje, zestien jaren, haalde de schouders op, voelend zich al een dame|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004168.wav|nog geen Predikant te hebben zien optreden in een tafereel uit de Zeventiende eeuw, waar het gemis van iemand uit den Leeraarsstand een leemte in de schildery moet schijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001803.wav|Neen, dat zou onze volijverige Petrus Dathenus u anders zeggen! Maar wat praat ik tegen dooven! Gij zult het zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002483.wav|Ik heb nooit iets gevonden zoo goed als bier, om een geschilderden moor schoon te wasschen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000453.wav|Het was een klagend gehuil en toen Buck steeds zijn weg vervolgde, werd het flauwer en flauwer, tot het in de verte verdween. John Thornton zat te eten, toen Buck het kamp binnenrende en|5809|neutral
+wavs/train_1724_4315_001268.wav|En hoe gaat het met den ridmeester? Kunt ge het altijd nog goed met hem stellen,' sprak VAN DUIN, terwijl hij zijn mes in een stuk taart plantte. 'Zoo lang hij niet dronken is, gaat het nog al,' merkte JOSEPH aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_011831.wav|Daaraan kan geen twijfel zijn. Wat het sparen van 'dat meisje betreft, van welk gewicht of waardeis zij? Sparen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000172.wav|en zoo verstandig dat iedereen er van riep. Van meer dan een prentenboek kende hij al bijna al de versjes uit zijn hoofd, alleen van het hooren voorlezen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000033.wav|Wij dachten alleen, Ottilie, de notaris en ik, ter wille van mama, zoo min mogelijk over de nalatenschap te spreken. - Erkent de oude heer me als dochter|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000140.wav|werd door de hier heerschende ziekte weggerukt. Van Daveren is niet meer.' En vervolgens een lange optelling van de deugden en werken van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002778.wav|als een waas van tulle, geurig van eene onnoembare, zachte emanatie: het parfum zelve dier vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000856.wav|En komt gij nu hier veiligheid zoeken? Gij zult ze vinden, mijn vriend! Maar volg mij dan door deze binnengang opdat geen van het dienstvolk u ziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004133.wav|Laten wij het derhalve in het oog hodden, als verstandige mannen, die reeds lang geen jongens meer zrjn! Wilt gij eens drinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003207.wav|en toen zei ik: ja Mevrouw? dat is ook waar, maar het is toch wat erg, dat nu die stinkende honden op de kussens gaan liggen, en toen lagchte zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000133.wav|Toen moesten meid en knecht, wat ze ook tegenspartelden, wel volgen, want ze konden onmogelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000987.wav|De jongman raapte bedaard het kopje op, gaf zijne bevreemding te kennen dat het niet gebroken was en maakte van deze gelegenheid gebruik, zijn voogd welgemeend excuus te vragen, hetgeen deze hem ook gaarne verleende|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_003043.wav|Fauchelevent was nu geheel gerust en haastte zich niet meer. Het kerkhof was gesloten. Door den doodgraver Gribier verrast te worden was niet te vreezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002878.wav|Zelden komen menschlievendheid en medelijden uit deze gesprekken voort. Meestal zijn het reeds vooraf beraamde veroordeelingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004118.wav|Meer dood dan levend keek ik hem stilzwggend aan. De Duitsche smaak kwam in zwang, zeide hij, en nam mjjn broodwinning weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002652.wav|Zij zelf vond troost in de gedachte hem tot het Christendom te bekeeren, dat wil zeggen, hem van een|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003370.wav|en hij was na den donker op weg naar het buiten van mijnheer Bounderby, toen hy in den put viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002188.wav|en waarmede menschen van onzen stand niets te doen hebben. Maar daar gij op een geheelen verkeerden grondslag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001165.wav|Vorst, zeide hij, hem omhelzende, verblijd u, gij hebt niets meer te vreezen, uwe wreede vijandin leeft niet meer|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000121.wav|Over Marsh, Tagish en Bennett zeventig mijlen meren vlogen zij zo snel, dat de man wiens beurt het was te lopen aan het eind van een touw achter de slee|5809|neutral
+wavs/train_2450_9207_000214.wav|Vele passagiers verdronken, en de lading ging geheel verloren. Eenige der kooplieden en matrozen, vervolgde Sindbad, en ik, wij hadden het geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003487.wav|Dat ik iets waagde, wist ik te voren; doch ik waagde misschien minder dan iemand anders. Gy beiden hebt my zoo even bedreigd: en toch vrees ik uw bedreigingen niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010449.wav|Heeft zij geld, buiten hare ouders oni althans? Ja! Zij heeft geld, buiten hare ouders om. Gij hebt u vandaag zoo goed gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005294.wav|Niet bitter, zei Gowan lachend. Dat is mijne heele familie niet waard — ofschoon het beste luidjes zijn, van wie ik veel houd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001793.wav|u dien reeds meldde! Toen naderde Zeus' priester den Held en hij zeide en zijn bevende stem brak van aandoening en van liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001953.wav|Toen deze gedachte bij mij had post gevat, luisterde ik niet meer naar het gesprek. Ik weet niet sedert hoe lang deze gedachte mij overstelpte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002792.wav|negentien jaar! ik ben zesenveertig jaar oud. En nu de gele pas! Ja, hernam de bisschop, gij komt uit een treurige plaats. Maar luister|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000603.wav|Het nagerecht schaft manglen en rozijnen, En goeden wijn, die zorgen doet verdwijnen. Men gaat ten schouwburg heen, drinkt slemp en eet een soes En amuzeert zich met Othello of|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001938.wav|ik weer een beetje tot bewustzijn kwam, en zelfs toen gaven de dokters nog maar heel weinig hoop. Eerst een week of vier nadat ik ziek was geworden hielden zij het er voor dat het gevaar geweken was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001290.wav|Zij zwegen even, beiden, met groote starende oogen. Beiden zagen zij het. Het meêdoogenlooze leven. En hunne zielen, die niet veranderden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001034.wav|Op Java zullen de gebraden duiven niemand in den mond vliegen: er moet gewerkt worden, wie dàt niet wil, is arm en blyft arm, dat spreekt vanzelf|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001127.wav|Zoo kwam het bij, dat mijnheer en mevrouw Van Hoel Gerrits natuurlijke vijanden waren geworden. Zoo kwam het bij|496|neutral
+wavs/train_1724_3921_001174.wav|Die ellende zoû ten minste niet besproken, beschimpt, gekritizeerd, geridiculizeerd, gediffameerd worden, riep hij razend, stampende met zijn voet; als jij niet in Holland terug hadt willen komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002114.wav|de eene koopman lachend den anderen vroeg: of zij maar weêr niet zouden sluiten en naar huis gaan, daar er dien dag genoeg verdiend was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002359.wav|Is er wel een boosaardiger schepsel dan deze mevrouw Katawassow?' Wat heeft ze dan gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004021.wav|van dat weinigje beef ik reeds,' zeide MOM, en wierp den bal wel een voet buiten het spel. Met ongelijk gevolg speelden diegenen, die na hem kwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000128.wav|geen zeer vruchtbare bodem schijnt te zijn geweest. an geloofsvervolging hoorde men niet in de dagen van gisting, die de ervorming vergezelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002851.wav|u zelf en uw landgenooten niet in een onherstelbaar verderf, door u te verzetten tegen hem, wiens macht u allen kan verpletteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000252.wav|Hij zag hem voor zich in den ruwen bouw van zijn stevig jongenslichaam, dat bijna al man was; hij zag den ronden kop; het korte, stugge, zwarte haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000006.wav|Deze wapens, ja zelfs de lange speer die nevens hem lag, waren met zwart gekleurd; vermoedelijk was het dat de ridder uit wanhopige droefheid zich aldus had uitgerust|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000721.wav|Hy wenkte juffrouw Goudstroo, met smeekend gebaar, hem niet te verlaten. Zij wachtte tot dat zenuwachtige snikken bedaard was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002838.wav|zijn in dit opzicht voor aanmerkelijke verbetering vatbaar, maar het Tolkantoor vooral zou wel doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000026.wav|p zijn sterk kasteel trotseerde hij den trechtschen bisschop, en an van ernenburg werd zelfs door hem en eenige andere edelen te oor gevangen genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001998.wav|eerst op een rijschool en nadat hij daar zijn kunsten vertoond had zonder stijgbeugels en over den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003225.wav|Over het vuur hing een stoomende ketel; eene kat sliep op de plaat Vlak tegenover den haard, tusschen de twee banken, vormden eene|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002374.wav|Ik, het is waar, had niet in last Zijne Hoogheid in liefdesavonturen te dwarsboomen, maar dit hier.' 'Was eene onderneming, die hem strafbaar maakte volgens onze wet,' viel Wijnands in|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000684.wav|Zij beefde van zenuwachtigheid; zijne stem was zoo diep medelijdend geweest, als bedekten zijne woorden met hun sluier een ontzettend geheim|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004795.wav|Maar waar wilt ge naar toe? Dat gaat zoo niet, man! Gij blijft aan dien kant. Met deze woorden gaf hij Squeers, die op Smike wilde afgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004700.wav|Dit is hoogst belangrijk. Het is beslist een zeer oud opschrift; misschien Wei veel ouder dan de oude armhuizen hier in het dorp|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003348.wav|is het alweer dansenstijd?. neen, dat is geene danswijs: het is een aankondiging van nieuwe gasten. Wie kan men thans nog wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008898.wav|de onderdeur van de gelagkamer, schoof den grendel er af, en trad rustig binnen. Wel, moeder, hoe maakt u het?, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000189.wav|dat gij een verloren man zijt. Sta op, en vlugt zoo spoedig mogelijk; de tijd is kostbaar. Gij moet u niet blootstellen aan den toorn van den kalif|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005280.wav|Nadat zij de breede trap van gegoten ijzer waren opgeklommen, betraden zij een groote, geheel voltooide kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001958.wav|in al zijne pracht van goud en kostbare edelgesteenten, die als sterren van verschillenden gloed en kleuren op dien gouden grond schitterden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001331.wav|Jasper trekt zyne schoenen uit, doet zijn das los, gaat dwars op het voeteneind van het bouwvallige ledikant liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000767.wav|maar ik hoop dat niemand er tegen zal hebben als ik zeg dat de Franschman toch nooit zoo geschapen is dat ik bij hem zou begeeren te passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001059.wav|en hetgeen hij kwam verrichten liep met spoed van mond tot mond, en werd onderweg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000424.wav|schetterde het daar in den onweêrzwoelen nacht. En in hare wanhoop zonk alle illuzie weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000317.wav|Marius ging naar het Luxemburg. De jonge dame was er met mijnheer Leblanc. Marius, veinzende een boek te lezen, naderde zoo dicht mogelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003074.wav|Dat briefje, mijnheer Witgensteyn, is mij in handen gevallen; het was zonder adres en bestond uit twee opengevouwen blaadjes mailpapier, tusschen de pagina's van het boek verscholen, die ik opmerkte|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010184.wav|Zou hij dan nooit, nooit komen? Hoelang, moest ik dit hog verdragen? Hoelang kon ik dit nog verdragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000270.wav|Het beginsel vertoont zich op den eersten blik als volkomen juist. Zij die het huldigen redeneeren ongeveer op de volgende wijze|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000942.wav|Hij herhaalde onze namen. Helaas! op honderd en twintig moeders of vrouwen, waren er slechts vier, wier hoop verwezenlijkt zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001858.wav|dan waren Kee en Klaartje al lang op stel en sprong vertrokken. Doch tante Bet kon daar haar toestemming maar niet voor geven. Was het weer hommeles tusschen de keuken en tante Mientje|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001724.wav|een niet zeer jongen man, een vreemd gezicht, half droomerig, en half sensueel, met veel mysterie en veel charme|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000132.wav|Tegen zonsondergang moest de tent afgebroken, werden de manden gepakt, de poortjes uit den grond getrokken, de booten beladen, en het heele gezelschap dreef, luid zingende, stroomaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005058.wav|en ongetwijfeld hoogst belangrijke beschrijving te geven, waartoe de bouwstoffen reeds gereed lagen; maar de vrees, dat onze bescheidene lezer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006337.wav|Er wordt een goed pak slaag voor u bewaard, lieve jongen! Ah! daar is Nelly. Hoe gaat het nu met hem, mijn diamantje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004424.wav|Ik ben uit Kentucky gekomen, was het antwoord. Wanneer? zeide Mr. Bird, het verhoor opvattende. Dezen avond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001877.wav|In zijn keel was een schroeïerig gevoel van het stof. Maar daar lag de haven. En hij sloeg de Wenceslaskade, langs het fort aan zee, links om|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001194.wav|korte broek, witte kousen en handschoenen, was bezig om al de schotels, die zouden worden opgebracht, met rozenkransen te versieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000391.wav|Al klaar! riep de laatste conducteur, en weg ratelde het ding, als een brandspuit in voile vaart, met den veroverden passagier er|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000429.wav|k beloof je, nooit meer naar tegen je te zijn, omdat ik nu weet, dat je een werkelijk bestaand mensch bent en ik zal je ook nooit meer met vragen lastig vallen. ltijd, e kleine udy|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000035.wav|het klooster, ter vergoeding der vijf jaren die Cosette er in had doorgebracht, een som van vijf duizend francs te mogen aanbieden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000466.wav|graag Paddeltje nog wat langer met zijn weergevonden makker had willen praten over allerlei dingen, die gerust afgeluisterd mochten worden, hij wist toch uit eigen ervaring te goed, dat Meeuwis in de eerste plaats een bijzonder groote behoefte aan rust moest hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001708.wav|Sissy gaf den raad, ten einde in de stad geene aandacht te trekken, om na-ar de deur van het spel te gaan en plaatsen te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002833.wav|En wat Becky betreft, zij was er de vrouw niet naar al te veel van de edelmoedigheid van haar naasten te verwachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000922.wav|Van Rooien was opgestaan, pet in de hand. Op een wenk der moeder verdween de jongen in de duisternis van het achterhuis. Op de tafel, onder de lamp, kromrugde poes en blies naar De Staart. Stork greep den hond in zijn halsband|1724|neutral
+wavs/train_496_3566_000051.wav|De wolf trok aan het touwtje, en pas was de deur open, of daar viel het wilde dier op de grootmoeder aan, en hapte haar zoo maar op|496|neutral
+wavs/train_2450_9278_000005.wav|De begrafenis had met groote plegtigheid plaats. De viziers, de emirs en al de grooten van het hof wedijverden, om zijn lijk naar het graf te dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000178.wav|dat,' antwoordde Arlington, 'het zoowel het belang als de wensch van uw Koning is, dat de zeemachten van Groot-Brittanje en van de Republiek elkander onderling vernielen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005584.wav|Maar niet alleen door triktrak met den baronet te spelen maakte de gouvernante zich aangenaam bij haar werkgever|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000698.wav|al ware die ook nog zoo lang, maar hij zweeg: het had als eene banaliteit geklonken, te midden van die treurende natuur|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000976.wav|Daardoor ontbrandde een verlangen, zoet maar ook pijnlijk. Zoodat zij buiten meer bewust pijn voelde dan in stad, maar een pijn die haar onuitsprekelijk dierbaar was, wijl vol beloften|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_004303.wav|Dit zeggende, brak hy het zegel los, nam een der brieven uit het paket, en doorliep dien met een uitdrukking van genoegen: 'juist zoo!' vervolgde hy: 'juist als ik zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004171.wav|Kjjk naar die jonge dame! Help mjjnheer haar naar buiten brengen. Ziet ge niet dat zjj in onmacht valt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005140.wav|een vreemd geslacht, welks voorouders, onder de zon der keerkringen geboren, een karakter medebrachten en aan hunne afstammelingen ten erfdeel gaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001848.wav|Ik acht mij verpligt aan uwe majesteit in bedenking te geven, om den prins naar het kasteel op het kleine eiland, dat voor de haven ligt, te laten overbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000354.wav|Ik durf er niet aan denken, zeide Grace. Zijin gelaat verried ontroering, in weerwil vain zijn vasten blik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000529.wav|dat de schepen, waarin zij hunne eenige toevlucht stelden, met de ebbe waren van wal gedreven en alle kans om te ontkomen voorbij was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000793.wav|Daarorn, kinderen, denkt aan je merkwaardige moeder en houdt haar in eere, zoo lang zij nog in je midden is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000092.wav|Het uitgangspunt is de stof; het aankomstpunt de ziel. De hydra aan het begin, de engel aan het einde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000221.wav|Aan het raam, nu - om wat late zon van buiten - in een wijnrooden schemer der gordijnen en tochtlap zat de moeder daar, als zoû zij niet meer bewegen, tot het oogenblik was gekomen, waarop duistere poorten zouden open|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_005260.wav|ook buitenslands eene macht van bloed- en aanverwanten, in wier bijzijn zij te dezer gelegenheid eene eer stelden. Nu spreekt het wel van zelve dat men zoovele hooge vorstelijke personaadjen, met of zonder|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000600.wav|Toen begon ik weer geheimzinnige liefdesgeschiedenissen te fantaseeren, en wond me onder het vertellen zoodanig op, dat ik overtuigd werd in Amsterdam dergelijke avonturen maar voor het grijpen te zullen vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001804.wav|Zij waren op de grens van het graafschap Oxford, zoo verwas de oude Bet je Higden afgedwaald. Zij zouden zoo aanstonds met den spoortrein terugkeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010882.wav|Dat treft zoo goed als het kan; want zij soupeeren beiden met juffrouw Abbey in het buffetkamertje, waarop zij alle drie samen uitgingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006618.wav|Ik wil maar alles in trein hebben, en weten, dat het in trein is, door er zelf naar te zien. Rijd maar voort, jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002742.wav|De kroeghouder zag beurtelings de pop en den reiziger aan; hij scheen dien man even begeerlijk aan te zien als hij een zak geld zou hebben aangezien|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000548.wav|Zij voegde zich dadelijk bij de verdere familie. Mijnheer VAN DUIN stond roerloos een boompje te bekijken; mijnheer en mevrouw VAN BEEM zagen elkander zonder reden lang aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_2211_000135.wav|Och, wat waggelden zij, wat balanceerden zij met hun vleugels; en toch scheelde het niet veel, of zij waren naar beneden gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005357.wav|En van de rheumatiek, welke ik in dien tuin heb opgeloopen, heb ik nu nog een stijf been, zei Pickwick|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001547.wav|Ik zag ze in de schouwburg-loge's in zacht gefluister verloren, terwijl het vulgus om hen heen zich boeien liet door zoutelooze grappen, kinderachtige muziek en kleurige décor's|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001027.wav|Hij was eenvoudig vrachtschipper van Leiden op Utrecht, maar stond bij dat deel der bevolking en van den Magistraat, dat Prinsgezind was, hoog aangeschreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001062.wav|ps. Maurits wel, dat jij leelijk in de war bent. Wat er van den boel hier terechtkomt, kan ik haast op duizend gulden nagaan; als we elk twintig mille voor ons erfdeel maken, zal het heel mooi zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001534.wav|Onverschillig voor het weder en het zelfs boven beter weder verkiezend, wijl het de straten ontvolkte, sloeg de man een scherpen blik om zich heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004695.wav|en dat bevalt mij volstrekt niet. Laten wij dus maar werken of wij ook voor uwe ouders een koe moesten koopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001863.wav|Is het niet de Heer Van Dorp, die thands zijn opvolger moet worden?' vroeg de Prins. 'Hy heeft er althands de meeste aanspraak op,' antwoordde Boreel|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001424.wav|door opdringende koelies, zich meester makend van gereedstaande kisten en koffers, om ze naar buiten te sjouwen; het was onder den hellen gloed der zon een verwarring, waaruit men zou gedacht hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006255.wav|alsof de eer haar verbood, eenig begrip van den terugweg naar huis te hebben. Toen die furiën, de Vormen, aldus bevredigd waren, verliet hij haar|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000759.wav|die door zyne nauwkeurigheid het menschdom bewaard heeft voor de dwalingen die een onmiddellyk gevolg wezen zouden van de verkeerde lezing des onschatbaren voegwoords: en|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000698.wav|at mij betreft, voegde zij er bij, die koorts is bij mij geheel over. k heb ze laat in mijn leven gekregen, en ik heb er nu geene aanvallen meer van|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000568.wav|Gij, jonkvrouw Françoise! hebt uw oogenblik wel slecht gekozen, om de Gravin uwe zuster verwijten te doen, daar zij mij juist haar voornemen had vertrouwd, hare huishouding te hervormen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000387.wav|Ik herhaal het, antwoordde Aylva: hetgeen uwe Genade ons zal gelieven te bevelen, zal getrouwelijk door ons aan onze lastgevers worden overgebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004046.wav|waren lompen. In een der steegjes zagen wij varkens in het stilstaande water der goot wroeten|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000116.wav|Die kleine streelingen brachten hem even in goed humeur, maar aanstonds voelde hij weêr al zijne bitterheid toen hij onder een stapel brieven op zijn bureau herkende de verdraaide handschriften van een paar duistere schrijvers|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_001595.wav|Dit is een van de prettigste oogenblikken, die ik in lang heb gehad. Dank je wel, Meiroos, zei de jongen, en was zoo blij, dat hij zoo goed ontvangen werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001158.wav|Ook lichamelijk had hij iets bijzonders, want hij miste, hetzij door een ongeluk of van natuur, den ringvinger van zijne linkerhand|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001070.wav|zoudt gij toch om eenige tranen van uwe schoone dochter niet nalaten, zulk eene genegenheid in hare geboorte te smoren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000352.wav|Maar andere, zeer noodige dingen, welker gemis later Dolly soms wanhopig maakte, had hij voorbij gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001095.wav|Gij hebt kunnen opmerken, hoe de dames, de muzijkanten, de dansers, uwe vrouwen en al uwe huisgenooten zich met deze komedie vermaakt hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_002379.wav|Alles goed, en allesgereed. Schitterend, ondegeljjk, tooneelachtig soort van Station|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001016.wav|Wat Babette aangaat, de plannen van den schipper werden ook voor haar verwezenlijkt. En hoe praatachtig zij ook mocht zijn, - om den wille van Zus zweeg zij van|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002346.wav|Men zou gedacht hebben, dat de beau monde mij nu dank zou geweten hebben voor de uitdrijving van zulke intriganten uit zijn kring; toch niet. Het was Majoor Frans, die het bedreven had, en sans|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004243.wav|Als ik mocht vallen, hoop ik, dat Emmy er nooit iets van zal hooren. Bij God, ik wenschte, dat ik het nooit begonnen was|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000577.wav|Op den tweeden Zaterdag, nadat Jo het raam was uitgeklommen, keek Meta, die op de veranda zat te naaien, verontwaardigd, toen ze zag hoe Laurie Jo najoeg, den heelen tuin rond, en haar eindelijk in Amy's priëel gevangen nam|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000997.wav|De eigenaar liet nu de vrouw en haar kinderen 'snachtsoplichtenen bracht ze naar Maryland. Contant geld voor negers, contant geld|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001252.wav|Wij reizen veel. Wij hebben op het oogenblik geen huis in Berlijn. Wij willen pleizier van onze reis hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002367.wav|waarbij het offer zulk een zonderlinge rol had gespeeld, door gedurende den strijd te zwijgen en later te vluchten. Hoe kwam het, dat hij er Cosette niet van had gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005221.wav|De zaak daar mij aan gelegen ligt, is te weten hoe het eigenlijk is toegegaan met uw man, die nu tamelijk wel bekomen schijnt, al ziet hij er wat slapjes uit, en die zijne tong weêr goed tot zijn dienst blijkt te hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000145.wav|een kostbare hoedanigheid, die belet dat men ooit slecht zij. Zijn gebreken en ondeugden, want hij had ze gehad, waren slechts oppervlakkig|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002876.wav|Te druk!' herhaalde zy, by zich zelve: 'te druk om my meer dan een half dozijn koele regels te schrijven; maar niet te druk om een dikken brief op te stellen aan die vrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002221.wav|Dat is wel zoo, maar toch, het behoort tot de naaste plichten der vorsten, om de digniteit van den adel te helpen ophouden; en wat brengt in dieper vernedering dan de armoede|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001030.wav|Het verheugde mij uit deze geringe aanwijzingen te kunnen opmaken, dat het mijnheer Micawber goed ging, en het verwonderde mij dus ten zeerste|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001133.wav|eene vrouw van gevorderde jaren vooraan, en een man, die haar zoon kon zyn, achter haar, met zgn rug plat tegen den muur|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000479.wav|Men zag wel, dat de helderheid van den dag verminderde, maar ook een enkeld wolkje was niet onaangenaam, daar dit eene afwisseling van licht en schaduw in de levendige schilderij veroorzaakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000827.wav|De heer Gillenormand had eerst alle angsten en toen alle vreugd door te staan. Met veel moeite belette men hem, alle nachten bij den lijder door te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000340.wav|Het zij zoo!' sprak zij met het air eener koningin die audiëntie verleent, terwijl zij bij zich zelve dacht: ik ben toch nieuwsgierig hoe ver hij zijn schandelijk opzet zal doordrijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002621.wav|Dan hebt gij ten minste het uwe gedaan. God is barmhartig, mijnheer! Wend u tot Hem! Nu goed, goed, ga maar heen! zeide Stipan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000168.wav|en zag over den binnenhof een groom het paard, dat men hemzelven gezadeld had, het kloppende aan den hals, terugbrengen naar stal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000564.wav|en zich met de strijdende drommen te vereenigen! Dit denkbeeld ontvlamde zijn spijt: en stampvoetende liep hij als een zinnelooze het enge verblijf, dat hem besloot, op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000200.wav|Toen, op het terras, liep hij naar zijne moeder, de keizerin Valérie, die met een paar hofdames zat. Xaverius voegde zich even in hare omhelzing|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002773.wav|wel eens ten hunnen koste konden ondervinden. Ik meen mijnheer boven, zeide Kit, zich tot Swiveller keerende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003266.wav|Janke Sikkes was met het vaarwater bekend sedert zijn geboorte af; en, aangevuurd door de hoop op een goede belooning, deed hij zijn uiterste best om ons op de spoedigst mogelijke wijze naar ons bestemmingsoord te voeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001063.wav|En hoe lang al! Toen hij pas gehuwd was, stierf zijne buurvrouw, de weduwe van eenen Watergeus. Ze liet een kind van anderhalf jaar geheel onverzorgd achter|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007204.wav|Toen verzamelden zij zich weder, en trokken, onder het gejuich van het volk, naar hunne loopplaats terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000554.wav|En wat is nu eigenlijk het doel van uw tocht, Fulco? Ik kan mij niet voorstellen, dat gij den burcht verlaten hebt, alleen om ons dit alles te komen mededeelen. Ongetwijfeld voert gij wat anders in uw schild|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000778.wav|Hij besloot daarom te wachten tot een nieuwe reiziger in den trein kwam; die zou waarschijnlijk niet tot de bende behooren en als hij binnen zijn bereik kwam, zou hij hem vragen: 'Hoe kan men te Appenweiler den trein naar Oppenau vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001758.wav|Bij de natuurlijke geneigdheid der jeugd om zich te laten winnen door openhartigheid en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001397.wav|zekere laatste beschikkingen nemen. Wat hem betrof, wat hem persoonlijk aanging, dat alles was hem onverschillig; hij was door Javert gegrepen en verzette er zich niet tegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001787.wav|Een gewapende menigte ging voorbij; een verschrikte menigte zag toe. Zijnerzijds hield het gouvernement een wakend oog|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006724.wav|Zijn ijverzucht was in deze weinige oogenblikken, vooral toen hij den blos zag, die haar wangen bedekte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000121.wav|Zijzelve wijdde zich ernstig en mannelijk volhardend aan hare studie en zij voelde bijna in zich den lust hun boek te schrijven, een mooie, degelijke, historische studie, maar zij begreep ook, dat háár kunst niet voldoende zoû zijn|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_004451.wav|Hij trok zijne haren uit, hield zijne oogen dicht, en keerde zich als razend om en om|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003175.wav|als een timmerman die schipbreuk heeft geleden, en terecht is gekomen op het woeste eiland, school genaamd|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001544.wav|EDUARD ook al gepoogd had, om hem door schudden als anderzins uit zijn diepen slaap te doen ontwaken, met de meeste hardnekkigheid had JOSEPH zijn slaap gecontinueerd|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000167.wav|Ik wil niet onbeduidend zijn, sprak ik met beslotenheid, zeg maar wat ik lezen moet. Hij glimlachte. Dat gaat zoo niet in eens; maar ik zal met u lezen, en dan zullen wij spoedig dit verzuim van u inhalen, zoo gij wilt|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001713.wav|Mogelijk dat men u na maanden gevangenschap, en na herhaalde scherpe onderzoekinge ten laatste ontsloeg, bij mangel van bewijzen uwer schuld; maar ik zie niet, dat gij daarmeê zooveel zoudt gewonnen hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001653.wav|toen las mevrouw Aylva dien den heelen avond, las ze en herlas ze weêr, met tranen in haar oogen, met trots|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000520.wav|dat mijne ooms zouden zijn afgereisd. Zij zochten mij door de geheele stad, maar mij niet vindende, dachten zij eindelijk dat het berouw, van tegen den wil mijns vaders in Egypte te komen, mij bewogen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003327.wav|wiens gelaat en houding rustige dapperheid teekenden: zijne gestalte was rijzig en vol majesteit: zijn opslag kalm en|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007054.wav|Zij had nog de kracht om den brief die op hare berst lag, zoo te schikken, dat men zien kon dat daar een papier tusschen hare kleederen stak|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001837.wav|Behalve het gelaat, schenen alleen bevende levend in den diepen schoot de broze vingers, schemerend staafjes-slank uit zwarte mitaines; mofjes omsloten de polsen|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_001452.wav|eens als bij ons de donderbuijen en winden. Ja, zij rigten hier en daar somtijds nu grooter dan kleiner schaden aan, maar het goed, dat zij te weeg brengen, is veel overvloediger|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012368.wav|je wilt toch niet zeggen, dat hij zulk een verdomde dwaas is nog naar de dochter van dien oplichter van een ouden bankroetier te verlangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001600.wav|In den Plantentuin had hij een hoekje gronds verkregen, dat goed gelegen was, om er te zijnen koste proefnemingen met de indigo te doen. Daarvoor had hij de koperplaten zijner|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001019.wav|en ieder dezer plassen werd door eene groep omgeven, die zich, naar de grootte er van, er omheen verdrong|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003242.wav|Heb ik geen gelijk? Wat zijt ge vandaag boosaardig! In het geheel niet. Er blijft mij geen andere uitweg over|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_002634.wav|en in spoorwegwaggons tegenover Mademoiselle te zitten, en op ondergeschikte wflze te glimlachen en te praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001961.wav|Het verwondert mij niet, dat ik de beeldtenis van den Ridder HOOFT hier vinde, maar wel dat er niet een enkele regel dichts van juffrouw KROMBALG onder gevonden wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001723.wav|sprak Cornélie. Mijn cavalier wacht buiten in den portiek. Hij wilde niet boven komen, hij kent u niet. Het is meneer Van der Staal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000480.wav|En terstond daarop den geschokten toestand van Madzy bespeurende, verweet hij zich de uitdrukking, die hij gebezigd had en hielp hij Beaumont om haar te ondersteunen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_002660.wav|en worgt zyn hoorders met de plooien van de purperen draperieen. Door een gelijke samenloop van toevallige omstandigheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002320.wav|Aan een ronde tafel onder een lamp zaten Alexei Alexandrowitsch en de gravin zacht met elkander te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000479.wav|Ik was verpligt mij van hem te verwijderen, en kwam in dit land, waar ik den post heb gekregen, dien ik tot dus verre bekleedde. Maar gij zult al deze zaken breedvoerig kunnen vinden in mijn dagboek|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000940.wav|nu, Moeder! nu moest die goede man, waarvan gij ons laatst op een' avond gelezen hebt, nog leven. die dat kind van die weduwe weder levendig maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000586.wav|en schitterender was, had zoo hij zich verbeeldde zijn vader toch zoodanige voorslagen gedaan, die ten minste wel eenig antwoord, en vooral aan een oud vriend verdienden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000177.wav|en wat het ergste was, zoo lang lieten wachten eer zij eene bestelling uitvoerden. Ik begreep dat dit aanloopje en deze caresses aan mij, een doel moesten hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001775.wav|Dan vertoonen zich de eerste huizen van de stad en het zingen wordt op vaders verzoek gestaakt. 'We moeten als knappe lui thuis komen!' Hoor|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000614.wav|van haren schouder op en zag haar lang aan. - Was het heusch zoo? Of zegt u maar wat. - Neen heusch, mijn lieveling. O toe, huil nu niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000197.wav|nam nu het woord op en zeide: Ik zal u de waarheid zeggen. Wat mij betreft, ik ben den tegenwoordigen toestand hartelijk moede|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006010.wav|En dat juist is het geval. Hij bemint mij reeds lang niet meer. En waar de liefde ophoudt, begint de haat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001063.wav|en Louisa legde haar voorvinger op hare lippen. Toen Sissy den volgenden avond weder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003692.wav|gij wilt mijn bijgeloof bestraffen, is het zoo niet?' maar tegelijk bracht zij met moedwillige coquetterie haar vollen, blanken arm te voorschijn uit de wijde, loshangende mouw, waarin die verscholen was gebleven|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000034.wav|Te vergeefs, zoo wij poogden los te raken: de schuit zat vast en bleef vastzitten; er scheen geen verwikken aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010998.wav|Het zal jufvrouw Summerson heel vreemd in de ooren klinken, durf ik wel zeggen, dat wij hier in huis niets van karb'onaden weten. Maar dat doen wij toch niet, niet het minste|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000935.wav|zouden waarscnynlp, voor het grootste deel, niet hebben plaats gegrepen, zoo zekere persoon, met name|2450|neutral
+wavs/train_6282_9412_000004.wav|Is dat een mensch? vroeg de wolf. Neen, dat is er een geweest. Toen kwam een kleine jongen. Is dat een mensch? Neen, die moet er nog een worden|6282|neutral
+wavs/train_1666_1841_003863.wav|Zij hoorde niet wat Betsy en Vincent antwoordden, zij hoorde niet, hoe Henk ook iets zeide, zij liet haar grijze hoofd neêrzinken op de borst en zij staarde voor zich uit, de geaderde handen gevouwen in den schoot|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_000475.wav|Ik ben heden avond gekomen om u die opheldering te geven. Ik hoop dat gij mij niet zult beoordeelen naar de aarzelende manier waarop ik tot u spreek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001167.wav|Onder vele andere voorwerpen, die mijne aandacht trokken, merkte ik een zwart paard op, zoo schoon en zoo edel van vorm; dat ik er de oogen niet van kon afhouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001890.wav|Zij was niet in slaat, om vele woorden te gebruiken, maar hare hoofdles kwam daarop neder, dat zij het goede voorbeeld van haren vader zouden navolgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001747.wav|welke courant, met dezelfde diligence als hij, Snel, gekomen was, en waarin Eylar al het hem nu medegedeelde nieuws onder de Beurstijdingen had kunnen lezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001162.wav|Intusschen kende mijne blijdschap geene grenzen, dat ik aan zoo vele en zoo groote gevaren op eene zoo wonderbare wijze was ontkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005504.wav|Hij zat — met blozend gelaat, gezette gestalte, met ridderorden overladen en met weelderige, krullende lokken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000334.wav|Verleden vonden we haar flauw in onze kapel. En wij hebben kleine trucs. Als het niet bepaald noodig is te vasten, geven wij haar bouillon, in de soupe-maigre, of door de groenten heen. zonder dat ze het merkt. Hier komt mevrouw|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_000314.wav|is de gewone bekrachtiging der overwinning. Zij richtten hun bivouakken op aan gene zijde van Rossomme. De Pruisen stormden voorwaarts om de vluchtelingen te vervolgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001709.wav|Mr. Shelby had zijn vertrouwen op de bekwaamheden zijner vrouw getoond door haar tot executrice in zijne nalatenschap te benoemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010024.wav|die de gouvernantes vormen, en spoorde daarom haar dochter aan om haar alles mee te deelen, wat zij tot vermeerdering van die kermis kon waarnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003213.wav|Hij bleef hier veertien dagen, predikte, verrichtte den dienst, onderwees en vermaande de gemeente. Kort voor zijn vertrek wilde hij een plechtig Te Deum houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001783.wav|Dat trof Marie, en het stemde haar aanmerkelijk zachter Inderdaad was het haar besluit geweest, en nu handhaafde zij dat zonder aarzelen, in plaats van een appeltje op te werpen in andere richting|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006097.wav|Een mooi postje voor de redacteurs! zeide Katawassow luid lachend, terwijl hij zich in zijn verbeelding voorstelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005569.wav|Zij schijnt een uitmuntend meisje, waren zulke gewone, eenvoudige woorden, dat zij zijn gevoel volstrekt niet uitdrukten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000536.wav|Waarde broeder! Lach me nu eens helder uit, Pastoorsche, gy hebt gelyk: maar ik zal aan uw man de hele zaak vertellen. Zoudt gy ooit gelooft hebben, dat Jan Edeling, die, het geen hy ééns begreep, om lief noch leed los liet|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_010350.wav|Daar Jobling dit goedkeurt, plaatst Smallweed zich onder den hoogen hoed, en brengt dezen geheel op Guppy's manier de deur uit. Weldra komt hij terug met het bericht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000671.wav|Die papa is onbetaalbaar! zei Elly. De kleine kamer was gezellig; het waren eigene meubels. Er stonden boeken. Tegen den wand portretten, en platen van paarden en honden|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_000256.wav|En ging zij dan de kant van Iserief uit, dan mopperde zij in zichzelve: natuurlijk, Dorine is er weêr goed voor; niemand anders dan Dorine kan weêr naar Floortjes sloopen informeeren; waarom gaat het kind niet zelf, of waarom zenden ze niet den oppasser|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001350.wav|Toen ging zij heen, innig en vriendelijk groetend. Een paar dagen liet zij Hedwig alleen, hetgeen deze zeer droevig en onrustig maakte|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_002272.wav|Wel!' vroeg Louw, die, Florisz van verre bespeurd hebbende, zich een weg naar hem gebaand had: 'hoe is de Heer Buat gemoed?' 'Wel en wakker,' antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001527.wav|Ze had hare armen om zijn hals gelegd en trok hem naar zich toe; ze fluisterde: - We hebben niemand dan jou, mijn jongen en onzen kleinen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001182.wav|Echter zou haar de belangstellende nieuwsgierigheid van vrouw Jaspersz nog geene rust hebben gelaten, zoo niet een rumoer, in het benedenhuis ontstaan, de aandacht van deze getrokken had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001604.wav|en Noureddin, thans geheel zonder slaven, deed zelf de deur open. Mijn waarde heer, zeide nu Sangiar, maak u dadelijk van hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003328.wav|Lize Mize Wies, zei ze, haar gezang afbrekende, t Wat voor nieuws is er buiten? iWat voor nieuws is er binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006485.wav|alles verstaan wat er binnen gezegd werd. Eerst scheen men elkander te groeten en den ruiker te presenteeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000727.wav|in den vloed, die te zwart was om j hun beeld te kunnen terugkaatsen. De toren der oude kerk van den Heiligen Verlosser alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002258.wav|my zulk een voorslag te doen!. Had ik er ten minsten maar niet tegen mijn vrouw en schoonmoeder over gesproken, dan ware de zaak uit geweest. en waar zal die nu op uitloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004178.wav|De waarheid was, dat Sampson, die nooit iemand had gezien, die in het minste op dit houten spooksel geleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007631.wav|De heer Chollop hield veel van reizen en zwerven, en zou in een minder verlichte maatschappij misschien als een gevaarlijke landlooper zijn beschouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001270.wav|was, zooals men zich herinneren zal, juist boven de plaats, waar de Seine zulk een geweldige strooming heeft, loodrecht boven die vreeselijke draaikolk, welke als schroef zonder einde draait|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000335.wav|Zij wees op eene rij van gesluijerde gestalten, die in den achtergrond der zaal stonden, en vatte mij bij de hand om mij daarheen te geleiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004704.wav|terwijl ik gewoonlijk op eenigen af stand zat, met mijn aanteekenboekje op mijn knie, en hem uit alle macht probeerde bij te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000808.wav|Inmiddels liet de prins van Perzië deze gelegenheid, om aan eene dame van rang een bewijs van zijne wellevendheid te geven, niet ongebruikt voorbijgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005475.wav|Ik herken u, zeide Reinout: maar nog begrijp ik niet. En gij wildet mij dooden? mij, met wien het geheim uwer geboorte ten grave zou dalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000533.wav|Dat weet ik, Overste! Daar heeft men onder anderen Thijsz. den goudsmid, Liefkens den wever uit de Baaihal, Geert Soet den timmerman|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001006.wav|reed een voorrijder aan: een open rijtuig volgde. Het was de keizer - twee adjudanten zaten over hem - terugkeerende van het Atheneum|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000231.wav|In het verschiet, wat meer naar links, vertoonden zich in blauwe, nevelachtige omtrekken de toppen van eene bergketen. Tot Willems vreugde gingen de paarden spoedig in een' meer bedaarden tred over|1724|neutral
+wavs/train_2450_4870_000873.wav|zoowel als voor die. in het algemeen gesproken, op een dwaalspoor gebrachte klase van menschen — voorbeelden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001017.wav|de kameraad, die mij vermeed, de leeraar, die mij wantrouwde, de voorbijganger, die een ander om inlichting aansprak, onbewust een nadeelig besluit voor mijn vriendelijkheid, mijn oprechtheid, mijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000768.wav|daar moet een ander, die niet met de stroopkwast kan lopen, onder lijden' t Is verschrikkelijk' zei Marie 'Zo'n afgelegen deel der wereld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005920.wav|maar al mijne pogingen om u te vinden waren vruchteloos, totdat het mij eindelijk, twee uren geleden, gelukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002590.wav|in de groote boomen, waarvan de takken heen en weer schommelden, als in eene fantastische vreugde over de eenzaamheid van het oord|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000661.wav|gaf een gil van ontsteltenis, toen zij die twee uitvaagsels van het menschdom beschouwde; en de jonge trad verscheiden stappen terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002775.wav|koos nu sa chacune, en het afstijgen vond plaats onder gelach en gestoei. 'Nu niet te lang oponthoud in de laantjes,' waarschuwde Goedelijns, 'want de tijd die ons rest zal nog wel te gebruiken zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002621.wav|Weet gy ook, wie er afreist?' vroeg hy aan onze kennis Joris, die, met een been op den stoep en het andere op de straat, insgelijks naar de beweging stond te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002828.wav|Maar we sliepen evenwel als op rozen en kwamen den volgenden morgen een beetje na vijven te New-York aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000133.wav|Roerloos lag hij op zijne legerstede en door eene rustige en diepe ademhaling trachtte hij Coenraad in den waan te brengen, dat hij sliep. Eindelijk werd zijn kamergenoot rustiger en korten tijd daarna scheen het Fulco toe, dat hij sliep|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000102.wav|Daar zyn weer tien ducaten, Rekel. Kom morgen ogtend hier, zo rasch als gy deezen gelezen hebt, en breng hem met u, of ik laat u aan u zelf over|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_002316.wav|als hij op een goeden dag thuiskomt, arm en ellendig, zooals je wel kunt begrijpen, dat hij worden zal, en wij zijn hier niet meer. Ja, daar heb je gelijk aan, zei Vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001122.wav|Eensklaps zag Bossuet Marius, die met een zonderling voorkomen in de richting der barrière ging. Zie, zei Bossuet, Marius|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000238.wav|Door dit verzuim werd ik echter verpligt mijne toevlugt tot het vuur te nemen, en met dit magtige wapen in de lucht, tusschen hemel en aarde, in uwe tegenwoordigheid te strijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001709.wav|er achter staan met de schort over het hoofd. Wie is daar? Mijnheer Dorrit, uiterst verbaasd over deze zonderlinge verschijning|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001262.wav|is het een vrij algemeen gebruik, om den zoon, voor wien men geene voordeelige broodwinning vinden kan, naar zee te zenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002200.wav|en ik ging mijns weegs met een dankbaar hart, dat ik niet gedoemd was om te leven daar waar de slavernij was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003738.wav|Want, behalve dat mijn vader hem wegens zijn bekwaamheid en trouwe dienst waardeerde, even als een jager zijn besten drijfbrak of staanden hond op prijs stelt, zoo was er in de daad niets op den man te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000670.wav|Een schilderij zag zij alleen maar met het oog van een leek; voor een Byzantijnsche madonna voelde zij niets. Zij hield wel van beelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002123.wav|O, mijne lieve, goede Esther, zeide Ada, als ik maar tot het besluit kon komen om tegen u en neef John te spreken, als gij bij elkander|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000174.wav|Om elf uur wandelden wij den volgenden dag door de beroemde eikenlaan van Holdernesse Hall en wij werden, na binnengeleid te zijn, gebracht naar het studeervertrek van den|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002060.wav|de inleiding was haar te ernstig om niet samen te stemmen met de sombere vermoedens, die haar reeds overvallen waren, en zelve legde zij nu ook het hinderlijke masker af|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001401.wav|De Held, onwrikbaar, herademde in den warmen middagglans, vol vertrouwen en plots rustig de ziel|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002357.wav|De aangekondigde liet zich wachten. Hoe mijn hart klopte, als de bel overging, en ik telkens meende dat hij het zou zijn, terwijl er slechts een ander bezoek werd afgewezen, kunt gij u voorstellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_003043.wav|en zg spraken zeer zacht en ik hoorde niet wat zij zeiden, en zag alleen, dat zg de papieren nakeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001216.wav|an ijdelheid gesproken, ik acob van ennep, laasje evenster delen zal daar nu wel geheel van moeten genezen: want verbeeld u: met al mijn geld heb ik hier niet één adorateur. e onkers van alteren achten mij te verre beneden zich, om notitie van mij te nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000078.wav|Musch heb altijd zwak gehad voor de Engelschen, althands voor de Koningsgezinden; want die kaalgeschoren Puriteinen zouden mijn neering glad hebben doen verloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001187.wav|Ook de spieren aan de voeten waren niet bizonder sterk gevormd; de beenderen onder de knieën schenen, van voren gezien, niet dikker dan een vinger|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000502.wav|Blauwe meren met donkere rotsige oevers, - grauwe bergen met glinsterende sneeuwtoppen, - zwarte, grijnzende afgronden en malsche, lachende|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001776.wav|twee dingen te weten gekomen, vooreerst, dat ettemie er geen traan om laten zou, al vreê aurits naar een andere dan haar: ten tweede, dat zij geen bepaald plan had om een aanzoek van renkelaer af te wijzen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003204.wav|hij zag glurend naar Eckbert, die koeltjes was blijven zitten. 'Hendrik is van avond een uurtje uit; ik zou voor hem klaar zetten.' 'Heel goed; zet de theetafel wat verder van den haard|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001920.wav|vol moêheid met eem zweem van lichtgelen kring, en zeer duidelijk zijn zichtbaar de striempjes op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000795.wav|en aangezien hij voortdurend in hare nabijheid bieef, ontwikkelde zich dit besef hoe langer hoe meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001755.wav|en bij haar een hoop te doen ontstaan, die niet vervuld zal worden. e merktet straks aan, dat die vrijerij van aurits tot niets zou kunnen leiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000766.wav|dat hun hemel, waarin hun Geluk het Licht was, niets was dan hunne liefde en zagen zij, dat de landouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007097.wav|Proces over het breken van een trouwbelofte — bij zoo iets is het hof doorgaans bijzonder vol.|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000162.wav|als ik mij niet vergis, zijn jij en een land er twee. En een Haagsch dametje op een land, dat geeft ook niets! En als je niet wordt erkend, dan is het heelemaal uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001230.wav|aan dien hatelijken VAN WIERINGEN getrouwd waart. ANTJE WYNSTOK. Wat kan u dat nu veel verschillen, of ik met hem of met een ander trouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000398.wav|Hij zit daar aan den overkant. Stil nu!' Het leek Bake dat het fluitegeluid opsteeg uit een donkerbladerigen struik met groote roode bloemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003116.wav|Maar nu er een gerucht Hep, dat deze Protestantsche vereeniging een onbekend, maar allergewichtigst doel tegen de regeering had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006727.wav|Ja, ,r antwoordde Edward Doe het licht maar uit, en wijs onsdenweg, Joe! En houd u maar stil, als een goede jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000920.wav|misschien, zonder gezien te worden, plotseling de barricade beklimmen, gelijk den vorigen avond, en, wie weet? haar bij verrassing innemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000441.wav|Nu dan, hernam hjj, ik laat my hangen als ik niet geloof dat hij de Wandelende Jood is. Zie maar eens naar zijne laarzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000945.wav|Verklaar u dus, opdat ik de maatregelen kan nemen, die ik in het belang van mijn eer en van mijn rijk noodig zal achten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001102.wav|hebben.' - 'Onvoorzichtige!' riep MOM, eene ontevredene houding aannemende; 'die heer, van wien gij spreekt, is de voedsterbroeder van onze waardige|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000566.wav|geef het mij dan maar terug, dan zal ik het brengen. Ik weet niet, hoe ik het u naar den zin moet maken, meester|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000810.wav|Vera, teeken nu. Hij duwde haar de pen in de vingers, die beefden. Zij was in doodsangst die handteekening te zetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002403.wav|maar zij zal nu, hoop ik, spoedig komen. Het is een heel eind, van hier naar Barton; dat weet je wel. Maar ze moet niet over Londen gaan, riep Marianne, op denzelfden gejaagden toon. Als ze naar Londen gaat, dan zal ik haar niet meer zien|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001920.wav|door welopgevoedheid; eene welsprekendheid van weinig zeggende, mooivloeiende zinnen vol gangbare, gewichtige banaliteit; door zijn glimlach, zijn neêrbuigendheid; zijn minzaamheid; zijn prestige|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001722.wav|Een geelzijden doek, met zilveren ruiten en franje van dezelfde stoffage, was om zijn hoofd gewonden en hing aan de linkerzijde in breede plooien af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001992.wav|Dat zult ge niet, Stephen, dat weet ik wel. Het is beter dat wij maar besluiten om openhartig voor elkander te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007681.wav|De vreemde heer verzocht pardon, maar verstond het niet recht. De Constitution Britannique, legde de|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000559.wav|Hij ergerde zich weer verschrikkelijk aan den dienst en aan de ontzettende domheid en pedanterie van enkele oude leden in den Raad, waarbij hij werkzaam was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000147.wav|en de menschen mochten dan zeggen dat Mossel niet goed voor zijn vrouw geweest was, maar hij had haar dan toch de eer gegeven die haar toekwam|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000399.wav|Tante Adèle Takma, haar sleutelmandje aan den arm, rustigjesaan bedrijvig, kwam uit de eetkamer in de gang, want zij had den brievenbesteller gezien, en zij hoopte op een brief van Elly|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_006623.wav|Ik was trouw, en hij trad mij met voeten en liet mij in den steek. Ik was de teederste moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001728.wav|die door een der vensters van het in net oog loopend helder witte vertrek vallende, ook Sissy bescheen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000687.wav|altijd jaloersch en nijdig om Bertha's grootheid - haar man ook hoog, hooger en hooger wilde hebben en zoo weinig kans had ooit dat ideaal te verwezenlijken. Ja|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003515.wav|schijnt er zeer ver af te zijn van zich met zijn toestand en bet vooruitzicht geluk te wenschen. De kleine komenijswinkel, met de gebarsten schel aan de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001166.wav|In Molière was iets van den straatjongen; ook in Beaumarchais. In het leven des straatjongens is iets van den Gallischen geest|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000467.wav|met dit resultaat, dat zij op hare diners ten eerste den kok in de war stuurde, wel eens een flesch Champagne te weinig had, en dat hare gasten, geregeld, in alle mogelijke schakeeringen van avondtoilet verschenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003334.wav|Het zestal, dat door de Hjfwacht was gevangen genomen, werd door het gerucht tot een honderdtal vergroot|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002875.wav|en trok een stoel tusschen de beide dames in. Vraag het maar aan Georgiana, mijn ziel, antwoordde zijne vrouw. Alfred wendde zich aandoenlijk smeekend tot|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000517.wav|Terwijl zij zich uitkleedde, hoorde zij nog steeds zijn stem en hoorde zij dat lichte accent. Dralend ordende zij hare bijouterieën. Haar oog viel op heur horloge, aan welks ketting een zwart medaillon hing|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_001337.wav|Ziezoo!' zeide hij, terwijl hij het geld in den hoed wierp, 'ik hoop, dat ik nu evangelisch handel; want ik mag nooit een drup wijn meer drinken, indien mijn rechterhand weet wat mijn linker gegeven heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001414.wav|Geloof mij, gij hebt haar al te lief; of om beter te spreken: gij vindt zooveel vermaak in haar bij u te hebben, dat gij haar eene redelijke uitspanning misgunt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000680.wav|terwijl hij een witten das om had die, zoo men er een dun wandelstokje had doorgestoken en dit maar ééns bij wijze van eene kruk had rondgedraaid, hem onmiddellijk geworgd ter aarde zou hebben doen zijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002288.wav|met schelle vonken en het scheen of zij wachtten den vijand af in stede van een, dien zij beminden als de weldoener van hun land|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000348.wav|zat zij nog even, legde haar pen neêr, en rees op. Zij kwam hem glimlachend nader en strekte de hand uit, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000053.wav|en hem tot stilte vermaande, of dat hij genoodzaakt zou zijn, hem als een' kwestiezoeker de deur uit te zetten. 'Ik ben geen kwestiezoeker, karel,' zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000245.wav|kom, geef mij eene hand, Clem. Wat eir ook moge gebeuren, ik zal je altijd in gedachten houden en een vriend van je zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001746.wav|Ik wilde mijn dochters kartonwerken laten leeren. Daarvoor heeft men een tafel met zijplankjes noodig, opdat het glas niet op den grond kan vallen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001899.wav|De kamer was weder donker geworden en stil, zeer stil, en Marie lag recht met het hoofd op haar kussen, de oogen open omhoog naar de zwarte zoldering gericht|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_004660.wav|en bij u gehouden hebt, met het schandelijke doel om hem van het kleine vermogen te berooven, dat hem misschien eens ten deel zal vallen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000280.wav|En dat die zang hem ontroerde, deed zien hoezeer hij door de jaren van vuur en beschutting heen luisterde naar de oorspronkelijke tijden in de natuur, toen de honden nog huilden|5809|neutral
+wavs/train_1666_1548_000135.wav|Gy kent my; meer zeg ik niet. Myn hart is, Gode zy dank, geen laag bekrompen hart. Ik ging met hem daar aan huis, onder voorwendzel van zyne Zuster tot eene wandeling te verzoeken|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_001382.wav|De Ridder nam geduld, en de armen over de borst kruisende, sloeg hij een aandachtig oog op de Friesche kust. Recht voor hem uit verhief zich de hooge heuvel uit zee|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001990.wav|Hoe hem te sparen, hoe hem te sparen! Zonder een oplossing gevonden te hebben, gingen zij weêr ieder hun weg, met de radeloosheid nog in hun oog, de wanhoopszwaarte op hun hart|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009905.wav|een volwassen mensch, die mijne bijzondere vriendin is. En Lize Hexam, in den rouw gekleed, trad het vertrek in|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000073.wav|De Konstabel, door spijt vervoerd, rende met zijn scharen onstuimiglijk naar het Vlaams leger; maar bij de beek vielen al de ruiters der eerste gelederen overhoop: de ene verpletterde de andere|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005251.wav|Alle oude vrouwen waren eens schoonheden, dat weten wij maar al te goed. Zij was een bel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001231.wav|waar hij zich bevond, hij zou geantwoord hebben: in den nacht. Zijn instinct diende hem evenwel goed. Dalen was de eenig mogelijke redding|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000054.wav|Grimaldi had echt'er veel achting voor hem en zegt, dat Egerton in zijn besten tijd een uitmuntend acteur geweest is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002303.wav|Sneeuw, dat was einde, dat was slaap, dat was wit begraven, wat dood was. Dood: wàs het dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003620.wav|Waarlijk,' dacht VAN REEDE: 'hij is toch een knappe jongen: het zoude jammer zijn, indien er niets beter dan een geleerde van worden moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000708.wav|Ik herhaal u nogmaals, vader, niet hij, maar de lieve man, van wien ik u zoo even sprak, en die niet verre van hier kan zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002912.wav|lonkte hem op geheimzinnige wijze toe en zeide hem, teederlijk de schouders ophalende: Domoor, neem ze tot uw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001976.wav|De strijd is voor de Spanjaarden niet langer vol te houden. Zij werpen hunne wapens weg, vallen voor de Leidenaars op de knieën en schreeuwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001569.wav|Allen zochten, maar wie had gevonden? Christus alleen! Hosanna, hosanna! De sferen zongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009576.wav|en in iets verdrietigs en kwijnends is veranderd. Weer vraag ik mij af, of een van die buren zich nog wel herinnert, net als ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000462.wav|waarin gij mij ziet? Droevig noodlot! Wat heb ik misdaan, om door eene harde wet veroordeeld te zijn, niet te kunnen genieten, wat mijne eenige begeerte is|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000331.wav|Léonie, de brieven in de hand, voerde de prinses meê uit de achtergalerij. Zij was een waardige, grijze vrouw, met een trotsche koninklijkheid in haar nog slank figuur|1666|neutral
+wavs/train_1724_4315_000667.wav|Zijne gade, die zoo even al in dubio had gezeten, wat op het tapijt te gaan uitrusten, had dit nu onherroepelijk gedaan, zoo zij met haren lieveling alléén ware geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002437.wav|O Welwetende! O priesteres van Liefde en van Lust, aan Astarte gelijk! Wàt wilt gij Herakles leeren! Te oud van dagen, te loom van bloed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002224.wav|Welnu, jongeheer George Osborne had alle comfort en luxe, welke een rijken en gullen ouden grootvader goeddacht te verschaffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001859.wav|en volgenden dag begaf zich met zijne reisgenooten vroegtijdig reeds naar het alkhof, hetgeen waarschijnlijk beter het alen of het of aan de aal zou genoemd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001838.wav|in het fatsoen van dien hoed, met een hoogen, wijd uitloopenden bol. Lange dienst had daaraan eene roodachtig bruine kleur gegeven, en nu was hij even zwart als de rok|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001593.wav|Wat stonden die stevige voetjes vast op het meer dan gevaarlijke pad langs den afgrond! Wat klopte dat jonge hart van levenskracht en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000489.wav|of waar een vernuftige schilder het blazoen of de leenspreuk eens Ridders op het breede schild of op het spiegel gladde borstkuras in frissche verven afmaalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001684.wav|Zoo u de zaak van het riool bekend was geweest, zoudt ge mij bij u hebben doen blijven. Ik moest dus zwijgen. Indien ik gesproken had, zou ik u maar hinderlijk zijn geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001885.wav|zorg dragende, steeds aan de andere zijde van den straatweg te blijven. Hij wisselde daarbij van tijd tot tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002616.wav|Ja, zei de man; en zijn bijl in een hoek zettende, volgde hij vrouw Thénardier. Terwijl zij zich verwijderden stak Thénardier het hoofd door de half geopende deur en riep in de gang|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002557.wav|ik ben het schandelijke schepsel, van wien gij gehoord hebt, dat onder dieven leeft, en dat nooit, van het eerste oogenblik af|2450|neutral
+wavs/train_1775_4370_000014.wav|Maar Co, hoe lief en zacht en opwekkend ze was, had geen examen af te nemen en Edi, die acht jaar van z'n jonge leven verboemeld had, had verbazend veel moeite z'n hersens tot studeeren te trainen|1775|neutral
+wavs/train_2450_8202_000717.wav|te bedenken hoe gauw, als een geur, die niet te grijpen is, alles vervliegt, dat lief is. Mevrouw Hoze verliet haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003695.wav|geef u over, schurk van een Jesuit!' - Bij het uiten dezer woorden liep hij met drift op EUGENIO aan, die, achteruittredende, hem de tromp zijner pistool|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003200.wav|Olivier was nauwelijks een kwartier uurs binnen de muren van het werkhuis en had juist eene tweede boterham|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000078.wav|Immer vliegt ze verder, Totdat. verneemt zij reeds die ademhaling, Haar zwoegende achtervolgend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009107.wav|Dat mij recht geschiede? dacht Bella, en herhaalde daarop overluid op een toon van verbazing: i Dat mij recht geschiede, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001800.wav|de gekken - waren het volk, de smalle gemeente, die slechts had te buigen voor hen die nu eenmaal op het kussen zaten, en die bij dat zitting nemen ook geacht werden de wijsheid te erlangen, die er tot regeeren noodig was|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000352.wav|en dat eenvoudige nichtje zou er zeer mede vereerd zijn als de gevierde kunstenaar haar boven alle anderen onderscheidde. Zijn musicale triomf zou hem den weg openen om ook over het hart van Lina te|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000134.wav|Droomwezens met kronen; ze liepen en bogen en deden en glimlachten, als ze moesten in den droom om hunne kronen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001434.wav|niettegenstaande mijnen afkeer van de vuuraanbidders, heb ik hen steeds met menschelijkheid bejegend; maar na de barbaarsche behandeling, die zij u hebben aangedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002302.wav|dat eens eene dezer laatsten, zich met een glazenwasschersspuit op straat bevindende, toen hij in al zijn luister voorbijreed, zoo opgetogen en verstrooid van gedachten raakte over dit heerlijk verschijnsel|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_003442.wav|Vooruit, ik geef je een maand. En toen dit voorstel niet in goede aarde viel: Nu, ik zal je zeggen wat ik met je doen wil|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000783.wav|Bates zich met zulk een geweld achterover in zijn stoel, dat hij zijn evenwicht verloor en over den grond tuimelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003217.wav|De jonge man bleef eensklaps staan en zeide met een hooge stem: Kijk mj aan. Waarom denkt gij dat ik hier twee dagen gebleven ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000675.wav|U verlaten, mijn hartje! riep Peggotty. Voor de heele wereld niet. Wel, hoe komt gij er bij u zooiets in uw dwaze hoofdje te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002704.wav|Laat die zorg aan mij over, hernam de Jesuit: 'eer vier weeken ten einde zijn, moet gij de echtgenoot der freule van SONHEUVEL wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000729.wav|Ik zeg je de waarheid,' zei ik. 'Dat is geen plagen. En als je lief voor Jog wilt zijn, dan moet je niet altijd aan je kleeren denken en over flodders en kantjes en kousebanden praten, want daar houdt hij vast niet van|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001825.wav|verzekeren, die in de terechtzitting van heden als de gewezen tuchteling Jean Valjean herkend is geworden. Wie Javert niet had gekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004490.wav|Gij vergeet, zeide de Stichtenaar, met een spotachtigen glimlach, dat de Bisschop te Grenoble is, en dat alleen hij tot het opperbestuur gemachtigd is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000010.wav|Die ontdekking was dat zy mi beminde. Wellicht heeft zy myn kennis verhoogd, en mij daarom bemind|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000482.wav|en ze is niets meer voor je, nietwaar, niets meer, je ziet haar nooit meer, nietwaar? De angst, die om hare woorden om haar was, verwrong heur geheele gelaat|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000891.wav|n ik zal ook nooit zooveel van iemand gaan houden als van allie, behalve van jou natuurlijk. an jou zal ik altijd het meeste houden, dat spreekt vanzelf, want jij bent mijn heele familie in één persoon|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001882.wav|Wij kochten nu de benoodigde koopwaren, scheepten ons in op een schip, dat wij voor gezamentlijke rekening hadden uitgerust, en verlieten met den eersten gunstigen wind onze geboorteplaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000465.wav|in zijn smart heen- en wedergaande gelijk de wolf in zijn hok, overal de afwezige zoekende, door liefde verstompt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003477.wav|De boosdoeners merkten, dat ze niet zeker van den weg waren, en deden àl wat zij konden om hen in de war te brengen. Waar moet jelui heen, vrienden? riep een zwaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001635.wav|Zoo handelde vader BUISMAN in oogenblikken, waaraan hij oordeelde dat het wezenlijk belang zijner dochter hing; niet met de toegevende malschheid, waarmede men misschien bij andere volkeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000425.wav|Dat doet hy. Zy blaast er even in en vraagt terwyl hy haar vasthoudt en er in kjjkt: I Nu, zeg, wat ziet gy|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003716.wav|hetzij het zijne liefhebberij was om iemand bang te maken, of dat hij eene geheime reden had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004314.wav|In dat bedwelmende oogenblik schenen hare voeten den grond nauwelijks te raken; in een oogenblik was zij aan den waterkant|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004046.wav|Mijn gezicht is hun vreemd; maar als zij een van beiden hier zijn, breng dan deze goede vrouw bij hen, want haar kennen zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002148.wav|Jean Valjean scheurde zijn overhemd, verbond de wonden zoo goed hij kon, en stelpte het vloeiende bloed; toen, in dat schemerlicht over Marius gebogen, die steeds buiten kennis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000521.wav|Zij kwam spoedig daarop terug, en daar ze de tafel zoo goed bezet zag, verbaasde zij zich over de wonderbare werking der lamp bijna evenzoo, als de eerste maal|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001968.wav|en ofschoon ik er géén kwaad in zie, over hen te praten, en het zelfs gaarne doe, zoo heb ik er nooit van gehouden, om datgene publiek te maken, wat tot het private leven van personen behoort|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002088.wav|Toen stonden zij op en namen afscheid. Het duurde lang, staande, met veel gekheid tegen elkaâr. Toen zij weg waren, bleef Emilie een oogenblik alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000867.wav|en waarvan de wegwerker waarschijnlijk half en half het geheim had ontdekt. De meest belangstellenden waren de schoolmeester en de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003473.wav|en kort daarna zonken ze levenloos op den grond. Als de lente kwam, kropen kleine, gespikkelde larven uit de eieren, en begonnen denneschors te eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002539.wav|en nadat zij de weggenomen kleederen weder op hunne plaats had gelegd, liet zij zich op handen en knieen zinken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000202.wav|Gij hebt gelijk,' hernam Juliaan kalmer, maar toch met zekere bitterheid. 'Gij hadt van dien brief konnen zwijgen en dien vernietigen; nog moet ik het prijzen, dat gij dit niet hebt gedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001617.wav|En met de ketelboeterij van uwen Vader? Altijd nog goede zaken, ja? Leeuwke barstte nu in tranen los, en op de knieën vallende bad hij om genade|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007342.wav|Betsy haastte zich haar en Anna aan elkander voor te stellen. Denk eens, wij hebben bijna twee soldaten overreden, begon zij dadelijk te vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001014.wav|even zeker was het, dat er van het gestolene niets zou zijn terecht gekomen, als deze repetitie niet was uitgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004069.wav|waarmede menschen en kolen opgehaald en neergelaten werden; en daar bovenuit het dreunen der stoommachine|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000264.wav|Niemand begreep ooit de kwinkslagen van papa half zoo vlug als mijnheer Tupple, diebij elkennieuwen zet stuipen krijgt van het lachen. En zulk een pleizierig danser|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000890.wav|die natuurlijk mede een der gasten was, betuigde bovenal zijne verwondering over het heerlijke en ongedwongen losse der navolging van den ondergang van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008991.wav|Wraybum vertelde aan mevrouw John Harmon, dat zij, mocht het God behagen, zou zien hoe zijne vrouw hem veranderd had|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001208.wav|e brief, zoo als zij dien nu eindelijk vaststelde en overschreef, luidde als volgt: ' el delgeboren eer! eer geächte eldoener|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002742.wav|En laat mij u mogen vragen, mijnheer, hernam Pott, als een onpartijdig persoon, hoe besehouwt men in Londen mijn strijd tegen den Independent|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002598.wav|De groote kunst is alzoo: aan eenigen voorspoed den klank eener gewichtige gebeurtenis te geven, opdat zij, die ervan genieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001802.wav|want nimmer had ik zoo talrijke kudden aanschouwd van wonderschoon vee, glanzend bruin als de rijpe|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000199.wav|Een diep wagenspoor was het eenige bewijs, dat dit onherbergzaam oord wel eens door menschen werd bezocht. De hond volgde den afgematten jongen op de hielen; ook hem scheen het koude bad niet goed bekomen te zijn, ook hij liet lusteloos den kop hangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004977.wav|Hier hadden zij nauwelijks aangeklopt, of de deur werd opengeslagen en zij zagen Aylva, Adeelen en een aantal dienaars met flambouwen, gereed om uit te gaan ten einde de afwezigen te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002400.wav|door haar gesprek met Karenin bij haar verwekt, hersteld, toen zij bij haar binnenkomst dadelijk deze beide|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000071.wav|zoo weinig voel ik mij op mijn gemak onder lieden uit hoogeren stand, wanneer ze mij vreemd zijn. Marianne kan voor haar nalatigheid in dat opzicht niet bepaald verlegenheid als verontschuldiging aanvoeren, zei|2506|neutral
+wavs/train_2450_12965_001857.wav|Daar hebben we ten minste wat meer vrijheid.' Zij schudde het hoofd, vastbesloten, met opeen geklemde lippen. 'Waarom niet?' vroeg hij|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000076.wav|Gelooft gy, myn kind, dat zo een schepzel ooit de beste Echtgenoot worden kan? Alle fouten, door overyling en in het gestorm der driften begaan, maken geen Deugeniet uit, indien hy die fouten, zo rasch hy die ziet, verfoeit en schuwt|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_007083.wav|en misschien dat woord nog nooit in zijn leven had gehoord. Hij had slechts een gevoelig en dankbaar hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005035.wav|En Briggs beloofde uiterst voorzichtig te wezen. Het resultaat van deze waarschuwing was, dat zij de volgende week bij mevrouw Rawdon ging inwonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001579.wav|en in dien toestand bragt zij den ganschen nacht door. Den volgenden morgen gaven de andere vrouwen haar verlangen te kennen, Schemselnihar te mogen zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003481.wav|Zij proflteerde daarom van de gelegenheid tot studeeren, die de inrichting haar bood; en daar zij reeds een musicienne|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002006.wav|Maar vruchteloos klaterde het luide geschal door de lucht. Niemand beantwoordde de indaging. Men moet wachten, zeide Paypaert: de verweerder moet den behoorlijken tijd van drie uren hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006282.wav|en het negergeslacht, niet langer veracht en vertreden, zal misschien eene der laatste en heerlijkste openbaringen van den menschelijken geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003595.wav|De brief is zeker van bedenkelijken inhoud,' zeide De Witt, peinzende. 'En kan op het spoor brengen van anderen, wier inhoud misschien nog bedenkelijker is,' voegde Van Espenblad er by|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004339.wav|Die zaken zijn quaestiën van ossevleesch en bier. Gij koopt het meisje eene boot; zeer goed. Gij koopt haar tevens een klein jaargeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001588.wav|Ik had geen tijd om mij hiervan te verzekeren, geen tijd om lang te kiezen, want ik moest mij haasten. Ik nam wat brood|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000892.wav|zijn gelaat zag blauw bleek, als ware hij geworgd; zijne oogen stonden strak en wijd open, maar het was blijkbaar dat zij niet zagen; zijne gelaatstrekken waren akelig|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000430.wav|Aldo Ardo verkleedde zich vlug; hij kwam in de eetzaal, waar het diner zoo juist was begonnen. Militair, de hielen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009539.wav|p uwe eer, heer? hield de ander met eerbiedige vastheid voL Nu ja, zeker. Op mijne eer, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002719.wav|dat deze, onder den lieven last wankelende, verscheidene stappen terugdeinsde. Och, wat een gemaal! bromde Tappertit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003017.wav|hen te verlichten, hun een betere lucht, een betere opvoeding te geven, hen te beminnen, hun horizon te verruimen, hen in allerlei richtingen te beschaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000717.wav|Samuel, antwoordde juffrouw Weller, uw vader maakt mij rampzalig. Is er dan geen goed aan hem te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008162.wav|En weldra gaf de handeling van Bradley hem een allerzonderlingst antwoord. Bij St. Joris en den Draak ! riep Riderhood, als hij niet gaat baden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003040.wav|De dissel van den omnibus, hoewel door het geweervuur geknot, stond nog, zoodat er een vlag aan gehecht kon worden. Enjolras, die deze eigenschap van een aanvoerder had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000361.wav|En toch, als hij het beeld van Betsy naast dat van Marie tekende, dan Verdrietig zuchtend stond hij op, nam een sigaar en begon|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004886.wav|maar ik vermoedde niet, dat gij dat zijn kondt; anders had ik je opgezocht. Hoe verheugt het mij je te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007497.wav|Lieve Hemel! de arme kaartjes van mevrouw Washington White en van lady Crackenbury, welke onze vriendin maar al te gaarne|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000730.wav|als hij van het tooneel strompelde, en hem in te wrijven, opdat hij in staat zou zijn, de laatste helft van zijne rol behoorlijk af te spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000458.wav|toen naderden zij over mollige tapijten het halfdonkere kabinet, dat door een met een donker scherm bedekte lamp verlicht werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000430.wav|Baba had zijn zoon eens meegenomen naar het rotshol, en hem toen het geheim daarvan geopenbaard. Sedert dien tijd leefden zij en hun nakomelingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000564.wav|zoo'n invloed uitoefenden, dat zij binnen enkele dagen ten minste een schijn van harmonie tusschen de booze zusters herstelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001363.wav|Beiden ontsnapten intusschen aan zijne wraak, wat die ook wezen mocht. De man verdronk op zijne eerste zeereis na zijn huwelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002003.wav|in karren, boerenwagens en sjeezen, zoewel als in koetsen of pleizierrijtuigen, die hunne paarden volstrekt niet kwelden of boven hun kracht belast had-|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003682.wav|Gij hebt gelijk, duizendmaal gelijk, zeide Reinout, ofschoon ik niet geloof, dat iets ooit in staat zou wezen onze vriendschap te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001203.wav|Hier verlieten haar het rendier, de Laplander en de biezen. En eindelijk, toen ze boven op den bergtop was, volgde haar niemand anders, dan de kleine Niels|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000726.wav|en met een trotschen blik naar beneden zag. Eindelijk keek een van de mannen naar boven en riep: ila, roijnheer! zijt gij daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001356.wav|En gebruikt gij de beste schoteltjes van uwe meesteres daarvoor? Och, dat was maar, omdat ik eens haast had; ik zou ze vandaag verwisseld hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000404.wav|Natuurlijk nu niet, dacht hij, maar later. Lewin gevoelde levendig, dat er in zijn ziel een nevelachtig, donker gebied was verborgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000726.wav|Het was een vlugge vent, die in de stad, waar hij in garnizoen lag, veel van de aangeboren linkschheid der heidebewoners had afgelegd. Hij was uitmuntend voor de boodschap naar Amsterdam geschikt en bracht ze naar wensch ten uitvoer|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000395.wav|Laat ons dan ook naar beneden gaan,' besloot de verontwaardigde schilder, 'het past evenmin dat wij beluisteren, als dat wij beluisterd worden. Daarbij komt dat het hier onaangenaam kil is|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004219.wav|en wat hun aanstond mede te nemen. Zij hadden echter niet lang tijd hiertoe; want de mand met gereedschap was spoedig klaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000949.wav|Men was juist van tafel opgestaan en de stoet der vorstelijke personen ging door een galerij naar de receptiesalons terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000995.wav|gij moogt, zeide SCRIVERIUS tot HILLEGONDA, dat portrait wel bekijken, het is van den grooten en beroemden Haarlemmer, die de Drukkunst heeft uitgevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000645.wav|oen het eten nu afgeloopen was, wendde de rietman het gesprek op de ichtkunst en bijzonder op deszelfs ij melarij, en hem hebbende leeren kennen, als een uffer, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002479.wav|dan haar weer van zich afschoof en haar lachend aanzag. Dat is heerlijk, Alexei, zei ze, zich naar Wronsky omkeerend|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002086.wav|en mij zoodanige te-recht-wijzingen niet sparen, als ik zoozeer gevoel te behoeven.' - 'Is het hier uit?' vroeg Leentje, ziende, dat haar broeder ophield en zich de kin wreef|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001481.wav|Hij is meer bevreesd om anderen verdriet te doen, om verwachtingen teleur te stellen, minder in staat tot zelfzuchtige bedoelingen, dan iemand, dien ik ooit heb ontmoet. Het is zoo, Edward, en ik wil het zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000429.wav|Lieve dochter! verontrust u niet, over hetgeen mij is overkomen. Als ik u zal gezegd hebben, wat daartoe aanleiding gaf, zult gij mij naauwelijks kunnen gelooven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000145.wav|De zon scheen vinnig in de straten en glinsterde op de van droogte poeierig geworden keien. In die straten, die tegen het zuiden liepen en dus geen schaduwkant hadden, bracht zij de voorbijgangers letterlijk tot wanhoop|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_001217.wav|en rolde de steile wanden van de bergen op. Maar bij dien tocht tegen de bergen op, verliet haar de dappere berk, de sterke den en de koppige|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000119.wav|Als er waterlanders vlieten, Wijl de pijlen, die ze schieten, Gulden stralen, lang en fijn, Meeldraen dezer bloemen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003953.wav|Dat is de manier, waarop ik met mijne negers begin, zeide hij tegen een man van een fatsoenlijk voorkomen, die naar zijne aanspraak had staan luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001379.wav|Slaapt ze, oude? De waakster boog zich over het bed en knikte toestemmend. Dan zal zij misschien voor goed inslapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003964.wav|en had ik niet de minste kans. Daar ik hem zoo vriendelijk en gezellig vond, vroeg ik hem om pen, inkt en papier, om aan Peggotty te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000323.wav|wanneer het weêr helder is en het landschap mooi. Opgewekt hunne bewondering over Noorwegens natuur elkaar mededeelend, gingen zij naast elkander voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001029.wav|raakte de kleederen van Marius aan en snuffelde in alle hoeken. Ha! zeide zij, hebt ge een spiegel? En zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000333.wav|Hare handen vouwden zich als om te bidden; heur gelaat straalde, in zijne moêheid van glimlach op glimlach|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007780.wav|Gij hadt niet eens zooveel behoeven te zeggen, niet half zooveel; gij hadt zelfs niets behoeven te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001160.wav|Ik ben blij, dat u het zoo kalm opneemt,' zei ik, 'want massa's vaders zouden anders zijn.' 'O Joop,' kermde Connie in mijn rug. 'Zoo, denkt u dat|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001285.wav|Wy aten schielyk onze Bry, en hy ging naar bed. Toen kwam ik boven, en hield my stil, tot dat ik hoorde, dat hy wel vast in slaap was. Zie daar, zo is de hele zaak, myn lieve Juffrouw|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_001657.wav|zij voert naar buiten, en deze ramen, gelukkig door die dikke groene gordijnen beschut, zien op die zekere straat uit, waar de rijtuigen file zullen maken; maar eer het zoover is, zijn wij hier vandaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007349.wav|Het was de dag voor zijn verjaardag. Nu, jonge heer, antwoordde de portier fluisterend en schudde het hoofd: Iets van de gravin|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003358.wav|Als ik het vergeten was, zou jij mij het wel herinneren,' viel BOUKE haar in de reden. 'Neen maar hoor!' vervolgde zij, 'of ik spreek geen woord meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002102.wav|Toen kreeg hij weer een groote behoefte aan rust, en zich met een behaaglijke beweging uitstrekkende op de matras, welke hem tot legerstede diende, viel hij opnieuw in een diepen slaap|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003731.wav|Maar wij vergeten den winkel. Wij bleven dien in het oog houden, en dagelijks zagen wij nieuwe bewijzen van de toenemende armoede|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001121.wav|indien hij hare genegenheid voor langer te keer ging, tenzij er blijken waren, dat zich op zijne reis aan eenige buitensporigheden had schuldig gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002532.wav|Rechts op eenige minuten afstands, lag de ruïne van het alleroudste kasteel die ik mij voornam eens te bezoeken. Er stond nog een zware, vierkante toren, die bewoonbaar was. voor kraaien en uilen, welke daarvan zeer dapper gebruik maakten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_004083.wav|indien zij hare lippen niet zoo kwaadaardig dichtgeknepen hield. Eindelijk wordt de stoel neergezet, en de daarop zittende figuur brengt hijgende uit|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003106.wav|Zij verlangde het verleden terug te hebben, zonder zich goed rekenschap te geven wat haar het verleden geweest was, want zij kon in den laatsten tijd niet meer doordenken, alsof aan haar gedachten een grens was gesteld, die niet overschreden mocht worden|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_001627.wav|en daarop zette hij zijn gesprek met dezelfde dame voort. Elinor wendde zich onwillekeurig tot Marianne om te zien, of zij niets had opgemerkt. Juist op dat oogenblik kreeg zij hem in het oog|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_002003.wav|niet noodig had, ging hij naar zijn oom in Newtonstraat, dien hij dan zonder belooning bij het slachten behulpzaam was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004127.wav|Ik ben twee of drie jaar jonger dan zij en toch ben ik het, die haar meet naloopen alsof ik de oudste was, en zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001748.wav|En hij zette zich, en trots alles wat zij zooeven besproken hadden, vond Urania het verrukkelijk, dat de prins daar zat|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000149.wav|Ik haastte mij dus zooveel mogelijk met mijn toilet en plaatste mij toen recht over den Heer Bos in de gemakkelijkste houding die ik nemen kon. In hoeverre aan mijn verwachting voldaan werd, zal men in het volgende Hoofdstuk beschreven vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002730.wav|De overwinning, zoo zij volgens den vooruitgang is, verdient de toejuiching der volken, maar een heldhaftige nederlaag verdient hun|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000086.wav|Ja, zij krabden driemaal met den poot en wel met den linkerpoot en zeiden ook: Piep! Daaraan herkenden zij elkaar; want het waren de musschen uit het nest op het afgebrande huis|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003630.wav|Ach, ik heb ook gezegd: voor u; het meeste voor u! hernam hij met een verdrietig gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000414.wav|Maar pluk dit oogenblik, Sire, pluk en laat het niet verschrompelen, terwijl zij daarbuiten wachten en Uwe Majesteit, hier in Haar kabinet, twijfelt aan alles|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001300.wav|Maar als de vijand uwe woning binnendringt, zal hij den toegang tot de holen vinden. Geen nood, mijn vriend! Slechts drie personen kunnen dien ingang vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007618.wav|een derde, die te paard zat, beval hun om ieder een shilling in zijn hoed te werpen, tot onderstand van de|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000604.wav|De stof wolkte op het roze fond van haar onderkleed; haar hals en armen waren, sneeuwwit van de veloutine, vrijgelaten en flonkerden in den glans van, door elkander gestrengelde, snoeren en ketenen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_005236.wav|en Topsy vond Eva's gezegde alleen iets grappigs en onverklaarbaars, maar zij geloofde er niet aan. Doch wat moest er met Topsy gedaan worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001312.wav|al de heeren leden van Polyhymnia zijn het er vrij wel over eens, dat juffrouw Tournel's stem geheel in overeenstemming is met haar uiterlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000302.wav|En wie zou dat zijn? Claus de keldermeester, geen mensch anders! Een luid gelach steeg op|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001590.wav|Ook terwille van hun broeder, terwille van zijn eigen hart verheugde zij zich; en zij verweet zichzelve, dat zij vroeger zijn verdienste geen recht had laten weervaren, toen zij hem niet in staat achtte tot|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001535.wav|Wat me eindelijk opjoeg uit deze marasmus was de vrees voor de dienstboden. Ik heb er altijd een hekel aan gehad op mijn wandeling bekenden tegen te komen. Gedeeltelijk vindt dit zijn verklaring in mijn angst om menschen te groeten, die me niet herkennen|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000266.wav|wiens gedrag dan ook wel een opvallende tegenstelling vormde met dat van zijn uitverkoren aanstaanden schoonbroeder. Na het korte stilzwijgen, dat volgde op de eerste verbaasde begroetingen en vragen over en weer|2506|neutral
+wavs/train_1724_2757_001702.wav|Waarheid is, mevrouw!' voer hij voort, 'dat ik eigenlijk ook niet tot u kome om te schertsen of om u het hof te maken; er is aanleiding om eens ernstig met elkaâr te spreken, en in goed overleg te treden, hoe wij het schikken zullen met onze|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001297.wav|Tot aan den leeftijd van anderhalf jaar was ze echter zoo tenger en zwak, dat haar ouders maar een flauwe hoop hadden, haar te behouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002765.wav|dat er zich schier altijd bevond, wanneer de fraaie luitenant voorbijging, die den lezer niet onbekend is en Theodule Gillenormand heette|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003180.wav|Om niemands aandacht te trekken, gingen zij door eene achterdeur in huis, en zij begaven zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002197.wav|liet hij zich op een steen eer vallen dan hij er zich op zette, en, zoo het schijnt, moet een voorbijganger hem hebben hooren uitroepen: Ik ben zelfs geen hond|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000131.wav|verrukkelijk vond, omdat je er zoo heerlijk bij kon rondzwaaien. Toen de muziek zweeg, gingen ze even zitten om weer op adem te komen, en Laurie was juist midden in een verhaal van een studentenfeest te Heidelberg, toen Meta haar zuster kwam zoeken|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_006656.wav|nu zij u de armoede brengt welke zij om uwentwil en om den wil der eerlijke waarheid heeft aangenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002019.wav|hier voel ik mij van hun bloed, wat ik mij ginds niet voel! Er zal natuurlijk veel gesproken en geschreven zijn in de couranten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003872.wav|dien het gebeurde niet onvoorbereid had getroffen; en bereikte zijn doel: Niemand zag aan hem een teeken van wanhoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000492.wav|en dat aan knapper menschen dan zijzelf overliet; maar mama had ongetwijfeld gelijk en de heer Crawley had prachtig gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000633.wav|Hij kwam nader, en terwijl hij zich meer tot Elinor wendde dan tot Marianne, wier blik hij vermeed, en wier houding hij niet scheen te willen opmerken, vroeg bij vluchtig en gehaast naar Mevrouw Dashwood, en hoe lang zij reeds in de stad waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006563.wav|Deze en een jong meisje, bijzonder donker van kleur, en met een bijzonder aanwendsel om snuivend haar neus op te halen, dat hier diende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002836.wav|maar meestal vlak contrarie. Meiden zijn natuurlijk contrarie, en dus als gij denkt dat zij den eenen weg gegaan zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001919.wav|en voortlevende in eene geruste armoede, met weinig genoegens, maar ook met weinig zorgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001225.wav|de zoon van den Hoofdschout heeft reeds genoeg voor mij gedaan: meer te doen zou ons niet baten en hem misschien strafbaar maken. Ik geloof, dat gij mij verstaat, zonder dat ik een verdere verklaring aan mijn woorden behoef te geven|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_002402.wav|want onder de weinig belovende schors zult gij een schat van kennis, een origineel en onderhoudend vernuft, en, wat meer zegt, een voortreffelijke inborst ontdekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001511.wav|Geëerd en Geloofd zij het allerheiligste Sacrament des Altaars! De andere antwoordt: In alle eeuwigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004939.wav|eenige dagen in London zijnde, vernam ik een en ander van deze zonderlinge verdwijning en aangezien ik daar een heer ken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002468.wav|en tot den hemel opsteeg. Er verliepen eenige minuten. De man hernam: Heeft vrouw Thénardier geen dienstmeid? Neen, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000376.wav|Allen drongen op dit voorstel aan, en Whiffers begon derhalve zijn verslag. Hij. zei, dat hij gaarne in zijn betrekking had willen. blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001152.wav|Hare oude vrouw was Mennist geweest, en haar broeder, die jong gestorven was, zou, volgens de conventie, Mennoniet geworden zijn, en dat was nog erger dan Geresormeerd|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000400.wav|w. ietje, zoo als men gewoonlijk de jonge ravin van ylar noemt, is een engel. erbeeld u, zij heeft mij toegestaan, s morgens mij bij haar aan huis te oefenen op de piano|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001690.wav|De moraal is een ontluiking van waarheden. Beschouwing voert tot handelen. Het positieve moet practisch zijn. Het ideale moet voor den menschelijken geest|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000584.wav|Bovendien,' vervolgde Upbergen, 'moet ik je een bekentenis doen. Uit je schrijven, dat je hier een beetje den Werther speeldet, heb ik dadelijk een ongunstige meening van mevrouw Wandelheem opgevat|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000110.wav|waar in de keuken een helder vuur brandde, waarbij eene vrouw aan het koken en bakken was. 'Lieve vrouw,' zei Klein Duimpje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009911.wav|Eindelijk verzamelden zich alien om hem heen, en kwamen, na eenig beraad, tot het besluit, hem naar boven en naar bed te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002056.wav|En toen hij Julie den arm bood om haar naar het rijtuig te brengen: 'U kunt op mij rekenen, dat spreekt vanzelf. Ik zal ervoor zorgen, dat beloof ik u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003481.wav|De hoop, die ik meende te mogen opvatten, dat gij van die dame komt, heeft mij niet bedrogen, naar ik vertrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001501.wav|en zich heen en weer schudde had ik al wat ik houden kon. Maar zei ik myne keel schrapende, gi hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005609.wav|De spatten van het schitterende water toonden Riderhood waar en wanneer de roeier zijne riemen in het water dompelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001486.wav|De lantarens en uithangborden schreeuwden geel en scharlaken; de menschen liepen onder natte parapluies|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002308.wav|wanneer het is ik gebruik de uitdrukking van eene lieve Rotterdamsche zelve alsof het waterchocolade geregend heeft|496|neutral
+wavs/train_2450_5832_006377.wav|Welnu, mijn lieve, jonge vrouwen hoeven nooit te wanhopen. De jonge dokter gaf een zekere vriendin van je te verstaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000325.wav|Toen zette ze er haar naam onder met een sierlijken krul, en wierp haar pen neer met den uitroep: Daar, ik heb mijn best gedaan! Als dit niet goed genoeg is, zal ik moeten wachten, tot ik het beter kan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000076.wav|om de meerdere volheid der geproduceerde garens. e spinnerij heeft nu haar taak volbragt en het spoelen en haspelen der|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011188.wav|wij vonden geen nieuwen draad. Er stond daar eene groote herberg, eenzaam gelegen, maar een deftig en welingericht huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000083.wav|Om na te denken, wilde hij het matte hoofd ondersteunen met de hand; een lauw vocht gleed hem langs voorhoofd en wangen; het droppelde neer van zijne hand! 'Ha! ik begrijp het: ik heb mij aan zijn degen verzeerd, zonder dat ik het wist|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001407.wav|Ge kunt mij geen vrees aanjagen, weet ge. Ik zeg u, dat ge dit huis niet zult binnengaan, omdat ik dit niet verkies. Zoo ge nader komt, blaf ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002311.wav|Zij begreep hem: hij was de kroonprins, hij moest lijden zijn bizonder kroonprinselijk leed; een keizerskelk van smart moest hij ledigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000303.wav|Onder het getal der gehuwden zag zij terug op haar geliefde Anna, wier plannen tot echtscheiding zij zooeven had vernomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001263.wav|In elk geval zijt gij nog geen oude freule, Francis! al hebt gij altijd over mij voogdij willen oefenen als ware ik uw jongere broeder. Majoor Frans heeft geen leeftijd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000881.wav|en ik heb daar zulk een afkeer van. Drink maar liever, zeide Cassy. Ik had er ook een afkeer van; en nu kan ik er niet buiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000967.wav|en hield zijn gezicht wel een minuut lang in het water van een lampetkom; de oppasser was intusschen bezig met het opruimen van glazen, flesschen en de rest|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001629.wav|was van een geheel ander gevoelen, dan de Heer WYNSTOK; en nog ingenomen met de gemeenzame bejegeningen, die hij van hem korteling ondervonden had: zeide hij dus|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003622.wav|waar het hooi was weggevoerd. Toen hij dat spoor met de oogen volgde, werd het gezicht gestuit door den nieuwen hooiberg in den hoek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007184.wav|Wat bJijven die kerels lang weg met hun souper! Wat zouden ze ons voorzetten? Wie kan dat zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002801.wav|niet het: Was die Stille nicht wirkt, wirket die Rauschende nie! Zij schudde ontkennend het hoofd. Dan is dit punt in uwe vorming althans verwaarloosd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002185.wav|spreekt niet in ernst, zeide zij boos. - Waarom is u zoo kwaad op mij? - Omdat u mij agaceert, zeide zij geërgerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002661.wav|dus aan zijn argumenten het geritsel van het papier parend. Eerstens wil ik geen koningen; al ware het alleen uit een staathuishoudkundig oogpunt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005132.wav|Dit huis? Hij riep het uit met een lach. Wie is er baas? En wat is het? Deze Tempel der Deugd behoort mij|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000954.wav|maar ons wel naar de wetten der deugd schikken, dan moet de deugd ons gelukkig maken: want, anders stondt ons geluk in de magt der dingen, die geheel buiten ons bestaan, en het was onmooglyk ooit gelukkig te kunnen zyn|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_004499.wav|De hond zwom het slot om, terwijl de oude BECKMAN zich met het schuitje begaf naar de plaats waar het kind gevallen was. Het was mijne moeder, aan wie het getrouwe dier zijnen jongen meester bracht, en die hem voor de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003180.wav|Daar is het lieve leven al gaande, riep de kasteleines: de Stichtsche benden komen dorp en slot bezetten, en wij zullen den oorlog uit de eerste hand hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000967.wav|haar lieftalligheid en levendige geest, haar zacht en goedhartig karakter hadden haar voor zulk een rampzalig lot weten te bewaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001644.wav|Hij was, naar ik begreep, niet genegen om zich ooit lijdzaam te onderwerpen; maar hij dacht er ook niet aan om het gevaar halverwege te gemoet te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003543.wav|Het gansche dorp liep ons na tot het stadhuis, waar de gevangenen bewaard werden. Men omringde ons van alle zijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000707.wav|Verhuisd, antwoordde de portier. Marius wankelde en zeide stamelend: Sinds wanneer? Sinds gisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007266.wav|En wie zijt gij dan wel, Joe, hervatte Cobb smalend, dat iemand niet tegen u zou mogen spreken, he|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000062.wav|aan, lees dan, en vertaal het ons eens,' zeide de kalif, vol nieuwsgierigheid. Salem begon|496|neutral
+wavs/train_2450_4300_001620.wav|Het Huis der Volksvertegenwoordigers is een fraaie en ruime zaal, half rond van vorm|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003529.wav|die eener thyrsos zwaaiende Bacchante, welke met strengelende wijngaardranken hem zocht te omstrikken, of hem driest, in dartelen, prikkelenden overmoed, haar vollen beker in het gelaat wierp|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_003580.wav|Toen ze eenmaal door die gedachten sterk waren aangegrepen, konden ze die niet meer loslaten, maar trachtten ze uit te voeren. De beide mannen hielpen elkaar trouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001724.wav|daar niet ik, maar het onverbiddelijke noodlot, dat geen sterveling kan ontgaan, er de schuld van droeg. Die hand, welke ik aangreep, was koud; ik werd met schrik wakker|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000803.wav|zou doen verdwijnen. En als ik wel eens vreesde —. ja, John, ik hen er wel eens bang voor geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003261.wav|zich van hem levend te verzekeren, zoo niet eenige boeren, van den Rijnkant komende, den Baron de behulpzame hand waren komen bieden. De eerste|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003529.wav|Hij is mijn broeder Grip, die altijd bij mij is. Dit zeggende, nam hij Grip op zijn arm, en begon den vogel te liefkoozen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003538.wav|en vrouw Nubbles met geweld uit haar huis te halen. Eindelijk begreep hij toch ook, dat het best zou wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000079.wav|waren met de ruggen tegen elkander geplaatst, zoodat ze een langwerpig blok vormden, dat langs elk van de lange wanden der zaal eene tamelijk breede gang, langs elk der korte, slechts eene smalle doorgang|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_008042.wav|Simon kwam de straatdeur uit, sloot die zorgvuldig achter zich dicht en ging heen, terwijl hij iets in zijn zak stak|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000204.wav|Dus vannacht den weg onbruikbaar maken. Zoodra ik dit gehoord had, wist ik genoeg en wachtte tot een uur voor zonsondergang. Ik vertoonde mij voorzichtig aan den uitgang in den boom|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001157.wav|Als ik rondloop met een vuurrooden snuffelneus en schilferige draadjes eronder bungelend van het snuiten, dan zegt Ma: 'Je gaat ook altijd op den tocht staan Jo, en je trapt in alle plassen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004645.wav|Gerrit intusschen ontwikkelde zich tot een kloek en schrander jonkman, die zich vormde op handelsreizen in het buitenland, bij zijne terugkomst de dochter uit eene der rijkste en invloedrijkste geslachten ten huwelijk kreeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003372.wav|uithangborden en aankondiging van dag scholen, pennytheaters, requestenschrijvers en mangel vrouwen voltooien het tafereel van|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001708.wav|Onhoorbaar en onzichtbaar sloop hij verder, om, waar hij iets verdachts meende te bespeuren, eventjes het volle licht van zijne verraderlijke lantaarn in de alcove te werpen. Willem trachtte den slaap|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007904.wav|tergt gij mij nog zoozeer, ik smeek u, kom dezen avond niet binnen het bereik van mijn degen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000250.wav|Kom, kom! voegde hij er bij, den. draak stekende met zijn eigen gemoedstoestand en met den doctor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002876.wav|Cromwell of Napoleon; en waarom de tweede volstrekt een familie willen vinden, het huis van Brunswijk of het huis van Orleans. De koninklijke huizen gelijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000275.wav|Hij was dus ongetrouwd gebleven, maar een lijkzang had hij nooit gemaakt, want hij was geen groot man. Dat was van Daveren wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000409.wav|an haar de eer, dat zij heeft begrepen en dat zij heeft gegeven wat wenthe noodig had. ints veranderden weêr de omstandigheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005896.wav|Dien dag kwam een oude Lord van een ouden stam, die met een jongedame van heelemaal geen stam zou trouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000864.wav|Maak ruzie; scheld hem uit en de andere ook.' 'Dan slaat hij.' 'O zoo, slaat hij dan; neen, dat is iets anders. Wil ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000515.wav|Overal waar ik kom wordt over je gesproken en altijd op denzelfden toon van medelijdende ironie. Zelfs Wandelheem heeft je hofmakerij opgelet en lacht er|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000250.wav|en alle hoofdstoffen branden zullen en vergaan. Gegroet, gegroet, gij frissche stroomen en heldere rivieren! Gij dooradert de aarde, gelijk het bloed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004947.wav|in een hoekje tusschen de alles overstelpende katoenbalen treffen wij hem eindelijk aan. Gedeeltelijk door de aanbeveling van Mr.|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000845.wav|Een oogenblik, Grace. Ga nu nog niet heen. Ben je er nu, wel zeikex van, dat er niets meer aan mij te doen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002055.wav|Het jonge paar was nog in de wittebroodsweken en onthaalde op hunne prachtige villa bij het meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000765.wav|De avondmaaltijd werd gebruikt, toen zij den hoek van Durgerdam omzeilden, en de Kapitein van het jagt berigtte, dat zij reeds het Vuur van Marken in het gezigt hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001413.wav|Helaas! neen, riep zij, is die goede prins dood? Hij heeft dan zijne lieve Schemselnihar niet lang overleefd. Reine zielen, vervolgde zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000744.wav|Ja, dat wist ze niet. Nou, hij zou ze dan wel vinden, die smeerlappen! En, zich opwindend in die richting, haalde hij een rotan uit zijn kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000299.wav|Hij zag voor zich twee even rechte wegen; maar hij zag er twee; en dat bracht hem in de war, daar hij in zijn leven niet anders dan één rechte lijn gekend had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000403.wav|De langgestaarte zoon van het Hemelsche Rijk kwam haastig naar buiten loopen, en boog onophoudelijk als een knipmes, toen hij de beide ruiters voor zijn toko zag staan. Hij herkende Knol onmiddellijk|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000592.wav|Voor Dorothea en Henriette was die avond een ware triumf. Zij vonden nu eene badplaats zoo naar niet meer, vooral niet nu ook de twee jonge toeristen zich bij hen aansloten en bleken zeer ontwikkelde jongelieden te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005932.wav|Wij hebben weer met elkaar getwist, reeds voor de tweede maal, sedert Stiwa hier is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000042.wav|Het zoû alles met zachtheid gaan. En hij nam eene lijvige brochure van de tafel op. De brochure was al geheel|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000945.wav|Zij ontstaat uit de omstandigheid, dat een mensch van vijfendertig of veertig, een dertig of vijfendertig jaar van zijn vijfde jaar verwijderd is, en in dien tijd machtig veel vergeten kan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001618.wav|Zij lachten en klapten vrolijk om de tijd door te brengen, en vertelden op voorhand welke schone slagen zij de Fransen in de strijd zouden toebrengen. Welnu|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001956.wav|ik liet door mijne bedienden bij het maanlicht, op het plein mijner woning, een' der marmeren steenen opnemen, en een graf maken, waarin wij het lijk van de jonge dame|2450|neutral
+wavs/train_1775_1747_000043.wav|Hij heeft haar niet ontwikkeld, niet geleid; zij ziet hem naar de oogen, zij richt in alles zich naar hem; onder zijn invloed durft zij niet anders zijn dan hij zich voordoet|1775|neutral
+wavs/train_1724_2649_000436.wav|Ook kan het mij later van nut zijn de streken, die aan onze runs grenzen, met eigen oogen gezien te hebben.' 'Zoo denk ik er ook over; en u, Sir?' voegde Willem|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003214.wav|Vader Syard had, gelijk de lezer, die zijn bedoelingen reeds beter kent dan er de Olderman en de Abt van bewust waren, licht zal beseffen, mede overvloedige stof tot|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001636.wav|Ween niet, welbeminde Machteld, er is nog een ander leven. Daar zullen onze zielen elkander wederzien, en dan zal de nijdige dood ons niet meer kunnen scheiden|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001125.wav|Wat? Wanneer? vroeg Anton. - Wàt is er gebeurd. zestig jaar geleden.? U was toen een jongen van vijftien jaar. Er is toen iets gebeurd, dat. Hij zag haar gehebeteerd aan. - Waar heb je het over? vroeg|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_001340.wav|ik ruik haar parfum en ik hoor wat ze zegt. Het gaat me niet uit mijne ooren. Zij sidderde meer en meer, en toen kwam het weêr over haar en in haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000225.wav|Haar mond had nog altijd een vriendelijke trek, eene herinnering aan den glimlach, die haar toen eigen was; maar glimlachen en lachen doen oude menschen niet meer, al is hun hart ook niet ongevoelig voor blijde gewaarwordingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_2211_000054.wav|Dan zal ik ze maar dadelijk roepen! O neen! zei de jonge ooievaar en huppelde toen weer over het dak, evenals de andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000766.wav|die zij in hunne huizen hebben vervaardigd. e school staat daar nog niet, en de huizenreeks, die den straatweg met de markt verbindt, is nog niet gebouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001605.wav|Onvermoeid had hij doorgereisd de dag en de nacht, nu en dan op een sukkeldrafje, maar meest stapvoets; hij was over hoge bergruggen getrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001058.wav|Dat zou ik, antwoordde de dwerg, zeer gevleid door dit gezegde, dat hij blijkbaar als een compliment beschouwde|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000030.wav|haar allicht meer bijzonderheden kon meedeelen omtrent de wijze, waarop hij in de algemeene opinie stond aangeschreven, dan zij had kunnen vernemen door de Middletons, die hem slechts oppervlakkig kenden|2506|neutral
+wavs/train_2450_5210_005145.wav|en overal waar tumult was, werd hij gezien. Hij was aanvoerder bij twee aanvallen op de Bank|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003562.wav|Ik moestin het dorp blijven toeven alsof ik niets bepaalds te doen had en ik moest onderweg met verscheidene menschen spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001165.wav|over den een of ander vroolijk maken. Uw Rambouillet is volkomen bijeen, zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000061.wav|Toen haalde het meisje het brood er uit, legde het netjes op de daarbij staande bank uit, om af te koelen, en ging verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000538.wav|om deze slavin aan te schaffen, maar in plaats van haar bij uwe majesteit te brengen, heeft hij ze aan zijnen zoon gegeven. Na den dood van zijn' vader|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004171.wav|De waarheid hooren! wat meent gij daarmeê?' viel Schout Gerrit in, bloedrood van ergernis. 'Wat verstout gij u daar te zeggen? Dunkt het ulieden wellicht, dat het mij aan het goed Christelijk geloof|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000653.wav|Toen ons lied uit was stond Capi op, zoo goed en zoo kwaad als het ging. Ieder legde zijne gift in het bakje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001253.wav|In duivels naam dan,' zeide MOM, zich van hem afwendende. 'Heer Baron!' vervolgde hij luid: 'het spijt mij; doch ik vind uwen schoonvader hardnekkiger dan ik gehoopt had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002206.wav|Geryones, de reuzekudde der roodhuidige Runderen en Eurystheus wenscht, dat gij o Held, rooft dien kostbaren buit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000181.wav|Loop dan heen, Sim! zeide de slotenmaker, zoodra hij weder spreken kon. Ik heb mijn best voor u gedaan, jongen! en had u gaarne willen redden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011178.wav|voor den armen Dick, die simpel is en niets weet. Ik heb zijn naam, op een stukje papier, langs het touw naar den vlieger|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001128.wav|En nu, what's the matter? zei Francis, zich tusschen ons in plaatsende. Ik verleen audiëntie. Het is allereerst een verzoek van mijn vrouw, sprak hij met eenige verlegenheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001206.wav|die het stof van zulke beestjes dan met nog andere dingen vermengd, door het eten doen van mensen, die op een of andere manier gek moeten worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001755.wav|dat de Dichtkunst, die zulk eene voortreffelijke hoogte bereikt had, ten tijde van VONDEL, ANTONIDES en de BRANDEN, zoo spoedig tot eene zoo bespottelijke laagte daalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001854.wav|want hoe goed de jongeman ook was 'in de koffie', in gezelschap vond hij hem luidruchtig vervelend en vervelend luidruchtig Het was waar, dat, toen Prédier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004874.wav|Doch nauwelijks waren die woorden gesproken, of de stroefheid week van haar gelaat. Anna hief Dolly's magere hand op|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000400.wav|Aan den hemel paarde zich het rozig waas der lente aan het lichtend zomerblauw. Terwijl op de platanen nog het vroolijke groen der jeugd lag en de lange warmte het frissche spurrietapijt met een dons van witte bloesems had bedekt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000407.wav|en zich met hen vrolijk maken; maar dag aan dag feesten te geven, daarmede kan men de grootste schatten verkwisten, met het zekere vooruitzigt van daarop volgende armoede|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002831.wav|toen de polytechnische school, trots het verbod, verscheen, werd zij met den kreet van: leve de polytechnische school! leve de republiek! ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000684.wav|En het gaf alles om haar en alles in haar een wonderbare glans en verheffing. Ze sprak er niet meer over, maar deed geen ding, hoe klein of onbeduidend of ze dacht er bij: of moeder dit nu al of niet zou hoeven te doen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_003586.wav|Weinige schreden verder kwamen wij op de plek, waar wij dien nacht geweest waren en de sneeuw omgewoeld hadden gevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000197.wav|Wat is er meer dan schande, schipper? vroeg Neeltgen Dirksdochter, de warmoesvrouw, die overal te vinden was waar men aan het vechten, razen of schelden was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001312.wav|een vreeselijk gramstorigen blik had toegeworpen, sloeg hij zijn beenen over elkaar, en begon, nu. in ernst, te lezen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000587.wav|maar nu niet meer uit spontanen vaderdrang, waarmeê hij Theo toch altijd had liefgehad, nu uit nieuwsgierigheid, om hem uit te hooren, en Theo te doen zeggen al wat hij wist|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_002611.wav|en de zonnige lucht daarboven werden teruggekaatst in een tweetal heldere meertjes, wier boorden als met een bruidskrans van schitterende veld- en waterbloemen omzoomd waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008803.wav|Alle schoone meisjes, alle voorname dames wilden slechts door hem geroeid worden, en lieten met afschuw de brandewijndrinkers staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003086.wav|en aan welks uiteinde zij uiteinde zij een effen gouden kruisje had vastgemaakt. En zult gij mij geen aandenken laten? vroeg ik, terwijl ik haar met hartelijkheid de hand drukte|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_003755.wav|en armc Becky zal zich zoo ongelukkig gcvoclcn, als zij er gecn krijgt. Stuur juffrouw Sedlcy|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000249.wav|dit zelfde leed betuigen, door middel van brieven aan ons, de Keizer van Oostenrijk en de Aartshertog Albrecht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005327.wav|maar hoe dit ook zij, toen William Buffy in het ministerie kwam, bevond hij insgelijks, dat het nu geen tijd was, waarin deze kleinigheid kon geschikt worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000332.wav|Norah had byna vergeten om aan den kleinen Edwin te denken. Die herinnering deed haar schrikken toen zy het andere ledikantje zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004071.wav|Buiten de poort gekomen, gaf hij zijn ros de sporen en stond in weinige oogenblikken voor het klooster. Waar is vader Syard? was wederom zijn eerste vraag onder het afstijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001660.wav|toen wilden de snaken het leeuwenvel stelen en zij gebaarden zelfs of zij heel bang voor het doode monstervel waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002357.wav|dan door den aanblik van een hunner soortgenooten, die tot een leven van gedurige zorg en zwaar werken is veroordeeld|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000082.wav|Maar ge moet aanstaanden Zaterdag hier komen! zeide zij. Dan komen de Sultan en de Sultane bij mij op de thee. Zij zullen er trotsch op zijn, dat ik een god der Turken tot man krijg|2951|neutral
+wavs/train_2450_4461_006682.wav|en begon, zonder Wronsky aan te zien, met zekere opmerkzaamheid uit een haakwerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000073.wav|Van het onbewolkt uitspansel zonk een luwe koelte bedwelmend zacht op het geschroeid aardrijk neer. Zoete sluimering sloot aller oogen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000284.wav|Fulco haalde de beurs met goudstukken voor den dag en hield die Peer voor de oogen. En als je er nu dit eens mede kon verdienen? vroeg hij, terwijl hij de goudstukken tegen elkander liet klinken|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001830.wav|Dag manneke. Dag interessant Joggeke,' zei ik. 'Daag.' Toen hing ik den hoorn op en ik heb tien minuten aan tafel gezeten te daveren voor mijn boterham met jam|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001460.wav|het ideale maakte plaats voor het wezenlijke, en, met een genoegen, bijna gelijk aan dat van zijnen boerschen reisgenoot, zag hij de woning voor zich staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002407.wav|ik herhaal, mevrouw Frederic Bullock wierp blikken, die den bittersten haat uitdrukten, op den kleinen parvenu|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006749.wav|en met vele kusjes van hare lieve Sophronia in haar werkelijk bezit, voor den zes voet langen ontevreden knecht uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001694.wav|Menschelijke hersenen waren beperkt in hun denkmacht, en hadden een grens: buiten dien grens lag het onoplosbare van God|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000259.wav|Ja, broeder, de vrouwen zijn toch de spil, waar alles om draait. Met mij ziet het er ook slecht uit tegenwoordig, erg slecht|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002444.wav|Eenstemmig zullen onze gebeden opstygen, en er zal geen wanklank van verdeeldheid zyn in onze lofliederen. Daar. daar. daarboven, zyt ge ons beiden even naby|1666|neutral
+wavs/train_2450_5089_000044.wav|ik besteedde dien tijd om de zaak aangaande Benjamin's gezicht te onderzoeken. Laatstleden zaterdag was ik van huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000439.wav|maar ik dacht er juist over na, dat ik reeds nu ondankbaar ben. Jegens wien? vroeg Rosa|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002662.wav|Tante! sprak Herman; de klank van zijne stem wilde zeggen, dat hij dit nooit van Othomar zoû willen eischen; ik ben uitstekend ontvangen geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000109.wav|We zullen eenige van de artisten laten buiten komen, ten einde zich aan het gedistingeerde publiek te presenteeren, terwijl de muzikanten de laatste waarschuwing spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011622.wav|Beste mijnheer Traddles en mijn beste Trotwood, nu papa met eere vrij komt, wat zou ik nu nog meer kunnen wenschen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000345.wav|Kom, kom, schipper, dat is van later zorg. Werkelijk, het is mij al belooning genoeg, u van dienst te mogen zijn.' De havenmeester stond op om zich te verwijderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001703.wav|Het haar van het gekneusde hoofd speelde in den wind, als ware het om met den dood te spotten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001622.wav|en zulk een angst, dat hij de hand der vroedvrouw weerhield. Deze lachte: Wees gerust! U behoeft niet bang te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000182.wav|Aanvankelijk zijn de velden laag en drassig, de weiden slecht en de boomen schraal, maar al spoedig verandert het karakter van het landschap|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000149.wav|zijn onderarm omhoog, legde er den hare overheen, keek hem zoo lang aandachtig van ter zijde aan dat hij onwillekeurig het hoofd omwendde om haar aantezien, en zeide toen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000063.wav|Doch, wat God doet, is welgedaan; ik troost mij, hem in zijn zoon terug te vinden, die zoo'n opvallende gelijkenis met hem heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009730.wav|En mogen mijn gebeden ten hemel opgaan, dat het een geluk voor haar zal zijn, en een troost en een eer haar heele leven lang|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004628.wav|om de stukjes brood op een onverwacht oogenblik weg te nemen. Het verdeelen van het brood was nog een zeer moeielijke zaak|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000903.wav|De heele klas kwam gewoonweg in beroering, want ik vertelde het Kit, die direct in haar bank heen en weer danste en het verhaal doorgaf. Rurop zelf was niet meer te verstaan. Alleen hoorde je af en toe nog eens: Niewaar|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001899.wav|De officiëele taal van het departement der openbare werken, gaf aan deze roosters den veelbeteekenenden naam van Cassis|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007365.wav|Riderhood ging de sluiswachterswoning in en haalde in het nu schemerachtige licht zijne kist met kleederen voor den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002430.wav|Hoe kunnen wij over andere dingen spreken, voordat ik u gefeliciteerd heb! Nog vele jaren hoop ik u te kunnen feliciteeren, Tim|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002208.wav|Over haar kinderen waren zij in één voortdurende verrukking, verkondigden luide den lof van hun schoonheid, gaven zich moeite om hun gunst te winnen, en willigden hun grilligste wenschen in|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005579.wav|gaat die man van avond die vaten niet overbrengen? Hij zeide dat hij het beproeven zou, als het maar eenigszins te wagen was, antwoordde de man|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002299.wav|hetwelk Nero op reis medenam. Deze Strongylio heeft slechts twee beelden nagelaten, waardoor Brutus en Nero elkander geleken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000663.wav|een ieder, die een woord tot haar nadeel had dnrven zeggen, met een slag tegen den grond geslagen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005945.wav|Juffrouw Murdstone sloot haar oogen en boog met zekere minachting haar hoofd; toen langzaam haar oogen weer openend. hervatte zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001030.wav|waar hij wel wist dat meestal een goed gelag op volgde, scheen hij toch eenigszins versteld over de geheimzinnige mededeeling, welke zij hem deed. Hoe zegje?. vroeg hij halfluid: de zoon van|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002187.wav|Alles leugens! Zoo gaat dan de opvoeding voort. Het nieuwe zusjen is van de groenvrouw gekomen in een groote kool. Alle Hollanders zyn dapper en edelmoedig. De Romeinen waren bly dat de Batavieren hen lieten leven|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002412.wav|wars van langwijlige controvers, en te levendig, te oppervlakkig om zoo diepzinnige betoogen te volgen. Reeds de wichtige folianten schrikten hem af, die slechts verstrooiing zocht in zijne eenzaamheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000052.wav|een zonderling lied ruischte door de hooge kruin van den palm boven haar hoofd, een ongekend genot doorstroomde haar ziel. O! waarom kon zij thans niet sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001457.wav|Ik zeide alleen, te vreezen, dat hy omtrent my geen gunstige gevoelens koesterde,' antwoordde Buat een weinig kleurende, en ongaarne de juiste toedracht der zaak aan zijn tante willende openleggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001248.wav|Hij liet dadelijk een vrijbrief voor hem opmaken, stelde den kwaker eene som gelds ter hand, ten einde met oordeel gebruikt te worden om den jonkman aan een bestaan te helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000383.wav|De vreemdelingen hebben ons niet in alles verongelijkt, wanneer zij zeggen, dat wij het aan de kikkers en roerdompen hebben ontnomen, die het als een wettig eigendom toekwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000486.wav|anders komen wij te laat op het slot;. maar pots hondert tausent slapferment!' riep hij uit, MAGDALENA herkennend: 'wie zie ik daar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002610.wav|fladderden zij rond, soms angstvallig door juffrouw Frantzen, de juffrouw van Truus en de Engelsche bonne van Cathérine nagevlogen, vooral door juffrouw Frantzen, die in eene voortdurende vrees leefde bij de gedachte aan Nico en aan het water|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_002352.wav|na een roman van lotverwisselingen, omzwervingen en booze ouders, edele zusters en tantes, ten laatste elkaâr gekregen hadden! Zoo werden deugd en trouw beloond|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_001018.wav|in de geschiedenis vermaard, dat door de nieuwsgierigen wordt bezocht en in alle reisboeken vermeld en geroemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000187.wav|Na Wronsky aldus zijn afscheid te hebben gegeven, ging hij tot Anna gewend voort: Wat treft het goed, dat ik juist een half uur vrij heb om u af te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002514.wav|In naam des Konings. GOED VOOR TIEN LIVRES, wegens aan het leger geleverde goederen, betaalbaar bij den vrede. Serie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005070.wav|benauwde een ontzettende vertwijfeling haar het hart. Wellicht vergis ik mij! Misschien is het volstrekt niet zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000908.wav|en ging over in een luid geschrei. Toen stond hij op. Hij nam het kind uit zijn bedje en sprak het zacht en vriendelijk toe. Het was een misvormd sukkeltje|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001787.wav|had ik meer zekerheid gehad van. uwe. gunst, van. uw hart, Regina! ik zou moed gevat hebben om u mijn vertrouwen te schenken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000541.wav|En dan heeft ze zulke vreemde ideeën. Bij voorbeeld, wij hebben nu ons appartement in Nice en wij houden mijn kamers in het Palazzo Ruspoli aan, als pied-à-terre in Rome|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007581.wav|en Kleine Dorrit kon niet nalaten op te merken, dat hij zich weer in het oog loopend deftig gekleed had en dat zijn optreden tegen mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000273.wav|Men vindt er het masker van Basilius, maar men ziet er het bordpapier, de koordjes, het binnenste en buitenste van, en het kenmerkt zich door eerlijk slijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001909.wav|Dat iemand bidden kon zonder er iets van te meenen, scheen haar ondenkbaar. Zij herinnerde zich haar eigen gebedjes, als zij haar broertje hielp om oom te bedriegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000125.wav|Hij werd zeer toegejuicht en sinds was zijn roem, die bij het klimmen zijner jaren ook steeds grooter werd, gevestigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002404.wav|Maar de tijd, dien ze zelf op Nääs had doorgebracht, stond steeds voor haar geest, als de beste, dien ze ooit had beleefd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002743.wav|en te vragen hoe het met Charity was, die het niet zoo goed maakt, als ik wel wenschen zou. Neen, vervolgde hij, de vragende blikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002910.wav|Op een eenig punt, aan den hoek der straten St. Avoye en Simon le Franc, verzetten zich de bewoners en vernielden de barricade|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000938.wav|lleen hij, die in de eerste plaats den luister van zijn geslacht voor oogen heeft, legt buitenplaatsen in den stijl van e ôtre aan: en wie een buitenplaats, in dien stijl aangelegd|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000879.wav|Dat was alles, dat was alles. Dàt was het eenige, wat zij, kleine ziel, nog vroeg aan het leven, en zij vroeg niets meer, en het was alsof allerlei geheime vijandelijkheden om haar heen het haar|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007620.wav|en deze vereeniging van menschelijke wezens, die het zelfde geloof in de hoofdzaken verbindt, noemt men de Christelijke kerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003738.wav|Plaats, plaats voor den Ritmeester. Wy moeten de gezondheid eens drinken van de kraamvrouw en de jonggeborene. Wat is het ook weêr, Buat, een zoon of een dochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000044.wav|Hij kon het niet zoover brengen, dat hij zijn gedachten bijeen hield en vlijtig en aanhoudend aan den arbeid bleef, zooals hij het wenschte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000652.wav|Ik heb er over nagedacht en ben tot de slotsom gekomen, dat ik de zaak van een anderen kant moet beschouwen en trachten op te helderen. Maar ik geloof, Watson|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000123.wav|Toen waande ik, verblinde, dat gij eenmaal het werktuig wezen zoudt, dat deze heerlijke, maar verdoolde gewesten, onder den staf des eenigen Herders, terug moest brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000556.wav|dat zij nimmer, o nimmer meer haar gemaal op haar hart zal omhelzen! Dat thans leêg hare verlangende omhelzing zal blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008648.wav|is, dat de wolk van het sombere tooneel is weggedreven, en de God van den Dag weer hoog boven de bergtoppen troont|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001507.wav|en wonderen zijn er niet meer; maar als hij sterft, moet ik zeker zijn, dat er geen andere opdaagt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000384.wav|Gamfield ging eerst nog eens naar zijn ezel, gaf hem nog een slag op den kop, en rukte hem met den teugel aan den bek|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009207.wav|Ik heb mijn moeder in lang niet gezien, en dat drukt mij, want het zegt iets, om bemind te worden zooals zij haar verloren zoon bemint|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000544.wav|Hij zoû dit voor haar doen. Zij zag hem door haar tranen verwonderd aan. Hij maakte zelf het telegram op en ging. Mijn lieveling, mijn lieveling, dacht ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005157.wav|Maar Anna klom verder de haar wel bekende trap op, zonder iets te verstaan van hetgeen de oude zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001565.wav|welks magtige monarch, verlangend om mij te zien, een' ambassadeur, met zeer rijke geschenken overzond, om van mijn' vader het daartoe vereischte verlof te bekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001042.wav|ik beklaagde mij dus niet en oom Gaspard verklaarde, dat ik een flinke jongen was en later ongetwijfeld een goed mijnwerker worden zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001400.wav|om Herakles treurige en aan hem dankbare, Thrakiërs. En Deianeira, smartelijk hare stem doorklonken, sprak zacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006290.wav|totdat eindelijk de geheele aanspraak voor zijn geest stond, bijna woordelijk zooals zij uitgesproken was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003515.wav|Alles was er in verslagenheid: alles had den moed laten zakken: dan, de hemel zij gedankt, ik heb dien flaauwhartigen raden een hart onder den riem gestoken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000164.wav|Wel wist hij nog niet, welke plannen zijn zwijgende weldoener omtrent hem gevormd had, maar dat de Engelschman het goed met hem meende en slechts zijn welzijn beoogde, daarvan hield hij zich overtuigd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005273.wav|hij was lastig genoeg op reis; maar dat alles daargelaten, kindlief, gij moet u wat opvroolijken, zooals ik zeide: denk maar aan de oude|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002539.wav|Heerschoppen!' vervolgde hij, zich tot JOAN en deszelfs reisgezel wendende: 'blijft daôr zoo lang niet in den wind staôn. Gaôt in dat kapelleke, terwijl ik de paarden verspan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008984.wav|dus begaf hij zich naar diens kantoor in de city in Thames Street en zond den heer Osborne vandaar een brief|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000298.wav|Al de Pleiaden zetteden zich nu aan het aanvullen der regels, zeker geen gemakkelijke taak voor wie zich zou voorgesteld hebben, iets fraais te leveren; doch den meesten was dat invullen ook genoeg, al hadden de verzen zin noch slot|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002051.wav|en den ouden Fauchelevent het leven gered, in weerwil van Javert's verontrustende toespelingen. Het scheen, wij hebben het reeds opgemerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005005.wav|de Geslepene is gedeeltelijk te geslepen en zou vergeten terug te komen, of zou de politie uit den weg moeten blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000313.wav|r werd immers niet gestolen, behalve dat in een langen, kouden winter misschien de hekken om de weiden wel eens aanstoot leden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004634.wav|en aan het eind van het dispuut slikt de weigeraar de pil door en zegt: Welnu, welnu, dan maar Rodgers' pillen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001044.wav|niet te verlangen, en gevonden had het ongelooflijke, alsof zij, na een reis van jaren, door doolhof, door woestijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011124.wav|enorme, vuile vergulde gordijnstokken met smerige geelsatijnen gordijnen voor de getraliede vensters, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000026.wav|en reisde van daar naar Brussel, voor welke stad hij reeds eerder een voorliefde had opgevat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000816.wav|en interessant zouden willen maken, door de wijzers van de klok. des T ijds terug te zetten, en eenige honderden jaren van de geschiedenis uit te wisschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_011183.wav|en toen gingen zij samen naar de kast en daar lag het. En omdat zij niet naar het ziekenhuis wilde gaan, stierf zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000739.wav|en deelde hem mede, dat ik den vorigen avond, van eene vriendin komende, door de dieven, die van de overzijde kwamen, werd aangehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000928.wav|die op een met boomen begroeide landtong vlak voor het eiland speelden. Hij wilde weten, of de eekhoorntjes nog iets van hun wintervoorraad over|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000004.wav|Toen hij wakker werd besloot hij zijn droom te volgen, en liep de stad uit, en den eersten dien hij buiten de poort zag, vroeg hij peet te staan. De vreemde schonk hem een glaasje water en zei: dit is een wonderbaar water|9861|neutral
+wavs/train_2450_4461_004419.wav|Heb je groot gezelschap? Wie zijn er? vroeg Lewin onwillekeurig blozend, terwijl hij met de handschoenen de sneeuw van zijn muts klopte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000052.wav|waarop zij zich nooit stellen kon, omdat het was als een mystieke heuvel, te midden van onoverschrijdbare tooverkringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000057.wav|dat met wonderbare kunst tusschen de omheiningen der tuinen en bouwvelden, waarvan het al de hoeken en krommingen volgde, verscholen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001263.wav|Ik kan hem zelfs nu niet verlaten, zonder met smart aan zijn nederige standvastigheid en zijn bittere harteleed te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002182.wav|en toen hij er geen citroenschillen in vond, dronk hij nog een glas op het welzijn van hun afwezige vrienden, en vervolgens nog een ter eere van den onbekenden|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000744.wav|Een charmante klucht! En mijnheer Hildebrand is alzoo dénonciateur van dit alles? Hij kan het worden|496|neutral
+wavs/train_2450_10026_000012.wav|en die zoo aanzienlijk vermaagschant is - om nog niet te spreken, dat ik mijn hoedanigheid als Engelsch Edelman zoû kunnen doen gelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006224.wav|zij stak het eigendom van anderen met hare vonken in brand; zij was altoos bezig om iemand of iets in het verderf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004850.wav|en verzocht den brenger van het briefje bij hem te zenden. Het was een knaap van vijftien jaar. Mortimer keek den jongen aan en de jonge|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000473.wav|zoo gaarne had hij met het zwaard in de vuist tegenover dien geduchten krijgsman gestaan en met hem gestreden op leven en dood. Doch het geluk was hem niet gunstig|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_000076.wav|Gij kunt hem geen naam noemen van eenig verwyderd stadje in Prankryk, Italie, DuitschlandofZwitserland, of hij kent het|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003297.wav|En zou je de occasie niet lustig aangrijpen om daarvoor satisfactie te nemen?' hernam de vreemdeling halfluid, met sissende stem, die, als zijne vraag, sterk den Vlaamschen tongval verried|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009742.wav|tdoe toch niets! feng u niet nog meer in ongelegenheid ! Hoor mij uit, kapitein, hoor mij uit! Al wat ik zeggen wilde|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000839.wav|was deze pijnlijke aandoening niet zoo sterk. Zij vonden naar dat zij ziek was, maar lieten zich troosten door de verzekering dat deze ziekte, onderlijfs-typhus, bij kinderen meestal genas|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_002204.wav|en daagden al de nachtwachts uit, om hen aan te houden. Hiertoe was echter geene groote dapperheid noodig|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000212.wav|een slaaf voor den zakdoek, een slaaf voor den waaier, een slaaf voor het kerkboek, een slaaf voor den flacon|496|neutral
+wavs/train_1666_1841_003703.wav|Georges sprak lachend tegen en zij baanden zich thans allen een weg door het loover, de twijgen afwerend, die achter hen met een geruisen van bladeren weder dichtsloegen. Lili schrikte voor een spin, die aan een langen, zilveren draad naar beneden zakte|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_000042.wav|jullie me genezen? Geneest eerst je zelf! Daar zit je nu onbeweeglijk in luierdstoelen, en redeneert somber en brommerig over het|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001549.wav|In de galerij kwam hij Barzia tegen; het stil kalme gelaat van den prins, die zijne moeder ondersteunde, stelde den professor gerust|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000918.wav|Zoo! en gene? Een krekel. En zij? Een rups. Zoo waarlijk; en wat zijt gij? Ik ben een duizendbeen, Monseigneur|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001201.wav|en dat al het geld, dat hij eerst beloofd had onder ons te deelen, als de oude gierigaard sterft, alleen voor haar zal zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000585.wav|Waar het onderwerp niet uit het oog wordt verloren, bestaat geen afdwaling; het zij ons dus geoorloofd een oogenblik de aandacht van den lezer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004625.wav|en bet geluk heb van te leven, te kort schiet in een e van hare eerste verplichtingen, door mij niet genoeg te beschermen tegen het gevaar voor dergelijke|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001778.wav|Maar dat is immers hare schuld niet. Het arme kind! Welnu, ik zal daarin dan wat te verhelpen hebben, en ik zal tegelijk de echtgenoot en de gouverneur mijner vrouw moeten zijn; mogelijk, wie weet het, nog wel voor muziek- en dansmeester moeten spelen|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000735.wav|Toen jij zoo oud was als Pop, fietste jij met dien mallen jongen van Verhagen, die zei, dat hij geen valsche tanden had. Maar hij had ze,' zei ik. Ik had er nog nooit van gepraat, maar ik kon dat gezeur van Julie niet hebben|1724|neutral
+wavs/train_1666_1747_000102.wav|Hoe zoudt gij dan het eigenaardige van hunne houding kunnen raden? Ze zijn hier als planten in een kelder; zij verkwijnen; zij zijn in een droevigen staat van ongevoel, een naren dommel verzonken|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_002466.wav|en tusschen de twee vrienden heen en weder ging, ten gevolge eener schaarschheid van glaswerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000041.wav|Hij hield even op: hij zag Hélène naar hem luisteren, hare handen in angst gevouwen, hare oogen vochtig, doodsbang om zijn openbaring|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000882.wav|nu hij het rood gerande oker zoû dragen, hem betooverend in teederen voorzorg! De ure naderde, de ure|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001707.wav|aar hoe schuldig gij mij houdt. heb ik echter het regt verloren, dat zelfs aan den misdadigsten niet geweigerd wordt, namelijk, dat er naar den aard van mijne misdaad wordt onderzocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003017.wav|De drie uren, waarvan hij gesproken had, gingen wanhopend langzaam voorbij. Het scheen, dat de nacht nooit zou eindigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000899.wav|en Fantine een wijs meisje was. Wijs! zal men zeggen, en Tholomyès? Salomo zou antwoorden, dat de liefde een deel der wijsheid uitmaakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000254.wav|en Meta trachtte haar gezicht in de plooi te houden, want Amy zag er hoogst ernstig en gewichtig uit. Och, zie je, de meisjes koopen ze telkens, en als je niet voor schriel wilt aangezien worden, moet je het ook wel's doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001622.wav|Een halfjaar is lang, wanneer men elkaar liefheeft. Een halfjaar, zes maanden! Zij keerde zich naar de gebouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006039.wav|wij zijn ons dit wel bewust en zoeken slechts naar middelen om ons zelf te bedriegen, maar als men de waarheid inziet, wat moet men dan doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001678.wav|Om de waarheid te zeggen, die ondervinding heb ik nog niet gemaakt, en denk ik ook niet te maken. Nu, dan moet gij op uw qui vive wezen, jonker|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000137.wav|mijn Heer!' antwoordde Buat: 'en wel, dat ik deze korrespondentie niet zoû gevoerd hebben, indien ik daartoe niet ware aangezocht geweest door den Heer Van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008620.wav|Groot gelijk. Maar hij zal het mij wel willen zeggen, als ik iets vergeet, of mij mocht vergissen, vervolgde de vriend van Nikolaas|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000807.wav|En terwijl zij de groep heeren om Wlenzci hoorde spreken over internationale verdragen van scheidsgerecht, dacht zij na wat men zoû kunnen nemen na den Vrede|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005373.wav|Maar nu hij zijne rol van dien avond uitgespeeld had, en hij, den jood zijn rug toegekeerd hebbende, van het tooneel af|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000039.wav|Hum! Het onderzoek was inderdaad zeer eenvoudig, maar zoo dacht hij er niet over, toen hij onze hulp vroeg, zei|2506|neutral
+wavs/train_2450_10565_001635.wav|Overtollig en vervelend zou het zijn, om in die jaren, waarin eene zoo schijnbaar groote overeenkomst ja gelijkheid plaats heeft tusschen menschen en menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001980.wav|En dat is uw teleurstelling. Maar misschien wordt u langzamerhand krachtiger, en wijdt u dan aan uw doel: brood voor de Toekomst|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000203.wav|ook om dien dwazen trots, en dat zij hem niet met nederigheid smeekte, dat hij komen zoû. Hij was immers haar god: wat hij deed was goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000730.wav|hij is haast leeggeloopen, met courage en al; maar hij zal het wel te boven komen en er misschien iets door leeren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000803.wav|Zij bleef zwijgen, hangende aan zijn arm, en zwaaiende met hare kamperfoelie, poogde zij even te lachen en neuriede zij een wijsje. V.|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_000965.wav|met al het onverschillige gedraaf van millioenen koele menschen, die hem niet lief hadden, en niet zagen, dat hij leed|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001633.wav|Gij zijt wankelmoedig, wij hadden al lang eene visite moeten maken en hem het licht uitblazen; het geval wordt immers aan de baldadigheid en plunderzucht van de soldaten toegeschreven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006797.wav|Zij komt van Petersburg. Ik heb gisteren tot twee uur op je gewacht. Waar ben je toch van de Tscherbatzky's heen gereden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001387.wav|Daar is geen de minste reden voor uwe bezorgdheid. Gij zult mij toch wel gelooven, als ik u verzeker dat hij volkomen gezond is; alleen is er eene kleinigheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001669.wav|De sport heeft naar mijn inzien eene beteekenis, die niet gering moet geschat worden; men ziet echter gewoonlijk slechts de oppervlakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001223.wav|en toen de spade morgenstond begon aan te breken, zagen zij duidelijk, niet alleen land, maar eene uitslekende kaap, die de Stuurman|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000903.wav|zij vertelde hem van de blonde vrouw, van hare twijfelingen, van haar wantrouwen. Het was slecht in haar, dat zij Frank wantrouwde, maar zij kon er niets aan doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001936.wav|en een blik te weiden over de lange tafels. En zij zag, dat de gasten alweêr andere waren, als met een kaleidoscoop van vluchtige menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005496.wav|en mijne bestemming schijnt te wezen, om alle vrouwen aan het huilen te maken, zonder het te willen. Het is wel ongelukkig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002251.wav|waren reddeloos verloren gegaan; maar ter anderer zijde had oom volgehouden hem, beurtelings met zalvende vermaningen en met grove bedreigingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002664.wav|waarom leeren wij onzen bedienden niet lezen? Welk eene vraag, kind! Dat doet men nooit. Waarom doet men dat niet? zeide Eva|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001665.wav|om te voorkomen, dat een van onze overburen ziet wat wij uitvoeren, als wij onze lamp opsteken. Gij behoeft niet bevreesd te zijn, zeide ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001010.wav|het geleek hem een benijdenswaardig leven van onbezorgde bandeloosheid, bij zijn tegenwoordig bestaan van rijk suffen en laagheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000680.wav|Wij zijn een jonge leeuw, net Brick hierop volgen. Wij bezitten in ons zelf de mogelijkheid tot krachtige herleving, zei de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000774.wav|Ware dokter Abels niet zoo algemeen geacht en bemind geweest, waarschijnlijk zou men over Dorus' afkomst en verleden nog meer den neus hebben opgehaald, dan nu het geval was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000979.wav|vooral daar hy de weinige macht die er uit het fort kon gemist worden, en het detachement mariniers dat hy van boord had meegebracht, niet aan my afstond ter bedekking als ik naar de plekken reed waar|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000951.wav|Je hadt toch niet aan een ander moeten overlaten den blauwen schotel buiten te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003372.wav|Lieve hemel! zei Mary, terwijl zij haar halsdoek weer glad streek, en veinsde niet te begrijpen wat Sam bedoelde, zijt gij zoo blij met dien brief|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001911.wav|zyt geacht by hen, die u, hadt gy myn voorkomen, naauwlyks hunnen aandagt zouden verlenen; buiten de mooglykheid om uwe zwakheden veel naar buiten te doen werken|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000411.wav|ij had echter nog de snoodheid, om op eene lage wijze te ontkennen, dat zij bij hem zwanger was; tot zoolang dat zij door het aanvoeren van omstandigheden|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001158.wav|Maar mevrouw Stork sloeg hare blikken diagonaal over de tafel om mevrouw Witse te hulp te roepen|496|neutral
+wavs/train_1724_2757_003021.wav|En is het dan zoo zeker dat uwe moeder in dat toeval gebleven is? Wanneer is het haar overkomen?' 'Mijn oudste broêr was al naar zijn werk,' antwoordde het kind, 'en die gaat altoos te zevenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006796.wav|en dat zij de beste en teerhartigste van alle vrouwen was, wat hij ook wel zou zeggen als hij haar beter kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000086.wav|die is een oude dappere. Ziet, welk een baard zij heeft; zij heeft hem van haar man geërfd. Ja, zij is een huzaar en zal ook vechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003535.wav|De tocht ging met vreugd en vroolijkheid, en dat verbaasde hem niet, nadat hij had gezien wie de leider was. Dat was niemand minder dan de zon zelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002612.wav|ja zelfs de voorbereidende kundigheden tot den vestingbouw, in welke vakken VAN REEDE geheel niet onbedreven was:- ook het paardrijden zoowel in theorie als in praktijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001255.wav|Zij wonen vlak naast elkaar, bij beurten lezen zij de krant hardop voor, dat is te zeggen de nieuwste krant die zij krijgen kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000861.wav|en onmiddellijk daarop kwam hij, zijn overjas onder het gaan uittrekkend, lachend de kamer in. Het verheugt mij zeer je te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001466.wav|De doktoren traden bij het bed, poogden Berengar te bedaren, maar hij sloeg ze: de koorts steeg in krankzinnigheid naar zijn klein brein|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005863.wav|hoewel zonder geluid te geven, en kneep met een gezicht vol pret zijn lippen dicht. Zoo zijt ge dan gefopt? zeide hij eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001116.wav|Ik vroeg daar aan myn Man, 'hoe is het nu, myn Beste?' 'Beter, beter,' zei hy; en hy hief dankbare oogen ten Hemel. 'Zorg voor u, ging hy voort, zorg voor het pand onzer liefde.' Hy zweeg, zo vermoeit was|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_001895.wav|En zonder zich aan de smaadwoorden en het uitjouwen zijner makkers te storen, deed Marks wat hij gezegd had en reed weldra in galop heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001523.wav|Hij naderde haar. Zij bewoog niet, alleen hare vingers speelden met de bloemen in het glas. Zij had een gevoel van te willen vluchten, maar hare knieën knikten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007409.wav|en dat men geen beteren dienst kan bewijzen dan het te dwingen zich naar de gebruiken van de arbeidzame wereld te voegen, en het te buigen en te breken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000482.wav|eene procureursfirma in Doctor's Commons. Juffrouw Goudstroo nam dankbaar het voorstel aan. Wyl Doctor's Commons niet veraf lag|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001410.wav|Zij heeft zeker hare opleiding ontvangen van de eerste geniën van dezen tijd, durf ik vertrouwen,' zeide de lofredenaar, die zich voorbereidde niet veel bijzonders te zullen hooren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_004855.wav|en op te zien naar het eerste bleeke schijnsel van den dageraad, voor de heme! hem dat toonen kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004179.wav|Spoedig kwam Becky beneden; wanneer het lieve meisje mylord verwachtte, was zij met haar toilet klaar, zat haar haar onberispelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002067.wav|Want zij zag duidelijk, soms op Urania's eigen soirées, hoe zij haar nauwlijks als de gastvrouw telden, hoe zij Gilio omringden en fêteerden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000126.wav|Zijn oog ontmoette zuster Lenemie. Daar zat ze weer als altijd. Een uur lang mocht zij, onder de macht eener buitengewone gebeurtenis, zich zelve ongelijk zijn geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000359.wav|kon niet nalaten, om te vragen, of de ouders van niet zeer wel te vreden geweest waren over zijne te huiskomst. ierop diende haar in het breede|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000534.wav|George en Eliza kwamen achteraan. De ruiters kwamen ingelijks aan het staketsel, en stegen schreeuwende en vloekende af om hen te volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001306.wav|ik zal je tegen den herfst wel terugbrengen, zei de ganzerik. Ik zal niet van je weggaan, voor ik je bij je thuis op den drempel kan neerzetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001030.wav|Hy was er spoedig overheen en werd gevolgd eerst door den tweeden en daarna door den derden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000276.wav|en haar gelaat eenigermate betrokken was, wierp nu het kwijnende waas, dat de bijna te sterke schittering harer schoonheid temperde, eenen dunnen maar bekoorlijken sluijer over haar aangezigt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002974.wav|op den top van het hoofd zaten, en langs wier hoogen en kegelvormigen bol een enkele witte veder opliep. Zoodra de Graaf gezeten was, namen ook de aanwezigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002303.wav|Hen, die den naam hebben eerste Jannen, Pieten, Brammen de benaming o varieert: onze voorouders zeiden ook wel 'zwijnen' te zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001097.wav|Het moeilijkste gedeelte van zijn taak was wel geweest, zich bij de ontmoeting bedaard te houden en er dadelijk voor te zorgen, dat er geen misverstand tusschen Paddeltje en hem zou ontstaan. En nu hij voor het eerst geheel vrij met hem spreken kon|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001942.wav|doch waarop Buat niet genoodigd werd, en waar men overlegde op welke wijze men het voegzaamst de hem opgedragen taak zoû doen strekken tot bevordering der inzichten van de Oranje-party|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001587.wav|Ik meen, dat Tattycoram? herhaalde mijnheer Meagles. Dat zij zoo heet, en ik heb mij telkens over dien zonderlingen naam verbaasd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004534.wav|Is er geene hoop meer? vroeg hij, angstig op het lichaam starende. Zou hij nog te redden zijn? zeide Madzy, de gelegenheid haastig aangrijpende, welke haar nog een oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001170.wav|Weet gy wel,' hernam Buat, 'dat gy hem het beste paard gelaten hebt van de twee, die Jelissen u gezonden heeft? Die schimmel, dien hy berijdt, is een uitmuntende harddraver|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002039.wav|Oogverblindend stak de grijze en eerwaardige vierkante toren, met zijn hooge spits, door het schelle licht der morgenzon beschenen, tegen de donkere lucht daar achter af, en tegen de groene hoornen, die het gebouw omringden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001480.wav|Hij was juist bezig zijn partners 'af te zetten', zoals het winnen heet in spelersidioom; hij wist ook, dat zijn kansen achteruitgingen, als Prédier meedeed|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001630.wav|Deze moeite werd hem echter door het publiek bespaard, daar dit geen ander bewijs van ontevredenheid gaf, dan dat het wegbleef|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001584.wav|maar met een stem zoo zuiver als glas, en op een toon, die genoeg te kennen gaf, hoezeer zij in den geest van den komponist gedrongen was en hoe haar hart instemde met de woorden van het lied|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001922.wav|Er is dus nog iets meer dan plicht? Hier geraakte hij in verwarring; zijn balans brak; een der schalen viel in den afgrond, de andere steeg naar den hemel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001190.wav|Zij bleef nog lang wakker, hoewel zij zich hield, alsof zij sliep, en Marianne sliep in, met het hoofd een weinig tegen haar schouder aan. Zij glimlachte nog lang, zij vond Marianne nog zoo jeugdig voor hare|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_000123.wav|de deur ging open en de jonge lieden vertoonden zich, terwijl hun een oorverdoovend gegalm van: 'beboet! beboet!' uit den mond der aanwezigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003362.wav|langen tijd zitten luisteren, ieder oogenblik verwachtende, dat hij voetstappen op de trap zou hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003264.wav|en het heeft dan nu ook een einde genomen. Lewin riep zich Kitty's antwoord voor den geest. Zij had gezegd: Neen, dat kan niet zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007890.wav|die er toe gekomen is, zonder zich veel moeite te geven, even goed, misschien beter te werken dan hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000422.wav|Het was een dag, midden in de week, zoodat de werkzame bewoners in deze welvarende streek, druk aan den arbeid waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004447.wav|dat zij haar hoofd brak met hetgeen er in het Huis van den senaat omging, zeer wijselijk denkende, dat zij genoeg met haar eigen huis te stellen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000258.wav|de heelster was der gestolen juweelen, afkomstig van de moeder zijner eene dochter. Het was een onaangenaam geval|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000319.wav|Maar heus, Bets, doe dat niet Als ik een man had, die me slecht behandelde, zowaar als God leeft, ik hielp hem naar de andere wereld, Bets|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000036.wav|De barricade laten springen! zei een sergeant, dan springt gij mede! Dat weet ik! antwoordde Marius. En hij hield de toorts dicht bij het kruitvaatje|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001395.wav|Die oude dokter, jongere tijdgenoot van grootmama, het was wel mogelijk, dat hij iets wist. maar zeker was het niet. Want oom Daan wist immers pas sedert zoo kort, al wist papa sedert zestig jaren|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_013025.wav|Dat alien zich om Dora verdringen, als zij eindelijk afscheid begint te nemen, en de heele groep, met de heldere kleuren van japonnen en linten, op een bloembed lijkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003483.wav|Al wat men er te eten kreeg, was zeer goed en werd met groote zindelijkheid opgedischt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000462.wav|Hoor! Gekerm. Alweder! Zijn bewustzijn verliet hem; onsamenhangende woorden en klanken kwamen hem van de lippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009241.wav|Er is geen stad van eenig belang in Europa, of zij heeft een kleine kolonie van Engelsch|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010159.wav|De stallen en bijgebouwen waren leeg, gesloten, bouwvallig. Sir Pitt leefde in afzondering|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000296.wav|had hij zorgen over dit alles en hij stortte zijn hart uit voor den penghoeloe, die heel lang zweeg, nadat Aboe Bakar had uitgepraat. Eindelijk zei hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001840.wav|Vlug voldeed Paddeltje aan dit bevel. Het was hem een verluchting geweest zijn leden te kunnen bewegen. Als hij zich niet te gewichtig gevoeld had, zou hij dolgraag op z'n vroegere wijze van vreugde-uiting een paar keer kopje-over gebuiteld hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000151.wav|en al de kleine savooiaards die in de stad kwamen, bij zich laten roepen en ondervraagd, had naar de families van Faverolles berichten ingewonnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001807.wav|Ik ben fijngevoelig, vol ijver, nauwgezet, heb een rijke fantasie. zoo iemand kan niet ander s dan vro om zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002441.wav|In het benedenste gedeelte knielt de Heilige Jacobus met het kruis in de hand, vergezeld van eenige beschermheiligen van Bologne, alle in eene gestalte, die aanduidt, dat zij Christus aanbidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002111.wav|Zijne beurs, was het antwoord. Dat is niet genoeg, zeide de man. Gij hebt meer geld bij u, ik weet het zeker; kom aan, geef het spoedig over|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000216.wav|Maar heusch, Eve, denk er eens over na. Denk er eens over na of je je niet ongelukkig, rampzalig zoû voelen, wanneer je altijd met me moest zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001118.wav|Ik ga toch mijn gang, daar ik zeker weet dat, hoewel nu miskend, mijne handelingen mij later uwe dankbaarheid zullen doen verwerven.' Hij bragt de handen aan de oogen, die niet vochtig waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000774.wav|Metamorfoze de feiten in zijn leven, noch zijn jonge overpeinzingen dachten hem belangrijk om in zichtbaar woord gesteld te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001560.wav|Hij flirtte en redetwistte wat met Cornélie, maar in stilte was hij nog steeds beleedigd, en boos op zichzelven en op haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002794.wav|Op eens riep Bataki hun toe, met zijn scherpe, knorrige stem: Stil! jelui daar buiten! Luister nu naar mij! Als jelui me helpen wilt, ga dan heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002561.wav|Dezen vriendenraad gegeven hebbende, zag hij den jood aan en wachtte op diens bevelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000558.wav|dat wij ons met al de vrouwen en kinderen door den vijand zouden heenslaan, en daarom bood ik vrijwillig aan, mij buiten onze linie te begeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000509.wav|maar hij weigerde het hun en daarom noemde ik hem gierig; trouwens niet daarom alleen, maar zoo in het algemeen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000352.wav|Zij zijn eenige der werklieden van eene naburige fabriek, die, volgens hunne beurt, hier een uur lang dagelijks komen, om in gindsche zaal, die daarvoor bijzonder is ingericht, de boeken te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000019.wav|ij moesten echter beiden, en vooral aan en haar broeder beloven, dat zij otterdam niet verlaten zouden, of zij zouden hun ten minste vooraf nog een bezoek komen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003162.wav|slechts zes en zestig jaar geleden, was een groot gedeelte van het tegenwoordige Londen nog niet in wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002575.wav|Bloed, bloed, bloed! zong het kind. Othomar gaat dood! Ja, hij geeft me altijd zooveel moois, Othomar. Ik heb al zooveel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000374.wav|Daar sliep de kleine dan in een hoek, zich dicht tegen de kat aan vlijende om zich te warmen. Te zeven uren werd de school geopend en hij ging er|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002114.wav|en je kunt zulke menschen toch maar niet alleen laten met je beste goed. Maar ik had, hoe graag ik ook wou, geen hand kunnen helpen. Mijn hoofd was of het barsten zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000663.wav|meubels en versiersels te verschaffen. Hij zei, dat zoo'n oude burcht als Vittskövle als een mijlpaal op den weg was. Daar kon men zien, hoe ver de menschen waren gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004677.wav|Onderweg was juffrouw Nickleby erg benieuwd wat er op tafel zou komen, en hoorde zij Nikolaas uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009565.wav|Onder vier oogen gezegd, er bestaat wel eenig gevaar, dat ik juist bitter genoeg ben om daartoc niet in staat te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001015.wav|wel is zij nog die van een officier, maar hetzij door langdurig gebruik of door verwaarloozing, in zoodanigen vervallen staat, dat geen luitenant van des Stadhouders krijgsbenden hem zonder blozen als kameraad zoude hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001932.wav|Dagelijks bezochten wij het dal dat niet ver van onze woning verwijderd lag. Natuurlijk sprak Lize onderweg nooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000054.wav|en zetten er wat melk en noten neer. Het ijzerdraadwiel moest zijn speelkamer zijn, waar hij kon springen en klauteren en ronddraaien. De menschen meenden, dat zij heel goed voor den|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001555.wav|De manager zag doodsbleek; met een' gedwongen glimlach stak hij Willem en den Engelschman de hand toe; tegelijk draaide hij zijne oogen naar Jacky, die onder den verpletterenden blik ineenkromp|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001916.wav|waarom er altijd wat aan dien tuin gedaan moest worden, als de familie er in was. Deluw droeg zijn vriend aan zijne vrouw op, en wilde vertrekken|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_009272.wav|welke buien een heelen tijd aanhielden. t Oudje, oudje, zei de heer Boffin eindelijk, als gij niet begint, moet iemand anders het doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003436.wav|ik wilde alleen maar weten of er geen klein abuis in de nota kan bestaan. Mag ik u eens laten zien. Hier staat de sherry van gisteren voor één shilling acht pence|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007809.wav|Plotseling sprong zij uit deze houding met een gil overeind, want zij voelde een druk op haar schouder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000832.wav|Het liep tegen het einde van zijn verblijf in deze streken. Hij mocht gelooven, dat hij in den handel voor zijn meesters, de heeren Lampsens, zeer gelukkig was geweest, of eigenlijk even gelukkig als altijd|1724|neutral
+wavs/train_123_9412_000004.wav|zij was eigenzinnig en wijsneuzig, en als haar ouders haar iets zeiden, gehoorzaamde zij niet: hoe kon dat nu goed gaan|123|neutral
+wavs/train_2450_8269_001239.wav|Fluisterend vroeg ze: zouden zij niet trouwen? Cornélie antwoordde beslist van neen; zij trouwde niet, zij trouwde nooit meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004616.wav|By al uwe goedheid en vriendelijkheid, doet het mij toch leed, zeide Nelly, dat wij u zoo tot last zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008082.wav|De vorstin stapte niet uit. Slechts haar bediende in kraagmantel en zwarten hoed klom af en bleef bij het portier staan|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000196.wav|Maar toen hij Babette veroordeelde, had hij een blik in zijn eigen binnenste geslagen. Hij had de wilde jacht in zijn hart, den heeten orkaan, die daar huisgehouden had|2506|neutral
+wavs/train_2450_7371_009111.wav|Van den anderen kant was de secretaris scherpzinnig, bescheiden en stil, maar even ijverig alsof hij zijne eigene zaak behartigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000178.wav|zult zien. Hij stamelde nog eenige onverstaanbare woorden, toen zonk zijn hoofd zwaar op de tafel, en, zooals gewoonlijk het gevolg is in het tweede tijdperk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001061.wav|En zag zij in den schemer steeds het wreede vizioen.: Herakles, haar Held, omvangen in den toover dier vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001435.wav|daarop keken de beide jonge dames elkander aan en iedereen scheen lets zeer aantrekkelijks te vinden in het patroon van het|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001099.wav|Of die iets wist?? Dat zal wel, dat zal wel geweest zijn. Ja, die zal wel hebben geweten. - Wat, wat was het, oom? Papa is zoo gedrukt: ik vraag het niet uit nieuwsgierigheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_005258.wav|Geen sluispoort of geschilderde peilschaal op palen of muren, die de diepte van het water aanwezen, of zij schenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001443.wav|en het zou uwe schuld zijn, als gij, stijf en gedwongen zittende, maakte, dat ik hem eene pop in plaats van een meisje leverde|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000916.wav|en als gij het goedvindt uwe broêrs, en zoo ik gelegenheid vind, als ik ter plaatse mijner bestemming gekomen ben, dan zal ik u schrijven. aarwel! vaarwel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000067.wav|Een geleerde zou er wel nimmer uit hem groeien, doch wat deed dat er toe? Minder ingenomen was hij met de bleeke, levendige Cleopatra|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004093.wav|De Heer Van Lintz, zeide Lodewijk, zal zich herinneren, mij eenige woorden te hebben toegevoegd, nopens papieren, onder hem berustende, en welke invloed op mijn fortuin konden maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010506.wav|Mijn eetlust kwam als door een wonder terug. Ik schaam mij het te schrijven, maar ik geloof werkelijk, dat ik Dora voor een korte poos vergat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007784.wav|Hij heeft het Stiwa gezegd. Hoe dan? Ik begrijp niet. Heeft Kitty hem misschien afgewezen? Heeft zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004145.wav|Wanneer een verlichte en echt Christelijke maatschappij op de kusten van Afrika zal gevestigd zijn, met eene aan ons ontleende wetgeving, taal en letterkunde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001425.wav|Als mijne hand mijn kind gedood had, laffe moordenaar en verrader, dan was die pijl voor jouw hart bestemd geweest! sprak Tell somber|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009910.wav|dat er iemand midden in een liedje was. Markham was de zanger, en hij zong: Weg met grillen en met zorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001740.wav|Het verblijf van den jongen BLOMMESTEYN viel aan ANTJE veel af, daar de Kommandeur 'er eene vrij gunstige beschrijving van gegeven had, en echter was zij wel te vreden, dat zij het toch gezien had|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001180.wav|niet denken dat de gezegde kunst zoo heel eenvoudig en gemakkelijk is. Ja, een vierduits varken kan een ieder beplakken; een streepje voor den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002690.wav|Een wedren in afgesloten ruimte, een andere officierswedren en dan de zijne. Bij dezen kon hij nog tijdig genoeg aankomen|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000162.wav|En de knaap ging verder; zijn pet bleef hij in de hand houden, en de wind speelde met zijn blonde lokken. Hij sloeg den hoek der straat om en kwam in het straatje, dat naar de rivier liep, waar zijn moeder druk met wasschen bezig was|2951|neutral
+wavs/train_2450_9752_000653.wav|wanneer men zich van de zijnen afgescheiden en onder vreemden bevindt, zag zij op eens het hinderlijke van dien toestand nog vergroot door de onverwachte nadering van den bruinen beer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002617.wav|alle mogelijke moeite had hij aangewend om zijn reis voort te zetten; eerlijk en nauwgezet had hij alle middelen aangewend; hij was noch voor het strenge seizoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000834.wav|na verloop van eenige dagen op bedacht, haar een warm bad te laten toebereiden. Zij gaf daartoe de noodige bevelen aan hare slavinnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000556.wav|kunt razen en tieren zooveel u wilt. Ik kan er niets op antwoorden, dan dat ik Julie liefheb. Dat is,' vervolgde hij zich opwindend, 'alles|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000247.wav|Zij zeide wat er in haar was omgegaan, toen hij daar met zijn rijtuig voorbij reed en zij werd zoo poëtisch, dat de hoofdambtenaar zelf ook zijn flegma verloor en zijn arm sloeg om de leest van|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000864.wav|Op mijn woord, ik geloof, dat zij er spijkers in had; geen onderofficier zou de onbeschoftheid hebben gehad met zulke laarzen in een salon te komen. Onbekendheid met de omstandigheden wellicht. verontschuldigde ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_002081.wav|daar bleef hij hangen, en eerst na een heelen tijd zette hij zijn ontdekkingstocht voort tot Brussel; maar toen kwam hij ook niet verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000732.wav|Het zijn de tropeeën van dwazen trots, wereldsche ijdelheid, nietigen rijkdom, verwaande wetenschap, bloedigen oorlog|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000356.wav|In het eerste geval zou ik tegen mijn plicht handelen, indien ik iemand tegen je zin in huis nam, omdat je dan genoodzaakt zoudt zijn, hoe onwillig ook, het bijzijn van zoo iemand te dulden|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000820.wav|veral wemelde en krioelde het van paauwen en paauwiezen, van goud- en zilverlakensche fazanten, van bontkleurige patrijzen, van honderden vogels, tot het hoendergeslacht behoorende|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_006221.wav|velen hunner door zijn toedoen. Zij rezen in zulk eene snelle reeks voor zijn geest op, dat hij hen nauwelijks tellen kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007857.wav|n geen wonder, want er was er geen in zijn hol en ledig hart. Wat kon de zelfzucht er anders achter zien dan zijn eigen ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001343.wav|Kaatje begreep heel goed, dat dit als een drangreden werd gebruikt, om haar over het gebeurde van den vorigen avond te doen zwijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000791.wav|en de kamenier van het hotel de l'Ecu d'Or is er ook, en een heer in eene glimmende pret, met rooden baard|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002797.wav|met een paar onbeschrijfelijk moede oogen. Toen begon hij te spreken met zijn kameraad, die brood en kaas uit een zakje haalde, en zijn avondmaal hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000285.wav|Zijt gij dronken, Broeder? zeide hij: num dulci vino plenus? of heeft uw gevangenschap u van uwe zinnen beroofd, dat gij u in een zoodanige houding vertoont|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000813.wav|en zijn onafgebroken succes, werd het Rebecca aan de hand van deze feiten duidelijk, dat hun positie zeer precaz'r was|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002224.wav|er alles behalve aantrekkelijk uit, met zijne lange haren ongekruld en woest over zijn bleek gezicht hangende|496|neutral
+wavs/train_2450_10026_003324.wav|meent de Heer de Gourville het misschien goed - hy is een Franschman. en ik wil aan geen Franschen iets verplicht zijn.' 'Duldt die verklaring geene uitzondering?' vroeg Buat, glimlachende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000173.wav|Nadat nu het ontbijt afgeloopen was, en het gezelschap zich in den dos gestoken had, kwam er eene groote boot aan boord van het jagt, waarin zij alle overgingen, omdat zij verlangden te Middelburg te wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001047.wav|Hij niet, dat verzeker ik u, maar ik raadde, uit een paar woorden die hij mij zeide, dat gij hem dit vertrouwen hadt geschonken. Hij bleef zelfs nog eenige hoop koesteren op dien grond|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000090.wav|nadat leven en Noodlot hun wreed waren geweest, zwolgen zij thàns, zwevende, in den eeuwigen glans en leefden zij hun levens|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001884.wav|De vreemde krijgers, die grote vriendschap ziende, voelden zich innerlijk tot wederliefde gedwongen, en zwoeren dat zij hun bloed voor zulke goede lieden wilden vergieten. De enige stad Gent had op de roep niet geantwoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000685.wav|en van bank tot bank, van straat tot straat verschoof hij een mededeeling, die zijn tong weigerde uittespreken. Zij kwamen tehuis en nog|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005648.wav|Behalve dat Steerforth meer te bewonderen was dan ooit, herinner ik mij niets. Hij zou op het einde van het halfjaar, zoo niet al vroeger, vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000585.wav|propos,' zei Adam, 'heb je ook ergens een portret gezien?' Bram begreep het wel, maar hij vroeg: 'Een portret van jou?' 'Neen; van een|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002856.wav|in de hoop dat de voorbijgangers zijn graf bespuwen zouden. Dit werd gedaan. Men moet de dooden gehoorzamen. Het zij zoo! Het lichaam van Bernardus|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002346.wav|die zich zooals vanzelf spreekt, in den eersten tijd voor den werkman hadden gesloten, openden zich nu wagenwijd voor den millionnair. Men zocht hem op duizenderlei wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007309.wav|om aan de betrekking tusschen die jonge lieden een einde te maken, en ben begonnen met deze twee handlangers uit den weg te ruimen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000444.wav|Zij weet niet wat zij bedoelt. Zij is een idioot, zij i ijlt terwijl zij wakker is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003649.wav|alsof hij de waggonlamp was en de jonge man trok gezichten in het bewustzijn, dat hij onder den druk dezer negeering|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000748.wav|De wapenkoning, de markies van Ezzera, hield de ridderwet voor op een kussen, waarop ik den|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000267.wav|verlieten wij dus den trein en vernamen daar, dat wij een uur moesten wachten, aleer er een trein naar Newhaven ging. Ik keek nog met een gevoel van spijt den snel verdwijnenden bagagewagen na|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000321.wav|daarentegen de geest buitengewoon wakker en werkzaam blijft en de beelden beschouwt, die achtereenvolgens aan het innerlijk oog|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001072.wav|kon haar eigen schoonheid niet meer dulden in den spiegel en voelde zich demonisch vervolgd en omringd door zonde en vuil, als in sommige droomen, waarin men het afzichtelijke niet ontkomen kan|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_001032.wav|Evenwel hadden zij hier niet veel aandacht op, dewijl zij in gesprek raakten over den jongen Heer VAN DALEN, waarvan Juffrouw WYNSTOK aan BLOMMESTEYN vertelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003867.wav|en dat hij zich daarentegen onophoudelijk inliet met al mijne uitspanningen en liefhebberijen, terwijl hij die daarenboven voortdurend aan zijn onbarmhartige critiek onderwierp|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001958.wav|In dit onbekende kon elke tred dien hij deed de laatste zijn. Hoe zou hij er uitkomen? Zou hij een uitgang vinden? Zou hij hem nog bijtijds vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006826.wav|Maar ik zeide haar alles, wat wij te zamen hadden afgesproken, en hield haar met tamelijk krachtige uitdrukkingen voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000158.wav|Hoewel morrend, hadden dezen er aan voldaan, en zoo was de trotsche burcht gebouwd, waarin de wreedste van de twee verdrukkers wonen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004396.wav|Hij nam den hoed af en streek zich over zijn reeds kaal wordend hoofd. Dolly antwoordde niets, maar zag hem slechts verrast aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000547.wav|Het kind zuchtte, alsof een zware last van haar hart was genomen. De grond was vochtig, de schuur aan alle zijden open, en de nachtwind werd met ieder oogenblik kouder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002295.wav|en las met luide stem een zonderling geschrift, dat van een onzichtbare macht afkomstig scheen. Groepen hadden zich om hem geschaard en juichten hem toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000644.wav|en bezig scheen te zijn om te zien of hij zijn woede herkauwen kon, doch haar te hard en te groot vond, antwoordde: van de heeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002906.wav|en Cosette iets dat tot Marius behoorde. Marius voelde Cosette in zich leven. Cosette te hebben, te bezitten, was voor hem hetzelfde als te ademen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001218.wav|elukkig had niemand zijn ontmoeting met den uzelman gezien, anders ware hem zijn wakkere daad slecht bekomen. el! dacht hij, zoo ik hulp moet vragen, waarom dan niet dadelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002603.wav|maar Herakles drong reeds de deurwachters weg, wrong zich met zijn buit binnen en Eurystheus, radeloos om de verschijning, die hem scheen de Leeuw zelve te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_001049.wav|maar hij verborg zijn gezicht in den schoot van Quaerts als was hij doodsbang voor iets|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001699.wav|Hij zag haar niet, groette haar niet, het scheen hem te duizelen, maar zij geleidde hem naar binnen. Daar zag hij Freddy voor zich staan, trillende van aandoening, maar met een blik zoo overgelukkig, zoo zalig|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_001616.wav|en in beide gevallen kunt gij van een eenvoudig man, zooals ik ben, niet veel consideratie of toegevendheid verwachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000308.wav|Een vreemdeling zou ze al te afschrikkend hebben gevonden, en zelfs voor mij waren zij dit in die mate, dat ik aarzelde en half gezind was terug te keeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000958.wav|wipte op zijn teenen, balde zijn handen in zijn zakken, bewoog den hals als een vogel, en stak de onderlip vooruit. Hij was verbaasd, onzeker, twijfelend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003909.wav|Wat was de arme jongen ziek! Of ik hem al in mijne armen nam en zijn hoofd op mijn schouders liet rusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001945.wav|en de andere een' geruimen tijd in de hand hield, als besluiteloos, wat er mede te verrichten. Eindelijk rukte hij eene verborgene lade uit de schrijftafel, schoof de kopij er haastig in|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001854.wav|Maar toch, zoo droeve weemoed blikte uit de grauwblauwe oogen, zoo moede troosteloosheid glimlachte, even ironiesch bitter|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000041.wav|De bloedsomloop, mijnheer, antwoordde Bitzer, glinllachende over het zonderlinge dier vraag, zou zonder hart niet kunnen voortgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001910.wav|volvoerde nu ook har voornemen, en kwam daags voor de inwijding van de nieuwen chouwburg in msterdam. ij nam met haren dochter en twee vriendinnen haren intrek bij den|2450|neutral
+wavs/train_2792_2211_000052.wav|maar daar hij zich eenmaal op de jaarmarkt gespitst had, wilde hij er ook naar toe, alleen maar om deze eens te zien, en daarom ging hij met zijn koe naar de stad|2792|neutral
+wavs/train_2450_5582_004158.wav|Dien nacht sloop zjj uit haar bed om naar beneden te gaan en naar hem te zien. Hjj sliep zwaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008115.wav|alle openbare organen zijn ééne stem, alle worden door de machtige beweging beheerscht, die ze alle naar één doel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006161.wav|flink den rechten weg in te slaan en te zeggen: Kijk de planken eens langs, en als gij iets ziet waar gij trek in hebt, kunt gij het krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001578.wav|toch niet zorgeloos in te dommelen, maar een waakzaam oog te laten gaan op hetgeen er buiten Leiden zoo al voorvalt. Daarentegen doen mannen, als|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000496.wav|Hij heeft zeker de hoogste? vroeg mevrouw Vernooy. De hoogste wat? vroeg haar man. De hoogste. och, hoe hiet het ook weer|496|neutral
+wavs/train_2450_9278_000400.wav|Zeg mij, sprak de prinses van China, waar is de jongeling gebleven, die dezen nacht bij mij is geweest, en dien ik met geheel mijn hart bemin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002518.wav|Schrijven wij alzoo slechts aan het noodlot deze vreeselijke botsingen toe. Wat deze stormen zijn mogen, de menschelijke verantwoordelijkheid heeft er geen deel aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000052.wav|een prachtig monument in den vorm van een' koepel, dat Noureddin Ali nog bij zijn leven had doen stichten. Derwaarts gaande, ontmoette Hassan een' rijken jood|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002350.wav|BOUKE!' vervolgde hij: 'ik wilde wel eens weten wie van u beiden GEERT of gij, uit de school geklapt heeft en aan JOAN het geheim zijner geboorte ontdekt|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000210.wav|en al dieper en dieper zonk het schuitje, al meer en meer raakte het papier uit elkaar, nu sloeg het water over het hoofd van den soldaat|496|neutral
+wavs/train_2450_8269_000925.wav|Zocht men hun naam in het vreemdelingenboek, dan las men hunne twee namen en fluisterde men commentaren. Maar zij hoorden het niet, zij zagen het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001098.wav|die hem bij zijn binnenkomst met een 'Dag, dokter!' had begroet, maar naar gewoonte zich verder met hem al even weinig occupeerde, als hij van haar notitie nam, mengde zich thans in het gesprek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000348.wav|Wat dat laatste betreft, Francis! dat moet zijn, sprak Sir John met gezag, en de enkele maal dat hij dien toon tegenover mij aannam, wist ik dat hij onderwerping eischte|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002768.wav|Wat. wat beduidt dat toch? vroeg Lodewijk, enigszins ongerust: wat hebben uw bagage en mijn vermogen onderling uitstaande? Hij ontving geen antwoord en bleef enigszins beteuterd staan|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002179.wav|Gourville!' riep Buat: 'voorwaar! hy is meer dan eens in het geval geweest, zich te moeten verantwoorden. Gewis zoû hy my met goeden raad kunnen bystaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003658.wav|en alle soorten van dieven van zakkerollers tot gewelddadige roovers slechts als klanten beschouwde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001623.wav|Des ochtends, toen de geneesheer kwam, ijlde zij. Hij zette een zeer bedenkelijk gezicht en beval, dat men hem zou verwittigen, zoodra mijnheer Madeleine kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000944.wav|die als een echo van den lach des duivels is. Hij scheen immer iets vreeselijks voor zich te zien. Hij was in waarheid in gedachten verdiept|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001094.wav|Hij schaamde zich. Waarom? Daarvan wist hij zich geen rekenschap te geven. Den vorigen avond was er visite geweest. De huisheer, tevens een der nieuwe buren van Roda, had een beleefdheidsbezoek gebracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000237.wav|De aanranding der persoonlijke vrijheid was een zwaar vergrijp. De agenten vreesden zich te vergissen; de prefect wreekte zich op hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000496.wav|en deelde in een vermaak, dat hem te meer smaakte omdat het verboden was. Eindelijk bereikte hij het doel van zijn verlangen, en de invloed van Graaf Willem bracht hem op den Bisschoppelijken zetel|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000942.wav|Nu heb ik weer niet veel tijd, maar zal toch trachten den achterstand heelemaal in te halen. Morgenavond moet ik misschien den heelen avond strafwerk maken. Maar laat ik mijn verhaal niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000154.wav|Het was een echte sabel, waar men iemand mee doodhakken kon, en als men haar een eindje uittrok, dan zag men dat de kling van boven blauw was en met figuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000563.wav|Zij deden dit op eene voor mij zoo voordeelige wijze, dat ik vijf tegen één won. Die verkoop verschafte mij dus eene aanzienlijke som, waarover ik zeer verheugd was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000799.wav|Jan Breydel had, gedurende deze woorden, met bitsig ongenoegen geraasd en getierd. Wanneer hij bemerkte dat er reeds velen der Dekens wankelden en tot de onderwerping overhelden, kwam hij driftig vooruit en riep|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002686.wav|en Stipan Arkadiewitsch bij Lewin in de kamer en spraken met elkander over de kraamvrouw en andere dingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000043.wav|Aan den anderen kant zijn wij verplicht de politie in kennis te stellen met onze ontdekking en te zorgen, dat het lijk van dezen ongelukkigen man naar elders wordt overgebracht|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_000215.wav|En zyn jeugd kwam hem voor den geest, en zyne moeder, en hoe die buffel hem had gered van den tyger, en hy bepeinsde wat er toch zou geworden zyn van Adinda als die buffel minder trouw ware geweest|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002131.wav|Het was een kort maar ernstig woord, dat van eene vaderlijke teederheid getuigde; maar ik las tusschen de regels door, dat het hem strijd had gekost, nà hare bekentenissen het tot deze kalme genegenheid te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003066.wav|Nu kom ik tot de hoofdzaak, mijnheer! In die Meiboom woont een booswicht, een monster in menschelijke gedaante|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005957.wav|en dus was het seizoen te Londen in vollen gang; Jos, die de onvergelijkelijke Galignani de beste vriend van den balling|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003566.wav|Toen zij eindelijk eene haar geheel onbekende voorstad van Londen inreden, was het middernacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005772.wav|Joe lette er echter op, met welk een blik Haredale zijn vriend Edward Chester aanzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002457.wav|met hunne kinderlijke eenvoudigheid, liefderijkheid en vergevensgezindheid, den hoogsten vorm van het eigenaardig christelijk leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009376.wav|Holla! riep John, aan de gehavende voile trekkend. Word eens wakker. Na zich eenige malen nog dieper in den hoek te hebben gewrongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004425.wav|Kerm en zucht, en kijk mij aan! Kijk hier! Een slag op het litteeken gevend. Dat is het werk van uw dooden zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000342.wav|Neen, neen, antwoordde Baba Moestapha, ik weet heel goed, wat ik zeggen wil. Gij zoudt mij graag tot spreken willen brengen, maar ik zal er je niets meer van vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001607.wav|met een verwijtenden blik op de gravin, als wegens een zaak waarover te voren al gesproken was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001078.wav|dàt was belangwekkend, dàt was eene interessante bezigheid, terwijl men lui op een zachten divan lag. En toch genoot hij slechts zelden eenige hersenrust|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002771.wav|Ik verwittig u, dat ik niet al te lankmoedig ben. Een weinig ruwheid is goed voor de angstigen. Het stelt hen gerust. De beide kinderen drongen zich weder dichter bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007577.wav|dat hij een akelige benauwdheid kon gewaarworden, een onduidelijken droom, dat hij zijn besten vriend had vermoord en zich niet van het lijk kon ontdoen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001336.wav|Al loopend voer ik wel uit tegen het dualisme, dat een onafhankelijk verstand aanneemt, in staat politietoezicht uit te oefenen over onze begeerten; ik wees er ook wel op, hoe een stoornis in de bloedsomloop, een overprikkeling van het zenuwstelsel|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000597.wav|vanwaar icolette haar weg, met de diligence, over oerden en eyden vervolgen zou. og een uur voor den tijd waren zij afgestapt aan de herberg, waar de wagen afreed|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001887.wav|Had men u ten minste maar bij een ordentelijke burgervrouw Besteed, zeide Tante: maar, mij dunkt, Amsterdam is groot genoeg, en ik zal zelve aan dien Sinjeur Bouvelt schrijven, en hem voorstellen, u een ander logies te bezorgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003631.wav|Het loopt evenmin goed en nu en dan moet gij er maar eens een duwtje aan geven. Maar het is al, wat ik op het oogenblik bezit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000789.wav|wie weet het? misschien achterna toch nog wel eens hebben gedacht dat ze háár niet hadden moeten oplichten dit is zeker, dat zij er|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003396.wav|als een uithangbord voor de kleine dieven, en een voorraad van oud ijzer en beenderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000720.wav|De Leerstukken, die zijn Kerkgenootschap van de overige onderscheiden, en welke hij in alle opregtheid des harte geloofde, verklaarde hij haar zoo duidelijk mogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009488.wav|Twemlow stemde die aanmerking met eene stijve buiging toe; zij maakte hem blijkbaar zenuwachtig. Zoo erg zelfs, vervolgde Fledgeby, dat ik hier geen minuut bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000282.wav|troostte men zich met de beperktheid van zijn hersenen. En ook de groote abstracties: kunst, liefde, leven: hij dacht er nooit meer over na|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005250.wav|Ik kan er u waarlijk niet aan helpen, zeide Quilp met ongewone beleefdheid. Maar ik zal u wat zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000573.wav|en daar werden een menigte van stukken gewisseld, waardoor wij de geschiedenis der heerlijkheid lmelo veel beter dan die van menige andere kennen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001131.wav|Den volgenden dag keerden de Palmers naar Cleveland terug, en aan de beide families te Barton werd het weer overgelaten, elkander te vermaken. Dat duurde echter niet lang|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000062.wav|Aangenaam is het voor mij. ook niet bepaald. maar. En zij haalde hare schouders op, niet willende zeggen, hoezeer zij er onder leed, beefde in al haar zenuwen: voor dat gedrukte woord van schandtaal|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000369.wav|Alle smart was heilig en harmonisch, bracht nader tot het hooge Einde, dat weêr Begin zoû zijn, en nooit iets anders dan harmonie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004818.wav|Niet allen doen zoo, dat is zeker, maar sommigen wel. U, bijvoorbeeld, Constantin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002692.wav|Amelia deed haar best ingenomen met de verandering te zijn. Zij was ook waarlijk gelukkig en verrukt den jongen zoo mooi te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001876.wav|Ik ben een Montmorency. Gelooft u, dat een Montmorency niet evengoed is als een|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001953.wav|Mogt het Allah behaagd hebben, dat ik mij nooit bemoeid had met eene liefdesgeschiedenis, die mij misschien het leven zal kosten! De dag was naauwelijks aangebroken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001644.wav|zo gy haar niet zult beminnen als eene lieve Dochter, vergeet dan, dat gy ooit een Zoon hadt, die zich tekent, Uw ootmoedige Dienaar, en lief hebbende Zoon|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_001519.wav|Zij gevoelde zich verlegen met haar houding; zij was nu wel genoodzaakt den eersten stap der verzoening te doen en dit krenkte haar fierheid. Het zou wezen, als ware zij zoo opgetogen over hun cadeau, dat alle vroegere onaangenaamheid nu was|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_001091.wav|Niet meer te leven voor zichzelve, maar voor een ander, met Lot te leven, die zoo vele kwaliteiten had, maar ze niet ernstig kweekte. Zij zocht Lot meer en meer op|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_002286.wav|wegspoelen, verlaten en eenzaam, zoo hoog boven Rome, boven de daken, boven de flauwe lichtjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000725.wav|want Fanny Squeers was lui genoeg en ook ijdel en lichtzinnig genoeg om de rol van een groote dame te kunnen spelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001710.wav|Terzelfder tijd bliezen de Faamengelen nogmaals op hun bazuinen, en de Leliaards riepen voor de tweede maal: Leve de Koning! Leve de Koningin|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002677.wav|Uit dankbaarheid voor zijn diensten had men hem tot maire benoemd. Nu heeft de politie ontdekt, dat Madeleine niemand anders was dan een voormalige galeislaaf, die zijn ban heeft verbroken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000443.wav|die in den hemel is, mij misschien zou vergeten hebben, of dat ik niet aan haar gelijk zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008983.wav|Zij waren heel blij, toen zij den draagstoel konden neerzetten, en klopten heftig aan. Zij wachtten een poos, maar niemand deed open|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000154.wav|In het midden der zaal stond de Held, orndrongen van allen en hij leunde, als moede, op zijn knots, die hem steunde als een sterke vriend zoû hebben gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000811.wav|Die gelegenheden zn als Miss Pupford eene voormalige leerling in de kolom der geboorten en huwelpen vindt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004609.wav|en met de goedgunstige bewilliging of oogluiking van dien zelfden John Jarndyce, durf ik wel zeggen, als een nieuw middel om mij af te koopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007575.wav|uit welks venster een dameshoofd in een zijden hoed en twee kinderhoofdjes gluurden en wenkte lachend met de andere zijn zwager toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002788.wav|De macht van al deze tegenstrijdige aandoeningen dwong er hem toe. Denken was voor hem iets ongewoons en bijzonder smartelijks|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000978.wav|Evenals ik erfgenamen heb gekend die zich diep gekrenkt voelden door een legaat van vijfhonderd pond, omdat het niet vijf duizend pond was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007951.wav|Wij willen zulk een bekoorlijk jong schepseltje, dat eene vreugde voor de geheele menschheid is, geene wees noemen. Zij is het kind van het heelal|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001283.wav|Ik houd het daarvoor, vervolgde Seth, dat Josh hier op het station kwam, met het oogmerk het meisje hier op te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000569.wav|die met zijn krachtige longen zijn atmosfeer van wijden werkkring en ruim veld van zoo verscheiden arbeid, met even veel genot gewoon was te ademen, als hij nu ademde, den wijden wind van de zee|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_003078.wav|waar zij met volhardende getrouwheid en in alle scherpte van hun ijver predikten tegen het 'uitzinnig en ongoddelijk' bruilofthouden, tegen mommedansen, maskeraden, optochten, vertooningen van allerlei aard|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001020.wav|a, schoon de omstandigheden veel verschillen, uwe eigene vreugde, en de daaronder gemengde blijdschap, die gij gevoelt, dat de tijding uwer bevordering uwe ouders zal verheugen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002100.wav|als je mij uit dankbaarheid wilt vertellen, wat ik er voor vragen kan. Hij reikte het kistje aan Klement over. Hij keek er|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002096.wav|ten gevolge waarvan wij beiden — ik en mijn lichaam — zelfs in de school door die wetten werden in beslag genomen en ons diensvolgens moesten gedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003878.wav|Zij sprak zacht zijn naam uit, en het dier dat een oude lieveling en speelmakker van haar was, begon te kwispelstaarten en volgde haar|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000254.wav|Reeds verdeemoedigd door haar lijden besloot Hedwig nu recht openhartig te zijn. Hoe dankbaar werd zij voor dezen inval. Zij schreef dien later rondweg toe aan Goddelijke tusschenkomst|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_001772.wav|dat het geheel gezelschap op haar voorhoofd hare gedachte aan lezen kon; ja hoe zij wenschte, dat die wel eenigzins onbeschaafde zeeman|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001874.wav|doch de toevloed was niet zoo groot als s morgens; dewijl deze reis niemand binnen den kring werd gelaten, dan die van een bewijs was voorzien, dat hij aandeel in de loterij had genomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003512.wav|Het was geen beste dag om daar te komen, zeide hij; hij had liever een eersten dag eener zitting verkozen; maar het was toch indrukwekkend, zeer indrukwekkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001834.wav|De glibberige kleine steiger was door een langzaam proces van zelfmoord in de rivier gezonken en twee of drie stompjes van palen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003618.wav|In dit opzicht hielp hem de bewustheid, dat hij niet slechts onbaatzuchtig handelde, maar zelfs onbaatzuchtig dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000852.wav|heeft mij eenmaal eene gewigtige dienst bewezen. Om haar daarvoor mijn' dank te betoonen, heb ik haar wraak verschaft over het verraad van hare zusters, door deze in honden te veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006830.wav|Nooit, melieve, antwoordde de oude heer, behalve dat hij eens met mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000324.wav|Zij wist het wel, maar ze zei niets; steunend en mompelend als altijd zat ze ineengedoken op een stoel zonder mat, geduldig wachtend|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000081.wav|plotseling vreedzaam gestemd door die streeling, ook al had zij zoo even, als in suggestie van buiten-af, moèten spreken over vroegere dingen, die zij voor haar blik had zien|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000605.wav|dan werden zelfs de brutaalste jongens als lammeren, en de globe kon vooreerst weer gerust naar boven, op de kast. Nu of daardoor|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000154.wav|Op een andere keer vonden zij de vervallen overblijfselen van een blokhuis en tussen de lompen van verrotte dekens zag John Thornton een geweer met een vuursteenslot|5809|neutral
+wavs/train_2450_8485_000173.wav|hielp ZIJ mij niet de Rossen verdelgen en. helaas, helaas, zoo laat!. Hippolyte's gordel halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002036.wav|want onder de uitmuntendste van u allen wordt 'er geen gevonden, welken niet veel ontbreekt. Elk vestige hier een oog op zich zelven, en dat hij den Heer bidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001573.wav|Hier komen we met anemonen, hier komen we met appel- en kersebloesems, hier komen we met erwten en boonen en rapen en kool. Wie wat hebben wil, moet maar aanpakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001420.wav|Nu, wat dan? Augusta's oogen fonkelen, en zij kleurt even. Dat je wat voor hem voelde. Dat doe ik ook|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001900.wav|Als ik nu zeg sterf af voor jezelve, dan zeg ik nog niet: sterf af voor man en kind, of: sterf af voor Liefde. Dus ook niet: sterf af voor alle levensvreugde of voor elke natuurlijke neiging|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_003854.wav|mij zeide, dat ik Tom en Emma nog van hare liefde moest verzekeren, en dat zij overtuigd was, dat Tom tot een braaf man zou opgroeien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000271.wav|Toen namen zij hem op, en bragten hem zoo gezwind naar de zaal, dat hij, door deze beweging uit zijn' slaap gewekt, den tijd niet had tot bezinning te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003464.wav|De eerste was zijn afkeer van dit huis, waarin hij van zoo dichtbij de afzichtelijkste en wreedste ontwikkeling der maatschappelijke afschuwelijkheid had gezien, iets afschuwelijker nog|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000955.wav|Ik zat verstomd, en ik dacht werkelijk, dat die heele Ru niet erg goed op Connie werkte. 'Je tante? Wat heeft die met Ru te maken|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000816.wav|Naar wij vernemen zal de Stoffervereeniging aanstaanden Woensdag een vergadering houden op de bovenste verdieping der Sociëteit. Alle leden moeten in uniform precies te negen uur, met den stoffer op schouder, verschijnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002399.wav|Nu, dan heb ik er vrede mee, zei de oude Weller; en ik zou wel willen, dat uw stiefmoeder, als zij aan het praten is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001303.wav|Dat is schandelijk. Maar klagen de Utrechtenaren dan niet? Zeker! Ze hebben rechtstreeks eene aanklacht bij den Koning ingediend|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001366.wav|we moesten ons liever weer in een kalme stemming brengen door eerst de begrafenis bij te wonen, zei Jo, toen zij opstonden en juffrouw Crocker zich gereed maakte te vertrekken, om de dwaze historie aan andere vrienden te gaan vertellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000416.wav|Ja, wat zal ze eigenlijk zeggen? Dat weet hij niet, maar hij gevoelt, dat zij zonder woorden, alleen door een enkelen blik, hem zou kunnen afwijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007765.wav|en een geschater volgde dan van den geheelen kring kleine schavuiten, ondermeester en alien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001977.wav|Midden is een groote ruimte, waarvan de vier muren door ramen verlicht worden, zijn vijf rijen cellen boven elkaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001229.wav|nam een penseel en een zeker sap dat zij in een vat had staan, wreef hem daarmee het gezicht in en verzekerde hem toen dat zijn gezicht geheel op het hare geleek en dat de kleur niet verdwijnen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001545.wav|dat hij het hoofd weer zou kunnen opheffen, als een die dood was geweest en hij was weer levend geworden, hij was verloren maar gevonden|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000366.wav|Zoo had zij een voortdurende afwisseling voor oogen, totdat zij eindelijk het werkelijke land zag, waar zij naar toe wilden; daar verhieven zich de heerlijkste blauwe bergen met cederbosschen, steden en kasteelen|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_005048.wav|in die strakke, tranenlooze oogen, dan in al het kermen en klagen zijner meesteres. Eenige dagen later ging de familie weder naar de stad terug|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000883.wav|Zij zat geduldig en het duurde lang. Telkens wilde zij hem wekken, maar telkens hield zij in, zichzelve aanmanend tot geduld. Want dit wachten was prettig en wie kon weten hoe het wederzien zou zijn|1666|neutral
+wavs/train_2450_7569_000879.wav|die hem hadden afgewacht. Voor zijne oogen, die Parijs, Weenen, hadden gezien, werd het zwart: het vizioen dier steden was verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000827.wav|hy zal aan een deur kloppen en een reeks vragen doen in elke beminnelyke rol, die gij hem verkiest voor te schrjjven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002077.wav|Hoe weinig was het toch alles waard! Het leven kon daar niet om zijn! En toch waren er menschen, die leefden dat leven: ze deden aan literatuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007172.wav|aan welke gelukkige omstandigheid de lezer een treffend tooneel te danken heeft, waarin twee groote mannen optreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007490.wav|Laat ik u als oud VTiend de verzekering geven dat u niet anders doen kon. Nog een laatste opmerking wensch ik te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001499.wav|deed zelfs afstand van haren Grafelijken stand, en stierf als Houtvesterin van Holland. Zij had zeker hare gebreken en zwakheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000151.wav|Fanny ondervroeg haar echter niet. Nu stootte zij Jan aan met de woorden: 'Zou je nog niet een stukje snijden?' De noodzakelijkheid van ten tweeden male het groote|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001393.wav|Neen, die keten rammelde daarvoor te duidelijk. Hadden zijn maats dan een grapje met hem uitgehaald? Neen, ook dat kon niet mogelijk wezen. Want hij bevond zich wel degelijk in een gevangenis, of een slavenhol, wat wist hij het|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001060.wav|Zou het te veel kunnen zijn' 'Zeker Wat moeten de mensen wel denken, als we de hele avond dansen' 'De hele avond|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001729.wav|Je kunt dezen brief nog wel afmaken', zei Pa, nog altijd even kalm. Pa blijft altijd kalm, dat is zoo naar, dat fnuikt je, zooals Connie Raland zegt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000877.wav|als bewaarders van een vijfjarig kind, dat zij op eene geheimzinnige wijs verborgen houden, in een leeg huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001058.wav|Tot mijne groote teleurstelling, bespeurde ik tevens, dat dit eiland ver van het vasteland was verwijderd, waardoor mijne vreugde over mijne wonderbare redding zeer werd getemperd|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000976.wav|wier leden als mysterieuse onaantastbare spookgestalten over de aarde rondwaarden. Er was geen beroep van hare uitspraken, en hare veroordeelden vonden nergens meer rust of veiligheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001084.wav|In een' der brieven vond LIJNSLAGER een' brief, blijkbaar door eene fraaije vrouwenhand geschreven. 'Moet ik dezen ook openen en lezen,' vroeg hij aan zijnen zieken reisgenoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000684.wav|verder het voorstel om gezamenlijk naar de naastbijzijnde tapperij te gaan. Hij verwees daarop Martin naar mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002393.wav|Wat bedoelt gij,' vroeg de jonge vrouw, die veinsde hem niet te begrijpen. 'Als de toestand van mijn vriend het gedoogt, wenschte ik wel te vertrekken.' 'Vertrekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001856.wav|O! hoe veel bekoorlijke vrouwen, lieve gezichtjes en teedere oogjes waren er in dien tijd! O, ik heb er verwoesting onder gebracht. Bemint elkander dus|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002048.wav|over haar kind, over Stiwa, maar blijkbaar was er niets, dat Anna belang inboezemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000137.wav|Men verwachtte elk oogenblik niets anders dan hem het touw te zien loslaten, en telkens draaiden zich de hoofden om, ten einde hem niet te zien vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003592.wav|die zich aanvankelijk onder den naam van Jean Mathieu verscholen heeft, welke naam die zijner moeder was; dat ge naar Auvergne zijt gegaan, dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003786.wav|en bleef naaien, toen de schaduw van den schoolmeester voor hem inkwam, verkondigende dat hij oogenblikkelijk verwacht kon worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000870.wav|In het geheel niet vermoeid, John, maar in eene stemming om aan Lize te schrijven. Goedennacht, lieve pa. Goedennacht, lieve, goede, zachtaardige pa|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001583.wav|zeker niet om er de illuminatie te bewonderen, want hij bleef in een zelfde laan op en neer wandelen, met gebogen hoofd en zonder op of om te zien, in alles behalve liefelijke gepeinzen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001578.wav|hij waggelde eenige huizen voort en begon op nieuw, maar veel aandoenlijker: Wenn die Schwalben aan te heffen, zoo roerend schoon, dat hij zelf van verbazing op|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001401.wav|Myne reis tot aan de oostelijke grens van California was niet merkwaardig genoeg, om haar in byzonderheden te vermelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000543.wav|Ik heb opgemerkt, dat de Moskouers, vooral de mannen, in godsdienstig opzicht zeer onverschillig zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001859.wav|e vierde fanfare klonk voor evrouw ietje van ylar, aan wie, door een zonderlingen gril van het lot, het vuurscherm werd toegewezen, door haar schoonmoeder vervaardigd|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000879.wav|Als ik freule Roselaer in persoon had ontmoet, zou ik haar mogelijk mijn cartel zenden. Die wakkerheid scheen de andere te voldoen. Zij gaf toe dat ik gelijk had en dat zij maar een spiegelgevecht had willen uitlokken, omdat zij van mijne uitvallen had gehoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000332.wav|Dat beken ik; maar dit is geheel geen bewijs, dat het nu ook slecht moet afloopen. De dingen in deze wereld houden geheel geene vaste streek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006771.wav|De koets was ruim, de dames niet zeer dik, en zij zouden haar slepen op haar schoot nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000036.wav|zielen bedacht zij, dat men in de andere villa's het rijtuig wel zoû zien uitrijden, en denken, wat er zoo was, in den vroegen morgen. Maar toen aan het station Piet haar hielp uitstijgen, en haar in het wachtkamertje bracht, terwijl hij de kaartjes haalde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000138.wav|waar, om, schoon zeer in het vriendelijke en met alle kieschheid, deswegens hare jonge vriendin, die toch eenigermate aan haar toevoorzigt aanbevolen was, te onderhouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007116.wav|en daar hij in den allerlaagsten graad van zedelijk bederf verkeerde, ging hij uit met een tweeledig doel j vooreerst om de aanspraak te doen gelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003128.wav|Hij wankelde maar wilde niet storten. Hij bulkte van woede en smart en de rotsen beefden van de echo's, die klaterden tegen hunne wanden aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000932.wav|DERDE HOOFDSTUK. VADER MABEUF HEEFT EEN VERSCHIJNING. Marius bezocht niemand meer; hij ontmoette echter nu en dan den ouden Mabeuf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000350.wav|Waarde gastvrouw, ik smeek u, de goeden niet met de kwaden te verwisselen, en over den zelfden kam te scheren; denk er toch aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001719.wav|Het leek wel een bondgenootschap, en Bronkhorst zag dit ondanks zijn verwarde denkbeelden vrij duidelijk in Het was een stil bondgenootschapl Niemand had iets met de anderen afgesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001516.wav|Ook Marzavan werd niet vergeten; de koning van China gaf hem eene betrekking aan zijn hof, met belofte, hem later tot eene aanzienlijke post te zullen verheffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007990.wav|De tweelingen drukten elkaar de hand, en daarop vertelde Charles, op zijn treffend eenvoudige manier, wat hij van Nikolaas had gehoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001241.wav|met een pen in DE HEER JEFFERSON BRICK zijn mond en een groote schaar in zijn rechterhand, waarmee hij ijverig bezig was couranten aan stukken te knippen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001149.wav|De kosten op den overvoer naar Europa, door bemiddeling van een bevoorrecht handelslichaam, zyn hoog. De aan de Hoofden toegelegde aanmoedigingsgelden bezwaren daarentegen den inkoopprys, en|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000599.wav|eenigen tijd daarna met zijne vrouw deed; hoor hier de toedragt der zaak. De koopman, vernomen hebbende in welk eenen beklagenswaardigen toestand de ezel verkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000590.wav|morgen, daaglijks weer, t s altijd anders heinde en veer. ier is een bloem en blad ontsloten, aar is een groene loot geschoten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000272.wav|et zijn,' antwoordde, 'menschen, die, zoolang zij leden van de aatschappij zijn, aanspraak hebben op den bijstand van hunne medemenschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001547.wav|Mykenaeërs, deze Opdracht kondt Herakles' Einde! Nu weet hij, dat hem steeds het Noodlot dreef naar het eindelijke Einde toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000954.wav|maar om bemind te worden met zulk een liefde, als hij Kitty toedroeg, moest men in alle opzichten boven velen uitblinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004147.wav|maar ik was toch een kind; en toen ik u dezen avond op straat vond, kwam het mij in de gedachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000330.wav|Getroffen door de tegenstelling tusschen haar zwager en mij begon zij allengs de ware Termeer te onderscheiden, die haar eenmaal met zulk een diepe weerzin vervullen zou. De volgende morgen bleef ik in bed en liet me ziek melden|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002414.wav|Het wordt erger met de hoofdpijn, niet waar? laat mij dien flacon met vlugzout halen, daar u altijd baat bij vindt. Ik weet dat hij op uwe toilettafel staat.' 'Ja, doe. dat. voor mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000400.wav|O hemel! O hemel! Ach, Mozes! kom mij te hulp! Weldra zal het geregt komen, en ik gehangen worden als iemand, die een' doodslag begaan heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010474.wav|r was een zweem van zijn ouden comischen geest op zijn gelaat toen hij trachtte haar toe te lachen. Ja, wezenlijk, zeiLightwood, zij heeft het ontdekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000398.wav|Het is mij het grootst genoegen, dat ik met eene zoo zeldzame vrucht, welke Ananas geheeten wordt, het vorstelijk paar en dit aanzienlijk gezelschap, verrassen mag|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000074.wav|Slechts als zijn naam genoemd werd onder de ambtenaren, werd het hoofd geschud. Niemand dacht meer over het voorgevallene zooals vroeger|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008581.wav|Maar hoe kon die vrouw toch zoo dwaas zijn om op zulke losse gronden aan boord te gaan? riep Martin uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005168.wav|en zij waren het, denk ik, gauw met elkander eens; want een half jaar later zijn zij samen getrouwd, buiten weten van de vaders, zooals ik gehoord heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004210.wav|Wij verlieten de kroeg en gingen na het nuttigen van een goed avondmaal vroegtijdig ter ruste, ten einde den volgenden morgen op het afgesproken uur bij de hand te zijn. Wij waren dan ook op den bestemden tijd aan boord en hadden weldra aan de haven van Harlingen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001932.wav|Eens slechts, ik herinner het mij maar al te goed, had hij met zekere hartstochtelijkheid mijne hand gekust, toen ik, ik weet niet meer welken zijner wenschen geraden en vervuld had|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_002157.wav|een net gebouwd turfvuur brandde, stonden twee antieke vazen; en aan den wand hing, als eenige schilderij|496|neutral
+wavs/train_2450_6613_003576.wav|en haalde een shilling uit zp zak, gij zp my de helft daarvan schuldig. Dat lieg je, ik ben je niets schuldig, ik heb je nooit gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001767.wav|hoopte, door deze vooruitzichten aan den geldzuchtigen jongeling voor te stellen, de vlagen van een lastig, en in zijne oogen hoogst ontijdig berouw te verdrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011437.wav|verkondigt dat het dejeuner gereed is. De eetzaal is niet minder prachtig dan de receptiezaal, keurige tafeU|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000796.wav|Francis moest voor alles staan en had er volstrekt geen verstand van en ook geen geduld. Dit alles heeft mijn armen vriend den dood gedaan, en ik, ongelukkige brekebeen, ik kon niets verhinderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000439.wav|Waarom een kaartje! Wat kan mij zijn kaartje schelen. Beslist zette zij zich aan hare schrijftafel en sloeg den buvard open|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005615.wav|Niets of weinig te weten ligt in den aard van sommige echtgenooten. Te verbergen ligt in den aard van hoevele vrouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001004.wav|De havenmeester verzette zich tegen deze verplichtende woorden, maar. hij was er toch erg door gevleid en sprak er niet meer van, nog andere lieden aan het Driekoningen maal te doen aanzitten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003357.wav|en daar zij in geen opzicht iets bedenkelijks vernam, naderde zij zelf het meisje om met haar bekend te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001035.wav|ij is thans reeds sedert lang weder volkomen in goeden welstand, en somtijds boert zij er zelfs over, als ik bij toeval uw naam eens noem; waartoe mogelijk wel wat bijbrengt, dat een|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000612.wav|Stilte! Dat eeuwige gekibbel verveelt me! riep de heer Carlo zijn geslacht op tamelijk barschen toon toe. Zoolang ik aan mijn toilet bezig ben, wil ik rust hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002188.wav|Marianne vertelde haar verrukt, dat Willoughby haar een paard had ten geschenke gegeven, een van de door hem zelf gefokte paarden op zijn landgoed in Somersetshire, dat juist geschikt was, om door eene dame te worden bereden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001154.wav|hij vloog als een kogel over deeffen vlakte en was weder verdwenen alsof hij zich opgelost had in de wolk van stoom en rook en gloed|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000265.wav|Ik zag de deur bewegen en de sneeuw naar binnen waaien. Ik zag ze nog wat meer bewegen en een hand er tusschen komen om ze open te houden|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001110.wav|Ik ben bang, dat hij ons weekblad gek vinden en ons achter den rug uitlachen zal, zei Pickwick en trok aan het krulletje op zijn voorhoofd, zooals hij altijd deed, wanneer hij in het een of ander niet tot een besluit kon komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000709.wav|Ongehuwd te blijven is schoon, maar koud. De Bijbel zegt: Vermenigvuldigt. Om het volk te redden moet er een Jeanne d'Arc zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000372.wav|Herhaaldelijk deed zij zoo, om zich heel veilig te voelen, eenvoudig blij omdat hij sterk was en haar voor alles beschermen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004251.wav|Welke booze geest kon u de dwaasheid ingeven, den Graaf te gaan uitdagen op zijn eigen grondgebied? Humiles levat, superbos deprimit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000283.wav|door milde geschenken gelegenheid te verschaffen, om de uitmuntende voortbrengsels van Bouwkunde en Schilderkunst, bovenal binnen dezelve gevonden wordende, te bezigtigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000385.wav|Brood, brood! Leiden ontzet! Leve van Boisot! Leve de Zeeuwsche vrijbuiters! Leve de Prins van Oranje! Leve|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004272.wav|zijn joodschen wrok zou verzoenen, en eindelijk het geheim liet ontglippen dat de heer John Harmon het geld had voorgeschoten en de schuldeischer geworden was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000706.wav|Verduiveld! riep Mantalini, zich tot zijn vrouw wendend. Zal zij nu die afgunstige douairiere geen klap geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002659.wav|Nu, dat treft goed! daarin kan ik u mogelijk van dienst zijn;' en de gravin schommelde rond in haar klein, leêren koffertje en bracht een vrij groot stuk barnsteen te voorschijn, dat zij Graswinckel aanbood|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001545.wav|die prinses met haar geheim bekend te maken. Zij deelde hem ook mede, hoe ontroerd zij was geweest, toen zij in eene der potten met stofgoud en olijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003219.wav|en wier liefde alleen nog gered had wat er van hem overgebleven was. Dat kind zag geen kwaad in hem, deed zich zelve geen vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000302.wav|en met een afwisselend kwaadaardig en snoeperig lachend gezicht gezongen werden, maar waarvan de toon en de inhoud zoomin|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009713.wav|Juffrouw Gamp merkte dit op, en achtte het daarom des te noodzakelijker, Betsy te doen voelen, wie zij eigenlijk was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000236.wav|staanden phonautograaf daarop getrokken waren en den geheelen toonladder der zangeres aanwezen. Van deze papierstrooken zoude den volgenden morgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003612.wav|Wat heb ik met uw dochter uitstaande? mompelde Lodewijk, op wien door dit voorval de algemeene oplettendheid gevestigd was. Hebt gij een dochter verloren? vroeg Amelia, den ouden man met deelneming naderende|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000748.wav|En wat ben ik nu? vroeg zij, glimlachend, maar hare ziel van weemoed vol. - De verloren zuster. weêrgevonden. - Ja. wèl de verloren zuster. - Kom, zusje, niet zoo droevig|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000300.wav|De heer Mabeuf was er in geslaagd even uitmuntende peren als die van St. Germain te telen. Hij ging veeleer ter mis uit gewoonte dan uit godsvrucht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000030.wav|Ja, dat rommelige had Lili niet van haar, want ZIJ aardde naar de IJsselmonde's, en diè waren correct; dat rommelige had Lili van de Derckszen. Maar nu begreep Frits toch, dat hij heel lief moest zijn tegen oom Anton, dien hij verfoeide|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002120.wav|wat ik meestal met de punt van mijn voet deed. Toen ik dit weder beproefde en haar niet met mijn voet vinden kon, dook ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002242.wav|Eva wees met blijdschap naar den toren, koepels en andere voorwerpen, waaraan zij hare geboorteplaats herkende. Ja, ja, lieve, alles is heel mooi, zeide Miss Ophelia|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005596.wav|Ach, misschien dat de bui bij ons ook nog optrekt, dacht hij. Matjeff, die juist|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005506.wav|Daar is nu onze vriend Constantin Dimitritsch, zeide Katawassow op den langzamen spreektoon van den professor|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001142.wav|Ja, zoo is het, mynheer, wel treurig, maar zoo is het. De zieke begon te kreunen, de vrouw boog zich over haar heen, maakte een zwachtel van het zwerende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008445.wav|terwijl hij al vloekend zeide, dat de ouwe heer zeker bij zou draaien, en dat, als de laatste het niet deed, het hem geen lor kon schelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000366.wav|wanneer de eene soort zich aan de andere vergrijpt, de wet niet wil zien toepassen om redenen buiten die wet. Maar zoolang moest hier in Indië ook niemand spreken van recht|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001991.wav|als in het weigeren, en volgde hem naar zijn klein kwartier op het groote schip. Een paar uren later stond ze langzaam en stil haar koffertje te pakken in haar eigen hut|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001581.wav|Ik ken dezen weg wel, vriend, en ik heb niets van waarde bij mij dan een paar shillings. Om ons beiden moeite te sparen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003198.wav|Ik beschuldig niemand; ik zeg er niets bij, geen enkel woord. Ik heb uw zoon op zekeren avond gezien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000195.wav|en de stokbewaarder is van diens jeugdigen zoon! Weg met Aloud, den dood aan Van Borselen! En met geestdrift worden die woorden door het volk herhaald|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_002430.wav|maar niet zoodra is hij weder los, of hij vat met onverzwakten lust zijne taak weder op. Zijne voornaamste eigenschap is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006781.wav|dacht hij bij het zien van zijn teederheden jegens zijn vrouw. Hij zag Dolly aan en ook zij beviel hem niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012560.wav|Wij waren zoo fatsoenlijk en keurig, dat wij daardoor een heel beperkten gezichtskring hadden. Tot het gezelschap behoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002714.wav|Marius kon nauwelijks in dien vriendelijken glimlach van den onderdanigen mensch, den dierlijken, even te voren schuimbekkenden man herkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003128.wav|de uren, door mij aldaar gesleten, waren de gelukkigste mijns levens. Waarom moesten zij door jaren van rouw en hartverscheurend verdriet worden opgevolgd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000925.wav|De schaduw van den heer Boffin ging langs de blinden van drieoote vensters, toen hij de kamer doortrippelde, en ging nog eens voorbij toen hij terugkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002239.wav|En het is heel eigenaardig, dat, naarmate zij ouder werd, de voorvaderen van deze jonge dame in rang en praal toenamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008695.wav|nam daarin eene geheel andere plaats in dan die van een vervolger, en het had Bradley zooveel moeite gekost, de vele middelen uit te denken om hem voor die plaats geschikt te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002984.wav|Hij zal zich voor den rechter verantwoorden. Mattia wierp zich in mijn armen; ik dacht dat hij afscheid van mij wilde nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000718.wav|Dat is voorwaar een Jobstijding! zeide ik ontroerd: en is UEd. zeker dat niemand er het leven bij ingeschoten heeft? Niemand, zeide Van Baalen: en dat is waarlijk een wonder te noemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_006524.wav|waar de geest van den langen man gezeteld zou hebben, indien hij iets daarvan bezeten had. Tom lachte hem in zijn gezicht uit en ontbood de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002373.wav|den opgezetten kanarie. Drie shillings en negen pence, antwoordt baas Venus; hebt gij het geld bij n? De knaap haalt vier shillings voor den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000133.wav|Gij zult noch mij, noch uzelven betichten, daar ben ik overtuigd van; doch, drink wat: uwe zenuwen zijn aangedaan: eene teug wijns zal u goed doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000621.wav|Was hij niet bij machte zijn zoon nu te helpen? God wilde misschien hen beiden beproeven. En hij aarzelde, hij was bang, terwijl zijn kind zijn hulp behoefde|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000343.wav|Hoort! Hoort! Daar pleegt men eene misdaad! Vooruit, Fulco! Vooruit! Hier is de hut! Stijgt maar af! Help! Help! klonk het|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000345.wav|Vergeet niet, dat het verdriet over een afscheid van goede vrienden door iedereen nu en dan wordt gevoeld, afgezien van opvoeding of plaats in de maatschappij. Je moogt je eigen geluk niet miskennen|2506|neutral
+wavs/train_1724_1601_002976.wav|En onder welke van die twee categorieën schikt UEd. zijn verzen? vroeg Suzanna. Onder geene, zottinnetje! dat is een gepatenteerde bedelarij, waartegen geene plakkaten bestaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_007702.wav|Er is niets aan te doen; als de onvermoeide proselietenmaakster u niet met argumenten kan overtuigen, barst zij in tranen uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000656.wav|maar het bleeke gezicht met de zwarte sluike haren van Stiggins. De oude Weller liet zijn pijp uit zijn mond vallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003561.wav|terwijl men dwepers moest zijn als Bastiaan en zijne vrouw, om dit geloovig aan te nemen. Maar al was hij voornemens zich die satisfactie te geven, toch fluisterde eene geheime stem hem toe, dat hij ten onrechte verdacht en ten onrechte beschuldigde|1724|neutral
+wavs/train_12500_13029_000153.wav|Maar hij behield wat hem was aangeboren En stelde steeds belang in alle dingen, Die niet van de aarde, maar er boven waren; - Kwam soms op straat zijn kalmte een scheldwoord storen|12500|neutral
+wavs/train_2450_10026_003823.wav|Dit gezegd hebbende, maakte hy een hoofdbuiging en een beweging met de hand, welke aan Buat te kennen gaven, dat hy zich verwijderen mocht; waarop deze dan ook zijn afscheid nam en naar huis keerde|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000146.wav|Dat wilde de koning hem dan ook niet weigeren, en zoo nam de soldaat zijn tondeldoos en sloeg vuur, een-, twee-, driemaal. En zie|2951|neutral
+wavs/train_2450_6408_009801.wav|en hem het zijne te onthouden. Als ik u was, zou ik mij voor mij zelf schamen en blij zijn als ik mij ergens kon verschuilen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003246.wav|Jo zette zich naast mij, en zoo reden wij naar buiten, waar het welige zomergroen het geboomte en het veld versierde, en de zoete zomergeuren de geheele lucht vervulden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001207.wav|en dan moest je eens onder Eli Heimans, Willem Roda den grond zien. Daar staan honderden en duizenden mannen, half naakt, tot aan de heupen in het water te wroeten, of liggen in de droge mijnen op hun' rug in de gangen het kwarts los te hakken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_010046.wav|In zijn gedrag had altoos eene zekere liefderijke hoogachting doorgestraald, die reeds op den dag, toen hij zijn post aanvaard had, scheen ontstaan te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001207.wav|Met het zeggen van deze woorden sloeg hij de rechterhand aan het gevest van zijnen degen, terwijl hij de linkervuist ophief en er zijnen broeder mede bedreigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001234.wav|Wij hebben het voorregt, en gij hebt dat mede, dat wij regtuit en zonder omwegen onze gevoelens over de belangen van het vaderland zeggen mogen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002114.wav|Een zacht verschiet opende zich voor haar blik en zij werd zeer kalm, zeer gelukkig. Maar door die kalmte geheel tot zichzelve gebracht kon hare illuzie niet lang duren en zij schudde weemoedig het hoofd|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_001933.wav|Ik hoop, dat ik den dag des Heeren niet ontwijden zal, door er eenige uren aan te besteden: want daar staat geschreven, dat men wel moet doen ook op den Sabbath|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003722.wav|in zulk eene hooge achting stond en met zooveel vertrouwen werd vereerd! En|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000549.wav|waarom zoudt gij levenslang een beroep moeten voeren dat u zoo kennelijk tegenstaat; op een goeden dag neemt gij uw ontslag en probeert of het u te land beter wil vlotten, dat is doodeenvoudig|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003435.wav|Maar zij zette de wandeling door hare nieuwe kamer voort en haar blik viel op een Japansche doos, die mevrouw Van Raat op haar schrijftafel geplaatst had. Zij wilde, als werktuigelijk, de doos openen, maar bespeurde, dat zij gesloten was|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_000890.wav|n ondertusschen die man, die zelfde, door mij zoo gehate, man waagt zijn eigen leven, om mijne zuster en mij te redden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002553.wav|Hoe zij de mededeeling opnam en wat zij er verder bij dacht, laat ik daar; zij vertrok, zichtbaar verlicht en al vast gerustgesteld omtrent de kamerhuur, die met primo April moet worden voldaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000743.wav|Zo'n slet' viel Betsy uit, wier hoogheidsgevoel erg werd gekwetst door het denkbeeld, dat een Europees meisje zich niet ontzien zou de vrouw te worden van een inlander|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000033.wav|Ik heb brandewijn gedronken, maar alleen uit ellende. Ik houd er niet van, maar men wordt er bedwelmd door en vergeet zijn toestand|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001319.wav|En gij hebt Dodo afgenomen van al de vrienden die hij ooit had, en nu is er geen schepsel om hem lief te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000592.wav|Ik heb dan ook bijna al mijn brangdemoris, waarmede ik morgen ga zoetelen, van hem. Op die manier zit er voor een arm man, als ik ben, nog wat winst op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000216.wav|het was zijn plicht zich er aan te onttrekken; de macht daartoe was in ieders bezit. En Lewin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002881.wav|een donkere hoek waar Eponine geheel onzichtbaar was. Zij bleef er langer dan een uur zonder zich te verroeren of gerucht te maken, geheel in haar gedachten verdiept|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000102.wav|Ik ben vrouw Holle.' Toen ging het meisje in huis, en begon haar werk. Den eersten dag was zij vlijtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000866.wav|dat er zoo vroeg niemand op zou zijn, toen hij gerustgesteld werd door het zien van een dienstbode, die de stoep aanveegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000838.wav|en binmen tien mijlen in het. irond was er geen beter footballer te vinden. Waar is mijn zoon William|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000022.wav|Eindelijk echter kwam het mopsje, het mopsje met de zilveren sloten uit de beugeltasch aan het licht, maar tegelijk rees de groote vraag, wat er gezongen zou worden: iets geestelijks of iets wereldlijks|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004634.wav|heel zachtjes naar den heuveltop, waar de wilde ganzen waren. Hij liep heel voorzichtig, en kwam een heel eind den heuvel op, eer iemand hem opmerkte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003390.wav|iZij ligt vast genoeg tot het keeren van het tij. Ik kan haar niet vaster maken dan zij ligt. Komt bij mij aan boord en ziet het zelf|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000073.wav|Van ééne zaak kon hij zeker wezen: dat finantieel alles in orde was. Dat getuigde de woning en de meubels der oude dame en vooral de vijf bankjes die zij hem ter hand had gesteld|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_004351.wav|dan weder, dat ik den regen slechts als een voorwendsel had aangegrepen, om te zien; welke Juffer in den koepel zat; dan, dat ik al zeer vrijpostige manieren had opgedaan om mij zoo in te dringen op een plaats, waar ik niets te maken had|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002860.wav|Maar hoe weet je dan, of hij u geen knollen voor citroenen in handen gestopt heeft: gij deedt beter, niet meer zoo alleen naar den koepel te gaan; er zwerft zooveel slecht volk tegenwoordig langs den weg, en een gauwdief neemt alle namen aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_006289.wav|en die waren welgemeend, want zij was, hoe zonderling ook, een goedharbig schepsel Laat ik, in|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000192.wav|de oefeningen in den odsdienst beschouwde, als eene bijkomende zaak, maar als iets, waarvan haar geluk in tijd en eeuwigheid zou afhangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_002042.wav|Ik had geheel het voorkomen van een' bedelaar, en was inderdaad nog ellendiger dan deze; niemand zou in mij den zoon eens magtigen konings erkend hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005384.wav|Er zijn waardigheden en bedieningen in het leven, die, behalve het geldelijk voordeel, dat zij opbrengen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000551.wav|en hy sprak van u, als of gy zyne Moeder waart. Moet zo een jongen geen goede gronden hebben? Moet hy niet beloont worden? Wat zegt gy? Nu schei ik uit, en ben Uw oprechtste Vriend|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_006982.wav|tegen mij te hooren zeggeti? riep juffrouw Knag eensklaps met een krampachtige poging om haar krullen uit te trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000113.wav|Naar ik de Friezen ken, zullen zij zich ongaarne mengen in een twist, die hun niet aangaat; doch met onbezweken moed den vreemden krijgsman van hun erf afweren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000553.wav|Toen de steen weggenomen was, zag hij een drie tot vier voet diep hol met een kleine deur en een trap, om nog verder af te dalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007238.wav|alsof hij zelf nog niets van de gebreken des ouderdoms gevoelde. Het spijt mij dat er zoo iets gedaan moet worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002294.wav|Dat is wel goed, mannen, zeide vader Syard: maar alles met beleid: beter wat minder spoed en dat de verschansing des te steviger zij. Waar is nu de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000777.wav|in het zwerk pakken zich de wolken tot een donkere massa samen, en hier en daar steken lichtere, rotsachtige koppen uit de wolkenmassa op|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000217.wav|De twee waren zeer bleek geworden; zij verstonden weinig van het Hollandsch, maar dàt hadden zij in hoofdzaak zeer goed begrepen; het was waar en zij wisten het|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013249.wav|Het is een groot huis; maar Traddles bewaart zijn papieren in zijn kleedkamer, en zijn laarzen bij zijn papieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001963.wav|alleen om te beletten dat zij een oogenblik zich aan hare eigen gedachten zou overgeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003722.wav|zijn met fresco's en mozaïek bedekte muren, zijn groote vazen op de schoorsteenmantels en op de consoles|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000269.wav|een uur hierna waren de geroepen Dekens ten getal van dertig in het aangewezen vertrek vergaderd, zij stonden met ontdekt hoofd aan het einde der zaal en wachtten stilzwijgend op hetgeen men hun ging zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003637.wav|Hier is een brief, waaruit dit blijkt. Hij heeft medegedeeld hoe hij het kind heeft gestolen en te Parijs heeft achtergelaten in de avenue de Breteuil|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000431.wav|ijdelheid der ijdelheden. Misschien, dat ik over vijf jaar ook 'de grondige studie' zelfs nutteloos vind|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001402.wav|Maar zij deed het met zooveel moeite, en daarbij was er zoo iets vreemds in haar blik, haar heele gezicht was zoo ingezonken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011454.wav|Nu hield ik het voor zeer verstandig, dat ik daarheen ging, dan weder voor zeer onverstandig. In welke stemming ik Richard zou vinden, wat ik hem zou zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001467.wav|Hij verheugde zich op de ontmoeting. Het was een eenvoudig, frisch wezentje. Deze zelf-invitatie bij een ongetrouwden dokter, al was hij dan maar een burgerman, beteekende heel iets voor zoo'n meisje. Welk freuletje hier deed dat haar na|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001145.wav|N. Makko. Scheerdt en kureerdt honden en neemt dezelfde in de kost. Voordat wij die trap opgaan, willen we eens even met de woning van den pandjeshuishouder Philip|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001298.wav|maar, zoolang zij geleefd hebben, veroorzaakten zij mij niet dan genoegens, zoo door hunne bekwaamheden als, en dat zegt nog meer, door hunnen deugdzamen wandel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000205.wav|riep Ina. Papa valt flauw! Zij greep hem in haar armen. De donkere middag viel. Een voor een gingen naar boven de 'kinderen' en zij zagen de oude moeder|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_001452.wav|Hij komt niet alleen, hoewel hij mij sedert gisteren middag niet gezien heeft, dacht zij, en plotseling kwam de gedachte in haar op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002106.wav|maar als hij eens aan boord was, kon hij zich wel eens vrijheden veroorloven, die niet in den smaak der dame vielen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003677.wav|Stil,' vervolgde Buat, den blik zijdelings naar den Franschen Edelman wendende, die aan het speeltafeltjen zat: 'daarover wel eens nader|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001911.wav|Rivière bewonderde zijn schoonzoon en had hem liever dan ooit. Neen, dat was wel waar! Daarin stak het kwaad al meer en meer. Ze sloegen hun vleugels te breed uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000593.wav|rukten de boomen uit, doorzochten de kelders, rolden tonnen, stapelden keien, steenen, huisraad, planken opeen en maakten barricaden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000584.wav|Op dat tijdstip spleet de zee van een, en eene zwarte kolom, die tot aan de wolken scheen te reiken, rees uit dien afgrond op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001419.wav|dat wij, om verschillende redenen, hier niet grondig uit het theoretisch oogpunt de quaestiën behandelen, die door het Socialismus zijn opgeworpen. Al de problemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000641.wav|de keizer en de keizerin van Duitschland, de koning en de koningin van Gothland, Russische grootvorsten, de hertog van Sparta|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001218.wav|en dat zeg ik nog. En toen heb ik gezegd dat ik hoopte dat Neville goed terecht zou komen, maar dat ik het niet geloofde|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002336.wav|Zij lachte en schertste en waschte en kookte, en verbood de verwilderde kinderen. En thuis gekomen werd zij gewaar dat zij een uur had gehad van ontheffing harer lasten, zooals in lange niet|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_002048.wav|Gewis - de wederparty kende haar belang te wel, toen zy den grijzen Oldenbarneveldt op het schavot bracht: en er is veel waarheid in het oude rijmpjen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001517.wav|niet gewoon, waarlijk, is Herakles zich torsen te doen door een ander en niet bevreesd is hij, dat de voeten vochtig hem worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002224.wav|Ik zou ook zeggen, mijnheer, zei Mark, dat zoo'n land geknipt voor een architect moet zijn, Martin keek hem aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002146.wav|Hiermede werd genoegen genomen; de dienstbode verwijderde zich en kwam toen berigten, dat de jonge dame verwittigd was. Toen de vreemdeling binnen kwam, zat het meisje nonchalant op de|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000267.wav|Wanneer hij zich overtuigd had dat zijn oor hem niet bedroog, hief hij de speer van de grond, en liep met snelle tred naar zijn draver; hem het gebit in de mond gestoken hebbende, klom hij in de zadel, en reed tot achter een muur, die hem moest verbergen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001721.wav|In haar peignoir, de handen om het hoofd gebogen, tuurde zij in het aardig brandende hout, en liet den avond over zich glijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003836.wav|dien deze beweerde dat hij te weinig terugontvangen had. Toen ik tot driemaal toe mijne vraag herhaald had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001338.wav|Je voelt alle gevoel en alle ziel begrijp je. Louis Couperus, Metamorfoze En je begrijpt de hunne, hunne ziel van ellende, armoede, bitterheid en honger|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002126.wav|gaf nu ook nog een bezoek aan en haren broeder, die hem met dankbetuigingen overlaadden, uit hoofde van al de hulp en bescherming, in allerhande omstandigheden, hun geboden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000713.wav|en tegen den namiddag werd het stil, zoodat men alle zeilen bij moest zetten om slechts een flauw zuchtje, dat nu uit het noordwesten woei, te kunnen opvangen en alzoo met halfwind voort te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000437.wav|we ons werk in één weegschaal, dan zinkt mijn gewicht heel zwaar neêr en jij vliegt in de lucht. Maar je denkt daar allemaal niet aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001344.wav|Wat men riool noemde heet galerij, wat gat werd genoemd heet opening. Dit net van holen heeft echter nog altijd zijn onheugelijke bevolking van knaagdieren, die er talrijker zijn dan ooit|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000484.wav|Het oude en geheel tot flarden gereten behangsel, dat hij er gekend had, was verdwenen; doch Leentje was te verstandig, dan dat zij er een nieuw zou hebben laten maken in een huis, dat haar niet toebehoorde|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_001640.wav|Doch nu kreeg Papa de verklaring. Berkie had er geinterviewd! Naar Meulemans was het tweetal gegaan, omdat Berkie op de soos niet kon komen en beiden verkozen nu eenmaal dat kroegje boven Westrik of|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_006795.wav|en de jongen viel bij dit geluid in zijn gewonen somberen toestand terug, en sloop weg als wenschte hij maar dat er niet op hem zou worden gelet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000072.wav|en de postwagen reed weg. Daar de beenen van de jongens te kort waren om hun voeten ergens op te laten rusten, als zij zaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005918.wav|Gij zoudt hem waarschijnlijk wel kennen, als gij hem zaagt? zeide Hugh grijnzende. — Neen! antwoordde Dolly, wederom in tranen uitbarstende|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000539.wav|liet er zich openlijk over uit, dat hij hun haat tegen de christenen niet deelde, juist omdat hij een goed Mohammedaan was; hij haalde er de hoofdstukken en verzen bij aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001175.wav|Men kon dus met een gerust geweten, en zonder beschuldigd te worden van zich aan vleierij over te geven, met de lofspraken instemmen, welke Mejuffrouw Stauffacher aan haar lieveling gaf, en ook gaarne had, dat er door anderen aan gegeven werden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001254.wav|bij haar ontwaken, niet gewaar werd, dat er zooveel, staande haren slaap, was voorgevallen. Vader BUISMAN, van een allezins voortvarend karakter, greep|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001643.wav|De een of ander vergiftig knorrig ouwe Vryer, denk ik, die de zonden zyner jeugd wel gaarn op eene Sex zoude schuiven, die altoos door de beste mannen met achting behandelt wordt. Wil ik u eens zeggen, hoe het eigenlyk zit|1666|neutral
+wavs/train_2450_5000_000595.wav|inhoud gelezen, dan zou hy nog, ondanks al dat klagen en zuchten, toch in de verte niet de rampzaligheid vermoed hebben van haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001367.wav|Plotseling, omlaag, op het strand, waar zij gezien had Herakles' woede, leekte omhoog rosse vlam. En de jonkvrouw zag, dat de Held om de lijken der Rossen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000558.wav|hij haaldc ze te voorschijn en begon ze te lezen. Het was alsof hij haar de woorden. die hij las, hoonie zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007374.wav|Gij zijt nu zeer streng voor mij, mijnheer, zeide Richard, en dat treft mij des te meer, omdat gij in alle andere opzichten zoo toegeeflijk voor mij geweest zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005533.wav|Daarom wensch ik dezen knaap aan mijn gezelschap te verbinden; hij zal de rol van een dier spelen en mijn leerlingen zullen des te hooger gewaardeerd worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001798.wav|Het was bij eenen, toen de drie jongelui opstonden en Paul beweerde, dat zij Etienne moesten thuisbrengen, daar hij van zijn eerste opgewondenheid vervallen was in een droeve melancholie en van zelfmoord sprak|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_005969.wav|Beste Frederik, doe dat, ik smeek het je. Goeden nacht, beste broer. Ik hoop dat je je morgan beter zult voelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001737.wav|De overigen, welke hem al doodgestoken waanden, zochten overal naar een goed heenkomen, wanneer de juichtoon: 'het is Zijne Genade!' den algemeenen schrik in luide blijdschap veranderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005086.wav|en die scheiding, door mijne familie teweeggebracht, zou nog erger zijn dan die, welke uwe familie vorderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002196.wav|geen zeer goede benaming, en men zou liever zien dat er een Engelsche benaming aan gegeven wierd had een nieuw gebouwd pakhuis gehuurd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007136.wav|en zeide, dat hij nu in zijn schik was. De rechtsgeleerde heer, die Brass heette, zou ook recht in zijn schik zijn geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000066.wav|Dus, zooals afgesproken is! De oude man pakte zijn vischtuig bij elkander en ging heen, een oogenblik later door Gerrit gevolgd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001337.wav|Maar het komt in me op en het overweldigt me! O God, waarom moet het zoo zijn? Frank, zeg het: ik ben gek, nietwaar, zoo te denken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001890.wav|had hij den goeden weg ingeslagen om veel uit eten te worden gevraagd; en daar hij veel uit eten gevraagd werd|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_004888.wav|Al zijn pogingen om haar tot een verklaring te bewegen stuitten af op een ondoordringbaren muur van kluchtig misverstand|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000935.wav|Hoe zou hij er nu uitzien, grootpapa? Dokter Abels zei laatst, dat hij veel knapper is geworden; hij is wat gegroeid, en daardoor schijnt hij niet zoo erg krom als vroeger|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000070.wav|maar zich tot een opgeruimden toon dwingende: gij zijt zenuwachtig en droefgeestig geworden. Gij moet niet aan zulke zwaarmoedige gedachten toegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001138.wav|Dank u, van avond niet, antwoordde de heer Bintrey. Zal ik morgenochtend om tien uur bij u komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000555.wav|een kwaal welke zij voeden, een draak die hen verslindt, een wanhoop, die hun nachten inneemt. Zoodanig mensch gelijkt op ieder ander|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001307.wav|en peinzen, eer ze hadden uitgevonden, hoe ze het ijzer uit het erts konden smelten, en hij zag in zijn gedachten de zwarte smeden over het aambeeld gebogen staan, en met inspanning bedenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005394.wav|wien het zoowel aan processtukken als aan boeken ontbrak, staken hun handen in den zak, en zetten daarbij zulk een diep zinnig gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006268.wav|Uitgegaan, antwoordde Fagin. Ik heb haar met de andere meisjes uitgezonden, omdat ik met je alleen wilde zijn. Ha! zeide Noach|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000189.wav|werd hij door den sultan met weldaden overladen, en met zijn huisgezin, hun leven lang, hoogst gelukkig gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007099.wav|Terwijl John dit verbijsterende tooneel zat aan te staren, bleef Hugh bijna bestendig bij hem; en hoewel deze de luidruchtigste|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000308.wav|want toen ik tot bewustzijn kwam en luisterde naar hetgeen mijn vijanden onder elkaar spraken, vernam ik uit hetgeen ik van hun taal kon verstaan, dat mijn kameraad, dezelfde man|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002902.wav|Eerst dacht hij, dat alleen planten op die manier langs den weg trokken, maar hij zag al gauw, dat ook dieren en menschen meêgingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001184.wav|Na de voordracht waren ze buiten de school blijven wachten. Toen de spreker naar buiten kwam, namen ze elkaar bij de hand, gingen heel plechtig naar hem toe, en vroegen hem te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008412.wav|Begin met uwe beweegreden. Heer, ik heb geene andere beweegreden dan de hulpelooze te helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001256.wav|Zij hadden plechtige robbers whist, als zij na den wijn naar boven gingen, en hun rijtuigen werden om halfelf besteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002214.wav|Zijn weeke, slingerende, ontwrichte, ziekelijke, wanstaltige ideeën hechtten zich aan Enjolras als aan een ruggestreng vast|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000262.wav|En my niet minder,' antwoordde Arlington: 'want, gelijk gy begrijpen kunt, het sluiten van mijn huwelijk hangt van het sluiten van den vrede af, en ik ben niet jong genoeg meer om lang geduld te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005598.wav|alsof hij haar altijd het best begreep, ofschoon hij het minst sprak. Toen haar blik nu zijn goedige|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000648.wav|dat zij voor zich zelve vaststelde, dat zij er in blijven zou, doch zij had geen vermogen, om HILLEGONDA, die in hare kamer sliep, te roepen. Toevallig werd deze wakker|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000205.wav|en de gemaskerde man met de stem van een buikspreker, stond tegenover hem, gereed om hem bij de minste beweging met den sleutel de hersenpan te verbrijzelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005143.wav|En hij mocht dit zeggen met waarheid, want hij zelf had geene andere rustplaats dan den armstoel met de voetbank, dien hij nu aan zijn gast had afgestaan; het hoofdkussen was eene weelde, die hij zich alleen bij ziekte veroorloofde|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001517.wav|Jij bent een slim katje! maar ik zal er me maar in schikken, dat jij en Bets den baas over me spelen. Hier, geef mij een velletje papier en laat ons een einde aan die malligheid maken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001191.wav|Net iets naar Paddeltje's zin. Hij maakte allerlei grapjes bij het klauteren, hield toen of hij uit de bedstee viel, en het vrouwtje stond bij al die kunststukken half te beven voor een ongeluk, en toch lachte ze|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000900.wav|dat zij uwe opmerkzaamheid meer waardig zijn, dan die van mijnen eersten togt. Er heerschte terstond eene algemeene stilte, en Sindbad ving aldus aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002498.wav|en het passement was op vele plaatsen gesleten en gescheurd. De knaap was van deftige ouders, en zijn ware naam was Willem Goossen; doch hy had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002761.wav|Zijt gij aan uw bruidskrans bezig? vroeg vader Volkert na eenige oogenblikken stilte aan Madzy, die zich onledig hield met de madeliefjes, die aan hare voeten groeiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000039.wav|De sultan thans overtuigd van den hoon hem door de koningin aangedaan, werd als onzinnig. Broeder! riep hij, den koning van Tartarije omhelzende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000453.wav|Zij is toch een lieve verschijning, dacht hij, en hij monsterde het beeld doorzijn herinneringsvermogen weergegeven met welgevallen Welk een verschil tussen haar en Marie|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002059.wav|zij kreeg het droomige kinderwezen weer dat vol verwachting is en toch onverschillig, veel lijdzamer in handen des Lots. Moe en verwaaid, met heete roode wangen en bestofte kleeren kwam zij aan|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_003139.wav|Op dit oogenblik vertrok zij haar schoon gelaat; ze stond op en begaf zich naar den achtergrond|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000959.wav|Theo als kind afgodisch liefgehad, had hem als knaap nog bedorven, was met hem als jonge man dikwijls in botsing gekomen, maar nog dikwijls flakkerde de oude vaderpassie onweêrstaanbaar op|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_008426.wav|soms eens in de keuken wilde komen, en dan werd het kind tusschen tranen en zegebeden en|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001663.wav|die zeer klaar begreep, hoezeer zij in zijne verdediging gemengd zoude zijn, beefde als een blad, toen zij bespeurde, dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011842.wav|Toen Sara weer beter was, moesten wij het de andere acht nog vertellen, en de indruk dien het op deze teweegbracht, was wel onderling heel verschillend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000903.wav|Onder een gezelschap van zulke ongegeneerde lieden trad onze reiziger nu binnen. Hij was een kort, zwaarlijvig man|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002006.wav|wat er van de zaak is, en dan met den noodigen klem er op aandringen, dat iemand, die hier alleen komt om onrust te verwekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002613.wav|Ik zie hem nog, hoe hij niet rechtop kon staan, zoo drong het volk op hem in|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000966.wav|Toen Wronsky bemerkte, dat haar loge in het volgend bedrijf ledig bleef, verliet ook hij het parterre en reed naar huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011321.wav|Jos was een sul in ieders handen; Dobbin alleractiefst wat een ieders belangen betreft, behalve zijn eigen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001272.wav|In hoogruggigen stoel, als in troon, zat zij recht, gesteund door een stijf hard kussen, een kussen ook onder de voeten, die zij nooit toonde, licht misvormd van jicht|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_001161.wav|Gij noemdet uw vriend Reinout; dat doet mij ergens aan denken. Is hij niet, althans volgens uwe meening, op een dolk naar beneden gereden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001505.wav|En wat was dat voor een brief, dien je las? - Niets bijzonders, een brief van nicht, dien ze hem had meegegeven, als hij me ontmoeten mocht. Nicht is nog van den ouden stempel; zij ziet op het briefport en geeft haar brieven nog aan bekenden mee|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004615.wav|en aan Madzy's bedrukte houding reeds half geraden wat er gaande was. Het schijnt ons toe, zeide de Gravin, dat die bruigom zijn bruid niet zeer tevreden verlaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008144.wav|sen naar mij dunkt is het genoegen van u hier te zien het beste bewijs, dat gij niet buiten de deur gesloten zijt. Hoe vaart gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003119.wav|Hij was naar zijn weg tusschen Gagny en Lagny wedergekeerd, om er onder bescherming der regeering en voor rekening van den staat steenen stuk te slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003047.wav|dan alleen voor zooverre de kloostervoogden betrof, aan wie op de landdagen altijd de eerste plaats werd toegekend: terwijl de wereldlijken zonder onderscheid van rang of geboorte door elkander zaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002560.wav|ik ken hem ook wel als hij dat witte ding niet aan heeft, en ik ben bang, dat hij zich zal verwonderen waarom, ik hem zoo aanstaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000977.wav|niettegenstaande de groote verslagenheid van mijn hart, nog in mij kon opkomen, om te denken aan het gemis van genoegens, die ik mij bij u had voorgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000654.wav|doch door de handigheid van den stuurman, die het roer omwierp en het schip deed zwenken, viel het in zee. Het water week, zoodat wij bijna den grond konden zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002146.wav|Een heete koorts greep haar aan. Een gedeelte van den nacht bracht zij ijlend en luid sprekend door. Eindelijk viel zij echter in slaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000346.wav|zei ik nadat ik hem verteld had wie ik was, 'u weet wel dat mijn broertje verdronken is, verleden Zaterdag, en dat ze hem gistermorgen begraven hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000866.wav|De regeling der indrukken die Wouter's weinigje ondervinding had te-weeg gebracht, zou niet moeielyk gevallen zyn, wanneer slechts die indrukken niet waren vergezeld geweest van z'n voorbeschiktheid tot zedelyk en verstandelyk|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_001124.wav|en den anderen dag heeft hij. enfin! heeft hij weer wat anders gedaan, maar alles even knap. Ba, zei Klaartje; een lijk|496|neutral
+wavs/train_1724_1878_002971.wav|Om spoediger te gelukken, zal het raadzaam zijn dat gij ten eerste een zekere Deconinck van het dekenschap der wevers verwijdert, en nimmer anderen dan Fransen of derzelver vrienden tot de machtgevende ambten toelaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_000446.wav|Als jongen reeds peinsdeik over de ware aanleiding tot dien, hevigen strijd. Zestig zomers zijn, er over mijn hoofd gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000522.wav|bevat zestien kan, de cantaro van Alicante twaalf, de almuda der Kanarische eilanden vijfentwintig|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000248.wav|Mettray ligt dan ook niet ver van die stad, maar wij hebben toch een goed uur noodig, eer wij van het station de colonie hebben bereikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000608.wav|en van de logeerkamer werd het vaandel gehaald, want vader was commandant geweest van de schutterij, en het vaandel stond altoos in een hoek van de logeerkamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000557.wav|at Fanny het dunne sneedje broodje dat zij voor haar ontbijt voldoende achtte. Daarna stond zij oogenblikkelijk op en ging aan het werk. Het eerst richtte zij haar schreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003441.wav|welk een aangenaam; en respectabel persoon hij ook zij, wanneer men tot tijdverdrijf met hem kaart speelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000076.wav|Toen vloog de vogel naar een schoenmaker, ging op het dak zitten en zong: Mijn moeder, die mij slacht, Mijn vader, die mij at|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000080.wav|Du Barry, peet van la Vaubernier, werd bij den maarschalk van Richelieu zeer gaarne gezien. Deze wereld was de Olymp|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006443.wav|die naar haar vader uitkeek, zag hem aankomen en ging op den weg staan, opdat hij haar zien mocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004468.wav|ordelijk en levendig was juffrouw Peecher, met wangen als kersen en eene muzikale stem. Een speldenkussentje, eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008217.wav|doch het waren IN DB DUISTERNIS. twee mansstemmen. Een oogeublik daarna zwegen de stemmen, er werd geen voetstap meer gehoord en het licht ging uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001344.wav|aan dewelke hij zijn' nood klaagde, vermaand iets groots te verrichten, waardoor hij, al Jacob van Lennep, De pleegzoon kwam hij er bij om, duizend zielen verlossen en zelf den hemel verdienen zoude|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007365.wav|hield hij zich zoo goed hij slechts kon. Deze Brass was een met weinig lof bekende zaakwaarnemer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002682.wav|Wederom zweeg Jean Valjean, zijn keel bevochtigende met een inspanning als hadden zijn woorden een bitteren nasmaak, en hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000834.wav|Tom kreeg eene kleur en zag beschaamd voor zich. Om de waarheid te zeggen, stonden wij al heel onnoozel te kpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001396.wav|De glooiing was daar zoo steil, dat de Engelsche artillerie de hoeve, in de diepte van het dal gelegen, en die het middelpunt van den slag was, niet onder zich konde zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002267.wav|want ook nu bleek het, dat den huichelaar te spelen eigenlijk niet in den aard van Frits lag. Hij liet zich een poos gedwee uitmaken voor al wat leelijk was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001262.wav|waar hij het overige van dien dag te vergeefs op eenige tijding van Schemselnihar wachtende bleef. Ook den volgenden morgen zag hij haar niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000557.wav|schoof een armstoel bij het vuur, dat nog brandde, zette zich neder, en beval daarop Hugh om zijne laarzen uit te trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001966.wav|Maar wees bedaard, mijnheer, ik weet waar ik hen kan vinden, en verwed er mijn hoofd onder, dat ik hen in een paar uren gepakt heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000171.wav|De jongelui hadden niets van elkander, maar eene vrouw ziet steeds in hem, wien zij niet ongenegen is, het beeld van dengene, die den eersten indruk op haar maakte. Men zou het bijna als zeker kunnen stellen dat in den echtgenoot, dien eene vrouw uit eigen beweging aanneemt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004127.wav|vol met allerlei afval. Ten oosten loopt om het dal een mooie rij heuvels, die op hun toppen statige dennenbosschen dragen en sappige berken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000151.wav|maar mij ook iets aan de hand gedaan, waardoor ik aan den kost kan komen, zonder u tot last te wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001595.wav|en de boomen groeiden en de wilde bloemen bloeiden, en de haagdoorn tierde welig in de nu verdwenen velden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006130.wav|met de twee mannen, die elkander bij hem aflosten, en deze gaven zich van hunne zijde geen moeite|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009444.wav|Het is mij wel meer gebeurd, zei zij, dat men een ander voor mij aanzag; ja net is nog niet lang geleden, dat men mij met mijn dochter Kaatje verwarde|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000922.wav|en ze wreef over haar neus, 'ik dacht werkelijk, dat orchideeën veel duurder waren.' 'Hoe komp u erbij dame?' Maar dat klonk zoo hatelijk, dat Pien terzijde tegen mij prevelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000702.wav|Zij voelde zoo heerlijk, dat het onverstoorbaar was, gevonden voor altijd. Zonder dat geluk hadden zij ook nooit van dag tot dag hun moeilijke leven kunnen sleepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002947.wav|Men wane echter niet dat ik, mijne inleiding bij den Brijberg vergelijkende, de gelijkenis verder zoude willen trekken en het verhaal zelf voor Luilekkerland laten doorgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001873.wav|Zij hadden zulk een genot in het vooruitzicht tegen den volgenden dag, dat het geur bijzette aan alles wat zij zeiden of deden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000910.wav|Wees getroost! daar gaat niemand verloren die behouden wil worden; kent gij de gelijkenis van den verloren zoon?' 'Ja, ja! maar al te goed,' riep nu Juliaan met zekere heftigheid, terwijl hij zijn hoofd weêr afwendde|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_006570.wav|De koorts had haar hoogtepunt bereikt. Ik ging op dezelfde plaats zitten als den vorigen avond en luisterde uren lang naar geluiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001887.wav|want als gij gedurig aan het heen en weder reizen waart, zou ik u zelden bij mij hebben. En bovendien, verlang ik zooveel en zoo dikwijls van Ada te hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007569.wav|haar hoed bedekte de helft van den spiegel, waarop ook het allerliefste paar bronskleurige schoentjes stonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004350.wav|als zij niet hiermede bezig waren, namen zij beurtelings een der nieuwsbladen op, die op de tafel lagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005626.wav|En onze etenstijd is nominaal want wij eten eigenlijk ongeregeld om vijf. Caddy, wijs jufvrouw Glare en jufvrouw Summerson|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004622.wav|Hoe de kinderen voor de wandeling gekleed moesten worden, of ze melk moesten drinken, of er om een anderen kok gezonden zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000014.wav|Deze minister had twee zonen, die de voetstappen van hun' vader drukten; de oudste heette Schemseddin Mohammed en de jongste Noureddin Ali|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004362.wav|Ik kom van de reis, hervatte ik, eenigszins geraakt: en zie Mejuffrouw Blaek heden voor de eerste maal. Ik wist niet, dat er zich iemand in den koepel bevond, waarin ik schuilen kwam; anders ware ik zoo onbescheiden niet geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000818.wav|en rijk worden. Dan is er een rente, een vervallen wissel ontvangen. Het meisje scheen insgelijks haar verschenen kwartaal gebeurd te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001880.wav|Ik ben er in het geheel niet grootsch op, Sampje, antwoordde de oude man. Het is ontzettend. Ik word op die manier uit huis en hof|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000736.wav|Een groot gedeelte ervan is geplaveid. Er was niets, dat hem zeide welke streek der stad hij doorging of welken weg hij had afgelegd|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001383.wav|juist daarom eisch ik van jou, Bertha, mijn rehabilitatie. Als ik dan niet rustig. in een hoekje. hier in Den Haag leven kan, in een beetje sympathie van familie, als die eenvoudige verlangens dan worden besproken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000955.wav|Hoe jammer dat ik dit gedaan heb,' dacht hij, 'want anders kon ik precies zien, waar Veritas de deur met zijn vingers heeft aangeraakt. Als dat net bij het slot is geweest, is het spoor voor mij verloren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_003258.wav|een ledigen leuningstoel naast zich te hebben, waarop zij de haar onderworpen slaven uitnoodigde plaats te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002771.wav|Ik heb de namen al klaar tot aan het eind van het alphabet, en wanneer wij aan de Z gekomen zijn beginnen wij weer met A.|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000939.wav|Bij een meisje, dat de eer heeft te mijnen huize te logeeren en door mijn vriend Eylar te worden ontvangen,' zeide Bol met waardigheid: 'maar ik weet niet, hoe ik nog zoo dwaas ben, langer over dit onderwerp mijn woorden te verspillen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004919.wav|en riep dat hij iets met Sir John Chester had af te doen, hetwelk geen uitstel toeliet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000895.wav|Zij spraken met elkander in de volkomenste vertrouwelijkheid, welke door niets kon vermeerderd worden, van het verborgenste en het geheimzinnigste|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000916.wav|Wie zp het? Dat zult gg zien. Met dat antwoord verhief hfi zijne stem en sprak het woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000882.wav|Deze verhalen schijnen tot een anderen tijd te behooren. Iets, dat hieraan gelijkt, komt in de oude heldendichten voor, die van manpaarden, de oude centauren gewagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000221.wav|als een verloren schildwacht op den post van naberouw, tot dat hij wordt afgelost door den dood, die hem of ontlast van het pak des levens of van den last des huwelijks|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000038.wav|en dat u zou doen vervallen van de hooge uitzichten, die voor u geöpend zijn; en van mijne zijde zou het meer dan een dwaasheid, het zou een slechtheid zijn, de hinderpaal te willen worden voor uw toekomstig geluk|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009158.wav|Neen, juffrouw, antwoordde Lize op zacht verontschuldigenden toon, want die zou niet dankbaar zijn, en dat ben ik wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010744.wav|Hij was toen de fermste en degelijkste jongen, en nu is hij de fermste en degelijkste man van de wereld. Hij is een geduchte kerel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001821.wav|uit de tinnen zijns slots, rees steeds de sombere god, in de purper flonkerende wapenrusting en zag met gretige oogen en glimlach wreed neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001090.wav|Op een Zondagavond las mijn moeder in die kamer Peggotty en mij voor, hoe Lazarus uit den dood werd opgewekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001337.wav|uitsluitend voor Squeers bestemd, die zich dan ook terstond aan tafel zette, om hem alle eer aan te doen. Nikolaas trok zijn stoel bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004413.wav|als van een ruw mensch, doch houd vol, dat men maar al te zeer genegen is, om fielten en fielten te dulden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006319.wav|maar toen Pickwick verder over de zaak sprak, en hem voorhield, dat Mary geen weduwe was, werd hij handelbaarder|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000265.wav|weldra aangekomen, nam zoowel als uffrouw met hare zuster en de overige, behalve de drie medegedeputeerden van zijn intrek, bij hare vriendin|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004298.wav|Had de overwinning, in Juny behaald, De Witt een wijl genade doen vinden ook in de oogen van zijn tegenstanders, voor zoo verre partyzucht hen niet geheel verblindde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000646.wav|Ja, wel onverwacht, onder de zwarte gevels en schoorsteenpotten van de omgeving van|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003251.wav|Ik zou die snaar maar niet aanroeren, zeide mijn moeder, het hoofd schuddende: ik vrees, dat de Heer Blaek al wel uit zichzelven de opmerking zal maken, dat die liefde al vrij spoedig is opgekomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000822.wav|Amy was erg met Mademoiselle ingenomen, en de Française vertelde haar dikwijls grappige verhalen uit haar leven in Frankrijk, als Amy bij haar zat, terwijl Esther de kanten jabots en andere fraaiïgheden van Madame in orde bracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006635.wav|sRijk, schatrijk. — j Ten minste niet arm. Gij hebt geld. Ik heb u van avond allerlei zien koopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003168.wav|een die alleen zijn eigen belangzoekt,' dacht Buat. 'Hoe nu!' vroeg hy: 'waar beklaagt gy u over? gy trekt immers pensioen van Koning Karel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001432.wav|Kort na de verschyning van dat werk benoemde men een indischen rykworder tot Minister van Kolonien. Hy zou zorgen dat geschiedenissen als van Saïdjah voortaan tot de onmogelykheden behooren zouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9412_000105.wav|Ja, zei hij, als hij alléén van mij was, zou ik hem je geven. Ja, zeiden de anderen, als hij het nog eens zingt, zal hij hem hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000147.wav|Voor verdwalen is dus geen gevaar, al slaan wij op goed geluk een der boschpaden ter regterhand in. Wij moeten altijd tegen den spoordijk stuiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004082.wav|in de eerste plaats omdat het op zich zelf gezond was, en in de tweede plaats, omdat men dan met meer smaak aan het diner ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002014.wav|Evenwel, hier sta ik, mevrouw Gradgrind, en ik behoef er niemand dan mij zelven voor te bedanken dat ik zoo sta|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000751.wav|daarom is zij ook bij machte, zich met de snelheid der gems op den bovensten top van den sneeuwberg te verheffen, waar de stoutmoedige bergbeklimmers eerst trappen in het ijs moeten hakken, om hun voeten neer te zetten|2506|neutral
+wavs/train_2450_8485_001389.wav|tot de aarde beefde, de rotsen sidderden en het werd of de hemel barsten zoû van den weêrklank, die brak tegen de wolken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005611.wav|weinig gerucht gemaakt; maar nu zij eensklaps het piepen en kraken der sneeuw niet meer hoorden, was de verandering zoo treffend|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000243.wav|Zij had nooit aan Lot gezegd, dat de oude heer heel genereus voor haar was, maar zij had dat wel eens aan Hugh verteld. Zij was blij met Hugh te reizen, naast hem te zitten, en toch was zij niet tevreden, dat Hugh meê was gegaan|1666|neutral
+wavs/train_1724_2211_000068.wav|Al spoedig daarop kwam de groote Klaas uit de kerk en nam zijn zak weer op den rug, ofschoon het hem toescheen, alsof deze lichter geworden was; want de oude veehoeder was maar half zoo zwaar als de kleine Klaas|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_002377.wav|bittere tranen rolden langzaam en zwijgend langs haar wangen, en eerst toen zij een eind weegs buiten de poort was, begon zij zich te herinneren, dat zij niet alleen was, en nam zij haar zakdoek om zich de oogen af te veegen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000652.wav|dat de matroos, die als schelm van boord was gejaagd, zich hoogstvermoedelijk bij de zeeschuimers had gevoegd. Doch of het bij die van Il Tigretto was geweest, wist de havenmeester niet met zekerheid te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3478_000141.wav|Had zij nog geleefd, dan zou ik zeker met niemand anders zijn gehuwd. Zij stierf en liet dit kind na, dat ik om harentwille tot mij heb genomen en opgevoed|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001379.wav|Dat doel had zich nu zoozeer gewijzigd, dat hij een kind leerde lezen. Dan lachte de oude tuchteling, met den peinzenden glimlach der|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003054.wav|Er is aan zijn huis nergens een spoor van te vinden, Gij zoudt ons misschien wel kunnen helpen, als het u belief|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004785.wav|niet van smart of lijden, doch iets onbeschrijfelijk straks in iedere lijn en spier. De jongeling was dood|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000001.wav|Het vuur, waarmede Lina zich tegen de onderstelling verdedigde, dat Anasthase's komst in verband stond met haar onverwacht vertrek, bewees aan mevrouw Rimini genoeg, dat hare gissing juist was|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001224.wav|de kennissen, schuin naar haar kijkende, en zij, walgende van de kennissen, van hun soirées en diners, tot zij zich diep ongelukkig gevoeld had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001891.wav|Regelrecht ging hij naar zijn laan, en zag, toen hij aan het einde ervan gekomen was, altijd op dezelfde bank, het hem bekende paar weder|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000463.wav|sperde open zijn mond in zijn verwrongen gelaat, dat wit was als de sneeuw zelve, of alle bloed er uit was gezogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000524.wav|welken nu de, Czaar vroeg, of hij een liefhebber van varen was, en of hij ter zee gevaren had? Zeer kort gaf BLOMMESTEYN hem te verstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000558.wav|Jan zag hem aan wat er in zijn ziel omging, en riep nu op vroolijken toon uit: 'Kom, laat ons beneden een kop thee gaan drinken. Ik begin met mijzelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002917.wav|Maar als ik tegen u zeg, mijnheer, dat u ter wille van iemand anders voor u zelf zorgen moet, waarom bent u dan niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001812.wav|die blijft sukkelen, en hare kwaal is van die natuur, dat ik op hare jaren, mij niet durf vleijen, dat zij er van opkomen zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003012.wav|Alexei Alexandrowitsch liet een lachje zien, dat slechts zijn lippen opende, maar verder niets uitdrukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009177.wav|onophoudelijk. En voor de eerste maal in haar leven werd de douairiere, gravin Southdown, belachelijk gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004204.wav|zeide De Witt: 'dit kan alleen geschieden door het Hof of door de Heeren Staten.' 'Dat is zoo,' hernam Van Espenblad, maar ik weet ook, dat in geval van urgentie, gelijk hier bestaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000090.wav|waschte zich met een zakdoek met Eau de Cologne, kamde heur haar op, poeierde zich, borstelde zich af en deed een doorzichtige witte voile voor, nam een paar nieuwe handschoenen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003573.wav|wedijveren, indien zich slechts een even bekwame pen als die van Le Sage tot de samenstelling daarvan had aangeboden. Wat mij betreft, die verre van het denkbeeld ben verwijderd zulk een schrijver zelfs op eenigen afstand te willen nastreven|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_001596.wav|In de verte klonken de enkeltonige klanken van den gamelan, weemoedig, als van een waterheldere glazen piano, met telkens er tusschen een diepe dissonant|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_000073.wav|dat hy zoo even verlaten heett. Is de heer uit Kloosterham thuis? fl Die is daar juist uitgegaan. Dat spyt my. Wanneer komt de heer uit Kloosterham terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004171.wav|Ik zou wel opstaan, mijnheer, ter eere vairdit bezoek, zei hij, maar mijn beenen zijn een beetje onbruikbaar, en ik laat mij tegenwoordig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001340.wav|ik ben er getuige van geweest. Niets is bewonderenswaardiger, dan de pracht van zijn paleis. Wanneer deze vorst zich in het openbaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008457.wav|wier juweelen en garderobe zelfs, naar men zeide, door die onverbiddelijke Israelieten in beslag waren genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005473.wav|zeide de blinde, nadat hij zich eene poos had bedacht, Zet mij dan met mijn gezicht naar de plek, die gij bedoelt Is het daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000185.wav|eerst later in de stad terug te keeren. Casim's vrouw geloofde dit des te eerder, als zij er aan dacht, hoeveel er haar man aan gelegen moest liggen, de zaak geheim te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000259.wav|alles wat het leven waarde voor mij geeft, hangt voor my van een woord van uwe lippen af|2450|neutral
+wavs/train_10294_7242_000020.wav|Hop, hop, hop, zoo gaat het beter! Rechtsom nu, wees niet zoo dol! Schrik niet van dien groentewagen, Of ik vrees, wij gaan|10294|neutral
+wavs/train_5809_5460_000028.wav|Bij den ingang van het vaarwater ligt een kleine ontredderde stoomboot op zijde, gestrand op een rotspunt. Het vorige jaar is zij meegevoerd door den vloed, die daar een buitengewoon krachtige strooming is|5809|neutral
+wavs/train_2450_11010_001448.wav|binnen te houden. ij zegende intusschen de gedachtenis van hare zalige moeder, die haar zoo ernstig tegen hem gewaarschuwd had, bij den eersten kleinen aanslag, dien hij op hare deugd deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000778.wav|en zoo gij het al niet om mijnen wil verkiest te doen, doe het dan om mijne jonge vriendin, een Enkhuizer meisje, dat zoo verheugd is u te leeren kennen, en zoo gaarne iets van u hooren zou|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001676.wav|Tante Stefanie zoû misschien aan Gus wel wat nalaten; zij hield meer van hèm dan van de anderen, maar er waren zoo veel neven en nichten. Als tante haar fortuintje maar niet versnipperde in legaten|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_001907.wav|Er waren krachtigen en zwakken, bevoordeelden en misdeelden. En de warme hoekjes der eersten werden de paleizen, waar zich ophoopte het goud|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008650.wav|Ja. Alles is weg. Het spijt mij zoo voor Fanny, o, het spijt mij zoo heel, heel, heel erg voor Fanny|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006019.wav|en liefste gezichtje, behalve het uwe, mevrouw Chuzzlewit, en dat van uw aanstaande, mijnheer Moddle|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001178.wav|Ik moet mij laten leiden, niet door den geest, maar door de letter myner instructies. Dat begrypt gy tochniet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002542.wav|en als hij er uit komt, is hij toch evenzeer een erkenden dief, als toen hij er binnen gebracht werd. Laat hem er dus blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004210.wav|Mont-Dore en Ussel liggen niet ver van elkander; wij legden dien afstand in twee dagen af en kwamen vrij vroeg in Ussel aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000655.wav|Als er kwestie is van eene vrouw die beleedigd wordt, zou ik de eerste zijn om den laaghartige te slaan, die zich, op welke wijze ook, aan haar vergreep; dat kan ik u verzekeren|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_002184.wav|Addy begreep dadelijk, gevoelig voor humor; hij zag het voor zich. grootpapa, deftig, al oud, en papa, een jongen als hij. en dan papa zeggen: als je nu rustig blijft, dan mag je zoo blijven liggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003337.wav|Zoo dikwijls ik ze zie, denk ik aan u en aan uw vriendje Mattia. Gij zult mij genoegen doen als gij weer eens iets van u laat hooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002157.wav|Zooals gij verkiest, Renée,' gaf mevrouw wel wat misnoegd ten antwoord; zij had het kenlijk om bestwil zoo willen schikken, maar ik was besloten alles te trotseeren, om Eckbert weer te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000283.wav|en niemand die ongelukkige helpen zou? Ja, dat kunnen wij toch niet helpen, en het gaat niet zich daarover te kwellen, Eva|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000442.wav|Van meer gewicht is de vraag of onze bezittingen in die streken Nederlandsch zyn? In politieken zin, ja. In socialen zin echter even weinig als in geografische beteekenis|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001544.wav|ten bewijze hoe volmaakt ge u zelven meester zijt, hoe geheel boven die hatelijke aanmerkingen van vrouwen en dergelijke schepsels verheven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002916.wav|onderworpen heeft, zal hij meester van het water, het vuur en de lucht zijn, en voor het overige der bezielde schepping wat eertijds de oude goden voor hem waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001106.wav|Dat ondervond Koning Lodewijk, die er maar niet toe te bewegen was om Tunis in te nemen toen het zwak was. Wij zagen elken dag heele troepen Bedouïnen de stad|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007350.wav|dat het jammer zou wezen, als die booswicht zijne straf ontkwam. Zeker zult gij, evenals wij, zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005456.wav|Wacht! hernam Sytsken: ik zal licht opsteken; want de kat alleen kan in deze duisternis zien. Vrouw! waar bewaart gij de lamp|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004576.wav|Terwijl hij sprak, liep hij hinkende om de tafel en legde de borden en lepels en vorken op hun plaats. Twintig borden telde ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000007.wav|met een meisje binnen ziet komen, we groot gevaar loopen van het kind in de handen der soldaten van den Sant te moeten achterlaten, hoe dik hij ook bevriend is met d'n ouwe van ons|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004529.wav|zweeg, en een sombere droefgeestigheid verspreidde zich over zijn wezen. Hij scheen echter nog een vraag te willen doen; maar Adeelen was hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004588.wav|en met geschreven aanteekeningen zwart gekrabbeld Grieksch Testament gevestigd hield, er iets van gewaar was geworden. Een leermeester, wiens lessen den knaap beter aanstonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002218.wav|Nu dan, betoogt de jongen, waarom scheldt gij dan? Waarop baas Venus slechts antwoordt door zijn stofgen bos haar te schudden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000995.wav|Een laag voorhoofd, breede slapen, nog geen veertig jaar oud en diepe rimpels, borstelig, kort haar, een baard als van een wild zwijn, zoo was deze man|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000697.wav|Vooruit, vooruit! Zoetermeer is ons! Op, op, voor Oranje en Leiden! Voort, voort, schreeuwden de Spanjaarden en gingen op de vlucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001571.wav|Maar helaas! mijne ziel is daar niet toe gestemd! Die rijkdom en die pracht, alles wat gij zoo heerlijk vindt, strekt slechts, om mijne foltering te verhoogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002806.wav|dan was het onveranderlijk antwoord van mevrouw Davis: Je zult nog levend begraven worden in een vreemd land, Davis|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001162.wav|en de vrouwen, moê van hare huishoudingen, hare kinderen en van niets, van het leven van niets, het leven zonder belang, moê van de doodschheid van haar bestaan, rustten er uit naast de mannen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_003042.wav|aanschouwden elkaar, klemden zich tegen elkander en drukten elkaars handen, maar er bleef een afstand, dien zij niet overschreden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001773.wav|Hij zweeg en scheen een antwoord te wachten, dat ik niet geven kon; want ik had eene gewaarwording of er ijsschotsen rondom mij opgestapeld werden, waaronder ik verstikken zou|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002301.wav|Gelukkiglijk voor de jongeling dat een sterkere arm dan de zijne over zijn leven waakte, en dat er iemand nevens hem was, die uit vaderlijke liefde gezworen had hem te behoeden. In het ganse leger der Fransen stond maar een Standaard meer recht|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001065.wav|eensdeels omdat men zich aan de overzijde van de Lauwers minder over de voornemens van den Hollandschen Graaf bekreunde: anderdeels, omdat de Friezen der beide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003019.wav|Wij weten het niet. Wie weet? Misschien van hem zelven. Gavroche was trouwens bekend met al wat door het volk gezongen werd, en daarbij mengde hij zijn eigen gekweel|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000426.wav|hoorde zij een derde, bijna even welbekend als die van Willoughby, hetzelfde verzoek tot haar richten, en toen zij zich verbaasd op nieuw omwendde, herkende en begroette zij|2506|neutral
+wavs/train_1724_3478_000035.wav|Met onze zwarte zijden maskers voor slopen wij naar het eenzame, stille huis. Een soort veranda liep langs de geheele voorzijde, en hier bevonden zich verscheidene ramen en twee deuren|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000084.wav|Hij was aan dokter Van der Linden verwant van moeders zijde. Op een verzoek van den ouden baron Van Leeuwendaal had de dokter in de goedheid zijns harten geantwoord, dat zijn Hoogwelgeborene den zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004016.wav|Wacht!' zeide hij, zich tot den officier wendende, even als bezon hij zich: 'draagt de persoon, die gij zoekt, niet een zwart|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007657.wav|lik heb het wel gezegd, sprak de inspecteur, trok zijne overjas uit en boog met zijn wil over den steven heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002917.wav|De kamer was donker, en de zwaar betrokken lucht vermeerderde nog de donkerheid. Er was niemand in de herberg noch op de straat, iedereen was naar de gebeurtenissen gaan kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000880.wav|En ook nu was hun vriend haar eene ongrijpbare schim, zijn naam een onzegbare klank, waren zijne woorden onherhaalbare ijlheden van|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009272.wav|Dus, als de inlichtingen van den heer Eaves juist zijn, is het hoogst waarschijnlijk, dat deze dame in haar hooge positie|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000522.wav|De supérieure, het eerst, kwam binnen: een kleine vrouw, verloren onder de ruime plooien van haar kleed. Onder de kap schitterden twee bruine oogen. - Monsieur Van der Staff. - Madame. Hij drukte haar de hand|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_001141.wav|Wel waren er anderen, geboren in Indië, nauwlijks éen enkel jaar eens uit Indië weg geweest, die niets van Holland wilden hooren, die aanbaden hun land van zon|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_007690.wav|en ik wed dat gij naderhand die christenzielen zult gaan uitschudden, als een echte jood. Nu zult gij een wissel op mijn bankier noodig hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000142.wav|kreeg weer een kleur, maar werd toch niet boos, dat hij zoo van verlegenheid beschuldigd werd, want Jo scheen zoo welgezind, dat het niet mogelijk was haar rondborstige verklaringen anders op te nemen, dan ze bedoeld waren|1666|neutral
+wavs/train_1724_10268_001349.wav|maar wij dwalen van den text. ij zult mij toch wel kunnen zeggen, van welken aard de gekheden waren, die ik heet bedreven te hebben. t al toch geen beschuldiging geheel in t wilde geweest zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003741.wav|Met haastigen blik overzag zij het geheele terras en stond toen driftig op. Haar oog|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001148.wav|Hij begreep haar niet, maar hij was tevreden, dat zij gekomen was. Zij was nu wat moê van de emotie en den trein, maar hij vond, dat zij er allerliefst uitzag|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000233.wav|toen kwamen er twee wilde ganzen of, liever gezegd, genten naar hem toe; het was nog niet lang geleden, dat zij uit het ei gekropen waren, en daarom waren zij zoo overmoedig|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001321.wav|een gebrek dat zij met de meeste Noordhollandschen gemeen heeft, is haar gebit, bedorven door zoetekoek en oneindig veel slappe koffie|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_004974.wav|Daarna hernam zij op een anderen toon: Van denkbeelden gesproken, mijne Lize, zij zaten nog naast elkander zooals zij gezeten hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001653.wav|zilverde langs het schuim van de beek en als dauw verglinsterde langs de heesters en de, over den grond gevallene, bladeren|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000048.wav|Laten de bedaartheid, de inschikkelykheid, de zachtzinnigheid, uwe standvastigheid temperen, en in alle uwe woorden en daaden helder|5809|neutral
+wavs/train_2450_5133_000714.wav|of hij dien man gaarne rijk zou zien? Neen. Hjj had nu reeds meer dan macht genoeg over Margarethe|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010306.wav|Wil! Alsofhet niet van zelf sprak! Nu, neem het niet kwalijk, Wegg. Gij schijnt niet m uwe gewone stemming te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001806.wav|Of het misschien Gods bedoeling was, dat de smart haar hart zou komen openen voor barmhartigheid, vandaag, eer het te laat was om die wreede daad weer goed te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000212.wav|Kom mede in het duister, mijn hart! Kom mede in het duister: ik smacht naar uw mond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001275.wav|Ik dorst de lamp niet brengen, omdat u van schemeren houdt. Maar dat is met den signore; alleen wordt je treurig. zoo in den donker te zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001180.wav|De weg was modderig, maar zij stapten dapper voort in hunne mackintoshes en hunne stevige laarzen. En de regen, die fronsend boven hunne hoofden bleef hangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000294.wav|De moeder begreep dit echter anders. Zij wist nu, dat de oude dame van dag tot dag verwacht werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004471.wav|Hij bleef echter staan, in afwachting of deze hem insgelijks herkennen zoude. Gelijk ik u gezegd heb, Mevrouw! zeide Treslong overluid tot de Gravin|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002698.wav|De man met het verwrongen, harigbruine gezicht, die, als een nachtmerrie, op hem toestortte, hem aangreep, vol haat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005021.wav|Als het meester belieft, zeide Tom; Miss Eva placht dat zoo schoon te lezen. Ik wenschte dat meester zoo goed was om het te lezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000909.wav|maar als medechef van een geaccrediteerd handelshuis. Deze betrekking gaf mij dan ook tevens eenigen waarborg om met meer vrijmoedigheid aanzoek te kunnen doen naar de hand van een meisje|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000879.wav|e negen uren dan,' hernam nel: 'dat is mij des te liever: ik dorst mij zoo vroeg niet aanmelden.' ol knikte toestemmend, en met een veelbeteekenenden handdruk verliet hem de ontvanger|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000233.wav|Zeer toonde zich de Portugesche ingenomen met dit gesprek van LIJNSLAGER, en deelde het aan haren Echtgenoot mede, die aan hare andere zijde zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000176.wav|zijn laatste voetstappen schroeiden en hij liet achter zich over de vallei den drukkenden walm van zijn glorie, den verstikkenden smook van zijn gedoofden aureool|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003718.wav|zij wenkte hem stilzwijgend om buiten te komen. Tom kwam voor de deur. Het was tusschen één en twee uren in den nacht, en de maan scheen helder|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004449.wav|Wat? vroeg de jood verwonderd. Ja, dat wensch ik, herhaalde het meisje, terwijl hare blikken die van den jood ontmoetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004121.wav|terwijl hij zinspeelde op een discussie, waarin hij erkend had, dat hij ontmoedigd was door de practische moeilijkheden in de kunst|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010749.wav|Maar gij zoudt geen pakje onder uw arm dragen en tusschen dat hottt vandaan gehaald hebben als dat uw doel was r' sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000497.wav|Ik heb niets tegen hem, maar ik houd niet van zijn familie.' 'Wel?' riep de oude heer, die hen had zien wandelen, met een ondeugenden lach. 'Wat bedoelt u, pa|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002109.wav|Vincent schonk nog eens in en Georges prees zijn wijn. Hij was onder jongelui weinig spraakzaam en amuzeerde zich met een stil genot, daar hij alleen voor dames de moeite nam al het schitterende schuim zijner conversatie te doen sprankelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_003027.wav|Langs den tuin liep een eenzame ongeplaveide straat, tusschen struikgewas, in afwachting dat er huizen zouden komen; een heg scheidde haar van den tuin|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001574.wav|Hedwigs gevoelens volgden in andere orde. Aanvankelijk wist zij niet van strijd of onzekerheid, al wat zij voelde achtte zij mooi en zuiver. Daarom trok zij Ritsert tot zich en deed hem door haar wil bezwijken|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_007405.wav|Zeker, maar hij zal het niet bekennen, zeide Katawassow luid lachende. Het venster is open. vertrekken we naar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010000.wav|Als de besten en vriendelijksten onzer, die deze aarde verlaten, de gelegenheid hadden, die weer eens te bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005487.wav|Gij herinnert u, dat gij op aandringen van den een of anderen weldadigen vriend een toegangkaartje hebt genomen; en gij neemt nu ook|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001708.wav|Maar tusschen het onthouden van zijne nalatenschap van een verwant, wien men gelooft niets schuldig te zijn, of het smeden van een onverbiddelijk wraakzwaard, dat men nog uit het graf boven zijn hoofd weet op te heffen, ligt toch eene wijde klove|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000222.wav|dat ik u onnoodig ophoud, daar ik u het overige morgen even goed op onze reis naar Aldershot kan vertellen. Dank u wel, gij zijt nu reeds te ver gegaan, om mij niet alles mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011571.wav|Ook hinderde hij de gasten niet door als dol heen en weer te vliegen', zooals veel overigens goed afgerichte bedienden wel doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001556.wav|En wat je kwaliteit is, is je zonde. Je zonde is te zijn: niets dan Gevoel, en zooveel, dat het koud is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003946.wav|in al dichter rijen, en dan begrijpt de zee zeker, dat het land haar zijn kleinste kinderen tegemoet zendt, om haar tot zachtheid te bewegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002053.wav|Terstond werd opgebroken en de afdeeling, waarbij zich Lord Eli Heimans, Willem Roda Greybury en Willem bevonden, begaf zich naar de aangeduide plaats, waar Satan zich, volgens het zeggen van den boer, moest bevinden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001706.wav|Waarlijk, goede vriend! zeide ik: ik heb niets van uw kraam noodig: ik ben immers zelf maar een arme reiziger, en zal nog werks genoeg hebben, om met het beetje gelds, dat ik bij mij heb, toe te komen en de stad te bereiken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001450.wav|Gij kunt mij evengoed over vurige draken spreken I Praat mij liever over armoede en rijkdom, dat zijn zaken die ik voelen en tasten kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002592.wav|De Heer Graaf is, hoop ik, genoegzaam overtuigd,' zeide Van Espenblad, dat ik het my steeds tot een aangenamen plicht maak, den Koning van dienst te zijn, zooveel mijn zwakke vermogens het gedoogen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001667.wav|Sedert ik in Holland ben, kind.? - Ja.: er is iets, oom, waarom u in Holland gekomen is. en er is iets, waarom papa zoo gedrukt is. - Ik weet het niet, ik weet het niet, kind|1666|neutral
+wavs/train_2450_9332_000103.wav|kon, naar hun gezichten en hun gansche kleeding te oordeelen, er niet meer aan twijfelen, dat het roovers waren. Hij bedroog zich ook niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001670.wav|Och, is die goede Janus dood? Och! en kinderloos overleden. Dus het is zeker een erfenis, die Klaas zou gekregen hebben, als|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000936.wav|Zeg, kijk me niet zoo voornaam aan of ik zal je een slag op je bakkes geven dat je den grond zoekt!' De jongens belust op eene vechtpartij vormen een' kring en beginnen op te hitsen: 'Schooier, geef hem er|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_003301.wav|waarmee hij te kennen gaf, dat hij niet op zijn gemak was. De oude heer Chuzzlewit ontving John heel vriendelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000219.wav|morgen moest ze de kopjes omwasschen en de ouderwetsche theelepeltjes, den grooten zilveren trekpot en de glazen wrijven, tot ze glommen. Daarna moest ze stof afnemen, en wat een geduldsoefening was dat|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002585.wav|de geheele rechtsgeleerde bijenkorf was vol leven en beweging. Gij zijt er vroeg bij, mijnheer Pickwick, zei een stem achter hem|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000431.wav|Die malle weêrgaê! zy hadt haar huis op den Nieuwen Dyk verkogt, en wel voor twintig duizend Guldens aan afgeloste Obligatien in Contanten; al dat geld was in Gouden Ryders opgewisselt, en lag in een klein kistje|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_003342.wav|en toen hij dezen opende, beefde hij uit vrees, dat het dinertje, waarop hij zoo vast rekende, uitgesteld zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002525.wav|tot zij niet meer hoorbaar waren, en zeide toen eensklaps, op een geheel anderen toon, dan hij eerst had gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000076.wav|Zij keerde daarom getroost naar huis terug en wachtte geduldig tot omstreeks middernacht. Nu echter werd haar onrust en haar verdriet dubbel zoo groot|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000212.wav|We zullen dat aan één overlaten, die daarvoor ook het meest geschikt is. en wel d'n ouwe!' Het gelaat van Paddeltje klaarde op. 'Dàt's een uitkomst, stuurman, en voor die gedachte zal je gezegend worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002855.wav|En al roepende, deed zy de deur der zaal open, op hetzelfde oogenblik dat de Dienstmaagd, de huisdeur ontsloten hebbende, vier personen binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002918.wav|Den volgenden namiddag begaf Buat, volgends de gemaakte afspraak, zich weder naar het kabinet van den Raadpensionaris, by wien hy weder onmiddelijk werd toegelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000100.wav|De kolonel dronk zyn wyn het laatst; en het steeg mij terstond naar het hoofd zooals ook terstond met hem het geval was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001783.wav|Cornelis tuimelde op den grond en zeker zou hij den vijand in handen gevallen zijn, zoo zijne makkers hem niet opgenomen en vluchtende hem naar de stad hadden gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003903.wav|Tot op dit oogenblik had de zorg voor eigen veiligheid, die altijd het krachtigst spreekt, hem belet om aan zijn zoon te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_002005.wav|Zij zeiden ons, vervolgden zij, bij u goed bekend te zijn. Zoodra wij dat vernamen, hebben wij hen uit achting voor u met onderscheiding behandeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002879.wav|en zij wisten dat hij eene groote som aan goud en zilver bij zich had, die men altijd zonder gevaar van ontdekt te worden kon uitgeven|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000080.wav|De aartsbisschop verwijderde zich, terwijl hij haar toornige woorden toevoegde; maar de arme Elize wist, dat zij onschuldig was en ging met haar werk voort|2506|neutral
+wavs/train_2450_4029_004212.wav|Natuurlijk. Dien muur aan den overkant en de plaats beneden? Die zijn er alle getuige van geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001729.wav|dat daar mede in waarde gelijk staat, en een zoo aangenaam geschenk voor haar is.' begon bij deze kleine berisping eenigzins treurig te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002908.wav|Wij moeten ons daar nêerzetten tusschen deftige mannen en vrouwen, wien het toch is aan te zien, dat zij niet eigenlijk tot den voornamen stand behooren. De meesten hunner hebben zelfs geen steedsch voorkomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_004250.wav|en de goede moeder natuur had het vergoedingsstelsel te zijnen opzichte in zooverre gevolgd, dat zij hem bij zijn armoede een gelukkig humeur en een blijde vroolijkheid had geschonken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000845.wav|Het lot vereenigde en verbond met zijn onweerstaanbare macht deze twee ontwortelde levens, die, hoe verschillend in ouderdom, elkander in droefheid zoo zeer geleken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000299.wav|De Markies keek daarheen en luisterde naar den tred van zy'n knecht, die zich verwyderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001350.wav|Luister, kind! ik heb in mijne jeugd een' jongman gekend, die ook wel wat zin in mij had, en hij maakte ook heel zedige gedichtjes, maar die kwamen meer uit zijne pen dan uit zijn hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001582.wav|Dat zegt immers ook niemand. Maar toe, zeg mij nu eens oprecht, smeekte Dolly, Kitty's hand grijpend|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001279.wav|zijn hoofd stak boven de andere ridders uit, en zijn machtig lichaam gaf genoeg te kennen hoe schriklijk zulk een strijder op het slagveld zijn moest. Die ridder had sedert lange jaren nog geen andere woning dan de een of andere legerplaats gehad|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003064.wav|bleef hij stil staan, klapte met de ooren, en riep: Daar komt Grauwvel aan, die het bosch heeft vernield! Toen rende hij weg, zoo hard hij kon. Wat bedoelen ze daarmeê? vroeg Karr. Dat weet ik niet precies, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002131.wav|En is er het besef, dan daalt de vergelukking, onverbiddelijk, onverzoenlijk. En al het loutere wordt troebel|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000249.wav|Hij was nu rijk, had prachtige kleeren en kreeg zeer veel vrienden, die allemaal zeiden, dat hij een voortreffelijk mensch, een echt ridder was. En dat mocht de soldaat graag hooren|2951|neutral
+wavs/train_2450_6159_007940.wav|Na verloop van enkele minuten — want langer had dit alles niet geduurd — wilde de vreemdeling weggaan; maar juist toen hij zich omkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004451.wav|strijkt zijn eigen haar naar voren, is zich zelf weer, is schrikkelijk ernstig. Een gedistingeerd bewoner van de Faubourg St. Germain|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000586.wav|Zij gebood dus aan hare vrouwen, de zaak geheim te houden. Vervolgens legde zij hare kleederen af, en trok een kleed aan van Camaralzaman|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000785.wav|Het neusje was misschien iets te klein; maar de wangen, donzig en zacht gekleurd als een perzik, waren gekuild, evenzoo het kinnetje, dat, fraai besneden, en zich van onderen verdubbelende, het gelaat op cierlijke wijze afrondde|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000411.wav|luister eens; morgen ga ik naar Louisot, ik beloof u plechtig, dat ik dan bijtijds terug zal wezen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000699.wav|En Addy toonde het huisje waar zijn oude baboe woonde, Louis Couperus, De stille kracht Tidjem, de vrouw, die hem hielp, die altijd haar deur voor hem opende, als hij haar hutje noodig had, die hem aanbad|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_000200.wav|Dat komt ook al door de vrouwen! Zeg mij nu ook eens oprecht je oordeel, geef mij nu ook eens raad|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003391.wav|en, als het maar eenigszins zijn kan, een half uurtje gezellig, aan de theetafel; daarna ziet men hem niet weer, tenzij er receptie is, waarbij Mathilde nog niet paraisseert, en ik bijgevolg ook niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005607.wav|De opgewonden, zenuwachtige Froe-Froe verzuimde het eerste oogenblik, meerdere paarden waren haar al|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001319.wav|Zij is nog in L o n d e n. Waar en wanneer mag ik de eer hebben de kennismaking met haar te hernieuwen? De heer Obenreizer liet het vlies verdwijnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001428.wav|en in waarheid, wij hadden elkaar niets meer te zeggen; als ik het tegendeel meende en nog eenmaal zijn boekvertrek wilde binnengaan, waar ik toch wist alles in verwarring en hem niet meer alleen te vinden, bleef ik als aan den grond genageld staan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000029.wav|Boven op het dak stond een metalen wagen, met metalen paarden bespannen, en de godin der overwinning, die insgelijks van metaal vervaardigd was, bestuurde ze. Het was het museum van Thorwaldsen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_001641.wav|die, tenzij ik mijn speer zuiver door den ring schoot, een vollen emmer water over mij uitstortte, dragende de|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000117.wav|Toen niemand een poging deed deze stelling te weerleggen, nam hij een klein pakje in bruin papier uit zijn hoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006563.wav|Mortimer neemt dood op zijn gemak den schijn aan alsof hij er over denkt. Ja, ik ben er geweest. Hoe was de bruid gekleed? In|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001961.wav|ik zag den man verbleeken toen hij den brief las, en merkte terstond, dat er onraad moest zijn. Hij vermande zich echter en reikte mij met een kalm gelaat den brief toe. Ik ontstelde insgelijks over den inhoud: maar zag niet terstond alles door|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000824.wav|Toen echter de laatste voorstelling aldaar afgeloopenwas, vroeg Grimaldi hoe het nu met zijn half benefiet was. Geef mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001916.wav|en met blijkbaar genoegen las. Ettelijke weken had zij al op deze wijze les gekregen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001904.wav|Ik ben een prins, de zoon eens konings en eener koningin; mijn naam is Camaralzaman; en mijn vader noemt zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003348.wav|Hij en zijn schip worden dan ook algemeen in eere gehouden, zoowel door eigen landgenooten als door de onzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002245.wav|en ik denk waarlijk dat men Alfred niet kan tegenspreken, als hij zegt dat zijne slaven er beter aan toe zijn dan een groot gedeelte der bevolking van Engeland|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001569.wav|Dit voorval maakte op den berestein een groot gerucht, en naauwelijks had ik mijne woning bereikt, of de eigenaar liet zich daar ook vinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004154.wav|als er onder zulk volkje twist ontstaat, is het zijdgeweer al ras ter hand genomen, en wat daarna volgt is niet van het mooiste: eer de pleger het weet of wil, ligt er een te bloeden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001533.wav|Zoodra mijnheer Bounderby zich omkeerde, kwam Tom uit zijn hoek, bleef dicht bij hem en ging met hem heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001558.wav|en ons alzoo vleiden, dat zij ons, uit ontzag voor dien grooten monarch, ongemoeid zouden laten trekken. Wij dachten daardoor onze bagage en ons leven te zullen redden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005602.wav|Doch de dag liep ten einde en zij had geen tijd te verliezen. Zij opende al de kasten waar zij hare kleedjes bewaarde, koos er alleen die uit, welke zij medegebracht had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007475.wav|Hij fronste het voorhoofd en begon weer met dezelfde verklaring, die Serëscha al zoo dikwijls gehoord had en toch niet bevatten kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000024.wav|Na dien dag van ontzetting twee volle jaren lang een leven van stil leed voor hen beiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005320.wav|nog zijn sterk verlangen bleef te kennen geven, in den geest en lichamelijk beide; het eerste uitgedrukt door een zeer treurig gezichtje|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000668.wav|Ik heb nog nooit een schaduw van bewijs hooren aanvoeren, dat in een punthoed en korten broek eenig heil zou steken of dat die ons predikanten eenige waardigheid zou bijzetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000137.wav|waartoe dan deze nuttelooze vragen? Ja! ik heb mijn vriend gestraft, omdat hij mij trouweloos behandeld, ja, laaghartig verraden had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002314.wav|als om zijne onschuldige levendigheid. Want, hoe vreemd hoe ook moge klinken, voor een spel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003410.wav|Toen bleef hij ook staan, met zijne geslotene hand op de tafel leunende, en wachtte tot men hem zou aanspreken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001008.wav|Gij zult weten wie onze Bleekloosche De Zoom is, al zou ik ook aan de aesthetische beschouwing van zijn talent|496|neutral
+wavs/train_2450_6098_007907.wav|die mij bij het vtiur in een leunstoel had geduwd, al dien tijd met zijn eene hand het vuur oppoken en met de andere aan mijn das trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000850.wav|En in de vreeslijk roode en witte nachtmerrie opklonk plots, bevende, Herakles' zwakke stem, als van een zieken man|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004593.wav|Cassy's voorkomen en manieren, met hare blijkbare ruimte van geld vereenigd, voorkwamen alle neiging tot achterdocht in de herberg|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001163.wav|altijd onveranderd en woordelijk in mijn geheugen te zullen bewaren. Misschien heb ik op den bewusten avond u verkeerd verstaan: misschien ook hebt gy u niet zoo duidelijk uitgedrukt als gy anders gewoon zijt|2450|neutral
+wavs/train_123_9412_000010.wav|de menschen zeggen, dat het er zoo wonderlijk bij haar uitziet, en er moeten zulke vreemde dingen in haar huis zijn, dat ik echt nieuwsgierig ben geworden|123|neutral
+wavs/train_2450_8485_001906.wav|Toorn de jeugdige Argiviërs niet, dat zij dachten u eere te doen door het doode vel in vertooning en spel voor u als levend te doen gebaren|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000233.wav|Nu ze dan bijeenvergaderd zijn en aan het publiek worden overgegeven, hoop ik dat het publiek ze als zoodanig zal beschouwen. Al wie nu niet van Hildebrand houdt, moet ze maar niet lezen|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_001516.wav|en zoo kocht zij met vijftienhonderd pond in contanten meer dan tienmaal dat bedrag aan schuld af|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002487.wav|Lachend liep van den Broek zijn huis binnen, maar zijn vroolijkheid ging in ernst over, toen hij Nanni in een gemakkelijken stoel zag zitten in de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003907.wav|die hem vergeefs voorstelden, dat het, nu men een oorlog met Utrecht in den zin had, van dubbel belang was geworden de Friezen te winnen en zich geen twee vijanden voor eenen op den hals te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002471.wav|een Amerikaan Go ahead! a roept, wat het verschillende nationale karakter der twee landen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001014.wav|die door zijn geestigheid en fijne beschaving zeer bekend was. Karenin knoopte een gesprek met hem aan|2450|neutral
+wavs/train_1666_2211_000006.wav|Nu ging zij op haar knieën liggen, om het meer leeg te drinken; maar dat was immers onmogelijk voor een mensch. Doch de bedroefde moeder dacht, dat er misschien een wonder zou kunnen gebeuren|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_005821.wav|Ik ken de manieren van die menschen beter dan gij, zeide Suze. Welnu, moeder, dan zal ik het zoo doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003092.wav|Mijn vrienden!.' herhaalde d'Estrades, den indringer met een verstoorden blik aanziende: 'ik geloof, dat Lord Arlington vergeten heeft, dat hy zich op vyandelijk grondgebied bevindt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003936.wav|Hij zag er nog vuil en haveloos uit; maar zijn gezicht was toch niet zoo ingevallen meer, als toen hij Pickwick eenige'dagen geleden ontmoette|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000226.wav|bloemen met levende vlammen. Vertel, vertel! Je waart op het balkon, je gingt de deur door, en toen. Toen bevond ik mij in de voorkamer, zei de schim|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000595.wav|en verzocht me op een lijmerigen toon om mijn souspieds los te maken en myn laarzen uit te trekken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001401.wav|De overdaad was nièt voor hem, en den druk van de dingen, die gingen voorbij, had hij altijd gevoeld, en had hem altijd belemmerd beide zijn armen woèst om het leven te slaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_004228.wav|met gouden boordsels omzet, waarop kostbare gesteenten blonken, en droeg daarboven een hemelsblauwen mantel met open mouwen, gevoerd en geboord met bont|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003432.wav|dat vader en moeder welvoeren. De stijl van dien brief was kort en krachtig; maar Tom hield hem voor een meesterstuk van|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001363.wav|ik ben een wellusteling, ik eet bij Richard voor twee francs en wil Perzische tapijten hebben, om er met een naakte Cleopatra op rond te rollen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004814.wav|Waar zij moge wonen, zij heeft er een geheim van gemaakt en zal dat voor mij geheim blijven houdcn, antwoordde mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002721.wav|Machtige heerscher en krachtige vorst, stralende Perseïde, neef! Hulde brengt u Herakles, zoon van Zeus en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_002064.wav|Zij heeft u hier ontvangen, en zoo ik zekerheid had, dat zij mij een' grooter hoon had aangedaan, zoudt ook gij, zonder genade, den dood van mijne hand ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000884.wav|Toen gy het lieve meisje dat gy vermoord hebt naar het kantoor van Meltham zondt gy weet met wellkunstig|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000908.wav|Hij drukte haar een kus op het voorhoofd, waarna zij vrolijk en welgemoed vertrok. 'Hij slaapt,' merkte EDUARD aan, als wilde hij te kennen geven, dat het niet raadzaam zou zijn, thans tot een onderzoek over te gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000604.wav|neen teeder zyn in de uitoefening hunner onnatuurlijke macht. Edoch dit neemt de vrees niet weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001703.wav|Van de deftigheid, waarmede de oude heer Turveydrop, met zijn hoed onder den linkerarm de opening als een kanon op den geestelijke gericht|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002229.wav|tegen den zin van Sir John om, zoodra Mevrouw Willoughby getrouwd was, een kaartje bij haar af te geven, daar zij door haar huwelijk zoowel tot de deftige als vermogende kringen behooren zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002322.wav|Miss Ophelia nam Topsy mede naar Vermont, tot groote verwondering van die deftige beraadslagende macht|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001614.wav|niet alle hypotheken tegelijk opzeggen, maar op verschillende en ver verwijderde termijnen, opdat alles langzaam maar zeker en zonder opzien te verwekken als en famille kon worden afgedaan|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_001051.wav|Het was zoo vreemd, dat de beide ambtenaren elkaâr aanzagen en met den blik afvroegen of de Regent niet krankzinnig was, of hij wel toerekenbaar was. Hij had nog geen woord gesproken, hij zweeg steeds|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_002095.wav|zonder eenige afspraak om zich weder te verzamelen, ja zonder hieraan zelfs te denken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001391.wav|Op een anderen avond, was zij misschien, na de kritiek van Adolfine - in vijf minuten - op haar huis, haar straat, haar licht, haar verwarming, haar japon en haar teint, lang uit op hare chaise-longue gaan liggen, om te bekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000802.wav|Tengevolge dezer averij was de Orion naar Toulon teruggekeerd. Het schip lag bij het Arsenaal vertuid. Het was nog gewapend en men was bezig het te herstellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001318.wav|ik, kan mijn eigen zoon toch niet verzaken, zelfs al heeft hij alles gedaan wat gij zegt — het is onmogelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000155.wav|Toen stond hij op, na een blik op zijne dochter geworpen te hebben, die, in gedachten verdiept, een sinaasappel opengemaakt en vrij machinaal geluisterd had naar de boeijende rede, die zoo naauw haar geluk betrof|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_000735.wav|Het doet inde ziel goed, het oog te vestigen op zoo liefelyke aandoeningen, vooral wanneer men die vergelykt met dat verwenschte morren en klagen van wezens als|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_001413.wav|die toonloos kwam tusschen zijne dunne lippen, terwijl zijne oogen altijd met den zelfden eerbied vaag schuin opkeken naar zijn souverein|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004193.wav|het akeligste geluid dat men hooren kan, Het meisje bleef volmaakt onverschillig. Zij scheen wanhopig verhard en luisterde norsch|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002617.wav|zoude zy my alleen getrouwd hebben om een vrolijk en onbezorgd leven te leiden, en het nu aan my wijten, zoo wy ons moeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001757.wav|dat zij bij zijn aanblik de tranen van teederheid niet kon weerhouden, maar zij was overtuigd, dat als hij mocht ontwaken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003998.wav|sprak nu Graswinckel weêr op dien nadrukkelijken toon, die den toeleg had, de in slaap gewiegde consciëntie wakker te schudden, en de bestraffende blik werd hem evenmin gespaard; maar de Ghiselles was er nu op verdacht en waagde zich daaraan niet meer|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001019.wav|Kortom, ik herhaal mijn vraag: Wie zijt ge? Ge zijt een bisschop, dat wil zeggen: een prins|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001004.wav|want de dames hadden elkaar op de repetitiën beloofd om doodeenvoudig te komen, 'tgeen gelijkstond met een wedstrijd om elkaar de loef af te steken door een schitterend toilet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000696.wav|Lieve dochter, sprak hij tot haar, het was zeer verkeerd van je, dat je mij deze wonderlijke geschiedenis niet reeds gisteren verteld hebt, die voor mij van even veel belang moet zijn als jou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000940.wav|In de tweede eeuw zwoer ik aan mijnen bevrijder al de onderaardsche schatten te zullen schenken, maar ik was niet gelukkiger. In het derde honderdtal jaren beloofde ik mijn' verlosser|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001886.wav|en gesmolten te worden. Er was nog veel hard en vast ijs, dat groote gave velden vormde. Maar het grootste gevaar voor de kinderen was, dat ze het ijs niet konden overzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003883.wav|Ik heb mijne genegenheid niet aan een ander geschonken. Ik heb nooit zoo iets te schenken gehad. Een oogenblik later waren wij in de zoo Jang ongebruikte brouwerij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000425.wav|met de bladen uitgetrokken en eene menigte dingen uit de keuken netjes op oude couranten uitgespreid|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001539.wav|maar Van der Graef is Oranje tot over de ooren en zoû liever ter eere van Buat een gedenkpenning laten slaan, dan hem ter straffe verwijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001993.wav|En wat moet ik doen? vroeg Grimaldi. Van avond nog niets, mijnheer, antwoordde de nachtwacht; alleen zou ik u raden, zoo gauw mogelijk naar huis te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000485.wav|Nu de bladeren afvielen, nu de eerste herfstkoelte haar frisch in het gelaat woei, scheen het haar, dat zij ruimer ademde, gevoelde zij zich opgewekter en verklaarde zij beslist, dat zij bezigheid zou zoeken|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_001127.wav|Nu verzwakte de gedachte aan omkeeren bij het snijden van het ijskoude water zijn moed niet meer; elke slag, al kostte hij pijn en inspanning bracht hem nader bij den oever en bij de vrijheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001413.wav|Mij ook. Ik kan me heelemaal niet in jouw toestand verplaatsen, want als ik er niet van door ging in zoo'n geval.' 'Wat dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002088.wav|was onbevangenheid, natuurlijkheid, onschuld, doorzichtigheid, blankheid, oprechtheid en licht. Men had van Cosette kunnen zeggen, dat zij helder was|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002358.wav|Dien jongeling, met dat onbeteekenend, pokdalig, bleekgeel, altijd effen gelaat, dat sluike vlasblonde haar, aan weêrskanten van onder een vrij smerige lakensche pet te voorschijn komende|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_003096.wav|eene mededeeling van den Grooten u zoo in eens tot spoed aangespoord ? Ik heb van den Grooten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006018.wav|en geen andere jongen ter plaatse uitte dien kreet de eerste twee of drie ronden van dit beroemde gevecht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001015.wav|toen de dokter haar had gevraagd of zij als min dienst wilde doen bij den rijkeluiskleine, en haar goede diensten waren nog geenszins uit het geheugen gewischt van de rijkelui|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006484.wav|Wanhopig, maar te gelijk vol moed, snelde Joe, toen hij het huis van den slotenmaker verlaten had, naar het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001656.wav|Mijn vader zal niet in gebreke blijven, u daarvoor zijne erkentelijkheid te bewijzen, door u de middelen te verschaffen, om op de gemakkelijkste wijze naar uw koningrijk terug te keeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001782.wav|het was mij daarbij zoo vreemd te moede, en indien ik niet in den hemel geweest was, ik had wel kunnen schreien, maar in den hemel daar kent men geen tranen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004691.wav|Als uit den dood verrezen!' sprak Bastiaan daartusschen. 'Geef God de eere, vrouw, en schaam u niet Hem te loven, noch te verkondigen wat Hij aan ons heeft gewrocht|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000065.wav|Grimaldi schudde zijn hoofd en zeide dat hij armer was dan menigeen vermoedde; maakte haar met zijn toestand bekend, en vergat ook niet aan te merken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000538.wav|Hoe smartelijk het vallen moge, zal het zeker mijne ouders en mij aangenaam zijn, alsdan uit uwen mond nog iets naders omtrent mijnen overledenen broeder te mogen vernemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008798.wav|die, zooals mijn oom placht te zeggen, wanneer hij op tafel kwam, hem toescheen veel overeenkomst te hebben met de maag van een cupido|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010206.wav|Aluds geholperi, wipte zij heel vlug naar beneden en begon haar onderkin in haar hoed te binden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004769.wav|Sally volgde hem, en daar de koets nu vol was, nam Brass op den bok naast den voerman plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000976.wav|Ik zag hem voor het eerst als gast in mijn huis te Hayes, waar hij mij later met zijne vrienden nog dikwijls bezocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000779.wav|en hij sloeg de arm om haar heen en kuste haar, terwijl zij hem lachend een oude gek noemde, maar geen de minste poging deed om zich los te maken; integendeel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003161.wav|het was de baak; dus moesten wij nabij de kust zijn. Bob hield zijn paard in en liet het stappen, nadat hij een zijweg was ingeslagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004130.wav|en hij heeft bovendien een goed hart. Hij is evenals wij trouw geweest, en hij weet van heel veel dingen meer dan wij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001407.wav|Waar te zoeken? In welke richting zou ik mijn arm uitstrekken? Hoe zou ik duiken? Dit overlegde ik bij mezelf|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000145.wav|De andere tak verdeelt zich op korten afstand nogmaals in twee wegen: de een, tot op zekere hoogte maar bepuind, loopt in een rullen zandweg uit, die, berg op, berg af, over de uitgestrekte heide|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001873.wav|gij behoeft u daarover niet te verschoonen, mijnheer, antwoordde mevrouw Sparsit. Als dat portret spreken kon, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001161.wav|Een vuile tabaksadem zwalmde over zijn gezicht, een grof mes blikkerde in een grove vuist naar zijn hals toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001305.wav|Mijnheer Omer's gezicht en toon drukten zooveel uit, dat ik met een gerust geweten kon knikken, alsof ik zijn bedoeling wel raadde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001180.wav|Daar! daar! Hij stak in de oogen, in het hart, overal! En eindelijk, toen er geen herkenbare figuur meer te zien was, lei hij de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001088.wav|het gouden geschenk; al zoû het niets blijken dan een glans, dien hij te vergeefs in zijne armen omhelsde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001368.wav|Wel dicht en droevig moeten die nevelen zijn, Mylord! riep ik uit, evenzeer verbaasd als geërgerd over den toon van hooghartige rust, dien hij aannam bij zijne toespraak|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001066.wav|eene haar eigene, ongedwongenheid van gebaarden en gang, door eene beschaafde opvoeding en eene gematigde oefening in de schoone danskunst alleen te verkrijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001239.wav|wel op de daad betrapt. Echt haar, althans even echt als dat de meeste echte dames u te zien geven. Oogen, neen maar ze boren u tot binnen in de ziel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001164.wav|Ik ben blij weêr in Italië te zijn en nog een tijd te San Stefano te blijven. En hier is alles als het was, in jullie gezellig atelier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001297.wav|Grijnzend lachend, zodat haar halfgeopende tandeloze mond, van binnen rood van het yirihkauwen, een brede open wond geleek, zei ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001771.wav|en zich onledig hield met het opmaken van een nieuwe paruik: 'kunnen wy even gebruik maken van uw achterkamertjen? Mijn Heer wenschte een paar lettertjens te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000733.wav|vroeg hun haastig of zij den weg wisten naar den Gjeitfjeld: hij was het met zijne dochter, die halsstarrig bij de uitspraak van haar Baedeker bleef, niet eens|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000804.wav|Het was net, of er wat in zijn hoofd gesprongen was. Terwijl hij lag te denken, wat er in dat hoofd toch kon gebeurd zijn, blies de torenwachter het uur van middernacht en|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004995.wav|dat zal ik hem in de oogen doen druipen, dat hij zulke gedachten van mij koestert. Ik heb, God lof! met mijn handel winste genoeg gedaan, om mijn ambt als een rechter te oefenen, en niet als een koopman|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000394.wav|Was het dan vroeger zonder droefheid? Neen, maar nu zou het zoo mooi zijn als vroeger en zonder droefheid. Dit duurde niet lang. De ernstige schijn der dingen werd tegen den avond strak en somber|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_000571.wav|Vincent scheen echter geen anderen indruk te krijgen, dan dien van een rustig bien-être; hij liet zich met een zucht op de sofa neêrzijgen, in zijn gewone matheid, en deed Eline eenige onverschillige vragen over de kennissen, die hij zoo even had afscheid zien nemen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_007658.wav|Zijn tegenwoordige verhouding tot Anna en haar echtgenoot kwam hem duidelijk en eenvoudig voor; zij was in den codex der|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003992.wav|maar toch, met vallen en opstaan moeten wij er komen; zoolang we nog hier op aarde zijn, kan die niet worden gevat, ja, zelfs hoe dichter men meent die nabij te zijn gekomen, hoe verder zij afwijkt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002069.wav|was juist uit de groote opera thuis gekomen en had nauwelijks tijd gevonden van toilet te verwisselen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006027.wav|kroop hij naar den hoek van de gang, bij de huisdeur, om ten minste zoo dicht mogelijk bij levende wezens te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002526.wav|Een dankbare, krachtige handdruk werd tusschen beide mannen gewisseld. Daarna spraken zij over de loopende zaken. Een uur later hadden de copisten het groote geheim in handen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000910.wav|met rechte lanen, stijve hagen, regelmatige perken en vijvers brengt men te-weeg, dat het geheel terstond overzien wordt en alzoo nog kleiner schijnt dan het is|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000605.wav|Er werd me in de slaapzaal een plek aangewezen, waar eenige jaren geleden een oppasser vermoord was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001010.wav|en wat was 'er ook aan een Treurspel schreef hij 'er bij, dat op de spil van een oorvijg draait? BLOMMESTEYN, die nu naar verstrooijing zocht, was de herinnering van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000663.wav|onmiddellijk naar de keuken liep? Zij zeide, omdat zij daar het geld had, waarmede zij de deurwaarders wilde betalen. Zij heeft ten minste, zie ik, een antwoord voor alles|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000708.wav|anderen wandelden langzaam den weg op en neder, blijkbaar den uitslag des wedrens verbeidende; terwijl enkelen, te paard of in hun chaisen gezeten, met hetzelfde oogmerk stapvoets op en neder reden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001897.wav|Hoeveel uren hebben wij niet samen doorgebracht: zij naast mij, geen oogenblik haar oogen van mij afwendende, terwijl ik verdiept was in een boek|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000210.wav|Ook haar moeder, in wier geest het vooruitzicht van zijn toekomstigen rijkdom geen enkele berekenende gedachte aan een huwelijk had gewekt, begon, eer een week was voorbijgegaan, daarop te hopen en het te verwachten|2506|neutral
+wavs/train_2450_9207_001510.wav|Mijne goede dame! zeide hij, heb de beleefdheid mij te zeggen, wie gij zijt, en wat u heeft bewogen in deze verwoeste stad te komen. Tot dank daarvoor ben ik bereid u te zeggen, wie ik ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000165.wav|et is geen wonder, mijn eer! dat de dochter zoo gunstig over een persoon denkt, die toch ook in het geheim diep in uwe gunst deelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000985.wav|HILLEGONDA, die zich anders, wanneer hij haar eenige ongedwongen en welgemeende aardigheden zeide, zich zoo spoedig mogelijk van hem afhielp|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003389.wav|wel, ik maak u mijn kompliment: - gy zijt een gelukkig sterveling. Zal ik de eer hebben, dat gy my aan Mevrouw voorstelt.' 'Wel!' zeide Buat, schertsende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001387.wav|Niet, mijnheer? weergalmde de mansstem heesch, en met een soort van echo achteraan grinnikende, alsof hg er eene grap van had willen maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003302.wav|Toen hij er zoo dicht bij kwam, dat het in stralen brak, schenen die zich aan hem vast te hechten en hem tot zich te trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003687.wav|Zij en haar eenvoudige vriend, het jonge kind en het oude, stonden in dit opzicht met elkander gelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000102.wav|als fluweelen bezems, roerloos, groenden donker, bijna zwart. De atmosfeer van den morgen was als limpide kristal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002221.wav|Quilp zelf scheen door den inhoud van den brief op eene onaangename wijze verrast te worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003305.wav|en hoe kon dat, sinds mijne armen en zieken uit haar overvloed werden verkwikt; maar in haar eigen belang zou ik wenschen, dat zij een beter begrip kreeg van haar|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001318.wav|De natuur heeft in die maand een bekoorlijk licht, dat uit den hemel, uit de wolken, uit de boomen, uit de weiden, uit de bloemen in het hart van den mensch overgaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007855.wav|over zijne onvoorzichtigheid, welke hij zeide, dat eene soort van zelfmoord was, evengoed alsof lemand|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007344.wav|Geen lettergreep van die overdenking bracht Fledgeby over zijne lippen uit vrees dat zijn dienaar er aanleiding in vinden mocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000821.wav|Haar moeder keek het nieuwe slot nog eens na, waarmede zij het venster had gesloten. Men kon nooit weten! Zoo'n nest kon wel eens haar stoutigheden herhalen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002198.wav|was van leder, dat eenmaal zwart geweest was, maar door zon en regen met een roze-roode kleur begiftigd geworden, en hier en daar met enkele bruine en gele vlekken getijgerd. Mijn rok, van uitlandsch fatsoen en zonder eenig galon of|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_003316.wav|Als iemand, die voorgaf niets anders te doen dan plunderen en voor anderen fourageeren, waar hij maar kon, was de|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000722.wav|Als ik u den sleutel maar geef tot wat ik ben of geweest ben, zult gij het zelf wel begrijpen. Wat Agnes is, hoef ik niet te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004730.wav|Hij wilde alles loochenen, maar hij kon zijn tong niet verroeren. Toen kwam de wanhopige gedachte in hem op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001743.wav|ruischen de weenende golven der zee soms weg in andere, weêrklank verwekkende golven. Nu hield de Held den jongen boomreus ontworteld in zijne armen geklampt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006927.wav|en verwonderde, mij hoe zij zoo gelijkmoedig kon blijven. Gij hebt Caddy medegebracht, zie ik, merkte mevrouw Jellyby aan, met een blik naar hare dochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000017.wav|onmachtig hun geluk te grijpen. Want in haar was de twijfel: Dat hij niet sterk zoû kunnen zijn, al beloofde hij nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000319.wav|Per teiegraaf wordt aan de maritieme wachtposten en aan de politie in de tien naburige districten geseind|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000964.wav|of Franconi; behalve dat hij op zijn paard zit in plaats van er op te staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000968.wav|en geen straffen, geen voorspiegelingen van belooningen, geen vriendelijke of deftige vermaningen waren in staat mij tot een krachtsinspanning te verleiden, waarvan het nut mij onduidelijk bleef|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000805.wav|Al de majesteit van de indrukwekkende Jungfrau vermocht niets meer tegen de bekoring van het Hollandsche dorpsgezicht, dat in mijn geest was opgerezen. Ik zag me op een heldere zomeravond in een liefelijk tuintje aan een stille vliet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001067.wav|De Kentuckiër van den tegenwoordigen tijd is een goed bewijs voor de leer van het erfelijke van eigenaardige gewoonten en|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000155.wav|op de massieve bazis, 'tgeen denken doet aan den man zonder dyen op de kermis. Alleen torentjes, kleine naaldjes op dorpskerken, zyn afgewerkt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_002673.wav|Nu, dan kunt gij het ook eens doen, als wij er allebei voor in de stemming zijn. Ga nu maar een boek halen. Ik kan wel even in het donker blijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000323.wav|Hij had daar toen niet veel acht op gegeven, maar nu rustig in Den Hout een sigaar zittende te rooken ontdekt hij te midden zijner overpeinzingen een kleinen winkelhaak in zijn pantalon, vlak bij de knie|1724|neutral
+wavs/train_12500_13029_000174.wav|Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken. Zuiver, als geslepen edelsteenen In een rand van donker goud gevat|12500|neutral
+wavs/train_2450_7371_010488.wav|Boffin ging weder voort en zij volgden. Toen hij boven op den berg gekomen was, keerde hij de lantaren om — doch gedeeltelijk slechts — zette haar op den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001174.wav|Toen Emmeline op de vliering kwam, vond zij een groote kist, waarin eens eenige zware stukken huisraad waren verzonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002629.wav|en den toren kraken. Ik hoorde den regen tegen de muren kletteren, ik voelde de klokken trillen, en ik zag de touwen heen en weder bengelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001273.wav|Mijnheer! zeide ik, op een toon, dien ik trachtte zoo natuurlijk mogelijk te maken: ik heb niets over deze Juffer te zeggen. Een gelukkig toeval heeft mij haar doen ontmoeten: en haar familie|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_000126.wav|en begint te vergeten dat hij hare aandaoht heeft ingeroepen. Zij buigt over hem heen en spreekt vlak aan zijn oor|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000209.wav|ij gaf nu aan en, daartoe uitgelokt, eene zeer eenvoudige en klare beschrijving van eenige bijzonderheden, waardoor zich zijne geloofsgenooten van de overige hristenen onderscheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001357.wav|Kapitein Dobbin was een bijzondere beveling van dezen ouden generaal. Dobbin was goed op de hoogte van de literatuur van zijn vak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000504.wav|je houdt zooveel van sprookjes. Meer is het niet. Maar al schrijf ik nu niet 'Metamorfoze', daarom behoeft mijn kunst niet voor goed steriel te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001457.wav|Wanneer men hem de opmerking maakte, dat men nooit zulk een os, of zulk een schaap, gezien had, als er op zijn paneelen voorkwam, dan was het: 'ja, maar dat is een Arkadische os, een Arkadisch schaap|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_002638.wav|Ik wacht naar mijn baas. Het hart klopt mij in de keel. Als hij mij betrapte dat ik van huis was, zou hij mij haast vermoorden|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001052.wav|Maar. ging zij voort. Geldelijke bezwaren zijn er niet, als Doddy op Patjaram wil wonen. En de kinderen houden van elkaâr. al zoo lang. Zij waren bang voor jou|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_005284.wav|Ik hoop dat het schikken zal, Ridder! antwoordde Elske, moeite doende om met het hoofd te knikken: hadden deze brave menschen mij niet geholpen, ik ware er om koud geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002149.wav|Hij, zat stil, afgetrokken, roerloos, peinzend. Het was treurig hem aan te zien. Ieder zag hem aan, dat hij onder iets gebukt ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001391.wav|als hij een ander had genomen, zou ik zijn huis hebben verlaten. Hoe heb ik zijn huishouding bestuurd? Hoe heb ik hem geholpen met alles? Had hij niet drie zonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001465.wav|De jonge dame liet zich een' beker wijn geven, en wierp mijn' broeder een vriendelijk lachje toe, om hem te kennen te geven, dat zij op zijne gezondheid dronk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004890.wav|alsof zij er doorheen hem hadden kunnen zien, Zij gingen voorbij, sprekend hij kon dit verstaan over een geraamte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000751.wav|de koning zich ter rust te begeven. Doch nauwelijks was de gezant vertrokken, of Schahzenan, nu aan zijne gemalin denkende, kwam tot andere gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009556.wav|Als zij zeeziek wordt, is het haar dood; maar dan zeg ik dat zij vermoord is, en dat wil ik voor het gerecht getuigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003026.wav|Zulke paden zijn er werkelijk, baron de Ghiselles! die ze gaan, mogen wel toezien, werwaarts ze heenvoeren,' viel nu op eens de wonderdokter in|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000149.wav|Het was haar of er een lichtbeeld, een schaduw van licht was achter alles wat zich daar had voorgedaan. Achter Amélie en|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000586.wav|terwijl hij een zijner zwaar geaderde polsen met de andere hand omsluit, en zoo met de handen op den rug en onhoorbare schreden op en neer stapt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001245.wav|Nu vouwde zij, glimlachend van liefde en verwachting, hijgend van gelukkige dronkenschap, het prachtige kleed vierkant op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000149.wav|ongepoetste hooge schoenen, en een zeer korte broek. Hij heeft twee ongelijke handschoenen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000934.wav|Later, toen hij zich met melk verzadigd had, schaamde hij zich, dat hij zijn verdrietige stemming aan zijn gasten had getoond|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000854.wav|dat mij vertrouwen en genegenheid inboezemde, evenals in dien goeden tijd, toen vrouw Barberin mij zoo liefderijk aanstaarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005487.wav|Wij zullen onze rechten doen gelden, of men moet ons afkoopen. Koop ons af, of laat mij weder naar mijn jongen vriend gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005926.wav|Ik moet mijn ouden dokter Posey uit de stad laten komen. Ik ben zeker dat ik eene hartkwaal heb. Maar wat behoeft gij hem te laten komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001609.wav|was op te maken, dat zy een drank inschonk en andere benoodigdheden voor eene ziekenkamer by het licht der lamp|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001364.wav|Stauffacher gaf hieraan gevolg, en toen de Zwitsers wisten wie en wat Heer Rudolf van Reding was, was er niet één, die eenig bezwaar maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003195.wav|Hier zijn uw kleederen, welke zij u terugzendt. Met deze woorden overhandigde hij haar het pakje, dat Daamke had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003427.wav|Dit is treurig. Veroordeelt ten minste dezen man niet. Hoe! deze lieden herkennen mij niet! Indien Javert hier slechts ware! Hij zou mij herkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004257.wav|Het was eerst op den middag, en toen men begreep, dat de aanwezigen genoeg uitgerust waren en de ontbrekende leden niet komen zouden, dat men een aanvang maakte met de beraadslaging|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007061.wav|Het is duidelijk, dat ik er ben ingeloopen. En derhalve, als er iemand moet klappen, is het best dat ik het doe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001946.wav|en tevens om hun zijne diensten aan te bieden, indien zij te Balsora iets te bestellen hadden, daar hij voor eene belangrijke zaak derwaarts op reis wilde gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000224.wav|Hier raakte Emmy in verrukking en werd zij voor de eerste maal in de wonderen van Mozart|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000144.wav|Wel, als gij meegaat, kunt ge met ons een nacht in Heidelberg blijven en den anderen middag terug keeren. Dan zijt gij er lang genoeg om in Heidelberg het slot te zien. Toe, doet dat.|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_001702.wav|al duurde het ook honderd jaren — in eenig opzicht, groot of klein, bij jufvrouw Havisham zullen benadeelen. Ten tweede ben ik u verplicht als de oorzaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001854.wav|Maar al gauw was er een nieuwe spreker opgetreden, en dadelijk hadden de hoorders zich weer om hem heen verzameld. En op die manier was het doorgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001212.wav|inds twee dagen ben ik op deze kust gekomen, en mijn schip is zoo deerlijk gesteld, dat ik volstrekt moet kalefaten, of het zou buiten staat zijn, om weder zee te bouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000378.wav|Als de zaak kon worden bijgelegd, was dit oneindig veel beter. Nu Manfred een vriend was van Behren en zoo intiem met de Rimini's en Lina, bestond er kans om alles nog te schikken en hij vroeg op eenigzins gejaagden toon|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000551.wav|uit welks ramen zij nog menigen avond over de kastanjeboomen naar de sneeuwbergen kijkt, waarover Rudy zich eenmaal voortspoedde; zij ziet des avonds den|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_005999.wav|Toen de klok geluid werd om van de Amerikaansche kust afscheid te nemen, had George het genoegen van Marks over de plank naar den wal te zien stappen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008282.wav|Op kwam de zon, om hem gewasschen en geborsteld te zien, methodistisch gestoken in eene defdge zwarte jas|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000795.wav|wierp hij zich op bed, gekleed, en snikte in de kussens. Zijn ziel riep om haar als een kind om moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000628.wav|uisman. o een! nog verleden week, en wat zou dat nu? in welke betrekking staat dit tot uwe ontevredenheid op mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000515.wav|op te glippen, hoewel toch hare flankjes klopten, en hare oogen puilden van heet verlangen. Hij floot, hij floot heel zacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004209.wav|Van hare kindsheid af aan den omgang in de hoogste kringen gewoon, was Cassy door hare spraak en manieren volkomen geschikt voor deze rol|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003121.wav|gevolgtrekking zoû juist zijn, mijn Heer!' zeide Buat: 'indien wy enkel by geschrifte onze gedachten aan elkander hadden medegedeeld; maar wy hebben elkander sedert onzen laatsten brief gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000714.wav|Het meisje zette zich ondereen boom neder, en hield haar adem in, om de stilte van den nacht niet te storen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000194.wav|iemand, tot zulk eene afschuwelijke misdaad in staat, verdient deswegens gestraft te worden. Ik geef haar in uwe handen over, handel met haar naar uw|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003056.wav|De vraag was onverwacht en trof eene versche wonde; want het was pas eene maand geleden dat de lieveling der familie naar het graf was gebracht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001478.wav|De dokter mompelde, vaagjes ontkennend, Takma knikte het hoofd. Zij zaten heel stil, een tijd. Ja, het was meer dan zestig jaren geleden. Zij zàgen het alle drie|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_000842.wav|Dat schrijft zij ook. Maar dat vind ik toch geen reden. Wat drommel, je trouwt, je trouwt. Je trouwt in stadhuis en in kerk. Ja, dat jullie niet in de kerk zijn getrouwd, dat vind ik eigenlijk ook maar|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003012.wav|Schandelijk! barbaarsch! verfoeielijk! zeide zij bij zich zelve, terwijl zij naar de voorkamer ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012329.wav|van Salem House zit met zijn beenen kruiselings over elkaar allerjammerlijkst te spelen, terwijl de oude vrouw opgetogen toekijkt en luistert|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004345.wav|Dat dacht ik al,' zeide zijn vrouw, er in haar geest byvoegende: 'namelijk: dat hy de gelegenheid niet zoû willen laten voorbygaan, om zijn lief te ontmoeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004896.wav|Dan zal ik dat doen, waar de allerminste verdienste in steekt; ik zal een beste, lieve vrouw trouwen, die veel van mij houdt, en ik ook van haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002583.wav|Of maneschijn zelve zilverde langs den vloer en langs de zuilen. Tot Herakles Athena herkende, met de blinkende schitteroogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000490.wav|Oogenblikkelijk zal zij genezen en zoo geheel van Maimoun, den zoon van Dimdim, verlost zijn, dat hij het nimmer wagen zal weder tot haar terug te keeren|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000069.wav|Vader, ik ben meubelmaker geworden. Een goed handwerk, zei de vader, en wat heb je van je reis meêgebracht. Vader, het beste wat ik heb meêgebracht, is dit tafeltje|9861|neutral
+wavs/train_1724_4162_001203.wav|Een oogenblik dacht hij er aan, zijn rok te gaan uittrekken en een zwarte das om te doen, maar dan zou hij toegeven aan die domheid en bovendien zich straks weder moeten verkleeden om naar Kniebis te gaan, waar het zeker ook deftig zou wezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001075.wav|Den volgenden morgen was Burgemeester van der Werff al vroeg bij schipper Van Keulen om Cornelis bekend te maken met de boodschap, die hij buiten de stad te doen had|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000707.wav|is de oude heer. dood? vroeg hij. Hij zeide niets meer, steunde. - Voel je je zoo lam? vroeg Steyn. Harold Dercksz knikte|1666|neutral
+wavs/train_2450_7217_000397.wav|it de verte klinkt flaauw het geblaat van de schaapskudde op de heide, of het geblaf van den hofhond, die wacht houdt op het erve|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000919.wav|dat kan ik wel doen. En hij dacht natuurlijk, dat hij niet meer lezen zou, dan waar hij lust in had. De jongen vond, dat hij Moeder nooit zoo voortvarend had gezien. In een wip|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001447.wav|Haïatalnefous heb, van dien aard, dat het mij onmogelijk zou zijn, haar iets te weigeren, al ware ook dat voorstel minder aangenaam en vereerend voor mij geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001380.wav|en het schip in de gelegenheid raken, om misschien door eene sleuf in zee en bij de andere schepen te komen. 'Evenwel mannen,' zeide hij, 'die van u gaan wil kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005033.wav|Ik zou mij niet gaarne verlaten! Lewin ging met zijn vrouw naar buiten. Wat hebt ge mij dan te zeggen? vroeg hij in het Fransch|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002538.wav|wat voor mij al zeer veel was. Gelukkig vond ik er een, die geel was geworden en die ik voor een prijsje kon koopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002051.wav|want de omstandigheden der verwonding niet volkomen wetende, en vermeenende, dat Madzy wel schuldig zijn kon, wilde zij hare waardigheid niet te kort doen door zich met haar in te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002474.wav|zelf onthutst over hetgeen hij geschieden zag, wierp zich tusschen de beide strijders, die met dezelfde woede en met schier gelijke krachten worstelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005013.wav|Wronsky vernam dit later, nu bemerkte hij slechts, dat zich daar, waar Froe-Froe haar voeten moest neerzetten. Diana's kop bevond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002667.wav|knikkende op hare beenen naast haar. Maar eene woede van menschen dwarrelde over het operaplein; een strijd scheen daar te heerschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004314.wav|en dus, het eenigste dat gij niet verantwoorden kunt, is mij te beletten, in de gevaren te deelen, waarin de Ridderplicht u noodzaakt u te begeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000282.wav|dat zijn oude vriend het hem niet kwalijk zou nemen, dat hij, eer zij over verdere bijzonderheden spraken, zooveel mogelijk, onderzoek deed, omdat het geluk van hem na aan het hart lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001557.wav|en op een middag onder de thee tuimelde zij van haar stoel in den kolenbak. Zulke verrassingen maakten oom nog grimmiger|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001264.wav|kwam ik eerst op de inval een bout de cour te gaan maken aan een mooi winkelmeisje, de dochter van een sigarenkoopman. Misschien, dacht ik, is die nog wel vereerd door het aanzoek van een 'heer' en zal ze tot mij opzien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000773.wav|Een erg ondeugende lach kwam evenwel voor den dag, toen hij Landenberg aan het hoofd van een twintigtal gewapende ruiters den burcht zag verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002383.wav|Toen hij meende zeker van zijn zaak te zijn, ging hij naar de vrouw, pakte haar rok beet, en trok haar naar de deur. Maar Caesar toch! riep ze, en wilde zich losrukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005129.wav|Bij deze woorden werd de vorst rood van toorn en begon op een ongepaste wijze zijn opmerkingen uit te stooten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001942.wav|Ottilia kleurde en zuchtte, en met moeite een traan verbergende, die haar bij dat openbaar verwijt in de oogen schoot, wilde zij zich weder bij den hofstoet voegen; doch Madzy hield haar hand tusschen de hare vast|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000194.wav|Ik ben pas een keer bij je geweest, in je huis. Dat is alles geen onhartelijkheid, maar dat is omdat er geen tijd is. - Ja Bertha, dat weet ik en ik neem het niet kwalijk en je hebt het druk gehad met de bruiloft|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_001438.wav|Hij is zoo mild, als iemand maar zijn kan! riep juffrouw Gamp met verrukking uit. Neen, neen, viel de aanspreker hierop in|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004975.wav|Ik begin te gelooven dat ik eenigszins flauw word. a Wat drommel! waarom gaat ge dan niet eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001450.wav|Helaas! men verbergt de schoonheid als iets leelijks. Sedert de revolutiën draagt alles pantalons, zelfs de danseressen; zij moeten ernstig en doctrinair zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000285.wav|Of de tocht ging alleen naar Scheveningen, en bij Berenbak maakte mevrouw Van Lowe opschudding, terwijl iedereen uitzag naar het rijtuig, waaruit behalve de drie dames nog kwamen de drie kindertjes, terwijl Alex klom van den bok|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_003491.wav|dat gij niet anders met mij spreekt, dan alsof ik u volkomen vreemd was. Als Pecksniff uit de beweging van|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000349.wav|en dit alles werd hem spoedig door John gebracht, die zich terstond weder wilde verwijderen, toen de vreemdeling hem wenkte om te blijven wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001091.wav|Op dat oogenblik brak de maan door de wolken, en bijna zou hun een' kreet van vreugde ontsnapt zijn, daar zij nu den door hunnen kapitein achtergelaten gevangene herkenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000264.wav|De zon rees aan den horizon. Een opstandeling zeide tot Enjolras: Men heeft hier honger. Zullen wij inderdaad sterven zonder gegeten te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005383.wav|Dan zette Brass de deur van het kantoor open, en begon wederom te neurien en engelachtig te glimlachen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002690.wav|Ik zal gaarne de dames accompagneeren, zeide Reynhove: maar ik moet alleen remarqueeren, dat het in de kajuit droog is, en dat zij buiten geëxponeerd worden om nog meer doornat te worden|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000693.wav|en dezen inval had een jongmensch, de Engelschman. In het wit gekleed als een molenaarsknecht, klauterde hij des avonds naar den overkant, geleid door het licht, dat er uit de kamer van Babette stroomde|2506|neutral
+wavs/train_1724_10268_001263.wav|k droom dan ook gedurig van hooge bergen, waar ik aftuimel, van watervallen, die mij meêsleepen, van aardbevingen, die mij verzwelgen, en van ransche modisten, die mij allerlei onmogelijke hoeden en korsetten aanpassen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000816.wav|Wist ik, dat gij zoo jodelen kunt, Heer Beringer! Ik deed het niet; hij deed het, bromde de Edelman en zeide tot Tell: Kom, ga mede|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000508.wav|Op zekeren dag, toen Rudy met zijn oom op de jacht was, hing deze zijn jas en zijn hoed op den Alpenstok, en de gemzen zagen de jas voor den man aan|2506|neutral
+wavs/train_2450_7371_002457.wav|Het was een van hare bedorven-kmd-manieren, dat zij altijd het haar van de familie opmaakte, misschien omdat haar eigen haar zoo mooi was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009020.wav|Ik ben tot uw dienst, mijnheer' antwoordde Wegg, op zijne gewone plaats op zijne gewone bank plaats nemende en zijn houten been onder de tafel voor zich uitstootende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000755.wav|Daar Bella zoo toegetakeld niet alleen voort kon, moest de secretaris haar helpen. Toen zij tegenover hem in een hoekje plaats nam, was de frischheid van haar gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001259.wav|en wij hebben honderd duizenden verdedigers en bewonderaars van onrechtvaardigheid, ellende en ruwheid door kinderen bedreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002184.wav|En de enkele vollediger recensies voldeden hem ook niet, al prezen zij, de meeste. Hij vond ze oppervlakkig|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001779.wav|Vooral de verleiding door drank en allerlei ongebondenheid vreesde deze ervaren schipper voor jonge zeelui. Maar hoe vol zorg hij mocht zijn, de schipper liet het eene niet ordeloos liggen, om te trachten in het andere orde te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000308.wav|Gij vreest immers niet, dat zij mij Roomsch maken zal, moeder? MOEDER. Dat juist niet, HILLETJE! en ik hoop, dat God u ook daarvoor bewaren zal; want zie! ik laat de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003256.wav|van Siljan in Dalecarlië, en we kwamen over de groote grenswouden tusschen Dalecarlië en Helsingland. We zagen niet anders onder ons, dan het zwart-groene naaldbosch|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006378.wav|Hij werd echter niet geroepen om bij hen te komen, voordat zij eenige uren gegeten, gedronken, geslapen en gepraat hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003655.wav|Ik zou wel eens willen weten, wat de pater procurator der Karthuizers van onze leuze zoude zeggen,' sprak Machteld, wie het woest gejuich wat schril in de ooren had geklonken. 'Wel, die zou het omkeeren en roepen: leve de dood! en|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000519.wav|Ach, een ander katje Loert op rat en muis, Maar dat zal nooit worden Speelpop hier in huis. Want helaas! haar kopje Is niet mooi of lief, En zij mist de gratie Van mijn hartelief|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000876.wav|en dat hij oogenblikkelijk volgen zou. Zoodra als de camieriere vertrokken was, zeide MAURITS. 'Nu mijn vriend! laten wij het afscheid nu maar kort maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006665.wav|en hoog tijd dat Tom zijn vriend ging opzoeken. Hij sprak daarom eerst met zijn zuster af, dat zij, in aanmerking nemend|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001063.wav|eene zaak vervulde hem bovenal met schrik en joeg hem eene kille huivering door de leden: de vrees, mede het slagtoffer van den boosaardigen toeleg der vrouw te worden; dan waren zij verloren|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001676.wav|dacht hij verder, ook veel beter af zou brengen dan hij. Nu was het zeer zeker dat de hoogaanzienlijke heer Van Hoel van dezelfde meening was|496|neutral
+wavs/train_2450_6408_009412.wav|naar den weg naar Furnival's Inn te vragen, of hij moest zoo gelukkig zijn de Munt of de Bank te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001121.wav|en was hij alles wat de andere man was, behalve dat hij hetzelfde gezicht niet had, en een vilten hoed met een breeden rand ophad|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002069.wav|Als ik hooger lof wist, zou ik haar dien geven. Er was geen hooger lof voor haar, geen grooter verwijt voor mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003184.wav|Met uwe vrouw en kinderen, die de krijgskans in onze handen vallen deed, die aan den voet van gindsche galg uwe keus afwachten, die hun lot beslissen moet|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000510.wav|Ik verkoos hier geen lijdelijk slachtoffer te blijven, en ware ik alleen geweest, ik had er mij met mijne parapluie onder den arm wel doorgewerkt, maar ik mocht eene dame van tantes leeftijd niet blootstellen aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002729.wav|de rechtschapenheid, de liefde, de goedheid — geene woorden zijn sterk genoeg om mijn gevoel uit te drukken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001423.wav|Ons heele verschil was, dat voor mij de bevrediging pas begon met de daad, terwijl zij zich in het willen vermeide met het geruststellend bewustzijn van een tijdige zelf beheersching|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000160.wav|Het hooge gras groent de heuvelen over, de jonge kudden blaten de zonne weêr toe, de herders zingen blij bij den schal der schalmeien|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001026.wav|ze liepen dan ook met jammerlijke gezichten rond, die evenwel niet best gerijmd konden worden met de uitbarstingen van gelach, wanneer zij bij elkaar waren. Verscheiden buitengewoon zachte dagen gingen een prachtigen Kerstdag vooraf|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009972.wav|Snagsby, door zijne onrust geheel buiten staat om deze of eenige andere vraag te beantwoorden, begeeft zich naar do Zon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000244.wav|dat zij met wijd puilende angstige oogen uit wijd openen mond had haar adem geslaakt. Zoo hadden haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004072.wav|rivieren, vlak bij de hand, stond het in den drogen tijd een voet of vier hoog op zijn landerijen. Hoe hoog het in den regentijd stond, wist hij niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001419.wav|en toen de bladzijde volkomen droog was, zette hij het deel weer op de plaats, waar hij het vandaan had genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003194.wav|Terwijl het rijtuig hem voorbijvloog, zag Olivier een man met eene witte slaapmuts, wiens gelaat hem bekend voorkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003252.wav|Verschrikt, buiten ons zelf van angst, staarden wij elkander aan en trachtten in elkanders blik een verklaring te lezen, die het verstand ons niet aangaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001820.wav|Ik ben daarvoor u geen dank schuldig, u hebt er niets aan gedaan, en daarna bedankte hij de moeder, ook uit naam van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003049.wav|Alleen de moeielijkheid om het zoo te schikken, dat men beide zijden van het blad tegelijk kon zien, verhinderde de uitvoering van dit voornemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010156.wav|Judy, zorg dadelijk voor de pijp en het glas brandewijn met water voor mijnheer George. De vroolijke tweelingen, die ondertusschen recht voor zich hebben gekeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003680.wav|dat ieder beroep zijn schaduwzijde heeft. Dit behoort tot de plichten van een officier. De weerzinwekkende sport van boxen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001741.wav|talloze varens, buitengewoon lichtkleurig uit onvoldoend licht, staken sterk af tegen het dichte zwartgroene loof der bomen In dat bos werd Ketjil|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000492.wav|Achter dezen verscheen de barbier met alle benoodigdheden voor zijn meester. Zijn er ook acten van het gerecht gekomen? vroeg Stipan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000340.wav|Nu versnelde hij zijn dralende pas en trad op de Hinde toe. Zij zag hem aan komen; vroolijk sprong zij eenige luchte passen. en bleef staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000789.wav|Cornélie kon er nooit naar hooren en vergat de relaties weêr dadelijk. Het was soms ondragelijk vervelend zoo lang aan te moeten hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004442.wav|De menschen daar bekommerden er zich niet om, dat zij ter wille van hun hardnekkigheid in armoede moesten leven. Zij stelden boven alles hun onwil om zich te laten verdrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001043.wav|aar vader kwam bij haar boven, daar zij zoolang verwijlde, en vond haar in eene koorts, die het geheel ongeraden maakte, om op te staan|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000155.wav|Vriend mijner vroegste jaren en, het gansche leven door, steeds meer mijn vriend! Vriend en Broeder! Gij zijt mij van het hart gescheurd. Het graf is tusschen ons|2506|neutral
+wavs/train_2450_5459_002752.wav|zoo waar mij God helpe! Schrik niet zoo voor mij, mejuffrouw. Ik ben jonger dan gij wel denkt, maar aan het verschrikkelijke gewoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004343.wav|die een eigen broeder is van den overledene, hoe het schaap in mijne handen geraakt was, en vroeg, hoe ik het hem best zoude oversturen: en wat denk je, dat mij die Spanjool ten antwoord gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008878.wav|maar dat doet er niets toe — al heette hij Artisjok — zich een onderhoud met Lize Hexam te verschaffen. Artisjok verklaart zich daartoe bereid, beproeft het, maar slaagt niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000211.wav|Bologna was niet minder verbaasd dan zijn makker. Beurtelings keek hij Grimaldi, de herberg en den man met het bombazijnen buis aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000302.wav|Ja. - En mij, geloof je mij ook, als ik je ook nu zeg. dat het niet waar is. wat de menschen vertellen. - Ja. Ik geloof u.|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002733.wav|Lewin eindigde zijn overpeinzing; hij hoorde een geheimzinnige stem, die zich blijmoedig verhief in zijn binnenste|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005451.wav|verrukkelijk de lokken van haar een weinig losgegane frisuur, verrukkelijk haar bevallige, lichte bewegingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001233.wav|Gij kunt naar boven komen als gij wilt; maar de eerste van u, die binnen bereik van onze kogels komt, is een lijk, en de volgende ook, en zoo voort tot den laatsten toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000673.wav|Evenmin moet men mij voor ondankbaar houden, omdat ik haar nooit had geschreven in al den tijd, dat ik van haar gescheiden was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000747.wav|die door een vuistslag een opening in het traliewerk en in het glas had gemaakt. De arm greep een brood en nam het mede. Isabeau liep naar buiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004675.wav|en onderweg wenschte hij zich zelf geluk met de benijdenswaardige omstandigheden, waarin hij eindelijk gekomen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010746.wav|met een flauwen blos, t komt gij dan niet uit voor de reden waarom gij er de hand in hebt ? Heer, ik wilu de waarheid zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010669.wav|Den heelen dag zag men niets anders dan lucht, water en bosch, en daarbij heerschte er een hitte, die alles verzengde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000570.wav|Al te vriendelijk! mompelde Fulco. Vooruit Zwart, nog een kwartier! Vooruit! Doch Zwart kon niet meer. Het arme dier had gedaan, wat het kon. Het paard van Peer was vlugger en sterker, naar het scheen. Het ging Fulco vooruit|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000152.wav|en dit nette gebouw met zijn breede trappen, zijn hooge, ronde spiegelruiten, zijn ruime veranda en, zijn grooten tuin, dat ik u als 'de beurs' voorstel|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000698.wav|Toen ze hem pas kende, heb ik werkelijk een paar onpleizierige dagen gehad, omdat ik dacht, dat ze verliefd op hem was. En Connie Ralandt zegt, dat liefde altijd wederliefde trekt, zooiets van een magneet zeker|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005511.wav|Haat hij niet alle honden, die niet van zijne soort zijn? Ja, hij is door en door een christen, merkte Charley aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002061.wav|t is in allen gevalle een keurig bewerkt voorwerp, en dat elke vrouw, die de historie niet kent of zich niet door hersenschimmige vrees beheerschen laat, u benijden moet|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_004161.wav|belialve wat hare gestalte betrof kortheid was. fl Werkelp dan? zei de heer Lorry bij wijze van verandering|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000467.wav|een contrast vormde het onschuldige kind met den man, die schuw haar zag voorbij huppelen; hij had dien nacht ook angst doorgestaan, maar geheel anders was zijn angst geweest; hij had niet gebeden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007427.wav|Zij was zoo overtuigd, dat hij, zooals op vroegere bals, ook nu met haar de mazurka zou dansen, dat zij reeds vijf andere heeren had afgewezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001130.wav|Een andere lamp, staande, gaf een tweede schijnsel van uit een kamerhoek; en het vertrek schemerde gezellig, vertrouwelijk op in dien derden schijn van het houtvuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000237.wav|Ja, zulk een oogenblik was wellust. Die kleedkamer was meer haar eigen element dan dat studeervertrek het was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001055.wav|hoe leed hij, de vreemde jongen, de sterke jongen met zijn mijmerziel, In de jaren van den drang zijner|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000986.wav|Ik woû u ronduit iets vragen. Ik woû u vragen, of u me eerlijk, heel eerlijk, zoudt willen zeggen of u me onbescheiden vindt|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001177.wav|weder neerzittend, deze op den enkelen wankelen stoel, gene op den rand van het lage balustradetje, een ander op de boventrede van het trapje, dat naar beneden leidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001648.wav|Gelukskind' zei hadji Ismaïl glimlachend tegen Ketjil, die vol blijdschap aandachtig keek naar de andere visser, die met grote zorg het kostbaar vocht opving in een schoteltje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009485.wav|of dat hij zeker wilde zijn, dat de moeder het niet in handen zou krijgenj maar voordat hij op reis ging, belastte hij mij, om het naar huis te brengen; en dat deed ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003765.wav|en de treurige gedenkteekenen van de leelijkste menschelijke hartstochten. Hoe menigeen die sprakeloos en hulpeloos op zijn sterfbed lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002212.wav|waar ik wist dat zooveel heerlijkheid achter verborgen moest liggen; maar zooveel heerlijkheid als ik toen bij die eerste gelegenheid aanschouwd heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000569.wav|en ruim twee weken daarna schreef, dat zij binnen weinige dagen een bezoek van hem te wachten had, en meteen vele klagten over het onbeantwoord blijven van zijnen vorigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001545.wav|en dat opschrift, met de onmiskenbare hand van Buat geschreven, luidde: 'Aan de Wel-Edele Mademoiselle de Beverweert, in de Haagh|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001989.wav|En toch nu, terwijl hare hand steeds woelde tusschen de kleine kousjes en de kleine hemdjes, nu liet ze zich meer en meer neêrzijgen in het weeke dons harer vermoeidheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_000288.wav|sAls gij het briefje niet hebben wilt, zeide Hugh, bedremmeld door dit verwijt, daar hij verwacht had geprezen te worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000821.wav|maar terstond naar Henriëtte toegaande, omhelsde hij haar hartelijk en vroeg haar of zij reeds van den schrik bekomen was, en of zij zich niet ongesteld gevoelde. O! zeide zij: ik ben zoo wel, of er niets gebeurd was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7293_000254.wav|En zoo dwalen onze gedachten uit de eenzame wouden naar de bezige wereld en naar het rustige opvoedingsoord, waar wij dezen morgen vertoefden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001668.wav|De lastdrager, zeer tevreden met het geld dat men hem gegeven had, behoorde nu zijne mand weder op te nemen en zich te verwijderen; maar hiertoe kon hij maar niet besluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003201.wav|en dan zullen het lieve dingetje en ik stilletjes naar de naaste kerk gaan. Bedenk, mijn beveling is van geene familie, mijn beste Handel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004035.wav|Den volgenden dag gingen we op de Ben Franklin, een mooie mailboot, en bereikten kort na middernacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002106.wav|Men ging hiertoe dus over; en nadat zij tezamen in Het Wapen van Eatanswill het middagmaal hadden gebruikt, namen de vrienden afscheid van elkaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000798.wav|Zij leunde met den arm op de tafel en had den blik neêrgeslagen; het licht viel op haar rustig maar bleek gezicht en op de vale zijden japon, die ze droeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000515.wav|Hieruit was zijn kennismaking met den pastoor van Vernon, den abt Mabeuf, ontstaan. Deze achtenswaardige priester was de broeder van den kerkmeester van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000493.wav|Toen trad hij bij zijn vrouw binnen. Kom, Sacha, wees niet boos, zeide hij met een teederen, maar tevens verlegen glimlach|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000867.wav|wat wonderen waren daar niet te zien! Denkt maar uit wat ge wilt, en ge zoudt het in suiker of chocolade vinden nagebootst. Het gedierte des velds|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000749.wav|zonder dat ze er iets van zou kunnen grijpen; dat ze van dat alles niets genieten zou en den verloftijd mocht doorbrengen aan de zijde van een zieken man|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000489.wav|k vond, dat we eigenlijk terug moesten naar ulia en allie, maar hij zei, dat hij het beter vond, dat zijn nichtjes niet zooveel thee dronken. aar zouden ze maar zenuwachtig van worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000919.wav|en al hare silhouetten warrelden gedrochtelijk als met verwarde ledematen. Hoe had hij zich verworden in den laatsten telg van uitstervend geslacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009601.wav|Maar na verloop van niet meer dan een paar minuten kraakt de trap en komt Tony haastig terug. Hebt gij ze al|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000162.wav|en een samenraapsel van uit Siberië ontvluchte avonturiers, zal men toestemmen, dat een streng meester voor die streken geschikt was. Men merkt te Sitka nog tal van overblijfselen van de russische heerschappij|5809|neutral
+wavs/train_2450_5210_001441.wav|dat hij voor al zijn leven rampzalig was, — en dat hem niets overbleef, dan het blijde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000482.wav|Ondertusschen vervolgt Kamper mevrouw Wandelheem met zijn laffe aardigheden en dubbelzinnige complimentjes. Luister maar.' Beneden klonk het nu duidelijk|1724|neutral
+wavs/train_9861_9412_000008.wav|Je bent niet wijs, zei de dominé en ging zelf naar den stal om de zaak te onderzoeken. Maar hij had nog geen voet binnen of Duimpje riep: Breng mij geen nieuw voêr|9861|neutral
+wavs/train_2450_11010_001184.wav|nderen, vroegen aan, welke de beleediging toch was, die hem had aangedaan? oowel de bedaarde aanspraak van den grijsaard, als deze vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006739.wav|Ralph, die hem intusschen scherp in het oog had gehouden, ging naar de deur, en gaf Gride een wenk om hem te volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000420.wav|Al dien tijd hoorden de bewoners van het kastegl en de eenvoudige dorpelingen weinig van de gravin, zooals Therese by voorkeur genoemd werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001106.wav|en zich herinnerende hoevele jaren hi in Covent-Garden was werkzaam geweest, en met hoeveel bij val de bezoekers hem steeds hadden bejegend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001898.wav|De waakster deed wat haar bevolen werd, maar schudde het hoofd, als meende zij, dat de oude vrouw zoo gemakkelijk niet sterven zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000829.wav|Hij kende hem nu, zijn armen vriend. En hij had willen gelooven als een kind aan God. Hij had willen bidden, hij had willen biechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005713.wav|Hij bezichtigde de sluitingen der vensters, zwoer toen met een vloek, dat hij niet om den duivel en al zijne engelen gaf! en ging slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002715.wav|alsof de werkman, die met smeden bezig was, alleen voor zijn vermaak zulke muziek maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000465.wav|Wij hoorden tegen den wand van de zijgang eenig gedruisch en het water klotste alsof er stukjes steenkool invielen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000333.wav|De feestgroet der natuur aan de geliefde vorstin wierp tegelijk een glans van vroolijkheid over hare getrouwe onderdanen, die niet als gewoonlijk, ondanks dikke sjaals en overjassen, behoefden te rillen, om deel te nemen aan de hulde haar gebracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003486.wav|Het was zomer en wij hadden een heel mooien avond. Als wij een dorp doorreden, stelde ik mij voor, hoe de huizen er van binnen uitzagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000343.wav|Beste jongen! hernam zij: het besef der vreugde, die gij mij thans doet smaken, moet u zoeter genot schenken dan eene van die genietingen, welke gij om mijnentwille hebt opgeofferd, u had kannen aanbieden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004509.wav|Maar hij had niet slechts een warme deken noodig, doch ook een goed verwarmd bed, en vooral een warmen drank|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001383.wav|en Sabina barstte uit in een zenuwachtig schreien. 'Neen voorwaar! dit is erger dan een weinig kwade luim, dit is een ziekelijk verschijnsel!' sprak Brigitte, verschrikt en meêwarig het hoofd schuddend|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000658.wav|Ik hield van groote, stevige vrouwen; deze was lang, maar uiterst tenger. Dit belette echter niet, had veeleer juist ten gevolge, dat zij een zonderling mengsel van gevoelens in me verwekte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001259.wav|Hij had zich deze beide vermommingen in de hut des boschwachters aangeschaft. Elske, die nu de hoop had opgegeven van haar man terug te zien, had aan den|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000813.wav|Die voerden immers weer als altijd allerlei ruiter-kunstjes uit, van de zwervende volksstammen afgezien, kunstjes, waarvoor Zus zich vroeger zoo angstig kon maken, wanneer de paarden wild en met vlokkend schuim op den bek heen en weer vlogen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001434.wav|Mevrouw Jennings herhaalde haar verzekering dat Mevrouw Dashwood hen best kon missen; en Elinor, die thans haar zuster begreep, en zag hoe haar verlangen om Willoughby weer te ontmoeten, haar voor al wat daar buiten lag, bijna onverschillig deed worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000350.wav|een glimlach begon zich nu en dan op haar gelaat te vertoonen, somtyds zelfs ging die glimlach over in een gullen lach|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000123.wav|Van Saetzema had een goeden naam, was meester-in-de-rechten, had iets van fortuin: Adolfine had het maar geprobeerd. Maar terwijl Van Naghel, na advocaat in Indië te zijn geweest, door tactvolle relatie's, door politieke handigheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002233.wav|en vervolgde hen van de eene weide naar de andere, zoodat zij niets te eten kregen. Toen Akka begreep, dat hij niet van plan was hen met rust te laten, nam zij vlug een besluit|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000300.wav|Neen, we hebben al 'deining' genoeg onder ons gehad. Mama ten minste heeft er goed voor gezorgd. - Dat heeft mama ook kennissen doen verliezen. - Natuurlijk. Mama is niet netjes geweest. met haar drie mannen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003453.wav|Geen onnoozele brave vergadering van kiezers liet zich ooit gemakkelijker door de oplettendheden van een geslepen candidaat om den tuin leiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005851.wav|Op dit oogenblik ging de deur weder open en kwam Mary, een frisch blozend meisje, met groote bruine oogen, gelijk hare moeder, met het kind binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000826.wav|over een aardigheid, die hij gezegd had, wierp hij het hoofd achterover, sloeg beide handen er om heen en barstte in een schaterlach uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000532.wav|Regelrecht uit Parijs komend zweefde hem natuurlijk de Fransche muziek voor het oogenblik het duidelijkst voor. De eerste thema's die hij aangaf|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002667.wav|De vervloekten dwaalden rond over de rotsen en zagen met ontzetting in den vlammengloed, brrr. En glimlachend tegen haar eigen fantazie wendde zij de oogen af, een weinig verblind door het staren in die hel|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_007536.wav|Hier, in dit akelige nest van een dorp, hier zeg ik, bevindt zich op dit oogenblik een man van talent en genie|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006880.wav|Ik zal u zeggen wat ik denk dat ik hem doen zou als hij mij bedroog. Als hij sliep, zou ik een lepel gloeiend maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000749.wav|Door den wind opgejaagd vlogen de wolken naar het zuiden heen, nu eens zich verbindend tot lange, effen grijze lappen, dan weder uiteenstuivend en vervloeiend, aan den neergeslagen rook van een voortijlende locomotief gelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004212.wav|het onrecht en de ellende te doen zien, die het lijdt onder een stelsel, hetwelk zoo noodzakelijk wreed en onrechtvaardig is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001440.wav|Hij begon te spreken over zijne door den koning Schahzaman zoo vurig begeerde geboorte, vervolgens verhaalde hij van zijne opvoeding, van den wensch des konings, om hem vroegtijdig te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000832.wav|Nauwlijks liet hij een oogenblik Emilie binnen of Dolf den Bergh. En het was een groot leed voor mevrouw Aylva; een wanhopig, troosteloos leed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005356.wav|Omdat het licht reden kan geven tot. Hij bleef steken. Ik begrijp er niets van. Jawschin n'est pas|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001716.wav|en liep met harde stappen een trap met uitgesleten treden op. Toen kwamen zij in een groote zaal, die vol getakelde en getuigde schepen was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001028.wav|Meer dan een Aanleider kwam bij de tent om de Deken te kunnen spreken, hetzij om onderrichtingen of bevelen te vragen. Maar hoezeer zij ook aanklopten, kregen zij echter geen antwoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000289.wav|aauwelijks was het vaartuig de bogt van den ijn bij het dorpje am omgevaren, of van verre zag men de rivier voor de stad usseldorp, met een houtvlot bedekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000897.wav|en den eindeloozen val, maar miste het verband tusschen die visioenen en den toestand waarin zij zich zelve terugvond. Verwilderd dwaalde haar blik rond, totdat het geheugen terugkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000156.wav|Wij zien verscheidene boerderijen, die er geen deel van uitmaken. Maar als wij den tot waterkeering verhoogden dwarsweg over zijn, dan hebben wij het terrein van Mettray betreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000752.wav|Die man is zeker terstond na zijne geboorte met zijnen neus in eenen hoop brandnetels gevallen, dat hij zoo warm gebakerd is, zeide Eenoog tot zijne makkers|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000203.wav|En dan zuchtten zij en begrepen elkaar. Ja, elf kinderen werden er naar hem genoemd; maar niet een van hen had eenig geluid in zijn keel|2506|neutral
+wavs/train_2450_3330_002251.wav|en de Laplanders, die anders in den zomer niet veel binnen waren, kropen allemaal in een van de tenten, en gingen om het vuur zitten|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001597.wav|alzoo enkel en uitsluitend om mijn geld; maar wees gerust; hij is niet meer verliefd op mij dan op gindschen kastanjeboom.' - ' k geloof, dat gij hem onrecht aandoet, ettemie,' hernam zij, met warmte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000334.wav|en wat denkt gij, dat er het gevolg van geweest is? Dat er van het beetje koffij en suiker, die het eiland nog voortbrengt, sedert jaren niets meer aan de Rotterdamsche markt is gekomen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001046.wav|Waarlijk niet, antwoordde haar man, zich in zijn armstoel vlijende, maar hij heeft een examen gedaan. Een heel groot examen|496|neutral
+wavs/train_1724_2757_005281.wav|De eerste kon ontrouw, de laatsten omkoopbaar zijn, en te zamen konden zij met den gehaten bloedverwant heulen, om nog bij zijn leven, zoowel de erfdochter als hare bezitting in diens handen te leveren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001387.wav|Hiervan kreeg ik weldra de ondervinding. Het was op de kruin van den berg, die de beddingen van de Loire en de Dordogne van elkander scheidt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001036.wav|maar ik kon niet terstond woorden vinden. Ik heb niets gestolen, ik ben iemand, die niet alle dagen te eten heeft. Ik kwam van|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011845.wav|Die arme Cupido! zeide zij; wat was hij smoorlijk verliefd op mij, en wat een dwaas was hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000562.wav|en hem kende zij zeker niet. Waar dacht hij aan, als hij zoo keek? Wat was er in zijn leven geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000965.wav|maar de herinnering aan Eckbert drong zich juist in die ure van tweestrijd in volle kracht aan mij op, en zoo verstiet ik den man, wiens liefde zich zelfs niet verloochende te midden van zijne smart|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000616.wav|O zeer zeker! Hij bleef een oogenblik nadenken, en nam werktuiglijk bij herhaling een weinig zand uit het zandbakje, dat op de schrijftafel stond en zeide toen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000359.wav|Met dezelfde post die hem een brief van Leopold van Zonshoven aanbracht, ontving Mr. Willem Verheyst een biljet van eene hem onbekende hand van den volgenden inhoud|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_000704.wav|Dit, zei Pecksniff, terwijl hij de deur van de gewichtige bovenvoorkamer wijd openduwde, is een vertrek, waarin, naar ik meen te mogen zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000896.wav|Goede vriend, breng dit aan uwe meesteres. Indien zij niet geneest op het eigen oogenblik, dat zij deze regelen gelezen heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001763.wav|Het verscheen in een nieuw tijdschrift, dat maar kort duurde, en waarvan de redactie hem om eene bijdrage gevraagd had. Toen hij het gedrukt zag, vond hij het weêr beter|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007615.wav|te herkennen, Ik heb het geluk thans onder mijn hoede te hebben de dochters van velen van hen, die uw tijdgenooten waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000104.wav|en, met een van verontwaardiging gloeijend gelaat, tot den doode zeide: Dit is uwe straf voor deze wereld, maar hier namaals zal zij eeuwig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003361.wav|Toen bleven de reiziger en hy alleen samen over. Zy gingen te zamen verder, totdat zij dicht aan de grens van het bosch kwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001003.wav|Benjamin, jongen, zeide George eens, het is niet in orde met dien Franschman. Het was een zaterdagmiddag|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000386.wav|zij had mijn onbescheiden kijken niet kwalijk genomen; dit gaf me de moed wat verder te gaan, Dat komt, omdat ik nog nooit zulke mooie handen gezien heb. Je bent heelemaal zoo mooi. Mina|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001028.wav|een terp zoo oud, dat machtige eiken en andere woudboomen hun wortels geslagen hebben in haar bodem|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001853.wav|oo ras deze van het rijtuig afsteeg, vloog zij haar om den hals, en kuste haar met de hartelijkste welmeenendheid en blijdschap welkom|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002429.wav|Gij schimpt zoo op EDUARD; weet gij wel, dat ditzelfde huwelijk, waarvoor gij zoo verachtelijk de schouders ophaalt, welligt eene noodzakelijkheid kan worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000499.wav|In het geheel niet, Moeder! ik weet, dat ik het zonder toestemming van u en vader niet mag aannemen. Ja regt uit gezeid: ik was wat beschroomd om het u zelfs te vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000151.wav|Aldus gecostumeerd zijnde, hield zijn vader voor het vertrek nog eens nauwkeurig inspectie, was volkomen tevreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001471.wav|en tevens naar berigten omtrent hare meesteres, nadat zij van hem en van den prins van Perzië gescheiden was geworden. Maar de slavin|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001365.wav|prins Edzard naar het kasteel terug, komende van Estelle, waar hij na eene verzoening gesoupeerd had, dronken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001512.wav|Thans wist Cornelis genoeg en ziende, dat Pier naar zijn huis ging, besloot hij, door een paar straatjes om te loopen, hem onverwachts tegen te komen. Dit gebeurde dan ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000219.wav|Intusschen kwam Aladdin's moeder met een gezicht waarop de goede tijding te lezen was, tehuis. Mijn zoon, zeide zij tot hem|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000494.wav|De dennenbosschen der bergen kleurden zich paarsachtig rood als bloeiend heidekruid, en waar de boomen ophielden en de steenen te voorschijn kwamen, daar gloeiden deze, alsof de rots doorzichtig was|2506|neutral
+wavs/train_1724_795_000280.wav|Zij begon niet weer te schreien, maar lachte zenuwachtig en beefde en klemde zich aan haar vriend vast, heelemaal in de war door dit plotselinge nieuws. Hoe verbaasd Laurie ook was, handelde hij toch met groote tegenwoordigheid van geest|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_007586.wav|en den schijn aan te nemen, alsof hij om haar en niet om zijn eigen belang denkt; hij wil de rol van een nobelen vader spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007784.wav|Haredale nam den degen aan, stak dien op zijde, bedankte den man, en zette zijn weg voort|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001772.wav|En hij zwaaide met zijn arm door de lucht, alsof het gegons, door de beweging veroorzaakt, zijn dorst naar wraak zou lesschen; alsof de gedachte aan de verdelging van zijne vijanden balsem op zijne nog niet geheelde wonden gaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000038.wav|Somtijds, somtijds. Maar Heere! Wat waart gij een aardig kind! Wat had ik een lief gezelschap aan u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001994.wav|des vorigen jaars, order gegeven heeft tot Rotterdam koren te koopen met belofte, de eene helft dadelijk te betalen en de andere bij het ontschepen aan de kade|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003032.wav|en ik ben zeker dat het op het eind goedkooper uitkomt, en Legree nam een teugje uit zijn glas|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003181.wav|Wij volgen slechts onze last, Heer Ritmeester! U Wel Ed. is zelve soldaat geweest en weet dus dat wij gehoorzamen moeten aan hen, die boven ons gesteld zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000961.wav|in afwachting van den dag dat zij in evenwicht zouden komen. Een ander teeken van den tijd was de regeeringloosheid, vermengd met|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008625.wav|of op de feesten, waarmede het vreedzame landje nog steeds de verjaardagen en huwelijksdagen van zijn vorstenhuis viert|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002383.wav|binnen de woning waarde de slaap over de sluimerende dienaressen en het, de vuistjes sluitende, wicht, maar binnen de zaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001093.wav|Nu kon hij niet langer twijfelen, hij had duidelijk gehoord: hij schouwde opnieuw rond, doch zag niets. Aan uw voeten, zei de stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004429.wav|Des zaterdags hielden zij zich den geheelen dag stil, en ook des zondags waren zij niet voornemens iets van belang te ondernemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000375.wav|Dat was nu een heel onbetamelijke uitdrukking, en de meesterknecht vroeg den ander dan ook, of hij soms gedaan wou krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005593.wav|met twee ridderorden, zooals zelden aan zulk een jong generaal werden geschonken. Wel benijd ik hem niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004994.wav|Ik kon er niet goed buiten, verzekerde hij aan mevrouw Meagles. Het jongemensch schreef mij, dat hij zoo gaarne nader kennis met mij wilde maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001098.wav|deze groene uniform, welker witte omslag de ster verbergt, de overjas die de epauletten bedekt, de strik van het roode lint onder het vest, de zeemlederen broek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002834.wav|Zij zullen u vermoorden, mijn rampzalige vader! Wees toch zo bevreesd niet, Machteld, hernam Robrecht. Mijn broeder Gwyde heeft zestig Franse ridders, van edelen bloede, gevangen genomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008975.wav|en ik ben eenigszins trotscher op haar dan ik ooit op Tippins geweest ben. Daarom zal ik hier mijn strijd met de Wereld voeren, tot mijn laatsten ademtocht toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002359.wav|Hare ziel, die geene neiging tot mystiek had, werd echter bijna in den schok van wanhoop, die ze doorvoer, bijgeloovig om deze herhaling van wreedheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001492.wav|Dat wil ik gaarne doen, zeide ik: maar het behoeft niet. Wat mijn vader eens voorneemt en belooft, dat vergeet hij niet: heb dus maar geduld, vriend Helding! gij zult de verlangde narichten bekomen. God geve, dat zij tot een gelukkig einde mogen strekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002729.wav|en ik weet ook wel, dat gij te goed zijt om bij mij te blijven; ga dus heen; gij zult Lize opzoeken en haar zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001262.wav|Om u de waarheid te zeggen neen, maar het doet me ontzeggelijk veel genoegen. Nooit heeft een engagement mij zoo'n pleizier gedaan, want je zuster is juist een vrouw voor mijn neef Botwater|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001113.wav|Zij waren de post al voorbij geloopen en kwamen nu op hun passen terug. Hij zocht sympathie bij Cornélie en hij vond die in de glimlachende oplettendheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000657.wav|kwamen nagenoeg gelijktijdig met mij aan, en, na wisseling der gewone morgengroete, traden wij binnen, om onze plaatsen te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000771.wav|wat hij hem gezegd had. Toen zij op het raadhuis waren aangekomen, werd Olivier in een kamertje gesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001464.wav|en gij zult daarom klaar begrijpen, dat het dwaas van u geweest zou zijn, indien gij een oogenblik uit dien hoofde getwijfeld had, om de reis naar Suriname aan te nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001891.wav|Ik begrijp je niet, zeide hij. Of ik hoor je verkeerd. Je hebt. aan Adriaan. verteld|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000162.wav|die Kärjulf heette, en de eerste was, die zich in Härjedalen vestigde en het land ging ontginnen. Weet je misschien ook een verhaal van hem? vroeg de jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008740.wav|en bleef eindelijk voor de deur van een bovenhuis, ongeveer midden in deze drukke straat, staan. Hier woonde een|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000130.wav|Als de wind door de groote rozenheggen buiten voor het huis gierde, dan fluisterde hij de rozen toe: Wie kan schooner zijn dan gij? Maar de rozen schudden het hoofd en zeiden: Elize is schooner|2506|neutral
+wavs/train_1724_1878_002900.wav|Zwijg maar, antwoordde Breydel, de eerste Fransman die haar wat links beziet, zal met mijn kruismes kennis maken. Maar meester Pieter, dat wij de poorten sloten en Johanna niet in de stad lieten, ware dat niet beter|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000968.wav|Toen knielde hij op een stoel, en Basque, die hem door de reet der deur gadesloeg, geloofde stellig, dat hij bad. Tot hiertoe had hij weinig aan God geloofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005067.wav|Is het niet zoo? Of wilt gij er op zweren? Neen, neenl antwoordde Winkle; en Skimpin zette zich met een zegepralenden blik neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001761.wav|in een van die stille, zindelijke straten, waarvan men in de oude gedeelten der hoofdstad van Engeland|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002293.wav|en schreide totdat zij in slaap viel; maar voordat het dag werd, werd zij nog dikwijls met een schrik wakker|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000114.wav|ij wenschte haar hartelijk geluk, maar voegde er met nadruk bij: ' ij kunt hieruit leeren,! dat gij u niet al te spoedig door zulke geruchten, al worden zij met vrij wat vertrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010607.wav|Wü zullen hem betalen, zei Mortimer. Ja f Wezenlijk? antwoordde Eugène met trage verwondering. Wat ge zegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002266.wav|Lewin vervolgde zijn weg, ongevoelig voor warmte en vermoeienis, maar overstelpt door zijn gewaarwordingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000606.wav|bij het heengaan voltooide hij nog de verovering van het hart van Miggs, door te vragen, of deze jonge juffer hem zou uitlichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002138.wav|en uit de verte klonk de waarschuwing van een misthoorn. Men heeft zich later verdiept in gissingen, hoe de zaak zich had toegedragen, maar men is er nooit recht achtergekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010815.wav|Als gij u wilt laten waarzeggen, kom dan maar bij mij. Gij zult niet verdrinken. Dat is een troost voor je. Voor hij kon antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003189.wav|Dat onderrokje maakte de Thénardier's verwoed. Zij wilden geld hebben. Het rokje gaven zij aan Eponine. De arme leeuwerik moest bibberen als vroeger|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001609.wav|Zeg dat niet, makker, antwoordde Weg; neen, zeg dat niet! Want zonder hen gekend te hebben, kunt gij nooit beseffen wat het zegt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002145.wav|Pas op, daar heb je hem!' Op dit oogenblik kwam, sluipend als eene kat, een dier, van de grootte van een' herdershond en er veel op gelijkend, in het schijnsel van het wachtvuur. Aan de aanwezigheid van menschen scheen het zich weinig te storen|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000309.wav|Honderd meter verder kwam Buck bij een der sleehonden, die Thornton in Dawson had gekocht. Deze hond worstelde in doodsstrijd en Buck liep langs hem zonder te blijven stilan|5809|neutral
+wavs/train_2450_9433_001456.wav|Herinner je je den ouden Strijkman nog? Deze vragen geven afleiding aan Dorus' gedachten. Hij ziet verwonderd zijn ondervrager aan en antwoordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001939.wav|die hij over zijn slachtoffer bezat. George werd teruggebracht en aan het geringste en onaangenaamste werk op de hoeve gezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001228.wav|Er ontstond een dof geklots, en slechts de duisternis kende het geheim van den doodsstrijd dezer donkere, in het water verdwenen gestalte|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001004.wav|Nu was er nog iets dat lieden van dieper zelfbesef bevreesd had moeten maken. Namelijk dit dat zij er beiden zeer tegen opzagen samen alleen te zijn, en vooral dat deze verlegenheid niet af- maar toenam|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_000721.wav|toen straalden de Van Rijsseltjes van blijdschap, vergaten hunnen angst, en wierpen zich tegelijk, over Hector rollend, op den grond neder om te grijpen, wat maar te grijpen viel, peperappels, vijgenmandjes, hazelnoten, mandarijntjes, chocolâ|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_005786.wav|on-Engelsche papen, dat als een donder door het geheele land zal weergalmen. Ik zal het devies van mijn wapen waardig wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007425.wav|Allen zijn tevreden als de koperen groschen. Zij hebben allen wat zij wenschen. Moet ik daarom tevreden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008970.wav|Ongetwijfeld was dat voor hem een zeer onaangename positie, maar wat was daaraan te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006434.wav|Als ik in uw plaats was, zou ik hem een gedachtenis geven, waaraan hij jaar en dag genoeg heeft, zei|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000831.wav|en dat het haar niet verwonderde te hooren van hunne briefwisseling. Hij hoorde haar stil en aandachtig aan, en stond, toen zij ophield met spreken, onmiddellijk op, terwijl hij op diepbewogen toon zeide|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002174.wav|Het arme dier lag levenloos in den arm zijns meesters, die het met de teekenen der diepste droefheid aan zijn hart drukte en met heete tranen|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000002.wav|De politie is van meening, dat deze jongelieden, die een hekel aan Miss Cushing hadden, haar de genoemde beleediging kunnen hebben aangedaan, in de hoop haar schrik aan te jagen door de toezending van deze reliquieën uit de ontleedkamer|2506|neutral
+wavs/train_2450_3846_005888.wav|de wolven zouden dan niet naar onze hut zijn gekomen om hen te verslinden, maar uit vrees voor het vuur op een afstand zijn gebleven|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001266.wav|Zij las. Het was in de moeilijke woorden van een oud en ouderwetsch man, die zelden schreef, een poging tot vergeven, vergeten, tot welkom|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005152.wav|en hij liet dit den opzichter gevoelig blijken. Maar er had nog een andere gewichtige en blijde gebeurtenis plaats gegrepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006360.wav|Als ik des morgens opsta, vind ik er een achter de deur, een ander komt met zijn zwart gezicht onder de tafel uitkijken en een derde ligt op de mat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000355.wav|ik zweer je, dat ik je hier vast zal blijven houden in mijne armen als je van me weg wilt gaan, dat ik me tegen je aan zal drukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001732.wav|Zij schoven hunne stoelen dichter bij elkander en schrikten bij elk gerucht. Zij spraken weinig en nauwelijks hoorbaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002585.wav|Maar Zeus vreest, o dierbare dochter, dat Hera zelve haar woesten zoon, koper gehelmden Ares, op wekken zal te waken over dièns zoon Diomedes|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004973.wav|Dat zullen wij den lezer in het volgende hoofdstuk verhalen. HOOFDSTUK|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000937.wav|was hij een tijdlang half verbijsterd geweest, dacht hij, door verbazing, ontzetting en vreugde over zulk een ongedachte verlossing. Hij liet Elinor den brief lezen. —|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001822.wav|het, minstens genomen, eenvoudig beleefd zoû geweest zijn je vrouw en jezelven ook op te zoeken in hun woning, je vrouw niet te blijven nieeren, alsof ze nog je maîtresse was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004112.wav|Deze woorden verwekten geene geringe opschudding in de zaal. Deodaat, besloten hebbende zijn leven duur te verkoopen, had reeds zijn dolk getrokken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003882.wav|De rok was bij uitstek fraai. geweest, maar de kleur der gele, blauwe en oranje ruiten, welke daarop te zien waren, was lang verschoten en het fatsoen ten eenenmale ouderwetsch geworden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004611.wav|maar tegelijk zag hij haar diep in de oogen, met een blik zoo doordringend en toch zoo innig meêwarig, dat zij van kleur wisselde en het oog vochtig werd, zonderdat het haar inviel, zich aan dit scherp onderzoek te onttrekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001219.wav|Zij was tevreden en gelukkig met de kinderen, ik legde haar niets in den weg en liet haar met de kinderen en de huishouding haar eigen gang gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001334.wav|Voor mij bepaalde zich de ommekeer tot een wijziging in mijn eenzame overpeinzingen, die sterk erotisch werden getint en tot een verandering in mijn geheime liefhebberijen, die voorheen uit kleine diefstallen en andere streken hadden bestaan|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001741.wav|Gy hebt dan, voor uw wys van denken, te Rotterdam al vry afzwervent geleeft; in plaats van huisselyke stilte, goede boeken, stichtelyke gesprekken, en het onderzoeken van uw eigen hart, voor gy uwe oogen sluit, hebt gy gedaan, als anderen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_002109.wav|Troost u dus, zoo goed gij kunt, en wees er op bedacht, dat gij u zelven in acht neemt, opdat u niet een gelijk ongeluk overkome|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003374.wav|Ik heb overal nog al betrekkingen: en ik vleie mij, dat zoo hij met mijne wenschen bekend is, hij er niets tegen zal hebben in te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000930.wav|en ik voelde mij teleurgesteld niet slechts, maar ontmoedigd. De andere was haar held geweest; wat kon ik nog voor haar zijn? De vertrouwde, aan wien zij haar Iliade uitklaagde, als in het oude|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001993.wav|of het een fraaie party was geweest, of de Princes mooi gekleed was, hoe de Prins er uit zag, enz. Buat had intusschen den brief aan Arlington uit het pakket gehaald|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006582.wav|den vreemde een paar keer in zijn enkels had geknepen, niets anders wist te doen, dan de lepels van de tang tegen elkaar te klappen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000002.wav|Altijd bleef die familie ons zeer gunstig, zelfs stond onze vorige Mevrouw als Meter over den eersten zoon, dien mijne vrouw ter wereld bragt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002252.wav|U, Mijnheer Van Arkel, vraag ik, of gij aan de dapperheid van Mijnheer d'Artois twijfelt? Geenszins, antwoordde Van Arkel, ik erken Mijnheer Robert voor een onversaagd en moedig ridder|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001786.wav|dat Vitalis op een blad papier geschreven had. Dien dag bleef hij zijn kalmte behouden en tikte zelfs een paar maal vriendschappelijk op mijn wang|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002331.wav|Een heel gemakkelijk werk? vroeg Fagin. Ja, zoo iets, hernam Claypole. Wat dunkt u wel, dat geschikt voor mij zou wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001687.wav|Dat mevrouw te veel chloraal heeft genomen staat vast; maar. heeft ze dit nu met opzet dan wel bij ongeluk gedaan? Dat blijft de vraag. Zou u me daaromtrent nog kunnen inlichten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001395.wav|en eer zij haar goed voornemen nog kon volbrengen, had hij reeds opgehouden den drang van zijn beter ik te weerstaan. Dat liet zich nu heel goed hooren, dacht mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001002.wav|Vindt u het ook niet prettig, Moeder? Daar ben ik blij om; laten we hem dan zijn afscheid geven, en er niets van aan Meta zeggen en even gezellig samen voortleven als we altijd gedaan hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000676.wav|Ach, ja, ik betreur de bekoorlijkheid der oude zeden; alles betreur ik ervan: die sierlijkheid, die ridderlijkheid, die innemende, hoffelijke manieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006158.wav|Wij brachten onzen tijd niet door met bij de sluis te staan praten bij het ruischen van het water, dat door de deuren stroomde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003523.wav|zeide Heynsz, bedaard opreizend: ik ben niet de waard uit het Hagendoornsche Bosch. Wat bedoelt gij daarmede? vroeg Lodewijk, terugdeinzende, terwijl zijn gelaat zoo wit werd als papier|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002482.wav|Welke concluzie kan ik daaruit trekken. voor de toekomst? ging hij eindelijk langzaam voort. De kroonprins begreep hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001385.wav|In plaats daarvan zag hij, beneden komende, Manfred den schilder, in zijn fantasie jasje, die op de vriendelijkste wijze hem te gemoet kwam en half lachend zeide: Zou ik u even alleen mogen spreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000018.wav|Wees welkom, zeide hij tot hem, en treed binnen. Met deze woorden maakte hij voor hem plaats, zoodat hij, benevens zijn muilezels naar binnen kon gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001189.wav|daarenboven, wie zal zeggen van vele geheimzinnige zaken, zonderling in ons vak, waar het natuurlijke ophoudt, en waar het mirakel begint. 'Bij dat alles is het dan ook niet vreemd, dat ze hem den WONDERDOKTER noemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002449.wav|Mrs. Uxeley was verrukt. Men sprak af, dat de Breuil en Urania, Gilio en de gravin Costi, Brox en Cornélie, om beurten de figuren zouden dirigeeren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001378.wav|Je bent een goeie dochter voor hem; dat weten wij allen, dat weten wij allen. Daar zie ik hem, daar: hij belt! En voor Anna nog kon opendoen, was hij naar de voordeur toe, en liet Harold Dercksz binnen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002207.wav|dien zijn meester hem aanwees; hij ging onder een hoop stroo liggen en wij zagen hem niet meer, maar hoorden hem telkens zacht kreunen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003581.wav|Maar mijn tante had haar eigen ideeen over Londensche levensmiddelen, en at maar weinig. Ik denk, dat die ongelukkige kip|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000051.wav|De kinderen der woestijn zouden hunne broederen, zoo zij ze hier zagen, verachten en verloochenen. Berg dat zilveren potlood, steek die portefeuille op, gij teekenaar! Maak hier geene schetsen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5133_001409.wav|Ik ook niet, na dien akeligen droom. Myn vuur is den weg van uwe kaars gegaan. Mag ik bij het uwe zitten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000389.wav|De man schrok merkbaar. Wat, ben jullie hem op het spoor? Men heeft in Liverpool van hem gehoord. Men verwacht, dat hij elk oogenblik gevat zal worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001760.wav|aarne namen zij den voorslag aan, en, na hetzelve gebruikt te hebben, beklommen zij den wanentoren, voorgegaan door den entmeester, nadat hij vooraf met veel deftigheid had voorgelezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003106.wav|antwoordde Fanny, diep verontwaardigd. Meen je dan dat een vrouw in de bloei harer jeugd en niet ontbloot van uiterlijk schoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001904.wav|die een mirtekrans ophield; van dien krans hingen de lichte gordijnen van rooskleurig met zilver gestreept gaas af|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001789.wav|gevat had. Men veronderstelde, dat de boodschappen van Brujon, die niet aan de huizen, maar aan lieden op de straat gericht waren, inlichtingen moesten bevat hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000273.wav|Omtrent dezen tijd bevond zich in het klooster een geheimzinnige persoon, echter geen non, die men met diepen eerbied behandelde en madame Albertine noemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003003.wav|Daardoor bleef ik in mijne jeugd van menig pretje verstoken, maar werd mij zelfs het genot bij het lezen mijner boekjes vergald|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002457.wav|Uit al de hoeken der legerplaats klonken de bazuinen om de soldeniers uit het veld te roepen, de paarden briesten, de wapens stieten krijsend tegen elkander, en er rees een akelig krijgsgerucht boven de verschillende delen der legering|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000896.wav|dat zij hem aanbad, en voelde zij een innig leed, om wat hij haar bekende: dat hij weêr zich niet gelukkig had gevoeld. En zij kon zich nauwlijks bedwingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007784.wav|Ik weet van niets, dat ik doen kan. Ik weet van niets, dat ik verzwijg, waarin uw zoon kan betrokken zijn. Ik heb hem nooit beschuldigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000658.wav|hopeloos het echter met hem stond, hij gaf nog den moed niet geheel verloren, en bleef zich vleijen, dat de tijd, die toch somtijds rozen baart, haar hart zou kunnen veranderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001094.wav|Onderwijl was Hugo van Arkel met zijn achthonderd onverschrokken mannen tot in het midden der Fransen geraakt, zozeer was hij aan alle kanten door de vijand omringd, dat het de Vlamingen onmogelijk ware geweest hem nog te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001827.wav|Toen wij in den guren winteravond naar buiten gingen, zag ik de eenzame gedaante voor ons uitgaan. Ik bedacht haastig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003316.wav|Een stem antwoordde: Een gevangenis is geen herberg. Laat u gevangennemen en men zal de deur voor u openen. Het raampje werd gesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000539.wav|als ik een anderen wagen tegenkwam. Hij had gelijk, toen hij zeide, dat het geen moeilijk werk was, en al was ik binnen weinige uren geen bekwaam arbeider|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007871.wav|sBewaar die voor hen, die zich uwe vrienden noemen. Ik verkies geene aanspraak op dien naam te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001001.wav|De huisknecht nadert, en met de barsche woorden: Kun jij geen antwoord geven, leelijke bochel? vat hij hem bij den kraag en trekt hem een eind den tuin in|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000272.wav|Waar, waar is Willem? kreet ze. Niet bij ons, kind! Niet bij ons! Waar dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003934.wav|Ik bemin u met hart en ziel; met meer innigheid, dan ooit iemand een meisje heeft bemind, dat geloof ik zeker|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000811.wav|Toen daarin weer alles verdwenen was, ging ze rillend of ze koorts had, terug naar haar kamer, en wachtte angstig, met een voorgevoel van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005110.wav|kon geheele bergen bonbons koopen en geld uitgeven en de meelspijzen bestellen, waarvan zij hield. Zij wist zelf niet waarom|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001573.wav|Hij zocht nu omzichtiger, het lijk links, rechts omkeerende, met veel handigheid. Papieren, geld, een horloge, dat alles vond hij niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002407.wav|hij zou mij ongetwijfeld hetzelfde gezegd hebben. Het is dus beslist, wij willen de zaken haar loop laten, en ons niet in de wegen der Voorzienigheid verzetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004190.wav|en, als dit niet baatte, ging hij op zijn kussen zitten, en, in tweeën gevouwen, met zijn hand op zijn buik, hoestte hij zoo erg als hij maar kon|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000589.wav|Wacht tot men u het woord geeft, eer gij u in het gesprek mengt, zeide mijn vader, met een gestrengen blik: is uw samenkomst hier ook toevallig, evenals al het vroegere? Gij hebt voor altijd mijn vertrouwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000484.wav|dat op het wereldlijke aast; maar alom eeren wij den denkenden mensch. Wij buigen ons voor ieder die knielt. Een geloof is voor den mensch noodzakelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001746.wav|Dat is altijd onze zomerreis, mijnheer! hervatte Short. In de lente en den winter blijven wij in Londen, maar in denzomergaan wij naar het westen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001228.wav|Maar dit laatste was onmogelijk. Mevrouw March wilde er niet van hooren, dat de oude heer die lange reis zou ondernemen, hoewel ze eerst zeer verlicht scheen, toen hij er van sprak, want wanneer men angstig is, is men niet heel geschikt voor verre reizen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002005.wav|Waarlijk! ziedaar inderdaad een nieuws, dat goud waardig is. En wat zal men in Friesland doen? Waarschijnlijk zich wapenen en gereed zijn, als de Graaf ons aanvalt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004703.wav|Daar dat zoo eenigszins een dooddoener voor Podsnap is, schuift hij het weg met een stommen zwaai. Ik herhaal, hervat Twemlow|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001285.wav|Alsof een nieuwe omgeving me had kunnen veranderen! Alsof een mensch in de voortdurende wisseling van al zijn bestanddeelen niet overal de onveranderlijke kern meedraagt, waaruit hij zich gestadig vernieuwt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_001828.wav|met groote glazen deuren en een groen gordijn van binnen,- een tamelijk nutteloos ding voor hem, want hij had geen papieren om er in te leggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000601.wav|Edward hoorde met genoegen, dat Kolonel Brandon te Barton werd verwacht; daar hij werkelijk niet alleen wenschte, hem beter te leeren kennen; maar ook, om gelegenheid te vinden, hem te overtuigen, dat hij niet afkeerig was van de predikantsplaats te|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_007278.wav|Dat is u geraden! Ga nu maar naar huis en pak bijeen wat gij te pakken hebt. Zoudt gij alleen den weg naar mijn kantoor in Golden-Square kunnen vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000882.wav|Sommige bemoeizieke menschen zeiden, dat zy te veel in Jeeftyd verschilden; maar zij was zoo ernstig van aard|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005794.wav|Ja kent gij hem? Of ik hem ken! Ik heb ook al eens zaken met hem gedaan, positief en definitief. Stipan lachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000552.wav|Wat?' vroeg Van Espenblad, de borst opzettende, en hem uit de hoogte aanziende. 'In dat geval zal UEd. nader van my hooren,' vervolgde Buat|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000073.wav|En in de kamer nu ontstak hij het gas, met vlugge beweging, als van een jongen man. Elly glimlachte om hem. De tafel was gedekt, en er stonden bloemen, en in een koelvat eenige flesschen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_007119.wav|dat zij met alien spoed de vlucht nam. Haar lieve man rekte zijn hals uit, om haar na te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002067.wav|Zij verfoeide hem nog meer dan Robespierre. Behendig genoeg had zij van de afmatting des volks en den haat der moeders gebruik gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002166.wav|Maar hij las werktuiglijk en zonder er bij te denken. Hij dacht aan Fantine en Cosette. In gedachten verdiept keerde hij zich om|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000812.wav|En men leest niet ongestraft ongerijmdheden! Een gevolg hiervan was, dat haar oudste dochtertje Eponine heette; en het jongste zou Gulnare geheeten hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004771.wav|Dat zijt gij immers, niet waar? zeide Bucket, eenigszins bukkende om den bedoelden heer aan te spreken, die hem bijzonder scheen te wantrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001167.wav|ik heb gezorgd voor haar en voor haar kind, zooals niemand ooit voor mij heeft gezorgd. Ik wil u niet beschuldigen, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000645.wav|Paddeltje keek den schipper vol verbazing aan. Deze ging kalm voort. 'Ik heb je daarom het werk laten geven, dat ook je werk is en vooreerst zal blijven|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_002282.wav|Wetend zijn groote armoede en zijn geringe neiging tot opschik zag Hedwig hierin een aandoenlijk pogen tot behagen. Haar brief had hij gekregen en nu kwam hij toch en sierde zich, in een laatste hopelooze poging|1666|neutral
+wavs/train_10587_9412_000064.wav|Voor lange tijden was er een koning; hij had een prachtigen tuin achter zijn paleis en daarin stond een boom, die gouden appelen droeg|10587|neutral
+wavs/train_1724_3921_000248.wav|was zij nog niet dikwijls bij de Van Saetzema's geweest, maar zij beloofde zich dit voortaan niet na te laten en dan - met heel veel tact - Adolfine in allerlei te raden. Dat werkte vreemd in Constance|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004542.wav|Hier viel hij op ééne knie voor haar neder en boog het hoofd in diepen ootmoed. Madzy zag hem aan en zij had den moed niet, haar rechtmatige gramschap jegens haren verdrukker te blijven behouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000263.wav|Over het algemeen is de roef alleen geschikt voor de lieden, die er voornamelijk het personeel van uitmaken, als daar zijn fatsoendelijke handwerkslieden die een teutig bedrijf hebben, zooals ivoordraaiers en horlogemakers|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_009389.wav|William was ingestegen, uit de omhelzing van den waard bevrijd. George sprong hem na en sloeg zijn armen om den hals van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001341.wav|Verheugen wij ons, broeder! vervolgde zij in hare blijdschap, wij hebben eindelijk gevonden, wien wij zoo lang vergeefs zochten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000145.wav|meer bewonderenswaardig clan Venus, daar hij uit het slijk in plaats van uit de zee was opgerezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001134.wav|De generaal, wien het angstzweet op het voorhoofd parelde, zat handenwringend van schrik en spijt in den armstoel waaruit hij niet kon oprijzen. Francis, Francis! viel hij nu in|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007996.wav|door onze gebreken en dwaasheden, of door ons gebrek aan wereldkennis, of door onze tegenspoeden, moeten wij ons niet op hen willen wreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000914.wav|die door hun beider zielen scheen te loopen, en die, nu zij daar zoo stonden, grooter was gescheurd, in hunne grootere|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000758.wav|Wat de gast gebruikt heeft, werd hem vrijwillig aangeboden,' viel Juliaan hierin, recht op den dominé toegaande, en dezen zoo veelbeduidend aanziende, dat zijn rood vollemaans gezicht tot krijtwit bestierf|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001581.wav|Eindelijk, nadat ik, zielsbenauwd, heel lang had gesmeekt en betoogd, kreeg ik Dora toch zoover dat zij mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001614.wav|die echter alleen omstichtten, omdat hij dezelve verstond, en zeer streden met zijne ernstige wijze van denken. elfs kon hij niet nalaten, om|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003000.wav|Ik heb al een paar maal opgemerkt, dat zij zwaar op uw schouder leunt, als zij in of uit het rijtuig stapt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001257.wav|want die het hoorden, wisten dat het, eer het een volgend uur zou aanwijzen, de doodklok zou zijn van haar die de aarde verlaten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002437.wav|Ja!' voegde de Baker er bij, om het gezegde te bevestigen: 'zijne Edelheid is een goed Theologant en kent de Schrift op zijn duimpje|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000611.wav|Dan zullen de poortwachters wel hèèl raar opkijken, als ze een matroos in een vrouw veranderd terug zien!' spotte Jaap. 'Jaap,' snauwde de stuurman, 'jij houdt je mond|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005332.wav|Het oogenblik was gekomen, dat wij ons naar de markt moesten begeven; ik maakte een lekker vuur aan met eenige beukenblokken, die lang konden branden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000505.wav|De man, tot wien de Afrikaansche toovenaar zich gewend had, wees hem met alle genoegen den weg naar Aladdin's paleis, en de Afrikaansche toovenaar stond dadelijk op en ging erheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002069.wav|die de harten van alle scholiertjes met schrik vervulde. Nu heb ik wat nieuws, zeide mejuffer Cheggs, wederom naderende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003258.wav|nam zijne slinker handschoen in de rechterhand en begon er op te knabbelen, totdat JOAN hem grimlagchende vroeg, wat de arme handschoen gedaan had, dat hij die zoo slecht behandelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000118.wav|Wat gij zegt,' hernam de Graaf op denzelfden toon als te voren. 'Uwe Doorl. zal aan de uitkomst kunnen beoordeelen, of ik al dan niet waarheid heb gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000816.wav|hernam Bram, ook erg uit zijn humeur, 'ik herhaal, wat ik je jaren geleden al heb gezegd: vroeg of laat zal je hun dupe worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000359.wav|En, met tact hare woede terugdringend, praatte zij aanstonds over iets anders door en lachte zij weldra luid. Mevrouw Hovel was een weinig verlegen geworden bij de gegeneerde stilte harer gasten|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_006313.wav|hij placht te zeggen, dat zoolang haar lange donkere haar over zijn arm hing, en haar schoone oogen hem aankeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000280.wav|Nogtans, daar de berg overal elders, zoo ver ik zien kon, onbeklimbaar was, en mijne voeten door de zee bespoeld werden, zoo dat ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000154.wav|want het rijtuig, dat teklein was voor ons doel, was al iets grooter dan twee Engelsche zware|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003819.wav|maar, behalve dien trek van ernst, was er in de bijna onmerkbare beweging van het oog en in de opgetrokken hoeken van den mond een uitdrukking van droefheid te lezen, die getuigde, dat zijn ziel meer leed, dan hij verlangde dat zou opgemerkt worden|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000799.wav|Nadat zij zich met een glas water verfrischt had, vervolgde hij minder bits: 'Welligt ware het beter geweest, wanneer ik u niet meer ontmoet en mijne smart in mijn binnenste begraven had|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_003338.wav|die kartelde tegen het stralende azuur, strekten om het lage landhuis zich de landouwen en weiden en wouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004685.wav|Mademoiselle is nauwelijks hoorbaar, terwijl zij door hare samengeklemde tanden en lippen heen prevelt: Gij zijt toch een duivel|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000099.wav|de aartsbisschop zelf moest haar de kroon op het hoofd zetten, en hij drukte met kwaadwilligheid den nauwen diadeem vast op haar voorhoofd, zoodat het haar pijn deed. Maar een heviger pijn gevoelde zij in haar hart: de smart over haar broeders|2506|neutral
+wavs/train_2450_8979_000365.wav|Het aldus verlichte hol geleek meer een smederij, dan een mond der hel, maar Jondrette had bij dien schijn meer het voorkomen van een duivel dan van een smid|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002292.wav|Dokter, zei Klaartje, hoe laat komt gij morgen bij de zieke? Reeds in de vroegte, juffrouw Donze, was het antwoord|496|neutral
+wavs/train_2450_8749_003169.wav|Deze man had geen haar; men zag zijn kalen schedel en de aderen op den schedel. Hij had een stokje in de hand, dat buigzaam was als een wijngaardrank en zwaar als ijzer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000575.wav|De prinses, die reeds lang veel goeds van de heilige vrouw gehoord, maar haar nog niet gezien had, was nieuwsgierig met haar kennis te maken en met haar te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000755.wav|Het volk begon afte zakken. De officieren haalden hunne schouders op en schenen te twijfelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000158.wav|zij, ze was zijn vreugde. Maar niet gebleven. niet gebleven. Het was alles voorbij. en hij was gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000218.wav|ij nam dit zeer gewillig op zich, en nu zwierde het gezelschap weder over het ijs. verwonderde zich over den juisten en vasten slag, dien hij reed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004724.wav|zeide: Hoogmogende en Eerhiedwaarde heeren Mijn Eedle en met recht geprezen meesters|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000956.wav|bijzonder zijne aandacht op, hoe zijne dochter onder het medezingen bijwijlen blijken gaf, dat haar de verpligtende gezegden en gedienstigheden van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000681.wav|en voorbij het gerechtshof, met de daaraan verbonden cellulaire gevangenis. en klein, onaanzienlijk gebouwtje, niettemin met een zeer groot in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009227.wav|haar medelijdende tranen, haar woorden van hoop en vrede, haar liefdevolle gezich'tje, dat zich, als komend uit reinere en hoogere regionen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000244.wav|Toen sprak men over iets anders. De pas aangekomene nam geen deel aan het gesprek. Hij was verstrooid en luisterde er zelfs niet naar. 'Zeg, wees voorzichtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000806.wav|Eens zelfs bracht hij een stoeltje op rollen mede, om de kleine lijderes op de straat te laten karren|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000014.wav|de Wit, Orpheus in de dessa rivier afkwam, keek naar de joelende jongens met den blik van iemand die aan iets anders denkt dan wat hij ziet. Hij wilde naar het meertje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001307.wav|De witte waren parelen, de helglinsterende en doorzichtige diamanten, de donkerroode robijnen, de groene|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001511.wav|De Majols zijn domme kinderen; zij zullen lachen. Dan keeren mijne vrienden terug naar het bosch, op de plaats, waar Tatamboe hen verborgen had; daar blijven zij liggen en rusten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004340.wav|Ik heb, zooals men het noemt, eene fatsoenlijke opvoeding gehad, en deug daardoor tot niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003818.wav|maar een Engelschman is wel gewoon aan dat gezicht en heeft geen lust daar over te vallen. In den handel scheen niet veel om te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005263.wav|Er zullen nog vreemder dingen gebeuren als de tijd daar is, hernam Madame. Ibheb ze beiden hier|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000265.wav|aar ik dezen zomer hier niet blijven kan, mag ik gedurende dien tijd naar het gesticht terugkeeren en daar met werken mijn kost verdienen, totdat ik weer hier kan komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004473.wav|zou iets, waarin het algemeen zoo weinig belang kon stellen, misschien geene honderd menschen bijeengebracht hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000614.wav|en zijn blijkbaar aarzelen, dienden hem intusschen meer dan eenig ant- acob van ennep, laasje evenster delen woord dat hij geven kon; want zij moesten wel worden verklaard uit een loffelijke vrees van iets ten nadeele zijns vriends te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001319.wav|dat ik er evenmin als gij een woord van kan vertellen, en wij op dit punt elkander niets te verwijten hebben en dus even wijs zijn. Het is waar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002918.wav|Ik was zelf ook lang niet op mijn gemak; maar, al mijn vermogens inspannende, trachtte ik het zooverre te brengen, dat ik een andere wending aan het onderhoud gaf en begon het een en ander over mijn reizen te vertellen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000605.wav|De slapende man scheen plotseling een einde aan zijne droombeelden te willen maken, want hij opende zijn mond zoo ver als in zijn vermogen was en strekte beide handen en armen uit, met de vijf paar vingers krampachtig als haken uitgestoken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000250.wav|zagen zij drie paar luisterende beenen boven aan de trap. De beenen van juffrouw Wilfer, de beenen van Bella en de beenen van George Sampson|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001947.wav|en de dochter, 'Baronesse', lachten met haar om de twee esthetischen, die Cornélie dien morgen al in den salon had aangetroffen. Deze twee zaten op eenigen afstand; lang en hoekig|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000276.wav|Wat zal ANTJE, dit was zijn angstige gedachte, wat zal ANTJE, als zij dat komt te vernemen, hiervan zeggen? en hoe zal ik mijne baan bij haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001805.wav|Hoe is het mogelijk Mens, hoe kan je daar zo koelbloedig over spreken Je bent anders tamelijk lichtgeraakt en volstrekt niet van ijzer of steen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001929.wav|en een klein onsje van vier duiten in den tabakswinkel, en drie duiten drop bij den apteeker, en voor een duit krieken bij den koekebakker, alleen opdat zij zouden zien, hoe deftig ik er uitzag|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000118.wav|En het studeervertrek - vol slingerende documenten en tijdschriften - in verwarring achter zich latende, ging zij door een corridor naar hare kleedkamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005469.wav|Werkelijk streelend, zei hij tegen Clennam, die achtergebleven was om zijne belofte te vervullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000703.wav|vroeg zij. En hij was nu geheel wakker en verlegen, omdat hij dacht, dat hij zeker heel veel geluid had gemaakt door het huis, door hun huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001653.wav|Mij dunkt, lieve kmderen, ik moest maar vooruitgaan aan de overzijde van de straat, en net doen alsof ik niet bij u hoor|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000118.wav|Den volgenden dag was het de beurt van den tweeden zoon; hij zocht een plaats op, waar veel gras en kruiden groeiden, en de geit vrat de heele plek glad af|9861|neutral
+wavs/train_1666_1841_003259.wav|Zij hoestte zeer hevig en Reijer behandelde haar opnieuw. Maar zij sprak hem niet van haar Brusselschen dokter, die haar de morfinedroppels had voorgeschreven, daar zij zich herinnerde, dat Reijer haar nooit een slaapmiddel had willen toestaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_9558_001713.wav|was; hijzelf zou nu niets liever doen dan vechten; nu er verhindering kwam, geraakte hij in een buitengewoon strijdlustige toestand; hoe moorddadiger de gevolgen waren, des te liever|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001663.wav|als gij eene eenigzins zware vracht te vervoeren hebt. Ziedaar nog twee goudstukken, neem die en rijd met uwen ezel naar de naastbijgelegen herberg, waar men wijn verkoopt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001360.wav|en zich reusachtig uit te breiden en rond te draaien als een zilveren wiel. Hij zeide niets, hij was in zijn droom, hij zag het verleden voor zich|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002438.wav|en het kostte den nieuw aangekomene, die man en vrouw reeds vrij wel kende, niet veel moeite te zien, dat nu juist geen zonneschijn de huiskamer opvrolijkte, hetgeen te meer zoo was daar het licht was opgestoken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000328.wav|op den middag te zijn en aan middernacht te denken. De vreugd dezer beide harten stroomde over op de menigte, en deelde zich aan de voorbijgangers mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000307.wav|waarin de zachte tinten waren van een droom, met sterk verlangen naar groote sympathie. Zijn kinderjaren waren niet geweest zonder liefde, maar eenzaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000524.wav|zekere antieke bekoring gehouden, en het nieuw aangebouwde perceel bood aan: ruime kamers, moderne waterleiding en electrisch licht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000449.wav|aristocraticiteit, overgeërfd uit een edel voorgeslacht, dat zich steeds hoog gesteld had. Zij ook, zij stelde zich hoog, en toch. zij was niet tevreden over zichzelve, integendeel o integendeel|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_002379.wav|Spreekt van zelf, dat Willem en zijne makkers met graagte en dankbaarheid van het welwillende aanbod der goudgravers gebruik maakten. Alle levensmiddelen, die de herbergier te missen had, kochten ze hem tegen hoogen prijs af|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010298.wav|Becky acteerde het geheele tooneeltje voor hen. Zij zette een slaapmuts op en trok een nachtjapon aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001732.wav|Met deze woorden wendde hij zich af en keerde naar het ziekvertrek terug. Zijn verhaal had een diepen indruk op mij gemaakt. Al weder een slachtoffer van kwalijk geplaatste eerzucht, dacht ik bij mijzelven, terwijl ik de herberg verliet|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000598.wav|De drager deed wat hem gezegd werd, doch toen hij Zobeïde naderde, begon de hond, die hij aan de ketting hield, op eene klagelijke wijze te huilen en zag haar smeekend aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001031.wav|dat het niet kwaad zoû wezen, indien hy zich daar even binnen begaf: wellicht zoû hy er iemand vinden, die hem hulp of raad kon geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003999.wav|Ziet de zegevierende Podsnap komt, blaast de trompet en roert de trom! Het was een trek in het karakter van den heer Podsnap|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001836.wav|en als een gevolg daarvan heeft men er reeds voorbeelden van gezien dat personen, die vroeger slaven waren, in korten tijd vermogen, een geachten naam en kundigheden verwierven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001315.wav|waren er, tot mijn verwondering, slechts twee onder deze vernuften, die begrepen hadden, dat de opgever door boomen de ingezetenen van ons Gemeenebest had bedoeld en dat de tweede zin in denzelfden figuurlijken zin moest worden opgevat|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001610.wav|Ik had op die wijze met uw man willen redeneeren, toen ik hem van avond aan het huis van juffrouw Rudge aantrof|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000006.wav|Je gelooft, dat je een bruid zijt en spoedig bruiloft zult houden, maar je bruiloft zul je houden met den dood. Je bruidegom wil je dood maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000134.wav|en zij zag hem aan om te weten, of hij ontevreden was, dat zij hem gestoord had. Wat is het goed met ons beiden te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001800.wav|dat merkt hij, dat gevoelt hij eerst nu; juist nu, omdat hij haar verloren heeft, op het oogenblik, waarop hij haar meende te vinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000136.wav|Ik kon niet genoeg rondkijken. Toen zei Pa: 'Nu Joop, moet je de boot niet eens bekijken?' Ik gaf Pa een arm en ik stapte fier over ons eigen dek, dat kun je je zeker wel voorstellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002093.wav|Ik baan mij eenen doortocht,' antwoordde zijn makker: 'ik heb altijd geleerd, dat een waarlijk bekwaam krijgsman zich zoowel op het retireeren, als op het attakeeren verstaan moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002106.wav|Het meisje schoof nader bij de tafel, zag Monks met een onverschilligen blik aan en wendde toen de oogen geheel af|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000130.wav|Overberg stemde dit toe. Blijkbaar had de oude freule het goed met haar gemeend. De collega dien van Beek had gebruikt om het testament te maken, waarin hij als executeur werd bevoordeeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004802.wav|Een groote menschenmenigte was mij al voor, en alien renden naar het strand. Ik liep denzelfden weg op|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000362.wav|The Queen neemt hare lading ijs in; vijf mannen in een boot stuwen de blokken voort, die op het dek worden geheschen en dan in het ruim worden|5809|neutral
+wavs/train_2450_9336_000987.wav|De mannen verwijderden zich met de lijken, doch lieten de paarden achter. Hedwig en Kunigonde werden met de kinderen op de paarden gezet en gerust toog men verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000273.wav|Daarna spraken wij geen van beiden, totdat hij met een zucht zeide: Wel, wel, melieve! Het Verlaten Huis begint ledig te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003917.wav|om vroeg of laat wraak over onze hoofden uit te storten! O, hoorden wij slechts eenmaal in ons hart de stem der dooden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000211.wav|En gij, jongens! Op, op! Niet gesammeld! Gij hebt het gehoord, we worden met nijpend ongeduld verwacht. Vooruit! Vooruit|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000185.wav|Zijn gezicht stond zoo effen, dat er voor Paddeltje, die nu en dan zijn hoofd omwendde, om te zien of zijn woorden al een beetje indruk begonnen te maken, niets op te lezen viel, en het allerminst dat plagerige glimlachje|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009865.wav|wat ik bedoel. Vaders grafl Maar hij beantwoordde hare teederheid niet Na een mokkend zwijgen hernam hij op beleedigenden toon|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001508.wav|Als u zoo goed wilt zijn, dit portret eens te bekijken, dan zult u zien dat van een vergissing geen sprake kan zijn. Hij ziet er werkelijk knapper uit dan hier, vind ik; maar u kunt duidelijk genoeg zien, wien het moet voorstellen. Ik heb het al drie jaar in mijn bezit|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000313.wav|Ik was echter nog niet met mijn werk begonnen, eer hij vertrok en zijn familie behoort, wat de afkomst betreft, wel tot de Hugenooten, maar in sympathieën en traditiën|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006159.wav|Ik moet het wel gelooven, antwoordde zij. Waarom zou grootvader anders zoo boos op u zijn? Ik weethet niet, zeide Kit|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001577.wav|die in zijn geheel bijna driehonderd voeten hoog is, gekomen zijnde, was, gelijk ook het geheel gezelschap verrukt, over het fraaije uitzigt, dat zich van alle kanten aan hunne oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003795.wav|als men een goeden wil heeft, kan men soms een goeden inval krijgen. Hoe staan de zaken al zoo, zuster Musch?' 'Niet zoo geheel wanhopig,' antwoordde deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004957.wav|met een dreigende uitdrukking tegen den een of ander, die hem met dit zware kruis belast had. Dus, Darja Alexandrowna|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000117.wav|Ik zie dat ik je lijden doe en ik weet dat ik niet anders handelen mag. Bij God, dat is de waarheid! Hoor, ziehier al wat ik doen kan|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000320.wav|En toch dat toeval had plaats. Pieter Botwater, die van de meid vernam, dat het nog een kwartiertje zou duren, had uit tijdverdrijf het boek opgenomen, dat voor de hand lag en daar Poot voor hem geene lectuur was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005338.wav|terwijl hij naar de weide achter het huis wees, en nauwelijks kon zeggen: de jood! de jood|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003252.wav|Dat is zeker ongelukkig, zeide ik: maar wij kunnen toch niet hier blijven: en ik geloof zelfs, dat eenige beweging goed zal doen aan de dames en de slechte gevolgen voorkomen, die koude en|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004483.wav|Zij troffen noch den kastelein aan, noch de kasteleinske, die beiden naar eene naburige kermis getrokken waren, en de dienstmaagd durfde het niet op zich te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000507.wav|dat alles te kunnen doen zonder gevaar te loopen, door de getergde Zwitsers gedood te worden, hadden ze groote benden huurlingen tot hunne beschikking|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003659.wav|Om weer tot een voorwerp van spot te verstrekken? Ga, zoo gij verkiest, en zeg dien trotschen Graaf, dat ik zijn uitnoodiging verafschuw, en dat het tusschen hem en mij een zaak van dood en leven is|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002773.wav|Hij zou die kiem met al zijn wetenschap, al zijn zorg zoeken te verdelgen. Maar verder zag hij in Eline iets, wat hij het noodlot der familie kon noemen. Eline's vader had dat gehad, Vincent had|1666|neutral
+wavs/train_1724_10268_000482.wav|immer dan op dit oogenblik had zij t eerst recht gevoeld, hoe beklagenswaardig het voorwerp is, dat ouders noch bloedverwanten, dat zelfs geen wettigen naam bezit|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000815.wav|in gouden bosschen tusschen bloemen van goud; en cupido's en zwanen, en duiven en evers van goud; pauwen van goud aan fonteinen van goud|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001313.wav|ik ben er bepaald tegen, dat gij naar de politie zendt. Ik zal mijne tante eene broche koopen, die tweemaal zooveel waard is, nog heden den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008688.wav|Wie uit haar kringetje van kennissen zou een goede vrouw voor hem wezen? Juffrouw Binny niet, zij was te oud en te knorrig|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005606.wav|Deze was het die die leelijke snee boven zijn oog had. Dit zijn de twee jonge zusters, die zich met een zakdoek aan elkaar gebonden hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005342.wav|dat deze zich aanmatigt tegen een anderen onwaardige te waarschuwen, die, naar het uiterlijk, in vrij wat gunstiger conditie verkeert, en die reeds daarom minder verwerpelijk schijnt|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001028.wav|Als zij Anna er zelve niet voor gezorgd had, konden zij door de eerste de beste ontrouwe booi van mevrouw Wijnands gekaapt zijn, zonder dat er een haan naar had gekraaid. De juffrouw was en bleef maar heelemaal van streek|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_001489.wav|Hieraan had men niet gedacht, doch nu Ludwig het zeide, ja, nu begrepen ze toch, dat die Claus wel eens de man zijn kon, die de woorden iemand van de lippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010619.wav|Hij bleef er een oogenblik bij toezien, terwijl de jood het mantje vulde met stukjes en eindjes zooals zij ze gewoonlijk kocht; maar wederom door zijne vroolijke bui overvallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005577.wav|om haar kinderen het heilig avondmaal te laten geven. Zij had reeds eenige dagen te voren overwogen, hoe zij de kinderen bij die gelegenheid zou kleeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000146.wav|en met elkander strijdende ongerijmdheden worden aangenomen. Immers ik herinner mij gehoord te hebben, dat eene dergelijke smaragden schaal in het klooster Reichenau, aan het Meer van Konstans, bewaard wordt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000153.wav|Die goeie Anna, ze stookt nog niet! Deze kamer is warm, wel ja, maar boven is het heel kil. Takma, die gloeit altijd van binnen, ja, niet waar|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_000194.wav|Het is ontzettend, zei Steyn. En niemand, die dat weet. - Neen, zei tante Adèle. Dat weten alleen jij en ik. Maar Steyn was ontevreden|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_003218.wav|en dat de luisteraars zelden goed hooren spreken van henzelven,' voegde Arlington er by. 'Doch wat daarvan wezen moge, noch het een noch het ander geval is op my toepasselijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005212.wav|Machteld en Lijsbeth rezen op, bleven diep getroffen staan en staarden elkander aan, niet wetende wat te denken. De jonge meisjes hadden den dood nog nooit zien aantreden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000542.wav|Neen, want mijne boodschap heb ik aan eenen der vrijbuiters te doen, en, zoo ik er bang voor was, dan zou ik ze zeker niet op me genomen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000849.wav|Hij vernam naar hare woonplaats, en, toen zij hem die en haars vaders naam met onbewimpelde en argelooze openhartigheid genoemd had, had hij stoffe genoeg tot gesprek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002252.wav|Of het een mooi zusje was, is nog de vraag, zeide de hansworst: want zij was zoo dichtgestopt als een metworst, toen zij ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010390.wav|want hij trok zich bet verlies zijner jonge vrouw zoo sterk aan, dat hij haar slechts een jaar overleefde. Er is iets in dien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002077.wav|die in huis was, noodig had, overwoog men eerst zorgvuldig of het ook waarschijnlijk was, dat hij die insgelijks zou noodig hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001201.wav|de jonge vrouw probeerde deze met vlugge, geoefende vingers en deed den offlcier weer blozen en|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000119.wav|Ja, schipper, we hebben daar in al dien tijd niets meer van gehoord. Ik denk, dat ze door de zwervende volksstammen vermoord of anders in de zandwoestijn om het leven zijn gekomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000568.wav|Hier is een brief voor je, Meta, met vijf lakken. Wat raar! Teddy verzegelt de mijne nooit, zei Jo den volgenden dag, toen ze den inhoud van de postbus verdeelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001373.wav|nadat zij eerst den zieke had laten beloven, dat hij zich stil zou houden en niet woelen of opvliegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000224.wav|Ja, antwoordde de moeder. Hoe laat is het? Omtrent zes uren. Op St. Medard heeft het halfuur geslagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001941.wav|Gij jong en zorgeloos meisje, dat daar sluimert in het vriendelijke huis, als morgen de jonge dag uw jeugd met nieuwe bekoorlijkheden tooit, zie dan naar het huis naast u|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003340.wav|een groote, waar de speeltafeltjes gereed stonden en de gewone partners een niet hoog spel speelden; de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000973.wav|en een van het bataljon Lunenburg, dat door een prins van het geslacht van Tweebruggen gedragen was. De grijze Schotten bestonden niet meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002964.wav|De kloeke, kalme grijsaard, die zich maar zelden over iets ontzette, en nooit meer uitermate werd aangedaan door de wereldsche zaken, was een oogenblik buiten zich zelven van schrik en leedwezen. Hij slaakte eene smartelijke verzuchting|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000408.wav|doch later in den avond, toen de prijs slechts de helft was, werden zij even vol als de andere gedeelten van het gebouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006186.wav|Mijn geloof zegt mij te gelooven dat die dag wel komen zal, zeide Tom ernstig en tevens met tranen in de oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011741.wav|maar louter het gevoel van kwaad maakt slechts zeer weinig menschen op de Kermis der IJdelheid ongelukkig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002732.wav|Dat is alles wat ik wilde weten. Als ik gedurfd had, zou ik mijn advocaat om den hals zijn gevlogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000747.wav|Deze geschiedenis, hernam de sultan, heeft wel iets buitengewoons, maar zij is niet gelijk te stellen met die van den kleinen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002863.wav|haar wel bemerke. Meteen weet ik wat de Koningin in haar boezem heeft, en wat wij voor Machteld te vrezen hebben. Juist, zo is het, Meester Pieter. Gij hebt te veel verstand of de tover hale mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_005025.wav|Dit alles had echter niet het minste effect bij Nikolaas, die, aan het gebeurde met juffrouw Squeers denkend, tegen alle bekoringen bestand bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001089.wav|Maar dat was het ergste niet. Eer juffrouw Pippeling zich geheel van den schrik over haar onhandigheid hersteld had, moest zij bemerken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001087.wav|En het scheen, dat die volksliefde voor den souverein de te grooten volksdrang naar de toekomst had ingehouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000145.wav|De jonge, dartele EDUARD was in den laatsten tijd, sinds hij het verdriet had leeren kennen, sinds hij een schema had ondervonden van hetgeen lijden is, veel veranderd. Jong en zonder eenige zorg was hij de wereld ingetreden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000499.wav|ze dadelijk aanpakkend wegens zijne antecedenten om welke hij niet trotsch mocht zijn. Later zoû hij wel iets beters vinden, iets in overeenstemming met zijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007474.wav|Zijn tante had haar genegenheid getoond; en zij zinspeelden er op, dat misschien zijn grootvader zelf zich wcl met hem zou willen verzoenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011032.wav|Onder den invloed van dit zelfbedrog vloog zij op de onmogelijkste uren naar het kolenhok, en bijna nooit|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001328.wav|Zijn lach was luid en schel, zijne houding uittartend en fier, en zeker was het geen vreedzame geraden, hem met een dubbelzinnigen blik aan te zien of met een glimlach zijne havelooze uitmonstering op te nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007841.wav|welke wildernis zoo dicht tegen de Zes Jolige Sjouwerlui aandrong, dat de herberg geen duim breedte gronds buiten de deur had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007621.wav|maar dat vermindert het vreemde van de zaak niet, die naar mij dunkt tot gewichtige, hoogst gewichtige bedenkingen aanleiding geeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000620.wav|aar dit park is ook zijn eigendom, en het is waard, het lief te hebben en er trotsch op te wezen. et volk zelf houdt toezigt|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001204.wav|Enfin, toen ze binnenkwam hield ik Smidt tegen me aan. Maar ze zag niets, ze deed alweer afwezig. 'Soir,' zei ik. 'Dag. Slaap je nog niet?' 'Nee geliefde|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001104.wav|Zy is geheel versierd door argwaan, en opgelapt met vuilaartige gevolgtrekkingen. Ik verwaardig my niet die te copieeren; herroep die in uw geheugen, en weet dan, dat deeze uitmuntende vrouw te beminnen|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_002442.wav|Daar Gwyde, om zijn hoge ouderdom, het slot Wijnendale zelden verliet en niet zeer door de Vlamingen bemind was, kreeg Robrecht mede de naam van Graaf, en was hij door het ganse land als heer en meester aanzien en gehoorzaamd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001773.wav|Weldra loeide ook het vee in de weide, krompootige lammeren speelden om hunne blatende moeders|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001341.wav|liever de langdurige kwelling te verdragen van de vele jaren van onzekerheid, die u wellicht te wachten staan, dan de kans te loopen, zich een tijdlang haar ongenoegen op den hals te halen door de waarheid te bekennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008457.wav|Wat is het, Johnny ? vroeg Rokesmith, en sloeg zijn arm om het zieke kind, dat eene poging deed om zich te bewegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003385.wav|of bij duimen in stukken gekapt, of voor de honden geworpen, of opgehangen of dood gegeeseld|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008455.wav|Aangemoedigd door die onverwachte aanbevelmg, vroeg Riah of zijn heer nog iets te belasten had. Neen, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001900.wav|Sinds is de oude heer niets meer dan een gebogen grijsaard, en de neven zijn hun gang gegaan, een sleur en slentergang, die niet meer van onzen tijd is. De machines zijn bij hen verouderd, zoo niet verroest|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004008.wav|Ik heb werkelijk den moed niet, ter wille van onze lieve Amelia, om George's laatste dagen thuis nog eens te beschrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003132.wav|maar soms zat Klement uren heelemaal alleen. Dan verlangde hij zoo vreeselijk, dat hij bang was, dat hij zijn betrekking zou moeten opzeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001534.wav|Dadelijk begonnen er allerlei vragen in zijn hoofd op te komen. Wat speet het hem, dat hij geen Italiaansch kende. Hij had dan moeten weten, waarom men hem ringen aan de voeten gegeven had, die men zelf kon openen als men eenmaal het geheim wist|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005717.wav|en zij is nog juist hetzelfde wat zij in het begin was. Kom hier, Topsy, gij kleine meerkat! zeide St. Clare, het kind roepende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000315.wav|k heb voor hem een verschil uit den weg geruimd, dat over zekeren koop tusschen hem en een msterdamsch juwelier gerezen was, en, daar hem vrij wat gelegen was aan deze zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000809.wav|niet weinig verwonderd iemand te zien, die niet tot hun gezelschap behoorde. Die verwondering steeg nog hooger, toen ik hun verhaalde wat er met mij gebeurd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007928.wav|De Engelsche diplomaten vertrokken naar Toeplitz en Kissingen, hun Fransche mededingers sloten hun|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001737.wav|Maar er was ook iets huiverigs en kittelends in, als om zacht te lachen van den durf. Het was de naakte aanraking van ziel aan ziel. En toch, als kinderen was dit zoo gewoon|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_000507.wav|die aan een wezenlijk scheppende bekwaamheid van beschaving, orde en organisatie een zekeren geest van kibbelarij en chicane paarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008613.wav|maar zij hadden toch heel veel uitdrukking, toen hij Pecksniff aankeek en zei: Dank u, mijnheer. Ik ben heel blij, dat ge niet over het verleden spreekt|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001953.wav|Wien de goden ten val willen brengen, worden door hen met blindheid geslagen,' antwoordde zij, terwijl zij zich omwendde en een boek van hare schrijftafel nam, dat zij|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000839.wav|Maar. ik was zoo'n doorbijter niet als jij. En toen ik zoo een poosje getreuzeld had, was het te laat. Ik had mijn wijfje gevonden en was met haar getrouwd. Daar heb ik nooit berouw van gehad|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004383.wav|dat hij niet op zijn gemak was. Wat verder stonden, in de sponning van een groot kruisraam, een drietal gewapende edellieden in een druk gesprek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004665.wav|en daar dikwerf te zien is. Welke Londensche wandelaar uit onze dagen herinnert zich niet de gedaante van die oude, kromme vrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001540.wav|Toen hij zijn jas verwisseld had met zijn chambercloak en zich aan zijne tafel had neergezet, kreeg zijn statig, minzaam gelaat een geheel anderen plooi; zijn voorhoofd rimpelde zich; zijn onderlip|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_003887.wav|En waarom niet? Hij heeft tegen mij samengespantten net als de anderen; het is allemaal een pot nat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007181.wav|Ik zal als een dwaallichtje om u heen dansen, en voor den dag komen als gij mij het minst verwacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000519.wav|Breng toch spoedig licht, Abigaël! schreeuwde hij, er lag iets op den trap, en ik heb bijna den hals gebroken. De meid kwam nu met het licht aanloopen|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000467.wav|De jonge dames, zoowel als hare moeder, waren volkomen tevreden met het vooruitzicht twee geheel onbekenden te zullen ontmoeten, en verlangden niet naar meer|2506|neutral
+wavs/train_2450_4634_002904.wav|en hoe voelde hij zich dan gestreeld! Maar wat was het, dat er zoo dikwijls werd bijgevoegd en,, hem zoo diep smartte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001887.wav|Tot eene volgende bijeenkomst! Hoe weinig vermoedden die Vroede mannen, dat eene volgende bijeenkomst zou gehouden worden in eene rondom ingeslotene veste|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001526.wav|Het was hem, of zijn vader gereed ware, de lippen te openen en hem op eene hartroerende wijze over eene drift te berispen, die hem de hand tegen zijnen broeder deed opheffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000416.wav|eldra kwamen zij aldaar, nadat zij de oogen aan alle kanten verkwikt hadden door de beschouwing van de voortreffelijke weilanden aan de eene, en de vruchtbare akkers en bouwlanden aan de andere zijde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001654.wav|Hij begaf zich dan op weg met zijn twee zonen, Robrecht en Willem, en vijftig Vlaamse Edellieden. Charles de Valois, met een groot getal Franse ridders, vergezelde hem op de reis|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002354.wav|Dat was het ook, zei ik, want dan waart gy een ondeugende Jongen: maar ik zie nu wel, dat gy een braaf kind zyt. En ik troostte hem weêr zo wat: en zo kwamen wy aan boord, met de sloep|1666|neutral
+wavs/train_2450_8076_000275.wav|en hoe jufvrouw Havisham en Estella nooit in eene keuken zaten, maar ver boven zulke gemeenheden verheven waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004275.wav|van eenig ander hoofd met haar, in zoo'n storm van kussen had zien rondslingeren. Alles bijeen was het een schouwspel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002105.wav|Ik verbeeldde mij, dat hij, een man van studiën en letteren, niet veel werk zou gemaakt hebben van eene kunst, zoo weinig in harmonie met zijne liefste oefeningen; maar ik bemerkte ras, dat ik mij zonderling had vergist|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001125.wav|Wat ons betreft, wij hebben tamelijk goed verwarmde en verlichte vertrekken. Een genot boven duizenden! Mijn broeder heeft zijn eigenaardigheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007589.wav|van het jaargeld af te zien, dat wij twintig jaren geleden voor u bepaald hebben, — uw huis te verlaten, en het leven opnieuw te beginnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003479.wav|Tom stapte in den wagen, en daarop nam Haley van onder de bank een paar zware boeien en bevestigde die om zijne enkels|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000794.wav|Aan eerzucht heb ik gedacht en aan lust tot veranderen uit oppervlakkigheid, uit luiheid. Dan weer vond ik mezelf hard en onrechtvaardig. Als ik hem miskende, als het de heilige geestdrift der wijdingsure was|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_005674.wav|dat hij nog voor een week in hechtenis zou blijven. Al deze ontdekkingen werden Ralph nu omstandig meegedeeld|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001520.wav|Dat zullen dan toch geene kerkelijke zaken zijn,' merkte Lijsbeth aan; 'want deze man die een soldaat en een vloeker is, heeft gewis te ruwe handen om het gewijde aan te raken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006667.wav|heb ik toch altijd den teedetsten en meest onderdanigen eerbied voor juffrouw Pinkerton|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001903.wav|Met dezen luid aangeheven juichtoon viel Cornelis letterlijk met de deur in het huis zijner Pleegouders. Wat zegt ge, jongen? vroeg Van Keulen, die nog op bed lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005312.wav|evenmin weerhielden zijn eigen grijze haren noch hun gladde gezichten hem. De Ouwe Mac was beroemd om zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000739.wav|Hij had altijd van zijn moeder gehouden en hij vond haar zoo aardig en vermakelijk, en om zijn natuurlijke zachtheid en tact, was het altijd gegaan tusschen haar en hem. Hij wist het: zij hield ook van hem, al was hij op dit oogenblik uit hare gedachte|1666|neutral
+wavs/train_1666_7575_002496.wav|hier is Telasco. neen, sterven zult gy niet, Emma, Aztalpa. Femke, o god, blyf, blyf. ik zal op de bleek passen. ik zal de hinde schieten. blyf, Femke, blyf|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_006325.wav|Tapeworm zet zijn politiek systeem van domme, bekrompen aanmatiging en vulgair bedrog tegen de grootste natie ter wereld voort|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000126.wav|Laat een mensch toch uitspreken,' zeide Hoogenberg: 'ik zeg, alles hangt er van af, of die Lammertsz wat bij de hand is, en de les goed zal kunnen nazeggen, die wij hem opgeven.' - 'Daar zou ik niet voor instaan,' zeide Van|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000027.wav|deugden, die den Vorst als mensch doen eerbiedigen en beminnen, en hem alleen waardig maken, om dien verheven rang boven zijne broeders te bekleeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000511.wav|Zoo was het. En Joseph! Is Joseph een schurk en een dief? Hum! Ik geloof, dat het karakter van Joseph ondoorgrondelijker en gevaarlijker is, dan men|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004068.wav|Hier is de brief: ik zal Mignot roepen, dat hy u kleederen verschaffe: en zoodra de avond valt, vertrekt gy.' Buat, door de redeneering van Gourville byna overreed|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006739.wav|en eindelijk zag ik haar scherpen blik zachter en haar glimlach vriendelijker worden, en was ik niet langer bang voor haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001461.wav|en uit een zijvertrek trad een jongeling te voorschijn van zulk een belangwekkend voorkomen en van eene zoo mannelijke schoonheid, dat ik er door getroffen werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000632.wav|Langs het strand was Frank gegaan, langs de zenuwachtig woelende zee; hooger stonden de mandstoelen nog, dicht bij elkaâr, bijna opgenomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000749.wav|waren toen zeven en vijf; Emilie was toen een baby. Nu is ze geëngageerd. Zij glimlachte, maar hare oogen stonden vol tranen; hare borst hijgde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004304.wav|en de vooronderstelling was dus zoo vreemd niet, dat gy hem kondet hebben meêgebracht' 'Er zoû dan geen reden bestaan, waarom ik hem u niet in persoon zoû hebben overhandigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000972.wav|Ik heb mijzelf niet bezeerd, Sam, zei Pickwick, aan den anderen kant van den muur. Maar ik vrees, dat gij mij bezeerd hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000898.wav|Maar zij wist, dat het crucifix een heel mooi werk was van een onbekende uit de zestiende eeuw, en dat hij er veel leed van had het niet meer te bezitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004582.wav|dan wel het geheel vergeten had. Dit was de reden, dat zijne vrienden zelfs terwijl hij sliep de zaak niet durfden aanroeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003547.wav|Wat onderscheidde hem, dat hij niet in dien eigen nacht op gelijke wijze was ondergegaan? 'Och dat hij naar mijne waarschuwing had willen luisteren,' verzuchtte Jacob Jansz. met tranen in de oogen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000374.wav|Hij was met zich zelven en met de wereld tevreden: en hij verlangde, ja, de zangster te leeren kennen, welke zoo bevallig, zoo zuiver had gezongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000418.wav|Maar papa, begrijpt u dan niet, dat als ik dacht, dat er ooit maar de minste quaestie van kon zijn, ik hem niet had gevraagd, ons huis te blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000232.wav|Geen die door een vorig getemperd werd, geen die in een volgend vervloeide; zonder merkbare modulatie of maat|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000732.wav|Moet hier toch altemaal blyven, en als jy brave lui op de proppen helpt, dan doe je als een hupsch Christen mensch betaamt.' Nu, dat overgeslagen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5105_001029.wav|Gedeserteerd! Zeker niet. Maar dat zullen wy toch in het rapport moeten zetten, often minste vermist, zeide|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003239.wav|Vertel mij van haar! Van uw verraderlijken basterdbroeder weet ik al meer dan genoeg!' En Schout Gerrit zelf hief Juliaan op en drukte hem aan zijne borst. Met de herinneringen zijner jeugd had de betere mensch in hem gezegevierd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001681.wav|De koopman, verstoord wegens den dwang die hem werd aangedaan, strekte de hand uit, nam een klein stukje, dat hij bevende aan zijnen mond bragt, en at dit met blijkbaren tegenzin op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001810.wav|En zie, Iolàos niet vlugger dan stapvoets meer rijden kunnende, in de richting van het paleis van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005586.wav|en een betreurenswaardig mengelmoes was de uitkomst hunner welwillende pogingen. Het was eene school voor alle leeftijden en voor beide seksen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001292.wav|Gij herinnert het u mogelijk niet meer, maar ik kan u niet zeggen, hoe ik reeds bij dat bezoek verbaasd stond over de verandering die er met het dertienjarige meisje was voorgevallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001978.wav|die de noodzakelijkheid gevoelde, onbeschroomdheid tegen geweld over te stellen: zoo wil ik vragen, of gij opgehouden hebt, het gezag van Graaf Willem, uwen Heer, te erkennen|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000405.wav|Geen grootspraak op dit blad, geen duurgezworen eeden, Die overbodig zijn, of ongemeend meestal! Maar laat mijn naam alleen een plaats er op bekleeden, Die al mijn vriendschap u gewis herin'ren zal|2506|neutral
+wavs/train_2450_9752_001889.wav|een bezigheid, weinig overeenkomstig met haar stand en geboorte. Hoe nu! zeide Arkel, terwijl hij verbaasd staan bleef: de wangen van onze lieve zieke gloeien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000210.wav|Maar Fulco, die maar al te gaarne toegaf aan zijne zucht tot spotten, antwoordde in zijne plaats: Wel, Edele Heer, dat is licht te bevroeden. U weet het toch even goed als wij: Van elf tot één Zijn de spoken op de been|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006510.wav|Wat? Zij heeft je wat voorgezwommen? vroeg Anna ontevredend wordend. Ja, in een rood zwempak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000629.wav|al welke terechtwijzingen mijnheer Bates builengewoon goed opnam, en ze beantwoordde met een of ander snedig gezegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000840.wav|Wel, Heere mijn tijd, juffrouw! zeide Miggs, toen zij terugkwam, wat een lief heer is dat! Hij spreekt waarlijk als een engel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001884.wav|hare slanke beenen van schoonheid en welfde haar weeldeschoot en boog, als verlegen, éven de lijn van haar molligen rug|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001063.wav|Couperus, Metamorfoze soms behoefte niemand te zien. Had hij dan zijn artikel voor Indië af, dan bleef hij in zijn kamer liggen op zijn divan, turen op een punt, denkende aan vroeger|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002681.wav|Zulke kleine oneenigheden waren tegenwoordig geene zeldzaamheid, echter steeds tot groote ontstemming van Henk, wien niets zoo tegenstond als die lichte uitbarsting van huiselijk gekibbel|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_000904.wav|zooals de hemel in een dauwdrup, de schepping af; en in het kleine leven, dat hij schiep, spiegelde zich af het Leven, en met het zelfde raadsel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000608.wav|Men liet den ingewijde zweren om hem dienst te doen, alsmede aan de huisvaders. Zoo luidde de formule. Beneden in de|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002134.wav|die de teedere banden hunner liefde langzamerhand wel niet verbrak, maar ontwond, ontwond, tot zij los waren. Zij had dit begrepen, toen Lili tegen haar geboudeerd had, omdat zij Georges lief kreeg|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_001759.wav|Eenige minuten verstreken. Jean Valjean stond bewegingloos op de plek waar Basque hem verlaten had. Hij was zeer bleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000432.wav|zelfde man, die mij daar gebragt had, wachtte met zijn' ezel. Ik steeg op, en kwam in de kahn van Masroun terug, zoo gelukkig, als iemand slechts zijn kan|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000077.wav|weet zelve: een Regent ontslaan is een zoo groote exceptie, dat het schande over uwe familie zoû brengen. Werk met mij meê het geslacht der Adiningrats daarvoor te bewaren|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_001851.wav|medegesleept door die electrieke stroomingen, welke twee gelieven in gestadige gemeenschap houden, beiden, zelfs in hun smart, door zaligheid bedwelmd, zonken zij in elkanders|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001575.wav|en rondom de vorst en de vorstin dansten de vrouwen, die waren als knapen en de knapen, die waren als maagden, terwijl der rozen bladeren regenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001338.wav|de vogel was uit zijn gezigt verdwenen, en met deze zijne hoop, om den talisman van de prinses Badoura immer terug te zullen zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002958.wav|en zorg, dat ge u voor die narichten goed laat betalen. Dat geld moet strekken om u een rustigen ouden dag te bezorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002793.wav|en Prudhommes zeggen: omdat er geen ziel is; maar gelukkig is deze spotternij een lastering. Marius dus bezat Cosette, zooals geesten bezitten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000288.wav|dat ik dikwijls met veel, zeer veel genoegen gereisd heb; ja, dat ik, zooals ik hier zit, in mijn ruimen lederen leunstoel, in mijn wijde kamerjapon, bij mijn lustigen haard, in vrede en eensgezindheid met de geheele wereld|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005380.wav|de poedel had een oude soldatenmuts op den kop, die met een lederen bandje om zijn kin was vastgebonden. Terwijl ik den grijsaard|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000259.wav|en het baart mij eene grievende smart, dat het den koning heeft behaagd juist mij met de volvoering daarvan te belasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002925.wav|Iemand van hooge gestalte, in een lange jas, met de armen op de borst gekruist, en in de hand een zwaren stok, welks looden knop men zag, stond eenige schreden achter|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001706.wav|gij zoudt haar dan dikwijls aanmoedigen, dat zij mij vergezelde, als ik met den boeijer, dien ik zelf getimmerd heb, op het meer Ladoga zeil, dat mij het schuim om het hoofd spat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007366.wav|tot het misbruiken hunner macht worden aangezet hoewel het doorgaans niet noodig is, hen daartoe aan te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002155.wav|zij koningin hier, hare zuster keizerin daarginds. En de kroonprins met zijne eenvoudige mannelijkheid; Herman met zijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003104.wav|dat gij de geschiedenis gereedelijk geloofdet, omdat ik een jood ben; dat hij, die de geschiedenis bedacht, haar in zijn hoofd had gekregen juist omdat ik een jood ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000823.wav|Ik ben van nacht met stormweder uit Londen vertrokken, hoewel ik eerst gisteren daar ben aangekomen; en dat alleen om een gerucht, niets anders, denk ik. Je doet veel zaken op Londen, dacht ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_002302.wav|Ik begrijp u niet, zeide Grimaldi. B Wei, hernam de ander, ik meen dat het nu twaalf uur is en dus tijd om naar bed te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004417.wav|Maar mij dunkt, het was hunne naaste verplichting geweest op uw levensgeluk toe te zien, en dat is, menschelijkerwijze gesproken, heel weinig verzekerd in een ongelijksoortig hijlik|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000359.wav|zonder met een enkel woord over het voorgevallene in dien nacht te spreken. Eerst na afloop van zijne gewone morgenbezigheden riep hij den slaaf. Kom bij mij, zeide hij, en lieg niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000475.wav|en hjj was weldra in een vasten slaap. Men had gemakkelijker een slechter kwartier dan het huis van|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001927.wav|Verschillende oorzaken hadden medegewerkt om mij langer te doen uitblijven, dan ik oorspronkelijk van meening geweest was, en onder die oorzaken waren de navolgende de voornaamsten. Tusschen het handelshuis van Bempden van Baaien en Co. te Amsterdam|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000767.wav|Ik ben het met u eens: het plan is niet moeilijker uit te voeren, dan het rooven van Vianens kind. Ik hoop het van harte, zeide Heer Otto. Maar weet ge wel eens, waar hij gevangen gehouden wordt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000648.wav|en bij de taaije levenskracht der wenthsche volksoverleveringen is het niet onmogelijk, dat ook hiervoor een geschiedkundige grondslag bestaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001402.wav|Ook van Hendrik IV en anderen vertelt men dergelijke anecdotes, en de hier meegedeelde is volkomen waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003227.wav|zoodat ik niet meer wist, waar ik eigenlijk op stond, toen ik uit de hanebalken naar beneden keek, met niets anders boven mij dan het pannendak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000338.wav|tijgers. Vergeef me, dat het zoo onverwachts is opgekomen. en dat ik niet terug kom om afscheid van je te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006416.wav|Daar, tel uw geld maar, oude jongen, vervolgde hij, de banknoten aan Haley overgevende. In orde, zeide Haley met een gezicht dat van blijdschap straalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006227.wav|Ik wou maar, dat je mij die voor je liet koopen, dacht de majoor. Er kunnen er geen bestaan, die goed genoeg voor je zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001748.wav|Deze begon enige tijd hierna zijn redevoering en sprak Mijne heren, het is UEd bekend dat de getrouwheid, die ik mijn Heer en Koning Philippe had toegewijd, de oorzaak mijner ongelukken is|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002308.wav|en hier wilden slapen. Op eenigen afstand hing eene lantaarn. De gedaante wenkte met de hand daarheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002078.wav|Allen gingen wij aanzitten aan een keurig ontbijt in de kajuit beneden, waar niet meer drukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002249.wav|Wat behoef ik het voor u te verbloemen, Buat!' antwoordde Willem: 'er zijn voor my treurige veranderingen op til, te treuriger, omdat zy my vooral in mijn vrienden zullen treffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008641.wav|een feit is, dat zij reeds lang geleden Fransch geleerd en zich goed in de spraakkunst onderlegd had om George te kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001455.wav|Hij naderde een venster, opende het wagenwijd, alsof hij vreesde te stikken, en voor de duisternis staande, begon hij in de straat tot den nacht te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002558.wav|Myne waartste, tederstbeminde! Myn verdriet over uw gemis kan ik niet beschryven: alle oogenblikken erinner ik my onze gesprekken, uwe genegenheid voor my, terwyl alles, wat u aangaat, voor my van belang is|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_001721.wav|herinner ik mij, hetgeen zeker vizier tot den koning Sindbad zeide, om hem te weêrhouden dat hij den prins zijn' zoon zou dooden|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001049.wav|een eerste klasser van de vierde traptree springen, of ze gilde: 'Kalmte alleen kan je redden.' En de Generaal zei er maar niets van. Haar aardappeltje hing op het rechteroor te wiebelen, wat erg grappig was|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001218.wav|Ik ben niet trotsch, niet hoog jegens mijne minderen. Ik schuw geen gesprek ook met de dienstboden, en leg iemand noode het zwijgen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002090.wav|r is in de voortbrengsels der ouden eene eigen oorspronkelijke kracht en eenvoudigheid, die den smaak verheft en veredelt, te vergeefs bij de hedendaagschen ge-|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001405.wav|opstaan om acht uur, scheren kwartier over achten, ontbijten om negen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001725.wav|Uwe Edelheid heeft gelijk, maar met deze twee jongens kan toch wel een onderscheid gemaakt worden. Beiden varen al van hun tiende jaar af, en gaan daardoor altijd met oudere lieden om|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001775.wav|Maar waarom zouden wft lang vertoevenby zware huiselijke rampen, die in het dagelh'ksch leven niet zeldzaam zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000272.wav|was een wijziging in de verhouding tot zijn jongste nichtje. Elken dag wies die aan tot grootere achting|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000908.wav|en haalde uit zijn vest een zeemlederen zakje te voorschijn, waaruit hij zes rijksdaalders en vijf guldens nam en die aan de weduwe overreikte met de woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005760.wav|in de koets gestegen was. iNu ben ik compleet, zei Bella. iHet is niet aangenaam, maar ik heb mijne oogen met koud water gebet en zal nu niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010246.wav|Uit haar houding maakte ik op, dat Emily pas van dien stoel was opgestaan en het rampzalige hoofd misschien op haar schoot had gelegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001963.wav|Het was een bekrompen vertrekje, zonder ander huisraad dan eene tafel en een paar matten stoelen. In den haard lag een klein vuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000592.wav|Wat hebben wij wel gedaan, Juffrouw FRANCISCA, dat wij zoo gehoorzaam geluisterd hebben naar de stem van onzen goeden Gastheer. Hij zal nu wel overtuigd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001026.wav|en met erg dikke wandelstokken gewapend. Deze jongelui zetten twee stoelen midden op? tdek neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001296.wav|en bij de verschijning der kometen, zou men haast gelooven, dat de hemel zelf buitengewone acteurs noodig heeft. Onverwachts, zonder dat men het vermoedt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002643.wav|De lucht was helder. Den geheelen morgen was er een fijne, dichte regen gevallen, maar nu was het opgeklaard|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000328.wav|Alvorens mij de goudstukken toe te tellen, deed zij mij onderscheidene vragen, onder anderen of ik reeds gehuwd was, waar ik ontkennend op antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000619.wav|zij deed dit volstrekt niet om te spotten, want er konden rechtschapen, ja, lieve, goede menschen onder zijn, dat wist Babette wel, zij had immers zelf een petemoei, die zulk een deftige Engelsche dame was|2506|neutral
+wavs/train_2450_10455_001815.wav|En wat zullen deze?' vroeg BOUKE, het kleine kind opnemende en te gelijk den hond streelende, als of hij hem wilde verzekeren, dat hij geen boos opzet had tegen deszelfs beschermeling|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001547.wav|der Lazaristen staan. Zij was ook geheel verschillend van het klooster der bernardijner nonnen van klein Picpus, dat wij beschreven hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001227.wav|nuits met genoegen; een onzer eerste mannen leest ze sedert onheugelijke jaren dagelijks. Gij gaat tooverballetten zien; gij zijt de vrijwillige dupe van eenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002800.wav|Men heeft uit de beide voorafgaande hoofdstukken kunnen zien dat de dieventaal, zoowel die van voor vierhonderd jaar als die van heden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003773.wav|Ik dacht schier niet, dat hij het doen zou; maar het was beter voor ons beiden. Rosa liet de pen vallen en wendde haar gelaat af|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000572.wav|voorgevende een reisje van twee of drie dagen te gaan maken, terwijl men hem sedert dien tijd nog niet had weder gezien. Schemseddin Mohammed werd door dit berigt zeer ontroerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000940.wav|Van de haardplaat, van den schoorsteen, van de klok, van de pijp, van den ketel, de muren, de zoldering en de trappen, van de kar buiten|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001925.wav|of er soms pistolen in huis waren. Gerard wist niet wat in haar omging, maar hij was bang en gaf niet toe aan haar herhaald verzoek dat hij weer naar stad zou keeren en haar alleen laten|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_004970.wav|Het water was in de diepte verdwenen en had zich verborgen onder den grond, om elders op te borrelen en rivieren of fonteinen te vormen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001766.wav|en aan den anderen kant hem beveiligde voor bedrog, waaraan somtijds onze landgenooten, zelfs nog heden ten dage, blootgesteld zijn. Toen bovenal moesten zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000589.wav|Lord George liet daarop langzaam zijn hoofd nederzinken en viel eindelijk in slaap. Hoewel er inderdaad|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002531.wav|Danton, en een zon zien verrijzen als Napoleon! Hij wist niet waar hij was. Voor zooveel glans moest hij terugtreden. Langzamerhand|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000057.wav|wee, grootmoeder, wat hebt gij scherpe nagels!' 'Dat is, om je te beter te kunnen grijpen,' brulde de|496|neutral
+wavs/train_2450_5000_001234.wav|Het kwam niet in ons op er naar te vragen toen het nog tyd was, en nu is dat punt in de duisternis van het verleden verloren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000322.wav|reeds vrij ver had gebracht. Toen hij echter bevond, dat zijne Engelsche af komst een onoverkomelijk beletsel was om in dit vak vooruit te komen|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000395.wav|In Marianne's oogen scheen de begroeting tusschen Edward en haar zuster slechts de voortzetting van die onverklaarbaar koele houding, die zij hen te Norland reeds zoo dikwijls tegenover elkaar had zien in acht nemen|2506|neutral
+wavs/train_2450_11506_001842.wav|Och verwijt mij dit zoo niet: Denk, dat ik morgen, morgen! God weet voor hoe lang! misschien wel voor altijd, weg ga|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003315.wav|Toen konden we ons niet meer inhouden en Mattia en ik begonnen hartelijk te lachen. Vrouw Barberin zag ons verbaasd aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008332.wav|Dat zal ik zeker, zei mijn oom. Ga uw gang maar, zei de conducteur. De andere passagiers hadden dit gesprek met groote oplettendheid aangehoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003925.wav|onder menschen, in wie ik, toen ik arm was, vertrouwen stelde, en met recht: want zij hadden mij toen nooit bedrogen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000621.wav|Dat is prettig voor je,' zei Pop. 'Ja, dat is zeker. En hij kan verschrikkelijk goed leeren.' 'Wat kan mij dat schelen?' zei Pop. 'Je interesseert je anders nogal|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000180.wav|en samen een gemeenschappelijk fortuintje hadden gehad. Waarom was dit fragment van Mars zoo tevreden? Wat was tusschen het houtenbeen en den andere gebeurd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002243.wav|hij, voornemenste zijn over eenige weken in Woolwich te spelen op het benefiet van zijn vriend Lund. Parmer stelde hierop|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001389.wav|om die bekwaambeden verder uit te oefenen, zeer wel uwe fortuin zoudt kunnen maken. Daartoe doet zich nu toevallig eene goede gelegenheid op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004134.wav|maar in zijn lach lag zooveel goedhartigheid, dat hij niet beleedigde, maar zelfs de smart lenigde en deed|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002285.wav|De tegenwoordige personen luisterden met nieuwsgierigheid op de losse rede van de Deken der beenhouwers. Zijn stem was aangenaam en zoetluidend, alhoewel zij de laffe vrouwentoon niet bezat|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000187.wav|dat nog verhoogd werd, door verscheidene aan de zoldering hangende gouden en zilveren lampen, welke met eene welriekende olie gevuld waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002053.wav|Maar ik wou dat gij nu ergens met mij gingt eten, pa. Wel, kindlief, ik heb al — als ik in zulk eene prachtige koets|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000671.wav|Maar Bertie zag ook aanstonds in, dat dit zelfbedrog was en dan lachte hij weêr en schudde het hoofd, omdat hij zichzelven zoo comiek, zoo vreemd vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000562.wav|Zangeres, van ouden tijd gewoon Der helden lof, op fluit of citertoon, Te voeren tot den sterrehchten troon, Vergeet die helden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000076.wav|haastig zag hij om zich heen, hoe er hulp konde bewezen worden en wierp inmiddels boog en weitasch van zich af. Aan den weg lag een hoop afgehouwen dennestammen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000241.wav|Zij wilde hem liever somber dan tevreden, en niet om harentwil, maar zij wilde dat hij dit leven even somber vond als zij, zijn draagkracht was haar onbegrijpelijk en tegen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_001107.wav|Juffrouw Wilfer dankte hem met een grootmoedigen zucht en werd opnieuw de lijdzame prooi van die ondoorgrondelijke kiespijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011484.wav|eene minachting voor den handel heeft! Maar pardon, viel het zachtmoedige slachtoffer hem in de rede, dat heb ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002165.wav|God weefhoe kinderlijk de herinnering mag zijn geweest, die door de stem van mijn moeder bij mij werd opgewekt, zoodra ik een voet in het|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001841.wav|Je wilt je zeker al dadelijk bijzonder in mijn dienst onderscheiden,' sprak hij met onverholen minachting, 'door mij berichten te brengen van een gevaar, dat alleen in je verbeelding bestaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005182.wav|zeide zij dat? zeide Shelby, den brief weder opnemende, waarop hij een poos al zijne aandacht scheen te vestigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003124.wav|en hij had zijn doel bereikt langs die middelen, welke, ofschoon toen meer zeldzaam, thans helaas! van jaar tot jaar meer algemeen worden. Vijf jaar lang had hij op een klein kantoor gewerkt, gekropen en honger|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000783.wav|maar wilt gij mij eenen dienst bewijzen, staat mij dan in ruil van hetgeen ik u van mijne kleederen kan geven, uwe kleederen af|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001534.wav|zoo ver, naar dierbaar Hellas, zoo wreed, naar zijn vaderland, naar Mykenae, naar zijn meester, naar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000791.wav|Daar komen al de eerste sterren. Het is of de zee heel kalm wordt, en de wind rustig nu slaapt, aan haar blauwe borst. Je voelt nog even zijn adem, maar hij slaapt. Het is hier het land van leven, en van liefde|1666|neutral
+wavs/train_2450_9375_001105.wav|Het is, eilaci, maar al te waar, dat vele leden der Regeering slapen of heulen met de Spanjaarden, klaagde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000915.wav|Waarom niet? Ik, integendeel heb hoop, antwoordde Dolly en zag Anna uitvorschend aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000837.wav|anneer men daarbij in aanmerking neemt, dat zij niet veel van haar vader in lengte verscheelde, dan kan het geen verwondering baren, indien lieden, die haar niet kenden, haar wel eens aanzagen voor een verkleeden grenadier van de garde|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001269.wav|maar de Ieperlingen vielen zo onversaagd op zijn bende dat de Fransen na een lang gevecht in wanorde op het kasteel terugvloden. Mijnheer Van Lens, zijn mannen optellende, bevond dat slechts het tiende deel aan de woede der Burgers ontsnapt was|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_003076.wav|De overige krankzinnige vrouwen schenen niet alleen in dit geval, maar in al de andere, uitgenomen haar eigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000537.wav|Wat inval is dit nu, baron de Ghiselles?' hernam Juliaan koeltjes, 'gij ziet dat ik ongewapend ben!' 'O! wat dat belangt, ik heb pistolen in mijn reiswagen, en zelfs een degen voor u, als gij dien nog hanteeren kunt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4908_000264.wav|Een ding was achter zeker: het kwam niet in hem op, dat Tackleton die woorden gesproken had naar aanleiding|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000338.wav|daar hij haar over de ieuwe markt, waar de oude t. ntonie poort tot eene aag onlangs bekwaam gemaakt was, en voorbij de uiderkerk leidde, die nog geen tien jaren gestaan had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003809.wav|Neen neen, Achilles' ziel kan zulk een hoon niet lijden En trachten naar geen wraak. Huydecoper. Achilles. Nadat Seerp Van Adeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003676.wav|Geachte Mevrouw, Na een zesjarig verblijf op de Mall heb ik de eer en het geluk juffrouw Amelia|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004230.wav|Zij had Lewin, die zij bij het begin van den winter dikwijls bij Kitty had aangetroffen, nooit mogen lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001171.wav|Nu dat is de minste zwarigheid,' gaf moeder BLOMMESTEYN hem te verstaan - en zij legde zoo voldaan als ooit, over zich zelve, het hoofd in het kussen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000043.wav|De oude regel tand voor tand en oog voor oog is door eene betere, zachtere leer vervangen, en Spaansche gruwelen mogen nimmer worden aangehaald om de onze te wettigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001839.wav|Ik ben een duivel, een duivel, een duivel! Van dien tijd af praatte hij weder, gelijk hij gewoon was te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002675.wav|Eponine werd bij Azelma in de gevangenis de Madelonnettes gezonden. Eindelijk was een der voornaamste gevangenen, Claquesous, op den weg van het huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000297.wav|Juist, zei Holmes. Ik dank Uwe Genade, dat dit alleen kan gedaan worden door volkomen en algeheele openhartigheid tusschen ons|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004959.wav|met nog vier lettergrepen er achter, die in het oude gedeelte van Edinburg woonde. Er waren de vrouw van den wethouder, zijn drie dochters, zijn volwassen zpon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000071.wav|In plaats van hierop te antwoorden, gingen zij voort alles stuk te slaan, zelfs de oven bleef niet gespaard. Inmiddels kwamen de buren op het gerucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002171.wav|hun hersenschimmen, hun twijfelingen; hoe zij elkander in de verte bemind hadden, hoe zij elkander gewenscht hadden; hun wanhoop, toen zij elkander niet meer zagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000315.wav|Die wijn is vergiftigd!' riep hij, den Jesuit met een' vreesselijken blik aanziende. 'Zoo! de wijn is bedorven,' zeide EUGENIO, en goot haastig het glas ledig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_002803.wav|en kort afgesneden haar, met wgd vest en nauwsluitende jas: te oordeelen naar zp pantalon is hy verdrietig|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000404.wav|de telefoon? Je bent màl,' zei Julie. Jog kleurde natuurlijk. 'Toen ik je vanmorgen opbelde.' 'Maar je hèbt me niet opgebeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001736.wav|eer dan een kwartier waren zij reeds uit de kamer weg geweest, eer men hen miste, en de pogingen, om hen weder te vinden, waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000713.wav|Lieve hemel! wat is er gebeurd? riep Jo, verbaasd rondziende. Meta liep naar boven en kwam al gauw weer terug, gerustgesteld, maar toch verwonderd en een beetje beschaamd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007907.wav|op onrustigen, smeekenden toon met zijne handen op zijne knieën vooroverbuigende, dat ik u zeker niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001181.wav|Ik verzoek u vriendelyk juffrouw Obenreizer niet te storen, zeide hij. Gy zyt, zie ik, zonder uw vriend teruggekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001908.wav|Ottilia volgde dezen raad, of liever, de inspraak van haar medelijdend hart. De Gravin was Madzy voorbijgetreden, zonder schijnbaar eenige acht op haar te slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000968.wav|als een oude kennis. Zijn eerste visite, verleden, had haar zeker te veel verrast, niettegenstaande zij vrouw van de wereld was, en hem wachtte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003357.wav|Wat was toch het leven een groot gehuichel! Zij, zij had altijd gehuicheld, voor zichzelve, voor anderen, en zij huichelde nog, zij was zoo vergroeid in haar gehuichel, dat zij niets anders kon dan huichelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_004709.wav|en op hetzelfde oogenblik hoorde ik buiten tusschen de graven eene stem. Hier viel John den spreker in de rede|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003603.wav|Kom en breng mij geluk, zeide zij, nog met een buitenlandsch accent, gelieel verschillend van dat openhartige en echt Engelsche|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002916.wav|Reeds waren al deze bruine mannenaanzichten met het rood der woede gekleurd; zij wisten nog niet waarover zij zich te vertoornen hadden, en evenwel wrongen hun vuisten zich stuiptrekkend ineen, en vervloekingen rolden uit hun mond|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004874.wav|Ik zeide Mammy toen, dat zij niet denken moest hem meer dan nog een paar maal in haar leven weer te zien, want dat de lucht van de streek, waar mijn vader woonde|2450|neutral
+wavs/train_5764_4370_000046.wav|Dat is de grootheid van de groote stad. In de kleine leeft enkel de leugen. Zonder dat we voorgesteld hadden, verlieten we elkaar|5764|neutral
+wavs/train_2450_9336_000427.wav|Ik ga naar Tell, heb ik hem gezegd. Hij zal mij zeker onderkomen verschaffen, maar of hij aan u en ons vee ook eene schuilplaats zal willen geven, dat weet ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000674.wav|men zou gezegd hebben een doode. Maar Fanny sliep niet. Zoodra Bee de deur achter zich gesloten had sloeg zij de oogleden op en wendde het hoofd om. Op het groote portret van Frans|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000745.wav|Heer Van Espenblad!' zeide hy, zijn hoed afnemende en zich buigende: 'ik wenschte u een paar oogenblikken afzonderlijk te mogen spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009721.wav|En nu barstte Bella, geen troost vindende in haar mooien hoed en hare elegante kleeding, in een vloed van tranen uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000744.wav|Daar gaf de jonge bruid het teeken en de kamprechter riep met luide stem: Laisser aller! Laat begaan. De ruiters drukten de sporen in de zijden hunner paarden en reden met eene ongekende vaart op elkander in|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000729.wav|Zulk eene kat werd op balken, door de lieden, die er in plaats genomen hadden, langzaam vooruit geschoven, totdat zij, de gracht had bereikt, die het kasteel omringde. Zij bevatte alles, wat noodig was, om die gracht te dempen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009617.wav|Vergeten? laat dat maar op hem aankomen. Hij vergeet nooit iets. Ik heb hem van avond nog gezien, tegen acht ure|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005497.wav|en achter hem, boven hem en beneden hem, ter rechter- en ter linkerzijde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002335.wav|verbaasd dat hij er nu zoo anders uitzag dan in de dagen van voorspoed en geluk, zoo had zijn gezegde haar getroffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008962.wav|die gij met teederheid aan u hadt kunnen verbinden, in uw achteruitgang niet het werktuig wordt van zoo'n man als deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001704.wav|dat hij niets had willen doen, dan menschen scheppen: moderne, gewone menschen en dat dus van zelve gelijkenissen ontstonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000486.wav|ten einde eenig berigt omtrent den prins van Perzië in te winnen. Ik heb u reeds medegedeeld, in welken toestand hij zich bevindt, hernam|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001570.wav|Toen hij hem opzocht, waren juist de weggeloopen jongens terug. De moeder nam een rotan en sloeg maar raak; daarop hadden de jongens vooraf gerekend; na de eerste klappen zwegen ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000501.wav|Toen de jongen door dat alles heengedragen werd, was hij steeds meer verbaasd. Dat zulke groote en mooie schepen hier in Zweden gebouwd zijn! sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002804.wav|Uit zijn eigen middelen verdubbelde hij het sober tractement der beide onderwijzers, en eens zeide hij tot iemand, die zich daarover verwonderde: De twee voornaamste|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004967.wav|Somtijds sloeg zij volstrekt geen acht op hetgeen om haar heen voorviel, of nam geen deel aan gesprekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000834.wav|Aladdin begon zijn moeder te vertellen, wat er met hem sedert Vrijdag gebeurd was; waar de toovenaar hem afgehaald had, om de paleizen en tuinen buiten de stad met hem te bezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001484.wav|Ik trad den voorhof binnen, en zag daar een groot paviljoen, waarheen men met zeven trappen opging, en dat door een traliewerk gescheiden werd van een' heerlijken tuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001460.wav|antwoordde zij ja, en beiden gingen we naar binnen: zij liet de deur open, met het oog, zoo ik meen, op de maatschappelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006004.wav|dat geen van die kleeren gemerkt waren, maar de wollen luier en het hemdje moeten gemerkt zijn geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002277.wav|Frankrijk voor Europa en Europa voor Frankrijk bevreesd makende; onbetwistbaar zijn vaderland beminnende, maar aan zijn familie de voorkeur gevende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001860.wav|al moest hij zich de vingers open rijten, of, als dit mislukte, zich het hoofd tegen de ijzeren platen te pletter te slaan. Doch voor het nog tot een begin van uitvoering kwam, deed zijn gezond verstand de opkomende drift bedaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_001509.wav|Hier geef ik de werkdadige plichten des levens over aan een beweeglyk wezen, van meer dan gewone schranderheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002736.wav|defensie gaat mank; want mijn schrift is net en leesbaar genoeg, en zoo ik, om het papier te besparen, wat klein geschreven heb, uw oogen zijn jong en goed, en er zijn overal brillen te koop|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000379.wav|waarvan tot mijn spijt het gerucht reeds tot de openbare pers is doorgedrongen. Het Fransche of Russische gezantschap zou een onnoemelijke som willen betalen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001701.wav|De baron trok een bedenkelijk gezicht. - 'Daar hebt gij gelijk in; langs officieelen weg moest het hem bereiken, al kon dat langs een verren omweg zijn|1724|neutral
+wavs/train_2951_2211_000010.wav|De geschiedenis van het meisje, dat, om haar schoenen niet vuil te maken, op het brood trapte, en hoe slecht het met dit meisje afliep, is welbekend: zij is geschreven en zelfs gedrukt|2951|neutral
+wavs/train_2450_8569_000960.wav|nader, onverstoorbaar, gehoorzame gezante van veel grootere machten dan zij. Zij scheen te twijfelen aan hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005085.wav|bood zij daar den beambte aan het loket een document aan, welke laatste haar als antwoord vroeg: Hoe zij het wilde hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003502.wav|Blaek! herhaalde Sander, plotseling opspringende met een uitdrukking van hevige drift. Bedwing u, zeide ik, voor een uitbersting bevreesd: denk aan de gevolgen! Wees bedaard|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001146.wav|en beter over derzelver onderscheiden waardij weten te oordeelen, dan ouders, die maar een of twee kinderen bezitten. Derzelver kinderliefde schijnt meer tusschen dezelve verdeeld te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005879.wav|Ik kan haar gezicht niet duidelijk zien, fluisterde Noach. Zij ziet naar den grond en het licht staat achter haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000021.wav|en schetste hij in hare afwezigheid een nieuw symbool, tot de schetsen zich opstapelden en overal lagen verspreid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000953.wav|Onzichtbaar nadert de engel des doods en neemt den laatsten adem van haar trillende lippen, die hij tot een vriendelijken, gelukkigen glimlach plooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008830.wav|Nadat baas Venus nog eenige levensbeschrijvingen van gierigaards had hooren voorlezen, werd hij bijna onmisbaar bij de avonden in de Laan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001230.wav|en duldde hij, dat zij hem meêtrok naar een divan om hem teekeningen te laten zien van meubels en gordijnen, voor de nieuwe inrichting van hun huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003949.wav|Be woorden aangenaam gezelschap, onverdiende eer, tegenwoordige gelegenheid en streelend genoegen, bij tusschenpoozen uitgesproken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002959.wav|Smit antwoordde koeltjes: 'De gelukkige ondervinding maakt ons zo een betoog geheel nodeloos;' en my aansprekende deedt hy het pedantje zwygen, die zyne talenten aan de Heren uitmat, welken hem niets|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_001067.wav|Indien Badoura aan de inspraak van haar hart gehoor had gegeven, zij zou zich dadelijk bekend gemaakt en Camaralzaman omhelsd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001236.wav|riep de Graaf, zich met een bitteren lach tot de naastbij gezetenen wendende: Gij hoort het, mijne Heeren! men verzoekt onze bevelen te vernemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009559.wav|vergat eigenlijk dat de beide zusters daar zaten en sclieen in het afgetrokkene tot de groote wereld te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001648.wav|zich groote moeite getroostende te zorgen, dat de sjaal mevrouw Osborne's hoofd bedekt hield, en de heer Sedley, met zijn klakhoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004643.wav|Hn had de eene hand opgeheven, om zn'ne oogen tegen het licht te beschermen, en zelfs de beenderen schenen doorschijnend te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001062.wav|en eer Graaf Lodewijk op de Mookerheide gereed was om den vijand af te wachten, werd hij door hem aangevallen en geheel verslagen, den veertienden April|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009571.wav|Met deze woorden nam hij haar in zijn armen op,- en met het bedekte gezichtje tegen zijn borst liggend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000997.wav|Toen de jongen de armen vol droog gras had, nam de ganzerik hem bij zijn hemd en vloog met hem naar het ijs, waar de wilde ganzen al stonden te slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004658.wav|John kan hier komen eten, als het noodig is dat gij den geheelen dag blijft, zeide Ruth hierop. Dank u, Rachel! we zullen morgen zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000758.wav|Zoo waren de gedachten van een man, die niets dan welvaart gekend had, die altijd zijne vaderstad had zien bloeijen, en thans in de straat stond, die anders zoo vrolijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002208.wav|Hier vernamen wij, dat De Zwaan de Seine verlaten had voor de Yonne. Meer dan twee maanden geleden was zij Montereau gepasseerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000936.wav|De prinses liet intusschen niet af, hem bij herhaling te schudden en aan te stooten, en ziende, dat hij maar niet wakker was te krijgen, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001803.wav|De vrees van Pulver werd bewaarheid; want, op dit oogenblik dat ik schrijf, is sedert lang die reede voor gewone vaartuigen ontoegankelijk geworden en biedt zij alleen bij hoog water den visscher een tijdelijke schuilplaats aan|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003320.wav|Ik gaf haar gelijk, en meende haar zelfs een compliment te moeten maken, in den vorm eener goede profetie voor haar avenir, waarover zij de schouders ophaalde met een ironiek glimlachje|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001774.wav|En zij gaf toe en liet zich helpen met kleeding en opschik, bevreemd dat de menschen als plicht van haar vergden, wat zij zelve, met moeite van zelfverloochening, als gevaar had willen schuwen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7217_000258.wav|en zijn eenige dochter bragt wickel aan haar echtgenoot acob an van assenaar bdam, den zoon van den welbekenden admiraal|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001439.wav|Ofschoon ik door mijn vorderingen aan hun verwachting vrij wel beantwoordde, en een kennis van zaken en personen verkreeg, welke mij in mijn volgende loopbaan wel te stade kwam, had ik echter geen trek, om, gelijk zij verlangden, een geleerde te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_002667.wav|is een dwerg, vergeleken bij de reusachtige kalverenbeelden, die opgericht zijn in andere deelen van dat groote|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000200.wav|dat jij die gebouwen hier in brand zult steken, zei de beer. Dan zou ik rust krijgen, en al dat gedoe niet meer hooren, en ik zou hier in deze streek kunnen blijven wonen. De jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001075.wav|en waar de traliën der vensters met diamanten, robijnen en smaragden versierd zijn? Iets dergelijks is op aarde nog niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000984.wav|gaf hem te kennen, dat hij, nog ten overvloede, daartoe gelegenheid gezocht hebbende, naar het gedrag van MANICHETTI en zijne dochter vernomen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004569.wav|maar duur, want men kreeg daarvan voor twee stuivers geen grooter stuk dan voor een stuiver van een gewonen pudding|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001837.wav|O, leelyke vuile scheeve kwaadtongige Leentje, wat heeft Wouter je lief gehad! Wat al troost straalde hem tegen uit je koperen vingerhoed|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_005629.wav|Het was meer dan waarschijnlijk dat, in de gegeven omstandigheden, er voor mij weinig kans bestond om hem zijn plan te doen opgeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001939.wav|Dutri, wenkte ze, omdat hij haar niet scheen op te merken. Hij bereikte haar na eenige moeite, boog, maakte zijn compliment|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000351.wav|Tegen het begin van den winter, als de heele wintervoorraad in huis, het vee in den stal, het hooi in den tas en het koren in de schuur is, zal hij hem het huis uitzetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002230.wav|Duizelig ging zij zitten. Hare slappe handen vielen als levenloos bij haar neer. Zij staarde recht voor zich, maar zag niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001666.wav|Zij wilde het gesprek niet verder voortzetten en liep naar haar kamer om de koffers in te pakken Al doende vertelde zij het aan Sarinah De oude moest erom lachen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000799.wav|Wij onderhielden ons over verschillende zaken tot den avondmaaltijd, en ik merkte daarbij op, dat het den jongeling niet aan geestvermogens ontbrak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001308.wav|In het weiland, voor het huis, woelden de wilde, witte rossen twee, draafden elkander na en wentelden dartelend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002311.wav|Deze liet ik in heet water weeken, en zoo trok ik uit dezen geheelen toestel een kopje van ik weet niet wat voor Estella|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001176.wav|dat het zoo klapt. Heeft de feestvreugde hiermede haar toppunt bereikt, het duurt nu ook niet lang meer of er moet zachtjes een einde aan komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010928.wav|Ik heb niet veel geslapen, mijn lieve Emmy, zeide hij. Ik heb aan mijn arme Mary gedacht. Ik wou, dat zij nog leefde|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000191.wav|Ze zei natuurlijk, dat ik toch niet bang hoefde te zijn, maar dat zegt ze, om me nog op te beuren. Stel je voor, onvoldoende voor Duitsch en Aardrijkskunde en voor Geschiedenis misschien. Dan blijf ik toch zoo zitten|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002044.wav|nochtans kon dit hem geen ogenblik aan zijn aanloffelijk voornemen onttrekken. Hij knielde nogmaals voor de jonge Gravin en zuchtte: O Edelvrouw, geloof mij, het pijnt mij evenzeer u te verlaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000090.wav|Kameraden, thans kan ons niets meer verhinderen, volle wraak te nemen over de boosheid, welke aan ons begaan is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003778.wav|Zoo I zeide Swiveller, en liet zich met dien uitroep plat neervallen. Omtrent vijf minuten lang bleef hij zoo liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002695.wav|Wat zouden ze allemaal blij zijn, zij daar in het kreupelhout, als ze wisten wat me wachtte, dacht hij. En hij kwispelde met den staart, en blafte blij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000865.wav|Daarna werden de wachten voor den nacht verdeeld, en begaven de overigen zich ter ruste, om nieuwe krachten te verzamelen voor den volgenden dag. Maar toen scheen Vianen geen lust te hebben den strijd te heropenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_002232.wav|terwijl mijne zuster mijn hoofd onder haar arm hield, gelijk eene laars in een laarzentrekker wordt gekneld. Jo kwam er met eene halve pint af|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000929.wav|kunnen geweest zijn, lid van het instituut academie der wetenschappen, maar ik ben het niet. Ik draag slechts denzelfden naam als hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004912.wav|Hij luisterde naar zijne boodschap, herhaalde die verscheidene malen om ze goed van buiten le leeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002549.wav|of achter de deur gestopt en vooruitgestoken werd om haar vader den weg te versperren wanneer hij thuis kwam, of|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001468.wav|met den grootsten ernst; 'wie zijn eene vrouw liefheeft boven de andere, zal op den dag der opstanding met ongelijke billen verschijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001905.wav|Ik had de krachten der wederzijdsche partijen leeren kennen en op prijs stellen, en ik had met schrik bemerkt, hoe veel het scheelde, dat de in schijn verplette aristocratie|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001977.wav|Toen was zij een weinig gaan tobben, meestal over duizenden nietigheden, dagelijks terugkeerende kleine beslommeringen met haar meiden en haar leveranciers, hetgeen zich in hare gedachte alles aaneenschakelde tot een keten van last|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_005506.wav|een wals spelende op zijn schelle fluit. Van ons zestal waren er maar twee meer overgebleven: Capi en ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000744.wav|Het wordt in ons gerechtshof een weinigje verdacht gehouden, geloof ik, als een onschuldig man toevallig verscheidene namen heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001319.wav|In dezen optocht trad de prinses over het tapijt van het paleis haars vaders tot aan dat van Aladdin en hoe meer zij voorwaarts kwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001583.wav|Kortom, het kanon, deze despoot, kan niet wat het wil; kracht is een groote zwakheid. Een kanonskogel legt slechts zeshonderd mijlen in het uur af|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002513.wav|alle boeien, die binden, beklemmen, en schroeven vast. Maar zoo geen vrouw, omdat zoo sensitief ziek geen vrouw ooit worden zoû|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009084.wav|zijn documenten betreffende de Wijnonderneming die om de een of andere onbegrijpelijke reden mislukte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000058.wav|Hoe bedoel je dat, Fulco? vroeg Heer Otto. De bezetting heeft gisterenavond een uitval gedaan en al de belegeringswerktuigen verbrand. Vianen is voor geruimen tijd tot werkeloosheid gedwongen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002287.wav|maar o God! is dit een vraag om aan een meisje voor te stellen? en in een oogenblik als dit? Ik gevoel, dat het onderwerp van mijn gesprek ongepast is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002851.wav|Hij was er zooverre af van in drift of overijling onrecht te plegen, dat hij zelfs zijn invloed op Maurits gebruikte, om diens heftigheid te temperen, en hem van onvoorzichtige stappen af te houden|1724|neutral
+wavs/train_1724_3478_000274.wav|Zijn tegenwoordigheid stond ook in verband met mijn ongelukkig huwelijk. Boven alles haatte hij mijn wettigen erfgenaam van het begin af met een diepen haat|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000415.wav|kon niet nalaten zijn verwondering te uiten over het feit, dat hij hen altijd druk met iets bezig vond. Veel bezoek, behalve dan vanuit Barton Park, ontvingen zij niet|2506|neutral
+wavs/train_2450_5210_000666.wav|indien Joseph Willet niet juist bijtijds haar te hulp was gekomen, en alien op de vlucht had gejaagd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000570.wav|lets voor, den patroon, he? vroeg Caleb, peinzend rondkijkende. Ah ja! Daar kwam ik eigenlijk om; maar mijn hoofd loopt om van die|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001087.wav|Hij was een priester, een wijze, een mensch. Zelfs moeten wij zeggen, dat hij, bij deze staatkundige gevoelens, welke wij hem verweten hebben|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002072.wav|Dit is meer beweerd. Als het geheele gezelschap verzadigd is van allerlei spijzen en wijnen, de sinaasappelen rondgaan|496|neutral
+wavs/train_2450_3330_002150.wav|Hij had opgemerkt, dat op de meeste plaatsen noch de knechts, noch de kinderen, en vaak ook de vrouwen niet met handenarbeid bezig waren op de lange|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000945.wav|Maar glimlachen deed héél het wezen van Paddeltje. 'Hallo, hallo!' schaterde het uit volle borst. En als de wind vlogen beide ruiters over de vlakte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000738.wav|Zoodra de prins van Perzië Schemselnihar gewaar werd, had hij slechts oogen voor haar. Men vraagt niet naar bekende zaken, zeide hij tot Ebn Thahar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001844.wav|Slechts hier was redding. En zij belde, hevig, hartstochtelijk, dringend, als met een rinkelenden roep om hulp, zij belde, zij belde door|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_001852.wav|toen Naarden het slachtoffer zijner helsche eedbreuk werd, had ook thands bij den raad der trouwelooze legerhoofden voorgezeten. Nog was de geheele trein de slotpoort niet uitgetrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003458.wav|Er is reeds eene som gelds in mijne hand en gesteld, ruim toereikend voor uw onderhoud en uwe opvoeding. Ge zult mij wel als uw voogd gelieven te beschouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000484.wav|Maar geen tijd, geene plaats, geen regel te hebben, alles maar zoo in de war te laten loopen. Lieve Nicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004936.wav|hij had er recht op en Mattia gaf hem dan ook den pannekoek tot groote verontwaardiging van vrouw|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002537.wav|had drie kinderen gehad; haar jongste, een meisje, was gestorven. Van haar beide zonen beminde zij Henk het meest, die forsch en groot haar uiterlijk het meest aan zijn vader liet denken|1666|neutral
+wavs/train_2450_7293_000275.wav|Nog eens gaan wij een' spoorweg, thans dien naar Deventer, over en wij zien de torens en daken van Zutfen reeds op eenigen afstand achter ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003737.wav|Maar toen Louisa hare armen opende, stiet hij haar opnieuw terug. Gij niet. Ik wil niets met ute makenhebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000023.wav|Wij snellen naar het venster en zien de break, waarin Lize haar vader herkent, met hare tante Katherina|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004274.wav|hoewel hij zich met den dag ongelukkiger voelde. Op een mooien namiddag in Mei had Klement een paar uur vrij, en was op weg naar den steilen heuvel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005884.wav|bracht de pakketboot van Dieppe mejuffrouw Crawley te Brighton een doos met cadeautjes en een eerbiedigen brief van den kolonel, haar neef|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001747.wav|Hij besloot eindelijk op eene andere wijze op het gemoed zijner teêrhartige vrouw te gaan werken, greep twee banknoten uit zijn lessenaar, kocht bij zijn juwelier een zeer solieden armband en begaf zich met dezen talisman naar huis|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001132.wav|De vrees daarover een woord los te laten weerhield hem om de erfenis van tante de Tonnette aan te roeren. Maar ook Anasthase had zijn plan en dat plan leidde voor hem tot hetzelfde gevolg|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000763.wav|Maar wiens liefde heeft mij gebaat zooals de uwe? Men gaf mij geld en verzorging en al wat ik wenschte. En voor hen was ik alles, maar wat ben ik voor u? Morgen is er een ander in mijn plaats|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_000078.wav|Hier ligtte hij een valluik op, sleurde den weerloozen gevangene een' trap van twintig treden af, en nu eene ijzeren deur openende|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000240.wav|Zij zette zich in een vensterbank neder en betuigde er zich in te verheugen, dat zij na den eten aangenaam gezelschap had|496|neutral
+wavs/train_1724_5812_000345.wav|Zoo week en neergebogen had zij den wakkeren, jovialen zestiger nog nooit gezien. Bijna had het haar tot blijven bewogen; maar terugtreden was nu moeilijk, waar hare komst met zooveel blijdschap te G. werd ingewacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000376.wav|op zich naar buiten boog; het sprak eenige bevelende woorden tot den bediende, die aan de deur schelde|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000071.wav|Het is waarlijk een mooi gezichtje en, mij dunkt, het gelukkigste van alle; een ongemaakte vreugde verschijnt op haar gelaat, nu zij de bonte rijen van tafereelen overziet|2506|neutral
+wavs/train_2450_5210_006231.wav|In elke gemeene herberg bij de rivier zat om den haard eene groep grove kerels, die over schripbreukelingen spraken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012151.wav|De golf, welke hen scheidde, was noodlottig en onoverkomelijk. Zij kon haar zwakke armen er niet over uitstrekken|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001626.wav|Adrien de Luce vraagt mij bij jou een goed woord te willen doen. voor hem. Hij vraagt. om de hand van Doddy. Zij bleven allen drie onbewegelijk|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_001839.wav|die verslindend neêr vielen op een hulplooze klomp van menschen. Want zij braken huilbrullend, met razenden knauw op knauw de knakkende nekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001927.wav|en kon men haar niet eruit jagen; was zij een inlandse geweest, dan had ze allang een soerat lepas gehad; daarover was het bedienend personeel het volkomen eens|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001130.wav|Een redmiddel bleef hem welligt over. Zou zijn vriend RAALTE hem uit dezen nood niet kunnen redden. Deze had reeds zoo dikwijls verklaard zijn vriend te zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001894.wav|Dan begrijpt hij ook wel, dat hij een' kogel te wachten heeft, als hij vluchten wil!' Door woorden en gebaren maakten Willem en de Engelschman hem dit voor alle zekerheid nog eens duidelijk, terwijl Knol de paarden haalde|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_004856.wav|een groote overeenkomst met een lersche verkiezing, en ik denk dat zjj te Cork zeer wel ontvangen en verstaan zouden worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000378.wav|alsof het vleugels waren en zy den dood te gemoet vloog. Wy waren op de kade en zy stond stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000065.wav|of de schipper herkende niet alleen de kust van Noorwegen, maar zag aan de gedaante der menigvuldige Eilandjes, die zich opdeden, dat hij goed op de haven van Drontheim gekoersd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005029.wav|De oorlog maakt ons deze kennis vaak noodzakelijk, zeide Deodaat: maar nooit heb ik haar met zooveel genoegen in het werk gesteld als nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000715.wav|bedenk dat het des menschen lot is éénmaal te sterven, en wel op het tijdstip, dat het den Heer over leven en dood behagen zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003902.wav|Het is g een ossenvleesch, Gewoon ossenvleesch bestaat niet uit spieren. Gewoon ossenvleesch kunt gg kauwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_001285.wav|antwoordde het kind. Zie hier! In een armoedig, laag vertrekje, zat Meg, zijne eigen dierbaje doobter|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003456.wav|zich aan een schromelijk misbruik van vertrouwen ten opzichte van den braven heer Pecksniff had schuldig gemaakt. De|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001913.wav|zat bij hare moeder en vertelde van papa en mama Van der Welcke en hoe zij hen ontvangen hadden. Oom Paul was daar. Addy, een beetje zenuwachtig, wilde weten waar papa was|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002250.wav|en had een dunne, versleten jas aan. Men kon zien, dat hij gewoon was in alle weer en wind buiten te zijn, en dat hij niet om de kou gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008672.wav|en men behoeft maar iets aan een paar dames, die ik zou kunnen noemen, smakelijk te maken, om het overal te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001757.wav|en ik derhalve niet als bloedverwant, maar krachtens beschikkinge der overledene mij voor of tegen haren echt verklare, zoo meen ik mij hiertoe gerechtigd te kunnen houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000890.wav|en uit eene eindelooze laan wederom op eene nare vlakte. Er zijn eene menigte wijnstokken in het open veld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001710.wav|man, heb daarvoor geene vrees! Barend Cornelissen Van Keulen is er bij en Van Schaeck ook. En als die er maar bij zijn, dan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002384.wav|now vraag ik oe, wat heb ik now met al die famperfoefies als angêven, lotten en zooveel meer, nog neudig? En omdat ik dat allemaol verzuumd hebbe, hebben ze mij mien kind weggehaald. Wat zeg jij daar now van|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_002131.wav|Zoo sterk dat menig grof man het volstrekt niet gelooven wou, en haar begreep als een geslepen behaagzuchtige, pronkend met een al te doorzichtigen sluier van voorgewende onschuld|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_001529.wav|Onderwijl ging voort de drukte van feestbereiding, maar men was er niet bij met hart en ziel. Men leefde in drukte en onrust en werd ziek van zenuwachtigheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_001638.wav|naakte schouders en armen, met een peinzenden glimlach op de met een zacht dons bedekte lippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001242.wav|alle gebeurtenissen der laatste dagen van het begin af doorliep, haar toestand reeds geheel anders in|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000741.wav|Tegen den tijd van het middagmaal ging zij met haar' vader naar het Logement. Zij had zich nu met al dien zwier opgetooid, welke dat oogenblik het gebruik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001092.wav|even voor zijn ooren houdt en men neemt ze er dan weer eventjes af. Die plotselinge overgangen van stilte tot geraas en omgekeerd, neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000519.wav|Evenwel, daar de schemering van den avond haar genoegzaam bedekte, stelde zij zich gerust, dat noch juffrouw KROMBALG, noch juffrouw VAN WEZEL het gemerkt hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000097.wav|Juist daarom doet elk huisvader wel, om zijnen kinderen nederigheid in te scherpen. BUISMAN: Gij spreekt naar mijn hart, Vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000599.wav|Stoelen stonden er niet in, maar in plaats daarvan, aan beide zijden langs de wanden, vierkante hokken, waarin de viervoetige artisten van Signor Carlo verblijf hielden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000376.wav|de dood te constateren En terwijl hij voor het bed stond, keek Betsy naar het pijnlijk vertrokken vaalbleek gezicht Het was haar bekenaj Zó had zij het meer gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008424.wav|zijner vroegere droomen, maar ook een nieuwe, onverwachte bekoorlijkheid. Hij was gelukkig, maar sedert zijne intrede|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000097.wav|het zou haar zeer tot troost strekken, een Engelschen dokter te zien, en als ik slechts terug wilde keeren enz. enz. De goede Steiler verzekerde mij, dat hij mijn komst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000086.wav|Toen wendde hij zich tot Cosette: Hoe mooi is zij! hoe mooi is zij! Als een portret van Greuze. Ge zult dit dus alleen bezitten, deugniet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002643.wav|Maar niettemin is mijn gedrag zoo weinig overeenkomstig met mijne belijdenis, dat het mij niet verwondert dat gij mij bestraft|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002004.wav|De goede man ontveinsde daarop zichzelven gesproken te hebben en wijdde veel aandacht aan het patroon van het tafellaken|496|neutral
+wavs/train_2450_3545_003838.wav|Ik heb gehoord dat zoo iets meer gedaan is. Alle ander leven is beter dan dit. Neen, antwoordde Tom, even vast. Neen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001736.wav|aar kom! geen moed verloren. ij zal toch niet kunnen nalaten, nieuwsgierig te zijn; of zij is geen vrouw: en die nieuwsgierigheid moet mij helpen: best doe ik, als had ik haar niet verstaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000235.wav|men is al evenmin veilig als ze van mpe eigen sekse zp zooals ik reden genoeg heb om te weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000983.wav|zijn leven zoû zonder haar geen leven zijn. Hij leefde vroeger in zijn droom, hij leefde nu in de werkelijkheid van hun geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009010.wav|Toen ging ik met Caddy naar huis, om te zien wat daar kon gedaan worden; en Ada en Charley bleven achter om op mijn voogd te passen|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000150.wav|Ik zal je een touw om het lijf binden, dan kan ik je weer naar boven trekken, als je mij roept! Wat moet ik daar, onder in den boom doen? vroeg de soldaat. Geld halen! antwoordde de heks|2951|neutral
+wavs/train_2450_5210_005206.wav|De een of andere zwarte bekkenslager, met een grooten tulband op, zou haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001152.wav|ik mag wel zeggen: een zeer aanzienlijken gevangene. Hij heette kapitein Martin en hij legde mij de vraag voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001381.wav|datz' in haar boezem sluit; Een braafheidt voeghlyk blinkt ten schoonen aanschijn uit. Dan perlen, goudt en sleep. Zy wordt gevierd van veelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001561.wav|maar naauwelijks had zij weinige schreden in het vertrek gedaan, of een gil ontglipte haar; zij dreigde neêr te storten. Evenwel riep zij al hare geestkracht te hulp; met de armen uitgestrekt, door den schrik verlamd, stond zij daar|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_001195.wav|wierp hij zijne vrouw allerlei veelbeteekenewde blikken toe en gaf mynheer Redla-w met hoofd en duim|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000014.wav|De hemel schenke haar wijsheid, om een goede keuze te doen, zeide mijn gastheer: maar komaan! de avond is gevorderd: en het is tijd, dat gij beiden u ter ruste begeeft, om morgen weer vroeg bij de hand te kunnen zijn|1724|neutral
+wavs/train_496_3566_000001.wav|De booze wolf luisterde bedaard toe, en zei daarop? 'Zet het goed daar maar op de tafel neêr, en kom gaauw bij mij te bed|496|neutral
+wavs/train_2450_5459_001384.wav|Hij wandelde uren lang rond en kwam weer op de vorige plaats terug; de voormiddag en de namiddag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000222.wav|Terwijl dit gesprek boven plaats had, was Legree beneden door den drank geheel bedwelmd, in slaap gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006282.wav|Ik weet althans zeer goed, mijnheer Wraybum, dat het vruchteloos zijn zou, mij met u in beleegdigende taal en aanmatigenden toon te willen meten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000886.wav|op haar dringend verzoek, in plaats van Betsy's kamenier waken. Zooals gewoonlgk kwam Duke tegen middernacht, met een zacht, gedempt licht binnen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001595.wav|Je weet, zeide hij. - Neen. - Er is niets gebeurd, Ina, zeide hij koel. Ik ben een oude, zieke man. Je vermoeit me. Laat me met rust. Laat me met rust|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_000414.wav|hetwelk nog nooit iemand was ingevallen, legde hij zijne pijp neder, wreef in zijne handen en grinnikte hoorbaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002847.wav|En waarom zoudt gij het niet doen? Ei toch BOUKE! gij moest meêgaan: dan zal ik veel geruster wezen en vader ook, dat verzeker ik u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008126.wav|toen zij met haar opgeheven hand voor mij stond, was zij in mijn eenzame huis een heilige weldoenster en troosteres|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000743.wav|den uitstekenden man, die in velerlei betrekking zijn vaderland heeft gediend en door den uitschen keizer in tot rijksgraaf werd verheven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008059.wav|en toen zij; na twee malen aangeklopt te hebben, geen antwoord ontving, stiet zij die zachtjes open en keek naar binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007422.wav|Ach! riep hij en greep zich naar het hoofd: Hadt ge dat toch niet gezegd! Dus, wanneer gij aantrekkelijk waart|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005951.wav|Ik begreep die beweging niet, die het dier telkens herhaalde, maar Vitalis gaf mij er de verklaring van|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001325.wav|Gij zijt een braaf jongeling. en ik begin berouw te krijgen, ik begin mij zelven te beschuldigen, dat ik u heb willen verleiden, om uwen vader bijna zoo ongelukkig te maken, als ik ben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000811.wav|Het Attisch Zout is, in het laatste stuk, niet gespaart. Nederduitsche Poëzy! quelle Sottise, ma chere! De goede, 'k spreek niet eens van schone, Dichtstukken onzer Landgenoten, zyn gelyk aan de Druiven uit|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_002768.wav|en terwijl hij als in geestverrukking de handen over Juliaans hoofd uitbreidde en zich over hem heenboog, droppelden groote tranen uit des grijsaards oog op des jonkmans hoofd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001126.wav|toespreken. Wy willengeen afbreuk doen aan hun vriendelyk hart, door de opmerking, dat het meestal bij die kinderen plaats heeft, die in het algemeen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001504.wav|Dadelijk had de Juli-revolutie vrienden en vijanden in de geheele wereld. De eenen ijlden met geestdrift en vreugd haar tegen, de anderen wendden zich van haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000491.wav|en alles wat men reedst kon vinden by der hant, om met vader Vondel te spreken. Adeelen bleef gedurende eenigen tijd zijn weg voortzetten als trok hij zich die beleedigingen niet aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001975.wav|ook geen lievert is en vervolgens hoor ik dat hij sints jaar en dag naar mijne dochter zou vrijen. Kom! kom! laten wij van middag om niets anders denken, dan om ons wel te vermaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000527.wav|Het deed hem grievend zeer, dat juist Juffrouw WYNSTOK hem dit had te kennen gegeven, want hij had nooit liever meisje gezien. Hij was, nadat hij met moeite in slaap gestort was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006682.wav|Nadat hij de universiteit verlaten had, werd hij particulier secretaris bij Lord Binkie, en daarna tot attache|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002837.wav|Neen voorwaar niet, mijn goede Schipper! antwoordde Sander, hem de hand toestekende: maar laat het tusschen ons blijven. Ik heb dien naam sedert lang, en om billijke redenen, laten varen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000759.wav|Weest toch, voor den drommel, vroolijk verliefd. Trouwt toch, wanneer ge trouwt, in de koorts der bedwelming en in het gewoel en gewemel van het geluk|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000306.wav|Je hoefde je niet egoïstisch te voelen, mijn kind, want je hadt geen behoorlijke winterkleeren, en je hebt ze zoo eenvoudig mogelijk voor eigen, zuur verdiend geld gekocht, zei mevrouw March met een blik, die Jo's hart|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000236.wav|Nu dan ga ik alleen. Zeide ik het u gister avond niet, dat gij beschonken waart, ô dan is men altijd den volgenden dag knorrig|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000829.wav|Den geheelen tijd, plechtig, langzaam, waren de titels afgeroepen, gingen de dames, lieten zij de slepen vallen, ontloken zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000944.wav|worden de legatarissen, in het testament benoemd, in zulk een ellendigen staat gebracht dat zij genoeg gestraft zouden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001391.wav|Op dit oogenblik: op de bovenste galerij een plotseling tumult, eene worsteling van soldaten en politie-agenten met éen man|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000807.wav|en het voor mij bewaarde, wanneer ik; begraven ben. Heere, wat bedoelt de jongen? vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000298.wav|op het krakende leder van den zadel zat. Alsof zij niet wist, met welken voet zij het eerst zou aantreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000029.wav|Een poos later waren ze alle op weg naar de bosschen. Een van de meisjes ging vooraan, en lokte het vee met mooi helder roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006703.wav|en den storm voor zich, tot er een groote golf terugliep, en hij, even omkijkend naar degenen, die het om zijn lichaam geknoopte touw vasthielden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001481.wav|hij dacht er aan hoe hij zoo gauw mogelijk dezen man naar Thracyna zoû zenden. Als hij maar uit zijn oogen weg was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000713.wav|en ter kennis van Stauffacher en de zijnen gebracht. Gaandeweg nam het aantal mannen, dat zich verbond, Zwitserland van de Oostenrijkers te bevrijden, toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001230.wav|die met eene teg roote snelheid van zijne lippen vloeiden, dan dat de eer in staat was, om dezelve, hoe vaardig hij ook ter pen ware, op te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000741.wav|iedaar, hij zet zijne voeten maar even uit dit huis, en hij speelt in een openbaar fatsoenlijk gezelschap, in het eerste logement van nkhuizen, zoo grof den beest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000221.wav|Hydra, Lerna's ontzetting, op wat onsterfelijk aan haar was na, had kunnen vermorzelen onder den goeden knots|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001153.wav|of dat hij slechts gedreven werd door een hevig verlangen naar het eind zijner reis, hij rende met ijlende snelheid voort|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000059.wav|Neen, stil. dat is de waarheid, een waarheid, die je een leven van hopelooze ellende of, als genade, dat leven zelf zou kosten. indien ongelukkigerwijs m'n kind niet zooveel van je was gaan houden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9412_000122.wav|want het kwam altijd weêr te voorschijn; zij werkte en wreef en krabde, maar het ging er niet af. Kort daarop kwam de man van de reis terug, en het allereerst vroeg hij naar den sleutel en het|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000776.wav|Diep in zich, ook voor Urania verborgen, borg zij haar verlangen, haar heimwee: hare benauwende ontevredenheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002206.wav|hoeven toch om hunnentwil een oude vrouw niet door de wolven te laten opeten, dacht hij. Er moet toch een andere manier zijn om ons te redden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005314.wav|en dit verschijnsel herhaalt zich ieder jaar door geheel Rusland. Lewin gevoelde zich in dat opzicht één met het volk|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003195.wav|Toen wy hier kwamen, vonden wy Tante zeer erg, maar, zo als ik u gemelt heb, zy is thans veel beter; echter zal het eene slepende ziekte zyn. Myne Moeder is zwaar verkouwen, anders wel|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_008334.wav|Eindelijk traden de beide vreemdelingen een weinig nader en begon het gesprek. in ernst. Gij schijnt niet te weten, dat dit|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000401.wav|ij hoorde hem de zijkamer doorgaan: - de voordeur openen: - het tuinhekje dichtslaan. oen hoorde zij niets meer, en wist zij dat hij weg was: weg, met de overtuiging, dat hij haar onverschillig was|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004296.wav|Toen de wilde ganzen de rendieren zagen, daalden ze neer en riepen: We danken je voor dezen zomer! Goeie reis en tot weerziens! antwoordden de rendieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003031.wav|zelf in vuur en overstelpte mijn tante en mijnheer Dick met snerpende verwijten van snoodheid en slechtheid|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000013.wav|Ja, zei de student, namelijk kleine madeliefjes en lelietjes der dalen. Waar dansen die mooie bloemen? vroeg de kleine Ida|2506|neutral
+wavs/train_1724_10176_000570.wav|Je meent alzoo,' zeide Bol, het onnoozelste gezicht van de wereld zettende, 'dat honderd gulden niet toereikend zouden wezen om er mij de voorwerpen voor aan te schaffen die ik zoo even noemde, zoodat er nog wat overblijft|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_004705.wav|dat het mij niet zou verwonderen, als mijn kinderen mettertijd elk honderd pond kregen; ja het zou mij verbazen als het niet meer was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001702.wav|maar zijn evenwel sterk geneigd om te beweren, dat van de zijde des eenvoudigen meer beleefdheid werd betoond dan van dien des adels|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001702.wav|Zijzelve deed niets en heure handen lagen mat in den schoot, maar, genoot zij anders van zulk een dolce-far-niente, nu verveelde zij zich, zonder toch tot eenige bezigheid aandrang te gevoelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_003424.wav|tegen zijn neus te tikken, en verwijderde zich insgelijks. Toen Brass alleen was, zette hij de deurvan het kantoor wijd open|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000277.wav|Hij kon geen gekheid meer maken, en ook niet werken, maar zat van den morgen tot den avond met het hoofd in de handen te|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011124.wav|maar met dbodkistenkleeden lieten zij zich niet beet nemen; die hadden zij zelf wel eens genaaid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001463.wav|Twee punten waren voldoende in het alibi aangetoond, namelijk dat Mackoull onmogelijk den diefstal kon hebben begaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001939.wav|Aandoenlijke begoocheling eener moeder! Zij meende nog altijd, dat men haar het kind bracht. Nog niet, hernam de geneesheer, niet in dit oogenblik. Ge zijt nog koortsig|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000223.wav|Vriendelyke Gezellinnen myner zorgelooze jeugd, Zoo U noch het zoet genoegen onze blyde Kindschheid heugt; Toen wy daaglyks ons vermaakten, schier met ydre beuzeling|5809|neutral
+wavs/train_2450_9081_000749.wav|en niet om ongeroepen met zijne opmerkingen tusschen beide te komen. De calender vergenoegde zich, den drager met zijn linker oog schuins aan te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000112.wav|Bij mijn zaligheid! Ik heb een onedele hand op de schouder mijns ouden vaders zien vallen. Zij zal erop blijven of ik sterve de dood! In zijn loop rukte hij de helmbijl met geweld uit de handen van een soldenier|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005633.wav|ten andere vooral omdat de leer der kerk een bepaalde verklaring gaf voor alle twijfelachtige en onbestemde dingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000843.wav|wijl hij zijn handschoenen aantrok. Wat zou hij een prachtige bankroetier zijn, mijnheer, zei-Lowten, die zijn meester hier had opgewacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003528.wav|helaas! het onvoorbereide meisje rukte zich los uit de armen van den somberen, zwarten edelman, die haar omhelzen wilde, en zocht haar toevlucht aan den hals van haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001940.wav|en dat zij haar smeekte haar vader vreesde zij, dat hardnekkig zou blijven om het lofwaardige voorbeeld van Miggs te volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000208.wav|van zege weinig bewust: hij zag integendeel de jonge Majesteit van zijn souverein als een glorie voor hem opstralen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001821.wav|Toen alles gereed was, ging hij met zijn werk naar den molenaar, die hem vroeg, wat hij hem schuldig was. Mijn broeder antwoordde, dat hij zich met twintig zilveren drachmen vergenoegen zou|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000155.wav|Toen nu de prins tot koning was uitgeroepen, en de rouwtijd voorbij was, moest hij de belofte houden, die hij zijn vader had gedaan; hij liet om de konings- dochter vragen en zij werd hem ook toegezegd|10587|neutral
+wavs/train_2450_9752_002330.wav|ik zie volstrekt niet, waarom wij onze plunje moeten laten bederven. Durft gij het hem niet voorstellen? vroeg een ander edelman. Ik heb het reeds gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006393.wav|waarop Kit zijn hoed afnam en opstond, en de oude heer zijn hit een teeken gaf om te blijven stilstaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000902.wav|Toen haalde hij een oud, smerig, met kralen geborduurd beursje voor den dag en schudde het op zijn hand ledig. - 'Daar heb je nu,' zeide hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000441.wav|en hij zag eensklaps in, dat hij niet zeggen mocht, wat hij had willen zeggen. En toch: hij herinnerde zich zijne huivering, op Moldehoï|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005962.wav|Zoo bleef ik den ganschen nacht liggen; een haan in de buurt kondigde het aanbreken van den dag aan; eerst toen viel ik in slaap|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000149.wav|Niemand lette op de kleine Ida. Toen zag zij een groot blauw krokusje midden op de tafel springen, waarop het speelgoed stond, regelrecht naar het poppenledekantje toe gaan en de gordijnen op zij schuiven|2506|neutral
+wavs/train_2450_5459_003582.wav|ik ben hetzelfde wat mijnheer Giles is. Zegt mij dan, zeide de dokter, gij beiden, kunt gij een pïechtigen eed zweren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000887.wav|hare zoogzuster, was geweest, had zij in het huis een vrijen toegang, als die jonge juffer zelve|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000729.wav|Daar ziet men sliuzen graven; Een leger arbeidsliên hier delven aan een haven. Daar slaat men eenen grondt, zeediep, van palen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002847.wav|want ik heb veel geleden, meer dan die wereld raden kan, die meent dat het gemis van een fortuin, waarvan ik eigenlijk niet heb genoten, mijne wangen doet verbleeken en mijne trekken veroudert|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001227.wav|Het leek me zelfs wel pikant ieder een geheim te hebben, dat de ander volgens een stilzwijgende overeenkomst zou eerbiedigen. Toch trok er al aan het tweede ontbijt een wolkschaduw over de lichtglans in mijn binnenste heen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000117.wav|mij om den anderen dag te mishandelen? Hoe zult gij het aanleggen, om ook haar in eene zachtmoediger stemming jegens mij te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001194.wav|Ik begrijp werkelijk niet,' zei Julie, 'waarom jij je altijd zoo ontzettend vulgair moet uitdrukken. Wat is dat nu weer: Een student opduikelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_002056.wav|u te oblentz aan wal gestapt zijnde, bezagen zij die aloud te stad, welke haar naam verschuldigd is aan de zamenvloeijing van den oezel en den ijn, en den volgenden morgen reeds vroegtijdig|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000388.wav|Toen zij de deur nog wijder opende en nog niemand zag, terwijl het proesten nog altoos aanhield, nam zij de vrijheid, eene kamerdeur te openen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000178.wav|Ik graaf ook wel in den grond om dingen te planten die leven en groeien. Niet al mijn werk is bestemd om in de aarde te vergaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002901.wav|Wel, ik hoop maar dat het u niet spijten zal als het te laat is, zeide Marie, maar geloof of geloof het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002832.wav|En in hare zorgvolle bedrooming zoo droef, kreunde Deianeira van ijverzucht, terwijl het kind dartel kraaide aan haren voet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000459.wav|Zeer gaarne, zeide Watkins Tottle. Welzeker, voegde deonderdanige Timson er bij; waarna het drietal zich naar den salon begaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000656.wav|ter vensters uit, en de pilaren, die de wandelgalerijen ondersteunden, waren aan elkander gehecht met guirlandes van palm en allerhande soorten van bloemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006958.wav|ik zal voortaan over niemand meer ongunstig denken, zeide hij vroolijk en hij gevoelde, dat hij zijn oprechte meening uitsprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000417.wav|of op het scnroomvallig lachje van erkentenis hy haar by toeval zag. Maar hoe het ook ing, dit kon niet altijd zoo duren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007450.wav|Ik heb ook mijn best gedaan, al heb ik een arm te min. Wederom wierp hij een nieuwsgierigen blik door het vertrek|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000154.wav|Hoe moet ik dat krijgen? vroeg de jongeling. Dat zal ik je zeggen, antwoordde de vos, breng eerst aan den koning, die je naar het gouden slot zond, de schoone jonkvrouw|10587|neutral
+wavs/train_1724_795_000993.wav|Ze maken een zottin van dat kleine meisje: ik had haar u zoo graag eens laten zien, maar ze hebben haar hier totaal bedorven; ze is van avond niets dan een pop. Och! zuchtte Meta|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002627.wav|Mijnheer Haredale! zeide Edward, uw arm omvat haar, op wie al mijne hoop en gedachten zijn gevestigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000765.wav|Goedenavond mijnheer!' begon meester, allerminzaamst, 'met uw verlof, mag ik eens weten, heeft uwe ook bijbels te koop?' Mijnheer Blik, kortaf: 'neen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000332.wav|Wat de ontmoeting van Zwarten Piet betrof, zoo verhaalde ik haar alleen, dat de man mij werkelijk geld had gelaten, met het verzoek het aan een derde over te brengen; doch dat het een geheim was, waarin personen betrokken waren, die ik niet noemen mocht|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004676.wav|Zoo suften ze en tobden ze, tot op eens Bernard uitviel met een ruwen vloek, dat ze wel oliedom waren van zich nog te bedenken, want dat de taveerne van gele Fij als van zelve voor hen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002757.wav|waar de koopman stijve, gebloemde zijde, zware goudstof, fluweel met weerschijn, lichte sluiers en ragfijne kanten over de toonbank uitspreidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001235.wav|er is iets dat u verbazend veranderd heeft, zeide hij. Gij houdt nu het hoofd op en spreekt alsof gij een ander mensch waart geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001854.wav|de emirs, de officieren der lijfwacht, in een woord het geheele hof, den volgenden dag naar de audientiezaal om er getuige van te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002086.wav|Het uitgangshek van het riool was niet ver. Een weinig licht, dat er door viel, veroorloofde hem den nieuw gekomene te herkennen en te zien, dat die man iets op den rug droeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000403.wav|De man kon zestig jaar oud zijn en scheen treurig en ernstig; zijn geheele persoon toonde het forsche maar vermoeide voorkomen van een gepensioneerd krijgsman|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003502.wav|Maar men had reeds dikwijls met mijn bangheid den spot gedreven; uit schaamte besloot ik te blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000839.wav|Hij legde den vizier het zwijgen op, en verklaarde, dat het zijn bepaalde wil was, nog op dezen zelfden oogenblik, de door hem verlangde inlichtingen te bekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009481.wav|Dit is eene volmacht voor Slop om een oog op het laden te slaan en op het werk toe te zien' Dat is sterk, dunkt mij: Venus|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003574.wav|na die slechts gedeeltelijk te hebben volbracht. Daartoe zou ik evenmin kunnen besluiten, als om in gebreke te blijven bij eenige afspraak, die ik gemaakt mocht hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001774.wav|choon het mislukt was, om genoegzaam eenstemmige en voldoende getuigen over het voorval tusschen hem en bij elkander te krijgen, om daaruit zoodanig een berigt op te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002152.wav|omdat het rythme geen beklemming moest zijn, geen band; maar alleen de muziek, die begeleidde: vleugels aan het woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000326.wav|Hij vond daar ook de officieren en bedienden, tot den dienst van zijn huis bestemd, in één woord alles, wat bij zijn' stand als emir voegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000813.wav|Van het getal en den duur harer gebeden kunnen wij geen beter denkbeeld geven dan door de aanhaling dezer naïeve woorden van een harer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003487.wav|bij zekere gelegenheid deed hij als een windas dienst. Zijn kameraden hadden hem dan ook den bijnaam van Windas gegeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000423.wav|Botwater had niet gedacht, dat men reeds zoo vroeg zou beginnen; hij had gemeend, dat men den avond zou afwachten, wanneer de lichten ontstoken zouden wezen, geheel vergetende, dat men in de tweede helft van Juni was|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001518.wav|en het zachte koeltje van den landwind streek als een liefkoozing over het gelaat. 'Wat ben je mooi, Louis,' had Julie gezegd, doelende op zijn uniform|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000850.wav|Mijn Grootvader was op eenen kleinen afstand van hem, toen hij bij den slag bij Cappel, met eene spiets zoodanig in zijn' nek gekwetst werd, dat hij ter aarde viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001212.wav|Wij zijn hier als aan een ontbijt van jongelieden. Zooals wij zeiden, scheen de barricade der straat Chanvrerie inwendig zeer kalm|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003006.wav|Een groot talent! En dat zou Vitalis bezitten, een straatzanger, een man met gedresseerde honden! Ik was buiten mijzelven van verbazing|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001064.wav|den heer Wilding daaronder begrepen, en zeide de verplichtende woorden: Nu we dat gehoord hebben, kunt gy alien gerust naar bed gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000007.wav|Voorts bemerkt men zusters met haar eerste voiles, die met broers met hun eerste rokken gaan wandelen, op hoop van andere zusters met voiles en broers met rokken tegen te komen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000252.wav|Maar daar komt stoornis; al het verdere later. Verbeeld u, het feest, waarop mijn lot zoo gelukkig werd beslist, mocht niet vroolijk eindigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_002491.wav|het karakter der bestuurders of bestuurden te verheffen? Het antwoord komt onveranderlijk jhierop neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001040.wav|En toch de 'Aminta' wél hadden zij eerst genoemd met enkel woord van lof. Misschien waren zij boos, omdat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000484.wav|Op het marktplein te Corinthe stond een door Silanio gebeiteld beeld, waarvan Plinius gewag maakt; het stelde Episthates voor. Wat heeft Episthates gedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002925.wav|Hij zag alle gevaar voor zich zelven voorbij, en begaf zich onbedacht naar het Prinsenhof, waar hij de Ghiselles in het oog viel, die de gelegenheid aangreep om hem den onderschout in handen te leveren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000497.wav|Niemand op aarde dwingt met minder barmhartigheid de liefde van anderen af, dan eene door en door eigenlievende vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004404.wav|hoopte hij bergen bij bergen van aarde op het graf van John Harmon. Zijne wandeling voerde hem niet voor het aanbreken van den dag naar zijne kamers|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001532.wav|den eenen in de richting van Bercy, den anderen in die van Passy, en dat het, gelijk zijn naam aanduidt, de onderaardsche gordel van Parijs van den rechteroever is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001870.wav|O, laat mij lezen, zei tante. En zij zette haar bril op. Het papier werd opengevouwen en zij lazen: Voor mijn zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001343.wav|en was toen begonnen in zijn ooren te krassen. Nu Duimelot, nu zal ik je zeggen hoe je een mensch kunt worden. Je moet wachten, tot je iemand ontmoet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000413.wav|en toen zij dit op een geschikt punt deed, hinderden haar al die meuwsgierige gezichten om haar heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004161.wav|Ik heb ook honger, en Grip heeft nog niets te eten gehad. Kom Grip! wij moeten nog eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001442.wav|Helderder klaarde de morgen niet en het latere licht bleef grauw als de dageraad was geweest, zonder rozen. Des te meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001398.wav|Of hij het zich bekennen wilde of niet, die grijsaard had vat op hem, hoe hij zich ook tegen dien indruk verhardde, en het drukte hem als een wicht op de borst, dat hij ook deze hand, die hem toegereikt werd ter oprichting, weêr had afgestooten|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003882.wav|Alle drie vlogen ze lachend naar de deur, maar Léonie wilde hun niet permitteeren de muziek te zoeken, en zij maakten een plotselinge, vroolijke drukte, die de whisters in den anderen salon glimlachend over de kaarten deed opzien|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_004476.wav|zag ze een voor een in, vouwde ze toe, teekende den inhoud op den buitenkant aan, legde ze daarna weder op elkander|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001811.wav|en nog grootere kristallen dan anders in de ooren. De kamer was vol; er waren de Van der Staals, Cornélie, Rudyard, Urania|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000348.wav|Grimmer is de firma, en wie van beiden het grootste beest is, daaromtrent verschillen de gevoelens|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001968.wav|Aan boord heerschte overal onbedwongen vroolijkheid: dartele scherts en blij gezang verwisselden elkaar en aller harten waren tot blijmoedigheid en hooge verwachting gestemd: de bezorgdheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002413.wav|Verder ben ik gewoon vrouw. Als een man vroolijk en geestig is, amuzeert me dat.|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000444.wav|Zij hield geene andere bedienden dan een huisknecht, eene kamenier van leeftijd en eene keukenmeid. De tuinman, die het lapje moesgrond van de plaats had gepacht, leverde haar de groenten en moest voor haar tuin en bloemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002109.wav|En verbaasd zag zij op, toen Urania haar dadelijk overviel met verwijtingen, uitbarstte in snikken, schold, en een hevige scène maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000579.wav|Den tweeden keer noodzaakte het breken van het maanlicht door de wolken hem naar den hemel te kijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001998.wav|Met wat voor een schipper ben-jij hier?. Of ben-je zelf al eigen baas?' 'Ik.?' Een oogenblik zweeg de vreemdeling. Toen ging hij doodkalm voort, alsof het de meest gewone zaak ter wereld gold|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000443.wav|Gij hebt gelijk, mijn kind! zeide hij: en ik handel dwaselijk, door aan zulke denkbeelden toe te geven. zoo de Heer Huyck het goedvindt, zal ik hem zijn slaapstede toonen|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000721.wav|Hij zag met haar oogen. Maar zij voelde zachter en meewariger over haren vader, nu beter wetend wat de arme zocht. Maar ook in de tweede zaak won zij|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_004439.wav|en de sneeuw lag er weken lang, tot dat hij van wit, geel en eindelijl: zwart was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001459.wav|en die gedaanten streden en vluchtten voor elkander, en bewogen zich heen en weder op de smalle kampplaats, waar voor en onder hen de dood hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000686.wav|wat voert u in dit eenzame en woeste oord, dat alleen door booze geesten bewoond wordt, en dat voor een lang vertoeven zeer onveilig is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000842.wav|Ik geloof, dat de voorzitter van dat lieve gezelschap een schoenmaker was. Hij werd echter gevat en de club ging uiteen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000914.wav|Ik heb Schwijaschsky slechts beloofd met hem naar de landbouwvereeniging te gaan. Wanneer je dus wilt, kunnen wij er heenrijden, antwoordde Lewin|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005784.wav|De Boffin's Laan was even moeilijk te vinden als het verblijf der schoone Rozamonde, als men den sleutel tot den weg niet kende die er heen leidde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000056.wav|Hy gaat voort in weltedoen; en dewyl de Weduwe Willis en de Weduwe Spilgoed by elkander op een zeer fraai, eenvoudig Buitentje wonen, heeft hy een uitvlugt te meer: want hy gaat liefst om met verstandige vrouwen en jonge lieden|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_000112.wav|adat nu de maaltijd was afgeloopen, gingen de jeugdige gasten over tot zingen, en pandspelletjes, en toen het later op den avond werd, tot dansen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004222.wav|als jaffrouw Bofün ons de eer van haar gezelschap eens niet geeft. In het bijzijn van juffrouw BofBn, meneer, moesten wij er liever over zwijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001938.wav|Greybury keek het papier ook in. Hij kende juist zooveel Duitsch, om Willems gesprek met den Heer Waidmann te begrijpen en de oproeping te kunnen lezen. Aanstonds droeg hij Willem op, eene flesch morgenwijn voor den jager te bestellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000180.wav|vooral omdat zij al een' ander minnaar heeft. Zie, ik ben een man van veertig jaren, en ik durf zeggen, dat ik in die zaak ook niet zonder ondervinding ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000529.wav|Bedriegen mijn oogen mij? riep de heer Gregsbury uit, den spreker aankijkend, of is dat mijn oude vriend|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000452.wav|Hy was een vat vol tegenstrydigheids. Scherp als een vlym, en zacht als een meisje, voelde hyzelf altyd het eerst de wonde die zyn bittere woorden geslagen hadden, en hy leed daaronder meer dan de gekwetste|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005000.wav|Hier werd hun gesprek gestoord door Sytsken, die, de deur uitkomende, zich tot Reinout wendde en hem te kennen gaf, dat de Olderman verlangde hem te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000284.wav|Hij had, ontrouw aan zijn principe, Theo aan een betrekking geholpen, om hem kwijt te zijn. Hij had maar het liefst, dat Doddy logeerde op Patjaram, waar de dames de Luce haar zouden helpen met haar uitzet|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_002045.wav|en na zich lang genoeg te hebben laten bidden, nam eindelijk de koningin Badoura het woord: Sire, sprak deze onnatuurlijke moeder weenende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000060.wav|Jozef's eenige breeder. Jozef bleef juist niet lang een hulpbehoevend nutteloos lid der maatschappij|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000291.wav|maar toch rees mijns ondanks de gedachte daaraan telkens weer bij mij op, en stelde zich tusschen u en mij als de engel met het vlammend zwaard die scheiding gebood|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001502.wav|in de nevroze van zijn zieke ziel, die zoo zelden eens blij was om het leven. Dat had zij hem dan verweten: dat hij maar altijd zuchtte|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001938.wav|en de Oost-Indische Courant en het Heerenboekje, niet anders vertoonde dan hetgeen hij te Leiden gewoonlijk dan reeds gelezen had|496|neutral
+wavs/train_1666_1548_001898.wav|Loop Hein, waarom zou dat Schatje niet voor u zyn kunnen? Wat drommel weet ik, voor wien zy die manchetten maakt! Knoopt een Meisje nooit lubben, of zy moet juist haar woord gegeven hebben|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_000734.wav|In een' hoek had hij eene buks neergezet, die door een geel lederen foedraal tegen stof en vocht beschermd werd, en nu tijdelijk tot kapstok diende voor een' vilten hoed, met eene haneveer versierd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002999.wav|Ik heb u alleen gezegd,' hernam de Jesuit, 'dat men u hier de noodige inlichtingen geven zoude: wat gij verder verkeerd hebt gelieven te verstaan, daarvoor behoef ik mij niet te verantwoorden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000060.wav|door het spreken der tale Kanaans gelijk men het bezigen van veelvuldige Bijbelsche uitdrukkingen noemt, door het getrouw ter kerke gaan en het houden of bijwonen van oefeningen ter onderlinge stichting|1724|neutral
+wavs/train_1724_1876_000123.wav|Hij werd achter in den tuin begraven. Men sprak in huis nog altijd over hem als over een huisgenoot van wien men veel hield, en die een groote leegte achterliet in het huis waar hij vele jaren gewoond had|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000658.wav|hij is zulk een ondoorgrondelijk man, dat ik nooit geheel weet, wat ik van hem moet denken. Meent gij, dat hij veel hoop heeft? Gelooft gij, dat hij verwacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001546.wav|doch toen, te vijf uren Blücher het gevaar van Wellington zag, gaf hij Bulow bevel aan te vallen en sprak dit merkwaardig woord: Wij moeten het Engelsche leger lucht geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000448.wav|De fee glimlachte en bracht hem in een groote, hooge zaal, wier muren doorzichtig schenen te zijn. Hier waren portretten, waarvan het eene gezicht nog mooier was dan het andere|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000636.wav|Hij was een kleine, dikke man van in de veertig, met een vol gezicht, waarin kleine oogjes sprankelden: zij gluurden naar Elly, nauwlijks weêrhoudbaar nieuwsgierig naar de jonge vrouw, enkele dagen getrouwd|1666|neutral
+wavs/train_2450_9558_000205.wav|Het ging haar alles in de geest voorbij; hoe ze hem in Holland had leren kennen; hoe ze hem lief had gekregen om zijn persoon; welk een heerlijke engagementstijd|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002357.wav|wier bereidwillige goedhartigheid haar noopte, hartelijk en gastvrij te zijn voor anderen zoowel als voor zichzelve, dat hij met genoegen haar over een paar weken te Barton Cottage zou komen opzoeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001754.wav|u de verzekering te geven, dat ik het als mijn hoogste geluk beschouw u te ontmoeten; en nog gelukkiger zal ik zijn, indien ik iets tot het uwe kan bijdragen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001302.wav|Doch Hedwig vermoedde niets van deze onzekere en onveilige verhouding. Tweemalen reeds was er een geschil ontstaan en Ritsert bemerkte tot zijn schrik, de tweede maal, dat hij haar op geene wijze liefderijker stemmen kon.|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_000751.wav|Zij verschaften mij onderscheidene soorten van spijzen, en zoodra ik mijn' honger gestild had, deed ik hun een getrouw verhaal van hetgeen mij was overkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000579.wav|Napoleon, die zag dat de grijsaard hem met zekere nieuwsgierigheid aankeek, keerde zich plotseling om en zeide: Wie is die eenvoudige man, die mij zoo aankijkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4370_000129.wav|Kijk dan maar eens op den vloer van de alkoof. daar moet je het bloed nag. Meneer ik verzoek je heen te gaan of je mond te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001087.wav|Daar er intusschen op de goede reis en tegen den invloed der aanstaande zeelucht, eenige fijne dranken werden voorgediend, om 'tevens, tot een welkomst aan boord te verstrekken|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000413.wav|om mij aan den superintendent van de Canadian Pacific, den heer Mac Nicoll, voor te stellen. De laatste gaf mij een introductiebrief mee voor alle employés langs de onmetelijke lijn, waarover hij het oppertoezicht heeft|5809|neutral
+wavs/train_2450_3168_000898.wav|Wat ik u bidden mag wees duidelijker.' 'Veroorloof mij nog slechts u de verzekering te geven dat mijn bedoelingen goed en ernstig zijn, dat ik bereid ben al de gevolgen van mijn handelwijze te dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000319.wav|en die uit Leiden dit hoorende, gaven hem op dezelfde wijze antwoord. Ga nu naar Leiden terug, knaap! Geef dezen brief aan den Burgemeester|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001164.wav|Dit zeggende, smeet hij den brief gramstoorig op de tafel; doch zich bezinnende, nam hij dien als in verstroojing weder op, vouwde hem zorgvuldig toe en stak hem bij zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002779.wav|terwijl zij in het kleine salon bleef staan en zijn hand vast drukte: Ik ben u een vreemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006247.wav|DE SLOTENMAKER ONDER VRAACT, MAAR WORDT ER NIET VEEL WIJZER DOOR. Met onbeschrijfelijke verbazing|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000093.wav|Daar was dezelfde kortheid van de pinna, dezelfde breedte van de bovenoorlel, dezelfde ronding van het binnenkraakbeen. In alle kenmerkende onderdeelen kwamen de ooren volkomen overeen|2506|neutral
+wavs/train_1724_4315_000530.wav|Nu was alles geheel anders; de zee, voor weinige uren nog een woedend element, scheen eene onafzienbare glijbaan, waarover de brik, als eene slede voortgeschoven|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000726.wav|Dat er dan ook niets in de wereld zijn kan of de duivel profiteert er meteen bij! Maar dat is nu nog geen reden om te doen als|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000868.wav|Ik wil toch weten wat meneer en mevrouw zeiden,' ging hij voort op een toon, die tegen bedoeld echtpaar een onuitgesproken bedreiging inhield|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000367.wav|dat moet en dat zal gebeuren! Ik wil mij niet langzaam laten doodhongeren, zeide dezelfde man, die Martensz. had gewaarschuwd en die ook het meest ontevreden was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004091.wav|maar zij sloeg hare donkere oogen op, en zag Mevrouw Bird aan met zulk een jammerlijk smeekenden blik, dat het goede vrouwtje zelve tranen in de oogen kreeg|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000622.wav|Honderd meter verder draaide de weg en helde steil naar de hoofdstraat. Er zou een man van ervaring nodig geweest zijn om de topzware slee in evenwicht te houden, en zo een man was Hal niet|5809|neutral
+wavs/train_1724_1878_001076.wav|Plaats u daar, dicht nevens mij, mijn vriend, geef mij uw hand, dat ik ze bezitte; mijn vader heeft ze mij geschonken. Weet gij dit wel, o mijn bruidegom? Ja, mijn bruidegom|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001181.wav|een verachtelijk oproer; waarom? Omdat Alexander voor Azië met den degen deed, wat Columbus voor Amerika met het kompas deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001814.wav|En toen merkte men, dat de oude droge boot niet meer op den kant lag, en men begon te begrijpen, hoe alles was gegaan. De boer en zijn knechts maakten dadelijk de booten los om den jongen te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000421.wav|Een zweem van geweten bracht, bij dat bewijs dat haar doel doorzien was, liefelijkheid genoeg op het gelaat van mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000330.wav|Zij deed niets dan grappen maken en lachen, en had eer het diner was afgeloopen, al veel geestigheden ten beste gegeven over het onderwerp minnaars en echtgenooten|2506|neutral
+wavs/train_2450_4029_009964.wav|jal Flora ging bij haar zitten met de voeten op den haardrand en maakte zich gereed tot het doen van eenige romantische onthullingen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002132.wav|Naderbij komende zag ik dat gemelde personen tot verschillende kunnen behoorden, en daarop hoorde ik eene zachte vrouwestem|496|neutral
+wavs/train_2450_3330_000500.wav|Nu aarzelden de kinderen even met de volgende vraag, maar ze gingen niet heen. Want wat ze nu wilden vragen was het gewichtigste|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002561.wav|en onverwijld bij haar buiten te komen, daar de breuk met mevrouw Wijnands onherstelbaar was en het hem bleek dat zij zeer vijandelijk jegens mij gezind is en mijne reputatie niet sparen zal, als ik eens den rug heb gewend|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000075.wav|Gij komt juist van pas, Ridder! riep hem Aylva toe: kom Adeelen! wees niet zoo dwaas meer: voor zoovele getuigen zoude uw toorn belachelijk worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000912.wav|Rechtens zeker niet; maar het kan een cas de conscience zijn voor u, dat wil ik wel gelooven. En is hetgeen van u gevergd wordt dan zoo moeilijk om in te willigen? vroeg Verheyst nog, zonder den brief te openen|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000135.wav|Als dat een examen doen most: ik en me man, we hebben menigmaal teugen mekaar gezeid, hij kan wel in een oortjes doosie; hij wist zijn dingen wel, daar niet van; maar de schrimpeljeuzigheid, weet u.|2506|neutral
+wavs/train_2450_10026_001240.wav|Buat deelde haar, altijd nog in de Fransche taal, mede, wat eigenlijk, meer dan een bloote aanbieding van gelukwensching, de reden van de komst van Van Espenblad geweest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002370.wav|Doch aangezien zulk een mensch niet te vinden was, was het toch gewenscht, dat de betrekking aan een eerlijk man werd gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000129.wav|by haar riepen. Maar toen deze by haar bed kwam, kneep Victorine hare oogen dicht en wilde haar niet aanzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000029.wav|Ik geloof, ik geloof Deianeira, maar nooit zal zij Herakles meèr omhelzen. Vrouw, de liefde heeft uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000752.wav|Ik heb het bij mij. Gij moogt mij doodslaan, mijnheer! als het u belieft, maar ik geef het niet over|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002523.wav|Toen riepen dadelijk alle wilde ganzen; Hier wonen de boeren als heeren! Hier wonen de boeren als heeren! Op de vlakte waren ijs en sneeuw verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000708.wav|Zij overwon, want Vincent ging kalm de kamer uit, zonder haar te antwoorden dan met een enkelen blik, vol spot, haat en minachting, een blik waaronder zij had kunnen kruipen van angst, nu haar overmoed verspild was|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_001150.wav|Al deze armen, welke zij met freule Eekhof ondersteunde, hadden juweelen en goud in hunne walgelijke matrassen genaaid; hunne overdreven dankbaarheid, zelfs hunne onverschillige lompheid was gehuichel|1666|neutral
+wavs/train_1724_10268_000750.wav|aurits sprong hierop de oranjerie uit, reikte het doosje met een buiging aan ettemie over en keerde, even snel als hij gekomen was, naar zijn plaats terug|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000858.wav|Een paar jaren lang zag Eliza haar echtgenoot dikwijls, en werd hun geluk door niets gestoord, behalve het verlies van twee kleine kinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001922.wav|de woeste passie van die vrouw met hare brandende blikken, die hem het eene oogenblik overweldigde door hare zoenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000750.wav|Held der Helden en stralende vorst van Mykenae, gij, die den Leeuw van Nemea versloegt en uwe landen verlostet van dien lastigen plaag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000994.wav|Oogenblikkelijk begeeft de pandjesbaas zich met de lamp in de hand naar het aangewezen meubelstuk, grabbelt in de laden en haalt er uit wat slechts eenigszins waarde heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002294.wav|welke den laatsten vorm der verwachting kenmerkt. Boven hen onderscheidde Marius, aan het venster eener derde verdieping, een toeschouwer of getuige, die hem bijzonder oplettend voorkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001380.wav|wilt gij mij voor geld en goede woorden hier laten blijven, totdat de jacht over is? Gij kunt hier blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002147.wav|Met het zwartgelokte hoofd gebogen, drukte zij het voorhoofd tegen een kouden verlakten gieter|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002261.wav|De ontmoeting vond werkelijk plaats; maar terwijl de secondanten bezig waren de afstand te bepalen en de wapenen van de partijen te vergelijken, kwam de politie opdagen en verhinderde hun de onvoorzichtigheid te begaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006128.wav|waar zij allen vroolijk en in den besten welstand aantrof, vertelde Dolly onder groote, algemeene opmerkzaamheid van haar uitstapje|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000560.wav|e reule an oertoghe had gedurende hetzelfde tijdsverloop als haar vriendinnetje, en uit gelijke oorzaak, stof gevonden om zich verstoord en eenigszins gevoelig te toonen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002320.wav|Toen de Erlevoorts echter in October in Den Haag terugkwamen, vernam Frédérique, dat Paul niet meer schilderde, maar nu te Bodegraven woonde, waar hij werkte op de secretarie. Hij wilde burgemeester worden|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_000428.wav|Halta Zondaar! Ben je al gearresteert, Booswicbt? Wil je den Duivel eens een poets bakken? Leg de sleutel op de kist. Geef je hele zedelyk boêltje aan de Desolate Kamer. Word een Geestelyke Dunlap. Maar|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_007692.wav|als wist hij maar al te goed dat het de waarheid was, barstte nu uit: Neen, neen, gij hebt het verkeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002986.wav|een flauwe, vluchtige bliksemstraal, die geheel zijn ziel verlichtte, en hem overal, voor en achter, de afgrijselijke afgronden en het donker verschiet van zijn lot vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002226.wav|volgde een lange stilte. Toen boog Rivière zich tot zijn schoonzoon. 'Ik zal het aan jou zeggen, Kees. Ik kan het niemand anders zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000772.wav|schoon niet ten onregte, van hem in zijnen brief opgegeven; en schoon hij betuigde, dat zijne bekwaamheden zoo gering waren in vergelijking van die van de dochter van Signore MANICHETTI, dat het haar gehoor kwetsen zou|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000174.wav|Deze dacht geheel anders over de reis, en als zij door de gesprekken met hare nicht er soms tegen opzag, de Riminietjes wischten dien indruk weder dadelijk uit. Dat zij naar deze ging, zoo dikwijls zij maar gelegenheid er toe had, sprak van zelfs|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000153.wav|Zij gevoelde, dat deze avond, waarop zij voor het eerst tegenover die beiden zou staan, beslissend voor haar zijn moest|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000117.wav|morgen, mijnheer Holmes, zeide hij. Goeden morgen. Mag ik u vragen, of u het tegenwoordig nog al druk hebt? Niet te druk om naar u te luisteren|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001092.wav|Dit zijn de ware redenen der kindsheid, welke ons wereldlingen intusschen de zaligheid niet kunnen begrijpelijk maken van met een wijwaterkwast in de hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001904.wav|Zij vertelde hem niets Ze begreep heel goed, dat hij er geen belang meer in stelde Een karretje wachtte haar, en zij maande de koetsier aan tot spoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000424.wav|Mijnheer, antwoordde Chogia Hoesein, ik ben van uw goede meening volkomen overtuigd, en wanneer ik u verzoek, het mij niet kwalijk te nemen, dat ik uw hoffelijke uitnoodiging niet aanneem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001939.wav|We zouden nu graag willen weten, of we niet alvast voor den jongen een duizend gulden of wat voorschot konden krijgen op de erfenis, zegt Philip, terwijl hij er aanstonds op laat volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003006.wav|en nooit in staat zou zijn er weer zulk een te doen. Onze kwelgeest was in dien sneltrein|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000923.wav|ij schilderde, bij de uitlegging van zijnen tekst, deze gebeurtenis met zulke levendige kleuren, dat hij zijne toehoorders als in de tegenwoordigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001146.wav|Het trof Den Bergh en vermeerderde zijn wantrouwen. Maar Aylva ging voort, bijna verlegen, als schaamde hij zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001758.wav|Wanneer van den Broek zijn ambtelijk poids gevoelde, dan nam hij de breede gestes aan, waardoor indertijd van Aardenburg zich zoo treffend onderscheidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000129.wav|Aan de kleur der woningen dankt de colonie den naam, dien zij in den mond der omwonende bevolking draagt. Haar eigenlijke naam is van Franschen oorsprong|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003927.wav|Ik weet wel, gij oefent barmhartigheid jegens iedereen; maar toch, uwe betrekking op dien wildzang is eene andere dan die van het algemeen mededoogen. Is het alleen omdat hij de zoon van Machteld is|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007803.wav|sMaar, Miggs! zeide Tappertit, terwijl hij zich bij eene lantaarn plaatste, opdat zij zijne oogen zou kunnen zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000568.wav|ik dank je, ik dank je! Ik weet niet hoe ik je danken kan, maar ik kan je alleen zeggen, dat ik van je hoû, dat ik je aanbid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004367.wav|en zich over niets zal behoeven te schamen behalve over mij. God zegene alien. Ik zal voor alien dikwijls op mijn knieen bidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000228.wav|bij elkaar in de keuken. Zij, die ons tot nogtoe altijd tot steun en raad was geweest, stond nu op hare beurt sprakeloos|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001463.wav|Wat dit alles betreft, zeide Willem: laat zulks gerust aan ons over. Wij hadden eerst het oog op u geslagen om ons plan te volvoeren: doch gij schijnt er huiverig voor te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000418.wav|iets verhevens, dat de herinnering aan het kind, zooals het geweest was. bijna geheel uitwischte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000389.wav|Laat ik u zeggen, dat, misschien deze week nog, talrijke benden Oostenrijkers uit Constanz zullen aankomen, en dat alleen als een gevolg van Arnold Melchtal's daad|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001762.wav|Er was eene in het oog loopende verandering in de houding van Obenreizer gekomen, toen hy zijne plaats weder innam|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004822.wav|Bij elke vraag had hij zijne stem eenige tonen laten rijzen, zoodat hij met een schel gepiep besloot|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000312.wav|Hij ruikt de politie een uur in den wind. Hij zou zijn fortuin op het tooneel hebben kunnen maken, en het drama doen herleven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001461.wav|Zij zagen elkander daarna een wijle glimlachend aan, en Eline gevoelde in de zachtheid van zijn fletsen blik die langzaam omstrikkende bekoring als van het staren eener slang|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_000326.wav|In den haard was niet veel meer te bespeuren dan enkele uitgebrande kolen, en in de kam er stond een ledekant, waarin een bed met een deken lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001201.wav|Ik geneerde my al te gretig Ja te zeggen, want de majoor kreeg een beetje hooger kleur dan gewooniyk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009991.wav|Haar woede overmeesterde haar voor een oogenblik, maar vloog slechts als een stuiptrekking over haar gezicht, en toen glimlachte zij weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000724.wav|Het was voor dit beneflet eene zeer gunstige omstandigheid, dat Co vent- Garden den vorigen avond het seizoen gesloten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003069.wav|en ik ben dood af.' Hier zweeg zij en zat eenige oogenblikken te hijgen, terwijl zij JOAN van top tot teen beschouwde. 'Waarlijk, beste GEERT!' zeide JOAN, 'haar vriendelijk de hand drukkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005097.wav|Het komt mij wel voor, dat hij volstrekt niet hersteld is, want hij is nog even krachteloos als|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000496.wav|hoezeer hij er jaar op jaar ook tegen gestreden had. Daarom liet hij den opzichter roepen. Deze kwam van de|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000512.wav|Zoo was de pas ontvangen brief eene aanmaning, die evenveel van een verzoek had, als de opeisching van twee politieagenten, die eene havelooze bedelares met vier havelooze zuigelingen uitnoodigen het bureau eens te komen bezigtigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000807.wav|welke de ziel ontvangt, wanneer de banden, die haar aan het stof boeien beginnen los te worden. Tom wilde eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001559.wav|Nu moet je niet lachen, zei hij buiten. Ik moet je iets zeggen, als vriend van Willem. 'k Geloof, dat hij op Dina verliefd is. Stork vergunde zich wel te lachen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007997.wav|Wat dan nog? herhaalt de heer Lammie. Durft gij de onbe schaamdheid hebben van dat tegen mij te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007845.wav|Nu haalde hij zijn tandenstoker uit, en peinsde weder eene poos. a Ik meende, dat ik vrij nabij de volmaaktheid was, vervolgde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000115.wav|en het gaf, trots zijn kouderen blik, meer vertrouwen in een kroonprins, dan zijn altijd sympathiek, maar ietwat week optreden van vroeger|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000388.wav|Marie kon toch niet altijd bij haar, Lili, thuis zitten, als ze zoo dwaas was ziek te worden, en daarbij, mama bleef haar gezelschap houden. Een zucht ontglipte haar lippen, terwijl zij uit den bon-bonnière|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_000743.wav|O! dat zegt niets, doe maar open. Ja maar, ook om de tocht, want, ziet u, omdat er nooit logés komen, is dat bij ongeluk vergeten, en, maken gaat nu zoo gauw niet. hier op het dorp is geen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004654.wav|Een algemeen gewoel van toebereidselen om te landen heerschte op de boot. In de kajuit was deze en gene bezig met reeds zijn goed bijeen te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000934.wav|want ik liet mij verlokken om met andere heeren bij Smilders te gaan soupeeren, wien het den vorigen avond in de Harmonie niet goed bevallen was, en die ons zijn fijnen wijn wilde laten proeven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004035.wav|Maak maar dat gij bij het leven beneden komt! Fledgeby scheen dien raad niet kwaad te vinden en keerde zich om met een knik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001320.wav|Dit antwoord bevredigde echter den zwarte niet, en zich tot Agib wendende, zeide hij: Dat hebt gij mij nu op den hals gehaald|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002996.wav|dit had ik al spoedig opgemerkt, bezat eene bijzondere behendigheid om deuren te openen — zachtjes raakte hij de klinken aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001913.wav|En waar is de Arke van Delft, dat reuzenschip, waarover ze een geschreeuw gemaakt hebben, alsof de Spanjaarden voor dat enkele hebbeding aan den haal zouden gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000449.wav|Geen land was als het zijne, zoo mooi. Dit was de zomer, dit was zijn land: waar was een zomer als in Italie|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000786.wav|Zij vertelde het met een hart, kloppende van dankbaarheid, aan hare broeders, en de dag, waarop zij voor de eerste maal zich op het zelve bevond, was voor haar een ware feestdag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001245.wav|evenwel ademde zijn half geopende mond. Jean Valjean wilde opnieuw zijn hand in de rivier steken, toen hij eensklaps een soort van dwang gevoelde, alsof men iemand achter zich heeft, dien men niet ziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004821.wav|alsof de jonge dame zoo iets als eene of andere verversching ware. Toen juffrouw Wilfer deftig van de verversching gebruik maakte, door haar ééns op haar voorhoofd te kus-|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000766.wav|Dit gezegd hebbende, groette zij den Baron met eene buiging vol waardigheid, en verliet het vertrek om zich naar haar slaapsalet te begeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001280.wav|Ach mama. hij helpt ons. - Maar is dat een opvoeding! Is dat een jongen van dertien jaar! - Hij is wel een bizonder kind, geloof ik. Wat zouden wij moeten doen als hij ons niet hielp|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000546.wav|En gij,' hernam de Graaf: 'zult gij den toorn des Admirants, de bestraffing uws broeders niet vreezen, dat gij verwezene ketters aan de straf onttrokken hebt|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000685.wav|Toch ben ik ook geen bloodaard,' hervatte hij luider, 'en ik zal u bijstaan.' Intusschen waren de pratende groepjes uit elkander gestoven, en enkele heeren kwamen naar ons toe, om ons geluk te wenschen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003076.wav|Maar deze Sinjeur Blaek, die eigenlijk was het meest coupabel, heeft niets van zich doen hooren, en dacht, dat niemand hem had verklapt. Nu heb ik hem gegeven te kennen, dat ik die affaire wist, haarklein|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003444.wav|De deur werd nu geopend, maar zeer langzaam, en de portier nam den vreemdeling nauwkeurig op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000854.wav|Met welgevallen beschouwt hij de flesch tegen het licht der lamp, en terwijl hij met zijn duim en voorvinger tegen den buitenkant der flesch een zekere hoeveelheid van den inhoud afmeet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002238.wav|te minder, daar hij tevens bij ondervinding wist, aan welke gevaren men op reis was blootgesteld, en vooral hoe dikwijls verleidingen van allerlei aard den jongeling op het onverwachtst aan boord klampen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000736.wav|alleen wordende uit hun sympathetisch samenzijn, zooals eene bloem wordt uit een onzichtbaar zaad, na een regendrop en wat zonneschijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002136.wav|niet kon doorzien, in het altijd ondoorzichtig mysterie van eens anders gesloten ziel. Toch meende hij, dat het niet te laat behoefde te zijn, als Den Bergh gelooven kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002575.wav|was uit de 'City gehaald op den dag zelf toen zij in het bezit van hun vermogen waren gekomen; hij was stom geweest van verbazingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000673.wav|Toevallig keek ik eens beschroomd van mijn werk op en over de tafel naar mijne peet, en op haar gezicht, dat mij somber|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002106.wav|Niet dat ik er juist bij ben benadeeld. Die enkele legaten die zij vermaakt heeft aan kerk en armen zullen mij niet hinderen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000987.wav|De bedienden liepen toe. Uit de achtergalerij zag zij aanloopen, Van Oudijck, Theo, Doddy. In hare uiterste krankzinnigheid, wijd de oogen gesperd, schaamde zij zich, niet om hare naaktheid, maar om haar|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_000589.wav|Mijnheer, die de hoop gekoesterd had nu eens een partijtje te zullen kunnen omberen, was knorrig dat de derde man|496|neutral
+wavs/train_2450_9038_001251.wav|zeer dronken of veinzende het te zijn, had zich met anderen aan een tafel geplaatst, welke zij buiten de herberg hadden gehaald. Terwijl deze Cabuc|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001913.wav|antwoordde een stem uit het bosch: terwijl men te gelijk het geritsel hoorde van struiken en heesters, waar iemand zich een weg doorheen baande, en spoedig daarop Maurits uit het geboomte te voorschijn trad|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000808.wav|die hare moeder met haren arm ondersteunde, barstte in tranen uit, die zij vruchteloos poogde te verbergen, en zeide eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001485.wav|En weder braken de gelukwenschingen als een stortvloed los en kruisten elkander de uitgestokene handen om haar heen, en op nieuw werd zij omhelsd door de gelukkige ouders. Zij dreigde George, Een ongeluksvogel ongesteld te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000969.wav|Ieder dienstmeisje had haar bepaalde tafels te bedienen. Zoodra ze zag, dat een klant aan eon harer tafels ging zitten, nam ze zijn eten van de toonbank — zijn soep|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000696.wav|kleurde en antwoordde verlegen: 'Pour se marier il faut être deux.' Hij had het bij die woorden, niet gewaagd Bertha aantezien, maar de burgemeester was minder beschroomd toen hij met een|1724|neutral
+wavs/train_2450_12867_000183.wav|En al zoeter klonk het fluitje, terwijl alles rondom stil werd en aan den kemoeningstruik bloesem bij bloesem stralend openging en geurde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001057.wav|Zij zijn kostbaar en zeldzaam, dat geef ik toe; maar dat is nog geen reden om er alles voor te vergeten, zelfs de eigenaardige schoonheid van haar die ze draagt|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000181.wav|Om het land, om de menschen? - Om alles. Om het land, de menschen, de huizen. Om onze familie. Om onzen kring. - Ja, ik begrijp je, zei Lot|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_002068.wav|Zij ligt van haarzelve. Is haar dochter gestorven? Neen, juffrouw Donze, stamelde Gerrit ontroerd. Haar dochter is niet dood|496|neutral
+wavs/train_1724_13607_001680.wav|Mensch wat zeur je?' klonk een bromstem uit de spelonk. 'Nou kom dan toch.' Toen begon ik het opeens een beetje angstig te vinden. De zijden blouse ritselde zoo|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001347.wav|Deze veroordeeling vermeerderde overigens de dikke duisternis, welke Thénardier omgaf, doordien zij hem in de laagste diepten drong, uit vrees van weder gevat te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002225.wav|Welnu! was Arkels eerste vraag: Wat brengt gij? Ik heb uw bevelen volbracht. Waarlijk! zeide Arkel, op een onverschilligen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005104.wav|wendde zich nu tot dokter Slammer, en haalde zijn schouders op, alsof hij a an de nauwkeurigheid van het geheugen van zijn vriend begori te twijfelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_001190.wav|Zij fronste de wenkbranwen, keek hem aan en lachte; maar deze lack: ging over in een zucht, waarbij haar gansche lichaam trilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001141.wav|Daarbij was zij van eene uitstekende schoonheid en onwankelbare deugd, zoodat zij met regt het wonder van hare eeuw mogt heeten. De vizier droeg deze zijne dochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003421.wav|De tweede wedren was juist geëindigd; alle oogen waren op een cavalerie-gardist en achter hem op een|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007384.wav|De vorstin, die met Marie Wlassnewja en Stipan Arkadiewitsch aan de andere zijde zat, riep Lewin bij zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004094.wav|en hield zich met eenig vrouwelijk handwerk bezig. Zij droeg thans noch de Friesche kleeding, welke haar vroeger zoo wel stond, noch het boerinnenpak, waarin zij van Haarlem gevlucht was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000447.wav|Ik vrees alleen mijnheer Javert! den goeden heer Javert! Dit zeggende wendde zij zich weder tot den inspecteur. Weet ge, mijnheer de inspecteur, men moet rechtvaardig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002227.wav|O, daar is Mammy! riep Eva, vloog de kamer door, wierp zich in hare armen en kuste haar verscheidene malen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002641.wav|Niets meer! rep je en maak bij tijds in Tiel te wezen: hier hebt gij nog wat drinkgeld en iets om het veer te betalen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000009.wav|Daar vonden wij den heer James Wilder, hoffelijk en deftig, maar toch droeg zijn gelaat nog de sporen van den wilden schrik van den vorigen nacht en in zijn oogen was nog iets van den doorgestanen angst te lezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000875.wav|Hij was in de eerste plaats veel bekwamer in het bespelen van verscheidene muziekinstrumenten, in het zingen en dansen en om allerlei rollen te vervullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001610.wav|hun vermenigvuldiging wordt een egyptische plaag. Niet zonder huivering kunnen wij aan die landen denken, waar het van fakirs, bonzen, santons|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000302.wav|als alles maar met zachtheid kon gebeuren! Die aanslag op Othomar en de ontploffing tijdens het laatste bal hebben mij ook zoo ziek gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000226.wav|waren toovenaars, aanbidders van het vuur en van Nardoun, den ouden koning der reuzen, opstandelingen tegen Allah|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005275.wav|op een pleizierigen voet met elkander geweest; maar ik moet mijn plicht vervullen, en als iemand die honderd guinjes moet verdienen, mag ik ze even goed verdienen als iemand anders|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006089.wav|Ik ben tot alles bereid. Zij zweeg. Nu? vroeg hij. Je weet zelf. zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000139.wav|dan zal misschien dat ANTJE met een van spijt zwellend kropje, op hare sneeuwwitte tandjes knarsen. BLOMMESTEYN. Maar gij begrijpt Mijnheer WEYERMAN! ANTJE is in alles onschuldig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000992.wav|uitnemendheid en betamelijkheid er in gelegen zijn, zijn hemel in een hotsende postchais mede te nemen, aan zijn geheim het zweepgeklap te paren|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000783.wav|e elf uren heb ik katechisatie,' antwoordde ol, op denzelfden toon: 'kunje vroeger of later komen, dan zal het mij aangenaam zijn u te ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009518.wav|Zij kwam mij te gemoet met een vriendelijk lachje en eene uitgestokene hand, maar scheen zich oogenblikkelijk anders te bedenken, en gaf mij een kus|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003883.wav|Wat ik veroordeel, zijn die bijzondere weddenschappen, waarbij welopgevoede lieden zich met rostuischers gelijk stellen, hun paarden slaan, mishandelen en bederven, en per slot slechts een schralen roem inoogsten|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000887.wav|Maar de kinderen bespeurden terstond, zonder het zoo recht te beseffen, het kunstmatige en ingespannene van deze houding, daar zij tot nu toe nooit anders dan vrijheid en natuurlijkheid hadden gezien|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_006535.wav|Hij geloofde dus geen woord van hetgeen Stipan zeide, op alles had hij vele tegenwerpingen, maar hij hoorde hem aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000762.wav|Daarop het woord tot mij rigtende, vervolgde hij: Mijn zoon; nu ik de oorzaak van uw ongeluk ken, wil ik u ook een verhaal doen van het mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001698.wav|met zilver gemonteerde luit, en bood deze de schoone Perziane met eene buiging aan. Zij nam het instrument en begon dit te stemmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006472.wav|Dood! Wat baatte hem het leven en het gedruisch van den vroolijken morgen, dat tot hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002419.wav|Liet men die krankzinnige vrouw zoo maar alleen? En hoe kwam ze hier in het binnenland? In gedachten verzonken reed ze stapvoets voort, terwijl het rijtuig van mevrouw van Olm vlug doorging|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001546.wav|De koffie is gedronken, het kerstbrood een ruïne geworden, en nog zitten allen rondom de tafel. Van lieverlede is Dorus aan het vertellen geraakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000987.wav|bij Uw schoonzoon den controleur van den Broek. Hij gaf mij te kennen, dat hij thans gaarne bij de hoofdbureaux zou geplaatst worden. Het treft toevallig dat er juist een geschikte vacature is bij de Secretarie|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004809.wav|Zoo iets ontzettends neb ik nog nooit beleefd, dacht de arme Pickwick, terwijl het koude zweet onder zijn slaapmuts|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001237.wav|Alles, alles! nu ik het hart van mijn vader weêrvind!' en hij las met vochtige oogen, terwijl het blad in zijne vingeren trilde. De inhoud bevestigde volkomen hetgeen de Ghiselles had gezegd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000409.wav|en, zoo gij mij niet, door het bewijs van vriendschap aan mijn overleden zoon, onder eenige verpligting gelegd hadt, zou ik, zonder u te woord te staan, u aan de deur hebben laten afzetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004373.wav|Spreek er dan niet meer over. Zwijg er van. Laat Kleine Dorrit haar geheim voor mij bewaren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000840.wav|Juffrouw Buigzaam, spreekt van niemand kwaad, is beleeft tegen de twee Dames, minzaam omtrent de bedienden, miltdadig jegens den armen. Kortom, buiten u, myne Willis, wensch ik haar tot myne Vriendin|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_006177.wav|Dus hadden de baronet en zijn broeder alle mogelijke redenen, die broers maar hebben kunnen, om elkaar in het haar te zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003592.wav|en in plaats van zich, evenals wij, op de dennenaalden neer te leggen, bleef het goede dier buiten onze grot om de wacht te houden|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001268.wav|Bij het woord telegram, greep mevrouw March het haar uit de hand, las de twee regels, die het bevatte en zonk achterover in haar stoel, zoo bleek alsof dat stukje papier haar een kogel door het hart had geschoten|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000463.wav|las, tot haar oogen haar begaven en ze genoeg had van boeken, werd zoo kribbig, dat zelfs de goedhartige Laurie met haar aan het kibbelen raakte en zoo droefgeestig, dat ze hartelijk wenschte, maar mee te zijn gegaan met tante March|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000550.wav|Laat die dingen maar over aan den tijd, maak dit thuis maar gelukkig, zoodat jullie geschikt zult zijn voor een eigen huis als het je aangeboden mocht worden, maar je hier ook tevreden gevoelen kunt, als dit niet het geval is|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000651.wav|Neen Ducardi, sprak Othomar koud en hij zag hem aan. Ducardi kende dien blik: hij kende die onverzettelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001774.wav|Lang bleef zij in haar treurgeestigheid verzonken; zij dacht beurtelings aan alles wat haar nog meer in wanhoop mocht dompelen. Dan bracht het duistere aandenken de naarste dromen om haar: zij zag haar rampzalige vader in een vochtige kerker geboeid|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000620.wav|De wereld is zoo klein en zoo eentonig dat men wel eene verrassing hebben mag in zulk een kleinen rosmolen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000409.wav|Waarom ben je niet bij mij gekomen, om mij te zeggen, wat er gebeurd is, op of na het bal van Polyhymnia? Dorus zwijgt verlegen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000360.wav|Maar zij schudde het hoofd en smeekte met blikken en gebaren, dat hij heen zou gaan. Dezen nacht moest zij haar arbeid immers voltooien, anders was alles vruchteloos, alles: smart, tranen en slapelooze nachten|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_003551.wav|Wij zullen op die zaak letten, zeide Dorcas met eigenaardige bedaardheid. Daar wij hier van Tom Loker afscheid nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002989.wav|althans zooals gij bedoelt. Denk nog dezen nacht over mijn voorstel na. Wellicht zijt gij morgen vroeg tot andere gedachten gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004738.wav|Of neen, ik kom zelf spoedig terug. Ja, men moet niet zooveel denken! ik moet handelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002629.wav|niet geharnast als zijn ambtgenoot van Oldeklooster; maar in de dracht zijner orde, blootshoofds en met opgestroopte mouwen, een zware strijdkolf omhoogheffende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001653.wav|in één woord; hebt gij, gij, die een ernstig en zedelijk mensch zijt, gansch geene behoefte aan geestelijk leven, aan godsdienst? Wat zal ik je zeggen, Leopold|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005750.wav|en niet wist dat hij het onmogelijk buiten mij stellen kon, mij dadelijk van den boel zou afmaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001226.wav|langs welke je op een terras klimmen kunt. Zoodra je boven op het terras gekomen bent, zul je een nis voor je zien en daarin een brandende lamp|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000653.wav|en deftig opwandelen, veel hoogere wezens schenen, dan de weinige Europeanen in hun witte jasjes hier en daar met elkaar pratend in nonchalante houding|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000888.wav|Zij wisselden nauwelijks één woord, gedrukt door die bovenmenschelijke treurigheid, die als mist om hen heen weende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001984.wav|De stank van dien smook vervulde den morgen en het Beest zwiepte met zijn razenden staart tegen den bezoedelden gloor van de dageraad|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000833.wav|De brief was, met hetgeen zich nog van de bijeengebrachte gelden bij Bleek in kas bevond, bij Hoogenberg bezorgd, die, toen hij hem bij de overige belanghebbenden rondzond, tevens hun te kennen gaf, dat, alhoewel zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000993.wav|Nu, dat kan men hem ook wel aanzien. En dan heeft hij zoo iets zachts, iets teeders zoû ik bijna zeggen, zulke zachte, zwarte oogen en zoo een lieve stem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004237.wav|men zweeg van haar, niet uit onverschilligheid, maar uit verbittering, uit diep leedgevoel, en bovenal uit voorzichtigheid, om Gerrits wonden niet open te rijten|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000923.wav|Ma zegt nog altijd, dat het absurd is, maar Kees zegt, dat Julie wel anders piepen zal, als Pa terugkomt. En dat is Maandag, Jog heeft vanmorgen drie proeven laten mislukken en Ludovicus stond achter hem te grijnzen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002112.wav|Ik had kunnen weten — en zou natuurlijk in één oogenblik geweten hebben — dat het die beteekenis niet hebben kon. Mijne belangstelling blijft evenwel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000309.wav|Wat zeg je nu, baas Strijkman? Deze haalt de schouders op en zwijgt; maar dat zwijgen is een halve bekentenis, want hij siddert en zijn knieën knikken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000211.wav|Kloos 'es ziek zijn, of, vroeger, Ten Kate. De eenige, die bij ons ooit als een beetje meer is beschouwd, is Beets geweest|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000838.wav|Rudy en Babette meenden, zulk een Alpengloed nog nooit gezien te hebben. De met sneeuw bedekte Dent du midi had een glans als de schijf der volle maan, wanneer zij aan den horizon oprijst|2506|neutral
+wavs/train_2450_9433_000140.wav|hun hansworst vertrekken. Carlo bromde: Dat heb je er nu van, als je een jongen van de straat opneemt; als hij wat kan, snijdt hij uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009620.wav|de familie in Russell Square dien avond voor het diner bijeenkwam, vonden zij den heer des huizes op zijn gewone plaats|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001128.wav|Eline omhelsde Jeanne dus met een hartstochtelijke dankbaarheid en bleef, terwijl hare krijschende hoestbuien het kleine bovenhuis als met eene smartelijke echo vervulden. Zij hoestte nu iets minder|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_001492.wav|it gaf mij genoeg grond, om u in verdenking te brengen, en. ik deelde aan den eer alles mede, en wel. ik beken het. op de allerongunstigste wijze|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001085.wav|op den Janiculus, maar de uitdraagster loert er toch op de lorette evenals de koppelaarster Staphyla op de maagd Planesium|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009276.wav|Hij acht er zich niet boven verheven. Misschien acht hij er zich te gering voor, zei Bella. tin dat geval moet hij het zelf weten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000787.wav|en het spook niet meer te zien. Onder-aan den brief dit woord: 'verscheur dadelijk', en deze naam|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_009506.wav|Gij zijt wel vriendelijk, antwoordde ik. Ik behoef niet te wenschen een geheim voor u te bewaren; als ik dit doe, is het dat van een ander|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000327.wav|Bilderdijk zegt ergens, en zoo niet in zijne boeken, dan heb ik het uit zijn mond, dat het precies het Hooftiaansche neskheit is|496|neutral
+wavs/train_1724_1878_002513.wav|Dit geschiedde ook, men leerde Frans, niet slechts om een uitheemse taal te kennen, maar om een waarde, die het Vlaams nu niet meer geven kon, te verkrijgen; men liet de kleding der vaderen daar, om de vreemden in alles na te apen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006179.wav|Stipan Arkadiewitsch gaf den brief terug en zag zijn zwager twijfelachtig aan, daar hij niet wist, wat hij zeggen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001040.wav|De jongen vond, dat dit klonk, alsof hij een bizondere bedoeling had, met wat hij zei. Daarna bracht hij den jongen naar het strand. Nu kon hij van dichtbij die reuzen zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000893.wav|een hartelijke, gemeenzame vertrouwelijke vriendschap met iemand van zijne jaren, met wien hij eenigen tijd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001564.wav|Prijs wie lust heeft, na dit voorbeeld, de vrijheid, welke men in dit Gemeenebest geniet, voegde de Heer Van Lintz er met een schamperen glimlach bij. Met verlof zeide ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001792.wav|en verwijderde zich haastig en deed zijn nieuwe schoenen klinken op de vloersteenen der ledige kerk; hij verdween achter het altaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001253.wav|Het eerste wat zij deed, toen zij bij zich zelve kwam en bedacht hoe verschrikt zij was geweest, was natuurlijk opnieuw te gaan schreien|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003325.wav|het scheen haar of zij geblinddoekt zocht naar haar geluk, angstvol luisterend haar handen uitbreidde naar iets wat er de echo van scheen, en toch zeker was het nimmer te zullen vinden, nimmer|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_002519.wav|Eschylus, een Dante, een Michel-Angelo of een Napoleon is, schrijft de menigte onnadenkend en als bij acclamatie toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000116.wav|noch eenig ander lid der hervormde kerk thans helpen kunt, dat daar eene onverdraagzaamheid plaats had tusschen broeders en broeders, ergerlijk zelfs voor eene eenvoudige Katholijke als mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000757.wav|Hoe meent u? vroeg hij barsch. - Dat niets Uwe Majesteit in deze hoogst gewichtige zaak een wet kan stellen. behalve Haar eigen gevoel en redelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000257.wav|Hij had het geopend en behandeld, want van Olm was niet op zijn bureau. juist. toen zijn chef later kwam, hadden zij samen de stukken nagezien en het antwoord doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002446.wav|en de arme Chuffey zat, zonder dat iemand op hem lette, in een hoek te snikken. Hij had al bij het begin van de plechtigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000759.wav|Want als zij zijn vrouw zoû zijn in waarheid en echtheid, wilde zij niet alleen wezen zijn minnares, maar ook de vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000150.wav|en sprak eveneens over haar vroegere bewoners, de studenten in de geneeskunde, van wier doen en laten zij een lang verhaal opdischte. Holmes luisterde aandachtig, er nu en dan een vraag tusschen werpende|2506|neutral
+wavs/train_2450_9278_000191.wav|bij het nu in haar opkomende denkbeeld, dat, mogt zij Behram ook voor den dader houden, zijne schuld toch niet bewezen was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001483.wav|bekeek toen met aandacht de toppen van haar vingeren, als overpeinsde zij mijn gezegde, schommelde een tijdlang zonder spreken in haar zak, om haar neusdoek te krijgen, veegde een paar tranen weg, die in haar pogen opkwamen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002355.wav|die man is hier, is weergekeerd en zoo mijn bang voorgevoel en de eerste opmerkingen die ik heb gemaakt, mij niet bedriegen, is hij tot mij gekomen met vijandelijke bedoeling|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_009011.wav|en waar hun verschijning zooveel opzien had gebaard, dat juffrouw Lupin, die, voor de nieuwe gasten een half uur onder haar dak waren|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000620.wav|Nadat zij drie mijlen hadden afgelegd, laadden zij de bagage van de slee, kwamen terug om haar te halen en sleurden haar met kracht weer op de slede|5809|neutral
+wavs/train_1666_4255_000101.wav|O, ik voel er de huivering van, de geheimzinnigheid in den avond, waarin iets schijnt aan te dreigen, ik weet niet wat: een bange toekomst, een gevaar voor ons, voor ons|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_006097.wav|als mijn arme vader eens wist hoe gelukkig ik ben in deze kamer waar hij zooveel jaren geleden heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002594.wav|een geliefd mensch en in hem bewogen zich reeds gedachten en gevoelens; hij begreep en beminde haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000612.wav|Onder een voorwendsel verliet hij haar en ging naar den tuin, en zij merkte toen op, dat hij zeer nauwkeurig het hek onderzocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002253.wav|Uit die uitknipsels schemerde de silhouet omhoog, die zich volgens de kritiek van zijn schrijversfiguur geformeerd had, en zeker ook een vast portret was geworden voor het publiek|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000603.wav|o eénige liefde van Deianeira, geloof, geloof. en stijg af uit den wagen! Kom in der vrouwe armen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000824.wav|Men wuifde elkaar nog langen tijd, zoowel van het vaartuig als van het vertrekkende roeibootje, toe. En toen kwam er een heele drukte aan boord. De Jantjes vlogen in het want en de zeilen ontplooiden zich|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001363.wav|Daar nu de wind aan het noordwesten was, zette men weder het zeil bij, en allen spanden nu nog eenmaal hunne krachten in, om onder het zeil met de riemen alles te doen, wat mogelijk was|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000759.wav|verbeelding. Dat die broer niet knap en ook niet pinter was, verheugde hem; maar als hij dan het stille air van superioriteit zag, dat Adam zich niet kunstmatig gaf, maar van nature had, stond hij verbaasd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000094.wav|De Konstabel De Nesle en meer andere heren keurden die raad goed, maar Robert, door verbolgenheid verblind, wilde er geenszins van horen, en raasde tegen Jean de Barlas dat hij zwijgen zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005472.wav|Na nuttelooze pogingen om hem in het gesprek te halen, spraken de meisjes over de mode, en de laatste receptie der koningin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000226.wav|Moeielijk zou het zijn den indruk weer te geven, welken dat blijde bericht maakte op de heele bevolking. Het liet zelfs de heftigste ontevredenen zwijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005931.wav|ik zocht De Zwaan, en als ik van verre een boot, die half in een nevel gehuld was, ontdekte, dan bleef ik altijd een poos wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012209.wav|welke de allerlaatsten van Dobbin's bankbiljetten van een pond bevatte. Het zal je niet aan geld ontbreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010466.wav|want ik weet heel goed dat ik niets bijzonders ben om te zien. Wat kunt gij van mij verlangen? Gij doet niet aan de wet, wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004365.wav|of kleine diensten van u vragen, waarvan zij zou weten, dat gij ze graag zoudt uitvoeren. Zij zou haar best doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001590.wav|Meest trok echter hunne aandacht de Hoofdkerk aan JOANNES den Dooper toegewijd, en bovenal de kapel van den Heiligen Zweetdoek geheel met wit marmer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004504.wav|zag ik Juliaan in een levendig gesprek met een mij onbekend personaadje, en die er zeker reden toe had zich te verbergen; want hij was dicht in een mantel gehuld, en vermomde het gelaat onder een breed geranden Duitschen hoed|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001573.wav|Dit zeggende, nam hij een vollen beker, om op den goeden uitslag van zijn kamp te drinken, en deelde vervolgens aan den monnik mede hoe het met zijn uitdaging was afgeloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001363.wav|Laat, zeide hij tot den scherpregter, dien Christen gaan, en neem dezen man in zijne plaats, daar het uit zijne eigene bekentenis blijkt, dat hij de schuldige is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000100.wav|Toen Aladdin al zijn aangelegenheden in orde had gebracht, ontsloeg hij den geest met de woorden, dat hij hem zou roepen, zoodra hij hem noodig had, waarop deze oogenblikkelijk verdween|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004361.wav|dat gij hier komt, en naar Sam vraagt, zoo beleefd als een wilde Indiaan? Omdat een oude heer het mij gezegd heeft, antwoordde de jongen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003106.wav|dien ik mondeling hoop te feliciteren, en te bedanken voor zynen Broederlyken Brief. Ik ben met de tederste hoogachting. Uw gehoorzame Zoon|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_000989.wav|er mij door, en bevond mij in de vrije lucht aan het strand der zee. Mijne vreugde was zoo groot, dat ik bijna mijne oogen niet geloofde, en meende dat het slechts een droom was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000878.wav|Zoo is het! zoo moest ik u doen smeken; maar neen; de dood van het knaapje is besloten; en voor de muren van uw slot zult gij het met het water zien spartelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000190.wav|En langzaam laat hij zijne oogen onder de menigte ronddwalen, als om den eigenaar van dien naam te zoeken. Van den Heer van Borselen? roept Aloud verrast en verheugd uit. En droeg hij u op, mij zijne groeten over te brengen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001036.wav|evenmin viel er veel te rekenen op den oolijken glimlach rondom den mond, die veeleer sarcastisch was dan joviaal. Op het breede voorhoofd zetelde vastheid, die tot hardnekkigheid kon worden opgevoerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005330.wav|De twee kleine jongens hadden, nadat zij wanhopig in hunne zakken naar die zakdoeken hadden gezocht, welke moeders wel weten dat daar nooit te vinden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000953.wav|dat geen hond zou willen, en boonen eten, welke voor u reeds door de wormen zijn doorgeknaagd. Ge zult zijn als een duizendpoot in een kelder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000620.wav|Terwijl Betsy aan dat verzoek voldeed, maakte zij bij zichzelve eigenaardige gevolgtrekkingen Zij was jaloers op mevrouw Bronkhorst Zij wist dat in gezelschap zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000091.wav|Wijl de kalme helderheid van uur en plaats met geen zelfverwijt of kwade voornemens in haar hart te kampen had, drong zij genezend in de diepte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001443.wav|De overgang was verbazend. In het midden zelf der stad was Jean Valjean uit de stad verdwenen, en in een oogwenk, in den tijd waarin men een deksel kan oplichten en|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000597.wav|dat was nu eenmaal afgesproken. Maar nu krijgt Urania in eens het idee om San Stefano uit te kiezen als zomerverblijfplaats! San Stefano!! Ik vraag u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001365.wav|De Vriesche Poort ingereden, kwamen zij weldra op de Lange Straat en, wees het vriendelijke GEESJE haar op een' kleinen afstand het huis van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001591.wav|Want die dag zal brandende zijn als een oven, en Hij zal een snel getuige zijn tegen hen, die het loon des daglooners met geweld inhouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009297.wav|Dat is heel mooi van hem, niet waar? Op die manier te bekennen, dat hij wel een beetje langzaam is voor het menschelijk leven. Zoo delicaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000977.wav|in die ontzettende dagen, om zijne uiterlijke kalmte, waardoor de stormvloed van alle zijne emotie's nooit heen brak|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001446.wav|Op hetzelfde oogenblik stormt de vader, geheel in het kostuum van den verongelukten zeeman, het vertrek binnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000799.wav|Spreekt het vanzelf dat er geen kwestie kan zijn van u gunst te verleenen. Mijn hemel, Willibald! waarom hebt gij dat dan ook niet gezegd toen ik u preste om te blijven? Ik zag zoo duidelijk dat het u|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_001447.wav|Wat bedoel je daarmee? vroeg Fanny. Och het doet er niet toe, juffrouw. Ik weet wat ik weet; en meer zeg ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003178.wav|een soort van koppelteeken tusschen de huizen ter rechter en ter linkerzijde, alsof de straat zelve haar hoogsten muur had omgevouwen om zich plotseling te sluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001267.wav|daar het talloos heir van sterren dien eigenaardigen bleeken en ziekelyken glans hadden, die het naderen van den dag verkondigt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003673.wav|Het was nu ongeveer één uur na den middag en de zon was brandend heet. Wij komen nog tijdig genoeg, zeide Deodaat; zouden wij niet wat zachter rijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005015.wav|Maar gij moest wat heeten wijn nemen. Ik dank u, mijnheerl Gij moet. Gij hebt het noodig. Ik had er eer om moeten denken|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000365.wav|als de moules, de patronen, goed, zuiver en fraai zijn, dan moet het werk, dat voor den dag komt, het immers ook zijn|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003412.wav|mevrouw Van Erlevoort beloofde, maar vergat haar belofte bij de eerste gelegenheid de beste, terwijl Frédérique, zelve bedorven, Mathilde wel bij haar klachten steeds gelijk gaf, maar ook weinig het hare bijbracht tot eenige billijk strenge pedagogie|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_000808.wav|om dienstbaar te zijn aan hunne vermaken en behoeften, daar zij, op allerhande wijzen, hen ook gereedelijk opofferen, zoodra zich de gelegenheid aanbiedt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002705.wav|trad, gelijk wij gezegd hebben, met een' wankelenden stap de zaal bij de Gravin VAN NASSAU binnen en bleef met nedergeslagene oogen staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001131.wav|Van Zevenaer had reeds vooruit begrepen, dat Trui de hoofdpersoon zou wezen, waarmede hij te onderhandelen had: en tevens, dat hij tegen-over haar en de haren een stelling moest innemen, waarin hij zich op den duur kon handhaven|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002069.wav|De verzoening was volkomen. Er werd afgesproken, op Nanni's dringend verzoek, om niets te zeggen aan van den Broek. Toen de twee zusters thuis kwamen, was Nanni koortsig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001603.wav|nog eens het gezegde, waarmede zij begonnen was: Ik denk toch dat zij het beter hebben, dan wanneer zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000296.wav|om tot een volkomen oplossing te geraken, wilt helpen, zoudt gij mij een grooten dienst bewijzen. Ik zou het zeer aangenaam vinden. Zoudt gij morgen met mij naar Aldershot kunnen gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000969.wav|Maar christenen weten niet hoe die dingen ons voorkomen. Er is een God voor u, maar is er een voor ons|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001539.wav|Zoo liep ook deze ontmoeting weer af zonder eene toenadering teweeg te brengen tusschen onze jongelieden, die bestemd schenen elkaar telkens terug te stooten ondanks wederzijdsche erkenning en waardeering|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_010384.wav|niij een bekentenis ontlokte, die ik in deze woestijn van Londen aan geen anderen vreemdeling ooit zou hebben gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000706.wav|et een hart vol vreugde trad de ouderlijke woning binnen. e dankbare blijdschap, die hij op de aangezigten van zijne ouderen las, deed zijne oogen door tranen zwellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010217.wav|Och, loop naar den drommel met dat oog! valt Wéevle hem in de rede. Zeg maar wat gij te zeggen hebt. Zijn vriend in deze knorrige en materieele stemming vindende|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001485.wav|adat de paarden nu weder ingespannen waren, vertrok men naar de stad estkappel. ij hare nadering, zeide de eer: ' et moet toch zeer verloopen zijn met deze stad|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000531.wav|Wat zijn en wat doen we klein. Nu word ik oud. en wat is er geweest. Zoû er dan nog bestaan. iets anders.? Of is dit voor iedereen. zoo.: leven|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000640.wav|en er op het bezoek niets gezegd werd, belangrijk genoeg om ten papiere gebracht te worden, of om eenig nieuw licht over de karakters onzer personaadjen te verspreiden|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001514.wav|of t welgeplaatst was, vermeten wij ons niet te beslissen, en een beäntwoording dezer vraag mag ook onnoodig schijnen aan de zoodanigen, die beweren, dat vertrouwen in den arts het hoofdbestanddeel uitmaakt|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002240.wav|Een procureur in de naast bij de Werve gelegen stad, die hem zonder aarzeling de groote sommen geld opschoot, waarmee hij zijn goed bezwaarde, maar die onverbiddelijk was waar het rentebetaling gold, was haar executeur|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001733.wav|die dezelve behaald hebben. ie nieuwste vlaggen aan deze zijde, zijn door den jongen dmiraal behaald: en die aan de andere zijde door rins|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000464.wav|maar toen het vernis der wittebroodsweken was afgesleten, ontdekte hij, dat eene schoone jonge vrouw, die al haar leven gewoon was gevleid en gediend te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000709.wav|Mijn land! zeide George met bitteren nadruk. Welk land zal ik ooit hebben behalve het graf, en gave God dat ik daarin lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011840.wav|De kolonel was niet zoo terneergeslagen als sommigen, na het verlaten van een paleis en een placens uxor, zouden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004597.wav|En nu begon hij, eerst terughoudend, maar spoedig meer ongedwongen, haar op verscheiden bizonderheden van huis en tuin opmerkzaam te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001802.wav|Hij vroeg niets ernstigs; geen eeden, geen levenslange banden: hij vroeg zoo weinig: een enkel uur van liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004327.wav|Echter, en door eene in de menschelijke natuur niet ongewone tegenstrijdigheid, bleef het hart van RAESFELT, ondanks hem zelven, meer den in zijn oog verdoolden, dan den rechtzinnigen zoon genegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000525.wav|en ik moet u kortaf zeggen, dat, als iemand hier dubbel wil slapen, hij ook dubbel dient te betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003129.wav|en hoorde Legree toornig antwoorden: Gij moogt uw mond houden. Ik zal doen wat ik verkies of het u aanstaat of niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000244.wav|maakte zij daaraan op dezelfde plaats een soortgelijk teeken, en ging toen in huis terug, zonder noch haar meester, noch diens vrouw er iets van te vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000510.wav|Joseph Harrison reed ons naar het station en weldra zaten wij in den trein van Portsmouth naar Londen. Holmes was in gedachten verdiept en deed, eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007617.wav|bekrompen omstandigheden had herinnerd, was voor juffrouw Nickleby een wrevelige gedachte aan haar bruidsschat van duizend pond opgerezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007437.wav|Als gij mij een gunst wilt bewijzen, mijnheer, hernam Nikolaas, en mij haar achting wilt laten behouden, door haar nooit te vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002380.wav|Hij kon niet gelooven, dat zij naar de leelijke, woeste bergvlakte zouden komen, waar hij zat. Maar dat deden ze toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004662.wav|maar zich daar alleen ziende met Bella en haar vader, snelde hij nr Bella toe en nam haar in zijne armen met de verrukkelijke woorden: i Mijn lief, lief meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007260.wav|Ik ben blijde, dat dit niet vanmijkan gezegd worden! En dit was ook zoo want hare schoonheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000711.wav|ik ben zoo vrij geweest, mij bij Mevrouw de Gravin te laten aanmelden, om haar zoowel als UEd. te vragen, of Uwe Edelheden ook kennis dragen aan eenige voorwerpen, gevonden|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000124.wav|Ik bid U bedenkt toch wel, wat is verkeerder, dan eenen kleinen Jongen tot een snappend Woordenboekje te maken; en waarom worden de geestigste Meisjes alléén opgevoed om zotten te behagen|5809|neutral
+wavs/train_2450_7759_010746.wav|Ik kan dat niet bekostigen. Maar nu gij, uit aardigheid en op uwe aardige manier, eene pijp tabak tot conditie hebt gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000078.wav|Ik benijdde haar toen heusch niet meer, want ik geloof, dat zelfs duizend gouden ringetjes mij na zooiets niet meer gelukkig zouden hebben gemaakt. Nooit, nooit zou ik zoo'n vernederenden morgen hebben kunnen doorkomen|1775|neutral
+wavs/train_2450_8485_002273.wav|Ik speur de sporen van hoef en van wagenwiel en Iolàos heeft, om den Euenos te doorwaden, zich vergewist waar ondiep het water is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000151.wav|Eerst toen Wronsky dicht bij den kop ging staan, werd het dier rustig en zijn spieren sidderden onder de fijne, gladde huid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000699.wav|zijn hoogachting. Hij frommelde het papier in zijn handen, alsof deze weinige woorden een vreemden, bitteren nasmaak hadden. Hij volgde den deurwaarder|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000468.wav|loog trouwens. Toen hij het huis had gehuurd om er een kroeg van te maken, had hij deze kamer dus gestoffeerd gevonden, het huisraad overgenomen met den bruidskrans er|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001600.wav|Wij moesten nu liever als ik zoo vrij mag zijn het te zeggen over mijne werkzaamheden bier in huis spreken, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000487.wav|Hij gaf haar een hand, en zij sloeg op een kleinen zilveren gong, om hem uit te laten. Even bleef hij haar nog aanzien, met een glimlach in zijn baard|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000267.wav|Je zult haar moeten verzoeken, mij de gunst te bewijzen nog een week lang haar vals gezicht te zienf 'Ik herhaal,' zei hij met een zucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002579.wav|Zelden kwam hij te Parijs, zelfs zoo zelden, dat Marius hem nooit gezien had. Beide neven kenden elkander slechts bij naam. Théodule was, zooals wij gezegd meenen te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004660.wav|Eindelijk toch kwamen wij te Parijs; wij waren toen nog met ons elven, daar een onzer in het gasthuis te Dijon was achtergebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000715.wav|Gij weet wel, Eva, niemand doet dat. Eva sprak niet; hare oogen bleven een poos strak en peinzend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001146.wav|en zijn gebrom klonk als een onweer. Hoe kun je je nu zooiets verbeelden? zei de berin, en bleef rustig liggen. We hebben immers afgesproken, dat we den menschen geen kwaad meer zullen doen. Maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002793.wav|en iedereen weet, wat hy in zijn schild voert. De man, wien ik bedoel, is op een geheimzinnige wijze by Zijne Hoogheid toegelaten: hy was vermomd en niemand kende hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010217.wav|Hij verklaarde plechtig, dat zulk een schitterende stem aangekweekt moest worden en dat zij zangleeraren behoorde te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002543.wav|indruk op den persoon, die bepaaldelijk in de zaak betrokken was. Zijne makkers, die dit spoedig bemerkten, gingen ijverig voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005962.wav|om hem heen en zeggen, dat de zaak reeds algemeen bekend is geworden, en dat het geheele land medelijden heeft met zijn ongeluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007893.wav|en een zilveren kop, die hij gedurende de laatste vijf jaar geregeld elken middag en avond in den mond van den ouden Lobbs had gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001323.wav|Tot driemaal riep hij den schipper in den stuurstoel toe: 'jaag wat aan, jaag wat, aan,' maar deze liet, zoo als deze menschelijke automaten gewoonlijk doen, zelfs wanneer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003590.wav|en al scheen al dat zwart wat stroef en stemmig, het werd genoeg afgewisseld door paarlen, gouden knoopjes en edelgesteenten, om geen somber aanzien te geven. Integendeel, al die kostbaarheden kwamen er te beter door uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000330.wav|Hoeveel? Twee bijlen en een houweel! Goed. Wij zijn nog zes-en-twintig strijdbare mannen. Hoeveel geweren zijn er? Vier-en-dertig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001046.wav|Toen hij voor haar stond, keek zij op en zag in de diepliggende, door kringen omgeven ogen, waarvan het blauw tegen de vale kleur der wangen afstak|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002007.wav|lgemeen heerschten vreugde en genoegen onder de tegenwoordig zijnde personen, en bovenal vloeide het hart van moeder van blijdschap over|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001904.wav|en die, zonder schijnbaar eenige acht te slaan op de ontevreden uitdrukking van zijn gelaat, met den vriendelijksten glimlach op de lippen naar hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000014.wav|Beste, oordeel je niet te hard?. Vermoeid had Wedelaar het gevraagd. Hij was gebroken, wist niet wat te doen. De katechisatie had hij, te laat binnengekomen, na een half uur doen eindigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001185.wav|Een zwarte gestalte, die den doortocht verspert, houdt plotseling het wilde dier tegen. Wat van het kerkhof komt verbijstert en beangst wat uit het hol komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001174.wav|Doe gij het liever, HILLETJE! zeide vader BUISMAN, of het aan mijn oogen of aan de kaars scheelt, wil ik niet bepalen; maar ik krijg het met geschreven schrift bij den avond kwaad|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001827.wav|Want ik denk, dat die het ook al in den neus zullen hebben, anders althans zijn ze veel onnoozeler, dan ik mij verbeeld.' 'Maar denkt gij dan niet,' vroeg moeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002163.wav|maar de patiënten, die hij liefst zoekt, en die het drukst over hem praten, zijn meest geringe luiden, ja! van de allernooddruftigsten, dom volkje, en bijgeloovig nog|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000006.wav|De hoofdman zag zich dus genoodzaakt, evenzoo onvoldaan als den eersten keer, nog denzelfden dag met zijn mannen den terugtocht aan te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001148.wav|O, jaf 'En Betsy kan wel eens wat koket, nuffig of lichtgeraakt wezen, maar ze is verstandig genoeg.' 'Zeker|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000024.wav|De knaap had derhalve iemand bij zich, toen hij vluchtte. En hij vluchtte snel, daar eerst na het afleggen van vijf mijl een goed wielrijder hem kon achterhalen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004150.wav|dreven hun paarden vooruit, om haar, zoo noodig, hulp te bieden; doch dit diende alleen om het ros der Jonkvrouw des te wilder te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005015.wav|dat het helder dag was, zich eenigszins geruster gevoelde, ging het, vooruitgegaan door de honden, de keukentrap op|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001879.wav|hy sloop, als ware hyzelf de dief die betrapping vreesde, met zachten tred het huis aan de achterzyde in, na zich eerst te hebben overtuigd dat geen gezelschap daar was, dat later hem zou kunnen verraden als schuldig aan|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000348.wav|Hoe hoog de sleedrijver Buck ook had geschat met zijn twee duivels, hij bemerkte al bij het begin van de dag, dat hij hem nog had onderschat|5809|neutral
+wavs/train_1724_2757_004416.wav|zien.' 'Dat's een goed getuigenis, vrouw! daarop de Heer zijn zegen zal geven,' sprak Bastiaan; 'wie Hem vreest, behoort de menschenvrees af te leggen, en wie in hoogheid gezeten zijn, moeten de waarheid hooren|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001493.wav|dus richtte Hanna alles naar haar zin in, en dokter Bangs die een drukke praktijk had, deed wel alles wat hij kon, maar moest veel op de uitmuntende verpleegster laten aankomen. Meta bleef thuis, uit vrees de besmetting bij de Kings over te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_007773.wav|Niettemin bereidde zijn onverschrokken tegenstander zich voor de dertiende maal voor om den strijd aan te binden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000103.wav|is vermoedelijk wel de plek geweest, waar de 'gewaarden' in de marke oolde onder het lommer der gewijde linde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002178.wav|met welke zij zich onderweg bezighielden, en door den spoed, waarmede zij hun weg vervolgden, zonder zich langer aan de herbergen op te houden, dan noodig was om zonder|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000632.wav|Herakles ontsnoerde om Hippolyte den onverwrikbaren boei zijner armen: zij richtte zich in het zaâl en bleek in de bleeke maan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001054.wav|en waar is hij nu meer noodig dan bij zijn kind, de arme Hedwig, dat veel beproefde Moedertje? Hij is er heen geijld zonder er zelfs zijne vrouw kennis van gegeven te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001684.wav|om op meneer Davidson den tandmeester terug te komen, die oefende zijn vak uit op een wijze, waarvan dokter Kramer met al zijn academische titels geen greintje besef had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001756.wav|De magere vrouw was evenwel zelve te woordenryk om te verstaan wat hij zeide|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001599.wav|Want indien zij hun daden bewimpelden, en onder schijn van rechtvaardigheid heersten, zou het volk onder het juk in slaap vallen, en dan zou het gebouw onzer vrijheid voor altijd in de grond zinken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001755.wav|in welke zij gelegen is, en den bijnaam van de schoone draagt, verrukte het hart van den jeugdigen MAURITS, toen het zich in het verschiet aan zijn oog met deszelfs heerlijke gebouwen vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001799.wav|Men heeft ooren om te hooren, Heer Schoonzoon!' antwoordde de weduwe: 'en er zijn altijd snappers genoeg, die meer vertellen dan zy moesten. Maar, om terug te komen op hetgeen ik zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007150.wav|Wat zou hij doen, hetzij ik schuldig was of niet? Hij zou doen alsof ik schuldig was; mij den mond sluiten, zeggen, dat ik mij niet moest|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003763.wav|stamelde zij, reeds zwaar en loom. Jij was het alleen, mijn Otto, niet Vincent, niet St. Clare, alleen jij. jij. Otto. o God! En zij streed tusschen doodsangst en berusting|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_001886.wav|en gravin Lydia schreef den volgenden brief in het Fransch: Genadige vrouwe! Een herinnering|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001638.wav|en haar rok over het hoofd, wikkelde hare armen daarin en luisterde met ademlooze inspanning aan de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001760.wav|Ik ben zeer verblijd, zeide zij, dat mijne dochter, want als zoodanig beschouw ik haar, eene keus gedaan heeft, waarover ik tevreden kan zijn; en geef dus mijne toestemming tot uw huwelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002938.wav|Wie is toch die oude heer? Hij ging te middernacht, onder een hevigen stortregen naar huis. Hij had een Elzevier verkocht, om het huurrijtuig te betalen, dat hem naar het diner bracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001724.wav|maar Hugh en ik, zeide Barnaby, wij zijn te zamen uit geweest, weet gij? Wij hebben in het bosch gelegen, onder de boomen bij den weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004352.wav|den bedelaar van professie, den stouten inbreker en den kruipenden kleederbederver schrik in te boezemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001334.wav|en het groote aantal wisselplaatsen, verzonken zij in een stilte, die onafgebroken voortduurde r totdat het rijtuig ophield|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002365.wav|Eene dubbele rij statige dennen begrenst den straatweg, die naar het hek voert, en een gedeelte uitmaakt van een uitgestrekt, dichtbewassen park met eeuwenoude boomen, met slingerpaden en|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000457.wav|zijne broek- en schoengespen waren verdwenen, zijne das insgelijks, en zijn linnengoed was aan strooken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001793.wav|Ja, wel wat! Geef mij eene kan bier! Graag, maat, graag! We zullen klinken op het gezicht van zeven dagen slecht weer van je weet wel wien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004285.wav|Het donkere voorwerp van de samenzwering, waaraan het hoofd der familie Osborne deelnam, was geheel onbewust van hun plannen omtrent haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001936.wav|Al treedt gij terug, gij kunt ons niet meer beletten, ons doel te bereiken. Het stadhouderlijk gezag is aan het wankelen. Verraad, omkooping en wantrouwen beheerschen de raadsvergaderingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000429.wav|Daar hij echter algemeen bemind was, grepen eenigen sabels en andere wapenen, en zij, die er geen hadden, wapenden zich met steenen, en volgden de ruiters|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007517.wav|toen de kamerdeur en de voordeur open en keerde het kleine stoeltje met haar die er op zat naar de buitenlucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000402.wav|Hij was een groot geleerde, en gaf zich Veel moeite waar hy verstand en leerlustbespeurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000589.wav|Maar mevrouw zag hij dan weinig, wel Emilie; die schonk dan thee en die ontving, jonge meisjes, enkele jongelui|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000237.wav|En beraden trad zij door de deur de kamer binnen. Zij was gekleed in een ruim wit ochtendkleed, met groote mouwen, dat van den hals tot de voeten reikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003564.wav|Zij zette zich met een Engelschen roman voor den haard neer en wachtte haar echtgenoot af. Precies om half tien ging de schel over|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002374.wav|Maar zij vraagt iedereen, die de wereld kent, of zulke karakters ergens gewoon zijn. Gedurende vele jaren van haar leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008041.wav|Lady Crawley's papillotten verdwenen vroeger, als hij thuis was; Sir Pitt's modderige slobkousen werden afgedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000190.wav|Dailah schrikte toen ze Aboe Bakar zag den volgenden ochtend, zoo bleek en ingezonken was hij. Ze verzorgde hem, zoo goed haar eigen onbeholpenheid het toeliet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000569.wav|myne oogen, onder het maken van die vergelyking tusschen de lengte der jongejuffrouw en de hoogte der vensterbank|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001943.wav|Onder het dragen, schoof Jean Valjean zijn hand onder de kleederen van Marius, die overal gescheurd waren, bevoelde de borst en overtuigde zich, dat het hart nog klopte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005389.wav|had haar vetste kuiken geslacht en gebraden, haar koornkoek met de uiterste zorg, juist naar den smaak van haren man|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005037.wav|Duizendvoudige kracht scheen Eliza in dat eene oogenblik te worden ingestort. Hare kamer kwam met eene zijdeur op de rivier uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000910.wav|at slot,' zeide, 'is getuige geweest van eene der dapperste daden, en der kloekmoedigste opofferingen, waarvan in den paanschen oorlog melding gemaakt wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000706.wav|en dan weer den voet te verplaatsen als op den oever van Schotlands meren of in een eeuwig groenend pijnwoud uit Noorwegen. En wat mij van alles nog het best beviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000364.wav|Als executeuren, die hun plicht jegens den doode met nauwgezetheid wilden betrachten, hielden Vendale en|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000356.wav|en ik zal wel zoo op zijn vaderlijk gemoed werken, dat hij tot de bepaalde overtuiging komt, dat, als hij je zijne dochter niet geeft, hij een triplo moord op zijn geweten zal hebben. Ik zal hem een schrikbarend tafereel voorhangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_008572.wav|De vloed kwam op, gelijk ik uit het bruisen van het water, dat ik aan het eind van het' steegje hoorde, kon opmaken. Het gebeurde niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002179.wav|of het de zaak voordeelig kan zijn, laat de klanten dan maar op mij mikken. Zij kunnen mijn mooi niet bederven|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002318.wav|De ontvangst was niet zeer vriendelijk. Louis was, toen hij een dame uit een eigen rijtuig zag stappen en binnenkomen, opgestaan, maar zijn vrouw en zijn moeder bleven zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005178.wav|in een met goud overladen uniform, terwijl hij boosaardig met de oogen pinkte en een koele buiging maakte|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002029.wav|evrouw!' zeide ol: 'ik kan niet anders dan u dank zeggen: ik zat juist verlegen met een stof voor mijn eerstvolgende preêk en je levert mij den text: ohannes vs. en volgende|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_000502.wav|Dat is waar! Clemency was de aerate, zei Alfred. Dan tart ik u met Clemency|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004672.wav|De kermis van Greenwich schijnt eene soort van periodieke ijlende koorts te wezen, die drie dagen lang moet uitrazen, maar dan ook geheel verdwijnt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003799.wav|mij dunkt, vriend Heynsz! zeide hij: dat gij u een weinig vergaloppeerd hebt, althans naar het oordeel van dezen Heer. Niet in het minste, zeide Heynsz, zijn spijt vruchteloos zoekende te bedwingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001688.wav|Maar is er dan toch niets aan te doen, Heer Kapitein, om den Magistraat tot andere gedachten te brengen? Zou Burgemeester Pieter|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000495.wav|Deze ruiter was door de Engelsche gelederen heen gebroken. Een der mannen, die dit lijk wegvoerden, woont nog|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001124.wav|Wees van harte welkom, waarde Neef! zeide tante Letje, terwijl zij mij omhelsde: alzoo sullen de vrijgekochten des Heeren wederkeeren: vervolgens zich tot mijn vader wendende|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000719.wav|Zoodra hij de poort binnenkwam, ontmoette hij een' grijsaard van een zeer achtbaar voorkomen, wel gekleed en eene rotting in de hand houdende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002935.wav|met die grijze lucht en die donkere wolken erboven, dan is zij leelijk, heel leelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001495.wav|Mjjn lieve ziel binnen drie dagen was de majoor seen ander mensch en in eene week was hij weer rgeheel de oude|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000828.wav|Hij was met zijn gedachten ver weg geweest, en had niet op den weg gelet. En dus liet hij het paard in dezelfde richting voortgaan, en verzonk opnieuw in gepeins|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001297.wav|het licht zeshonderd mijlen in een seconde. Zoo groot is het overwicht van Jezus Christus op Napoleon. Laadt opnieuw, zei Enjolras|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002488.wav|Uw rampzalige breeder! zeide mijnheer Gradgrind. Denkt gij, dat hij den diefstal reeds voorhad toen hn' met u naar dat huis ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000113.wav|bewogen door de smart zijns meesters, hem eindelijk beleed, op welke wijze hij het leven der prinsen had gespaard. De koning erkende daarin de hand der|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003489.wav|zorgvuldig voor zijn gezondheid, zijn fortuin, zijn persoon en zijn zaken; de waarde van een minuut, niet altijd die van een jaar kennende|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000899.wav|Ina, keek om. - De jongens komen binnen. - Oom Anton heeft immers een zaak gehad, dertig jaar geleden. ging d'Herbourg voort. - Neen, neen, verdedigde Harold Dercksz|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000945.wav|ejuffrouw. n ik zou het voor eene groote aanwinst voor de ichtkunst achten, indien gij u geheel aan die schoone kunst mogt toewijden, waarbij de wereld meer winnen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001009.wav|Eens, terwijl ik nog in die meening verkeerde, ging ik bij hen eten. Toen ik Symond's Inn insloeg, ontmoette ik jufvrouw Flite|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000150.wav|in gramschap uitriep: Wat! onnatuurlijke zoon, gij vermeet u aldus te spreken tegen uwen vader en uwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001206.wav|en zoo onderdanig als tante wel gewenscht had. Doch de waarheid is, dat zij, als een bloem onder mooi weer en regen, opgegroeid en ontloken was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003689.wav|waar hij mijnheer Baptist op een matras op den vloer vond zitten zonder dekens; een tafel en een stoel vormden het|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001615.wav|Maar noch mijne eer, noch uwe veiligheid gedoogen een langer onderhoud. Ga dus, Henry! en de Hemel bescherme u voor de gevaren, welke gy zoo roekeloos trotseert|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002343.wav|En tevreden was hy niet. Hy riep: ik ben zwakker dan deze. ik wenschte die man te zyn. En er kwam een engel uit den hemel, die zeide: u zy gelyk gy gezegd hebt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_000952.wav|hoe zoudt gij ook? Hij zag daarbij zijn beide gasten met een half hoonenden, half kwaadaardigen bik aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000579.wav|En onervaren, mevrouw. - Och ja; maar ik laat mijn meisjes ook maar dansen; wij ouders houden er toch het oog op. De goede dame zag Pieter Botwater voor Lina's vader aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000704.wav|Ik nam de magere vingertjes in mijn hand, streelde het over het gezichtje, en deed bij mij zelven de plechtige gelofte, dat ik die kinderbede vervullen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001339.wav|Wel had Noureddin in Balsora vele fraaije lusthoven aanschouwd, maar niet een', die met dezen was te vergelijken. Hij nam alles naauwkeurig op|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000913.wav|Als ik bet boek in handen nam, draaide ik er omheen, met een zekere begeerige schuwheid, als eene mug om de kaars. Eerst las ik al het andere; eindelijk viel ik op den vrouwenbeul aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000981.wav|de stapels in de kast streelende. - En al die malle cadeaux, die Emilie heeft gekregen, al dat zilver, dat ze toch niet gebruikt - want wat hebben jongelui, die natuurlijk in de eerste jaren geen menschen zien - nu zooveel zilver noodig|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001137.wav|zoo eenvoudig als juist, is, en dat ik ten duidelijkste gevoel, dat dezelve zoo waar is, als maar zelden het geval is van vergelijkingen, die over het algemeen droevig mank gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005568.wav|en was blijde toen ik hem zag, daar hij in zeker verband stond met mijn tegenwoordig geluk. Ik herkende hem bijna niet, zoo buitengemeen zwierig was hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000949.wav|Als ik je lief kon hebben, zoû mijn ijdelheid zegevieren: dat mag niet. En uit mijn dood herleef ik niet. Voel je het? Het zijn zooveel woorden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000288.wav|om dat zy het levensvonkje in de dikbloedige gestellen helder doet opflikkeren, en de zorgeloze onverschilligheid der volmaakt gezonde meisjes iets aan de hand geeft, dat haar van belang genoeg schynt, om er over te willen denken|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_000546.wav|Ik wil, dat je altijd aan me zult kunnen denken als aan iets moois. Rein. onbesproken rein wil ik in je herinnering blijven leven. En ik wensch dit niet alleen voor mij; maar ook. voor jou|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002087.wav|Onder de plooien van dien rooksluier, kon hij wegens zijn kleinheid tamelijk ver de straat ingaan zonder gezien te worden. Zonder groot gevaar plunderde hij de eerste zeven of acht|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000096.wav|Ik sloeg nog eens en zij lag dood naast hem. Toen was ik als een wild dier, dat bloed geproefd heeft. Was Sarah daar geweest, zij zou hetzelfde lot hebben ondergaan. Ik haalde mijn mes voor den dag en|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_003300.wav|daar hun woning in de buurt was van St. George's, Hannover Square, waar het huwelijk plaats vond. De hooge oomes van het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000279.wav|Antwoord van den prins van Perzië aan Schemselnihar. Uwe mij zoo waarde letteren hebben mij zeer verblijd; doch niet zoo, als ik dit wel zou wenschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002727.wav|Hij zag met angstvalligheid, hoe BOTBERGEN de hem aangeboden roemers nimmer afsloeg; maar altijd dadelijk lot den bodem ledig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001279.wav|Er ontstond een kleine pauze in het gesprek, en eertijds zou Georges zeker zijn hoed gegrepen en afscheid genomen hebben, maar nu, hij bleef, hij verlevendigde de conversatie opnieuw, als had hij nog geen plan om in het eerste uur op te stappen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_003082.wav|Jelui zult zien, dat het goed gaat. Ja, we kunnen het wel probeeren, maar we worden niet eens binnengelaten, zeiden de twee kleine meisjes, liepen op het huis toe, en klopten aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000427.wav|hetgeen zich daaruit liet verklaren, dat van het reizend publiek in het algemeen ook Engelschen de meerderheid uitmaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000417.wav|De vraag gold Claus, en dat mocht met recht gevraagd worden, want hij ging als een dolle tekeer, en het was alsof hij met borstel en wijnvat een hevig onweder wilde nabootsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006372.wav|Neen, neen! riep hij uit met bittere spotternij; laat ze verzoolen, achterlappen en dan opbergen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001580.wav|En de verwilderde haren en de verwilderde baard wapperden om Herakles heen en zijn oogen bliksemden in zijne krankzinnige woede|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007447.wav|waarin een cherubijntje, niet zeer voegzaam gekleed voor een land welks onzeker klimaat tot een spreekwoord geworden is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001342.wav|Middelerwijl keerde de tooveres naar het Tranenpaleis terug. Aldaar gekomen en steeds in den waan verkeerende, dat zij tot den zwarte sprak, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005675.wav|liet Lewin de arbeiders uiteengaan en knoopte met Fedor een gesprek aan en ondervroeg hem ten opzichte van een rijken boer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005433.wav|maar hoewel deze dolleman op den rug van zijn beest want een zadel had hij niet heen en weder werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000837.wav|Wat bedoel je daarmee, landlooper, die je bent? vroeg Tackleton. Ik zeg dat ik alles voelvan uwe teleurstelling, antwoordde de andere glimlachend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000630.wav|Hij had slechts één liefde, het recht; slechts één gedachte, de omverwerping der hindernissen. Op den Aventijnschen berg zou hij Cracchus|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006914.wav|Ik weet niet wat er op te antwoorden zou zijn, mijnheer, zei Mark. Hij en zijn waarde vriend blijven in De Maan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005045.wav|De graaf van Leycester in de Nederlanden teruggekeerd, had goed gevonden verblijf te kiezen tot Dordrecht, en zijn gevolg van edellieden en officieren was zoo groot, dat men voor die allen geen bekwame herberg kon vinden in zijn logies, noch in de stad|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001622.wav|en om denzelven eenige palen en ontvingen van een ornichemsch urger berigt, dat men deze palen hield voor de overblijfsels van het buldigings tooneel van ertog van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001840.wav|Hij las een paar regels, maar toen keek hij toevallig op. Daardoor viel zijn oog op den spiegel, en toen riep hij hardop: Kijk, daar is er nog een|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002557.wav|de groote natie te zijn en het groote leger te verwekken; zijn legioenen de geheele wereld te doen overvliegen, gelijk een berg zijn arenden zendt naar alle kanten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000768.wav|Onmiddellijk na het vertek van Deconinck ging Breydel naar het bos, en beval het werk te staken; hij zond al de ambachtslieden naar de tenten om te rusten, en kondigde hun aan dat zij des anderendaags voor het aanbreken van het daglicht moesten vertrekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003094.wav|Maar nu ik zie dat ik in de handen van een Yankee ben, is er niets anders op dan maar toe te geven, zeide St.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000574.wav|De juwelier ontving haar met alle teekenen van onderdanigheid. Schemselnihar, eenigzins vermoeid van het gaan, nam op eene sofa plaats, ontdeed zich van haren sluijer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000145.wav|Ik ging door de beide rijen welke zij vormden en mij voor den troon nederwerpende, raakte ik met mijn hoofd het tapijt aan, waarop de voeten van de vorstin rustten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000398.wav|lief ballet! zeide Emilie, gapende achter heur waaier, en vlijde zich gemakkelijker in haar fauteuil, een weinig onder den indruk van het genoten diner. Eline knikte|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_009749.wav|en er werd een span mooie paarden gehuurd, waarmee Jos in alle statie in het Park rondreed, of zijn Indische vrienden bezocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_002043.wav|Mijn broeder werd zoo rood in zijn gelaat als een gekookte kreeft; hij stond in toorn op, ten einde zich buiten het bereik te stellen van zulk eene hardhandige minnares|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000373.wav|is het alsof zij eenen grooten maaltijd van al deze gedierten hebben aangericht. Het zou een schoon onderwerp voor een belangrijken roman kunnen zijn: Nera, of de laatste der Zeemeerminnen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000356.wav|Al is Aljaska nog niet aan het amerikaansche telegraafnet verbonden, toch werkt de telefoon reeds tusschen de stad en de mijnwerken in de bergen, ja tot in de tijdelijke hut van den goudzoeker|5809|neutral
+wavs/train_2450_4461_001062.wav|Zij hadden wel reeds zeven werst gereden, toen Wronsky eerst in zoover tot bezinning kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007108.wav|met de vrouw, die eene familie met vergiftigde hazelnoten had vermoord, en een aantal andere merkwaardige personen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000458.wav|Onze drie kinderen zijn allen nog in leven. Ook moet ik mijne vrouw het regt laten wedervaren, dat zij mij nooit de minste reden tot ongenoegen heeft gegeven. Zij was deugdzaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001855.wav|plaats heeft.' eldra reden zij nu de stad binnen, en stapten in de groote erkstraat af, niet verre van het ude of, aan het huis van vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007657.wav|in een andere echte grootheid van ziel Hij werd daardoor overtuigd, zei hij, dat zij, evenals hij, het genie bewonderden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000137.wav|Ik greep met afgewend gelaat het kalf aan, bond het de pooten stevig vast, en het noodlottige mes in de hand nemende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000671.wav|De klanten schijnen echter weinig vermaak te hebben in het aanhooren van dit gesprek; want eene oude vrouw met een geelbleek gezicht, die met een pakje onder haar arm|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002196.wav|In zijn afwezen mocht het de Leliaards wel gelukken met de Franse krijgsbenden de stad in te nemen, en het gebouw waaraan hij zijn gans leven gewijd had te vernietigen. Dit was de volksvriend een schriklijk vooruitzicht|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000946.wav|Op de stille wezenstrekken der Jonkvrouw waren de ziekte en de mistroost met bleke kleuren geschetst; haar ogen waren dof, haar wangen uitgeteerd, en alles deed zien dat de worm des lijdens haar het hart|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006596.wav|met eene zachte stem; en mogen engelen u bewaken! Vergeet niet uw avondgebed te doen, liefje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000581.wav|in de vraag, wie van ons het eerst zal moeten sterven. Ik ga ze allen na, een voor een: vader, moeder, mijn oudsten broer, mijn oudste, mijn middelste|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001541.wav|Hij bleef onder de toeschouwers en terwijl hij bij een der ramen stond te kijken, ontdekte hij op eens op eenigen afstand den heer met het sympathieke gezicht, de blauwe oogen en de blonde knevel en baard|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000364.wav|Maar stappen wij van de treurige beschouwing dier lage zijde van het menschelijk karakter af, en merken wij alleen op, dat, schoon men dikwerf hoort voorgeven, dat, in groote steden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004384.wav|Gij zijt een van die innemende dames, waarmede het even aangenaam is te spreken als te zwijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002395.wav|in zee. Eerst werd hij op de golven heen en weer gegooid en toen strandde hij op een paar klippen aan de kust van Smaland. En daar bleef hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006948.wav|dat zij met elkander alleen blijven en zich van de kwelling bevrijden moesten, die zij beiden ondervonden. Zoo kan men niet verder leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000644.wav|en, later, door den loop der omstandigheden, zich verplicht zag, tot een der voornaamste werktuigen te strekken, waarvan de heerschzuchtige Lodewijk XIV zich bediende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003673.wav|iets zeer geheimzinnigs aan zyne woorden, dat het oog en het oor van zyn neef even sterk trof|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001391.wav|langer in het spreekkamertje te blijven dan noodig is en met een onverschillig gezicht de daardoor uitgelokte verwijten van Van Blaak aan te hooren|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001378.wav|Het ging in alle eerbaarheid en Hedwig vond niets onzuivers hierin, voor zoover zij beseffen kon. Evenwel vond zij het aangenaam en later besefte zij wel dat deze streeling onzuiver was|1666|neutral
+wavs/train_5809_5539_000430.wav|Voor Buck was dit jagen en vissen en rondzwerven door onbekende streken een onbegrensd genot. Weken achtereen trokken zij dag aan dag verder|5809|neutral
+wavs/train_2450_7438_000148.wav|Overal hijgelden die ademen: heel in de verte schaterde een blijdschap, gedempt, achter een rotsblok: was het een bron, die hij eensklaps hoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001223.wav|Zeg haar nog dit eene, hervatte George, het is mijn laatste wensch, dat zij, als zij naar Canada kan komen, daarheen moet gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000006.wav|en antwoordde met een schor geluid; het uitgelaten gelach van het troepje schaterde over het water. Bake, die met zijn lange, veerkrachtige passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004273.wav|De laatste weet niets: en wat den kokeler betreft, hij was een noodzakelijk werktuig; maar het heeft uitgediend en zal verbroken worden, eer het mij schaden kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006006.wav|maar omdat in de uitdrukking van haar lief gelaat, toen zij hem voorbijging, iets bizonder teeders en vriendelijks was gelegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001840.wav|is om u alien op het verkeerde spoor te brengen. Dit was een kunstmatige advocatenstreek, die hem groote verlichting gat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003363.wav|gij zult een rood buis en klompen dragen. Gij begeert een ring aan den vinger, gij zult een ring aan den hals hebben. En zoo ge een vrouw aanziet, krijgt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001142.wav|en gelijke beweging had, eens het eigendom geweest was van dien ongelukkigen Deodaat, wiens beeld al de vreemde voorvallen, die zij ondergaan had, nog geenszins uit haar geest hadden geweerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000134.wav|Door de bemoeijingen van de prinses Haïatalnefous en van hare vrouwen na eenigen tijd weder tot zich zelve gekomen, bragt Badoura den talisman aan hare lippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000166.wav|Niettemin wist de dokter, dat er jongelui woonden bij moeder Sleeks, die zich al weinig om haar opinie bekommerden, en dat daaronder ook de luitenant Van Schermbeek behoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002679.wav|Wronsky door de groote nauwgezetheid van geweten mocht afwijzen. Lewins komst kon dus heel gemakkelijk de zaak in de war brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006629.wav|zij is zeer interessant. En zij begon over alles te spreken, waar zij het meest belang in stelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001353.wav|en zeggen gaarne wat wij meenen en waar het ons best gelegen komt. Hoe dit zij, de Graaf zal over mijne woorden niet meer te klagen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001486.wav|Met een ernstig gelaat was Javert een dog; glimlachend was hij een tijger. Overigens was zijn schedel laag, zijn kaken waren breed; zijn haar bedekte het voorhoofd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000572.wav|Seffens deed Gwyde de bazuinen aanheffen, de trommen rondgaan; en een uur later waren al de in de stad zijnde mannen tegen de wallen vergaderd. De ridders waren ook in volle uitrusting toegelopen, in gedachte dat de Fransen hen onmiddellijk zouden aanvallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001029.wav|Indien zijn houding op den kansel reeds een gunstigen indruk had gemaakt, die indruk was nog tien malen dieper, zoodra bij bij zijn gemeenteleden aan huis kwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001413.wav|Tot eindelijk, langzaam, als ware hij in de Kamer, de stem van Van Naghel zacht klonk met zijn beleefde, een beetje geaffecteerde en gewichtige intonatie|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_007667.wav|Wie er ddod is! Het zou heusch geen zwaar verlies zijn, als zeker iemand dat was, denk ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000656.wav|terstond eene beslissende meening op te vatten, terwijl hare donkere oogen een bijzonder bedachtzaam zoekenden blik hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001136.wav|welke hem te ontnemen alleen zekere waanwijze wreedheid had kunnen in het hoofd komen. Het schijnt toch, dat de Zeelieden, althans die van onzen landaard|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000465.wav|op en neer, het staartje zwiepte, de oogen puilden, sloten zich, puilden weer. Plotseling zag het de hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001322.wav|Na zich een weinig ververscht te hebben, noodigde HOOFT zijne gasten, om zich in den hof, bij het slot, eer de avond viel, door eene kleine wandeling, te verpoozen, dat met veel graagte werd aangenomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001428.wav|Jongens,' zeide hij, 'luistert eens goed. Als de kaper blijft vluchten, is de kostelijke prijs voor ons, en daar zullen ze thuis geen zuur gezicht om zetten, denk ik|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001577.wav|Dit doet niets ter zake,' hernam EDUARD, 'en wat dat hooge woord voeren aangaat, elkeen kan zulk een woord voeren, wanneer hij zijn regt weet te gronden op zulke bewijsstukken.' En hij wees op zijne pistolen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_005013.wav|Aan tafel had ze naast hem gezeten, en was een zoet, zedig kind gebleken, dat een paar malen met een zacht maar veelbeteekenend blosje op zijne ridderlijke voorkomendheden had geantwoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003158.wav|Vlegel!' zeide zij, hem verstoord aanziende: 'waarom hebt ge niet beter opgepast en den eerwaarden Pater tegen die ketters bijgestaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000617.wav|Tegen oom Ruyvenaer, tegen Karel en Cateau, tegen Constance, tegen Gerrit en Adeline stofte zij: dàt waren mooie zalen, de zalen van de Witte Brug: die waren veel mooier dan die van de Doelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001837.wav|Hierop zeide ik haar, hoe lief ik hen had en wat ik, door broederliefde gedreven, voor hen gedaan had. Doch dit deed hare verontwaardiging slechts hooger klimmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002784.wav|Nu begrijpt gij, hoeveel geld men daarmeê verdienen kan. Cosettes vermogen behoort haar alzoo. Ik deel u deze bijzonderheden mede, opdat uw geweten gerust zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000823.wav|Er heeft hier al vier dagen een brief voor u gelegen. Gij waart pas een half uur weg, toen hij kwam; er staat nog wel spoed buitenop|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000399.wav|en ofschoon het even te voren aan iets in haar oogen en om haar mond had geleken alsof zij met haar zuster te doen had dat die zoo sukkelde met haar humeur|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001124.wav|Het heeft mij heelemaal niet nerveus gemaakt, zei Eva. Hoewel ik er niets van begrijp. Zij opende de goedang, zij riep hare kokkie, bedisselde met deze het eten|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_000204.wav|Met veel aandoening was het afscheid zelve, en LIJNSLAGER, zoowel als VAN DIJK, moest de bekoorlijke gastvrouw beloven, zoo hij immer weder te Bologne kwam, dat hij zijn' intrek ten haren huize nemen zou|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000132.wav|Ik smeek je hier, Van Naghel. vergun mij dat, en help mij daarin. Vergùn mij. te komen op je jours. ook. al ontmoet ik. dan soms. verwanten, kennissen. van De|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000374.wav|toen liep het te niet in een dicht kreupelbosch, dat wel nog geen ander groen toonde aan boom en struik dan wat knoppen en aankomende blaadjes, maar evenmin een pad om door te komen; de grond was week en drassig en met|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_001238.wav|want nooit in mijn leven heb ik bij eenige gelegenheid gezien, dat zoo schandelijk misbruik gemaakt werd van de arme paarden als hier het geval was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004730.wav|Het moet dag zijn,' sprak Jacob Jansz. naar den zandlooper ziende en de lamp uitblazende, die sinds lang, al knetterend en walmend, slechts een kwijnend licht had geschonken en hij opende een der|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_001031.wav|die zal zeker geen spaak in het wiel steken; want hij zei vanmorgen nog tegen Pecksniff, dat, als gij er zin in mocht hebben, hij niets te zeggen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004050.wav|toen men hem kwam zeggen, dat zijn klerk hem verlangde te spreken, en bega'f zich naar de eetzaal, waar hij Lowten en Trotter vond staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003356.wav|Hoe dikwijls was het gebeurd, dat wij, op het punt om rond te gaan met het bakje, na onze mooiste stukken te hebben gespeeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001108.wav|dat op mij geheel toepasselijk zijn zou, hetgeen ik daar het laatst gelezen heb. Ik beloof. ik beloof u, ik zal in het vervolg mij nog beter in acht nemen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000417.wav|Hoe vreemd, dat het bekend was. Addy, Theo? Hoe wist men? Oerip? Neen, Oerip niet. Maar wie, wie dan|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_001261.wav|DBOOD. Een droom? vroeg Helena. Rosa knikte bevestigend en rook aan de bloemen. Nadat Helena eenige oogenblikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004065.wav|Dat was het, wat den hond in de gedachte gekomen was, en dat deed hem op een heel andere manier verdriet, dan al het kwaad, dat hij ooit bedreven had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007623.wav|De kanonnen bulderden en de dames gilden als- tevoren. Eindelijk sprong de mijn, en toen begonnen de troepen en de toeschouwers tegelijk af te trekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001366.wav|Toch had niemand op mij gelet, dan mijnheer Ryhove zelf, die verder den tact had of de edelmoedigheid, ik weet zelve niet waaraan ik het moet toeschrijven om te doen of ik niet tegenwoordig ware geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002723.wav|doch zij had hare plaats aan den haard weder ingenomen, en zat daar even onbeweeglijk als te voren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002157.wav|Intusschen, men had niet stil gezeten, maar de mannen hadden trouw helpen meejagen en alles gedaan wat mogelijk was, om hun brood te verdienen. Zij hadden daartoe de kleeding en zooveel mogelijk de gewoonten van den stam aangenomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000730.wav|Voor IJselstein en Bertha! Maar zoo gemakkelijk liet Vianen zich niet verslaan. Hij had een deel der vluchtenden verzameld en viel met onstuimigen moed op zijne vijanden aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_001246.wav|werkelijk verlangend naar veel ideaals. O, het was de schuld van Frank! Maar. was het waarlijk de schuld van Frank, dat hij Eve niet vergeten kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000193.wav|een nette antieke fundatie in een aangenaam Engelsch graafschap gelegen, achter een schilderachtige kerk en te midden van vruchtbare oude|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_001405.wav|kwam de oude Weller met eene groote stal-lantaarn te voorschyn, die hy by zijn komst had medegebracht, en vroeg of Pickwick die wilde aangestoken hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004110.wav|als hij beter opgevoed en meer verlicht was geweest, niet had mogen doen. Haley had met stomme verbazing naar dit tooneel staan staren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000041.wav|De paardenharen trokken zich vast om haar poot heen, als zou deze doorgesneden worden; dat was een pijn, een schrik! De jongens sprongen toe en pakten den vogel op een onzachte manier beet|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_001347.wav|was hij zoo geroerd, dat hij in zijn zak tastte en haar zijn goudstuk in de hand stopte, waarna hij weer bedaard zijn weg vervolgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001052.wav|en ik mag je wel een beetje beschouwen als mijn kind, niet waar. Wij zullen allen mama missen, Hugo, maar jij het meeste|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000487.wav|van dat liedje dat vrouw Koelewijn placht te zingen en dat broertje gezongen had den avond voor zijn dood. Doch het ergste van alles was dat ik mijn broertje altoos voor mij had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001288.wav|Er zoo om te vechten, kon hij niet. Haar woest te overmeesteren was niet in zijn temperament. En hij schikte zich dus|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001103.wav|Na het thee drinken stondt de lieve Vrouw op, nam een boek mede, en ging in het Tuinhuis zitten; zo als ik naderhand zag. Ik was mistroostig, ongemaklyk, en stond ook op, my naar den Tuin begevende, om ruimer adem te scheppen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_004195.wav|Jelui kent zeker veel hutjes, die hun eigen kerk en pastorie hebben, en die macht hebben over landgoederen en boerenhuizen en pachterijen en boerderijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010546.wav|de prachtige kust en de heuvelen en de golf van het schoone Genua moesten in pracht en rijkdom onderdoen voor Dorrit's kasteel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000016.wav|UEd. raadt wel, zeide zij: ik heb nog nooit mijn verjaardag gevierd, zonder een berijmden gelukwensch van hem te ontvangen: en er is geene godin op den Olympus, waar ik niet bij vergeleken ben geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_000216.wav|en ik keer nu terug tot den tijd toen Caddy hersteld was, en er nog zulk eene wolk was tusschen mij en mijne vriendin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001619.wav|Ik zal u dooden, en den talisman terug nemen, zwoer hij in zijnen toorn al zou ik u ook vervolgen tot aan het einde der aarde|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002491.wav|Het uur heeft geslagen, dat ook wij hier voor goed het dwangjuk zullen afschudden; toon wie gij zijt; laat u niet door gevaren afschrikken|1724|neutral
+wavs/train_1666_795_000009.wav|Stel je voor, wat romantisch! riep Meta. Bespottelijk, zei Jo, laat den jongen musicus worden als hij dat verlangt, en plaag hem niet dood door hem naar de academie te sturen, als hij er een hekel aan heeft|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_002475.wav|Dan kwam de schoolmeester met een boek, om haar iets voor te lezen; en zelden verliep er een avond of de oude vrijer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_003482.wav|Snap, snap ik je, Maat, Na tieneu op straat, Pas op I Dan krijg je mijn steenen Zoo, naar je beenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001363.wav|Als bevroren bleef zij staan, starende in den drievoudigen spiegel, ziende naar haar tengere gratie tusschen het groen der palmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000060.wav|Toen Ali Baba uit het bad in zijn kamer terugkwam, en de zon reeds helder aan den hemel schitterde, verwonderde hij zich in hooge mate, de oliezakken nog op hun oude plaats te zien staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002298.wav|Ze staken hunnen nijd dan ook niet onder stoelen en banken, en gaven Willem op de grofste wijze te verstaan, dat hij hun te veel was. Deze stoorde zich weinig aan hunne ongerechtvaardigde afgunst en zocht zich bij het werkvolk bemind te maken|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000887.wav|Maar jij, kerel, jij? kon de oude man zich niet meer inhouden. - Ik. ik ga naar Nice, eerst wat zon inademen. en dan naar Italië, werken. - Maar|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_002080.wav|Wat ik zeide, was voor mij zelven, omdat men mij juist in dezen tijd wel eens lastig is gevallen op zeker punt. Wat u betreft, gij hebt u nu eenmaal vastgezet in eene overtuiging, die ik niet zal bestrijden, te minder, daar gij er uw leven naar hebt gericht|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_002051.wav|Mij beheerschen. mij beheerschen! riep Van der Welcke dol. De deur ging open. Van Naghel en Bertha traden binnen. - Je wilt me spreken, Constance? vroeg Van|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_011015.wav|en misschien ook het stijgen van zijn kwaad bloed naar zijne hersenen, op den terugtocht van den berg, brachten SilasWegg in zulk een staat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002381.wav|Hoe! zij willen hunne schoone reisgenoot voor hen zelven bewaren! riep de Graaf, die, wanneer hij iets in den zin had, er niet gemakkelijk van was af te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001567.wav|Hare vriendelijke gastvrouw met eenige verwondering beschouwende. Ik wist waarlijk niet, mejuffrouw, dat ik zooveel lofs daarover verdiende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000122.wav|Grootpapa zag het toenmaals in zoowel als ik; zich verminderen en in werkelijken dienst te blijven ging niet, maar hier buiten konden wij leven zooals wij wilden. Wij behoefden niemand te zien, wij sneden in één houw alle parasieten af|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004366.wav|Terwijl hij sprak, stond de jonkman op en naderde hem met rassche schreden. Men zou waarlijk zeggen, dat hij mij gehoord had|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000673.wav|céphalide. Menheer doet het heusch! verklaarde die van de blauwe. 'k Ben benieuwd hoe dat af zal komen, zei Grietje Van Buren. Wat menheer breekt mag menheer opeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000597.wav|In dergelijke uitingen en beschimpingen luchtte zij haar drift, tot haar man plotseling een vreeselijken kreet slaakte, onmiddellijk gevolgd door geraas en een doordringenden gil van de vrouw|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000572.wav|Hij greep de glibberige top met beide handen, Buck loslatend, en boven het geloei van het schuimende water uit schreeuwde hij; Ga, Buck, ga|5809|neutral
+wavs/train_2450_3159_001750.wav|bleek als een tafellaken. 'Op den vijand los!' bulderde de patroon, 'we gaan met de cavalerie een uitval doen!' Bij die woorden kreeg Annemie|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002595.wav|Het was wel aardig zich te laten bewonderen, mooi gedrapeerd. En Paul had een lieve stem, ze vond het heerlijk duo's met hem te zingen, en ze vergat, dat ze een paar dagen geleden aan haar zangmeester had gezegd, dat hij hoegenaamd geen klank in zijn orgaan had|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_001002.wav|Van dat hij een ventje was geweest, van dertien jaren, een vroolijk, speelsch ventje, dat speelde met bloote voeten in de rivier voor het assistent-rezidentie-huis, blij om vruchten en vogels en dieren|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_001572.wav|Nu vertoonden zich teekenen van een aankomend zenuwtoeval. Zij begon bij beurten te snikken, te lachen en te beven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004605.wav|Jonge juffers, die eene opgesmukte beschryving van eene fancy fair hebben gelezen, worden op eens razend van liefdadigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005467.wav|Ik zal komen, zeide de kwakzalver; doch onder één beding; gij zegt niets van dit aan uw makker: en gij komt alleen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003825.wav|dat we nochtans niet moeten versagen, omdat wij een Tusschentreder en Voorspraak hebben in Hem, die eeuwiglijk onzer aller Verlosser en Zaligmaker is, in Gods eigen Zoon, den mensch|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002709.wav|en reeds tienmaal had ik mij afgevraagd, of wij ons ook vergist hadden, toen ik hem zag aankomen, vergezeld van mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000153.wav|en een eenvoudige, maar nette herberg daar tegenover ons gelegenheid geeft, nieuwe krachten te verzamelen voor den verderen togt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001085.wav|dewijl zij nu geene vrijheid hadden iets te zeggen. Daarop groetten zij den koning en den groot-vizier, en reden in vollen galop naar hunnen vader|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000474.wav|Welk antwoord hebt u hem gegeven? Zeide u hem, dat hij hoop mocht koesteren? Och, mijn kind, ik kon toen noch hem, noch mijzelve vleien met hoop. Marianne kon op dat oogenblik wel stervende zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005931.wav|Slecht, zeer slecht, antwoordde het meisje schreiende. Welk een lief kind, niet waar? zeide Quilp|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003659.wav|God geve, dat uwe gebeden tot den troon zijner genade mogen opklimmen, en dat zijne ziel door den Middelaar Christus in den hemel moge worden opgenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002700.wav|Wat ! herhaalde juffrouw Wilfer, leunen ! Ja, ma. Ik hoop, antwoordde de indrukwekkende dame, dat ik er niet toe in staat ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001585.wav|Zoodra zij kon loopen, begon ze de kamer te onderzoeken; daarna het huis; ze werd gemeenzaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000610.wav|Nadat ze dus van weerskanten hun gemoed gelucht hadden over 'het schandaal', zouden zij de zaak bedaard bespreken; de brief was van niemand anders, dan van de resident|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000120.wav|Weet men waarheen de ziel der dieren gaat? Een leelijk gezicht en aangeboren onvolmaaktheden verstoorden noch verontwaardigden hem|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000101.wav|Dàt kan MIJ niet schelen: wil mama het, dan is het mij goed. Lot, indertijd sprak je mij van nuttelooze opoffering, die ik deed, door met mama samen te blijven. - Ik meende|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_005499.wav|IN DIT HOOFDSTUK ZAL DB LFZER EEN NIET ONGEWOON VERSCHIL TUSSCHEN HET LEVEN VOOE EN NA HET HUWELIJK OPMERKEN|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000329.wav|toen begon hij te begrijpen, dat zij weg waren, stapte langzaam het huis weder binnen, en ging daar zitten dutten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008419.wav|Hoe denkt gij dat te doen, Wegg? Zijnneusop den slijpsteen leggen? Ik denk hem, antwoordde de achtingswaardige man, openlijk te beleedigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001131.wav|Onmogelijk is dit volstrekt niet. Van een meid uit de pastorie zal men het niet zoo gauw dùrven gelooven, maar aan te zien was het haar ongetwijfeld en. ja, nu wij erover spreken. het hééft me verwonderd, dat je niets vermoed hebt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001956.wav|stelde hij zichzelven voor, studeerende, schrijvende werken over historie en sociologie|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003052.wav|Ik zweeg en zag voor mij; want hoe waar en verstandig ook de woorden mijns vaders waren, het was van mij toch op het oogenblik niet te vergen, dat ik er mede instemde. Ik zette mij mistroostig neder|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002043.wav|Slechts drie of vier personen in de stad hielden zijn gedachtenis in eere. De oude portierster, welke bij hem gediend had, behoorde tot dit getal|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004947.wav|Hij legde een vinger op zijn mond en wees met de andere hand waarin hij een dievenlantaarn hield, naar den wagen, waarin wij lagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004137.wav|Met Kitty kan men daarover niet spreken. Wilt ge misschien, dat zij bang gaat worden? Nog in dit voorjaar is Natalie|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000760.wav|Het duidde op hem als den schuldige. Behagen en rijkdom, huiselijke vrede en reinheid, al dat woog niet op tegen moederschap. En hij erkende nu diep de schoonheid en zuiverheid van Hedwigs gevoel|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_005231.wav|HiJ ondervond, dat die tweedehandsch houten beenen zeer spoedig onbruikbaar werden, en is vast overtuigd, dat de invloed van densterken drank|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003869.wav|thans door onze Rebecca gevolgd, moet de verdere geschiedenis bewijzen. Een systeem van huichelarij|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000929.wav|de vijvers tot waterpartijen, de hagen tot boomgroepen doet omwerken, slaagt er alleen in, bij de bezoekers de overtuiging te-weeg te brengen, dat zij niet langer de zomerrezidentie van eenig adellijk geslacht voor zich hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002308.wav|de blozende kleur, afgewisseld door een wit dat haast aan een damestint deed denken, de volkomen regelmatigheid zijner trekken, alles was zoo zacht, zoo harmonieus, dat het een waar genoegen was dit menschelijk gelaat aan te staren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_003529.wav|Geachte Mevrouw, Ik heb het genoegen de ontvangst van uw geeerde letteren te berichten, welke ik mij haast te beantwoorden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002761.wav|Het schijnt dus wel 'eene zaak' te zijn, die Eckbert hierheen heeft gevoerd, en zelfs eene waaraan enorme sommen hangen; dit alles vernam ik den volgenden dag, zonder er naar te vragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000493.wav|de advocaat-generaal vergat, dat hij er was om een eisch te doen; de president, dat hij er om te presideeren, de verdediger, dat hij er om te verdedigen was|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000809.wav|wegens de evenredigheden van hun inhoud, in het dagelijksch leven den wiskundigen naam van evenveeltjes dragen|496|neutral
+wavs/train_2450_4254_002696.wav|Wel, God zegen je, man, maak het me niet lastig! Ik verstageen woord van al wat je kakelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001917.wav|Neemt men nu nog in aanmerking, dat men in dien tijd eene bijzondere vergunning noodig had om aan den buitenkant der stad steenen woningen te bouwen, zoodat er dan ook maar zelden gebruik van gemaakt werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002483.wav|toen wij snell'e voetstappen in de voorkamer hoorden, en mijnheer Spenlow, in een zwarte toga met wit bont afgezet, haastig binnenkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000780.wav|en in den regel eene rijke lading koopmansgoederen medebragt. De prinses was bij al den glans, die haar omgaf, steeds aan haren geliefden prins gedachtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002798.wav|eenzaam als een graf, levendig als een volksdrom. In de lente deelde dit groote bosschage, vrij achter zijn hek en tusschen zijn vier muren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000717.wav|heen ging, op zyn uurwerk; daarna sloot hij de eikenhouten deur. Om drie uur werd het kantoor gesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000383.wav|Dan in hetzelfde oogenblik vertoonde een gemoedsbezwaar, dat hem reeds vroeger gehinderd had, zich als een dreigend spook voor zijn geest. Hij trok het been terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002008.wav|die ook was meêgegaan, dat hij den jongen heel dankbaar was, omdat hij hem meêgenomen had naar het meer. Maar de jongen had hem niet behoeven te boeien. Hij was niet van plan weg te vliegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000306.wav|Nadat zij zoo een geruimen tijd hadden voortgewandeld, kon hij niet nalaten, het voorwerp zijner liefde te vragen, terwijl zijn arm de gedaante van eene naauw herkenbare O aannam: 'Mag ik u mijn arm offreren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002046.wav|Haar broeders zorgden altijd, dat zij haar ongeluk vergat; de vader had slechts oogen voor haar en de oudste zuster aanbad haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006470.wav|PHILOSOPHIE. enkele minuten, waarin Squeers een heel diepzinnig gezicht zette, alsof hij volmaakt op de hoogte was met den inhoud van die boeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003743.wav|gij hebt mij pas van morgen gezegd, dat ge dien mijnheer woudt helpen om Lizzy te vangen. Het komt mij voor dat uw praten niet goed samenhangt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000132.wav|zeide VAN KINSCHOT op eenen weifelenden toon, 'had de tegenwoordigheid van Zijne Doorluchtigheid in die vergadering eene zeer billijke reden, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003836.wav|ik ben in een dwerg veranderd, en nu reis ik rond met de wilde ganzen. Dat is een zonderling verhaal, zei de student, en begon den jongen te vragen en uit te hooren, tot hij ongeveer alles wist|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001039.wav|om ooit weder iets van de Betsy- Jeane te hooren, en dat zij hunne vordering bg de assurantie hadden ingezonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000678.wav|aan de waarheid zijner verzekeringen omtrent die vrouw. En zij vroeg, smachtende naar zekerheid, aan Bertie, hun vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000275.wav|Toen was het, dat de oogen van het land zich richtten naar Lycilië. Het was in de revolutie het rustigste|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001630.wav|Hy. Wel! hy heeft u zo veel kostbaarheden gekogt, en op uw verjaring zulk een boel Juwelen gegeven, dat ik, nu het aan my toekomt, niet eens weet, wat of ik u zo eens geven zal; en ik ben evenwel uw Vader|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_001029.wav|maar integendeel meestal om haar tot gramschap, althans tot hevige wederspraak uit te lokken, daar elk toch gaarne het laatste woord heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005430.wav|Op de markt des morgens had hij altijd het oog op de bloemenkraampjes, om mooie ruikertjes voor haar uit te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005402.wav|maar wij hadden ook ongelijk, toen wij geloofden dat zij, die ongelukkig zijn, ook niets goeds hebben te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001708.wav|maar al bracht de avond geen verfrissing, - de koorts van kleine Jean nam gelukkig af; en nu wilde hij niet langer in zijn bedje blijven, maar dreinde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000022.wav|zijn mond alleen zonk op haar voorhoofd neer met een enkelen langen, innigen kus. Nog zachter dan te voren fluisterde zij nu|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000314.wav|Wel, het zou jammer zijn haar niet met haren zoon te koopen; zij schijnt er haar hart zoo op gesteld te hebben. Als zij haar nu goedkoop op hem toegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001325.wav|Toen ging hij terug, naar de stad: bij het park van het Imperiaal ontmoette hij weêr den agent. De man zag hem opmerkzamer aan, hem herkennende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000243.wav|Met een eigenzinnig wipjen Pittig van naar boven gaat! Wat haar dat bekoorlijk staat! Ai mij, deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001945.wav|de scherpe pijlen der verschrikkelijke Vogelen. Had zij niet voorzieniglijk den balsem bereid, volgens het voorschrift van Artemis' priester|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000256.wav|Dien nacht telegrafeerde hij aan Dolf den Bergh: 'Kom morgen: ik ben heel ziek|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000267.wav|Tonie echter had de koude niet gevoeld. Uit de zachte vrouwenhand, die in de zijne rustte, had een warmte zijn bloed doorstroomd aan den gloed van een vurigen, zuidelijken wijn gelijk|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000320.wav|Gij zijt een fat, zei ze, het hoofd schuddend; maar gij zult uw zin hebben; ziedaar! En eene fijne, blanke hand lag in de mijne, die ik een minuut langer vasthield dan volstrekt noodig was; zij scheen het niet op te merken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000804.wav|Ik houd niet van Leopardi's verzen, wel van zijn proza, zei Kleestra, zich rekkend. In zijn pak van bruin katoenfluweel, met laag den hals bloot latend sporthemd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_003281.wav|welke zijne kaplaarzen met hem! opwekten, die hij in hare verhevene stelling met het grootste welgevallen beschouwde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003892.wav|soldaten doorkruisten hetzelve in onderscheidene richtingen: werklieden waren bezig een opkamertje aan te bouwen: in één woord, het huis was met drokte|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000458.wav|Ik vind een pinkring wel echter', zei ik om hem weer een pleizier te doen. 'Maar ik moet er verdraaid voor kromliggen', zei Kees. 'En ze zal zeggen, dat hij van jou is|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000302.wav|Uwe Edelheid heeft al te goede gedachten van mij, zeide Fulco bescheiden, en bewijst mij meer vriendelijkheid, dan ik verdien. Volstrekt niet, Fulco, dat moogt ge niet zeggen! riep Bertha met tranen in de oogen uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002254.wav|richtte de' eigen boog, niet in het zand, dat, rul, zwichtte, maar op de eigen ijzerharde dij en schoot de schichten naar den god|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000466.wav|Doodsbang dat zij het gehoord zou hebben stak Fokke haastig licht aan om te zien of er niets gebroken was. Gelukkig was alles heel gebleven en verscheen Bertha niet om den onhandige te|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000661.wav|Meta scheen het wat moeilijk te vinden het hare te vertellen; zij streek met een varentakje langs haar gezicht, alsof ze denkbeeldige muggen wilde verdrijven, terwijl zij langzaam begon|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001431.wav|Hij vermoedde, en kon dat vermoeden kalm uitspreken, dat haar verkwisting en hieruit voortvloeiende armoede haar hadden genoodzaakt, het op te geven om voorloopig uit den dringendsten nood te geraken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000860.wav|dat het dezelfde was die de oude lamp tegen eene nieuwe verruild had; want door dit afschuwelijk bedrog was hij haar tot een gruwel geworden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000781.wav|O lieve deugd, ja, dat begrijp ik best. Het moet verschrikkelijk voor je zijn het gepraat erover aan te hooren, en wat je zuster betreft, ik zou voor geen geld van de wereld tegen haar een woord erover zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002999.wav|Ik wil van niemand geld aannemen, niet als geschenk en niet te leen. Ik wil van mijn schulden af komen, dàt allereerst, en dan zullen wij ons wel weer opwerken|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000107.wav|Hoort eens, nu moet je leeren vliegen! zei de moeder der ooievaars op zekeren dag, en toen moesten al de vier jongen het nest uit en de dakvorst op|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004282.wav|Dat ben ik met je eens,' viel een ander in, en reikte hem den kroes over. 'Zoo'n deftige joffer zal niet gediend zijn met een kalen luitenant als onzen Juliaan tot|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000539.wav|Elkeen erkende, dat Buck een prachtig dier was, maar twintig vijftigponds zakken meel schenen hun te machtig om ze hun goudbeurzen te doen losmaken|5809|neutral
+wavs/train_2450_8979_002643.wav|Toen Thénardier weder in den adem was geschoten, richtte hij zijn bloedige oogen op den heer Leblanc en zeide met gesmoorde stem, kortaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001098.wav|en van een Russisch grondbezitter en rustend kolonel een verlicht liefhebber der kunsten te zijn geworden, die met bescheidenheid schilderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000797.wav|zoowel als gij, ja van nog beroemder afkomst, al stamt gij van een Frieschen koning af. doch hierover willen wij niet twisten. De Graaf is uw vijand: hij is ook de mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001433.wav|Helaas, te vergeefs wendde zich Herakles af van de helden, die haalden het Gouden Vlies. Wat thans hij zoekt in het Oosten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004692.wav|Dat heb ik achtergelaten. Ik moet het hebben. Maar het kan gehaald worden. Ik heb er zin in gekregen. Bradley antwoordde met een verachtelijken lach|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003375.wav|Als een heer en een dame ons iets gaven, dan zeide de dame altijd: Geef het aan dien aardigen en niet aan dien leelijken jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002086.wav|Deze keurige kleeding stak bijster af tegen het gewaad des postiljons, die op het bijdehandsche voorpaard gezeten was, zijnde een Geldersche boer, met ongedekten hoofde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000962.wav|en de kastelein liet door den timmerman achter in de zaal een verhooging opslaan, die als orkest dienen moest. Er werd gepast, gemeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000366.wav|maar in alle geval, nu zij eenmaal begaan is, moet ik er de gevolgen van dragen, en heb dan alle reden van dankbaar te zijn, dat die tot heden toe nog al gelukkig zijn uitgevallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_010507.wav|Wij spreken elkaar nog wel, zei Ralph. Ja, ja, antwoordde Bray, zijn dochter haastig op zij duwend. Over acht dagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003619.wav|riep juffrouw Pinkcrton met klcm uit. Zijt gij bij uw zinncn? Zct den Dictionnairc weer in de kast|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003842.wav|Haar vader, nauwelijks wetende wat hij deed, wilde haar terstond naspringen, maar werd door de lieden, die achter hem stonden en zagen dat het kind reeds betere hulp kreeg, vastgehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002170.wav|en kennissen was toch vreeslijk jammer. En had zij het nu achterna nog maar weer goedgemaakt! Maar hoe had zij dat moeten doen? De dochter was al weg geweest en mijnheer Blik ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000348.wav|Bake! hé, Bake!' De gedempte stem riep waarschuwend; hij keek om en zag tusschen de struiken aan den oever een gelig gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000236.wav|Het waren kleine dingen. Het waren kleine wolkjes over de gouden luchten van hun groot en edel leven: hun leven waar zij trotsch op waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002462.wav|en eene andere teekening van Raphael beziet, die als eene ongeloofelijke caricatuur het miraculeus|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000096.wav|en toen zeiden de menschen, dat zij gestorven was. Zij werd in de zwarte kist neergelegd; daar lag zij|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_007375.wav|alsof hij haar gedachten wilde raden. Uit zulk een vernederenden toestand moet men zich bevrijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000828.wav|voor het bal gemist en ze had niets van hem verkregen. Een ding troostte haar: hij ook had niets van haar verkregen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003098.wav|Als ik in den hemel ben, dan zie ik mijn moeder weer en dan zal ik misschien aan onzen lieven Heer kunnen vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000617.wav|als er een trap kraakte. De oude man had eene soort van reiszak, dien hij moest medenemen, vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001525.wav|hij stak tegelijkertijd zijn twee groote handen in de wijde zakken van zijn jas, haalde er twee zakpistolen uit, die hij Marius aanbood, terwijl hij kortaf en schielijk zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000275.wav|Mijne goede lieden, zeide hij, hebt de goedheid mij te zeggen, waar ik ben, en wat gij van mij wilt hebben? Een uit hen nam het woord en antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000435.wav|en iets anders worden. En het zoû voor je zijn een groote desilluzie. En voor ieder ander zoû het worden: een boek als al mijne andere boeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001528.wav|Na het hooge gezelschap gegroet te hebben, verwijderde Tell zich zoo spoedig hij kon, en in stilte de vuist ballend oogde de Keizer hem na|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000102.wav|Gesu mio! riep hij uit. En dat vertelt u mij zoo kalm, zoo rustig. Zij glimlachte en haalde de schouders op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000539.wav|Terwijl de jongen sprak, zag hij, dat Gorgo de oogen afwendde, en rechtuit in de lucht ging staren, zooals vroeger. Koningsarend! riep de jongen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001825.wav|maar ik weet dat de kern, onder dit ruwe hulsel verborgen, eene teere en echt vrouwelijke is, zooals de zoete Oostersche vrucht die gij nu geniet, door eene harde schaal wordt beschermd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001388.wav|en vaneengescheiden door welige landerijen, waarin bontkleurige runderen graasden, een paar bleekerijen, op wier groene velden eenige jonge deernen bezig waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001377.wav|om, met aflegging van onderlingen wrok, hunne pogingen alleen aan te wenden tot verdediging van den lande en tot beschaming der vijandelijke machten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002250.wav|of scheen de minste betrekking te hebben tot iets behalve tot zich zelf. In den hoogen puntgevel stond een enkel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000473.wav|Na verloop van drie weken had hij een vrij grooten schim, die, toen hij op de terugreis naar de noordelijke landen was, al meer en meer aangroeide, zoodat hij eindelijk zoo lang en zoo breed was, dat hij er best de helft van had kunnen missen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000057.wav|Het is juist gebeurd, zooals ik gedacht had, mevrouw, fluisterde hij, terwyl hy my door het leege sombere voorhuis leidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000445.wav|Doll antwoordde zijn metgezel, insgelijks fluisterend, Dat was Alfred Tomkins. Wie zou dat gedacht hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001848.wav|Het was of zij even verder zag dan zichzelve: in een perspectief van sombere toekomst. Maar zij leed nog zoo na, en ze ging door|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005679.wav|Het moet u immers smartelijk zijn geweest, om voor zulk eene beuzelachtige reden eene gewoonte van drie en twintig jaren te breken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007279.wav|maar deze voorslag werd door haar verworpen met denzelfden afschrik, dien zij had laten blijken, toen zij het meisje ontmoette|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001182.wav|Dan dacht hij aan zijn boek, dat hij ontvangen voelde diep in zich en onbevlekt, door het mirakel van zijn liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001969.wav|die op den Boulevard du Maine gingen den hoed af voor een ouderwetsche lijkkoets, die met doodshoofden en doodsbeenderen versierd was|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000092.wav|of hij trok woedende zijne sabel, stormde als een leeuw in de zaal, waar de toovenaars bij zijn gezigt verschrikt opsprongen|496|neutral
+wavs/train_1724_4315_000843.wav|Treurig waren zijne overpeinzingen en hij was zoo neêrslagtig, dat hij op dit oogenblik den vijandelijken kogel zou gezegend hebben, die een einde had gemaakt aan een jeugdig leven, waarin hij toch geene rozen meer zag|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001820.wav|en uw vrouw weet, dat gij er zwak op hebt, om dat zelf te doen. 'Vrouwen kunnen dat niet,' hebt ge meer dan eens met echt mannelijke waardigheid verzekerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000232.wav|en bij gebrek aan eene andere school om hen op te nemen, heeft zij hen veelal in een huishoudelijke school met hare kinderen onderwezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002047.wav|Zij wachtte het angstige oogenblik af dat de dokter deze gebroken en gekneusde hand zou opheffen en weder laten vallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003917.wav|Zoo blijft de Prins niet te Delft om de spelen verder bij te wonen?' vroeg ik, met eene voldoening, die zeker eenigszins, uit mijn toon en wezen sprak, want de Advocaat zeî, lachende|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007528.wav|met iemand samen te komen en te praten om den tijd te verdrijven. Het aangenaamst gezelschap was Stipan voor hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005048.wav|handen openkrabde, stampvoette van drift en eindeJijk over den rand van de rots sprong en te pletter viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001419.wav|de ceremoniemeesters waren het niet met elkaâr eens; de statie van eene keizerlijke begrafenis bereidde zich in alle ingewikkeldheid voor|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000403.wav|Een schuimend zog vertoonde zich achter het schuitje, dat beiden in weinige minuten naar het eilandje overbracht, waar zij aan land stapten. Hier was niet meer plaats dan voor een dans voor twee personen|2506|neutral
+wavs/train_2450_7569_000499.wav|Een groot balkon met verguld hek vereenigde de deurvensters der eerste étage. Toen de keizer naderde, trad een gezelschap op het|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001402.wav|En?' zei ik. Julie streek over Jog z'n gezicht. 'Wat ben je warm vennie,' zei ze. 'Heb je zoo hard geloopen? Blijf je lunchen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001434.wav|Meer dan eens heb ik in mijn leven de afschuwelijke sensatie ondervonden van even woedend als machteloos te zijn, maar nooit heeft i mijn heele wezen zoodanig in oproer gebracht als op dit oogenblik|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000584.wav|hoogst nadeelig; hij werd daardoor hoogmoedig en vol dwaze inbeelding. Hij verlangde, dat zijne makkers alles van hem moesten verdragen, zonder dat hij van hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000744.wav|Maar, George, dat zijn schrikkelijke voornemens. Dat is waarlijk een wanhopig opzet, George. Het doet mij leed van u.|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003809.wav|Maar waarom tartte zij hem uit? Hij was nu nog satyrisch-voor-den-gekhoudend, noch pedant, hij praatte zelfs met een ongewone zachtheid over menschen, waarover zij hem vroeger heel anders had hooren spreken|1666|neutral
+wavs/train_2450_5133_001743.wav|En zoo zijt gij voorgoed in de zaken gekomen, jongeheer George? Ja, voorgoed. Ik hoop dat gij er niets tegen hebt, Jozef|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010147.wav|Venus had liever, zeide hij, dat de heer Boffin in die kiesche vraag tot zijne eigene gevoltrekkingen kwam. Ik weet wat ik beginnen zal, dat is zeker|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000586.wav|Trots het ongewone uitzicht van de stad, de barrikaden opgeworpen, was er een zekere vreemde stilstand, een momenteele rust|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002648.wav|Wie heeft dat niet ondervonden? Hoe echter heeft zij dat ondervonden? Hoe gaarne zou ik haar roman kennen! dacht Kitty|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001703.wav|De sleutel brandde hem, terwijl hij sprak met generaal Ducardi, en, terug, in het Imperiaal, met zijn vader en Myxila|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000054.wav|Een pompier stond tegen een hoogen schoorsteen als op schildwacht. Zijn blik viel lijnrecht in de barricade. Dat is een lastige toeschouwer, zei Enjolras|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_002020.wav|Op de minzaamste wijze ontving de Heer VAN WEZEL zijne schoonzuster en nichtje, benevens hare vriendin BUISMAN, en daar men door het rijden moede was, besloot men het overig gedeelte van den dag aan huis toe te wijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006530.wav|Mijne verklaring anders opgenomen hebben? vroeg Harry haastig. Verberg mij ten minste dat niet, Rosa|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001823.wav|In een onderschepten brief stond: De dag is niet ver, dat in vier uren tachtig duizend patriotten onder de wapens zullen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006403.wav|Karnej ried de gewaarwordingen van zijn heer en verzocht den boekhouder een andermaal terug te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003181.wav|van haar kleine leerlinge, en tevergeefs streed zij tegen haar en trachtte haar ontzag in te boezemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005300.wav|Een oude zonnewijzer tegen den torenmuur was bijna onder de opgejaagde sneeuw verborgen, en nauwelijks te herkennen voor wat hij was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001432.wav|en van te voren wist, dat zij beiden elkander juist begrepen. Dat begrip ik zeer goed, antwoordde Lewin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005495.wav|niet te pas, hernam de blindeman. Ik heb een zeer goed hart; maar daarvan kan ik niet leven. Luister eens! Dit is eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001677.wav|De taal waarin die vraag gedaan werd was die, welke in dien tijd veel in Holland en overal waar Spanjaarden lagen, gesproken werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008248.wav|om met eigene oogen te zien wat er gebeurd is, terwijl ik u zeg, dat er onmogelijk iets kan gebeurd wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001536.wav|Haar liefhebbende vader kon haar niet zien treuren en verkwijnen. De jonkman was misschien beter dan hij dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001879.wav|was binnengekomen en had zich aan het minst verlichte tafeltje geplaatst. Er was hem een munitie-geweer van groot model uitgereikt, dat hij tusschen de knieën hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002928.wav|Hij is het aardigste en knapste kereltje van geheel Engeland, zeide de vader op verwijtenden toon tegen haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001943.wav|Die man kijkt zeer onwelvoegelijk en brutaal naar binnen, merkt Krasser aan. Ik geloof waarachtig, dat hij hier moet wezen. Jawel, hij leest het naamplaatje|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005112.wav|Julius Handford I De naam dien Bella zoo dikwijls in oude couranten gezien had, toen zij nog in het huis van den heer Boffin woonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001053.wav|Tot nogtoe had hij jaarlijks deze aflossing kunnen betalen, door ijverig te werken en zeer zuinig te leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000181.wav|dat, wanneer gij, voor dat vader alle narigten, die hij verlangt, omtrent u heeft ingewonnen, uw bezoek hervat, dit misschien gelegenheid geven zal tot nieuwe opwekkingen en verdere verwijderingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000765.wav|Het gaat zooverre, zeide Reekalf, dat twee Luitenants, een Vendrig en drie Kornetten in arrest zijn gezonden, omdat het lezen uwer gedichten hen het parade-uur had doen verzuimen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010229.wav|Daar hij in het licht is gaan liggen voor de schitterend witte schijf, ziet men het zwart, dat hem aankleeft, reeds in de verte blinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000482.wav|Last not least! Maar van zijn vreugde mocht de pretendent niets bemerken, daarom vervolgde hij met ernst en aandoening. 'Ik wil u, zooals ik zeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002991.wav|tot zij terug zich trok in de eigene kamer, waar zij alleenlijk sliep op de breede sponde, die zij zoo vaak toch gedeeld had met den|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_004436.wav|Ik ben zoo immoreel als maar iemand behoeft te wezen. Maar toch moet ik zeggen, als ik de dame, die het onderwerp van ons gesprek is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000761.wav|en wist spoedig een uitdrukking van kalmte op haar gelaat te voorschijn te brengen, die scherperzienden dan haar grijzen geneesheer het spoor bijster zou hebben gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001197.wav|Hoe, mijne dochter, hernam de koning, is er dezen nacht iemand hij u geweest? Sire, viel de prinses haren vader in de rede, zonder hem te laten uitspreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000195.wav|zelfs na de Grondwetherziening, reeds nu weêr verouderde kieswetten met het altijd weêr terugkeerende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001788.wav|Maurits Lijnslager lijk zou kunnen worden, als zijn vader nuttig geweest is. De Engelschman begon hierop te grimlagchen, zeggende in gebroken Fransch: 'Ik hoor u met genoegen spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001491.wav|hem tevens te kennen gevende, dat zij het wel op zich wilde nemen, om, als hij het verkoos, vader BLOMMESTEYN hiervan zoo van ter zijde vooraf kennis te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000352.wav|coupeerde te laag; kreeg twee surcoupes en verloor codille een sans prendre in de schoppen met drie fausses zesde en een heer derde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002626.wav|Havelaar integendeel, toen hy met opgeheven vinger de eeden nasprak, had iets in gelaat, stem en houding, alsof hy zeggen wilde: dat spreekt vanzelf, ook zonder God Almachtig, zou ik dat doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000953.wav|Zij zoû straks even afscheid van hem nemen, als zij wegging. En zij vroeg aan tante een kaars en haastte zich naar boven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001161.wav|Hoewel geen der jonge pensionnaires hem zien konde, uithoofde der wollen gordijn, onderscheidden en herkenden zij hem toch eindelijk aan zijn zachte, eenigszins zwakke stem|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000973.wav|Door wien? vroeg Jo. Door Grootvader; als iemand anders het geprobeerd had, zou ik hem — en de beleedigde jonge held eindigde den volzin met een sprekende beweging van den rechterarm|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_002466.wav|Kenwigs beantwoordde dezen troost met een somberen blik, als wilde hij zeggen, dat al die cadeaux toch niet weer bij hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004324.wav|ik weet niet of het twee jaar en twee maanden of twee jaar en vijf maanden is. Een van beide moet het zijn|2450|neutral
+wavs/train_12500_7242_000046.wav|Daar liggen mijn Vader en Moeder, En lachend roep ik aan hun bed: 'Ik wensch u veel heil en veel zegen!' En 'k sta dan te dansen van pret|12500|neutral
+wavs/train_2450_4461_008183.wav|De beide naaste hindernissen, een gracht en een barrière, werden zonder veel moeite overwonnen, maar Wronsky hoorde nu den hoefslag en het snuiven achter zich naderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000394.wav|Nu! de spoorweg heeft de onze verzwolgen, en de locomotieven schuiven thans zacht over haar asch|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001650.wav|De resident en Havelaar waren naar hun kamers gegaan om zich te verkleeden, want by de plechtigheid die er plaats hebben zou, scheen het officieel voorgescheven kostuum een vereischte te wezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003503.wav|In de daad,' zeide deze, na ze even te hebben doorgekeken: 'dit zijn brieven der Heeren Bennet en Sylvius! - ja! deze heeft my de Heer Buat alle laten lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003992.wav|aan de heerenhoeven en de bosschen, zei Asa. Ja, dat is wel waar, gaf kleine Mads toe. En herinner je je niet, ging Asa voort, dat de schooljuffrouw zei, dat zoo'n|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000360.wav|De wilde honden vormden een begerige kring om hen heen. Zij waren doodstil, hun ogen gloeiden en hun adem zweefde zachtjes naar omhoog. Spitz was een ervaren vechter|5809|neutral
+wavs/train_2450_7371_001786.wav|en was uitgerust door een gelukkig wezen dat Pa heette — en hij was zelf aan boord en algemeen geacht door het|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000892.wav|We zijn hier vreemd in deze stad en niemand kent ons. Daarom verzoeken wij eerbiedig een nachtverblijf in dezen adellijken burcht. Morgen vroeg vertrekken wij weder van hier, om ons naar het hof van den Hertog van Gelre te begeven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001518.wav|Met dit besluit begaf hij zich ter ruste; en daar hij tot die gelukkige menschen behoorde, die alle wereldsche zorgen uit het hoofd kunnen zetten, zoodra zij de veeren ruiken, was hij dadelijk ingeslapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002684.wav|schier nog had kunnen dragen, zoo klein was haar voet, toen het dikke wollen borstrokje, den gebreiden onderrok, het boezelaartje met zakjes en eindelijk de wollen kousjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005403.wav|Neem het, neem het weg dit hatelijk boek! zeide zij, het voor haar liggend beschreven boek van zich schuivend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001164.wav|maar dat, toen Adam haar een oogenblik bij haar ontluiking aanschouwde, zij beschaamd en rood werd. Wij behooren tot hen, die voor meisjes en bloemen beschroomdheid gevoelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002392.wav|Zij zijn elkander trouw en zijn liefderijk voor elkander, zelfs tot in den- dood. Wees onder hen arm|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001415.wav|Wees daarbij niet karig met uwe sequinen, maar strooit ze met volle handen. Volg naauwkeurig, wat ik u gezegd hebt; draag zorg uwe tegenwoordigheid van geest te bewaren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000577.wav|toen een bloedhond met een' kop, die bijzonder veel op dien van zijn' bewaker geleek, hem achtervolgde; juist had het dier hem gegrepen en omvergeworpen en blies het hem den naar jenever stinkenden adem in het gelaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000107.wav|en hoe meer hij zich inspande, om het woord Sesam in zijn geheugen terug te roepen, des te verwarder werd hij, en weldra was het, alsof hij dit woord nooit had hooren noemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001908.wav|na even aangetikt te hebben opende hij nu voor ons de deur van het salon, een ontzaggelijk ruim vertrek met goudleer behangsel, waar de generaal in een hooggerugden leuningstoel zat te dommelen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002488.wav|zong ik, haar met intentie aanziende. Ik geloof waarlijk dat hij het ondernemen zou als men het hem toestond! zei Francis. Hij zou het ondernemen, zelfs al stond men het hem niet toe! viel ik in|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000721.wav|En hij klaagde nooit. Hij onderzocht nauwkeurig, door geheel de kotta, maar niets kwam aan het licht. Alles bleef gebeuren in ondoorgrondelijk mysterie|1666|neutral
+wavs/train_1724_3478_000381.wav|Daardoor kan deze kant verder buiten beschouwing blijven. Wij komen nu aan de andere zijde. Hier staat een herberg, De Roode Stier geheeten en de herbergierster is ernstig ziek|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001233.wav|Zijn reisjes waren altijd van korten duur. Eens was hij naar Montfermeil gereisd om den last te vervullen, dien zijn vader hem had achtergelaten, en had er den ouden sergeant van Waterloo, den herbergier|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001841.wav|Terwijl men mij naar de schuilplaats der vrijbuiters voerde, kwam mijn oom Van Murél met zijn verhalen mij voor den geest. Ik vormde het besluit mij op het ondankbare Spanje te wreken en voortaan als een Noordsche Zeekoning te leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002402.wav|vergeleken bij al die beroemde geslachten, die te zamen Italië's oude glorie maakten en zich, als de Massimo's, lieten afstammen van de Romeinen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000421.wav|schoten onder den zweepflits vooruit over den witten weg, langs de grauwe zee geleidend naar de moerassen van Lerna|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008648.wav|Ja, wél is zij betreurenswaardig, zeide Kitty, toen hij geëindigd had. Hij vertrouwde op haar kalmen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010038.wav|Daar, en bij mijnheer Wickfield aan huis, was mijn vriend, sedert onze onstuimige bijeenkomst, onafgebroken werkzaam geweest|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000270.wav|staken wonderlijk af bij den bedrukten ernst van hem, die in dit droevig kamertje gekomen was om zich op de zenuwschokkende examenschel voor te bereiden|2506|neutral
+wavs/train_2450_6408_010753.wav|had afgesproken bijj Montague te gaan eten. Hij had zijn afspraak gehouden, en reed nu naar huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006595.wav|hij had een avontuurlijk bezoek bij een vrouw gebracht, die men toch niet anders als een verlorene kon noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001966.wav|Zij belde en in afwachting van den knecht spraken zij over onverschillige dingen. Nauwlijks voelde hij den zweem van een lichte krenking: het was zelfs geen zweem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001138.wav|is het een aangenaam onderwerp, en ik behoef maar weinig uitgelokt te worden, of ik begin 'er zelf van te spreken. Verbeeld u, dat de vrede van Vervins en Lyon|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000729.wav|Het was in hunne huizen alles behalve aangenaam, daar dezelve geweldig naar traan stonken, welke door hun in plaats van olie gebrand werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002702.wav|Hij had hen daarom doen uitnoodigen, zich te Haarlem te vervoegen, ten einde aldaar met hem te overleggen, wat er ten nutte van hun gewest te doen stond, en hij vleide zich niet weinig, dat de eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001951.wav|Een tempel, atelier, en landschap. Het was genoeg. Het was heel lief nog; het leven was soms wel de moeite waard, hoe ook van weemoed vol.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000304.wav|maar toen er desniettegenstaande nog altijd klachten werden aangeheven over onbillijkheid en willekeur der examineerende commissiën|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004229.wav|Durft gij nu aannemen, mij te beloven, aan niemand, ook aan ULRICA niet, te vertellen, dat gij mij hier gezien hebt, zoo zult gij mij levenslang aan u verplichten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002359.wav|Mr. Walebone stopte zijne pijp en, zijne woorden telkens afbrekende, om een rookwolkje uit te stooten en het een eindweegs in de frissche morgenlucht te volgen, begon hij op deftigen toon en tamelijk uit de hoogte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001656.wav|Ja, dat weet ik wel! Maar denkt gij dan, Moerman, dat een dief verhoord zal worden, als hij in het gebed aan God vraagt, of Hij hem helpen wil in zijn boos bestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005119.wav|Hij trof hier en daar oudere en jongere, hem bijna niet meer bekende lieden aan. Daar zaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005757.wav|Waar zij ook mocht wonen, wilde zij even als een nicht van mevrouw Stahl, van wie Warenka haar verhaald had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002210.wav|en vreemd verrast door de ongrijpbare kortheid van dit eerste allergewichtigste moment van hun leven als groote menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001743.wav|ik ben van te voren zeker, als altijd, dat gij voor ons geluk werkzaam zijt geweest. Maar dat maakt mij niet minder nieuwsgierig|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002529.wav|Maar Francis had mij reeds gewaarschuwd dat ik niet te veel aan het uiterlijke moest hechten, en ik was voornemens mij over niets te ergeren noch boos te maken, om ongehinderd mijne waarnemingen te kunnen doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_001956.wav|die zoo dikwijls is bezongen, verboden? Het doel mijner reis was volbracht, toen mijn vlugge matrone mij niets meer ter bezichtiging aanbood|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000863.wav|dat, HILLEGONDA haar hoofd afdraaijende, er tranen in hare oogen glinsterden, terwijl zij, verre dat zij hare hand terugtrok, toen hij dezelve op zijn hart drukte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001570.wav|En zij beminde hem zoo, dat zij niet was bevreesd, al wist zij van Megara's rampzalige einde en dat harer zonen en dochteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001760.wav|Nauwlijks was de eerste kudde verdwenen, of weer werd het luiden van de koeklok uit het bosch gehoord, en van een tweede hoeve kwam de kudde den bergtop op|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001901.wav|Maar toen het hem duidelijk werd, dat ze met dien naam niemand anders dan hem bedoelden, kon hij om zulk een zotte vergissing toch niet lachen, daar hij begon in te zien hoe gevaarlijk zij voor hem was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7293_000270.wav|pas uit de eervolle krijgsgevangenschap uit Frankrijk teruggekeerd; daar ontvingen zij de bronzen medaille, met 'd e|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000385.wav|Zo ik my niet bedrieg, waarde Landgenoten, dan hebt gy reeds myn verzoek ingewilligt. Deeze vriendelykheid ga ik U vergelden door de mededeeling, van hetgeen ik, ook om uwent wil, overdagt heb|5809|neutral
+wavs/train_2450_4634_000023.wav|maar nadat die heer ernstig met hem gesproken had, begon hij de mogelijkheid van zulk eene verandering in te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000363.wav|en kapitaal werd vastgesteld tot aankoop en onderhoud van het noodige, en eene commissie aangewezen tot bestuur en beheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001854.wav|nu het ten slotte bleek, dat hij Elinor's belang daardoor had bevorderd. Het zou onnoodig zijn, te zeggen, dat met de nadere kennismaking de wederzijdsche waardeering der beide heeren gelijken tred hield; want het had moeilijk anders kunnen zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000073.wav|De Londensche lucht zou mij te zoeter zijn om in te ademen. Ik ben mij niet bewust, ook maar in een van de meer dan duizend gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000831.wav|rolden groote tranen uit hare oogen. oen adeloch op de vraag van ijsbrecht bij zijn inkomen: ijn lief, hoe hebtge dus uwe oogen uitgekreten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002157.wav|Een pijnlijke vraag deed zich aan hem voor. De voorbestemming is niet altijd rechtstreeksch en vertoont zich niet als een rechte weg voor den|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001190.wav|wier gelaatstrekken de ondeugd in alle mogelijke gedaanten en graden uitdrukten, en juist de opmerkzaamheid tot zich trokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004231.wav|de hemel was bezaaid met schitterende sterren, maar hoe helder haar glans ook was, het landschap werd eigenlijk verlicht door de sneeuw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002364.wav|Wegens zijn wit haar, zijn gerimpeld voorhoofd, zijn gezicht, dat neerslachtigheid en levenszatheid teekende, zou men hem voor ouder dan zestig jaar gehouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000557.wav|Uitspreken moest ik het, maar door er over te zwijgen, kunt gij het beste bevorderen, wat mij het noodigste is: vergetelheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_007526.wav|en van middelbare grootte; hij droeg een witte das, met lange neerhangende slippen, en een zwarte schoolrneesterskleeding. Daar echter zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001178.wav|Toen zij ouder was zocht zij vaak, in haren onstuimigen geluksdorst, deze aandoening terug. Maar, geen wonder, te vergeefs, daar juist het ongezochte het kenmerkend schoon der aandoening was|1666|neutral
+wavs/train_5809_5233_000437.wav|dc Groote Geeft cn Heer van het leven zal wel zorg dragen voor uwe behoudenis cn niet toelaten dat gy een ongeluk krygt; fchept dcrhalvcn moed, en het zal mogclyk wel fchklyk veranderen|5809|neutral
+wavs/train_2450_4634_001793.wav|en overal omzwierf, als zocht hij naar iets, dat hij verloren had. Voor troost was hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000598.wav|Ik heb er mijn redenen voor, antwoordde de toovenaar. Ik ben je oom, die thans je vader's plaats bij je inneemt, en je mag mij in niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005374.wav|Mij dunkt, ik zie nog de scheuren en lappen. Waar was toen het valsche haar en de pommade|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000699.wav|De gastheer was naar den kelder gegaan en had flesschen met roode, met goudkleurige en strookleurige dranken mede naar boven gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000024.wav|maar zij zag bovendien nog twee anderen, een haar geheel onbekende heer en dame. Zij zat dicht bij het venster, en zoodra Sir John haar in het oog kreeg, liet hij de plichtpleging van aan de deur kloppen aan het gezelschap over|2506|neutral
+wavs/train_1724_1601_001998.wav|Ik weet niet, wat ik voor het oogenblik zou kunnen verlangen, zeide ik, of het zou een gelegenheid moeten zijn om mijn aangezicht en mijn kleederen te ontdoen van het slijk en de modderspatten, die ik op weg heb opgedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000002.wav|Dat wordt ze, goede vriend, sprak deze zuchtend. Maar zou het wel waar zijn? Een kwaad gerucht wordt altijd vergroot|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000598.wav|en wat De Witt betreft, hy wil geen ander bemiddelaar dan. zich zelven.' 'Wie zijt gy toch?' riep Gourville, wiens verbazing telkens hooger klom|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001238.wav|en de radelooze vlokken dwarrelden dansende donzig over het sap leekende rund en het laaiende vuur, maar versmolten dadelijk, sissende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005608.wav|waarna zij weder met ootmoedig gevouwen handen bleef staan. Komaan dan, Topsy, laat ik het u nu eens zien doen, zeide Ophelia|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007372.wav|Ik ben zeer dankbaar. Ik wensch u van harte geluk, beste. Toen de goede zachtaardige man zijne oogen gedroogd had, sloeg Bella haar arm om zijn hals|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000015.wav|De bekoorlijke jonge dame, die Marius in zijn hart zijn Ursula noemde, naderde haastig, uitroepende: Arm, lief kind|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002708.wav|Pas gisteren verklaarde oom, de dokter, mij beter, en maande mij aan mijne gewone bezigheden, mijn liefdewerk, mijn ziekenbezoek weêr op te vatten, en hij vertelde mij zoo, waar gij u bevondt tot herstel uwer krachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000485.wav|onder de pijnigingen een' voorsmaak der eeuwige gelukzaligheid genieten zal: het is hem immers gezegd, hoe toen de zalige BALTHASAR|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000709.wav|Naast deze deur zag men een mestput, schoppen en spaden, eenige karren, een oude put met zijn hardsteenen rand en ijzeren katrol|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000629.wav|Ben je er niet héél blij mee! vroeg ik aan den oudste. Wel neen we! antwoordde de jongste. Mijnheer Kegge wilde volstrekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000238.wav|die voor mij als ziekenkamer werd ingericht. Hier, mijnheer Holmes, heb ik langer dan negen weken gelegen, zonder bewustzijn, ten prooi aan sloopende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000376.wav|Het oordeel van een paar meesters namen ze grif over, zonder zelfs op de inval te komen, dat een vader en een moeder beter dan vreemden in staat moesten wezen hun kind te beoordeelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002137.wav|en toen ik ze flauwer zag worden en verdwijnen, was het of een gevoel van verlichting zich van mij meester maakte bij mijn afscheid van Engeland|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001493.wav|Zwaarder, bruisender werd het eerst vage rumoer. Toen drong het tot in het paleis: in de galerijen werd luid gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000374.wav|Het waren drie. drie maanden geweest. Van geluk. van zaligheid. van hartstocht: van vreugde. hij noemde dat vreugde|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000908.wav|over witte blinkerds, waar het droge, rollende zand zijn voetstappen uitwischte; langs vlakten, waarin brakke poelen den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000715.wav|de aarde getooid met al haar pracht. Hoe zouden al deze dingen bestaan zonder den Schepper? En hij vestigde een ondervragenden blik op Lewin|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002357.wav|die juist Bossuet antwoordde, wilde zijn geliefkoosde classieke houding weder aannemen. Door het luisteren vergat hij het echter|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001259.wav|Maar het was sterker dan zijzelve en zij draafde toch, voor mama, voor Bertha, voor Constance, voor Adolfine, en in zichzelve bromde zij altijd, dat men haar niet waardeerde|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000217.wav|van wie had zij toch die economie? vroeg mama Van Lowe zich wel eens af - zij kon er eenvoudig niet bij, bij al wat Van Naghel en Bertha en de Van Ravens en hun wederzijdsche vrienden hadden gedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007785.wav|Ik heb eene boodschap aan u, antwoordde de man. Kent gij zekeren Barnaby? Wat weet gii van hem? Heeft hij u gezonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000090.wav|waar vijf ziekelijke oude vrouwen, die de borden warmen, tegen elkander stonden te leunen naast een oud afgedankt buffet. Ook stond er eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007694.wav|Maar, bedenkend, dat het misschien niet heel beleefd was juist op dit oogenblik weg te gaan, verkoos hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006892.wav|Waaraan zij dacht, aan de mannen en hunne laaghartigheid en trouweloosheid in het algemeen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002047.wav|en wachtte op antwoord. De andere knikte hem toe, en zei: Ga nu maar door, zoodat ik hooren kan waar je heen wilt. Let nu goed op, Erik. Dit eiland hier, waar jij en ik op wonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000539.wav|Zoo had de Regeering, zelfs nog in de laatste week van het beleg, besloten om het papieren noodgeld alweer te doen vervangen door klinkende munt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000473.wav|Nimmer had het hart eens gevangenen zoo vurig geklopt van hoop op vrijheid en leven, als dat van dien rampzalige bij het vooruitzicht van den dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010885.wav|Maar keuvel voort, met u drieën. Gij allebei En hij er bij. Denkt niet om mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000367.wav|De snelvoetige Artemis was den Held genaderd en stond stil voor hem, waar hij lag, en de hinde stond stil naast hare goddelijke meesteres|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000313.wav|Waar een hooger ras een lager overheerscht, rust op het eerste de taak het laatste tot die hoogere ontwikkeling te brengen, waarvoor het vatbaar is|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000280.wav|Een beuzeling maakt haar kwaad en ook weer goed: wy storen er ons ook niet aan. Zy heeft een Oom, die haar veel goeds doet; die wil volstrekt, dat zy hier blyve. Zou die Oom dat willen, Naatje, zo de Weduwe geen braaf mensch ware|1666|neutral
+wavs/train_496_3566_000005.wav|Dat deed Roodkapje, want ze was geducht moê. Toen zij nu echter op bed kwam, pakte de wolf haar met zijne|496|neutral
+wavs/train_2450_5089_000497.wav|Maar ziet! op zekeren avond toen wy het laatste gezelschap hadden uitgespeeld, dat dien avond niettalrijk was, want het regende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000710.wav|En nogmaals streek hij zich met de hand over het hoofd Dat was Marie, zijn vrouwj hij had altijd veel van haar gehouden, als zijn meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001738.wav|Ik begreep, dat hetgeen ik te zeggen had, beter kon gezegd worden als ik er mij een nacht op had bedacht, en wij beiden bekoeld waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005448.wav|Zich in dit moeilijke oogenblik de waarschuwing herinnerend, die de oude Anthony hem bijna met zijn laatsten adem gegeven had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002083.wav|zij bezorgde op het domein werk aan de gezonden en jongen, zij bemoeide zich met de verwaarloosde kinderen, zij had een nieuwe school opgericht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001083.wav|O, nu weet ik het! jammerde Walter, en brak in een akelig gesnik uit. Maar, kind, wat beduidt dat nu? vroeg Moeder gejaagd en op heeschen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001420.wav|ij besloot hieruit, dat haar vader zoodanig het aanzoek van begunstigde, dat hij zelfs op dat van geene acht sloeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002167.wav|en de gedachte streelde hem, dat de bezittingen van de rijke erfgename der Dekama's hem eenmaal tot den vermogendsten der Friesche Edelen zouden maken en hem in staat stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003081.wav|zoolang dit dak, en hjj keek naar boven, de elementen afweert. Dat zou wellicht niet zoo lang duren als de Markies zich verbeeldde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001554.wav|Het minst van alles kon tante Mientje kinderen velen. Maar met meiden, dat is waar, daar kon ze ook niet mee overweg. Had zij haar zin gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001103.wav|Geest, sprak Aladdin, ik heb alle reden je stiptheid te roemen; je hebt alle bevelen, die ik je in naam dezer lamp, je meesteres, gegeven heb, stipt volbracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004546.wav|tusschen de bladeren door, die krompen en krulden, alsof zij er van afschuw voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002561.wav|en dat zij niet toereikend waren voor den noodzakelijken arbeid. Dan moeten we zoeken. Zend naar Suri en naar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008035.wav|Elken nacht was hij op zijn post en waakte, met vooruitzicht om den volgenden nacht wederom te waken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001530.wav|Hij had nu twee jaren op de school doorgebragt en, behalve dit accident, waren de berigten toch nooit van dien aard geweest, om hem eene zegevierende tehuiskomst in het verschiet te doen zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001112.wav|Eerbiedig bleef ik, verre, haar aan staren. Admete. Zij glimlachte mij toe. Zij was als een lelie aan mijn ruwen weg|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000084.wav|Elken morgen moesten er zes poppen opgenomen en aangekleed worden, want Bets was nog een kind en hield nog evenveel als vroeger van haar lievelingen, al was geen van de zes ook meer gaaf of mooi|1775|neutral
+wavs/train_2450_8569_000822.wav|en hij gaf zich op zijn beurt, sprak over de desilluzie van zijn verzen, vertelde haar hoe hij 'Mathilde' had gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000837.wav|net kleine dorp in het dal, de boeren bg de bron, de arbeider met de blauwe pet wgzende op den ketting onder het rgtuig|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000886.wav|en niet minder, als het overschot van het eten overboord werd gegooid en de vratige zeemeeuwen daarop kwamen toevliegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001198.wav|Rondom hem duisternis, nevel, eenzaamheid, het woest stormachtig geloei, het eindeloos klotsen der verbolgen golven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000299.wav|Als het slechts een overstrooming is, zooals ik onderstel, moet men eerst weten in welk een toestand de schachten zich bevinden. Misschien zijn zij ineengezakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002072.wav|die in allerijl weggeloopen was, vijf of zes straten verder stil en zette zich buiten adem op den straatpaal aan den hoek der straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000544.wav|als z ij n beschouwd, en daarom moeten wij hem nïet beschuldigen. Maar juffrouw Saggers kan de heeren luchten noch zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004008.wav|Niemand dan hij had gezien, hoe deze bij het binnenrijden der ridders, als door plotselinge pijn getroffen, de handen op de borst had gedrukt en eene smartelijke verzuchting had geslaakt, terwijl er een sombere gloed uit zijne oogen lichtte|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000662.wav|Bijzonder, zeer bijzonder, viel Brass er op in, terwijl hij zijne pen neerlegde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001288.wav|In een oogwenk heeft zich een standje om den zittende gevormd. Het voorval is koddig; aan kwinkslagen is dan ook geen gebrek. In plaats van hem te helpen gaat een dienstmeisje vlak voor hem op de hurken zitten, met de handen op de knieën|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001976.wav|Met uw verlof,' oom!' zeide de Baron, terwijl hij wrevelig den brief uit den zak haalde, dien hem de Vikaris geschreven had: 'vervat dit stuk papier uwe toestemming niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000571.wav|door den Schrijver gaandeweg in de redactie aangebracht. Dit heeft bij dezen de uitwerking gehad, dat hij zich voelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000485.wav|streek zijn vriend voorzigtig over het gezigt, zoodat deze de oogen opende. 'Zeg, dat ik de doctor ben,' zeide DE PLEYES, die vele redeneringen niet raadzaam achtte|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_003196.wav|dat die man zijn plicht vervulde, door hem voor den echter, te brengen. Als hij in een kroeg aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000127.wav|VIJFDE HOOFDSTUK. DE TOEBEREIDSELEN. De dagbladen van dien tijd, welke zeiden, dat de barricade der straat Chanvrerie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006874.wav|Er bleef hem niets over, dan bij een woekeraar geld op te nemen, zijn uitgaven te beperken en zijn renpaarden te verkoopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002028.wav|Zijne Hoogheid zal toen zeker dagen van rust gehad hebben, maar de groote jachten, die Zij met prins Herman samen deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007051.wav|Onderweg omhelsde zij Anna. Melieve! hoezeer verheug ik mij dat gij gekomen zijt. Het is mij zoo veel lichter om het hart geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003036.wav|Waar was nu het buitenverblijf, dat mevrouw Milligan met Arthur en Lize bewoonde? Eindelijk waren wij waar wij wezen moesten|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001567.wav|en achter de fluweelmollige waringins, achter de even op en neêr wuivende pluimen der klapperboomen, die als statiebossen van donkere struisveêren hoog feestelijk staken in de lucht|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_001507.wav|zoo bedaard en eenvoudig als altijd, maar zij gaf hem geen antwoord. Nogeens las hij den brief van den heer van Aardenburg. 'Geachte Heer Rivière' schreef deze, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002502.wav|Zij ging hem te gemoet en gaf hem een stevigen handdruk. Ge zijt toch niet boos, omdat ik u geroepen heb? Ik moest je zeer noodig spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004269.wav|Het ware, dunkt my, van belang,' zeide Buat, die zich sedert de mededeelingen, hem door De Witt gedaan, al meer en meer een gewichtig personaadje begon te gevoelen: 'dat ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001665.wav|terwijl aan de overzijde onafzienbare landerijen zich uitstrekten, met poelen en slooten doorsneden, en rijk in prachtig rundvee|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000264.wav|Ik heb wel opgemerkt, dat de baron mij met zekere onderscheiding heeft bejegend, maar dat is voor mij geen reden.' 'Natuurlijk, als. het hart elders is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001656.wav|Men kan de plooien van hun bruin tricot zien, dat aan de ellebogen met wit garen gestopt is. Daarna gaan wij naar de opera en treden er met de claqueurs binnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000570.wav|en welk een eerbied gevoelde ik niet voor de maagdelijke kieschheid, welke haar zulk een gewicht deed hechten aan een omstandigheid, die in het oog van anderen misschien onopgemerkt ware gebleven of althans slechts als een beuzeling beschouwd geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000744.wav|Ik heb een zwaar genoeg hoofd over hem: nog meer als over onzen JOHANNES; als ik dien maar eens weêr op het regte spoor kan krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001473.wav|den weelderigen wagen, de versnaperingen onderweg, de reusachtige zee-boot met het witte electrische licht, de zwoele, gedempte drukte met zacht gepraat aan boord, in de met dik tapijt bevloerde, helverlichte salons|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_001563.wav|en vrouwen aan spoel tinkelend weefgetouw, bedacht, zorgenvol, Deianeira waar hij toch toefde, waar hij toch was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003277.wav|zij de een ook zoon van goddelijke Hera, de ander slechts van Alkmene, de lieflijke koningsdochter. Daarom roept Zeus, u|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004096.wav|Want, Mijnheer, hij was een man, en gij zijt ook een man: en Mevrouw, schoon in zijde en met juweelen gekleed, gij zijt maar eene vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007930.wav|Waarschijnlijk was de dankbaafheid van Winkle zoo sterk, dat zij hem de 'spraak benam; want hij zei niets, maar V; stapte voort met tamelijk loome schreden|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002271.wav|Verheugd ging zij naar beneden en vroeg wie gespeeld had. Men noemde haar een beroemden uitheemschen naam. Dezen virtuoos meende zij nooit gezien, noch ooit zijn spel gehoord te hebben|1666|neutral
+wavs/train_2450_6058_001333.wav|om haar over het oude onderwerp, Joe's ziekelijkheid, te onderhouden; waarop juffrouw Hughes had geantwoord dat hij zeker zeer ziek moest zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003075.wav|zoo voorkomend en fijn voelend jegens anderen, dat men haar liefhebben moet, ondanks zekere inconsequenties, het gevolg van den nieuwen toestand waarin zij is verplaatst|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010402.wav|Ik hielp hem zijn winkel sluiten, en hij had de brieven toen in zijne bonten muts. Hij nam die af- en liet ze mij zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000369.wav|haar medicijnen van niemand anders wou nemen. Lang voor het vertrek harer meesteres van het platteland was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005054.wav|Maar eindelijk, toen zij zelf hem met een bedeesd lachje vroeg: Is u misschien iets aan Wesslowsky niet bevallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003016.wav|Ik schelde aan, de bovendeur ging open, en wel, evenals zulks alleen in de toovergeschiedenissen en in sommige Amsterdamsche huizen plaats heeft, zonder dat men kon gewaar worden door welk middel|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000566.wav|God weet, dat ik getracht heb naar mijn beste vermogen mijne taak bij Mathilde te vervullen,' sprak ik, met de overtuiging eener goede consciëntie op dat punt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_003025.wav|Ja, zei Combeferre, maar wie zal ze halen? De matras was inderdaad buiten de barricade tusschen de belegerden en de belegeraars gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000317.wav|Ik ben gerust, want ik weet, dat zoo hem eenig ongeluk overkwam, dit mijn dood zou zijn. Ik zou met mijn broeder en mijn bisschop tot den goeden God gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000597.wav|als vijandinnen, de een uit een natuurlijken afkeer, uit directe antipathie voortgekomen, de ander door een jarenlangen haat. 'Ik kom u de groeten doen van uw zuster|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000925.wav|en bijzonder van mijne jonge vriendin, dat zij er even eens als ik over denken.' ' at mij betreft, zeide, ijnheer had die moeite niet behoeven te nemen. oor het geen hij gezegd heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002290.wav|De eerste dagen in Rome vermoeiden Cornélie zeer. Zij deed te veel, als een ieder, die pas in Rome is|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003515.wav|zeide d'Estrades, de borst hoog opzettende: 'ik ontfang geen cadeaux, ik geef ze. Gy kunt morgen het paard by my op stal zenden en er de waarde voor ontfangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001494.wav|dat alles, wat men van hem mogt hebben uitgestrooid, boven hetgeen hij haar zelf verhaald had, volkomen onwaarheid was, en BLOMMESTEYN hield zich zelf mede overtuigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001541.wav|en ziende, dat er slechts twee waren, vraagde ik waar de derde gebleven was. Mijne vrouw wendde even het hoofd om naar de plaats, waar zij de appels gelegd had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000530.wav|Een gevallene, dat kan zijn,' hernam Graswinckel, terwijl hij hem de hand op het voorhoofd legde, en zachtelijk dwong het gelaat naar hem toe te keeren; 'maar gij zult weêr opstaan: ik heb goeden moed daarop|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006835.wav|En van oprecht handelen, hervatte de vreemdeling. Het kan zijn, dat mijne lange afwezigheid en mijne onervarenheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010045.wav|dood en onverzoend daar ginds in Brussel, imponeerden den ouden heer en gaven den jongen de heerschappij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002762.wav|Vanavond zullen we den grooten hamel nemen, zei de laatste. Dan gaat het later gemakkelijk met de andere. De jongen zat op den rug van den ouden hamel, en zag, hoe ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000087.wav|Ai, sluit uw oor niet Voor mijn klacht! De starren spranken in den hooge|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002447.wav|Het leven zijner medemenschen minden acht, dan in mijn vaderland dat onzer huisdieren. Gij zoudt dan mijn' vriend en mij aan uwe jaloezij hebben opgeofferd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000989.wav|Verschoon mij, Mijnheer! hernam ik, een weinig verlegen en denkende hem te bevredigen: wat mij betreft, zal ik het gaarne doen, en mij niet storen aan hetgeen de kwade tongen mij wellicht mochten nageven; maar. De kwade|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003917.wav|Ik ben blij, dat gij zoo nat en koud zijt, zeide Quilp, haar grijnzend aanziende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001422.wav|maar zich bedenkend, zag hij vooraf naar de balkondeur terug en bloosde, zooals hij somwijlen deed, als hij zich verlegen gevoelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002643.wav|Menigvuldige soldeniers der bezetting hadden zich verkleed en meenden alzo door de een of andere poort te ontsnappen; maar dit gelukte hun niet, dewijl men hun gebood de woorden 'schild en vriend' uit te spreken|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000568.wav|Lot lachte, zijn lachje; antwoordde niet. Mevrouw Steyn de Weert las rustiger door; zij zat voor haar boek als een kind. Zij was een vrouw van zestig jaren|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_008420.wav|dat wij iets van dien brief weten. Zij begon jammerende te betuigen, dat zij geen kwaad had willen doen, geen kwaad had willen doen, jufvrouw Snagsby|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002540.wav|En gij gelooft dat die mededeeling mij zou terughouden. als ik het voornemen had.' 'Neen! maar ik kan niet gelooven, dat gij het voornemen kunt opvatten om in eene waardige familie als deze|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001570.wav|rijk, John ? herhaalde Bella, eenigszins huiverend, Ik bedoel echt rijk. Zoorijkbij voorbeeld als de heer Boffin. Zoudt gij dat gaarne willen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001088.wav|Wat zij zich toch in het hoofd heeft gezet, om juist dezen nacht uit te gaan? Wat dunkt u? vroeg Sikes|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005102.wav|als mocht zelfs het papier, waarop zij aan hem schrijven wilde, hare tranen niet zien. Zij had dezelfde pen vijftigmaal opgenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002421.wav|Ik weet niet waar zij naar toe ging, maar wij zagen haar, zulk een klein schepseltje, met haar vrouwenhoed en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000967.wav|die aanwijzing in direct verband hebben beschouwd met haar eigen stille achterdocht; zij had in haar geest zonder verwijl het flagrant délit opgebouwd, en was spoedig tot een besluit gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002320.wav|niet heel lang zal duren; want zulke schrandere kinder en, mijnheer Noggs, zijn er nog nooit geboren, geloof ik. Daar hebt gij het nu|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001611.wav|Wat moesten ze van zulk eene ontmoeting denken? Het scheen wel of ze onder de Roodhuiden in plaats van onder de woeste Kannibalen van Queensland waren geraakt; en de vent sprak een Engelsch, dat Knol jaloersch maakte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002998.wav|alle mogelijke groteske figuren, van den Turk tot den wildeman, Herkulessen die markiezinnen droegen, vischwijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000931.wav|Ik maakte het plan en hij gaf eerst na lang plagen toe. Kom, Laurie, neem nu niet de heele schuld voor jouw rekening; je weet dat ik het kamertje verzonnen heb, viel Stockwall, die groote pret had, hem in de rede|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000249.wav|Daarmede echter waren de kwetsuren, die hij had ontvangen niet genezen, en zijne schande was er niet door uitgewischt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004579.wav|Het onderhoud was daarom toch niet voor goed afgebroken, want toen zij eenige oogenblikken later met zekere afkeuring uitriep, terwijl zij hem aanzag als wachtte zij instemming met hare gevoelens|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_002482.wav|Het ballet, dat daarin opgevoerd werd, heette harlekijn en de veertig maagden, en onderscheidde zich door een liedje, ik en Neddy|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005825.wav|en terwijl hij vergat Stipan's collega's te groeten, ging Lewin met stijve houding en vastberaden stap de deur uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011120.wav|Wacht hij? vraagt Eugèoe, zich omkeerende, vertrouwelijk aan den Ontleder. Hij wacht, antwoordt de Ontleder, op denzelfden vertrouwelijken toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003292.wav|en wat niemand anders om hen heen daarvoor houdt. Het leven is een tijd van gedurig lijden geweest voor zulke harten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004669.wav|was het roode schijnsel van de toorts. Verschrikt door de gedachte, dat er brand was, gooide hij de deur wijd open, en stak angstig zijn hoofd vooruit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001626.wav|Madeleine steeg niet uit het rijtuig. De stalknecht, die de haver bracht, bukte plotseling en beschouwde het linker wiel. Moet ge nog verder? vroeg hij den reiziger|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001034.wav|ja, toch! zei Bella; ééo ding kon zij nog wel vertellen. Lize zou zoo gaarne haar onbekenden vriend bedanken, die haar die schriftelijke herroepmg gezonden had|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000165.wav|Zooals zij reeds vermoedde, werden de dames Steele bij voorkeur op de bewuste aardigheden vergast, en zij wekten in de oudste een nieuwsgierig verlangen om den naam te vernemen van den heer, op wien hier gezinspeeld werd|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003669.wav|En hiermede, zijt gegroet! Houd u gerust, Bastiaan, en doe meê het uwe tot uwe beterschap. Je hebt een goed wijf, en je zoudt een paar naar mijn hart zijn, als gijlieden maar niet een zelfde zwak hadt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_001448.wav|Martin stond hem een poos aan te staren, alsof hij het getuigenis van zijn zinnen in twijfel trok, en niet gelooven kon, dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000689.wav|ij was in deze mijmering in den ost- ndischen oren gekomen, om daar aan den gemeenen haard, met eenige burgers van nkhuizen, het overschot van den avond door te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002922.wav|Ga eens zien! zeide Arkel na eenige oogenblikken zwijgens, of de oude draagstoel nog bruikbaar is: het kan zijn dat wij dien noodig hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006555.wav|Wat voeren zij boven uit? Gij laat mij niet spreken, antwoordde de jongen. Zij — ha, ha, ha! — zij denken, dat gij doodzljt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000488.wav|Ja, ik bemin u, mijne tweede ziel, en ik zal er mijn' hoogste roem in stellen, mijn leven lang het vuur te onderhouden, dat gij in mijn hart ontstoken hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001394.wav|De bewoners der villa's in de onmiddellijke nabijheid van het stadje keken in den almanak, of het volle maan zou zijn op den avond, die voor de groote uitvoering bestemd was, en verheugden zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000319.wav|En zag hij zijn vader, Zeus, op den troon, in verblindende majesteit. En zag hij tot hem komen Hera, de eindelijk verzoende Hera zelve|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006528.wav|Ik heb het aldoor geweten, zeide William, maar kon ik dat wapen gebruiken tegen de nagedachtenis van dien armen kerel? Dat deed mij zooveel pijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000977.wav|die hem alles betaald had, wat de Zwitsers bij hem aan hooi gekocht hadden. Hij had zijn geld gekregen en die bewijzen van schuld dus niet meer noodig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006348.wav|Spyers volgde hem, Chickweed liep al verder; het volk bleef staan en alles schreeuwde mede dieven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000413.wav|Als er ééne geldzuchtige intrigante leeft, wier gedachten en plannen altoos met haar laaghartig opzet bezig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001049.wav|Ik neb een duivelsche massa pakjes in den gang gezien, toen ik thuis kwam, meesmuilde de heer Simpson. Toiletartikelen zeker, antwoordde de Don Juanlezer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003175.wav|Er zat een koning met breede kaken en eene koningin met een leeljjk gezicht op den troon van Engeland|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003103.wav|die mannen waren kooplui, die hunne waar aan mijne ouders kwamen brengen. Mijn vader nam alles stuk voor stuk in handen en bekeek het bij zijn lantaarn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005377.wav|en drukt die in eene vervoering van hartstochtelijke droefheid. Kit smeekt haar om goeden moed te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000406.wav|Nog eenmaal boog Cornelis zich over de dierbare vrouw heen, toen deze, die slechts in eene hevige flauwte gevallen was, even een teeken gaf, dat nog niet alle leven uit haar geweken was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000161.wav|VIJFDE HOOFDSTUK. DE ROOS BESPEURT DAT ZIJ EEN WAPEN IS. Op zekeren dag zag Cosette toevallig in den spiegel en zeide: He|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004816.wav|Ik was de jongste zoon van een jongsten zoon, en trouwde zijne dochter. Beiden haddenwij daarbij t onze bijzondere|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000768.wav|Jonge lieden, die nimmer openbaar gestruikeld hebben, verzwaren den misstap uit zekeren hoogmoed, om zich zelve in een glansrijk licht te plaatsen, als of hun voet nooit uit zou glippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000641.wav|Zeg hem, dat er een eind aan my gernaakt is door eene bende van den Dollen Buffel, den|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000433.wav|De zaaldeur werd opengezet, en de geparfumeerde dampkring door een gevoeligen tocht gezuiverd. De boa's|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004428.wav|Haar aanstelling had zij te danken aan de betoogen van den heer Pitt Crawley, den eenigen vriend en beschermer, dien Lady Crawley ooit had|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001013.wav|Maar de kletsregen nu weêrhield hem en hij zag altijd de tranen van zijne moeder. In stilte verweet hij die aan zijn vrouw. Tusschen hun aller zielen was het verleden opgestapeld als tot een muur|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001530.wav|Zij heeft ten doel, en moet tot resultaat hebben, de oplossing van allen strijd door het onderzoek van den tegenstand. Zij onderzoekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002782.wav|Vriend! blijf maar in dat andere kamertje wachten, en doe de deur dicht. Hugh haalde zijne schouders op|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000021.wav|In hun eigen grote ellende waren zij totaal ongevoelig voor het lijden hunner dieren. Hal's theorie, die hij op anderen toepaste, was dat men zich moest harden|5809|neutral
+wavs/train_2450_12599_001146.wav|Er moest iets op gevonden worden om hem eruit te krijgen; zoo mogelijk goedschiks, en anders met kracht van algemeene stemmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003427.wav|Ik ben rijk genoeg om eene vrouw naar mijn' zin te huwen, ook zonder bruidschat. Veroorloof mij, tot nader bewijs van mijne betuiging, dat ik mij naar uwe dochter begeve en haar mijne hulde brenge|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001781.wav|Was dit inderdaad niet alles, en wat bleef te wenschen over? Een kleine tuin om in te wandelen, en het onmetelijke om te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000594.wav|Allen, die samen gaan, houden drukke gesprekken met elkander, en blijkbaar is het over een zeer gewichtig en niet heel vroolijk onderwerp|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000008.wav|Maar dat daargelaten! Er was niemand, die zich op eenige gunst van haar te beroemen had; er was niemand, dien zij lomp behandelde of boos maakte; zij bleef zoo lief en vriendelijk tegen allen, dat allen dachten met haar op goeden voet te zijn|1666|neutral
+wavs/train_2506_1747_000078.wav|ofschoon wij onder verschillende planeten geboren waren, en het schelletje hem veertien, en mij slechts elf kinderen voorspelde. In het tafereel, dat van mijn toekomstig lot werd opgehangen|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_010579.wav|toelonken, welke het standbeeld van Achilles van Apsley House op trots stappende paarden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001745.wav|met te zien wat hier geschiedt, zonder uwe nieuwsgierigheid verder uit te strekken. Deze raad geef ik u tot uw eigen welzijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000746.wav|en tot productiën in het vuur eten, steen verbrijzelen en het jongleeren met messen. Carlo was tot zoover met zijn toilet gereed, strikte zich een veelkleurige das om|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003444.wav|in de warme zon en zij loeiden van verlangen naar de weide. Lewin beval ze naar buiten te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004473.wav|Ik? antwoordde mijnheer Cheeryble. Dat zou het laatste zijn wat ik zou moeten probeeren. Hij is zoo op mij gebeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009884.wav|maar daarom was de drukking nog niet vergeten. Men hoorde er in elke straat zedekundige beschouwingen over|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002547.wav|er bijvoegend, dat het van de Fransche kanselarij kwam, en dat er bij gezegd was, dat het haast had; daarom had de eerste Kellner, die wist waar mijnheer dien avond doorbracht, het maar terstond laten bezorgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003705.wav|en was de plaats over geloopen naar de kamer met de doode, waar hij zoo pas zoo bang voor was geweest. Eerst stond hij een poos stil rond te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001020.wav|maar hij kon het niet laten van wege de verliefdheid waarop hij haar dus een zoen gaf, en zij liet het toe, hoewel niet zonder eenige tegenstribbeling, zoodat het heete water uit den|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000014.wav|Holmes had dit alles luide en vlug gezegd, met vagen blik naar het tuinhek starende. Doch nu sprong hij vlug overeind en wandelde naar het huis. Ik heb Miss Cushing een paar dingen te vragen, zeide hij|2506|neutral
+wavs/train_2450_6408_006790.wav|s gij dien weg misschien op wilt, hoeveel knappe mannen zijn er dan niet voor u te krijgen, die gij kunt plagen zoo veel ge maar wilt|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000072.wav|Ofschoon Wrangell veel van zijne belangrijkheid heeft verloren, is het toch een interessant plaatsje voor een vreemdeling, die er de schoonste totems uit de gansche streek kan waarnemen|5809|neutral
+wavs/train_2450_4300_000788.wav|Ik stond dan ook opgetogen van verrukking over het voorkomen van de stad en haar nabijgelegen voorstad Mount|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001538.wav|verliet het goedhartig mensch my. In plaats van eens te gaan wandelen, begaf ik my naar myn kamer, om u dit alles zo ten eersten te schryven. Ik zal ô lieve Vriendin, gy vermoogt alles op my|1666|neutral
+wavs/train_2450_12599_001208.wav|Het is mijn schuld niet.' 'Traperdoelie, het is niet zooals het behoort. Ik had gedacht hier te komen in een nette woning, met een goede flinke vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005487.wav|Mijnheer Wickfield was een oud vriend van den doctor, en de doctor wilde eens wat met hem praten en hem wat opbeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000760.wav|motten zekerlijk der tijd noodig gehad hebben, want geen een ging er met me vader mee. Maar toen waren zen beenen zoo stijf geworden, dat ie niet gaan kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010856.wav|Van alle vier, juffrouw? O, juffrouw ! En Slop's gevoel drong hem, zijn hoed aan zijn hart te drukken en zijn eene been tot aan zijne luiie op te trekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000669.wav|Amgiad, de deur open ziende, beschouwde zich een verloren man. Hij stond in twijfel, of hij haar volgen en terughalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001183.wav|Hij bemerkte nu dat Obenreizer zich liefderp van zgno ellebogen had meester gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001892.wav|Nirwana' een teeder dagboek van louter sentiment. Had hij onwillig ook kunst gegeven, de distel had altijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000846.wav|hij bleef staan om te luisteren, maar naauwelijks had hij de eerste woorden aangehoord, of hij vroeg aan Masrour, den opperste der|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001556.wav|maar toen hij in den nachttrein had plaats genomen, prees hij zich zelven, dat hij zoo standvastig bij zijn besluit was gebleven en niet toegegeven had aan de opwelling van een oogenblik. Dat hij dit aan zijn koffer te danken had erkende hij echter niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001767.wav|maar toen zij Anna's schoon, innemend, ongelukkig gelaat aanschouwde, verdween alle bitterheid en zij gevoelde slechts medelijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003316.wav|Of ik het weit,' antwoordde de baker: 'ik heb er voor vijf-en-twintig jaar een kraamkamer gehad: Een deftig Heir, die Heir van Heinvliet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000065.wav|Er was een tijd geweest, zelfs eenige minuten geleden nog, dat zulk een schouwspelhet hart van den chemist diep ontroerd zou hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001692.wav|Uitgezonderd de Agnus Dei en de Ave Maria, verstond juffrouw Vaubois niets, dan het op verschillende wijzen toebereiden van confituren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000915.wav|en natuurlijk kon het geheele dorp niet minder doen dan er mede over helpen praten. De dominee, die tot de abolitionistische begrippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005597.wav|Zijn rood haar hing langs zijn bleek gelaat. Zijn baard was half uitgerukt en hing in verwarde bossen naar beneden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003979.wav|Hoort gij? schreeuwde dezelfde stem. Bill Sikes staat daar in de gang, en niemand is daar om hem te ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001753.wav|Hij keek uit over onmetelijke uitgestrektheden land, dat op en neer liep in bergen en dalen, en overal bedekt was met sombere bosschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001430.wav|Een derde gelui gaf een afleiding. De lijkarts vertrekt, zei Fauchelevent. Hij heeft geschouwd en gezegd: Goed, zij is dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000899.wav|had hij geene moeite om de vermetele rol te spelen welke hij nu had aangenomen, de rol van een gentleman die met zijne bediende op reis was. Mr. Wilson|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001693.wav|althans zoo luidden de laatste berichten, door Claes Gerritsz gezonden geene Friesche bezetting had; maar door twee of drie lieden bewaakt werd, op wier trouw aan den Graaf men kon afgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001055.wav|Maar hoe komt ge toch hier? Daar Jean Valjean ontdekte, dat deze man hem kende, althans onder den naam van Madeleine, meende hij zooveel te voorzichtiger te moeten zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002398.wav|Ik ben je landsman niet, zegt hij en zet een paar oogen op dat ik er van schrik. En toch ben ik er nog zoo zeker niet van, dat hij geen Nederlander is.' Eli Heimans, Willem Roda Willem was, terwijl Knol vertelde, beurtelings rood en bleek geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002771.wav|maar bespeurende, dat hij kritiseerde in plaats van te begrijpen, deed hij zich geweld aan om niet meer te hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001059.wav|Ik heb besloten dat ik geld moet hebben, pa. Ik begrijp dat ik het niet kan bedelen, of leenen of stelen; daarom heb ik besloten, een man met geld te trouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001549.wav|Bunyans Christens Reize, Scotts Huisbijbel en andere deftige boeken geregeld naast elkander staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005556.wav|werd toegereikt. De slagersjongen had eerbied voor deze geheimzinnige poort en hield op met fluiten als hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000070.wav|zweeg, en sloeg, terwijl eene hoogroode kleur haar gelaat bedekte, de oogen naar den grond en speelde met een der akertjes, die van haar doek afhingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000493.wav|De volgende dag werd mede zeer aangenaam gesleten; bovenal werd die vervrolijkt, door dat de jeugdige MARGARETHA GODEWIJK, met haren vader, den Rector der Latijnsche Scholen te Dordrecht, het gezelschap vermeerderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006812.wav|die een of ander doel had; maar al spoedig nam hij den drentelenden, slenterenden gang van lustelooze leegheid aan|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000134.wav|Grijze oogen schoten hunne doffe stralen uit diepe spelonken, want de jukbeenderen waren zeer sterk geteekend, en om zijne lippen speelde een glimlach|496|neutral
+wavs/train_2450_10026_001208.wav|dan dat zijn aandacht op u zoû vallen: en - vergeef my - ik dacht, aan de andere zijde, dat gy te veel Prinsgezind waart, om u door hem te laten gebruiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001651.wav|Alsdan zal een vogel van monsterachtige grootte, Rok genaamd, zich in de lucht vertoonen, en u voor een schaap aanziende, op u|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003901.wav|Kijk eens, jeugdige gentleman, wanneer een man zich zoo afgezonderd houdt, als ik altijd gedaan heb, vervolgde Toby|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002817.wav|Toen de last op de straat nedergezet werd, trok Riah den aanvoerder op zijde en fluisterde of hij dacht dat de man op sterven laff|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000019.wav|toen zei de huishoudster: Morgen vroeg als de baas op jacht is, zet ik het water op, en als het kookt gooi ik Vogelbuit er in en zal hem koken|10587|neutral
+wavs/train_1724_3429_001041.wav|Geen enkel woord werd tusschen hen gewisseld. Zij wachtten zwijgend, tot de bezoeker verschijnen zou. Zijn voetstappen klonken op het grintpad; daarna in de gang, en een oogenblik later stond hij voor hen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000586.wav|Wij waren eerst geneigd de ongevraagde tusschenkomst van den vreemdeling euvel op te nemenenals eene onbescheidenheid te beschouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006232.wav|alle vermaken afgeschaft, alle boekjes met prenten, sprookjes en fabelen verboden, en alle lichtzinnigheden hoegenaamd verbannen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001398.wav|deed het in een diepen schotel en bakte het, totdat het lekker bruin was: en den volgenden dag werd het opgegeten door een familie, March geheeten. T. Tupman. Aan den heer Pickwick|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001239.wav|Eerst nog: trouwt gy Edeling alléén uit liefde, uit een personeel behagen in hem; of om dat gy besluit, dat dit huwlyk voor Betje|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_004074.wav|Dat was de tweede maal, dat zij mij kuste, maar het kwam mij voor, dat zij de eerste maal mij niet zoo hartelijk in hare armen had gedrukt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001075.wav|en vooral met de bewegingen en huppelingen van de lammeren, die met zooveel reden voor het zinnebeeld van weerloosheid, onnoozelheid en zachtaardigheid gehouden worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001499.wav|toen hij uring weder eens ontmoette, door dezen gevraagd werd of daar iets aan was, zeggende, dat hij, uring, t van erdrongen had, die t weder uit den mond zou hebben van e at|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_000530.wav|bijna vermoedende dat myn stem een terugstootenden klank bezat, en dat ik een terugstootend wezen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000319.wav|zette een hoornen bril op, daar het schrift, zooals hij zei, onduidelijk was, las het adres een keer of twaalf over|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003310.wav|bromde de notaris. 'Het beste zal zijn, dat wij master Prendergast uitnoodigen herwaarts te komen met zijne documenten, en verzegeld van den zich noemenden Maurits van Berchem|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_004100.wav|Wat dunkt u daarvan, Ned? Madeline heeft haar maar een keer geschreven, en zij dacht niet, dat zij haar zoo gauw vergeten zou hebben|2450|neutral
+wavs/train_12500_13029_000094.wav|Links het duin: er langs een rosse rand Rul doortrappeld, ondoorwaadbaar zand: Rechts de zee: een altijd ruischend wonder|12500|neutral
+wavs/train_2450_6159_005391.wav|en dus aanspraak maakte op de vervulling van de belofte, om hem in het bijhouden der boeken te assisteeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000061.wav|Maar. ge zijt zoo kort aangebonden, ge zegt, wat het hart u ingeeft, en na het zeggen, valt al te ras het doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000723.wav|Mijnheer de baron, wij zijn op een verkeerden weg. En op deze woorden legde hij klem door aan zijn horlogeketting veelbeteekenend te rammelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002220.wav|Dit vooruitzicht veroorzaakte hun echter weinig zorg of angst, want zij waren te gelukkig om aan kwade gevolgen te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002024.wav|de onderwerpen te vermelden. Eerst herdacht hij de omstandigheden, welke hem deze reis hadden doen ondernemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000170.wav|DS. Wedelaar schreef zijn preeken, hij had volgehouden het te doen - bijkans dertig jaar was hij predikant. Des Maandagsmorgens begon hij veelal; na zich des Zondags verweten te hebben, dit|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000592.wav|n geheel wenthe waren sints lang aan al de fabrieken scholen verbonden; en ontbraken gegronde of vermeende grieven niet, over t algemeen is de toestand|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000573.wav|toen ik, bij het omslaan van een hoek, dien de landweg maakte, eindelijk een verblijf gewaarwerd, waar binnen ik, althans eenige, zoo geen volkomene, schuilplaats hoopte te vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_003478.wav|Daar, neem weg, en breng het naar de slaapkamer, of ergens anders heen, zei zij. Lieve hemel, dat ik nu vanmorgen juist zoo laat moet ontbijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003190.wav|sta mij daar niet zoo aan te gapen, en te grinniken. Met een uitroep van verwondering, ijlde Fagin naar het meisje, om haar te helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001642.wav|Want zoo geheel anders dan de natuurlijke liefelijkheid van bloeiend Hellas, was de gloeiend roode woestijn, waar in de wateren niet welden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002242.wav|waar dat voor een mens die niet ver in de toekomst ziet, acht Groten ineens betaald geen gewichtige som uitmaken: ook zijn het de acht Groten niet die mij tot weerstand doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002179.wav|smachtte zij naar de Liefde. Herakles kwam en Herakles was voor Deianeira de Liefde. Maar Deianeira was niet de Liefde voor Herakles|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000482.wav|Je weet het heel goed,' hernam de luitenant eenigszins brusk. 'En je moet nu ook juist iemand als Fournier zijn om daarvan nooit iets gehoord te hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000720.wav|het stijgen van zijn adem, die, bijna een kus, heure haren deed trillen, te bespieden en zijn arm als gordel van liefde om heur middel te voelen. En overwonnen door haar weelde, liet zij haar hoofd ten laatste zinken op zijn schouder|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_001003.wav|Even zorgzaam als hij was in de zeezaken, wetende dat van een klein verzuim het leven en het behoud van zijn manschappen kon afhangen, was hij ook in den handel voor zijn meesters|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002902.wav|Nu Edwin uitgesproken heeft, blijft hij nog in die houding, als onder de betoovering van zpe sterke belangstellingindenjeugdigengeest, dien hi zoo teer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001217.wav|et spreekt van zelfs, dat nu dezen dag en den overigen tijd van zijn verblijf te otterdam de bestendige tafelgast was aan het huis van den eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000418.wav|Toen de gunstelinge van Zobeïde zag, vervolgde de koopman van Bagdad, dat de kalif volstrekt begeerde, dat zij den koffer, waarin ik was, zou openen, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004987.wav|dezen aanzag: kunt gij die vier man niet voor mij laten, als i nu eens liefhebberij daarin had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001301.wav|Sedert den dood van mijn' man, had ik nog aan geen tweede huwelijk gedacht, maar ik had de kracht niet aan eene zoo schoone en beminnelijke jonge dame iets te weigeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000332.wav|annelijk maar hartelijk en niet zonder zigtbare aandoening was het afscheid tusschen en, toen zij na het afloopen van den maaltijd het orlogschip verlieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008686.wav|wij naar haar toegingen van avond maar het maakt mij verdrietig als ik er aan denk dat zij mij, als ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002815.wav|Grooter dan hij baarde Hellas niet! Wie telt de monsters, die hij verdolg, de roovers en reuzen, die hij verwon|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001804.wav|anders misschien niet. Onze herinnering vertoont hem ons tenzy hy driftig was met even weinig geestkracht als kleur|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001951.wav|de Ritmeester my nu maar gelieft te volgen,' zeide Nyssen, 'dan zullen wy de zaak wel gaauw vereffenen.' En meteen, zijn weg nemende tusschen wagens|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000040.wav|Ik kom er tegen op,' zei Van Brakel lachend. 'Ten minste tegen het generaliseeren. Er zijn onder de dames|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000420.wav|welke plaats en houding hij gehandhaafd had totdat hy zjjne vrienden net do vengemelde compliment had toegevoegd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001782.wav|dadelijk voor een plichtpleging en niets meer te houden. Indien UEd. uitdrukkingen, welke niets dan waarheid behelzen, als vleierij wilt opnemen, zult gij mij dwingen anders te spreken als ik denk|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_001056.wav|Had Louise alles te voren geweten, die toestemming ware wellicht niet zoo onvoorwaardelijk gegeven, want zij vond het jonge paar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005286.wav|Eva doet het toch, naar het schijnt. Maar zij is ook zoo liefhebbend! zeide Ophelia. Evenwel, zij is toch niet meer dan christelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004181.wav|en zoo moeilijk over te haien, dat het niets dan tijdverlies is. Kan ik geen overeenkomst met u sluiten voor mijn vriend mijnheer Riah|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000629.wav|Zeg me, waarom je gekibbeld hebt. Als je het onmogelijk kunt bijleggen, is het niet om een kat. - Laat ons, als het mogelijk is, eerst rustig eten, zei Van der Welcke. Ik zal je straks alles zeggen, als je ten minste kalm kunt zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000320.wav|Waar zijn die laden voor, Dina? zeide zij. Die zijn handig voor bijna alle dingen, Juffrouw, was het antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000336.wav|Weer terugkerend tot zijn a propos, de nieuwe koffieonderneming, zag hij, in gedachten verzonken, naar de schitterende lichtpuntjes op de zwartblauwe achtergrond hoog in de lucht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003245.wav|Alles komt tot eene zekere hoogte; wat daar boven is, verwoest ons, indien het van eenen smartelyken aart is: ik ben thans in geen gemoedsgesteltheid om dit onderwerp breder uittewerken; ik spreek nu alleen van den dood myner Dochter|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_000367.wav|gedurende den aanval zijn hoofd niet had bewogen en rondom zich de revolutie zag woelen met de onderwerping van een martelaar en de majesteit van een rechter|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002075.wav|die geantwoord had met een kort hoofdknikje naar omlaag. Voordat ze naar bed ging, dacht Nanni nog na over den brief, die zoek was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000991.wav|die bijna de geheele gordijn bedekt. Wat is dat? Binnen een paar minuten verscheen de schim weder, doch ditmaal niet zoo groot|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002888.wav|Nu ja!' hernam zy: 'ten gevalle van Sylvius moogt gy een uitzondering maken; - maar anders aan niemand: - en thands, heb de goedheid, my weder naar het gezelschap te geleiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000025.wav|Rijs op! O, niet was het Deianeira, die Herakles doodde: het was het Noodlot, het Noodlot alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008356.wav|die getuigen zou, maar ongelukkigerwijze dronken was, en, tot groote ergernis der beambten, niet zweren, maar wel vloeken wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000548.wav|Jij niet,' was het antwoord, dat klonk als van iemand, die doodmoe en afgemat is 'Stuur me die oude meid maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003177.wav|Heb je nu dat handschrift aan den student gegeven? Dan hoef je niet meer bij hem binnen te gaan. Hij zal nooit meer zeggen, dat hij zoo wil worden als jij. De jongen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004221.wav|Heynsz fluisterde hem iets in het oor: en na een kort en driftig gesprek, keerde de onstuimige jongeling terug en zeide, met een heesche stem en zonder mij aan te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003512.wav|Zoodra de kippen de kat zagen, werden ze stil en deden, alsof ze nergens aan dachten dan aan krabben in den grond om eten te zoeken. De jongen sprong dadelijk op de kat toe. Lieve|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000312.wav|hij zag, dat zij nog steeds sidderde, zeide hij om haar gerust te stellen, en opdat zij des te nauwkeuriger zijn wensch vervullen mocht, nogmaals tot haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001377.wav|zeide Barberin toornig; als gij wilt dat ik u hier met stokslagen vandaan jaag, hebt gij het maar te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000600.wav|de gesloten oogen naar den wand gekeerd en gepoogd inteslapen. Den volgenden morgen stelde zij veel op rekening van het diner met zijn vrienden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005895.wav|tot papa op zekeren dag zoo heel gemoedelijk kwam vertellen, dat Arthur Clennam beneden op mij wachtte, ik ging naar beneden en vond hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001931.wav|Het kwam mij voor, dat gij mij op dit punt geene keuze zoudt hebben gelaten,' hernam zij met een glimlach, die in het schemerdonker voor hem verloren ging; 'maar om u te bewijzen dat ik gansch van harte gastvrijheid oefene jegens u|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001898.wav|Langzaam, zeer langzaam kwam Mevrouw VAN DE WALL weder bij. Eenigen tijd bleef EDUARD vrij gelukkig in huis en de kinderen begonnen meer en meer aan elkander te hechten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000464.wav|Zeg mij eens, vroeg de prins, wat is dat toch voor een prinses, waarvan hier zooveel gesproken wordt, en waar ligt de tuin van het Paradijs? Wel zoo! zei de oostenwind, wilt ge daar naar toe? Welnu, vlieg dan morgen maar met mij mee|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004111.wav|De Witt!' zeide Wendela, hem om den hals vallende: 'verstoot haar niet: denk wat ik lijden zoû, indien ik op gelijke wijze voor uw behoud moest smeeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005869.wav|Het was uit met onze kameraadschap. Ik had de kennis afgebroken. Ik kon het gebeurde niet ongedaan maken, en toen hij bad en smeekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003656.wav|Met dien hond was ik zeker de dieven te zullen ontdekken en nu heb ik er een van. Waar is nu de ander|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001957.wav|Dit waren de laatste woorden, die de vizier Khasan kon uitbrengen; hij werd door zware benaauwdheden aangetast, en gaf kort daarop den geest|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002819.wav|Ze had reeds gedachten te brengen in den loop van haar verfschuitje, en ze teekende droefheid op haar weefsel, want ze had Saïdjah zeer treurig gezien. En ook Saïdjah's vader was bedroefd, doch zyn moeder het meest|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_003436.wav|Ik weet zeker, herhaalde Sissy, dat dit de eenige herstelling is, die gij in uwe macht hebt, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002571.wav|wie zij voorspoed toewenschte. Maar het bericht van zijn huwelijk nam alle terughouding weg, welke zij altijd tegenover hem in acht had genomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000802.wav|Hij zat voor zijne schrijftafel en was druk aan den arbeid, toen Willem Verheyst zijne kamer binnentrad. Onder een luid gejubel vloog hij op, vatte Willems beide handen in de zijne en riep uit: Braaf gedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003368.wav|en was derhalve, zoodra het glas weder begon te dalen, gereed om terstond den terugtocht aan te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000225.wav|Dadelijk nam zij de porseleinen vaas, plaatste haar aan den voet van den troon, en nadat zij zich had nedergeworpen, onthulde zij de vaas en overhandigde haar den sultan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000891.wav|Hij ging dadelijk naar de kamer zijner moeder, welke ontstelde, toen zij hem zoo droevig zag, en met aandrang naar de reden daarvan vraagde|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000412.wav|zomers is er echter een bezoeker in dit dal, waarvan de Yeehats niets weten. Het is een prachtige wolf met een heerlijke vacht, gelijk en toch ongelijk aan al de andere wolven|5809|neutral
+wavs/train_1724_1297_000896.wav|de generaal niet tot verkoopen was overgegaan, eer het te laat was: de Freule had er wel spijt van, want zij mocht er wel over, ze had zelve wel willen melken, en ze praat met de koeien of het menschen waren, en de paarden dan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001366.wav|Kijk, die boventreden zijn met het houweel bewerkt; ze zijn uitgehakt. Ge kunt de houwen duidelijk onderscheiden, en al kondet ge ze niet zien, ge kunt het voelen,' en hij streek met de toppen der vingers over den wand|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007715.wav|toen er eene huurkoets voorbijreed en eene stem van binnen den koetsier toeriep om op te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000042.wav|Het bevel, dat het regiment zich klaar moest houden, zou binnen een of twee dagen van uit de Horse Guards uitgevaardigd worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001865.wav|Daar lag het gesprek alweêr; wij zonderen de twee dames VAN DE WALL en RAALTE uit, die als nachtwachts ratelden. 'Raad eens, met wie ik daar straks een vertrouwelijk gesprek heb gehad?' vroeg RAALTE aan zijn vriend|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001053.wav|Misschien zou hij zijn eigendom kunnen terug erlangen, maar zeer goed kon dit geld reeds versmolten zijn en bovendien, hoe aan bewijzen te komen? Na alles wat hij ondervonden had, wilde hij zich niet meer vernederen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001346.wav|Ja! vervolgde Tante: dat zware weer heeft al wat schade gedaan: daar is, hoor ik, bij Colhorn een gat in den dijk geslagen en ik weet niet, hoe vele duizenden dat aan herstellen kosten zal|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000413.wav|Neen waarlijk, Eurystheus, mijn Tien Werken, zij zijn allen ongeldig! In gemoede raad ik, o heerscher, u: verklaar Keyx den oorlog|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001242.wav|De wolken scheuren en drijven af. De sterren komen te voorschijn. De maansikkel werpt een mat licht over het meer en de bergen. Daar is de Bruneck! zegt Geszler|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001852.wav|In den naam van Christus Jezus, mijn Heer! gebiede ik u: laat van mij af! ik zal geen vinger tegen u opheffen om mij te wreken. Wees barmhartig over u zelf en keer u af van dit kwaad|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_000748.wav|En het is goed, dat ik moet blijven wonen waar ik woon, vervolgde de goede oude vrouw, haar zoon met hartelijken ijver|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000319.wav|Sprakeloos en machteloos staarden de drie mannen het treurig schouwspel aan. Eensklaps vloog de hond in eene vlaag van woede op de doode slang aan, maar voor hij ze bereikte, zakte hij ineen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001422.wav|Ik heb veel meer medelgden met u en met die dame omdat gg niet in de betrekking tot elkander stondt die gg dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001331.wav|Milia! Milia!! Ben je gekomen!! Zij voelde om zich heen zijn armen. Zij hoorde de woorden op haar mond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000404.wav|Zij zijn reeds opgeheschen. Indien ik mij nu mag vermeten eenigen raad te geven, zoo is het deze: dat niemand werkeloos blijve|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003109.wav|die den loop der helling volgden. Daar zag men de halfnaakte mijnwerkers, op hunne zijde liggende of op hunne knieën de kolen uithouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003626.wav|nu eens geheel verborgen in het opstaande graan, dan weder in het opene veld, waar de maaiers vlijtig aan het werk waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000934.wav|Toen Cosette's moeder vertrokken was, zei de man tot zijn vrouw: Met dit geld zal ik den wissel van honderd tien francs kunnen betalen, die morgen vervalt|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000691.wav|Ge zijt zeker een diamant? Ja, ik ben zoo iets van dien aard! En zoo dacht de eene van de andere, dat het iets heel kostbaars was; en zij spraken er over, hoe hoogmoedig de wereld toch was|2506|neutral
+wavs/train_2450_12965_001538.wav|Louise haalde diep adem. Hoe heerlijk was het hier; hoe frisch en hoe schoon! Zelfs van den Broek, die voor zulke dingen bijzonder ongevoelig was, stond een oogenblik in bewondering|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009774.wav|Ik deed mijn best het afscheidsontbijt te gebruiken, maar mijn tranen rolden op mijn boterham en druppelden in mijn thee|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000100.wav|omdat de menschen zoo'nkleur kregen en zoo verlegen werden als zy meestal geraden hadden dat het heel iemand anders|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_005411.wav|was het woord van Biddy. Ga naar hem toe, zei Biddy, zonder uitstel. Om kort te gaan, ik zou je niet erg bedriegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008874.wav|Er was iets in de onverschillige houding van dien mensch, in dat zekere sdr van aanmatiging waarmede hij nader kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000081.wav|De moedigsten hadden zich met Enjolras, Courfeyrac, Jean Prouvaire en Combeferre tegen de huizen op den achtergrond geplaatst, zonder eenige bedekking|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001063.wav|Terwijl Boudewijn zich beijverde om aan dien eisch te voldoen, en het aan zijn welgevallig glimlachje te zien was, dat hij boven verwachting meende geslaagd te zijn, en hem verder aan zijn toilet hielp, begon hij een praatje, zooals zijn recht was|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001711.wav|Tegenspreken kan ik je ook niet, want je hèbt gelijk: met die ketenen en dat slavenpak. en toch. en toch heb-je ongelijk!' 'Een rare redeneering!' glimlachte Veritas|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005260.wav|Waarom wilt gij dan nu niet leeren, vooral nu uwe vriendin Jenny er ook gebruik van kan maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000098.wav|Eerst toen ik tot op een' kleinen afstand was genaderd, bemerkte ik, dat het een bijna ronde bal was van verbazende grootte en omvang|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004432.wav|Op dit netelige oogenblik stak de oude Cudjoe, de zwarte huisknecht, zijn hoofd binnen de deur en vroeg of Mevrouw eens in de keuken wilde komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000167.wav|Ach, dit deed mij leed, Maar toch verheugde ik mij, dat zij in aardscher Gestalte me in mijn droomen wilde naadren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000759.wav|Hij openbaarde hier een nieuwen trek in zijn karakter, want ik had vroeger nooit opgemerkt, dat hij veel belang stelde in voorwerpen uit de natuur. In niets is het maken van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007629.wav|en herinnerde zich zijn twijfelingen en de nog onlangs gevoelde onrust en ontroering. Toen de diaken had geëindigd, wendde de priester zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001417.wav|De nadering der laatste zomervacantie hadiets byzonder belangwekkends voor den publieken geest der kostleerlingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001060.wav|bij tante Bet's ledikant vond. Nicht vertelde mij ook hoe het kwam dat tante het ongeluk gekregen had. Zij was naar gewoonte in den tuin gegaan, om de kruimels van het ontbijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000499.wav|Wat is een gevecht? Een trilling. De onbeweeglijkheid van een wiskunstig plan rekent bij minuten, niet bij dagen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001954.wav|Hij was de langste van al de jongens! ging zijne gade voort. O, het stond zoo grappig; één zoo'n lange jongen onder al die kleine|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_000714.wav|kippen werden gekocht, de koeien begonnen melk te geven, de tuin werd ingesloten, de kasten werden van haakjes voorzien en gingen niet meer van zelf open|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001729.wav|Thans had de Spanjaard de handen vrij en kon hij komen, waar hij wilde. De weg was hem overal gebaand. Iedereen begreep, dat er onder al die berichten weer veel overdrevens liep|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000988.wav|te genezen en te lenigen, omdat hij miste: de zielegemeenschap. De vorsten misten haar; ze regeerden niet om de menschheid: ze heerschten om traditie|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001617.wav|halssnoeren en oorbellen werden als nietswaardige voorwerpen hier of daar neergesmeten, terwijl morrende spreuken zonder ophouden uit de mond der Vorstin vielen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000094.wav|dat haar dochter werkelijk iets door het hoofd gegaan was; het had echter weinig te beteekenen. Toen liet zij den zoon van den grootvizier roepen, om van hem iets naders omtrent het verhaal der prinses te vernemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002154.wav|Niet verloren, als ik er mee koop wat mij wenschelijk voorkomt. Ik heb tot hiertoe van mijn rijkdom nog niet veel anders gehad dan de lasten; het zal mij een lust wezen, die nu eens af te werpen|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000842.wav|koopt van alles nietwaar?' zei ik. 'Blouses en boeken en schoenen.' 'Ja zeker jongejuffrouw, laat me al dat moois maar ereissies zien wat u heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_005218.wav|en dat zij sedert haar vroegste jeugd van den raad en de leiding harer ouders was beroofd. Het was verkeerd, zei de oude heer op een zachteren toon|2450|neutral
+wavs/train_12500_13029_000143.wav|Ratelt wel de trein? 'k Kan zien noch hooren. Zijn wellicht de zuigerstangen lam, Is misschien een onheil ons beschoren? Konducteur, een vraag!. en ik vernam|12500|neutral
+wavs/train_2450_8979_002644.wav|Montparnasse was een modeplaatje in armoede, en moorden plegende. De oorzaak van al de misdaden van dezen jongeling was zijn zucht om goed gekleed te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001007.wav|Een enkele, half geniaal, half gek, gierde op zijn kunst tot den uitersten trans, boog ze in twee handen rond als een buigzamen straal van glas|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000726.wav|De grootvizier kuste zijn hand en legde haar op zijn hoofd, ten teeken, dat hij bereid was, haar te laten afhakken, als hij dit niet uitvoerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012125.wav|Men zegt, dat de Jeune Amelia, die door de Yankee kaper Molasses genomen is, van hem was. En dat staat als een paal|2450|neutral
+wavs/train_7588_4370_000100.wav|r kamertje heengaand, de tafel voorbij en den brief met z'n nog niet droge inkthalen voorbij, liep ze de entree van de Herrschaften in|7588|neutral
+wavs/train_2450_4461_006423.wav|die wist, dat Kitty begreep, wie hij en zij waren: Zij zeide: danst gij dan niet met prinses|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002182.wav|een, voorwaar, in dit geval zou uw trots dolzinnigheid wezen en alleen genoegzaam om mij, onder alle omstandigheden, zulk een trotschaard te doen weigeren|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000549.wav|ging de vlaggestok aan het raam buiten. - Dag Mariètje. En zeg nu eens, Fie. ie. ne. was het dan een dinér? - Ja, het was een formeel|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000934.wav|Een bevel tot vrijlating, gegrond op den wel bewezen toestand van dronkenschap, waarin hij op den avond van den aanslag verkeerde, stelde hem op vrije voeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000944.wav|Zoo leuk mogelijk beredeneerde ik mijn gansche doen en laten, en de argumenten om iets te doen moesten al heel krachtig zijn, wilden zij over mijn aangeboren traagheid, die tot laten dreef, zegevieren|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000527.wav|Ik geloof waarachtig, dat ik Mina onderweg heb verloren,' zei Jorg lachend om zich heen kijkende, alsof hij een schoothondje zocht. 'Zeg, waar zit je|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002820.wav|Hoe was het mogelijk, dat Paul nog iets in hem vond; zij vond Paul duizendmaal beter en flinker. Wat kon Marie Paul de les lezen! Hij was toch een goede jongen; en dat hij wat lui was uitgevallen. ach, hij had immers geld, en kon best nu nog wat plezier maken|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_004026.wav|met uw broeder, mijne germge talenten en mijne ondervinding tot uw dienst te stellen.' Ik dank u voor uw goeden wil, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_001121.wav|en sedert dien tijd heette hy Sir John Podgers. Will Marks kreeg nooit de minste opheldering van het raadselachtige voorval|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000966.wav|Hij wilde zich overtuigen of hij werkelijk te doen had met de twee mannen, die hem reeds vroeger hadden doen hooren, dat ze vijanden waren, die het hart op de rechte plaats droegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001010.wav|want ik was tamelijk moede; maar toen ik tot mij zelven kwam, bevond ik dat er eenige mannen in de kamer waren, die aan de tafel zaten te drinken en te praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000847.wav|hoorde zij een rumoer van stemmen beneden, en hoorde zij tante's stem hoog beverig opklinken. Mijn God, wat was dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001067.wav|in het woord, zijn ziel weêr en zijn leven.! Wat was hij vreemd! Was hij alleen zoo? Zoû er wel éen ander gelijk aan hem zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001512.wav|Giafar, sprak de kalif op meer bedaarden toon, naar hetgeen gij daar zegt, hebt gij u aan drie onvergeeflijke fouten schuldig gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001403.wav|Juist toen Jean Valjean links wilde gaan om de straat te bereiken, welke hij aan het einde der steeg zag, bespeurde hij op den hoek der steeg en deze straat iets als een zwart beeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009237.wav|Na hem even te hebben aangekeken, schoof zij dichter naar hem toe, legde haar arm over zijn knie, liet haar hoofd daarop neerzinken en zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003663.wav|van eene groote stad, die in het laatste zeer getrouwe handboek voor reizigers Coketown genoemd wordt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001348.wav|Onderweg echter bedacht hij zich, keerde terug, keek rond, als zocht hij iets, nam toen het mes van Andries, die, juist opgestaan zijnde, bezig was een pijp aan te steken en de daad des onbekenden niet terstond bemerkte|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002496.wav|Hoor! zeide Tante Letje, terwijl zij Amelia bij de hand nam: gij zult niet bij vreemden gaan, en ook niet bij Heynsz terugkeeren. Ik heb nog plaats in huis: blijf bij mij inwonen: gy sult bevinden, dat mijne tente in vrede is|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008007.wav|haring en conserven benevens borden en wittebrood gereed stonden. Door de nabijheid van den geurigen wotki|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001593.wav|maar juist toen de morgen voormiddag zou worden, kwam een eenzame gans aanvliegen onder het dichte takkendak. Ze zocht aarzelend haar weg tusschen de stammen en takken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002979.wav|Gij hebt op een vertrouwelijk onderhoud gerekend met juffrouw. Berthier; ik zal daarbij geen hinderlijke derde zijn,' ging Eckbert voort; 'ik vraag een kop thee en dan. laat ik u samen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000309.wav|Zelfs op zijn gelaat had men niets bepaalds kunnen onderscheiden. Het drukte een schuwe verbazing uit en staarde strak voor zich|2450|neutral
+wavs/train_10079_9412_000101.wav|Roland ging, en het meisje lag als een roode steen op het veld en wachtte op haar liefste. Maar toen Roland thuis kwam raakte hij in het net van eene andere, die maakte, dat hij het meisje vergat|10079|neutral
+wavs/train_2450_4300_000597.wav|De rivier zat vol dry vende ijsschotsen, die gedurig onder ons knapten en kraakten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005114.wav|Hij wenschte te weten, of zijn veronderstelling juist was, dat ik een vlek op haar nagedachtenis wenschte te werpen en haar familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008343.wav|Aardig om op dien leeftijd nog over gebrek te gaan praten! Heb ik ooit van mijn Ievenl Geen tijd meer voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000639.wav|maar zij kennen hem niet. Niemand kent hem. Ik alleen, en mij is dat ook moeilijk gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003367.wav|van scholieren zouden kunnen opleveren? Toch liggen deze scholen juist in Limehouse, en zijn het de armenscholen van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004127.wav|Deodaat en eenige Ridders van minderen rang op een afstand was blijven staan, dadelijk naar het ridderpand toegesprongen en reeds strekte hij de hand uit om het op te vatten|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000057.wav|en de beide meisjes lachten achter haar zakdoek. Amelie zeeg doodaf, en waarschijnlijk met een halfhonderd steken in haar zij, op een stoel neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000074.wav|oo is het ook met het huwelijk, waarvan huisselijk genoegen de hoofdbedoeling zijn moet: men kan daaromtrent ook alles niet zoo net vooraf uitcijferen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009968.wav|aan te grijpen, u uit mijn naam, en ik mag er wel bijvoegen ook uit naam van de gezamenlijke inwoners van Port|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004733.wav|en eens in het rond te zien om mij te overtuigen, dat men mij niet weggebracht had. Den ganschen ochtend sprak Barberin geen woord tot mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000702.wav|en uw' weldoener, durft geven. Ik zweer u, dat uwe dochter geen ander tot man zal hebben, dan de geringste en de mismaaktste van mijne slaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003874.wav|En u, voor zooveel noodig, van goeden raad te dienen,' voegde Van der Horst er by. 'En zoo hebben wy - onbescheiden genoeg - Mevrouw Buat overvallen,' vervolgde Kievit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001548.wav|Overijling deugt nergens toe, dan om alle kwaad nog erger te maken, en wij kunnen niets beters doen dan voorloopig afwachten, wat de Oostenrijker doet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000195.wav|Nou, stuurman. ik zou toch denken.' En Paddeltje streek zich in het oogvallend met duim en wijsvinger van de rechterhand over de bovenlip, links en rechts van den neus|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000911.wav|Maar zij begreep, dat zij nu aan Holland niet meer kon denken. Zij schreef hare familie af. Het scheurde toch nog iets in haar, het onbewuste van familieband|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001069.wav|et duurde niet lang, of, zonder aan zijn nader voornemen bekend gemaakt te hebben, vertrok met zijnen vriend naar otterdam. ij troffen onder de personen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001404.wav|TWEEDE HOOFDSTUK. EENIGE ZIJNER BIJZONDERE KENTEEKENEN. De straatjongen van Parijs is de dwerg der|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000755.wav|eerste blik door het vertrek zeide hem dat Margarethe afwezig was. Hoe! riep hy, is my n nichtje weggegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003750.wav|Zoo zou men in den rozenkleurigen avondstond, die zich altijd verder uitbreidde, de schoonheid van het landschap kunnen opmerken|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000677.wav|Gij maakt het zware, drukkende gewicht los, en hij verheft zich hooger! Heerlijk klonk het koor, als het gelui eener klok|2506|neutral
+wavs/train_2450_9162_000747.wav|en van haar ellende haar barricade maakte. Blokken, als van een schavot, verbrijzelde ketens, palen met dwarsbalken in den vorm van galgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000079.wav|Je moet hem eens vragen, als je schrijft, of hij daar gewend is op een bed of op een matras te slapen. 'k Zal er om denken, Barbara|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003928.wav|Dat niet,' hernam EUGENIO, 'zoolang ik hier nog eenen vriend heb, die mij beschermen zal!' Dit zeggende, wierp hij eenen veelbeteekenenden blik op|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000798.wav|toen hij daarin verhinderd werd door den kapitein van het schip, die op dat oogenblik aankwam, om den kolonel de hand te drukken, en die, toen Hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000156.wav|vergat toen haar vrees, zichzelf en alles, behalve het onuitsprekelijk genot, dat de muziek haar gaf, want ze klonk haar als de stem van een geliefd vriend|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005665.wav|zoo het te ontraadselen was, en daar gij u, volgens de laatste berichten, die ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000383.wav|et is mij door een vertrouwd vriend, die korrespondentie in talie heeft, in het geheim medegedeeld; maar de bewijzen zijn te volkomen, dan dat ik een oogenblik zou kunnen twijfelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000996.wav|leven en werkzaamheid rondom zich en door de maatschappij verspreiden, het zij door traagheid, het zij door vreeze, of door beide|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003835.wav|Over nagedacht, heer Baron? slapelooze nachten, ledige uren, verlies van eetlust en genoegens heeft het mij gekost: het zoet mijns levens is er door verbitterd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002130.wav|Hoe ellendig zijn wij trotsche bedelaars toch, mompelde hij, van wie rijken en armen zich evenzeer op een afstand houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001936.wav|o k zie dan in dat heilig osch de riesteres en de ataafsche vrouwen, daar zij de dappere mannen aanmoedigen, om lijf en leven te wagen voor het behoud der dierbaarste panden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001503.wav|Zulke beuzelingen laten geen confidence toe; maar zo wy alles, wat onze inbeelding in waarde aan duizend dingen byzet, daar afnamen, hoe veel duizend dingen zouden dan geen beuzelingen zyn|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000107.wav|het smart mij, in iemand van uw jaren en voorkomen zooveel verstoktheid te vinden. Hoe hebt gij u kunnen verstouten, u in te dringen bij een eerbiedwaardige Juffer, terwijl gij bij u zelve bewust moest zijn, dat uw ware plaats in het spinhuis is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000353.wav|Seerp Van Adeelen had, gelijk wij gezien hebben, het feest in drift verlaten. Daar zijn dienaars en die van Aylva met de paarden waren teruggereden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003149.wav|immers voor zooverre de zitbanken toereikend waren, hunne plaatsen in: acht pages en een aantal Herauten bekleedden de trappen van den troon: aan weerszijden waren de bloedverwanten des Graven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000102.wav|verzuimde niet, terstond kenners en kunstvrienden te waarschuwen en hield inmiddels naauwlettend toezigt. Gelukkig vertoefde juist|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000599.wav|geleden sinds deze oude man dagen lang voor dG: vierschaar dezer zelfde vergadering terecht stond, en|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000176.wav|Maar hij kon het bankje niet meer terug halen, en daarom sloop hij stilletjes van den stoel weg en ging weer op zijn plaatsje achter de deur zitten, met een onnoozel bakkes|9861|neutral
+wavs/train_2450_7371_008315.wav|besloten had zich bij de helft te bepalen, bleef de vraag nog welke helft. Dat struikelblok kwam hij nooit te boven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001271.wav|Daarom was zij vriendelijk tegen tante Stefanie De Laders en, achteraf, vriendelijk tegen oom Anton. Haar noodlot bleef haar achtervolgen: in plaats, dat Lili ten minste nog wat had gewacht, en een mooi huwelijk had gedaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_001385.wav|zooals zij zich gevoeld had, in dien mist, zelfs zonder gedachte aan Sir Archibald en Frank, slechts denkend aan hare doode moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000037.wav|ik hoor het wel. Quilp is hier immers meester? Waarom zou hij niet binnenkomen? De dwerg trad derhalve binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001434.wav|Ik wil de arme duivels niet laten ranselen en dat weten zij; en daardoor hebben zij natuurlijk het heft in handen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002491.wav|Het werd stamelende en met moeite uitgebracht; maar toch bitter en dreigend, kennelijk met volkomen bewustheid. Wij hoorden een luiden snik; Rudolf had verstaan! Het werd noodig hem te verwijderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000066.wav|omdat zij in hunne reusachtige gestalte het tooneel niet verlaten konden. Dit was wel zeer onaangenaam en lastig voor hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010045.wav|nog steeds den blik op Clennam's gelaat gericht. En in zijn plaats, sprak Clennam langzaam en duidelijk, staan u de middelen ten dienste|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000737.wav|En nu was de Grand Chaine aan hare laatste schakel; de bescheiden automaat hield op en de zestien wandelden twee aan twee tusschen de meubels door|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001689.wav|letterlijk gezegd, maar even zijn schouder tegen het wiel behoefde te zetten, om drinken te krijgen. Deze neiging was voor jufvrouw Rouncewell eene bron van groote|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000308.wav|Het was toch geen zinsbegoocheling: wij zagen het, wij hoorden het, wij voelden het: het viel op ons, het spoog op ons: de heele badkamer was er vol van|1666|neutral
+wavs/train_2450_7099_000062.wav|Terwijl wij naar boven gingen, zette Pickwick den bril op, dien hij tot nog toe in zijne hand had gehouden, schikte zijne das terdegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000575.wav|Daar stond zijn geldkist, daar in dien hoek, dat wist je toch.' 'Ik? Wist ik dat? Ik weet niet wat een geldkist anders is dan een gewone kist|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008621.wav|nu en dan boven de lakens kwam, zooals een vroolijk zeemonster boven water komt om adem te halen, en dan weer onderdook|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002368.wav|Maar toch was hij gelukkig omtrent haar te kunnen weifelen en dat eerste vermoeden van oppervlakkigheid te kunnen ontzenuwen door zijne tweede gedachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003288.wav|en naar een stoel geleidde, vloekte hij meer dan eens om hare onhandigheid, en sloeg haar. Huilt gij? vroeg Sikes|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002989.wav|Het zou eigenlijk niet voor mijn pleizier wezen, ik haak niet zoozeer naar genot en vermaak; maar het komt mij voor dat verplaatsing, afleiding, ook wel eens goed zou zijn voor u.|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005871.wav|Ik zal hun opvoeding voltooien en wanneer het dan weder voorjaar is, dan kunnen wij samen weder op weg gaan, Rémi, om niet weer van elkander te scheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006713.wav|terwijl ik zeer wel weet dat ik er altoos min of meer in zijn nioet, dank ik u allerhartelijkst. Mijne heeren — en Bella en John|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001004.wav|Zijn gesprek met dezen had echter maar een oogenblik geduurd, waarin hy hem gevraagd had, of hy ook nog papieren te huis had, die ten kwade konden worden uitgelegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001993.wav|et een kloek beraad snijdt oogenblikkelijk de riemen van zijne schaatsen los, en eer hij iemand te kennen geeft, wat zijn voornemen is, springt hij in de bijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004402.wav|En wie der hofvlinders, vroeg Adeelen, welke om u heen gefladderd hebben, heeft u dat schoon besluit doen vormen? Madzy heeft volkomen recht, zeide Aylva|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001495.wav|en nu en dan zag men een eenzamen wachter op het dak, die stil bleef staan, om naar het werk op straat te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000671.wav|en de grootere losheid en ongebondenheid der zeden veelvuldige aanlokselen, en schadelijke voorbeelden geven; terwijl tevens de jongeling geheel zonder ouderlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002208.wav|en had met het fabriceeren van grof laken, sergie en dergelijke stoffen, twee millioen overgewonnen. In zijn geheele leven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001098.wav|Hoorde papa hen niet dragen? Werd hij niet wakker? Sliep hij zoo vast? Nu. hoort hij niet meer hun stemmen. Nu zijn zij in den tuin verdwenen. Hoort de oppas niet|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_001188.wav|oen dit op eene rustige wijze gezegd had, begon, daar het gezelschap nu geheel gestoord was, en men elkander in het oor fluisterde, dat er van die zaak nog meer gekheid mogt komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000986.wav|Bij den eersten aanblik zou men het voor een dier onderaardsche gangen houden, welke eertijds zoo gemeen en zoo nuttig waren voor de vlucht van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001565.wav|en eene groote baliemand, met bloemen gevuld, in alle haast in ons huurrijtuig, te doen plaatsen: welke schikkingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001220.wav|zich zoo geheel van al die fortuinbejagers onderscheidde, ja, dat zijn woorden haar omtrent golden als een blaauwtje, dat hij haar bij voorraad gaf. ij zweeg een oogenblik|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001396.wav|Connie zou met Ru gaan wandelen, Pien had teekenles, Loutje tingelingeling, en Nora moest met haar moeder uit. Dat heb je er nu weer van, als je eenig kind bent|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003810.wav|Capi scheen niet meer onder den indruk van de vrees, die hem des nachts bevangen had; met de oogen op zijn meester gericht, wachtte hij op diens wenk om vooruit te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000951.wav|Ze zegt dat ze te lui is,' zei Minah. Daar moesten ze om lachen. 'Is ze vervelend?' Minah haalde de schouders op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005241.wav|Zie, uwe flanellen borstrokken liggen hier in den hoek; pas er wel op, want er zal daar niemand wezen om anderen voor u te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001498.wav|De zaal was geheel vol, en alles ging goed totdat Bradbury optrad, die echter aan eene plotselinge, vreemde gril toegaf|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002584.wav|dan hebt gij gelijk: en dan had zeker die Duitsche Heer beter gedaan, zoo hij niet alleen zelf gebeden had, maar ook de overigen in een lofwaardige stemming had pogen te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004021.wav|en een zak, dien zij bij zich had, op de zitting legde. Deze dame, op een zeer losse, gemakkelijke wijze gekleed|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000501.wav|De lente had hem rijke beloften gedaan, en de zomer had ze wreed geschonden; gij beloofdet niets, maar gij kust hem op het voorhoofd en zijn krachten herleven, gij lacht hem m de oogen en zijn levenslust ontwaakt weer|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008597.wav|en sedert vermeed hij de gravin. Hij wilde niet opmerken, dat velen in de conversatie Anna scheef aanzagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002468.wav|En hoewel wij nu onze kleine kibbelpartijen hebben, die het gevolg zijn van zeker onvermijdelijk proza in onze vrijage|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000122.wav|Sarah vond het leven te Liverpool niet aangenaam meer en zij vertrok, naar ik dacht, om weer met haar zuster te Croydon samen te wonen en te huis sukkelden de zaken voort, als in den laatsten tijd|2506|neutral
+wavs/train_1724_1601_002258.wav|Mijn eenige smart was, dat mijn gade de mij beschoren eer niet had kunnen deelen: zij was kort na mijn aankomst in Spanje overleden, na mij een dochter geschonken te hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_003945.wav|Het kind legde alles tusschen de tralies door in de zachte, blanke, welgevormde hand, doch blijkbaar was zij er bang voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003404.wav|om in de kamer te kunnen blijven onder voorwendsel van er iets te doen te hebben. Hij is kras genoeg als hij maar iets heeft waarop hij woedend kan zijn|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000338.wav|De wolf was achterdochtig en bang, want Buck was driemaal zo zwaar als hij, terwijl zijn kop nauwelijks tot Buck's schouder reikte. Zijn kans waarnemend, sprong hij weg, en de jacht begon weer|5809|neutral
+wavs/train_2450_8749_002080.wav|Dikwijls zeide zij tot haar buurvrouw Margaretha: Voel eens hoe heet mijn handen zijn! Des morgens echter, wanneer zij met een ouden gebroken kam haar fraai haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000076.wav|Hij werd gewoonweg een framboos van woede, hij is toch al zoo driftig Steub, en hij schreeuwde: 'Wie heeft die daar opgehangen?' Toen moest ik het wel zeggen. En ik prevelde: 'Ik meneer, aan een lusje|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000322.wav|en het stof gadeslaan, dat op straat neerviel. Een buurman zou ons huis sluiten en de sleutels voor den eigenaar bewaren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003482.wav|Ze daalden nu allen het pad, dat zij eerst opgeklommen waren, af, opnieuw vechtende met de twijgen, die hun den doortocht versperden, toen zij achter zich hoorden fluiten. Omziende zagen zij Georges en Lili, vol heimelijke vroolijkheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001932.wav|antwoordde Heenvliet: 'dergelijke transaktien worden zelden zoo geheim aangegaan, of er komt iemand achter. Van Espenblad heeft een schuldbekentenis van u in handen, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005321.wav|LI is er niet jonger op geworden, zeide John, terwijl hij zijn vriend uit vroeger dagen kalm opnam. Dobbin lachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000336.wav|Dat waren de donkere dagen. Dan vroegen zij: schrijf je niet verder, heb je dan niets meer om voor te lezen? Hij schudde het hoofd, hij haalde de schouders op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000420.wav|hoeveel we ook van elkanderhouden. je bent zoo lief, Aldo, zoo lief, je bent nooit boos, nooit driftig|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001599.wav|Wil je zoo graag bij ons vandaan?' vroeg Pa. Ik dacht eens na. En gek, ik wist, dat ik ze allemaal zou missen, Ma en Julie haast net zoo erg als Pa en Kees|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007824.wav|Waar zal ik die voor gebruiken? Ik krijg eene rekening, bijv. van Jones. Ik noteer baar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005738.wav|en werden door den croupier binnengehaald, terwijl zijn onverbiddelijke stem het winnende getal en kleur opriep. Zij zuchtte, haalde haar schouders op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000465.wav|en dat onderwerp wekt zeer sterke gevoelens bij mij op. Zeer, zeer sterke gevoelens. Met bevende hand nam Bradley zijn zakdoek en veegde zijn voorhoofd af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011073.wav|Als jongen was George verscheidene malen in deze kamer gekastijd, terwijl zijn moeder mistroostig op de trap naar de zweepslagen zat te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001345.wav|De zon op haar hoogste zijnde, galmden de jachthorens met heldere tonen door de vlakte. De ganse stoet kwam bijeen, en men spoedde zich op een matige tred naar Wijnendale terug|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_002157.wav|Ik heb geen recht om hoe ook te bestaan, voor zoover ik weet, zei Sydney Carton. Wie is de dame|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000445.wav|Die trotse mening was ook in de harten zijner mannen, ja zo ver dat, terwijl het leger van Gwyde zich in de duisternis tot de slag bereid maakte, het Franse leger zo gerust sliep alsof het ergens in een vriendenstad geherbergd ware geweest|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000998.wav|Dat is niet duur! riep Aloud vergenoegd uit. Mijn vorige riem is op verre na zoo mooi niet en kost mij de helft meer. De koop is gesloten, hoor. En deze dolk, kramer? vroeg de schildknaap weer|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006746.wav|De majoor benoemde zichzelf tot George's gouverneur, bestudeerde Caesar en wiskunde met hem en zij hadden een Duitschen leeraar|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001107.wav|Dag schipper! dag schipper!' riep hij maar. 'Jongen. begin-je je terugkeer aan boord weer met allerlei gekheid? Hoe kom-je er nu in vrede toe, een baard om je gezicht te plakken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001487.wav|Wat was van dien man, dien geheimzinnigen man geworden, welken de koetsier uit het hek van het Groote Riool had zien komen, den bewusteloozen Marius op zijn rug dragende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000441.wav|De heer Crisparkle, frisch, helder als altyd en zyne ambtgenooten en broeders, niet zoo frisch als hjj|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003436.wav|Die vraag naar ambachtslui en dat bedrag der arbeidsloonen, die drukke kaaien van Montreal|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005217.wav|dat voor hen gelijkstaat met het onontdekte land, van welks grenspaal geen reiziger ooit terugkomt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007246.wav|waarna hij met de snelheid van een waterval naar beneden gleed. Maar het was slechts om de eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005469.wav|Maar den anderen dag moest ik Capi zijn les leeren; ik nam hem in mijn armen en zachtjes, terwijl ik hem liefkoosde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004188.wav|Ik ben geen van die heerenplanters met zachte, witte vingers, om maar rond te kuieren en mij door een ouden schavuit van een opzichter te laten bedriegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000017.wav|Aan den IJkant genaderd stond HILLEGONDA nog meer versteld, vooral even voorbij de Haringpakkers Toren. Daar zag zij, schoon te Enkhuizen ook gewend aan het zien van schepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001421.wav|voor ons zijn, als we geen' beteren vinden kunnen, en van daar uit kan hij ook, als hier alles verkeerd loopt, gemakkelijk naar Oostenrijk vervoerd worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002085.wav|De eerste maal dat hij zijn hamer als een rotsgedeelte vallen liet, sloeg hij het hoofd van de heer Alin de Bretagne te pletten; met de tweede slag verbrijzelde hij het harnas van Richard de Falais en brak hem de ribben in het lijf|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000905.wav|Benjamin was eerst een regte Boanerges, en toen een Zone der vertroosting; en Slimpslamp was geheel in een afgezakten staat; doch daarna geheel heilige vreugde, zo zei dat|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_003427.wav|wees dan verzekerd, dat mijne dankbaarheid jegens u zich met meer dan ijdele woorden toonen zal, en dat ik u door daden het verdriet zal pogen te vergoeden, dat ik u thans onwillig veroorzaakt heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000511.wav|Zijn oogen gleden over haar blonde haren, over haar blanke gezicht, over haar meisjesbuste, den leest omsnoerd door wit lint|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006395.wav|Miss Ophelia gevoelde het verlies insgelijks; maar in haar goed en oprecht hart droeg het vruchten ten eeuwigen leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007203.wav|Juffrouw Kaatje hoeft zich die moeite niet te geven, zei Frank. Ik zou, als ik het zeggen mag, liefst zien, dat zij precies zoo bleef als zij is|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001381.wav|Als Francis mij ooit zoo kon aanzien, zou het uit wezen tusschen mij en haar. Al griefde het mij, ik kon niet tusschen beide treden. Er moest een reden zijn voor hare onverbiddelijke strengheid die ik niet kon doorgronden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000585.wav|op de aangenaamste wijze een blijk te geven van hare dankbaarheid. MAURITS deelde aan Signora SALUZZO dit gedeelte van den brief van MARIA mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001732.wav|en majestueuze, monument is verdwenen, om in vrede de soort van reusachtige kachel met haar pijp te laten heerschen, die de sombere vesting met negen torens heeft vervangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001916.wav|Daar waren gesteven witte hoofddoeken en zware zilveren broches en kettingen. De menschen wilden nu zooiets niet meer dragen, en Moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002809.wav|Omdat ik zijn vriend was, zou ik het drinkgeld niet vergeten. Dat was weder een halve franc. Voor de derde maal wilde ik het touw vatten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002606.wav|Hij zegt dat al hunne gebreken aan ons te wijten zijn, en dat het wreed zou zijn eerst de schuld te veroorzaken en dan te straffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005387.wav|het venster werd verlicht door de schuinsche stralen van de avondzon en een licht tochtwindje speelde met de gordijntjes|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000512.wav|De schilders verlieten te zamen het vertrek. Boven gekomen ging Fokke de kamer van zijn vriend binnen, deed de deur achter zich toe en wierp hem met zenuwachtige haast de volgende woorden in het aangezicht|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000277.wav|Nadat ik zoo ziek ben geweest, ben ik als veranderd, zenuwachtiger. Theo, toen hij eens boos op me was, heeft gezegd, dat ik na dien tijd hysterisch ben. wat ik vroeger niet was|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_005079.wav|en zoo spraakzaam als wij in het begin van onze gevangenschap geweest waren, zoo stil waren wij, toen deze voortduurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001162.wav|Terwijl hij dagelijks beweerde dat hij het geheele menschdom wantrouwde — en bitter wantrouwde hij inderdaad allen die slechts eenigszins aan hem gelijk waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000090.wav|Had ik geweten, dat ik u hier zou aantreffen, ik had zeker bij uwe ouders even aangegaan, of zij ook een' brief of een mondelinge boodschap aan u hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000102.wav|eze keer was erusha s schuldige uitdrukking niet geveinsd. ' et komt me voor, dat je je niet bepaald dankbaar toont, wanneer je het instituut, waar je zooveel hebt genoten, belachelijk maakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_003512.wav|Kom wees nu verstandig! Vervolgens begonnen de dames weer uit te weiden over de noodzakelijkheid om den goeden man naar bed te helpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000410.wav|van Tonie's overleden moeder, die Fokke haar als een zeer talentvolle vrouw beschreven had, kwam zij zonder overgang op de oorzaken van regen en wind. Tonie beijverde zich haar te woord te staan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001272.wav|Had zij hem hare fout beleden, de zaak zou zoo ver niet gekomen zijn, maar wie zich door een' leugen zoekt te redden, zal daarbij nimmer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000569.wav|Als de sterke mannen hem staalden zijn jonge tengere knapenlijf met zwemmen en rijden en schermen, dan was de zweeming gegaan door hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003984.wav|Merk op, welk een abel en voorzienig jonkman hij wezen moet, die zulke kansen wikt.' Doch Mabelia was in dat oogenblik zeer weinig gestemd om de goede hoedanigheden, waarop hij stofte, in hem te waardeeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_002452.wav|Thomas zag hem eigenlijk geheel niet aan, maar gaf zich met volkomene lijdzaamheid over om zich naar huis te laten brengen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001988.wav|Ja, 'k weet het, dierbaar pand, eens moeten wy toch scheiden. De Dood ziet naar verdienste, of rang, noch frissche jeugd; Ik zal u mogelyk, gy my ten grave leiden|1666|neutral
+wavs/train_2450_9298_001320.wav|Het was dicht bij middernacht toen Aladdin opstond, en volgens de toenmaals heerschende mode in China, prinses Bedroelboedoer de hand bood|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000241.wav|Maar waarom mag dat niet? vroeg Gerrit. Omdat de vijand zich bij eene belegering daarin zou kunnen nestelen. Maar laat ik nu maar over deze zaak zwijgen en wat anders vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002306.wav|Welnu? Krijg ik geen fooitje? Hij, die aan iedereen en zoo lichtvaardig gaf, vond deze vraag onbescheiden en brutaal|2450|neutral
+wavs/train_10294_7242_000061.wav|Hij sprong op krukken, de arme man; Het ging maar langzaam voort, En zag hij menschen, 'k hoorde dan Het kermend, ak'lig woord: 'Een aalmoes, alsjeblief|10294|neutral
+wavs/train_2450_7472_001348.wav|en heb ik tevens de mijne aangeboden. De geheele wereld schijnt met ons meê te voelen; van alle oorden stroomt het geld toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002140.wav|Hij vermeed zorgvuldig de minste verklaring; zij was goed en hartelijk voor hem, maar wat zij meer wilde zijn, zou ook alleen voor hem begrijpelijk zijn geweest. Zoo bragten zij negen dagen door|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002990.wav|of zich bemoeien met de komenden en gaanden in nog andere huizen, of het moest het myne zyn, datzoukunnen. Ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005788.wav|waarvoor uwe vaderen hun bloed hebben gestort, en uwe moeders, nog heldhaftiger, gewillig waren, dat hunne besten en edelsten zouden sterven|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000208.wav|Het kleine badkamertje in onzen waggon dat ik nog niet heb vermeld, schijnt nog meer te worden gebruikt voor die soort van plengoffers, dan voor het doel, waartoe het werd bestemd|5809|neutral
+wavs/train_2450_5518_000089.wav|Toen zy deze laatste woorden hoorde, begon de Prinses Alicia haar hand in den zak te steken- waar zjj de toovergraat geborgen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001109.wav|ik ben zoo ongelukkig. laat mij mijn hart voor u uitstorten. eeds eene geruime poos geleden, had hij alle gelegenheden waargenomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004364.wav|Ken je mij niet, Roggeveld! riep ik; want ik herkende nu duidelijk de stem, die mij al in den beginne niet vreemd was voorgekomen: ik ben Huyck! geloof mij toch: Mevrouw Van Bempden staat|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000605.wav|negen weken lang heb ik zenuwkoortsen gehad en nog ben ik zeer zwak. Zoudt ge denken, dat uw vriend Sherlock Holmes genegen is met u bij mij te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004879.wav|eenspannigen mandewagen zag voorkomen. En hoe elegant! Bekoorlijk! Nu, dan zullen wij ook opbreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001677.wav|toen zij, in stede van den monnik, haar gastheer terugzag, wiens koel en ernstig wezen weinig goeds beloofde. Meisje! zeide hij, op een langzamen, indrukwekkenden toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001561.wav|Gg hadt moeten zeggen: zoo kort als een dwerg, hernam Jacques Twee. Maar wat wist ik er van? De daad was toen nog niet gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001165.wav|Wy hebben over den gelukkigen tijd gepraat, toen wy elkaar voor het eerst nadden ontmoet en samen reisden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000055.wav|over een deel van den grooten eldener esch is aangelegd, ons in korten tijd derwaarts brengen. aar wij moeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001528.wav|Ik, die daarbij mijn kleine Cosette had, ik was wel genoodzaakt een slechte vrouw te worden. Nu zult ge begrijpen, dat deze gemeene maire al het kwaad veroorzaakt heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000748.wav|Ik herinner mij die beloften te wel, om die ooit te verbreken,' zeide JOAN: 'ja ik heb u beloofd, dat ik eene dwaze en hopelooze liefde zoude pogen te onderdrukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000958.wav|Daar hare moeder, ondanks het vrij spoedig verergeren harer kwaal, zeer helder van geest bleef, deed zij zich dagelijks, voornamelijk uit de Heilige Schriften, eenige gedeelten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001893.wav|Maar Mijnheer Blaek! zeide Tante, na mij eenigszins verlegen te hebben aangezien; wij wenschten gaarne te huis te wezen: en UEd. is te beleefd om aan het verzoek van dames geen gehoor te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004690.wav|Hoe langer de oude John, op den koperen ketel starende, over het verhaal van Salomon zat na te denken, des te levendiger|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000943.wav|Men genoot het uitzicht van de Kniebis en dronk een flesch rijnwijn in de Alexander Schanze, maar het idée dat Henriette in bedekte termen aangaf om te wachten tot de volle maan het landschap bescheen, verwierf geen bijval|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001633.wav|die vromen en godvreezenden hadden te lijden gehad, en hoe voornamelijk de Heiland der wereld was bloot gesteld geweest aan de hevigste folteringen, en van zijn zoo bitter lijden en sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000758.wav|Ik fluit. van zelf. Ik weetniets van muziek. Zij had op haar lippen Wagner, Puccini. Zij vroeg echter niets|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002963.wav|die van zich te kunnen wijden aan een zieke. Vincent werd er haar al meer en meer interessant om en in zijn Turksch gewaad met zijn Turksche muilen werd hij haar zeer dierbaar, om de zorgen, waarmeê zij hem overstelpte|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_000215.wav|en staande houden od en alle de eiligen vergeven het mij, dat ik het zeg! dat er onder deze heilige beenderen zelfs verscheiden dijebeenderen van groote honden gevonden werden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001783.wav|maar hem thans voor de korrektie brengen, voor t minst uitstellen, tot je in staat bent, er andere bij te voegen, waar wat meer logica in zit, en die geschikt zijn om de lieden te overtuigen zonder het meisje te|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000624.wav|Nadat de sloep aan boord was gehaald, gaf hij bevel alle zeilen bij te zetten, en den koers naar den berg des vuurs te vervolgen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002890.wav|Freddy ging dien avond naar een bal. Hoe was het mogelijk, dat zij er tegen kon, bijna iederen avond uit te gaan! O, zij, Lili, hield er ook dol van, een prettig bal, een amuzant soiréetje, maar ze bleef ook heel gaarne thuis|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_002196.wav|dat hij haar lastig was en dat zij hem niet in de oogen kon zien. Alsof zij hem iets zeggen wilde, waartoe zij niet vermocht te besluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001062.wav|dat door de geheele wereld beroemd is om zijn was-praoparaten; te beginnen met de modellen vanbladeren, zaden, planten|2450|neutral
+wavs/train_5809_5116_000157.wav|Trane al op de bane, al op den weg, kom! Droppel op het rinken van den beltrom: Ringe ringe ringe ringe ring|5809|neutral
+wavs/train_1724_3168_000783.wav|Mijn zenuwen hebben behoefte aan rust. Ik kan dat schelle licht niet verdragen.' Het was werkelijk uit. De burgemeester kende den gepensionneerden luitenant te goed om niet te weten hoever hij gaan kon.|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000496.wav|Tante Adèle opende de ramen: de koude winterlucht kwam binnen en zij trok dichter om de schouders de wollen pelerine, die zij droeg. Met haar stofdoek stond ze een oogenblik verlegen, niet wetende waar te beginnen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_005063.wav|een paar zitbankjes en jachtgereedschappen van allerlei vorm en gebruik, maakten de eenige meubelen uit, waarmede overigens dit verblijf was voorzien|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002435.wav|Toch is onze zaak niet van de slechtste hier in de stad en rendeert goed ook, maar.' 'Dan zal ik maar besluiten niet te trouwen, oom,' sprak Regina toen vast en ernstig|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002260.wav|Door goede verdeeling moet niet verstaan worden een gelijke verdeeling, maar eene billijke verdeeling. De eerste gelijkheid is de billijkheid. Uit de vereeniging dezer beide zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000571.wav|Intusschen verliep het jaar, en de tijd dat hij vertrekken moest brak aan. Hij pakte zijn valies en daarin ook het laken, waarin zijn lijk moest gewikkeld worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001148.wav|De zwarte stak zijn' naakten arm in de opening en haalde er eene schreeuwende en spartelende buidelrat uit te voorschijn. Hij slingerde het dier met den kop tegen den stam en beroofde het zoodoende van het leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000121.wav|Hijzelve, dien morgen, hij had haar kist onder veel bloemen zien wegstoppen in een kelder, donker en vochtig, dien men noemde een|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000431.wav|de kroonprins maakt zich bepaald populair. - Een aardige jongen. valt ze hem in de rede. Ik had hem in langen tijd niet gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009749.wav|Ik zal het niet weer doen. Wezenlijk niet. Och, toe! iKom ! zei juffrouw Wren, met hare handen voor hare oogen. Ik kan u niet langer aanzien|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000137.wav|Eigenlijk wist hij het zelf niet. 'Weet je wat,' zei de ridmeester, 'kom bij mij, dan zal ik je wel voorthelpen; gij schijnt mij voor den militairen stand geboren; kom bij mijne kompagnie en ik zal een kerel van je maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_002063.wav|Eens maakte hij met zijn vriend Richardson een tocht te voet en liet zich, daar hij zeer vermoeid was, met een huurkoets naar Londen terugbrengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000339.wav|De danspartijen op het Park namen een aanvang, en boottochtjes werden gemaakt, zoo dikwijls een buiige Octobermaand dat toeliet. Bij alle bijeenkomsten van dien aard|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000543.wav|l wederom moet ik u dan om vergeving vragen, reule!' zeî renkelaer: 'dat ik, door mij ontijdig in uw gesprek te mengen, en door te erkennen, dat ik zelf mij indertijd met die praktijken heb afgegeven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002415.wav|Maar aangezien de school eerst te zeven uren begon en zij te zes uren in de drukkerij moest wezen, moest het kind een uur op de binnenplaats wachten tot de school geopend werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000647.wav|Herakles eindelijk, lachend, besloot. Hij was naakt, blijde en groot, de heer van het lieflijke morgenbosch|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002562.wav|Geen plichtplegingen,' was het antwoord van den gastheer: het is aan mij op de eer te roemen, van zulke vermaarde gasten te mogen ontfangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000183.wav|Dit kind, Marius geheeten, wist dat hij een vader had, maar niets meer. Niemand sprak er hem van. Evenwel waren het gefluister, de toespelingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009861.wav|Het is mijn overtuiging, George, zeide hij, dat de Fransche keizer, voor er drie weken voorbij zijn, met cavalerie en|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001033.wav|Dit alles moest van waterchocolade en broodjes worden voorzien. Francis had het druk, maar zij was kennelijk in haar schik de chatelaire te kunnen spelen, en ik vond het een kansje haar zoo eens te kunnen|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001301.wav|Als alle Hollandsche steden had Hedwig's stad een gebouw voor feesten en muziek. Daar omheen was een park met boomen en heesters, waarin men frissche lucht kon zoeken, ook des winters avonds in de tusschenpoozen|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_002768.wav|Gelijk een tijger die in een strik gevallen is, wierp Breydel zijn vluchtige blikken rond de winkel en scheen een doorgang te zoeken. Zijn lichaam helde voorover en zijn leden spanden zich, alsof hij zich bereid maakte om tegen de hinderpalen zijner vlucht op te springen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_002835.wav|maar de kantoorlooper zag hem met zijne lichte, knippende oogen slechts even aan en zeide niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000707.wav|en dat er in de eerste twee uren geen porselein in kon gezet worden; ik droeg mijn stoel dus naar de deur, ging in een veilig hoekje zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002204.wav|groot van gestalte en lang van leden, met een vervaarlijken ruigen bos haar op het hoofd, en een hoogen hoed|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001917.wav|Acht dagen van kwellende onrust en angstige spanning voor Willem en zijne ouders volgden. Acht dagen van twistgesprek over de kansen van vrijspraak of veroordeeling voor hen, die de familie kenden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007209.wav|Een paar morsige lubben hingen over zijne handen, terwijl zijn hals bijna bloot was. Hij had zijn hoed|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000453.wav|Zij brachten haar des nachts, zoolang zij nog wakker lag, in een zacht suizende extase, waarin zij van hare kussens, uit heure lakens scheen op te zweven langs deinende, blauwe luchtstroomen, die haar als golven|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_001576.wav|en dat hij haar misschien nooit weer zou zien, kwam hij op zijn voornemen terug en sloot zijn lessenaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001468.wav|en dat men druk bezig was met toebereidselen om eene nieuwe te bouwen. Welle eene spanning zag men in de oude herberg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004818.wav|of op welk instrument men maar wil, zonder dat ik het ooit geleerd heb? Mijn vader was muzikant en ik ben het daarom ook. Dat is heel natuurlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002651.wav|maar ik bewonderde hem nog veel meer, toen ik hem aan het werk zag. In de badplaatsen vooral gaf hij bewijzen van zijn talent|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000352.wav|Hij is veel dikker geworden dan hij was, zegt hij! Hij ziet er zoo blozend en goed uit! Het portier wordt geopend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004864.wav|en u een duidelijk en rondborstig antwoord geven als gij zoo goed wilt zijn om de deur te sluiten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000393.wav|Daar zat hy gewoonlyk te schryven, en ontving de personen die om gehoor lieten vragen. Hy had die plek gekozen omdat hy daar in de nabyheid was van zyn Tine die zich gewoonlyk in de kamer daarnaast ophield|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010323.wav|het kind kenmerkten zooals haar manieren in het algemeen deden, en waardoor zij, dacht ik, haar natuurlijker|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000183.wav|Zeker, alle menschen kunnen niet van gelijken stand zijn, noch zich gerechtigd achten tot eene gelijke lotsbedeeling; niet iedereen behoeft te banquetteeren als een vorst in zijn paleis|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001300.wav|Zij voelde niets voor de groote kwesties, feminisme begreep zij niet, voor socialisme was zij een beetje bang, vooral omdat de arme menschen zoo vies waren en zoo akelig roken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001995.wav|Terwijl Thomson plaats nam en de Lakei het vertrek verliet, zette de Kamerdienaar des Graven, met een hand, die niet minder beefde dan zijn stem, zijn bril recht en bekeek met aandacht zijn bezoeker|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001814.wav|De zwarte koetsier luider dan te voren: Pill! De paarden doen alweer hun best om op den oever te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003497.wav|Op dit oogenblik nog te Stavoren; maar. Welnu! dan ga ik derwaarts. Is alles gereed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000027.wav|Wij zullen ditbeginnen met dengeestelijke. Onze predikant is eenjongmensch met zulk een innemend voorkomen en zulke aangename manieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001823.wav|Onze afkomst is anders; gij hebt wat beters geleerd; op behoorlijke manier kunt gij uw brood winnen, en gij weet ook wel, Frits|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004737.wav|toen Pancks' aandacht getrokken werd door het manneke. Door juffrouw Plornish als tolk bijgestaan, klom hij naar zijn zolderkamertje op|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000178.wav|Och,' zei Corrie. 'Als men zich hier niet door eigen kracht wat ophield, dan zou men ten slotte geheel verwilderen.' 'Daar is dan toch voorloopig geen vrees voor,' lachte hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000941.wav|Den rechercheur kwam de zaak verdacht voor, en de slimheid van den agent, die hem nu zijn geheel gesprek meedeelde, in twijfel trekkende, had hij verlof gevraagd een onderzoek te mogen instellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000412.wav|Verder was er niets veranderd, noch om haar, noch in haar, en zij liet dus de dagen langzaam over zich heenglijden als een stil vloeiend water|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000135.wav|hij zou, en hij zou; hij kon er niet stil van blijven zitten; hij stond op, liep heen en weer en bewoog handen en armen, alsof hij kneep, worgde, verscheurde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006454.wav|of pijn geleden heeft. Daarop vertelde juffrouw Jenny water in Albany gebeurd was zonder echter van haar beetje peper te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005247.wav|Zij is jong, zij is mooi! Begrijpt gij, wie mij mijn jeugd en schoonheid heeft ontnomen? Hij en de kinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002884.wav|Men legde de lijken op een hoop in de straat Mondétour, van welken men nog altijd meester was. Op die plek is de straat lang rood geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006218.wav|want dan zou hij weer instorten. Maar als hij weer beter wordt, juffer Nelly! doe dan een goed woord voor mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000962.wav|eene rilling voer haar door de eens zoo fijne ledematen; haar mond opende zich krampachtig, maar de woorden bestierven haar op de lippen; men hoorde niets dan het klapperen van hare tanden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_000414.wav|Ja. Ja. Zoo neem dan nog dit van mij aan, mensch, van wien ik bij deze afstand doe|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001962.wav|zeî renkelaer, terwijl hij met den ontvanger voortschreed. el stelde hij zich niet veel bijzonders voor van de kennismaking met de ardesteinsche notabiliteiten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002103.wav|het wel, veel te mooi gekleed, rijkelui's kind, vechtpartij, vrij komen, morgen uit de cel, pistole, duitje afhalen,' piepte de bewaker voor zich ziende, en hardop denkende|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000570.wav|Hendrik. zeide de oude vrouw. Hendrik. wat lijkt hij. wat lijkt hij. op Henri. toen die. zoo oud was|1724|neutral
+wavs/train_2450_2211_000077.wav|Nu heeft God onze Heer hem tot zich genomen! Zij vouwde haar handen, legde haar hoofd tegen het katoenen bedgordijn aan en weende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000312.wav|waar was de utopie, als de eerste stoot eens gegeven was? Eéns, na vijftig, na dertig, na tien jaren misschien zoû het zoo zijn|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000029.wav|Ik vind niet dat ik buitensporige eischen stel. Een voldoende aantal bedienden; een rijtuig, twee misschien, en jachtpaarden kan men niet houden, als men met minder dan dat moet rondkomen|2506|neutral
+wavs/train_2450_6408_004298.wav|als er tenminste een soort leeuwen bestaat, die niets anders van dat soort beesten heeft dan het brullen en de manen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000365.wav|Ik gaf toe aan haar verlangen, maar eenmaal wetende met wie ik te doen had, was ik op mijne hoede, en dat gaf zekere strakheid, vooral toen ik op hare noodiging om een dagje bij haar door te brengen, een afwijzend antwoord gaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005015.wav|Wronsky zag met zijn rustige oogen den vorst verwonderd aan en wendde zich daarop met een nauwelijks merkbaar lachje|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002283.wav|De verlangde voorwerpen werden den snikkenden jongeling toegereikt; toen deed hij alsof hij zich overmande, veegde de oogen af en sprak: 'Ik heb eene noodlottige tijding mede te deelen|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000946.wav|Dit was echter gansch en al schijn, want Hedwigs beweegreden was niet anders dan een kinderlijke behoefte om zich met den gevierden man, ondanks zijn roem, toch recht vertrouwelijk vereenigd te weten|1666|neutral
+wavs/train_2450_5342_000236.wav|maar dat er nog wat aan zyn schoonschryven en rekenen ontbrak, en dat hjj daar gekomen faas om dit te verhelpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000927.wav|en ik weet ten naaste bij, op welke plaats. Daarom vlei ik mij, dat wij, geholpen door de herinneringen, die u daarvan zijn bijgebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003818.wav|Kom hier! op een toon alsof zij een schurftig dier geroepen had. Gij zult uw ijver als kampvechter of|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_001051.wav|er ontstond een briesje dat de bladeren en de beisjes deed dansen langs den muur, zooals ze zoo menigmaal aan de struiken gedaan hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002636.wav|Na een oogenblik zwijgens ging hij voort: Zijn je onderhandelingen met Rjäbinin over den verkoop van het bosch al afgeloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001090.wav|Het is Soerah IV.' begon hij weer met overtuiging. Maar de oude liet hem niet uitspreken. 'Schei uit,' riep hij, 'ik wil er nu niets meer van hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008944.wav|Hij woont in een smal straatje, altijd eenzaam, donkeren treurig, aan alle kanten zoo dicht ingemetseld als een|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001793.wav|en meer reden voor het aanjagen is die woorden, zonder eenige opmerking, voorbij zijne vereelte ooren rollen. Toen zij eindelijk tot bijna voor het buiten gekomen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001940.wav|Mijnheer onbekend, zeide hij stoutmoedig en alle beleefdheid ter zijde stellende, ik zal Cosette terugnemen zoo ge mij geen duizend kronen geeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000649.wav|God geve,' zeide de meer ergdenkende oude vrouw, 'dat hum daôr eerlijk is an ekomen. Doch we mogen onzen naôsten niet oordeelen: ik wil gaôrne het beste van hum eloven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001681.wav|wendde zich nog éénmaal tot den koning, zeggende: Sire, daar uwe Majesteit mijn doodvonnis toch niet wil herroepen, bid ik haar mij ten minste|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000236.wav|Daar zat zij nu, daar zat zij nu, een oude, grijze vrouw. Wat was er van haar leven overgebleven! En toch, zoo vreemd, de drie mannen, zij leefden alle drie|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_001794.wav|dat ik, zelf voor deeze dierbare Vrouw, niet wil weten, dat zy in dit opzicht het zo wel hadt. Dit is mooglyk verkeert; maar neen: die vernedering is my te|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_000541.wav|ja,' antwoordde de stalhouder: 'maar dat was verleden zomer, toen de paarden in trek waren, en ik aan al de aanvragen niet kon voldoen; - maar wat zoû ik nu met het beest uitvoeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004433.wav|die echter door zijn ambt bij den graaf gebonden, nog het Hof niet kon verlaten. Onrustig liep ik her en der, haar zoekende in een der kleine zijvertrekken, waar men rusten en zich ververschen kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000470.wav|En welk ongeluk overkwam dien ezel? vroeg Scheherazade. Dit zal ik u zeggen, antwoordde de vizier, luister|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001256.wav|en tot aan de molen Dingsda. Dat is de beste plaats. Eens heb ik daar zeventien watersnippen geschoten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008312.wav|Boffin luisterde aandachtig. Eindelijk hernam hij met een straal van hoop: Zou er geen twijfel kunnen bestaan aan de echtheid en den datum|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000822.wav|en van deszelfs vooringenomenheid met AKSWIJK, dat hetzelve gunstiger werd opgenomen, dan te wachten was geweest, en althans zeker gunstiger, dan het verdiende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000773.wav|Eerst poogden zij nog anders te schikken, maar de lust hiertoe verging. En als zij zaten bij elkaâr, in elkanders armen, voelende hun klein geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000241.wav|en vijf brooden toegestaan. Ik denk toch dat, als de heer Die en de heer Dat en al hunne partijgenooten in het parlement|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001139.wav|doch men zag het nu door de vingers, dat elk oogenblik nieuwsgierigen kwamen om het wassen van het water te zien, want hiervan hing het ontzet geheel af|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001354.wav|Vergun mij dit als mijn geheim te bewaren. En voorts heb ik mogelijk bescherming noodig, want er zijn lieden die mij haten, en die mij kwaad gunnen, zoo ze al geen kwaad tegen mij zullen plegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001958.wav|maar Iolàos had niet anders dan bezwijmd en doorschoten den Held, over den voorwand des wagens gelegd, naar Thrachis kunnen vervoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000786.wav|was, in weerwil van zijn uitspattingen en onmatig drinken, een volkomen hoveling|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000664.wav|daar Sylvius - wy zullen later zien, met wat doel - Londen voor een wijl verlaten had, en hierdoor in de briefwisseling een tijdelijke stremming ontstond|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005649.wav|die hem bediend had. Het was niet moeilijk te begrijpen, dat hij den weg vroeg en Mattia behoefde mij dit niet eens te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001693.wav|Ik hoop dat u t mij niet kwalijk zult nemen, maar ik acht mij verplicht u daartegen te waarschuwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005904.wav|Bevredigd door dit compliment, nam de vrouw des huizes eenige papieren uit den lessenaar, en gaf ze aan den heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001765.wav|Waarom trek je de schachten niet schielijker.! Maar Deianeira, omringd van haar vrouwen, trok voorzichtiglijk schacht na schacht en zij troostte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000401.wav|Dag Steyn, zeide zij; zij noemde hem niet 'oom', om zoo weinig verschil van leeftijd. Is er iets gebeurd? Zij wist al. - De oude heer Takma is gestorven|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_002936.wav|die het heden aanvaardt, om het morgen weer te verwerpen, en die er haar lust in vindt iemand voortdurend in spanning te houden, door hem iederen dag een ander gelaat te toonen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000517.wav|Er werden slechts acht dronkaards gevonden en gekneveld. En die twee in de gevangenis? vroeg een|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000182.wav|Je vergeet tante Stefanie: dat is een erftante, net als oom Anton een erfoom, maar tante zit er goed in. - O! zei Elly. Lot is heel indifferent omtrent erven|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003905.wav|Het is zuivere waarheid wat ik u gezegd heb en niets anders. Topsy, ik zal de roe moeten krijgen als gij zoo liegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000253.wav|Ben ik nu al niet bijna als een oud manneke, krom van de jicht en zwak als een kind? Hm, hm, dat Lid van den Magistraat had vanmiddag mooi zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002625.wav|O, onverzoenlijke Hera! riep Herakles uit. Gij, die u zelve wierp voor mijn pijl om Geryones te hoeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001222.wav|Cosette had niet zonder een poging tot wederstand de straat Plumet verlaten. Voor het eerst, sedert zij met elkander leefden, was de wil van Cosette met dien van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001218.wav|en voor de eer, welke zij mij waardig keurt, die ik niet durf afwijzen, hoe weinig ik ze ook verdiend heb. Maar Sire, vervolgde zij|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000006.wav|Luistert naar de naam van Buck, zei de man, lezend in de brief, die de waard hem had geschreven. En met opgewekte stem vervolgde hij|5809|neutral
+wavs/train_2450_4461_000246.wav|terwijl zij met een verliefden blik Karenin volgde, die was opgestaan en naar Landau|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009235.wav|Kent gij mij nu eindelijk zooals ik ben? Pecksniff had werkelijk wel reden om hem verwonderd aan te staren, zooals hij daar zegevierend stond|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000130.wav|Ja, hoezoo?' 'Wat ga jij doen?' 'Ik moet thuisblijven van Ma. Voor de vulling.' 'Zal ik bij jou komen? Dan zit je er niet zoo akelig alleen voor|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004569.wav|Op dit oogenblik stoof BOTBERGEN de kamer in. 'Daar is de kamenier van de freule VAN SONHEUVEL,' zeide hij, 'welke den Heer MOM verlangt te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000556.wav|wat voor mij vooral daarom waarde had, omdat zij er een paar critiques bijvoegde, welker juistheid ik terstond erkennen moest, en waardoor ik nog intijds mijn werk verbeteren kon.|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000451.wav|Zoo, zeide hij, gaan uw vrienden naar Zwitserland? In uw geval zou ik van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt, om mede te gaan. - Een anderen keer, zeide Louis gelaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006800.wav|Ja; ik ben nog niet zeer sterk, en zal van nacht daar blijven, om morgen op mijn gemak terug te rijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005835.wav|eindeloos lange, gehaakte strepen en zekere driehoekige doeken van linnen, waaraan Dolly een bizondere opmerkzaamheid en zorg wijdde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002076.wav|door juffrouw Beumer, want die heeft het met haar eigen oogen gezien, en zij heeft het verteld aan mijn moeder, terwijl ze bij ons was om te passen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001981.wav|Dan achtte zij zich niet meer gelukkig als degene die een waarachtig huwelijk had gesloten en een bijna verdolende schoone ziel had gered, maar ze noemde zichzelve ruwelijk de minnares van een losbandige|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_002556.wav|Welhaast had ik het duin bereikt, waarop zich de vuurbaak verhief: een eenvoudige, van ruwe balken saamgestelde toestel, en welken men beklom langs een op verscheidene plaatsen van sporten ontbloote ladder|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000541.wav|Evenwel het belang van het kantoor, door hem met levendige kleuren asgeschilderd, haalde haar eindelijk over, en moeder GEERTRUID besloot haren dierbaren MAURITS den reistogt naar Italië te laten doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001119.wav|Zij vroegen het elkaâr met de onuitsprekelijke zachtheid van twee heele oude vrouwen, die hunne kinderen, wat hunne jaren ook zijn, nog altijd als kinderen, als hàre kinderen beschouwden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000431.wav|en als hij ons ook werkelijk voorkwam wanneer wij er in vollen ren afstoven? Doch wat bekommer ik mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001778.wav|Men erkenne dat Havelaar werkelyk dichter was. Ieder gevoelt dat hy, sprekende van de rystvelden die er waren op de bergen, de oogen daarheen richtte door de open zyde der zaal, en dat hy die velden inderdaad zag|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003241.wav|toen hij, te Z. gekomen, kennis maakte met de familieleden en met eigen oogen den treurigen toestand overzag, waartoe de voormaals bloeiende en kenlijk op groote schaal aangelegde fabriek was vervallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010463.wav|moet zijn als het mij is, dat gij dezen avond 'geheel anders zljt geweest dan gij vroeger waart. Inderdaad, Lady Dedlock, gij hebt u geweldig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004257.wav|die nog niet gekleed was en op pantoffels en een haastig aangeschoten jas door het venster de dame, die voor de deur stond|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000008.wav|de zwaluw scheert over het water en vliegt een stal binnen, om zijn nest op te hangen boven de ruif; het jonge vee loeit reeds in de weide, en de melkkoeien zullen met den eersten Mei kunnen worden uitgezet|2506|neutral
+wavs/train_2450_6098_004054.wav|drong ik er bij hem op aan het maar te doen. Ik zei, dat het den last van zijn leven zou verlichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001033.wav|Nu en dan wel eens een, wien de natuur zoo onhandelbaar, onnoozel, braaf en trouw heeft gemaakt, dat de slechtste voorbeelden hem niet bederven kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001705.wav|was een lang, deftig man met een' hoogen, breedgeranden hoed, een' kastanjebruinen rok vol linten en strikken, hooge laarzen met zilveren franjes en bijzonder net geplooide kraag|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000366.wav|Ik geloof,' zei hij, 'dat ze altijd een brave vrouw is geweest.' De ander haalde de schouders op, niet meer denkend aan het losgelaten woord buiten den gesprekszin|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000197.wav|dan, ik vroeg het mij zelven af in die verhängnissvolle ure, is het dan niet de plicht van een edelman om de publieke opinie te braveeren waar zij dwaalt, en met der daad haar den rechten weg te toonen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003146.wav|Mits ge, dus doende, niet uit het oog verliest, dat hij aan de eerste familiën dezer stad vermaagschapt is, die op de schepenbank en in de wethouderschap zitten, en dat er bijgevolg niets moet plaatsvinden, dat naar een schandaal gelijkt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003061.wav|Tot wien zullen de ouders zich dan wenden, wanneer zij komen opdagen? tot u, niet waar, en niet, tot mij, dien zij niet kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002704.wav|dat juist pas gevangen was schoon die buitengewone vangst al vrij dikwerf te Nergenshuizen scheen plaats te hebben en die het dier in een mand|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000021.wav|Er heeft nog eene zonderlinge omstandigheid bij dat gevecht plaats gehad,' vervolgde MAGDALENA: 'men zegt dat de Jonker VAN CRAEIHORST de partij van dien monnik genomen heeft tegen den Heer Baron|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005538.wav|verhieven hier en ginds enkele slecht opgegroeide boomen hun bladerlooze kruin: geen enkel zuchtje beroerde de oppervlakte der binnenwateren, noch roerde de gerimpelde bladeren aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001997.wav|en die wij geneigd zijn schier streng te beoordeelen, verdraagzaam en verschoonend was, wellicht meer dan wij, die er hier over spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001372.wav|en wat dezen knaap betreft, alle beleediging hem aangedaan, beschouw ik als tegen mij gericht. De twee Ridders hadden zich inmiddels te zamen beraden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003817.wav|hebt gij niet? vroeg Sikes, terwijl hij een ernstigen blik op den jood wierp en zichtbaar een pistool van den eenen zak in den anderen stak|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000173.wav|Terstond daarop begon de bogchel te niezen, rekte de armen en beenen uit, opende de oogen, en gaf andere teekenen, dat hij in het land der levenden was teruggekeerd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000440.wav|En toen de matroos klaar en duidelijk den waren toestand inzag, werd hij er half wanhopend onder en riep handenwringend uit: 'O, schipper, dan zien we Paddeltje nooit meer terug|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000468.wav|Na vijf of zes derwijze versperde huizen onderzocht te hebben, haalde de straatjongen de schouders op en mompelde bij zich zelven: Verduiveld|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000706.wav|Wij zullen werken als bijen en het prettig vinden ook; let u maar eens op, of het niet waar is! zei Jo. Ik stel mij in mijn vacantie tot taak de dagelijksche dingen te leeren koken, en mijn volgend diner zal uitstekend zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002197.wav|en verdwaaldet wellicht in Lydië's woud? Aanschouw ik in u den stroomgod van den Meander, die eindelijk de booze wichten eens straft|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000447.wav|Te mid van het strijdgewoel gelukte het Iolàos, slim en sluw, de boeien door te snijden der geknevelde mannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006932.wav|Zou zij die oude Briggs afbetalen en haar haar conge geven? Zou zij Raggles verbazen en zijn rekening voldoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001142.wav|U sprak over persoonlijken omgang, maar het schijnt, dat er persoonlijke omgang bestaan heeft tusschen hem en uw moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003341.wav|ook de volle zee, die zeer onstuimig was, wierp onophoudelijk het schip van de eene zijde naar de andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000815.wav|John wilde bij deze vraag nogmaals eene poging doen, maar zij hiald hem tegen. Neen, blijf daar, wat ik je bidden mag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000935.wav|Eindelijk, gehuld in het nachtgoed, dat daar gereed lag, kroop hij in bed, tusschen de wol. Hij sliep niet dadelijk in, genietende van zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000584.wav|Hoewel ik uwe aanmerking volkomen moet billijken, hervatte Chester, ben ik toch eenigszins blijde, dat ik hem daar gevonden heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002849.wav|zoodat hij niet kon wegloopen. Zie je, ik dacht dadelijk, dat dit iets voor de Schans was. Klement werd wonderlijk bang, toen de visscher dat vertelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001763.wav|vermoord enuitgeplunderd. Dit was des te waarschijnlijker omdat zij de vermetelheid en zorgeloosheid van den zeeman maar al te goed kenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003973.wav|en begon met hem een gesprek over de opwindende vragen: wanneer er om Kitty's bevalling naar Moskou verhuisd zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001912.wav|en de geest schoot met de snelheid van den bliksem neder, en stond voor de prinses. Prinses! wat is u overkomen? vraagde hij op gramstorigen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000375.wav|Eene weekheid van melancholie rees zachtjes in haar op, als een last, als een last, die op haar borst klom en drukte op haren adem|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001485.wav|Nu begreep Mevrouw Jennings er niets meer van. Waarom er zoo'n haast bij was, dat de Heer Ferrars op de hoogte zou worden gebracht, was haar eerst niet recht duidelijk. Maar na een oogenblik nadenken ging haar een licht op, en zij riep uit|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_001509.wav|Ik ben er toen rustig meê uitgescheiden. En nu ben ik hier, en nu blijf ik maar hier. En weet u, wat het vreemde is? Hier heb ik mijn huiselijken kring. misschien eindelijk gevonden|1666|neutral
+wavs/train_1724_3478_000150.wav|Mijn vriend wreef zich in de handen met een schijn van begeerigheid, die voor mij een verrassing was, daar ik zijn gewoonten tamelijk wel kende. Ik meen uw chèque-boek daar te zien liggen, zei|1724|neutral
+wavs/train_2450_7420_000160.wav|En als moe de leedjens zinken, De oogjens niet meer stralend blinken, Schijnt het, dat ze zijn verdord, En hun|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005131.wav|Aylva is een echte Fries, zeide de monnik: een man, die zijn land oprecht bemint en geene der beide partijen, welke Friesland beroeren, is toegedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001383.wav|waarvan zij ook nu nog niets begrepen. De voedster, welke de prinses was gevolgd, deed haar weder in hare kamer gaan, waar de prins haar echter ditmaal vergezelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001240.wav|ieder zich voegde bij de partij waartoe hij behoorde, waarvan het gevolg was, dat aan de eene zijde enkel Schieringers, en aan de andere Vetkoopers gezeten waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000136.wav|Ik kom u halen, mama. De beide zusters, glimlachend, zagen hem aan. Bertha had op de lippen te zeggen, dat het niet goed was, dat Addy alleen zoo laat liep over de straat, maar zij zeide niets toen het kind naar zijn moeder kwam|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_007414.wav|er nu echter eenige besluiteloosheid in zijn gemoed, die hem het huis, dat hij zocht, deed vermijden, en dralend heen en weer deed wandelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000536.wav|PLEYES bijna zijne studiën in de chirurgie voltooid had en al vrij vaardig recepten kon schrijven, had hij den doctorsgraad niet behaald, en besloot in vredes naam daarvoor geene moeite meer te doen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001834.wav|Nu beseft hij ook opeens, waar hij is, en waarom hij hier is; schuw kijkt hij om zich. Zijne cel is een meter of vier lang en ruim half zoo breed|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_001996.wav|Gij zult mij nog tot eene wanhopige daad drijven, mompelde het meisje, terwijl zij hare beide handen op de borst legde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004557.wav|Spoedig kwam hij terug, gevolgd door een jongen uit eene herberg, met een bord met vleesch en brood in de hand, en in de andere eene kan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002016.wav|Terwijl de staatjuffer op die barse bevelen heen ging, plaatste Johanna zich bij een tafel en liet het hoofd op de hand neergaan. In deze gesteltenis bleef zij gedurende weinig ogenblikken aan de hoon die haar geschied was, denken|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002377.wav|De eenzaamheid zal mij nu zwaarder drukken dan voorheen. Niet lang toch, want ik ga slechts heen om spoedig terug te komen? Zij antwoordde niet, maar bleef langzaam zwijgend naast mij voortgaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000687.wav|Hare versierselen in paarlen, diamanten en robijnen waren minder in groote menigte, maar meer met smaak aangebragt en van eene onschatbare waarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000518.wav|Maar gij vaart toch ? betoogde Pleasant, alsof dat reden genoeg was om op de eene of andere wijze van hem te profiteeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000782.wav|en hoe ik het middel in Gods hand kan zijn, om mijne landgenooten, die zoo schandelijk verdrukt worden, te helpen of tenminste veel kwaad te voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000834.wav|Zulk een wonderbaar tegenstrijdig wezen toch is de mensch, dat hij het ééne oogenblik zich zelven te hoog schat en als een' afgod bemint, daar hij een volgend oogenblik zijne verdiensten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000757.wav|Ach, als Aldo maar sprak. Als hij maar sprak over hen beiden. zoo hij niet spreken wilde over hemzelven, over zijn vroeger leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000991.wav|als zij zich aan hem kon toewijden, nooit om haar eigen genoegen, als zij aan het zijne dienstbaar kon zijn. En hield zij haar woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006706.wav|de blijken, die hij op zijne kinderlijke manier gaf, niet van botheid, maar van iets ergers|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002351.wav|juist op het oogenblik dat Grimaldi hetzelve betrad, met een vervaarlijken kreet van: Daar is hij weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008000.wav|Och heere !' riep de vrouw van den huize, met een gilletje alsof het noord haar geprikt had. i Praat mij niet van kinderen! Ik kan geene jbderen uitstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004032.wav|wensch ik, dat de bruiloft van zijn dochter in mijn nieuwe woning gevierd zal worden op den dag, waarop ik die betrek. Jongelieclen blij en gelukkig te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011774.wav|soms was ik lang op een plaats blijven dralen. Ik had nergens een doel, nergens iets dat mij opbeurde, ook niet in mijn binnenste|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000194.wav|De regen had opgehouden. Er was versterking aangekomen. Werklieden hadden onder hun kielen een tonnetje buskruit, een mand met flesschen vitriool, twee of drie flambouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000668.wav|De arme kan evenmin tot het eind van zijn kamertje als van zijn lot komen, of hij moet zich hoe langer hoe meer krommen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001534.wav|zal aannemen; aangezien ik van goederhand wete, dat niet tegenstaande deze laatste viktorie, de Koning volhardt by zijn genegenheid tot den vrede|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000062.wav|vanwaar de werking uitgaat, die zich met de snelheid der gedachte door de metalen geleiddraden voortplant? Of zoude Oerstedt gedroomd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001442.wav|En welke beteekenis heeft in allen gevalle het kruis, zelfs voor hen, die de bovennatuurlijke menschwording loochenen? De vermoording van een wijze|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010453.wav|maar deze hulp was maar tijdelijk, dacht de oude Osborne, en zou George's overgave alleen maar uitstellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002001.wav|ja,' zei Paddeltje, 'zoo'n baaitje past iedereen. Is het wat te groot, dan zwiert het maar wat; hoe luchter hoe liever bij de Jantjes! Is het te klein, dan rekt het van zelf wel uit. Dat is voor jou een troost, Babette|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000646.wav|doch hij was zenuwachtig, woedend; hij voelde zich geen zuiveren raadsman. Herman haar minnaar! Als het Leo nog geweest was, de prettige Leo, die lenige jongen met zijn niet onknap gezicht|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000196.wav|en zij voelt zich niet eens ziek. Je zoudt het kind op die manier een schrik op het lijf kunnen jagen.' Fanny zag in dat zij gelijk had. Cleo|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003438.wav|Men zeide haar, dat hij met den chef zijner kanselarij werkte. Zij liet hem zeggen, dat zij was aangekomen en begaf zich naar haar kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001040.wav|u hervatten zich de gelukwenschingen, en, met de dankbaarheid van eene waarlijk vrome vrouw, zeide moeder, eerst hare nieuwe ochter en daarna haren kussende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001896.wav|Ieder calender ontving uit hare hand dat speeltuig waarop zich zijne keus bepaalde, en nadat zij hunne instrumenten gestemd hadden, speelden zij eene vrolijke aria|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000688.wav|Voor hem echter bestaat het groote gevaar in mijninstortingen, ontploffingen en overstroomingen, en tevens in de ongelukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004926.wav|op een stoel nederviel en hare verstrooide gedachten trachtte te verzamelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000129.wav|Mevrouw Dashwood was te bewogen om haar gevoel in woorden te uiten, en ging de kamer uit, om in eenzaamheid zich over te geven aan de gevoelens van droefheid en zorg, veroorzaakt door dit plotseling vertrek|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000510.wav|Die heeft geen lagen hals en geen sleep, maar het zal zoo wel moeten. Mijn blauwe huisjapon ziet er zoo netjes uit, nu hij gekeerd en nieuw opgemaakt is, dat het net een nieuwe lijkt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001975.wav|en bij zich zelve besloten eene geheel conservatieve en defensieve houding te bewaren, geene nieuwigheden aan te nemen of te laten invoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005300.wav|De opinie van zijn vriend omtrent de gedragslijn, welke hij behoorde te volgen, weten wij reeds. En wat Osborne aangaat|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000833.wav|ijn vrouwen ook burgers, ik geloof het eigenlijk niet. n als je dan naar me kijkt, kun je bij jezelf zeggen: ik schonk de wereld deze eer uttige rouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001759.wav|en nu namen zij haar' slag waar, om, als uit eenen adem, den predikant te bedanken voor de uitmuntende leerrede, die hij den vorigen dag gedaan had|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001599.wav|Maar toen het rijtuig langs den vlaggestok inreed de oprijlaan van den Kaboepaten en men zag, dat de rezident zich naar den Regent begaf, schoolden groepen samen, en sprak men fluisterend en heftig|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_002941.wav|Hij had begrepen, in zijn nauwe hersenen. Hylas, zijn vreugde, was hem ontroofd door de lachende waternymfen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003422.wav|en uit zekere geheimzinnige potten op den schoorsteenmantel de ingemaakte vruchten opgezet, die alleen bij zeer groote gelegenheden te voorschijn kwamen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000222.wav|Maar om een glas bier machtig te worden, moet ik een krijgslist gebruiken. Van buiten gezien schijnt de bar gesloten, en werkelijk is de straatdeur dan ook hermetisch dicht|5809|neutral
+wavs/train_2450_10646_000241.wav|noodigde nu het gezelschap tegen den volgenden dag, om hem voor elvoet op het schip, dat zeilreê lag, een bezoek te geven|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000744.wav|En het is alsof de overheerschte het weet en maar laat gaan de stuwkracht der dingen en afwacht het heilige oogenblik, dat komen zal, als waar zijn de geheimzinnige berekeningen|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_002507.wav|Maar u begrijpt, zoo tweemaal in betrekkelijk korten tijd. het prouveert niet voor meneer Vere's gestel. Hij schijnt me zeer anemiek, zeer, zeer zwak. Rust, zooals ik u zeide, nietwaar|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_003833.wav|Zij vergeleek haar matheid van die dagen met de uitputting, welke haar nu, als het ware, uitmergelde en zij gevoelde zelfs geen kracht om er over te weenen. Ter wille van haar genegenheid voor|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_001322.wav|Gij zijt klein, zei Enjolras. Men zal u niet zien. Ga uit de barricade, sluip langs de huizen: neem de straten een weinig op en kom mij zeggen wat er geschiedt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001042.wav|haar ampelen boezem omspande een zijden kuras of spencer, dat glom op de naden en barstte onder de armen: haar grijze|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000246.wav|hoe elders een drie- of viertal, tot een groep vereenigd, hun bladerendak beschermend uitbreiden over het digte bosch van hulst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001898.wav|In een oogenblik was Cornelis den ongelukkige nabij en hem opnemende, droeg hij hem uit het gedrang. Het is te laat, kameraad, zeide Jean|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002015.wav|Daartoe scheen ik hem de geschikte man. Ik kreeg eene half officieele zending en al de hulpmiddelen, die een goed georganiseerde Staat aan zijne agenten weet te verleenen, ook in den vreemde|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000347.wav|Denkt gy, dat gezag alleen den Vader maakt? Wordt gy liever gevreest dan bemint? Ik moet spreken, zo als ik denk, dit eischt de pligt van een eerlyk man, waarïn dan ook zyn amt of beroep bestaat|1666|neutral
+wavs/train_2450_5727_000360.wav|u gaarne al de dagen van uw leven op den buik zien kruipen gelijk de slang in den hof|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005728.wav|netjes met een sneeuwwitte sprei bedekt, en daarnaast lag een stuk tapijt van aanmerkelijke grootte. Op dit tapijt grondde Tante|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000100.wav|Maar dagen, weken en maanden volgden elkander op. Jean Valjean had stilzwijgend Cosette's stilzwijgende goedkeuring|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000808.wav|In de daad,' zeide Buat, zich verontschuldigende: 'ik wilde mijn vrouw in hare omstandigheden niet alleen laten.' 'Nu!' zeide een uit den hoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000521.wav|Het duiveltje schijnt het eene vermakelijke pikante bezigheid te vinden, vooreerst omdat hunne rustplaats als heilig wordt aangekondigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009278.wav|en hij bezat er meer. Hij werd door de manschappen aangebeden. Hij kon meer drinken dan alle ofHcieren van zijn tafel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013081.wav|daar zijn onze twee jongens, die de allerbeste opvoeding krijgen, en die op school uitstekend leeren en flinke jongens zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004092.wav|was dit een bewijs, dat zij nog in leven was. Maar nog meer genoegen deed het mij, uit hetgeen de vrederechter verder sprak te kunnen opmaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004169.wav|of gij ook de lord zoudt wezen, die den post van voorzitter zal waarnemen: en eindelijk hebt gij het genoegen van te hooren beslissen, dat gij maar een zanger zijt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000348.wav|Wanneer Willem van Gulik bij haar kwam, bezag zij hem met verwondering van het hoofd tot de voeten en vroeg: Wat is dit, Mijnheer Willem? Waarom draagt gij dit harnas boven uw priestergewaad, en waarom vergezelt die lange degen een dienaar des Heren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000127.wav|En in dat oogenblik herinnerde hij zich alles, wat de ganzerik en hij hadden doorgemaakt, op bevroren meren en stormachtige zeeën en onder gevaarlijke roofdieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000883.wav|De officier meende tegen haar te moeten glimlachen. Zij keerde zich beschaamd en verontwaardigd om. Zij had hem gaarne iets naar het hoofd geworpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001516.wav|en in een smerig nieuwsblad las. Hij staarde Noach strak, en Noach hem strak aan. Had Noach|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004306.wav|Waarom dan is hij zelf niet gekomen?' vroeg JOAN: hij heeft mij nu het recht gegeven, van door de gandsche waereld te gaan verbreiden, dat hij een laffe logenaar is, die noch moeds genoeg heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001721.wav|en dit geroep bleef met onbeantwoord, want na verloop van eene korte poos kwam een man|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001271.wav|die boven op de rotsen woont, antwoordde een sneeuwhoen. Op eens zag de jongen, dat zich voor hen een hooge, donkere muur verhief, met uitgetanden krans|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001199.wav|en om zoo te zeggen vertrouwelyk tegen de vlam te lachen, waarna hij zijne armen op den schoot mijner geachte vriendin over elkander|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000807.wav|Heer! geloof niet, wat deze jongeling u zegt; niemand anders dan ik, heeft de jonge vrouw, welke men in den koffer vond, gedood|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003919.wav|alsof mevrouw Sparsit daar haar oog hield, en ook aan den anderen kant, alsof de kantoorlooper daar zijn oog hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003025.wav|Toen hij het eerst buiten kwam, dacht Stephen dat hij misschien naar hem zocht en ging hem dicht voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001019.wav|Ik was zoo verheugd, dat ik in het eerst niet wist, of ik waakte of droomde. Maar eindelijk overtuigd, dat ik niet sliep, riep ik in het Arabisch uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000961.wav|Heb je er nu over nagedacht' Het sluitend samentrekken van haar mond bewees, dat ze de zin zijner woorden begreep|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000576.wav|Ook werd het gesprek gedurig levendiger. Mietje Dekker met de bloedkoralen, Keetje de Riet, en Pietje Hupstra hadden het heel druk met juffrouw De Groot|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002157.wav|en liet het op de vingers rusten, die op den grond steunden, terwijl hij loerend het hoofd over den kant van den hollen weg stak. De vier pooten van den jakhals passen voor sommige handelingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001209.wav|Niet overtuigen, Achtbare Heer! maar het levend bewijs van de geprojecteerde misdaad is immers, God lof! in onze handen, en met wat persen en pijnigen zal die ontwijfelijk tot volledige bekentenis komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008114.wav|Waarom zou hij overal goed afkomen om zijne dochter? Heb ik niet evengoed eene dochter als hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000116.wav|of een advocaat of een groot speculant, speelgoed zou te verwerken hebben gehad, dat veel belangrijker was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000187.wav|Hij nam haar in de hand, zocht de plaats op, welke zijn moeder aangeraakt had, en toen hij ze aan den indruk van het zand herkende, wreef hij haar evenzoo, als zij gedaan had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002902.wav|Cosette had dien jongen werkman geroepen, hem vijf francs en den brief gegeven, zeggende: breng dien brief dadelijk aan het adres. Eponine had den brief in haar zak gestoken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005557.wav|Geloof mij! hij zal het zwaard trekken en de scheede wegwerpen, zoodra de onafhankelijkheid zijner landgenooten bedreigd wordt. En hoe denkt uw vrome Abt er over? vroeg de kokeler|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001106.wav|Capi, die nu van zijn touw bevrijd was, sprong om ons heen en blafte alle rijtuigen en steenhoopen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003205.wav|Deze toespeling op den donder, van welken Gavroche als philosoof der negentiende eeuw al de gevolgen op zich nam, werd door een geweldigen bliksemstraal gevolgd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000352.wav|en deze vier personen bewaarden het zoo zorgvuldig, dat geen mensch in de heele stad er het minste vermoeden van had, laat staan het te weten kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001806.wav|Zulk een schrikkelijke gebeurtenis, die altijd op een of ander zeestrand mogelijk is, was dertig jaren geleden ook in het Parijsche riool mogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008482.wav|Nu neemt Volumnia met nog een gilletje de wijk, en wenscht maar, dat haar gastheer en zijne gade al van dien ijzersmelter bevrijd waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001007.wav|kruipt als eene slak, rekel ! hervatte Quilp. Daar speelt de klok; het zal half een wezen. Hij bleef staan luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000749.wav|Naast het salon klonken Wronsky's schreden. Hij liep haastig de trap af. Anna zag weer uit het venster. Hij ging juist de buitentrap af|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006186.wav|die Brass niet slechts zeer hartelijk ontving, maar hem ook een nachtverblijf liet geven in een kamertje met eene stevige deur|2450|neutral
+wavs/train_2981_2211_000035.wav|maar dat kon zij niet. Nu nam zij het bleeke hoofd met de gesloten oogen, kuste den kouden mond en schudde de aarde uit zijn haar|2981|neutral
+wavs/train_2450_6159_007473.wav|waarin de kurkentrekker al rechtop stond. Hij trok de flesch open, en zette die met de kurk voor zijn meester neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000241.wav|maar toen hij hoorde, dat zijn vrouw weer thuis was, kwam hij bij haar in de ontvangkamer. De koetsier zag hem in de gang en de kamer binnengaan. Het was de laatste maal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000377.wav|en zich alzoo uit zijne niet zeer aangename gevangenis te bevrijden. De dervissen, die hunnen opperste reeds gezocht hadden, waren zeer verblijd hem terug te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005123.wav|den gewonen grijnzenden lach op zijn gezicht, en zijne oogen strak op de zoldering gevestigd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000865.wav|Dat is toch anders duidelijk. Een half jaar leertijd is, voor een' jongen als jij, voldoende, om je op de hoogte te stellen van alles, wat er op Darlingstation en in de geheele run te verrichten valt|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002198.wav|Het bed van den Tuinman voorby gaande, hoorden wy hem diep en gerust slapen. Ik deed myn schoenen weêr aan, en ging met het meisje, agter de Boerdery om, al zwygende, en aan haar hand.|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_001107.wav|Hij trachtte zich in haar te denken, en te raden hoe zij zich nu gevoelde, en waar zij was. Maar hij kon geen logischen gedachtenloop volgen, want hij leed nog te zeer onder haar slag|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_000004.wav|e jonge had geteld, dat er niet minder dan vier en twintig groote ijzeren hoepels om gelegd waren, en verhaalde dit aan, toen zij uit het kasteel kwamen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000134.wav|Lange Meeuwis vond het wel zeer verleidelijk om het voorstel van den Vrijbuiter aan te nemen, maar bijzonder op zijn gemak was hij toch ook niet. Hij wond er geen doekjes om. 'Wat zullen we doen, Paddeltje|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000634.wav|waar is de man, die, zelf een uitgeslapen koopman zijnde, zeggen zal: We moeten hier een stokje voor steken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001181.wav|Maar Balthazar, dol zenuwachtig, gooide zich woedend, brullend nog, tegen Caroline aan. Boven aan de balustrade van de trap|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002379.wav|toen een jong heer, dien hij vroeger nooit gezien had, hem aansprak en zeide: Is niet uw naam Grimaldi, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007567.wav|maar die, welke den arme aan zijn nederigen haard kluisteren, zijn van een hemelschen oorsprong|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003329.wav|was geloof ik de principaal bij den verkoop, tenminste dat was, als ik mij wel bedenk, de naam die onder den koopbrief stond|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000137.wav|Bij deze woorden, die hij met een vermurwende uitdrukking had gesproken, sloeg hij zijn armen om de hals van Robrecht en zijn aanzicht tegen de borst van zijn zoon drukkende, voelde deze de tranen zijns vaders op zijn hand neervallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_001016.wav|Ja, hij zoû willen, dat ze gescheiden wierden. Het rees daar vast voor zijn blik, dat voornemen, ijzig en streng|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001115.wav|dat ze niet in staat waren om te keeren, vond ze, dat het onnoodig was zich door den storm over de geheele Oostzee te laten drijven. Ze streek daarom op het water neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001076.wav|Maar evenals de sneeuw, naarmate zij minder koude streken bereikten, langzamerhajid wegsmolt, verdween Blandois uit haar gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000432.wav|Dit duurde een geruimen tijd, tot eindelijk het hevige snuiven van het paard dat waarschijnlijk verlangend werd om onder dak te komen den knecht wekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004284.wav|en zich tegen de opnieuw opkomende pijn met teugjes van haar medicijn versterken. Eindelijk sprak zij weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003020.wav|en er toch allen weêr uit geraken; maar arme drommels als ik worden er opgesloten zonder dat ooit meer een haan naar hen kraait|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001452.wav|Wel zeker! voor zoo'n Adonis als gij zijt, en dan nog de mooie uniform die je natuurlijk niet aflegt dan na de huwelijksvoltrekking. Ik ben er zeker van, gij kunt krijgen wie|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000763.wav|Men zegt, er zijn gevangenen ontsnapt,' mompelde een ander. 'Ontsnapt!' herhaalde de Predikant: 'UEd. gelieve|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000179.wav|tjilpen van kleine vogels des avonds, wanneer de lucht nog rood is van den zonsondergang, maar het al donker wordt tusschen de takken waar hun nestjes zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006064.wav|Dit is het ware! zeide Charley, terwijl hij twee of drie zijden zakdoeken uit den zak haalde en ze op tafel wierp. Dit is het ware|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005006.wav|het drukte zijn volkomen radeloosheid in deze zaak uit. Dat heb ik verwacht, mompelde hij. Gravin Lydia Iwanowna|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004747.wav|iGeorge-lief, ik vrees dat ik kinderachtig geweest ben; maar ik ben nogwat duizelig en zwak; laat mijne hand niet los, George! Ook deed zij hem daarna telkens verschrikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003690.wav|gaf verder te kennen, dat, wanneer wij zijne diensten niet meer noodig hadden, hij zou teruggaan en dien jongen man in arrest nemen hetgeen hij dan ook deed|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001294.wav|Was ik het alleen? - Nu goed dan! gaf hij toe, zich niet meer meester; dan was ik het ook. Maar stòm zijn we dan beiden geweest, om terug te komen in dit ellendige land, tusschen die ellendige menschen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000316.wav|Woedend boende Claus er op los en maakte met het ledige vat een leven van geweld, doch zorgde wel, dat geen enkel woord hem ontging|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005151.wav|Een poosje later hoorde ik beneden een grpot'rumoer, en daarop kwam er een magere kerel met een rooden neus de trap op|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000911.wav|niets dan dorre heide, afgewisseld door plekken wit kiezelzand, dat in het maanlicht glinsterde; ver, zeer ver scheen eene donkere streep een dennenbosch aan te duiden|1724|neutral
+wavs/train_1666_795_000060.wav|Dat bracht Jo op haar gemak, en ze lachte ook, terwijl ze op hartelijken toon zei: We hebben zoo'n prettigen avond gehad door jullie heerlijk cadeau op Kerstavond! Grootpapa zond het! Maar jij hebt hem zeker op de gedachte gebracht, hè|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_006316.wav|Ja, ik was er in het geheel niet op voorbereid, dat het zoo aangrijpend zijn konde, antwoordde Anna en bloosde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003544.wav|Eene korte poos later hoorde hij de stem zijner vrouw voor de deur snel en dringend zeggen: John, John, ik wou dat ge eens even hier kwaamt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000777.wav|Misschien zou hij niet durven. En dat denkbeeld vond zij nog erger, dan het vooruitzicht dat hij wèl zou durven. Wat gebeuren moest, moest dan maar gebeuren. Louis had ook zeer veel te vertellen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000912.wav|dat het gevorderde in waarde overtrof; toch had hij het met voorname onverschilligheid aan Steven toegeworpen, en zelfs met een ongeduldig hoofdschudden het kleingeld afgewezen, dat de eerlijke man zich verplicht achtte terug te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002495.wav|Het blanke, beschaafde, welopgevoede kind, met hare gouden lokken, haar zielvolle oogen, haar edel voorhoofd en vorstelijke houding|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005623.wav|zeide zij, nadat zij hem gefeliciteerd had: Wat ben ik blijde, dat gij het met Kitty gevonden hebt; men moet oude vriendschap in waarde houden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000099.wav|Ik ben pas uit Indië hier gekomen, omdat bij ons op de plantage geen school is.' 'En ben je nu zoo alleen hier?' 'Ja, mevrouw, ze zijn allemaal in Indië gebleven. Ik moest hier naar toe om te leeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007685.wav|in haar grijs zijden paradekleed, was blijkbaar bekommerd, omdat de kinderen in hun kamer alleen moesten eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004055.wav|en is blootgesteld aan al het kwaad, dat het ongenoegen van een gevoelloos mensch, die aan niemand verantwoordelijk is, hem kan aandoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003696.wav|door dit geduld meer dan door iets anders in het nauw gebracht, fluistert hem eindelijk als wanhopig een naam in het oor|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010418.wav|en hoogstwaarschijnlijk had zij gelijk. De Londensche lantaarns straalden echter vroolijk, toen de|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002450.wav|Ik kijk naar mijn moeder, maar zij houdt zich alsof zij mij niet ziet. Ik kijk naar een jongen in de verte, en hij trekt gezichten tegen mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002306.wav|Een wallabie!' riep de gids, 'het dier heeft zich verlaat; kijk het eens naar het bosch jagen! Wat scheelt hem? hij springt weer terug. Ha, ik zie het al! Mr. Roda, kom eens kijken! eene interesrante jacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001511.wav|Een uit hemel en aarde samengestelde kracht ontstaat uit de menschheid en regeert haar; wonderbare ontknoopingen zijn haar niet vreemder dan buitengewone gebeurtenissen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000613.wav|Een vriendelijke blik van verstandhouding en hij verliet haar. Was Leida hem niet gevolgd, hij zou met haar gesproken hebben, haar hebben gewaarschuwd, misschien gevraagd, of hij het thans aan mevrouw zou zeggen. Nu werd de bekentenis wéér uitgesteld|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001948.wav|In het bosch was het doodstil, als was de aarde onbewoond; de weemoed van wat eindigt hing tusschen de boomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007342.wav|Wanneer zoudt gij willen gaan ? Nu, was het welgemoede, vlugge antwoord. Vandaag, lieve, of|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001431.wav|Daaraan werd trouw voldaan; doch men had zijn bijzijn gewenscht, en te eerder, daar er noch dans noch mommespel zou plaats hebben, en de Weleerwaarde Wernerus Helmichius meê van de partij zou zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4870_001222.wav|Dan zul je eene mooie vertooning maken met zoo'n morsebel van eene vrouw en een troep huilende kinderen achter je aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004897.wav|Ik zou denken van ja, meneer. Van den tijd af dat ik zoo hoo was als uw stok. Van den tijd af dat mijn oudste broeder ons huisje verhet|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001511.wav|Een paar dagen daarna, toen Frédérique meende, dat Paul reeds terug naar Bodegraven was, ontmoette zij hem opnieuw, bij de Verstraetens. Opnieuw voelde zij, dat zij bleek werd, maar het was niet zichtbaar in de schemering van den namiddag|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_002211.wav|En van blijdschap lachte nu de matroos heel zijn vroolijken, breeden lach, terwijl hij aanstalten maakte om heen te gaan. 'Dus, schipper,' vroeg hij, 'wanneer moet ik terug keeren, om te hooren wat ik tegen Paddeltje zal zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002929.wav|en hoe de scherpe hoektanden zijn keel kietelden. Hij schreeuwde om hulp, zoo hard hij kon. Maar niemand kwam, en hij geloofde vast, dat zijn laatste uur geslagen was. Toen voelde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002432.wav|en ging achter een der hekken op het pad naar de brouwerij, leunde daar met mijn arm tegen den muur, liet mijn voorhoofd daarop zakken en schreide vrij uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006556.wav|en ik durf zeggen, als ik met eene dame zoo vrij mag wezen, dat gij in alle opzichten zijner waardig zijt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000312.wav|Gebeld werd er plots boven, tweemaal: dat was voor de juffrouw. - Tante Therèse is boven? vroeg Elly. - Ik heb haar nog niet gezien, zei mama Ottilie. Maar wat zoû er zijn|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_003409.wav|Te meer daar zij mij een aandoenlijke levensschets van Juliaan te lezen gaf, door zijne moeder opgesteld en nevens haar testament gevoegd.' 'Is Machteld van Egmond overleden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004238.wav|niet gelegen, dat we in uw huis binnendrongen, zei Akka. Maar we kunnen het niet helpen. De wind was ons te sterk en dreef ons hierheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000056.wav|te zijn en dat zijn land alleen door allerlei ram pen bezocht werd, omdat liet dingen deed, die Engeland niet deed|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000123.wav|Laurie's verlegenheid ging heel gauw over, want Jo's jongensmanieren zetten hem op zijn gemak, en Jo was zoo vroolijk en natuurlijk als altijd, omdat zij niet meer aan haar japon dacht en niemand de wenkbrauwen tegen haar optrok|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_000736.wav|Wanneer het iets is, dat ik doen moet, dient gij het mij nog eens te zeggen, antwoordde het meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004599.wav|Gij begrijpt het nu nietwaar? Zij zijn niet rijk; dit verklaart alles: het is geen schande niet rijk te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000199.wav|Een man van ondervinding als de Heer van Montbas,' zeide Buat, 'weet tegoed, dat waar de arme met den rijke speelt, hy altijd eindigt met geplukt te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000265.wav|Ik bid u, antwoordde Madzy, reeds vreezende te veel gezegd te hebben: laat dit geval niet nader onderzocht worden. Ik wil niet, dat er om mijnentwil iemand leed geschiede|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000979.wav|en ik voor het open hoekraam het andere op de derde verdieping. lets genadigs iets wyzersen beters dan ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003022.wav|Toch was het afgesprongen, hoewel men geloofde, dat de jonkvrouw, zelve fier van aard, de voorkeur zou gegeven hebben aan een heer uit het Huis van Nassau, boven een kleinen Duitschen graaf|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_004284.wav|Helding! neem eens de moeite van die glaasjes wat om te spoelen en in het likeurkeldertje te bergen. Foei! zeide Henriëtte ik wist nu haar naam: dat is dameswerk: dat zal ik wel bezorgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000672.wav|En toen zetten de veehoedsters, de herdersjongen en de volwassen knechts zich neer om een platten steen buiten, en begonnen te eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001460.wav|is deze arme oude ziel de eenige, op wie ik nog betrekking gevoel en bij wie ik nog pas. Er is een band van vele jaren lijdens tusschen ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004393.wav|zoo goed als tweemaal twee vier is, dertig shillings de el, de sluier vijftien pond zakdoek een cadeau. Bruidzusters|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003730.wav|Ja! - uwe briefwisseling is, naar ik hoor, onbelemmerd: en zoo my Lord en ik van uwe tusschenkomst gebruik mogen maken, zijn onze zwarigheden ten eenenmale opgeheven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004963.wav|Zij ging echter heen zonder te zingen. Zij zeide gisteren in de diligence, dat haar pianist te Dresden ziek was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001124.wav|als hij het wil, nader bekend zal worden. Het was vrij laat in den herfst, toen de ondergaande zon|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005936.wav|Ik moest vertellen hoe ik grootgebracht was door Barberin, hoe ik door dezen aan Vitalis was verkocht, hoe ik, na den dood van mijn meester|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004238.wav|Neen! Wacht eens. Overmorgen is het Maandag; dan moet ik bij mama zijn, zeide Wronsky en werd verlegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000439.wav|Dorine was dan altijd een beetje verlegen, als zij het uit moest leggen, vooral omdat zij het zelve ook vreemd van mama vond. Maar mama was die zij was: er was niets aan te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7420_000190.wav|Ook dacht ik soms haar mij zoo zacht en rein, — Meer aardscher dan —, dat slechts de teerste zorge Haar kon beveilgen tegen leed en smart|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000954.wav|Later kwam hij zelfs op een nog winstgevender wijze om de centen te besteden, ten minste wanneer het geluk hem diende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002243.wav|mijn broertje was dood. Alles wat ik nu nog maar weten moest was, hebben zij gelijk die beweren: dat heeft God gedaan? De dominee kon mij dat natuurlijk best zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001709.wav|en hetzij met nu donker wordende bosschen op het land., of holle, ledige, geslotene huizen in de stad in verband staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000913.wav|ik plaagde haar een weinig met hare gaucherie; zij zag mij aan met een verwijtenden blik, terwijl zij mij toefluisterde: Dàt moest gij nu niet doen, Leo! nu gij weet waarom ik zoo onhandig ben|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007242.wav|wetende dat hare ooren geheel voldoende zijn voor den inhoud van zulk een zwak vat. lik kan er, dunkt mij, zegt Twemlow zenuwachtig, redelijkerwijs niets tegen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000025.wav|had den arm der schoone jonge dame genomen en wendde zich naar de deur. Tot van avond, vrienden! zeide hij. Te zes uren? riep Jondrette. Te zes uren precies|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005421.wav|De hoogste is de Andrej Perwoswantjii. En nog hooger dan Andrej .? Dat weet ik niet. Wat? weet u dat niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001999.wav|dan verkeerden wij dagen, en zoo noodig weken lang, in een met ieder uur klimmende geestelijke dronkenschap. Er werd natuurlijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001199.wav|Noor dicteerde me, want brievenschrijven kan ik niet, alleen aan Net, en Noor correspondeert nog al eens met ooms en tantes. Dat doen eenige kinderen altijd, geloof ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_000191.wav|Deze woorden schenen gericht te zijn tot de jonge dame, en werden waarschijnlijk gesproken om Nancy tijd te geven zich te herstellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002352.wav|op het hoofd van dien Champmathieu den steen der schande te blijven plaatsen, die, evenals de steen van het graf, slechts éénmaal nedervalt, en nooit weder opgeheven wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003267.wav|DE AREND. IN HET ROTSDAL. Hoog op de rotsen in Lapland lag een oud arendsnest op een terras, dat uitstak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001586.wav|Laat iemand anders dan deze ellendige zottin deCitoyenne Defarge antwoorden ! Wellicht dat de daarop volgende stilte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007057.wav|omdat, zooals gij weet, heeren, niets onaangenamer is dan een ouden vent, die wijzer moest zijn, over zulke dingen te hooren praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001323.wav|is dit in nog hoogere mate. Reken er dus niet op dat ik u, met de anderen, het leven zal schenken; ik zal u integendeel alle vier doen ophangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000281.wav|Terwijl hij nu genoeglijk blauwe wolkjes rondom zich zit te blazen, moeten wij even achter hem omzien, naar zijn verleden en zijn heden, om ons beter in aller toestand te kunnen verplaatsen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000642.wav|doch een onverbeterlijke dronkaard. De jongens liepen sinds lang in het wild en hadden hem verlaten, het meisje was gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001501.wav|Hij rakelde de nog warme sintels in den roestigen haard weder op, stookte het vuur aan en zette de kaars op de kleine toonbank|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002395.wav|Hij nam van al de aanbiedingen, die hem gedaan werden, eene van den tooneeldirecteur in Edinburg aan, die hem voor zes avonden aangenomen had|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001905.wav|Wat zegt Coco dan tegen de vrouw? Pas op, pas op! riep de kaketoe, die blijkbaar in de war was|496|neutral
+wavs/train_1666_1408_000288.wav|Dan zal je lijden, Ottilie, zei Lot. - Dan zal ik niet lijden, Lot. Dan ben ik gelukkig geweest. Dan heb ik gehad wat mijn deel was. Ik vraag niet het eeuwige, hier|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_000903.wav|en daar zij 'er den slag van had, om dien juist met verstand aan te wenden, dat groot geheim der tooverkunst van den vrouwelijken opschik, zoo dat de zwier hare bekoorlijkheden niet overschaduwde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000800.wav|en toen zij, de stem van haren vader hoorende, heentrippelde, veegde hij terwijl hij haar nazag verscheidene malen zijne oogen af|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001321.wav|en stond op hare schaatsjes met eene zoo aardige bevalligheid, als of zij gereed was, om eenen dans op dezelve aan te vangen; terwijl zijne schaatsen aanbond, deed zij eenige streken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002698.wav|om zijn eigen weg te gaan zonder zich veel om de Friezen te bekreunen, welke hij zelf tot afval genoopt had. De monnik zag nu duidelijk in, dat de Bisschop|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002221.wav|af. Overigens was Marius bedroefd. Alles was wederom als in een valluik voor hem verdwenen. Hij zag niets meer voor zich|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000102.wav|Terwijl zij hem antwoordde, gevoelde zij een groote sympathie voor haar neef in zich opwellen. Het was weer die behoefte, welke haar hartstocht voor Fabrice verwekt had: veel liefde om zich heen te voelen, de schatten harer liefde te verspreiden|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005337.wav|en beslissen zou, welke maatregelen tot herstel harer verzwakte krachten zouden moeten genomen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004765.wav|in de werkplaatsen vernam men de ontploffingen van het kruit, waarvan de lucht en de rook tot den arbeider doordrongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002140.wav|omdat ik geen familie had, dat ik nog rampzaliger wezen zou, als ik er wèl eene had? Hoe zou ik licht vinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001816.wav|Elinor was blijde dat hij er geweest was, en nog blijder, dat zij hem niet had behoeven te zien. De Dashwoods waren zoo uitermate ingenomen met de Middletons, dat zij, die overigens aan geven niet gewend waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000886.wav|en bracht mij nog eens de warme tranen myner lang vervlogen jeugd in de oogen. Ik greep de hand van mijn ouden trouwen knecht|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000973.wav|Als het eenvoudig en vloeiend proza was geweest, dat zou hij stellig meer tot zijn recht hebben doen komen. Ik dacht het al; maar jij moest hem juist Cowper geven|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001585.wav|zonder naar Eckbert op te zien spoedde zij zich naar den uitersten hoek der zaal en liet zich neervallen op eene causeuse, het hoofd van het licht afgekeerd, als eene die behoefte heeft aan rust|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004239.wav|Neem aan, Armand! Ik heb geene gewoonte te behouden wat mij niet toekomt; maar ik verzoek u van juffer Graswinckel te zwijgen, zoo gij niet van haar wilt spreken met de achting, waarop zij recht heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000003.wav|wat dat toch voor een paleis was, waarover men met zooveel roem sprak. Vanwaar komt gij, mijn vriend? vroeg hem de aangesprokene|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002647.wav|Welaan, mijn waarde neef!' zeide VELASCO: 'sints alles opgehelderd is, hoop ik dat voortaan 'alle stijfheid tusschen ons verbannen zal wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000293.wav|Volg mij maar, gij zult, hoop ik, uw vriend niet in erger toestand terugvinden, dan gij hem verlaten hebt.' 'Dat zou niet mogelijk kunnen zijn; zooals ik hem moest laten, was zijn dood onvermijdelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003493.wav|Laat ze maar rusten. Aanstaande week, aanstaande maand, aanstaand jaar, vroeger of later, zal hij met helderder oogen zien. Ik kan wel wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001697.wav|den Franschman haatte ik uit het diepst van mjjn hart. Lea kon ik geen haat toedragen. Daarvoor had ik haar te lang en tetrouw vereerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000410.wav|en deze heeren op het dek te komen. Als er soms discussie tusschen ons mocht ontstaan, loopen wy geen gevaar om in de hutten te worden gehoord|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001903.wav|Daar is niets van gekomen. Nog in den loop van dat jaar overleed zij aan eene hartkwaal, en ook de vijftig pond zijn mij daarna niet meer toegezonden. Maar vooreerst had ik papa's hulp niet in te roepen voor mijne wenschen en behoeften|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000818.wav|bij laagheden die iemand zich het hart doen vasthouden van angst, denkende, wat zal hij onze driftkop daar wel van zeggen, als hij dàt komt te hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001316.wav|Met-een snelde hy de trap op die naar boven geleidde, terwijl Heenvliet zich binnen de gelagkamer begaf, alwaar, gelijk hy reeds gedacht had, de Jonker van Bleiswijck hem met smart zat te verbeiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000226.wav|en ontdekte hij al etende, dat die allen de intiemste vrienden waren, die Veneering op aarde bezat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002574.wav|Onze vreugd is als een schaduw. De volmaakte glimlach behoort slechts aan God. Ridet Caesar, Pompeius|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001409.wav|zie en spreek mij zoo niet aan; al vindt gij mij hier, als een gek behandeld en met kaalgeschoren kruin, ik ben toch niet gekker dan gij of een ander|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001561.wav|Omens, zijn advocaat, ging naast hem staan; en vlak achter Willem zette zich de agent in postuur, de handen langs het lijf gestrekt, onbeweeglijk in kaarsrechte houding. De soldaat schouderde het geweer|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003999.wav|Wij eten ten vijf ure. Zeg nu niet neen! Na zich lang te hebben laten dringen, nam Minns, nu geheel tot wanhoop gedreven, de uitnoodiging aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004053.wav|Men spreekt van onze petitie aanstaanden dinsdag in overweging te nemen, maar het moet nu terstond gebeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006297.wav|omhelzen was voorbij; zij scheidden — dat wil zeggen juffrouw Sedley scheidde van haar vriendinnen. Juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002160.wav|man is, maar ze zijn sluw genoeg om er in hun hart aan te twijfelen, ja waarachtig, dat doen ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007055.wav|en dat houd ik in het oog. Daar ik zag, dat hij in eene onvergenoegde, ongeduldige stemming geraakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000754.wav|dat is mijn vrouw, riep de bode. Is hier niemand anders langs gekomen? Niemand. Dan moet de dief den anderen weg gekozen hebben, riep de vent, mij aan mijn mouw trekkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003261.wav|een soort van kalm spook. Van onze begeerte onderricht, haalde hij een krant voor den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006199.wav|tevreden over zijne sluwheid, bracht hij de kist weder naar binnen en ging aan zijn avondeten. iSluiswachter, hei! sluiswachter, hei|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001496.wav|Schaban, hoewel meer dan verzadigd, onderwierp zich aan deze proef; hij nam een stuk van de roomtaart, maar moest het weder uit zijn' mond nemen, daar het hem onmogelijk was het te eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000331.wav|Zij had voor haar oogen twee mannen zien strijden, die in hun handen haar vrijheid, haar leven, haar ziel, haar kind hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006798.wav|was er een trilling in, die mij geheel overweldigde. Ik zat haar aan te staren terwijl zij haar oogen neersloeg op haar werk|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001627.wav|Wouter dan was beschroomd en links. Na al het zonderlinge dat-i op de studeerkamer van den dokter had bygewoond, voelde hy zich wel eenigszins voorbereid op ongewone dingen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_002127.wav|De gewijzigde optocht ging dus verder, met een schoorsteenveger die de ljjkkoets mende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003194.wav|Gij bevindt u waarlijk in eenen toestand zoo Jacob van Lennep, De pleegzoon rampzalig als weinige menschen ondervinden; doch alle dingen moeten medewerken tot zaligheid voor hem die gelooft|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002330.wav|Tienduizend pond zullen onder hen verdeeld worden. Als ze trouwen, dan doen ze stellig een goede partij, en trouwen ze niet, dan kunnen ze met elkaar ruim leven van de rente van tienduizend pond|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002246.wav|Ook stelden zij alles te werk om onze vaderen hun vrijheden en hun volksgeest te ontroven, zij gebruikten daartoe de macht om te dwingen, het geld en de gunsten om te verleiden, de staatkunde om te bedriegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_011552.wav|want geene nieuwe betrekking kon de teederheid vergrooten, die hij mij toedroeg, en welk besluit ik ook nemen mocht, hij was overtuigd, dat het welgedaan zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000048.wav|Lot zag haar, alleen, in haar hôtelkamer slijten een treurigen, langen avond, terwijl Hugh er van door was, met meiden. Arme mama. Begon het al|1666|neutral
+wavs/train_2450_7438_001293.wav|De eerste fraze al leek haar vreemd, niet tot een vrouw in het leven gericht, maar tot een heldin, te|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002067.wav|Ik hoop waarlijk van neen! Zoo is het niet gemeend, dat men niet aan een vriend zou mogen uitstorten wat ons ergert of bezwaart, dat men daar zijn leed niet zou mogen klagen en zijne fouten blootleggen, waar men zeker is van deelneming|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000803.wav|Plotseling, nu jaren geleden, zag zij zichzelve, een jong meisje, aan de zijde van De Staffelaer, haar verloofde, een visite maken bij die menschen. In jaren had zij ze niet gezien, in jaren niet van ze gehoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001647.wav|die hij gevoegd bij de hartelijke verklaring harer wederliefde aanmerken mogt, als de toestemming tot de door hem zoo vurig gehoopte echtverbindrenis|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004433.wav|Zooals in alle vroegere jaren, begaf hij zich ook nu naar een buitenlandsch bad om zijn gezondheid te herstellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005258.wav|Verder! verder! riep Fagin. Zachtjes aan, maar niet zoo langzaam. Schielijker, schielijker|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000973.wav|dat voortliep met haar kleine donzige jongen. Toen de vluchtelingen van de helling af en beneden in het dal waren gekomen, ontmoetten ze menschen|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000002.wav|Maar de slimme jongen zei: als ik jou van mijn eierkoek en van mijn wijn geef, dan heb ik zelfs niets; maak maar gauw, dat je wegkomt! en hij liet het mannetje staan, en liep door|10587|neutral
+wavs/train_2450_5832_000892.wav|die het vernuft, den tijd en de kennis der Engelsche taal bezit, welke noodzakelijk zijn om een dergelijke geschiedenis samen te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004156.wav|Zie je die prachtige hoeve wel, vlak over de herberg? vroeg het paard. Ja, zei de jongen, die zie ik wel, en ik begrijp niet, dat ze niet gevraagd hebben, jelui daar binnen te mogen brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002135.wav|veel guitenstreken en verbazend veel drukte, dat hiertegen de waarde van al de bewijzen van aanhankelijkheid, die hij jarenlang van zijne nicht en hare dochters had ontvangen niet kon opwegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000218.wav|werd hij niet in de kamer gevonden. Daarom mogen we aannemen, dat hij weggenomen is. Maar dit kan niet zijn door den kolonel, noch door zijn vrouw. Dat was volkomen duidelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003074.wav|die reeds in een kwade luim gebracht was door den slechten uitslag van zijn bezoek bij Madzy, en bij wien deze woorden van Reinout weinig geschikt waren een betere stemming te doen ontstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008417.wav|Lewin nam dit stuk in de handen, begon het gespleten einde te breken, daar hij niet wist, hoe hij beginnen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001060.wav|hen schier altijd de molensteen der maatschappelijke orde, die hen vermorzelt; als kind ontsnappen zij, wijl zij klein zijn. Het kleinste gaatje|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000670.wav|In den ochtendstond nam hij afscheid van zijne zoo onverwacht aangetroffen oude landgenooten, daar hij hoop had, om dien dag zijne reis verder voort te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006151.wav|Waarom? antwoordde Anna: Bedenk toch, ik heb slechts de keuze in andere omstandigheden, dat wil zeggen ziek, of de gezellin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000877.wav|Er ontbrak hem echter iets, men weet zelf niet wat. Mijnheer Fauchelevent bezat iets minder en iets meer, dan een man van de wereld|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002296.wav|Waartoe dient dan de katechizatie? En wat hebben we aan z'n grootheid, als ze onbegrypelyk is? Daar zit juist de zaak. ik wou hem wèl begrypen! En jy zeker ook|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_000334.wav|Anna had weer een tegenspraak bij de hand. 'Wanneer je geen kind meer bent, dan heb je juist alle andere neigingen op zij gezet. Zegt Feuchtersleben dat ook niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001844.wav|Dat was jammer. Het congres is een groote stap voorwaarts geweest. Was uw brochure er vertaald, bekend geworden, dan had u groot succes gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003159.wav|en wenschte mij reeds geluk met het bereiken van mijn oogmerk, toen eensklaps de knieen van den jongen knikten, zijne haren te berge rezen, zijne pet afviel|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000408.wav|Het was nog geen avond, toen de drie vroolijke menschen Villeneuve bereikten en daar hun middagmaal hielden. De molenaar zette zich in den leuningstoel neer, rookte zijn pijp en deed een kort dutje|2506|neutral
+wavs/train_2450_10565_001439.wav|Maar nu is het tijd, om te vertrouwen, dat de Voorzienigheid, die zoowel in de woeste stormen, als bij het bedaardste weder, over den mensch de wacht houdt, ons schip behouden zal doen aanlanden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000836.wav|Bloemendael wachtte, zenuwachtig geluiden uitstootend, achter de tochtdeur, om me te ontdoen van jas en hoed en mevrouw riep door het trapgat naar beneden, hoe de koffer aangevat en behandeld en waar i neergezet moest worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003677.wav|Over het tafelkleed lag een ander kleedje en hierop stond een Chineesch theeservies en een zilveren theepot|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000655.wav|Aldo Ardo waadde de schapen door, steeg luchtig, veerkrachtig, vlug de varengroene, steile heuvelen omhoog|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000941.wav|en toch, hoe kleurloos staat het geschetste beeld, hoe weinig geeft het Griekenland weer, dien treurenden genius van het schoone, welks grootheid en kommer de vreemdeling nimmer vergeet|2506|neutral
+wavs/train_2450_9752_002114.wav|aan zijn ontmoeting met Adeelen en aan zijn geheimzinnige woorden op het feest, uit haar geest te verbannen: somtijds wenschte zij, dat zij Friesland nooit verlaten en hem daardoor niet ontmoet had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000086.wav|Het is thans aan u, mij uwe geschiedenis te verhalen; ik wil het zoo, spreek. De grootvizier, wederom als vroeger het woord opvattende, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000455.wav|ieder oogenblik aan het zenith der eeuwen gansche sterrenbeelden van overwinningen te doen opdagen; het Fransche rijk een Romeinsch rijk tot tegenhanger te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001405.wav|wat al brave menschen of 'er door zijn' bloedraad, om het geloof, gemarteld en verbrand zijn, dan zoudt gij 'er zoo luchtig niet van praten. Ik laat Juffr. KROMBALG in hare waarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004718.wav|die ons kwam zeggen dat het tijd was om op te staan, sloot ik de oogen om hem niet te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004321.wav|Meer kon hij niet zeggen, want Smirre deed een sprong naar het venster. Het oude, vermolmde vensterkozijn gaf mêe, en Smirre stond een oogenblik later op de vensterbank|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001819.wav|De weinige voetgangers, die hij ontmoette, groetten hem vriendelijk en even hartelijk was zijne wedergroet. Slechts éen oogenblik overviel hem een weemoedig gevoel, toen hij er aan dacht, dat hij zich meer en meer van zijne ouders verwijderde|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000874.wav|Maar. Constance. wat een woord. Wat is dat nu voor een woord! - Het is het juiste, Van Naghel: er is geen ander woord: ik wil mijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000412.wav|De wind hindert me toch wel een beetje; hij vermoeit. Kon ik maar naar beneden komen. Ik ging liever wat liggen in de couchette; misschien dat ik insliep|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000547.wav|Dat weet ik niet; het is een onbekende hand Ziedaar' En hij reikte haar over tafel de halfgeopende enveloppe aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005907.wav|eens zien, zei mijnheer Crummies, zijn vrijbuiterspruik afnemend, om de zaak met een koeler hoofd te overleggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001097.wav|De beide mannen vonden, dat ze die zaak niet beter konden bevorderen dan door een slöjdschool voor kinderen op te richten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003606.wav|zonder een teeken van leven te geven. De jongen schrikte ontzettend. Hij had haar willen helpen, en nu was ze dood. Hij was met één sprong van den steenhoop af, en liep hard weg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000465.wav|Ik ben het in vele opzichten met u eens; maar ik bid u, zeg het niet overluid; want wat werd er van het medelijden en van de liefdadigheid, indien men zich gerechtigd achtte, elken behoeftige toe te voegen, dat hij door eigen schuld ongelukkig ware|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004340.wav|De winkel van den oudkleerkoop, waarheen Vitalis mij gebracht had om een kunstenaarsvoorkomen aan me te geven, verdreef gelukkig die sombere gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003930.wav|poogden door luidruchtige toejuichingen klem aan zijn woorden te geven: de vredelievenden daarentegen, die zijn taal als dwaas en onvoorzichtig beschouwden, konden hun wrevel niet bedwingen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001038.wav|toen zij vertrokken was. Niets, lieve! zei juffrouw De Groot: ik zal voor alles zorgen. Bekommer u over niemendal. Men|496|neutral
+wavs/train_2450_5727_002197.wav|Harthouse haalde diep adem; enindien iemand zich ooit in de positie bevond van niet te weten wat hij zeggen moest, maakte hij|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002112.wav|Mevrouw Vernooy kwam binnen. Zij was een dikke dame van een veertig jaar met een rozerood gezicht|496|neutral
+wavs/train_2450_9752_002001.wav|Hij keerde terug om een anderen uittocht te vinden: links van hem was niets dan een blinde muur; rechts cellen, gelijk die welke hij verlaten had, waaruit de deuren waren weggenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004463.wav|Hier en daar waren kleine takken uit den stam gesproten; deze dienden mij tot steunpunten voor mijn voeten, en niettegenstaande ik half verblind was door de sneeuw|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001047.wav|de trap op; de eerste deur aan uw linkerhand! Hildebrand volgde die aanwijzing. De deur van de voorkamer stond halfopen|496|neutral
+wavs/train_2450_9038_000310.wav|was niemand in het benedenvertrek der herberg gebleven, dan Javert, die aan den paal was gebonden, een opstandeling, die met bloote sabel Javert bewaakte, en Mabeuf|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002049.wav|het is met ons gedaan. Ik wilde mij verwijderen, want ik begreep, dat iets gewichtigs zou gebeuren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003181.wav|nu dit bekend werd, want geheimhouding was niet mogelijk, daagden allen op, die belang hadden bij de zaken der van Berchems, en die hun wantrouwen in den zoon tot den dood van den vader hadden verkropt|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001855.wav|Gij gehoorzaamt de krijgstucht, zijt een slaaf van het consigne en een nauwgezet mensch, die zijn plicht vervult en zijn familie niet verlaten zou om een deerne na te loopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000633.wav|maar de nacht was donker, het park was stil. Een paar laatste balken schenen nog na te rollen, met een laatst afgruizelen van steen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002575.wav|Zij hoorde eerst Henk en Betsy zich naar hun kamers begeven, toen Gerard, den knecht, de huisdeur op het nachtslot sluiten en den bout verheffen, hoorbaar klinkend in de stilte, die het geheele huis|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_001017.wav|wil met het onuitputtelijke worstelen. Maar waar is het schip? Ginds; nauwlijks zichtbaar in de vale duisternis van den horizont|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001314.wav|In de bovenzaal werd de oude heer Roda met gejuich ontvangen, en gelukgewenscht door allen, die Willem had opgenoemd, behalve door Lord Greybury: de Engelschman was verdwenen, zonder dat iemand zijn heengaan had opgemerkt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001790.wav|oude en jonge, hadden pleizier in het mooie, kleine dier, met zijn grooten staart, zijn verstandige, nieuwsgierige oogen en zijn kleine, nette pootjes. Zij wilden den heelen zomer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004544.wav|Toen deze plechtigheid was afgeloopen, maakte de secretaris op zijne bijzondere manier den nieuweling bekend met de vreedzame|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001217.wav|Het schijnt mij, viel de Kanselier grimlachend in, dat Mijnheer Van Gistel zijn landgenoten niet zeer bemint; want zo helpe mij God, indien men hem geloven wilde, zou er morgen geen levend mens meer in Brugge zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_000386.wav|Alle edele geesten zijn eerzuchtig, zou ik denken; maar de eerzucht, die zich met kalmte op zulk een weg vertrouwt, in plaats van met wilde vlagen over alles heen te willen springen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000769.wav|in sommige oogenblikken, wanneer zij het leger uitdaagde, bedekte zij zich met drommen en storm; een woelige hoop vlammende hoofden bekroonde haar; gewemel vulde haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000815.wav|want dit huis is het uwe. Het onze? riep het meisje uit. Ja! antwoordde de schoolmeester vroolijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004423.wav|Legree werd woedend over Toms onverstoorbare kalmte, en op hem toerijdende, sloeg hij zoo hard hij kon op zijn hoofd en schouders los|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000039.wav|of vegen, of afboenen, of te laten repareeren. Dat is de manier, waarop ik den kwaden naam van kanselier heb gekregen. Ik geef er niet om|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012656.wav|en de ronde goedhartigheid der O, Q en S, weer yoor den geest te komen, net als toen ik ze voor het eerst leerde kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001379.wav|en als zij hem wakker vond, wilde zij zeggen, dat zij niet slapen kon, en nog kwam zien of de zijne brandde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000557.wav|terwijl hij even zijne liniaal oplichtte, ten teeken wat de vreemdeling te wachten had, indien hij eenig geweld wilde plegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001731.wav|Men had alles in de barricade geregeld, de benedenkamer in de herberg opgeruimd, de keuken tot hospitaal ingericht, al de gekwetsten verbonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002417.wav|Iedereen weet, dat gij u hier graaf Stanislaus von Schweinitz laat noemen, maar.' 'Maar, moet ik u misschien mijne kwartieren optellen, om te bewijzen dat ik een edelman ben|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001483.wav|met het oog op bezoek, dan wel met het doel om er blindemanne te spelen zagen zij juffrouw Wilfer binnenkomen, majestueus zwak|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003124.wav|door de uitgelezen cierlijkheid der meubelen, en door de onbekrompenheid, waarmede alles steeds werd ingericht om het gemak en het genoegen der gasten te bevorderen|2450|neutral
+wavs/train_10079_9412_000029.wav|Zij sprong naar de deur om te ontvluchten, maar op de trap haalde haar een man in en bracht haar terug; en toen zij hem aanzag was het koning Lijsterbaard zelf: hij sprak haar vriendelijk toe|10079|neutral
+wavs/train_2450_9752_002571.wav|En wij moeten hier als bloote toeschouwers zitten! zuchtte Deodaat: o! waarom schenkt God mij de gunst niet, naast mijn dappere spitsbroeders te strijden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000549.wav|Dat zal niet gebeuren, Krans!' riep Willem. 'Zoo gauw ik weer sterk ben, zal ik voor jullie werken. Ik durf toch vooreerst nog niet naar huis gaan, want daar zal de politie wel op me loeren. Ik kan misschien wel even hard werken als jullie Jan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005717.wav|en toen hij hier niet vond wat hij zocht, kwam hij met een verwilderd gezicht weder naar de kamer, waar zij zaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001323.wav|Uwe geschiedenis is inderdaad zeer wonderlijk, zeide de pasteibakker, doch indien gij mijn' raad wilt volgen, zoo spreek tegen niemand van alles, wat gij mij thans hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001155.wav|en een lichtgekroesden baard om de wangen. De melancholieke oogen hadden meer den kouden blik van keizerin Elizabeth gekregen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000651.wav|en de burgers uit de voornaamste Rijnsteden bleven onzen Koning getrouw en beloofden hem hulptroepen te zenden, om den strijd tegen den huichelenden Oostenrijker voort te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001828.wav|maar die, zoo om en bij de week, na opnieuw de noodige grauwen en snauwen, vinnige zetten, en soms zelfs nepen en stompen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003629.wav|en met de bewondering van alle belanghebbenden, en lieten een aantal menschen achter, die ons veel liever|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002813.wav|Het werd mij opgedrongen, sprak de sombere Eugène, omdat het noodig gekeurd werd een advocaat in de familie te hebben. Nu hebben wij een mooien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002453.wav|en ongeneesbare wonden verwekten, wogen hem in den koker ter zijde ondierbaar en hij verschikte vaak ongeduldig de stalen schichten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000442.wav|Vooraf reed de vaandrager met de banier van Vlaanderen; de zwarte Leeuw op het gulden veld rolde zwierig nevens het hoofd van het paard, en scheen zijn klauwen als een zegeteken aan de blijde Vlamingen te tonen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000578.wav|Dat gebeurde meest met de grootste en prachtigste, die prijkten met de afbeelding van een heer, deftig in het zwart gekleed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004336.wav|dat die vrouw ooit aardig en pleizierig kon wezen. En dat kan zij toch, als zij maar wil. Nu, wij hebben alien onze gebreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003786.wav|en niet bang voor hem. Ik zeide hem dus dat ik dacht, dat ik over den dood van mijne peet had moeten schreien, en omdat Rachel niet bedroefd was dat ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000552.wav|in plaats van in de vrije nachtlucht. Eenig ander geluid dan het krassen van den uil was er niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000622.wav|Op welk een oogenblik was hem de waarheid verschenen? Kon hij toegeven, dat hij zich had bedrogen? Moest hij zijn heimwee naar God|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004021.wav|maar nauwelijks werd de plechtigheid hervat, of de overledene beurde wederom het hoofd en sprak met eene holle grafstem: door Gods rechtvaardig oordeel ben ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000655.wav|Myne moeder op haar vyftigste hang ik in mijne kamer, voor my alleen, als eene heihge gedachtenis|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002993.wav|Wel, laten wy wandelen. Hy. Eerst wat uitrusten. De Tuinman bragt theegoed, wy dronken spoedig een kopje. Ik. Kom, nu de bloemen gaan zien; het Wordt al tyd|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_002403.wav|Oude sabels en pistolen zonder kruit of kogels, hamers, messen, zagen, bijlen, een woud van ijzeren staven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003027.wav|als ik dan zoo in het vuur zit te kijken, is het alsof ik in die gloei ende kolen — zooals in dien gloed daar|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001735.wav|Zij trapten, en trapten, en zij verslonden de wegen in den broeienden Augustusmorgen, blij pratende als twee vrienden. - Nu Addy, hier zullen we eens rusten! zei eindelijk Van der Welcke buiten adem|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003319.wav|Ach, Kentucky heeft er niet veel zooals gij! zeide hij uit de volheid van zijn hart, toen het openhartige, jeugdige gezicht uit zijne oogen verdween|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000540.wav|om in een der naastbij zijnde boomen te klimmen, vanwaar hij alles zou kunnen zien, wat in de verlichte zaal voorviel. Giafar echter maakte hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001342.wav|dat hij ook van mij goederen meêneemt naar de West; dan zal ik misschien daaruit weder goed kunnen maken, dat hij mij door zijne zotte roekeloosheid gisteren gekost heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004187.wav|maar ik had slechts een stok bij fiij, daar ik onvoorzichtig genoeg was geweest, om mijne pistolen in de herberg te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000179.wav|Duke betreurde den dood zyner gade diep, maar op redelijke wyze, zooals het een man van zijn stempel paste|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000327.wav|dat hem door eenen brief, met zijnen naam onderteekend, zoo ver bragt, dat hij niet lauger ontkennen kon, dat hij aanzoeken bij haar gedaan had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004180.wav|dat een meisje onschuldig, de vrouw zedelijk zijn moet; dat de man vast van beginselen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004135.wav|die in het begin weinig in het oog vielen, schreeuwend zouden worden, naarmate hij meer vorderde. Hij was in het geval van Golinitschef|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000022.wav|Kaartspel was niets voor hem; naar de sociëteit ging hij niet; het verkeer met levenslustige lieden zooals|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000311.wav|terwyl hij hem nazag; op die manier komt gy niet van my af. Gy moest liever hier komen en wat met my praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000720.wav|terwijl bij met zijne banden drie vierde gedeelten van het geheele gebouw aanwijst. Alvorens er nog een uur is verloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000132.wav|Ik heb me onder het werk er zoo erg tegen gestooten. Hij bekeek een poos zijne beenen — die er waarlijk leelijk en ontstoken uitzagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001694.wav|indien niet op dat oogenblik een myner makkers uit kinderachtige baldadigheid my een zoo harden stoot in den rug had gegeven, dat ik heel onzacht tegen de uitstalkast aanvloog, die op halvemanshoogte de voorzy van de kraam afsloot|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_001265.wav|ontsproten: geslacht uit geslacht, wortelend in een zelfden oorsprong. Geheel holle boomsUmmen, maar reuzig rond|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000089.wav|die hen inlichten omtrent hetgeen hier voorvalt? En is het niet de plicht onzer Staatslieden, van hunne zijde, gelijke middelen aan te wenden om de belangen van ons Gemeenebest te bevorderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002096.wav|Het was die van een jong mensch, van haren leeftijd of weinig ouder, welgevormd, slank, nog een weinig te schraal in verhouding tot zijn lengte, voorts begaafd met krullend bruin haar|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001586.wav|als de waard is, betrouwt hy zijn gasten,' was Buat op het punt van te antwoorden toen gelukkig het binnentreden van een knecht, met een geurig dampende soepterrine, het sein gaf om aan te zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000681.wav|maar dat hij zelfs aan het doen verbranden van SERVEET deszelfs ketterijen mogten zoo groot geweest zijn, als men ze denken kan de hand geleend had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000895.wav|is geneigd G. te houden voor een zeker kort, dik oud heertje, met kleine verlakte laarsjes, die tot aan zjjne knieen komen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001693.wav|De heer Van der Hoogen ging weer zitten. Gij spreekt van de les lezen! ging Hildebrand voort. Uw naam|496|neutral
+wavs/train_2450_10026_003495.wav|Dewijl gy de dwaze vermetelheid hebt, gelijk een mug in de kaars te vliegen,' zeide Van Espenblad, 'zult gy het my niet ten kwade duiden, Lord Arlington! dat ik u, in naam der Staten, gevangen neem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000271.wav|had zij zulk een vurige begeerte naar muziek te kennen gegeven, dat haar het verlangen niet uit het hoofd te praten was geweest om Frans uittenoodigen wederom te komen spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000121.wav|en zelfs als men er eens een gewillige krijgt is het er negen keer van de tien een met een vuil gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001125.wav|en ik kan u verklaren, mijne heeren, dat ik een' geruimen tijd over een' vloer van diamanten ging, zonder de minste begeerte daarnaar te hebben. Eindelijk zette ik mij neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004096.wav|Vooral haar hoofd zat zoo vol stukjes gaas en katoen en papier, en wat niet al meer, dat het veel weghad van een vogelnest|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003970.wav|maar men heeft lucht noodig en dan gaat men zoo uitrijden. Darja Alexandrowna stelde in alles belang, alles beviel haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010519.wav|Als wij eens naar het binnenkomen van de, Lightning ' gingen kijken, het is juist zoowat tijd? opperde George|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000511.wav|en hij weet de zoo ongemeene gunst, welke het bij zijne landgenooten steeds gevonden heeft, aan niets anders toe te schrijven dan daaraan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000896.wav|Nu heeft de man heel veel goede eigenschappen, daaraan is niet te twijfelen, en dat wil ik ook niet voor u verbloemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005845.wav|De pest hale het jong gebroed! riep de vreemdeling ongeduldig uit; ik spreek maar van een tammen jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002522.wav|Niemand der aanwezigen scheen in staat om over iets anders te spreken dan over zijn of haar eigen en eenig onderwerp|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000496.wav|Adolfine! riep Van der Welcke, rood, ziedend, brieschende, gespannen in al zijne zenuwen. Je bent een vrouw, en een vrouw met slechte manieren, en je kan je dus permetteeren tegen een man alles te zeggen wat je verkiest|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004829.wav|Al wat maar voor geld te koop was gaf hij mij; maar ik hechtte geene waarde daaraan; ik gaf om niets anders dan om hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008299.wav|Hij zou antwoorden: t Weg er mede ! D a t zou hij antwoorden, heeren. Vol eerlijke verontwaardiging zou hij antwoorden: tWeg er mee|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001336.wav|hoe loszinnig en wispelturig ook, hem nog te fijn was geweest: en hij gevoelde denzelfden wrevel, welke een bekwamen en oplettenden schaakspeler zou bevangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_003229.wav|en dwaalde om den toren der hoofdkerk rond, telkens als hij dien in het gezicht kon krggen, met het vermoeden dat het huis daar in de buurt moest zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000218.wav|zelfs de tante hoorde glimlachend het verhaal aan, hoewel zij vijf uren vroeger bij hetzelfde verhaal even verontwaardigd zou zijn geworden als een fijnschilder, dien men laat roepen om eene deur in de grondverf te zetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004011.wav|Daarin herken ik u! riep het meisje uit, terwijl zij haar arm om zijn hals sloeg en hem vol vuur een kus gaf|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000392.wav|men vorderen, dat hij dit in de volle zaal te Rippoldsau deed? Dat zou bekend worden, misschien wel in de couranten worden vermeld; zijn geheele toekomst niet slechts, zijn naam zou verloren zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000140.wav|Op die wijze hebt gij winst in stede van verlies te verwachten, en de kooplieden zullen ook iets verdienen, terwijl gij er uw vermaak van kunt nemen, en de stad en omstreken bezigtigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000848.wav|Amgiad was ten hoogste verontwaardigd over de ongehoorde vrijheid, welke de dame zich veroorloofde, en dat zij een' kamerheer des konings aldus mishandelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000816.wav|Daartegenover bevond zich de kleine, met gewast taf bedekte tafel, aangeschoven tegen het venster, dat in lood was gezet en met drie ijzeren bouten voorzien, welke alle gedachte op ontkoming van die zijde verijdelden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000714.wav|zijt gij het, dien de koning, mijn vader mij tot echtgenoot had bestemd? Het is wel ongelukkig, dat ik dit niet geweten heb|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001163.wav|Paul en Marie, op hooge trappen, bijgelicht door twee der meiden, rukten Kleopatra's boudoir uiteen. Dien beijverde zich neêrgeworpen draperieën en afgegleden kettingen op te rapen. De drie jongens rolden op een matras over elkaâr|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_007442.wav|en Lisa Merkalow met Stremow. Lisa was een slanke brunette met een trage oostersche gelaatsuitdrukking|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001633.wav|Ja, misschien heb je toch gelijk, Augusta; maar met menschen, die mij onverschillig zijn, bemoei ik mij ook niet. Zoo!. Maar ik vind dat woord haten van jou verschrikkelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001585.wav|en of het nooit verder zoû gaan; want het vers, dat komen moest, kwam niet; het derde rijmwoord bleef uit, en het verschiet der verzen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000984.wav|Inderdaad, het was alles behalve eene onwaarheid dat de lieve meid genoeg van den jongen Witse vernomen had|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_011273.wav|Daar het veel te groot was, werd het op een stoel gezet, waar hij het bij de manen kon vasthouden en bekijken, hetgeen hij al ras vergat de doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011654.wav|Maar ben ik nu veel welgestelder, dan toen ik een arme schildersdochter was, die door mooie praatjes suiker en|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001097.wav|Ik voor mij ben er wel aan toe, Meruit af te leiden, dat deze woorden, om zoo te zeggen, in zyn mond begraven lagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007555.wav|zelfs beren vindt. Je zult er jacht op maken zonder mij. Zie je wel, zeide Sergej|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004583.wav|Plet was aardig eens weder in dat stille oude stadje te zijn, en het was niet onaangenaam hier en daar plotseling herkend en aangekeken te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000945.wav|Het geld, dat men vond, was geheel op zgne vrouw vastgezet, met voile vrgheid om er na haar overlgden naar believen over te beschikken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003807.wav|Geloof mij, baron de Ghiselles, ik weet u op uwe waarde te schatten,' hernam zij luid, ten bewijze dat zij elken schijn van geheimzinnige verstandhouding van zich wilde afwerpen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2183_000067.wav|eerst als eene wolk van schepen, met die weelde van het Oosten voor het handelshuis mijns vaders bevracht, uit mijn gezigt is verdwenen, waar het azuur mijns hemels in het goud van mijnen oceaan smelt|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001003.wav|dat aan den wil des Orakels voldaan was en dat de Boeteling ten goeden einde de Tien Werken, zoo zwaar, had volbracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008298.wav|betreffende haar plaatsing, De aanblik van den portier en zijn assistent, met een blad, bedekt met een sneeuwwit servet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005173.wav|De opium heeft eindelijk gewerkt, fluisterde het meisje, terwijl zij opstond: en toch is het misschien reeds te laat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000563.wav|De brief lag daar op den grond, met een punt nog onder de deur. Zijn hart klopte heftig, de emotie deinde door hem heen, als een golfslag door zijn ziel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000271.wav|Het spijt mij, Mejuffer! zeide ik, dat uwe woorden mij bevestigen in een vermoeden, hetwelk ik reeds als onwaardig had onderdrukt, dat namelijk uw Heer vader mij verdenken kon van hem te zullen verraden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000337.wav|De Priester zijn handen tot zich trekkende, richtten zij zich even stilzwijgend op; de jonge Gwyde sprong van zijn paard, kwam te midden onder hen en riep: Mannen van Vlaanderen|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000193.wav|k ben nu zoo opgewonden door al die heerlijke vooruitzichten, dat ik haast niet kan slapen. acht ieveling! et leven is toch heerlijk! eel groeten van e udy|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000550.wav|k had echter geen tijd, hem naauwkeurig op te nemen, want de poney draafde met zijn gewone vlugheid door, en buitendien paste het mij als jonge juffer niet, naar een heer om te kijken|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001122.wav|Deze forsche uitdaging verwekte een plotslinge stilte bij de aanwezige boeren, die, in goede eendracht bijeen zittende, bezig waren over den prijs der granen en andere onderwerpen van hun gading te spreken|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000188.wav|Hier in den omtrek kan ik mij uithoofde van oude betrekkingen beter schuilhouden en de spionnen van den Baljuw van Gooiland, die ook wellicht nog geen bevelen omtrent mij ontvangen heeft, beter misleiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005248.wav|Toen wij den schoolmeester hoorden uitleggen, dat wij ons in een soort van duikerklok bevonden, waarin het water ons niet kon bereiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003434.wav|maar het mager gelaat van den Arminiaan VAN DYK deden herkennen. 'Wat heeft dit te beduiden?' vroeg JOAN, verbaasd terugtredende: 'ik dacht hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000940.wav|Het had door die brief een beetje sneller verloop moeten hebben, dan ze gedacht had; maar de kogel was toch vrijwel door de kerk Nu moest ze weg, en dat was maar goed ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008061.wav|Hij was nog niet ver, toen hij eene hand op zijn schouder voelde, en, toen hij zich omkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000231.wav|en pakjes van allerlei aard, in grauw papier en met spelden vastgemaakt. Daarop volgde zulk een geloop met de bagage naar boven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001169.wav|Vervolgens liet zich uit de vaas eene stem aldus hooren: Welnu, ongeloovige visscher, thans ben ik in de vaas, gelooft gij mij nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005537.wav|en het licht, door de neergelaten valgordijnen schijnende, verspreidde eene plechtige schemering. Het bed was met eene sprei bedekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001841.wav|Ruim een jaar lang had ik zoo voortgeleefd, toen ik op zekeren dag, dieper dan gewoonlijk in het bosch gedrongen zijnde, een' zeer dikken boom vond, dien ik wilde vellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000193.wav|kleermaker, slachter en vischkooper wat te beperken. Buitendien was haar de gedachte aan het land ook aangenaam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001433.wav|Intusschen had ik op het nachtafeltje, ter zijde van het bed, een apothekersfleschje zien staan, nog maar voor een kwart met een bijna kleurloos vocht gevuld. Een porseleinen lepel lag er naast|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003020.wav|Ik ben onervaren en hevig en ben een weinig bedorven geworden; maar wezenlijk, ik ben zoo slecht niet als ik schijn, of als gij denkt dat ik ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000562.wav|lleen aan dien brief was, dunkt mij, te zien, dat de schrijfster een fatsoenlijk mensch moest wezen. oo kreeg ik moed, mijn stoute schoenen aan te trekken en ante te vragen, of ik haar ook van dienst kon zijn en die uffrouw gaan spreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000688.wav|vertrok hij. Voor zestien sous had hij dus een diné en een lonk gehad. Deze restaurant Rousseau, waar zoo weinig wijn en zoo veel water werd gedronken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006815.wav|iHij heeft het, hernam de ander tegen zijn knoestigen stok, dien hij eens goed beetpakte, ha! ha! niet warm te houden! Hebt gij ooit den naam van Boffin gehoord|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002461.wav|Uit den Bijbel!' herhaalde de hopman met zekere ironie. 'Wel nu, ja! zoo moest het ook zijn; ge zijt toch immers goed Geus gebleven?' eindigde hij op schijnbaar goedmoedigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002316.wav|hij is nog aan een been gebonden en zal niet wegloopen. Ik sta er voor in. Ik heb dien poot gebonden. Nu sprak de gevangene|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002689.wav|Wordt het nu beter, moedertje? vroeg eene van de vrouwen. tZou het nu weer gaan, denkt gij ? Ben ik dan ziek geweest? vroeg oude Betje|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001354.wav|en zelfs, al ware dit niet het geval geweest, die straf was niet groot genoeg voor den man, dien hij zoo met reden verachtte, en daarenboven wilde hij weten waar de andere woonde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000750.wav|oordeelde Van Espenblad, dat Arlington alle gevaar te boven was, en veilig verder alleen kon gaan. Hy nam dus afscheid van hem, en keerde naar den Haag terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010249.wav|die hun diner geven tegen zooveel per couvert. De bruid en bruidegom praten en lachen afzonderlijk zooals zij altijd gedaan hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000757.wav|Merg en been doordringend schettert de trompet en oorverscheurend gilt de klarinet, terwijl de schuiftrompet haar zware klanken onophoudelijk laat hooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000426.wav|Hij vertrok regt dankbaar, daar LOUISE zelve hem toestond nu en dan zijne bezoeken te herhalen. Dit deed hij ook. Later trok hij de stoute schoenen aan en vroeg LOUISE ernstig om hare hand.|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007536.wav|of scheen zulks te doen, want zijn gezicht was bijna geheel door het verband bedekt; en toen, zich wederom driftig tot Hugh keerende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001506.wav|de mislukte zending van den Kanselier Liesveld, en het heftig tooneel, dat er tusschen Maurits en dezen voorviel, had den Spaanschgezinden zendeling schielijk verjaagd, en de baron had het voor zich niet veilig geacht langer te blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_001686.wav|toen hij eene kleine houten pop ten toon stelde, die in uiterlijk zeer geleek naar generaal Tom|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001801.wav|Graaf Lodewijk en zijn broeder Hendrik moeten in dien slag gesneuveld of op eene andere wijze omgekomen zijn, want geen der twee werd na den slag gevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001886.wav|wien Lodewijk XVIII tot hertog benoemde, wijl hij hem, toen hij het land ontvluchtte, in een huurrijtuig geholpen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000906.wav|Men krabde aan het Louvre de N's uit. De brug van Austerlitz deed afstand van zijn naam en heette nu brug van den koninklijken tuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001858.wav|Het is vermoedelijk een schitterende wraak van een mijner klerkjes. Ik heb er een wat extra promotie laten maken en daar zijn de anderen woedend om|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007016.wav|van den mageren leerjongen met de spillebeenen, dat Pipkin van afschuw stond te beven en het haar der leerlingen van schrik te berge|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000891.wav|Op het eerste antwoordde hem schipper AUKE: dat het zoo met de helft van April was geweest, toen zij van voor de stad Amsterdam waren weggeraakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001637.wav|Naauwelijks was ik ingesluimerd, toen er iets met groot gedruisch naast mij nederviel en ik verschrikt ontwaakte. Wat mij deze ontsteltenis had veroorzaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002889.wav|wijl het gras er hoog is en men dadelijk natte voeten heeft. Wanneer de zon even schijnt, komen er hagedissen. In de geheele omgeving heerscht een geritsel van wilde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002757.wav|Maar als ik hem nu ook eens over eene zaak had te spreken?' 'O, dat is wat anders; dan moet gij het Wijnands maar zeggen, die heeft, geloof ik, wel eens met hem te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_010343.wav|Mijne lieveling, zijt gij dat niet? Niet de helft, niet een vierdepart zooveel meer waard als ik hoop dat gij mij eenmaal vinden zult|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002157.wav|het electrische licht niet op, maar overal de kaarsen in schermpjes, overal de coupes en glazen vol bloemen, en het werd er om als een|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001280.wav|Dailah durfde het niet; zij stond als verlamd met loodzware beenen, al maar turend naar de bankbiljetten en het goud uit de kist op de tafel, van de tafel in de kist|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004029.wav|Intusschen had ook Warenka op dezelfde wijze tot Kitty gesproken. Zij wist zich ook in het gelukkige|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002491.wav|Dat juist niet,' antwoordde EUGENIO met een' spotachtigen grimlagch; 'maar hij werkt ons volkomen in de hand. Door de gunst, welke hij tot nog toe aan de verdrukte Remonstranten betoond heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002285.wav|vervolgens, een' stoel gezet hebbende, vertrok hij. 'Wat is er van uwe dienst, vrouwtje?' zeide LUDWIG, haar een teeken gevende van te gaan zitten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001914.wav|Zij vreesde, dat zij, in dien waan verkeerend, onrechtvaardig, onachtzaam, ja bijna onvriendelijk was geweest jegens hare Elinor; dat Marianne's leed, omdat het meer openlijk werd erkend, zich meer onmiddellijk aan haar opdrong|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002893.wav|Niet? zeide Tante: en gijzelf, Neef! hebt haar zoozeer tot voorspraak gestrekt, toen ik haar wilde verstooten. Wel Tante! Wat zal ik u zeggen? Uw goedheid spoorde u aan, haar, die u onbekend was, bij u te ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001104.wav|aarschijnlijk zal mijn eer eerstdaags op oornwijck dineeren: evrouw an oertoghe heeft een exquisen kelder; maar toch, zoo het te pas mocht komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003384.wav|Beiden waren in de rue de l'Homme Armé aangekomen, zonder den mond te openen of elkander een woord te zeggen, en ieder aan zijn eigen gedachten overgegeven; Jean|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011187.wav|Als gij het papier wilt openvouwen en het goed in de eene handwilt vasthouden, en eene kaars in de andere hand, kan hij het heel aardig lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000697.wav|Ik walg van die arme duivelsenhun beroep, antwoordde hg. Het is altijd hetzelfde liedje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001479.wav|Zoodra de gemalin van den beheerscher der geloovigen zich op den troon had gezet, gaven de slavinnen, die het eerst in de zaal waren gekomen, mij een teeken, dat ik nader moest treden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007627.wav|Wronsky trok nauwelijks merkbaar de schouders op. Hij verloor zijn kalmte en kon Anna niet meer begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001177.wav|Een lamp op de schrijftafel bescheen haar zacht door een geel zijden kap; en zij was in een peignoir van witte zijden krip, viooltjes op hare borst|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002066.wav|Laat mij, sprak de kolos, zijn best doende om zijne vrouw te wenken, die op een atand staat, laat mij het genoegen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001193.wav|Uw voornemen is hoogst loffelijk, mijn kind, sprak de vizier, maar voor het kwaad, dat gij van uwe stadgenooten wenscht af te wenden, zie ik geen hulpmiddel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003825.wav|er was nog eene rangschikking; maar van een geheel anderen aard, en deze bestond daarin, dat, evenals in de wetgevende lichamen van latere dagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000590.wav|Wel zoo! zijn de vrienden een luchtje gaan scheppen? vroeg Pulver, en zich toen tot Van Lintz wendende, die op wilde staan: blijf zitten, Mijnheer! hou uw gemak, zooals de havik tot de duif zei terwijl hij haar plukte|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000534.wav|De kleine Ailsie bewoog zich onrustig. Norah drong hem nu met schrik om op te staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001851.wav|en hij snauwde de oude af op de toon van gezag, die een inlandse zoon tegenover zijn moeder, zijn ondergeschikte, past, als hij haar niets te verzoeken heeft Zij antwoordde hem niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001553.wav|en dat gij daar zeidet: Juffrouw Billicken, wat voor vlekken zie ik daar in de zoldering, want dat noemik een vlek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001304.wav|Zij verwijderden zich en Aladdin bleef alleen in de zaal achter. Hij haalde de lamp te voorschijn, die hij bij zich droeg, wreef haar en dadelijk verscheen de geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000873.wav|gedeeltelijk gckleurde slaapmutsen, tabakspijpen, blauwe kielen, wijde laarzen en ruigharige koppen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001138.wav|Kapitein Willibald, in zijne onberispelijke militaire tenue, was een man van eene fijne, slanke gestalte en een innemend voorkomen. Hij was in vollen zin wat men noemen kan un|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002415.wav|Wel, dat vond men niet! Van alle kanten kwamen de betuigingen van goede verwachting, die men koesteren mocht. Elk wist wat|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000774.wav|Terwijl zij zoo pochte, vreesde zij, heel diep, bijna onbewust in zichzelve, zoû mijn keukenmeid wel wat kunnen kooken, en mijn puckje. is het eigenlijk niet een nijdig beest|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000746.wav|gij zult het mij niet kwalijk nemen, nietwaar? Ach! gij weet niet, hoe teeder een moeder aan haar kind gehecht is, en hoe vele angsten haar hart benauwen, wanneer zij slechts veronderstelt, dat het van den rechten weg zoude kunnen afwijken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011381.wav|Zij hadden ruimschoots crediet, maar zij hadden ook rekeningen in overvloed en hadden met een schaarschte aan contanten te kampen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004539.wav|Vrouw Nubbles streek eene poos stilzwijgend voort. Toen zij naar den haard ging om een ander ijzer te halen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000233.wav|Speel daar niet mee, ik smeek het u om harent, om uws zelfs wil. Daar is tusschen u en haar een losse, coquette toon, die haar bevalt, dat weet ik wel, al kon ik dien niet tegen haar voeren, maar die mij eenigszins ongerust maakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000985.wav|en hij besloot zich ook van deze afhankelijkheid te ontslaan. Zijn handelingen als Bisschop, vroeger door ons verhaald, getuigden, hoezeer hem dit voornemen ernst was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006104.wav|Een jong meisje. En wat moet ik bij haar beloeren? zeide Bolter; reeds op school legde ik mij op die snakerij toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000617.wav|Zwijgend ging het drietal met snelle schreden voort. Bertha, innig boos op haar bovenlip bijtend, Tonie, nu en dan steelsgewijze een verlegen blik op haar werpend, overweldigd door de tegenstrijdigste aandoeningen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_002093.wav|Ik hing water over het vuur, en goot dit, toen het behoorlijk warm was, in de badkuip. De jongeling zette zich in het bad, ik wiesch en wreef hem, droogde hem af|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001484.wav|de voorwaarde over, die ik 'er bij maakte, dat ik eene lieve vrouw bij mij had: en dan zou ik niet alleen hier, maar op de meeste plaatsen van de wereld gelukkig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000131.wav|Het kostte veel moeite aan Vader LIJNSLAGER, om zijne vrouw te bewegen, om hare toestemming tot het vertrek van haren eenigen zoon naar Italië te doen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001680.wav|Ik heb ondervinding genoeg van de mensen,' ging ze voort, 'al ben ik nog jong Tegen de laster valt niets te doen Niets Het is dan veel gemakkelijker schuldig dan onschuldig te wezenf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008789.wav|dan met haar hoofd op zijde een ander document door te kijken, en met rustelooze weetgierigheid van de eene tafel naar de andere te wippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006602.wav|Het zal hier wel pleizierig wezen, zeide Quilp, toen hij op den tast naar het vroeger beschrevene kantoortje was gegaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002167.wav|Ook de woning, welke hij nu opzocht, was hem niet onbekend: en toch had hij eenige moeite, bij de tastbare duisternis, die hier heerschte, en bij de onderlinge gelijkenis van de huisjes in deze buurt, die zoo dadelijk te vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005925.wav|Dat doet er niet toe, antwoordde Dennis, nog eens in de deur kijkende, die hij reeds achter zich dicht haalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000395.wav|dat zjj als het ware onder een stormachtigen hemel van witte wolken doorgingen. Met beleid gebruik makende van zgn alpenstok|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004944.wav|Wesslowsky was eerst onlangs getrouwd en vertrekt nu al. Is dat niet mooi? De vorstin zag Kosnischew aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002367.wav|Zoo, ben jij daar, zei het paard, en kwam op den jongen af. Ik heb bijna een uur geloopen om je te vinden. Heb je over mij hooren spreken? vroeg de jongen verbaasd. Ik heb mijn ooren wel, al ben ik oud|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001808.wav|Geen scherts, Mevrouw! maar zuivere ernst,' antwoordde Buat, zich buigende. 'Onmogelijk!' hernam Heenvliet: 'gy kunt niet meenen wat gy zegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005002.wav|Elk roeier denkt, dat deze raad hem geldt, en het gevolg is, dat zij alien achterwaarts roeien, en de boot, met het roer vooruit, weder naar de plek komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002143.wav|Ik zal uw boodschap laten doen, zeide Arkel: stel u gerust, maar wees van uw kant een weinig vertrouwelijk. Zeg mij, wie zijt gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001166.wav|Nog altijd als vroeger, even innemend en zeer schoon, zeide Kitty, toen zij weer met haar zuster alleen was|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000072.wav|Mathilde slaapt nog, en ik laat haar slapen; zij heeft die rust hoog noodig, na de vermoeienissen van hare eerste danspartij; ik ben zelve ook later opgestaan dan gewoonlijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001666.wav|Op die wijze had hij, wat zeer met zijne hebzucht strookte, het geld bespaard, dat hij, door die boodschap aan een' ander op te dragen, meerder zou hebben moeten uitgeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000705.wav|Ik heb altoos van meer schoorsteenen en daken van huizen gelezen, die er te Walworth met groot gedruisch zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001340.wav|Maar waarom dàn ouder te worden, in steeds grootere eenzaamheid! Daar zat ze, daar zat ze nu, een oude grijze vrouw, alleen, in die ongezellige kamer, en alles was voorbijgegaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_002653.wav|Het zweet droop van zijn voorhoofd. Strak staarde hij op de kandelaars. Wat evenwel in hem sprak, had nog niet geëindigd. De stem ging voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000681.wav|ndertusschen was de vreugde van verdwenen, toen zij de treurigheid van ontwaar werd. ij maakte zich bekommerd, of hem misschien eenige ongesteldheid overvallen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001422.wav|En Marius meende zich als in den hemel opgenomen en deze woorden door een ster te hooren zingen. Of zij gaf hem, wanneer hij hoestte, een tikje en zeide: Hoest niet, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002506.wav|Zalig is mij de ruste: verbreken wij niet de wijle van zoete weelde, die te ras vervlogen zal zijn; genieten wij samen het oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000183.wav|Mijn oom, die zijne getrouwen rondom zich verzameld had, bood een' wanhopigen tegenstand, doch werd, na zijn leven zoo duur mogelijk verkocht te hebben, in den strijd gedood|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003047.wav|En zij, die op de allerarmste woonden, riepen: Deze heet Deugt niet veel, Deugt niet veel! Deugt niet veel! De groote, welgestelde boerenhoeven kregen mooie namen van de hanen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007239.wav|u geen moeite, als: t u belieft. Hoewel hij, dit zeggend, heel bezorgd scheen voor het gemak en de warmte van Pinch|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000677.wav|en over den plicht, die op ons rust om onze zaken te regelen en voor alle gevallen gereed te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011548.wav|Toen Becky dat welbekende en doorluchtige gelaat aanschouwde, hoe vulgair scheen haar majoor Loder eensklaps toe|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000587.wav|en zij bleef tegen haar deurpost en snikte onhoorbaar in haar opgeheven armen, troosteloos, dat zij Otto niet troosten kon. Daar voelde zij een hand op haar schouder en zij keerde zich om|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_000994.wav|en het zou natuurlijk een groot geluk voor haar zijn geweest, en voor mij ook. Maar ik kan toch niet, dat begrijpt ge toch wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012061.wav|en nicht haar naar Brighton gevolgd, waar zij voortdurend geheime gezanten aan haar deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007835.wav|en voor mij zei ven wil ik zeer gaarne weten of die herroepen beschuldiging nog altoos eene smet op haar naam heeft gelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002831.wav|Dat mispunt van een Tscharsky, bij voorbeeld, hem had zij zelfs niet in het noodige respect kunnen houden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001404.wav|had in het eerst zijn hoop gebouwd op het wispelturige van een kinderhart. Het kleine volkje toch kan morgen al meer dan genoeg hebben van een stuk speelgoed, waarnaar het gisteren zoo sterk verlangde, dat het er rust noch duur om had|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000199.wav|sprong terstont gewilligh op. Haar keurigh ooghjen ging, Waardeeren alle ding, En wat in fraaiheidt zonderling. Uitmuntend boven ander|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001821.wav|Maar tante ging voort, bijgestaan door de vogeltjes: - Ik zeg het niet om iets onaangenaams van de familie te zeggen, hoor jongen. Ik ben misschien hard, maar ik zeg de waarheid, zoo als het behoort. Wie, in onze familie, zegt de waarheid, zoo als ze behoort|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_000382.wav|laten wy geene hartstochten opwekken! wy zullen met geduld uw verhaal afwagten. Bekommer u nergens over. Zy. Is er niets voor my gekomen? Ik. Ja, een Brief van Juffrouw|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_002773.wav|die zoo zwaar voor zijn misstappen heeft moeten boeten. Zoo dikwijls heb ik er met u over gesproken. Gij hebt met uw eigen oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000487.wav|Barkis en Peggotty bleven een heele poos in de kerk, maar kwamen er eindelijk toch weer uit, en toen reden wij naar buiten|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001205.wav|Den storm die hierdoor werd opgewekt, kan ik overslaan, omdat de goede Virgilius dien voor my beschreven heeft: quos ego. en|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_001322.wav|Hij zag mevrouw Van Oudijck dadelijk, en de twee kleine jongens, René en Ricus, in tegenstelling van hem twee kleine sinjo's, die zij van Batavia meêbracht voor hunne groote vacantie, en haar lijfmeid Oerip|1666|neutral
+wavs/train_1666_2979_000517.wav|Zij was niet onvriendelijker tegen Henri, want ze vond hem even aardig en voornaam, en hij kon het niet helpen, dacht zij. Het was nu eenmaal zoo, en zij moest met hem, over een aantal jaren, trouwen. Dat was verschrikkelijk en benauwend|1666|neutral
+wavs/train_2450_9433_000656.wav|Een kloppen op de deur doet den procureur even ophouden en binnen roepen. Meneer, de juffrouw beneden heeft haast; zij verzoekt beleefd, of u haar ook te woord kunt staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000665.wav|Boulatruelle had den man laten voorbijgaan, maar durfde hem niet aanspreken, omdat hij bij zich zelven zeide, dat de andere driemaal sterker was dan hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007549.wav|twee jaar voor het met een millioen schuld bankroet ging en het halve Indische publiek ten ondergang bracht en in ellende dompelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000838.wav|Meestal kwam ik onvoldaan t'huis en het was dit gevoel van onvoldaanheid, gepaard aan een opflikkering van zinnelijk verlangen, dat me op een avond het besluit deed nemen mijn recht toch maar te doen gelden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001869.wav|Ja, die Utrechtenaars, hoe goed Spaansch ook, moeten zoo nu en dan nog al eens wat van hunne zoogenaamde vrienden geleden hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004663.wav|Wien verwacht gij dan? vroeg hij. Ik? Een mooie jonge vrouw. Ei, ei. Honny soit, qui mal y pense! Mijn zuster Anna|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003289.wav|Ik heb er niets bijzonders tegen, antwoordde de jonge Blight, met een zucht alsof het bittere van zijn vak voorbij was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002973.wav|Volumnia betuigt bevende, dat zij zijn last letterlijk zal volgen. Mylady is te hoog van rang, te uitstekend in schoonheid en talenten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002131.wav|Pickwick stapte met toornige schreden de gang door en de straat op. Bob Sawyer, geheel verslagen door den beslisten toon van den ouden heer, sloop hem na|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002115.wav|Een glimlach, die men in de verte onder een wit krippen hoed met lilabanden heeft gezien, is voldoende om de ziel het paleis der droomen binnen te voeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000357.wav|Vaderangsten en kinderliefde. Wie Hildebrand te logeeren vraagt, krijgt, durf ik zeggen, geen al te lastigen gast in hem; maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000669.wav|terwijl men nochtans niets ziet dan den grijzen mist, die zich plechtig en langzaam beweegt als een|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001805.wav|Nu begon zij met VAN DIJK te boerten en deze wel gewoon, met Italiaansche vrouwen en meisjes om te gaan, wist dezelve op eene zeer aardige wijze te beantwoorden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001723.wav|Hij balde zijn vuisten. Met die vuisten had hij de deur willen openslaan en willen binnen stormen, woedende woorden zeggen, woedende dingen doen. Maar neen. Maar neen. Het was alles, alles voorbij|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_004706.wav|En juist aan dezen kant van de brug kroop Riderhood, toen wij naar huis roeiden, met zijne boot uit het donker|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000431.wav|Maar Alfen kreeg hierdoor eene eigene vierschaar en dat is toch ook wat waard, zou ik gelooven, Heer Baljuw, liet een der omstanders zich hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000050.wav|Je moet leeren vliegen. Ik zal het je wel leeren! Dan gaan wij naar het land toe en leggen een bezoek bij de kikvorschen af|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000606.wav|Ziezoo! dat is, geloof ik, goed gemanoeuvreerd, en ik heb den eersten dag van mijn verblijf op Hardestein niet vruchteloos besteed. Laat zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000346.wav|Maar ik hoop, dat gij het hier zoo aangenaam zult hebben, terwijl gij hier zijt, dat gij, als gij van mij vertrekt, misschien ook een traantje van vriendschap storten zult|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000351.wav|Mijn goede, mijn verstandige vader heeft mijne zuster ANNA en mij al vroeg ingeprent, dat, zoo de vermeerdering van wetenschap en kunde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001186.wav|Wij waren niet in een stemming om te spreken, alleen om iets te zeggen. Toen de gedachtewisseling over den tijd geëindigd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001343.wav|Neen, neen, het mocht niet. Zij moesten scheiden. Zij waren niet voor elkaâr geboren. Een kort oogenblik hadden zij de heerlijke illuzie gedeeld|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000068.wav|Gelukkig is de heer Redon op intiemen voet met den kapitein, en deze weet sedert lange jaren de tafel van het hotel Driard, een der beste uit Amerika, te waardeeren|5809|neutral
+wavs/train_2450_9433_001504.wav|Daar had ik me bijna vergaloppeerd, denkt Strijkman: hij schijnt goed op de hoogte te zijn; ik moet uit een ander vaatje tappen. Hij vervolgt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000809.wav|daarvan kon ik mij volstrekt geen denkbeeld maken. Wij hadden reeds lang en zelfs zeer langzaam geloopen. Middernacht, misschien wel een uur later|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001942.wav|en ik zal u volgens uw' stand en uwe verdiensten onthalen. Ik zou mij zeer gelukkig hebben gerekend, als mij, op mijn verzoek, deze gunst ware toegestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000726.wav|in alle geesten bouwt het de idée van den vooruitgang; de bevrijdende leerstukken, die het verspreidt, zijn voor de geslachten uitgetrokken zwaarden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003168.wav|maar geheel onpartijdig. Meer mag ik niet doen. Dien zelf den voormiddag; begonnen zij hunne|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003002.wav|waaraan hij gezeten was, dat zijn voerman op de binnenplaats in gesprek stond met twee kaerels van een alleronaangenaamst voorkomen, welke na eenige woordenwisseling de herberg verlieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001386.wav|Leeuwke verstond hem zeer goed en vroeg nu met nog onnoozeler gezicht aan den eerste: Wat zegt Uwe Edelheids kameraad, Senor|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004759.wav|Wij zouden het niemand dan de zielendrijvers, zeide Andy. Niemand kan het laten het hun toe te wenschen; zij zijn zoo ontzaglijk goddeloos|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001421.wav|bleef nu aan den oever nog eene wijl met verrukking de geschokte natuur aanschouwen, terwijl de overigen bij eenen vriendelijken Zwitserschen boer hunnen intrek namen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003073.wav|Hoog opgetrokken, blinde muren, ter eener zijde met enkele langwerpig uitgeholde luchtgaten, als de schietgaten eener vesting, en met ijzeren traliën voorzien, of men de verlatenheid zelve tegen indringen beschutten wilde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004842.wav|Papa is ook hier. Hij is eerst onlangs uit het buitenland teruggekomen. Zij liet dus naar Lewin zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004038.wav|Lieve meid! ik weet, gij hebt altijd JOAN als eenen broeder lief gehad: ja zelfs meer dan eigenlijk behoorde. ja, schrei maar niet: ik wil u daarover thands niet beknorren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007875.wav|Deze vrees werd anders volstrekt niet gerechtvaardigd door Wronky's gedrag; nooit toonde hij de minste spijt aan zijn hartstocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000723.wav|Ik ging den Heer van Aylva het verlangen der Jonkvrouw van Dekama overbrengen: zij wenscht te vertrekken. Ik wil het gaarne gelooven, zeide Beaumont, de schouders ophalende; maar dat zal nu niet gaan, vrees ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000582.wav|de reuzen, die ons reeds hadden ontdekt, raapten zware steenklompen op, liepen naar het strand en ter halve lijf in de zee, van waar zij ons met steenworpen begroetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009524.wav|met een meisje, dat op den datum van het testament een kind was van vier of vijf jaren oud, en dat nu eene huwbare jonge dame is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003159.wav|iets of wat js, met eenige sporen van zorg op zijn gelaat, en bepaald arm. Hij was beschroomd van aard|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000087.wav|Holmes bereidde ons intusschen nog grooter verrassing, want toen hij ons naar het station had vergezeld en in een wagon zag zitten, zeide hij kalm|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001429.wav|maar van een slecht uitzigt, zag voorbijgaan met een' appel in de hand, welke ik dadelijk herkende voor een' van die, welke ik uit Balsora had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000761.wav|Zijn weemoed zoo wel om Hera, die hem haatte, als om Alkmene, die hij vermoord had|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000037.wav|Dat ziet er te lekker uit om op te eten, zei hij glimlachend, toen Jo het deksel van het schaaltje nam en den blanc manger vertoonde, omgeven door een krans van groene blaadjes en de vuurroode bloemen van|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_002560.wav|Juffrouw Vaubois, volmaakt in haar soort, was de hermelijn der domheid zonder een enkel smetje verstand. Wij moeten zeggen, dat juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000591.wav|waart dan met hem bevriend en hebt met hem een vrij drukke korrespondentie blijven onderhouden.' 'Ik hoop niet, dat men zulks als landverraad zal aanmerken,' zeide Buat, gedwongen lachende|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000947.wav|Op tafel stond een groote flacon met reukwater en lag een deeltje van Paul de Kock opgeslagen|496|neutral
+wavs/train_2450_5459_001035.wav|O neen, antwoordde Rosa vurig, gij niet, tante, gij niet. Neen, zekerlijk niet, vervolgde de dame|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001011.wav|BOEK V. HET NUT DES ONGELUKS. EERSTE HOOFDSTUK. MARIUS BEHOEFTIG. Het leven werd streng voor Marius|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005934.wav|en bleef, nadat hij zich achter dit zwakke bolwerk had verschanst' zijn vijand met de grootste waakzaamheid bespieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002678.wav|Maar het is niet zoozeer daarom, dat ik er buiten blijf. Als dat alles was, zou ik wel met de anderen meedoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001522.wav|Toen hij nijdig wegliep, verdwijnend in het avondduister, waarin het erf wegzonk, keerde Aboe Bakar zich zuchtend om en stapte het galerijtje op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003877.wav|De Fries trad gedwongen terug en ontmoette Reinout. Door welke helsche kunstgrepen, zeide hij, hebt gij Madzy van huis weten te lokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000370.wav|Dat is een onredelijk voorstel. Tweehonderd vijftig zou al erg genoeg zijn, maar toch beter dan zooveel. Zoudt ge niet liever tweehonderd vijftig zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002766.wav|Mogelijk had hij van de discussie over zijne àl of niet toelating een en ander kunnen verstaan, daar het dienstmeisje de deur op een kier had gelaten, en trachtte hij nu te bewijzen hoezeer de achterdocht tegen hem ongegrond was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007803.wav|Nu, mijne vrouw is mij eenigszins dierbaarder dan Tippins, en ik heb haar iets of wat meer te danken dan aan Tippins|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000443.wav|mannen gelijk men die ook op de renbanen aantreft, gewapend met stukjes doek van verschillende kleuren en een ronden bal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002187.wav|ijs te zijn en te smelten! een nijptang te zijn en een hand worden! eensklaps te voelen dat men vingers heeft, die zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003283.wav|Zij kwamen, klein en gebaard, van overal thans te voorschijn en grinnikend van genot, dat de groote Reus sliep|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001199.wav|Het schijnt, dat bij hem het besef van zekere stellige of zedelijke verplichting uit de overeenkomst geboren, de schaal heeft doen overslaan. Gij zult zeggen, en niet zonder reden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003407.wav|Ik bemin hem en ben zijn geliefde! Ik kan niet langer veinzen. Ik verafschuw, ik haat u. Doe met mij, wat gij wilt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004757.wav|Met uw broer ben ik wel vertrouwder dan met iemand anders, zei Cherry met gemaaktheid; maar het is zoo|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000198.wav|HETGEEN LANGER DAN HET VOORGAANDE, EN NIET MEER OF MINDER BELANGRIJK WEZEN ZAL. Ik was met een eenigszins luchtiger gemoed van den Notaris teruggekeerd dan ik bij het heengaan bezat|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000832.wav|het in elkaar gegroeide Engelsche kindje, de verzameling doodshoofden en het overige der collectie eensklaps op hunne verschillende plaatsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001047.wav|en van haar bestaan bewust was, waardoor zij verre uitzigten had in de toekomst, waarvan bij geen dier de geringste blijken bespeurd worden, zou die mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003511.wav|dat is evengoed liegen als het andere. Och, er is geen waarheid uit die meid te krijgen, zeide Rosa, haar met verontwaardiging aanziende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002520.wav|Leunende op zijn stok, en eene lange duitsche pijp in den mond, waaruit hij dapper dampte, kwam hij op ons toe, bracht even de hand aan de muts, en het was inderdaad eene vreemde wijze waarop hij ons verwelkomde|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_001381.wav|En hoe gaat het met mijnheer Forley, hoe gaat het met zijne gezondheid? Wij hopen dat hij weer beter is, niet waar, Benjamin|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000880.wav|De jonge ridder, getroffen door de eervolle onderscheiding, die hem te beurt viel, maakte eene hoffelijke buiging en zeide: Ik dank Uw Hoogeerwaarde wel voor die groote eer, maar|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007611.wav|eens wilt opnemen, zeide hij, zich met een treurigen glimlach tot Varden keerende, kunt gij wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000126.wav|en maakte haar bekend met den inhoud, en met de schrijfster van zulk een goddeloos voorstel. In plaats echter van zijn gedrag te|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000086.wav|Mevrouw, hernam Camaralzaman, ik twijfel niet, of er zijn vele vrouwen, die braaf, deugdzaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000558.wav|en ik zal alles aanwenden, wat strekken kan, om het kantoor van zulke voortreffelijke lieden, als de LIJNSLAGERS zijn, te bevoordeelen. Ik zal nu met allen ernst gaan uitzien|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000382.wav|Het ontbreekt hem aan aanmoediging en tijd, anders werd hij een van de grootste schilders van het land. Dan had hij een ridderorde, dan ging hij naar Italië, dan kwam hij in de nieuwe uitgaaf van het groot|2506|neutral
+wavs/train_2450_9038_001539.wav|Het doet mij genoegen, hernam Laigle. Daarvan komt het, dat mijn rok en ik zoo goed voor elkaar passen. Hij heeft al mijn kanten en vormen aangenomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000331.wav|een afstand af te leggen van meer dan een half uur gaans, en dat heen en terug. De plechtigheid had plaats onder opzicht van den Hertog van Buckingham, Chairman of the Pneumatic Despatch Company|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000557.wav|erst kwam het mij zonderling voor, dat zij, die niet eens den titel van arones draagt, zooveel gewichtiger houding aanneemt dan w. van ardestein of w. van ylar, die ravinnen zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002388.wav|Na zich deze vragen gesteld en ze beantwoord te hebben, sprak hij het vonnis uit over de maatschappij en veroordeelde haar. Hij veroordeelde haar tot zijn haat|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001547.wav|Mijn goed zal ik nader laten halen. Bedenk, dat alles van uw stilzwijgendheid afhangt. Ach! zeide zij: met wie spreekt de oude Martha ooit? Geen haan zal er na kraaien, dat UEd. hier 'eweest is|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000442.wav|en zoo kreeg de oude grootvader slechts een kleinzoon in huis, een wees, denzelfden knaap, die meer lachte dan huilde; het scheen echter, alsof hij nu het lachen geheel verleerd had|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_006040.wav|Ophelia wist niet recht wat zij hierop moest antwoorden. Terwijl zij zich nog bedacht wat zij zeggen zou, veegde Marie hare tranen af|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000134.wav|of hij haar niet vergeten kan. Of hij daarom zoo stil en zoo somber is, als hij hier is. Laat hij openhartig met u spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005547.wav|en het lachen zijner dikke lippen, toen Stipan binnen kwam, scheen te zeggen: Nu, vriendje, hier heb je mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000235.wav|hadden zij elkander niets te zeggen en beiden gevoelden dat. Gij weet, dat hij Anna nog niet kent, zeide Oblonsky tot Wronsky|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000501.wav|Waarom moeten wij ons altijd met nagemaakte en versierde bloemen vergenoegen, daar wij immers zoo goed als de mannen in staat zijn, om de natuurlijke en levendige te plukken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001915.wav|Dan zal nog ééns myn verstyfde mond zich openen Om Adinda te roepen, die myn hart lief heeft. Nog éénmaal zal ik de melatti kussen Die zy me gaf. Adinda. Adinda|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000256.wav|en ze dacht, ze zoû de familie wel hier zien, in de voorkamer, die stook ik altijd goed. Ja, ik heb dokter Thielens gevraagd: dokter, heb ik gevraagd, is dàt nou wel goed, dat mevrouw Therèse daar zoo aan het bed bij mevrouw|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_000807.wav|Hij begreep niet, waarom de menschen wegens zulke nietigheden als de charte, de democratie, de legitimiteit, de monarchie, de republiek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008263.wav|wien hij met veel eerbied de kamer inleidde want Haredale was zijn huisheer, en die met zware laarzen stampend|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001699.wav|Alleen wees gewaarschuwd: de nieuwsgierigheid bekomt haar wel eens niet goed, als die bevredigd wordt; toen Semele haar Zeus dwong zich in volle majesteit aan haar te onthullen, ging zij daarbij onder|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000361.wav|Want ik hoû ook zooveel van Frank, ik ben zooveel verschuldigd aan Frank, en ik zoû jullie zoo gaarne gelukkig met elkaâr zien, met elkaâr|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003725.wav|of zij door duizenden naalden werden gestoken, en Mattia had zooveel op den horen geblazen, dat hij bijna geen adem meer halen kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003333.wav|de vrouwen met kappen op, als kolenbakken, met den zwarten kant naar buiten om in den pas te loopen met een man die een sluier om had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001279.wav|De volgende dag verliep met herhaalde pogingen zonder het gewenschte gevolg. Indien men stelselmatig alle gangen wilde doorloopen, zouden er minstens veertien dagen noodig zijn, en in dien tijd was de ongelukkige zeker verhongerd|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002826.wav|daarbij het seizoen der partijen was aan het afloopen, en het bleef bij diners van grooter of kleiner omvang, waarbij men vergat mij te noodigen of waarvan ik mij excuseerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000606.wav|Zij liet het toe en beantwoordde zelfs zijn liefdeblijk. Och, het was de man wel niet, de ware Jozef, maar zij vond het toch volstrekt zoo onpleizierig niet. Integendeel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005101.wav|welke twee bijzonderheden het eenigermate verklaren, dat het biljet nooit eenig ander gevolg had gehad, dan dat men van tijd tot tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001319.wav|den belegerden vreugd veroorzaakt had, werd ook op de vloot waargenomen, en terstond was van Boisot er op bedacht, de noodige maatregelen te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001187.wav|Zij hielden ieder twee bedienden en twee honden, en die allen moesten onderhouden worden. Voor de Alferessen was het beste eten nog niet goed genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001543.wav|wat leeds hun nog te wachten staat! Van hoeveel verborgen werken der barmhartigheid weet gij, offers der dankbaarheid van tot weldoen bewogen beweldadigden, uitingen|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000174.wav|Bij het binnentreden overziet hij de zaal in de vier richtingen met een kennersoog, en geen stap gaat hij verder alvorens hij zijn bril heeft opgezet. Hij is gekleed in een vettigen, versleten zwarten rok en dito pantalon|2506|neutral
+wavs/train_2450_4634_003319.wav|die gedreigd had dat hij soldaat zou worden, eene belofte om het meisje vroeg te roepen, en eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005809.wav|De eenvoudige vrouw had den jongen tot haar vertrouwde gemaakt. Hij was evengoed de vriend van William als ieder ander, die hem goed kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000975.wav|De meren hebben niets te maken met myn tegenwoordig geluk of met myne hoop in de toekomst. Magarethe|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005191.wav|de Ghiselles zal deze zaak nu beter inzien, en vrijwillig bekennen, dat hij zich in de persoonlijkheid van Juliaan heeft vergist, en dezen, in zekere. overijling, valschelijk heeft beticht|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002319.wav|Het doet my leed, en nogmaals vraag ik u verschoning, dat wy u over zulk een treurige zaak komen ophouden en onaangename gewaarwordingen by u verwekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001403.wav|ze voorbereidt, dat Rousseau er over mijmert. Danton moet ze durven ondernemen. De kreet: Durven! is een Daar zij licht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001371.wav|Zij spraken dan weinig, afgeleid door de voorbijgangers en de bezoekers van het café, maar zij vonden het beiden een gezellig oogenblik, en voelden zich één met elkaâr|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002087.wav|Ik wenschte dat ik nooit geboren was, zeide Emmeline, hare handen wringende. Dat is al een oude wensch bij mij, zeide Cassy|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000771.wav|Vlei u met geen ydele hoop,' antwoordde de Raadsheer: 'noch de brief van Zijn Keurvorstelijke Doorluchtigheid, noch het smeekschrift, door uwe vrienden ingediend, noch de vertoogen van Zeeland|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003589.wav|Tom zag op naar de stille, altijd levende sterren, zinnebeelden dier engelenscharen, die altijd op den mensch|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000212.wav|De tot hierloe verkregen uitkomst is gauw verteld en kan gemakkelijk worden nagegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003243.wav|terwijl hij vol droefheid wegreed. Wat had hij er niet voor willen geven om te weten, en hoeveel leed zou het hem bespaard hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000649.wav|als een adder, die door een scheur kruipt: een oogenblik daarna zagen de beide kinderen onduidelijk zijn bleek gezicht als een vale gestalte voor de donkere opening verschijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001664.wav|Ik heb bedacht, dat vroeger, toen menschen en dieren zooveel grooter waren, dan ze nu zijn, de vlinders zeker ook ontzettend groot werden. En eens was er een vlinder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006099.wav|Ge weet wel, Andy, als die paarden eens dol rondliepen, om het huis heen en naar het bosch, dan geloof ik niet dat die mijnheer zoo gauw onderweg zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001516.wav|Nu zag ze hoe liefderijk alles was ingericht voor hen, die de school bezochten. De deelnemers aan den cursus ontvingen veel meer dan onderwijs in|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002802.wav|een schitterend diner was voor hem van meer belang dan de zaken van ieder anderen sterveling|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000355.wav|Wij moeten hier geene documenten hebben. Er is een jongen, die Kit heet. Sally knikte om aan te duiden dat zij hem wel kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003215.wav|Topsy bekende zich nu schuldig aan de handschoenen maar wilde nog niets van het lint weten. Als gij nu maar alles bekent, Topsy, zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008304.wav|Het te zwaar beladen lastdierof de te zwaar beladen slaaf kan op zekere oogenblikken den physieken last ontduiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003768.wav|als ge nog niet zeker zijt. Was het deze stem of maar eenigszins deze stem? Jo kijkt Bucket verslagen aan. Geheel niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001309.wav|Weet niets, mag niets zeggen, pakkie aantrekken, celkap opdoen,' zeide hij op de broek en het buis wijzende, die in verschillende hoeken van de cel lagen. 'Dat doe ik niet,' zei Willem|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_012065.wav|en wals in mijn verbeelding den heelen nacht r met mijn arm om het blauwe middeltje van mijn lieve godin. Nog eenige dagen daarna|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000160.wav|sints had hij lang op de grenzen gezworven, tot hij eindelijk te Mulheim het briefje kreeg van zekeren VAN DYK, welke hem verzocht te Tiel te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001330.wav|en de Ambtman, met den spotachtigen blik, die hem sedert zijne komst niet verlaten had, en met het innerlijk genoegen van den jongeling verschalkt te hebben, naoogden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003232.wav|een verandering in zijn echtelijke verhoudingen gebood, zoo verschrikkelijk duidelijk geworden als dezen dag. En hij gevoelde zich machteloos|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004935.wav|eene vrouw moet zoeken die gewoon is in de Wereld te verkeeren en in staat is er hare positie in te nemen met eene gemakkelijke elegance en zoo|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001674.wav|Maar Ryhove wil juist dat ik menschen zal zien, vreemdelingen ontvangen, aan het Hof gaan, mee zal doen in één woord: hij verbeeldt zich dat hij met mij nog wel voor den dag kan komen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002296.wav|Jeanne vond niets te zeggen en knikte haar even vriendelijk ontkennend toe, als wilde zij daardoor te kennen geven, dat zij waarlijk niet treurig was. En in het binnenste van heur hart moest zij het zich ook bekennen|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_003198.wav|Net!' voegde de laatste haar toe, 'kan jij dan mama's japonnen garneeren met kant en bloemen, als zij naar het hof moet? en durf je op je nemen om haar te kleeden voor eene receptie bij de Koningin|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000091.wav|Eindelijk, toen hij weer tot bezinning gekomen was, nam hij het geschenk uit de handen der vrouw aan en riep buiten zich zelven van vreugde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001212.wav|Wat hebt gij op het kasteel te doen, mijnheer? vroeg zij nu op geheel anderen toon, niet meer de luchtige, ongegeneerde van somebody, die zich tegen nobody niet behoeft te ontzien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001247.wav|en verwierf zich door dezen voorslag de toegenegenheid eener aanzienlijke partij. Iedereen keerde tot zijn plaats terug, en aan Reinout werd het woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003710.wav|een eigenschap die uit haar jong hartje moet geroeid worden. Hier viel meer gemeld onschuldje met een vreeselijken bons van een stoel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003052.wav|Hij had nooit zooiets wonderlijks gezien. De jongen stond zich daar bang te maken voor die reuzen, zoodat hij bijna vergat naar de vossen uit te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001088.wav|waaruit hij vroeg in den morgen door den monnik gewekt en daarna ongemerkt buiten de muren van het gebouw gebracht werd. DERTIENDE HOOFDSTUK|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009872.wav|en daar het laatste pak slaag niet geholpen heeft, zullen wij zien of een nieuw pak in staat is het er bij je uit te kloppen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000059.wav|Ons bestaan gaat op in een aanhoudenden kamp met de kleingeestigste beslommeringen van het leven; wij slapen langzaam in en verstompen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001728.wav|Werkelijk waren de zegels op alle sloten nog ongeschonden, waarover ik hoogst voldaan was. Toen ik nu met het opruimen en schoonmaken der zaal, waar ik met de beide dames gegeten had, een begin liet maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005887.wav|odat zij hem vo or bij kon gaan zonder hem aan te raken. Hm! zei de beleefde reiziger in een gansch andere houding en met gansch andere stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006361.wav|Zoo ging het dag in, dag ult. Het was jammer dat deze levenswijze, bij al het genoeglijke, dat zij bood, toch iets eentonigs had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007965.wav|terwijl alien in huis liggen te slapen! Zij zweeg en huiverde; want hare zedigheid werd op het denkbeeld alleen verkouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011737.wav|Aldus vervolgt de nacht zijn tragen loop, en vindt door die ongewone uren heen het hofje nog altijd buiten bed, altijd nog drinkende en schenkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003815.wav|hoewel hij met zijnen eenvoudigen hondekop zeer ernstig scheen te overleggen wat zulk eene ongewone nachtwandeling moest beduiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009593.wav|bij mijn bed, waar gij mij het eerst zoo vriendelijk hebt toegesproken! en toen anderen mij vroegen om alleen hare namen te schrijven met Esther's liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006147.wav|Ja! zuchtte Joe; dat is wel gezegd, mijnheer! maar het is toch zooals ik zeide. Rijdt gij naar ons huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001388.wav|Zoowel hij als de Schipper werden ondervraagd of zij het ten processe overgelegde mes herkenden, als mij behoord te hebben. Beiden betuigden, het nooit te hebben gezien. De laatste getuige, die gehoord werd, was schijnbaar in mijn voordeel|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002122.wav|Arme, dierbare oude meester! wat zou ik gelukkig geweest zijn, als ik u een rustigen ouden dag had kunnen bezorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000969.wav|Zoû het niet omkantelen? zoo had hij ervan gedacht, van dat scheepje|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011922.wav|en o, hoe dankbaar was zij! en zij wierp zich met hart en ziel in George Osborne's armen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001238.wav|Wel verzekerde zijn leermeester dat dit niet waar was, maar de beste vader meende, dat de jongen er niet om zou liegen en had zijn kind te lief, om het in die kleinigheid geen genoegen te doen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003130.wav|Wilde hij mij spreken?' 'Dat zei hij juist niet; maar hij informeerde er naar, of u wèl waart, en of het beter was met de hoofdijn, en op een manier|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002453.wav|Frankrijk is van dezelfde soort van volk als Griekenland en Italië. Het is Atheensch door het schoone, en Romeinsch door het grootsche|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000036.wav|Toen ik vernam, dat de politie er niet in was geslaagd — Zijne Genade is in geenen deele overtuigd, dat de politie niet is geslaagd. Maar|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001595.wav|Ik moet u dan bekennen prins, zeide nu de groot-vizier veinzende, dat er van hetgeen gij mij gezegd hebt, wel iets waar kan zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001139.wav|en op het couvert stond eene aanteekening volgens welke het pakket eerst na zijn dood moest worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001832.wav|Wat het schuldbesef van mijn eigen geweten betrof, na hetgeen ik gedacht had, dit moet zich door de kleur mijner wangen hebben verraden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002259.wav|Dat is volkomen waar, bevestigde ook Workuw. Gij zijt dus in de club geweest? wendde zich Anna tot haar broeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000176.wav|Neem daarvan tien duizend, en ga heen om er een huis voor te koopen. Ik had voor die som weldra eene woning gevonden, en liet die prachtig in orde brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002139.wav|Ik zal u zeggen: ik trad de kerk binnen, vond hem op zijn gewone plaats, boog voor hem en stelde hem den brief ter hand. Hij las hem en zeide mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004081.wav|zult gij niet verbranden, en de vlam zal u niet aansteken. Want Ik ben de Heere, uw God, De Heilige Israels, uw Heiland|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000110.wav|op zijn gestel volkomen van toepassing was. Daarentegen was hij verzot op familiariteit in het gesprek. Niet dat hij zich dubbelzinnigheden veroorloofde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004353.wav|Hij had iets zeer bevalligs en innemends in zijn voorkomen. Zijne zwarte haren, zoo fijn als zijde, hingen in glanzige krullen om zijn rond, vroolijk gezichtje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004392.wav|Gij zult zien, dat ons een ongeluk overkomt; laat ons gaan. Ofschoon het gedrag van mijn familie tegenover mij niet veranderd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000352.wav|Doch zij wilde het niet gedogen; ze zag heel goed, dat hij ziek was, en zijn komst in die toestand niets dan standjes en schandaal kon uitwerken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007888.wav|Evenmin was Rebecca, ofschoon de oude dame in het geheel niet van haar vertrek wilde hooren, voor vast in Park Lane aangesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001644.wav|durfde zich nu niet nader verklaren, en moest dus wachten tot het oogenblik, dat het weder VAN VLIET inviel, om het afbeeldsel op te zoeken, waarnaar hij zoo hartelijk verlangde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001416.wav|Nu nu GEERT!' viel haar ULRICA in de reden: 'gij zijt ook niet altijd even goede vrienden met Dominé. Ik heb u ook wel eens niet hem hooren twisten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000337.wav|Doe het dan nu dadelijk We hebben zulke lekkere vis; die wordt anders koud, en dat zou zonde zijn' Betsy deed het met genoegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006440.wav|en de pijn moet verdragen, daar hij zich toevallig zelf gestooten heeft. Dit werd hij zich later niet weer zoo klaar bewust als deze eerste maal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000413.wav|Tot dat einde begaf hij zich naar het nieuwe klooster der dervissen, waarvan het hoofd, zijn gewezen buurman, hem met alle teekenen van vriendschap ontving|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002256.wav|toe. De villa's vlagden; de blauw- en- witte vlaggen met de witte kruisen joelden als een jeugd van kleuren onder het bestofte loof der oude boomen en acacia's. Het|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004464.wav|maar nu wil die verbruide Strandvonder de waren niet laten volgen dan tegen een derde van de waarde voor bergloon; terwijl hem volgens alle ordonnantiën en costuymen niet meer dan zes twintigsten kunnen toekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000330.wav|Niet zoodra was dit gezegd of Landenberg, die inderdaad een groote lafaard was, hield op met lachen. Hij verbleekte en vroeg: Eene|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002251.wav|en dat, by voorkomend geschil, zyn meerdere jaren zouden worden in rekening gebracht als beweegreden om hem euvel te nemen dat hy zyn jonger broeder niet met meer inschikkelykheid of takt behandelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000522.wav|Het is een voortreffelijk huis, en de eigenaars zijn volkomen op de hoogte van al wat het gemak der bezoekers maar eenigermate kan verhoogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001322.wav|was de nacht voorbijgegaan, zonder dat ik voor mezelf had kunnen beslissen of ik Lize en Martha niet eerst moest gaan bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001812.wav|Daar de nagels van den ouden heer lang en wankleurig, zijne handen mager en zwaar geaderd, en zijne oogen groen en waterig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006061.wav|Zij, kon verlangen, dacht ik, nadat zij mijn mededeeling had ontvangen, nog een afscheidswoord aan haar ongelukkigen vroegeren verloofde te zenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000490.wav|Eindelijk zette zij hare mand op eene stoep neer en begon den ouden verschoten doek, die over hare schouders hing, te|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000286.wav|en onder wiens militaire vuist de blanke rezidentie, als een geranselde slavin, krom heeft gekropen tijdens den staat van beleg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004903.wav|op de goede stoomboot te Cincinnatie, die met al de kracht harer raderen de rivier opvaart|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000198.wav|Doch ook al had hij niets gezien, het kon hem niet ontgaan zijn dat de stroefheid van zijn vriend tegenover het vrouwtje, dat hij zoo platonisch vereerde, een merkwaardige wijziging had ondergaan|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002109.wav|durf ik u deeze aanbieden? zei hy, en ik nam die vriendlyk aan; hy was zeer fraai. Juffrouw Buigzaam. Is myn Heer R. ook een Liefhebber van bloemen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_010345.wav|Ik zeg het nog eens, mijnheer, als hij daar niet op let, heeft het publiek er niets aan. Pecksniff kuchte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001522.wav|Deze hadden zich bij het dalen wat veel verspreid; de boemerang slingerde er tusschen door, zonder er een te treffen. Eenige oogenblikken bleef hij op de plaats ronddraaien, als zocht hij nog eene prooi|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002452.wav|Waartoe dit nu weer op te rijten; waartoe, zelfs bij de mogelijkheid en die stel ik niet dat hem het weerzien niet smartelijk schokken of vertoornen zou, hem die rust, die zwaar bekampte rust, te verstoren|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004079.wav|De mensch, die alleen met de vleeschelijke oogen wil zien, en tasten met het natuurlijk verstand, dezelve mensch zal daaraf niets verstaan en blind zijn, al meende hij ook te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_009120.wav|Zuster Lavinia, zei juffrouw Clarissa, die nu haar gemoed had ontlast, gij kunt voortgaan, lieve. Juffrouw Lavinia vervolgde|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000305.wav|Het water bruiste beneden, het water stroomde boven, vochtige wolken dreven eraan de lucht. De jagers bereikten den steilen kant der rots, hier werd het donkerder|2506|neutral
+wavs/train_2450_7371_007551.wav|De verklikker had er inderdaad al het enot van, hij werd er zoo door geslagen, dat ofschoon hij zijn hoofd diep|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_003022.wav|Morgenochtend zult ge bij den portier van het kerkhof uw kaart vinden, en hij legde spade en houweel op den vloer. Wat beteekent dat? vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003643.wav|om zulke schavuiten door middel van een stevigen knuppel af te rossen. Dat wist ik niet, zei Martin; ,maar het doet mij genoegen het te hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001042.wav|en dat zij niet kon begrijpen, hoe een man, die op het punt stond de schoonste jonge dame uit geheel Bagdad te zullen bezitten, nog iets aan zijn' baard kon hechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000381.wav|Kent u die familie Kegge? vroeg een andere aan een jongen heer, en zij legde duizend pond nadruk op den naam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000280.wav|Voor het tegenwoordige zijn onze zaken afgehandeld. Ik koester er geen wrok over. Gij evenmin|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000213.wav|Venus met Cupido: de bleekroze naaktheid der mythologie heel even oplevend in niets dan gouden atmosfeer en sfeer|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000330.wav|Maar men had haar niets kunnen geven, wat haar aangenamer was; zij vatte haar werk weer op en bad tot God. Buiten zongen de jongens spotliederen op haar; niemand troostte haar met een vriendelijk woord|2506|neutral
+wavs/train_2450_9433_001095.wav|Het toeval wilde, dat op een avond onze solist Majôsz, een Hongaar, ongesteld werd en zijn solo, die herhaalde malen geannonceerd was, niet kon spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001550.wav|half tevreden en half wrevelig: tevreden, omdat aan haar wensch voldaan werd; wrevelig, omdat zij zulks bekennen moest. Het tweede verzoek mijns meesters is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000853.wav|die in de houding van een half toegeslagen laarzentrekker stond, en bij elken ruk van den omnibus nu eens den eenen kant, dan weer den anderen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000486.wav|als zij zijn blik vol liefde en vertrouwen tot haar zag opgeslagen en zijn naïve vragen hoorde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000066.wav|Daarbij, wij waren in zekeren zin gelukkig, zooals het nù was, en er was iets verlokkends in, zich zoo op den stroom te laten afdrijven, en zonder omzien of vooruitzien het tegenwoordige te genieten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000636.wav|Nu zie ik hem in mijn gedachten altijd als een hoekje, maar och, wat heb ik er pret gehad, wat was dat een zalige tijd met mijn ouders. Je vader is een innig braaf man|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_002683.wav|want zelfs zijn bitterste vijanden durfden niet tegen te spreken, dat hij een rijk man Was een antieke dievenlantaren, te merkwaardiger|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000929.wav|Het bezoek liep. op die wijze tot wederkeerig genoegen en wederzijdsche genegenheid af|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007657.wav|Zij en juffrouw Rose lazen aldus te zamen vele verrukkelijke Fransche en Engelsche boeken, waaronder die van den geleerden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000732.wav|e plompe taal van de onbeschaafde eldersche deern, die hun eenige verkwikking, en daaronder de zoo beroemde ijmeger mol, toediende, had zelfs eenen aangenamen klank in zijn gehoor|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006858.wav|En gedurende die gewichtige bijeenkomsten, welke de beide dames zich veroorloofden na haar partijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001280.wav|Marius dacht aan niets, dan hoe hij haar lief en bekoorlijk gezicht zou kunnen wederzien. Hij zocht immer, hij zocht overal, maar vond niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001478.wav|De sergeant der wacht zette een brandende kaars op de tafel. Javert ging zitten, haalde een gezegeld blad papier uit zijn zak en schreef|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000401.wav|Dit weinig gezellig vertrek draagt den ondichterlijken naam van het zweetkamertje; en zeker niet ten onrechte. Hier toch is een soort van vagevuur, waarin elk|2506|neutral
+wavs/train_1724_1601_000719.wav|Dat heb ik, zeide ik en ik dank u voor de ridderlijke wijze, waarop gij voor mijn thee in de bres zijt gesprongen. Ik beklaag u, arme man, want gij wilt den goeden weg op, en gij weet slechts niet hoe zulks aan te vangen: is het zoo niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000837.wav|Dominee Fabius heeft veel gelezen en hij heeft een gelukkig geheugen. Daarbij verstaat hij de kunst van het gelezene smakelijk mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000286.wav|Had hij iets gezegd, in betrekking tot zich zelven of tot Vendale, dat Margarethe in opstand had gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000148.wav|En hij liet zich naar hun rijtuig leiden, gauw, om zich te verbergen, te onttrekken aan het ruwe gedrang, dat trok|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004290.wav|Clennam begreep niet onmiddellrjk wat zij bedoelde en toen zij dit uit den blik waarmede hij haar aankeek, bemerkte, gaf zij een verklaring van haar woorden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000177.wav|Welnu, dat is ook bij mij het geval; maar nu vraag ik, waarom de frase, die voor jou een loftuiting inhoudt, voor mij tot een smaadrede wordt?- Ik dacht er niet meer aan eens iets moois te willen doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001228.wav|Sta maar op en verdrijf die gedachten uit je hoofd. Dat zou een mooie geschiedenis worden, wanneer je door zulke inbeeldingen de feesten, ter eere van je huwelijk gegeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002210.wav|Wij bleven, gelijk veelal in dergelijke gevallen plaats heeft, een geruimen tijd zwijgende over elkander zitten: ik, vast besloten hebbende, mijn zielsverlangen te uiten, maar verlegen, hoe best het onderhoud aan te vangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004483.wav|van alles worden verdacht en beschuldigd. Mattia had gelijk; ik wist maar al te goed, dat men hardvochtig is voor ongelukkigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005388.wav|om opnieuw tegen mij aan te leunen. Zoo dikwijls hij bij mij kwam, balde hij zijn vuist tegen me|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000798.wav|Papa kwam beneden met grootpapa en het scheen of papa er vrijer uitzag, opgelucht: misschien had hij met zijn vader gesproken. Zij bleven nu nog eenigen tijd hangen en papa keek een paar keer op zijn horloge|1724|neutral
+wavs/train_1724_3478_000144.wav|Het hooge doel van onzen tocht, de wetenschap, dat dit eerlijk en onzelfzuchtig was, het schurkachtige karakter van onzen tegenstander, alles droeg er toe bij om de belangstelling in het avontuur te verhoogen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001130.wav|Met deze woorden eu zonder antwoord noch dank te wachten, keerde hij zich om en haastte zich weg, JOAN en HENDRIK overlatende aan de zorg der zoogenaamde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009607.wav|Mijnheer Vholes, die mij onder het spreken bestendig had aangezien, verzonk weder in de stilte, die men eigenlijk niet kon zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001322.wav|Wij verkleedden ons om niet herkend te worden, en verlieten het paleis door eene verborgen deur, die in het veld, dat achter aan den tuin grensde, uitkwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000025.wav|De oudste was een oude vrijster gebleven, die geen nest en geen jongen had; haar lievelingsdenkbeeld was, een groote stad te zien; zij vloog daarom naar Kopenhagen toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000240.wav|zoo hard hij maar kan zoodat de buren er meteen van profiteeren, want tante is erg doof. Of is het misschien zonde dat ik zoo iets zeggen durf? Nu ik kan het niet helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009391.wav|Ja, dat weet ik, antwoordde Riderhood op een toon alsof hij iets zeide dat van zelf sprak. Ik weet natuurlijk heel goed|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001466.wav|Merwestee was en bleef onbewoond, maar werd ten deele als akkergrond bewerkt. Haar heerlijkste uren waren die zij eenzaam doorbracht in de verwilderde tuinen|1666|neutral
+wavs/train_2450_12599_001302.wav|Ja, dan zoudt u zoo niet vragen wat er gebeurd was.' 'Is er dan iets gebeurd?' 'Och kom, houd u nu maar niet zoo onwetend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001229.wav|opdat gij, mogt ik omkomen, daarvan in het rustig bezit kunt blijven. Zoodra Bahader dezen giftbrief geschreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001159.wav|Roep hen terug, antwoordde hij. Ik heb, eer ik heenga, iets in hunne tegenwoordigheid te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000736.wav|werden eensklaps de schermen weggehaald, die de verlichting van den salon gedekt hadden, en dit strekte ten teeken, dat het vuurwerk geeindigd was. Men vertoesde|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000728.wav|Ik vroeg met galgenhumor: 'Zal ik ook nog een cadeau geven in zilver of in goud?' 'Ach,' zei Ma, 'dat is niet direct noodig. Maar ik vind het altijd een aardig idee, dat je bloemen geeft. En dat je daarvoor spaart|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_005163.wav|met door de zon gebrande wangen en donkere oogen. Hy was bln'kbaar van fatsoenljjken stand. Hjj was eenvoudig gekleed, in het zwart|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000460.wav|Neen, ik geloof, dat wij hier niets wijzer zullen worden. Laten wij naar de slaapkamer gaan en over de zaak spreken. Percy Phelps liep zeer langzaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001246.wav|Ik kan heden nog, door mijn invloed by den Heer Raadpensionaris, wellicht bewerken, dat er geen gevolg worde gegeven aan de klacht, welke men tegen u had willen inbrengen, wegens verboden briefwisseling|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002416.wav|Amelia zuchtte en vertrok, het hoofd schuddende en den borstel beschouwende. Zij is er niet in gesticht, zeide haar vader, haar naoogende: en ik kan het klaar begrijpen; want mijzelf hindert het ook|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001812.wav|Zij toont een paar rozenknoppen met een takje jasmijn en nadert met luchtigen tred haar vader, die het hoofd achteroverbuigt en zoo zijn morgenkus in ontvangst neemt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000988.wav|EDUARD alleen den gang door, dan bleef er van de gehoorzaamheid niets over, de terugtogt was hem dan afgesneden en de goede man had ruimschoots gelegenheid de geheele buurt bij elkander te roepen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_006583.wav|en eindelijk gingen wij naar de vochtige, donkere keuken, waar Peepy en zijne broertjes en zusjes over den steenen vloer lagen te|2450|neutral
+wavs/train_10984_9412_000002.wav|Nu, doe het dan maar in God's naam! De hussen rolden tusschen de takken door en de dieven riepen: de vogels mesten! Een poosje daarna toen de deur nog altijd drukte zei Katerliesje: och, Friedertje, ik moet de azijn uitgieten|10984|neutral
+wavs/train_1724_2349_001394.wav|Wat hééft uw man de gemeente ontroerd, betuigde Jan van Loodijck haar. Zij stelde die woorden op hoogen prijs, daar zij wist, dat hij deze preek niet gewenscht had. Freule Constance hielp met de thee|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000109.wav|en in hun glas champagne schenen lange parelen te smelten. Met sterke rukken stak op de wind en veegde wat wazig nog huiverde weg met zijn straf brutale liefkoozing van mannelijkheid|1666|neutral
+wavs/train_1724_1362_002109.wav|Vooral is dit het geval, waar spraak is van onderdrukking der bevolking door inlandsche Hoofden. Door velen wordt dit beschermen van de Hoofden toegeschreven aan de onedele berekening dat zy|1724|neutral
+wavs/train_1724_1876_000004.wav|Neen, maar, wat een rare mantel is dat nou! Dat is nog eens een verrassing! Zoo'n vreemden mantel heb ik nog nooit gezien. Hè, wat komt die dicht naar me toe. Wacht, ik zal eens even voelen, wat dat voor dikke bobbeltjes zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001087.wav|Mevrouw!' hernam Mevrouw Aarssen: 'bedenk toch, het geldt hier het leven of den dood van een huisvader! het geluk of het ongeluk van een vrouw en kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002186.wav|Niet aan den kant der Hallen, zei Enjolras. De straat Mondétour is vrij en door de Predikerstraat kan men de Markt des Innocents bereiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001346.wav|in de witte plooien van haar peignoir, en ze legde haar hoofd tegen zijn arm: een smart ging over haar gelaat heen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000522.wav|Zel ik? zei de arme man, door mijn stelligen toon bemoedigd. Zel ik wezenlijk? En zijn oogen afvegende met een blij gelaat|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_000976.wav|Och, mijne lieve Sophronia, wie had kunnen denken dat al uw goed in uw huis verkocht zou worden na al uwe vriendelijkheid voor mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000431.wav|dat zij op de partij, bij neef en nicht KOOLAART, niet netjes genoeg voor den dag zou komen. Hoe dit nu met BLOMMESTEYN en ANTJE ook zijn mogt, zeker is het|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002838.wav|Genadige hemel ! Daarop kwam hij cherubijn- ach tig zonder hoed naar buiten loopen, omhelsde haar en nam haar bij de hand mede in huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000639.wav|De jongen was heel bedroefd, dat hij juist nu van Maarten den ganzerik weg was geraakt, terwijl zij op reis waren, en de groote witte vogel in allerlei gevaar kon komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003958.wav|Ik wilde nu mijn afscheid nemen. De Heer Bos verzocht mij, daar hij toch éénen weg met mij op moest, hem mijn gezelschap te schenken; waarop wij, na Amelia vaarwel gezegd te hebben, het huis verlieten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000136.wav|waardoor men zou kunnen zeggen, dat de een volmaakter is dan de andere. Om hieromtrent tot eene beslissing te geraken, weet ik u geen' anderen raad te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000049.wav|Hij ging weder onder zeil, en na eenige dagen lieten wij het anker vallen voor eene groote stad met steenen huizen, die anders gewoonlijk slechts van hout of van bamboes zijn gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005905.wav|Pickwick zette zich op een stoel bij het vuur, en dacht na over de voorvallen der laatste dagen, tot hij op het punt was om in slaap te vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002964.wav|omtrent hetgeen hij gehoord had en als ware hij slechts onzeker, welke weg hij had in te slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000132.wav|maar ik hoop, dat hij mij vergeven zal, wanneer hij mijn droevig avontuur en den beklagenswaardigen toestand verneemt, waarin ik mij thans nog bevind|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004219.wav|Toen de beren de wilde ganzen zagen, wezen ze die aan hun jongen en bromden: Kijk zij eens! Ze zijn zoo bang voor een beetje kou, dat ze in den winter niet thuis durven blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008252.wav|of zij zette zich op de trap neer, barstte in een stroom van tranen uit, en wilde zich in langen tijd niet laten troosten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002586.wav|Wat men ook moge uitstrooijen, zy is, en verdient te zyn, het voorwerp myner hoogste achting; en zy deelt nimmer in andere vermaken, dan die betaamlyk zyn, noch verkeert met menschen, die, om een slegt karakter, behoorden vermyt te worden|1666|neutral
+wavs/train_1724_13607_000099.wav|Met wie spreek ik?' de dame ongeduldig. 'Met wie spreek ik?' ik kalm. 'Ja hoort U eens, als U niet wilt zeggen wie U bent, bel ik af|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000515.wav|Maar er was niets toen hij t'huis kwam. Hij zag het vroolijk en opgewekt gelaat van zijn ouden vriend, thans zijn schoonvader, en de teederheid waarmede hij Louise omhelsde; voelde den hartelijken handdruk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001108.wav|De stuurman waagt het niet en kijkt Geszler aan. Deze knikt toestemmend. Frank en vrij, zonder banden zit Tell aan het roer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001013.wav|en van de middelklassen vermoedde ik, dat zij de beschaafde landen doorkruisen en te vinden zijn in hôtels, in speelhuizen, bij wedrennen, op badplaatsen. En deze wereld hulde ik in een romantisch waas|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_005879.wav|ik ben nog harder voor mij zelven, als ik iets doe, dat u smart veroorzaakt. Gij hebt zelf het middel in handen om u te helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000067.wav|Potter was echter geheel anders gestemd. Zij waren uitgegaan om een geheelen nacht pleizier te hebben, endatmoest ook gebeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003867.wav|en valt er een hair van uw hoofd buiten zijne beschikking? Alleen hij, die van de liefde en verzorging onzes Hemelschen Vaders verstoken ware, zoude zich geheel ongelukkig mogen noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000151.wav|en niemand anders iets van de zaak wist, dan was de dief slechts toevallig in het vertrek aanwezig, en zijn kans ziende nam hij die gelegenheid waar. De staatsman glimlachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000434.wav|el opmerkelijk is het, dat ondanks de verschrikkelijke snelheid, waarmeê de vlammen zich uitbreidden, in de ontzettende verwarring van den algemeenen ramp, maar één menschenleven verloren ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001844.wav|Thans echter waren die gevaarten verlaten en alleen door een kleine wacht bewaakt. Zij bevonden zich nu aan den ingang der belegeringswerken, achter welke men tallooze horden, karren met aarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000425.wav|en al wat zij van hen wist, was, dat mynheer Chadwick in eene kleine landstad in Lancaster woonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000981.wav|njai Peraq, die ze alles hadden uitgelegd, beet even met een zenuwachtig mondtrillen op haar onderlip. 'Bangsat,' dacht ze; maar ze zei het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001258.wav|Zijn moeder zorgde voor het avondeten en drong niet verder bij hem aan. Toen het maal gereed was, plaatste zij het naast hem op de sofa en zette zich aan tafel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004625.wav|Men had een onschuldig praatje over allerlei onderwerpen, zooals: waar oude Tante Sally haar nieuwen rooden hoofddoek had gekregen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000486.wav|Morgen zal ik hem u aanbieden; dan hoop ik u mondeling te zeggen, hoe zeer ik ben; neen! dat is onuitspreeklyk! uwe U met tederheid beminnende en|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_000886.wav|Ik zal die laten beschrijven, en terwijl het oorspronkelijke in de archieven van mijn koningrijk zal berusten, wil ik er afschriften van doen maken; opdat zij ook in andere landen bekend moge worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001573.wav|Maar omdat hij op zijn schoonvaders gezicht een pijn zag trekken en rimpelen, en niet wist of die pijn fyziek of moreel was, om maag of meer om zenuwen, ontweek d'Herbourg het antwoord, en zeide hij alleen|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_002258.wav|Ik heb hooren zeggen, dat zij met hem gevochten heeft en dat de paarden toen zijn doorgegaan, waarbij het slachtoffer onder de voeten zou zijn geraakt. Hoe dat ook zij, de waarheid zal wel nimmer uitkomen, de man ligt op het kerkhof|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000345.wav|Buat begreep, dat hy, nu het op een bepaald ondervragen aankwam, wel niet anders kon doen dan antwoord geven. Hy boog zich nogmaals, en zeide toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000804.wav|hoe bekrompen zij leven, voor man en vrouw toch onvermijdelijk zijn. Ik dacht over de zaak na|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000872.wav|Dat thans eene geïllustreerde uitgave verschijnt is geheel in den geest van den schrijver; dat vaderlandsche kunstenaars zich niet geroepen voelden Wouter in zijn pittoresk milieu uit te beelden, was hem steeds een grievende teleurstelling|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_004533.wav|wel gewoon om met een enkelen blik de eigenschappen van vrouwelijke waar op te merken. Wel, Eliza! zeide haar meester|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001372.wav|Ik zou uw onderwys schande aandoen, of liever my zelf, indien ik zo onkundig op dit point ware als vele jonge lieden zyn: Ik zie deeze verschillen wat anders in; en geloof, in allen ernst, dat er geen reden voor zo eene afkeuring zyn kan|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_006088.wav|en toen Tom de kamer wilde binnengaan, waarin zijn vriend zat te ontbijten, zei deze, dat daar een vreemde was, sloot tegelijk de deur|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003595.wav|Toen zijne ouders om de hitte der geloofsvervolging uitweken naar Duisburg, vergezelde hij hen, zette aan eene Duitsche hoogeschool zijne studiën voort en verkreeg er vermoedelijk zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005853.wav|in zijn mond had gestoken, hield nu even op, en balkte: Niemand is gek genoeg om te zeggeh|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000002.wav|Dat zij alleen woonde in haar groote huis, was omdat zij oud was, drukte alleen kon velen als drukte was voorbereid: als zij wist, dat er drukte zoû zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005183.wav|Toen zij deed wat zij zeide, bescheen het licht der kaars, die Tom haastig had aangestoken, het bleeke, angstige gelaat en de verwilderde oogen der vluchteling|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003681.wav|om eene vermeerdering van den maaltijd, gevoelde ik dat ik nog dien avond mijn hart voor mijn vriend en kamergenoot moest openen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000226.wav|Alles was weder stil geworden. Men hoorde niets meer in de straat, niets meer in den tuin. Zoowel wat hem bedreigde als wat hem geruststelde was verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002818.wav|Maar dezelfde goedhartige man, die hem zijne plaats bezorgd had, ruimde ook dezen hinderpaal uit den weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002072.wav|Hij zal ons misschien zooveel geven om te kunnen ontbijten. En wederom lachende, voegde zij er bij: Weet ge wat het wezen zal, zoo wij heden ontbijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000824.wav|in al dien tijd over niets anders gesproken. Aan tafel vooreerst, onder elkander; helaas niet zelden totdat men er al vooruit over aan het kibbelen geraakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008640.wav|Die zouden gaarne van dat vuile ijs hebben, dacht zij, toen zij twee knapen zag, die bij een ijsverkooper stonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001676.wav|Mijn lieve Machteld, sprak hij, gij bemint uw vader, nietwaar? O ja, dit weet gij immers wel, riep het meisje, terwijl zij haar zachte handen over de ruwe wang van de ridder deed gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005666.wav|Schriktet gij daar zoo van, lieve? Och neen, er was niets bijzonders aan, beste, zeide de dame ontwijkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010929.wav|Oudje, hernam Boffin, zijne vrouw voorkomende, gij houdt uw mond. Bella, kind-lief, maak u niet van streek. Ik zal zorgen dat u|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004268.wav|te mijwaart, hij biechte mij zijn zonden en toonde een hartgrondig berouw. Den derden dag voelde hij zijn einde naderen: en toen smeekte hij mij, om|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002274.wav|De fabrikant stond op de stoep, toen de boschwachter er aan kwam. Wat in de wereld is dat voor een hond, waar de boschwachter meê aankomt? zei hij. Dat kan toch Karr niet zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001362.wav|harnassen van ruw ijzer omvingen hun lichamen, en platen, uit één stuk gevormd, waren overal aan hun leden geriemd. Het Orléansgebied had die mannen meest geleverd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000735.wav|Gelooft gij wel, juffrouw, dat uwe aanmerking, als of ik een onopregt karakter bezat, mij diep, heel diep getroffen heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001521.wav|maar op eens hield hij zich in. Je moet geen ezel zijn, Bataki, zei hij. Je kunt er toch niet aan denken de slang op te eten, voor je Karr hier geroepen hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001491.wav|Maar laat haar dan ook uit eigen beweging tot de ontdekking geraken dat de weldadige macht, die zij eerst daar omhoog op den schoorsteen zocht, nergens anders schuilt dan onmiddellijk bij haar|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000141.wav|rijtuig is zoo duur; ik denk zelfs, dat ik er geen zal kunnen krijgen, want de meeste menschen komen in hun eigen, en de huurkoetsier woont zoover af en er is ook niemand, dien we er heen kunnen sturen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_001563.wav|Hij bracht terug in het kasteel groote verzamelingen en zijn vader, stilzwijgend, liet hem doen als hij wilde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000571.wav|mogelijk hebt gij recht dit te eischen; mogelijk bejegende ik u met meer hardheid dan gij hadt verdiend.' 'Ik ben mij niet bewust, eenige hardheid verdiend te hebben van u.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000095.wav|Toen hij den volgenden morgen vroeg ontwaakte, scheen de zon warm en vriendelijk in zijn kamertje, blonk glinsterend op de daken en speelde met het loof|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001078.wav|Jongen, zwijg! Uwe Moeder is immers dood, zeide de Vader en begon als een dier te eten van het brood, dat zijn zoon medegebracht had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003383.wav|welk verband er bestond tusschen dit plan en de omstandigheid, dat Barnaby bij de deur op schildwacht was gezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008075.wav|Dat heeft hij nu eenmaal, prevelde de slotenmaker. a Hij kan het met gebeteren: maar ik moet toch hulp hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004765.wav|en Kaatje had zooveel over Madeline en Nikolaas over Frank te vertellen, en zij waren zoo druk in gesprek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000227.wav|met zijn middelgebouw en zijn beide aan den achtergevel uitgebouwde vleugels, een onregelmatig geheel, blijkbaar uit verschillende tijden afkomstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000360.wav|en wij volgden haar daarheen. Het zag er netjes uit, doch was niet bijzonder op gemak ingericht. Men kon zien, dat het hoofdstreven was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004499.wav|Zij waren zoo vroeg thuis, dat Kit den hit reeds had verzorgd, voordat de heer Garland naar beneden kwam om te ontbijten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002688.wav|Het was een klein portret van Otto in medaillon-formaat. Hoe kwam het daar tusschen die oude brieven? Het heugde haar; het was slechts eene afgekeurde proef van een portret, dat hij eens voor haar had laten maken|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_001312.wav|Hier had hij nu negen jaren, winter en zomer, gelukkig en tevreden met zijn echtgenoote geleefd en zag den tijd reeds nabij, waarop hij zijn eigendommen van allen schuldenlast bevrijd zou hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000420.wav|De andere eendjes zien er allerliefst uit, zei de oude eend; doe maar, alsof je thuis waart, en als je een palingkop vindt, dan kun je dien wel aan mij brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002399.wav|waardsten,' zeide Sylvius, terwijl hy nadertrad: 'Mevrouw van Wernhout! ik heb de eer u te groeten; het is lang geleden, dat wy elkander niet ontmoet hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000876.wav|Alles trotserend, vertoonde hij zich openlijk met Betsy op de weg, en zijn rijtuig stond elke dag wel een uur lang voor het huis van de weduwe Duhr, die er niets van begreep|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002728.wav|links en rechts. Over de zee waaien de zuidewinden op het kasteel aan; het dennebosch beschermt het veel voor de noordelijke vlagen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001286.wav|als op vleugelen van melodie omhoog zijn gestegen; zij zou bij de heilige transformatie in den mystieken glans van het altaar, gesidderd hebben van zaligheid en de wierrook zou haar met een geur van theatrale vroomheid hebben bezwijmeld|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_002278.wav|Bij het gezelschap terugkeerende, vond ik mijn moeder bezig mijn vader minzaam te beknorren, dat hij mij naar dat poëtenmaal liet gaan. Ik hoop, zeide mijn vader, dat Ferdinand oud en wijs genoeg is, en zich weet te matigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008561.wav|Het zwarte zand en kolenstof kwamen nader, zij viel er met het gelaat op neder. Het boertje, dat zij gezien had, boog zich|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000858.wav|is dat niet die fraaie plaats aan de andere zijde van Eemnes? Ik heb het even gewaagd, toen wij die voorbijgingen, mijn hoofd buiten de huifkar te steken en dat prachtige goed te beschouwen, hoewel het mij bijkans een stijven nek had gekost|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_001019.wav|Weg met Aloud! klonk het woest door de zaal, en van alle kanten drongen de getergde poorters op den Baljuw aan. Van Putten en de monnik hielden bij Bertha en de gevangenen stand|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006617.wav|een verbazend geduld. Hij zat daar al toen ik mij begon te kleeden, en schijnt zich nog niet bewogen te hebben. Hij is een origineel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000580.wav|Welnu, ik zal u mijn laatsten eisch stellen, en bedenk goed, dat ik daarvan niets zal laten vallen. In de eerste plaats eisch ik de teruggave van mijn kind|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000184.wav|dat zij geen misstap heeft begaan, geene betrekkingen heeft aangeknoopt die vlekken hebben geworpen op haar leven en waardoor werkelijk de eer van een echtgenoot kan worden gekwetst|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001736.wav|Zy nadmy kunnen verdrinken maar zich losrukken dat kon zy niet. Tot op dat oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000485.wav|Zij liet haar ook door het huis dwalen om al de wonderlijke en aardige dingen te bekijken, die er in groote kleerkasten en ouderwetsche kisten bewaard werden; want Tante March had, als een ekster, van alles verzameld|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002278.wav|in welk geval het bij u op een dertigduizend gulden meer of minder niet aankwam, de som welke hij noodig had, en waarvoor gij de associé zoudt kunnen worden van het handelshuis dat men hier wilde oprichten|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000312.wav|hoewel zij welhaast het duidelijk bewijs kreeg, dat slechts het toeval hier in het spel was. Er was bezoek gekomen, meldde de hofmeester. Men wist dat luitenant Witgensteyn op dit uur gewoonlijk aan boord was te vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000482.wav|eenigzins te zullen voldoen aan de te goede verwachting, die uwe liefde van mij koestert|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000474.wav|Alexei Alexandrowitsch, het is niet slechts niet grootmoedig, het is onwelvoegelijk, een machtelooze te slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000768.wav|Ik zeg eenvoudig dat het tp is om te gaan. Hoe is u w e opinie daarover, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000855.wav|ook wel lieden tellen, die hun leven als brave burgers voor de vrijheid van hun geweten of voor de onafhankelijkheid van hun vaderland hebben opgeofferd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000140.wav|Lang staarde de ongelukkige man den ring aan; toen sloeg hij de hand voor de oogen en viel als verpletterd op den boomstam neer. 'Neen, dan heb ik geen goud meer noodig|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_005556.wav|een van die verrukkelijke tijden, die iemand doen wenschen, of moesten doen wenschen, dat alle menschen op de wereld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002987.wav|dat alles was wel geschikt om mijn verbazing niet weinig op te wekken. Laat me 'r nog bijvoegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000391.wav|Wij moeten hierbij voegen, dat de vermakelijke ramp van een stortregen aan dit vroolijke gezelschap ontging, hoewel Favourite bij het vertrek, op moederlijken en|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004169.wav|De Heere hielp mij. Niemand weet hoeveel de Heere helpen kan, eer hij het beproeft, voegde zij er met flikkerende oogen bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000194.wav|gij kunt dan twee malen per week, Maandags en Donderdags, zoo als hier gebruikelijk is, uw geld ophalen voor hetgeen zij verkocht zullen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000102.wav|met: GriJ weet dat wij met elkander trouwen moeten, Ed, en hier uit huis; anders zou het eene vreeselyke teleurstelling voor de meisjes zyn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000186.wav|dat iknog wel een glas wijn had willen hebben. Hier geraakte hij buiten adem door de inspanning en liep hijgend naar de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002254.wav|Om het in brand te steken, meen ik, hernam Simon, en de gevangenen te verlossen. Gij hebt het slot van de groote deur gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003235.wav|Niets is billijker, zeide Heynsz, eenigszins overbluft: ik zal u niet storen: en meteen verliet hij het vertrek. Ik stond onzeker of ik hem volgen of blijven zoude|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000025.wav|Hij beproefde het niet meer met redeneering; het was thans voor hem een uitgemaakte zaak. De pijnlijke zekerheid vervolgde hem den heelen dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000893.wav|U trouwt hem niet om vrij te zijn. En als u vrij wil zijn, mag ik ook vragen, mijn moment van liefde|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001326.wav|op verheffen zich rijzige dennen uit den zandigen heuvelgrond, als ter bescherming van het gewas, dat aan hun voeten groeit, en daartusschen dolen witgewolde kudden over de blaauwende heide|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000038.wav|O, George, George! gij maakt mij angstig. Ik heb u nog nooit zoo hooren spreken. Ik vrees, dat gij nog iets ijselijks doen zult|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001915.wav|Maar toch lette hij met de grootste belangstelling op alles, en hij was benieuwd, wat hij te zien zou krijgen, en wat er gebeuren zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002371.wav|BOEK V. DE KLEINZOON EN DE GROOTVADER. EERSTE HOOFDSTUK. MEN ZIET DEN BOOM WEDER MET DEN ZINKPLEISTER|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004492.wav|Weiger mij dit niet, want ik vraag het uit naam van Arthur, al durf ik het niet vragen ter wille van hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001210.wav|Wat bedoelt gij? vroeg Pickwick. Wat ik bedoel? hernam Wardle. Dat ik geloof, dat alle jonge meisjes dol zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003135.wav|het deksel van den ketel en ontblootte zoo een heerlijk gebakken koek, waarvoor geen stadspasteibakker zich had behoeven te schamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000189.wav|uit de coupé springende, word ik zelf nieuwsgierig. Wie zal hij deze bloemen gaan brengen? Zulk een fraai bouquet moet wel voor een zeer schoon meisje zijn. Ik wil haar zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000473.wav|alles snelt te wapen; het is eene geduchte sympathie, die de oproeping des konings verwekt heft; daar hebt gij VAN BIGGELEN, met grijze haren is hij nog als vrijwilliger|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000406.wav|maar men zal, vrees ik, wel iets moeten doen, om het volk, dat in zijn blindheid den Prins verafgoodt, te vrede te stellen. Een Generaalschap zal hem niet kunnen ontgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000276.wav|Men herinnere zich, dat deze naam, met dien van zijn vader, het voorwerp zijner vereering was. En dit was nu deze Thénardier, deze herbergier van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000768.wav|Ik heb nooit den moed gehad om het dier op te zetten en daar zal ik nooit den moed toe krijgen. Met een teleurgesteld gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000292.wav|achter hem op de leuning van zijnen stoel en bleef over zijnen schouder zitten kijken. O, Oom Tom, welke grappige dingetjes maakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001486.wav|De laatste gaf daarop te kennen, dat hij toch voornemens was bij zijn schip en het goed van zijne heeren en meesters te blijven, daar hij nog hoop voedde, dat door dezen storm het ijs uit elkander gaan zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000312.wav|Gij weet het, dus vervolgt Heer Werner, dat de Keurvorsten hem afgezet hadden, omdat zij zich vangen lieten door het lokkend gefluit van den Oostenrijker|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009677.wav|Wel, ik moest gek zijn, als ik jaloersch was op ieder die mijn vrouwtje lief en mooi vindt ! Ik ben half boos op u, John-lief, zei Bella, even lachende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005734.wav|de oude jufvrouw is al negentig jaar, ongetrouwd, en zit er warmpjes in. Zoo kwam ik toen juist voorbij. Laat eens zien, hoe laat kan het geweest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000295.wav|maar, Signora schoon ik den aanleg bewonder, en daarin het verstand van den bouwmeester, en dus u gaarne toesta, dat ook dit heiligdom een verbazende luister en pracht is bijgezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000727.wav|venwel, misschien zal ik een goed einde aan dit verschil maken, als ik in het algemeen aanmerk, dat het gedeelte van oordholland|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001426.wav|De geest is ook een tuin, zeide hij. Tegen den middag, wanneer het weder fraai was, ging bij uit en wandelde op het veld of in de stad|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002569.wav|Haar gezichtje was minder opmerkelijk door de volmaakte schoonheid der trekken, dan door eene zonderlinge uitdrukking van peinzenden ernst|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000198.wav|et eerste werk, dat, in zijn logement gekomen, verrigtte, was een brief te schrijven aan zijne ouders, om hun dat heugelijk nieuws met al de warmte van een getroffen hart mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000084.wav|Ik kan mij niet vergissen; die asch daar op uw jas. Het is nog altijd gemakkelijk te zien, dat gij gewoon zijt geweest, Watson, een uniform te dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002929.wav|Dat zij op deze wijze, en met afgrijselijke vroolijkheid, door de straten hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002049.wav|Op dezelfde plaats geleund op de reeling vond hij haar, in gesprek met een der dames. 'Geen vroolijk arriveeren voor u,' had deze tot haar gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001313.wav|Dat zou ik bezwaarlijk van u gedacht hebben, lieve,' antwoordde haar vader, eerst zich zelven en toen het dessert bekijkende. Ik begrijp wat gij bedoelt, pa; maar dat is het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001497.wav|weet, dat TEUN WEZER die nacht ook op het slot is geweest en sints nooit weder voor den dag is gekomen: de ekster kan haar hippelen niet laten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000095.wav|Moor geheeten, die tien mijl voort gaat en zacht glooiend oploopt. Hier, aan een zijde van de wildernis, ligt Holdernesse Hall, tien mijl van de school, wanneer men den weg volgt, maar slechts zes mijl, wanneer men de heide oversteekt|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_002264.wav|Weinige jaren geleden, was ik met mijne ouders te Leyden. Gij zult weten, welk een bang beleg die stad heeft doorgestaan: maar hoe zij eindelijk gelukkig ontzet werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008656.wav|Eveneens verzamelt zij, in de ijzeren broodmand, zooveel korsten en kantjes brood als de strenge zuinigheid van het huis heeft overgelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000665.wav|daarover spreken. Na eenige voorbereidende woorden gaf zij zuchtend en blozend den brief over, dien zij ontvangen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000890.wav|En de knaap schonk het laatste stuk van zijn aandeel in den medegebrachten voorraad, helaas, te spoedig op, weg aan eene, die het naar zijne meening meer noodig had dan hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002382.wav|dat zij den waterstraal, in plaats van tegen de ruiten van het huis haars meesters, in het openstaand bovenraam van het linnenmagazijn daarnaast zond en de hemel weet hoeveel el kamerdoek beschadigde|1724|neutral
+wavs/train_2951_2211_000111.wav|Zij moesten lang wachten. Groote, dikke, waggelende spinnen weefden een duizendjarig web over hun voeten, en dit spinneweb sneed als voetangels en boeide als koperen ketenen|2951|neutral
+wavs/train_2450_6737_002868.wav|Mary in den tuin van het huis gelaten worden, waar deze diende. Dan zou hij op den muur klauteren, onder de overhangende takken van een grooten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002004.wav|en nog dringender scheen haar de noodzakelijkheid van dezen maatregel, toen zij den volgenden morgen na het ontbijt bemerkte, dat Marianne weer aan het schrijven was aan Willoughby; want zij kon niet veronderstellen dat haar brief aan een ander was gericht|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_003326.wav|iedere drop eén blanke ster! Het zij zoo, liefde zal nooit ù, groote moeder, door trillen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001247.wav|Zij vond dezen zoo zeer gelijk aan den hare, dat zij onwillekeurig naar haren vinger zag, en nu bemerkte, dat men de ringen verwisseld had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012993.wav|als hel voorbij is; dat mijn jonge vrouw het in de consistoriekamer op haar zenuwen krijgt, en schreit om haar papa, haar lieven papa|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001744.wav|en Sleary haalde bier en wiesch hem snel weder blank. Komaan, zeide Sleary, ga nu maar mee naar de diligence, en spring achterop|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000273.wav|Hoewel ze aan waarde niet veel verloor, voelde zij zich toch ijskoud worden. Vreemd bleef zij staren in de leêge kist|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001977.wav|Zij maakten dan ook geen geringen indruk, en Grimaldi was binnen vier dagen weer in L o n d e n terug, honderd pond rijker dan hij die stad verlaten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005851.wav|werd hem zijn geheele toestand duidelijk en was hij daarover zeer ontsteld. Hij vermocht geen samenhang te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000414.wav|wanneer mij ook al het genoegen ontzegd is, hem persoonlijk als vader uwer mij zoo dierbare familie te zien, mij ten minste inbeelden kan, dat hij daar nog zit|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001591.wav|maar geen oogenblik hare bedaardheid had verloren. En zij bracht zelf haar klein paard bij het hek, waaraan zij het|496|neutral
+wavs/train_1666_1841_002146.wav|Maar zoo zou het niet lang duren, want Truus was meesteres in haar huis en zij verhief haar stem, en klopte bevelend op de tafel, en er begon eenige orde en stilte te ontstaan, terwijl de kinderen beknord en naar boven gebracht werden|1666|neutral
+wavs/train_2450_9336_000789.wav|Als gij nog Zwitser waart, zoudt gij dat weten. Maar ik ben uw Rijksvoogd. Mij hebt ge wel te gehoorzamen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001800.wav|Het had in een kleine stad als Den Haag niet anders gekund, of de plotselinge verschijning van Constance en haar man, na jaren, was de aanleiding geweest tot een wisseling van praatjes, die nog moeilijk tot zwijgen kwamen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000156.wav|Vervolgends terugkeerende, plaatste hy zich recht over Buat, zag hem sterk in de oogen en zeide toen, op een vriendelijk verwijtenden toon, terwijl hy het hoofd langzaam schudde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001843.wav|Het was midden November, en Constance herinnerde zich, dat Bertha haar tweede receptie-dag had, den derden Dinsdag van die maand. Het was een paar dagen voor de verschijning van het volgende nummer|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010549.wav|aan het ongeluk, dat het praatje van de geheele buurt is geworden, door dat strakke voortdurende aanstaren zijner vrouw bijna in zekerheid veranderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000648.wav|waarvan hij zich op zijn onderzoekingen in de punteerkunst placht te bedienen. Hij zette haar op een sofa, legde het vierkant voor zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000695.wav|toen hij uit het venster keek, een reiziger zag, die voor de Meiboom stilhield, en van wien iets goeds te wachten scheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006219.wav|Crawley bloosde ook een weinig en keek uit het raam. Hij had haar een zeer klein gedeelte van de briljanten gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003801.wav|dat is de eene geloovige aan den anderen, en vooral van die zaken, waardoor de liefde des naasten verbroken en twist zoude ontstaan zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002149.wav|et was ook alleen met deze opmerking, dat hij t zwijgen kon opleggen aan sommigen onder degene, die zij bezochten, als die reeds bezig waren om aan icolette allerlei kommissies op te dragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001558.wav|Waarom vertrekt gij niet, gelijk alle anderen? Pak u weg! Daar Bedreddin geen voorwendsel kon vinden om te blijven, zag hij zich in verlegenheid gebragt en verwijderde zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000074.wav|waarom zouden wij overijld ons naar Thrakië reppen, terwijl moede des roeiens uw moedige armen nog moeten zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001471.wav|Ik verwonder mij dat gij u niet schaamt voor zulk een vreemd Jong mensch. Dat vreemde jonge mensch, antwoordde Quilp|2450|neutral
+wavs/train_10294_7242_000077.wav|De zon zegt niets op dat gebrom, Doch zendt haar' zachten gloed Zoo lang terneer, dat ijs of sneeuw, Hoe dik, wel smelten moet|10294|neutral
+wavs/train_1724_2216_000477.wav|Wat kon haar verleden me schelen, indien ze van daag me maar vijf minuten lang begeerde, gelijk ik haar begeeren zou? Ver moest ik loopen; maar het loopen verstoorde mijn stemming niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006575.wav|om hem het geld voor de paarden te overhandigen. Maar de vrienden begrepen dadelijk, dat Briansky niet het eenige doel van zijn rit was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001714.wav|De reeds verkregen resultaten zouden met elkaâr vergeleken worden, om te komen tot de kennis van wat de beste middelen zouden zijn, tot het bereiken der|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001537.wav|Zij verstond niet wat hij zeide. - Waar blijven nu de anderen, herhaalde zij werktuigelijk, met een heesche stem, de meisjes na|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001099.wav|Ook ben ik er van verbluft, of ik een knodsslag op mijn hoofd had gekregen. Verbeeld je! daar ben ik op eens aangewezen als de universeele erfgenaam van een kolossaal vermogen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002771.wav|Ik geloof dat deze opmerking van den braven Duclari niet ongegrond is, en durf daarop wyzen in-verband met de soort van wapens waarmee ik thans, acht-en-dertig jaren na de in den tekst beschreven voorvallen, word aangetast|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000138.wav|Achter het masker der vriendschap schuilt wel eens de nijd. Een van de gasten, die zich ook Roda's vriend noemde, had de onverwachte komst van den advocaat reeds bevreemd. Hij had er een ander op gewezen, hoe zonderling en gejaagd deze zich gedroeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004140.wav|Volstrekt niet, mijnheer, antwoordde Martin, terwijl zij elkaar de hand gaven. Maar hoe is het mogelijk? Ik kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008029.wav|Wij hebben op reis drie uren te zamen in een waggon gezeten, antwoordde Lewin lachend. O zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001207.wav|Maurits Lijnslager zich eene aanzienlijke schaar van Priesters en Geestelijken van onderscheiden stand, de Leden van de hooge Overheid van het aanzienlijke Bologne in|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005383.wav|Gij weet niet wat ik voor u gevoel. Gij weet niet hoe gij mij vervolgt en mij in de war brengt. Gij weet niet hoe die vervloekte onverschilligheid|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000506.wav|De candidaat tracteerde daarop zijn tafel op wijn; en na den eten kwam er een droski voor, en reed de candidaat met den vriend en nog een vriend naar den Deyl het was in Februari en dronk daar thee|2506|neutral
+wavs/train_1724_10268_002216.wav|en zij kon niet nalaten, bij zich zelve te denken, dat, indien ylar, aurits, ol en renkelaer daar niet geweest waren, de konversatie ook wel heel flaauw had kunnen zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000560.wav|Lize, vrouw Barberin, mevrouw Milligan en Arthur behoorden allen tot mijn familie en Vitalis was mijn vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008960.wav|BBN RAADSEL ZONDER ANTWOORD. Wederom zaten Mortimer Lightwood en Eugène Wraybom in den Temple|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001940.wav|maar Jawschins blik, die haar het eerst begroette; hij beschouwde de photographieën van haar zoon, die zij op de tafel had laten liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000353.wav|ik moet hem vermoorden, Eindelgk kwamen zij aan het armoedige stadje B r i e g, aan den voet van den Simplon. Zg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002207.wav|haar geopende mond naderde hem en zo kuste hem snel op den mond en de beide oogen en schoof hem toen weer van zich af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000455.wav|vens een tandenstoker en een visite boekje; welke voorwerpen ongetwijfeld tot herkenning van het lijk zouden aanleiding hebben gegeven|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001321.wav|als ik niet kon gebruik maken van zyn arbeid om m'n lezers eenig denkbeeld te geven van den kring waarin de held myner geschiedenis zich bewoog, even als ik gezegden Pennewip ongestoord zou hebben laten onderricht geven in|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_002251.wav|Op zich zelf en als ideaal beschouwd, en om de waarheid door een onpartijdig onderzoek van al de zienswijzen te ontdekken, heeft het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001441.wav|De kamer van den prins binnentredende, vond hij hem zeer bedaard met een boek in de hand zitten lezen. Hij groette hem, zette zich naast hem neder, en zeide|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001358.wav|hierin was dus de oorzaak te zoeken, waarom zij uit wraak, gerugsteund door den aardigen geldbuidel, dien zij had opgemerkt, den dood der beide jonge Hollanders wilde|1724|neutral
+wavs/train_10879_9412_000008.wav|en niemand kon zich over het dier verwonderen; het leek er dus niet veel naar, dat hij er zijn geluk mee zou maken. Maar eindelijk heeft hij het toch getroffen|10879|neutral
+wavs/train_2450_6737_005963.wav|moet geslapen hebben. Het is allemaal verbeelding. Verrader! dacht de tante by zich zelf. Die lieve mijnheer Jingle heeft mij niet bedrogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001001.wav|Al te dikwijls zijn de jeugdigsten en schoonsten hare uitverkorene slachtoffers. Maar kunt gij, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001049.wav|Er kwam beweging in de gelederen der raven en wouwen; ze rekten de halzen of schuurden de snavels tegen het hout. Dilly liep snel naar de buitenste omheining en wierp de breede schuttingpoorten open|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007841.wav|dat hij voor deze veertien uren, die hij nog zonder haar moest doorbrengen, als voor den dood vreesde. Het was hem een behoefte|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000790.wav|ik heb niet tegen den stroom kunnen oproeien, ziedaar alles; ik heb allerlei wonderlijke avonturen gehad. Ja, van avonturen houdt gij, dat is bekend|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000444.wav|beval hij met een blik rondom zich. De kamerheer, Andro, de lakei volgden zijn bevel. De professor was een groote, oude man, zwaar gebouwd en sterk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000023.wav|Ja, daarop had ik moeten denken, kortswijl te verstaan hebt gij in uw convent niet geleerd.' 'Noch in de wereld, om met ernstige zaken te|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009256.wav|Mijn goede kerel, het was de eenvoudigste vraag van de wereld. Dat doet er niet toe. Het scheen zoo, maar alles is niet altijd wat het schijnt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_001282.wav|ik zou zeggen dat hy haar innig beminde, zoo ik daoht dat het u mogelyk was dit woord te begrypen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003958.wav|maar eerst moest ik onze koe op stal brengen. Ik ging dus eens zien in welken toestand die stal verkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000486.wav|zoo prachtig, dat elk kleed mij op duizend sequinen te staan kwam, en na verloop van een jaar begon ik die te dragen. Op zekeren dag, dat ik geen gezelschap had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002033.wav|had luimen van prikkelbaarheid en weekheid, zooals ik ze nooit tevoren bij hem had waargenomen, en welhaast bemerkte ik aan gewisse kenteekenen, dat hij berouw had van de harde maatregelen tegen u.|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000872.wav|ook nu ging hij niet van zijne gewoonte af. De drie jongeluî schikten bij elkander; JOSEPH had bepaald genoegen in de verlegenheid van zijn vriend, maar vond het beter, Mars en Venus de zaak te laten opklaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009515.wav|Tot eenig antwoord haalde de man de schouders op, vulde het glas zonder voet en Riderhood dronk het ledig, terwijl hij verbaasd van zijne dochter naar zijn bezoeker keek|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000677.wav|ij hebt mij oneindig verpligt, dat gij mij dezen schelmschen ostiljon in handen geleverd hebt. k heb er al lang op gevlamd, om eens zoo een knaap bij den kraag te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000878.wav|want de leus mogt vrijheid wezen, de daad was het volgen van de inzigten der volksleiders, die een geheel ander doel beoogden dan de vrijheid van het volk|1724|neutral
+wavs/train_5809_5460_000129.wav|Dat is toch niet waar; dit laatste gedeelte is ook zeer belangwekkend, maar uit vrees, den lezer te vermoeien, wil ik trachten, kort te zijn. Beneden Lytton gaat de spoorweg over de Frasersrivier|5809|neutral
+wavs/train_2450_1747_001038.wav|om den wille van de gril van een zeventienjarig meisje, dat hij liefhad, en vreesde. Mejuffrouw Toussaint, in wie ik niet weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000939.wav|Ongeduldig haalde van Aardenburg de schouders op. 'Ik heb misschien ook niet dat juiste begrip.' 'Ongetwijfeld hebt u dat.|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001678.wav|en later ben ik naar ons eigen huis vervoerd. Ik was geheel buiten kennis, en ze dachten niet anders of ik zou mijn broertje wel spoedig volgen, want het duurde dagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000215.wav|Bij het beeld van Narcissus behoefde hij naauwelijks zijne aandacht te vestigen op het zelfsbehagende vergenoegen in het gelaat van dat beeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002516.wav|zegt Wegg, met een soort van gevoel van aan iemand voorgesteld te worden. In uw eigen land waart gij zeker goed genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001877.wav|daar zijne kleederen in IJsland, staande den winter, versleten waren geraakt. Hij had eene ruige muts op het hoofd en daardoor het voorkomen van eenen Noorweegschen matroos|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004291.wav|zij. Kent ge mij nog? Ik gaf haar de hand, zeide haar van ja en dat ik haar zeer weinig verouderd vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_001087.wav|aan een rotting, nam de kolonel het bevel over my op zich tegen twee uur 'snamiddags|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000266.wav|En zoo moesten zij samen zingen; maar het eene gezang paste niet goed bij het andere, want de werkelijke nachtegaal zong op zijn wijze en de kunstmatige vogel bracht geluid voort door het ronddraaien van een|2506|neutral
+wavs/train_1724_2757_000624.wav|Sinds dien tijd ziet men er altijd zielverkoopers, die voor de zeevaart komen ronselen; al het geboefte, dat bij ons de galg of de paleije vreest, wordt door hen voor klokspijs aangenomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001047.wav|Maar, nu toch zou de wanhoop zich geen meester maken van zijne ziel. 'Laat varen alle aardsche hoop!' sprak hij tot zich zelven; 'wat vraagt gij dan ook van de aarde, die u niets meer heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004586.wav|maar zij had een van die gezichten, waaraan de tijd niets anders schijnt te kunnen doen dan ze verhelderen en verfraaien. De sneeuwwitte muts|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001738.wav|Juffrouw Boffin stelde eene advertentie voor in de dagbladen, waarin zij eenige weezen, die aan de beschrijving beantwoordden, op een bepaalden dag in de Laan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002942.wav|een soort gastvrijheid, die, naar ik geloof, niet zeer algemeen is onder zijn breeders van den tegenwoordigen tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008775.wav|al haar gewoonten waren aanmatigend en kalm, en al haar vermaken onuitstaanbaar saai en|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005737.wav|Het is onmenschelijk, zeide Charlotte. Dat is het, stemde Claypole toe: houdt gij van oesters? Niet bijzonder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003437.wav|op hunne enge slingerpaadjes tot aan de borst in het koren schenen begraven te zijn — verder dan de molens op den heuvel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000177.wav|Daar begon de amandelboom te bewegen, de takken gingen van elkaâr en dan weer naar elkaâr toe, zoo net of iemand erg blij is en zoo met zijn handen doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000840.wav|Van mij?' 'Ik weet het niet. Met uw soort menschen houd ik geen omgang, al vele jaren niet. Maar één heb ik ontmoet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007594.wav|Riderhood ging weder in de boot. Het scheen dat hij nauwelijks een oogenblik tijd gehad had om het touw aan te raken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007675.wav|toch overtuigd, dat de bekendheid met Karenin voor ieder vleiend moest zijn, en daarom tracteerde hij nu zijn vrienden op hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000768.wav|Hjj zwoer, nooit meer een voet op Franschen grond te zullen zetten; als Therese lust had hem op het kasteel Crowley te komen bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000486.wav|Waarom spreekt zij ook juist daarover, klonk het in zijn binnenste, maar tegelijkertijd begreep hij dat dit niet de ware oorzaak van zijn hardvochtigheid kon zijn. Zonder recht te beseffen wat hij wilde antwoordde hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000968.wav|Ik heb dien lang bewaard en speelde er op straat met mijne broertjes mede, toen een leelijke zwarte slaaf hem mij uit de hand greep en er mede wegliep|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007900.wav|antwoordde Tappertit, onder het maken van eenige woeste gebaren, die alleen ten oogmerk hadden om haar het stilzwijgen op te leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001980.wav|en toen die piano onder den hamer kwam, Begon haar lasthebber te bieden. Maar hier stuitte men op tegenstand|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002085.wav|Daar hinnikte een der paarden luid en aanhoudend. De man keek op en zijne eerste beweging was een greep naar zijn geweer; maar dadelijk liet hij het weer vallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000025.wav|Verder zag hij in, dat de materialisten, wier gevoelens hij deelde, aan deze geen bizondere beteekenis gaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001048.wav|Wij kunnen dat niet. Ik niet. En papa ook niet. Alleen tante kon pingelen. Maar ze was niet tegen den kousenkoopman opgewassen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007413.wav|en gaf alleen een paar kaartjes af, waarop de namen van markiezin Steyne en gravin Gaunt gegraveerd waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000550.wav|dat is een troost! En de regen komt daar door het dak. Niet kwaad! Een aardig ledikant; zal wel vol zitten met|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006055.wav|Daarop scheen men elkander nog eens de hand te geven, en toen dit gedaan was, zeide de oude heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001126.wav|Gij zoudt mij niet zoo behandeld hebben als gij daar even deedt, zoo gij daaraan gedacht hadt, niet waar? Zeg, gij zoudt het niet gedaan hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002415.wav|et pleintje voor de biljartkamer kon als een soort van station worden aangemerkt, waar iedereen halt maakte om de verlichting van het portiek van naderbij, of die van de oranjerie uit de verte, te bewonderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_001741.wav|Zij dacht aan den prins, die op haar wachtte en wachtte, en zij dacht aan den officier, en dat hij niet komen zoû om haar te halen, omdat het rosse gevaar aankwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000265.wav|en zij dreigden hem een kopje thee te bezorgen van het gehalte zoo als zijn vriend er pas een gedronken had. Toen de brand gebluscht was, wierp VAN DE WALL zich op zijn kind, hield het tegen het licht, als wilde hij zien waar het beschadigd was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009970.wav|In dat geval, en ook in het tegenovergestelde geval, moest het bij onze oude betrekking blijven, bij onze oude manier van omgang|2450|neutral
+wavs/train_5809_5233_000048.wav|Dit zeggende, cn met een in de grootfte zorgvuldigheid zyndc om Mevrouw cn Mejuffrouw N op tc paden, was een en dezelve zaak, dan was hy eens hy haar|5809|neutral
+wavs/train_1724_4315_000732.wav|Deze had VAN DUIN al menigmaal om de hand van LOUISE gevraagd, doch VAN DUIN had er niet bepaald op geantwoord; thans was hij het met zichzelven eens, de hand zijner dochter aan niemand anders, dan VAN BEEM te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000002.wav|altijd onder den verschrikkelijken indruk van den bloedstroom, dien ze gezien had, en bang haast van het doodsbleek gezicht, dat tusschen den zwarten baard uitkwam, en de doffe diepliggende oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003688.wav|wie in gezelschap van anderen was vroeg fluisterend: wat is dat? en haar waaiende klee- j ding soheen een draaikolk te vor-|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001382.wav|In Duitschland,' zei ik. Smidt bloosde weer hevig. Wat is dat toch naar als mannen blozen. Daar krijg ik kramp in mijn teenen van. En Smidt bloost zoo erg, dat zijn oogen ervan tranen gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_007424.wav|Chuckster gaf hierop geen antwoord, maar ried Kit op een voornamen toon om maar spoedig naar binnen te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002430.wav|behaagde de tante en veranderde haar inwendigen toestand, ten aanzien van dit minnend paar. Men is aan zesmaal honderd duizend francs eenige achting schuldig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000148.wav|hy keek den weg op voor zich en den weg op achter zich en naar de straatsteenen aan zynevoeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001387.wav|Hebt gij geen uitspanning genomen in uw vacantietijd ?' Neen, mijnheer. tik wil aannemen dat altijd werken, zonder uitspanning|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001605.wav|Ik zou de rechters zeer verplicht zijn, wanneer zij deze kleinigheid spoedig wilden afdoen, in plaats van de courant te zitten lezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000261.wav|zoo voelde ook ik de lust om sarcastisch te worden, die in de regel aan mijn onverschilligheid en mijn traagheid van denken vreemd was, zich wederom van me meester maken. Evenwel, in de beginne zei ik nagenoeg niets|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000400.wav|Ongetwijfeld zouden de knapen, door hun meesters opgehitst, de jongeling overvallen en verwonnen hebben; maar nu naderde de ridder die enige stappen van daar in diepe gepeinzen had gewandeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002492.wav|Toon ons uw lastbrief om hier te verschijnen, of verwijder u, zeide Aylva, op een gestrengen toon: de gemoederen zijn verhit: en ik sta niet in voor hetgeen u kan overkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000786.wav|wanneer gij mij straffeloosheid toezegt, en zulks bevestigt door mij uwen zegelring, dien gij aan den vinger draagt, tot pand te geven, zoo zal ik u alles ontdekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000424.wav|Toen de opzigter van het Tuighuis hen zoo bijzonder tot lof hoorde gewagen van TELL, en van ZWINGLIUS zwijgen, kon hij niet nalaten te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000335.wav|zij wentelden om. In de nacht dwaalde Herakles om, door zijne wouden, langs zijne sluimerende velden en weiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003955.wav|Jarro probeerde Peer Ola te vertellen, dat hij, die niet vliegen of zwemmen kon, moest zien aan land te komen, maar Peer Ola begreep hem niet. Toen wachtte Jarro geen oogenblik meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007992.wav|Maar reeds na twee maanden werd zij door haar echtgenoot verlaten. De overstroomende en sentimenteele betuigingen harer liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003161.wav|van den hond stond en zich tege'ijk met Pet vooroverboog, verbeeldde Clennam zich tranen in mijnheer Meagles' oogen te zien en liep deze de kamer uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000421.wav|en haar oogen dwaalden van den brief van haar man naar het glimlachend gezichtje van Bets, terwijl haar hand de broche met grijs, goudblond, kastanje- en donkerbruin haar liefkoosde, die de meisjes haar juist hadden voorgespeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002397.wav|besloten in het woord, dat gij niet lijden moogt, ja, in de liefde. Liefde! herhaalde zij langzaam|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000693.wav|Louis zou haar ook schrijven, maar eerst moest men dineeren, en hij bestelde een diné, dat Botwater een rilling over het lijf joeg. Die jongelui! zij kennen geen waarde van het geld|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000927.wav|O, Herakles, die mij verwont, wat eischt na uwe overwinning Zeus' zoon van der Amazonen vorstin|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003272.wav|En terwijl hij de Witte Sociëteit, waar hij wist nog zijne kennissen te zullen vinden, naderde, herdacht hij het met een heimelijk genot: ja, ja, het was wel lastig geld te hebben, het was wel lastig|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_010039.wav|Wat papa wilde, was alleen voor zijn bestwil. Hij heeft slechts terug te komen en ik weet zeker, dat alles dan weer in orde is|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003825.wav|of het porceleinen geklater van een driftig neêrgeplaatsten stapel borden. Betsy kwam binnen, met een ontevreden uitdrukking in haar, onder zware wenkbrauwen tintelende, oogen, haar korte, vleezige lippen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_002317.wav|Doch hoe bedroog ik mij! Plotseling toch, en zonder eenige aanleiding, liouden allen met hunne rollen op, vereenigen zich op den voorgrond van het tooneel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000213.wav|Aladdin's moeder was niet in staat te antwoorden. Haar oogen konden de afschuwelijke en verschrikkelijke gestalte van den geest niet verdragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003933.wav|maar dit werd door Sam hardnekkig ontkend, die, toen Mary hem in verhoor nam, ronduit verklaarde, dat zijn meester niet weer op reis zou gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000531.wav|Wie zijt gij en hoe komt gij hier? vroeg Tell haar wantrouwend aanblikkend. Ik ben de weduwe Heinrichs en kom van Lungern, Heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003003.wav|zeg ik, reeds bijtijds zich voor de plechtigheid te laten verven en vernissen. Zij heeft eene reputatie van de zaken pikant voor te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002081.wav|oo gij nog wat wilt vertoeven' zeide de eer, 'en het gezelschap mijner dochter voor een enkel oogenblik u niet onaangenaam is, dan hoop ik spoedig terug te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000010.wav|bleeke, kleine jongelingen, bronskleurige kaaiwerkers. Allen haastten zich; en terwijl men elkander hielp, sprak men van de mogelijke kansen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005160.wav|en vruchteloos de letters poogde te ontcijferen, die voor zijne van tranen glinsterende oogen schemerden: maar wat behoef ik ook iets te lezen? mijn hart had het mij immers gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003560.wav|In deze houding lag het den geheelen dag, met de heldere oogjes open, zich te verwonderen gelijk ik mij placht te verbeelden hoe het zoo klein en zwak was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003727.wav|Vergeleek men nu het drietal door ons beschreven personen, met de afbeeldsels aan den wand, dan viel het niet moeilijk de betrekking te raden tusschen hen, die op het doek, en hen, die werkelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004514.wav|terwijl zij hem den brief werktuiglijk overgaf. Oivier sloeg er een blik op en zag dat hij geadresseerd was aan Harry Maylie|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000331.wav|Bets bloosde als een roosje, toen hij haar zoo welwillend aankeek, maar nu was zij niet verlegen en drukte dankbaar de groote hand, omdat ze geen woorden kon vinden om hem te danken voor het kostbaar geschenk dat hij haar gegeven had|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002401.wav|Ofschoon ik voor u schreef, en u steeds gedurende mijn arbeid voor oogen had, heb ik, ter vermijding der verwarring, welke door het gebruik der tweede persoon zoo licht ontstaan kon in een verhaal, waarin zoovele samenspraken zijn ingelascht|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001250.wav|Ik. Er komt, dunkt my, ééns ten minsten eene periode in ons leven, waar in wy die geschiktheid moeten bezitten; en hoe meer men die vervroegt, hoe gelukkiger men is|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_000784.wav|en ik wil u wel bekennen, dat ik zelf het meermalen met verwondering in uw land heb bijgewoond. LIJNSLAGER. Ik kan dit verschijnsel, dat ik van mijne jeugd af heb gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003647.wav|De Heer van Aylva had er wel bij mogen voegen, dat hij thans uit zijn eigen naam sprak en niet als afgevaardigde van Friesland, zeide Adeelen halfluid tegen den Abt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007476.wav|Het is mogelijk, zeide de vreemdeling knorrig. a Maar voor den duivel! waartoe dient al die omhaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003581.wav|maar hem liever eene zekere som moest zenden, daar haar man den aannemer, voor wien hij werkte, een proces wilde aandoen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003200.wav|Intusschen bleef zij vol van haar eigen gedachten over Fabrice en zij gevoelde soms een onweêrstaanbaar verlangen, om het enveloppe, dat zij in haar eene hand droeg, te openen en zijn portretten te zien|1666|neutral
+wavs/train_2450_5089_000947.wav|Een paar goede kennissen van baar zochten juist naar eene bovenwoning en boden zich gereedelyk aan om voor eene aardige som in huur te nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000405.wav|ze sprongen als kikvorschen, kropen als slangen, hupten als kengoeroes en lachten daarbij, dat ze gierden; op het laatst rolden ze, al vechtend, tot een' krielenden hoop ineen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001900.wav|om de drie, vier lange tafels was het vol; de marchesa zat aan het hoofd der middentafel. Nu en dan wenkte zij ongeduldig Giuseppe, den ouden hofmeester|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005801.wav|was het zeker die reden niet, die ik had kunnen vinden als ik ouder was geweest. Zooiets kwam volstrekt niet bij mij op|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006793.wav|Het verschil tusschen die twee was, dat, terwijl de vader heftig was en een tiran, de zoon driemaal zooveel moed als zijn vader bezat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000312.wav|Ik ben gezond en welgemoed, schreef zij. Gij kunt omtrent mij gerust zijn. Mijn nieuwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001635.wav|Mijn broeder zich toen oprigtende, zeide: Heer, gij hebt de goedheid gehad uwen slaaf bij u te ontvangen, en hem een groot feestmaal te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001571.wav|zij fluisteren en zuchten, en middelerwijl wentelen de sterren rustig in het onmetelijke over hen heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000377.wav|Het waren dagen vol van eene grijze lusteloosheid, die zij daar samen sleten, Frank te rampzalig om uit te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004196.wav|waarna hij zich vloekende en tierende bij de jonge vrouw begaf, haar verwijtende, dat zij de paarden averechts gespannen had. 'Maar zij staan immers altijd zoo,' zeide de jonge vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000993.wav|Het hielp hem dus niet, of hij er al aan dacht om soldaat te worden. Eindelijk, nadat hij een tijd had rondgezworven, zonder dat iemand begreep waar hij van leefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003261.wav|sprak Kitty tot haar man, toen hij tegen elf uur, voor hij uitging, bij haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001094.wav|ik sta geheel alleen. Ik heb een kamer fraai in orde gebracht. Zoo ik er onzen Lieven Heer in had kunnen plaatsen, had ik het gedaan. Men laat mij met mijn kamer zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007326.wav|Dood, heb ik hen, toen zij mijn naam met minachting hadden kunnen bejegenen en hebzuchtig over mijn graf tot gemak en weelde hadden kunnen overgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004212.wav|vergalt, Er kwam een gedachte in de ziel van Pecksniff op, die zich zeker op zijn gezicht moet hebben vertoond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010532.wav|was hij een fraai voorwerp voor de oogen van wie hem maar zien kon. f Een vuile, dronken oude jongen, zei juffrouw Wren, hem scherp doorhalende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000265.wav|De vreemdeling scheen niet alleen verbaasd te zp, maar veeleer bedremmelden bevreesd dat hij hier een misslag zou kunnen begaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003408.wav|aan ieder die, in welk opzicht ook, zijn doel bereikt. Een notaris herscheppe zich in een afgevaardigde, een valsche Corneille make een|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000661.wav|De deur was gesloten en het huis scheen onbewoond. Hij begreep, dat dit niet anders dan een Belvédère was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000497.wav|Omtrent een uur later, zat ik mistroostig op myne kamer, peinzende over de verlatenheid van myn eigen toestand|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007132.wav|Kaatje's oogen werden helderder, en zij wilde antwoorden, toen Nikolaas zijn hand op haar arm legde, en vervolgde: Niemand moet dit weten dan gij alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005957.wav|zocht hij voor zijn eigen gebruik den fraaisten en gemakkelijksten stoel uit, dien hij onder het oude huisraad vinden kon|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002364.wav|En het meisje beloofde, en riep daarby de heilige zon aan, haar hart te richten naar de kleur der veeren van den pyl welke den volgenden dag de eerste hinde treffen zou, die er opdaagde uit het woud|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_010585.wav|tractaatjes, waarbij de haren je eigenlijk van schrik te berge moesten rijzen. Mevrouw Bute van de Pastorie keek iederen avond naar buiten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000109.wav|heeft hij zijne gevangenen aan mij uitgeleverd en de uitvoering van het vonnis aan u en mij opgedragen. Ik verzoek den dapperen Heer van Vianen, ons met de bepalingen van de overgave in kennis te stellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001391.wav|De aangesprokene, die blijkbaar niet wist, dat de Pastoor van die kerk zoo heette, zeide kortaf: Ja, is dat zoo vreemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002046.wav|en het u, naar ik gehoord heb, moet verklaren, dat mijn zoon een anderen brief van u niet beantwoord heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002118.wav|te haren huize wilde vieren, en of er een hoekje was om hare kamenier te bergen, daar deze haar op de reis zou vergezellen; oom Jozua bleek niet kras genoeg om den tocht te ondernemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008437.wav|En hoe moet ik er in handelen? En wanneer moet ik mijn eld klaar hebben? Wanneer moet ik een bod doen? Gij hebt mij nog met gezegd wanneer hij mij wil aanvallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000105.wav|Wat viel de jongeling, wien hij zich reeds als niet groot en sterk had voorgesteld, hem tegen. Hij was niet meer dan een zwakke, ziekelijke knaap, die in de hoogste mate verlegen, zijn groet met een paar onbeduidende uitdrukkingen beantwoordde|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000183.wav|dat hij Mackintosh steeds voor een eerlijk man had aangezien, daar hij anders zeker zorgvuldig alien omgang met hem vermeden zou hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002291.wav|binnenreed. De man, dien wij tot hiertoe gevolgd zijn, stapte er uit, beantwoordde verstrooid de voorkomendheid der bedienden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004554.wav|Eindelijk riep hij zijn vrouw. Ze kwam naar buiten met een kindje op den arm, en ging op de lading zitten. Sigurd had geen deelgenomen aan al die toebereidselen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000689.wav|Juffrouw Tibbs was ontegenzeggelijk het netste, bedrijvigste persoontje dat ooit den rook van Londen heeft ingeademd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003331.wav|dat zij het nederige werktuig was, om altijd weder vrede te maken, als er ongenoegen kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000941.wav|ook àl zal zekerlijk Herakles bezwijken onder den Opdracht, en daarom, o Torser, zeg mij, waar vindt de Werker den heiligen Nachttuin|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001266.wav|dat meen ik niet! Ik vind het hier best; ik zou niet eens verlangen om te wandelen; maar ik bedoel dat de lucht te lekker is en de tuin te frisch en te geurig om heel veel attentie voor een boek te hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005752.wav|eenige verlichting en afleiding medebracht; zoodat wij, schoon niet geheel gelukkig, toch ook niet geheel ongelukkig waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001636.wav|maar het zou mij verwonderen, als zij er dien eer over aan den gang kon houden, als straks het eten wordt opgedragen.' e dag werd voorts in een zedig genoegen doorgebragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007378.wav|Mij kunnen bezeeren? herhaalde Dennis, die de bijl in zijne hand bleef houden, en als in verstrooung de snede bevoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006604.wav|uffrouw Jenny, in plaats van op te komen en dood te zijn, moest gij liever uitkomen en levend zijn. Dat brengt meer op, geloof mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000861.wav|k ben nu een senior, weet je. n nu ik den heelen zomer zoo hard heb gewerkt, voel ik, dat ik ook behoefte aan ontspanning heb en ik verlang er zoo naar, om dirondacks te zien|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000146.wav|Het zonnetje had den ganschen dag als een gloeiende bol aan den wolkenloozen hemel geschitterd en hare verzengende stralen naar het aardrijk geschoten. Nu daalde het langzaam ter kimme en stond op het punt van onder te gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000605.wav|Maar is dat genoeg, mynheer? Dat is niet genoeg, antwoordde Maitre Voigt. Defresnier en Compagnie zyn mijne stadgenooten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001713.wav|de eetbare dingen in mijn pot, de glasscherven op den schoorsteen, de sloffen achter de deur, en de beenderen onder mijn bed. Gavroche stond achter haar, en luisterde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001707.wav|Er waren vijf brieven, vijf geschiedenissen, vijf namen, vijf handteekeningen, en één onderteekenaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000867.wav|het geluid van haar stem, thans ontdaan van die bitterheid, welke er te voren in lag, had iets zoo treffends en overtuigends: een zoodanige edelaardigheid was over haar wezen verspreid, dat mijn vader er van getroffen werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001752.wav|Toen richtte hij zich op, en tegen den schoorsteen leunend, zeide hij: Nu kunnen wij den menschenvriend afwachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002610.wav|Dat is meer scherp dan galant, baron!' antwoordde Maurits. 'Maar ik wil mij niet mengen in uw twist, maakt het te zamen uit; mevrouwe van Solms zal toch wel de gaillarde willen dansen met mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003537.wav|Een half gesmoord gemompel, dat men niet duidelijk kon onderscheiden of het een gebed dan een vloek ware, was het eenige antwoord, dat de monnik gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002082.wav|Het zag er zeer fatsoenlijk uit, en op de bank zat een welgekleed persoon, die geheel het voorkomen van een gentleman had, terwijl een zwarte knecht het paard mende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001999.wav|Hij zou zo graag aan Machteld de gevraagde verklaring gegeven hebben, maar zijn edele ziel kon haar eigen verdiensten niet aan de dag brengen; hij antwoordde op een toon die zijn droefheid hierover te kennen gaf|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000115.wav|Ik voelde me zoo langzaam aan een ijsklomp worden. 'We hebben toch nooit gemerkt, dat Laura of Mina oneerlijk waren,' zei Pa en hij had de frons tusschen zijn wenkbrauwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004181.wav|in de wereld hebben doen stijgen, vertoonen doorgaans een kleine zwakheid, welke door het contrast, dat zij met het overige van hun karakter vormt, des te sterker uitkomt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008305.wav|Haar getrouwde dochter, die met haar man aan boord was gekomen, bevestigde deze verklaring, zooals die heer eveneens deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003397.wav|Mijn vader was het, die in den stal was gekomen en met kracht, maar zonder gedruis, de straatdeur had geopend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003199.wav|zrjne achtbaarheid handhaven, door zijne gade met een borstel, eene laars of een schoen te kastijden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000648.wav|De arme, ongelukkige bogchel gevoelde grooten aandrang, om zoo regt te worden als een liniaal en den onbeschaamden bediende met het hoofd tegen de marmeren wanden van den gang te duwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003208.wav|en toen ging hij weer naar buiten. Hij naderde de tribune in het gunstigst oogenblik om de opmerkzaamheid niet tot zich te trekken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000110.wav|Indien zy weinig Godsdienstige kennis heeft, vraag ik, heeft zy gelegenheid om die te krygen zo als wy? kan ik haar nog niet van veel nut zyn? Juffrouw Cornelia Hartog is in de dertig; zo zegt zy zelf, en ik geloof het|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_003583.wav|Ik weet het niet,' zuchtte VAN SONHEUVEL en wierp zich in eenen stoel, het gelaat in de beide handen bedekt houdende. 'Gij weet het niet?' herhaalde JOAN, als versteend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001040.wav|De kamer binnen waar zy zit, En lokt haar naar de deur. Zy luistert: ja, hij was het wel! Zy toeft, om eerst haar hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003241.wav|Daar de jongeling door deze antwoorden blijken gaf, dat hij meer aan menschelijke reden en vrije beoordeeling, dan aan geloof en onderwerping hechtte, stelden dezelve zijnen vader lang niet gerust|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005570.wav|De man bleef haar staan nakijken. Shelby zal dit misschien niet heel buurmanachtig gedaan vinden; maar wat zal iemand doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001954.wav|dat vroeger een rood lint moest geweest zijn, en klompen droeg. Zijn gezicht, door de zon verbrand, was schier zwart en zijn hart schier wit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000466.wav|dat het een groot bosch bereikte, waar het tusschen het geboomte verdween. Giondar gaf echter den moed niet op: hij volgde het dier, dat zich door zijn gehinnek verraadde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000527.wav|Het is onrechtvaardig, dat voel ik, maar. Inderdaad! Wij eten, drinken, gaan op de jacht, doen niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007549.wav|en hun einde aan twee kleine sleutels hadden, waarvan de eene bij het horloge en de andere bij het een of ander patentslot behoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004829.wav|en ieder scheen, uit voorzorg, zoo veel en zoosnel mogelijk te eten, alsof er voor het ontbijt van den volgenden morgen een hongersnood te verwachten was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000478.wav|Er zijn er die je oom Provis evengoed te slim zijn, als oude Orlick het jou is geweest. Laat hij maar oppassen, als hij zijn neef kwijt is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001127.wav|Het dejeuner was heel goed; de spaghetti waren goed bereid en zijn wandeling had Aldo Ardo eetlust|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002344.wav|daar zij altijd heeft gehoord en voor waar aanneemt, dat Hollandsch eigenlijk maar eene taal is om met winkeliers en bedienden te spreken, en voorts om de couranten te schrijven, sinds le|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000104.wav|Zoodra ik de deurwachters, met de reden van mijne komst bekend had gemaakt, bragt men mij voor den troon van den kalif. Ik wierp mij aan den voet des troons neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002835.wav|De soldaten hadden gedurende dit gesprek de herberg langzamerhand verlaten; doch de overige kalanten, nieuwsgierig naar den uitslag van dezen twist, waren opgestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007219.wav|Hij schijnt te weten, dat men huiverig is voor zijne nabijheid, gedeeltelijk om hetgeen hij is, en gedeeltelijk om hetgeen hij veroorzaakt heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002101.wav|Zoo werd dan alles tot leven en tot ziel, onbewust, onwillend en onwetend, uit anderer grooter ziel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006269.wav|en trok zich tusschen sofa's stoelen en tafels terug, alsof hij zijn eigen politie-agent was en|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000405.wav|dat men zich volstrekt niet om hem bekommerde, geheel geen acht op hem sloeg, terwijl zijn zoon en eene jonge juffer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003852.wav|toen hij echter den jood aansprak, wierp zij stee'sgewijze een zoo scherpen, veelbeteekenenden blik|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000505.wav|Lieveling, ik schrijf je een woordje, om je te zeggen, hoeveel genoegen het me doet te zien, dat je gedurig tracht je humeur te bedwingen. Je spreekt niet van je strijd, van je nederlagen en overwinningen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001765.wav|ELFDE HOOFDSTUK. VERBAZING. Onderweg spraken zij geen woord meer. Wat wilde Jean|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000491.wav|Kort geleden ten minste was ook Thracyna in staat van beleg verklaard. Wat zoû daarvan worden, wat zoû de prinses Zanti doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006364.wav|ten alles dddrvoor! Wat wilt gij toch? Er was iets in dat woord wat, dat het wezen grooten schrik aanjoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000214.wav|Thans moet ik zeggen, dat het verlies van Ebn Thahar mij meer dan vergoed is. Al wat gij doet, zal welgedaan zijn; ik verlaat mij geheel op u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000692.wav|Ik heb gehoord, dat je bij Akka hoog staat aangeschreven, en nu was ik van plan je te vragen, of je niet zoudt kunnen maken, dat we weer goede vrienden werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002532.wav|is het dat nu dat u zoo ernstig maakt ? Neen, beste., zeiBellaaan den knoop draaiende, terwijl zij haar hoofd schudde, dat was het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004818.wav|Weinig goeds, antwoordde deze: de Hollandsche vloot is in aantocht en misschien voor morgen op de kust. De Hollandsche vloot! herhaalde Aylva|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002572.wav|zie ik u weêr en sluit ik u in mijn armen! Door de duisternissen der Toekomst ziet Alkaïos dien blijden dag niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000870.wav|en daaronder zagen zij er een', die geheel door een' fraaijen muur omgeven werd. Een net geplaveide weg, dien zij volgden, bragt hen bij de poort van dien tuin|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000103.wav|Den zesden dag evenwel werd het bosch, dat ze doorreden, gaandeweg dichter, de gomboomen hooger en dikker; slingerplanten en bamboesstruiken maakten het rijden lastig|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003777.wav|Een beetje, vrees ik. Ada is zoo angstig geweest, en het spijt haar zoo, voogd. Ik legde mijn arm op de leuning van zijn stoel, en ik zag aan zijne oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_002431.wav|door een en hetzelfde droevige denkbeeld vervolgd te zjjn, blijkbaar in hare herhaling van de woorden heen en weer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001580.wav|en dit zwijgend neêrzinken had zoo iets ijzingwekkends, dat de ruwe soldeniers, bleek als lijken, onder een dof gemompel van ontzetting, den gevallene omstuwden|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_001164.wav|of het oord, dat zij verlaten had, zoo fraai gelegen was als Hardestein, en eindelijk, of zij veel van bloemen hield, terwijl zij, daarop een bevestigend antwoord bekomen hebbende|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000660.wav|De bolle zijde was scherp gesneden, de holle zijde rond gelaten. Blijkbaar trotsch op het bezit ervan, toonde hij zijn vreemdsoortig wapen aan de achter hem rijdende Nederlanders|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_007732.wav|Daar kunt gij dan spelen naar hartelust, Tom! En omdat gij zoo graag in het donker speelt, zal ik de nis ook donker maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000734.wav|waar dan ook, eene algemeene ontwikkeling, waaraan een wetenschappelijke richting ten grondslag ligt.' Zij lagen beiden achterover in hun stoelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001938.wav|waarnam, was als het ware een deel van het geheel. Wanneer iemand een onschuldig stokpaardje heeft, dat voor niemand schuw is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003449.wav|alleen moest heengaan, jij heengaan en ik blijven! Jij, zoo hoog boven mij; verheven, zoo gezien, zoo edel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000933.wav|Dezen middag luisterde hij met moeite. Asal lette op geen omgevends, zoodra hij, sprekende, hardop kon droomen; en Herman werd daar kregel onder|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005319.wav|Wanneer wij allen in groot tenue waren, haalde Vitalis zijn fluit te voorschijn en wij trokken dan in geregelde orde het dorp binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004606.wav|met pluimen aan de vleugels en met roode veeren versierde nekken, de groote vogels met hun lange beenen, hun slanke halzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002166.wav|WKDERZIJDSCHS VRIEND. voorhoofd, keek in doodsangst naar de sterren op en zegende hem en vergaf hem, f zoo zij iets te vergeven had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003092.wav|Ik kan het niet helpen. Ik ben aangeschoten. De menschen zelf hebben mij hier in deze mand gelegd. O zoo! hebben de menschen zelf je hier neergelegd, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001175.wav|Ik heb haar immers geschreven. Ja, maar zij moet alles nauwkeurig weten. Als ge niet al te vermoeid zijt, bezoek haar dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003926.wav|Terwyl hy op de meest hoffelijke wyze boog was er iets geheimzinnigs op zyn glimlachend gelaat, en hij gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001839.wav|Zij stegen van hunne paarden, en terwijl deze om hen heen liepen te grazen, gingen zij in het gras zitten, om een weinig uit te rusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001689.wav|en de menigte het grootsche bemint. Een linieschip is een der heerlijkste samenwerkingen van het menschelijk genie met de macht der natuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001550.wav|Dan onderwerpt zij zich en neemt stoïcijnsch, in de plaats der overwinning, de nederlaag aan. Zij dient, zonder zich te beklagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000060.wav|Aan ieder Protestant, in wiens handen deze komen zal, en de inhoud luidde als volgt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003164.wav|Welaan dan: zoo zingt gij een deuntje voor mij. De meistreel zijn tol met een liedje betaalt, Of hij wordt door Jan Carels niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002184.wav|Van Maurits, die alle zaken, bovenal de knjgszaken, met zijn neef Willem Lodewijk overlegt, hebt gij niets te verwachten, op zulke wijze dat gij uw fortuin in den vreemde zult moeten beproeven|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001725.wav|Hij had het gerust wat harder kunnen doen en zelfs zeer hard, want de deur gaf niet mee. Zij was gesloten. 'Aha!' dacht hij, 'Veritas is er niet meer in. Dat is ten minste één ding waarvan ik zeker kan zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_001183.wav|en dat in haar ziel iets vereenvoudde, glad maakte en heel blij, en heel gelukkig. Tot zij op eens vaster zijn arm om zich voelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008216.wav|en zeide, dat de Hemel haar en haar onschuldigen zoon zpxt helpen, en dat zij de hulp des Hemels tegen ons inriep|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002720.wav|en met een wegens kiespijn omwonden gezicht in een hoek voor eene oude tjingelende piano zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003913.wav|In vredes naam, ma, zeg wat gij wilt, maar zeg het dadelijk en laat het dan uit zijn. tMijn geest keert natuurlijk, vervolgde juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000040.wav|Een dergelijk gedrag, zoo lijnrecht in tegenstelling met het hare, scheen Marianne volstrekt niet verdienstelijk, zoomin als haar eigen houding haar verkeerd had toegeschenen|2506|neutral
+wavs/train_2450_8886_002376.wav|Op het punt dezer geschiedenis, waar wij thans gekomen zijn, moeten wij den ouden Fauchelevent een weinig nader leeren kennen. Hij was boer, maar ook gerechtsschrijver geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000290.wav|aan een gewichtig levensdoel, en grillig wijl zij zich altoos onder weinig beteekenende dingen bewoog, had niettemin iets zeer aantrekkelijks|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000352.wav|Dit alles en zooveel meer is het werk van u, weldoener mijner jeugd, edele Davidson, wiens dood ik in mijn verblinding gezegend heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001146.wav|Het was vier uur in de morgen, een zwakke schemering kleurde het oosten met een twijfelachtig geel en een krans gulden lichtstralen blonk, als de voorbode der zon, achter de kim|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000461.wav|maar welke is de consideratie die wij genieten? welk is het cas, dat men van ons bij de Provinciale Geneeskundige Commissiën maakt? En moeten wij niet bekennen, ons scheermes in dezen stikdonkeren tijd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002578.wav|Waarom kon ik ook niet buigen? Ik ben immers later wel andere diepten doorgegaan; had ik het niet moeten doen voor haar? Eene kniebuiging voor den tiran, was dat dan zoo moeielijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000533.wav|indien dit u schikt, of anders.' Ik heb dat uur vrij, mijnheer. Ik begrijp dat u over mijn voorstel nadenken moet.' 'Tot wederziens dus.' 'Tot wederziens.' Zoodra Poiré vertrokken was snelde George naar buiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004496.wav|onder welks schaduw wij rustten en hij vond het nu veel aangenamer om heen en weer te schommelen en van den eenen tak op den anderen te springen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007929.wav|in Jawschins tegenwoordigheid uit de hand had genomen, dit alles wekte zijn achterdocht op. Zoo wachtte hij haar in haar salon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001760.wav|En dan begon het schip te schudden en te slingeren, zooals alleen schepen, die dag en nacht, door alle weer en wind, door zulk een krachtige schroef|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002747.wav|hetgeen zij in haar hart wenschte dat waarheid mocht zijn. Een uur voor het ondergaan der zon kwam zij aan het dorp T, bij de|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000145.wav|Niets kan haar verlengen. Gij slaapt terwijl gij daar staat. Gij zijt een schurk. Wat hebt gij mij gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004350.wav|Dien tak volgende met de oogen, bespeurden wij boven in den grooten eikeboom, waartoe hij behoorde, tusschen een paar twijgen eene kleine donkerkleurige massa|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000378.wav|De Deken der beenhouwers verblijdde zich grotelijks bij deze hulde, en schreeuwde met donderende stem: Macecliers en wevers! Op matige tred. Vooruit|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001072.wav|Hij droeg een arbeidersbuis, en een grove linnen broek; terwijl een pet met breeden klep zijn gezicht bedekte. Hij was nu gerust en gelukkig ten aanzien van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004737.wav|deze stad is groot genoeg, om ejlk eeiiapderen weg te gaan. Zeg mij mair, welken' kant gij op wilt, dan neeni ik dn anderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000885.wav|en herinnert zich de heerlijke jacht op grof wild, verleden jaar, toen hij met den keizer en Othomar de gast was geweest van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009570.wav|Er is zeer weinig vuur in den haard overgebleven, maar er is een verstikkende rookwalm in de kamer en een donkere vettige aanslag op de muren en den zolder|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010475.wav|Gij weet wel hoe bezorgd zij voor anderen is. Zij wil mii niet zeggen wat haar drukt. Mijn tante, heel bleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001772.wav|gaan bezoeken, en vond hetzelve op eene wijze ingerigt, die de aanleggers van hetzelve waarlijk eer aandeed. Niet gelijk dat der|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000504.wav|Daar dan! striemde zijne stem, en zijne drift scheen ziedend rond te wolken in zijn verward brein, rood te bliksemen uit zijn bloeddoorschoten oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003559.wav|Kom ridderlijke man, door waan ten top gedreven, Ik eysch u voor de kling, te paarde of wel te voet. Luyken. Duitsche|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005008.wav|verplicht waren zoo spoedig mogelijk ons uit de voeten te maken voor eenige reusachtige Schotten met bloote beenen en bontgeruite rokken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000252.wav|Bij deze woorden kon ik een glimlach, die iets zeer kwetsends moet gehad hebben, niet onderdrukken. Ik zie nog, hoe mijn vader plotseling, in een paroxysme van drift, opvloog, mij eerst ettelijke vloeken naar het hoofd wierp|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001019.wav|De Witt moge zich vleien, dat de omgang met Turenne en diens leiding den Prins van zijn Engelsgezindheid zullen doen afzien, en hem gevoelens, die hem beter passen, doen omhelzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003250.wav|maar als gij dit mocht willen, heeft hij heusch wel een manier om er oemakkelijk van af te komen, daar kunt gij van op aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000149.wav|waarbij geene getuigen mochten wezen. Het moet geheim blijven, vervolgde de dwerg. Luister maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000664.wav|Geen arme vertoonde zich aan de poort van zijn paleis, of hij was ten zeerste voldaan over de giften die Aladdin hem had laten uitreiken. Aladdin had zijn tijd zoo ingedeeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001062.wav|nu in Uppsala was, kwam door dat Bataki, de raaf, hem mee had gelokt om op avonturen uit te gaan. De jongen zelf had er niet aan gedacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003653.wav|Maar, meester, Tom en Miss Cassy hebben met hun beiden Lucy's mand gevuld. Ik geloof wel dat het gewicht er haast zijn zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002923.wav|maar alles wat ik heb kunnen doen, dat heb ik gedaan. Ja, beste vader, antwoordde zij met eenige kussen, dat weet ik, dat weet ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000529.wav|Nu ik wil er niet met u over twisten, maar hij was toch zeker wel een beetje buitengewoon. Hij was nooit stout. Met alles was hij tevreden. Zelfs als hij zich stootte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000028.wav|Dat is héél zonderling, stuurman Dercksen! Juist twee van mijn beste matrozen.' 'Daarom geloofde ik goed te doen u even daarvan kennis te geven, schipper|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000698.wav|De grappen van den knaap vermaakten echter de vrienden van den heer Osborne niet zoozeer, als zij den ouden heer behaagden|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001277.wav|Maar zij was niet de eenige, die onder den indruk was van het geheimzinnige gebeuren. Over geheel Laboewangi drukte het neêr met zijne onverklaarbaarheid, die zoo streed tegen het feitelijke van iederen dag|1666|neutral
+wavs/train_1724_795_000848.wav|en beloofde gedurende de afwezigheid der moeder voor de meisjes te zullen zorgen, hetgeen mevrouw March zeer gerust stelde. Er was niets wat hij niet aanbood, van zijn eigen kamerjapon tot zijn geleide toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001468.wav|Zij schrikte van oom Bornes harde stem 'Kom,' zei hij vriendelijk, 'blijf daar niet zo alleen zitten Kom in de voorgalerij Wij zitten er gezellig|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002685.wav|jongeling! mijn leven ia tot nog toe een afwisseling geweest van hoogheid en tegenspoeden, van macht en vernedering, van weelde en gebrek; maar mocht ik mij ooit weder in de gelegenheid bevinden wèl te doen aan anderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002836.wav|Als gij ook wat zoudt willen doen, zeide zij, zou ik u wel werk kunnen geven met de beelden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000192.wav|Een genie als het uwe vindt iets uit, voor de menschheid van het hoogste gewicht. Maar die menschheid is op dat oogenblik de uitvinding nog niet waardig; zij is voor de weldaad, welke deze in staat is aan te brengen, nog niet rijp|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000308.wav|Dien nacht sliep de klerk heel wat vaster dan zijn patroon; en nadat hij na het ontbijt, wat hij met gezonden eetlust gebruikte|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000025.wav|de zon zagen, die bloedrood onderging en hare schoone tint mededeelde aan de witte schuimige wolkjes, die als dunne sluiertjes door de lucht dreven, durfde ik Boerhave een mooien Maandag voorspellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003403.wav|Zeer spoedig zaten een half dozijn, kleine zwarte jongens en meisjes, als zooveel kraaien, op het hek der veranda|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000476.wav|Maak ik me dat nu wijs, of is het zoo? Ik voel het toch. Het was heel vaag en toch was het heel duidelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008206.wav|Hij kon het zich niet voorstellen, dat geliefde menschen sterven kunnen en nog minder hij zelf. Men had hem gezegd: alle menschen moeten sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001126.wav|en altijd mopperde ik in me zelf, ook als ik wakker was: maar neen, dit kan geen werkelijkheid zijn|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000868.wav|hier, niet ver van haar oorsprong, ligt in het meer een klein eiland; dit is zoo klein, dat het van de kust gezien, een vaartuig op het water schijnt te zijn|2506|neutral
+wavs/train_2450_6058_002665.wav|in de woning van Bailey, die intusschen gestorven was. Zijne dochter was met zekeren Robert Fairbrother van Drury-Lane gehuwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007937.wav|Hij sprak over een terras, aan het westelijk einde van Oxford-Street tegenover Hyde Park, dat hij altijd al op het oog had gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000667.wav|Dit zeggend, gaf het jongmensch een schop tegen de deur, om de beteekenis van zijn woorden op een tastbare wijze te verduidelijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004097.wav|toch daarin overeenkwamen, dat zij Tigg met den nek aankeken, omdat hij geen lid van de familie was. Dit was de lieve familiekring|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002095.wav|Men pakte de doornatte doeken bijeen; de bonne nam het kind uit den wagen en droeg het op den arm|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000265.wav|Botwater had zijn present in zijn zak, maar hij besefte, dat hij dit in de gegeven omstandigheden moeielijk haar kon aanbieden. Bovendien, waarom zou hij zulke kostbare sieraden schenken aan een nichtje, dat met der tijd rijk genoeg zou zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000444.wav|Toen Vera na het diner had uitgerust en zich daarna gekleed had, kwam haar evenwicht terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002688.wav|en als men dan overweegt, dat Johan van Oldenbarneveld, als advocaat van Holland, niet slechts de mond maar ook de ziel was van het lichaam, waaruit deze milde resolutiën uitgingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000630.wav|Neen, met hunne bestaande toestanden, zoû de gedachte aan den oorlog er toch altijd zijn, trots den Vrede|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001819.wav|de eeuwige wolken verschoven en ijlden voort op den stormvlaag, als was het daarboven een eeuwige strijd: een wolkleven, waarvan de menschen niet wisten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_001183.wav|Ja— a, antwoordde hg, mi vastberaden aanziende; en toen scheen in eens een helder denkbeeld by hem op te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000786.wav|alle voorvallen onderweg wekten zijn grenzenlooze belangstelling op en zijn vader beantwoordde al zijn vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003788.wav|Ik wenschte dat het vrede ware, alleen, omdat zulks haar huwlijk met dien Engelschen Lord wat bespoedigen zoû.' 'Ik help het u wenschen,' zeide Mevrouw Musch: 'maar gy hebt ongelijk, Betjen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001705.wav|Die eerste indruk was haar een groote teleurstelling geweest. Hare frissche verbeelding, hare lectuur, zelfs hare fotografieën, in Florence gekocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001841.wav|Ofschoon eenigszins bleek en vermoeid, was haar gelaat rustiger dan anders. De toekomst zag ze thans met vreugde te gemoet. Met Kees van den Broek zou ze meegaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000875.wav|Bleek als de patiënt zelve volgde Francis en wees de groote zijkamer aan als de voorloopige rustplaats. Ware het niet beter in eens door, naar zijne slaapkamer, op zijn bed? vroeg Rudolf, en hij besteeg alreeds den eersten trap|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007352.wav|Zij hadden samen gewerkt; hun bedrijf een tijdlang samen uitgeoefend, en voor ondersteld dat het is zooals gij|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001941.wav|thans veel weg van een bond, die met de vier pooten bij elkander krom in zijn mandje ligt. De haan van het ganzenroer werd nu in rust gebragt; de eigenaar wierp het over den schouder en gaf het kort bevel|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000919.wav|Op den Wolkenkur vertoefde men een poos om het uitzicht te genieten. Anasthase en Lina zagen elkander bijna' niet, slechts een enkel woord werd, als het volstrekt noodig was, tusschen hen gewisseld, maar zijne tegenwoordigheid gêneerde Lina toch|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_002070.wav|ader. k wil het hopen,; want ik houd die soort voor de allerslechtste en gevaarlukste. maar gij staat zoo treurig te zien, daar ik slechts eenige zwarigheden heb opgenoemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006361.wav|Anna schudde het hoofd, alsof zij eene onaangename gedachte verdrijven wilde. Afreizen? Waarheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001596.wav|Slechts een- of tweemaal had zij dit beproefd, maar zij was in dat gezelschap zich zelve tot een' last, en voelde, te huisgekomen, dat die verstrooijing haar niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003361.wav|Schoon de Heer VAN SONHEUVEL op zijn fraaist gekleed was, stak hij echter bij zijnen netten reisgezel merkelijk af. Zijn zwarte hoed was van ouderwetschen vorm|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001288.wav|Nee dame, ik maak nu de allermodernste coiffure. Die is heel eenvoudig; glad naar achteren gekamd zooals u ziet met een klein weinig frisuur|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_003725.wav|bij het verlaten van juffrouw Pinkerton's school, aan De Mall; door wijlen den geeerden Dokter Samuel Johnson|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002390.wav|Het was de heer Wagestert, bij zijn vrienden voor een origineel bekend. Deze man had het, door kracht van originaliteit|496|neutral
+wavs/train_2450_5459_003027.wav|had hem de gedachte met blijdschap vervuld, wat mijnheer Brownlow en juffrouw Bedwin wel zouden zeggen, en hoe zij zich verheugen zouden hem te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000671.wav|Eindelijk was het portret gereed, en men zei Pickwick, dat hij nu naar binnen kon gaan. j P Waar moet ik vannacht slapen? vroeg Pickwick|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011496.wav|Ga overigens uw gang en laat uwe vrouw ook haar gang gaan. — Ziezoo, nu heb ik mijn mond gehouden toen ik het goedvond|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001154.wav|Ik voor mij geloof, dat zij het niet minder beet heeft, dan onze JOHANNES; zij zal nog wel zoo wat wisjewasjes en tierlantijntjes maken; maar ik voorspel mij, dat het toch heel wel lukken zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002459.wav|en bracht hem met langzame, bevende schreden naar huis. Hij begaf zich rechtstreeks naar hare kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003686.wav|Dewijl nu het ondeugende kind uitdrukkelijk bevel van zijne moeder ontvangen had, gedurende hare afwezigheid thuis te blijven, was hij natuurlijk uitgegaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002516.wav|Ik zag myne Burgerhart: 'zie daar uwe Vrouw;' dus sprak myn hart. In een oogenblik, door het eerste opslag harer oogen, was ik overwonnen: zonder haar zag ik geen geluk meer voor my|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_001981.wav|Eerst had hij van de Graaf Gwyde onmogelijke dingen geëist, om hem tot ongehoorzaamheid te dwingen; dan had hij zijn dochter Philippa in hechtenis gehouden en eindelijk het land van Vlaanderen door het geweld der wapenen ingenomen en verbeurd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_002113.wav|Op dit ingebeeld zien van een geslagt mensch gaf een dergenen, die hem vasthielden, aan Alcouz een' geduchten vuistslag, zeggende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001872.wav|gij behoeft mij den naam niet te geven, dien ik te schande heb gemaakt, maar o, luister naar den angst van mijn ziel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000487.wav|Denk toch niet, dat hij dit zonder oogmerk gedaan heeft. HILLEGONDA. Maar welk een oogmerk dan, lieve Moeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000289.wav|Nu kan zij het zelf lezen, hoe de vogel Phoenix zijn nest in brand stak en daarin zat en verbrandde, evenals de vrouw van een Hindoe. Wat knetterden de dorre takken! Het was een rook en een damp van belang|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002045.wav|Grouchy doof voor het kanon, Napoleon door den gids bedrogen, Bulow door den gids terechtgewezen, al deze omstandigheden zijn wonderbaar bestuurd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001928.wav|Misschien zou Dolly nog verder hebben willen uitvorschen; maar toen er van Blauwbaard melding werd gemaakt, kwam JufTrouw Varden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004367.wav|en daarna vloog de troep weg met de grootst mogelijke snelheid. De wilde ganzen kwamen dan ook ongedeerd weg, maar de jongen kon maar niet van zijn verbazing bekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001806.wav|en daar zij doodelijk vermoeid waren, lieten zij de sloep op Gods genade drijven, toen BLOMMESTEYN in het oosten een licht of een vuur zag, waarop hij den Stuurman, die naast hem zat, opmerkzaam maakte|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001032.wav|De stad scheen iets meer tot rust te komen, hoewel alles nog in de weer was en het schieten zich nog in de verte liet hooren; op de plaats, waar hij zich bevond, heerschte de grootste rust|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000087.wav|adelijk maakte de groote man met het schrale stemmetje, wiens vijfhonderdje was afgeloopen, en die reeds van binnen had staan loeren op een gelegenheid om renkelaer alleen te spreken, van het oogenblik gebruik en kwam hem op zijde|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001352.wav|denk je, dat ik niet weet, hoe men ginds met onze kleeding en manieren den spot drijft? UEd. is het toch niet, die voor spotternij beducht kan zijn? vroeg Reynhove. Die kan je in uw zak steken, Santje! zeide ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_003587.wav|Na den maaltijd werd eene keurige flesch ouden Portwyn voor mijn voogd gezet die blijkbaar wel met de soort bekend was en verlieten ons de twee dames|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000547.wav|Want neen, neen, dat het àlles opzettelijke, welbewuste leugen, louter een schijnverzoek geweest was, deze schanddaad was niet aan te nemen. De afgedwaalde ligt neder met ketenen aan de hielen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006704.wav|Hij sprak op een toon alsof iemand hem beleedigd had. Ten eerste speelt men daar parlementje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007220.wav|Neen, zeg, wat je wilt; maar de Duitsche inrichtingen zijn interressant, zeide de overste. Wat is er interressants|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000472.wav|Onlangs, toen men te la Villette het hoofdriool onder het kanaal van Saint Martin moest brengen, ontstond een scheur in het bekken van het kanaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002511.wav|Nevens haar lag op den grond, geheel opengeslagen, een boekdeel van hetzelfde formaat als het vorige, en waarschijnlijk van denzelfden roman|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001070.wav|ogelijk zit zij dit oogenblik bij hare goede vriendinnetjes vrolijk te lagchen, en heeft, wie weet in hoe veel dagen, niet om mij gedacht|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000772.wav|leî het hoofd op het donzig kussen neêr en sliep weldra den slaap des rechtvaardigen. Minder gerust was die nacht de slaap van Maurits van Eylar. Kwam het van de muggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003249.wav|De proefnemingen met de indigo waren evenmin in den plantentuin als in zijn tuin van Austerlitz gelukt. Van het vorige jaar was hij aan zijn huishoudster nog het loon schuldig|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000030.wav|Jo wees den weg, en Laurie, die naar het scheen gewend was, dames te bedienen, trok een klein tafeltje naar Meta toe, bracht eene tweede bezending koffie en ijs voor Jo, en was zoo gedienstig, dat zelfs Meta erkende, dat hij een aardige jongen was|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000680.wav|et kostte haar veel, om te zwijgen, en zij moest zich verbijten, om niet door de eene of andere vraag zich zelve eenigermate te verraden. aar uffrouw won haar dit uit|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000159.wav|Domkop! dat waren witte koolen. Op de vierde verdieping lagen visschen in een pan te prutsen, die bakten zichzelf. Toen hij dat gezegd had, kwamen de visschen en dienden zichzelf op. En toen ik de vierde trap was opgeklommen|9861|neutral
+wavs/train_2450_9752_005526.wav|zoodra de ontzettende maar der nederlaag Holland in rouw was komen dompelen, zich naar Friesland begeven had, om voor de in den strijd gevallene helden een eerlijke begrafenis te verzoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004602.wav|ku merkte ik, dat B rechtuit en dadeJijk woorden van een en dezelfde beteekenis waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000361.wav|Nog verbleekt door de dampen, welke uit den nattigen bodem opstegen golfde de glans naar binnen, stoeide met het fijne stof dat van den vloer omhoog zweefde en van de zoldering neerzonk om zich in den gloed te baden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000873.wav|of ten minste een veel hoogeren prijs voor mijn onvergelijkelijke prinses. Thans ben ik echter zeer tevreden, want wat hij verlangt is een kleinigheid|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000751.wav|En dat was alles geen enkele aanwijzing, wie de man was geweest, die in vroegere tijden het blokhuis had opgetrokken en het geweer tussen de dekens had gelegd|5809|neutral
+wavs/train_2450_8485_000023.wav|Een onmetelijke, twijfelachtige, vaal te doorziene maar geheel te doorspieden nacht, die zich strekte, strekte, strekte. Zonder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001595.wav|Het gelaat van den Sant betrok, maar geen toorn was het, die het omwolkte, het was droefheid dezen man niet te kunnen winnen. Zwijgend zag hij eenige oogenblikken voor zich. Toen hief hij vol waardigheid het hoofd op|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_007590.wav|Als ik dat meende, hernam de notaris, zou ik een anderen tijd hebben gekozen om het u mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002259.wav|om de vrijwillige opofferingen van Zendelingen in vreemde landen, die bijna niets anders te eten hadden dan rauwe sla|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011670.wav|Vooral in eene zaak gelijk deze waar het grootste gedeelte der kosten uit den boedel komt, zou ik mijn goeden naam niet in het oog houden als ik hoop gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003111.wav|Ik wil geen geschenken van u hebben,' hernam Buat: 'gy moogt opschrijven al wat gy van my te vorderen hebt en er my op zijn tijd de rekening van t' huis sturen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001919.wav|k kan er u waarlijk niet meer van vertellen dan ik gedaan heb,' antwoordde icolette: 'men zeî alleen, dat gij dingen gedaan hadt, die geen verstandig mensch ooit zou doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000126.wav|Omdat hij gisterenavond, of liever van nacht, dronken, thuis is gekomen. Wat zeg je daar, Barbara, hij, Dorus, dronken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001015.wav|deed de bestuurders bij zich ontbieden, en na hen feestelijk onthaald te hebben, maakte hij hen met zijne bedoeling bekend, en verzocht hun daartoe te willen medewerken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000841.wav|stopte hem den mond, door te zeggen, dat zulk ijdel geklap zondig was en het hoog tijd was, om naar bed te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007651.wav|Deze dame sprak altijd over Engeland als het verraderlijkste land ter wereld, en zij zeide tegen haar jeugdige leerlingen|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000439.wav|maar wat zijn brieven op zulk een verren afstand? Zij kunnen ons de betrekkingen en toestanden, waarin onze vrienden verkeeren, niet duidelijk maken! Van anderen heb ik, na het eerste bericht van behouden thuiskomst, niets meer vernomen|2506|neutral
+wavs/train_2450_7438_001014.wav|Zou zij den heelen morgen in haar kamer blijven. Was zij misschien al uit? Het pavillioen had een deur aan den weg; zij behoefdehet park niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005210.wav|Met eene bevende hand schoof de weduwe de grendels af. Toen zij de deur wilde openen, zeide de slotenmaker met eene zachte stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001598.wav|maar de uwe besluit misschien meer toehoorders dan u. Dit zeggende stond hij op, zag vader Syard aan met een argwanenden blik en wendde vervolgens het oog naar de bedstede|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000242.wav|Toen het afgeloopen jaar den dag in zijn geregelden loop terugbracht, kwam Bella in de Bofün-koets om de viering bij te wonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001450.wav|De gouden kroon, welke zij op het hoofd had, en het snoer parels, grooter dan hazelnoten, om haren hals overtuigden mij dat dit de koningin was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000766.wav|Zijn lichaam scheen hem niet meer te wegen; zijne voeten schenen niet anders meer te kunnen dan, zich buigende, snel en sneller voort te schieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000517.wav|Van wat ik van u gezien heb, als ik aan de myne aan het werk was, turwyl gy er|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000788.wav|liet den prospectus zakken in haar schoot, en zij staarde in het vuur en dacht na. Voor haar oog trok weêr haar saloneducatie, haar huwelijk, hare scheiding|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002821.wav|De bad-inrichting was oudergewoonte vol mannen, met zwembroeken van verschillende kleuren aan; gearmd kuierden zij daar op en neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000841.wav|De man en de knaap herkenden elkander zwijgend in den nacht; Montparnasse zeide niets anders dan: Wij hebben u noodig. Kom ons een handje helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000567.wav|en daar moest de weg dus vooral verbeterd worden. oe schadelijk, en lastig de hooge in- en uitvoerregten voor de nijverheid zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003431.wav|De slotsom daarvan is geweest, dat ik, eenmaal mijn' waren toestand kennende, geen recht heb, hier langer een onnutte kostganger te wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002697.wav|hetwelk zij hem dan betaald zette door hem zijne beenen af te nemen, en hem zoo aan de bespotting der straatjongens over te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005609.wav|moet wel zoo zijn. — Inderdaad, mijnheer, zeide Richard, ik geloof niet dat het eerlijk van mij zou zijn het u te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000295.wav|en begon het toen af te schrijven. Het tractaat was een lang document, geschreven in de Fransche taal en bevatte zes en twintig artikels. Ik schreef zoo vlug als ik kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007977.wav|Kostja, schrik niet! Het is niets! Maar het schijnt. Wij moeten naar Lisaweta Petrowna zenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003230.wav|En ook waren er boeken, booten, een piano en een badhuis te hunner beschikking. De bedoeling was, dat ze het goed zouden hebben en gelukkig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002664.wav|NEGENDE HOOFDSTUK. MARIUS SCHIJNT DOOD VOOR IEMAND, DIE ER VERSTAND VAN HEEFT. Hij leide Marius aan den rivierzoom. Zij waren buiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001378.wav|bedrijven waarin de Fransche rechtspleging verzachtende omstandigheden, en de Engelsche rechtspleging slechts den dood ziet, werd Barthélemy opgehangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003755.wav|aan den wand bevond zich de man, die tegen den monnik gesproken had, en wiens kleeding een wapenknecht aanduidde, terwijl zijn roode neus en de kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003262.wav|Zij bemerkte, dat deze hem beminde. Zij troostte zich met de gedachte, dat hij, als eerlijk man van goeden huize, zoo iets niet zou doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000989.wav|Wat men op de ontbloote voorhoofden der meeste aanwezenden zag, was een met droefheid gemengde geestdrift. Ook zag men hier en daar tusschen deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000644.wav|zag hem haastig door den tuin gaan, zoo snel als zijn krom been hem dit vergunde, en zijdelings naar zijn meloenen ziende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004178.wav|Het is maar beter wat spoed achter een onrechtvaardige daad te zetten, vooral als zij uitgaat van een zwakke persoonlijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000357.wav|De klok der Nieuwe Sint Pancraskerk sloeg twaalf en tien minuten later deed die van De Yondelingen met prijzenswaardige beleefdheid hetzelfde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000412.wav|hy stak zyne kleine magere hand op en er vielen een paar tranen over zyn knevel, dien hy met veel moeite had laten groeien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001810.wav|leek wel honderd jaar jonger geworden, en iedereen die het zag had er schik in. Want anders waren de blinden dicht, en men kon zien dat er verguldsel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000533.wav|Ja, ze zijn al te licht, antwoordde zijn gastheer. Het is zot, zoo licht als ze zijn, zeide Tom.|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000340.wav|totdat zij gelegenheid zou vinden, hem in vrijheid te stellen. Op zekeren dag bevond Bastane zich op de stoep harer woning|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002319.wav|Een ontvluchting is een genezing. Wat doet men niet om genezen te worden? Zich als koopwaar in een kist te doen spijkeren en weg te laten dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002635.wav|Zulke kerels zullen voor eeuwig branden, zullen ze niet? zeide Andy. Of ik blij zal zijn als ik het zie! liet kleine Jake hierop volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010775.wav|dan behoeft gij het niet te doen; ik doe het misschien met meer kennis van zaken. Zoudt ge het niet te vrijpostig vinden ? lik dank u nogmaals, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001397.wav|Obenreizer droeg den wijn, als zijn deel van devracht; Vendale brood, vleesch en kaas en eene flesch brandewijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000760.wav|Herman Wedelaar, Godgeleerde'. Hoe vurig had hij dat gehoopt!. Het was lang geleden. Er was veel gebeurd. De Heer had hem langs andere wegen geleid|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000480.wav|en zich zoo harmonisch aansluitende aan de vredige stilte, die het voorgaat en opvolgt, geeft in de stad het teeken voor drukte en gewoel en feestgejuich van allerlei aard|2506|neutral
+wavs/train_2450_6408_003384.wav|Hij bedacht zich dus een poosje, en vroeg toen: En wordt gij ook vastgehouden, zegt gij?, F Kom maar eens hier, zei Tigg|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010658.wav|wat is mijn jongen moe! zei Dora op een avond, toen ik haar, terwijl ik mijn lessenaar sloot, in de oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005736.wav|Maar zij was te eenvoudig en te onschuldig om te begrijpen, hoe zij aan dit gesprek een einde moest maken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002350.wav|Deze was de bekoring eener weenende, zoet lonkende sirene, die, met een kwijnenden kreet van verlangen, haar loome armen uit het blauw der baren beurt, en weêr door die baren machteloos wordt meêgevoerd|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_003109.wav|en de rechter naar de zijne, om zich met een carbonade en een glas wijn te versterken. Er verliep een angstig kwartier; de jury kwam terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003549.wav|en hoewel Jacob Jansz. uit teêre kieschheid van zijn gewonen leefregel afweek, en van de lekkernijen proefde om hem aan te moedigen, het baatte niet, hij bleef onder den druk van kwellende gedachten, die hem allen eetlust benamen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004435.wav|Al zou ik hier doodhongeren, ik zal hier blijven tot het laatste toe. Zijn moeder en Jan schenen het ook als een uitgemaakte zaak te beschouwen, dat hij zou achterblijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000601.wav|Spoedig echter wond zy zich weder uit zijn omhelzing los en zeide, met een uitdrukking van angst op het gelaat: 'Wat|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001354.wav|Wanneer zij allen in de zadel gezeten waren, bracht Machteld haar lippen bij het oor der snikkende Maria, en sprak haar van Adolf. Een belofte van onverbrekelijke liefde en veel troostende woorden, ontving de zuster voor de edelmoedige jongeling|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000157.wav|Hij legde vier Louisd'ors op de tafel. Neem dit voor de huur en de eerste behoeften, mijnheer Fabantou, sprak hij. Vervolgens zullen wij zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000663.wav|Met dat doel was ik gisteren uitgegaan, en daar de drager, van wien ik mij bediende om de waren, welke ik in onderscheidene winkels gekocht had naar huis te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_003141.wav|wel op te letten hoe zacht hy met den man omsprong. Ik bemoei my met myn vrienden, de heer Jasper is mijn vriend. En gy zijt myn vriend|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000271.wav|met kleine effectmatig berekende stappen en een gezigt, hetwelk scheen te moeten beduiden, dat hij de schim van hare afgestorvene moeder opriep, om zich tusschen hem en de schuldige dochter te plaatsen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005842.wav|een boekje, een werkdoosje, een tafeltje voor getallen, maten en gewichtea en een klein vrouwtje, zij was dat alles|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000845.wav|Ik weet niet, of zij de kamer placht te verlaten als meester en leerling schilderden om hen in de gelegenheid te stellen, die beloften|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001391.wav|Hij, die zich met mij aan de speeltafel zet, doet ook zijn uiterste best om mij het vel over de ooren te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000119.wav|Nadat hij haar deze bevelen gegeven had, ging hij naar bed. Ondertusschen gaf de rooverhoofdman zijnen mannen in den stal zijn bevelen, wat zij te doen hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000269.wav|Het was soms of zij stikken zoû. Maar zij hoorde naar Urania, en praatte en lachte meê en zij zag lachend naar Gilio op, die voor haar stond|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002337.wav|Het is wel vreemd, dat u, te Amsterdam zijnde, daar niets van hebt gehoord, mocht ik zoo zeggen. Het failliet is aan de beurs gansch niet met onverschilligheid vernomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_002141.wav|woedend. Ik hoop het nooit weer te zien. Ik wilde, dat het op den bodem van den Theems was, dat wilde ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000097.wav|Gij zult weldra ontwaren, dat voor eene menigte van andere doeleinden, waartoe vroeger het ijzer uitsluitend in gebruik was, thans het aluminium is in de plaats getreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000245.wav|en haar uitzicht was levendiger en hare stem natuurlijker geweest, dan men in verscheidene weken had opgemerkt|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001401.wav|en zoo de drukkunst eenigen invloed heeft gehad op de ontwikkeling der nieuwere letterkunde, zoo is die invloed nadeelig geweest, en heeft alleen gestrekt om haar alle oorspronkelijkheid, alle naïeveteit te ontnemen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000093.wav|had ronduit moeten schrijven: 'Lina, ik heb een man voor je gevonden, mijn neef de Tonnette, dien ik in Leiden heb ontdekt. Het zou mij zeer aangenaam wezen als hij uw man werd; mijne nalatenschap is dan uw bruidschat|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003038.wav|is oproer; Parijs tegen de Bastille is opstand. De soldaten tegen Alexander, de matrozen tegen Christoforus Columbus is insgelijks oproer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006243.wav|en de vorstin lieten nu Lewin geen rust om hem wegens zijn handelwijze beschaamd te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007421.wav|Een riep hardop: Wie gaat er mee naar Newgate? en werd met een luid gejuich beantwoord, terwijl alien naar de deur holden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000017.wav|en voor wie hy zijn testament gemaakt had, begeerende, dat zijn kind zoû worden opgevoed in de Gereformeerde religie, in welke hy geleefd had en stierf. Met vasten stap trad Buat voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007000.wav|zoo graag had, dat iedereen van haar hield, en Dora zei, dat ik een uil was en dat zij in ieder geval van mij niet hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001436.wav|Ik stak mijn bevend handje omhoog, om hare hand te vatten, of om haar zoo vurig als ik kon vergiffenis te bidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000827.wav|nder de sjaal vertoonde zich de rand van iets dat naar het overschot van een fluweelen vrouwenrok geleek|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000531.wav|Eene bonte menigte wemelt door de belangwekkende Oostersche stad. Trotsche Parsen wandelen in witte, wijde mantels te midden van benden schreeuwende, naakte koelies en zwoegende|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001206.wav|zich bijna verbeeldde, dat hij uit een benauwden droom ontwaakte, en dat zijne dochter weder een klein kind was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001432.wav|Wel was deze innerlijk trotsch op zijn dochter, toen hij zag, hoe schoon en beminnelijk zij was geworden; maar sedert zoolang was zijn stins door geen vrouwenvoet betreden geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008144.wav|Wanneer een kruier zijn bagage in een wagen gezet en zijn geld ontvangen had, keerde hij zich om en was verdwenen; en voordat mijn oom|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001000.wav|Wy waren alien ten hoogste met den vreemdeling ingenomen en hy scheen op zyne beurtinonsgezelschapbehagen te scheppen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001591.wav|en VAN DIJK, schoon in vele opzigten verlichter dan de gids, was echter minder gerust dan LIJNSLAGER, door de opvoeding zijner ouderen verre boven de vooroordeelen der middeleeuwen verheven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000055.wav|zij had altijd een erge hekel gehad aan haar zwager Den Ekster, doch zolang deze als administrateur ener onderneming Betsy een goed leven bezorgde, ging het nog|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001832.wav|In een hoek der kamer zat Machteld met de hand voor de ogen: tranen lekten in stilte door haar fijne vingers en doffe zuchten ontvlogen haar beklemde borst|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000586.wav|ik geloof, dat ik nu maar moest gaan, voordat ik bang word, en tot groote verbazing van het verzamelde gezin, stapte Bets vastbesloten den tuin in, de heg door en recht op het huis der Laurences aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003729.wav|en traag geloovige tot een warm en getrouw volgeling te maken van de nieuwe reveil, die in den laatsten tijd in Petersburg was ontstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004120.wav|want dat komt nog eens te pas als men veel kinderen heeft en de quack is niet bi huus. Verbruukt! herhaalde Willem: verbruukt|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001614.wav|Maar toen de eerste brief van Ritsert kwam liet Gerard dien ongeopend en vroeg ook niet dien te lezen. En dit was groote pijn voor Hedwig, door de openbaring van de droevige scheiding die zij had gemaakt|1666|neutral
+wavs/train_1724_2259_000082.wav|Men durft daar dreigen, doch ik zal hun het zwijgen opleggen. Geef den Schout last, het plein met een sterke macht af te zetten, en dat elke oproermaker onmiddellijk gekerkerd worde|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005363.wav|ja, als wij hem tot berouw konden bewegen, zouden wij zelfs nog verplicht zijn hem lief te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001785.wav|Wel nu,' viel hem de Heer VAN WIERINGEN genoegzaam in de rede, 'dan is het wel jammer, dat hij bij u geen aanzoek gedaan heeft, om u Hofjonker te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000255.wav|zij had nu niet willen winnen, nu ze haar zoo bereidwillig gingen helpen om. twee vliegen te slaan in één klap. Toen ze weer thuis waren, hadden ze er pleizier over|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000329.wav|Zij begon te denken, dat hij beschonken moest zijn; zij kon het vreemde bezoek en zijn zonderlinge houding op geen andere wijze verklaren; en onder dien indruk stond zij onmiddellijk op, met de woorden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_007650.wav|en trachtte ik mij, verbijsterd in den blinde rondtastend, te binnen te brengen, hoe ik mij gevoeld had en wat voor soort van jongen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002009.wav|En ge zult er van opkijken als ge verneemt, dat het geen Mooren waren die op hem loerden, maar zoowaar lieden, die net zoo goed als Christen gedoopt waren, als dat met Paddeltje het geval was|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002855.wav|De pijp namelijk geleidde naar den zolder, en had te voren gediend om de turf, welke eertijds boven bewaard werd, naar gelang men dien noodig had, naar beneden te werpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000802.wav|Hlj kreeg een groenen rok, met ongeveer evenveel bloemen versierd als er vroeger in den turn te Lambeth gepronkt hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000477.wav|waar gij de goedheid hebt gehad, mij tot heden te dulden, eene gunst, Mejufvrouw, die ik, al word ik honderd jaar oud, mij steeds met dankbaarheid zal|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002013.wav|Nu! die uitkomst was dan ook ten volle verkregen, of eigenlijk het doel was voorbijgestreefd. De bewondering was verstomd door heimelijke benijding of stille af|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000901.wav|en haar in de straten, waardoor zij ging, vrijen doortocht te laten. Daar ik niet ver van het badhuis af was, zoo bracht mij de nieuwsgierigheid, haar met ontsluierd gelaat te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001412.wav|Nu die zou er pleizier van hebben! Plotseling trok zijn gezicht, uit de plooien van vroolijke zelfgenoegzaamheid glad, met een uitdrukking van groote verbazing de wenkbrauwen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000630.wav|veel gevoeligheid, zooveel eer te bewijzen aan een onding, dat reden en godsdienst haar leeren geringschatten. Maar neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000551.wav|Moet ik daaruit begrijpen, dat alle ouders tegenwoordig verplicht worden hunne kinderen ter school te zenden? Wel zeker! Hoe kunt gij er aan twijfelen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000767.wav|weg. Toen Thornton's kameraden, Hans en Pete, op het lang verwachte vlot aankwamen, weigerde Buck nota van hen te nemen, tot hij geleerd had dat zij op Thornton leken|5809|neutral
+wavs/train_1724_2757_004351.wav|Wij zullen hem op dit oogenblik niet volgen, maar liever naar zijne soldeniers omzien, uit wier handelwijze en gesprekken wij mogelijk betere kennis kunnen verkrijgen van zijn toestand en karakter, dan door hem zelf te bespieden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002060.wav|De leden van het gezelschap, hetwelk aldus werd gesmaad, zouden misschien met harde woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007988.wav|Hij komt niet terug, hervatte Trotter. Hij liet zijn kleeren halen, maar ik wilde ze niet afgeven|2450|neutral
+wavs/train_12500_7242_000061.wav|ge trekt van stad tot stad, Met Jan, uw knecht, Die heb ik zelf er in gelegd, Dat zegt toch wat! Dus, Sinterklaas, goed, heilig man|12500|neutral
+wavs/train_2450_9207_001042.wav|Ik ben bereid u tot mijn' schoonzoon aan te nemen. Is dit naar uw genoegen, zoo zal ik aan den sultan, mijn meester, verklaren, dat ik u tot zoon heb gekozen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001603.wav|hij wist niet op wie. op één van twee zusters - zij noemde den naam - en hij wist niet op welke. Zij lachte|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000285.wav|of Ysabel, het Mexicaanse haarloze hondje vreemde schepseltjes, die zelden hun neus buiten de deur staken of een poot op de grond zetten|5809|neutral
+wavs/train_2450_3545_002862.wav|alsof eene nieuwe gedachte haar getroffen had. En toen zeide zij met een zwaren, kermenden zucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000250.wav|hoe hij ook liep, zoodat er geen twijfel meer aan was, of hy werd door de kerels omsingeld. Eindelijk bleef hjj staan: zjj insgelps|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001001.wav|Het is werkelijk niet zoo moeilijk als u denkt. Wil ik u voor gaan. — Ja. Wijs mij den weg dan. Hij klom op. Zij volgde hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003087.wav|Gaat gij verre? vroeg Deodaat: ik ben vermoeid en verlang hartelijk naar mijn bed. Niet verder dan de hut van Walger den boschwachter, waar wij onze paarden zullen laten, antwoordde Reinout|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001892.wav|Een heele stoet van ridders en edelvrouwen vertoefde eens een nacht binnen de muren van de abdij, en reed den volgenden dag weer weg met twee van de zusters|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001023.wav|is dat jongeheer Wilding het geluk heeft verjaagd. Let op mijne woorden. Hij heeft het geluk verjaagd en bij zal het merken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005131.wav|de een levendig en als de visch in het water, slechts in de gezellige kringen thuis, de ander|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001018.wav|Het zoemde van insekten en het zong van vogelen, de nachten orgelden van nachtegalen. Een nacht, terwijl Herakles lag over zijn knots|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006782.wav|Ja, mijnheer, antwoordt Snagsby, ik dacht wel, dat gij het zelf wel zoudt gevoelen, en mijn gevoel niet kwalijk nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008282.wav|Maar hoewel de jongedames Mould, als het ware, in de schaduw van die kast waren opgevoed, was haar bloeiende jeugd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002597.wav|Niets: ofschoon hij zich naar alle gedachten nog hier, of in de buurt moet ophouden; want er is weer geld voor hem uit de Bank gelicht, gelijk onze spion bij de Bank mij verteld heeft. Het is onbegrijpelijk, dat wij hem niet op het spoor komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000511.wav|deed hem nu op den grond werpen en stokslagen geven. Bij deze gevoelige kastijding kon men de zwarte een kwartier uur ver hooren schreeuwen. Zij perste hem dan ook de bekentenis der waarheid af|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000342.wav|zij wilden het al verbrand en vermoord hebben, en Mijnheer De Mortenay moest hen met de doodstraf bedreigen, om hen te bedwingen. Gij kunt wel denken dat ik in die omstandigheden mijn wevers vergaderd had, en mij tot bloedige tegenweer bereid maakte|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003078.wav|Dan had de heer een aandoenlijk en hartstochtelijk stukje alleen, en werd daarbij zeer vurig; daarop zong de dame omtrent hetzelfde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004201.wav|Die zal van daag toch wel komen,' zeide Verhoef: 'misschien is hy er al. - aha! - daar is juist onze nieuwsbode. Wel Gerbrandsz! wat brengt gy ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000718.wav|Deze toevallige gebeurtenis was natuurlijk van het hoogste gewicht voor den client van mijnheer Harmer. Grimaldi beloofde hem dan ook, des vereischt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001048.wav|En dan' antwoordde de heer Grewgious, zyn wij in alle geval nog even ver als we nu zyn. H My dunkt dat zou heel goed zyn, stemde Eosa toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000148.wav|Het heeft te lang - te lang geduurd, ik wil en zal het nu niet langer verdragen.' Dit zeide hij op een' zoo hevigen toon, dat 'er zich een der oppassers mede moeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010331.wav|Wij hebben al een verren weg gemaakt; maar dat komt er niet op aan. Vier paarden ingespannen voor het volgende station. Terug! schielijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002725.wav|Ik waag niets, Mijnheer Huyck! zeide hij: want ik weet, dat UEd. de man niet zijt, die mij verraden zult. Maar toch! hernam ik: ik kan niet beseffen, wat gij mij kunt te zeggen hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000127.wav|zij de goede relatiën van van den Broek en diens invloed op de gunning van sommige pachten en aanbestedingen, waren zij druk bezig om uit de schulden te geraken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011587.wav|en daarna nog verder weg zal gaan om aan zijn hang naar het zeeleven te voldoen, tot hij er genoeg van. heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005182.wav|dat men haar mocht aangeven; mij kon men altijd in het logement van Cantal vinden. Toen ik die taak had volbracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001095.wav|Terwijl de prins van Perzië zoo sprak over de schoone Schemselnihar, dacht ook zij in het naar huis gaan aan niets anders|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002947.wav|Och Vader! zeide ik, alle vermoedens wenschende af te wenden: Tante zal de zaak waarschijnlijk een weinig vergrooten. Zij en ik zijn misschien de eenigen, die Amelia behalve haar huisgenooten kent|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002169.wav|Er broeide iets vreeselijks. Men zag, hoewel nog onduidelijk, de flauwe omtrekken eener mogelijke revolutie. Frankrijk zag naar Parijs|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003039.wav|Waarom vraagt ge den ouwe niet om hulp? vroeg Walker, eenigszins ongeloovig. God zegen ons, hij zou me niet helpen! Nooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005345.wav|en daar wij vrij waren om te doen wat wij wilden, onder voorwaarde slechts dat wij eene goede som thuisbrachten, nam ik het aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001858.wav|het zoude toch nog al aartig zijn, indien ik juist geraden had!'. Ook zal ik maar een helm zonder vederbos opzetten. ja Zijne Excellentie zegt wel, dat ik geene bedaardheid bezitte|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000543.wav|en die toch geen middel zag, om haar met schijn van grond te berispen over een handeling, die enkel aan een opwelling van welwillendheid kon worden toegeschreven. Intusschen, hierbij bleef het niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004738.wav|Ik heb beiden wel noodig gehad, antwoordde zij. Ik word oud, zoowel in jaren als in verdriet|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002122.wav|Zijne eenige hoop was nu gevestigd op een kleinzoon, dien hij naar Berlijn had gezonden om er zijne opvoeding te voltooien, maar die, teruggekeerd, in den vollen bloei der jeugd aan den typhus overleed|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000966.wav|Ja, dat is waar ook: wat zou hij je verteld hebben?' 'Dus heb je plan om even kinderachtig te wezen als de oude heer.' Hij hield wanhopend de waarheid vol.|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001351.wav|Nieuwe stilte. Die winterboei boeit je tong, lieve! merkte mijnheer Dorbeen droogkomiek aan|496|neutral
+wavs/train_2450_6408_004948.wav|Ik zweer, zei Slyme terwijl hij met zijn vuist in den blinde een slag op de tafel gaf, en er eenige dronkemanstranen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001007.wav|Op nieuw moesten zij hun papier toonen aan den commandant van een wacht van helle-baardiers: dat alles was zeer ingewikkeld. Twee andere geestelijken gingen meê|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002854.wav|En, waarlyk, hy vond nog iets terug van den opstaanden Pagger waarnaast Adinda's baleh-baleh gestaan had, en zelfs stak in dien pagger nog de bamboezen pin, waaraan ze haar kleed hing als ze zich te slapen legde|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002348.wav|Zij hielpen dan samen. Als het over was, viel het hoofd van den lijder, waarvan groote zweetdroppels rolden, op den arm van Kees, en zag hij hem zoo droevig aan|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000540.wav|Maar onrechtvaardig ben ik niet. En Indië, als onze kolonie, vind ik groot; ons, in onze kolonie, vind ik groot. - Vroeger misschien, nu verongelukt alles, nu zijn wij niet groot meer|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_000992.wav|het groene laken op de schrijftafel had alle kleur verloren. Een aantal bundeltjes papieren lagen daarop|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000783.wav|Dan heb je Gerrit, die lijkt geëquilibreerd, maar is het niet. Doet joviaal en prettig en is een melancholiek droomer. Je gelooft het niet!? Je zal het zien als je hem beter kent|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001829.wav|Reeds hooren wij de feestmuziek ruischen, ten bewijze dat de hooge genoodigden in aantocht zijn. Laat ons zien wat er onder de menigte voorvalt, die zich rondom de balie van het krijtperk verdringt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000304.wav|en gaf zijn toestemming voor het huwelijk. Het was een schitterende plechtigheid — de familieleden van den bruidegom gaven het dejeuner|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000331.wav|Ik ben een domkop, een ezel geweest. Dat hij in fijne luiers gewikkeld lag en kant aan zijn goed had, bewees nog niet dat zijn ouders hem zoeken zouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001863.wav|is natuurlyk iets, dat aan uw staat is verbonden. Daar kan ik niets tegen doen. Wilt gij daarmede zeggen, dat gij geene handlangers hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001718.wav|gehadToen hij de brief had ontvangen, was hij naar de resident gegaan, en deze, blij dat er nog iemand in het spel was, had de kapitein verzocht er eerst maar eens ernstig met Bronkhorst over te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000731.wav|naakt, zonder gras of boomen, als een echte woestenij. Het eenige, wat het veld bedekt, zijn groote ronde steenblokken, die er over verspreid liggen. De stad Falun|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000146.wav|en het droefgeestige floers, dat zijn oogen benevelde, was echter zulk een majesteit, met zachte welwillendheid getemperd, over al zijn wezenstrekken verspreid|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001683.wav|Goed, wij zullen mijnheer Witgensteyn, den industrieel, met de hem verschuldigde deferentie ontvangen; niet waar, Renée? al zijn wij dan incompetent om hem te waardeeren in zijne specialiteit|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001919.wav|naast de geelbleeke lijdenstrekken van haar jongere zuster. Het pakte hem geweldig aan; hij werd zelf haast even bleek en de tranen schoten hem in de oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001851.wav|in gezag, want zy was geyoon alles naar haar wensch te bevelen en over alles wat het kind betrof naar willekeur te beschikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002461.wav|Frankrijk? Waarom? Om Parijs? Ik heb u mijn meening over Athene gezegd. Engeland? Waarom? Om Londen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001918.wav|hij scheen niet geheel op zijn gemak; hoewel niet op geheimzinnigen toon, sprak hij echter zacht; nu en dan legde hij zijn vinger op zijn lippen en fluisterde: stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001099.wav|Wanneer je daar binnen bent, ga dan zonder je op te houden, recht door naar de tweede, en vandaar, eveneens zonder stil te staan, naar de derde zaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004661.wav|nog niet had gekend eh gevoeld, zouden zijn blikken op Nikolaas, onder het uitspreken van deze rede, hem dit in voile kracht hebben doen zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001912.wav|als was hij een paljas, een clown! Wat vroeg hij? Een gunst van liefde zooals zij aan haar minnaar toestond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003893.wav|Een natuurlijk gevoel in hem eischte, dat hij zich rechtvaardigde en haar aantoonde dat zij ongelijk had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003306.wav|Constantin Dimitritsch is zeer gierig, zeide hij tot Stipan Arkadiewitsch. Men kan definitief niets van hem koopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004605.wav|zeer ongelijk aan zijne gewone onverschillige goedaardigheid. Laat mij toch geen ravengekras hooren, Nicht|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000661.wav|volstrekt niet,' antwoordde zij: 'die uffrouw verdient niet, dat wij ons harer aantrekken. t s onbeschaamd!' vervolgde zij, tot haar zelve sprekende|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003640.wav|Hij zou zijn begonnen te schreien, als hij niet dadelijk wat anders had gehad om over te denken. Daar kwam op eens een troep groote grijze vogels aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000402.wav|Evenwel gaf MAURITS aan MARIA te kennen, dat hij geloofde, dat zijn Vader zich sterker hield, dan hij waarlijk was. Eindelijk kwam nu het oogenblik van scheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002266.wav|Hij had onder nieuwe gedaanten de slechtheid der menschen en de ellende der maatschappij gezien, onvolledige gedaanten, die noodlottigerwijs slechts één zijde der waarheid vertoonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002511.wav|De teederste, zachtste klanken der vrouwelijke stem, dienende om den blinde te wiegen en de voor hem verdwenen wereld vervangende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004401.wav|en Buat heeft dit aangenomen, maar ten einde die Heeren in hun eigen strikken te laten loopen, en daardoor met hun inzichten en bedoelingen bekend te worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003331.wav|Bezie, wat ik u bidden mag, dat schrijven eene wijle uit dit oogpunt, en de bedoelingen van den ouden baron krijgen een gansch ander aanzien.' 'Gij zijt spitsvondig in het niet schuldig pleiten van uwen cliënt, dat moet ik zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003405.wav|een domme troep, die in zijn halve blindheid den flauwen glans dezer donkere overwinningen van den nacht bewondert. Weg met den dwingeland! Maar hoe? Van wien spreekt ge|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006083.wav|Maar er wordt niet opgehouden; want de oude heer spreekt hem moed in, en weldra rijdt men het hek door|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001590.wav|De dokter keek hem aan met draaiende oogen en in zijn gladgeschoren monnikskop kwijlden de opene hanglippen en stonk zijn adem tusschen de brokkelige tanden. En hij pakte, op zijn beurt, Daan Dercksz, bij een knoop vast. - Wàt heb je gehoord|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_003722.wav|Indien gij mijn diensten noodig mocht hebben, vervolgde hij: mijn adres is altijd te bevragen bij Maaike Katers, in den Duivelshoek, te Amsterdam. Hier zweeg hij plotseling en sloeg een argwanenden blik op mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_004520.wav|Nu is de eenige reden waarom ik hier kom, mijnheer Guppy, dat ik u wilde verzoeken van alle voornemens|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001400.wav|ik heb dus geflaneerd tot zeven uren; toen ben ik naar huis gegaan, heb mij gewasschen en van top tot teen verkleed, en ben nu weêr zoo frisch gelijk een hoen|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000837.wav|of het keizerschap van een septer afhing,' riep Donia, 'en zelfs een matteklopper geen vorstestaf wordt, zoodra de keizerlijke vuist dien|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001739.wav|een kleur, welke zijn ziekelijk gelaat nog bleeker deed schijnen dan gewoonlijk: zoo dat zelfs Gourville, die zich onder de genoodigden bevond, niet kon nalaten aan d'Estrades in te fluisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000938.wav|wat hij ook deed terwijl hij eenige woorden prevelde die op een gebed leken; kortom, hij bootste de heilige vrouw zoo goed na, dat ieder hem voor haar aanzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003778.wav|dat deze heer, nadat hij Pecksniff zijn gebalde vuist vlak voor zijn oogen had gehouden, alsof die een natuurkundige|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000364.wav|Hij keek het plein St. Michel rond. Tegen iets leunen is een manier van staande te liggen, die den denkers niet onaangenaam is|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004375.wav|En wat reden noopt u tot die zoo overhaaste afreis?' vroeg Buat. 'Wat zoû ik langer hier doen?' vroeg op zijne beurt|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000156.wav|In den nacht kwam nu de hond terug, nam de prinses op zijn rug en liep met haar naar den soldaat toe, die haar innig liefhad en graag een prins zou willen zijn, om haar tot vrouw te krijgen|2951|neutral
+wavs/train_2450_4029_007155.wav|zoo duchtig ingeprent, dat zij haar mond had te houden, dat zij al dien tijd in een lioek was blijven staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002155.wav|Mevrouw Jennings verzekerde hem echter dadelijk, dat zij het daarmee zoo nauw niet nam; ze waren toch allen familie van elkaar in zekeren zin, en zij zou in elk geval spoedig Mevrouw John Dashwood bezoeken en haar zusters meebrengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001262.wav|acht ik er haar des te hooger en heb er haar des te liever om. Ziedaar, Barbara! dat is nu de zuivere waarheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001510.wav|Onedelen en dorpers hangt men op. Maar de edelen vreezen den strop, Zij varen liefst zonder kop Ter helle! ter helle|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001356.wav|ten opzichte van onze helden en zijn wij wel niet honderdmaal van meening veranderd? In dezen gelukkigen tijd ondervond Emmy|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003110.wav|Weldra overtrof hij hem in al die oefeningen, waartoe lichaamskracht en behendigheid vereischt werd: hij kon lang, zonder vermoeid te worden, tegen den stroom op zwemmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000924.wav|waarheid getwijfeld werd, woei als een wind van rechtmatigen toorn over die onrechtvaardigheid op, want in zichzelven liet hij zich veel voorstaan op zulke deugden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009635.wav|en waar zij zich vermengt met de altijd woelende zee; niet alleen is het een stille avond op het groote|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001849.wav|in de hand houdende, naderde hij het van bloemen omgeven terras, dat naar den tuin voerde. Anna zat alleen in de|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001326.wav|Och! dat spijt mij. ik verzoek duizendmalen om verschoning, waarde freule!' zeide ELBERT: 'had ik dat kunnen denken, ik had hem in den tijd wel gespaard en er nu althands niet van gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004027.wav|maar zich vergramd veinzende, zeide hij: Wat, gij lui beest, alweer te kort? Ga daar op zijde, gij zult spoedig wat krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003075.wav|Evenals de betooverde bruid, die haar man stapelgek maakte, wasook hij altijd kant en klaar wakker|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001673.wav|In het eerst maakte ik grooter vorderingen dan de hond; maar al was ik verstandiger, zijn geheugen was sterker|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000770.wav|Mevrouw Markleham woonde toen voor goed bij hen in huis, maar deze babbelde maar voort en zag niets|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005340.wav|Ik moest kiezen tusschen hem en mij zelven, heer graaf! ik beken u dat de keuze mij niet moeielijk viel. Ik ben juist geen pauvre sire, als het op combinaties aankomt. Ik stond en sta nog aan des Konings zijde|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_003207.wav|Onze vriendschap is gegront op de onwankelbare zuilen der deugd; het wederzyds behagen, vry van alle jeugdige vleijeryen, drukt er het zegel op|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_001918.wav|Hare jonge vriendin zat zenuwachtig met hare vingers te spelen, in eene houding alsof zij geboeid was of hare ellebogen wilde wegstoppen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000862.wav|waarachtig, dat is een rijk denkbeeld,' riep Eylar uit: 'leve Galjart, die het opwerpt: ik dacht het, maar dorst het niet voorslaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001586.wav|maar verhaalde hem niets van mijn avontuur, dat zoo treurig was geëindigd, noch waarom ik mijne bijl en mijne overschoenen niet had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000539.wav|Excuseer mij een oogenbiik, antwoordde Vendale; ik kom aanstonds by u.Hg keerde zich weer om en bleefonderde papieren zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000019.wav|De man, die zoo gelukkig was, u zoo tijdig hulp te bieden, is een Engelschman, een Kamerdienaar van mijn vriend Sylvius.' 'Waarlijk?' vroeg de Jonkvrouw, met een uitdrukking van verwondering|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002792.wav|Hij is vandaar naar zijn woning gekeerd; maar, toen heden-morgen de dienaars hem kwamen opsporen, was de vogel gevlogen. Hij zal wel in het net komen, zeide mijn vader. En de derde|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_001318.wav|De sombere en dreigende wyzewaarophy de laatste woorden mompelde kunnen nooit uit myn herinnering gewischt worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011099.wav|Ik zei, dat ik dit ook geloofde, en zoo was ook dat afgesproken. Daarop zei juffrouw Crupp: Nu nog het diner|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007850.wav|aan een denkbeeldigen slijpsteen, terwijl de heer BofBn er van binnen voor bukte; daarop lachte hij stil en strompelde naar huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004887.wav|Zijn voornemen was niet geweest aldaar te vertoeven; doch zich den volgenden dag naar zijn gewoon verblijf bij Scadaert in Wonseradeel te begeven; dan, een geweldige aanval van koorts|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005508.wav|Sally! vervolgde Quilp, mijnheer Swiveller, is van gedachten, dat een half brood beter is, dan in het geheel geen eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001826.wav|dat je me gezien hebt, of dat je iemand, die naar me gelijkt, of iemand wie net ook wezen mag, gezien hebt, en je zultin het leven gelaten worden. Als je dat niet doet|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002805.wav|des Clairauts, en nog wie weet waar al meer van. De Heer Edeling sprak nu en dan ook een woord, doch de Sçavante hadt er geen attentie voor; en de Heer R. was te beschaaft, om haar voorbeeld te volgen: hy hadt het des heel druk|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_010777.wav|Is het? vroeg de heerBoffin. iMij niet, dat kan ik u zeggen. Een kerel zijn ontslag laten nemen die men betrapt heeft, is één|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003806.wav|Dit deed hij; en toen de sherry gebracht was, gaf hij mij er ook wat van met een beschuitje en ik moest, voor ik dronk, opstaan en zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001525.wav|Telkens waant men zich op een langwerpig blauwachtig meer, door bergen ingesloten, inplaats van op eene duizend mijlen lange rivier; maar nauwelijks heeft men den tijd gehad, den blik te verzadigen aan het schoon, dat de oevers bieden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008766.wav|Maar hoe moet ik dat begrijpen? Verklaar mij dat toch eens, Sergej Iwanowitsch! Waar trekken al deze vrijwilligers heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008689.wav|Toen gaf ik baas Peggotty een teeken om te blijven waar hij was, en kwam alleen uit de schaduw naar voren om haar aan te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004125.wav|alsof hij wilde te kennen geven, dat lucht en beweging hem goed deden. In alle opzichten op een na liet hij zich 'bestralen door het licht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000957.wav|Bahorel was een vroolijk wezen, maar lastig in gezelschap, moedig, verkwistend, verspillend, soms edelmoedig|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000821.wav|was hiervan zeer overtuigd; zijn toestand was hagchelijk. Zoolang evenwel de ijzeren deur digt bleef, was hij veilig, wanneer de zaal ten minste niet meer uitgangen had|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_002080.wav|welke dankstof hij er in vinden kon, dat zij niet geëngageerd was. ij was echter niet koket, en deed de vraag niet; want haar eigen hart gevoelde, waarom haar antwoord aurits verheugde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000736.wav|waar hij geen hinder hebben zou van de gure herfstvlagen, die hun nu reeds bij tijd en wijle langs de ooren snorden en het fraaije groen van het geboomte afschudden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005106.wav|Het vermoeden, dat een ontmoeting tusschen een Frieschen monnik en een duivelskunstenaar zeker niets goeds kon beteekenen, gevoegd bij een nieuwsgierigheid, welke|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004472.wav|Bolter uit. Gij ziet, vervolgde de jood, die deze storing niet scheen op te merken, wij zijn zoo nauw aan elkander verbonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010214.wav|omdat het een aanhangsel is dat van zelf spreekt. Gij moet overal gevolgd worden. Gij moet onder inspectie blijven. Dat begrijp ik niet recht, sprak de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000119.wav|met grootvader voorop, en de vrouwen zoo spookachtig met rouwkleeden over de hoofden achteraan, tweemaal het kerkhof|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004138.wav|Daarop werd er nog meer gelachen, en mijnheer Quinion zei, dat hij eens zou schellen en sherry laten komen om op Brooks te drinken|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000433.wav|Alleen Van Helderen. En zij dacht aan alle de andere menschen om haar heen in Laboewangi. Zij dacht aan menschen, menschen van overal. En, pessimistisch, in deze dagen, vond zij in allen het egoïste|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_000561.wav|Je zoû een toelage van tachtig pond krijgen, en natuurlijk op het kasteel wonen. Ik had er al dadelijk met Tayle over gesproken, als je me niet vroeger verzocht had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003993.wav|Zijn witte schort wordt door het zachte koeltje maar even bewogen; zijn hoofd zinkt langzamerhand op zijn borst, en zijn oogen vallen telkens toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000884.wav|Nu, ik niet; integendeel, ik hoop voor beiden, dat het zal gelukken Zij kan niet altijd ten laste blijven van haar oom en tante|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001882.wav|En dan ga ik naar Rome, daar is een groote woestijn, daar zal ik niemand hinderen, en neem Serëscha en het kleine meisje mede|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001924.wav|begon hij de barricades weg te nemen en trachtte de deur open te breken, hetgeen hem gelukte met weinig moeite en bovenal zonder veel gerucht te maken. Na eenige minuten werkens vloog de deur open|1724|neutral
+wavs/train_1724_1876_000125.wav|Nou juffrouw, ik beloof je eerlijk dat ik mijn lijmstok maar voor de vliegen houen zal.' 'Moeder, wil ik pietje ook maar uit zijn kooitje laten?' vraagt Jan, toen ze thuis gekomen waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_004628.wav|moeten geweest zijn als de vijftien sujetten van de familie I Salcy. Om kort te gaan, alhoewel ik mijn eigen geliefkoosde vaderlandsche pint bier|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002569.wav|Lukas herstelde zich intusschen, en zijn stok opvattende, was hij op net punt zijn vijand daarmede een gevoeligen slag te geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000621.wav|maar toen ik in mijn ontwikkeling stug, eenzelvig, leelijk werd en haar nooit meer een gelegenheid verschafte om een beetje met me te bluffen, nam haar onverschilligheid omtrent mijn doen en laten met den dag toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001658.wav|Aan de eene zijde het driftig stampen van de schroef, aan de andere de regelmatige, bedaarde slag der machine, en tusschen alles door het droomerig zacht maar doordringend geluid der zee|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001379.wav|Brutaal vond hij het niet eens. Tegenover een vrouw met zulke stukjes op haar geweten, had men immers als man volkomen het recht een klein beetje uit het gelid te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000691.wav|Want ik hoop dat God het hem niet vergolden heeft, maar hij is nooit zoo voor mij geweest als moeder en gij vader. En op het schip|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000896.wav|Ik denk, dat niemand er lust in zou hebben, wanneer je er uitziet als een donderwolk, zooals nu. Waarom was het? Alleen omdat ik niet zeggen wou, waarom je moeder mij liet roepen. Ik had beloofd, dat ik het niet vertellen zou, en wou dus natuurlijk mijn woord niet breken|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000294.wav|hij deed de oogen open, en nu zag hij, dat het de dood was, die op zijn borst zat en zich zijn gouden kroon opgezet had en in de eene hand zijn gouden sabel, in de andere zijn prachtig vaandel hield|2506|neutral
+wavs/train_2450_8749_003423.wav|Hij zette zich aan den haard en strekte zijn vermoeide en gewonde voeten naar het vuur uit; er kwam een heerlijke geur uit den|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001334.wav|Tot eensklaps weêr de gedachte opflitste, de logica onafweêrbaar aanwees: dien kant uit; de magische rol verrassend uitrolde haar langen wimpel|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000247.wav|Zonder dus veel tijd te verliezen met nuttelooze overdenkingen, sloot hij vooreerst zorgvuldig de andere deur van de kamer, nam een van de George, Een ongeluksvogel banken, die langs de zijden stonden en begon tegen het deurtje|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000803.wav|maar getuigde bovendien de snede van keurs en mouwen, dat een modemaakster daaraan had gewerkt, die voor haar vak bij uitnemendheid berekend was en haar taak vervuld had op een wijze, het voorwerp waardig, waaraan zij haar arbeid had besteed|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000854.wav|ik kan uwe majesteit daaromtrent niets anders zeggen, dan dat Scheich Ibrahim nu vier dagen geleden zich bij mij vervoegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006144.wav|welks sombere diepten van alle kanten met het oneindige samensmolten. Wij moesten dus niet al te vast op die woning rekenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006584.wav|meester! antwoordde Hugh, slk zeg nog niet half wat ik meen. Ik behoor niet onder de praatjesmakers. Die hebben wij al genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000102.wav|op de plek stond nu een mooie villa; de plaats zelf was door de welvaart der planters zeer vooruitgegaan; hij blufte in zijn brieven, dat het een aard had, zonder dat Aboe Bakar dit begreep|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000493.wav|die het zich ten wet stelde steeds den zin haars vaders te doen en voor wie overigens alle vertooningen nieuw waren, nam deze uitspanning aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001178.wav|Wie was deze man? Een onderzoek was ingesteld, getuigen waren gehoord; zij waren allen eenstemmig geweest, uit de debatten was genoegzaam licht opgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006931.wav|Hij zag er zoo bleek en toch zoo verhil uit, dat zijn vroolijkheid met zijn uiterlijk moeilijk was overeen te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002037.wav|En ü? Ik ben de jongste van de bewoners, en bijgevolg weinig in tel. Maar als juffrouw Quinch gelukkig afstapt, dan is er nog een onder me.|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010129.wav|en een gedeelte van dien besteedde hij om een knecht te huren, welke hem en zijn inboorling moest bedienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000210.wav|een gewichtig geval eene bepaalde vraag te doen; maar ik vraag u, mijnheer, of die heer, die gisteren hier gekomen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001806.wav|als wilde hij zeggen: Nu weet gij alles. Daarop stak hij zijn handen nog dieper in zijn zakken, en floot weer, maar een ander wijsje en harder|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001360.wav|en tegen haar, Suzette, geglimlacht. Zoo erg als van avond had hij het evenwel nog nooit|496|neutral
+wavs/train_1724_2349_000200.wav|Ik vergat die titel; lachte zij lief. Aardig, zooals Claartje er in was! Nu las zij weer, rustig opgewekt: 'Dwars door een waanzinnige, woedende menigte|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000897.wav|Het was vloed en het water enkabbeldehem tegen de voeten. De regen had opgehouden, de wind was bedaard en alles was voor het oogenblik kalrn en stil|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001973.wav|wel! viel ik glimlachend in, dat ik niet zoo erg mis zag, en dat gij uws ondanks ten slotte toch tot de bekentenis komt, dat ik de waarheid tastte, toen ik beweerde dat er opzet lag in de hagelbui van gros|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000294.wav|die hem nu voor het eerst trof. Ga wat bij het vuur. Gg schijnt te rillen van de kou. Gij zult toch niet ziek worden, hoop ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001893.wav|het te laat is, moet ik je zeggen, wat ik voor altijd dacht geheim te kunnen houden: Willem, de man, die je vader geruïneerd heeft, is mijn jongere broeder|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002134.wav|Zooals men uit dezen brief ziet, wisten de twee vrouwen zich naar de eigenaardigheden van den bisschop te schikken, met dat vrouwelijk doorzicht dat den man beter begrijpt dan hij zich zelven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004205.wav|Haentje om een tak af te snijden, die hem in den weg was, en de Zwartrok, om zijn hoed op te rapen, die aan een struik was blijven haken. Ik oordeelde, dat nu het gunstige oogenblik ter mijner verlossing gekomen was|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000231.wav|Om hem te voldoen teekende ik alle stukken, die hij mij voorlegde, gaf hem de volmacht die hij begeerde en nam afscheid met de verzekering, dat ik terug zou keeren zoo ras de aangelegenheden in den Haag het mij vergunden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_004470.wav|Neen, neen, daar kunt ge zeker van zijn, antwoordde Estella. Ge moogt er zeker van zijn, dat ik lach omdat het hun mislukt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003004.wav|zitten, altijd naar Sally starende, alsof hij nooit in staat zou zijn om zijne oogen van haar af te wenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000091.wav|Kom tegen tien uur terug, beter nog morgen. Qu'elle sorte! herhaalde de Franschman ongeduldig|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001959.wav|en Dochuns dacht hij er altijd over en kon hij nooit tot zekerheid komen. Heden avond geven de Veneerings een feest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006068.wav|Men is zeer verbasterd, antwoordde hij, zijn hoofd schuddende, hetgeen hij, uit hoofde van zijne das, maar eventjes kon doen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001759.wav|een handvol ulevelletjes, stak ze in zijn zak en fluisterde mama Witse in: voor me kindertjes|496|neutral
+wavs/train_1666_2979_000963.wav|Dus troostte hij haar zoo goed hij kon, vooral met verzekeringen van zijn eigen geluk. En zij nam den troost geloovig aan en hun leven gleed weer eenigen tijd effener, met hulp van de stuwing der vele indrukken van buiten|1666|neutral
+wavs/train_1724_4315_000526.wav|De beste man had een ongeloofelijken afkeer van alle militaire beginselen en onmiddellijk sprak hij, als ware hij het orakel van Delphi geweest: 'Neen, dat mag niet gebeuren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_001184.wav|Een eigen broer, meneer, zegt Durdels, zich weer omkeerend en even onverwacht de verongelijking vergetende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000780.wav|had vermorst? Onmiddelijk na zijn promotie had George van Doerhoven voor onbepaalden tijd van zijn moeder afscheid genomen met plan het een en ander van de wereld te gaan zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000326.wav|en ging met zichzelf te rade, wat hij doen moest. Eindelijk haalde hij zijn beurs te voorschijn, stopte ze er in, en zei toen tegen den roover|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000146.wav|Als het wat verder in de lente was geweest, zoodat de nachtegalen in het park van Djupadal geweest waren, zouden ze later vele nachten hebben gezongen van den strijd van Gripe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000213.wav|en help je dan je zus er heelemaal mee bovenop, en de kameraad van je zus ook, wie weet het? Was je maar vast zoover als die kinderen die ons daar voorbijgaan tusschen vader en moeder in|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004164.wav|ik kon zelfs het eten niet aanraken, dat men mij bracht. Maar zoo ik al het eten liet staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000730.wav|Ik zal u wel zoovele kroonen geven, dat gij Napels bereiken kunt. Signore ROSARIO. Ik moet bekennen, dat de Hollanders edelmoedige menschen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000619.wav|Het was geen weer voor zulk eene zwakke boot! En dat we er zijn, dank hiervoor God, niet mij! Maar geen rustig gepraat, verder! Help|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001179.wav|bliksems schoten door zijn oogen; zijn gedachten verwarden; hij meende iets godsdienstigs te verrichten en toch een ontheiliging te plegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009829.wav|Uit aardigheid smeet hij Flintwinch een eind van zich af en ging toen weer zitten. De verbazing|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000535.wav|Wie zegt dat ik twijfel? Ben ik niet geroepen, uitverkoren en getrouw? Zeg, ben ik het, of niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000295.wav|Penning, geslagen in de belegerde stad Leyden onder het bestuur van den Doorluchtigen Prins van Oranje. In den buitenrand stond: Godt behoede Leyden|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001704.wav|Ik spreek dus Van Effen vry van onbescheidenheid, maar erken eenigszins jaloers te wezen op de gelegenheid die hy schynt gevonden te hebben tot zoo nauwkeurige waarneming|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_003063.wav|O, welk een gelukkige wonde! herhaalde hij zacht. En hij was den Thénardiers dankbaar. Toen zijn wonde genezen was, begon hij weder zijn eenzame wandelingen in den|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000063.wav|Juist. Dat vind ik ook', zei Kees. 'Ze heeft er den leertijd voor. Eet maar niet te veel andijvie kind, want dat verstompt je hersens.' Ik zei hardop: 'Drakepit', waarover Ma haar hoofd schudde|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000668.wav|Zelfs was hij verzaad van die laamis— Het was beter oprecht met zichzelven te zijn en niet meer te zeggen, dat het gek zou zijn zich de waarheid te bekennen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000494.wav|Zij bleef recht zitten in haar stoel. Voor haar starende oogen golfde het Verleden: een groot gesuis was om haar. Maar zij bleef rècht zitten en staarde. Zij zeide ten laatste: - Wanneer is hij gestorven|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_002910.wav|Ik vraag den heer Harmon of hij eenig begrip heeft van den inhoud van dit papier hier in mijne hand. Het is een testament van wijlen mijn vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000704.wav|We zullen van deze gelegenheid gebruik maken,' had ze gezegd. 'Wat wou je doen?' 'Bewerken, dat je weer geplaatst wordt te Batavia.' 'Dat kan je begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000049.wav|Het is onmogelp dat ik ooit weer my zelf worden kan. Want - om kort te gaan ik ben mtj zelf niet|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002242.wav|Paul won het toch van zijn schoonzuster in brutaliteit. Betsy zag met genoegen naar hem op: ook zij begreep niet, hoe die dikke doezel van een jongen zoo iets aantrekkelijks had gekregen, dat alle vrouwen dol op hem werden|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_004474.wav|rechtuit voort vloog, met gelijkmatige vleugelslagen, vermaakte de ooievaar zich met een massa vliegkunsten. Nu eens lag hij stil op een onmetelijke hoogte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003518.wav|plaids en mutsen met een veer, die, zoodra wij maar hun doedelzak hoorden, ons de vlucht deden nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000522.wav|schitteren beide evenzeer. Door zijne inspanning afgemat, laat hij zijn hoofd op zijne kussens zinken en sluit de oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000321.wav|Maar mat viel hij terug, zeer mat, en lichttintelingen, als dansende vraagteekens trilden voor zijne knippende oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005413.wav|Dat is het. voorzichtigste, wat gij doen kunt, mijnheer, antwoordde Sam. Het is' altijd goed, dat gij iemand hebt om op u te passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000263.wav|en onderwijzers en onderwijzeressen uit alle landen der wereld kwamen naar Nääs om te leeren, hoe ze de ontwikkeling der handen konden bevorderen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000111.wav|Toen de herfst kwam, verschenen de rendieren in grotere hoeveelheid, langzaam neerdalend, om de winter in de lagere, minder koude dalen af te wachten|5809|neutral
+wavs/train_2450_7293_000077.wav|over het onraadzame, om een al te groot getal kweekelingen in één gesticht te vereenigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002792.wav|die, ofschoon zwart, toch volgens de laatste Londensche mode waren. En zij vertelden haar, hoeveel er op de Hall verbeterd was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003340.wav|Iemand beschuldigen die over de grenzen is! Gij zijt gevat, mijn jonker; maar gij rekent in dezen wat al te veel op die lichtgeloovigheid, die gij zoozeer in mij misprezen hebt!' voegde graaf Willem hem toe|1724|neutral
+wavs/train_12500_13029_000183.wav|De kinderen schateren en hun lachjes klinken: De recensent voelt zich van schaamt bedropen: En strompelt huiswaarts onder loodzwaar bukken|12500|neutral
+wavs/train_1724_10176_001057.wav|ik zou, wat mij betreft, niets liever wenschen, dan dat ik ook een moeder had, die zulk een prijsje uit de loterij voor mij klaarhield, als de Freule Van Doertoghe. Wat kunje beter wenschen, dan een vrouw, die jong, schoon, bevallig|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000798.wav|naar het nu en dan felle blaffen van een hond aan boord van een voorbijvarend schip, die hen in hunne schuilplaats scheen te ruiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000881.wav|De vrouw hief het hoofd op; plotseling versmoorde haar woedende stem. Haar oogen schenen verglaasd, van paars werd zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002997.wav|maar dewijl deze niet verder sprak, snelde hij naar boven, om spoedig terug te komen met de bevestiging van het eerste bericht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002189.wav|Toen de kaars haar flikkerend licht hier en daar op de smerige muren wierp, kwamen het Hindoesche kindje, het Afrikaansche kindje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006960.wav|dat arme kind! Is hij dood? Trek het u maar niet aan, zei mijnheer Omer. Ja. Het kindje is dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003834.wav|HET GEVAAR. De jongen had een poos naar beneden in zee zitten kijken. Op eens meende hij, dat die sterker begon te bruisen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002549.wav|Naast zich zag Jean Valjean het gebouw, langs welks dak hij naar beneden was gekomen, een hoop takkebossen, en achter de takkebossen, dicht tegen den muur, een steenen beeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000949.wav|Maar ik zie niet in waarom.' 'Ik weet wel, dat het zwaar valt. Mij ook.' 'Dat is de zaak niet. Het nut van zoo'n houding begrijp ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000206.wav|of wordt er door een paar goede vrienden in geheschen; schikt de strengen in orde, die met verheven werk zijn voorzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002040.wav|of iets dergelijks. Op den tijd, waarover wij nu spreken, was hij bij de heeren algemeen bekend als|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004467.wav|maar somtijds is hij toch vroolijk genoeg. Gij zijt nu zeker met uw beiden naar den ouden ,waterput in het gewelf gaan kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001220.wav|illegonda uisman rustte niet, voor dat zij het had voorgelezen, zijnde van den volgenden inhoud: er is aen t spinnen vast, dat kan geen mensch ontkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000558.wav|misschien zou hij aanstonds terugkomen om te zien of alles in orde was, eer hij voorgoed naar huis ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000996.wav|die zingen en vanen dragen en hooge kaarsen en wolken zwaaien uit hunne wierookvaten; achter het omhoog geheven crucifix, de reliquie van St.|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001731.wav|Het kan; waarom zou het niet?' Onder de neergeslagen oogleden en de borstelige wenkbrauwen van den penghoeloe schitterden de oogen van vreugde|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000389.wav|Zij verstonden het allen met de onbeschaafde dorpelingen om te gaan zonder spot of hoogheid, hun slechte vormen als niet opmerkend, zooals men het gebrek van een kreupele als niet opmerkt|1666|neutral
+wavs/train_2450_3168_000918.wav|kwamen hem onzinnig voor. Dat een jong meisje nog aldus raaskalde, maar een getrouwde vrouw, een moeder van drie kinderen! Hij kon de opmerking niet weerhouden: 'Maar, mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003965.wav|Ziet gy, Buat zoû ook eens in omstandigheden kunnen gebracht worden, dat hy, even als uw vader, geen uitweg zag om niet te vallen onder het oordeel der menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000310.wav|Voor een aanslag tegen het gouvernement. Hii haalde verachtelijk de schouders op. Verduiveld! dan zjjt gy een heer, denkik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006260.wav|waarin uw eerstgeboren zoon lag; zulke tranen, Mevrouw, als gij geschreid hebt bij het benauwde krijten van uw stervend kind|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004067.wav|En een andere reize, toen ik een lichtkleurige broek aanhad, stuurde hij zijn honden een moddersloot in en liet die vervolgens tegen mij opspringen, zoodat ik, geen andere kleding bij mij hebbende, den gansenen avond voor het keukenvuur heb moeten zitten om mij te drogen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000651.wav|Men had hem achternagezeten en gearresteerd met den eigendom in zijn bezit, waar hij twee jaar voor gekregen had|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000157.wav|een daarvan viel naar beneden en vormde een lange, vurige streek. Nu sterft er iemand! dacht het kleine meisje|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_005995.wav|Eugène, Eugène, antwoordde Mortimer, nog altoos door de kamer loopend, dat doet mij leed; en als ik bedenk hoe blind ik geweest ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000724.wav|vlasachtig pruikje over beide ooren vast te trekken, en den knecht naar de kamer van juffrouw Manette te volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000639.wav|en die pesten van TJthas hebben den slag gekregen van meest diegenen te tomahawken, die de Mormonen in den weg zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003136.wav|Wat dacht gij dan dat ik doen zou? Wacht totdat gij volwassen zijt en praat niet van zaken waarvan gij geen verstand hebt. Gij toont er uwe domheid maar door|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002212.wav|en was zelfs niet zichtbaar voor al wie buiten stond. Hij bleef desniettemin een wijl, den rug tegen een boomstam geleund en de armen over de borst geslagen, in zoete mijmering verzonken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007872.wav|en hij is zelf ook niet veel beter dan een beest Zijne schouders ophalende met een gezicht, dat de|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000527.wav|Zie je wel dat je niet duelleert, las deze er uit, maar hij wendde het hoofd af of hij niets bemerkte. Intusschen was het rijtuig aangekomen met de getuigen van den kapitein|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001584.wav|Waarom toch; ik kon niet verdacht zijn op zulke.' 'Vermetelheid, wilt gij zeggen; welnu, ik erken het, ik heb die begaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000594.wav|Wel ja! met een Broeder te reizen is ook wel een laatste toevlucht! Weet UEd. dan niet, Mijnheer Reynhove! dat van al de meisjes op den aardbodem er geene is, waarover men zich minder bekommert, dan over eene zuster|1724|neutral
+wavs/train_1724_3478_000291.wav|Tot dusverre had ik het niet gewaagd even te kijken, maar nu schoof ik zachtjes de plooien iets weg, zoodat ik een smalle reet had om door te turen. Aan het duwen van den schouder van Holmes tegen den mijne wist ik, dat hij ook door de nu ontstane opening keek|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000419.wav|Zijn vader was zeer gastvrij en gezellig van aard en hield zijn middagmaal zelden zonder gezelschap|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000634.wav|werd het nu waarlijk als met banden dichter gestrikt, en duurde het alleen alles maar heel lang, jaren, en na jaren, nog maanden toe, om het alles wat zacht te laten worden, en wat|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001782.wav|Ik meen uwe nobele intentie geraden te hebben, ving hij aan. Gij wilt freule Mordaunt leeren kennen, en als zij u aanstaat een voorslag doen, die allerlei moeielijkheden door eene enkele overeenkomst bij minnelijke schikking uit den weg ruimt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_001365.wav|en zjjn strakke blik was zoo vreemd toen hfl zweeg, dat Darnay zjjn eigene band voelde koud worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000928.wav|Wat Zephine betreft, deze had haar Fameuil veroverd door op zeer schalksche en verlokkelijke wijze: Ja, mijnheer! te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000124.wav|den wagen omgolfde. De vrouwe had, verijsd in haar bloed, de armen op geworpen en stond met puilende oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003229.wav|Ik beken,' antwoordde zy, met een gesmoorde stem en zonder van houding te veranderen, 'dat hetgeen ik heden avond gezien en gehoord heb, my bitter lijden doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002427.wav|De donkere kamer was door het vuur verlicht. De haard kon wel die haard vanouds geweest zijn, en de gloed die oude gloed in de holte bij de vlam|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000798.wav|En zij zag, terwijl men, na de romance, in de handen klapte, de zaal rond, toen haar blik bij toeval op een groep heeren viel, die in de entrée der stalles zich op de trapjes geposteerd hadden|1666|neutral
+wavs/train_1666_7575_001115.wav|Ook was hy haar drie stuivers schuldig, of eigenlyk zes-en-twintig duiten, die hy haar nooit heeft teruggegeven, want toen hy, jaren later, die schuld wilde afdoen, waren er geen duiten meer, en Leentje was ook dood|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_002577.wav|In eene buitenwijk der stad, waar zij opgemerkt had dat koffers te koop stonden, kocht zij een fraaien koffer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000549.wav|Die geschenken hebben tenminste dit goede, dat zij, wanneer zij ook om de een of ander reden het verzoek afslaan, den vragende tenminste zonder tegenzin aanhooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000794.wav|De held van den dag is de vampier van den nacht. Men heeft toch in allen geval wel het recht, om het lijk dat ons werk is, een weinig te plunderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005177.wav|die hem aanzagen, mededeelde, en hun eene soort van medelijden met hem inboezemde, hoewel het moeielijk geweest zou zijn te zeggen waardoor|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000175.wav|En ware ik door de opgedane ondervinding maar veranderd, zooals domme menschen beweren, dat iemand veranderen kan! Maar neen! Hoogstens had ik geleerd van een vrouw meer te verlangen dan de bevrediging van een zinnelijke behoefte|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001644.wav|en verbande die luidruchtige insecten uit zijne gedachten, of wel verwees ze naar het huis van correctie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003612.wav|Maar dat genoegen zal ik hem niet bereiden, ik zal dit leugenweefsel, waarin hij mij wikkelen wil, verscheuren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003624.wav|Daar trad, als door eene vingerwijzing des Heeren tot ons gevoerd, Jacob Jansz. binnen; hij, de eenige aan wien ik mij veiliglijk durfde betrouwen, en die ook reeds alles wist wat hier was voorgevallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_002923.wav|en wat ik moest doen; hoe ik tot geen ander besluit kori komen dan dat het voor haar gemoedsrust het beste was, niets te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001596.wav|Vrouw Van Rooien zuchtte bij deze gedachte. Toen, terwijl haar blik langs Domenee en Mevrouw ging, bukte ze zich, om beleefd op te staan en vroeg, of zij dan nu maar gaan zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002602.wav|totdat Eliza achter den hoogen kant verdween. Toen keerde hij zich naar Sam en Andy met een verwonderd vragenden blik|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000844.wav|in zijn vochtigen stal en nu geheel en al van streek was van kortademigheid, omdat men van hem had durven vergen, op zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001706.wav|Al schenen ook de meubelen, de ornamenten een weinig van iedere auctie bij elkander gesleept, toch vormden zij te zamen een geheel van aangename, zacht doffe tinten en bevallige lijnen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_001381.wav|maar met een hart vol onverzadelijke en nimmer rustende begeerten: een dier gevaarlijke wezens, die door een eeuwige behoefte aan werkzame beweging worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002421.wav|De Ambtman scheen door de meerdere zielskracht van den afgezondene geheel verplet: zonder antwoord te geven bleef hij zitten, en keek ontevreden voor zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010397.wav|dat weet ik wel, dat weet ik wel; en denkt gij dan, dat ik u op een verkeerden weg zou brengen? Inspecteur Bucket. Gij kent mij toch, niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004701.wav|Maar zij moest ook van mevrouw Boffin scheiden en het voor eiken iDdruk gevoelige zieltje zakte, te midden van het volle gevoel harer eigenwaarde, eensklaps weder neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007002.wav|Groote God, Amelia! zeide hij, weet je niet dat in de geheele wereld ik alleen jou lief|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002364.wav|De ondervinding had mij toen nog niet geleerd, dat verplichtingen van dien aard bij hem, die ze aangaat, geene genegenheid, maar enkel vrees en zelfs een zekere afkeerigheid ten opzichte van den verplichter doen ontstaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001790.wav|En? Hoe gaat het met Froe-Froe? vroeg Wronsky in het Engelsch. All right, sir, klonk de diepe stem van den Engelschman|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000034.wav|Ik moet daarover denken,' zei hij, en een minuut of wat later: 'Ik geloof niet dat het gaan zal.' 'Waarom niet?' 'Men kan geen twee dingen tegelijk doen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000883.wav|en de dienstmaagden hare boodschappen beginnen, hare minnaren toevallig tegenkomen, of elkander gewichtige mededeelingen doen|496|neutral
+wavs/train_1666_7575_001528.wav|Want ondanks alle uitweidingen is ze in zichzelven een eenheid van groote schoonheid. Dit nu komt beter tot zijn recht in een afzonderlijke uitgave, dan in de Ideen zelve|1666|neutral
+wavs/train_1724_3168_000487.wav|Zoodra Fokke hem bemerkte sprong hij op. 'Mijn hemel Tonie, waar ben je toch den heelen morgen geweest? Ik heb je eerst gewacht, toen gezocht, eindelijk in het dorp naar je gevraagd, maar nergens was een spoor van je te ontdekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000245.wav|e stad weder naderende, traden zij in eene erberg, even buiten dezelve gelegen, om van hunne vermoeidheid uit te rusten. ier woonde een bejaard wijngaardenier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000967.wav|De bedden in de naastbij gelegen kamers zijn van de levendigste soort. Er is geen enkel stuk van een spiegel in het geheele huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002440.wav|overviel den Held vaak de onafweerbare weemoed en dwaalde hij weg door de wouden en zocht hij de eenzaamheid en zonk droef|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001376.wav|Dat zal misschien zijn voor een vreemd doel van nuttigheid, dat wij niet kennen en niet inzien. Léef de metamorfoze|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001325.wav|Den brandewijn sla ik niet af,' zeide Arlington, zich nederzettende: 'het zal niet kwaad zijn my te wapenen tegen de nachtlucht,' vervolgde hy, zich tot Van Espenblad wendende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002873.wav|Hij sidderde van vrees, en zijn gelaat was bleek, alsof het leven hem ging verlaten; het was zichtbaar dat hij de blik van Jan Breydel wilde ontwijken, want hij wendde het hoofd om naar de andere zijde, opdat de Deken zijn wezenstrekken niet zou gezien hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000902.wav|Gaat dat nog weêr zoo laat op de patiënten los, dokter!' 'sprak hij, aan dezen uit wellevendheid jegens den goeden klant, een titel gevende, die mogelijk niet onbetwistbaar was van de zijde|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002147.wav|Handen en zakdoeken van kinderen en volwassenen wuiven den oude en het meisje een' groet toe. Doch de twee blijven onbeweeglijk op den oever staan. De kapitein van de salonboot treedt op de toeristen toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003682.wav|gaf een slag op zijne knie, en riep met eene stem vol ontzetting: Duivelsch! het is Miggs, die weeromkomt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005618.wav|met een blik, die toonde, dat hij gehoord had of wel begreep, hoe men over hem had gesproken, en gehoorzaamde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000690.wav|was deze hoop van veel waarde voor ons. Wat hoopten wij? Dat wisten we zelf niet; maar wij hoopten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001227.wav|ik heb nooit zijn familienaam vernomen was een geletterd man, die veel wist en eene uitmuntende gave had van mede te deelen. Hij was vol geestdrift voor kunst en poëzie|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003105.wav|indien hij zich niet door zijn eerbied voor de plaats, waar hij zich bevond, liet weerhouden, Kit op staanden voet zou vermoorden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001147.wav|had evenzeer gelegenheid gehad om te beseffen, dat hij niet den goeden weg had ingeslagen. George, Een ongeluksvogel LOUISE verklaarde hem, toen hij zijne rede geëindigd had, dat zij door zijne veelvuldige oplettendheden getroffen was|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003695.wav|terwijl zij hun lange lengte langzaam voor mij voorbijsleepten, was het alleen maar om, bij processen over|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002010.wav|En zijn hand ging uit, als van zelve, naar den knots, of hij wekte, in zijne smart, den slapenden vriend, nu Hylas daar niet sliep|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000587.wav|ofschoon ik er altyd nog eenigszins trotsch op ben dat ik er aan geholpen heb als ik alles bedenk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000728.wav|terwijl andere arme menschen hun leven lang niets dan pijn en droefheid hebben; dat schijnt zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001144.wav|Dan zou juffrouw Browdie niets anders te doen hebben dan met den brenger haar kaartje te sturen, en daarmee is dan alles in orde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000446.wav|elligt zou t ook in zwaarte toenemen, als uit den overrijken overvloed wat gekapt werd. ier in de laan spookt het|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001401.wav|Met zijne gewone beleefdheid vervoegde AKSWIJK zich eerst tot Mejuffrouw KROMBALG, die hem niet kende, en voorts tot HILLEGONDA, en eindelijk tot|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000783.wav|waren er steeds twee of drie gasten genoodigd verschenen een oude nicht van Alexei|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005812.wav|Na deze aanmerkingen, begon hij weder genoeglijk te pemzen; snaar hij ontrukte zich aan deze mijmering|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000340.wav|Hier zit de oude dame, met haar bril op, druk te naaien, des zomers voor hetraam, en als zij iemand die bij haar in de gunst staat, de stoep ziet opkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002163.wav|Zij stoorden zich dus niet aan een heel enkel ondeugend woord van prins Olaf of prins Christofel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005855.wav|Nu? Hoe heb je je tijd besteed? vroeg zij, hem in de eerste plaats in de oogen ziende, die zoo verdacht schitterden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001969.wav|Des te beter, zei de man, ik had er op gerekend. Wat? des te beter? hernam de vrouw. Zwijg! riep de vader, ik hef de vrijheid der pers op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001387.wav|Dat doet het wel Als zij ziek wordt en ze moet naar bovenB' 'Juist goed Dan blijven we hieif Maar Betsy schudde het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000137.wav|een stoomverwerij; te elden een fabriek die, nevens witgoed, ook vijfschacht vervaardigt; te lmelo een stoomverwerij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001210.wav|Silas nam nu zwijgend op de houten kist voor den haard plaats, en Venus, in zijn laag stoeltje neerzakkende, haalde theeblad en kopjes|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001897.wav|maar welhaast werd het haar duidelijk, dat zij groot onrecht had gepleegd, onheil had gesticht, en dat het niet veel scheelde, of er was manslag begaan door hare schuld|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000423.wav|Het was voor mij evenwel een vervelende dag. Phelps was na zijn lange ziekte nog zwak en zijn ongeluk maakte hem klaagziek en zenuwachtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001242.wav|Daarop zich tot Javert wendende, zeide hij: Ik weet wat ge wilt. Javert antwoordde: Kom, spoedig! In den toon, waarop hij deze twee woorden sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000667.wav|Aladdin's moeder verkeerde in groote verlegenheid, toen zij de hardnekkigheid zag, waarmee hij aan een zoo onverstandig plan vasthield. Mijn zoon, zeide zij nogmaals tot hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001349.wav|Zouden wij van ons besluit terugkeeren om het gereutel van een monnik, die zijne zinnen in een Hollandschen kerker verloren heeft en hier ongeroepen in de vergadering verschijnt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000326.wav|Weet je wel dat het mij veel gemakkelijker zijn zou heel rustig te blijven en Gods water maar over Gods akker te laten loopen, maar dan zou je eens zien wat er van het huishouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001477.wav|heeft, ofschoon hij althans zoo oud is, dat hij in stukken valt. Gedurende den geheelen dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004221.wav|Amsterdam, dat hem niets dan smartelijke herinneringen gaf, te verlaten en zich op zijn kasteel van Sonheuvel te vestigen, gedurende den tijd, dien hij niet in het leger doorbracht|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002392.wav|Niet slechts is hij als veelbelovend medicus, maar ook als smaakvol literator bekend, en twee jaren redakteur van den studenten-almanak geweest: aanspraken genoeg op het lidmaatschap van de|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_004251.wav|en hij liet derhalve Swiveller spoedig weder alleen. Daar hij vrouw Nubbles niet thuis vond|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001628.wav|De kris, ontrukt aan zijn vader, door Takma. Geen menschen, geen mannen meer, maar bèesten, die om een wijfje vechten. Geen andere gedachten in hun roode hersenen en voor hun rooden blik, dan hun passie, en hun jaloezie, en hun|1666|neutral
+wavs/train_2450_5000_001899.wav|Daar waren zij; Cripps, Fouler, en Kershaw, en stonden tegen mg te grgnzen en allerlei gebaren te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002788.wav|eenige talenten tot rijpheid zijn gebracht. In dit vertrek heb ik het plan voor een kerktoren ontworpen, dien ik hoop eens voltooid te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002007.wav|Eensklaps begon het te hagelen; eerst troffen enkele hagelsteenen ons gelaat, maar oogenblikkelijk daarop volgde een dichte bui|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000062.wav|dat dus het klooster zoowel voor hem als voor haar, voortaan de wereld zou zijn; dat hij er oud en zij er groot zou worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000511.wav|Misschien misleidt gij uzelf: er moet stellig eenig kwaad, iets verkeerds zijn bij een geheimenis, die men aan eene moeder niet kan openbaren. Lieve moeder! zeide ik, de hand drukkende, die zij mij vleiende toestak|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001012.wav|waarvan deze herdruk tot een voldingend bewijs verstrekt. Reeds in het vorig jaar zou dezelve het licht gezien hebben, maar mijne pogingen, ten dien einde, werden door het Fransch Gouvernement|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000749.wav|mocht ik wel zeggen. Zoo onttakeld, zoo ontwijd als mijn kamer er nu uitzag, was ik er haast blij om dat zij spoedig geheel en al zou ophouden te bestaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001353.wav|En dat EDUARD haar niet te goed daartoe hield, was duidelijk te zien aan de venijnige blikken, welke hij haar telkens toewierp. Zij waren te vermoeid, om nog vele redevoeringen te houden en vroegen dadelijk naar hun souper|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002325.wav|Schoon zijn verstand dus somtijds dwalen mocht, zijn edel en oprecht hart dwaalde niet. Zijn wandel was onergerlijk voor God en voor de menschen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000831.wav|Ik ben te veel aan nicht verschuldigd om niet te doen wat zij verlangt, sprak Lina en trok hare hand terug, maar zij kon het niet helpen dat zij even de zijne drukte. De heer Botwater vroeg of de dames het niet wat koel begonnen te vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004526.wav|Hij gfoette met de uiterste beleefdheid. Ik heb nog nooit het genoegen gehad n te ontmoeten, mijnheer Phunky, zei Snubbin, met hoogmoedige vriendelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003670.wav|door steigers in verschillende afdeelingen verdeeld. In de havenbasins lagen oorlogsschepen, en zagen er van dichtbij grooter en verschrikkelijker uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000695.wav|Werkelijk, Regina had er vrede mee, dat toonde zij wel, toen Eckbert een paar dagen later zonder omstandigheden de aangeboden plaats aan van Berchems tafel kwam innemen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000899.wav|Aan de Steenpoort werd een tallijke wacht gesteld, om de vrouwen en kinderen binnen de muren te houden; de vervaardheid trouwens was zozeer onder hen dat zij nog dezelfde nacht door de velden wilden ontvluchten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000249.wav|Daarop vermaande zij ons, niet bedroefd te zijn. Helaas wij konden het niet laten. Wij snikten zoo, dat wij de kamer uit moesten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001613.wav|Hij bleef echter dien gansenen avond even vriendelijk jegens mij: ik vermoedde derhalve, dat zijn ontevredenheid alleen op Heynsz zoude nederkomen, die hem van het voorgevallene tot zijnent onkundig had gelaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001327.wav|Ook hij maakte een dozijn spijkers, die voortreffelijk waren, en daar kwam bij, dat hij ze in de helft van den tijd maakte, dien de Dalecarliër noodig had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002978.wav|gij zijt een sentimenteele dweper, Willibald, dat heb ik altijd gezegd; maar ik wil niet alles weigeren. het zij zoo; alleen ik moet u waarschuwen dat mijn naam geen geluk aanbrengt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_003152.wav|met houten zolen aangetrokken, toen het Engelsche gezelschap naar buiten kwam, de jongen vermoeid geeuwend, de|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000866.wav|Ik heb genoeg gehoord, viel juffrouw Bumble hem in de rede, om overtuigd te zijn, dat gij de man zijt, met wien ik spreken moet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001023.wav|Maar dat hij Madeleine niet kon binnenbrengen, zoo deze niet buiten was. Dat dit het ééne bezwaar was, maar dat er nog een bezwaar bestond: de ledige|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000047.wav|Krijgen wij geen chocolaadje, tante?' 'Ik moet een chocolaadje hebben,' grijnde Ro plotseling. 'Je zult alles krijgen als je zoet bent, maar als je huilt, krijg je niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001593.wav|tuin of boomgaard, aangenaam gelegen in den hoek, door twee kruiswegen gevormd, en voor wier deurpost de huisgenooten het ochtendmaal gebruikten, en een tafereel opleverden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002448.wav|Mijnheer de portier, zeide hij, eerbiedig zijn pet afnemende, zoudt ge zoo vriendelijk willen zijn mij open te doen en dezen nacht te huisvesten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002383.wav|En buiten haar kleine belangen der keuken deze bezorgde zij zelf, van haar toilet en van haar borduurwerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000536.wav|en de stevige, oude gebouwen werpen zulke groote schaduwen op den grond en op de rivier, dat er nog eene andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000141.wav|zocht hij de beste geneeskundige hulp, dieindenomtrek te krygen was. De geneesheeren kwamen; zy begrepen den toestand van Therese niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006734.wav|opdat deze uitgebreide en aanzienlijke familie zooveel luister zou bijzetten aan het huwelrjk, als|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007095.wav|Wij hadden een paar leuningstoelen noodig en hadden ze niet, en daarom zochten wij natuurlijk naar iemand, die ze wel had, en leenden ze|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000524.wav|welke in den zonne- en maneschijn glinsterden. Op het grootste der torentjes stond een windwijzer, een pijl, die een appel doorboord had: dat moest aan het schot van Tell herinneren|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_006408.wav|Hij zal dadelijk komen. En u, u zijt op mijn kleeren gaan zitten. En Serëscha lachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003199.wav|O gelukkige moeder, die gij zijt, als het nooit zoo geweest is! Mevrouw Bird opende langzaam de lade|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000305.wav|Want zij bleven kuisch gesluierd als maagden, tot zij als bacchanten de dichte trossen zich drukten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001153.wav|Zij vond de wereld naar en de menschen naar, hoofdzakelijk omdat zij zoo weinig notitie van haar namen. Maar dit was ook geen wonder. Het was eene ware kunst om met mevrouw Rimini een gesprek te voeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000271.wav|en potlood. eel krammen in t gewelf. et achtergedeelte heeft dikke muren, en binnen de hoofddeur ligt de put, die nog op het plein is te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000306.wav|was de hoofdman der veertig roovers met bitter harteleed in het bosch teruggekeerd. Deze ongelukkige afloop der zaak, welke al zijn verwachtingen den bodem insloeg|2450|neutral
+wavs/train_5764_4370_000017.wav|kieskauwend, zonder trek, wee door de warmte in de kamer, die voor de zieke cel as brood zoo noodig was|5764|neutral
+wavs/train_2450_3846_006070.wav|Hij deed ons plaats nemen in het rijtuig, dat van voren open was en door een opening in de kap begon hij een gesprek met den koetsier|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001372.wav|En waarom zoû het, trots dien weemoed, eigenlijk zelfs geen geluk zijn. Ik ben jong, ik ben keizerin en ik zie een leven voor mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004883.wav|De drukke heeren waren stil geworden toen zij hen voorbijging; de een fluisterde den ander iets toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005590.wav|Becky had een gevoel, alsof zij al die menschen uit haar rijtuigraampje wel kon zegenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001346.wav|dat zij dit alles dagelijks moest ondervinden en gevoelen, dat zij, wat er ook mocht gebeuren, alleen op de wereld waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001090.wav|ls,' zeide, 'de scheiding toch niet grooter is, dan deze plas, dan zal haast uw verlangen kunnen voldaan worden.' oo sprekende, hield reeds het rijtuig stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008905.wav|Stil! Neen, John-lief! In ernst! Nog niet! Ik zou zoo gaarne meer waard zijn dan de pop in het|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002165.wav|en tusschen hen en de verhevene vlakte is een klein troepje soldaten, die de daarheen leidende trappen bewaken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001473.wav|Burgemeester Klincker van Garderen, niet van adel, wel met een freule gehuwd, had zich met een opstaan en de pet afnemen moeten tevreden stellen, totdat zijn zoon het pleegkind en de volle nicht van Baron van der Waele had getrouwd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_002153.wav|Doch nu kom ik dan eindelijk eerst in ernst tot mijn vertelling van: het was Sinterklaasavond en er waren honderdduizenden gelukkige menschen, kleinen en grooten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000487.wav|en zond, zoodra zij gekleed was, den opperste der gesnedenen tot den ouden koning Armanos, haren schoonvader, om hem te verzoeken, haar met een bezoek te vereeren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000343.wav|Ik wist wel, dat hy eene fatsoenlyke Geldersche Dame getrouwt hadt, doch meer niet; en ik bemoei my bykans nooit met de zaken van een ander: Ik zeg altoos: 'Abraham Blankaart, vrees God, en doe wel; dat is jou zaak, myn vriend|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_001332.wav|hij vertelde intimiteiten uit het leven van Leo XIII. De wijze, waarop hij over dit alles sprak, had iets boeiends|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001580.wav|Daarom zocht hij naar een enkel woord, en vond het heel moeilijk een woord te vinden, maar eindelijk toch sprak hij, en zeide, eenvoudig: - Wat is er|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007247.wav|Ik kon niet slapen. de gedachten hielden mij wakker. Als hij er is, neem ik het nooit, bijna nooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000959.wav|en dadelijk weêr vergetend, waar zij ze borg, opruimende alleen met hare vingers, en zijzelve altijd weg, in het vage|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000120.wav|En het is ook niet te verwonderen, dat de laatste dagen U hebben aangegrepen. Als Uw Hoogheid het mij vergunt, zoû ik Haar aanraden vandaag rust te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000111.wav|en, zoo lang de dwergen over dag aan hun werk waren, geheel alleen bleef. De ondeugende koningin echter|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001552.wav|Maar hoe toch wist gij, dat ik hier gevangen zat?' vroeg HENDRIK. 'Waarlijk, mijn beste vriend!' antwoordde JOAN: 'ik was dezen morgen even weinig voornemens deze plaats als u te bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000598.wav|Toen zeide de toovergodin tot den kalif: Beheerscher der geloovigen, er blijft mij nog over u den onbekenden echtgenoot van deze dame te noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000926.wav|en wel allemaal van een grootte, zooals hij ze nog nimmer gezien had. Zijn verwondering was zoo groot, dat hij een poosje onbeweeglijk bleef zitten kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002136.wav|Hij opende het omslag. Dit was niet verzegeld en bevatte vier brieven, die evenmin verzegeld waren. Er stonden adressen op|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003962.wav|Hij sloeg zijn mantel open: de blinkende keten, de ringkraag, de rijke kleeding lieten haar geen twijfel over, al was de Schout haar ook niet in persoon bekend, of al kon zij in haar schrik en verwarring zijne trekken nauwelijks onderscheiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005154.wav|En toen bood die ellendeling aan om mij en mijne kinderen van hem te koopen, om zijne schulden te voldoen, die hem verhinderden om naar zijnen zin te|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001919.wav|hoe vernederende voor haar zelve, om die te verhalen, wijl de angst en gramschap haar welsprekende maakten, hem in de war en tot bekentenis bragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001878.wav|en zich reeds sterk maken voor zijn aanstaand zwaar juk van keizergrootheid. Hij begreep Othomar en had medelijden met hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003246.wav|terwijl de vijf matrozen, die de manschap uitmaakten, aan den voorsteven bijeenzaten in een wel ledige houding maar die slechts één woord verwachtte om in een werkzame te veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000897.wav|en het zweet parelde op zijn voorhoofd. Dorus droomde op de viool. Nu eens smeltend en zacht,. als een beeld van zijne eerste kindsheid, toen moederliefde hem koesterde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009831.wav|en ik had haast gewenscht, dat hij maar zoo goed was geweest te blijven leven en mij niet door zijn overlijden te hindereh|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001577.wav|Wij waren onder dit alles een goed eind verder gekomen en bevonden ons reeds op de hoogte van Muiderberg, toen Tante, die al pratende niet vergat dat de tijd voortging, aan Lodewijk vroeg, of hij niet welhaast terug zoude keeren, en haar, volgens belofte, aan de hoeve afzetten|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001557.wav|De moedige vogel dreef zegepralend boven de honden en verzelde hen tot bij de jachtknechten; dan vloog hij hoog in de lucht en gaf door zeldzame wendingen zijn blijdschap te kennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000435.wav|Het was een fraaije lente - avond en de starren zouden met meer glans gesonkeld hebben, indien niet de maan, die twee dagen over de volle was, met een' schoonen luister aan de lucht was opgerezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003287.wav|zet ook zulk een gezicht niet. Ik zal u wel vriendelijker leeren kijken, dat zeg ik u. En ik zeg u allen, zeide hij, een paar schreden achterwaarts doende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001537.wav|eene krachtdadige uitwerking. O mijn zoon, riep hij uit, zoodra Noureddin met spreken ophield, gij verstaat u op die zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003997.wav|in den nevel. Jullie gaan naar de Noordzee terug! Past op, grijze ganzen! riep iemand van een anderen kant, als jelui zoo voortgaat, kom je nog in Rügen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001568.wav|en wanneer ik op mijne beurt alles nareken, dan kan de zegsman niemand anders wezen dan de Heer Van Espenblad.' 'Vervolgends?' zeide deze, weder een snuifjen nemende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001822.wav|Leo geloofde. Hij had God lief en den Bijbel. Te Delft deed hij zijn best, als een christen te leven. Doch dit voorstel van Vader bevreemdde hem. Vader bad voor Leo, dat die zijn pad mocht rein bewaren|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002598.wav|Bless me! daar zou hij zich waarlijk wel voor wachten! riep mijn vader. Hij is getrouwd, en daarom steekt er ook niets in dat hij zoo wat den Mentor speelt over Francis; ik heb er geen slag van en zij heeft het|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001690.wav|Toen dat beslist was, de contracten geteekend, toen waren het de proeven. Heel even was het hem vreemd, dat hij Mathilde gedrukt zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010611.wav|terwijl de officier der garde het geheel bewaakte tot evenveel satisfactie van zijn land alsof hij op parade was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003494.wav|van godsdienstig, sociaal en zuiver familiaar standpunt uit je gewaarschuwd voor de gevolgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001851.wav|en volgenden dag onder het ontbijt ontglipte een diepe zucht. it bleef niet onopgemerkt door zijne moeder, en, nadat zijn vader vertrokken was, vroeg zij hem naar deszelfs oorzaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002750.wav|en zeide toen met verheffing van stem: Alles is genoegzaam volbracht. Slechts één ding blijft nog over. Wat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002662.wav|Zielkundigen spreken van een toestand, waarin de aandoeningen en voorstellingen van het gemoed zulk eene kracht en levendigheid bekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000010.wav|In den struggle for life moeten wij al hard strijden om het hoognoodige voor de kinderen te veroveren. Aan een beetje overdaad, waarop wij goede vrienden zouden kunnen onthalen, is voor ons geen denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001416.wav|dat langs het binnenpad over het veld geene mijl van hier ligt, en vervolgens van daar door een bode te paard onmiddellijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005054.wav|Op zijn gelaat lag droefheid, teedere liefde en medelijden te lezen. Zij begreep het verwijt en liet haar hoofd hangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001492.wav|er kwam in hem iets bitters; iets dat neêrzag met minachting op alles wat van Holland was, omdat het was zoo klein, zoo burgerlijk|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000163.wav|Maar neen, ik stap van de nommers af; ik weet niets vervelenders en ontrustenders dan getallen; ik geloof, dat zij u in sommige omstandigheden de koorts op het lijf jagen|2506|neutral
+wavs/train_2450_10876_000007.wav|door de vaart, die toen nog maar zeer weinige jaren geleden gegraven was, tot gerijf zoo van de bewoners der beide steden, als van vreemdelingen, die meer en meer het bloeijende Holland kwamen bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001980.wav|En ik dank je ook zeer voor je beslissing, want ook ik ben van oordeel, dat, als hij de stad wil verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001133.wav|dat zij nader kennis zouden maken, want dat hij, zonder gekscheren, een flinke gast scheen te zijn tt- juist een man naar zijn hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000318.wav|Hij vergenoegt zich, voegde de juwelier er bij, met vijftig goudstukken voor een juweel, dat onder kenners twee duizend waard is; bewijs genoeg, dat hij een' dief moet zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000072.wav|Men fluisterde dat de Chef zelf hem naar het Dok had gebracht en hem had ingescheept naar het Spaansche Vasteland|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000281.wav|en haar hart sloeg harder, wanneer zij zich den wakkeren Deodaat voorstelde, met zijn helderen, vriendelijken oogopslag, met zijn zachtaardig voorkomen, dat zoo vreemd afstak tegen zijn onweerstaanbaren moed|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000346.wav|Verbeeld je nu mama, daar heeft hij dien vervelenden Louis Rivière medegebracht.' Voor moeder en dochter was Kees van den Broek reeds HIJ en HEM|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001236.wav|er gloeide iets van naakt vleesch, wulpschen lach, geelgoud brokaat, bedrupt met waterblauwen saffier|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000344.wav|en die van verlangen brandde om hem te wreken. Zij hangt haren tuinhoed aan haren arm en gaat naar buiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000068.wav|De kleine keek hem over den schouder aan en de oogen niet van hem afwendend, verwijderde hij zich, stap voor stap. Maar opeens klonk een hooge|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_003176.wav|Men had haar zorgeloos, op eene zijde liggende, aan den ingang van een dezer graven, alleen gelaten|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000066.wav|De namiddag was al voor een groot deel verstreken en de hitte had plaats gemaakt voor een meer aangename warmte, toen wij aan het politiebureau kwamen. Lestrade wachtte ons aan de deur|2506|neutral
+wavs/train_2450_6098_006183.wav|Ik nam in aanmerking, dat Steerforth de zaak opzettelijk heel luchtig behandelde; en die zelf overwegend|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001887.wav|Ja,' antwoordde haar moeder: 'er broeit iets: en wellicht zal het spoedig tot een uitbersting komen. Hoû maar moed, Betjen! Alles zal zich ten beste schikken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000051.wav|Hij zette den pas er in, en nu ging het met goeden moed de Veluwe op. De Veluwe! Wat de witte plek is op de kaart van Afrika, is het hart van de Veluwe voor de meeste Nederlanders; terra incognita, eene onbekende streek|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000374.wav|met den linker, dat de schuit ronddraaide. Ho wat, Pietje! riep de gehate stuurman nu weder, terwijl Koosje lachte, Christien proestte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000141.wav|O God, daar komt het, Frank, o Frank! Daar is het, boven me, boven me!! Het dondert boven me|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004541.wav|Anders verzoek ik u mij te doen weten, wanneer en waar ik hem ontmoeten kan. Ik hoop, dat mij dit niet geweigerd zal worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002298.wav|Legree was dien geheelen dag heimelijk ongerust geweest, want Cassy bezat een invloed op hem, waarvan hij zich niet kon bevrijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000818.wav|Uw liefste wensch zal zeker zijn, dat wij dit altijd zullen blijven. Wij hopen U dus over drie weken terug te zien te|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001989.wav|en dat haar nu zoo als van zelve in den mond liep. oen dit zeide, stapte eene schrede achteruit, en bedekte haar aangezigt, dat bloedrood van kleur werd, met hare hand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002191.wav|Met hoeveel verlangen zag ik den weg aan de linkerzijde tegemoet. In het donker zag ik eensklaps een klein roode ster schitteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001599.wav|Gry moest u schamen over uwe tong, Jethro Summers. Hier is een heer, en wat meer is een eerlijke knaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002255.wav|Hij begon dieper en zwaarder adem te halen; zijn breede borst zwoegde heftig op en neer. De uitdrukking van zijn gelaat was die van een overwinnaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002183.wav|om uit de beken van sterken drank te drinken, die terstond over den vloer stroomden. Dit gezicht deed hen nog meer spoed maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003096.wav|zendt mij om mevrouw de barones te herinneren dat de tafel gereed is. Alsdan keerde Jean Valjean in diepe gedachten naar huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000767.wav|de invloed van zijn wakkeren en werkzamen geest werkte op de gansche provincie; hij werd een man waar men mee rekenen moest in den lande, en wat voor ons van het meeste belang is, hij maakte Regina gelukkig|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001834.wav|Laat ons over die zaak niet langer spreken; weet gij wat gij doet, ik weet wat mij te doen staat. Daarop verliet zij hem, met het vaste voornemen, niet voor de vaderlijke woede te bezwijken|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003606.wav|want op dezen weg, die nooit scheen te eindigen, werd men door een onbestemd gevoel van weemoed, ja van wanhoop aangegrepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009569.wav|en met een schouder tegen den muur leunde. Hoe bedoel je dat? Jean Baptist bleef slijpen en zei niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005768.wav|En wat voor nieuws is er daar ginds, Dolly? — Dat nieuws zult gij zeker al wel weten, antwoordde zijne dochter. — Zoo? zeide Gabriel. Wat dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001902.wav|hij behandelde haar, gelijk hij altijd gewoon was geweest, zeer uit de hoogte; maar hij deelde niettemin in den wensch zijner moeder; want hij voorzag, dat Madzy een aardig lief vrouwtje zoude worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003034.wav|en zij moeten er tevreden mee zijn. Maar wie van een andere afkomst is, denkt er anders over|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001868.wav|Maar het trof hun allen, dat Van Naghel er zeer moê uitzag, Bertha bleek en Marianne of zij geweend had, met kleine getrokken oogen. Zij groetten allen drie vaag, bijna weemoedig, hier en daar met een hand, met een kus|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000427.wav|en de frissche morgenlucht was verkwikkelijk en versterkend. Stilzwijgend, maar vol hoop en tevredenheid|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000119.wav|De kapitein waarschuwt ons, dat het anker om één uur zal worden gelicht en stelt de booten van het schip te onzer beschikking. Ieder haast zich, om aan land te gaan|5809|neutral
+wavs/train_2450_9433_001573.wav|ook dan zelfs, wanneer de uiterlijke lichaamsvorm in alle opzichten veel te wenschen overlaat. Soms schijnt het genie bij voorkeur krachtig en breed zijn stempel te hebben gedrukt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000463.wav|die nog wat tijd noodig heeft om aantrekkelijk te worden, maar ook in de nabijheid van hooge, prachtige dennen, leidt de laan naar een|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004369.wav|Op mijn woord, mijn lieve, ik geloof, dat je mevrouw Crawley onrecht aandoet, zeide Sir Pitt; en bij deze woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001250.wav|dat hij nauwelijks zekere prenten in het oog kreeg, die daar te koop hingen, of hij schrikte, gaf een klap op zijn rechterbeen, en riep uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001507.wav|onverschillig waarop het staat, als gij het maar zien kunt. Hij wilde dat niet gelooven. Nu stel ik u voor om te toonen, dat ik u niet te veel geprezen heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000370.wav|zoo hoog als een huis van drie verdiepingen, dat het uur aanwees, dat zoo vriendelijk was het uur aan te wijzen, maar er niet voor gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000739.wav|en op een nevelachtigen ochtend in de wolken verloren is. Des te beter voor den doffen galm van zijne klok|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002865.wav|O, wat dat betreft, dat zou te overkomen zijn; maar ik was in een lastig parket en maakte een gek figuur bovendien. Ik weet wel, dat is mij meer gebeurd, hervatte zij met zekere|1724|neutral
+wavs/train_2951_2211_000036.wav|bovendien kookte er nog een eeuwige onrust in iedere ziel, een onrust des jammers. De gierige stond daar en had den sleutel van zijn geldkist vergeten; de sleutel stak er in, dat wist hij|2951|neutral
+wavs/train_2450_10026_000892.wav|Dan kent gy Mr. Jan niet,' zeide Verhoef: 'aan koeraadje ontbreekt het hem niet: en, als hy rumoer hoort, is het een reden te meer om naar dien kant te loopen, waar het van daan komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000953.wav|Wat! riep Aladdin's moeder, dus je lamp is schuld, dat deze verwenschte geest zich tot mij gewend heeft, in plaats van tot jou|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000593.wav|En wat is dat nu weêr voor een fraai huis, daar gy die Gazen gingt kopen, en daar gy zulke kostelyke Taffen zaagt? Draag zorg, dat de stroom van zinnelyke vermaken, die, zo als gy eens zeide, over uw hart heen moest vloeijen, u niet onherstelbaar bederft|1666|neutral
+wavs/train_2450_9234_001711.wav|en ontvlugtte. Hij verliet het huis en klopte bij een' der buren aan, die nog op was, en hem in zijne woning nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008831.wav|en een grooten zak van zeildoek met garnalen te voorschijn, en stapelde ze in Ham's armen dp elkaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000299.wav|Zij bleef liggen, in die zelfde houding. Het was in haar eene duisterende verwondering, een nacht, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000220.wav|Zoo Iole de waarheid meldde, waarom beschermt dan de Vèrtreffende, glanzende Foibos-Apollo, den goeden boogschutter, maar slechten koning|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000314.wav|hoewel er niemand was om er zijn goedkeuring over te kennen te geven. Hij was nu bezig den catalogus in net net te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004557.wav|Vreemde dingen in familiën komen wij somtijds te weten, jufvrouw; dingen, waarover gij waarlijk versteld zoudt staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003133.wav|De man, tot wien deze woorden gericht waren, liet een verschrikkelijken vloek hooren, en had reeds den haan van het pistool gespannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002317.wav|dat harlekijn amulet daar weder zou worden opgevoerd, en dat de heer Grimaldi daarin zijne oude rol zou vervullen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002002.wav|Foei! Naatje, niet op de Party geweest! Foei! Naatje, nog al uit blyven; en dat om dat de Eerwaarde Smit u, en uwe Moeder verzogt, om met hem naar zyne standplaats te gaan, ter verrigting van duizend dingen, die geen uitstel lyden|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_004759.wav|Nog altoos met het handje op hare linkerhand kloppende. Ik zal het lieve kind niet in den weg staan, niet al had ik een geheel leven voor mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002912.wav|Op schandelijke wijze waren wij het dorp binnengekomen; zegepralend mochten wij het thans verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000912.wav|O. ik spreek het heel weinig. en slecht. — Het is lief, zoo als u het uitspreekt. — Ik zou het heusch niet durven spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001467.wav|was van voren vastgehecht met een gesp, vercierd met drie robijnen van ongemeene grootte en luister, in een rand van juweelen gevat|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000934.wav|Houd je bedaard, mensch. Als je Lientje meeneemt, zal ik voor haar betalen, en daarmee uit. Wanneer wou je gaan?' 'Met de eerste boot naar Semarang|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010170.wav|Zoo, mijnheer? zeide Bucket. Wilt gij dan zoo goed zijn om op jufvrouw Summerson te passen als ik haar een oogenblik bij u laat, terwijl ik even met hem ga spreken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000914.wav|Tegen overmorgen, tante? zei Klaartje, het schelkoord op de vensterbank neerwerpende en een vroolijk gezicht toonende|496|neutral
+wavs/train_2450_3159_001506.wav|en al hield hij ook dan nog vol met zelf niet veel te zeggen, des te grooter was de belangstelling waarmee hij luisterde naar het snappen van de dreutels. Nu en dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001117.wav|door den bijzonderen trek, die den mensch toch aan den grond verbindt, op welken hij geboren is. Hij zette gelukkig zijne reize voort, en bereikte de bovenste oppervlakte van den berg|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000092.wav|wy allen zo wel overtuigd zyn, van de byna alles vermogende kracht der Opvoeding? De denkbeelden die zy in deeze treffelyke Gestichten ontfangen hebben, nopens God en Godsdienst|5809|neutral
+wavs/train_2450_5582_003630.wav|evenals hjj op zijn ontbijt gewacht had, was hn in den geest druk bezig met onder de gloeiende kolen te graven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005494.wav|Gij hebt gezegd, dat de Heere tegen ons was, omdat Hij ons liet mishandelen en kwaad doen; maar zie|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000546.wav|Toen gy eergisteren vertrokken waart, en ik boven by haar zat, lag zy nog in eene geweldige koorts, en zo dikwyls hare oogen wat beschoten waren, sprong zy gedurig, zeer verschrikt, uit hare sluimering op. Zy moet zeer ontstelt geweest zyn|1666|neutral
+wavs/train_2450_9375_000672.wav|al ben ik overtuigd, dat ik door dat te doen, de zaak van Willem van Oranje bevoordeel en de mijne kwaad doe. Gij vraagt naar Spanjaarden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000441.wav|Het suisde Eline een weinig in het hoofd, de scherts daar ginds, de eindelooze verhalen van Hijdrecht, die zich door niets van zijn stuk liet brengen en het verwarde gegons der anderen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_001083.wav|O mijn snelle, wilde, witte twee, o mijn heerlijke rossen, zie ik je weêr, zie ik je weêr, o mijn prachtige, sneeuwblanke paarden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000935.wav|wendde hij zich tot haarbeiden, om met Suzette, wie hij nog niet gesproken had, te schertsen. En het was Cecile eene verlichting, toen zij kon vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002088.wav|dat zij zich het gesprek van gisteren zou herinneren, en toch hare hand niet roekeloos wegsmijten aan een jongeling, die. dezelve. naar zijne gedachten, niet verdiende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009955.wav|die bij deze wonderlijke verwensching den profeet met den walvisch scheen te verwarren. Ruth gaf hierop geen antwoord; maar toen juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000834.wav|wordt een oudman van tachtig jaren, die om het sluiten van een koop twist had gekregen met een jong meisje van zeventien jaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001141.wav|De Heere heeft zijn engel gezonden en voor ditmaal den muil van den leeuw gesloten, antwoordde Tom. Voor ditmaal zeker wel, zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001365.wav|Ja, dat moet! En hij moet hier op den Sarnenstein schuilen, zeide een ander. Ik begrijp niet, wie het zou kunnen zijn, sprak nu weer een derde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005054.wav|Zflfl patid; was vermoeid, en ros en ruiter waren vam de j voeten van het paard tot het hoofd van den ' man met modder bespat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004590.wav|Er sprak eene geheele wereld van bittere zielesmart en verachting uit hare zwarte oogen, terwijl zij zoo|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000921.wav|Menschen bestudeeren is niets dan een jezelf voortdurend als tegenwicht gebruiken op de weegschaal van je ethische en verdere opvattingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003958.wav|Maar wy twijfelen niet,' zeide Van Espenblad, met een geruststellenden glimlach, 'of hy zal zich gemakkelijk kunnen rechtvaardigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000881.wav|toen het slagtoffer, hare tranen verdubbelende, zoo hartverscheurend begon te loeijen, dat ik mij daardoor andermaal ontwapend zag|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002346.wav|als zijne rotgezellen, niet op het krachtig aangrijpen der troepen heeft George, Een ongeluksvogel gerekend, maar met ruimen teugel zich in veiligheid tracht te stellen en angstig het hoofd omwendt, om waar te nemen hoeveel hij nog op zijne vervolgers voor heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011667.wav|Iederen dag werd er, als gewoonlijk, voor hem gedekt en mogelijk verwachtte de oude heer hem met tamelijk veel verlangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005646.wav|Gefolterd door deze gedachten, ter neer gedrukt door een verdriet, dat zij niemand durfde openbaren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000795.wav|Op die manier geef ik niet veel om het baasschap over je leven.' Paddeltje borg bij deze woorden zijn hoofd in zijn handen, terwijl hij de ellebogen steunde op zijn knieën|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011453.wav|en domines van de Cathedraal te Winchester en officieren uit de kazerne daar. Zij trachtte de jonge advocaten van de assizes in de val te lokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005253.wav|Eindelijk viel Barnaby in slaap, en de raaf, die den moed scheen op te geven, om verder te komen dan tot Polly, zet de|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002831.wav|en door hunne eigene booze gedachten verleid werden tot moorden, waarvan de voorstelling het hart in het lijf deed kloppen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000062.wav|trek ergens die fraaie gebouwen in steen en marmer op, maar hoe verder uit de buurt des te beter|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003835.wav|Wel ja! zeide Pulver: reken daarop zooals de schoolmeester zei, toen hij den jongen een schellingskoek in plaats van een lei in de hand stopte. Zij zullen geen goed laten volgen, voor en aleer er een volkomen afrekening heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001502.wav|Nu,' zeide de Kommandeur lagchende tegen den Heer Boekhouder, nadat zij nog eene korte poos in de kajuit vertoefd hadden, en, een glaasje op den valreep, als het ware, op de goede reis gedronken hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001193.wav|Deze heugelijke gebeurtenis nog spoediger voorgevallen, dan BLOMMESTEYN zich had kunnen voorspellen, verdubbelde rijkelijk zijn kapitaal|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002895.wav|Te minder, om dat zy wel weet, dat ik ordentelyk, maar meer niet, leven kan. Hoe, inwonen by lieden, die minder hebben dan ik, dat nooit: zo denkt Juffrouw|1666|neutral
+wavs/train_1724_4162_001051.wav|Maar alle dingen kwamen teregt. De smalle paden scheidden wat gescheiden wilde wezen, en voegde zamen wat elkander zocht, en van Hellingen en de Jong waren een paar verstandige en welwillende bondgenooten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004106.wav|Toen leefde daar een professor van zonderlinge geleerdheid en godvruchtigheid, die, om zijn onstoffelijk leven en oogenschijnlijke deugd, onder alle menschen hoog geacht en wel gezien placht te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001654.wav|en kocht eene broche van Genueesch ziiverdraad, het eenvoudigste sieraad dat de winkel des juweliers aanbood|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002434.wav|Zoodra zij niets meer hoorde, sloop zij de kamer uit, klom ongelooflijk zachtjes en behoedzaam de trap op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003135.wav|Voltooien wat hij begonnen had, Cosette waarschuwen, haar zeggen waar Marius was, haar misschien een of andere nuttige inlichting geven; zoo hij kon|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000498.wav|het voorspel eindigde, opdat het levensdrama zou kunnen beginnen, de wanklanken losten zich in de schoonste harmonie op. Noemt ge dat een treurige geschiedenis|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_006420.wav|Ik wil de schande op mij nemen en sta ook nog den zoon af; maar. of het niet beter is het niet te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000549.wav|GESCHIEDENIS VAN SINDBAD DEN ZEEMAN. Onder de regering van denzelfden Haroun-al-Raschid, leefde er te Bagdad een arme drager, Hindbad genaamd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000375.wav|Na nog zoo'n scherpen blik door het vertrek geworpen te hebben, ging hij de deur uit, gevolgd door Caleb, die de bruidstaart|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001373.wav|En, jongen - een schip is net als een paard. Je moet er de baas over wezen en het goed weten te besturen. Een flink paard gooit een lummel van een ruiter er|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004076.wav|en wel een zeer oorlogszuchtigen geest ademde. By ons behoeft zulks die verwondering niet te baren, by ons, die weten, wat Buat niet wist|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000907.wav|Dit gewaande eiland was evenwel niets anders dan een walvisch van schrikbarende grootte, die met den rug even boven de oppervlakte der zee lag te slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003602.wav|Zij mogen geen rheumatisme met amusement afwisselen. Zij mogen het afwisselen met koorts en pijn, of met zoo menige variatie op de|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002509.wav|Ik vertrouw u evengoed als mij zelf, maar een raad moet ik u toch geven. Als gij ooit meer dan vijftig jaar oud wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002286.wav|en door mijnheer Sleary binnengeleid. Nog pas een slag had mijnheer Sleary met zijne lange zweep naar den clown gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010621.wav|Hij had door ieder woord en elke handeling zijne volkomene sympathie aan den dag gelegd met haar wensch om een kleinen John Harmon te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001666.wav|Groote ontsteltenis, die niet verminderde, toen oom, bij zijn onderzoek door het huis, Frits geheel gekleed en niet volkomen nuchteren te bed vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001265.wav|Hy zal er niet weder over beginnen,' zeide Buat: 'hy heeft zelf van middag afscheid genomen met te zeggen, dat hy de zaak als afgedaan beschouwde.' 'Nu ja! zoo iets zegt men|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004036.wav|Ziedaôr uw rijtuig,' zeide TEUN, hem op de kar wijzende: 'wil ik er de bagaadje maar inbrengen?' Dit zeggende, nam hij de valiezen der beide reizigers en smeet die in den kar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005567.wav|hoewel zij beleefd werden afgewend wanneer het bleek dat zij daarop lette. Cassy werd ongerust. Zij begon te denken dat hij iets vermoedde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006874.wav|Het gezelschap, dat het eerste had ingehaald en daarrnede verder was getrokken, bestond slechts uit een dame en twee heeren; terwrjl het derde gezelschap|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000479.wav|Deeze beide Dames leven zo gelukkig, dat de wonderlyke man eens zeide: 'Het zal voor u beiden zo een grote trek niet zyn in den Hemel te komen, als voor andre menschen, zo gelukkig zyt gy hier reeds|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_003572.wav|In een klooster! bedoelt gij daarmeê dat de jonkvrouw Françoise eene Papistische zoude zijn?' vroeg Mabelia met dien zekeren onverholen weêrzin, die eene ijverige Calviniste kenschetste|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007666.wav|en ten laatste hief de geheele troep, omtrent tweehonderd man sterk, den kreet aan van geen Paperij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003586.wav|Dat weet ik, ziet ge, vervolgde hij, omdat hij in onze familie getrouwd was. Wat voor een meisje? zeide Madame De Thoux snel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002919.wav|Zijn gezicht had zich, misschien sedert jaren, zoo in die gramstorige trekken vastgezet, dat zelfs, nu hij bedaard was, de uitdrukking niet zachter werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001465.wav|En toch zou ik niet meer van hen hebben kunnen houden, dan wanneer ik tot hun gezin behoord had. Waren zij niet mijn broeders|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006355.wav|maar als hij weer voortging, was zij altijd achter hem, en volgde hem langzaam en treurig als een sombere|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002331.wav|Zie die arme schepselen aan! Hier ben ik, mij verheugende in mijn hart dat ik naar huis ga, naar mijne vrouw en mijn kind; en dezelfde klok|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000099.wav|Tot dicht bij den Dom en het Aartsbisschoppelijk paleis staat het water al. Groepen mannen, vrouwen, kinderen, snikkend, vloeien te-zamen den|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001182.wav|Nu, vraag ik u, hernam rnijn heer Meagles, vol vertrouwen een stap achteruit doende en zijn dochter naar voren schuivende om zijn vraag te|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005264.wav|en zijn liefde blijft even frisch als de herinneringen van een man aan zijn jongensjaren. Wij hebben reeds vermeld, dat de beide dames|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002939.wav|Kom! kom! gekheid, wijfjelief! Is het geen mooi kind? Kijk eens, wat schoonder blonde krullen!. en die schelmsche zwarte kijkers, die hij zeker van zijn' vader heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001105.wav|Terwijl deze soort van hond met menschelijk gezicht voor het hek de wacht hield en de zes bandieten voor een meisje terugtrokken, was Marius bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005478.wav|nu zie ik het! Het was deze bemoeizieke rondzwerveiy' zei Jeremias, zich tot mevrouw Clennam wendende, die aan de deur kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002163.wav|en door der waardige Mykenaeërs mond beval Eurystheus den Held te verdelgen ondieren en onmensch, allen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010598.wav|Buckskin afgeranseld werd, omdat hij vier heeren in zijn hoed had behalve die, waarmee hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009548.wav|en toen zij dat deed knielde zij voor mij neer, en vertelde mij, bijna alsof zij haar gebed deed, hoe alles gebeurd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000987.wav|Je bent een rare meid, en toch. toch hoûen we van je! herhaalde hij, alsof hij zich, voor zichzelven, wilde verontschuldigen om die sympathie|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001774.wav|Dat was al heel wonderlijk, maar de schipper had er achter gezeten en hem aan boord met heel wat schrijfwerk belast. 'Anders worden je vingers er te stijf voor,' had hij geplaagd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001300.wav|Door de ziekelijke voorstellingen zijner onvolmaakte natuur en van zijn gedrukten geest gevoelde hij duidelijk dat iets ontzettends op hem lag, zonder te weten wat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000175.wav|ik kom om u te verzoeken, mij de eer te willen bewijzen, met den grootvizier en de edelen van uw hof in het paleis der prinses het middagmaal te komen gebruiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001975.wav|Hoe weet gy dat, Gezant? Omdat zy het mij daar juist verteld heeft. Zy zei datzy vroeg dedeur uit moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004880.wav|door advocaten en procureurs, die naar huis gaan om te eten, door klagers en beklaagden, door pleiters van allerlei soort|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000186.wav|iets aan het buffet gaan gebruiken, wendde zij voor. 'Wel Gina! dan kan ik het immers laten brengen, dat is veel beter; mijn blondje zit nu vast al te wachten; zij zal zeker ook wel wat noodig hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004158.wav|of den ploeg zouden gaan. Voor zij een jaar te Queen's Crawley was, had zij geheel en al het vertrouwen van den baronet gewonnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000575.wav|Doorluchtig Broederenpaar, gij zult mij al te slim zijn, indien ik hier niet voor morgen eene Thebäis van tweedracht en vijandschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011749.wav|Wij zullen het eerst in het gevecht moeten, mijnheer; en u kunt er verzekerd van wezen, dat Boney er voor zal zorgen, dat het een bittere strijd is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000413.wav|Hier woonde een oude vrouw met haar kater en haar kip. En de kater, dien zij haar zoontje noemde, kon een hoogen rug zetten en spinnen; hij gaf zelfs vonken van zich, maar dan moest men zijn haar den verkeerden kant opstrijken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000353.wav|Paai ze dan ietwat langer, die feesten zijn nog in vollen gang.' 'Met drie dagen bruiloft houden, kon men, dacht me, in deze zware tijden volstaan;. maar. indien niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000844.wav|en het eerst aan de menschen geleerd heeft, de Bron aller Grenade aan te roepen als hun Hemelschen Vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006205.wav|In alle andere opzichten, lieve moeder, zal ik zoo handelbaar en gehoorzaam zijn als gij maar kunt wenschen; op dit punt alleen moet ik blijven staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004594.wav|quare fremuerunt gentes; ofschoon de rook, die hun in de keel vloog, hen nu en dan dwong, het lied te staken en met een benauwd gekuch te verwisselen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_002331.wav|te openbaren, welke zon op het punt stond van op te gaan boven den horizon van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002382.wav|En toch was het met een uitroep van vreugde, dat zij elkander herkenden. Misschien was Wronsky zich er van bewust, dat de oorzaak van zijn blijdschap|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000187.wav|en zeer nauwe en korte mouwtjes, een zeer wijden zwarten pantalon, met zeer spits toeloopende pijpen, en een gebrocheerd zijden vest|496|neutral
+wavs/train_2450_3545_005899.wav|toen zij de sombere kalmte opmerkte waarmede Chloe bij den wagen stond. Mijne tranen zijn gedaan! antwoordde zij met een grammen blik naar den handelaar, die nu aankwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007137.wav|Pecksniff keek even naar het boek, dat zij in haar hand hield en fluisterde juffrouw Lupin, zoo mogelijk nog treuriger dan eerst, in het oor|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000624.wav|en hoe spoedig de herinneringen aan personen, die voor eenigen tijd afwezig geweest zijn, uit het geheugen hunner medeburgeren worden uitgewischt - ja wie kan deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000425.wav|hij is zijn verbitterdste vijand en wil hem vermoorden; maar ik zal zijn voornemen wel verijdelen. Zoodra Morgiane met|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004270.wav|het was een rechte weg; het eenige onaangename was, dat zij nog al ver af lag, wat vooral na een zwaren dag geen genoegen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003002.wav|En in de maand Maart is het niet waarschijnlijk, dat wandelaars daarheen zullen verdwalen. Alle vreemdelingen, die anders gewoonlijk op de heuvels|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004034.wav|voor de huisvesting van troepen, ten tweede, wegens zijn doelmatige verlichting, ventilatie en zindelijkheid; ten derde, wat zijn zorg voor vrouwen en kinderen aangaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000798.wav|k heb mij verbeeld, en het zal mogelijk alleen maar verbeelding van mij zijn, dat uw vader mij misschien verdacht houdt, als of ik van eenen eenigzins spilzieken aard ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004522.wav|Pickwick durfde zich niet verroeren. Het was duidelijk, dat de heele kostschool op de been was. Hij besloot stil te blijven staan waar hij stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000292.wav|Tegelijkertijd beval hij zijnen herauten, rond te bazuinen, dat hij Aladdin genade schonk, en ieder zich nu spoedig moest verwijderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000649.wav|ô k houd mij verzekerd, ejuffrouw! als gij deze brieven gelezen hebt, zal ik ten minste niet meer hatelijk, maar wel beklagenswaardig zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001329.wav|De ijzige wind daarbuiten is bedaard en de witte ijskristallen en vlokken liggen rustig op de daken of samengewaaid en opgestapeld in vensterhoeken en kozijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007995.wav|Waar? riep Affery, terwijl zij het sleutelgat aan een tweede onderzoek onderwierp. Waar anders dan hier, in dit huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002235.wav|heeten; 'twas zeker nooit en nergens bijeengebracht sinds den dag der schepping. Toen wij de samenvloeiing van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000033.wav|De toovenaar was hiermee tevreden, en beval hem dat ze heel mooi en blank moesten zijn; nadat hij hem nog een goede betaling beloofd had, ging hij naar zijn herberg terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000636.wav|Ik blijf bij u, Heer, en ik verzeker u, dat die Heeren daar achter ons kennis met mijn zwaard zullen maken, als zij u te na komen. Trouwe Fulco! zeide|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001271.wav|Een fraaie vergelijking!' hernam Buat, een weinig wrevelig: 'ik geef u mijn geheele bosch van St. Genêt voor de tiende part van uwe verwachtingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001962.wav|toen hij zijne verdronken pet weder om en om gekeerd had en haar tegen den draad in — zoo er nog onderscheid in was — met zijne mouw had gladgestreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010556.wav|Die streep breedte verder had hij nog niet bereikt. Hij antwoordde niet, maar liep zwijgend met een donker gezicht voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004348.wav|Maar is dat nu wel zoo zeker, dat die onderneming op til is?' vroeg een ander persoon, die mede een Wijnkooper was en den eigenaardigen naam van Van Dorsten voerde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000760.wav|Maar gij doet ze allen te zamen een affront aan, als gij ze zoo zitten laat.' 'Verschoon mij, Uwe Genade, ik kan niet gelooven, dat deze schoone jufferen hare cavaliers behoeven te tellen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001450.wav|zei, dat hy een vriend van Gellert was. Broertje wist niet wie Gellert is; maar onze jonge Leeraar, dat lief mannetje! heeft my verhaalt, dat Gellert nog al heel Rechtzinnigjes in de Leer was; doch in de Practyk des te grooter Ketter|1666|neutral
+wavs/train_2450_9375_000899.wav|De vrijbuiters zullen morgen Lammen bestormen! Spaar de soldaten en zoek met hen onmiddellijk een goed heenkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008396.wav|De geleerde heer had echter geen rust bij de gedachte, dat zijn verhandeling voor de wereld verloren zou gaan, hetgeen zeker het geval zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000458.wav|Zoodra gij mij goedschiks kunt verlaten, nietwaar?. Zoo! ja! dus is uw reis naar Utrecht slechts een voorwendsel om verder te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001183.wav|Eerst had hij zoo lang gedraald om een tweede vrouw te nemen bij Minah, wijl hij bang was voor scènes; nu had in den laatsten tijd die zondige|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004325.wav|Zijn stem was vol en diep. Hij zeide, dat het een warme avond was, of bood zijn tafelgenoote ijs aan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002584.wav|Wat is moeite, wat is al wat je wilt, zo de beloning eene Vrouw van verdiensten is, die u bemint, en wier schoonheid u verrukt? Gy weet, gierigheid is eene zo lage ondeugd, dat die nooit in Vaders pot kon|1666|neutral
+wavs/train_2450_5105_000887.wav|en het kwam my voor, dat ik van deze belofte nu met het beste gevolg party kon trekken. Ik bracht hem dus een oezoek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003227.wav|Zijn door de kinderziekte sterkgeschonden gelaat had weinig behaaglijks; terwijl de omgekrulde onderlip en vooruitgezette borst geen geringe mate van zelftevredenheid en verachting van anderen schenen aan te kondigen|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000621.wav|En wie zijt gij, mijnheer? voer hij uit, maar lang niet op den toon, die bij zulk eene vraag gepast had|496|neutral
+wavs/train_1724_1878_000163.wav|Verblij u, meester Jan, zij zijn veroordeeld. De dood uwer moeder zal met woeker betaald worden, en het Vaderland zal zonder ketens uit dit bloedbad|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_006597.wav|en de koerier op het achterbankje rookte niet meer zoo op zijn gemak als in het begin van de reis|2450|neutral
+wavs/train_960_1747_000066.wav|Zoo komt men te Haarlem met lichtende lantaarns. De rit heeft over de twee uren geduurd. De klokken schelen! zegt Gerrit. Men overtuigt hem van het tegendeel met een horloge|960|neutral
+wavs/train_2450_7759_000636.wav|legde het op eene tafel en bedekte het met mijn eigen zakdoek. Wij poogden de moeder te troosten en fluisterden haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006363.wav|zoo even in de keuken verklaard had, dat hij begon te vreezen, zich ten opzichte van den jongen een weinig overijld te hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001562.wav|Kijk. zei de oude vrouw en haar staafslanke vinger, bevende, wees. - Wat? vroegen de twee mannen en keken. - Ik meende|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000735.wav|Kom! ik ben een zottin. Verschoon mij, Mijnheer Huyck! Het is beter, dat wij dit onderwerp niet verder aanroeren. en zelfs, dat wij elkanders gezelschap vermijden. Hoe! riep ik uit, verbaasd en|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001315.wav|Met deze woorden, welke hy van een beschermenden hoofdknik vergezeld liet gaan, zette Van Espenblad met Arlington zijn weg voort, terwijl de dienaars in hun sluiphoek terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001138.wav|Nu zul je mij ook kunnen gelooven als ik u de rest van de zaak vertel. Na dit preludium jging mijnheer Meagles voort met zijn verhaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006695.wav|en Pipkin keek scheel; misschien kwam het door deze beide omstandigheden tezamen, dat hij de zaak niet in het ware licht kon zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006208.wav|wie moet dan niet toegeven, dat haar beleid volmaakt te rechtvaardigen was? Ik ben alleen op de wereld, zeide het ouderlooze meisje|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003159.wav|dat hij het juist toepaste met dezen man tot getuige, scheen mij eene wreedheid, die mij te pijnlijker trof, daar ik op gansch andere uitkomst had gerekend|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_007894.wav|dat aan mijn haard van een kindergezichtje een vrouwengezichtje is geworden. Maar den heelen nacht door heeft zij haar armen om mijn hals gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000677.wav|it was de reden, dat zij besloot, om niet langer, dan tot dien avond te eyden te vertoeven, en dan met de aag van daar op msterdam te vertrekken, ogtans wilde aan eenige bijzonderheden van eyden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000737.wav|aan zijn linker de grootvizier en de grooten van het hof, terwijl vooruit de trawanten gingen en de aanzienlijksten van de vorstelijke huishouding|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001227.wav|De graaf mompelde eene krasse verwensching tot eenig antwoord, maar zag in dat hij geslagen was, en dat hij zich schikken moest naar de omstandigheden. Ook had Wijnands nauwelijks uitgesproken, of het rijtuig hield stil voor diens huis|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_002741.wav|en scheen het eerst te vergeten toen wij, bij het schijnsel van. vuur en kaarslicht, warm en vroolijk aan tafel zaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003297.wav|De meesterknecht met zijne vrouw en een uitgelezen kring van bekenden zaten aan een tafeltje dicht bij het orchest. Het concert begon|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001876.wav|Zoo verbracht Hedwig den zomer in toestand van herstel, doch de wederopleving was als het bovenkomen van een verdrinkende in volle zee, zij zag niets waaraan zich vast te klemmen om niet weder te zinken|1666|neutral
+wavs/train_2450_3566_000076.wav|Zie, daar hing zij ook aan den sleep, en wat zij ook deed, zij bleef plakken. Zoo ging de trein al verder en verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000769.wav|ik zag dat gij mij herkend hadt en ik meende dat ik eens even met u spreken moest, opdat uw verwonderd gezicht mij niet zou doen ontdekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006270.wav|Het zou op dit oogenblik voor een oningewijde niet gemakkelijk zijn, hernam mijnheer Merdle, aandeelen te krijgen in goede ondernemingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000123.wav|Het is ijsel'ijk, Jo; want het is niet waar. Wat zeg je daar, Pip? riep Jo, met de grootste verbazing terugdeinzende. Je meent toch niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001650.wav|vastbesloten dat, ondanks allen last en onkosten die zulk een onverwacht vertrek insloot, haar lieve Elinor geen week langer zou blootgesteld zijn aan zulke kwaadaardige toespelingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001235.wav|Nu, hij moge razen, maar zoodra Venus verschijnt, is hij bedaard. Het wilde dier onderwerpt zich. Wij zijn allen even|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001777.wav|Met stille verrukking beschouwden beide de reizigers eene lange poos dit verschijnsel, dat hun gids volgens zijne begrippen aan niet anders dan aan de werking van dezen of genen boozen geest toeschreef|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000663.wav|aarwel!' zeî renkelaer: 'en, nogmaals, denk aan t behartigen van mijn belangen, die ook de uwe zijn.' et deze aanbeveling zijnerzijds, scheidden de twee bondgenooten van elkander|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001358.wav|Zij verwonderde zich niet over het zonderlinge van een kachelpijp, die vreest op heeter daad betrapt te worden en verdwijnt wanneer men haar schaduw opmerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002372.wav|En als ik ooit hier uitkom, Sam, vervolgde Pickwick met gemaakte luchthartigheid, geef ik u mijn woord, dat gij terstond weer bij mij kunt komen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003745.wav|toch stelde hij haar op prijs. En in die zoete gedachte, welke haar fier maakte, was het haar niet meer mogelijk treurig te zijn uit medelijden; alleen vond zij er zich egoïst om|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_000215.wav|en hoorde hoe zij hun Vader in den Hemel toezongen, terwijl zij hun eigen vader nooit gekend hebben, kwam de gedachte in mij op|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000285.wav|De langzame karren kwamen er aangekraakt van de weegbrug af: tusschen staven en drijfriemen en buikige machines door|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000694.wav|Zij nam plaats op den troon, en mijne beminde bleef aan hare regterzijde staan, terwijl de overige slavinnen zich op een' eerbiedigen afstand hielden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005383.wav|Hij heeft u even lief als ik, nog meer, omdat Hij beter is. Hij zal u helpen om goed te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003062.wav|tot heden om de gevolgtrekkingen, die anderen er uit zouden halen, hebbende uitgesteld, te voldoen aan de aanzoeken, die uwe vrienden by my doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008387.wav|welke de natuurlijke gevoelens van het hart opsluit, gelijk vliegen in barnsteen, en het goede en kwade, het gevoelige en|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003172.wav|maar, ook dàt kost geld, en zij heeft nu eenmaal de fluweelen japon, die reeds aan het hof van Koning Willem II heeft gediend, met deftigen sleep, maar die haar om het lijf zit of zij in een koker was gezet|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_001744.wav|Ik respecteer uw dapperheid. Het bewustzijn van uw onv schuld gaf u het recht op mij verstoord te zijn. Hier is mijn hand. Reik mij de|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006722.wav|over hetgeen hij gehoord en gezien had, stond de slotenmaker te staren op de sidderende vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000398.wav|Hij zette de pooten voorzichtiger in de sneeuw. En als hij ze optrok, zagen we bloed in het spoor. Toen begrepen we, waarom de jagers zoo volhielden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000645.wav|Gecontrarieerd in de keuze van een beroep, gecontrarieerd in een jeugdige liefde waarin ik mijn geluk had kunnen vinden, was de fine fleur van mijn levenslust er al af, toen ik naar Leiden ging om daar in de rechten te studeeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002592.wav|maar wij maakten ook met ons drieën, Lize, Mattia en ik, groote wandelingen. Eigenlijk waren wij met ons vijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002103.wav|en eerst toen dit gedaan was, herinnerde hij zich, dat hij Karr moest doodschieten. Hij lokte den hond, die hem al dien tijd was nageloopen, en ging opnieuw met hem het bosch in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003364.wav|Wat beteekent het, dat ik in armoede ben gedompeld? Jij verlicht mij die; en wij zullen haar samen dragen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000118.wav|doezelde het laatste licht van de zon een dofgouden weêrschijn, waartegen de molligheid der waringins, de statie van de klappers afstaken als zwart geëtst|1666|neutral
+wavs/train_2450_4254_002017.wav|op denzelfden grond spokende waarop zijne bevolking trad. Het is het indrukwekkendste, statigste|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005336.wav|in een nieuwen werkkring boete te doen voor het verledene. Een Jijdlang worstelde hij hard en hij leed veel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000911.wav|op denzelfden tijd en zonder dat de een iets van den ander hoorde want ieder was ijselijk met zijn eigen instrument ingenomen|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000391.wav|Maar zij had zich toch alles veel grooter en veel mooier en veel treffender voorgesteld. Tien zulke zalen, duizend meesterstukken! Zij telt pas|2506|neutral
+wavs/train_2450_6098_010219.wav|Julia was naar buiten om afscheid van haar familie te nemen; en het huis was heelemaal beplakt met groote biljetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001292.wav|langs de boomtakken, en van de naalden aten. Er waren een massa op elken tak, zij knaagden en aten. Het knapte voortdurend in den boom; dat waren al die werkende kaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005791.wav|en vergeet niet er bij te voegen, dat als zij, na al wat er gebeurd is, nog in de Sjouwerlui wil komen, zij een thuis in de Sjouwerlui|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005021.wav|Hoevele onbekende heeren hadden reeds de onomkoopbare Miggs willen omkoopen, om haar een briefje te overhandigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007374.wav|Zij nam dit alles in overweging in bed, en den volgenden dag, toen Rawdon zijn ochtendbezoek aan zijn club ging brengen, reed mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002741.wav|en een lederen zweep opnemende, gaf hij Tom een fellen striem over de wang, gevolgd door een hagelbui van slagen, waar hij maar kon raken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002298.wav|Ik kan slechts het leven verliezen, dat sedert lang voor mij geene waarde meer heeft: maar voor u is alles verloren. Laat mij daarvoor zorgen, zeide Arkel met fierheid: ondankbare|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001989.wav|Alle onze Kantoorbedienden, alle onze Booijen zyn Luters; en ik zal nooit dulden, dat deeze Keten van Lutersche Wezens in de war raakt door eene Schoondochter. En wat maakt dat verwenschte buiten de Kerk trouwen een slegt huishouden|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_005357.wav|sleepte hij toch een van de groote zware stoelen vlak voor het vuur, en ging daarin zitten zoo breed hij. kon, met zijn voeten op het|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000666.wav|Toch gaf Peer Ola daarom zijn plan niet op. Den dag nadat Jarro verdwenen was, liep Peer Ola buiten op de plaats. Hij speelde als gewoonlijk alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004669.wav|Ik ben teruggekomen, even arm als ik ben heengegaan, en bovendien voor mijn leven verminkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001151.wav|BUISMAN schudde reeds, terwijl zij deze beletsels noemde, het hoofd, en zeide, toen zij eene heele ceêl van allerhande nietige belemmeringen had opgenoemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005094.wav|hij zag hem de hand van Madzy aanraken als om haar aandacht op den armen voetganger te vestigen. En inderdaad, zij wendde het hoofd om, zag Reinout aan met een spotachtigen blik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001840.wav|Hier was nog een treurig toneel te zien, dat het hart fel mocht schokken. Duizend wenende vrouwen, huilende kinderen en stramme grijsaards baden geknield om de stad te mogen verlaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000685.wav|Ja, Ulrich en Heinrich! Ze kwamen hier in den namiddag in booten aan. Gij vergist u, Heer! Ulrich en Heinrich zijn hier niet geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000988.wav|Die woorden werden met geestdrift begroet. Alle gasten stonden op en hieven de bekers omhoog. Daverend klonk het door de groote burchtzaal: Ter eere van de schoone bruid en van den dapperen overwinnaar|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002129.wav|Als het nu drie, vier, vijf malen was geweest. Maar de twéede maal pas!. Wat moeten al de jongens wel van me denken|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000135.wav|en de soldaat hals over kop van de derde verdieping naar beneden viel. Dat was een verschrikkelijke buiteling|496|neutral
+wavs/train_2450_8749_001158.wav|was er vol van, en het gerucht was gegrond. Eenige dagen later verscheen de benoeming in den Moniteur. Den volgenden dag bedankte vader Madeleine voor de betrekking|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005890.wav|dat hij eenige dagen geleden een langen brief alleen over deze twee had geschreven, waarin hij zooveel van hunne rampen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001265.wav|et leed ook niet lang, of haar broeder, die de deur uit geweest was, had op straat iemand ontmoet, die den vorigen avond toevallig in het gezelschap was tegenwoordig geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001191.wav|dus toen heb ik wat belladonna genomen, en nu voel ik me al wat beter, zei Bets, terwijl zij haar ijskoude handen tegen haar brandend voorhoofd drukte en haar best deed om er gewoon uit te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_000360.wav|Toen het schitterend licht van eene lantaren, die voor de deur stond, haar voorlichtte sloeg het elf ure|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000736.wav|waarlijk, zij was een model van goeden toon, en eene distinctie! Men zag het in alles, dat zij perfect was opgevoed! Zij was allervriendelijkst jegens mij, maar executeerde mij achter mijn rug en|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001487.wav|deinsde nu niet terug voor den vunzen walm en de verpestende dampen, die zijne reukzenuwen troffen, zoo ras hij het hoofd door de deur stak. Integendeel, dat het hier walmde en smookte, was hem eene gansch niet onbehaaglijke|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_008805.wav|Buitengewoon trotsch op zijn taak, begaf Newman zich den volgenden avond, ruim een uur voor den afgesproken tijd, naar zijn post op het plein|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004607.wav|Zij had derhalve een oog op hem gehouden, en vele geringe omstandigheden opgemerkt die zij alien opnoemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011023.wav|in een sjaal op den bok naast den nieuwen Europeeschen bediende; Jos rookte bij tusschenpoozen binnen zijn pijp|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000976.wav|dan roemloos en goddeloos zich over te geven aan de gehuichelde genade van de zwervers uit het Zuiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000684.wav|Tot het bereiken van dit doel, heb ik een middel uitgedacht, waarbij ik mij evenwel alleen buiten het kamp moet begeven. Ik beveel u dus, om mijne afwezigheid geheim te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003967.wav|Bijna had het eerste gezicht van zijn eerste kleinkind hem den dood berokkend, zoo groot was zijne verbazing daarover|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000279.wav|De teedere toon zwol heel hoog, tot het scheen of zij breken zou als een straal van glas. Maar hij boog om|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002885.wav|Maar zij merken wel, dat het geen spel is. Dat begrijpen zij niet, dat ergert hen. Zij hebben er geen begrip van wat liefde is|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000179.wav|en die ontdekking was voldoende, om een toekomstige mijn van geestigheden ten koste van de verliefde Elinor te doen leggen, waarvan de losbarsting alleen door hun kortstondige bekendheid met Edward vooralsnog kon worden verhinderd|2506|neutral
+wavs/train_2450_9332_000287.wav|In deze stemming verliet Ali Baba de weduwe van Casim, en nadat hij Morgiane ingeprent had, haar rol goed te spelen, keerde hij met zijn ezel naar huis terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000034.wav|Hij is sterk en netjes, dus moet ik niet klagen, maar ik weet dat ik er verlegen over zal zijn, als ik Annie's zijden parapluie met een gouden knop er naast zie, zuchtte Meta en bekeek met grooten tegenzin het kleine|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000849.wav|De sultan vond dit zoo merkwaardig, dat hij zijn' bijzonderen geschiedschrijver last gaf, alles naauwkeurig te boek te stellen; en zich vervolgens tot al de aanwezenden rigtende, zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003870.wav|Jones, die lang eene kans had afgewacht, sprong nu op, zeggende: Budden! wilt gij mij nu vergunnen een toast in te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001107.wav|en de eer der familie houdt gij u ook goed. Dat is de manier, waarop gij redeneert, en dat is de manier, waarop gij handelt, Sir|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002743.wav|keek uit het venster en scheen het bijzonder druk te hebben met zijn keel te schrapen en zijn bril af te vegen; tusschenbeide zijn neus snuitende op eene manier|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000472.wav|Och, klets toch niet!' 'Geloof me, het is onverstandig. De dokter heeft het zelf gezegd. Je zult nog zien, dat je een ongeluk krijgt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002360.wav|Eenige straten verder hoort men in de koffiehuizen de biljartballen tegen elkander stooten. De schouwburgen openen hun deuren en spelen vaudevilles; de|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000355.wav|de Van Oudijcks, het eerst, waren vertrokken; de Regent volgde. De Eldersma's bleven met hun intiem troepje alleen: dokter Rantzow, de hoofdingenieur Doorn de Bruijn, met hunne vrouwen, en de|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_000963.wav|Van den Broek lachte haar uit, maar zij nam er geen notitie van, en ging zitten, welk voorbeeld hij, toch geïntrigeerd, volgde. Zij zette het plan uiteen, dat ze gevormd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002678.wav|De roman, dien Hélène las, was Daniele Cortis, een werk, dat opgang maakte aan het hof, omdat de prinses Thera het mooi had gevonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000046.wav|De hoofdman scheen alom-tegenwoordig en Veritas zoowel als Paddeltje vlogen op zijn wenken her- en derwaarts, als zijn onmiddellijke adjudanten zijn bevelen op de gevaarlijkste plaatsen overbrengend|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003505.wav|Die vrek!' zeide MOM: 'hij had u alles even goed kunnen overdoen; want, vooreerst heeft hij aan die rijkdommen niets, en ten tweede zoude er op zijn recht van eigendom vrij wat aan te merken zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000162.wav|Zij liepen in een blauw gestreept katoenen buisje en broek, op bloote voeten en gingen naar de paarden, naar de duiven zien: ze plaagden Doddy's kakatoe, die op het dak der bijgebouwen trippelde. Zij bezaten een tamme|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_006161.wav|Als de wind bij vlagen door de takken suisde, veroorzaakte hij een klagend geluid, alsof de arme gepijnigde boomen zelven over hunne wonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000120.wav|Op dit oogenblik, bij voorbeeld, is het zeil- en stoomschip een wonderbare machine, voortgestuwd door een zeilwerk van drie duizend vierkante ellen oppervlakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001129.wav|Ik kijk van dokter Chillip, met zijn Zondagsche das, naar den preekstoel en denk, wat een prachtig plekje die zou zijn om in te spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002072.wav|Omtrent een uur had hij met eenen stevigen tred doorgestapt, toen hij op eenen kleinen afstand een vrolijk liedje door eene heldere stem hoorde opzingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007554.wav|een weinig bijgeloovig is en er tegen heeft dat ik iemand naar het altaar geleid, eer ons kindje oud genoeg is om de bruid te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003884.wav|Pas op!' hernam Buat: 'gy zult nog al uw klanten, voor zoo verre die van de Fransche party zijn, verliezen, als zy u zulke meeningen hooren uiten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002281.wav|Zijt gij dan mogelijk niet meer vrij? vroeg ik zacht en zelf diep bewogen, hare hand nemende en mij voor haar plaatsend om haar in de oogen te kunnen zien|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000872.wav|U en het kleine plekje groene gras heeft men mij gegeven in ruil voor de geheele wereld, die ik daar buiten had! Ieder grashalmpje moet mij een groene boom, elk van uw witte bladeren een geurige bloem zijn|2506|neutral
+wavs/train_2450_6613_003492.wav|ik weet niets van wat er elders omgaat, en kom langzamerhand onder den indruk van het wonen in een klein plaatsje|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002777.wav|deze had de kleine aan zich zelve overgelaten, vertrouwende op hare waakzaamheid, die men niet eens had ingeroepen, en toen het ongeval plaats vond, werd het haar door de vriendin verweten als eene schromelijke|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000126.wav|Daar dit onmogelijk was, deed zij haar best vroolijk te schijnen, en dank zij haar zenuwachtige opgewondenheid, slaagde ze daar zoo goed in, dat niemand vermoeden kon, hoeveel inspanning het haar kostte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001720.wav|Hij ging liggen, stond weder op, verschool zich in den hoek eener deur, sprong voorwaarts, verdween, kwam weder te voorschijn, liep weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000749.wav|Hier moeten wij wederom de vraag herhalen, welke wij reeds vroeger hebben gedaan: was er eenig donker besef van dit alles in zijn geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000585.wav|Aan beide kanten wroeging. Wat te doen? Wat te kiezen? de plechtigste herinneringen hoonen; de innigste verbintenissen met zich zelven aangegaan verbreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000485.wav|e oude, nog bestaande wegen, waar ogendorp in zijn koets met vier paarden reed, slingerden zich met groote krommingen door het veld en langs de|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000068.wav|Maar de berichten over Ex en Co. werden ongunstiger en het werd voor de kongsi, die dat huis wilde staande houden, nu de vraag of dat laatste nog langer wenschelijk was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001486.wav|Laat ik, alles overstaande, u alleen maar zeggen, dat de Heer Helmers meer deedt, dan hy belooft hadt; en nog heden hebben myn Broeder en ik de grootste verpligting aan deezen waarlyk alleredelmoedigsten man|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_001673.wav|Die domheid beging ik niet; maar ik heb ze moeten afstaan aan een rechthebbende. En ik deelde hem mee, wat ik u in mijn laatsten heb verteld omtrent het opdagen van dien stiefbroeder met zijne aanspraken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000278.wav|is een schitterend lot voor een volk, zoo dit volk Frankrijk is en het zijn genie bij het genie van dien man voegt! Of wat is verhevener, wat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009594.wav|Gij hebt een goed huwelijk gedaan, niet waar ? vroeg Fiedgeby. De ander glimchte een leelijke lach en tikte eens tegen zijn neus|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001813.wav|Dan zal ik wel wegens de aangelegenheid mijner zuster naar de rechtbank moeten. Ga je ook naar het concert? vroeg zij. Misschien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001073.wav|Hg leeft nog, hoop ik? Neen, m'nheer, zei de weduwe, hij is in China gestorven. Dit werd gezegd meteen nederig gevoel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002759.wav|De vermommingen welke het gezelschap had aangenomen, waren volgens de wenken van Tom Loker gekozen; Juffrouw Smith|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002414.wav|Ik bedroog mij niet; nauwelijks had ik uitgesproken, toen er gescheld werd en men het rijtuig kwam aankondigen. De beide dames vertrokken: het jongere gedeelte van het gezelschap ging uit elkander, en ik trok met mijn vader naar zijn kamer|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000625.wav|En is het u dan niet ingevallen, Mylord, vroeg ik met eene bitterheid waaronder ik mijne ontroering trachtte te verbergen, dat er gevaar kon liggen voor mij in die onwetendheid|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000150.wav|Gerard was niet als Hedwig jong moederloos geworden, maar een slechte zede uit dezen tijd had zijn moeder haar zorg doen overlaten aan kindermeiden en juffrouwen, veelal onverschillig en van geringe beschaving|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_001406.wav|Wie geven wil, moet iemand vinden, die wil aannemen en dat is minder gemakkelijk dan het zoo oppervlakkig lijkt. Bij deze woorden rees de Kantere zoo schielijk op, dat ik meende niet verstaan te zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000529.wav|en hij gevoelde zich eer benadeeld dan bevoorrecht door al wat de frivole wereld deed om hem daaraan te onttrekken en hem in haar kring rond te voeren. Had hij kunnen weten welk belang Regina stelde in zijne triomfen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_001066.wav|Doe dat voor uw kind! Ik ben. o, ik ben zoo ongelukkig. Zij snikte en knielde voor hem neer en legde het hoofd op zijne knieën|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001499.wav|zal het wel bij mij te verschoonen zijn, als ik zeg dat ik niet verlang voor een Amerikaan door te gaan, of mij met hen gelijk te stellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000140.wav|De moeheid spande strak over haar hoofd. Haar oogen brandden en zij moest kijken. Telkens dwong zij de leden tot sluiten, doch dan voelde zij erger vermoeidheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_006338.wav|of ten hoogste van het courantenprentje, dat een man met een stok en een bundeltje voorstelt en waaronder men leest: Weggeloopen van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002002.wav|Hij ging de dames voor, wierp een blik in het kamertje, en wenkte haar om hem te volgen; daarop sloot hij de deur|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000500.wav|Ten zuiden komt dat voetpad uit op den publieken weg en vlak tegen-over een vrij aanzienlijk huis, met dubbelen stoep en een ruim voorplein, vroeger het gemeentehuis|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000793.wav|Juist, mijnheer, dat heb ik u al verteld!' Willem verwachtte, dat Mr. Stake voort zou gaan, maar er kwam niets meer, en hij wachtte zich wel opnieuw te vragen. Ze waren intusschen reeds een eindweegs buiten de stad gekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001860.wav|Ik ben sedert dien tijd een nieuw mensch geweest. En nu, Eliza, zal ik mijn laatsten droppel bloed geven, maar zij zullen u niet van mij afnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000595.wav|in haar hart verheugd, kende nu geen ander verdriet, dan dat er niet een vriendinnetje was, aan welke zij hare vreugd kon mededeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000083.wav|Ik bid u, u daarvoor in het vervolg te wachten. Ik ben zeer verheugd, u nu iets beter te zien, en raad u den nacht hier door te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003084.wav|hij is hier zooveel als de admiraalswimpel, waar alles naar kijkt, die meester Doedes: en zij moeten wel ontzag voor hem hebben: want zetten zij hem den voet dwars, en knijpt hij ze niet als Drost, dan pepert hij het hun in als Dokter|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000565.wav|Toen ging hij haastig naar de deur. De jongen maakte het touw van zijn voeten los, en nam de prop uit den mond, eer hij aan iets anders dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002211.wav|en zeide, dat hij tijd genoeg had om een dag, ja zelfs twee dagen daar te blij ven; daarop vernam hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000522.wav|Toen Aladdin's moeder afgenomen en het vleesch, dat onaangeroerd was gebleven, weggezet had, nam zij naast haar zoon op de sofa plaats en zeide tot hem: Aladdin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004364.wav|boven een gouden balk, het insigne van het huis Binkie, in alien luister voor juffrouw Crawley's deur stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000089.wav|en van hun maal mee wilden eten.? Haar man was zoo juist van het land gekomen, en de risotto stond klaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001095.wav|Intusschen groeide mijn zoon zeer voorspoedig op en reeds had hij zijn tiende jaar bereikt, toen ik in de noodzakelijkheid kwam eene verre reis te maken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002312.wav|placht ze anders nog wel van te houën. De klink van de deur werd weder opgelicht, en binnen kwam een vrouwelijk wezen|496|neutral
+wavs/train_2450_8076_001808.wav|en een vaatje oesters naar Jo af als eene vergoeding dat ik zelf niet gekomen was en begaf mij toen naar Barnard's inn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008226.wav|Ik ben nog zoo zeker niet, mijnheer Boffin, dat een bijenkorf niet iets satirieks is, In alle geval werken zij, sprak Boffin|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002484.wav|Laat af! schreeuwde Herakles uit. Lichas! Lichas! Spreek!! Hij had zich geworpen op den knaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005772.wav|en hield zich met deze gedachten bezig, totdat, een ander voorwerp wederom andere gedachten bij hem opwekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001993.wav|Heel goed, zeide Jo, alsof ik geantwoord had, dat is dan in orde, dat is afgesproken. Waarom dan van dingen begonnen, oude jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005138.wav|Zij hebben ons herwaarts vergezeld, antwoordde Aylva: niemand behalve de Abt en ik, benevens een getrouwe dienaar, dragen kennis van hun bestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001830.wav|Maar bedenk dan,' riep Kievit, met de angst op het gelaat geschilderd, 'dat gy uzelven niet alleen, maar ook anderen in de zaak medesleept, en die misschien minder reden hebben van gerust te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000103.wav|Eenigen komen ten slotte in de gevangenis, eenigen gaan naar d e n K r u i s b e r g, eenigen naar het opvoedingsgesticht te Alkmaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000320.wav|Het was zoo innig vermakelijk, die onbeholpen, dikharige reuzedieren zich te zien inkrimpen om uit te schieten, tegen den dichten sneeuwval in, stuivend den geworpen bal na|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004339.wav|En gy gelooft, dat ik my tot zoo iets leenen zoû?' zeide Buat, terwijl hy hevigen lust gevoelde, het venster te openen en er Van Espenblad uit te werpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000241.wav|behoorde meer goeden wil toe, dan in dat oogenblik de mijne was, om een aangenamen indruk te ontvangen van dit gezicht onder haar schaterend gelach en den akeligen roodzijden kiespijndoek die het omgaf|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001788.wav|We bedoelen geen ander dan hem, riep Lucy glimlachend. Mijnheer Edward Ferrars, de oudste zoon van den Heer Ferrars van Park Street; en de broer van uw schoonzuster, Mevrouw John Dashwood, is de persoon, dien ik op het oog heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000052.wav|Het geluid had iets van eene menschelijke stem, maar toch het timbre was een geheel ander. Nergens liet zich een muzikant, een zanger of eene zangeres zien|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000440.wav|Ik weet het wel, je hebt geen eerzucht. Je wenschen zijn alle even gematigd. Even gematigd als die van andere menschen ook, zou ik denken. Ik wensch, juist als ieder ander|2506|neutral
+wavs/train_2450_5133_001086.wav|toen zy mannen en vrouwen waren met harde handen om my e slaan, my; het eenige kind uit myn vaders tweede huwelyk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000108.wav|Daarom zegt papa dat. Maar nu ben ik heusch zoo dwaas niet meer: ik hoû alleen veel van lezen en is dat nu zoo esthetisch|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000148.wav|Masa' lachte de oude 'Dacht nonna dan, dat er geen standjes zouden komen De vliegen zouden vechten erover, en de mensen dan|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000695.wav|Hij boog zich over Julie heen en deed erg verlegen en liefderijk, en toen zag ik, dat hij een groote doos op haar knie zette. En ik wist direct, dat het zoo'n verrukkelijke doos van van Woerden was vol caramels|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002178.wav|ja, nog meer als hfi het krjjgen kan. Hier heb ik een lucifer; waar is de kaars? Als ik aan het hoesten raak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005307.wav|eensdeels omdat hij zich nooit met godsdienstige vraagstukken bizonder had afgegeven en de twijfel hem dus niet kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000816.wav|dat er gevaar bestond, dat zij ook op mij verliefd zou raken? Moet ik, bovendien, geen vertrouwen in mij zelf stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001209.wav|Ik bezag het monster, dat de jonge koopman mij toonde, en gaf ten antwoord, dat het volgens marktprijs en tegen kontant geld, honderd zilveren drachmen kon opbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001196.wav|Wat? De pampieren, de bewijzen, meneer! O ja, daar wilde ik u juist om verzoeken. Heeft u alles bij u|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001825.wav|gij zult met mij naar Friesland terugkeeren: en men zal er geene huisvesting noch een stuk brood weigeren aan den man, die mij geholpen heeft, om mijn Jonkvrouw terug te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003941.wav|Zijne Hoogheid doet ons veel eer aan,' hervatte MOM: 'neem plaats eerwaarde Pater, UEd. zal hoogstwaarschijnlijk vermoeid wezen van de reis. Waarmede kan men u gerieven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003279.wav|ik die wete mijn schat geborgen te hebben in den hemel bij Christus, en die toch nog door zulke hechtselen aan het stof bleef kleven. Wat het mij goed is in dezen verdrukt te zijn geworden|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001253.wav|en nu sla ik een reisje over, om aan u te kunnen schryven; want wie weet, of deuze Brief in veertien dagen nog vol is. Ik wil maar zeggen, Juffrouw, dat ik gehoort heb, dat de Juffrouw gaat trouwen, met een Heer|1666|neutral
+wavs/train_1666_2979_000245.wav|Alleen het ziekelijk bizarre en buitensporige trof met verwondering, met lach, soms met ergernis. Het sphinxen gelaat kwam meer dan levensgroot uit den rechterkant der teekening|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_001627.wav|En de mannen, die bij het huwelijksformulier de schouders ophalen, als hechten zij gansch geene beteekenis aan hunne rechten, zijn evenzeer in hun for intérieur besloten, eenmaal af te dwingen, wat hun niet uit besef van plicht wordt geschonken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001332.wav|nu ik integendeel onverzeld kome, en vriendelijk, ootmoediglijk smeek om eene rustplaats alleen, word ik verdreven als een schooier en een boef|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010797.wav|In een woord, iedereen ging dezen grooten man zijn opwachting maken — iedereen, die' gevraagd werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001381.wav|Er voer een huivering langs zijn rug, toen Jean Baptist de kamer rondkeek om zich te vergewissen waar hij was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000913.wav|Niets. Ik heb maar eene andere kamer gekozen, antwoordde Cassy stuursch. En waarom dat? Omdat het mij zoo beviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002381.wav|In deze gemoedsstemming ontglipte hem niets, niets misleidde hem en hij ontdekte te allen tijde den grond des levens, der menschelijkheid en van het noodlot|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000240.wav|dat ik wel wist, dat het u niet aangenaam zou zijn wat zij deed, maar zij wilde er niet van afzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002999.wav|en zoowel haar als mij zelven moet ik gebrek aan oprechtheid en standvastigheid verwijten: maar ik geloof het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001199.wav|een' kleinen toevalligen bewezen dienst op nieuw te beloonen, dien zij reeds zoo rijkelijk en meer dan vergolden had, door de herhaalde bewijzen van vriendschap, welke hij met zijnen vriend VAN DIJK aan haar huis genoten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001648.wav|Voor God rechtstreeks te knielen scheen hij niet te durven wagen. Al wat hem omgaf, deze vreedzame tuin, deze geurige bloemen, deze vroolijke kinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000237.wav|maar de meester wilde deze verandering en, toen het lot beslist had, trok ik de jas aan van|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000021.wav|borst zij uit, 'hoe Ge mij schreijen doet van vreugd,' zoodra de dag was gekomen, dat hij den bezem op den mast voerde. Hoe is hij veranderd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000528.wav|Ik besefte waarschijnlijk dat ik met eigen krachten weinig vermocht en wilde mij dus aan de glorie van een ander warmen.' 'IJdelheid,' hernam Fanny, die de laatste woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002223.wav|Wat heb je?' vroeg Louise zonder hem eenige aandacht te schenken. 'Wel, ik wou je een oogenblik spreken buiten tegenwoordigheid van Nanni|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001563.wav|iNa een poos werden haar in plaats van etiquetten de afzonderlijke letters gegeven op losse reepjes papier|2450|neutral
+wavs/train_3024_2211_000061.wav|zei domme Hans, als ik geen paard kan krijgen, dan neem ik den bok; die behoort mij zoo goed als toe, en dragen kan hij mij ook! Zoo gezegd, zoo gedaan|3024|neutral
+wavs/train_2450_4634_002701.wav|Wat echter zijn gezicht het meest ontsierde, was een grijnzende glimlach, die slechts een|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000034.wav|en daar ik kennis op het Stadhuis heb, zullen ze ons wel binnensmokkelen en een plaatsje geven, waar wij alles zien en hooren kunnen, zonder dat men ons ziet of hoort|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001379.wav|Alles is met haar gebeurd, wat met haar gebeuren kon. Zij heeft alles gevoeld, alles verdragen, alles ondervonden, alles geleden, alles verloren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001712.wav|en braakte daarbij de schrikkelijkste woorden, die ooit van een hoofdwacht in een straatgoot zijn gevallen. Deze scheldnamen, gebraakt door een van brandewijn schorre stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002194.wav|en zeker zou het kind op den een of anderen Sinterklaasmorgen de maag voorgoed hebben bedorven, als tante niet gezorgd had voor een trommel met een slot er|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000986.wav|Naarmate evenwel het aantal zomers klom, en haar ziel, gaandeweg ontwakend, de lust en pijn gevoelens beter proefde, schenen de belofte sterker maar hunne vervulling verder af|1666|neutral
+wavs/train_2450_9065_000275.wav|Zoodra wij in het ruim van het schip gekomen waren, maakte mij Baco opmerkzaam op een langen maar dunnen cylinder, die door de geheele lengte van het schip liep|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000345.wav|men zyne verhalen niet altoos zó kunnen inrichten, dat er altyd een zedelyk oogmerk in doorstraalde? Dat er altoos de eene of andere deugd, of beminlyke hoedanigheid door bevorderd wierdt|5809|neutral
+wavs/train_2450_10646_000854.wav|hij dit wel bemerkte, nam, daar hem de eer uit beleefdheid verzocht, om ten minste eenigen tijd te vertoeven, dit aanbod aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003655.wav|woekeraars. Onder de vijftig procent winst doen ze geen zaken, neen, uit twintig kopeken slaat hij een roebel|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001921.wav|Zij haatte die wezenlooze dingen als leelijk en verfoeielijk. Maar ook het levende van haar omgeving begon haar hatelijk te schijnen, de uit school komende vroolijke kinderen, de altijd tot zingen en lachen geneigde dienstboden|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002582.wav|Dat dit allemaal op straat gebeurde, juist tegenover de deur van de gevangenis, bleven verscheidene menschen stilstaan om ons gade te slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003585.wav|De zon rolde in een kloof, waar de wanden met ijs waren bekleed, en Niels Holgersson wilde met haar meê naar binnen. Maar verder dan tot de opening van de kloof durfde hij niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002362.wav|De onderschout heeft hem weggeleid, dat is alles wat Antony mij wist te zeggen.' 'Met dien onderschout is wel eene overeenkomst te treffen ter gunste van den gevangene, dat is meer gebeurd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001284.wav|De koning werd door deze mededeeling zeer getroffen. Dat is, zeide hij tot zijn' groot-vizier, een zeer treurig voorval, zeer verschillend van de goede hoop|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003295.wav|Tot opheldering van die handelwijze had hij er een brief bijgevoegd. Maar welk een brief! In den regel had Antony niet veel slag van briefschrijven, zoodra het boven de kantoorzaken ging|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003246.wav|Welk domoor heeft toch gezegd, dat de mensch een ongevederd tweevoetig dier is? En toen ontmoette ik een meisje dat ik kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003420.wav|ofschoon zij lady Southdown met Kerstmis een brief schreef, waarin zij zich beleefd in lady Southdown's herinnering aanbeval|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000588.wav|dat is de grootste kanker, die aan Indië's bestuur knaagt. Ik wou dat ik eens Directeur van Financiën was, en dat men mij dan de handen vrij liet om een begrooting te ontwerpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010939.wav|Wil iemand mij maar iets geven, dat hard en zwaar genoeg is om haar mee te smijten? Gij heks, gij kat, gij satansche babbelaarster|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000314.wav|Onderwijl lachte zij en schertste en was geestig en gevat en zeer wel op hare plaats. Maar tevens wist zij dat zij Hedwig was en als uit een hooge hoogte toezag|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_000248.wav|Dank je, dank je, hervatte hij, toen hij de banknoot van vijf pond, die de oude koetsier hem toereikte, in zijn zak stak; zeer verplicht, mijnheer Weller|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001889.wav|Er staat daar binnen iemand te luisteren, riep hij, zich scherp naar Bintrey wendende. Er staan er twee te luisteren, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001349.wav|en voor een loon dat een Klein Brittanniebeterpassen zou dan Groot Brittannie. Maar eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000385.wav|droomerig, dweperig, vol allerlei vage denkbeelden. En dan. met Frank spreken? Waarom, waarover? Hij begreep er niets van|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001767.wav|De vooruitgang moet aan God gelooven. Het goede kan geen goddeloozen dienaar hebben. Een godloochenaar is een slechte leidsman van het menschelijk geslacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002797.wav|naar wensch uitvalt, wij den uitslag onzer beraadslagingen aan hem zoowel als aan al de vroome dienaars zijner Katholieke Majesteit die zich hier bevinden, zoo spoedig mogelijk zullen bekend maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000219.wav|Nu freule Constance, huiverig en met hevige hoofdpijn thuisgekomen, al twee dagen haar kamers hield, was het Claartje nooit te veel haar gezelschap te houden. Telkens kwam zij uit zichzelve, allerliefst lachend, bij tante binnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004492.wav|stand, maar ging eindelijk stroef open, en nu vermengde zich met een koortsachtigen smaak in zijn mond|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002082.wav|In des vaders hart was goedheid, en sterk besef van plicht en recht. Doch hij had noch de diepe gevoelswijsheid zijner vrouw, noch haar wel gebalanceerd gemoed|1666|neutral
+wavs/train_2450_7472_000662.wav|en dat wel vlak achter het paleis. Het kind zag haar aan, met zijn ernstig rood gezichtje. - Ja, mama, beaamde het zacht. - Wat is er gebeurd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000094.wav|Ik hoop lang hier te blyven. Weet je wel, Verbrugge dat onze roeping heerlyk schoon is? Maar weet je ook wel dat ik alles wat ik je zoo-even zei, eigenlyk van u had moeten hooren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_001063.wav|Alfred, hemam Grace, terwijl zij de hand op zijn sdhouder legde en zeer ernetig keek, ar is iets in dezan brief|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003130.wav|Wat schort er aan, Betjen!' riep de bezorgde Tante: 'gy wordt bleek: men zoû zeggen, dat gy vermoeddet, dat die brief slechte tijdingen behelsde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000232.wav|Doch nu naderde tromgeroffel, dat de komst van den Schout en zijne schutters aankondigde. Aan alle zijden werd de markt afgezet. Het gejoel verminderde, de kreten werden gesmoord|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000235.wav|Toen de zon onderging, lag de schoone koningstad met kerken en koepels voor hen. En de koning bracht haar in het kasteel, waar groote fonteinen in de marmeren zalen sprongen, en waar schilderijen aan de muren prijkten|2506|neutral
+wavs/train_2450_5459_001160.wav|dat er ten allen tijde zeer verstandig uitzag, was thans nog belangwekkender door de stille waarneming van het spel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002922.wav|De freule Mordaunt had mij een onderhoud toegezegd; is het vreemd dat ik haar bij het woord houd, en de eerste gelegenheid de beste aangrijp? Nu goed, maar ik ken zelve op zijn best het rechte pad over deze gronden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_004460.wav|ja, ik was er ten laatste niet verre af, om die toe te schrijven aan den invloed van den brandewijn, dien ik genuttigd had, en die misschien van beter en sterker allooi was dan de geestrijke dranken, welke men in andere landen tapte|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_000116.wav|waarom zegt gij iets, dat gij niet ernstig meenen kunt? Want hoe kunt gij boos zijn, omdat ik blij en tevreden ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000717.wav|en daarna trad, pratende en lachende, en zulks te meer naarmate zij met die opkomst eenigszins verlegen waren, dat mengsel van virtuozen|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000114.wav|waar gevangen, maar toch niet vergeten door den goeden God. Er geschiede, wat er geschieden moet! zeide zij|496|neutral
+wavs/train_2450_4634_000092.wav|De jongste broeder bleef achterafstaan. De oude vrijer zette zich, dicht bij den grijsaard, op een stoel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000799.wav|zelfder tyd koesterde hij een zonderling soort van verachting voor de inwoners der metropolis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000813.wav|De afgevaardigde der plaats, die overal concurrenten meende te zien, maakte zich weldra over deze godsdienstigheid zeer ongerust|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001787.wav|In veel minder tijd dan er noodig is om dit te beschrijven, was de eerste door het. volk heengedrongen en had hij Pickwick in het rijtuig geholpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001989.wav|Ik moest mijn leven onderhouden met de wilde vruchten, welke ik aan de boomen, en met schelpvisschen, die ik aan het strand vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002009.wav|Zij komen van die zijde. Maar terwijl zij trachtte kalm te schijnen, beefden haar lippen. Vergeef mij, dat ik gekomen ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001993.wav|Mij opbeuren! Ik was al opgebeurd. Ik zeg u dat, en gij zegt nog meer, en ik zeg nog meer, en gij zegt nog meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009075.wav|telkens kwam het toch weer bij hem op, en deed hem ontwaken. Maar hij ontwaakte nooit om berouw te hebben en van zijn voornemen af te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000567.wav|Uit den aard der zaak is elke zoodanige overheersching eene tijdelijke. De geschiedenis leert zulks. Eenmaal moet de band verbroken worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001521.wav|of hoe hy zoolang omtrent haar wezenlijken aart misleid was geweest. Helaas! hy zag niet, hoe, op dat oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007360.wav|Ik heb gezegd, dat wij ons vertrek moeten verschuiven tot den derden dag, en jij hebt daarop geantwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007967.wav|Dat is mooi! Die komt ons allebei toe! riep Lewin en snelde met Laska de struiken in om de snip te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000277.wav|Buck kende geen genade. Hij had te goed de Wet van Knuppel en Tanden geleerd en hij miste nooit een voordeel of trok zich terug van een vijand, wanneer hij dien op weg naar den Dood had gebracht|5809|neutral
+wavs/train_2450_4634_006347.wav|klouterde zij, met inspanning van alle krachten, op het achterbankje, en verloor daarbij voor altijd een van hare schoenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000466.wav|maar de kapitein bloosde plotseling verlegen, wendde het hoofd af, en de vendumeester bracht hem nogmaals in verwarring|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001975.wav|Pas dus op, de bedrieger is in staat, de wol te verkoopen, voor ze afgeschoren is met de schapen er bij, en het geld op te strijken en zich uit de voeten te maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001979.wav|voortging met betalen. Iedere zes maanden ging hij de kinderen eens zien. Hij merkte de verwisseling niet op, en Magnon zeide: Wat gelijken ze sprekend op u, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000168.wav|Zij kon niet lezen, en daarom zette zij zoolang den bezem in een hoek, en bracht den brief aan haar juffrouw. Het was een uitnoodiging van de kaboutertjes om een kind ten doop te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000915.wav|Het IJslandsch toch heeft zooveel met de talen van het Noorden gemeen, dat men, vooral ook, wanneer men met een zoo goed geheugen bedeeld is, als het geval van BLOMMESTEYN was, door de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007319.wav|Gij hoordet den heer Lightwood spreken van eene zwarte misdaad ? Ja, John. Zijt gij voorbereid om ronduit te hooren wat hij bedoelde? Ja, John|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000744.wav|Het drinkgeld werd gegeven nadat er nog eene wijl over het bedrag was geparlementeerd; daarna voelde Antony zich den hoed op het hoofd drukken, en zijn persoon vooruitschuiven, zoo snel vooruit, of zijn eigen voeten hem niet meer|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001440.wav|dat hy in het geheel geen majoor was en ik de vryheid nam van er bij te voegen en dat zyt gy immers wel mynheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001056.wav|evenwel wil ik u niet als slavin beschouwen, maar wel als gebiedster, wier minste wenschen ik mij steeds zal gelukkig achten te kunnen vervullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000041.wav|Op zekeren dag in volle zee zijnde, werden wij door een' verschrikkelijken storm overvallen, waardoor wij uit den koers geraakten. De storm hield vele dagen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004455.wav|dat hij nog een dochter op Adeelastins in leven had: en verveling of nieuwsgierigheid, meer dan ouderliefde, dreven hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002607.wav|daarna hervatte zij haar werk, zonder iets te zeggen, want er kwam juist eene andere boot, die veel van de hunne had, maar in ONZK WEDERZUDSCHX VRIEND. beter toestand verkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002444.wav|Het maakt haar zoo stom als visschen; en als eene van haar begint en maar eens jankt, wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000659.wav|Ze voelde, dat ze met haar hoofd op zijn schouder lag; ze hoorde zijn adem. Iets als kilte liep haar langs de schouders|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001810.wav|Ik wil u afhouden van uw eigen verderf te zoeken,' zeide Buat: 'laat gy voor het welzijn van het Land hen maar zorgen, aan wie zulks is opgedragen. Zie,' vervolgde hy|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002332.wav|zoo heb ik haar genoodigd om hedenavond bij mij te komen en deel te nemen in de stichtelijkt onderwijzing, die ik naar mijn vermogen poog te geven aan wie dorst heeft naar de wateren des levens|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_006614.wav|of zooveel mijlen per uur af; hier de biezen, ginds de lelies. niets onzekers of onrustigs|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001018.wav|toen had ik hem wel om zijnhalskunnen vallen om hem te bidden en te smeeken, dat hij nog uren lang daarmee voort mocht gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005613.wav|Ik kan mij geen gezicht en geene houding verbeelden, die meer voorzichtigheid en besluiteloosheid, eene bestendige neiging om iets te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000839.wav|Er volgde geen antwoord Marie was bezig de handen, die ze had gewassen, af te drogen, en zij deed dat met grote nauwkeurigheid, zonder hem aan te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000119.wav|Juliaan snikte en kon nauwelijks lezen van aandoening; hij hief de oogen ten hemel, kuste het dierbare geschrift, en drukte het aan zijn hart in onuitsprekelijke blijdschap|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000606.wav|Ik kan niet begrijpen wat het is, maar ik voel het om me heen en in me. Het is als eene stem en soms is het als een oog, dat me aankijkt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000829.wav|totdat op zekeren dag de edele Egmond zelf, na eene korte woordenwisseling met mijne ouders, mij met zich nam naar Brussel, waar ik in zijn huis opgevoed zou worden met zijne kinderen. Later heb ik de reden van dezen maatregel begrepen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005346.wav|en het eigenlievend menschelijk hart te lokken en te winnen, om het met zich opwaarts te voeren bij hunne vlucht hemelwaarts|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002354.wav|Er werd aan haar deur geklopt. Ze schrikte. Zou dat Nanni wezen om den brief? Doch, dat kon niet, want Nanni liep meestal zoo maar binnen. 'Wie is daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005563.wav|Vervolgens houdt gij je mond, en maakt dat de smeltkroes gereed is; anders hebt gij niets te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000400.wav|n schoon wij, helaas! van de oorlogen veel hebben te lijden, het ijnvat heeft men ons altijd gelaten, en den atechismus kan men ons niet ontnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003225.wav|Maar wat was dan dat gedruisch? Het was volkomen windstil. Zelfs de kleinste takken bewegen zich niet vanzelf; het moest, zoo niet de wind, dan een mensch zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000420.wav|gij kunt mij vrijelijk alles zeggen. Van welken aard is zijne ongesteldheid? Hoe noemt gij die|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000203.wav|Holmes slaakte een kreet van voldoening, toen hij dit naderde. Een indruk als van een bundel telegraafdraden was in het midden. Dat was het spoor van den Palmerband|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_001792.wav|Na een half uur kwam Mathilde terug met Martha, de linnenmeid, die ook als kamenier dienst deed en Frédérique ging zitten, vlak voor den spiegel, in haar onderlijfje en haar blauwe schoentjes|1666|neutral
+wavs/train_2450_10876_001041.wav|De verstandige Leeraar prees het ondertusschen zeer, dat men om deze zaak HILLEGONDA niet geboden had, het Zanggezelschap vaarwel te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000911.wav|Meestal begreep de Javaan, en maakte zich klein, en kromp in-een aan den rand van den weg, en ging als loophurkende voorbij. Een enkelen keer, onwetend, pas uit zijn dessa|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003372.wav|In zijne oogen was zij bijna iets goddelijks; en wanneer haar gouden hoofdje met de donkerblauwe oogen van achter eene grauwe katoenbaal te voorschijn kwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001441.wav|waarboven ook het kanon zijn saluut deed heen daveren - ging het schip zijn reis aanvaarden naar het vaderland. 'Ziezoo, Jantje, ga nou je handen maar eens wasschen,' zei de bootsman tot het matroosje, dat lachend|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000880.wav|en de geheele vergadering, zwart en bruin, stoof de deur uit naar de galerij, gevolgd door Eva, die een grooten zak medenam|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000427.wav|Van het korte uitstapje behield ik onuitwischbare indrukken. Ik wil volstrekt niet de grootschheid van Noorwegen verkleinen, maar men kan eigenlijk die beide landen van zoo verschillenden aard niet met elkaar vergelijken|5809|neutral
+wavs/train_1724_3168_000430.wav|Coquet nest, dacht Tonie, maar er was toch iets dat hem aantrok in die coquetterie. 'Den Gracieux heeft u gezien,' ging zij voort, 'nu Clair de|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_001410.wav|om haar nog terug te roepen. Maar zij waren al te ver. En hij riep niet. En heel treurig ging hij weêr naar binnen, en gooide zich in een|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000255.wav|Al moge het ook eeuwig nacht voor mij worden, een minuut als deze is rijkdom genoeg! En hij kuste de tranen uit haar oogen; zijn mond raakte den haren aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001200.wav|Reeds lang heb ik daarnaar verlangd, en ik mag voor u niet ontveinzen, dat dit verlangen zoo toeneemt, dat ik voor kwade gevolgen vrees, indien daaraan niet spoedig voldaan wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001984.wav|Ik heb hem vermoord. Neem me op je rug, Donsje, en breng me bij hem, riep de jongen. Ze vlogen weg, en Akka ging meê met de wilde ganzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000637.wav|Maar Haspel, die hem droeg, zei: Laat hem toch praten, dan denken de vogeltjes, dat wij, kraaien, aardige, grappige vogels geworden zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001224.wav|Hij merkte haar het eerst op, toen zij beide een concert bijwoonden, waar eene symphonie werd uitgevoerd, die ieder prachtig vond, behalve onze GEORGE en vele anderen, die precies deden als of zij ze mooi vonden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002127.wav|Men moet den patiënt de meest mogelijke rust verzekeren, anders krijgen wij hersenkoorts, besliste de jonge geneeskundige eer hij heenging, door Frits vergezeld, die ter wille van den spoed op de medicijnen zou blijven wachten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001720.wav|Een dik, zwart koord verried, dat de ijverig lezende man een lorgnet droeg, waarschijnlijk niet alleen, omdat het bij zijne kleeding paste, want het boek moest bijna zijnen neus raken, zoo dicht hield hij het voor zijn gelaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008859.wav|Ik begrip u, maar ik wilde u mijne diensten aanbieden. Een brief aan Ristic of aan Milan zou wellicht nuttig kunnen zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001768.wav|niet ter wille van dat edele bloed, dat in uw beider aderen vloeit, waarop gijlieden zoo fier zijt - en dat - u toch prikkelt om tegen elkander op te bruisen, maar ter wille van dat heilige bloed, dat voor u gevloeid heeft aan het kruis|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000479.wav|Juffrouw Barbara komt, ijlings haar boezelaar afdoende en achter de keukendeur werpend, nader, en als zij Dorus ziet, reikt ze hem de hand, met de woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001922.wav|Zij was diep blauw en bewogen en van schitterend schuim overtogen, en zij scheen eindeloos, eindeloos|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000801.wav|Kleine Gervais! Maar zijn geroep smoorde in den nevel, zonder zelfs een echo te wekken. Nu fluisterde hij nog flauw en nauwelijks hoorbaar: Kleine Gervais|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000359.wav|zooveel ge lust; dit is je niet verboden. Zoo sprekende, trok de Afrikaansche toovenaar een ring van zijn vinger, en stak hem aan den vinger van Aladdin|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000957.wav|Dan schertsten zij en waren vroolijk, zoo vroolijk als geen van beiden zich ooit herinnerde geweest te zijn. In grappen verstonden zij elkaar volkomen. Hun zin voor scherts was gelijksoortig en tamelijk bizonder|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_001467.wav|Hier staat hij, zeide de baker en beijverde zich Anna's aandacht op Karenin te vestigen. Maar deze zag hem voorbij|2450|neutral
+wavs/train_7723_4370_000053.wav|dol was-ie weer voortgerend, hijgend, strompelend, den ketel tegen de boomen en struiken beukend, zonder den grimmigen vijand kwijt te raken|7723|neutral
+wavs/train_2450_4461_008483.wav|De bode had haar het minst verwachte en wreedste bericht teruggebracht, dat zij geen antwoord zou ontvangen. Dat vond zij verschrikkelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001790.wav|ligt een uur of tien landwaarts in, misschien zijn die gezellige diertjes daar in minder groot getal aanwezig of ten minste niet zoo menschlievend.' De daad werd bij het woord gevoegd. De sneltrein bracht hen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_006032.wav|Zijn trots had zoo'n afschuw van dit denkbeeld, dat die hem zelfs nu van. het schrijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001453.wav|Wij zijn niet bevreesd, Mr. Dilly!' antwoordde Willem eenigszins geraakt over den geringen dunk, dien de opzichter van zijn' moed had. 'Als het niet te lang ophoudt, zoude ik gaarne eens een troepje van die lui in hun element zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002516.wav|daar hij verwachtte indiens lichaam door den degen van zijn vijand gestokene gaten te vmden. Maar toen hij niets ontdekte, en bevond, dat zip gast|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002811.wav|het rozekleurige licht door de gordijnen wierp een warmen gloed over het ijskoude|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001391.wav|waar noch armen noch beenen brekende, maar een massa beenen en beentjes kneuzende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004605.wav|maar het was duidelijk dat het kwaad nooit berokkend had kunnen worden indien hij nooit die misleiding bedacht had. Hoeveel onaangenaaamheid en verdriet|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000734.wav|Ik heb Duitsche boerenjongens Latijn en Fransch, Duitsche burgermeisjes zang- en pianoles gegeven; ik ben kamerzanger geweest van een Oostenrijksche gravin, die doof was en zich verbeeldde dat mijne stem op die van Roger geleek|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000406.wav|Ik zeg: drink brandewijn, en drink zooveel gij kunt; dat maakt de dingen lichter. O, Cassy, heb toch medelijden met mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000099.wav|en beschouw u als mijn' gast. Ik zie, dat gij vermoeid zijt; gij zult wel eetlust hebben, kom met mij! Hij bragt hem in zijne kleine woning|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001549.wav|De schoone Safie ondersteunde de gezegden harer zuster. Mijn vriend, zeide zij tot den drager, hebt gij nooit het algemeen bekende spreekwoord gehoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001906.wav|een boek. Voor het publiek schenen de vijf jaren, die hij na zijne verzen in leêgheid had doorgebracht, niet te bestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001534.wav|Reeds de naam van Javert joeg hen op de vlucht; en Javerts gezicht deed hen als verstijven. Zoodanig was deze vreeselijke man|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003117.wav|meisje onwillekeurig uit. Wat het beduiden moet? herhaalde Fagin buiten zich zelven van woede. De jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002803.wav|hij herinnerde zich namen, die fluisterend genoemd werden. Hij geloofde op dit oogenblik niet aan dien laster, zooals hij meende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002337.wav|In de kamer was, sedert Willem er ruim drie jaar geleden als boerenjongen was binnengekomen, niet veel veranderd; alleen de gordijnen waren wat meer verschoten en het vloerkleed vertoonde hier en daar den draad. Er werd gescheld|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000245.wav|Zij hadden nog geen duizend schreden afgelegd, toen zich een vierde leger vertoonde, dat in goede orde aanrukte en van den kant van Perzië kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001005.wav|en niemand om mij te beklagen, niemand om mij lief te hebben, geen moeder Barberin? Terwijl ik hierover lag te|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000501.wav|Wat? riep de jood uit, en sprong op. Gij wilt toch niet zeggen. zeide Toby en verbleekte|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000002.wav|Nu zou men gezamenlijk dineeren bij de familie Ditmar, die zich uit den handel teruggetrokken had en nu even buiten de stad aan de rivierzijde eene nieuw gebouwde villa bewoonde|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002250.wav|Evenwel, hou moed. Een meisje, dat maar half zo veel waardig is als de onzen zyn, is byget waardig, dat wy er nog veel om uitstaan. Hoe moeilyker stryd, hoe schoonder|1666|neutral
+wavs/train_2450_5089_000489.wav|al was hy maar een onnoozele dwerg, en al wist hij dat Baby geverfd was, voerde hij haar als eene moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003366.wav|Vervloekt lang. Hij was bijna te schor om te spreken en liet het hoofd op zijne hand rustcn tot de flesch wijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000151.wav|hij had zijn eenen poot in de hoogte getrokken, om toch iets te doen te hebben, terwijl hij op schildwacht stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000711.wav|terwijl hij naar de zon keek. Het middaguur is reeds lang voorbij. Neemt de bijlen! Vooruit|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000167.wav|Hij bleek nu toch tegenover zijn gasten voorkomend genoeg, en slechts nu en dan lomp tegen zijn vrouw en haar moeder; hij kon, zooals zij thans bespeurde, zeer goed aangenaam in gezelschap zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001230.wav|Verrast, verbijsterd liet de moordenaar zijn opzet varen, zijn wapen glippen, dat langs de vingers van Juliaan heengleed en die schrampte, en hij vlood, onder eene akelige verwensching van zich zelf en anderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008192.wav|en haar hart werd weer vroolijk; met een gelukkig lachje zonk zij in de kussens neder. Het doet mij zoo innig, innig|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000296.wav|zonder eenige verkoeling aan te brengen onder de tent door, die over de kampanje was gespannen, en deed de kleine zijzeiltjes en de groote lappen aan den mast klapperen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002276.wav|Zij antwoordde koel en verstrooid: hare gedachten waren vervuld met het voorgevallene tusschen haar en hare zuster, en bijgevolg moedigde zij den gemaal niet aan, op dien toon der liefelijkheden voort te gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004416.wav|hy sprong op in zijn stoel en vroeg met een verpletterden blik aan den Bode: 'wat die dwaasheid beduidde?' 'Ik weet het niet,' antwoordde de Bode, de schouders ophalende en Van Espenblad aanziende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001793.wav|Weifelend staat hij tegen het hek geleund. Zal hij weer terugkeeren? Zal hij verder gaan en haar nu in dit oogenblik terugzien|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000731.wav|Zijn moeder deelde hem mede, wat haar plan was, als hij trouwde met Juffrouw Morton; ze zei dat ze hem hun bezitting in Norfolk zou schenken, die zonder grondbelasting ruim duizend pond in het jaar opbrengt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002853.wav|tot de aanmerking, dat hij aangaande den commensaal op de bovenkamers eenige zeer merkwaardige ontdekkingen had gedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000254.wav|De feiten voor de citadel van Antwerpen waren de laatste werkdadige handelingen, die men ten gevolge van den opstand zag gebeuren, hoezeer de troepen ook er naar haakten hunne landgenooten te hulp te snellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000683.wav|want hij vond het vervelend, dat Prédier dadelijk weer naast haar was gaan zitten De conversatie verliep in praatjes over onderwijs en vergelijkingen tussen Indië en Europa|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001106.wav|Jurrie was zoo mak als een lam, en ging op bevel van den koenen knaap langs eenen heel anderen weg dan dien, die voorbij zijn Vaders taveerne liep, naar Leiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001961.wav|Och, houd toch den snater over duifkens en briefdragerkens! Luister, liever wat ons medegedeeld zal worden, daar hebben we meer belang bij, zeide Van der Morsch|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003575.wav|schrikten wij eenigszins van eene stem, die schijnbaar uit den muur kwam, en een liedje zong, dat toen pas onder onze volksmuziek was opgenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004909.wav|en hij voegde er bij, dat een net voorkomen somtijds het beste verdedigingsmiddel voor een beschuldigde is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000438.wav|of hij nu iets gedaan had voor zijn leven. Zijn eigen naam kreeg voor hem meer sonoren klank. En geheel eigen had hij zich gemaakt aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001117.wav|De kleine meid sprong ij lings op en klapte in hare handen. Het is toch een Arabische nacht, dacht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003994.wav|Waar gaan jullie zoo naar toe? riep een stem van boven. Zij zagen op en bespeurden Etienne, zonder jas en vest, met verwarde haren. Freddy schaterde om zijn verwilderd uitzicht|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_001877.wav|en wij hooren niets kwaads van hem; en gij blijft ook van het zelfde gevoelen, dan, ja dan, zou hij zijn aanzoek eens kunnen vernieuwen. gevoelde het redelijke, het verstandige|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001233.wav|Zijn liefde en zorg worden niet moede, noch veranderen; ze kunnen je nooit ontnomen worden, en zullen je, hoop ik, een bron zijn van vrede, geluk en sterkte voor het heele leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001707.wav|hem door zijnen pleegvader geschonken, met zwier bereed, wanneer hij met vlugge hazewinden, den reebok of de hazen op het uitgestrekte heideveld najoeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001543.wav|Neen! wellieve Vrouwe, nu doet Uwe Genade den graaf onrecht; niet dien glans heeft hij in u gezocht, daarvoor is hij zelf te eenvoudig en te degelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_001635.wav|ongenegen was een vergoeding te geven voor het tijdverlies van haar zoon, en wel de mooie som van zeven shillings en zes stuivers per dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001864.wav|en dat zij voor de toekomst wel bepaalde plannen had. Zij wist, dat Lewin te huis op zijn goederen ernstige belangen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000576.wav|oo gij u dan niet verhardt, mijn kind! tegen de geruchten en valsche tijdingen, dan zult gij eene zeer ongelukkige vrouw zijn, al is uw man de braafste en beste man van de wereld|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001122.wav|Had Lodewijk verteld, dat hij verliefd was op de koningin van Madagascar, papa zou niet meer verslagen hebben kunnen zijn. De jonge luitenant keek zijn vader verbaasd aan. Wat scheelde den oude|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011905.wav|als ik weet, dat je in goed gezelschap verkeert, omdat ik weet, dat goed gezelschap nooit den verkeerden weg op|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003679.wav|Dat zij er afgetrokken en zenuwachtig uitzag, als iemand die een stouten en gewaagden stap wil doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001906.wav|zij geene WAARDE meer vertegenwoordigde in materieelen zin, kon men beter dan ooit hare gebreken zien, en het scheelde niet veel of zij verwekte afkeer|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005077.wav|Ja, hij had den Hooggeboren heer, graaf Bagwig, den vader van zijn lordschap, ontmoet op|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000539.wav|Zij wendde met eene uitdrukking van minachting het hoofdje af, nu geheel zichtbaar, daar zij haar elegant krippen zomerhoedje had afgezet, want hoewel zij in den rouw was, bleek ze toch den lust niet verloren te hebben voor een smaakvol toilet|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004692.wav|Ik begreep van den eersten dag af, dat ik mij, als ik niet evengoed als de anderen kon werken, verachting en smaad op den hals zou halen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000276.wav|Milverton zal deze aan den graaf zenden, wanneer hem niet voor een bepaalden datum een groote som gelds wordt betaald. Mij is opgedragen hem op te zoeken en de beste voorwaarden te bedingen in het belang van mijn cliënte|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003827.wav|Anderen wierpen hunne toortsen in de lucht, zonder te voelen, dat ze in het neervallen hunne gezichten blaker den|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001297.wav|Maar men moet alle bizonderheden kennen, hernam hij. Des menschen krachten hebben haar grenzen en deze heb ik bereikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001095.wav|ten anker gelegen, maar ook door de zoo nabij liggende kust van het vruchtbaar Zuidbeveland, terwijl zich ter regterzijde de oude stad Veere, met zijne zware kerk en ronde torens vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003806.wav|door eene gordijn van doorzichtig gaas tegen den overlast der muskieten beschermd, en met een fraai gebonden gebedenboekje lusteloos in de hand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006547.wav|Als deze stukjes karton kostbare schilderijen waren geweest, of als er honderd el Mechelsche kant omheen gerold was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000541.wav|Evenwel verlang ik van uwe liefde nog één bewijs te zien, namelijk, dat gij voor mij zult dansen, zooals gij daar zijt. Mijn broeder voldeed hieraan op het eigen oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003450.wav|Ik verbeeldde mij, dat zij ziek was, en ik ging naar haar toe om haar een kus te geven, want met haar praten kon ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009788.wav|Ik verzeker u, zeide ik, schrikkende van de gedachte om zulk eene bediende tê hebben, dat ik geene kamenier houd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002175.wav|komt het hem niet aan dekoude kleeren, wat er ook daar binnen in den wagen voor moge vallen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000125.wav|Onttroonde koning! Gekrompen reus! Zie, hij is voorzichtig in al zijne bewegingen; hij neemt zich in acht, om zijn hoofd niet te stooten, zijn muil niet te bezeeren, zijn staart niet te schenden|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_001774.wav|en bovenal om zijn aanmatiging, te denken, dat hij een adonis was en de bespottelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000354.wav|anderen daarentegen waren, na hunne tegenpartij uit den zadel gelicht te hebben, over het koord gesprongen, waar zij nu op de bewakers der moorenkoppen aanrenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001593.wav|en in het tweede geluk mengde zich al iets van zijne menschelijkheid: zijn trots, dat hij dit vermocht. En hij had al het geluk van het worden der woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002707.wav|Dit was intusschen van latere zorg; zijn eerste taak moest zijn, zich van zijn schuld te kwijten, en te dien einde niet weêr gevaar te loopen om Van Espenblad niet t'huis te treffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003986.wav|Ik wilde bidden en smeeken, maar zij lachten mij uit. De arme jongen gilde en zag mij aan en hield mij vast|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000013.wav|niet knorrig of eigenzinnig, maar altijd aardig en gewillig was, zag zij de kleine fouten, die het meisje beging|496|neutral
+wavs/train_1724_2259_000951.wav|Gode zij dank! O, Gijsbrecht, wat komt je te juister tijd! Maar spreek, Bertha, zeide Gijsbrecht, haar bij de hand vattende, wat is er, wat overkomt u|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_000880.wav|naast de verrotte bruidstaart, die onder spinnewebben verborgen was. Sarah Pocket bracht mij naar beneden als ware ik zelf een spook geweest|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000577.wav|Gedurende het laatste jaar ben ik ziek en ellendig geweest, en ik heb het zeker niet kunnen verdragen, uit het bed te komen en in vorst en koude zoo plotseling de deur uit te gaan. Het is een strenge winter, maar nu heb ik het immers|2506|neutral
+wavs/train_2450_10455_001256.wav|hunne benden laten aanrukken en aan wederszijden van den weg, die naar het kasteel geleidde, geschaard, om het slot, zoodra het geruimd was, in te rukken|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000003.wav|En zij kreeg haar. Op deze wijze kwam Inge in de hel. Daar gaan de menschen niet altijd regelrecht naar toe, maar zij kunnen er ook langs omwegen inkomen, als zij daartoe de bekwaamheid bezitten|2951|neutral
+wavs/train_2450_9278_002130.wav|Toen zij zich tot eene aanzienlijke hoogte boven de aarde had verheven, trof een sterk vleugelgeklap haar gehoor, hetgeen haar drong, naar dien zelfden kant heen te vliegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001650.wav|daar ik weet, dat mevrouw Desvannes sinds eenigen tijd sukkelt.' 'Daarvan heb ik niets gehoord; maar nu begrijp ik, waarom zij mij in zoo lang niet schreef. Gij kent dus mevrouw Desvannes|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000694.wav|oorspronkelijk was er in haar een liefde voor de menschen, een liefde voor de menschheid. Groote kwesties wekten emotie in haar. Maar al wat zij gevoelde vond geen|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_000125.wav|als achter het citsche gordijntje, dat voor Nicolettes nederige sponde was heengeschoven, zweefde, voor de oogen der bevallige bewoonster, het beeld van denzelfden welgemaakten en beminnelijken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001760.wav|Overigens sprak Fauchelevent niet tot hem, aanschouwde hem niet en scheen zelfs niet te hooren, toen Marius de stem verhief om te zeggen: ik ken hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003256.wav|Maar deze twee arme kinderen, tot hiertoe, zelfs door hun slecht lot, vrij goed beschermd, werden plotseling in het leven geworpen en gedwongen het te beginnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004798.wav|Er kan een wiel breken, de paarden kunnen op hoi gaan, een dronken koetsier kan de diligence omsmijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001924.wav|ofschoon ik beken, dat het my hard valt, na byna twintigjarige dienst, aldus gedwongen te worden, zelf mijn ontslag te verzoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005878.wav|die zulk verheven werk voor zich zelven had weten nit te zoeken, zag mijnheer Merdle er bepaald ordinair nit|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002525.wav|Al sprekende en overleggende wond hij zich zelven telkens meer op, en de vrees, dat hij reeds te lang geaarzeld had en reeds te laat zou komen voor zijn doel, deed hem op eens zijn besluit nemen en volvoeren|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000074.wav|Een hagedoorn,' voegde de tweede luitenant van Zijl er bij, 'verwenscht scherp.' 'Maar daar geur en pit in zit, naar ik meen,' verbeterde Smilders|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004312.wav|over den doop van haar kleinzoon, het doel harer reis naar Petersburg en over de buitengewone goedgunstigheid van den keizer jegens haar oudsten zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000171.wav|blijft een oogenblik bestaan en barst. Deze cel ben ik! Dit treurige sophisme|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002604.wav|en den goddelijken gemaal en het roemruchtige nageslacht. Herakles, onder de donkere eiken van Thrachis neêr liggende|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001924.wav|ok uffrouw eentje, al kon zij niet nalaten, nu en dan het jonge meisje te onthalen op wat zij een gepaste vermaning oordeelde te zijn en wat min geduldige toehoorders misschien een verveelend sermoen zouden genoemd hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_005038.wav|de beide andere passagiers waren dicht bjj hem, en op het punt van hem te volgen. Hn' bleef op de trede staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005476.wav|daar stond de onhandelbare oude tafel met gedraaide pooten, bij het ledikant; en daar stond de kist waarin het testament gelegen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004866.wav|was omgekomen. Hoe verplet over deze maar, welke al de zoete uitzichten van geluk, die een oogenblik te voren haar voor den geest gezweefd hadden, ter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002155.wav|Intusschen knalden van de andere zijde niet talrijke, maar zooals het Lewin toescheen, welgeslaagde schoten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001805.wav|gunde zich slechts even den tijd, zich te ontkleeden en het zwarte lint dat hij om den hals droeg af te leggen, en ging toen een bad nemen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000169.wav|De Selkirkketen, als scherm tusschen de stille Zuidzee en het Rotsgebergte geplaatst, ontvangt veel meer regen dan het laatste; daarom zijn de gletschers er grooter en dalen dieper in de vlakte af|5809|neutral
+wavs/train_2450_5727_002692.wav|Ik ben geen moreel mensch, zeide hij, en ik maak er nooit aanspraak op, om voor een moreel mensch gehouden te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000027.wav|Toen liep hij met vlugge stappen weg, door een duister woud naar zijn huis; daar was het prachtig. Hij gaf haar wat zij maar wenschte en sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003583.wav|en de regen zwiepte tegen de ruiten. Menschen en dieren wisten, dat zonder dit de lente niet komen kon, maar ze vonden toch, dat het bijna niet uit te houden was|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001419.wav|Mag ik blijven rijsttafelen? vroeg hij. Ik ben thuis alleen. Ida is voor hare malaria naar Louis Couperus, De stille kracht Tosari en de kinderen zijn meê. Ze is gisteren gegaan. Het is een dure historie. Hoe ik dit een maand vol moet houden, weet ik niet|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_004948.wav|Insgelps, wat de drie reizigers betreft, in de nauwe ruimte van den ouden, schommelenden wagen opgesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002041.wav|altijd gebonden bleef. Eindelijk was dan die dag gekomen, dank zij den hagelslag. Wat zou er nu gebeuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001414.wav|tjobah,' antwoordde ze zacht Toen volgde een fluisterend gesprek tussen beiden, tot Betsy opstond, met bevende handen de kast opende en uit haar beursje|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007121.wav|en baldadigste van den hoop was, redde hij wel twintig malen de lurid van zijn ouden meester|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000954.wav|Bijzonder werd de aandacht van BLOMMESTEYN, toen het schip aan een ijsveld vast gemaakt was, en de zeilen ingenomen waren, getrofsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001695.wav|Cosette aarzelde geen minuut. Een eenig mensch. Hij! Het was weder licht in haar geest geworden: alles was weder te voorschijn gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000576.wav|hij had met beschaamde kaken gestaan voor het eenvoudige meisje, waarop hij zich gevleid had een gemakkelijke zegepraal te zullen behalen: en hij zag zich in de macht van een man|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009572.wav|de vrees voor allerlei dingen deed haar, als het ware met geweld, onderweg omkeeren. Oom, oom! zei zij tegen mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002039.wav|Hij zette den jongen neer in een geweldigen den, die op een hooge bergvlakte stond, en vloog toen weg. Toen de jongen genoeg naar het prachtige landschap om zich heen had gekeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000157.wav|Is deze verbijstering, deze schrik, deze instorting van de grootste dapperheid die ooit de geschiedenis verbaasd heeft, zonder oorzaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006644.wav|zich tot Hugh keerehde: Houd u doodstil. Zijt ge uw leven moede, om ruzie te gaan maken met drie zulke kerels|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002750.wav|maar nu vind ik het beter dat gij gehandeld hebt zooals gij gedaan hebt en naar uw voogd zyt gegaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000546.wav|Hoe voordeelig is soms een volkstumult,' prevelde JACQUES DE BEVAL, terwijl hij een spottenden blik op zijn ouden opvoeder wierp. 'Dat domme volk|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004084.wav|Tom zal u den jongen brengen waar gij verkiest; niet waar, Tom? Als ik het jong vang, breng ik het naar Cincinnatie en laat het bij grootmoeder Belcher, antwoordde Loker|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000926.wav|of gij u te groot en te wijs acht om met onze amusementen mee te doen.' 'Wat kan het mij schelen, oom, hoe die lieden over mij praten en wat zij van mij denken; zij kennen mij niet, en ik heb er geen zwak op hen te leeren kennen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000579.wav|Verbeeld je gerust, dat je me kent. Menschenkennis is doorgaans toch voor drie kwart verbeelding! 'Voor de menschen, die denken, dat ze anderen alleen met hun verstand kunnen doorgronden, is dit zeker waar|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000840.wav|van het begin tot het einde hield ik mijn handen gevouwen en mijn oogen stijf toe. Daar kwam ook nog zooveel bij om mij den kerkgang te|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003235.wav|Geen levende ziel, antwoordde de juffrouw, wij waren alleen; ik stond alleen naast de oude, toen zij met den dood worstelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000973.wav|Wendela was in de daad geschokt, en wel zoodanig, dat zy ziek niet in staat bevond, eenig antwoord te geven, maar het hoofd in haar handen verborg en hoorbaar snikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002814.wav|Gij kunt gerust denken, antwoordde de kleermaakster, met menig slim knikje, dat het mij altijd de moeite waard is geld te verdienen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000915.wav|Ze gevoelden een groote minachting voor die mannen uit het Noorden, die immers Christenen waren, in die streken voor 'honden' uitgescholden en op allerlei manieren beleedigd werden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003430.wav|Met uw verlof,' zeide MOM, hem naderende en ULRICA den arm aanbiedende: 'ik zal wel voor de freule zorgen.' - 'UEd. had zulks wat vroeger moeten doen,' zeide JOAN eenigzins geraakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001369.wav|Daarbij, zij wàs heel jong; drie en twintig; en op dien leeftijd is er een onbewuste levenskracht, trots alle schijnbare zwakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003025.wav|als bij zich zelve zeggen: Mijn Hemel! mij dunkt, dat, zoo ik een dier menschen ontmoette, ik zou sterven, enkel door hem van nabij te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009404.wav|werd het sein gegeven om de reis naar het salon te aanvaarden, en zij stonden alien op en gingen heen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000955.wav|Zijn omgang met den Egyptenaar was eigenlijk van de laatste weken. Asal woonde sinds het begin van den cursus in hetzelfde pension met hem, doch lang gewandeld hadden zij nooit en evenmin thuis zich afgescheiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000466.wav|naar dat wat hij niet ioo zeggen Kon, nee immense vreugaeverlangen zyner voor ledereen geslotene ziel. Om daar over te spreken was hij te groot|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000131.wav|Buck begreep die stille begerigheid niet, ook niet de gretige wijze waarop zij hun lippen aflikten. Curly rende op haar vijand toe, die weer beet en|5809|neutral
+wavs/train_2450_7371_001462.wav|Niet zoo vroolijk, of zij zeide verscheidene keer en achter elkander: Och, die arme kleine pa! Och, die arme lieve slovende kale pa|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003173.wav|Zij hadden langzaam voortgewandeld terwijl de jongen sprak, en nu stond hij stil, om te zien welke uitwerking zijne woorden hadden teweeggebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001021.wav|om ze, toen zij zich in de bladen van den spiegel zag en in eens stil hield en zielsveel medelijden met haarzelve kreeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001899.wav|Zij minachtte hem een beetje. Zij beschouwde hem niet als een man, hij kon niet wat hij wilde: zij beschouwde hem meer als een stouten jongen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000384.wav|waarschijnlijk zou hij zich tweemaal hebben bedacht eer hij haar voorslag zoo botaf had geweigerd. Maar de generaal schijnt wat brusk uitgevallen en scheen zich overtuigd te houden, dat er wel nooit kwestie kon zijn van zoo diepen val|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002901.wav|En tegen het blauwen blank schitterden de blanke zuilen en driehoekte de geveldriehoek en wemelde donkerkleurig de dichte menigte der duizenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000521.wav|en met luide kreten elkaâr verwondende, slachteden zij elkander en offerden haar eigen bloed op hare verlatene altaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008104.wav|modellen en portretten, voorstellende Professoren in het opstaan om acht Qor, zich scheren precies kwartier over achten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000405.wav|maar niet de geheele wereld. Ik gevoelde wel, dat ik hiertegen niets kon inbrengen, niets kon antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005297.wav|Wel, mijn brave held, leeft gij nog? zeide Reinout, zich omkeerende en Daamke ziende, die hem, met vele buigingen en strijkages, een zilveren beker op een schenkblad aanbood|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003745.wav|Omdat een koetsier zonder hinder doen kan, wat andere mannen niet kunnen doen; omdat'een koetsier, tachtig mijlen ver, met alle meisjes en vrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001650.wav|de ridderorden der vorsten starrelen er als een firmament. Luchtig, doorzichtig in den zonneschijn, blauwnevelen de wierookwolkjes op, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002368.wav|Zich onder het spreken omkeerende en met gemak ruimte voor ons makende, bleef hij, toen wij uit het gedrang waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000315.wav|naar het gewriemel en gewoel, het opkomen en vervloeien, het dansen en klotsen en schuins opspatten van de groote watermassa, door het gele zonlicht in scherpe nuances getint|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002303.wav|En waar zijn de anderen? Ontroerd knielde de Held op éen knie, om niet te reuzig te staan bij de jonkvrouw. En hij zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001725.wav|Toen Safie zoo ver met haar berigt gekomen was, kon zij niet meer, maar begon zoo hartelijk te lagchen, dat de beide andere dames en de drager moesten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005184.wav|Meester zal veel moeite hebben om ze uit zijnen kop te brengen. Zij zullen er toch uit moeten, zeide Legree, en kauwde op zijne pruim|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002394.wav|Hij kuste haar, en zij kende die wijze van troosten, zij kende dat zachte streelen. Zij viel in eens mat tegen hem aan, en bleef liggen en sloot de oogen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000550.wav|Poefende van de trap, kwam hij binnen, en hij zeide tot de beide ouden, zijn tijdgenooten, hem toeknikkende, aan een raam ieder: - Zoo-zoo, ja, dag Ottilie. Dag Takma|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_010355.wav|Op het oogenblik dat hij zijn hoed afzet, seint Podsnap, volgens afspraak met mevrouw Veneering, aan die gade en moeder: Hij staat er|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008074.wav|omdat ik mij verbeeldde, dat ik mij bijzonder goed had voorbereid; maar dit bleek een groote vergissing te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000491.wav|Ja, antwoordde Orson, met een mondvol geroosterd brood. Gij hadt zeker nog nooit zoo iets gezien? vroeg Wisbottle|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001318.wav|et vriendelijke dankzegging verlieten zij deze kamer, waarin door de gewigtige keuze zoo dikwerf het lot van millioenen menschen in uropa beslist werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000315.wav|en het rijtuig begint te ratelen en te rollen over een schrikkelijk oneffen plaveisel. Als ware het rijtuig een groot vuurwerk|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000600.wav|Langzamerhand kreeg Bertha haar spraak terug, en noemde zij de namen op van alle belvédères en torens, die zij in het uitgestrekt vergezicht konden ontdekken. Zij was uitmuntend op de hoogte|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000296.wav|Een zestal kloeke en welgewapende kerels werd den loods toegevoegd, en wanneer dan een voorbijzeilend vaartuig aan boord werd geklampt, was het wel genoodzaakt zich aan hun bedrieglijke leiding over te geven, en den gevorderden tol te betalen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003826.wav|Dat zal nog de vraag zijn,' antwoordde de Amiraal. 'Wel, hoe heb ik het met u?' vroeg Mevrouw Musch: 'gy staat u daar te bekommeren over de vraag, wat er van Mr. Jan zal worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003723.wav|welke grootendeels ledig bleven en slechts bezet werden door enkele edellieden van den omtrek, die nog onbewust waren van de gebeurtenis, waardoor het kampgevecht onmogelijk gemaakt was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000818.wav|dewijl hare moeder zich zoo weinig aan haar liet gelegen liggen. Hij had haar medegenomen op een reisje naar Vermont|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002235.wav|De voetstappen van den man weerklonken zoo luid op de steenen; dat hij niet geneigd was het geluid van de zijne|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000150.wav|e gaat nu bepaald veel belang in me stellen, omdat ik zulke gekke dingen zeg. k probeer ze telkens te onderdrukken, maar wanneer ik verbaasd over iets ben, denk ik daar niet aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001791.wav|De koning verloor in hem een' wijzen, ijverigen en getrouwen staatsdienaar, en de armen beweenden hem als een' beschermer en weldoener|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000976.wav|Hij schreef zijn eerstvolgende receptie af. Het was December, en voor de Kerstvacantie, zouden uit Batavia René en Ricus komen voor een week of tien dagen, maar hij schreef de jongens af|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_000191.wav|dat het een onbereikbaar geluk was, een geluk zoo groot, dat het op aarde voor mij ondenkbaar was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001355.wav|Hoe gaat het, jonge dames? riep hy haar uit den tuin toe. Een mooie morgen, frisch en zoo! Ik gevoel mij al veel beter|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002698.wav|mij strak in de oogen ziende. Ik antwoordde, dat wij die koe gekocht hadden te Ussel en ik noemde den naam van den veearts|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001045.wav|bij — gezegd had dat hy volkomen bereid was te doen wat zy hem verzocht en dat hij er nog dienzelfden dag mede beginnen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000331.wav|Zij hadden nog geen uur gewacht, toen de geheime poort open ging en het zelfde tooneel zich herhaalde, waarvan Schahzenan getuige was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000312.wav|Hij vroeg waar dat van kwam, en zij antwoordden, dat ze zooveel ouder waren geworden, omdat ze zoo naar hem hadden verlangd. Hij was hierdoor bewogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003201.wav|als Zijn Hoogh. in rang en eer hersteld is, gelijk toch zeker eenmaal geschieden moet, dan zal men van my zeggen: daar gaat de vrouw van Buat, van den man|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000119.wav|geenszins kunnende verwachten, dat de uitwerking van zijne logen zoo spoedig met tak en wortel zou worden uitgeroeid. had, niettegenstaande haren toorn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000614.wav|Deze figuur is slechts oppervlakkig en niet volkomen juist, wijl de rechte hoek, die bij deze onderaardsche vertakkingen gewoon is, zelden in het plantenrijk voorkomt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000447.wav|Zoodra Cosette te bed was, hadden Jean Valjean en Fauchelevent, gelijk men gezien heeft, voor een vroolijk brandend houtvuur, kaas met brood gegeten en een glas wijn gedronken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004557.wav|De een of andere schatrijke oude heer of dame, die dik in behoeftige bloedverwanten zit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002660.wav|De wet voor allen is de vrijheid, die eindigt, waar de vrijheid van anderen begint, zooals Robespierre zoo juist gezegd heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000614.wav|k Ben moe; 'k wil naar huis. Wat een succes heb je gehad! Dorus! jongen, wat was ik grootsch op je. Hoe voel je je nu wel. Gelukkig, hè|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001720.wav|Een professor kan een geleerd, kundig, onderzoekend mensch zijn; hij kan ook iemand zijn, die dit schijnt te willen wezen door een leelijken bril, eene verwarde pruik en allerlei excentrieke fratsen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000353.wav|Gij kunt zelf zien, in welken treurigen toestand zij mij brachten. Eenigen van de opstandelingen, die de wijk namen naar Nepaul, namen mij mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003435.wav|en onze geschiedenis, die tot nu toe den tragen slakkengang is gegaan, een tijdperk van zes weken vooruit laten springen. Uit de nieuwe tooneelen, welke onzen lezers zullen worden voorgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001205.wav|en met een scherpen hoek liep eene andere straat achter die, waarin ik woonde, om, die slechts eenige ellen verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002022.wav|Terwijl Rachel en hare kinderen bezig waren met koornkoek te bakken, ham en hoenders te braden en andere toebereidselen voor het avondmaal te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002816.wav|Het water kwam hem tot aan de oksels en hij voelde zich meer en meer zinken; nauwelijks kon hij zich in de diepe modder, waarin hij zich bevond, bewegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003953.wav|Ik gaf het kind, dat ik omver geloopen had, eenig geld, maar die wilde troep wierp zich op het schepseltje, om zich daarvan meester te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001718.wav|Hij stond op en keek oplettend den weg langs. Nu kon men op den top van een heuvel een man te paard onderscheiden, die haastig aankwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001380.wav|maar toen ze merkte, dat Laurie knikkebolde van den slaap, in spijt van zijn mannelijke pogingen het te verbergen, haalde ze hem over wat op de canapé te gaan liggen, terwijl zij een briefje aan haar moeder schreef|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000568.wav|als hij eenige oogenblikken later alleen is gebleven met Dorus. Ik dansen? U maakt toch zeker een grap. Ik dansen, met mijn figuur|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000375.wav|en nu voelde ik me op z'n best als in een kerk onder geloovigen: de plechtigheid deed me aan, maar me meeslepen, zooals i anderen meesleepte, me voor een poos aan het aardsche ontrukken. neen, dat vermocht i niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001132.wav|Dit werd echter slechts in hoogere kringen gezegd. Het volk, dat edele handelingen van geen kwaad verdenkt, was getroffen en vol bewondering|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004473.wav|Slechts een oogenblik en alles was verdwenen. Naar een kamertje klimmende, hoog in een huis, dat op een put geleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000554.wav|die alle den meest eischendem man met die weield zouden verzoeaen en hem geloof en vertrouwen zouden schenken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001825.wav|bedaard door het huis gewandeld en de vrije lucht weêr opgezocht hebben, hetgeen denkelijk gelukken moest. Vooreerst waren zijne plannen onuitvoerbaar door den slaap van zijn vriend. Hun toestand begon meer en meer ondragelijk te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_008148.wav|dat Mylord misschien naar hem wachten zou. Maak geene omstandigheden, goede man! zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000677.wav|en de gebeurtenissen van de twee laatste dagen hadden hem zichtbaar geknakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000457.wav|Daar het bekend werd dat hun fortuin door dit sterfgeval bijna verdubbeld werd, en zij op den schitterendsten voet konden leven, behoefden zij voor geene verkeerde uitlegging te vreezen, omdat zij hun cirkeltje wat enger toetrokken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001569.wav|Nu zoû men dien misschien kunnen verkrijgen door onderhandeling; maar die weg is altijd omslachtig en langzaam, wanneer hy niet vooraf onder de hand is voorbereid: en daartoe kunt gy ons van nut zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000953.wav|Toen had hij uitgespreid een oud stuk, met strooiparelen bestikt brokaat en heel ernstig gezegd, dat dat nu een tablier was van een japon van koningin Elizabeth|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001215.wav|Eer hij deze spreuk kon eindigen, sprong Machteld met hijgende boezem en als uitzinnig naar het schrift, en rukte het uit zijn handen. Een ongemeen vuur had haar wangen met rood gekleurd, en tranen van blijdschap barstten uit haar ogen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_000433.wav|Ik kan me voorstellen dat het bywonen, of ondergaan zelfs, van gewichtige gebeurtenissen weinig of geen invloed heeft op zeker soort van gemoederen, die niet zyn toegerust met de vatbaarheid om indrukken optevangen en te verwerken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001268.wav|Naauwelijks had ik dit gezegd, of mijne vrouw begon op nieuw te roepen: Wat wilt gij doen, lieve man! geloof mij, offer geen ander kalf dan dit|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000004.wav|Terwijl ik van morgen blauw baaien borstrokken zat te knippen in het magazijn, voelde ik me ongerust over Vader, en dacht er over hoe eenzaam en bedroefd we toch zouden zijn, als hem eens iets overkwam|1775|neutral
+wavs/train_1724_1878_000643.wav|het geratel der ijzeren platen, die sommigen aan het lichaam hingen, klonk krijsend in het oor, en mengde zich, als in een spotgezang, met het akelig wee! wee! der benauwde vrouwen en kinderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004844.wav|Deodaat is een braaf Ridder, zeide Beaumont, zijn kweekeling op den schouder kloppende: hij heeft de lessen niet vergeten, die ik getracht heb, hem in te prenten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000872.wav|een gedachte, helaas, welke hij zelf dwaas en onmogelijk achtte. Hij had een besluit genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005185.wav|Zoolang hij een eigen huis had gehad, was Jos' tehuis nooit zoo aangenaam geweest, als Rebecca het nu maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002984.wav|had zij bereids zooveel geleden, dat zij even sombere mijmeringen had als eene oude vrouw. Haar ooglid was blond, tengevolge van een vuistslag, dien|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002333.wav|de drukten, door haar aanstaand vertrek veroorzaakt, strekten haar tot een even heilzame afleiding als die, welke in een sterfhuis den geest der achtergeblevenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002667.wav|Indien gij ooit in eene galerij de portretten eener oude familie bij elkander hebt gezien, zult gij u wel herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005081.wav|en hoe men daar hun woning zou inrichten. Voor Lewin waren al deze voorbereidselen onaangenaam, zij kwetsten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001618.wav|Dat is nog de vraag,' hernam Buat: 'wy zijn altijd blijven stuiten op dezelfde zwarigheid: zy willen niet dan buiten, en De Witt niet dan met Frankrijk onderhandelen|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000145.wav|k Heb net een gevoel of ik een rijke jonge dame ben, die in haar eigen rijtuig van een bal thuiskomt en nu in haar kamer zit met een kamenier tot haar dienst, zei Meta, terwijl Jo haar voet inwreef met arnica en daarna haar|1666|neutral
+wavs/train_1724_11136_000314.wav|isschien bekoel ik later wel en word ik kritisch en vervelend. ch nee, dat weet ik toch wel, dat ik dat niet word. aar dezen keer heb ik dan een werkelijk boek geschreven. acht maar totdat je het hebt gelezen, dan kun je er zelf over oordeelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002472.wav|Maar het regende niet en. scheen toch de late maan door tusschen de donkere tronken. Wat was anders die bleeke schijn voor zijn voet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010903.wav|En nu ging het langs de zware Eransche wegen naar Parijs. Het evenwicht in zijn ziel was nu geheel hersteld|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001295.wav|Jammer maar, dat bij zoodanige gelegenheden het verkeerde en slechte nooit wordt vergeleken bij hetgeen richtig en goed, maar bij hetgeen nog verkeerder en slechter is|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002460.wav|of zij zwommen of zagen in de gymnastiekkamer naar de toeren van Théodore, die zeer sterk, en van Howard, die leniger en buigzamer was, terwijl Otto beweerde zijn techniek verloren te hebben, en Etienne woest tusschen de ringen zwaaide en over den bok sprong|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_002643.wav|Daarbij geloof ik, schoon sir John het mij nooit heeft gezegd, dat hij met dezen eene overeenkomst had gesloten omtrent zijn verblijf in diens huis, die meer dan genoegzaam was om de vermeerdering van omslag goed te maken, waartoe deze inwoning ons dwong|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001374.wav|maar gedurende de drie laatste maanden was mijn omgang, vooral met den oudsten deelgenoot, geheel tot de zaken en hare droge routine beperkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001208.wav|Het gesprek vlotte, en mevrouw vroeg Cornélie te komen praten in haar zitkamer. Den volgenden dag ging zij met hare nieuwe kennissen naar het Vaticaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006112.wav|die mij in zijn nest heeft gelokt, om mij daar voor zijn duivelsch pleizier te laten branden, vallen en mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000550.wav|dit hoofd des grijsaards en dien slaap des kinds. Er was iets goddelijks in dezen man, die, zich zelf onbewust, zoo eerbiedwaardig was|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000705.wav|Ongelukkig vergat hij, dat hij, door zijn bezorgdheid voor het meisje, onbillijk en hard was jegens Maurits, en hij werd dan ook voor zijn pekelzonde gestraft door het antwoord dat deze laatste hem gaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_002161.wav|et spijt mij, dat ik geene kennis heb aan de familie van, want ik moet overmorgen bij de dmiraliteit van de aas wezen. t ou voor mij niets beteekenen, om daar eens aan te gieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_002041.wav|De koning echter riep hem tot zich, deed hem naast zich op den troon zitten, vertoonde hem aan de vergaderde menigte en gaf hem in het openbaar al den lof, dien hij verdiende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007198.wav|Deze manier van zich uit te drukken was met opzet gekozen om te toonen, dat hij den vreemde een te gering persoon achtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002913.wav|toch geven zelfs zij toe, dat hij bij Waterloo bedrog pleegde en in staat was gesteld den laatsten, grooten slag te winnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_010036.wav|den schrik en de ontsteltenis — de overwinning, behaald door hem, die toen niets anders was dan een hoop gevoelloos stof|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000923.wav|Het moest wel. Trouwens, als het ongeluk den ouden heer had getroffen.' 'Welnu?' 'Dan zou er misschien nog wel een mouw aan gepast hebben kunnen worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001985.wav|Ach!! schrikte Cateau. Wat is het rijtuig nu nàt. geworden! Zij reden hunne visites. Eerst reden zij aan bij de Ruyvenaers, Karel belde aan, maar gelukkig waren oom en tante uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004844.wav|Daar kunt gij zeker van zijn. Die woorden deden mij bepaald goed en maakten mij weder vroolijk en opgeruimd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001071.wav|Nadat de bedienden hem gewasschen en gewreven hadden, steeg hij uit het bad, trok een zeer prachtig daar gereed liggend gewaad aan, liet zich met welriekende wateren|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001293.wav|en veel meer, dat ik, om u niet te zeer te bedroeven, 'er niet zal bijvoegen. Gij ziet, BLOMMESTEYN dat ik 'er vlak vooruit kom|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003221.wav|uitgenomen mijn moeder, voor wie het genoeg was, dat Helding mijn vader en mij lofspraken gaf, welke zij ons in haar hart waardig keurde, en die beweerde dat het een zeer zoet versje was, ofschoon hier en daar wat al te hoogdravend voor haar verstand|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000829.wav|Den volgenden morgen werd de tocht ondernomen. Reeds vroeg was de havenmeester het eigenhandig door den Sant geteekende paspoort komen brengen. Voor een tweede was de Vorst niet te bewegen geweest|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000107.wav|de prachtigste bloemen, die goed konden klingelen, waren in de gangen neergezet. Daar was een geloop en gedraaf, en alle klokjes klingelden zoo, dat men zijn eigen woorden niet kon verstaan|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_002651.wav|die alle stoombootkapiteins hebben gewaarschuwd tegen een man en vrouw met eenen kleinen jongen. Zoo? zeide George|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001288.wav|BLOMMESTEYN zou dit zoo naauw niet genomen hebben, daar hij niet gewoon was, om onnoodige knoopen in biezen te zoeken, en maar aan zijne drie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000933.wav|En weet gij dan niets beters te doen, mijn komieke vriend, zeide Chester, dan hier te komen snorken, dat het huis er|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001222.wav|zij hebben naar het kwaad onder zich zelven te zien. Maar wat kan een enkel persoon doen? Daarover kan ieder voor zich zelven oordeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004172.wav|zich naar die des gastheers schikte, liep het feest vrij stil en droomerig af, en men scheidde vroeger dan men had voorgenomen, zonder dat eenig noemenswaardige gebeurtenis dien dag verder plaats greep|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002788.wav|want niettegenstaande den wapenstilstand, en de gerustheid, welke het gezelschap eens potsenmakers inboezemen moest, bleef het een gewaagd stuk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005186.wav|Ik denk somtijds, dat ik, als ik mijn leven nog eens kon overleven, dit gebrek zou vermijden|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000107.wav|Zijn eerzucht had nu gesteld die logica van de stijgende lijn, want zijn eerzucht had als doel zich gesteld die oprichting van dat Javaansche geslacht. Zoû hij falen|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_000634.wav|en uwe nieuwste machinatiën om personen te verwijderen, die u in den weg staan. Neem u in acht|496|neutral
+wavs/train_2450_8569_002589.wav|Zie hen, die volgen een der vanen: hun hart is warm: zij voelen éen gevoel, met warmte. Jij|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001497.wav|Het voorgenomen tochtje naar Whitwell liep heel anders af, dan Elinor had verwacht. Zij had erop gerekend bang op het water, doornat en doodmoe te te zullen zijn; maar het kwam nog ongelukkiger uit; want zij gingen in het geheel niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004753.wav|Wat zijn uwe voornemens? Volg mij, en gij zult die vernemen, antwoordde Reinout, terwijl hij rechtsaf een weg insloeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001212.wav|zoo zij niet een jaarlijksch kostgeld van driehonderd livres, alzoo elf duizend livres kapitaal medebracht. Na den abt van|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000983.wav|en een lief zeemeerminnetje heette hen welkom, maar zij was zeer bedroefd toen zij de doos met de ridders vond, en pakte ze voorzichtig in zeegras, hopende nog iets naders aangaande hun lot te vernemen, want natuurlijk, ze was een vrouw en dus nieuwsgierig|1724|neutral
+wavs/train_2506_3478_000031.wav|Het was een innemend man, die zich vrienden verwierf, overal waar hij kwam. Hij was een snoever, schrander, iemand die de halve wereld had gezien. Het was een aangenaam man in gezelschap|2506|neutral
+wavs/train_2450_9336_000645.wav|En of die Bergboeren dom zijn in hunne vrijheid, zult gij, als kooivogel, niet al te best weten, dunkt mij. Brrr, brrr, nog altijd even opvliegend|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000213.wav|telkens wanneer die tijd voorbij is, krijgt ge meer kracht; eindelijk denkt ge er volstrekt niet meer aan. Heden avond is het voor de eerste maal; nu heb ik u gewaarschuwd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005885.wav|Lize hoorde hem met moeite de trap opstrompelen, zijne deur sluiten en te bed gaan. Een oogenblik later kwam zij weder beneden. Zullen we nu gaan eten, Jenny, mijn lieveling|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001300.wav|die kompagnie was bestemd om zich in Mont-Saint-Jean te versterken, zoodra het dorp genomen zou zijn. Deze opgeruimdheid was slechts door een woord van trotsch medelijden afgebroken geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000416.wav|verliet de borstwering en ging met opgeheven hoofd en vasten tred naar den wachtpost, dien een lantaarn aan een der hoeken van het Chateletplein aanwees|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001869.wav|En van dien dag af had hij loopen verlangen naar den dag, dat hij met Maarten den ganzerik naar huis zou gaan, en een mensch zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000253.wav|plotseling oprameide tegen het kristallen paleis van rechtvaardigheid der eerste gedachte! Het paleis viel in scherven neêr|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002968.wav|Ik ben er niet by geweest,' zeide de Kapper. 'Neen, noch iemand anders,' viel Buat in. 'Hm!' hernam onze politikus|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000868.wav|Neen, dankbaar mag je me wezen! Je begrijpt toch, je lieve mama, tweemaal gescheiden, van haar twee eerste mannen: neen Lot, dát was nu heelemaal niet als het behoorde. - Tante, in onze brave familie is mama het zwarte schaapje|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_000869.wav|Hij smeet haar van zich af, op een divan. Daar viel zij in een, met hare groote verschrikte oogen naar het plafond, wijd open|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000687.wav|dat Toby, ten elnde een anderen loop aan zijne gedachten te geven, hem vroeg of zijne vrouw nog leefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001140.wav|ij had een brief ontvangen, dat hij morgen aan boord moest zijn. ehalve den ouden eer namen zij het allen aan - en de dag liep verder op de genoegelijkste wijze ten einde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000419.wav|en daar het een Iaag venster, zonder eene enkele glasruit was, nam de reiziger de vrijheid eens door de tralies te kijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002790.wav|een oorlog, waarvan hij, beklagenswaardige plattelandsbewoner, in zijn verwoesten oogst, in zijne verbrande schuren, in zijn bedreigd gezin, de loodzware lasten op iedere wijze had te dragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000521.wav|Hij verliet eveneens den tuin, maar langzaam achteruit tredende en steeds de batonneerkunst in praktijk brengende, ten einde den dog in bedwang te houden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000379.wav|Ik heb een rijtuig: gaan we dan maar dadelijk naar huis? Kunnen we met ons drieën in het bakje? Ja, ja, het gaat wel! Elly zag den ouden heer, een frisschen, flinken zeventiger, voor de tweede maal|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_000592.wav|Dan krijgt hij 'en blok aan zen been, want hij is te oud om op de bok gelegd te worden, en men kan em ook niet op zen bochel slaan|496|neutral
+wavs/train_2450_3168_000704.wav|Dat kon niet langer zoo gaan. Er moest gewerkt worden. Zij gaf zelve het voorbeeld, ieder die in haar dienst was had te kiezen tusschen heengaan of dat voorbeeld volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001073.wav|Dit is met iedereen het geval. Maar, de kwelgeest, dien wy de eer hebben onder onze speciale vrienden te tellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006080.wav|Dat is jammer, zeide Nelly. Ja, dat zeggen de vreemdelingen ook, die hier komen, hernam de|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000985.wav|Voor haar vertegenwoordigde Wouters opgetogenheid het schoone, het verhevene, en daarom stond ze hoog genoeg om zich gestuit te voelen door de platheid van den toon dien haar moeder aansloeg|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000427.wav|Hierop wordt er nu krijgsraad belegd, zooals neef het noemt, en het spreekt vanzelf dat hij blijft eten, maar wat moet er vanavond gedaan worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001778.wav|mijn gelaat, ofschoon geroost door den invloed van zon en lucht, prijkte met den frisschen blos van jeugd en gezondheid: mijn tanden, die ik tot heden toe goed bewaard heb, hadden toen bovendien het voorrecht, van blank en welgeplaatst te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2951_2211_000095.wav|haar geheele lichaam was als een steenen zuil, alleen haar oogen kon zij nog in haar hoofd omdraaien, naar alle kanten heen draaien, zoodat zij ook achter zich kon zien; dat was een leelijk gezicht|2951|neutral
+wavs/train_2450_10565_000938.wav|Dit gevoelen de goedkeuring van Zijn Excellentie den Minister van Binnenlandsche Zaken hebbende weggedragen, werd dit uitstel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001608.wav|en waarschijnlijk niet te Parijs, want deze bijzonderheid was hem onbekend. Toen het koninklijk rijtuig, door een|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004631.wav|De heer Lorry kleurde en zeide driftig: Dat hebt gij al vroeger opgemerkt, mijnheer. Wij mannen van zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001793.wav|Hij, verloren in zijne bespiegeling, weemoedig in zijn meêlij voor haar, had nauwlijks geluisterd, en schudde vaag goedkeurend het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002588.wav|mooie fijne lijnen, groote koude bruine oogen, zonder expressie; een koude mond van|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000358.wav|Met dezen groet begaf ik mij op weg, en haastte mij met groote schreden het dorp te verlaten, en het dof en dreigend gemompel te ontgaan, dat van verre achter mij klinken bleef|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003749.wav|gelijk goudstaven, dikwijls afzonderlijk schijnen te moeten gewogen worden, eer het gemoed hunne waarde recht kan vatten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000247.wav|Tegelijkertijd stemde i me treurig, omdat ik voelde, dat mijn verandering van school tevens mijn verwijdering van Mina zou zijn. Wel maakten we allerhande afspraken, die ook een tijdlang werden nagekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_001937.wav|maar, evenals een in brandewijn gelegde kers, door de bederfwerende kracht van dit geestrijke vocht te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002071.wav|Doch om die reden moet ik u waarschuwen, dat ik een' zoon heb, dien het niet aan verstand en ligchamelijke schoonheid ontbreekt, maar jong, dartel en ondernemend is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000127.wav|Wat vermoeid van den dans, waaraan hij naar gastheers plicht druk had deelgenomen, was hij een oogenblik neêrgevallen op den uitersten hoek van denzelfden divan, die in den vorm van een hoefijzer langs dit boveneind der zaal liep|1724|neutral
+wavs/train_12500_13029_000195.wav|Spiedt de klaproos door de halmen henen, Glanst de koornbloem helder na het bad; En het paard, met glimmend stijve beenen, Scheert de klaver, koel en druipend nat|12500|neutral
+wavs/train_2450_3168_000451.wav|in opengewerkte letters met een kroon was versierd, lag er in ledigheid te verslijten. Met elk pak linnen sprong Fanny van den stoel af|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000570.wav|dat ik zesderlei soort van Arabisch schrift op het papier had gezet, zoo dat elke soort van schrift een lofdicht op den sultan bevatte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002945.wav|Ik heb nog nooit zoo duidelijk gedroomd, dat ik hoorde kuchen. Ik weet niet, dat ik ooit van kuchen of niezen heb gedroomd|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000402.wav|De bijna regtlijnige weg tusschen Amsterdam en Haarlem scheen zeer weinig gelegenheid tot gesprekken, over de zich aldaar opdoende voorwerpen, te zullen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002619.wav|Al deze dingen brachten Rosa en Olivier, die in de nieuwe geheimen niet werden ingewijd in onrust en bezorgdheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000052.wav|Er zat een statig man, wiens geluk half weg was, omdat hij in den morgen bloemen gezien hebbende in het Cieraad van Flora, bij het inkruipen van een enge broeikas, eenigszins aan een spijker was blijven haken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001164.wav|Nimmer zou ik moede geworden zijn haar aan te staren; maar zij liet spoedig haren sluijer weder vallen, ten einde niet door anderen te worden opgemerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000417.wav|Zeker zal BLOMMESTEYN,' zeide hij zeer schamper, 'het knikje, dat hij aan de kamenier ANTONETTE zoo even gegeven heeft, nu met een' kus aan Juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003214.wav|is een buitenman, die twintig jaar lang op een afgelegen dorp heeft gestaan, en die niet weet te rekenen met het milieu waarin Mathilde nu is geplaatst, en niets begrijpt van die wereld waarin zij weldra zal moeten optreden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000340.wav|en naast haar stond, hoog, een groote, oude man, vreemd in een ruime, grauwe kiel; een grijze reus, met zwaren baard en sombere oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002736.wav|dat die gevallen niet telkens voorgebracht werden, en zei dat ik alles doen zou wat in mijn vermogen was, dat dit voortaan gebeuren zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004290.wav|is het te vergeten. Alles! In het briefje, dat ik aan juffrouw Mills schreef, kwam ik met bitterheid op dit gezegde terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000296.wav|Ziedaar veertien dagen, gelijk ik van Mevrouw en van deze Heeren verneem, dat men van u dienaangaande niets gehoord heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003062.wav|Gij moet eens naar den ouden man gaan kijken, zei hij tot de vrouw, terwijl hij de deur opende en den off icier wenkte, om met hem naar buiten te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001429.wav|die Beduïnen-posten nu, onbewoond en verlaten, behalve dat mer? hier en daar eenige gemberbier-flesschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004972.wav|dat zij gekocht en betaald hadden, en voor hun pleizier daar hadden laten neerzetten, Zelfs toen na verloop van tijd ook deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002257.wav|wierp Suze op het ziekbed, en slechts langzaam keerden haar krachten terug. Toch kwam het niet in haar op, van haar voornemen af te zien om Frits naar Amerika te vergezellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000370.wav|Willem stoorde zich er niet aan; evenmin als aan de menschen in het stadje, die hem nieuwsgierig aangaapten en maar niet begrijpen konden, dat de politieagenten deden, alsof ze den jongen niet zagen, in plaats van hem op te pakken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001274.wav|Behalve als hij ter jacht ging, droeg hij haar steeds bij zich. Men zal zeggen, deze voorzichtigheid van Aladdin was zeer te prijzen, maar hij had haar nu ook moeten wegsluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003047.wav|Zij plukte zeer snel en zeer zindelijk, met een zoo trotsch gezicht, alsof zij zoowel het werk als de vernedering van haren tegenwoordigen toestand verachtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001772.wav|Over zijne voeten hing een kleine blauwe riddermantel met een groot wit kruis; een kinderdegen lag hem op de borst, en zijne handjes waren om het juweelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006217.wav|en een grooten armstoel, aartsvaderlijk oud, welks wijde armen een gastvrije uitnoodiging schijnen te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003075.wav|Maar Stipan Arkadiewitsch riep hem aan: Lewin! Lewin bemerkte in Oblonsky's oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001034.wav|De eerste grijs schemerende lichtstralen dringen door het venster. De lamp op de tafel brandt flauw, de olie is verteerd; al zwakker en doffer wordt haar schijnsel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000370.wav|daar ook aan kantoor- en andere bedienden eene partij gegeven werd, waarop deze hun hart lustig ter eere van het jonge paar ophaalden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000863.wav|in het oog gekregen hadt, dat ik u, schoon gij u hieldt, als of gij ons niet merkte, het leugengerucht, waarvan men in msterdam niets weet, heb hooren verspreiden. verspreiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001621.wav|dat gij hem door uwe geschiedenissen uit zijne gevaarlijken toestand gered hebt, zonder u zou hij thans niet meer onder de levenden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001802.wav|k wensch er u geluk mede, zeide, schoon ik er mij zelven en mijne and-genooten over beklage. at mij aangaat, ik kan het van mij zelven niet zeggen, dat ik er van genezen ben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002088.wav|Paddeltje, Paddeltje, pas niet alleen op voor je woorden, maar alsjeblieft ook voor je neus! Die ezels. dachten ze dat een Zeeuwsche boerenjongen zijn eigen maar dadelijk bij den neus liet nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000103.wav|Nadat de bezigheden waren afgedaan, gingen mijnheer en mevrouw Grazinglands de Koninklijke Beurs en de Paulus-kerk bezichtigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003018.wav|dat hij misschien niet ongelukkiger zou zijn, wanneer hij zijn plicht gedaan had, dan wanneer hij dien ontweken was; dat, zoo hij de dingen hun loop liet en hij te|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002590.wav|Ik ben verplicht u te waarschuwen, dat alles wat gij zegt tegen u gebruikt zal worden. Dat denk ik niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000042.wav|ls je het goed vindt, word ik, geloof ik, liever tooneelspeelster dan schrijfster. eb je er bezwaar tegen dat ik ean ebster, adertje angbeen nu maar van ollege af ga en me op een tooneelschool laat inschrijven|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002660.wav|de andere ambachten waren in mindere scharen tegen de andere kant verdeeld. De Leliaren en bijzonderste Edelen der stad hadden zich onder de hal op een prachtig schavot verenigd|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001146.wav|Eerst toen de 'Sydney' het kolenstation verliet en weêr in het ruime sop kwam, week de matheid en loomheid; eene stijve koelte schonk verademing en weldra bewezen gelach en gezang, dat de opgeruimdheid aan boord was teruggekeerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003333.wav|een voorstel, dat door den ixvspecteur hoogst verstandig werd geacht — om eene belooning voor de opheldering van dat geheim uit te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000043.wav|ij hadden ook het pad langs het hooge bouwland kunnen kiezen, dat gij daar ginds langs die kloeke eikenstammen ziet slingeren. aar zijn op wickel wegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001678.wav|Is het geluk iets anders dan een hoog, een edel levensdoel gevonden te hebben? Ik zoû U zoo gaarne overtuigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000582.wav|De andere kneep haar stijf in den arm: Aboe Bakar zat er, achterover geleund op een bank, denkend aan zijn zaken en hoe hij die zou afhandelen op de kust; een strootje rookend voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004826.wav|om daar voor zijn gezelschap te betalen, toen hij twee mannen, die naast hem stonden, met elkander hoorde spreken. Ik heb op iedereen gelet, die aan boord kwam, zeide de een|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002911.wav|Gelijk gij, eerwaardige moeder. Zij sliep sedert twintig jaren in haar doodkist met uitdrukkelijk verlof van onzen heiligen vader Pius|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005798.wav|De officier met zeer rechte houding en steeds lachende oogen was een Petersburger, Gagin genaamd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001471.wav|Zoo! hadt gij een reistasch bij u? vroeg de generaal met een glimlach, mij met eenig opzet aanziende. Wat zal ik u zeggen oom! Was het al te onbescheiden, bij goede ontvangst op een paar dagen gastvrijheid te rekenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005090.wav|en daaronder straalden een paar groote, heldere, oprechte, vriendelijke, bruine oogen. Men behoefde slechts recht daarin te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000174.wav|Zij had hem wel willen vragen niet te fluiten, omdat het haar scheen, dat de melodie dien anderen menschen iets vertelde van het geheim hunner liefde|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000227.wav|En toen die geëindigd was, wilde hij haar aan haar handen vasthouden, maar zij trok zich los, en sprong zoo vlug tusschen de menschen door, dat zij uit zijn oogen verdwenen was|10587|neutral
+wavs/train_2450_3545_002672.wav|en ieder oogenblik van dien dag kwelde hem een heimelijke angst, dat er zich nog iets zou opdoen om het hem te|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004565.wav|Met deze gedachten trad hij, maar zeer zacht, naar de deur. Terug! riep Sikes eensklaps uit, terug, terug|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002799.wav|zij had dus met een verloochening van gewone oprechtheid, een verloochening, die haar somwijlen zelve verbaasde, haar afgunst voor de indringster verborgen en deze ontvangen als een dochter|1666|neutral
+wavs/train_2450_5727_002038.wav|Als wij onder ons zelven niet in een warboel zaten, zouden mijne eigene makkers mij niet zoo verkeerd beoordeeld hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001412.wav|Hoe? Heb-je dan al wat van die taal geleerd?' Paddeltje biechtte hem eerlijk op, hoe hij er zich eenige dagen achtereen met al zijn geestkracht op toegelegd had wat Italiaansch te leeren. Het gelaat van den secretaris werd hoe langer hoe vriendelijker|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002533.wav|Mathilde haalde met een zucht haar schouders op, berustend als altijd, maar zij nam het lijfje weg. Mevrouw Van Erlevoort verscheen in de nog geopende deur, ruischende van haar moiré|1666|neutral
+wavs/train_2450_9234_001207.wav|Wat zegt gij nu, sprak thans de prins mistroostig tot den juwelier, van ons ongelukkig lot, en van den jammerlijken toestand, waarin wij gebragt zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007508.wav|ijlde barrevoets en slaapdronken naar de buitentrap. De patrijshond Laska drong zich kwispelstaartend tegen zijn knieën|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002768.wav|van overal te zamen gevloeid om het tornooispel te aanschouwen. De groote kerk, welke thans de bewonderende aandacht trekt van al wie Haarlem bezoekt, bestond nog niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002263.wav|Dan toen Worp Ropta van Metslavier zwoer, dat hij nimmer het lemmer zou ontblooten in een zaak, welke door een Helbada werd voorgestaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002306.wav|Marianne had reeds laten zeggen, dat zij niets meer wilde gebruiken; Mevrouw Dashwood en Elinor waren ook hun eetlust kwijt, en Margaret mocht nog van geluk spreken, dat zij, ondanks al de onrust, die hare zusters in den laatsten tijd hadden uitgestaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_004028.wav|Ik ledigde het daarin beslotene in mijn hand: het was een goede som in gouden rijders en dukaten, en bovendien een gouden zegelring, met een fraaien koralijn, waarop een wapen zeer kunstig gesneden was|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002907.wav|dit geval had hem verliefd gemaakt. Van deze liefde was Favourite de vrucht geweest. Nu en dan slechts zag zij haar vader, die haar goedendag kwam zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001932.wav|en ik bewegen ons niet in dezelfde sfeer, zeide mevrouw Bullock; natuurlijk beschouw ik haar als mijn zuster|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000783.wav|Ik wil mij aan de Heere vasthouden en zijne geboden boven alles stellen, hetzij ik leve of sterve, daarvan kunt gij zeker zijn|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002383.wav|menheer dan, de heeren zoo over me gedocht hadden, om me dan te maken, na me begeerte, note bene! knecht bij 'et veer|496|neutral
+wavs/train_2450_10455_003045.wav|en dat gij hare vruchten snoept en hare eigene kinderen tegen haar opruit. Fraaie zaken! En wat hebt ge nu daartegen in te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000565.wav|Toen zij voor het huis kwamen, en de vreemdeling zag, dat de deur half opengebroken was, zeide hij tot den juwelier: Laat ons verder gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002502.wav|Een overblijfsel van schoonheid lag nog op dit zestienjarig gezicht, als de bleeke zonnestraal die bij een wintermorgen door grijze wolken wordt verdoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006988.wav|En al zou ik hier nu geheel Newgate of Bedlam uitnoodigen, ver zij zullen welkom wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000279.wav|en toen moesten Giles en Brittles een tooneelmatige voorstelling hunner avonturen van den vorigen nacht geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001312.wav|Margreetje Hulle, een schaap uit de tweede, vertelde het me gister in haar onnoozelheid. Ik heb er met de club maar niet over gesproken. Ze weten het natuurlijk wel, maar ze houden het zeker stil voor mij|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001144.wav|Wat het derde partijtje betreft, daaraan werd de hoogste toon gevoerd door Wagestert, die niet, zooals|496|neutral
+wavs/train_2450_3846_000886.wav|Den anderen dag, toen wij weder op weg waren, zag ik mijn meester zich bukken en een plankje, dat bijna onder het zand bedolven lag, opnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001262.wav|Op haar fijn besneden gelaat strijdt het dons van de perzik met de kleur der meiroos en der lelie om den voorrang. Achttien zomers lachen u aan uit haar groote, donkere oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004391.wav|een vage voorstelling hadden van iets, dat in mij anders was dan in anderen en — dien zelfden avond verliet ik hunne woning|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005565.wav|Het tooneel is het armhuis. Goed! Het is nacht. Ja. En de plaats, het|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003247.wav|doodelijk getroffen door een blik uit haar oogen, dien zij dwars door de kerk van Chiswick van de schoolbank tot aan den lessenaar afgeschoten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001156.wav|Het vuur, dat haar op dit oogenblik bescheen, deed de hoeken van haar beenderen uitkomen en liet op schrikbare wijze zien hoe mager zij was. Wijl zij aanhoudend van koude|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001452.wav|Een paar dagen later nam het schip de reis huiswaarts aan. De twee opengevallen plaatsen waren door twee andere zeelieden bezet, die wat gaarne zich voor dit reisje bij den bekenden schipper hadden laten|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001121.wav|dat, hoe on dankbaar door zijne Tijd- en Landgenooten vervolgens behandeld, eene vlugt nemen zou, zoo verheven, dat het zwakke geesten duizelen doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001203.wav|Mijne Bella, hernam haarvader, tik ben niet treurig; ik ben zoo vroolijk als een leeuwerik. Hetgeen zijn gelaat bevestigde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001758.wav|had zich zelfs nooit de moeite gegeven, deze verhevene stelling in te nemen te X., waar zij eenvoudig het leven had willen opvatten naar haar eigen smaak, zonder met de wenschen en verwachtingen van anderen te rekenen|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001991.wav|Ik ben overtuigd dat er in iedere kerk, de dominé meegerekend, meer dan honderd humoristen bijeenzijn. Men komt in geen koffiehuis, men rijdt in|496|neutral
+wavs/train_2450_6408_011228.wav|springt het slot vanzelf in. Halftien, zooals ge weet, tot vier uur, wat vroeger of wat later, naarmate het met uw werk uitkomt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008607.wav|Nikitin en Michael Stanislawowitsch Grinewitsch; een werkzaam medelid|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001393.wav|Juffrouw Buigzaam. Ik eisch het niet van u; uw eigen geluk, uwe achting voor u zelf, uwe achting voor den Heer Edeling, eischen dit. Ik heb niets te|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_004992.wav|bij, die zal je het hoofd op hoi brengen, Dob, ten minste als vrouwen of satijn die macht over je hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001651.wav|Mejuffrouw de Weduwe Spilgoed is eene uitmuntende vrouw; ik weet zelf niet, hoe gelukkig ik by haar ben; ik eerbiedig haar. Ik zal, zo dra ik kan, mooglyk morgen, by u komen; dat zal beter passen, dan dat gy by my kwaamt|1666|neutral
+wavs/train_2450_7569_000391.wav|Op het plein de ontzettende, dichte massa, het luide gejubel, de gevangenen meêgetroond in triomf, een brullend hoera de lucht in|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000260.wav|Noureddin Ali volgde den groot-vizier van Balsora. Deze, een groot menschenkenner, ontdekte weldra de goede hoedanigheden van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007861.wav|en wij moeten ons door het lot dat iedereen treft niet uit het veld laten slaan. Als wij een doel wilden verzaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001788.wav|HAAR GEDIENSTIGE zich liet overhalen naar bed te gaan, wat hij dan ook deed, met zijn laarzen aan, en zijn paraplu onder zijn arm|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006146.wav|waarin men alle voorwerpen vond, die men voor zijn toilet noodig heeft en daaronder was een andere lade met verschillende afdeelingen voor ondergoed en|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001971.wav|vulkaan, door een wolk bestormd; de lava streed tegen den bliksem. De uiterste rechtercarré die het meest van alle was blootgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001033.wav|dat eene zoodanige schikking de eenige zijn zoû, waarmeê Zijne Majesteit graaf Marcella zoû kunnen behouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000703.wav|waarbij zij zelfs niet lette op haar nette schoentje, terwijl zij er anders toch zoo aandachtdg op kon zitten turen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007368.wav|vroeg zij met een diepen zucht en een schuldigen blik op Dolly. Zeg mij de zuivere waarheid, Dolly, is zij boos op mij|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000732.wav|Juist, myne geliefden, dàt is de ware stemming om optegaan tot de verhevene openbaring des onbekenden woords, want er staat geschreven: daar zijn hooge Stoepen aan de Huizen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7438_000569.wav|morgen was hij zonder haar gaan wanaeicn; nij naa naar wel mee kunnen vragen. Maar hij wist toch ook, dat zij wat vermoeid was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000795.wav|overigens was alles om ons heen even eenzaam en stil. Maar het gras stond er nog niet hoog|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001879.wav|Het was in de Oude Zwaen, dat Gourville een paar bovenkamers betrokken had, waar nu een goed vuur en een prachtig vercierde tafel de gasten verwachtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000797.wav|Maar er was te veel afleiding in het park: de hagedisjes verschenen niet, mocht er al een misschien betooverd zitten te gluren diep in het gras|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002774.wav|ontwikkelde zich uit angst eene terughoudendheid, die haar gemoed vulde met duizenden kleine grieven van heimelijk verdriet. Overvol geworden stortte zich dit dan uit met een enkele bruisende golf|1666|neutral
+wavs/train_1724_2349_000669.wav|Is de partij uit? nuchterde Stork er overheen, om den onsnuggere een antwoord op de plagerij te besparen. Slecht werd hij hiervoor beloond. De vraag met een knik beantwoordend, bond Hovink, aangemoedigd, aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000981.wav|Kit wilde juist zijn moed verzamelen, om Barbara's moeder naar Barbara te vragen, toen de oppasser, die hem gebracht had, weder aankwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000043.wav|Maar daar, waar we boven dien schat staan, zal ik mijn' arm' op uw' schouder leggen en zeggen: Dat is waar ook. Ik heb hier in de buurt twee wolven gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004778.wav|n toch heeft hij een instinctmatigen afkeer van tot het bewustzijn van dit leven terug te keeren evenals wij allen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001246.wav|tusschen de anemonen op het glas, zitten in haar mousselinen nevel. Het trof haar, dat het bij toeval, natuurlijk weg, een plaatje was, een sprookje|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001417.wav|Hierdoor kwam het praatje tusschen de heeren op de jacht en visscherij; terwijl de dames hare tong scherpten tegen andere slachtoffers. Ondanks mijne poging om het te ontveinzen, moet Overberg het mij hebben aangezien|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002071.wav|Kleine aankondiginkjes in couranten, oppervlakkig, vlug geschreven, en zonder overtuiging, hinderden hem, of zij goed- of afkeurden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001197.wav|De ontvangst van de zijde des Vorsten was zeer welwillend. Wel keken de kamerheeren en de wachters, en de scherprechter niet het minst, er vreemd van op, dat de Christen niet ter aarde viel, doch alleen een diepe buiging maakte|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000173.wav|Hij beantwoordde al haar vragen met zijn gewone zachtaardigheid; maar voldeed haar op geen enkel punt. Elinor ging nu thee zetten, en Marianne moest wel weer binnenkomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000299.wav|Er was geen middel van hem af te komen, zonder in de beurs te tasten. Ik liet mij dus overhalen om mij een kurketrekker aan te schaffen, al ware het maar om te kunnen zeggen, dat ik een Grieksch testament van een Jood gekocht had|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001447.wav|Op deze woorden liet de geest den koopman met vrede en verdween. Toen de koopman zich een weinig van den schrik hersteld had, steeg hij te paard en vervolgde zijnen weg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002608.wav|Hij was bij de klank zijner stem zeer ontroerd: het scheen hem dat hij dezelve nog meermalen gehoord had, doch niet kunnende bedenken waar hij deze Priester mocht gezien hebben, joeg hij die gissing als vals uit zijn geest|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005862.wav|en hij ging voort zich met Grischa bezig te houden. Maar hij vergat somtijds den tijd en zoo ook heden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000063.wav|Eens op een morgen lag Dinkie stil in zijn mandje achter de kachel te treuren. Zijn melk liet hij staan, hij deed zijn oogen niet open, zelfs niet toen Jo hem over zijn kop|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001597.wav|Bets maakte het nogal goed, want ze vergat gedurig, dat ze altijd kon spelen en niet hoefde te werken, en verviel nu en dan weer in haar oude gewoonten, maar er scheen iets in de lucht, dat zelfs haar besmette, en meer dan eens werd haar rustig gemoed bewogen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_008988.wav|en verdorven schoonheden, welke de salons van haar pensionhoudster bezochten, voor zich in te palmen. Becky hield dol veel van de beau monde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001126.wav|Suze bezat veel vrienden en kennissen, ging op dîners en partijen, gaf er zelf, had zoo te zeggen een vaste plaats in de samenleving; wij kenden niemand, leefden in afzondering, net als menschen, die zich moeten schamen voor hun afkomst of hun gedrag|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002318.wav|Hier en daar keek een welriekend viooltje schuchter tusschen de dunne grassprietjes uit, als vertrouwde het de zon nog niet recht. Het was meer hachje dan haar zusje, het madeliefje, dat hare knopjes nog gesloten hield. Zij had ook den geheelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001621.wav|hij u zeker een goed jaarlijksch inkomen zou doen bieden, zoo gij u als zanger in zijne kapel wilde verbinden. k ben waarachtig blij, dat ik uwen ngelschen reisgenoot heb zien lagchen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000813.wav|waardoor hij het ergste van haar te duchten zou hebben, gaf onbeschoft genoeg ten antwoord, dat hij niet noodig had eene keus te doen, daar hij zijn' slaaf niet konde, noch wilde missen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000201.wav|Gredurende deze geheele toespraak was er niet de geringste verandering gekomen op Redlaw's somber gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002083.wav|vier of vijf uien, een stuk boter, dan zullen wij een goede soep hebben. Gooi dat deeg er uit en zet den pot met wat uien op het vuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002856.wav|De oorlog maakte hem en mijnen vader tot vijanden: en de dood van dezen zoude door een ongelukkig samentreffen kunnen zijn veroorzaakt; doch een moord!. onmogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002691.wav|Eindelijk hoorde ik hem in het donker de trap opstrompelen. Haast u maar niet! dacht ik bij mij zelf. Hij draaide den sleutel om|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004155.wav|Een van haar herinner ik mij nog zeer wel vroeg mij in de eerste week, dat ik school ging, op een partijtje aan huis, tot mijne groote blijdschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002397.wav|Een groote kar reed met hem over de brug en ging als hij naar den rechteroever. Dat diende hem. Hij kon in de schaduw dezer kar de brug overgaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000484.wav|de nijdige hondekelen, heesch, ademloos, schor vijandig; plotseling ook zwegen zij stil. Aan het einde der Lange Laan lag diep in zijn voortuin het Rezidentie-huis|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_003892.wav|Gij logeert daar ongetwijfeld, mijnheer? Ik logeer daar. Gij komt dus van buiten ? Hé? Ja, van buiten. Goedenavond, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001902.wav|Mijne kinderen, mijn huis is het uwe, mijn hart is het uwe, mijn alles is het uwe. Ik zal u nooit verlaten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000115.wav|Piep! zeiden de musschen, het bestaat niet! Het ziet er maar uit, alsof het iets was. Piep! dat is het schoone! Kan jij het begrijpen? Ik niet! En zij vlogen weg, want er kwamen menschen in de kamer|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003242.wav|Om niet te zeggen dat hij meestentijds van ons moet leven,' voegde Bernard er bij. 'Ja makkers! Hij stelt zich altijd aan of hij onze meester ware, en eigenlijk zijn wij het toch maar die het kostje ophalen voor hem|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001782.wav|Wij denken dat hij een verstandig kind zal zijn, en de baker houdt het voor zeker, omdat hij nooit slapen wil. Gij kunt wel begrijpen dat wij zeer gelukkig zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001304.wav|ij oordeelde dan ook niet te lang te mogen dralen met het volvoeren der haar opgelegde taak, nam papier en pen, haalde een inktkoker naar zich toe en begon een opstel te maken, dat haar natuurlijk niet voldeed|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001440.wav|en zich ongestoord te wijden aan zulke overdenkingen, die het nieuwe levensbeginsel in hem konden doen toenemen in vastheid en klaarheid. Het ontbrak hem daarbij noch aan voorlichting, noch aan bestuur|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000200.wav|Nu wilde de oudste op zekeren dag in het bosch gaan, om hout te kappen, en de vader moest hem daartoe eene bijl|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000055.wav|met zeer doelmatige stallantares, en de schoenmakerij. Een drukkerij is er nog niet. Die wordt zeer begeerd en zal ook wel komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005413.wav|toen drongen de luidruchtige jongelieden haar voorbij en zagen haar aan, dan weder liep men haar bijna omver|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001137.wav|Zult gij, die jong en sterk en schoon zijt, en die geld hebt, bedroefd zijn om menschen, die u uitstooten, wijl een ander u niet liet opschrijven in een boek? Ik ben een oude, domme vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004174.wav|Genoeg, mijn Heer Kievit! genoeg: - ik kan naauwlijks van mijn verbazing bekomen, dat gy in mijn huis van zoodanig voornemen durft gewagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004630.wav|Maar zelfs onder schoolgebouwen, ondermeesters en kweekelingen, allen overeenkomstig het nieuwe model en allen gekweekt in het Ucht van het laatste Evangelie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007283.wav|In haar eigen vertrek teruggekeerd, herhaalde zij, eenige malen: God zij mij genadig, God zij mij genadig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000101.wav|In beiden school de man, bij dezen echter geheel anders dan bij genen. In Tholomyes een pleitbezorger, in Courfeyrac een dolend ridder|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000156.wav|De meeste zal ik nooit wederzien; zij zijn, ongestorven, dood voor mij. Vele weten niet eens dat ik somtijds en met innige liefde aan hen denk|2506|neutral
+wavs/train_1724_11136_000504.wav|k noodigde immie c ride uit, en allie, zijn vriend, die met hem in rinceton samen slaapt en die den vorigen zomer ook in het kamp logeerde. et is een erg aardige jongen met rood haar|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001798.wav|Heel goed, zoo'n uurtje zal licht door te brengen zijn, al is het met een onbekende; ik reken daarbij op ma chère Berthier om de conversatie levendig te houden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002645.wav|de soms reeds te bed zijnde en slapende portier stond op, ging den doodgraver herkennen en opende met den sleutel de deur voor den doodgraver, die dan vijftien francs boete moest betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004499.wav|en toen Jan er voorbij kwam, schopte hij het om met zijn voet. Wat doe je daar? vroeg Sigurd scherp. Hij fronste het voorhoofd, en zag er uit, alsof hij lust had den Tater aan te vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000123.wav|als er eene persoons- ofplaatsbeschrijving moest volgen, — zijne angst om te zorgen, dat de doove heer toch alles begrypen zou|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000450.wav|Ik geloof waarachtig, dat neef Leopold een sermoen tegen u houdt, arm kind! sprak nu Rudolf, die intusschen aan de tafel was gaan zitten en in alle genoeglijkheid zijn souper had afgemaakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001510.wav|Mijn broeder mogt zich echter op zijne armoede beroepen en trachten, zijn meester door smeeken en schreijen te vermurwen, de Arabier bleef onverbiddelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001244.wav|De juwelier wenschte hem van deze wanhopige gedachte af te brengen. Hij wist daartoe geen beter middel, dan hem te herinneren aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000983.wav|Toch zou ik voor al de bezwaren, als het lesnemen, het zoeken van een secretariaat, het solliciteeren, terug zijn gedeinsd, indien mijn tafelvriend niet gebleken was de man te zijn, die zich volgaarne met een en ander wilde belasten|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000347.wav|en misschien zouden, ondanks alle bedenkingen, ingegeven door beleefdheid en moederlijke genegenheid van de zijde der oudere dame, die twee het onmogelijk hebben bevonden het zoolang met elkander uit te houden|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001535.wav|Juffrouw Hartog. Schimpende, met een gedwongen lach. Zo! als ik echter, of in het Ryk der harssenschimmen, of in dat der Deugd myn genoegzaamen grond van geluk moest zoeken, dan ga ik in het laatste, als het veiligste|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_001106.wav|Toen, plotseling zijn kalmte hernemende, drukte hij een wereld van inwendige gedachten uit in deze schier spottend geuite woorden: Wel! wel! wel! wel|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000252.wav|En nauw verwant aan de visioenen van den behaarden man was de Roepstem, die nog steeds klonk in het diepst van het woud. Zij vervulde hem met hevige onrust en vreemde verlangens|5809|neutral
+wavs/train_2450_10455_000613.wav|hum was ien vroom man of is het nog, want ik weet niet of hum nog leeft, althands naôr het zeggen van de Paôpschen: ze vertellen al raôre historietjes van hum|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000399.wav|Ik ging over een tweede en derde binnenhof, maar overal heerschte de stilte van het graf en eene doodschheid, welke mij deed huiveren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000069.wav|En wat denkt ge daarna te doen? Dat weet ik nog niet. Ik zal moeten handelen al naar de omstandigheden zich voordoen. Doch ik zal niet rusten, voor mijn Heer in vrijheid is, dat weet ik zeker|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002280.wav|Zij besefte, dat de sociale positie, die zij in de wereld innam en die haar heden morgen zoo nietig had geschenen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001614.wav|Zij drukte zijne hand, zonder nog te weten wat hij eigenlijk van haar wilde. Hij kon het niet meer uitbrengen. Zijn laatste woord, zijne laatste gedachte was aan haar gericht geweest met|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000988.wav|hem te willen zuigen naar omneêr. Hij dorst niet zien naar de zee, hij rees de ontzette oogen hooger. En liet zich gaan, waar het schuitje hem vaarde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000819.wav|Uwe Edelheid heeft gelijk, zeide de Jonker peinzend. Het beste zou misschien wezen, een machtig leger te verzamelen, om daarmede het kasteel te belegeren, waarin onze Heer gevangen gehouden wordt|1724|neutral
+wavs/train_1724_3478_000008.wav|Hij droeg een smoking van roode stof met zwart fluweelen kraag en omslagen. In zijn hand hield hij een lang gezegeld papier, dat hij op zijn gemak, zonder er groote aandacht aan te schenken, doorlas, waarbij hij groote rookwolken voor zich uitblies|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000171.wav|Het gevonden portret. Bram had het niet mis, schoon Adam part noch deel had aan de attentie; die was het werk geweest van de Verlande's; zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007963.wav|Dolly! sprak hij met zwakke, vreesachtige stem. Hij liet het hoofd tusschen de schouders zakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000373.wav|en dergelijk gevoel. De laatste was, om zijn verlegenheid te verbergen, de dames ijverig bij het uitstappen behulpzaam|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000433.wav|Lange, zijden haren streelden hem de lippen, en machteloos hing zij in zijn arm, dronken van den woesten zwaai door de lucht en van het jagend bloed dat haar brein|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006362.wav|zou het moeielijk te zeggen wezen, wie van beide den opmerker den grootsten afkeer moest mboezemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002673.wav|Ik wil je alleen vertellen waar het op staat. Voor je over je zelve begon te spreken had je de partij van Arthur's vader moeten opnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003749.wav|Nu zette hij mevrouw Hominy aan het boveneinde van de tafel, nam zelf de wijk naar het benedeneinde, en nadat hij haastig had gegeten, sloop hij weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000508.wav|en Grace, doodelijk ontsteld, snelde de deur uit. Grace I Hij ving haar in zijne armen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003322.wav|ongesteldheid, zooals Typhus Koorts in de hand werkte, en gesteld dat de JJegeering van het land, door eenig toeval|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001207.wav|Dat is niet waar Het is onbeschoft mij dat te weigeren Je hebt er waarlijk genoeg aan verdiend' 'Het is wat|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000534.wav|Dan overdacht Hedwig verwonderd, hoe het toeging in dat groezelige, wild-behaarde hoofd, dat zoo weinig leerde, en waarin toch de gedachten zoo rad en vaardig konden volgen|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_001500.wav|Weet gij voor wie ik inschonk? Voor een deftige dame, die, als mijn tante, zat te breien|496|neutral
+wavs/train_2450_11010_001375.wav|die er zich mede bemoeijen. aar nog meer hinderen mij alle de taatkundige streken en listen, waarmede ik dagelijks te stellen heb, en die zoo zeer met mijn rond eeuwsch karakter strijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000802.wav|Hij had toch succes. Zijn leed was te vaag en te subtiel, dan dat zij, in haar eenvoud, het begrijpen zoû en met hem meê zoû lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006404.wav|Och, ik weet niet wat hij gezegd heeft, riep Georgiana wild, maar ik heb al een hekel aan hem om hetgeen hij gezegd kan hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003544.wav|William vertelde George van zijn vader, over Indie en Waterloo, over alles behalve hemzelf. Als George meer dan gewoon brutaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004620.wav|Haar gezicht was rond en blozend, met eene gezonde, donzige zachtheid, die aan eene rijpe perzik deed denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000880.wav|toen hij, moede en afgemat onder den knotwilg lag te slapen. Het vorderde wel langzaam, maar toch ging het vooruit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007187.wav|aangezicht dreef, alsof hij werkelijk met een dolk was toegebracht. Wat bedoelt gij daarmede? was alles wat hij kon uitbrengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000163.wav|eens echter keerde hij zich tot de Ghiselles met een uitroep van toorn en ontzetting, en greep hem bij den arm met zulk eene forschheid, dat de baron verbleekte, zoowel van pijn als van schrik|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010087.wav|er is een kleine feestzaal, volgens het model van dien in het huis van Sallust te|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000095.wav|want de banden des vleesches, welke mij aan u en de uwen hechteden, zijn verbroken en te niet gegaan, sedert ik den geestelijken staat omhelsd heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002745.wav|en hij-een lesje getrokken had uit hetgeen hij dien morgen had ondervonden. Zijn oog aafl het sleutelgat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004621.wav|dit begrepen zij ten minste uit de beweging zijner lippen; want zij konden nog niet hooren, wat hij zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000621.wav|de liefelyke lucht is verkwikkend, de tinnen torehspitsen van het stadje Brieg zyn als gepolyst zilver|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001621.wav|Die oude Mees kan ondeugend wezen, sprak van der Does. Maar vertel me nu eens, weet gij waar Pieter Van Wezel met de soldaten heengegaan is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003686.wav|Als ik het in een blauw bakje doe, mag je heengaan. Klement zweeg weer, en wachtte, dat de dwerg het teeken zou geven. Maar hij bewoog zich niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002392.wav|Gy weet alzoo stellig, Mevrouw!' vroeg Bosveldt, met een uitdrukking van tevredenheid op zijn gelaat, 'dat uw echtgenoot alles heeft vernietigd, wat tot die korrespondentie behoort|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000583.wav|Het doel dat my heeft staande gehouden is bereikt, Sampson, en thans is er niets meer dat my aan het leven bindt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003138.wav|Hij bracht hem naar speelhuizen, en hij was een van die soort, die als zij eens daaraan zijn, niet meer zijn terug te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003965.wav|Zij moeten ook wat verdienen. Maar kom! de zaak is bovendien nu uitgemaakt. Ha! daar zijn spiegeleieren, mijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002309.wav|ominee liet zich bruien, en toch was hij maar half gerust; want hij begreep, dat icolette bedaarder en opgeruimder scheen, dan zij werkelijk was, en hij was niet zonder zorg voor den weêrstuit, die volgen moest|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000370.wav|Wat zeg je daar, Klorina? riep Jarro, en sprong op van schrik. Ik vergeet altijd, dat jij niet, zooals Caesar en ik, de menschentaal verstaat, zei de kat. Anders zou je wel hebben gehoord|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001406.wav|Zijn de Gentenaren Vlamingen als wij? sprak een andere. Klopt hun hart voor de vrijheid? En wonen er ook wel Macecliers in Gent? Heil Brugge! Daar is de echte stam|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006443.wav|en schreit zich in slaap. Moet D. C. zich niet op de breede slagpennen van den tijd verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000117.wav|Hij zocht nog meer dan vroeger jongelieden van zijn leeftijd op, en speelde met hen voortdurend nog hartstochtelijker dan tot nu toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000120.wav|en hij zich benevens zijne twee knechts rijkelijk door en betaald zag, met een vergenoegd gelaat en dankbaar harte hun en met haren broeder eene goede reis wenschte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004313.wav|Er scheen iets heel grappigs aan den naam van mijnheer Brooks van Sheffield verbonden te zijn, want de drie heeren lachten er hartelijk over|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000758.wav|Kom eerst tot bedaren zei hij, ik zie dat er iets is spreek nog niet neem den tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000016.wav|omdat er ras in zat, zooals hij zei, bij zich gehouden en al spoedig de ontdekking gedaan, dat Dorus van hondendressuur op zijn minst evenveel|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001170.wav|naar de, Helder, voort te zetten, om als het nog doenlijk was, dien avond aan boord te zijn van den Surinaamschvaarder, die op hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000842.wav|onberoerd was hij blijven voortademen in de zelfde zeelucht, die zij ademde, zonder te voelen, dat er een geur van haar dreef|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000344.wav|Het was meer een wensch om zich te onderscheiden, geloofde zij, die ten grondslag lag aan de minachtende wijze waarop hij iedereen behandelde, en alles afkeurde wat hem onder de oogen kwam|2506|neutral
+wavs/train_2450_8076_004094.wav|die in een hoek zat en een paar uitgeweekte schoenen aanhad, welke hij ons, terwijl wij spek met eieren aten, had vertoond als belangrijke relieken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000637.wav|De zacht heldere gloed van het kristallen kroontje over den zilveren weerschijn van het violette peluche gaf er iets geheimzinnigs vertrouwelijks aan, iets als om uit te lokken tot intieme mededeelingen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_008521.wav|Dat gij uw dochter van schaamte zult doen blozen en haar met je nietswaardige en dwaze koppelarij te gronde zult richten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001036.wav|Als wij tot ons gerief een troep domme, loszinnige, onbedreven dienaren willen houden, dan moeten wij ook de gevolgen daarvan dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002734.wav|als tot een baak en wegwijzer aan de omliggende landstreken verstrekt. De rivier, waarvan wij gesproken hebben, besproeide in eene van hare veelvuldige bochten een onbebouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007888.wav|Ik had hem alles willen verhalen wat mijne moeder mij in haar brief had geschreven, maar hij wilde het toen nog niet hooren. Hij sprak mij met zooveel verstand en teederheid toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001575.wav|door de aantreklijkheid harer schoonheid, dan, dat hij zijn oog, bij een zoo oppervlakkig en terloopsch gezigt, kon verzadigen. t as daarom, dat hij het geheele gezelschap|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002780.wav|Gij weet zeker, dat Henriëtte geheel afhangt van de goedheid van haar oom. en zij heeft wel reden om dankbaar jegens hem te zijn; want al ware zij zijn eigene dochter, hij kon haar niet teederder liefhebben en beter behandelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004112.wav|afgescheiden van de rest van de school, die hun verschillende takken van sport beoefenden — geheel alleen en bijna gelukkig|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000347.wav|stapte over het gras, en noodzaakte haar, het venster te openen om met hem te spreken, ofschoon de afstand tusschen de deur en het venster zoo gering was, dat men moeilijk op de eene plek een woord kon zeggen, dat op de andere niet werd verstaan|2506|neutral
+wavs/train_1724_2521_000900.wav|vadertje! moet die aardige jongen nu weg?' 'Hij is stout geweest voor je vader, kindje.' 'Hij?' 'Heusch!' 'Wil ik hem dan weer eens goed op u maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000813.wav|was hij buiten staat zich langer te bedwingen; maar, driftig opgesprongen zijnde, drong hij door de menigte heen tot voor den kansel, en greep GROENHOVIUS heftig bij den arm|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001903.wav|Het was goed, dat hij van de aanwezigheid kennis droeg, anders had hij het werkelijk niet ontdekt. Nu maakte hij door het verschuiven van een gedeelte in den houten wand de kleine opening zichtbaar en kon niet nalaten er dadelijk de proef van te nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009452.wav|Het kan mij niet schelen, Wegg, antwoordde de heer Boffin. Gelukkig voor u, Boffin. Verkiest gij dat ik u voorlees ? Ik ben er van avond niet bijzonder op gesteld, Wegg|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000389.wav|Maar Cony, ze zijn allemaal toch heel nette menschen! riep Dorine verontwaardigd. Nu ja, Ernst is wat vreemd; en dat Paul niets uitvoert. is zeker niet goed|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000756.wav|dat ik zelfs begon te hopen, dat Vitalis het voorstel van mevrouw Milligan niet aannemen zou. Ik moest van Arthur en zijn moeder scheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001715.wav|Nu was het iets onmogelijks, een afzien van alles wat hem belang inboezemde, waardoor hij zich belachelijk zou maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002486.wav|Maar, vervolgde hij, terwijl hij Grimaldi bij zijn roksknoop naar zich toetrok, ik zal u iets vertellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000541.wav|plotseling schokkend een angstgevoel heenviel, voor iets van veel ernstiger aard. Zijne beide jongens konden hem niet verwijten, tengevolge van zijn hertrouwen aan vaderliefde te kort te schieten. Doch zijn hand lag niet meer over hen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001833.wav|In de laatste jaren echter vond Magloire zooals men verder zal vernemen, schilderingen onder het met kalk bestreken papier in de kamer van mejuffrouw Baptistine|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004472.wav|Mijnheer Haley zal ons nu wel niet langer willen ophouden. Mevrouw zou er toch niet van willen hooren dat wij de paarden van avond over Lizzy's brug brachten|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001055.wav|en beschreide haar witte zijden handschoentjes, ineengekromd liggend in den marmergang. Maar zij ging toch, en niet tot verdriet, maar tot verrukking. Het feest was in een opzettelijk daartoe gebouwde groote houten loods|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_000635.wav|Doe het in Gods naam. Nadat MAURITS de camieriere last gegeven had, om eenen Notaris te doen halen, kwam hij bij VAN VLIET terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001934.wav|eet gij iets van hare huishoudelijke, hare zedelijke hoedanigheden? ant men kan van de schoonheid en bevalligheid zijner vrouw niet langer dan de bruiloftsdagen leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001488.wav|dat hij de vertrouwde en de twee slavinnen niet in hun gezelschap zag; hij verzocht Schemselnihar hem te zeggen, wat er van deze geworden was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004770.wav|waarvan het lage kreupelhout al meer en meer verdween in de toenemende duisternis. Het verlangen naar rust had ons den pas doen versnellen en mijn meester zelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001834.wav|Als u nu eens met Bronkhorst sprak,' opperde de kapitein 'Ik vrees, dat het niet baten zal; ik wilde het met genoegen doen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000358.wav|Zoo'n wijs heer zal op mij niet letten! zei Klaartje overluid, en ik ben ook tegen zooveel geleerdheid niet opgewassen|496|neutral
+wavs/train_2450_3545_000871.wav|dag, Eliza, goeden dag, George; de Heere geve u eene veilige reis. En daarmede trippelde Ruth weder de deur uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008853.wav|Het zou voor het geluk van alle partijen beter zijn geweest, als Dora's mama, toen zij met onzen broer Francis trouwde, duidelijk gezegd had wat haar opvattingen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004139.wav|Zij zou heel mak zijn en elken dag emmers melk geven. Het was meer dan heerlijk wat wij ons voorstelden. Maar nu zouden al die droomen verwezenlijkt worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000439.wav|Het was zijn eigen bijtende manier van spreken, als hij boos was; zijn eigen idioom, als hij over zulke scheeve maatschappelijke verhoudingen sprak|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001320.wav|Kluchtig was het nu, den indruk gade te slaan, welken de tijding, die ik had medegedeeld, op de aanwezigen maakte. Al de mutsen en hoeden gingen een voor een af, en de boeren bleven als beteuterd den vreemdeling aangapen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000318.wav|kwijnend achteruit te leunen, terwijl zijn fijn gelaat zeer gedistingeerd rustte op zijn hoogen glanzenden boord|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000855.wav|myn Zoon Willem bemint u, of gy zyn Vader waart, en het geen gy voor hem nog meent te doen, brengt my onder de grootste verpligting aan u. Maar ik heb geen schaduw van genegenheid voor een twede|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_010635.wav|Als zij ooit mocht terugkomen, zou ik niet willen, dat de oude woning den schijn had haar terug te stooten, begrijpt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002615.wav|Juffrouw Affery droomde dat haar heer en meester de kamer op en neer ging wandelen om zijn drift wat af te koelen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002192.wav|weerom komt als mijnheer Kegge. Hoe maakt de dochter van dien blaaskaak het? Henriet; hiet ze zoo niet|496|neutral
+wavs/train_2450_12599_000969.wav|Toch had hij minder last van de vele ongerechtigheden, dan de anderen; hij werd blijkbaar ook hier aangezien voor meer dan een gewone inlander van Java of Sumatra|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000972.wav|ze zelve opzocht. Hij ging vroeg weg, en terwijl hij naar huis liep, dacht hij aan Hélène De Vicq met veel teederheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010993.wav|het vreemde geval, dat hij, geheel gekleed, als een ander man en niet als de schipper voor den dag kwam. Aha ! zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001026.wav|en hij hen dus de gewenschte inlichtingen zoude kunnen geven; hierin teleurgesteld, besloot nogtans de kalif zijne nieuwsgierigheid tot elken prijs te bevredigen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000122.wav|De zon doofde uit, evenals de laatste vonk in brandend papier: arm in arm zag zij haar broeders om zich heen staan; maar meer plaats dan juist voor dezen en voor haar was er ook niet|2506|neutral
+wavs/train_2450_5210_007363.wav|maar toen het hem inviel, dat waarschijnlijk wel een van beide partijen zou blijven leven, ora de schade te vergoeden, helderde het weder op|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000409.wav|en ik ben overtuigd, dat, als zij er zich op wilde toeleggen, zij zeer goed carrière zou maken als chanteuse, wat stellig voordeeliger zou wezen dan aan ondeugende kinderen les te geven|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001206.wav|Ik glimlachte en zweeg; want ik achtte het onnoodig, de ware reden mijner handelwijze bloot te leggen, namelijk dat ik geen geld genoeg meer bij mij had, om de onkosten van een rijtuig te dragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002842.wav|Denk je dat, Rosenbom? Ja, blijf dan niet langer daar zoo stil op je paal staan, maar kom met me mee, en help me hem zoeken. Vier oogen zien meer dan twee|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001126.wav|Als Tante March Meta verzocht had John Brooke aan te nemen, zou ze waarschijnlijk beslist hebben geweigerd; maar nu haar bevolen werd niet van hem te houden, besloot zij terstond het wél te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000128.wav|en mijne zinnen zijn verward. Ook mijn ligchaam lijdt daaronder, mijne bevende hand kan geene pen besturen! Dus sprekende, nam hij echter een blad papier met eene pen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003833.wav|en daar hij half verschroeide, lichtte hij nu den eenen en dan weder den anderen poot op, even jankend|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000326.wav|Nu deed de koning een kleine kamer daarnaast open, waar zij zou slapen; deze was met kostbare groene tapijten versierd en geleek op de grot, waarin zij geweest was; op den vloer lag een bosje vlas, dat zij uit de brandnetels vervaardigd had|2506|neutral
+wavs/train_2450_5210_002692.wav|hervatte Barnaby. s Maar ik blijf niet thuis. Ik ga dikwijls uit, voordat de zon op is, en ga pas weder naar huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000362.wav|En de prins klapte in zijn handen; maar de oostenwind verzocht hem, dit niet te doen en zich liever vast te houden; anders zou hij licht naar beneden kunnen vallen en aan een kerktoren blijven hangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001704.wav|hun de hand drukkend: 'God moge uwe trouwhartigheid loonen. Mij is zulks onmogelijk. Ik kan slechts danken.' En vurig kuste hij het kind, dat de hemel zoo wonderdadig gespaard had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005063.wav|Ik hoop echter, graaf, dat gij er niet toe besluiten zult u voor altijd op het land terug te trekken, sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000403.wav|Hier hield hij stil, zeggende: Nu zijt gij in de boekenzaal der Tweevleugelige insekten. Zeg nu welk werk gij verlangt in te zien. Doch toen ik die duizende banden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_010601.wav|En eerlijk duurt het langst, zegt hij? Dat zullen wij ook probeeren. Hij bleef even staan en stapte daarna weer voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002233.wav|De vracht die ge draagt, is te zwaar voor u, mijn kind! Cosette hief het hoofd op en antwoordde: Ja, mijnheer. Geef hem mij, hernam de man|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000365.wav|Vliegt de wijde wereld in en helpt u zelf! zei de booze koningin. Vliegt, evenals de groote vogels zonder stem! Maar zij kon het toch niet zoo erg maken, als zij graag wilde|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_007989.wav|Ik kan niet langer wachten. Ik wil niets hopen, niets meer van scheiding hooren. Ik ben het met mij zelf eens geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001046.wav|toegerust, die dat hek binnenkomt, zal kunnen bewijzen, dat ik ongelyk heb, en gij gelyk hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001882.wav|waar een soort van magere ingevallen wezens, die menschen moeten heeten, den geheelen dag mogen druilen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002098.wav|Ik verwonder my telkens over u, Mevrouw!' zeide Buat, met iets spotachtigs in zijn glimlach, 'zoo als alle geheime onderhandelingen terstond tot uwe kennis komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001994.wav|Buisman zich zoo als zij opgestaan was, naar denzelven, en sloeg hem op, bij het Evangelie van JOANNES, waarin zij boven alle andere behagen schepte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000478.wav|Neen, sprak hij, de hand naar haar strekkende. Zij kwam nader, vatte zijne hand. Zij was zoo geheel anders, dan men haar zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008097.wav|maar een ernstig, plechtig besluit. Al mijne gedachten en droomen spelen daarop, en dringen mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002961.wav|Zoodra dit verlangen geüit was, verliet de dienaar, die nog altijd binnengebleven was, het vertrek en keerde spoedig met zijn makkers terug, die het middagmaal aanbrachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006587.wav|en sedert dien hield zij van Fransche romans, de Fransche keuken en Fransche wijnen. Zij las Voltaire|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000889.wav|op voorwaarde dat gezegde moeder het er nu bij zou laten. Hij voegde er nog bij: Ik verlang, dat de moeder ze goed behandelen zal. Van tijd tot tijd zal ik ze bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003042.wav|Nu, zie je, dat je gelogen hebt en dat hij thuis is? hoorde men Stipans stem tot den bediende|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000336.wav|De hele dag zat Buck somber bij de poel of dwaalde rusteloos door het kamp. Hij kende den Dood en hij wist dat John Thornton dood was|5809|neutral
+wavs/train_1724_2649_000496.wav|Maar wat ik het vreemdst vind, is, dat mijn nieuwe patroon mij bij het heengaan vroeg of ik alles naar mijn' smaak vond. Alsof ik ooit ergens anders zal komen dan op het kantoor of in de spreekkamer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001410.wav|Ik omhelsde en kuste hem. De spraak ontbrak hem om de teedere namen, die ik hem gaf, te kunnen beantwoorden, maar hij ontving mijne liefkozingen op zulk eene wijze|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004430.wav|toen hy zich aanmeldde, waren: 'Ga vrij binnen, mijn Heer Buat! Zijn Hoogheid heeft reeds naar u gevraagd, en zal verheugd zijn, u te zien|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000083.wav|Intusschen waren zij, totdat al die veranderingen zouden worden bekostigd uit wat er gespaard kon worden op een inkomen van vijfhonderd pond, door iemand, die nooit in haar leven sparen geleerd had|2506|neutral
+wavs/train_5809_5539_000109.wav|Recht op den man wierp hij zijn honderd veertig pond woede, tot barstens toe geladen met de kracht van twee dagen en twee nachten wachten. Midden in de sprong, juist toen zijn kaken zich om den man zouden klemmen|5809|neutral
+wavs/train_2450_5832_009101.wav|De toornige blik van Osborne, altijd verschrikkelijk, had nog nooit zoo vreeselijk geleken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000231.wav|een miasmenrijke atmosfeer van laffe hatelijkheid en kwalijk bedwongen kleingeestige driften, waarin het leven verkankerde en giftig werd. Maar Bertha drukte hem zacht de hand|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002246.wav|Hij wist, dat de plunderaars op verschillende afgelegen plaatsen binnen Londen zilverwerk hadden begraven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001237.wav|hij zwelgt het zilte water in, de laaghartige oceaan wil hem met geweld verdrinken, de onmetelijkheid speelt met zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003111.wav|Gij misduidt mij, jongeling!' zeide EUGENIO, de wapenen afwijzende, welke hem werden aangeboden: 'als geestelijke kom ik hier, om woorden van vrede tot u te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002697.wav|Ik begin te begrypen waar gy naar toe wilt, zeide de heer Crisparkle, en ik juich uwe voorzichtigheid ten hoogste toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001445.wav|een dof geruis als het bruisen der stormende zee ontstond uit al die verschillende geruchten: hetzelve was zo eentonig dat het de stilte der verlaten velden niet stoorde|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_002197.wav|lag flauw in de armen van Paul. Met een strakken blik keek het kind, Addy, rond. Hij had alles gehoord: zoo goed als Van der Welcke. die nerveus aan de deur van de zijkamer toehoorde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000197.wav|en steeds aangename manieren eener dame uit de groote wereld, altijd bedaard en altijd natuurlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000115.wav|VIERDE HOOFDSTUK. SAMENSTELLING DER BENDE. Deze vier bandieten vormden te zamen een soort van Proteus, die door de politie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006076.wav|hoe laat het werkelijk was, brak hij in een stortvloed van vloeken uit, dien wij hier maar niet zullen herhalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008881.wav|die zich zelf door zijn schandelijk, verfoeilijk en afschuwelijk openbaar optreden buiten de maatschappij heeft geplaatst|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005494.wav|Jem Spyers liep naar buiten en zag Chickweed onder een luid geschreeuw de straat ten einde loopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000228.wav|Zoo werd het twee ure, en toen hoorde men buiten een geluid, alsof er iemand bij toeval, tegen den klopper van de deur viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000520.wav|elukkig zijn de mestvaalten verdwenen, die in vroeger jaren op nagenoeg ieder erve den vreemdeling door hun onbehagelijkheid een aanstoot waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004811.wav|Dienstvaardig monster, ziehier deze andere massa ijzer. Dit moet weggeschild worden, naar deze keurige minderende en willekeurige lijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000226.wav|met dat van Sem aan den teugel naar het station. Holla! Sta stil, sta stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006930.wav|zoo raadzaam, goed te doen blijken, dat gij er u niet uit eigen beweging mee hebt ingelaten, dat ik u zelfs zou aanraden naar haar man te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002370.wav|Priester, hij voelt het, Herakles: hij zoû verweeken tot màchteloosheid in zelfs maar een korte ruste te Thrachis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000171.wav|De goudsmid zat in zijn werkplaats en maakte een gouden ketting; hij hoorde den vogel die op zijn dak zat te zingen, en het leek hem zoo mooi|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000253.wav|dankbaar gestemd. In het eerst, en terwijl hij terugwandelde naar huis, had hij het gevoel van iemand, die een heldendaad verrichtte, bestaande in een groote overwinning op zichzelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001510.wav|Schoone Perziane, zeide Noureddin zich onmiddelijk tot haar rigtende, ik verzoek u dien goeden man dit vermaak te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004683.wav|de handschoenen waren zwart met gouden naden: op den rechter schouder zwierde een zeer kort zwart zijden manteltje met witte zoomen, over de borst met witte kwasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001570.wav|en verhaalde, hoe een inwoner uit de provincie Lemosois, waar men zich bijzonder op den Veehandel toelegt, vernemende, dat deze kleine hondjes te Bologne, tot buitensporige prijzen verkocht werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002013.wav|Lewin moest nu toch ook even glimlachen. Ja, maar zonder gekheid, ging Oblonsky voort. Denk eens door|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002148.wav|een merkwaardige datum, uit hoofde der gewichtige gebeurtenissen, welke destijds boven den horizont van Parijs hingen, in den vorm van met onweer bezwangerde wolken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005794.wav|indien ge zoo lang in de Commons waart geweest als ik, zoudt ge weten, dat er niets is, waarin de menschen zoo inconsequent en zoo weinig te vertrouwen zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002193.wav|dan wil ik nu maar vast tot hun geruststelling zeggen, dat er geen reden bestaat tot bezorgdheid; het zal, denk ik, met Mevrouw Dashwood wel goed afloopen, daar ben ik niet bang voor. Wat? is Fanny ziek|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004895.wav|Hier veegde Pecksniff nog eens zijn oogen af, en gaf zich zelf een paar tikjes op zijn borst, als tot antwoord op een paar tikjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004127.wav|om mi te vragen daar zij weer een aanval had van de kwaal, waarover ik al gesproken heb of ik haar aan een beetje tinctuur van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000191.wav|Eensklaps was zij ingewijd in de geheimen van den hoed, van het kleedje, van de mantille, van het laarsje, van de manchette, van de stof die goed staat, van de kleur die past|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001633.wav|Tegen den middag wordt het er een weinig licht. Het verkeerde dezer kamers, die, gelijk men ziet, geen cachotten zijn, is, dat men er wezens laat denken, die men moet laten werken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005690.wav|Ik zal er aan denken, Wegg. Als gij zoo goed wilt zijn. — Wegg laat nu langzamerhand zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000219.wav|Verscheidene koetsen ratelden voor en achter de twee wandelaarsters, toen zij het huis van Bounderby naderden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000090.wav|Gelukkig echter liep het tegen den avond, dat de zeven dwergen naar huis kwamen. Zij ontdekten dadelijk de vergiftigde kam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004615.wav|ik weet niet of gij begrijpt wat ik bedoel, heeren, bij een fatsoenlijke vrouw in wier huis ik gezonden werd, en datmij veel dieper trof|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001338.wav|Zoo, bij voorbeeld, zou de Kommandeur FOBBERTS, al ware de wind nog zoo gunstig, moeijelijk te bewegen geweest zijn, om op een' zondag met zijn schip in zee te loopen, daar hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001360.wav|Een wolkjen betrok even het gelaat van Van Espenblad, die op deze vraag niet was voorbereid, en zijn toevlucht nam tot zijn snuifdoos, om de verlegenheid van het oogenblik te bedekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001405.wav|Een klein gedeelte van het nuttigste tafelzilver werd door eenige jonge makelaars in effecten in de City gekocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001104.wav|De zaak was, dat Toms verlangen naar zijne achtergelaten betrekkingen zoo sterk was geworden, dat hij Eva om een blad schrijfpapier had gevraagd|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001777.wav|zij had medelijden met Adolfine. Zij voelde in Adolfine een strijd om 'meê te doen', een strijd, wanhopig, omdat Van Saetzema niets had dan een goeden naam, maar verder een on-beduidend mensch was|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005475.wav|dat Garofoli in de gevangenis zat. Ik ben toen daarheen gegaan, daar ik niet wist wat te doen of waarheen mij te begeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000704.wav|et is reeds eenigen tijd geleden, dat ik w ooggeb. had behooren te antwoorden op hetgeen mij door w ooggeb. geschreven werd aangaande ons gemeenschappelijk pleegkind|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000292.wav|om zich bij haar echtgenoot en haar zoon te voegen, en den eerste het blijde nieuws van zijn volkomen bevrijding te berichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002110.wav|dat, wanneer zij hem niet stipt geliefden te gehoorzamen, hij hen onmiddellijk naar zoo'n godshuis zou sturen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000752.wav|Met het heerlijke gevoel, dat er een drukkende last van hen was afgewenteld, sloten Meta en Jo hun vermoeide oogen, tot rust gekomen als door storm voortgezweepte scheepjes, die eindelijk in een veilige haven waren beland|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008316.wav|want wij kunnen er een cent voor uitgeven, lieve, en willen er alleen komen doorde vrijwillige stemmen van die|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002436.wav|Zij verstond alles, nam het krijt en antwoordde dadelijk. Hij kon het een poos niet ontcijferen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000495.wav|Daar dat gedeelte van den oever met lang gras begroeid was, viel het niet moeielijk, dicht bij het huis te komen zonder dat zijne voetstappen gehoord werden|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001740.wav|was zij begonnen om dagelijks op zeer ongepaste oogenblikken, uit een open reden, den roem van den|496|neutral
+wavs/train_2450_5210_006548.wav|toen hij en zijn vader, met het dessert voor zich, voor het eerst op dien dag alleen bij elkander werden gelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003612.wav|dat zijn gezin wijd en zijd was verspreid. Of ik rijk was, of zij, was volkomen hetzelfde; althans hetzelfde wat de gevolgen betrof|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003742.wav|Die kreet was in overeenstemming met de laatste woorden uws vaders, wanneer hij, op last van den laaghartigen VAN REEDE vermoord, in mijne armen nederzeeg, het brekend oog op u sloeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002261.wav|Wat hy zeide, was gewoonlyk goed overdacht, en wanneer hy zich die ontydige rustpunten had kunnen afwennen, zouden zyn zinsneden, uit een redekunstig oogpunt althans, meestal een gezond aanzien gehad hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001702.wav|dat in de dagbladen werd opgenomen, is zeer belangwekkend: de naam van Benjamin Acquin is reeds beroemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000534.wav|Alles wat ik zeggen kan is dat als jij en Marion yoortgaan op dezelfde dwaze manier|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005410.wav|Hij stak zijne grove vuile hand uit en trok het meisje naar zich toe; streek die hand over haren hals en borst|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000627.wav|Nogmaals begon hij door de bossen te dwalen, maar de wilde broeder verscheen niet weer. En hoewel hij luisterde, wakend in de lange nachten, hoorde hij het klagende gehuil niet weer|5809|neutral
+wavs/train_2450_7569_001322.wav|Neen, het klonk niet als een ironie, niet als een deun. Hoorden zij het allen, of hoorde Othomar het alleen.? Hij zag schichtig om|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002688.wav|Maar mijn moeder sprak altijd zoo vriendelijk tegen mij. Die pleegzusters spreken juist zooals mijn moeder en al zijn het niet dezelfde woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002717.wav|en met dien hap nog achter zijne kiezen, ik heb ook wel geschrokt, toen ik zoo groot was als jij, dikwijls, en ik heb ook wel andere jon gens zien schrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004292.wav|en herinnert- zich, hoe dikwijls en hoe gul zijn vroolijke makkers hem hun diensten hebben aangeboden, toen hij die nog niet noodig had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001200.wav|De liefde heeft recht op een langen, witten baard. Methuzalem is bij Cupido een kind. Sedert zestig eeuwen helpen man en vrouw elkander door de liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003056.wav|want deze groote gedaante teekende zich zwart af gelijk een silhouette tegen den hemel, waar tallooze sterren een zacht schijnsel verspreidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000144.wav|Jij weet nog niet wat ik kan, grinnikte de oude, terwijl hij zijn magere knokkels wreef. Praatjes maken, dat kun je|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000418.wav|Lucie kende dat verhaal en al had zij het met verontwaardiging verworpen, iets, vond ze, scheen toch niet in orde te wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002568.wav|in de Adelphi te komen eten, en toen de wijn een paar maal was rondgegaan, bracht hij de quaestie ter sprake|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003250.wav|deze bewogen zich met groote snelheid in alle richtingen en lieten in het gele water voren van wit schuim achter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004923.wav|maar toen zij bemerkte, dat zelfs de reuk der spijzen haar tegenstond, liet zij het rijtuig voorkomen en ging naar buiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000405.wav|Denk je nog altijd aan dat portret?' luidde het antwoord. 'Je weet hoe onaangenaam mij het poseeren is. Ik hoopte dat je mij die pijniging sparen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000428.wav|Jeugd en zachtheid doen op grijsaards de uitwerking van een zonneschijn zonder wind. Toen Marius verzadigd was van militairen roem|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000925.wav|waarop hij het eene oog digtkneep, zeker om beter te hooren. EDUARD begreep, dat hij hier geene fratsen moest verkoopen en antwoordde zeer onderworpen|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000952.wav|in een huisschildersjongen, wiens vader mandemaker was, en die dus, naar alle waarschijnlijkheid, nooit champagne had zien schuimen|496|neutral
+wavs/train_2450_10565_002349.wav|hoe aangenaam van omgang, en hoeveel hij nu in dit geval aan hem te danken had, anders van een' lossen aard en wuft karakter was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001641.wav|Is er een hond in den tuin? vroeg een andere. Ik weet niet. In alle gevalle heb ik een vleeschballetje bij mij, dat wij hem zullen toewerpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002530.wav|met de namen en woonplaatsen van de chefs dier sectiën. Thans, nu al deze in de duisternis gebleven feiten tot de historie behooren, mag men ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000524.wav|Maar de Prinses Alicia die niet nalaten kon zelve een weinig te schreien riep hun bedaard toe stil te zjjn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001455.wav|slotte gaf Francesco, die tegen zijn gewoonte ook heel koest was en een beetje angstig keek in dit hol van den tijger, hem aan een bediende over, die een deur ontsloot en hem beduidde binnen te treden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001586.wav|Dodo plaatste zich nu bij Eva's hitje. Zijn gezicht was betrokken en zijne oogen zagen er uit alsof hij geschreid had|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000313.wav|e eeuwsche stroomen, die zich bij onze heenreis zoo wel gehouden hadden, hebben nu vrij wat van hun krediet verloren.' an ordrecht genaderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002284.wav|Mejuffrouw Gillenormand zeide luid tot haar vader: Theodule, uw neef. En zacht tot den luitenant: Geef hem maar altijd gelijk. Toen verwijderde zij zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003401.wav|Wel, hervatte mijnheer Bounderby, zijne armen over elkander slaande, waarover klaagt gijlieden dan in het algemeen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004599.wav|bij zijn vader op of prikkelde hem in de hoogste mate. De oude Osborne koesterde een heimelijke vrees voor zijn zoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002164.wav|Als ge begrijpt, zei mijnheer Omer, nadat hij nog eens zijn kin gewreven en een paar trekken aan zijn pijp had gedaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001061.wav|Uw raad en voorlichting deed mij veel goed, en was oorzaak, dat ik wel verre van mij toe te geven aan sombere gepeinzen en zwaarmoedig naberouw, in het werkdadig leven, in het trachten naar goede werken en het oefenen van barmhartigheid|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001070.wav|Ja, het is heel mal, maar ik wou het toch maar vertellen, omdat ik het zoo naar vind, dat de menschen zulke dingen over ons en Laurie zeggen en denken. Toen deelde ze de praatjes mee, die ze bij de Moffats gehoord had|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002433.wav|Wie heeft wel niet tot een kat gezegd: Ga toch binnen! Zoo zijn er ook menschen, die voor een half opene omstandigheid, tusschen twee besluiten blijven dralen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000129.wav|Daar geeft hij het teeken, en zacht en lieflijk klinken de tonen door de zaal. Aangenaam worden de edelen getroffen door de heerlijke muziek, die, hoe het komt, weten zij niet, zonderling hunne|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_002118.wav|en tot eene ontboezeming harer blijdschap, toen zij zag, dat het zulk een welgemaakt en beminnelijk jongman was. Wat! riep zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000797.wav|Wanneer het dan geheel duister werd en zij naar huis terugkeerden, plaatste Rosa zich voor de piano|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000514.wav|Het viel hem niet moeilijk te leren vechten met bliksemsnelle sprongen en beten, zoals de wolven doen. Op deze wijze hadden lang vergeten voorouders gevochten|5809|neutral
+wavs/train_1724_1601_000541.wav|Toen ik den man uitgeleide deed naar de voordeur, vroeg hij mij, of ik reeds, ingevolge mijn belofte, hem de vriendschap gedaan had van met mijn vader over zijn dochter te spreken. Ik antwoordde, gelijk de waarheid was, dat ik zulks terstond had verricht|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002672.wav|Hij glimlachte gewoonlijk uit voorzorg, en was schier jegens iedereen beleefd, zelfs jegens den bedelaar, wien hij een aalmoes weigerde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004407.wav|Maar hoe komt die zotte vent van uw terugkomst af te weten? vroeg mijn vader. Ik heb hem bij den Heer Blaek op Guldenhof ontmoet, antwoordde ik, en gaf nu opnieuw, ofschoon ditmaal in weinige woorden, een kort verslag van mijn oponthoud aldaar|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002235.wav|het tuintje was zwoel van den middag; de stamrozen wierookten: kronen van bekertjes geur, geënt boven hare dorre stammen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000559.wav|die woest en sterk was, nu de sneeuw begon te smelten, achter zich een onbeklimbare rotswand, terwijl neerhangende takken hen verborgen. Ze konden het niet beter hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000709.wav|en gelijk geen ander Graaf, ja gelijk geen Rijksvorst in staat was onder zijn banier te scharen. Helaas! wat is de heerlijkheid des menschen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000992.wav|wellicht zou hij echter bij een kinaonderneming op Java een betrekking kunnen krijgen, maar hij moest eerst juiste inlichtingen inwinnen. Morgen in den ochtend hoopte hij bij Van Raat te komen, dien hij spreken moest|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_002207.wav|Zij deed dit, en samen gebruikten zij een kop koffie, in de vroolijkheid van het verlichte café, kijkende naar de avonddrukte op straat|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002015.wav|Mag ik niet ronduit praten. met mijn broêrs? vroeg Constance. Ben ik gekomen, na jaren in Den Haag en bij jullie allen terug. om altijd te doen of er niets is gebeurd, dat mij heeft gescheiden van jullie allen, die mij lief zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001073.wav|en helder blauwe kijkers, maar allebei met rozen van gezondheid op de wangen. Nu is dat ook geen wonder. Hoe kan een mensch bleek zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000971.wav|dat einde heeft hij op dit onbewoonde eiland, met groote kosten en onder de grootste geheimhouding, dit onderaardsche vertrek laten bouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001083.wav|Uit dien hoofde verkocht hij zijn huis, met het weinige goed, dat hij had, en begaf zich naar de hoofdstad des rijks, in welker onmiddelijke nabijheid hij een klein landgoed kocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001333.wav|Menigeen waagde zijn leven om dien te zoeken, maar niemand won er iets bij. Een van de laatsten, die het broederdeel zag, was een jonge|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000098.wav|ten laatste dan besluiten de Standen te ontbinden, maar den markies niet ontslaan, Lipara niet in staat van beleg verklaren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000300.wav|Toen ik weer tot mij zelve kwam was het om te zien wat er gebeurd was, wat mij levenslang als eene bloedschuld zal drukken. Harry Blount lag verpletterd ter aarde en heeft geen uur meer geleefd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002398.wav|als op springveeren voort. Niet ver van haar af werd Gladiator het dek afgenomen. Wronsky wilde naar zijn paard gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000063.wav|Gij hadt het volk moeten hooren schreeuwen! vertelde Chitling verder. De dienders vochten als duivels, anders|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001352.wav|met een tevreden lachje. Nauwelijks had Anna haar koffie gedronken, of Lydia Iwanowna werd reeds aangediend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002023.wav|Ik durf me niet aan menschen te vertoonen. Je kunt toch niet bang zijn voor een zieke, oude vrouw, zei de koe. Maar je hoeft ook niet in de kamer te gaan. Ga maar buiten de deur staan, en kijk door een kier. Ja|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001001.wav|Dat is duidelijk, antwoordde Tante March, en ging zitten. Maar wat zei die vriend van je vader, dat je zoo purperrood gemaakt heeft? Er is iets niet in den haak hier, en ik eisch dat je me vertelt, wat er gebeurd is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000540.wav|maar een beplakt schotwerk, dat hen van de achterkamer scheidt. Naast de deur bemerkt ge een gelijkvormige dito, die toegang geeft tot de trap, welke naar de bovenwoningen leidt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000211.wav|Maar - voegde hij er ernstiger aan toe - ik zou toch het liefst met een Italiaan of met een dien ik heelemaal niet verstond te doen willen hebben. Als ik een Hollander ontmoet, die uit eigen vrijen wil bij jelui is gekomen, zal ik hem eventjes aan z'n ooren trekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002147.wav|De liefde is goed, maar dit behoort er bij. In het geluk moet iets overtolligs zijn. Het geluk is slechts het noodzakelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001444.wav|zag hij soms een stuk ovaal der zee, als een grijze schemering, en het was hem of hij den zilten geur rook, zooals hij dien had geroken, toen hij daar gezeten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_2211_000149.wav|want het was immers een verre reis, die hun te wachten stond. De jonge ooievaars deden hun zaakjes zoo goed, dat zij: Uitmuntend, met kikvorsch en slangen! kregen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000561.wav|Zoo uitdagend beleedigend was Johan's houding tegenover Gerard dat deze, om niet driftig te worden en den veel zwakkeren jongen te mishandelen, bij tijds terug moest gaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_000697.wav|Wij hebben uit de mededeeling van de inzichten en voornemens, welke FREDERIK HENDRIK aan zijnen Secretaris gedaan had, gezien, dat deze Vorst, schoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010043.wav|Hij mag niet gaan I riep hij. Wij moeten hem niet laten gaan! Hij heeft de flesch bij zich. Wij moeten die flesch hebben ! Gij zoudt hem die toch niet met geweld willen ontnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000659.wav|en te hopen, dat zich de eene of andere gelegenheid zou opdoen, waardoor zij in staat zou zijn, om haar eenigen troost toe te brengen. ij was dus er verre af, van boven eene zoodanig struikelende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002677.wav|ik had u niet opgemerkt.' 'Ik bezocht mijn buurman,' zeide Gourville zich buigende. 'Om te samen de vredesvoorwaarden te regelen?' hernam van Espenblad, meesmuilende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002084.wav|en zag zijn beide vrienden aan. Eensklaps hoorde hij achter zich rumoer, haastige voetstappen en de kreten te wapen! Hij wendde het hoofd om en zag in de straat St. Denis|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004175.wav|en hier ben ik nu op dezen dag! Nu, mijnheer Jarndyce, in uw proces is het om duizenden en duizenden te doen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000806.wav|Het wendde zich bij de eindbocht van zijn jaren-, jarenlangen, eindeloozen weg. En het stortte weg, in een afgrond. Het was verdwenen. Alleen een mist, als het waas van zijn nevelsluier, wapperde voor Harolds|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005588.wav|Ik behoef niet te vragen, zeide Sergej Iwanowitsch. Wij hebben honderden menschen gezien, die van alle zijden van Rusland toestroomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000990.wav|George Vendale keek om zich heen, alsof hij naar een teeken van leven van haar zocht. Is zij met u in Londen gekomen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000471.wav|slechts somtijds zich op Betsy vestigend, welke, na het vertrek van Vincent, met wellust op hem losstormde, haar hart lucht gevend in, zich telkens herhalende, hatelijke zinnen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4300_000772.wav|wien ik dit mijn verlangen te kennen gaf, op eens doof, stokdoof scheen geworden te zyn, drong ik er maar niet verder op aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001963.wav|en tegen de blauwe lucht en zich van versche rietjes kunstiglijk gesneden het welluidende dubbele fluitje|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000489.wav|en nicht luisterde weder goedmoedig, hoewel het haar niet bijzonder interesseerde, wat er met dien koetsier op de Kniebis gebeurd was. Eindelijk ging zij er toe over de jongelui een handje te helpen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001374.wav|Elken dag werden de kleine plichten trouw volbracht, behalve nog allerlei dingen, die de zusters hadden moeten doen, maar ze waren vergeetachtig, en het huis leek veel op een klok, waaruit de slinger is weggenomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000743.wav|erbarmde hij zich harer zoo, om de smachting, de ontzetting van hare oogen, dat hij haar alles had willen geven, wat hij geven kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000490.wav|en sprak, de oogen, onafgewend, in hare groote, stille, zwarte passieblikken, zijn gezicht nog van verrassing strak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000516.wav|in de zaken punctueel, zelfs bijna gierig. Maar ook alleen in de zaken. Als er overigens van minder|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006505.wav|der twee beide George's. De majoor had ook zijn handschoenen achtergelaten en het is een feit, dat Georgy|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000600.wav|dat hij ze later uitdenkende, haar bewust was als eene gedachte, die hem niet aanging en eigenlijk niet in hem was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001018.wav|niet zonder fierheid: 'dat ik verkeerd door u beoordeeld worde: ik heb den voorslag, my door den Heer Van Espenblad gedaan, vrijwillig aangenomen; doch onder eene voorwaarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000999.wav|Noem je dat een middel?' riep Van Velton verontwaardigd. 'Het is een middel, veel, oneindig veel erger dan de kwaal. Kijk eens dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000511.wav|Och neen! antwoordde HILLEGONDA! och neen! nog maar weinig tijd geleden. Deze rouwkleederen, die ik draag, zijn over haar. maar, schoon ik veel langer, dan gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000794.wav|en herken ik nu niet in die lieflijke en baardelooze aangezichten de mengeling van moeders trekken en Herakles' eigen wezen|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001155.wav|Fatsoenlyk sterfgeval van Glorioso. De laatste Koning van Athene. Bedorven magen en verscheurde trommelvliezen, voorgesteld als gevolgen eener eigenaardige|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_000075.wav|Aan die kamer gekomen, draaide Javert den sleutel om, opende de deur met de voorzichtigheid van een ziekenoppasser, of van een stillen verklikker en trad binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000626.wav|door het meegaan van de zuster, die bij de bevolking van D. eene verontschuldiging was voor de tegenwoordigheid van den broer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001543.wav|Vlei u daar niet mede, My Lord!' zeide d'Estrades: 'de Koning mijn meester meent het zeer ernstig met de ondersteuning van zijn bondgenooten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000641.wav|Met een ontevreden gezicht ging ik in de gang en opende de deur. Tot mijn verbazing was het Sherlock Holmes, die daar nog op mijn stoep stond. Ha, Watson, ik hoopte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001660.wav|een geschenk van Urania - was als een schuim tegen haar hals. Zij zag het eerst zichzelve en toen in den spiegel, zag zij hèm|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010630.wav|Daar loopt een knap meisje! wat een enkels, he, Jos? Vertel me dat verhaal van die tijgerjacht eens en hoe je hem gedood hebt in de wildernis|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000698.wav|Gorgo wilde niet, dat men zou zeggen, dat de jongen het bij hem minder goed had, dan toen hij met de wilde ganzen reisde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000074.wav|Vroeger had Duco nog wel eens gekend een enkelen artist, een schilder-landgenoot in Rome: nu kende hij niemand meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001553.wav|Doch hoe groot was hare verwondering, toen zij zag, dat deze vruchten met stofgoud vermengd, en daaronder als bedolven waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001093.wav|Thaps, nu hare zinnen door den drang des gevaars waren opgewekt, begreep zy dat hy het huis moest verlaten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000472.wav|zij het huis waren binnengegaan, liet Marianne met een dankbaren kus, terwijl zij onder tranen slechts de woorden kon uitbrengen: Zeg het aan mama, hare zuster alleen, en ging langzaam de trap op|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004579.wav|en schoon hij den Frieschen tongval bezigde, kon men aan zijn wijze van zich uit te drukken al ras gewaarworden, dat hij ook andere landen bezocht had, en in hun talen geen vreemdeling was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002500.wav|Een kleine coupé met twee schimmels stond op het oprijplein. Wronsky herkende Anna's coupé|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003289.wav|Neen, antwoordde juffrouw Bumble haastig. Misschien kent gij hem dan? vroeg de heer Brownlow haar echtgenoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001752.wav|Ja, zij herinnerde het zich nog wel; maar zij zeide niets. Voor een oogenblik sloeg zij hare oogen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000144.wav|Onaangenaamheden met zijn vader over zijn moederlijk erfdeel, een bagatel van een paar duizend gulden, weldra versmolten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000404.wav|In datzelfde verre Westen gaan zij zich nederzetten, waar hij vier jaar gewoond heeft, waar zij nog nooit geweest is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001121.wav|Zou hij de weerprofeet zijn, die zoo aanstonds de stem gaat verheffen, om op schellen, harden toon een afkeurend oordeel uit te spreken over de uitbundige|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_004789.wav|en een van de schooljongens onder zijne equipage had, de loods zich liet ontvallen, dat het beter zou zijn een der kleine zeilen in te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000690.wav|Pieter zelf kwam bij. Maar wat hem zeer hinderen moest, was dat de beide eersten als aan den mond van Dolf hingen, die allerlei grappen vertelde|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000134.wav|Maar de gevoelens, die haar in zelfbedwang schande deden zien, bewaarden haar voor het gevaar, zich die schande op den hals te halen. Zij lag den geheelen nacht wakker, en bijna den geheelen nacht schreide zij|2506|neutral
+wavs/train_2450_4634_006649.wav|zoodat het geheele gezelschap een zeer opgeruimd en genoeglijk tafereel vormde. Als ik het glas van die oude jufvrouw kon vergiftigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001574.wav|Willem lag half op een rustbank uitgestrekt en in gesprek met zijn oom van Beaumont en de Heeren van Naaldwijk en van Teylingen: twee edelknapen waren bezig zijn plechtgewaad te bergen in een grooten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005308.wav|TAN EEN VOORGAAND HOOFDSTUK, WAARIN BENE ZEKERE DAME DESERTEERDE, WEER GOED|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001629.wav|Wel zeker, kompeer, wel zeker! Maar als ik nu eens dat ringetje aannam, het niet aan Bruine Sanne bracht en voor mijzelven verkocht, wat dan? Gij kent mij toch niet|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001375.wav|maar dat zij het voor zichzelve niet wilde bekennen, omdat zij meende dat de inwilliging van een dergelijk gevoel eene misdaad was tegen hare moeder|496|neutral
+wavs/train_2450_5832_009973.wav|en slingerde hem bloedend op den grond. Dit alles was gebeurd voor Becky tusschenbeide kon komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008451.wav|Ik ben nog armer man van zaken dan arm man, mijnheer, antwoordde Twemlow; t sterker kan ik mijne onbedrevenheid niet uitdrukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001432.wav|Op de tweede verdieping werd geveegd, geboend en gedwijld, totdat net water door het plafond der eerste verdieping|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003978.wav|Hij is zonder twijfel zeer welsprekend, hoewel ik zelf niet veel met zijn trant van welsprekendheid opheb. Maar dat doet er nu niet toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002788.wav|Ik had het opzicht over mijns meesters hoeve, antwoordde Tom. Nog al waarschijnlijk, zeide de andere kortaf en ging verder. Voor Adolf bleef hij slechts een oogenblik staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001952.wav|aar onder, naar onder! strak zal ik wel iemand om laag sturen, als gij wat noodig hebt.' t uurde juist niet lang, of, niet een van de knechts, want die waren beide aan de|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000800.wav|De vertrouwelijkheid tusschen de beide meisjes, nooit zeer diep en dwepend, was nagenoeg verdwenen. Zij waren altijd even hartelijk en gemakkelijk als zij elkander zagen doch wisten van elkaars zielsleven niets meer|1666|neutral
+wavs/train_2450_9234_000163.wav|Hij had nog niet geëindigd, toen een zijner slaven hem kwam zeggen, dat zich aan de deur een man bevond, die hem verlangde te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000774.wav|Zijn gedrag sedert den brand van Newgate, en de dienst, welken hij nu had bewezen, zouden, naar zijn begrip|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000237.wav|Zij waren de post al een paar malen voorbijgeloopen. Het was doodstil op straat, er liep niemand. Hij zag haar vragend aan|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000487.wav|Dat zal wel schikken, zeiden de vingers en pakten haar om het lijf beet. Ziet ge, ik kom met gevolg! zei de stopnaald en trok een langen draad achter zich mee; maar er lag een knoop in dezen draad|2506|neutral
+wavs/train_2450_4634_005210.wav|en dat was een troost. Hij mocht op een bepaald uur op eene kleine binnenplaats wandelesi, en hoorde van den oppasser, die zijne eel kwam ontsluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001401.wav|Er begonnen zich verscheidene witte plekjes om den neus van den heer Lammie te vertoonen, toen hij opmerkte dat mevrouw Boffin slechts even met een verlegen glimlach|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000771.wav|en hoewel mevrouw Kegge hem gedurig verzekerde dat het de liefste diertjes van de wereld waren, die nooit iemand|496|neutral
+wavs/train_2450_9298_000798.wav|prinses Bedroelboedoer geheel gekleed was, haalde zij haar spiegel te voorschijn, vroeg haren vrouwen hoe zij er uitzag en daar zij zich overtuigd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001503.wav|by scheen de geheele zaak voor eene kapitale grap te houden, want hy lachte en grinnikte om alles water gezegd of gedaan werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000445.wav|dat zoo zwaar op haar geweten drukte, en er nooit van spreken of aan denken, dan met bittere tranen. Haar man had geene familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006388.wav|en daar tegelijkertijd de straatdeur gesloten werd, volgde Pinch de twee dames, zonder goed te weten of wat hij deed wel raadzaam was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001565.wav|Ik zou wel gezorgd hebben, dat ik voogd over dien jongen geworden was, en dan. Strijkman dacht over het hoe niet na|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000562.wav|Wat maakt het ook uit, waar ik woon? Het leven is immers toch overal hetzelfde. Evenwel. een uur lang heb ik om Caroliens woning heen gedraaid zonder te durven aanbellen en zonder te weten wat ik zocht|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005035.wav|Uw oom en ik waren in onze jeugd vijanden, en indien ik nog haat had gekoesterd, had ik dien nu kunnen beyredigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001204.wav|Aladdin, die in zijn leven nog nooit zoo'n verren weg afgelegd had, voelde zich door dezen marsch zeer vermoeid en zeide tegen den Afrikaanschen toovenaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005508.wav|denkt Veneering aan Boots en Brouwer. Die ik aan uw huis ontmoet heb ? zegt Podsnap. a. Die zijn zeer goed. Laat hen beiden een rijtuig nemen en|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001772.wav|door de Parijsche bevalligheid heen, de gewijde Euphonia der ouden hebben ontdekt. Deze dochter der onbekendheid was van den echten stempel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000437.wav|Ik ging naar het huis en vond mevrouw in haar gewone wer kkamer. Toevallig had zy my dien dag een menigte zaken en bestellingen op te dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011601.wav|En het is ellendig, dat de wet ons ongelukkige crediteuren zoo kort houdt, terwijl zij zelf iedereen uitzuigt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000500.wav|Dat is dan een taal daar men heel voorzigtig meê moet wezen,' antwoordde BLOMMESTEYN, 'of men zou ligt het een voor het ander krijgen. Het moet wel een dood arme taal wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000046.wav|Het meisje schreide van spijt, en begon ze weer met moeite op te zoeken. Doch zie, daar kwamen wel honderd vogeltjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005270.wav|Oordeel zelf, Marfa Efimonowna, hij heeft haar binnengelaten en er niemand iets van gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002714.wav|Dien dag richtte zij zich ten halve op, zoodra zij den heer de Rohan zag, en zeide te midden der stilte, die in de kapel heerschte: Ziedaar August|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010027.wav|De jongste zuster dacht blijkbaar, dat deze gezegden voortsproten uit een gevoel van trots op de eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000918.wav|op palmryke heuvelen of op met cactussen en aloe's begroeide voorgebergten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000507.wav|Fulco zweeg. Daverende toejuichingen waren zijn deel. Doch Fulco lachte thans niet. Met den vinger naar Peer wijzende, die doodsbleek in den versten hoek eene schuilplaats zocht, riep hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000261.wav|Adam scheen voor haar evenveel of weinig als de rest. Maar hij moest schoolgaan, zei ze, zooals de andere jongens en daar kon Silver niets tegen inbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006554.wav|zakenbrieven over het kleine vermogen, dat, zooals hij haar had wijs gemaakt, haar door haar echtgenoot was nagelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000912.wav|Ik wil wedden, dat er andere juffers komen.' 'Met wie gy Buat ongaarne rijden ziet?' vroeg Mevrouw Aarssen, lachende: 'Foei! gy moet niet jaloersch zijn, Betjen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001434.wav|oprecht was. Over Willem's werk sprak deze geen woord. Zat maar, las, schreef. lette op niemand, terwijl zijn gastheer telkens opvloog, juist doordat hij moest denken aan Willem|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005419.wav|Ik doe immers geen kwaad. Ik zou hen niet komen roepen, als het niet noodig was; dat moogt gij gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000957.wav|en daar stond de kleine kleuter op een stoel met zyne roode koontjes en oogjes die als diamanten schitterden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000740.wav|Wij hebben Oudejaarsavond en ik wil in het Nieuwe jaar geen twisten en onaangenaamheden meer hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001597.wav|zeer welkom waren, en uit sommige uitdrukkingen maakte hij op, dat zij, den korten tijd, welken zij op het lot van uiden met elkander hadden doorgebragt, zeer wel elkander hadden leeren kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_001006.wav|En op een anderen tyd vloog de bytachtige kleine mophond, naast de deur, op een der jonge prinsjes toe, terwyl deze aan de trap stond|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003048.wav|zy moet Hendrik hebben, zeit hy; dat is vast. Ik hoop maar, dat Vader deezen man niet knorrig zal maken; ik vrees anders. Ik neem deeze dagen waar, om het voornaamste der Stad zo wat te gaan zien|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_000861.wav|in Asker gekomen was. Men meent wel, dat ze eigenlijk haar thuis in Asker had, maar ze vertoonde zich gewoonlijk ook op andere plaatsen. Nergens in heel Närke|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001335.wav|Hij nam zijn mes, plantte dit in het brood en sneed er een veelbeteekenend brok af, waarop de vrouw het niet langer kon aanzien en wegging. Zij kwam met eene kruik bier terug, en weldra gevoelde EDUARD zich weêr sterk|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003563.wav|Ja, zij dacht, ze had zeker zoo gesproken om Vincent, die niemand op de wereld had dan haar en zijn vriend, die ver was. Zij had medelijden met Vincent, maar. had zij dan niet meer medelijden met Otto|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_006180.wav|Tom voelde deze verandering in haar zoo diep, en was zoo blij, toen hij zag hoe vriendelijk Ruth|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000142.wav|Het zou mij niet verwonderd hebben als u ongezind was geweest mij te ontmoeten. Ik ben daaraan reeds gewoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003134.wav|Wel, daarover heb ik al gedacht, jonker. Er is niet veel tijd te verliezen, maar gij moet toch ja of neen zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000202.wav|begon op haar bank heen en weer te schuiven en Connie veegde aldoor maar met een zakdoek over haar handen. En toen kwam het bekende jaarlijksche tikje op onze deur: Van Wijk, die vroeg of we beneden wilden komen|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002729.wav|Neen, kind! daarvoor ben ik uw oom, uw voogd niet, om u zoo in den steek te laten.' 'Neem dan, als ik u bidden mag, den kortsten weg om hier vandaan te komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007332.wav|en voegde zich bij zijn secretaris, waarop het volk een weinig ruimte maakte, zoodat de vier bij elkander stonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4727_000015.wav|Maar kan blind Blesjen volstrekt niet meer loopen, Dan komt hem de Minister van Marine voor de trekschuit koopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001368.wav|en niemand schopt, is het iets aardigs, er hem op te zien rijden met het humoristische bewustzijn van de koddige zjjde van dat diertje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003033.wav|Zij scheen minder stof tot gewichtige overdenkingen te hebben, althans haar tong klapte onophoudelijk voort en hield gelijken gang met de snorrende draden, die zich door hare handen bewogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001454.wav|Eva was niet tevreden, maar achtte het vruchteloos haren neef haar gevoel te willen doen begrijpen. Dodo kwam spoedig met het paard terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001794.wav|Ik ging naar het voorhuis, en zeide dat het een verkeerde dag en een verkeerd uur was; maar de jonge heer, die reed, nam in den regen zijn hoed af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002361.wav|Er is nog eene manier, zegt Phil, en doet een sierlijken veeg met zijne kwast over de schijf. Wat doe ik nu op het oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002219.wav|na al den angst, dien hij had uitgestaan onder den boschbrand, was een geluk; maar ze maakten nu ook een heele mooie reis|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002525.wav|De eerzame bewoners van den breeden weg, waarlangs het gezelschap reed, stonden in hun voorgalerijen te kijken. Er zwierven daar in die huizen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002737.wav|zou te vinden zijn, en gelaatkunde daar hecht ik zeer veel waarde aan, mits men op al die zaken zich zorgvuldig toelegge|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006878.wav|Nu had men Fanny Squeers eens moeten zien, ontdaan van kastoren hoed, groene voile en blauwe papillotten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000836.wav|Herwijnen stond achter Mina en drong op, alsof er honderden menschen na hem kwamen. Men luisterde een oogenblik in ademlooze stilte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001721.wav|tante Floor hinkte oude dokter Roelofsz de trap af, heup-zwikkend op zijn eene stijve been, en zijn enorme buik scheen tante Floor in hare schommeling naar beneden te stuwen, voorzichtigjes, pas voor pas.|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_000776.wav|Tegen half een, tegen half vijf tuurde zij uit naar haar zoon, verlangde naar hem, look een weinig op als zij hem zag, als hij lief praatte, gezellig, haar jongen, die iederen dag meer een man werd|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000753.wav|Lotte heb ik Zondagmiddag nog gezien. H. de Wilde hing in een hoek van vijf en veertig graden om haar een arm te kunnen geven, want hij is erg lang. Hoekige menschen zijn altijd lang|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_000267.wav|Na deze opmerking, die Perker met veel meer levendigheid en vuur uitsprak, dan aan rechtsgeleerde heeren doorgaans eigen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001309.wav|Qa mij nu maar voor juffrouw Mann, want ik ben hier gekomen om zaken, en heb het een en ander te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000581.wav|een ouden, gehavenden kiel, waarvan een der ellebogen met een stuk groen laken gelapt en met bindgaren saamgetrokken was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001607.wav|nog overal de sporen zijn te zien; hij denkt aan den heer des huizes, die daar boven ligt, en aan het|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000292.wav|toen ik tegen een voorwerp aanstiet, met welks naam het niet noodig is tt lastig te vallen. iHet is wèl noodig. Welk voorwerp? vroeg Venus op nijdigen toon|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001252.wav|maar weer zitten Philippien. Er is nooit eén grientje ernst bij jullie te vinden. Nee, ga zitten', herhaalde hij, toen Pien protesteerde: 'En ik vond dit nu juist zoo interessant|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004263.wav|En, daarom juist, lieve vriend! kunt ge uw paard niet weêrom krijgen; want ik heb het met toom en al naar Graaf HENDRIK FREDERIK gestuurd tot een modél|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002422.wav|Het bevreesd gouvernement hield over de dreigende menigte tachtig duizend soldaten in de stad en dertig duizend in haar omgeving. Verschillende geruchten liepen in den lijkstoet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000994.wav|alleen heengaan, dat raadde zij af; hij zou van de wijs raken, daar alle weiden op elkaâr geleken. De bijgedachte van Lijsbeth was, 'dat de jongeluî het halfwasje zeker wel wat kwijt wilden zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001214.wav|Bijna al de postwagens naar het Zuiden en Westen reden toen door de Champs-Elysées. De meeste volgden de kade en gingen uit de stad door de barrière van Passy|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001753.wav|Er is een wet, die jou beheerscht, vooral. Een wet, die ons, zonder dat wij het ooit hadden kunnen denken, weêr tot elkaâr brengt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003381.wav|en wat mevrouw Norris tegen de markiezin had gezegd, en wat de markies en de markiezin allebei gezegd hadden, toen zij zeiden, dat zij op hun woord van eer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006008.wav|die alle konden beëedigd worden; maar, gelijk met portretten meermalen het geval is, in geen enkel opzicht naar elkander geleken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003875.wav|en dat zou het ook zeker, als het hem maar zien kon. Maar gij beantwoordt mijn vraag niet, Mark! merkte Pinch op|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000526.wav|en met z'n bloote voeten marcheerde hij in nagebootste soldatenhouding ermee op en neer, nagekeken door zijn broer, vol afgunst en bewondering|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001403.wav|Wat deed hij op de Markt te Altorf? Wat anders dan toegeven aan zijne begeerte den Oostenrijker te toonen, dat hij hem verachtte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000007.wav|Mevrouw. - Kom eens hier. kijk eens. Meneer Takma is in slaap gevallen. We zullen even bij hem blijven, tot hij weêr wakker wordt, niet waar. - Ach, de oude ziel.! beklaagde de meid|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_001383.wav|Zoo!. Ik dacht dat zijn eerste eisch gehoorzaamheid was?' 'Precies! En zijn tweede, dat, als er geen baas bij je is om je te commandeeren, je je eigen baas moet zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004372.wav|Wel, ik heb u toch hooren zeggen, hervatte George, dat Jenny eene goede keukenmeid was. Dat heb ik ook gezegd en dat mag ik zeggen. Een goeden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001905.wav|Kijk, Knol, en de Lord zijn reeds aan het hout kappen!' 'Ja, ik gevoel me nu al iets beter; die eeuwigdurende angst, door eene speer getroffen te worden en tot spijs voor de wilden te dienen, zou iemand krankzinnig maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_004808.wav|Goed, zei Madame Defarge, de wenkbrauwen ophalende, heel bedaard, en alsof zjj van eene dagelijksche zaak sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001998.wav|Met alle stilte kwamen zij nu beneden, waar zij reeds HELLEMANS, in volle orde gekleed, benevens zijne nicht BERTELOT, vonden. Zij gebruikten met allen spoed nog het ontbijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001838.wav|dan kan het dit, dank zij zijn ijver om menschen en dieren door den sport daarvoor te vormen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001296.wav|Hij gelukte ten volle in zijn verraderlijk inzicht. Johanna van Navarra ontstak in een hevige woede bij het lezen des briefs. De Vlamingen in genade ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001726.wav|aan den glad gepleisterden wand stak niets uit, waaraan ik my kon optillen, en er was zelfs geen stookplaats in het vertrek|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000671.wav|Het ongeluk had deze vier menschen, vroeger door een stoet bedienden en tallooze vermakelijkheden dikwijls gescheiden, saamgebracht en zoo innig verbonden, dat ze zich in hunne armoede rijker gevoelden, dan ooit|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002832.wav|Ik hoop, dat men u onvoorziens zal ophouden, maar nog beter zou het zijn, als gij u liet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001270.wav|Dat kan ik niet. Gij weet niet waar gy van spreekt. Als men eenmaal in de Samenleving is, kan men er niet weer uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006255.wav|en DoHy viel hem niet in de rede; want het duurde wel tien minuten, voordat zij haar hoofd kon oplichten en hem danken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008398.wav|Of die jonkman hij was nog slechts drie en twintig jaar aan de gierige schraapzucht van den jsaard ook de|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009639.wav|daar ik wel wist waarom zij het meenam? Prachtig is het! zei Ham, het beursje peinzend bekijkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001602.wav|Ja, viel de voddenraapster hier in; de handel gaat niet meer. De vuilnishoopen zijn ellendig. Men werpt niets meer weg. Men gebruikt alles|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001190.wav|Het was hem veeleer of hij er slechts vijanden had; want toen hij zoo te midden van al die Duitschers zich bevond en zelfs het kleinste kind en de meest havelooze kerel duitsch spraken, gevoelde hij zich niets op zijn gemak|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000516.wav|of de doorrijdende voerman ze voor het huis van den fabrikant had neergezet. oen kwam ook de nachtwacht ten tooneele. ij het aanbreken van den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003402.wav|dat hem in een hoek van den stal bereid was: maar de bekommernissen, welke zijn gemoed vervulden, lieten hem niet toe, vroeger dan tegen het aanbreken van den dag het oog te luiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010193.wav|Over deze zonderlinge ontmoeting en de geheimzinnige verdwijning aog peinzende; bereikte hij het hek om de woning zijner moeder|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000054.wav|dat het, wanneer zij voor zich uitkeek, den schijn had, alsof zij door een hek van balken omgeven was. O, hier heerschte een eenzaamheid, zooals zij vroeger nooit gekend had|2506|neutral
+wavs/train_1724_4315_000341.wav|welke ongevallen het beklag van LOUISE uitlokten, zoodat EDUARD dol graag op nieuw naar de gevangenis gebragt had willen worden, alleen om nog eens door haar beklaagd te worden en tevens eene vertooning van de zotte klucht te hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003912.wav|En evenwel werd het gevoel van schaamte sterker en het was, alsof bij de gedachte aan Wronsky een inwendige stem zeide: Warm|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001393.wav|ik heb toch nog het een en ander te verrichten, en dus, tot van avond.' En met een vrij stijve buiging voor zijn schoonmoeder, verliet hy het vertrek, en kort daarop het huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000631.wav|a, daar heb ik nu nog een versch voorbeeld van. ie, ik ben maar gemeen matroos - maar een gemeen mensch heeft toch ook een hart|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000753.wav|Toen zij zoover gekomen was, hield mevrouw Dorbeen haar zakdoek voor den mond en had een hevigen aanval van hoesten|496|neutral
+wavs/train_2450_5105_001924.wav|Menig-, menigmaal keerde ik, na een dag onder een brandenden hemel te hebben gewerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001422.wav|en het gelaat met de handen bedekkende, als schaamde zij zich tot hem op te zien, billijk is onze smart en onze|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003999.wav|Zeer wel,' hernam de Pater: 'maar gij hebt mij nog niet verstaan. Ik heb over zaken van meer gewicht met u te spreken, dan over eene elendige dronkemans|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000744.wav|zei de schoenmaker, toen ik het testament wilde laten bekrachtigen, zetten de neven en nichten, die gruwelijk nijdig waren omdat zij niet al het geld kregen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001351.wav|Niezel staande, zooveel vermogen op zijne jeugdige Echtvriendin, dat zij zich bewegen liet, om, bij haar vaders overlijden, de Heeregracht, boven de Niezel de voorkeur te geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005113.wav|Kom wijfje, je moet niet zoo kitteloorig wezen; bedenk dat er hier luiden zijn, die groot geld voor hunne plaatsen hebben betaald, en die niet half zoo goed zitten noch zoo goed zien kunnen als wij|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001311.wav|Maar zooals ik zeg, ik wil daar niet te ver in doorgaan en mij alleen verheugen over je moreele beterschap. En|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001890.wav|ja hij sloot zelfs, ondanks zijne vrees, ondanks den droom, die in den jongsten nacht hem zoodanig bevestigd had in het denkbeeld, dat zij overleden was een' kleinen brief|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006837.wav|Dank u, zegt Lightwood. Hij klaagde niet over pijn, noch hier, noch daar?' Zeg, hoe hebt gij de wilden achtergelaten ? vraagt lady Tippins|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011706.wav|De Man in het Monument was voor Tom een even geheimzinnig wezen als de Man in de Maan. Dadelijk viel het hem in, dat die eenzame wachter|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001764.wav|omdat het van slecht bloed afstamde; zeide hun, dat het een onecht kind was, en meende dat er nimmer iets goeds van zou komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_001176.wav|maar de wereld iets mededeelen, waardoor zy zich uwer met genoegen kon herinneren. Het was mjjn verlangen, dat men, van u hoorende|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000729.wav|Hij wist zeer veel te vertellen, niet alleen van de visschers aan de golf van Lepanto, maar ook van koningen en helden, die eenmaal Griekenland beheerscht hadden, evenals nu de Turken deden|2506|neutral
+wavs/train_2450_4634_007023.wav|des te minder kon ik verklaren, wat ikgezien had. Ik vreesde zeer, dat hij met geen goed oogmerk des nachts uitging|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010740.wav|de Corsicaan was verslagen, en Luitenant Osborne's regiment zou niet in actieven dienst hoeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001252.wav|Neen, dankje. Dat zal ik liever bij volmacht doen, als je grootvader komt. Plaag mij niet, maar ga onmiddellijk naar huis om te slapen, want je moet den halven nacht op zijn. Ontvang mijn zegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_002745.wav|en in haar schulp te doen kruipen? En of gij haar hebt overbluft en in haar schulp hebt doen kruipen, ja of neen|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000043.wav|ijn kamer ligt op het oordwesten en heeft twee ramen. anneer je jaar lang met twintig anderen op éen zaal hebt geleefd, is het heerlijk rustig, eindelijk eens alleen te zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000930.wav|Zachtkens naderde hij het bed van zijn vriend; deze sliep, ten minste hij had de oogen gesloten. Zij noodigde hem uit zacht te loopen, welke aanmaning niet eens noodig was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000933.wav|waarvan zij de inventaris had kunnen opmaken uit het hoofd Doch ook ditmaal liep zij alles mis Eerst kreeg zij een man tegen wil en dank|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001065.wav|Hy riep: aan die rots is macht gegeven boven my. Ik wenschte die rots te zyn. En er kwam een engel uit den hemel, die zeide: u zy gelyk gy gezegd hebt|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000674.wav|der wevers drukte de hand van Breydel, ten teken van vriendschap en toestemming. Meester Deconinck, vroeg Gwyde, hebt gij mijn verzoek aan de ambachten kenbaar gemaakt? Zullen mij de nodige gelden bezorgd worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_001600.wav|Ik deelde mijnheer Jaggers mijn voornemen rnede om Mag witch onbekend te houden met het lot van zijn geld. Mijnheer Jaggers was wrevelig en boos op mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000401.wav|ZESDE HOOFDSTUK. HET VOLSTREKT NUT VAN HET GEBED|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001890.wav|Maar waarom wond hij zich op! Hij wist immers hunne verhouding. Waarom zouden zij hier niet samen komen. En hij klopte aan bij de gravin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000135.wav|Mij heeft hij niet gezien. En waarheen zal Valdez nu gaan? Misschien naar Amsterdam om daar uit te rusten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002004.wav|Dan, was die frissche ochtendkoelte welkom aan mijn verhit gestel, niet minder aangenaam werd ik verrast door het heerlijke schouwspel, dat zich voor mijn oogen opdeed en hetwelk ik verre was te verwachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000239.wav|en wat ge vindt, houd dat in eere, want het zal je geluk wezen. Ofschoon niet heel groot van verstand, hebt ge een goed hart betoond|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000826.wav|zwijn! tsa hond!' schreeuwden de drijvers van boven af. De ever moest vlak tusschen dezen en Willem zijn; het dier scheen stil te staan. Door de openingen van het boschje konden ze nu den zwartborstel zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_006254.wav|Van dezen dag af werd Olivier zelden meer alleen gelaten, maar bleef hij in het gezelschap der knapen, die eiken dag het oude spel met den jood herhaalden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002244.wav|Hij geeft een revolutie, gelijk een koopman wiens geldkist ledig is een bal geeft. Men moet de goden niet naar den schijn beoordeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003082.wav|Zoo,' zeide Van Espenblad, verrast: 'gy zijt dus van meening, dat de aanwezende bewijzen voldoende zijn om Buat te doen veroordeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001182.wav|Het is curieus Rivière, dat jij zoo'n onverschillige vent bent,' zei een luitenant, die altijd de grootste moeite had om rond te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000215.wav|Hij at als een delver en dronk als een tempelier, terwijl de Spanjaarden gul genoeg waren hem de beste visschen en de grootste boterhammen te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000638.wav|Hierop nam zij een' nap met water, prevelde daarover eenige voor mij onverstaanbare woorden, en zich daarop tot het kalf rigtende, zeide zij overluid|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000571.wav|Dat betekende een zachtere weg, grotere wrijving op de lopers en zwaarder trekken voor de honden. Maar toch deden de mannen hun best voor de dieren|5809|neutral
+wavs/train_1724_3429_001001.wav|en toen Marianne naar de hare werd gevraagd, maakte zij hen allen met elkaar boos, door te zeggen, dat zij er geene meening op nahield in dezen, omdat zij nooit veel op de kinderen had gelet|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_000974.wav|op antwoord te wachten. Ik had bijna een week. in dien staat van verwachting verkeerd, toen ik op een sneeuwachtigen avond den doctor verliet om naar huis te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002116.wav|drie honderd trappen geklommen hebbende, bereikten zij de spits van den toren. u lieten zij, bij het uitstekend helder weder, de oogen over de verbazende ruimte weiden, en zij zagen op kleine afftanden de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003220.wav|Ik denk dat ik het dragen kan zoo goed als iemand anders, vervolgde hij, terwijl iets tusschen een zucht en een snik zijne breede borst|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002753.wav|In de slotgracht van Vincennes verrees een halve zuil, ter herinnering dat de hertog van Enghien in dezelfde maand was gestorven als Napoleon gekroond werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006098.wav|en die, als hij prachtig gekleed met een even prachtige dame aan zijn arm opkwam, dit met een air deed, dat men in de parterre niet zelden bravo! had geroepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000371.wav|Kom maar hier!' De glanzige oogen zagen aarzelend naar den Hollander. 'Nu! kom dan toch! Voor wien ben je bang|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005242.wav|en rondgingen in schapenvellen en geitenvellen, en gebrek leden, bedroefd waren en gepijnigd werden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002058.wav|Ziet u daar ginds bij de vijfde tent dien man met zijn' tinnen schotel op de knieën aan het water zitten? Daarin ligt de opbrengst van twee of drie dagen harden arbeid: fijne kiezelsteenen en stofgoud dooreen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000529.wav|Over het geheel kwam de weg over den Simplon Vendale het minst gevaarlgk voor, en hij besloot dien te kiezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002985.wav|Maar op hetzelfde oogenblik werd de deur geopend en trad Jawschin binnen. Anna beantwoordde zijn groet en bleef in de kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001335.wav|dat het ons hoogst aangenaam zou zijn een onderhoud te mogen hebben met de dienaren der Geheime Politie|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000521.wav|De arme man scheen de keuze niet welig te vinden, maar begon zenuwachtig de hand naar zijn belager uit te strekken, als smeekend verzoek, het moordtuig toch weg te bergen; toen deze de hand statig had laten dalen, vervolgde hij wat kalmer|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000089.wav|die veel van hem hield en die hem dag en nacht met haar liefde bewaakte? Als moeder nog leefde, Frits, zoudt gij dan zoo spreken?' - 'Moeder?.' Zijn gezicht veranderde wonderlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001277.wav|even uit de bakkerij opdagen, en keek eens of men wat vorderde. Het was een ordentelijke, goedhartige, vroolijke man, die er heel veel pleizier in had, toen Bartje Blom hem knipoogend vertelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001472.wav|Lees nu dat bespottelijk ding eens,' sprak LOUISE, terwijl zij den fraaijen brief, die geschreven was op groen papier met twee duifjes in zilver, haren vader toereikte|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001185.wav|Zij boden achttienhonderd dollars om haar los te koopen; en sommigen waren er die zooveel aanboden, dat zij na die gift niet veel zouden hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000206.wav|het dorp te bezetten, daar men de gezindheid der Jacob van Lennep, De pleegzoon ingezetenen niet kende en het te vreezen was, dat de Spanjaarden gewaarschuwd mochten worden en een' anderen weg inslaan of terugtrekken|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000302.wav|De slede was al een kwartmijl verwijderd. Hond en man zagen haar over het ijs verder kruipen. Eensklaps zagen zij het achtergedeelte zinken, met Hal aan het einde|5809|neutral
+wavs/train_2450_3168_000004.wav|was alles netjes geschikt en het stof op de ledige plaatsen zorgvuldig afgenomen. Tante Bee had gaarne ook de boeken eens uitgeklopt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001263.wav|maar wanneer hij haar niet genas, hij zijn hoofd hierbij zou inschieten. Het zelfde liet hij door zijn geheele rijk en aan de naburige hoven bekendmaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001426.wav|Ola Serka ging naar Luossajaure, en volgde den oever een poos, tot hij bij een man kwam, die op een steen zat te visschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002758.wav|Zij heeft mij volkomen gezond bevonden, maar toch willen wij haar tot uw thuiskomst hier houden. Ook al de overigen zijn gezond en vroolijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001950.wav|en zij hebben geen brandewijn te koop, zeide de soldaat, die hem eindelijk de eene laars met de natte kous uittrok|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000744.wav|Ik was geboren om Turk te zijn, om den geheelen dag oostersche schoonen die weelderige Egyptische dansen te zien uitvoeren|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001130.wav|en eindelijk toch weer vreugde dat zij zoo erg hard huilde, dat zij iets deed om zich lucht te geven, en dat het wel echt moest zijn omdat ze het niet meer laten kon.|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_000073.wav|nam eene gemakkelijke houding aan, en bleef den gast, terwnl deze zich voedde, als uit een toren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005678.wav|Indien een meisje, zooals dat waarvan hier gesproken wordt, zijn eigen leven had gered, zou hij zeer aan haar verplicht zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007327.wav|Mijnheer Jarndyce, bevond ik, stond dicht bij ons, met de handen op den rug, en een aandachtigen glimlach op zijn gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010358.wav|en waarop hij de eer zou hebben een glas te drinkeh op de gezondheid en het geluk van alien, die hij achterliet|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001389.wav|Yankees zijn juist de grootste bedriegers, dat weet iedereen. Daar gaat-ie, riep Fred, haar bal ver wegslaande. Jo deed haar mond reeds open om een boos antwoord te geven, maar ze hield zich bijtijds in|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010392.wav|Zoo leefden wij voort, toen mijnheer Jarndyce op zekeren morgen onder het ontbijt een brief ontving, en naar het adres ziende, zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000848.wav|om uw knecht te zijn, dan is er ook geen Blauwe Draak in de wereld. Toen ik daar in de City op een oud kerkhof heen en weer kuierde|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000877.wav|wenkte, om mede voor op de plecht te komen, er niet op lettende, hoe hij reeds daar den knecht in den weg stond, die met het bergen der zeilen bezig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000661.wav|De muzieklessen van juffrouw Tournel werden meer en meer gezocht en vrij goed gehonoreerd, zoodat zij op voldoende wijze in haar onderhoud kon voorzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000421.wav|Madzy bleef dus weder aan haar zelve overgelaten, en, gelijk men denken kan, ter prooi aan de droevigste gepeinzen. O! hoe betreurde zij opnieuw den dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009679.wav|en het ging haar goed, zooals zij gehoopt had. Dit was alles wat zij mij over zich zelf schreef. Ht, overige betrof mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001970.wav|en maakte hij beenen naar veiligen schuil. De herauten traden voor den leêgen troon. Zij hieven te gelijker tijd de rechterhand|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004601.wav|Vreemd? riep Chester uit, terwijl hij op zijn gemak zijn glas vol schonk. sin het geheel niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000259.wav|Dokter. ik mot 'et wel zoowat denke. IJverig viel de moeder in, dat dokter zoo bezonder vriendelijk Dina had te woord gestaan. De meid was zooveel goedheid nie' waard|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000529.wav|en, als gewoonlyk, vragend naar hare kinderen. Is Ailsie nogal zoet ingeslapen P fluisterde zij tegen Koran|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003404.wav|op gevaar van hun leven moesten opendoen. Daar aan deze herhaalde oproeping geen gehoor werd gegeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001592.wav|Het hoofd gebogen en vol bitter aandenken ging Adolf in de baan voort, zonder op zijn voetstappen te letten. Een droeve traan glimde onder zijn ooglid, en van tijd tot tijd kwam een zucht uit zijn borst|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003031.wav|die hem, hoopte hij, even volkomen zou genezen, alsof hij zich een tand liet trekken. Intusschen was de lente gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010337.wav|als dat ik behoefte zal hebben aan den man uit de maan. Mijne vrouw en ik hebben nog niet eens uitgemaakt of wij verandering zullen brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006761.wav|maar daarna hadden zij hem gewacht en zij wachtten tot het hen allen verveelde en de zusters reden weg en zij bleef alleen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001166.wav|Wij spraken ook over den jongeling, dien de vertwijfeling aan eene vereeniging met Suzette naar de West-Indiën|496|neutral
+wavs/train_2450_5832_003119.wav|moest snuffelelen en rommelen in de laden en kasten, welke boordevol waren met vuile reliquieen|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001531.wav|pausen en kardinalen uitplunderde als feilbare menschen, en Wouter Pieterse schuldig maakte aan testamentsverduistering. Maar dit laatste was Glorioso's schuld niet, zeker niet|1666|neutral
+wavs/train_1724_3478_000225.wav|Kom, mijn vriend, zei hij, onze dagtaak is reeds lang genoeg geweest. Ik denk, dat wij alle gegevens verzameld hebben, die wij noodig hebben. Het is een verre wandeling naar de school, en hoe eerder wij teruggaan, hoe beter|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000689.wav|Cornélie, nederig, beloofde. En Mrs. Uxeley toonde haar albums, haar eigen portretten van jonge vrouw af, en de portretten van allerlei mannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001387.wav|En om welke reden? vroeg Noureddin, ten hoogste verwonderd over deze zonderlinge inleiding. Heer, hernam Hagi Hassan, bij den aanvang liet zich alles zeer goed aanzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002279.wav|zeide mevrouw Maylie, ik weet, dat hare zelfopoffering, hare liefde eene meer dan gewone|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001033.wav|daar Barnaby en zijn vriend Grip den vorigen avond waren aangekomen, om haar voor te bereiden op het bezoek, dat nu ten einde liep|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004757.wav|Dit zeggende reed hij vliegens terug, en vond Reinout en Deodaat in heftige gemoedsbeweging, en Montfoort, die hen vergeefs zocht te stillen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002709.wav|Ik werd daarin vinnig doorgestreken, in beleefde vormen natuurlijk, zooals de dames dat verstaan, maar niettemin werd ik beschuldigd van félonie, van verraderlijke intenties. van wat niet al.|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006767.wav|een gruwel; hij behield zijn Russische gewoonten en trachtte in het buitenland nog minder Europeesch te schijnen, dan hij in werkelijkheid was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007496.wav|Ik zou het niet kunnen laten, viel een heer, die tegenover hem zat, hierop in. Voor mij is rooken eten en drinken. Pickwick wierp een blik op den spreker|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000962.wav|want ze vond het kleine, welgemanierde meisje heel lief, en tante March had een teer plekje in haar oud hart voor de kinderen van haar neef, hoewel ze het niet raadzaam vond daarvoor uit te komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000657.wav|om met een ontzettenden stoot in de diepte te verdwijnen, en tot de geheimen van het onder - zeesche, met een doode bemanning door te dringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001772.wav|Ik hoop, dat mijn Heer my nog dikwijls in de gelegenheid zal stellen, hem van eenige dienst te kunnen zijn,' zeide de Barbier: met een buiging: 'en dat, wanneer mijn Heer iets noodig heeft, dat mijn vak betreft|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007842.wav|dat ik u onder die nederige werktuigen heb gerangschikt, welke voor ieders oogen zichtbaar zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003588.wav|moet ik hem dat alles maar sturen, of mag ik het houden, als het eigendom mijner vrouw, Waarvan haar vader, door zijn vertrek en afval van ons geloof, heeft afgezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001959.wav|zeker, Oom Jan! Ze hebben zelfs geene aangifte gedaan van de dooden, en daarom is er eene strenge straf gezet op die bedriegerij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009704.wav|De milie van Fledgeby's moeder was de familie van Snigsworth. Zij genoot zelfe de hooge eer, eene nicht van lord Snigsworth te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000256.wav|Ik wist mij eenigen tijd boven water te houden, en bij geluk of liever als door een wonder voelde ik eensklaps grond onder mijne voeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001027.wav|waarna hij ze op een hoopje op het witte tafellaken nederlegde, om ze te kunnen zien. Ik heb een hekel aan onzen huisbaas ! verzekerde Bella|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000618.wav|Zigt gij het TESSELSCHADE? Gij komt als uit de lucht gevallen. Waar is de reis heen? TESSELSCHADE. Ik ga met mijn dochtertje en deze vriendin van daag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000728.wav|naderde steelswijze den ongelukkige, drukte hem een geldstuk, dikwerf een zilverstuk, in de hand en verwijderde zich haastig|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001237.wav|Doch de dag eindigde niet zoo gunstig als hij was begonnen. Tegen den avond werd Marianne weer erger; zij gevoelde zich meer afgemat, rusteloos en gejaagd dan te voren|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002443.wav|maar om Hera's haat! Het zij zoo; haat mij, godin: gij zijt de eenige en zult die blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001198.wav|wekte terstond zijn moeder en drong er op aan, dat zij zich ten spoedigste zou aankleeden, naar de poort van het koninklijk paleis gaan en, tegelijk met den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006568.wav|Het een en ander bij elkander nemende: onder het hoofd dit de tegenwoordige ken teekenen en zijne gemeenzaamheid met KarelHexam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001282.wav|Verhevenste aller koningen der aarde, alvorens ik u de buitengewone en bijna ongelooflijke zaak vertel, die mij voor uwen hoogen troon voert, bid ik u|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001820.wav|En zij ging naar achteren om den koetsier te waarschuwen. Enkele dikke druppels vielen neêr. De honden op het gazon rekten zich een voor een uit en kwamen lui en langzaam binnen, zeker van dichtbij een goed thuis te zullen vinden|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_001422.wav|Tot welke partij behoorde hij? tot de partij der humaniteit. Deze koos Frankrijk tot haar doel; in de natie koos hij het volk, in het volk de vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_001310.wav|omdat dekoning slecht bij kas was, omdat een verhooging in zijn betrekking nimmer scheen te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004918.wav|Deze literarische heer draagt een luipaardenkop over zfln eigen hoofd, en een kleed van|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000068.wav|hadt het wapen moeten meenemen en opbergen. Kinderen zijn kinderen; niet waar? Dus nog eens, u bent de oorzaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000533.wav|Bij gelegenheden, die juffrouw Fanny aanleiding gaven om eens en voor al iets te verklaren, nam hij de volgende waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000146.wav|Schrandere negers brengen hunne meesters nooit voordeel aan, hervatte de ander, tegen de verachting van zijnen tegenstander achter zijne grove stompzinnigheid verschanst|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002033.wav|Dit heeft hij mij in de hand gestopt! riep zij uit; verbrand het in de kaars. En zij wierp een violetkleurig briefjen op de tafel|496|neutral
+wavs/train_2450_9752_004566.wav|Ik ben bezorgd, zeide hij, dat gij de kans om zulke schoone plannen ten uitvoer te brengen, reeds verspeeld hebt, en weldra gedwongen zijn zult het masker af te lichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004736.wav|en dat zij tot haar besluit werd genoopt door hare kennis van zijn trotschen aard en zijn fijn gevoel van eer, in welke opzichten zijn karakter met het hare overeenstemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012055.wav|Een krul van een meisje, een haar uit een bakkebaard, doen de schaal in een minuut naar den anderen kant overhellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000432.wav|jaren misschien rustte ze; dan werd ze weêr mensch; dan verging weêr de vorm, de schijngestalten wisselden af: de ziel bleef altijd|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003578.wav|Welnu, Martha! ik voldeed aan zijn wensch; ik deelde hem alles mee, en ik had er geen berouw van. Ik kreeg een bondgenoot, al was het er een die het gebeurde niet licht opnam|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005281.wav|Die draagt haar doek achter haar en is verder tot elken dienst bereid. Wat er verder is, daar wil niemand iets van weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000923.wav|Wat Stauffacher aan kostbaars bezat, was in de grot, doch de armoedige meubelen, die de Hoofdman had zien weghalen, bevonden zich in het bouwvallige huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000448.wav|Zij wisten wel, hoe men roekeloos dapper en toch tegelijkertijd voorzichtig met die ontplofbare stof kan zijn. Evenmin kon men denken aan een wanhoopsdaad van de zijde des hoofdmans|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002562.wav|In de ogen dorst hij ze niet bezien. Andere ridders spraken en lachten vrijelijk met haar; de verliefde Adolf alleen was voor haar zo bevreesd dat hij zelden een woord in haar tegenwoordigheid dorst wagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005428.wav|En terwijl hij daar van angst lag te zweeten, was het, hij wist niet hoe of wanneer, verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000027.wav|Hy bleef zitten tot al de deuntjes waren uitgespeeld, en kwam er toen af. Tobias, riep hy met een lach|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010188.wav|lachte en de wees lachte, en eindelijk lachten de bezoekers ook, al hetgeen meer vroolijk dan begrijpelijk was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004764.wav|daar met elkander voerden. Nu? Hoe is het? Gaan we morgen op de jacht? vroeg Stipan. Ja|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005882.wav|Maar de plaats, waar de vlieg Lewin gestoken had, scheen nog zeer te doen; hij verbleekte weer, toen hij Stipan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000230.wav|beving haar nu en dan een loodzwaar gevoel van verdoving, zodat het was alsof ze haar arm niet kon oplichten of haar hoofd niet kon bewegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000737.wav|Verwacht niets van mij, als je getrouwd bent. Die vrienden van je mijnheer Brooke moeten je dan maar voorthelpen. Ik wil niets meer met je te doen hebben. En de deur voor Meta's neus dichtslaande, verdween Tante March in heftigen toorn|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000320.wav|Help, Heer! klonk eene vrouwenstem. Doch zoodra had de ridder den klank dier stem niet vernomen, of hij riep uit: Wat hoor ik? Die stem? Bertha, ben jij het|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_002027.wav|En ik heb ook redenen meer voor mijne ongerustheid, zeide Van Schaeck en deelde zijnen vriend nu mede, wat Gerrit te weten was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000959.wav|ook bij de schoone onbekende zijn medeminnaar zou kunnen worden, en hij overwoog deze vraag zoo ernstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009197.wav|of iets te mogen zijn in zijn leven, en voordat die prachtige Tartaar de ukase had uitgevaardigd: Daar hij zichnooitzal onderscheiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000874.wav|Toch ook ter wille van uzelve, anders zou uwe belangeloosheid de grenzen van het waarschijnlijke te buiten gaan. Lucy keek Elinor aan, en zweeg|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_001561.wav|Met dat al, hij was een fatsoenlijke lichtmis: hij bleef altijd en op alle plaatsen den zwier, hem aangeboren, de meest beschaafde vormen en zelfs een hem eigen kiesheid van uitdrukking bewaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_007060.wav|maar haar krachten ontzon ken haar, en zij stortte bewusteloos neer. Nu werden de ongevoeligheid en de koelheid, waarmee de jonkman praalde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000673.wav|gerust met uw vriend mede, Fokke,' viel Bertha hem in de rede, 'mijn zaken kunnen wel tot morgen wachten.' 'O! neen, lieve mevrouw. Wat ik beloofd heb moet ik doen, zelfs al deed ik het minder gaarne dan nu het geval is|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001152.wav|adat een goed glas wijns gebruikt had, zeide hij: ' ij wenscht nu, dat ik eens zelf wat maakte, maar ik heb geen bepaald onderwerp. ebt gij niet het een of ander|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001352.wav|op dan zij. Zij was met de uiterste zorg, schoon hoofdzakelijk naar den ouden smaak gekleed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001355.wav|en rende voort over plassen en slooten, zich er weinig aan storende, of het water hem om de ooren spatte. Ten gevolge van de belemmeringen, welke het jachtveld opleverde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000250.wav|Dat zou u mogelijk geneeren, Leo! Maar ik wil wel gêne lijden voor den zoon van den huize, wiens recht mij te sterker aanspreekt, naarmate hij een uitgestootene is; ik zal mijnheer Rudolf mijn ledikant afstaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000935.wav|Te midden van onzen voorspoed, waarin wij hem maar al te ligt vergeten, behaagt het Hem soms, ons op eene gevoelige plaats te treffen; opdat wij aan Hem mogen denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000238.wav|dan begon de dagelijkse grote drijfjacht op vlekken en stof, op niet fraai gepoetste vorken en lepels en niet volkomen glinsterende messen; op scheurtjes en rafels in kinder- en|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000169.wav|Barkis heeft wel zin! Daar het nu laag water was, ging hij heen, met het tij. HOOFDSTUK|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000854.wav|Op Zondagmorgen van den Pinksterdag heeft van Boisot met zijne Geuzenvloot de Spaansche schepen, onder den Vice-Admiraal Adolf van Heemstede, bij Antwerpen aangetast|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002131.wav|t s waar, de meeste dames denken er tegenwoordig anders over, en beschouwen zoo iets als beneden zich: en men vindt mij misschien wat ouwerwetsch; maar ik ben nu eenmaal zoo en ik verlang op mijn leeftijd niet te veranderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_012265.wav|in orde te brenggn, dat zij vergat eenige regeling te treffen omtrent haar zoon, den kleinen Rawdon, en zij dacht er zelfs niet eenmaal aan hem op te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000434.wav|er was nu geen spoor meer van hem te zien en het was tevergeefs, dat ik hem luid bij zijn naam riep. Mijn eenig antwoord was mijn eigen stem, in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006072.wav|tante Betsey, de kamerdeur openend. Thee, je mevrouw is een beetje onwel. En vlug een beetje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003641.wav|namen verveling en vervolgens een onbedwingbare vaak de plaats der verbazing in en welhaast verkondigde een luid gesnork aan de beide saamverbondenen, dat hun bondgenoot in slaap was gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001636.wav|En raakt gij door den tijd met eenen jonkman meer dan gemeen bekend; zoodat gij eene gevestigde genegenheid voor hem gevoelt, ô mijn kind! wees dan dubbeld op uwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001858.wav|Van waar kwam, waar ging hij heen? Nauwlijks had hij het kunnen zeggen. Hij was gedwaald langs de zijwegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007117.wav|Zijne hebzuchtige bezorgdheid liet hem echter niet toe een nacht buiten het huis door te brengen, en zijn verlangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000251.wav|Lewin en zeer kort na diens vertrek graaf Wronsky. Lewins optreden bij het begin van den winter|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000374.wav|Neen, voorwaar! als ik eene dochter van Egmond trouwde, zou het mijn hartelust zijn, den armen soldaat, in welke conditie hij zich ook bevond, een vroolijken dag te schenken|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004753.wav|die daar, in een kamerjapon en met pantoffels aan terwijl zijn laarzen naast hem stonden, met een courant in zijn hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001934.wav|u bovendien, Seerp Van Adeelen! verklaar ik een onwaardige bloodaard te zijn, die van de overmacht gebruik zoekt te maken, om een bijzonderen wrok tegen mij te koelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004235.wav|Zijt gij niet te zwak om zoo ver te gaan? Neen, was het antwoord. Nu wij maar eens weg zijn, ben ik sterk|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000646.wav|Ja, en met iedereen bemoei je je, en naar mij kijk je niet om. Denk je, dat ik het niet merk? O, 'k heb me geërgerd vanmiddag aan tafel.' 'Maar kindje,' zei Jog, 'ik mag toch zeker wel gewoon met iemand praten|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000480.wav|Het tweede uur kwam Smidt binnen met een groote portefeuille onder zijn arm. Zoo loopt hij altijd, net of er wonder wat inzit, en dan haalt hij er een paar natuurkundeboeken uit. Of een schrift|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001479.wav|trad met Fantine binnen en sloot de deur weder achter zich, tot groote teleurstelling der nieuwsgierigen, die op de teenen gingen staan en den hals uitstrekten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000705.wav|Nu waren er niet veel lieden in de nederzetting. De meesten schenen op een zeetocht uit te zijn, vermoedelijk met Il Capitano. Toch waren er nog meer dan genoeg overgebleven, om niet al stommetje-spelend te moeten blijven rondloopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001706.wav|Hij moest zijne vermoeidheid eerst te boven komen en geheel; waarmeê de prins op dit oogenblik ook zijne hersenen bezighield, kwam er minder op aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001246.wav|had het regt verworven zulk een verzoek te doen, en alleen zijne naauwgezette pligtsbetrachting en groote onversaagdheid waren oorzaak, dat hem toegestaan werd zijne familie, zoo als hij VAN DE WALL en vrouw noemde, op te zoeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_002552.wav|af gaan leggen en wachtte alleen op ons, om aan boord te gaan. Wij gingen dan ook aan boord zoodra we maar konden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005220.wav|Ik ben een zot, een ezel! riep Reinout, zich voor het hoofd slaande, vergeef mij, schoone Freule, zoo ik eene, eene enkele uitdrukking gebezigd heb, die uw toorn verwekken kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000829.wav|zijn achterdocht bevestigd. Er was maar weinig meer noodig om hem tegen Sir Mulberry in het harnas te jagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001427.wav|en keerde in de opening van de muur terug, welke zich achter haar sloot als of er nimmer eenige opening of scheur geweest ware|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002013.wav|En nu ook zal men begrijpen, hoe diep het hem vernederen moest, dat een ruwe, ongemanierde bootsmansjongen als Paddeltje, het hem ongezouten had te kennen gegeven niet van zijn partij te willen zijn|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000907.wav|HET IS STELLIG WAAR! Dat is een ontzettende geschiedenis! zei een kip, en zij zeide het in een stadswijk, waar de geschiedenis niet voorgevallen was|2506|neutral
+wavs/train_2450_7160_004686.wav|waar men met krijt al deze regelmatige merken heeft gezet. Het monster kijkt naar zijn werk, en zijn zwaar hoofd oplichtende, antwoordt het|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000696.wav|Pijlsnel ratelde het rijtuig en de keizer haastte zich te salueeren, links, rechts, terwijl de hoeden voor hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002278.wav|Met wie?' 'Met van den Broek.' 'O, dan is het goed. Ga dan maar weêr weg.' 'Hebt je iets noodig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001028.wav|Gij kent het volk hier beter dan ik, zeide van der Does toen de beide knapen weg waren. Het spreekwoord zegt: kinderen en dronken lieden zeggen de waarheid, Uwe Edelheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004924.wav|misschien dacht men er ook zoo over aan het Hof op dien zonnigen dag. De gestalte van een|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000251.wav|Soms zeide hij den rezident, dat het hem onmogelijk was meer te doen. Maar Van Oudijck, op dit punt, was onverbiddellijk, erbarmingloos. Hij was zelve gewestelijk secretaris geweest: hij wist wat het was|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_008864.wav|Daarop zeide hij tot Kitty, dat zij er heden bizonder goed uitzag en stelde den jongen Tscherbatzky aan Karenin voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003389.wav|Maar gij weet toch wel, mijnheer! antwoordde de Lord Mayor, dat het nu geen tijd van gehoor is. Het is inderdaad onfatsoenlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000908.wav|De zaak, waarvoor de juwelier was uitgegaan, had niet veel te beduiden; hij liet die op haar beloop, en begaf zich naar den prins van Perzië|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003516.wav|en om in Parijs de belangstelling te wekken van menschen, die allen evenveel haast hebben, moet men al in een zeer beklagenwaardigen toestand verkeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010703.wav|Bradley Headstone was zoo in het oog loopend onhandig bij die jacht, dat Rogue het opmerkte. Pas op, Anderstel riep hij, t gij zult u in de hand snijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001375.wav|Ik ben besloten alsdan mijne levenswijze te veranderen, en met dat geld eenen handel aan te vangen, dien ik vertrouw, dat mij goede winsten zal opleveren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001909.wav|vlij tige gelaat, van slechtheidt vlak tot schroomen, De stal des lichaams, hals en heup begint te vroomen; En maaksel kryght het geen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000098.wav|waar de meid mij dan toch ten slotte ingelaten had, wel een beetje verwonderd uit. Ik herinner mij dat hij een bruinachtige kamerjapon aanhad en|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000645.wav|Het werken in de leidsels scheen de heerlijkste uiting van hun wezen, het enige waarvoor zij leefden, het enige dat hen in verrukking bracht. Dave was disselhond of achterste hond|5809|neutral
+wavs/train_1724_2649_002276.wav|Zijn hoofd gloeide nog steeds van koortshitte, hij poogde tevergeefs op te staan, al zijne ledematen waren als gebroken. 'Zu'j nog eens niet wat drinken, mien jongen? Hier is nog een kuppien versche geitemelk; dat zal oe goed doen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000779.wav|Breydel was nog enige stappen van de gelederen zijner beenhouwers, wanneer reeds de gehele uitrusting op de grond lag. Hij behield slechts het wapenschild dat Machteld hem aan de hals had gehangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000842.wav|zijn uiterlijk en zijn kalme fatsoenlijke manieren waren hun meegevallen; een hunner vroeg: 'Gaat u in gouvernementsdienst naar Indië|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000148.wav|De jongen liep dood verschrikt weg, en begon te zoeken. Hij vond een plaats, waar de muur van Ottenby zoo afgebrokkeld was, dat hij er over kon klauteren. Later|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007210.wav|de plaats, waar zij stond, scheen hem een ongenaakbaar heiligdom, en een oogenblik stond hij op het punt om weer heen te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003518.wav|Peg Sliderskew werd bijna tegelijk met Squeers gedeporteerd, en kwam, volgens den loop der natuur, nooit terug. Brooker stierf vol|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003821.wav|en met aarde, graszoden of wat het eerst bijdehand is overdekt; en dan noemt de verheugde inboorling dit een weg en beproeft er over te rijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002046.wav|Met dien sprak hij over vele belangrijke zaken, en bij het naderen van Haarlem viel hun gesprek over de daar bijna twee Eeuwen geleden uitgevonden Drukkunst|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010196.wav|Niets Engelsch!' waarna zij. Presto! met een zwaai van zijn arm en eene kleur als bloed op zijn gelaat, werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000412.wav|Hij keerde oogenblikkelijk terug en bragt ze binnen den bepaalden tijd aan den groot-vizier. Deze minister ging er zelf weder meê naar de keuken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002410.wav|Dan hadt gij niet uwe plaats moeten nemen hier, in een huis, waar alle genietingen der wereld, alle voorrechten van rang en rijkdom u omringen; waar gij van dit alles uw deel kunt nemen, zooveel het u lust|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000065.wav|Wij zijn gereed u te volgen, antwoordde de juwelier, doch wat ons verlegen maakt, is dat wij geene kleederen hebben, en ons dus schamen voor den dag te komen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001606.wav|Ik weet nog niet wat ik nemen zal: een van beiden. Maar het is zoo veel, het is zoo veel. Zoû ik nog eens een goed cultuur-historiesch werk schrijven.? Ik hoû niet van aanteekeningen. Die snippers papier|1666|neutral
+wavs/train_2450_9433_001091.wav|maar dat deed ik, omdat hij me uitschold en omdat ik op dat oogenblik mijzelf niet was door de muziek, die ik hoorde. Een mooi praatje, bromt Jakob|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000294.wav|c ride hielp mij die dingen koopen op een veiling die de eniors vierde jaars studenten hielden. ij heeft haar heele leven in een huis gewoond en weet dus precies hoe je een kamer moet inrichten|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000372.wav|als de behoeften kenschetste van iemand die geene gewoonte maakt van uithuizigheid, en die in zijn thuis al de comforts wenscht te vereenigen, waarvoor het vatbaar is. Behalve de onmisbare meubels, die tot de eischen van eene|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001488.wav|Hij is nergens bang voor, zelfs niet des nachts. Dit noemt hij zijn dapperheid. Hij wil niet, dat ik mij om hem beangstige, evenmin als|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000048.wav|Maar geen levend mens had deze schatkamer geplunderd en de doden waren dood. En daarom trokken John Thornton en Pete en Hans|5809|neutral
+wavs/train_2450_4461_005460.wav|Je hebt toch gezegd, dat je daar wildet blijven om Jawschin weg te brengen. En nu heb je hem er toch gelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000020.wav|in een mauve fluweelen toilet met dof goud en pailletten en kralen gewerkt, op den bruinen geönduleerden chignon een hoed met witte aigrette|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000768.wav|en troostte zich over dit ongeval, met de gedachte, dat zich op de wereld eene menigte menschen bevonden, die vrij wat ongelukkiger waren dan hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001886.wav|Ik dacht dat het Romainville moest zijn waarom Romainville? De eerste straat, welke ik doorging, was doodsch en eenzaam. Ik sloeg een tweede straat in|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004651.wav|Als louter gierigheid iemand rijk zou kunnen maken, dan had Sir Pitt Crawley kans gehad zeer vermogend te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000190.wav|en vluchtende voor zijne herinneringen en zich zelven, stortte hij zich in het dichtste gedrang. Den geheelen nacht liep hij heen en weer|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002171.wav|Eckbert haalde zwijgend de schouders op. Ik keerde mij naar de haard en wierp, om mijne smartelijke gewaarwordingen te verbergen, een blokje in het reeds hoog vlammend vuur|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000686.wav|Dan was het of iederen morgen de aarde en hare wereld begon voor de eerste maal en of de menschen niet anders zouden zijn dan pas geschapen in een jeugd van naïveteit en|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_001027.wav|maar niet onoprecht. De brief eindigde, dat zijne ouders Henri, en Constance en Addy gauw verwachtten te Driebergen. Haar hart klopte|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000153.wav|Mijn Grootvader wilde toeschieten, om hem op te beuren, hij was zoo nabij hem, dat hij hem dadelijk hoorde zeggen, zij kunnen het ligchaam wel dooden, maar de ziel niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004451.wav|nam haar hand, groette haar met groote hoffelijkheid en stelde haar aan lady Steyne en zijn dochters voor. Zijn dochters maakten drie statige buigingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000985.wav|Bespottelijk! de meisjes kleedden mij voor de aardigheid zoo mooi aan, en ik vind het wel prettig. Zou Jo niet vreemd opkijken, als ze me zag? vroeg Meta, vast besloten van hem te hooren, of hij haar mooier vond dan anders of niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000222.wav|Daarna laadde hij het weinige hout, dat zijne schatten verborg, af, droeg de zakken zijn woning in, en legde ze voor zijne vrouw neer, die op de sofa zat|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003128.wav|Maar als er ten huize van Wijnands gezelschap was, hetzij voor eene soirée of ten eten, kon ik mij moeilijk verontschuldigen daarbij tegenwoordig te zijn, en dan was het interessant op te merken, hoe die lieden zich tegen mij hielden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000934.wav|Herakles, om te weten, kroop nader over de vlakke steentafel, waar op hij lag en zag naar beneden. De diepe diepte in|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004519.wav|Ik ging naar de andere zijde van de straat en liep een heel eind ver naast dat bekoorlijke gezelschap, tot ik eindelijk een politic-agent tegenkwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001762.wav|Moeder, daar ben ik! maar Vader komt niet. Hij was opgepikt door meneer Van Beeckesteyn, de dochter van die zijn koetsier ligt op sterven; ze reden hier heen om het u te zeggen en kwamen me bij het station achterop|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003806.wav|in deftigheid en gevoel van eigenwaarde tot een reus was uitgegroeid, gelijk duidelijk Sleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001572.wav|Gij zult daarenboven mij, die toch van een' levendigen en luchtigen aard ben, te ligter vergeten, daar gij in RUBBENS een' zeer deftig man van zedige Hollandsche manieren zult aantreffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000056.wav|Wij gaan dus weêr een der lanen in, ditmaal langs de boorderij met haar' hooiberg en haar schuren, door een wild, digtbegroeid gedeelte van het bosch|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000428.wav|Nu moest hij nog praten met den directeur der school: hij moest meer vrijheid hebben. En toen hij daarmee aankwam, keek die hem eens aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003298.wav|Na de' eenzamen dwaaltocht, klopte hij aan bij een landbouwershut, vroeg gastvrijheid en dwaalde verder den volgenden dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010389.wav|Gij hebt er toch ook iemand naar gevraagd. Kom, mevrouw Lammie, de eene bekentenis is de andere waard. Hebt gij er iemand naar gevraagd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000946.wav|in sterrenlooze duisternis of wanneer de maan en de wind de wolken scheuren, werd deze boulevard zelfs vreeselijk. De donkere lijnen drongen in de duisternis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002236.wav|De zomer verstreek, daarna de herfst; de winter kwam. Noch mijnheer Leblanc noch zijn dochter hadden weder een voet in het Luxemburg gezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002128.wav|hoe voortreffelijk een ziekenoppasster gij zijt. Nu! ik begeer dan ook niet, dat gij u terstond van hier begeeft. Ik beloof u, ik zal u gekwetsten zenden, indien zij er zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008160.wav|In die bezielde oogenblikken komt Brouwer op een denkbeeld, dat beslissend werkt op het gewicht van den dag. Hij kijkt op zijn horloge|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004164.wav|Het was op zijn verzoek, of op haar verlangen; dat is mij ontschoten. Weet gij ook hoe mijn kleine broertje het maakt, mijnheer? vroeg ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000390.wav|hoe het mogelijk was dat dit alles slechts eenige weken oud was en toch reeds zulk een hoofdrol in zijn leven speelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002693.wav|Eene menigte schaven, beitels, zagen en andere gereedschappen, die verpand, maar nooit gelost zijn, vormen den voorgrond van het tooneel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000527.wav|Heeft zy dergelyk verlies geleden? zeide ik. Jkdroeg daar geen kennis van. Versta mij wel, mynheer Sampson|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002554.wav|Maar generaal, hernam Othomar zacht; ik begrijp heusch niet waarom Zanti's socialisme, op dit oogenblik, verhinderen moet, dat wij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002029.wav|Zoo heeft die zekere Juliaan zijne confessie gedaan?' vroeg hij, met schijnbare achteloosheid, zijn spel met den handschoen hervattende. 'Ik heb hem nog niet ondervraagd,' repliceerde Schout Meerman koeltjes|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001452.wav|eer en meer verdrongen sedert dien tijd de werktuigen den handenarbeid, en de gemakkelijkheid, waarmede thans alles wordt voortgebracht en nageäapt, vermeerdert dag aan dag de heerschende anarchie op t gebied der kunst|1724|neutral
+wavs/train_5809_5233_000189.wav|Dit dan aldus beflotcn zijnde, lieten zy dc Schipper en andere OHicicrcn van het Schip by haar komen, en als doen de Heer le Sage het woord voerende, zcidc'tegcns haar uit naam der gantfehc Vergadering|5809|neutral
+wavs/train_2450_5459_003353.wav|en gevoelens gelijken tred te houden, en bereikte spoedig het huis waar zij den inbreker verlaten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000123.wav|ij de handweverij is de bewerking in de hoofdzaak dezelfde, maar de werkman moet daar met de voeten de kammen op en neder bewegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000053.wav|Kom, zei zij, mijn aangeboden hand aannemend om haar over den haardrand te helpen, en mij strak aankijkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000085.wav|was hy vol bewondering voor het zeldzame geduld, dat Therese jegens de oude mevrouw Hawtrey aan den dag legde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002445.wav|Er was iets in haar voorkomen, dat hem schrik aanjoeg. De oogen, die zij strak op hem gericht hield, flikkerden of zij pijlen wilden uitschieten; haar donkere tint verschoot tot vaalbleek|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_004523.wav|De reis van dien dag leverde ons overigens weinig belangwekkends op, en te middemacht kwamen we te Louisville aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003292.wav|Nauwelijks had hij uitgesproken, of een der leden stond op, om voor te stellen, dat men Percy zelven tot die waardigheid zou verheffen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002034.wav|Terwijl wij mannen elkaar wat verbluft stonden aan te kijken, stak zij nog even het hoofd door de deur. Kapitein! gij kunt vandaag voor de menage zorgen; ik ga paardrijden|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000095.wav|Het verdwijnen van de tucht werkte ook op de verhouding van de honden onderling. Zij vochten en twistten meer dan ooit, tot somtijds het kamp een dolhuis leek|5809|neutral
+wavs/train_2450_9278_000384.wav|Zelfs mijne tranen zullen hem niet kunnen verbidden, en hij zal zijn' zoon niet sparen, maar hem aan zijne regtmatige gramschap opofferen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000358.wav|dat ze niet meer noodig was in mijnheer Blik zijn binnenkamer, stilletjes weer bij haar steile trap opklom, en hoe zij op haar kamer gekomen de paraplu|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005040.wav|Suze is verkocht. Zij stapt van het blok, blijft staan, ziet angstig verlangend om; hare dochter strekt de handen naar haar uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003308.wav|Ik heb u laten ontbieden, Dominé!' zeide de Baron, om u eene tijding medetedeelen, die uwe belangstelling wekken zal. Het besluit is genomen! de kogel is door de kerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004671.wav|en zijt zelfs voor de wet schuldiger dan de beide anderen, daar de wet aanneemt, dat de vrouw onder den invloed van den man handelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009690.wav|zoodat de arme, kleine engel in het witte kleed de liederen, welke die mannen brulden bij hun whiskey-punch, niet kon hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004573.wav|Toen Jan een paar weken getrouwd geweest was, begonnen hij en Sigurd op een dag een nieuwen put te graven. Toen zij dieper in den grond groeven, vonden ze verscheidene verschillende aardlagen. Bovenop|2450|neutral
+wavs/train_1775_1747_000001.wav|De kinderen hebben geen ander speelgoed dan een tamgemaakte zeemeeuw, die zij een ijzeren ring om den hals doen dragen. Wat hun voorkomen betreft: gij moet ze niet beoordeelen naar het proefje|1775|neutral
+wavs/train_2450_9433_001098.wav|Den volgenden morgen zocht hij zijn grijze overjas en een hoed van lage drukking op, deed, hetgeen voor hem een zeldzaamheid was, een halfhemdje voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000580.wav|Hei, hei, wat ge vandaag niet doen moogt, dat moogt ge misschien morgen, Cornelis! Geloof me, kameraad, er is nog meer dan genoeg voor het mes|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001005.wav|Hier werd het gesprek der beide vrienden gestoord door het binnenkomen van een' der suppoosten, die het middageten bracht, uit eenen schotel brij en een brood bestaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002433.wav|perdu. Zij liet haar elleboog op de knie en haar kin op haar hand rusten, terwijl zij onachtzaam met haar been schommelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003701.wav|in zijn linkerhand een grooten staf met dikken knop, voor de deftigheid, en in zijn rechterhand een rottinkje, voor gebruik|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003949.wav|en een vilten hoed; zijn eigen hoed had hij met dpzet boven laten liggen. Zoo zette hij zich, met den sleutel in zijn hand, bij de deur neer om te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002404.wav|en gij kunt verzekerd zijn dat, wat voor geldzuchtige dingen ik uitvoer, ik ze u altoos alle in het strikste vertrouwen zal raeedeelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001380.wav|e prijs, die hierop viel, was een lucifersdoosje, en die het trok was. w. an oertoghe. et gelach was deze reis iets minder luid, maar daarom niet minder algemeen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000546.wav|Nu lachte zij er zachtjes om, na dien eersten familie-avond nog zittende in hare hôtelkamer, terwijl haar jongen al sliep. Ja, papa had altijd geglimlacht, omdat De Staffelaer zoo gecharmeerd op haar was, en zij|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_006100.wav|en het werd blijkbaar, dat er iets omging, hetwelk de rust van Rosa en van nog iemand verstoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000210.wav|en zich zeker niet aan eene tweede vuurproef in Covent-Garden zou gewaagd hebben, indien mejuffrouw Kelly hem niet in zijn vroeger voornemengesterkthad. De|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000405.wav|Zoo verliep de tijd, tot ik er aan denken moest om weder heen te gaan. Eindelijk werd het zoo laat, en toen werd het zeer erg|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000899.wav|die een groote gunstelinge van den heer Kegge was en in zijn huishouden goede diensten bewees|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_008004.wav|hem toch met vroolijk stralend gelaat te gemoet en zonder te weten wat zij sprak, zeide zij: O, dat is mooi|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001293.wav|De sultan vond de spijzen buitengewoon smakelijk en bekende, dat hij nog nooit heerlijker gegeten had. Hetzelfde zei hij van den wijn, die inderdaad zeer kostelijk was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006165.wav|singen gaan niet te zamen, merkte Fritz met den rooden neus op, die blijkbaar het eerste amusement de voorkeur gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000559.wav|Voor mij deedt gij hem aanbreken; gij dwongt mij zoo ver te komen; de bodem dier woedende zee, hier sloeg hij zich op de borst|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000053.wav|In de weiden, welke nevens het leger lagen, bewogen de Franse voetknechten zich in wentelende scharen en dreven langzaam als een schrikbare slang met kronkelende wendingen door het veld, terwijl de grootste stilte onder hen heerste|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001288.wav|Er kwam nog bij, dat hij het land had aan Marie, en alleen geen brenti vroeg, omdat het een goede dienst was, in zover het loon voldoende was en er veel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001526.wav|De prins had zich dien dag met wilde wortelen en vruchten gevoed, die hij op zijnen weg vond, en legde zich nogmaals onder een' boom te slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001680.wav|Helaas, onder deze verbleekende karkassen en koppen stoot mijn voet thans misschien die van mijn eigen kroost! Heer en Held, Alkaïos|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001397.wav|De Rimini's hadden het in hunne jeugd hard gehad; Robert was naar Indie gegaan, had daar vrij spoedig fortuin gemaakt, waarvan hij eerst zijne ouders, toen zijne moeder en eindelijk slechts zijne zusters had onderhouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003915.wav|Een rokje van rood en geel geruite stof, dat hem zeer netjes paste, deed zijne donkere en welige schoonheid nog gunstiger uitkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003871.wav|onbegrijpelijk voor de brave menschen in Yorkshire of Somersetshire, en in sommige philosophische|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002455.wav|toen de broeder der twee zusters gestorven was, en een van de twee naar den rouwdrager ging, uitroepende: de Meester is gekomen en hy roept|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001578.wav|Mijn vriend LIJNSLAGER is zeer welvarende. ANTONIA. Hoe! uw vriend zegt gij - uw vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001443.wav|in den eleganten zoon en broêr, dien zij zoo gaarne in de salons hunner Romeinsche kennissen hadden gebracht. Blij te ademen de atmosfeer van Rome|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004031.wav|en de kin en bovenlip zelfs met talrijke geelgrijze haren versierd waren. Het was niet zonder moeite, dat het den opmerkzamen beschouwer gelukte, in dat groote hoofd de oogen te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002456.wav|De oude prins Ercole kwam heel langzaam en waardig nader, terwijl de kapelaan zijn tred regelde naar die langzame waardigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000777.wav|Op sommige plekken was de muur bedekt met afschuwelijke zwammen, die zweren en puisten geleken; zelfs de steen scheen in dezen verpesten dampkring ziek|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000953.wav|Zij was een groote vrouw, blank, blond, over de dertig, met die loome statigheid van in Indië geboren vrouwen, dochters van geheel Europeesche ouders|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_000086.wav|op een trom gezeten, in diepe onoplettendheid, zijn droefgeestige oogen neergeslagen, die vol van de herinnering aan zijn wouden en meren waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000874.wav|Wees bedaard, goede vrind: ik weet zeer goed, wat ik zeg. Ik herhaal: de echte Dorus Makko is gevonden en|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001529.wav|en Amy betreurde diep de schade aan haar jurk, want den volgenden dag gaf Katy Brown een partijtje, en nu had zij, net als Flora Mc. Flimsy, niets om aan te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001520.wav|Daar verschijnt op eenmaal in de straat, die regt op het plein van het paleis aanliep, een troep ruiters, die in vollen galop naderen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001634.wav|Het was dadelijk heel anders, vond Van Oudijck, zijn vrouw gezellig, Louis Couperus, De stille kracht lief, mooi, nu en dan iets vertellende van de kennissen te Batavia, van de races te Buitenzorg, van een bal bij den Gouverneur, van de Italiaansche opera|1666|neutral
+wavs/train_2450_7569_001374.wav|in Liparisch gefluisterden, dialoog van de prinses en Ella Wlenzci. De prinses zag het, maar zij was gastvrouw zooals zij dat verkoos|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003842.wav|Als net voor het geluk van alle partijen beter is visites te maken, ontvangen en beantwoorden wij ze heel graag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002526.wav|die sedert den dood van zijnen meester zeer mismoedig en bedrukt geweest was. Adolf wist wel dat zijne meesteres altijd een hekel aan hem had gehad|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000043.wav|Het grootste geluk van Rudy en Babette, de schoonste dag, zooals zij hem noemden, de trouwdag, was ophanden. Maar niet in de kerk te Bex zou de trouwplechtigheid plaats hebben|2506|neutral
+wavs/train_2450_7569_000127.wav|En juist wilde hij een der tuinen binnengaan, om door te dringen tot de villa, toen zijn voet stiet tegen een lichaam aan. Het was een lijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002649.wav|maar dat hij àndere teederheden, àndere verlangens, stille weemoedig, voedde in zijn onvoldaan gemoed|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000917.wav|Ook den morgen na het gewichtig gesprek van mevrouw de Tonnette met haar nichtje had Botwater haar bericht te brengen omtrent informatien naar een broer van hare oude dienstbode, welke in Indie diende|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_005647.wav|en voor zrjn aanstaande kleine vrouwtje naar hem toe was gegaan en eenigen tijd bij hem was gebleven|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000286.wav|De laatste herinnerde zich weder dat olographisch testament, dat thans misschien reeds een verbindenden vorm had gekregen, terwijl zijne verloofde dacht aan hetgeen hem en dus ook haar te wachten stond, wanneer de oude dame kwam te overlijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_001913.wav|alsof zulk kleingeld de aandacht van een man a's hij niet verdiende; hierop verliet hij de kamer|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002720.wav|Hij plaagde haar den geheelen avond door met zijne spottende blikken en Cateau zag hem nu minachtend terug aan. Hijzelve wist niet, waarom hij zoo wreed was, maar hij kon het niet nalaten: hij moest dien avond iedereen voor den gek houden|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_010441.wav|Zij bewonderde Dobbin; zij droeg hem geen kwaad hart toe, omdat hij partij tegen haar had gekozen. Hij had open kaart gespeeld|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002192.wav|en dat de hevigste liberaal even trouwhartig den beschonken ultra, als de meest orthodoxe Gomarist den zwaaienden Arminiaan onder den arm naar huis bracht en te bedde hielp|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002167.wav|Gods engelen begeleiden je op al je wegen,' zoo klonk hem nog de bevende stem van den ouden Kranse in de ooren. Weldra naderde hij 'den fulpen zoom van het vale kleed' en daarmede was het bezwaarlijkste van den tocht volbracht|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001782.wav|Des hertogs dochter was den nieuwen gasten tot gids en Hedwig werd diep getroffen door haar zachte bescheiden wijze, haar deemoedige hoffelijkheid, die dankbaar scheen voor elke aandacht of vriendelijk woord|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_003016.wav|en greep daarna naar zijn muts. Ik denk niet lang, antwoordde zij, Wronsky verlegen aanziende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000656.wav|Zij smeekte de jongelui nooit, nooit een dobbelkoker aan te raken; en toen de jonge|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000165.wav|toen zij tot hem zeiden: Sire! wij smeeken uwer Majesteit ons deze schijnbare oneerbiedigheid te vergeven, het was ons niet mogelijk ernstig te blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000439.wav|Lachend en hijgend waait zij zich koelte toe met haar waaier. In een hoekje der zaal slaat Dorus, onopgemerkt door de overigen, Augusta gade|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000204.wav|Beiden sprongen weder in den wagen, en Phineas bracht de paarden door zweepslagen in een ren, terwijl de ruiter naast hen bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007025.wav|dat er oudere hoofden in de City geschud hebben, toen ervan den uitgebreiden handel en den grooten rijkdom der Veneering's gesproken werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001095.wav|u had ik berekend, dat, terwijl hij zijn boodschappen deed, ik met icolette een toertje buiten het dorp rijden en dan te geschikter tijd hem weêr zou kunnen ophalen. ag daar nu zooveel kwaad in|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000240.wav|Hij nam een korte teug uit de veldflesch, en wandelde zuidwaarts op. Hij had de plek waar hij de patrijzen had zien vallen goed in zijn ziel geprent|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002222.wav|Ik bleef wachten, in de hoop den minister nog even te kunnen groeten,' sprak Meekern bij wijze van verklaring, die hij aan mevrouw richtte, maar die eigenlijk aan het adres van Witgensteyn behoorde|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003328.wav|Bijna gelijktijdig kwam er een brief met hetzelfde postmerk van zijn neef, ook een Witgensteyn, werkzaam aan de fabriek en daarbij geïnteresseerd. Deze voerde een geheel anderen toon|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000796.wav|dat iedereen met hem gevoelde, hoe volkomen hij in zijn element was. Doch als het op schrijven en wrijven aankwam, liet de door en door bekwame zeeman er menig zweetdroppeltje bij|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002401.wav|umsteigen', klinkt het in drie talen. Nieuwsgierig gaat Willem het perron op. Uit een' waggon eerste klasse stapt een heer; met den rug naar Willem toegekeerd, neemt hij een koffertje uit de hand van een bleek jongmensch aan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002699.wav|Deze bewijzen van zijne schuld uit mijne handen geven!' bracht hij uit met gesmoorde stem. 'Weet gij wel wat gij mij vergt; weet gij wat ze voor mij zijn? O! neen, neen! dat kunt ge niet weten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000286.wav|De man is nog niet op, voerde Brass hem te gemoet. Hij wil maar niet wakker worden. Wat zullen wij doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001031.wav|Ja, je hondje kun je meenemen. Heb je drie dagen rondgeloopen? Och!. Wel! wel! hebben ze je uit het stroo gejaagd, en heb je niet gebedeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001062.wav|in de aangename hoop, om daar uwe beminnelijke dochter te zullen aantrefsen. ij weet, dat mij de fortuin daarin zeer gunstig geweest is. aar tot mijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000837.wav|Ik weet niet welken naam men er precies aan geven moet. Zou het ook volksopvoedingzijn? Dat dunkt mij niet, antwoordt Jasper|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001024.wav|Marianne's lippen beefden, en zij herhaalde het woord zelfzuchtig?, op een toon, alsof zij wilde zeggen: Dus je denkt werkelijk, dat hij zelfzuchtig is|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002504.wav|de redevoering, welke ge tot mij houden wildet, is nu verloren, mijnheer de advocaat; dat is jammer. Nu, des te erger; wreek u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000021.wav|Geen van allen had dansen geleerd, maar de jongens hadden eens een bal bijgewoond en hun geheugen kwam hen bij die gelegenheid te hulp|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008350.wav|Kitty, vergeef mij! Ik heb u gekweld, mijn lieveling! Dat is immers niets als waanzin! Katja, ik heb groot ongeluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000019.wav|n het middelpunt der marke lag doorgaans het gemeenschappelijk heiligdom, in wiens nabijheid ook de gewone vergaderingen der markgenooten werden gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001169.wav|Er ontstond een pauze. Beiden zwegen, ieder verdiept in een afgrond van gedachten. Marius had zich aan een tafel gezet en liet den hoek van zijn mond op een zijner gebogen vingers rusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001320.wav|Er zijn verschillende soorten jagers op de jacht naar Geluk, en niet alle jagers zijn op een en dezelfde wijze gewapend|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000132.wav|Een laatste groet aan het Bovenmeer! De streek, die na Port William voor ons ligt, wordt besproeid door de schoone, breede rivier Kaministiquia, welker oevers we eenigen tijd volgen|5809|neutral
+wavs/train_2450_9162_001412.wav|wanneer de algemeene toorn in de lucht was verspreid, wanneer de stad toeliet, dat haar straten werden opgenomen, wanneer de opstand de burgers|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007569.wav|in het, voor hem geenszms nieuwe, luu-akter van getuige voor de jury. De heer Mortimer Lightwood woonde, behalve als getuige, bovendien nog als procnreur|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003043.wav|Dan is er, vervolgde Pulver: nog een klein bagatelletje bij van anderhalf percent voor den Strandvonder, en nog een rekening van onkosten, voor gebruikte schuiten en wagens en gegeven fooien, daar een mensch de oogen van overloopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000233.wav|In een paar weken werden de verschijnselen veel gunstiger; het was eene dier bedriegelijke tusschenpoozen van schijnbare verbetering|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010796.wav|en schenen zij moede een wereld te aanschouwen, waarin bijna al de vermaken en al het schoonste|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001080.wav|wilde, toen zij den Doelen verlaten hadden, haar niet van zich laten gaan, zonder dat zij nog eenige ververschingen aan zijn huis gebruikt hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000777.wav|Ik heb u bemind, zegt het lijk. Ik heb u beschaafd, zegt het klooster. Hierop slechts dit antwoord: Voorheen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001952.wav|Dat is wat anders; laat dan hooren wat het zijn kan.' 'De quaestie van eene stad te verrassen, wierp ik maar op om u te beproeven; wat ik verlang komt simpelijk hier op neêr|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000140.wav|eene slavin te vinden, zoo volmaakt, als uwe majesteit verlangt. En vindt men zulk eene volmaakte schoonheid naar ligchaam en ziel|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000193.wav|Zonderling! hetgeen ik niet gewacht, nauwelijks gewenscht had, is toch gebeurd. Eckbert is nog op de soirée verschenen, hoewel eerst laat, en toen de voorstellingen reeds waren afgeloopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002109.wav|Toen dokter Bruce eindelijk kwam, nam deze van den huisheer weinig notitie, maar ging met een kistje onder den arm, dat van den Broek een koude rilling door de leden joeg, binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000455.wav|waren keurig netjes. Hij droeg een wonderlp, glad, glinsterend pruikje, dat zeer goed paste op zgn schedel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001465.wav|Hij begaf zich derhalve naar de weiden en nam de oppers in oogenschouw. Elke opper kon onmogelijk vijftig voer bevatten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002628.wav|Dit was onverstandig. Mijn hemel, gij moogt zoo rijk zijn als ge wilt; ge hebt ook uw nooden; wie heeft ze niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000436.wav|Herman had vaak opgemerkt, dat er onder de andere studenten van het pension waren, die lange gesprekken met Asal voerden. Deze wist zooveel, en zoo velerlei; hij nam in door zijn zacht welluidend spreken|1724|neutral
+wavs/train_5809_5460_000303.wav|Daar komt de Rogerpas links, en rechts een rij besneeuwde bergtoppen. Soms wordt ons het uitzicht belet door lange, houten tunnels, ter bescherming tegen lawinen gebouwd|5809|neutral
+wavs/train_2450_4634_005312.wav|waardoor het hem gelukte zich bijna te doen stikken en aldus eene afleiding aan het netelige onderwerp te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006077.wav|Hoe zoudt gij er van weten? Hoe kondt gij het denken? Honderd pond voor maar vijf minuten in de andere kamer. De tijd verloopt. Spreek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004983.wav|Maar toen de avond kwam en met gesluierde oogen Wegg naar Boffin's Laan zag strompelen, werd Wegg er nog overmoedig bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001591.wav|en die in de deur van zijn winkel eene pijp zat te rooken. Ach, uw aanblik, mijnheer Fagin|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002538.wav|zeer veel zou kunnen bijdragen tot de verzoening van man en vrouw. Alleen of met mijnheer haar echtgenoot? Stipan|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001836.wav|We zingen en dansen, we maken plezier, Want huilen, dat geeft toch immers geen zier. Op pretjes zijn we altijd tuk, Als Jopopinoloukicoclub|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001840.wav|en in de brandende tafel en lucifers zich de hel, welke hij zich dien avond in huis had voorgespiegeld, bespaard zag. Het was nu tien uren en de vraag, waar EDUARD kon zijn doet ons teregt|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001712.wav|Paul zag Constance het meest van alle zusters en broêrs. Hij had ten eerste in haar gevonden een nog altijd vrij geduldige toehoordster voor zijn eindelooze ontboezemingen en filozofieën|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000112.wav|Anders willen ze niets. De jonge keizerin was trillende opgestaan. Zij kende deze vlagen van onbedwingbare wanhoop. Een eindeloos medelijden was in haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005957.wav|maar hij bewoog zich niet, hij scheen dood te wezen. Eenige minuten lang bleef Vitalis roepen, maar Joli-Coeur gaf geen teeken van leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001461.wav|wat bloeit uwe blinkende schoonheid uit de bloedroode rozen verwonderend heerlijk omhoog tusschen de ruwe rotsen van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000584.wav|hetzij door wraakzucht op hem zelven, over wien hij zooveel reden tot klagen had, hem eerder aan den strop dan aan de vrijheid helpen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008730.wav|Hij is dus dood I riep Bradley uit. Daar de jonge Hexam hem bleef aankijken, maakte hij zijne lippen vochtig met zijne tong|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000496.wav|Het was al laat. Zij namen afscheid, lachende, vroolijk, zich verwonderende, maar geen verklaring vindende. - Als de dames nu maar niet zenuwachtig zijn geworden! zei de dokter|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_001489.wav|Maar gij gelooft er toch aan dokter? vroeg Rosa. Ik voor mij geloof er aan, hoe vreemd zij ook zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005233.wav|Zijn wond was genezen en hij ging reeds uit om de voorbereidselen voor zijn vertrek te maken. Slechts eenmaal zou ik haar gaarne zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000946.wav|De aftocht der Spanjaarden van Alkmaar en hunne nederlaag op de Zuiderzee maakten de nijvere handen wel wat traag, en zij, die Spaanschgezind waren, sloegen nu hunnen slag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000201.wav|op, dp naar boven. Het bleef stil, stil met opgerekt kopje, met knippende oogjes. Milia was vlak genaderd, zich niet meester|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001712.wav|Dit zeggende, wezen zij hem op twee deuren, die tot twee verschillende vertrekken geleidden, en verzekerden hem, dat zij in veiligheid en welvarend waren|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000159.wav|toen zij aan het zevende zou beginnen; had zij geen vlas meer. Zij wist, dat de brandnetels, die zij moest hebben, op het kerkhof groeiden; maar deze moest zij zelf plukken. Hoe zou zij daar naar toe kunnen gaan|2506|neutral
+wavs/train_2450_4300_003048.wav|waarvan echter maar weinige gelezen worden. Iedereen spreekt met u, of met dezen en genen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002822.wav|Maar toen hij aan den kant van het bosch kwam, zette hij de voeten vaster op den grond, stootte krachtig met de horens, en begon Kroonhoorn achteruit te drijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000003.wav|s c h, was in hare jeugd haar woord; wilt gij er een voorbeeld van, uit honderd, die ik zou kunnen bijbrengen? wilt gij het eerste het beste, dat mij invalt, nu ik haar aanzie|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007700.wav|want Richard vertelde mij dat hij zijne handen in eene taartenpan had gewasschen, en dat men den waterketel op zijn waschtafeltje had gevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004743.wav|Zij zweeg, maar klemde zich aan haar stoel vast, als vreesde zij, dat zij anders zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001501.wav|Na het gewone avondeten wilden Van Schaeck en Gerrit reeds naar de kooi gaan toen Schipper Van Keulen nog eens kwam om te vragen of Cornelis hier ook was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001660.wav|misschien een uur, toenik uit mijne peinzende houding werd opgewekt door een zacht klagend gehuil van den hond, die voor mijne voeten lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001010.wav|Ik krijg wat van mijn broêrtje, van mijn broêrtje, wat moois! zong hij door; en de keizerin verstond zijne woorden, maar ze begreep niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001590.wav|Ziedaar nu i riep hij wanhopig. Nu schijnt het dat ik u verwijtingen doe in plaats van u den toestand van mijn gemoed te openbaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009458.wav|Zij wist zei zij hoe een karakter als het mijne de droefenis tot iets heilzaarhs zou maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003386.wav|in het slop der Feuillanines, met lof van een onbekenden priester, Félicité Robert genaamd, die later Lamennais werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000028.wav|Reedhill zou kunnen gemaakt worden, als er een Sir Joseph Paxton gemaakt is. Hoe het indertijd met die der Trekschuiten is gegaan, weet ik niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000603.wav|en in de zevende eeuw geboren. Hij werd Bisschop van Utrecht, en mag als een der eerste verkondigers van den Christelijken Godsdienst in deze landen worden aangemerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001210.wav|en hadden zij vervolgens hun wandeling door de omliggende bosschages voortgezet. Het onderhoud was onmerkbaar afgeloopen, daar ieder zijn bijzondere redenen tot ernst en nadenken had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009357.wav|eh zal ook wel bevestigd worden; daaraan twijfel ik niet. Ik zal die reiziger eens even op gaan zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004070.wav|deze antwoordde: Wel, den ganschen nacht, hebben rytuigen heen en weer gereden om het terras, onder inyn venster|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001246.wav|het ongeluk vervolgt mij, want ik mis zelfs mijn zwaard, om mij te kunnen verdedigen tegen het roofdier, dat naar mijn bloed dorst|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000501.wav|Had hij echter niet iets meer kunnen doen Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis dan eenvoudig zeggen: 'dit of dat komt open; als je daar lust in hebt, raad ik je aan eens met deze of gene te gaan spreken?' Hij kon toch wel begrijpen, dat ik, aan mijn lot overgelaten, nooit tot zulk een stap zou komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000937.wav|Gave de goede God, dat zich de arts omtrent de kwale uwer Moeder vergist had, en voor de lieve lucht der lente, die ook voor de kranken zoo heilzaam is, hare ziekte wijken mogt|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001358.wav|Hij zoû haar alles vergeven hebben, als het waarlijk zoo geweest was. als hij geweest was. de zoon van een Italiaan. maar het zoû hem een eeuwig leed zijn geweest. als zijn vader niet zijn vader geweest ware|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001243.wav|Zie, daar ginds komt eene vrouw aanstrompelen! Zij heeft de huik van haren mantel over het hoofd geslagen; want ze wil niet herkend worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000997.wav|zich toen tot wendende en hem in het oor fluisterende 'mij dunkt, gij zijt onverdragelijk jaloersch op uwe reis geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003676.wav|en gij waart toen nog geen jaar oud. Daar, zeide zij. Tom, dat moet uw jonge meester zijn; pas goed op hem, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005671.wav|Zij hebben hem tot het uiterste gedreven, en hij zeide mij vandaag dat hij zou wegloopen. Beproef toch, als gij kunt, om hem eene boodschap te bezorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002239.wav|en door den natuurlijken loop van zaken er toe geleid de klove te erkennen, die zich tusschen dezen man en hem gevormd had, voegde Marius er|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000667.wav|In stilte vermoedde hij wel, dat de uitnoodiging een jaar later overbodig zou zijn; want dan kwam Elinor natuurlijk als Kolonel Brandon's vrouw, en Marianne als de gast van dàt|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000559.wav|Nu genoeg. Ik zal nog iets zeggen. Het is niet uit den bijbel. En denk er bij dat bedoeld wordt de Dood die Leven brengt, niet de lijfsdood.' Toen sprak zuster Paula eerst dit woord|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_001114.wav|ou ik niet in dien tijd uw vader kennis geven van mijn oogmerk? ij weet! gij weet. gij kent de opregte genegenheid, die ik voor u heb opgevat|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001167.wav|en dat Steyn meer van Lot dan van haar hield, stak met een stekel in het vleesch van haar hart en deed haar zoo lijden, dat zij niet meer wist, wat zij zeide, dat zij Lot had een oorveeg willen geven, en Steyn. Steyn had kunnen vermoòrden|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_003278.wav|gelijk aan Sir Leicester's patriotismus volkomen duidelijk wordt gemaakt omdat men Noodle niet weet te plaatsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000165.wav|welke vrouw zal hij mij geven? Waarschijnlijk eene prinses, welke hij bij een' zijner koninklijke naburen voor mij ten huwelijk zal laten vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001217.wav|De Czaar barstte in gelach uit, en de uitstekende schoonheid van ANTJE opgemerkt hebbende, zeiden hij, hare hand vattende, in het Hollandsch|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010415.wav|maar die door armoede en ziekelijkheid gebroken was. Haar ziekte en vervreemding roerden Amelia niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006204.wav|Tot Chatillon toe ging alles zijn gewonen gang, hoewel wij altijd veel van de koude en vochtigheid te lijden hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000238.wav|toen was het hem of een dikke mist voor zijne oogen zweefde en hem het zien belette, zijne ooren suisden en als aan den grond genageld bleef hij staan. Plotseling voelde hij de zware hand van een' politieagent op zijn' schouder|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_004301.wav|en ik zag hem tusschen de menschen heensluipen. De Hemel zij gedankt! riep zijn vader uit. Hij kan dan nog het land uitgeholpen worden|2450|neutral
+wavs/train_123_2211_000014.wav|De oogen van het meisje oefenden een eigenaardige kracht op hem uit; hij was wel gedwongen, haar aan te kijken|123|neutral
+wavs/train_5809_8568_000134.wav|Deeze uwe heusche behandeling te mywaards, verrukt my! om meer dan eene rede; ook om deeze: ik heb dan wél geoordeeld over de groote meerderheid myner Sex|5809|neutral
+wavs/train_2450_3159_001681.wav|en daar zaten ze overal mee aan. En dan gaven ze maar een vreeselijke drukte, alles haalden ze overhoop, en hooren en zien verging je, zoo schreeuwden ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002271.wav|ga naar het kerkhof: tel een, twee, drie, een, twee, drie, allen zijn ze in de mijn omgekomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001817.wav|Jane zelve was het geheel met hem eens, dat zij niet de geschikte persoon was om het aankomend meisje die kennis en talenten mede te deelen, die in haar stand onmisbaar waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000375.wav|Gij spreekt stout, Vrijboer, riep de Keizer. En wat zoudt gij dan nog meer willen? Wij willen, dat ons land uit naam des Keizers bestuurd worde door een|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005261.wav|want liefst was zij buiten en wandelde zij in haar plechtigen tuin. Nu en dan kwamen er ook gezelschappen, die de kerk wilden zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003248.wav|Laat dat maar blijven. Neem het niet kwalijk, procureur Lightwood, het is een deel van de waarheid en als zoodanig laat ik het niet blijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002189.wav|Hierop had zij willen ingaan, na haar geleider met een beleefd knikje tot dank zijn afscheid gegeven te hebben; dan, dit lag niet in diens bedoeling. Hij bleef hare hand vasthouden, willens meê binnen te gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000862.wav|Maar vleijen wij ons niet; hoezeer ook onze harten en onze gevoelens mogen overeenstemmen; ik voorzie, voor u en voor mij, niets dan moeijelijkheden|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001876.wav|en nommervlaggen, de deftige Leuvehaven, met hare statige huizen, bevielen haar nogal; maar het Nieuwe Werk vond zij de moeite niet waard een wandeling genoemd te worden|496|neutral
+wavs/train_2450_12965_001141.wav|en willen voortleven te midden van ons groot en liefdevol gezin. Maar het was anders beschikt! Wij hebben onze kinderen lief en brengen hen groot en zien hen opgroeien aan onze zijde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007307.wav|en was den geheelen dag druk bezig. Op den derden kon hij opzitten in zijn slaapkamer en zond hij zijn knecht naar Wardle en Trundle|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007772.wav|dien hij zoo ten onrechte had geminacht, maakte slechts het kleinste gedeelte van zijn leed uit. Hij gevoelde zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003442.wav|Zij schelde om het meisje en ging naar haar toiletkamer. Zij hield zich nu meer dan gewoonlijk met haar toilet bezig|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010174.wav|in zijn gezicht iets op, dat mij het vermoeden gat, dat zijn stem een sterken neusklank moest hebben en dit bleek inderdaad ook het geval te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000415.wav|Marius had inderdaad Jondrette de straat Mouffetard zien doorgaan, en sloeg hem gade. Jondrette ging voor hem, zonder te vermoeden dat reeds een blik op hem gevestigd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002577.wav|en waren er aangename geuren in de lucht, en werd alles overwelfd door eene heldere blauwe lucht|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000823.wav|Ik beloof u, zeer zacht te spreken, zeide de Jong onderworpen. - Och, Pieter, als mijnheer nu graag wil, fluisterde Dorothea en drukte Botwater zacht op zijn stoel terug|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002785.wav|Gij hebt dan geene machtiging, vroeg Willem met eenige verbazing, om ons, uit naam van hen die u zonden, openlijke hulde als Heer van Friesland te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005395.wav|ga eens met Mascha naar den crocket-ground zien, daar, waar ik het grasplein heb laten aanleggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001627.wav|terwijl haar rug van groen en goud zoo in de zon blonk, dat, had ze een paar vleugels uitgespreid en was ze weggevlogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000255.wav|de schoonste hier zijt gij; Maar de jonge koningin, daar zijt gij leelijk bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003283.wav|ik ging bij hem zitten en mevrouw Milligan liet ons boeken met platen of photographieën zien. Evenals het schip, waarop wij waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004852.wav|Ik begrijp dat er vooroordeelen zijn van haar rang, waarover eene jonge vrouw zich niet zoo op eenmaal kan heenzetten; maar verschoon mij, woont er niet met u samen eene ongehijlikte gravin van Egmond, uwe zuster|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000516.wav|Zeg nu eens, Tom, wees nu eens oprecht, zeide hij, toen hij na zijn vruchteloos zoeken weder bij Tom gekomen was. Gij weet er iets van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008139.wav|dan laten wij hem dagelijks een paar uur bij een buurman in een land met rapen of wortelen loopen, en zooveel eten als hij lust|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001976.wav|zich eene daarvan reeds vroeg begint te onderscheiden, door het dragen van een stemmig, onopgesmukt, gewaad, door het afzweren van alle wereldsche vermaken, door den schier uitsluitenden omgang met predikanten, zielverzorgers, en zoogenaamde vromen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001423.wav|Dat hij zoo spoedig getrouwd was, eer hij, naar zij meende, de wijding had kunnen ontvangen, en bijgevolg eer hij beroepen had kunnen worden, verwonderde haar eerst een weinig|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000143.wav|Hij sloeg den weg in, dien Ali Baba hem aangeduid had, kwam bij de rots en herkende de kenteekenen, en evenzoo den boom, waarop Ali Baba zich verscholen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001028.wav|Doch steeds, zoodra zijn blik haar trof, zag hij haar oogen op hem gericht met zulk een roerende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002944.wav|op eenigen afstand. Het iicht scheen uit een boogvenster te komen, en schitterde in de schaduw van den zwaren donkeren muur als eene ster|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003048.wav|Ze vlogen hoog in de lucht; maar hij kon toch hooren hoe ze riepen: Nu gaan we naar de rotsen! We gaan naar de rotsen! Toen de wilde ganzen de tamme ganzen zagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006418.wav|reeds druk met de gravin in gesprek over een nieuwe zangeres, terwijl zij ongeduldig naar de terugkomst van haar zoon uitzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009296.wav|Op haar volgde een Franschman, die in zijn schoorsteen, eenigszins ten nadeele van diens trekvermogen, verstopt had een lederen valies, bevattende twintig duizend franks|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001858.wav|het maakt van zijn logica de speer van den algemeenen wil; het vermenigvuldigt zich onder de vormen van het verhevene; het vervult met zijn glans Washington|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002118.wav|Weerkaatst het nieuwe wapen der Vemeerings in goud en ook in zilver, mat en ook gepolijst|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000539.wav|Wees verstandig, Kees, en laat mij begaan. Als jij op jou manier diende, zou je over twintig jaar als assistent-resident met pensioen kunnen gaan|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000867.wav|en met grond te kunnen verklaren, dat de eene mensen de andere niet was; en dergelijke verstandige dingen meer|496|neutral
+wavs/train_2450_5089_000615.wav|Openshaw zette zyn gezicht in eene donkere plooi, omtrent zoo stuursch en norsch als toen hy zyne vrouw en kind nog niet kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001850.wav|onder de veranda hoorde. O, gij ondeugend nest, wat hebt gij nu weer uitgevoerd? Bloemen geplukt, he|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000394.wav|Drie vlasharige kinderen keken over de heg en een vervelende hond blafte hen van den overkant der rivier uit alle macht aan. Hier is zout, als j'er dat soms bij verlangt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000119.wav|Nu, zoo meende men, was men eindelijk, den kiesladder afdalende, op vasten bodem gekomen. Voortaan zoude er ongestoorde rust|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001060.wav|In concert of schouwburgzaal, bij tuin- of avondfeest in een van Londen's prachtverblijven, staarde zij dan plotseling een wijle, niets meer om zich bemerkend, geheel verdiept in de oude, innige herdenkingen|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_001544.wav|Mijn geheugen is nooit bijzonder goed geweest. Ik zie mijn jeugd dan ook niet meer voor me als een doorloopende reeks van gebeurtenissen; maar herinner me alleen de enkele oogenblikken, waarop ik sterke - doorgaans onaangename - indrukken ontving|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_009563.wav|Het was verbazend zoo handig als hij dit deed. Niemand kon begrijpen, waar zoo'n voornaam man de bekwaamheid kon hebben opgedaan|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001969.wav|ging tante voort, in haar goelijken ijver om haar nichtje door alle mogelijke woorden, wenken, en tafereelen voor den jongen Witse te interesseeren|496|neutral
+wavs/train_1666_7575_001046.wav|Een-en-twintigste straal. De straal van Baker's liefde. v Twee-en-twintigste straal. De straal van Baker's trouw. w Drie-en-twintigste straal. De straal van Baker's yver|1666|neutral
+wavs/train_2450_5089_000455.wav|en met het Huis, zoodat ik de huur niet langer kon opbrengen, en ik mij weer met myn wagen moest behelpen|2450|neutral
+wavs/train_6513_4370_000011.wav|zei ik, we dienen t e r u g te gaan. Jawel, zei hij. Nog maar is laveeren, ried ik. En de zelfde spanning van straks volgde|6513|neutral
+wavs/train_2450_4461_006989.wav|en je man heeft dit erkend en heeft je vergeven. Hij hield bij elken zin op, alsof hij haar tegenspraak verwachtte|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000218.wav|daar hij gesteld was op het rustig genot van zijne koffie en zijne sigaar, en die genietingen hem nog in de aangrenzende kamer wachtten, werwaarts de oudere heeren en dames zich meer deftig en langzaam zouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000274.wav|zonder elkander vlak in het gezicht te zien. Zij wisselden een korten en Snellen blik, toen Hugh heenging. Deze vertrok, en nu zat Chester alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006061.wav|over het stroo te roll en en te draaien, verrukt over zulke prachtige muziek'. Hoera voor het. gekkenhuis! O, het is een heerlijke plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005517.wav|Reeksen van deuren, waarvoor laarzen van allerlei grootte en maaksel stonden, strekten zich in alle mogelijke richtingen uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002566.wav|Hij hield op, aarzelde een oogenblik en zeide toen: Herinnert ge u den gebreiden draagband met ruiten, dien ge in het bagno droegt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000123.wav|De ware oorzaak van dat oponthoud werd voor Juliaan verbloemd, en deze zag daarin niet dan verschooning voor hem zelven, en kon de vrees niet verzetten, dat men het ergste voor hem|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006253.wav|maar in alles toonde hij, dat hij wenschte haar te behagen en haar zijn hoogachting en vereering te bewijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000851.wav|een leed, door menig eerzaam jong mensch onder dergelijke omstandigheden diep gevoeld. De dames zullen beter weten dan ik, hoe het komt dat zij er reden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_009052.wav|en legde zeer ontroerd haar werk neer, toen een gedachte, die reeds ecrder bij haar was opgekomen, sterker werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002601.wav|lid van het Congres, een van de lichten van ons land. Daar ziet gij een voorhoofd, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002117.wav|Zij heeft mij niet afgewezen. Zij heeft er voor gezorgd dat ik haar niet kon vragen! Het is hare gewoonte niet, de lieden een blauwtje te laten loopen. Daarom werd er wel eens gezegd, toen zij nog in de wereld verkeerde, dat niemand haar au sérieux nam|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001234.wav|Om haar heen waren de kussens in de drukte van haar werk verward geworden. Een staande rieten werkmand stond open naast haar, vol dingen, die zij telkens noodig had|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002927.wav|Och! ik ben een verloren menschje! Had ik toch naar je gehoort; maar, wat zal ik zeggen? ik geloof, dat myne zonden my alle deeze elenden hebben op myn hoofd gehaald, och ja|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_000387.wav|Intrépide, schreef, in het klooster van Klein Picpus te mogen wonen. Zij werd door den hertog van Orleans aanbevolen. Gedruisch in de|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000571.wav|zij mogen zich zoo mooi voordoen, als zij willen, zitten toch altijd wilde haren, en zijn zoolang de vriendelijkheid zelve, als men hun maar geen strootje in den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007279.wav|Ik geloof oprecht, dat hij even onschuldig daaraan is als ik, maar dit zijn allen redenen, die hem in verdenking moeten brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004669.wav|EEN DER ACTEURS VERLAAT HET TOONEEL. Onbewust van de voorvallen, die in het vorig hoofdstuk zijn verhaald|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002104.wav|Onuitsprekelijke bitterheid teekende zich op het gelaat van den baron, en hij trachtte een traan van spijt weg te pinken; bewijs, dat de schertsende toon, dien hij gewoonlijk aannam, niet dan valsche opwinding was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001797.wav|Het leger was tegelijk met de bevolking ondermijnd, zooals later de bewegingen te Belfort, te Luneville en te|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001865.wav|had in deze verdediging van veel meer vernomen, dan hij zich voorgesteld had te zullen hooren. ij had tusschen beide een niet geheel te vreden blik op zijne dochter geworpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000233.wav|Zijn tijd afwachtende, deed: Simon alsof hij terugweek, schoot toen onverwacht voorwaarts en zijn meester voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005687.wav|Voor het kantoor behoeft men nooit te sparen, dat is rijk genoeg. Ha, ha, hal Dat is immers de lijfspreuk der klerken, mijnheer Richard|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007424.wav|maar zij kwamen weder op de plek, waar zij begonnen waren, zonder een menschelijk wezen te hebben ontmoet. Na eene korte poos|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001578.wav|Om de tien dagen, vervolgde de prinses, brengt de geest een' nacht bij mij door. Hij verontschuldigt zijne lange afwezigheid daarmede|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000933.wav|Ik dacht. aan het gezicht. dat je grootpapa zoû getrokken hebben. als ik hem. in der tijd ook zoo aan zijn armen had opgesjord, en hem had gezegd: als je nu rustig blijft. als je nu rustig blijft|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000881.wav|aar dit was geenszins met zijn ouderlievend gevoel over te brengen. ij weet eene berrie te krijgen, op deze plaatst hij zijne moeder en sleept haar op deze wijze over het ijs|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001561.wav|Verschillende prijzen. Kijk eens, hier hebt u een aardige groep, die kost zeven gulden vijftig.' 'De hoeveel?' vroeg Kit. Cissy van|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001422.wav|die hem zoo dikwijlsop zijne wandelingen of rijtoertjes gezelschap had gehouden vr dien rampzaligen tocht naar P|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002001.wav|De hospes ging nu naar den haard, legde ruw zijn hand op den schouder van den man en zeide: Ge moet u dadelijk voortmaken. De vreemdeling keerde zich om en antwoordde gelaten|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002737.wav|of het van behagelijken aard zou zijn, viel te betwijfelen, althans de houding, waarmee zij oprees en zich tot hem keerde zoodra Thomas zich had verwijderd, was niet aanmoedigend|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_008634.wav|om van het kleine overschot, dat de weduwe voor zichzelf achterhield, haar lieven jongen te kunnen kleeden, zooals het George Osborne's zoon betaamde|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000183.wav|waar een lustig vuur brandde en een schat van Voyages pittoresques en hedendaagsche literatuur, op de keurigste wijze gebonden, bijeen was|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_006838.wav|wendde hij zich tot den oude. Men heeft je daarover in de kerk voorgelezen. Wat dunkt je? Moeten wij voor de Slaven vechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000279.wav|Elk hunner was evenzeer opgetild met de nieuwe huisgenoote, en van den oudsten tot den jongsten toe waren zij allen blijde eene Zuster te bezitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005681.wav|Ik wist natuurlijk wel, dat gij nooit een van onze lieden zoudt willen verkoopen, vooral niet aan zulk een kerel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000572.wav|Een onverwelkbare hoop klonk uit haar stem, als een klank uit een sprookje. Ook zij, ze vroeg hem niets, maar hij twijfelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002570.wav|en daar zij toen hoorde, dat Sir Pitt Crawley's familie een gouvernante noodig had, beval zij juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001803.wav|en met een kleinen vlecht van zijde, waaraan hij dikwijls wordt getrokken, door de kersversche Hollandsche jongens, die nog niet weten, dat de staart hem heilig is|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000349.wav|Haar moeder was verwonderd, en Elinor maakte zich opnieuw ongerust. Maar Mevrouw Dashwood had altijd verklaringen bij de hand, wanneer ze die behoefde, die althans haarzelve tevreden stelden|2506|neutral
+wavs/train_2450_9375_001037.wav|Alweer mis, Gerrit! De Magistraat mag op eigen hand die octrooien niet afschaffen. Dat is het werk van de Staten en van den Prins. Leg er u dus bij neer, man|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000597.wav|waar het liggen zal, ik zal er niettemin dood om zijn; het kan alleen voor de mijnen van belang wezen, dat mij eene eerlijke begrafenis ten deele valt; maar, wat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005738.wav|en ik zal er niets tegen doen, omdat gij zulke mooie oogjes hebt. Sla mij nog maar eens; ik heb het wel graag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000282.wav|deels van mijn lange dagtaak. Een kop koffie, dacht ik, zou mijn geest opfrisschen. In een klein kamertje, aan den voet van de trap, houdt alle nachten een bode de wacht en die zet gewoonlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003658.wav|Rachel ging weder naar de keuken, waar Eliza zat te naaien en de deur van een slaapkamertje openende, zeide zij vriendelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000552.wav|en Masrour, en plaatste zich weder voor den groot-vizier die hem niet herkende. Wat zoekt gij hier nachtdief, zeide hij barsch|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001205.wav|Ik dank u wel, voor al de vriendelijkheid, die ik van u en van mijnheer Verlande zoo dikwijls heb ondervonden, en die ik niet waard was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003540.wav|maar deze vrees bleek mij ongegrond te zijn; want het ziekvertrek, waarheen ik mij thans met den Dokter begaf, bevond zich in een afzonderlijk huisje, mede aan Reynszen toebehoorende, en waarmede men door een achterdeur en binnenplaats of tuintje gemeenschap had|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_000292.wav|Ik ben wel verzekerd, dat de eigenaar van dit huis een standvastig en waardig vriend van onze zaak is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005270.wav|benevens een majoor van de cavalerie van Madras en twee heeren van den civielen dienst, en door|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001315.wav|Ik sleepte mijn beenen voort en het kostte mij zelfs groote inspanning om mijn meester te volgen. Toch durfde ik niet vragen om weder uit te rusten|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000024.wav|Verlaat je mij niet, dan verlaat ik jou ook niet. En Vogelbuit antwoordde: Nu niet, en nooit. Toen zei Leentje: Word jij dan een rozenstruik, dan ben ik het roosje, dat er aan groeit|10587|neutral
+wavs/train_2450_4461_004976.wav|ontving den chef zijner kanselarij, ging naar de comitévergadering en ging des middags naar de eetzaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001831.wav|Gibelotte, die Joly en Laigle kende, zette een flesch wijn op de tafel. Terwijl zij met de eerste oesters bezig waren, verscheen een hoofd boven het trapluik, en een stem zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001172.wav|Maar er werd gelachen; er was vroolijkheid; de vrouwen deden wat zij wilden; ze waren opgewekt; ze hielden van een pretje; en de penghoeloe had er zelfs niets tegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008874.wav|Het was er vervelend, Agasija Michailowna! Ginds is het schoon, maar t'huis nog beter|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000690.wav|Die schaduwen waren van den nacht, en daarom bleven zij toch de baas; want het licht kwam van een lantaarn. Maar de man, die met die lantaarn binnengekomen was en Paddeltje zoo door elkaar had geschud, had enkel licht van blijdschap en vroolijkheid op het gelaat|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002598.wav|Grootvader Edeling tracteerde Pieternel ook, en de welkomst van den jongen Jan Edeling werdt gedronken: ô zulke toneeltjes smaken my zo! Ik wou, dat ik die maar beschryven kon, zo als het behoort|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_006857.wav|en in geheel hun innerlijk wezen vrij gelijk. Anna's betrekking op dezen kring werd onderhouden door vorstin Betsy Twerskaja|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010387.wav|Ik ben zoo bang voor u, dat ik u niet wil laten gaan, mompelde Venus vast besloten, en klemde hem in zijne armen vast|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010199.wav|Daar hij een wees van mollig soort was, bleef hij rollen en was in de goot gerold eer zij bij hem konden komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008301.wav|als ik er wel eens van proef, wat heel zelden gebeurt, laat ik het glas altijd een poosje voor mij staan om er meer trek in te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007216.wav|Dat de dame van dit onverwachte geluid sehrok, bleek duidelijk daaruit, dat zij het scherm van haar riachtblaker omverstiet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001028.wav|En zoo keerde de man, die den weg niet kende, met mij terug; want ik was ook juist van zins, meester Barbanera op te zoeken: en wij gingen eerst naar Plaswijk, waar ik bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001578.wav|Onthoud dit, en laat mij niet meer om u lijden. Kon ik u helpen, ik zou het doen, maar ik heb er niet de macht toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008805.wav|Sinds dien avond begon er een nieuw leven voor Alexei Alexandrowitsch en zijn vrouw. Er was niets bizonders voorgevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001578.wav|en eindigde mettezeggen, dat zijn verlies een nationaal ongeluk zijn zou. Toen Grimaldi hem bedankt had, vervolgde hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000924.wav|ij hadden vanavond ham met eieren en honing en boterhammen met gelei en pudding en kaas en thee en we hebben een heeleboel samen afgepraat. k heb in mijn heele leven nog nooit zooveel gebabbeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000971.wav|De jongen meende, dat hij in een woest en eenzaam winterland was gekomen, en hij was zoo angstig, dat hij wel hardop had willen huilen. Hij had honger|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003773.wav|Iedereen had er overal den mond vol van; en in het huis en op het veld deed men niets anders dan over de waarschijnlijke gevolgen van dat voorval spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001333.wav|Juliaan hoorde hem aan met allen eerbied, en zonder ongeduld of ergernis te toonen; maar hij gaf geen antwoord, of een zulk, dat bewees, dat hij niet had geluisterd en intusschen aan iets anders had gedacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001044.wav|en dat het huwelijk, gelijk uit elken dag van haar leven bleek, een staat was, waarin men veel verdraagzaamheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000544.wav|Ze snuffelden langs den grond, in de boschjes, achter de heesters, maar zooals het gewoonlijk gaat, aan de boomen dacht niemand; ze zagen ze in hun' ijver waarschijnlijk niet eens|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007300.wav|u de eer aandoet om met u te spreken, zeide de ander der twee heeren, of zoudt gij Lord George Gordon niet kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002536.wav|Er zijn oogenblikken, dat de ziel knielt, in welke houding het lichaam ook zij. De gelieven, die gescheiden zijn, vervullen de afwezigheid door duizend hersenschimmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001740.wav|erdoorheen schietend, als pijlen naar een doel en in kleine lichtkringen stuitend op muren en kasten Het was alles zo rustig en stil in die schemer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001443.wav|De oude Juffrouw zat over mij, de een weinig van de jicht gezwollen voeten op een met groen baai overtrokken bankje houdende, en knorde van tijd tot tijd op de nieuwerwetsche filtreerkannen en de koffie, die niet lekken wilde|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000028.wav|dan op een misverstand berusten. En daar het met het geld vanzelf terecht zou komen, was Adam heelemaal gerustgesteld en trok er zich verder niets van aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000472.wav|k zie uw broeder en zuster komen met den schilder; laat toch aan hun niets blijken van uwe aandoeningen, men mogt denken, dat er heel wat anders gebeurd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000109.wav|Op de plek waar wij nu zitten, waar ik mijne beide dochters van morgen aan den dans vond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000885.wav|Het congreslid keurde dit niet goed, vreesde zelfs. De stad was vol, vol vreemdelingen: men wist nooit|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000293.wav|Menschen, die juist je N O O I T hebben vergeven. wat je gedaan hebt. Wil je dat niet begrijpen, Constance, uit jezelve? Moet ik je dat verklaren? - Bertha, ik heb er niet naar gevraagd mij te pousseeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004730.wav|Maar hij wist ook, dat haar voorraad van kracht voor de nog ontbrekende zeshonderd meter toereikend zou zijn. Slechts daaraan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000758.wav|De pyp valt hem uit den mond. Zij doet er die weer in en legt hare hand op zyne borst en wiegelt hem Seen en weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002143.wav|Maar bij eene wending der gangen schrikte hij. De groote ceremonietrap gaapte, flauw verlicht, aan zijne voeten, met de holte der kolossale vestibule onder|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000695.wav|Natuurlijk vroegen VAN DIJK en LIJNSLAGER, die nu van hunnen schrik weder bekomen waren, welk verschijnsel hij bedoelde: 'Ik meen,' gaf hij te verstaan, 'het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002870.wav|Epinal bewezen. In Bourgondië en in de zuidelijke steden plantte men den vrijheidsboom. Namelijk een mast met een roode muts op den top.|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003820.wav|Ik zag haar aan zonder antwoord te geven en ook zij zag mij aan. Eensklaps begon zij over haar geheele lichaam te beven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000978.wav|Niet? Dan zal ik met halve kracht laten stoomen, als de dames en heeren het goed vinden!' 'Ga uw' gang, kapitein!' 'Halve kracht!' klinkt het door den roeper|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000313.wav|Billee, van angst moedig geworden, sprong door de woeste kring heen en vluchtte over het ijs. Pike en Dub volgden hem, met de rest van het span achter zich|5809|neutral
+wavs/train_2450_7569_001368.wav|en eene reeks van voorstellingen gegeven had, was de keizerin met den kleinen kroonprins op Castel Xaveria gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000608.wav|Is dat Elia Pogram? vroeg Martin. Ja, mijnheer, was het antwoord. Dat is Elia Pogram! Wel, dat verbaast mij, zei Martin|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002064.wav|en keek naar buiten. In de keuken hadden ze voor de warmte de deur open gezet, en een heldere lichtschijn viel naar buiten op de plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000414.wav|Kijk me maar niet zoo gluiperig aan; ik loop er zoo gemakkelijk niet in; uithooren laat ik mij niet, en als ik niets zeggen wil|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005049.wav|en altijd gereed het volk op te zetten om iedereen, die het waagde met hem van opinie te verschillen, met teer te besmeren en in veeren te rollen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000182.wav|als den galeislaaf Jean Valjean herkend; tegen deze bedenkingen en getuigenissen kon de advocaat niets anders aanvoeren dan de ontkenning van zijn cliënt|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000120.wav|Ze vertellen mij, dat ze plan hebben, een dag te blijven in Banff en weten mij eindelijk over te halen, mij bij hen te voegen, om een vluchtig bezoek te brengen aan het Nationale Park in Canada|5809|neutral
+wavs/train_2450_6098_003004.wav|maar het lid van uw familie, dat nu staat te wachten, zal zijn vriendschappelijke warmte niet door mij voelen bevriezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006669.wav|ook keek hij op den rug van de boeken met eene opgewekte nieuwsgierigheid, die verder ging dan tot den band|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001740.wav|Als er nog iets ontbroken had om dezen avond van onze hereeniging te kenteekenen, zou ik het hierin gevonden hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002090.wav|Uitgezonderd hij en de tuinier, zooals gezegd is, kwam geen man het klooster binnen. Slechts de pensionnairen zagen er nog twee, de een was de aalmoezenier, de abt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000798.wav|hoe men mij bestolen heeft! Toen opende hij een koffer, die vol kostbaarheden uit de hoofdkerk van Embrun was, welke de roovers hem gebracht hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000758.wav|maar het dagelijksch werk, dat van gewoon onderhoud, blijft verven, witten, baggeren enzoovoort. Merkwaardige ziektegevallen en zware verwondingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007279.wav|Och kom, gekheid! vervolgde juffrouw Squeers. Als de jongeman hier komt, om ondermeester. bij ons te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001240.wav|Toen van der Werff pas van de vergadering thuis gekomen was, kwam Barend Cornelissen, aan wien Gonda de geheime bijeenkomst verteld had, den Burgemeester hiervan kennis geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001425.wav|Zwijgend werd de terugkomst van JOSEPH afgewacht; het behoeft niet gezegd te worden, dat deze een klein episteltje voor den gebannen EDUARD bij zich had en dus het romantisch emplooi van postillon d'amour vervulde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004025.wav|het opschrift zelf: pour vous mesme, geeft te kennen, dat die brief geheimen bevat en niet over gewone onderwerpen loopt: en nu vraag ik u, of het niet uw plicht is als|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001771.wav|k wenschte, dat gij slechts deze brieven, welke ik heden ontvangen heb, met eenen van mijnen vader, wilde inzien! n, schoon ik mij geen oogenblik bij u verontschuldigen wil|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003428.wav|zooveel ongerijmdheid, laagheid, gemeenheid en nood in den hemel en op aarde, van den vogel af|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001960.wav|Terwijl ze om de marmeren tafel zaten aan een pousse-café, kwam de controleur, een donker jongmens, onbezorgd en vrolijk, in Indië gewonnen en geboren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001862.wav|was van het aantal harer japonnen beter op de hoogte dan Marianne zelf, en hoopte nog eenmaal, eer zij weer afscheid namen, te zullen ontdekken, hoeveel waschgeld zij per week betaalde, en hoeveel haar kleedgeld per jaar bedroeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_000108.wav|Uw toenemende vermaardheid en de bijval dien gij vindt vergrooten uw vermogen om goed te doen; en als i k mijn broer al kon missen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010820.wav|dan met mij zelf, met hen en met alle andere dingen den spot te, drijven? Als i'k dal dan wel eeffi doe, Wiens schuld is het dan? De mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001484.wav|De heer Madeleine nam zuster Simplicia ter zijde en beval haar Fantine op een zonderlingen toon aan, dien zij zich later herinnerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000832.wav|ja zelfs hun eenigermate als plicht kan worden toegerekend, er de onderscheidene deelen van te leeren kennen, alvorens zij een Engelschen wedloop gaan aangapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004292.wav|mevrouw Sedley, die zwak en ziekelijk werd, zweeg of schreide dikwijls bij juffrouw Clapp in de keuken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000842.wav|Hoor reis, ventje! zeide Andries: jij mot zooveel praats niet hebben: al benje nog zoon lange spriet, ik heb er wel grooter als jou voor derlui frontwerk getrommeld. Heb je lust? dan zal ik je een rood lintje over je bakkes halen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001221.wav|Door vroolijk en dartel te zijn met een jongmensch, die ook niet aan te grooten ernst leed, gaf zij aan Botwater tevens duidelijk te kennen, dat de jeugd de jeugd zoekt en mannen van veertig verstandig zijn, wanneer zij hunne keus op anderen vestigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000842.wav|geen lid van den hoogen Liparischen adel geweest was. En de keizer, meenende recht te doen, bood in dit eerste onderhoud aan Ruxodi den prinsentitel aan|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002227.wav|Zij vroeg als een onschuldig kind en het ging haar natuurlijk af. Doch in haar was een tweede, een andere, die wel wist of vermoedde dat dit iets bizonders en iets ergs beteekende|1666|neutral
+wavs/train_1724_795_000823.wav|Aan de Hoofdverpleegster van Zaal II. Alles wel op de Rappahannock: de troepen in den besten welstand, buitenlandsche posterij geregeld, de Hoofdwacht, onder aanvoering van Kolonel Teddy, altijd onder de wapenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006263.wav|Het is mijn vriend Grip, riep hij, half lachende, half schreiende. sDoe hem geen kwaad; hij heeft geen kwaad gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001101.wav|Als het eene gril van hem geweest is om ons te verrassen, heeft hij zijn doel bereikt, want wij wdren verrast|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003977.wav|Als hij maar niet weggewaaid is, zeide Parkes. De storm is hard genoeg, om zulk een mannetje van de beenen te lichten|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001879.wav|een dag was het ook toen zij haren negentienden jaardag vierde. Over twee maanden zou zij trouwen. En nu was er iets dat haar droevig en wrevelig maakte, en dat zij niet duidelijk zelf begreep of had kunnen uitleggen|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_000076.wav|Witgensteyn is wél, maar hij werd alleen door toevallige omstandigheden teruggehouden mij te vergezellen,' sprak mijnheer; 'hij heeft zich niet nutteloos in gevaar begeven, noch roekelooze waagstukken ondernomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002839.wav|plaats grijpt, en hij wist wat hem bij zulk een geval te doen stond. De rekening! riep hij en trad de belendende zaal binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000980.wav|De kommandant steeg dadelijk van zijn paard, om mij de verschuldigde eer te bewijzen. Hij betuigde mij zijne vreugde, dat hij zich in de gelegenheid bevond, mij van dienst te kunnen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001394.wav|e emel weet, zeide hij, aan welken hoek van de wereld ik over een half jaar zwerf. of ik dan nog in het leven ben.! is dit besluit nu zoo onherroepelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000492.wav|Gaarne, grootmama. Hij deed maar het kleine kindje, omdat grootmama hem nu zoo zag. Eigenlijk dacht hij nu aan heel iets anders dan wat grootmama zeide|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000062.wav|eerst een uil, toen eene raaf, en ten laatste een duifje. Nu lag Sneeuwwitje langen tijd in de kist|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000316.wav|Hij dacht aan plastische kunst: dat was gezond, dat was bijna absoluut, vooral sculptuur: in enkele zuivere lijnen omschetsend het schoone van vorm|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000604.wav|dat men onmogelijk den streelenden invloed kon wederstaan van die atmosfeer van onschuld en vrede, die haar scheen te omringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000545.wav|zij, zich bouwende het tooverpaleis van een geluk: ik, zonder veel illuzie, in wanhoop zoekende naar een uitweg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000338.wav|Reeds had hij het besluit genomen, zich in de rivier te storten, maar dacht toch als goed en vroom Muzelman dit niet eer te kunnen doen, dan na zijn gebed verricht te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000305.wav|Zij heeft bij een' der gesnedenen van onze wacht, eene wijkplaats gezocht, en wij twijfelen niet, of zij zal hem alles verteld hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000496.wav|En dan hebben ze zeker wèl gedaan zoo ze hem niet uit Delft lieten gaan; want Don Louis Gaëtan heeft overal schildwachten uitgezet om hem te snappen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008958.wav|dat de gevangenen in een heilzame gemoedsgesteldheid gebracht werden, die tot oprecht berouw en ware verbetering voerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000382.wav|diep getroffen werd, ja hoe, op dat gezigt, een onwillige zucht uit haar' boezem oprees. Waarlijk, zeide zij in zich zelve, hij is niet gelukkig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000994.wav|ik zou dan geen zacht bed meer hebben, geen melk drinken of taartjes eten en den avond nooit meer in zulk een gezelligen kring doorbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001215.wav|et is dwaasheid zich bijzonder te bedroeven over die ongemakken en rampen, die wij met alle menschen gemeen hebben, of die welke onze natuur medebrengt. ngewone rampen zijn meestal kort van duur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002117.wav|als een zachte donder, die over den grond strijkt, golft de Zanthos aan. In de kerk galmt het orgel, zingt men, bidt men. den geheelen nacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006165.wav|terwijl zij Anna toeknikte en haar sleep achter zich in orde bracht. Ik reed met Waszka. ach ja, u kent hem toch niet. En terwijl zij|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000124.wav|Die winter volbracht Buck te Dawson een andere daad, niet zo heldhaftig misschien, maar een die zijn Alaskase roem weer vele graden hoger deed stijgen|5809|neutral
+wavs/train_2450_4870_000766.wav|O! Hoe veranderd! Wat is het vuur in die heldere oogen dof geworden! Hoe bleek zien die wangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000455.wav|Gelukkig, dat zijn vee in de weide was en bewaard gebleven is: dat is toch een groot gedeelte van's mans rijkdom. De weldadigheid is zoodanig eene eigenschap van het Nederlandsch karakter|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001775.wav|en tevens verstandigste wijze; zoodat het scheen, als of de geest van hare moeder, wat verstandig en kloek bestuur van zaken betrof, geheel in haar was overgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010368.wav|ofschoon dat niet geheel zeker is, wijl zijne voorstelling voor hem zelven en ieder ander onverstaanbaar is en gaat aldus voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000473.wav|Hy kwam weer daaglyks, en zy vond Voor haar geschokt gemoed, Door andrer leed verzwakt, by hem Weer kracht en|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004068.wav|steen gegrift en hij die van zijne jeugd af aan voor zich gehad had. Een oogenblik stond hij daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000135.wav|Hij nam met zijne vrouw den gebogchelde op, de eene bij het hoofd, de andere bij de voeten. Zoo droegen zij hem naar de woning van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000644.wav|en ik heb het warm, en ik zoti zoo willen liggen. zoo. stil— tegen je aan, op je hart. en dan moet je stil zijn. niets zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003258.wav|Ik had mij achter de gordijnen verscholen, toen mevrouw met den procureur sprak. Over eenige dagen zullen wij allen naar de publieke verkooping gezonden worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001685.wav|dat het mij niet aan eetlust zou ontbreken, liet hij mij te eten geven, en bood mij zelfs huisvesting ten zijnent aan, hetgeen ik met blijdschap aannam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005498.wav|Het was op den avond toen de moord van Harmon, voorbij de brug door vader ontdekt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001822.wav|Een plankje, aan dezelfde ijzeren plaat bevestigd, diende blijkbaar bij het uit- en aankleeden tot zitplaats. Tegen het traliewerk aan de voorzijde hing een bordpapieren plaatje, waarop naam en nummer van hem, die er slapen moest, gedrukt stonden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_008221.wav|die geen I fortuin genoeg bezat om tegen alles, wat hij niiste te doen opwegen, die niets in zijn voordeel had dan zijn oprecht gemeende liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000813.wav|of ik had mijn' waren stand verzwegen en hen misleid. Eene danseres ziet er niet uit als gij, zeiden de dieven, zeg ons dus naar waarheid, wie gij zijt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002738.wav|Het is hier anders een besloten plaats, vervolgde de eigenaar van Guldenhof, een zware gouden snuifdoos voor den dag halende en er drie vingers van zijn rechterhand in dompelende: en geen herberg, waar iedereen zoo maar vrij mag inloopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000796.wav|Want Derk Joosten was een gemeene knaap, en die er niet vies van was het vak van strooper aan dat van jager te verbinden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000786.wav|Vertraag nu myn gelukkigen dag niet langer! Ik ontfang u als het dierbaarst geschenk der Godheid. Maak hem gelukkig, die is Geheel uw Eigen|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_009527.wav|zonder rechts of links te zien, zonder iets te ontzien of iets te sparen. Zij heeft voor zich op de tafel gezien. Zij slaat de oogen op en ziet hem aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000228.wav|Neen, het waren geen nietigheden: het waren groote, gewichtige dingen. in hun leven. Wat. wàt kon er gewichtiger zijn. dan de portée van een visite bij Bertha, en. o God. een schandalig artikel|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_002103.wav|om ontferming smeekende oogen van den rampzaligen prins, schenen echter ditmaal haar steenen hart te treffen. Terwijl zij hem het kleed weder over den bebloeden rug|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000710.wav|doezelde de uitputting het schel schitterende angstleven in mijn hersenen ineen tot de bonkige grijsheid van een nare droom. Uit die droom ontwakend viel mijn eerste blik op mijn bemodderde kleeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000807.wav|wordt iederen keer, dat ik u zie, mooier en mooier. Weet u wel, dat u een heele mooie vrouw is? U moet zeker heel gelukkig zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003309.wav|Etienne trok zich de opmerking niet aan, en voer voort, terwijl hij in het geheel geen gaas meer over zijn stijl plooide, en de anderen luisterden toe, behagelijk de bouquet van hun wijn genietend|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_000024.wav|Waar maar een aardige vrouw is, daar weet hij zich in te dringen, En ik vraag mij af, waarvoor diplomaten anders bestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001340.wav|Hij ging naar het paard en nam, zooals gewoonlijk den zieken poot op, om te zien of hij niet kon ontdekken, wat er aan scheelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001105.wav|Evenals te voren bevond ik, dat nommer drie de beide andere vboruit was, en liet dien dus nog een uur aan zich zelven over|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000430.wav|en wij dwalen wat rond door het bosch tegenover 'het jagertje', tusschen het hooge hakhout, waarboven hier en daar een forsche beuk of eik|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000407.wav|pruttelde iets tusschen zijn leelijke tanden, achter zijn dikke lippen, en vertrok, hevig met de deur smijtende. Och, die humeuren! zei de gelukkige echtgenoot en vader|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_006131.wav|Men had van vele zijden grieven tegen de vrijwilligers, maar een man als u zal hen in de publieke opinie verheffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002570.wav|In iriinder dan een jaar tijds neem ik Poes van school mee als mevrouw Edwin Drood. Dan word ik ingenieur in Indie, en Poes gaat mee|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000028.wav|Hij stond op, luisterend, snuffelend. Heel van verre hoorde hij een zwak, scherp gejank, gevolgd door een koor van dezelfde scherpe geluiden|5809|neutral
+wavs/train_2450_3846_000481.wav|konden wij dien dag aan ons voornemen geen gevolg geven om nog een les te nemen; bovendien waren wij uitgeput van vermoeienis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001390.wav|of dat alles iets van overerving kon zijn. En in New-York had hij koffie en borrels aangebracht! Was hij toen eigenlijk niet gelukkiger, zorgeloozer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001570.wav|en ik stond op het punt om naar Bucharest te trekken met een zeer voornaam, maar zeer bizar personage, toen deze gevangen werd genomen, als betrokken in eene zeer geheimzinnige moordgeschiedenis, waarbij het geld en de vrouwen als gewoonlijk hunne rol hadden gespeeld|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000841.wav|En zich latende gaan, zich uitstrekkende in zijn rieten stoel, drinkende zijn kopje thee, sprak hij uit de gedachten, die meestal in zulk een uur van tevredenheid bij hem|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_002730.wav|Nu althans, ik was in de kamer, toen hy met u in huis kwam, en dewyl ik voor grote lui wat schaamagtig ben, verstak ik my in de naaste kamer, in een kleêrkast, daar wel twintig rokken in hangen, de eene nog mooijer als de|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_003734.wav|Maar als hij, in overeenstemming met zijn plan, den ouden man opgesloten hield, was dat voldoende voor hem. Zijn voornemen was, de vlucht te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003003.wav|Overal was in de modder, welke de baggerlieden eindelijk onvervaard behandelden, een overvloed van kostbare voorwerpen, gouden en zilveren kleinooden, edelsteenen, muntstukken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003568.wav|Zij ging zonder een zucht en sloot de deur zacht achter zich toe. Boven vond zij in de kinderkamer hunne eenige meid, een jonge deern van zestien jaar, met een vuil schort en|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_000717.wav|Een dood paard lag naast de tent en eene speer stak in de zijde van het dier. De ruiters stegen af, doch de man bewoog zich niet; het geklater der beek overstemde het getrappel der paarden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000249.wav|om onze rijstvelden te besproeijen. Wij bemerkten, dat er iets op het water dreef, en toen wij nader kwamen, zagen wij dat het een vlot was met goederen beladen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000747.wav|maar het wordt op zich zelve slecht betaald, weet ge? Dat is waar, zeide de jood nadenkende, of veinzende na te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001163.wav|k zal maar met de twee jonge heeren beginnen. unne magen zullen nog niet geleerd hebben, om komplimenten te maken. aar de vrienden nu zoo vroeg komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001482.wav|niet alle Majols, denk ik, zullen moordenaars en menscheneters zijn; rijden we regelrecht, en zooals de zwarten meenen, ongewapend door, dan toonen wij hun tevens, dat wij niet met kwade bedoelingen tot hen komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_006257.wav|en niet zou durven of kunnen doen wat ik voor mijn eigen dochter het beste acht? Een wenk kunnen geven? Ik hoop van ja|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000002.wav|Was zij dan niet bij machte, voorover te bukken en een stuk van het brood, waarop zij stond, af te breken? Neen, haar rug was stijf, haar armen en handen waren verstijfd|2951|neutral
+wavs/train_2450_3330_003932.wav|De jongen voelde zich wel heel alleen en verlaten, toen hij op een steen zat uit te zien over de kale bergvlakte en de groote bosschen, die er om heen lagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002400.wav|en het brandende oog van den lijder vulde zich met een helder vocht, dat hij echter haastig, schaamachtig wegvaagde. 'Welnu!' hervatte Graswinckel met vriendelijken ernst|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_012679.wav|Zij gaf mij geen raad; zij hield mij geen plichten voor; zij zei mij alleen, op haar eigenaardigen, hartelijken toon wat zij van mij verwachtte|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001477.wav|De wanden en het gewelf waren wit gepleisterd: maar de kroonlijst, zoowel als de pilasters, waar zij op rustte, bootsten zoo natuurlijk het roode marmer na, dat men die moest voelen om zich te overtuigen dat zij slechts uit hout vervaardigd waren|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001671.wav|Bij het park behoorde een uitgestrekt meer, waarop des middags zou worden gezeild; proviand werd medegenomen, er werden alleén open rijtuigen gebruikt, en het beloofde een recht genoegelijke buitenpartij te zullen worden|1724|neutral
+wavs/train_1666_2211_000018.wav|Er stond daar een doornstruik: deze had bladeren noch bloemen; maar het was dan ook in den barren wintertijd, en er hingen ijskegels aan de takken. Hebt ge den Dood met mijn kind zien voorbijgaan? vroeg zij|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_009414.wav|als zij u trouwer werd naarmate gij armer en verlatener waart, en dat alles tegen haar eigen schijnbaar belang in, zou dat genoeg zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002741.wav|dat dit mijn adres is, en dat ik des morgens altijd thuis ben. Als men tweemaal klopt, komt de meid terstond opendoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004988.wav|daar het door de lucht tegengehouden werd, hoorde men van verschillende zijden halfluide opmerkingen die getuigden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002531.wav|eer, zei Klaas, je bent onverdadige goed! nou, jou gezontheid, eeren en jofvrouwen.' 'Jou ook zo goeje man,' zeiden wy. 'Hoe oud ben je wel,' vroeg Smit|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_003098.wav|iemand die, ik kan niet zeggen waarom, een onaangenamen indruk op mij maakte, — en een instrument bespeelde dat zeker in Mississippi|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003797.wav|Na lang wachten kwam Pickwick aan de beurt om geholpen te worden, en nadat de gewone formaliteiten vervuld wafen, werd het lichaam van Samuel Pickwick|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000710.wav|Dat deed ik,' zeide Elizabeth: 'maar by rijper overleg.' 'Gekheid!' hernam Buat: 'de eerste opwelling by een vrouw is altijd de ware|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002040.wav|want op onze vraag antwoordde men daar voor de eerste maal, dat men een vaartuig gezien had, hetwelk op De Zwaan geleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000754.wav|Heelemaal overbodig. Hier is immers nu alles stil, hier in de wijk. En in uw hoede zal mij niets overkomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002520.wav|Maria verliet de gang en trad met benepen hart in de slaapkamer der jonge Machteld; zij bleef als verslagen voor de bedstede staan en bezag de ongelukkige maagd die zo zachtjes scheen te slapen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000409.wav|alles was onbeweeglijk stil in het gesloten vertrek; maar op straat begonnen de koetsen te rollen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000514.wav|Wij zouden ons toch niet met andere menschen bemoeien. Wij leven zoo heerlijk hier, in je kunst. Wij hebben niets anders noodig dan elkaâr, en je kunst en Rome|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000178.wav|wat men ook in dit opzicht van de eigenares mocht zeggen. Er liepen ook geloofwaardige geruchten van gestikte zakdoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003857.wav|Maar nog grooter contrast zou men hebben gevonden, als men in de harten had kunnen lezen, die zoo dicht naast elkaar klopten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000236.wav|Dat het alles leugen en laster moest wezen; dat het niets was dan nijd en afgunst, die zulke praatjes in de wereld strooiden en de menschen opzetten tegen elkaar|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001633.wav|alsof zij bijna met de hand zou kunnen grijpen wanneer zij het te voren ondervonden had en van waar zij het zich alles herinnerde. En het was haar, met een bijna beklemmend en ontstellend openbaren, elk uur duidelijker|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_004096.wav|reliquieen van het slagveld; en de brief beschreef met veel humor, hoe het laatste het eigendom was geweest van een commandant der garde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007808.wav|doet dit alsof hij nergens anders kon' buigen dan in het heupgewricht. Judy, zegt grootvader Smallweed, haal de pijp|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000496.wav|Niet noodig! Goeden nacht! Juist wilde Claus den ingang der tent zoeken toen de Ridder zelf verscheen en vroeg: Wien zoekt gij hier en wie zijt gij|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002165.wav|ik verzeker u dat zij haar Fransch nog beter verstaat dan ik; zij leest Engelsch, en Hoogduitsch ook|496|neutral
+wavs/train_5809_5460_000009.wav|De natuur is van aanzien veranderd. We komen nu in eene bekoorlijk vruchtbare streek, afgewisseld door groote meren en doorsneden door breede, rustig voortstroomende rivieren|5809|neutral
+wavs/train_2450_7982_001878.wav|Tupple wrijft in zyne handen, en glimlacht alsof hij uitstekend veel pleizier had, draait buigende in het rond tot hij aan al de leden der familie is voorgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002457.wav|om met hulp van den koetsier een koffer de trap op te slepen, die zoo groot en zwaar was, dat het onmogelijk scheen hem boven te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000229.wav|uffrouw emple wekte me om half vier. k staarde half dronken in de duisternis voor me uit en het eerste, dat me toen te binnen schoot, was: k ga vandaag naar adertje angbeen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002061.wav|tot wien zij gericht werd en die een grooten gelen zijden zakdoek had uitgehaald waarmede hij ijverig zijn gezicht afveegde. Dat de donder hen allen sla|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000410.wav|en een wagen op de plaats van het logement stilhield. Hij liet het glas onaangeroerd staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011427.wav|Menige uitgebreide onbestemde reputatie is enkel gemaakt door het huren van cabs en door her- en derwaarts te rijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000388.wav|door den officier, bij wien hij den nacht had doorgebragt, naar een prachtig paleis geleid, dat de prinses Badoura voor hem in gereedheid had doen brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001598.wav|En met dat zachter gevoel ontwaakte een ander, een van tomeloze haat tegen Betsy, zó sterk, dat ze er zelve van schrikte; zij had haar, dat voelde ze, kunnen vermoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009395.wav|van onverzadelijke begeerlijkheid, dat hij, toen de deur zich achter den heer Boffin sloot, op de deur toeschoot en Venus met zich sleepte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001400.wav|want al had zij zich uit liefde voor haar echtgenoot heengezet over haar burgerlijk, gansch niet ongegrond vooroordeel tegen soldeniers, de gedragingen van het volkje zelf verwekten haar onwil en ergernis, en stemden haar niet gunstig voor hun aanvoerder|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000889.wav|k wou mijnheer endleton vragen, of hij je ook kende; ik zou het toch wel denken. e zult wel in dezelfde kringen komen en je behoort alle twee tot dezelfde politieke partij en zoo|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_002418.wav|schudde het hoofd. Juist nu werd de schel aan de voordeur in beweging gebragt; met bevreemding zag EMMA haren man aan. 'Wie kan in zulk een weêr tot ons komen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000386.wav|Gij de Leeuw? antwoordde Machteld met verachting. Gij de Leeuw?? O lasteraar! Neen, de Leeuw spreekt Vlaams. Hoor ik niet dat de taal der Koningin Johanna in uw mond is|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_003269.wav|aan welk gewaad de persoon te weinig gewoon was om er zich metgemakin te bewegen en de volksmeening tetrotseeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005437.wav|en dat hij verbrand mocht worden, wanneer zijne keel niet zoo droog was als een kalkmand|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001133.wav|De boschwachter droeg het kalfje naar huis, en sloot het in een hokje in de schuur. Toen moest hij hulp halen, om de doode eland uit het moeras te slepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000781.wav|De portier richtte het hoofd op en zeide: Is mijnheer een stille verklikker? Marius sloop beschaamd heen, maar was overigens verblijd, want hij was iets gevorderd|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000915.wav|Ben je niet blij, dat ik het maar gedaan heb? Laurie sprak haastig en met een kleur van opgewondenheid, want hij had zijn plannetje geheim gehouden, uit vrees dat de meisjes het niet zouden goedkeuren, of dat het nadeelig voor Bets kon zijn|1724|neutral
+wavs/train_5809_5460_000123.wav|Op den grond rusten de voorvaderen van de reuzen van heden, enorme, in ontbinding verkeerende stammen, welker stof een nieuw geslacht voedt, dat begeerig de lucht en het licht zoekt|5809|neutral
+wavs/train_2450_4029_007217.wav|Ik verneem zoo weinig van hetgeen er buiten deze kamer voorvalt en zulke beuzelachtige we— reldsche dingen interesseeren mij ook niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002480.wav|Neen, kind, dat is het niet; maar toch, zoo gij voor eene poos ergens kondt heentrekken waar het vroolijker leven voor u was, zou dat zoo kwaad niet zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001570.wav|Welnu! kapitein, ging ik voort, open dan uwe oogen eens goed. Ik ben die Sindbad, welken gij op dat onbewoonde eiland hebt achtergelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002272.wav|Dit is dikwerf de misslag van den burgerstand geweest. Men is geen klasse, wijl men een misslag begaat. De zelfzucht is geen afdeeling der menschelijke orde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003067.wav|Ik verzeker u, hernam Sytsken, dat het geheele zwerk rood is van de vlam die opstijgt. Willen wij niet eens op het plat gaan en zien wat er te doen is? stelde Madzy voor|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000526.wav|Willem begreep, dat er van slapen niets komen kon, hoeveel moeite hij er ook voor deed; hij stond op en plaatste zich bij den gids op een blok. Deze had zijne pijp opgestoken, en bood Willem eene andere uit zijn' voorraad aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_007521.wav|En terwille van ons alien, mijnheer Chuzzlewit, moet gij bijzondere zorg voor uw digestie dragen. Gij kunt mij gelooven, dat is heusch de moeite waard|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003131.wav|beschilderd als Chineesche tempels, de gekleurde lampions, de dansplaats, en de twee troepen muzikanten, een aan ieder eind van den tuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001660.wav|Nadat de visch nog eenigen tijd snel voortgezwommen heeft, begint hij uit zijne neusgaten twee groote stralen bloedig water eenige voeten hoog op te spuiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001125.wav|Kukeleku! hij heeft mij aan mijn kam getrokken! Ka, ka, ka! Dat is zijn verdiende loon! riepen de kippen, en dat riepen ze maar al door|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000680.wav|De bleekheid des gelaats, de onnatuurlijke zwelling van hoofd, handen, voeten, ja van het geheele ligchaam, een steeds toenemende trek tot drinken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002111.wav|De Vrijbuiter scheen dat alles op zijn gelaat te lezen, want die glimlachte en wreef zich van blijdschap de handen. Daarop tikte hij Paddeltje op den schouder, en op de legerstede wijzend, duidde hij hem aan zich daarop neer te|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001001.wav|en daarin beproefd, om het Nederlandsch karakter van dien tijd in het kleed der verdichting af te schilderen, en tevens aan de meest beroemde personen in dat tijdsgewricht gedacht|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000723.wav|Al de pijn in haar hand en de smart van haar ziel werden vergeten bij de kwellende gedachte: Ik moet het thuis vertellen en ze zullen zoo teleurgesteld over me zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_001727.wav|Ook heb ik van een moord hooren spreken in de omstreken van Spitalf ield, maar ik geloof er niets van|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001386.wav|als ze dachten, dat ik terugkeerde, argeloos als een kind met. nog een ander, dien ze dolgraag willen hebben en die door mij, aartsdomkop, in de val werd gelokt|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001054.wav|haar eigen liefde voor Edward te bestrijden en hem zoo weinig mogelijk te ontmoeten, zij kon zich de voldoening niet ontzeggen, althans een poging te doen om Lucy te overtuigen, dat haar hart niet gewond was|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002585.wav|je hebt volkomen gelijk. Dat is alles volkomen waar. Maar je vindt dat alles zoo, Hélène, omdat je de kleine ziel lief hebt, zooals de kunst haar liefheeft|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000173.wav|dat gezicht zal bovenmatige vreugde geven, en zij zullen den gouden vogel buiten brengen. Als je de kooi vast hebt, jaag dan oogenblikkelijk naar ons terug en haal de jonkvrouw af|10587|neutral
+wavs/train_1724_2757_005334.wav|en dan zou ik u raden op uwe hoede te zijn, jonker, en als gij uitgaat, den degen meê te nemen dien Bastiaan u van ochtend heeft laten terugbrengen, ten bewijze dat hij ook al gehoord heeft, dat gij vrij en vrank zijt|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001651.wav|Willem volgde met belangstelling het levendig gesprek; de tijd vloog om, en eer hij er aan dacht, was het etenstijd geworden. Enkele der gevangenen aten afzonderlijk, de meeste gemeenschappelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001287.wav|en een nieuw leven en gezondheid rondom verspreidt. Hadden wij eenigen tijd geleden wat meer donder gehad, er zouden geen duizenden menschen hier te lande, aan de pestziekte gestorven zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003925.wav|is dat de hond des Graven, die in het nabijgelegen vertrek bij mijne moeder en bij mij gezeten was, uit een zijraam in de gracht sprong en den knaap het leven redde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000647.wav|Annie en haar man sloten het huis; geluiden van opgelichte bouten klonken met een licht gerammel van metaal. Na een half uur stond Bertie op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000387.wav|Hij vond niet de oorzaak van 'Schaakspel' noch doorzag hij ervan de logica. En toch - hoewel alle beweging der ziel raadsel is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000819.wav|daarna wat correspondentie, te hooi en te gras; eindelijk jaren van niets. O, hij was blij zijn vriend nu weêr eens bij zich te hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002864.wav|Maar God zij lof! ik ben Christin, en daarom kan ik, wat de heilige engelen niet vermogen, een lijdenden broeder vertroosten met den eigen troost die mij zelve te bate komt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_009852.wav|Haar handjes waren over mijn schouder gestagen, en zij liet haar kin daarop rusten, en haar blauwe oogen keken stil in de mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001108.wav|riep de jongste. 'Komt u met een tambangan.' 'Wel ja,' zei Nanni vroolijk. 'Waarom niet?' 'Ik weet niet; ik vraag maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000786.wav|Toen scheen hij te ontwaken. Wat duivel zou die kerel wezen? riep hij uit. Een krankzinnige of een|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000346.wav|En de fee wierp haar schitterende kleeding af, boog de takken weg, en na een oogenblik was zij daarin verborgen. Nog heb ik niet gezondigd! zei de prins, en ik zal het ook niet doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000148.wav|ik voelde en toen Herakles, op nieuw, de wanhoop nabij, den kop vermorzelde, stak ik mijn toorts uit en brandde de ziedend sissende wonde dicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001576.wav|die, schoon hoog gestemd, geene vleijerij behelsde. a den afloop van het feest met in hun ogement gekomen zijnde, juichte deze hem toe over de voortreffelijkheid zijner keuze|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002434.wav|Toen hij weer bijkwam, was hij hoog boven in de lucht. Langzaam werd hij weer helder. In het begin wist hij niet, waar hij was, en wat hij zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000213.wav|Haar goudkleur tintend met een rozen gloor, Met een juweelen gordel om het middel Bevestigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000413.wav|Mjjne schilderkamer dan was op de tweede verdieping en aan de achterzyde van het huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000719.wav|Deze bracht ik, byna even dikwijls als ik die ontving, aan den ouden plaatdrukker over|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000524.wav|toen het geluid van stemmen hem in een oogwenk aan land bracht. Door de mazen van de hangmat glurend, zag hij de meisjes March uit het huis komen, alsof ze de een of andere expeditie gingen ondernemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000378.wav|Kom, ga nu! Deel den trouwen Claus mijn plan zoo spoedig mogelijk mede; hij moet het weten. Tot de schemering! Zorg voor den|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001011.wav|en mistig was dat om te bedenken, het te bedenken was ook niet mogelijk: het was een aanvoelen van iets klams, dat voorbij ging; meer niet, meer was het niet|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_000469.wav|met het grootste genoegen afstaan; maar ik zou u gaarne een vraag doen, als gij het mij vergunt|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000479.wav|Addy lachte, hij nam zijn pet af, hij wreef met den zakdoek zijn voorhoofd. Van der Welcke rustte zijn hoofd tegen Addy's knie. - Kom dan wat hooger: zoo lig je niet gemakkelijk, zei|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004062.wav|want aanbidding veronderstelt een vurige, driftige natuur, hoedanige zy niet bezat. Neen: haar liefde was een mengsel van verknochtheid, eerbied en bewondering|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002386.wav|Het werd hem nu een punt van eer, Femke's goede meening te rechtvaardigen, en onwillekeurig overgaande van den verhaaltoon tot dramatische voorstelling, voerde hy zyne personen sprekende in|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_010470.wav|die zijn geld met vuilnis verdiend heeft. In voddenrapers-costuum ? vraagt de sombere Eugène. En met een haak en een mandje, als gij wilt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000415.wav|die het zag doen, dan op het groote aantal dames van hoogen rang en stand, die, tot het einde toe vol vurige belangstelling bleven|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001156.wav|Hoogenberg, nu eenmaal met zijn neef opgescheept, en zijn best zoo goed mogelijk willende doen om hem te amuzeeren, had hem voorgesteld, de werkzaamheden van den avond bij te wonen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002494.wav|waarmede hy dien, ingeval het noodig mocht zyn, kan aansteken en zrj gaan samen op weg, met etensbundeltje en al.|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001414.wav|De vier mannen verroerden zich niet en schenen hem zelfs niet te zien; Jondrette begon weder op klagenden toon te spreken, en met zulk een verwilderd oog en erbarmelijke stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000139.wav|Niet volkomen,' viel Thomson in: 'het is waar, ik had my eerst tot hem kunnen wenden; maar ik hoû er van, steeds den kortsten weg te gaan, en daarom richt ik mijn verzoek onmiddelijk tot u.|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000229.wav|de Valois had lang in diepe bedenking bij het einde der zaal gestaan. De eerbied en de liefde die hij zijn broeder toegewijd had, vocht lang in hem tegen de spijt dat dit verraad hem baarde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000331.wav|door de kunstrijke hand der borduurster PERRUGIA vervaardigd. In de Sacristij van den Dom zelve schitterden hun nog meerder pracht en rijkdom tegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000357.wav|de kring harer gedachten verruimt zich niet: zij steken de hoofden bijeen, om koffiepraatjes te houden of zij winden elkander op tot overdrijving en mystieke|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_000968.wav|die er zoo gemeen uitzag, als juffrouw Price vanavond. Fanny Squeers zuchtte en maakte zich gereed om te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000528.wav|teleurstelling, bijna niet minder smartelijk dan die van Marianne; verontwaardiging, nog grooter dan die van Elinor. In haar lange en snel op elkaar volgende brieven kwam al wat zij leed en dacht tot uiting|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001674.wav|hielpen madame Hucheloup op de tafeltjes de kruiken met blauwen wijn en de spijzen te plaatsen, welke den hongerigen in grof aardewerk werden voorgezet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000498.wav|De beruchte roover evenwel had zijn leven en dat van zijn kind geheel in handen. Met of zonder toestemming, en of Piet al dan niet bij zijn vader wilde blijven, - de jongen werd op het zeerooversschip overgebracht|1724|neutral
+wavs/train_1666_795_000175.wav|Laat ik het Laurie vragen; hij zal wel gaan! zei Jo, en haar gezicht klaarde op bij die gedachte. O, toe, alsjeblieft niet; zeg het aan niemand. Krijg even mijn overschoenen en zet deze schoentjes bij ons goed. Ik kan toch niet meer dansen; maar|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_005041.wav|Die mij niet helpt. Nu ja die spijsvertering is onzin. Ik heb het niet over je spijsvertering. Ik heb het over je manieren|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000432.wav|moogt u mij het voorrecht niet ontzeggen, hem nog evenmin te kunnen uitstaan als voorheen|2506|neutral
+wavs/train_1724_795_000408.wav|Esther had haar ook een rozenkrans van zwarte kralen met een zilveren kruis gegeven, maar die had Amy zonder hem te gebruiken opgehangen, betwijfelend of zoo iets wel hoorde bij protestantsche gebeden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000159.wav|Wat heb je gedaan? vroeg hij heel zacht, vol medelijden, haar steeds houdende in zijn arm, terwijl zij geknield bij hem lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003356.wav|naar een huis bij voorbeeld in eene straat aan het andere einde van de stad. Hier en daar, waar eenige paren bij elkander op het gras zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000039.wav|Toen hij daarmee klaar was, plaatste hij zich voor de deur, en nauwelijks had hij de woorden: Sesam, sluit je! uitgesproken, of zij sloot zich ook weer|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000429.wav|n geen wonder; want de post kwam eerst op den achtermiddag te ardestein aan, waar de courant dan een dag in de herberg lag en vervolgens bij gratie aan de ociëteit ter lezing verstrekt werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000139.wav|Hij voelde een diep medelijden met die arme beesten, die in de macht van de wilde dieren waren, hoewel ze eigenlijk geen andere meesters boven zich mogen hebben dan de menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000698.wav|Hij vond het door eene ontelbare menigte flambouwen van wit was verlicht, en bespeurde een' heerlijken geur, die uit een aantal wierookvaten van het fijnste goud opsteeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000874.wav|Maar de band was reeds zoo los, door te weinig sympathie, vooral in de dagen van haar scheiding. En zij voelde zich geheel alleen: zij had alleen haar geluk, hare liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000527.wav|Deze gansche oude wijk des Halles, die als een stad in een stad is, doorsneden van de straten St. Denis en St. Martin, waarin zich duizend stegen kruisen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000449.wav|Ei zie, zeide Speelman op dit gezicht, ei zie, hoe wispelturig het volk is! Nog dezen middag wilde het beide jongens van het leven berooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001285.wav|zijt ge boos op mij? O mijn moeder! zeide zij. En zij zonk ineen, alsof zij zou sterven. Hij vatte haar; zij viel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003741.wav|Ik ken ook nog eene andere taal, die alle vrouwkens verstaan,' hernam lange Michiel, het vrouwtje lachend aanziende en de vorige gemeenzame liefkozing herhalend|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_003991.wav|In dat geval zal hij een briefje of eene boodschap voor u hebben, maar anders niet. Let wel daarop. Hebt ge mij goed begrepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000372.wav|en zich zooveel moeite met hem gaf, dat Olivier niet genoeg wist hoe hij hem genoegen zou doen. Dan eens ging hij met mevrouw Maylie|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000667.wav|Het was dus meer dan noodzakelijk, dat de Keizer met zijn leger zich in de nabijheid van den Rijn opsloeg om die Geestelijke Keurvorsten in het oog te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006780.wav|daarna nog in een klein vierkant slop en liet hem eensklaps omdraaien, waarop zij bijkans tegen Bradley Headstone inliepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004957.wav|Ik kon het niet dragen, dat ik vertrok zonder u te zien. Het doet mij waarlijk goed, meer dan ik u zeggen kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000160.wav|Hij zou niet geaarzeld hebben den zoon van Barrabas en den zoon van Herodes naast elkander te plaatsen. Mijnheer, de onschuld is op zich zelve een kroon|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001056.wav|was niet sterk genoeg, Hougomont ten noorden te overweldigen, en de brigade Soye kon het slechts ten zuiden bestoken, maar niet nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001931.wav|maar hem eene krimineele vervolging op den hals te halen. neen, dat gaat niet: in dat geval kreeg ik zoowel de vrienden zijns vaders als de zijnen tegen my|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001074.wav|beteekende dit nimmer of slechts toenmaals? Het was onmogelijk, dat zij dezen gecompliceerden zin zou begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004191.wav|Elizabeth verbleekte; maar, zich met hooghartigheid bedwingende, zag zy Montpouillan ernstig aan, en zeide, zonder dat hy de minste beving in haar stem bespeuren kon|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001791.wav|Een eerzuchtig man, die jaren lang op de verwezenlijking zijner illusiën gewacht heeft, tracht zijne medeburgers tot het onwrikbaar besef te brengen, dat niemand in staat is beter hunne belangen te behartigen, dan hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_000250.wav|Mijnheer Bounderby was eigenaar van een landgoed geworden, dat omtrent vijftien mijlen van de stad gelegen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000150.wav|Abderos, wij naderen Thrakië. Ik weet niet waarom zoo droeve weemoed mij overvalt in deze nacht vol starren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005090.wav|Vitalis, die den weg scheen te kennen, ontweek behoedzaam de voorbijgangers, die hem den doortocht belemmerden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001213.wav|en de brigaden Vivian en Vandeleur, die aan den linkervleugel stonden, had Wellington geen cavalerie meer. Een aantal batterijen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000002.wav|noch voor goud verkoopen; maar ik zal haar het stuk ten geschenke geven, indien zij mij wil toestaan haar een' kus op de wang te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002057.wav|en waarschijnlijk op den uitkijk was; dat hij met den vorigen vloed reeds thuis werd gewacht; dat hij dien om de eene of andere reden verzuimd moest hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000660.wav|Waar nu Majoor Frans het commando heeft, liet de oude dame er op volgen. En zich den tijd verdrijft met paardrijden en jagen, voegde het weeuwtje er bij, met een opgetrokken neusje|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001684.wav|doet mij vermoeden dat die zeer merkwaardig zal zijn. Assad nam nu aan hare zijde plaats, en sprak: Grootmagtige koningin|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000523.wav|Ik wilde u alleen vragen of dat wegblijven het gevolg was van dat. voorval.' Het was hem niet direct duidelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001749.wav|ja hij scheen hun van tijd tot tijd stiller en ingetrokkener te worden, maar alles werd vergoed door de gulheid en gastvrijheid van Signora FARFALLA zelve|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000360.wav|en vraag u dus uitdrukkelijk: laat hem buiten dit kleine geheim. Nogmaals: ik ben u innig dankbaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008855.wav|en waarin verder een schemerachtige lichtstraal in een zeer zwarte duisternis wordt geworpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002877.wav|Zeer zeker heeft de man bestaan, antwoordde hij, de papieren wederom naar zich toestrijkende: maar de goede ziel heeft die niet meer noodig; daar hij sedert lang onder de groene baren slaapt, om welke reden ik er des te minder conscientiewerk van gemaakt heb|1724|neutral
+wavs/train_1724_1876_000066.wav|Als hij maar niet in de snijding gevallen is. Dan weet ik heusch niet hoe wij hem er uit kunnen krijgen!' En moeder zette een heel bedenkelijk gezicht. Vader kwam thuis en hoorde de heele treurige geschiedenis|1724|neutral
+wavs/train_2450_12867_000269.wav|ervaren in alle geheime wetenschap! Uit al de dessaas in den omtrek komen de menschen bij hem, wanneer zij een nieuw veld willen ontginnen, of onderhandelingen willen aanvangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002817.wav|Kom dan, wij staan op. Ga stilzwijgend langs de scharen en zorg dat men zich niet oprichte. Ik ga Deconinck tegemoet, opdat hij wete in welke lanen hij zijn mannen kan schikken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000671.wav|Het inwendige der barricade, deze soort van kleine binnenplaats op de straat, was in duisternis gehuld en geleek bij de flauwe ochtendschemering het dek van een ontredderd schip|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000815.wav|Ik verheug me daarover. om Godswil, laat mij toch eerst uitspreken, voegde hij er bij, haar een bezorgden blik toewerpend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000762.wav|Jarro had al dien tijd gefladderd en geworsteld om los te komen; maar toen hij begreep, dat de menschen niet van plan waren hem dood te maken, ging hij met een gevoel van welbehagen in de mand liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002040.wav|Zij was zenuwachtig en haastte de kamenier. Zij was juist klaar, toen de eerste gasten kwamen, en zij zich kon voegen bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003155.wav|Ik heb geen gevoel meer in mijn voeten. He! het is vinnig koud. Gij zijt zeker lang buiten geweest, zei PinCh|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000942.wav|Neen, de moed is de man tot de bewaarnis zijner zwakkere medemensen geschonken. Wij moeten de stad overgeven! Even alsof een pletterende donder tussen hen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006632.wav|Als het zoo is, dan vertrekken wij in het geheel niet. Waarom niet? Later vertrek ik niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000830.wav|Lang zou het verblijf aan wal voor ditmaal zeker niet duren, en met lossen, verschillende andere werkzaamheden en daarop weer het laden, zou er voor de matrozen niet veel tijd overblijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001931.wav|By die woorden liet juffrouw Goudstroo hare a hand, die op de tafel lag, wanhopig in haar schoot vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000305.wav|Misschien kan zij u de opheldering geven, waarnaar gij verlangt. Dit zeggende bood zij haren vader den tulband van Bedreddin aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008405.wav|enkel ten koste van den heer Boffin scheen uitgevoerd te zijn. Dat is een verraderlijke schelm, zei Boffin, het stof van zijne armen en beenen vegende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002734.wav|Toen scheen het gluipende monster op zijn breede klauwepooten te glibberen naar achteren, of het zich gereed maakte toe te storten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003030.wav|dat ik deed, was het, omdat ik zoo dwaas ben geweest van ooit aan haar te denken. Zij is zoo ver buiten mijn bereik als|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007795.wav|De heer Bonney ging haastig naar het boveneinde van de tafel, nam zijn hoed af, streek met zijn vingers door zijn haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000840.wav|Na dit verrigt te hebben, voegde Marzavan zich weder bij zijn' reisgezel, en wierp het bebloede kleed midden op den reeds genoemden viersprong|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001037.wav|en nog meer aan jonge dames, daar ik er nog nooit eene had ontmoet die mij beviel of waar ik op had willen gelijken; dat ik veel meer lust had om met dr. Darkins naar Engeland te reizen, zooals mij beloofd was|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001049.wav|liet zich hiertoe ligt bewegen. angenaam en ongestoord liepen nu zachtjes aan de ruidsdagen ten einde; terwijl alle gewoonten dier tijden werden in acht genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010623.wav|Amelia wilde haar boven in haar zitkamer hebben, een keurig, klein vertrek op de tweede verdieping, naast haar vaders kamer|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001098.wav|uit een open reden, een allerliefste teekening op rijstpapier ten geschenke. In het schemeruur bracht ik Saartje thuis|496|neutral
+wavs/train_1666_1408_000376.wav|Een paar jaar ouder dan ik. - Maar hij is ziekelijk. - Ja. En vreemd. Altijd geweest. Stil, somber. Toch een beste kerel. - Bij ons thuis, met Steyn en mama. Wat zouden wij feesten geven|1666|neutral
+wavs/train_2450_5105_001532.wav|en gij zoudt er blyven zitten als eene civetkat in een boom! Vooruit, mpheer I Zet hem over die beekjes met de zweep|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006427.wav|knikten zij tegen elkaar, alsof zij elkaar wilden vernlorzelenj want in dezelfde kast, waarin hij stond, hing aan een paar haken een pijp met een bruin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000212.wav|Hij bracht die in verband met alles wat hij van de zuster zag, en nu begon hij haar te begrjpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002992.wav|dat de boschwachter boos op hem zou worden. Want sinds hij zijn leven had gered, hield Karr het allermeeste op de wereld van den boschwachter. Hij dacht er alleen aan hem te volgen, en over hem te waken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002262.wav|dat van alle kanten werd geroepen: Daar komt Grauwvel aan, die het bosch heeft vernield. Grauwvel deed, alsof hij het niet hoorde, maar Karr, meende nu te begrijpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000250.wav|Rawdon Crawley's gedrag daarentegen, die maar honderd pond kreeg, was zoodanig, dat het de verbazing van zijn broer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001877.wav|De jonge HELLEMANS omhelsde en kuste ook zijne nicht, die zich met gulle openhartigheid verheugd betuigde, dat zij hem ook hier bij het gezelschap aantrof|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003538.wav|Vader wilde moeder nooit zeggen wat hij voor haar gaf; maar toen ik laatst zijne oude papieren nazag, vond ik den|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001090.wav|Hij had, zonder hem te kennen, hem den bekenden brief geschreven. Volgens zijn gedachte was er volstrekt geen betrekking tusschen dien Marius en mijnheer den baron Pontmercy mogelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003295.wav|Dit gezegd hebbende rees ik op en verliet het vertrek. Aan de voordeur gekomen zag ik, dat Amelia mij volgde. Doe geen moeite, zeide ik, ik zal er wel uitkomen. Mijnheer Huyck! zeide zij, met een bevende stem|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002215.wav|Horrible! en toch eene alliance met de Braunfelsen, terwijl het te bewijzen was dat deze afstanden van de graven van Solms, die geallieerd waren aan de Nassau's en het huis van Oranje|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000733.wav|en zijne onvergelijkbare kunde als legerhoofd, hadden hem voorlang de schrik zijner vijanden, de roem der zijnen, het wonder van Europa en de spiegel aller krijgslieden doen worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000087.wav|Dat is niet lang geleden gebeurd en men wist, dat de knaap zeer gehecht was aan zijn moeder. Hij was stil en in zich zelf gekeerd na haar vertrek van Holdernesse Hall, en het was om deze reden, dat de hertog hem naar mijn inrichting wilde zenden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002031.wav|Geen der tachtig lafaards dacht aan de vlucht; allen sneuvelden, behalve de aanvoerder Barthélemy, van wien wij aanstonds zullen spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001239.wav|zei Tigg eindelijk, weer op het eerste gezegde van zijn vriend terugkomend. Zekpr was het een kapitaal idee. En het was een idee van mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001169.wav|Zij voelde, dat haar aanschijn op die gedachte bloosde, en, dat 'er een zeer stille zucht, tegen haren dank, uit haren boezem opklom. Zelfs toen TESSELSCHADE en ANNA haar gesprek geëindigd hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000390.wav|De keukenvloer schijnt nooit een vlek te krijgen, de stoelen, ja zelfs de potten en pannen, schijnen nooit van hunne plaats te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002451.wav|ik zal, door mijn ongeloos te openbaren, geen een' echten Genuees daaraan doen twijselen, en men zal even goed voortvaren, om, schoon ik met u aan de echtheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006973.wav|zij met ons! Omdat, met zijn vetten glimlach, de vrede niet tegen ons kan zijn, omdat hij voor ons moet zijn; omdat hij niet verhardend is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000198.wav|en oogenblikkelijk stond dezelfde geest voor hem, die hem in het onderaardsche gewelf verschenen was, waar de Afrikaansche toovenaar hem had ingesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000571.wav|en niettegenstaande die breedheid toch geheel en al 'heer', zeer verzorgd zonder een zweem van fatterigheid, en de ironie van zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002341.wav|Men had hun een kale, naakte hoogte als erfenis kunnen nalaten, en nu zouden ze in plaats daarvan een prachtig bosch krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003343.wav|Toen ik op Heizicht afscheid van u nam, streelde ik mij met de gedachte, dat UEd. mijn oprechte liefde niet hadt versmaad; deze gedachte maakte mijn hoogste geluk uit en deed mij ook het antwoord van den Heer Blaek met meer gelatenheid dragen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000388.wav|Ik zou haar wel laten weêr halen; maar ik dank den Here, dat zy maar weg is. Nu zal ik weer rust en stilte in myn hutje hebben, en myn eigen wegje gaan. Maar jy moet haar straffen, dat is jou pligt|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_000785.wav|ik wou dat ik een bochel had. Ik zou nies uitvoeren; ik zou centen krijgen; ze zouen om me lachen|496|neutral
+wavs/train_2450_6159_002590.wav|Hoor eens, Squeers, merkte zijn vrouw op, toen de deur gesloten was; ik geloof dat die jongen simpel wordt. Dat hoop ik niet, zei de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000289.wav|ze had er in maanden niet meer aan gedacht; nù eensklaps dacht zij er aan. En er was geen zelfverwijt en wroeging in haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001721.wav|en zy hadden het uitzicht op pensioen ingeval zij door een bijlhouw of boogschot der Indianen werden verminkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003749.wav|De hond van den Royal George ligt tegen ons te knipoogen en te lonken, zonder zich demoeite te geven op te staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000488.wav|Wat mij en mijne twee makkers betrof, wij hadden ons behoud alleen te danken aan het snelle roeijen, waardoor wij ons reeds verder in zee en buiten bereik van de steenworpen bevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000993.wav|Somwijlen gelukte het hem bij helder weêr, om behalve de eilanden Gorgona en Melcora zelfs de kust van Corsica te ontdekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003369.wav|Zevende hoofdstuk. Waarin verhaald wordt, welke taak door De Witt aan Buat werd opgedragen. Een paar dagen nadat de byeenkomst by Mevrouw Musch had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002647.wav|voor het publiek was hij de dichter van 'Torquato Tasso,' die nu eensklaps iets heel anders had geschreven: een modernen roman: 'Mathilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000433.wav|De boer, dien BOUKE gezonden had, had aan deszelfs wensch voldaan: hij had den Heer VAN SONHEUVEL, die vast vloekte en raasde over het niet verschijnen van zijnen dienaar, ter bepaalde plaats gevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001529.wav|en waarom kruisen ons nooit misschien die ons het liefst zouden zijn aan onze ziel.? Steeds bracht hij Cornélie des avonds naar de Via dei|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010004.wav|Zeg hoeveel gij er voor hebben moet, als gij daarom gekomen zijt. Tien shillings. — Een stuivertje rum. Die zult gij hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004095.wav|Want als zij oorspronkelijk bruin is geweest, heeft zj door langen dienst een zwarten gloed gekregen; en is zij zwart geweest, dan heeft dezelfde oorzaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002252.wav|Een ontevreden mensch verdedigt zich gemakkelijk met de schuld van zijn ontevredenheid op een ander te werpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000403.wav|Later had hij in kleine perceelen, voor tuinen en velden, de gronden bezijden de gang verkocht, en de eigenaars dier gronden meenden aan weerszijden een tusschenmuur te hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002879.wav|Maar zinneloos was hy niet. Want eens by nacht, toen de maan helder lichtte, stond hy op van de baleh-baleh, en verliet zachtkens het huis, en zocht naar de plek waar Adinda gewoond had|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_005299.wav|Wij reden den heelen nacht door, maar heel langzaam, en kwamen niet voor negen of tien uur in den ochtend in Yarmouth aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000135.wav|Ik meende, dacht hij verder, door koele bespiegelingen te zijn ingedrongen in de geheimen der natuur|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001653.wav|In een der zalen van het Paleis van Justitie hield de rechtbank zitting. Op eene verhevenheid aan het boveneinde der zaal zaten de rechters achter eene breede, halfcirkelvormige, met groen laken bekleede tafel|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_000916.wav|Ik heb je nooit zien voorbykomen op den Zeedyk, en ik was er bly om. Als ik je gezien had. Ja, dat zou wel prettig geweest zyn, als ik maar niet juist m'n kerfbuis had aangehad|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_000561.wav|Daar, om die legerplaatsen, heerschten levendigheid en woeling, en boden zich tooneelen aan, nu eens bevallig en schilderachtig, dan weder treurig en hartverscheurend|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001587.wav|Daarbij troostte hij zich met het denkbeeld, dat in den tijd van LODEWIJK XIV al wat van adel was met pruiken had geloopen en dat genoemde groote koning veel verder met de pruik was gekomen, dan hij ooit zonder pruik zou kunnen komen|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001999.wav|insgelijks hun leven hadden gesleten, den roem nalatende, die meer was dan hun adelbrief, den roem van beminlijke menschen|496|neutral
+wavs/train_2450_9234_001374.wav|doch, zoodra het woord liefde over mijne lippen kwam, stond zij op, en ging heen zonder mij te groeten, even als of zij zich beleedigd achtte door de verklaring, welke ik haar gedaan had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003952.wav|in zijn eigen kamer te zitten, warmen kruidenwijn te drinken en zich het nieuwsblad te laten voorlezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000567.wav|gerust lag te snorken. Het was nu weder nacht geworden, en hoewel Nelly met haar dun kleedje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002548.wav|De angst was groot in de barricade. Het schot ging af en donderde. Present! riep een vroolijke stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001653.wav|wat mij op het denkbeeld bracht zelf te gaan leeren en dat is de oorzaak waarom ik thans wat meer weet dan mijne makkers. Tot morgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001803.wav|Niets. Men vermoordt twee of drie van zyne medemenschen; een dozijn desnoods, wat zou dat? Er blyven er genoeg over|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002642.wav|Ik ben eenigszins vermoeid, veroorloof mij een stoel te nemen. Marius zette zich en wenkte hem plaats te nemen. Thénardier ging op een kussenstoel zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001383.wav|Zoodra de pont den wal raakte sprongen de vreemdeling en de hond er uit en verdwenen in j de richting van de|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000095.wav|Truus, Mathilde en Suzanne lieten de kinderen uitrazen; daarna verschenen juffrouw Frantzen en de twee andere bonnes, en het jonge goed werd, na boterhammen gegeten te hebben, meêdoogenloos weggevoerd|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_000102.wav|Nu wist niemand het, en dat was bijna iets zoets. Hélène. dat was niemand: dat was mevrouw De Vicq, bij wie hij een visite gemaakt had, en had gedineerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003908.wav|Wat uwe kamer betreft, kies er een uit die leeg staat, op de bovenste verdieping. ledere ledige kamer is mij goed, antwoordde de secretaris|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007142.wav|alsof hij wilde zeggen: John Willet! John Willet! Later wij te zamen maar in het water springen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000911.wav|o heerlijke Held en stralende Perseïde Eurystheus! Geloof mij, als ik u zelve zeg, dat geén der door mij volbrachte Werken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001192.wav|Op dat oogenblik naderde de heer Carton en tikte de heer Lorry op den arm. Hoe gaat het met de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003595.wav|daar zult gij mij gelijk in moeten geven — uit een medemenschelijk oogpunt, lieve. Ik zal er niets meer van zeggen, hernam juffi-ouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003707.wav|De avond was beginnen te vallen: het was in den stal volslagen donker, en nu bleek het aan Buat, waartoe de medegenomen vuurtest en zwavelstokken moesten dienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001465.wav|Zij zweeg ook niet stil, maar sprak over allerlei dingen: dat zij zoo geschrikt was, en dat Joe|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000559.wav|Dan babbelde of lachte ze hem alle zorgen en ook alle vermoeienissen weg. En nu. nu was die Zeeuwsche scheepsjongen gekomen, en van dien speelmakker was nu heel het hoofdje en ook het hartje van Zus vervuld|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001825.wav|en gewoonten aanloopt? Om dan de waarheid te zeggen, Miss Ophelia had hem lief. Toen hij nog een kind was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000403.wav|Zij is gelukkig,' zei de oude met een zucht 'Zij heeft altijd oentoeng gehad, van kleins af Het ongeluk was voor u|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002214.wav|en dat alles ging als één samengestelde klank van de deur, waar Kees en Louise binnenkwamen in beide richtingen zacht ruischend door en uit de ruime zaal|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000669.wav|want zoo het neen ware, de gedachte alleen, dat het neen zou kunnen zijn, bracht mij eene rilling over de leden. Als het neen ware, moest ik troosteloos heengaan en haar reddeloos opgeven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007922.wav|maar terwijl zijn gelaat zekere woestheid en ledigheid had, vertoonde het hare de bedaardheid van stille, geduldige berusting|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004579.wav|De advocaat van de verzekeringsmaatschappij zwoer, dat het het gemeenste zaakje was, dat hij ooit had gehad|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000447.wav|Neen, dat denk ik niet, zeker niet! maar ik hoor oude menschen soms zeggen, dat veel geld hebben zoo verleidelijk is, en dan zou ik maar wenschen, dat je arm was; dan hoefde ik niet ongerust over je te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001467.wav|in de hoop dat zij daar de schuit zouden vinden, waarmede zij gekomen waren, en dat men hun zou veroorloven om daarin nog dien nacht te slapen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000040.wav|maar om te beginnen zal ik mij tevreden houden met dien zekeren zijden japon, die u goed zal staan, dat weet ik vooruit; mits gij wat werk maakt van dat prachtige haar en u de moeite geeft de eene of andere parure aan te doen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003029.wav|Alleen bij Otto kon Mathilde nog op eenigen vasten steun rekenen en de vier bengels hadden ook alleen respect voor oom Ot. Hij paarde aan de goedhartigheid zijner moeder het gezonde verstand en de degelijkheid van zijn vader|1666|neutral
+wavs/train_2450_12599_000826.wav|Hij spreekt al in langen tijd niet meer,' fluisterde Bram. 'De dokter zegt, dat hij nog dagen zoo kan liggen, maar dat het ook ineens gedaan kan zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000948.wav|Langzaam, doelloos, gingen zij van daar, naar de voorgalerij, waar een vochtige duisternis dreef tusschen de aanzienlijk opgaande pilaren. Door den plassenden tuin zagen zij een witte gedaante komen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_011954.wav|en ze weer uitgeveegd, en alle vingers van haar linke'rhand vooruit en achteruit nog eens en nog eens over had geteld, werd zij zoo verdrietig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002150.wav|De prinsen, thans tot sterven gereed, wachtten echter te vergeefs op den slag, die hun in een ander leven zou doen overgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001215.wav|Jk kwam van morgen bij u, niet alleen om te vragen of gy tiding hadt, maar om my als bode aan te bieden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002297.wav|als bij deze laatsten, onderscheidden zich ook hier de leden door de namen van keizer, factor, vaandrig enz. en hield men zich, als straks blijken zal, met letterkundigen arbeid bezig|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_002424.wav|Wil ik u eens iets zeggen, Tirnson? vroeg Parsons, die met gewasschen handen en een zwarte jas binnen was gekomen; ik vind uw uitdeelingen maar bluf|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005867.wav|en daar het eind van zijne wandeling en zijn leven hebben gevonden. Maar Hugh, die oogen had als een valk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004844.wav|Daarop ging Jo naar het venster en bleef, met zijn rug naar mij toe, zijne oogen staan afvegen; en daar mijne zwakheid mij belette om op te staan en naar hem toe te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005128.wav|des levens blijft nog, wanneer alles wat waarde voor ons geeft is verdwenen. Alle hoop en uitzicht van St. Clare's leven|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000691.wav|Elken dag gaf de ridder les aan den lieveling des konings, en reed met hem door de stad, en onder het rijden keek hij overal uit naar een boven alles lieftallig gelaat, dat hij dikwijls in zijn droomen had gezien, maar nooit had kunnen vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000497.wav|an den steenen trap voor den ingang herstellen wij de leeuwen met wapenschilden in de klaauwen, die gij nog in den grooten tuin der 'weeme' kunt terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003174.wav|Deze herinnering aan het verloop van den tijd scheen hem een afspraak of iets anders, een geheim, dat in zijn eigen borst bewaard lag, te binnen te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000120.wav|De Rothkirchen veranderden ook - om de tocht, zooals de baronin verzekerde - nieuwe gasten namen hare plaatsen in; en te midden dier vreemde elementen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000346.wav|maar vloog gauw weg om hulp te halen. Hij kwam een oogenblik later terug met een dwergje op zijn rug, dat veel kleiner was dan Peer Ola. Als hij niet had kunnen spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006277.wav|om met Capi u achter het ledekant te verschuilen. Dan zal ze mij alleen zien. wat zal ze opkijken! Toen wij dit afgesproken hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009371.wav|en stak hem haar hand toe, met zooveel oprechte en innemende bevalligheid, dat Osborne niet anders kon doen dan haar aannemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011495.wav|waarin hij hem in verband met de aangelegenheden van diens zoon, George, om een onderhoud van een half uurtje verzocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004523.wav|alwaar de in verlegenheid verkeerende stuurlieden zoo menig sextant en quadrant verpand hadden, en waarvan ik eenige|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001764.wav|een kaars in de gelagkamer aan de tafel met een pen in de hand, en maakte de rekening op van den reiziger in de bruine jas. Zijn vrouw stond half gebogen naast hem en zag toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005374.wav|Hij was het, die den bottelier leerde zeggen: Madame est servie, en die er op stond Lady Crawley aan tafel te geleiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000917.wav|al ware het dan ook slechts tegen armen. Oij zijt een gek! zeide juffrouw Bumble, en zoudt beter doen met je mond te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004897.wav|Maar het is verschrikkelijk te denken, dat ieder vreemd mensch ons geluk zou kunnen verstoren! Dat is waar! Dat is bepaald beleedigend|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009023.wav|maar het zingt of tjilpt niet. Er heerscht een vreemde, benauwde geur in het vertrek, als van beschimmeld leer|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002960.wav|soms met de haast van een koerier, dan weer om rust te houden, verbintenissen aan te knoopen, observaties te maken, opmetingen te doen, aanwijzingen te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004965.wav|en met dit doel voor oogen nam zij zich voor vriendschap te sluiten met iedereen in haar omgeving, die haar ook maar eenigszins in den weg zou kunnen staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009663.wav|Slaapt hij f Ik geloof het niet. Gij slaapt niet, wel, mijn Johnny ? Neen, zei Johnny met een kalm air van zelf beklag, zonder zijne oogen open te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001845.wav|in zoo verre ben ik ten minsten gerust, dat De Witt ten opzichte van Buat geen toegevendheid gebruiken, maar hem integendeel met alle gestrengheid vervolgen zal|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001122.wav|Hij liet het dus maar aan de Riminietjes over, om Lina buiten spel te houden en op eenparig verlangen, dat wel eenigzins door haar zelve werd uitgelokt, stemde Dorothea er in toe Botwater als Eva ter zijde te staan|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004479.wav|Zoo deed dan de jongen den tocht naar den Kullaberg op den rug van den ooievaar. Hoewel hij wist, dat dit een groote eer was, bezorgde het hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003084.wav|maar toen ik het hoorde, was het een krakend geluid. Ik schoof de dekens van mij af, vervolgde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002366.wav|waarschuwde haar om zich vooral niet met Chuckster in te laten, die, gelijk hij wist, een vijand van Kit was, en zond haar daarop heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006832.wav|Zie, nu ik van oogen spreek, komen de sterren voor den dag. Wat of dat beteekent? Zouden dat ook oogen zijn? Van engelen misschien|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001600.wav|maar ieder deel had den ouden vorm behouden: zoodat Argus, indien hij eenige eeuwen na zijn dood weder had kunnen opstaan, het schip, dat hij gebouwd had, terstond uit duizenden zou hebben herkend|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000044.wav|Komt men echter in Zwitserland, dan moet men het niet wagen om de geschiedenis van Willem Tell in twijfel te trekken, want geen enkele Zwitser wil er iets van weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000645.wav|Een inlandsche vrouw was Jansen's Mina niet, maar het scheelde weinig. Van een maleische moeder, en opgevoed diep in de binnenlanden, had zij van het Europeesche alleen den naam|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000020.wav|De koning had een leeuw, dat was een wonderlijk dier, hij wist alles wat geheim en verborgen was. En op een avond sprak hij tot den koning Ge gelooft, dat ge twaalf jagers hebt|10587|neutral
+wavs/train_2506_2211_000545.wav|maar toch altijd dieper dan een manslengte; de jonge vrouw, die haar kind droeg, gleed uit, viel naar beneden en was verdwenen|2506|neutral
+wavs/train_2450_12599_000064.wav|ooit had bezeten. Over zijn eigen hoofd gingen de jaren zonder spoor achter te laten; hij verouderde niet in zijn uiterlijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000225.wav|Bij vollen dag zou haar toilet zeker het effect hebben gemist: het rose moest wat verflenst zijn en de glimmende lovertjes waren stellig tot koper verkleurd; zelfs bij avond was het op te merken, dat er wat frischheid aan ontbrak|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000364.wav|Pien zei, dat ze hem wel weer prachtig aan elkaar kon fabrieken, en dat deed ze ook onder het eerste lesuur. We hadden heelemaal niet afgesproken, wat we er precies mee zouden doen; zooiets rolt gewoonlijk van zelf wel|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000127.wav|Den volgenden dag ging LIJNSLAGER met den Engelschen Heer de stad Bern bezigtigen, waarvan zij den vorigen dag reeds zeer gunstige gedachten hadden opgevat|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000047.wav|En dan die nieuwmodische zwavelstokjes, daar een mensch van opspringt als ze afgaan, en die een stankgas ontwikkelen, waarvan iemand het hart in het lijf omdraait! O, wanneer al deze schrikbeelden mij voor den geest komen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000594.wav|Wat hij zich niet bekende was, dat zijn ijdelheid gestreeld werd door het bezoek dat zij hem bracht. Veeleer verweet hij zich nu haar van coquetterie beschuldigd te hebben; zij was immers even vriendelijk tegenover iedereen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003315.wav|Als men bedienden toelaat om zich aan ieder onaangenaam gevoel te storen en over elke kleine onpasselijkheid te klagen, heeft men er nooit rust van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006397.wav|Alexander-Newsky gekregen. Zou ik dat niet weten? Er zijn er al velen gekomen om te feliciteeren. Zoo? En is papa er blij mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000735.wav|Msiar het zal misschien het beste zijn dat wij hier blijven, totdat zij ons om twaalf uur, met andere verdachte lui, de deur wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000896.wav|Daar bedwong Bradley plotseling zijne onstuimige aandoeningen, en de blik van den secretaris scheen hem uit te dagen tot de vraag: Wat ziet gij m mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000688.wav|Zij had een onbestemd verlangen om iets voor hen te doen, om hen niet alleen, maar allen in hunnen staat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000978.wav|afgedarteld, met een geliefde, die u stijf de hand vasthoudt, en uitroept: Ach, mijn nieuwe laarsjes; hoe zien zij er|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007770.wav|NOCKEMORF hoop is, en met chirurgicale behendigheid en kracht, ten uitvoer begon te brengen. Martin, die weinig omhaal van woorden maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000887.wav|hij bragt die zaak zelf op het tapijt, en gaf hoog op van de moeijelijkheid om eene slavin te bekomen, zoo volmaakt als zijne majesteit wenschte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002164.wav|Weldra neemt hij zijne handen weg, en bewaart zoodanig zijne deftigheid en uiterlijke kalmte, hoewel zijn gezicht even weinig kleur heeft als zijne witte haren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011739.wav|en nu geeft de Romein eene nieuwe beteekenis aan zijn wijzen, die hij te voren niet heeft aangeduid, of wel de voorste van die lieden wordt razend|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002495.wav|Het volk zong een treurig lied. Men knielde. Aztalpa omhelsde haren vader, groette de menigte met de hand, en riep: Ik ben gereed. Broeders, geleidt my|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_000220.wav|en dat deden ze uren lang. In dien tijd ging de jongen in het groote park, dat aan de velden grensde, zocht naar een notenhaag, en begon|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000414.wav|Alexei Alexandrowitsch nam plaats op een stoel en keek met deelnemende uitdrukking toe. Toen het kind eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008193.wav|dat, als gij maar een wenk gaaft omtrent uw wenschen, dat hetzelfde zou zijn als een bevel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001406.wav|Zijn wij al niet in de golven omgekomen, er blijft ons niets over dan hier onze graven te maken en te sterven. Deze woorden van den kapitein stortten ons in eene diepe droefheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000556.wav|en weer te glijden en houdingen aan te nemen alsof zij wenschten dat hun armen beenen waren, zoo weinig wisten zij wat zij er mee zouden uitvoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002580.wav|dien men op de bank heeft gelegd, uit vrees van de tuindeur te openen, en de mannen te zien binnenkomen. Zij liet overal zorgvuldig de deuren en vensters sluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006035.wav|wendde zich Mortimer, die met haar de eetzaal verlaten had, naar eene bibliotheek van splinternieuwe boeken, in splinternieuwe, raild vergulde banden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007766.wav|daar zij eigenlijk blij was van hen af te komen, op welke manier het ook zijn mocht. Hun korte gevangenschap hadden zij ook hoofdzakelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000110.wav|k luister,' zeî ylar. - ' el!' vervolgde ol: 'vooreerst, dat de woeste natuur ons op den duur niet behaagt, en wij die willen zien opgeknapt door de kunst|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000709.wav|En hij stond op, weemoedig geërgerd door de voornaamheid van het elegante park, de voornaamheid der stilblauwe zee|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001135.wav|Wel zoo, Amsterdammer!' zeide Galjart, terwijl hij Bleek op den schouder tikte: 'nu heb je zelf eens het studentenleven in praktijk gebracht, en dat is braaf van je. Heeft de slaap je wat opgefrischt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000529.wav|ontdekte ik in het vertrek een tafel, enkele gebrokene stoelen en eenige nesterijen van aardewerk ter pronk op den|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008579.wav|mdien hij de kennismaking met de familie Casby hernieuwde. Het is bqna onnoodig er bij te voegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011090.wav|dat ik niet erg beleefd ben; maar ik kan u verzekeren, dat ik van mijn kant dit onderwerp niet het eerst zou hebben aangeroerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001064.wav|maar aan die droefheid moet toch eenmaal een einde komen. Het zou, vervolgde hij, onnatuurlijk zijn, en strijdig met de wetten der zamenleving|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001444.wav|Mijnheer, is hij werkelijk dood?' vraagde hij nog eens, door den zachten toon van den rechter aangemoedigd. 'Ik vraag; niet jij!' was het barsche bescheid. 'Geef antwoord|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001068.wav|In één opzicht bleek de oude Bloemendael zijn dochter goed te hebben gekend: ze was inderdaad verbazend gesloten. Het zal dan ook wel aan deze geslotenheid gelegen hebben, dat ik eerst toen me afvroeg: hoe is ze eigenlijk|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000512.wav|Je hebt te veel aanleg, om ter wille van een paar mooie oogen je toekomst als kunstenaar te verspelen. En als je een millioen trouwt, ben je verloren voor de kunst. Je verliefdheid zal wel slijten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000489.wav|Kort daarop kwam zij terug, en zette een' gouden schotel met de fijnste vruchten op eene kleine zilveren tafel, die zij tusschen hare meesteres en den prins van Perzië plaatste|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001460.wav|Daar komen zij al, zeide Madzy, de dienaars ontdekkende, die beneden langs gestapt waren en nu uit het bosch te voorschijn kwamen. Kom! het is tijd van gaan, zeide Aylva|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000974.wav|en de jongens van Bol vieren hun Kerstfeest in Atjeh; beneden in de keuken leveren zuster Lenemie en de meid elkaar slag, en ik, die ten minste op mijn eigen kamer rust dacht te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006147.wav|Een broodje van een stuiver was al wat zij dien dag gehad hadden. Dit was zeerweinig; maar zij vergat zelfs haar honger|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001560.wav|U hebt mij wel eens geholpen, maar na het gebeurde, geloof ik niet, dat ik u daarvoor nog enige dank schuldig ben Ik zal aan u denken Dat beloof ik u Wed DEN|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000518.wav|De kinderen van het dorp waren onthaald, zooals dat gewoonte was. Er was voor hen een groot gebak gemaakt, waarin geraspte citroenschil, en zij kregen ook warme verzoete en gekruide melk|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_008868.wav|Zonder eenige notitie van die vraag te nemen, al werd zij op nog zulk een ontzagwekkenden, plechtigen toon uitgesproken, herinnerde Lavinia hare zuster|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001661.wav|Max beval zich aan in de gunst van zyn Excellentie om één half uur gehoor, zoodra er een kleine ruimte wezen zou tusschen twee drukten. Eindelyk vernam hy dat zyn Excellentie den volgenden dag vertrekken zou|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009169.wav|Dit is het Hof der Kanselarij, dat in ieder graafschap zijne vervallene huizen en verdorde velden heeft|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001812.wav|Met voorbeeldelooze stoutmoedigheid heeft hij over de zwarigheden van zijn bestek, ja zelfs over de natuur gezegevierd|496|neutral
+wavs/train_2450_9558_000411.wav|de bedak van Sarinah op haar wangen, en zorgvuldig bestreek ze haar wenkbrauwen met een weinig minjak bermanis; ze kon toch niet nalaten te glimlachen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000417.wav|de Europeesche passagiers lachten erom. 'Laat hem maar bij mij blijven,' zei mevrouw Verlande goedig; 'ik zal onderweg wel voor hem zorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002997.wav|hun oogen door de waarheid zeer doen, hun het licht met geduchte handen toewerpen. Zij moeten tot hun eigen belang eenigszins door een bliksemstraal opgewekt worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000398.wav|ma's stoel! De heer Sampson vloog naar de achterzijde der uitmuntende vrouw en volgde haar op de hielen met den stoel in de hand|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003617.wav|naar hij zich van de Duitsche of Fransche taal bedient. Hij had hem even goed 'broeder' kunnen noemen; want door zijn kortstondigen echt met Anna van Nassau, dochter van Prins Willem I en Anna van Saxen, was de graaf van Maurits verzwagerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009289.wav|Het leven van de jonge juffrouw Podsnap was, van hare eerste verschijning op deze planeet af, geheel in de schaduw geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001129.wav|Als een dolle jàchtte ik naar juffrouw Wijers. Op straat belde ik onwijs hard en juffrouw Greet keek uit den erker. Ik zwaaide met mijn rapport en ze deed gauw de deur open|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003425.wav|en de woningen van de ondergeschikten daar te verbeteren. Maar toen was zijn vrouw gestorven, en doordat hij geen kinderen had, voelde hij zich vaak alleen op de groote hoeve|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000085.wav|é, ik dacht toch zeker dat er zes appels in het bakje waren, en nu tel ik er maar vijf!' zegt moeder. 'Heb jullie er ook een van genomen?' 'Wel neen, moe,' zegt Jan en eet zijn boterham verder op|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006893.wav|Hij hield bovenstaande toespraak, waarvan Francis alleen de twee laatste regels hoorde, terwijl hij de Boompjes te Rotterdam op en neer liep|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001954.wav|maar wat ook de reden zijn mag: wij moeten als goede vrienden scheiden, en t is immers mijne schuld niet, dat ik niet meer dan eene goede vriendin van u wezen kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003877.wav|en de achtingswaardige ELBERT VAN BOTBERGEN en zooveel anderen meer, wanneer zulks door mij gerequireerd mocht worden, buiten pijn en banden zouden afleggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004042.wav|ik weet, wat het is, een zoon te verliezen en ik kan meevoelen met hen, die er een verloren hebben. Moge de Hemel hem je weergeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001690.wav|ij doet wel,! gij doet zeer wel, dat gij uwe treurigheid matigt. oor aanhoudende oefening neemt de ziel, even eens als het ligchaam, in krachten toe. n zoo het eens ernst mogt worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006217.wav|een vrij slechte maaltijd voorgezet; en zoodra de tafel was afgenomen, schoven Pickwick en Magnus him stoelen bij den haard, en nadat zij tot genoegen van den herbergier|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002307.wav|Deezen ochtend kwam de jonge man by my. Nooit was hy zo behaaglyk; enkel vreugd! Ik ging in de kamer, en vond het vrouwtje bezig met zich aan te kleden. Zy vloog naar my toe; eene zekere verwarring in haar gelaat|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_001750.wav|mits het geene misdaad zij.' Hopman Peter zag den berooiden edelman van ter zijde aan, met een sarcastischen glimlach; hij scheen voldaan met zijne bevinding|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005058.wav|Het was Zondagavond, en Eva's Bijbel lag open op hare knieën. Zij las: En ik zag een glazen zee, met vuur gemengd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001283.wav|zie haar daar eens, mijnheer, over dit kussen gebogen staan, terwijl zij zelve zooveel behoefte aan rust heeft, die goede, lieve, arme vrouw|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000290.wav|Hij had te vaak met den rechter gereisd, om niet het gevoel te kennen van het rijden in een goederenwagen. Hij opende zijn ogen en daarin kwam de ongebreidelde toom van een gevangen koning|5809|neutral
+wavs/train_1724_1601_000180.wav|Ik kon mij niet onthouden te meesmuilen over deze twee regels, die, behalve dat zij vermoedelijk weinig dichterlijke waarde bezaten, zoo duidelijk bewezen, dat de dichter geen woord van zijn onderwerp verstond|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000949.wav|Ja, maar dat ken ik niet; dat ons, officieren is mij een vreemd woord. Dat is misschien meer eigen aan een academische opleiding. Wat ik ken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002876.wav|Zij moet mij niet wat wijs willen maken! riep hij, of ik gooi haar haar popje als een bom in haar geheime zaakjes. Ik moet meer hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002450.wav|en President Madison, en van een jonge dame met een blank gezicht dat nogal bespikkeld was van de vliegen, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001787.wav|dezelfde officieren op den achtergrond der loges, dezelfde uniformen en jassen, dezelfde geheimzinnige|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003639.wav|mannen en vrouwen met vischmanden op het hoofd, ezelskarren met groenten, wagens met levend vee|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000426.wav|Ik heb dan ten minste een waarborg om niet verschalkt te worden.' 'Dat is nog zoo zeker niet. Al te veel achterdocht is even gevaarlijk als te veel goed vertrouwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_002473.wav|en glimlachte nooit, behalve by het heengaan, wanneer, uit erkentelijkheid voor den toast: H Geluk voor Phil! Hoera|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002072.wav|over hun land is opgegaan, die, noodlottig voor alles, wat edel en goed is, hen buiten staat stelt, om met eenig nut te spreken. Nog eene geruime wijl vertoefden zij bij deze kapel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003082.wav|de twee doorboorde pijpjes met was bevestigd ten mondstuk. En peep er het luie herdertje, terwijl zijn hongerige geiten rondom hem zamelden en gretig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001231.wav|aan het hoofd zijner Herauten en trompetters, recht bezig om alles naar behooren te schikken: echter kon hij niet nalaten van tijd tot tijd het hoofd te wenden naar de zitplaatsen van den adel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000049.wav|en ge hebt degelijk nagedacht over het middagmaal, dat gij op het naaste station zult houden|2450|neutral
+wavs/train_1775_1747_000045.wav|Gij leeft een zeer eenzaam leven, mevrouw! antwoordde ik; drukte zal u misschien hinderen. O neen! hernam zij, met een luide stem|1775|neutral
+wavs/train_2450_9081_000502.wav|om als een gewoon burger te leven, benijdde echter zijnen broeder deszelfs hooge magt niet, maar gaf zich integendeel alle moeite om met hem op eenen goeden voet te leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008035.wav|haar in de City zouden opwachten om haar overeind te helpen en tegen haar te zeggen: kom aanstaanden Vrijdag bij ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001657.wav|Het is een stormachlige nacht geweest en de bergen zyn met sneeuw bedekt. Doch nu schynt de zon helder|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013069.wav|Vindt gij het lief, Doady? zegt Dora. Lief! dat zou ik denken! En beval ik u zoo? zegt Dora|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000652.wav|Onmiddellijk namen de vier mannen, die hem gebracht hadden, de vlucht en op een veilige plaats op de muur gezeten, maakten zij zich gereed van de voorstelling te genieten|5809|neutral
+wavs/train_2450_8485_000504.wav|vermeenden, dat zijn knechtschap geëindigd was, nu de roode Runderen graasden tusschen rijken Eurystheus' tallooze kudden over de heuvelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001799.wav|of voor een' grijsaard, die kindsch was. Zwijgend mensch, zeide de sultan tot hem, zeg mij, wat hebt gij, dat u zoo onzinnig doet lagchen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001027.wav|Nu, wij zullen er spoedig over kunnen oordeelen, wie de beste kamper is, zeide Aylva: want het aantal is gedund en er zullen weldra niet meer dan een zestal paren overschieten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001368.wav|Bij , zeide Andries: wij zouden borg voor elkaar kunnen wezen. Ik heb hem een goeden borg op tafel gelegd, hernam Sander: en die heeft hij ter griffie gedeponeerd: zoodat wij als beste vrienden gescheiden zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000562.wav|Ik geloof gaarne, dat het een groote verlichting voor u was, mij van uw omstandigheden op de hoogte te brengen, en u kunt er zeker van zijn, dat u nooit reden zult hebben, dat te berouwen. Uw toestand is zeer zeker|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001573.wav|Maar nu de honger door onze straten waart, de pest ons aangrijpt, ellende de wangen der burgeren verbleekt en het krachtigste lichaam tot een geraamte dreigt te maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003557.wav|en dat alles zal afleggen met haar incognito, zoo ras het haar goeddunkt.' 'Gij doet mij onrecht, Eckbert; ik ben dezelfde niet meer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002389.wav|Het is een bewijs, dat zij het bewustzijn hunner misdadigheid verloren, en een flauw gevoel hadden van den steun, dien zij bij de denkers vonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001049.wav|De dapperheid, door EDUARD ten toon gespreid, kon niet anders dan de opmerkzaamheid van zijne chefs tot zich trekken; algemeen werd hij ontzien en geacht, zelfs bevorderd; niets scheen indruk op hem te maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001529.wav|Zij gaf thans last, dat men eenige spijzen zou opdragen. Hieraan werd terstond voldaan, en het ontbrak niet aan het fijnste fruit en het lekkerste gebak|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002916.wav|Gekheid kind, Antony moet in een roes zijn geweest toen hij zoo schreef; ik ga staandevoets naar vader Hogenhoeck; zijn zoon moet u op zijne knieën vergiffenis vragen, en dan zal men zien, of we de zaak nog konnen schikken en bijleggen|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001634.wav|Maar enkelen hunner, die op de stadsscholen gingen, moesten alle weekdagen weer in het sombere huis blijven, tot de vrije zomertijd aanbrak. Voor Hedwig bracht dit zomerleven zulk een machtige en diepgaande ommekeer|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_001433.wav|Een dubbel buizenstoestel, voorzien van kleppen en spuisluizen, die tegelijk zuigen en persen, een draineer- of besproeiingsstelsel, even eenvoudig als de menschelijke long|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001708.wav|en werd als verblind door den glans van het koper, waarop ik staarde, toen eensklaps tien jongelieden, allen prachtig gekleed, al wandelende naar mij toekwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008953.wav|ik weet iets, dat doctor Strong mij ernstig verzocht heeft verborgen te houden, en dat ik ook tot op dezen avond verborgen gehouden heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000840.wav|Verkoop die kuren nu maar niet; je verlangt niet anders. Lina had er ook zeer veel zin in; zij zag er een middel in om althans voor dien dag weder aan haar neef Botwater te ontkomen en de brusselsche dame|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002730.wav|gij moet hem kennen zooals hij is, opdat gij het weten zoudt, dat iedere aanraking met dien man u vergiftigen, u besmetten zou, en opdat gij hem mijden zoudt uit al uwe macht, hem ontvlieden, zoo hij u toespreekt|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_003020.wav|Tot het laatste oogenblik is zij bij haar kennis geweest. Zij sprak met ons, een weinig later sprak zij met de engelen. Zij heeft ons haar laatsten wil te kennen gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001473.wav|Grootmagtige koningin, gaf prins Amgiad ten antwoord, die slaaf, om wien gij u zoo veel moeite geeft, is mijn broeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005882.wav|Hoe kunt gij oogen en ooren sluiten? Hoe kunt gij zulke dingen zoo maar laten? Maar wat zoudt gij dan willen, lieve Nicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000542.wav|om hem naar een blijvende verbintenis te doen verlangen. Van al dat strijden wist Hanna niets. Haar schreef het ontwakend gevoel met machtige hand de wet voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000315.wav|chaise-longue; de punten van hare schoentjes verloren zich in de witte schapenvacht. Voor haar op het tafeltje lag een groote bouquet losse rozen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000768.wav|aan een glanslooze toekomst, voelde hij zich volmaakter dan de kleine zielen, die hij schiep, en had medelijden met ze. Anders dan hij gehad had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000667.wav|ik kan hem aan Anna presenteeren, zeide hij bij zich zelf, een gunstige uitlegging gevende aan de wijze, waarop Golinitschef het gesprek had afgeleid|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002312.wav|In de menschheid is besloten man en kinders. Wie voor de menschheid liefde gaat voelen, verliest niet liefde voor man en kinders. En toch. luister goed, zal hij man en kinders willen opofferen voor de menschheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000612.wav|terug te houden, en hij geen kans zag, om hem van zijne bijzondere gevoelens, over de straffe van geheele plaatsen, om het wanbedrijf van enkele personen, terug te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002952.wav|doch nu weet gy het, en nu keert de oude vertrouwelijkheid terug, niet waar?' 'Voor altijd!' riep Elizabeth, hem nogmaals aan haar hart drukkende|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001754.wav|ziekte,' antwoordde e at: 'het beest had zijn maag overladen, en sinds het wat op diëet gehouden wordt zal het gaauw wel weêr klaarkomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001044.wav|ik weet echter, dat de schijn ten haren opzichte niets bewijst; want zij klaagt nooit, en is altijd even lijdzaam en geduldig; maar uw zuster Suzanna heeft mij verzekerd, dat zij in lang zoo wel niet geweest was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007011.wav|en de ernst, waarmede hij dit zeide, gaf mij kracht en deed mij te gelijk schreien, indien ik na hare verzekering|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001092.wav|eenigszins linksche manier het salon binnen. Op zijn vrouw en Wronsky een blik werpend, naderde hij de gastvrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001421.wav|Maar dan moest je eerst die horrible antimacassars en die steenen hondjes en aapjes wegdoen. Toe, doe dat toch eens. En een rustiger tapijt nemen. Met zoo een diner, Adolfine, heb je daar geen moeite meê|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002623.wav|om de schoone gezantsvrouw in zwarte zijde en met fijne zwarte wenkbrauwen. Het gesprek|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001731.wav|Een heel eind verder sloeg het een zijpad in en hield stil voor een net houten huis, dat er goed gemeubeld uitzag, maar erg geïsoleerd lag|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001929.wav|Edeling. Uwe bewoording is wat vreemt; ik wil u echter, onder verbetering, myn oordeel wel zeggen: Enkel en alléén, uit aandrift onzer natuur, goed te doen, is een|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_000352.wav|Aan de hand van dezen grijsaard ging een zeer schoon jongeling, die naar mijne gissing hoogstens veertien of vijftien jaren kon bereikt hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000960.wav|Al wat zij daar had vernomen schokte en ergerde haar op het pijnlijkst. Die luchtige toon, die oppervlakkige opvatting van plichten en betrekkingen, die voor het leven waren aangegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_000084.wav|De herinnering er aan maakt mrj altijd weer gelukkig, beste William, antwoordde zij. Ik denk er elken dag aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002284.wav|Uit de groepen riep men tot Marius: Wijs gij dengene aan, die blijven moet. Ja, zeiden de vijf, kies gij. Wij zullen u gehoorzamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001369.wav|dat hij zich verwonderde hoe hij nog zoo goedhartig was gebleven. Wat Tom aangaat, hij dacht aan eenige woorden uit een oud boek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002001.wav|Men had mij nooit gezegd waar dat was. En toch had men mij nooit voor iemand anders van mijne familie leeren bidden dan voor mijne peet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_001103.wav|Met een gedwongen, angstige kalmte ging Jan op haar toe, nam haar bij de hand en voerde haar al sprekende naar den stoel terug, waarin zij weder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000650.wav|Schahriar liet het echter hierbij niet blijven, maar slechts aan zijnen toorn gehoor gevende, hieuw hij met eigen hand al de slavinnen der sultane het hoofd af|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000938.wav|Ontrouw en zwakheid? kom, kom! dat is versierde zedigheid, waardige Jacob Jansz., iedereen tot Delft weet, hoe gij zelf leeft, schraalder dan de armste bedelaar|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000416.wav|Hij was vergezeld door eenen matroos, die nog eens van zijn leven op IJsland geweest was, en onthouden had, dat 'er eene bron gevonden werd, die boven alle anderen beroemd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003013.wav|in mijne pijn en mijn nood daar beneden. Zij heeft in mijn gemoed geschenen. Ik heb naar haar opgezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000722.wav|Daarop kwam na eerst met de knokkels getikt te hebben, door eenecommunicatie-deurtusschen het kantoor van den heer Wilding|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000419.wav|onder vele vermaningen van toch vooral voorzichtig te zijn, Koosje, en ik Christientje afhalen. Van alle jonge meisjes nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000013.wav|Zijn voorkomen heeft overeenkomst met het mijne. Hij is buitengewoon lang en schraal, zijn voorhoofd is blank en gewelfd en zijn oogen liggen diep in zijn hoofd. Hij is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003459.wav|maar in weerwil van en ten koste van de ongedwongenheid achtte zij het noodig, haar kinderen op deze wijze te|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001236.wav|Er zijn schepselen in de wereld, die de bestemming om ongelukkigen te troosten daarin hebben medegebracht, en opdat men ze kennen zou|496|neutral
+wavs/train_2450_4634_000035.wav|Nog tien jaar later was het water weder zoo gezakt, dat er een derde knoop kwam. Nog tien jaar later was de put droog|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005905.wav|Indien ik ooit, sedert dien, noodlottigen nacht, vergeten heb te bidden, dat gij voor uw dood tot inkeer mocht komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001984.wav|De commissaris was er verlegen mede; hij verweet zich, bij de mededeeling van het feit niet omzichtig genoeg gesproken te hebben, en wist niet, hoe hij zijne onhandigheid weer goed zou maken|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000160.wav|Daar heeft die arts, die nu zoo stoutmoedig doortast in uwe maag en ingewanden, menig droppel zweets gelaten, als hij bedacht dat zijne professoren zoo veel meer wisten dan hijzelf|2506|neutral
+wavs/train_1724_1297_001576.wav|Plaag mij niet met uwe volharding, Leo! want gij zoudt mij slechts pijnigen, zonder mij te verzetten. Al zoudt gij mijn hart breken, en dat kunt gij, ik beken het, mijn weerstand zult gij toch niet overwinnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001998.wav|had van Herwijnen, meenden zij, maar niet moeten beginnen. Er heerschte een oogenblik diepe stilte. Toen zei de eene Co. 'De toestanden in de Vorstenlanden zijn|2450|neutral
+wavs/train_4174_4370_000026.wav|Eerst was haar jongste dochter gestorven, toen de man, toen nog een dochter, toen een zoon. Vier sterfgevallen in acht jaar tijd. Ontzettend, niet|4174|neutral
+wavs/train_2506_1747_000025.wav|de toevlucht wezen moet der kwijnende conversaties op fluweelen sofa's en der levendige tête-a-têtes bij marmeren schoorsteenmantels en in vertrouwelijke vensterbanken|2506|neutral
+wavs/train_1724_795_001462.wav|en ze had gelijk, want de smaak der meisjes verschilde evenveel als hun karakters. Meta had er rozen en heliotropen, een mirthe- en een oranjeboompje in|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006946.wav|en ieder oogenblik zijn aankomst verwachtte. Reeds eenige malen had zij het rollen der wielen meenen te hooren, maar zij had zich vergist|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000342.wav|Zes mannen maakten van hun geweren een draagbaar, waarop het lijk werd gelegd, en men droeg het met ontbloote hoofden, plechtig, langzaam naar de groote tafel in het|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000521.wav|bestond uit een smalle, dunne plank, in welker midden een driehoekige opening was gezaagd, welke tevens tot licht- en kijkgat diende wanneer de deur dicht was|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001023.wav|Ik vind die bruine gezichten van mijn jongens in eens griezelig om me. Soms maakt Indië me bang. Voelen jullie dat geen van allen? Een vage angst, een geheimzinnigheid in de lucht, iets dreigends. Ik weet het niet|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_001532.wav|Nu zag hij zijn vrouw, en eensklaps berustigde geheel zijn ziel. Hij had haar lief. Weemoed stil in zich, angst, dat was voor hèm; er was niets aan te doen; er was zich bij neêr te leggen|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_000576.wav|Zij haatte thans de filantropie, waardoor nijd en jaloezie gluurden, en zij kon niet meer gelooven aan de oprechtheid dier dames, zelfs niet aan de oprechtheid van die, welke haar sympathie hadden ingeboezemd|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_000625.wav|De lofc-: genoot van mijnheer Meagles. een deftige veertiger, bleef nog lang naar de poort kijken, toen de dames ver- dwenen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006802.wav|Bart knikt nog eens. Goed zoo. Leef op zijne kosten zooveel gij maar kunt, Bart, en laat u waarschuwen door zijn dwaas voorbeeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000627.wav|en ziende, dat hij in reisgewaad was, hield hij zijn paard in, om hem te vragen wie hij was en van waar hij kwam. Heer! antwoordde Noureddin Ali|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000515.wav|en u al uw leven voor hen lieten spitten en schoffelen, of gij het dan uw plicht zoudt achten, om in den staat te blijven waarin gij geroepen waart|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002348.wav|maar nu ook haar hart, te waardeeren. un gesprek had daardoor dan ook een zeer vertrouwelijke wending genomen en een hoogen graad van hartelijkheid bereikt, toen renkelaer er de opmerkzaamheid van zijn buurmeisje op had weten te vestigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010612.wav|Zou hij den spijbelaar gaan halen? Dus reikte zij hem vriendelijk en dankbaar haar hand; en hij stak het plein over|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000360.wav|toen veroverde ik niet zonder moeite nog eenige photographieën van een koopman, die altijd door de menigte toeristen werd belegerd, maar die, toen hij mij in gezelschap van den heer Emmons zag, mij te woord stond|5809|neutral
+wavs/train_496_1747_001207.wav|Mijnheer Hildebrand kan immers ook wel een kleinigheid! Dat was goed, zeiden allen, en mijn oom keerde zich om|496|neutral
+wavs/train_2450_4634_006150.wav|dat deze voorzichtigheid onnoodig was, en daarop kwamen de vier heeren terstond naar zijn bed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000157.wav|Zoo dacht ik onder anderen aan samengeperste lucht of eenig ander gas, b. v. koolzuur- of ammoniakgas, dat door sterke drukking in eene vaste zelfstandigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002854.wav|maar die wij toch hopen te zullen doordrijven, daar ons Leger noodzakelijke vermeerdering vereischt. Wij omhelzen U van harte. Slot|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002821.wav|Volstrekt niet, want door de accuratesse van oom, lagen ze allen gerangschikt naar den datum, en gescheiden van hetgeen deze de 'zaakbrieven had genoemd, zooals op de enveloppe genoteerd stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002249.wav|Het moeilijkste was wel achter den rug, toen het ijsdek in stukken gebroken was. Maar al die stukken moesten op nieuw verdeeld worden, en tegen elkaar gegooid om gebroken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000580.wav|Dinarzade verzuimde niet hare zuster den volgenden morgen op het bepaalde uur te wekken en haar aan hare belofte te herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001103.wav|kende - datlange, magere, slungelige wijf! Waren schimmen zoo bedrieglijk? Zou ooit iemand gezegd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000223.wav|en nadat zij een blik had geworpen op de hoeden en jassen, die in de gang hingen, riep zij een ander meisje ora op de deur te passen, terwijl zij naar boven ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001631.wav|eindelijks kwam hij zelfs zoo ver, dat hij zich aan het hoofd plaatste en het gezelschap op een liedje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004311.wav|en nog lang daarna wikkelde hij met een gefronst voorhoofd zijn magere beenen in den|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000273.wav|Wat draaf je door! Zoo erg zal het niet gaan. Maar ik moet goed gekleed zijn, menschen zien en menschen ontvangen.' 'Als de menschen willen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007235.wav|of alleen met de handen of met de gordelriemen. En dan gaat het door alle kamers|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000063.wav|En toen kwam Alex Fairbaim in het spel en werden de zaken duizendmaal erger. Eerst bezocht hij ons alleen om Sarah te spreken, maar spoedig kwam hij om ons|2506|neutral
+wavs/train_2450_3168_000755.wav|en de notaris met zijn gelegenheidsgezicht de eenige scheen te zijn, die zich op zijn gemak gevoelde, vond Frans noch Fanny noch tante Bee op hare gewone plaatsen gezeten|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000207.wav|Ik heb stukken ijs zien vallen, die een volume moeten hebben gehad als dat onzer stoomboot. Ik heb ze zien neerstorten, geheel verdwijnen, dan weer opspringen, om hunne scherpe punten te vertoonen|5809|neutral
+wavs/train_2450_3846_001987.wav|Wat zou een koe wel kosten? Daar had ik volstrekt geen begrip van; zeker zeer duur; maar hoe duur dan wel|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002803.wav|het lot heeft mij zoowel ootmoed als ernst geleerd. En ik betreur dat niet: ijdele hoogmoed brengt ons zeker ten val, en het is ijdelheid, als men, zelf arm aan verdiensten, op de voorvaderlijke grootheid stoft|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003490.wav|Nadat hij nog eene poos zoo had zitten peinzen, opende hij de deur, om aan den overkant|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000038.wav|De mijne zitten vol limonadevlekken, en ik kan geen nieuwe koopen, dus zal ik zonder dienen te gaan, zei Jo, die zich nooit veel om haar toilet bekommerde. Je moet handschoenen hebben, of ik ga niet! riep Meta vast besloten|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_000437.wav|Wat was dat nu al lang geleden: bijna een halve eeuw! En toch hoe spoedig was die lange tijd om geweest. Hij kon het haast niet gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003416.wav|Er was eene zonderlinge mengeling in den knaap van halve ruwheid en halve beschaving. Zijne stem was ruw en grof|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003682.wav|toen zij, om hare beleedigde gevoelens en hare sexe te wreken, optrad als aanklaagster in de zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001367.wav|met den ganzerik dien Zaterdagavond bij het Vombmeer terug kwam, vond hij, dat hij een goed dagwerk had gedaan, en hij was er nieuwsgierig naar, wat Akka en de wilde ganzen zouden zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004509.wav|doolt zonderlinge zeer en vergrijpt zich tegen de ordeningen Gods, die alle dingen hunne proprieteiten heeft gegeven, door geen menschenvermogen na te bootsen of om te zetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_000995.wav|Ik. heb hier met wijlen Graggs niu en dan wel eeais een coteletje geteuikt en dat was heel lekker|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000307.wav|tevens diens zuster onderwees; hoe hij langzamerband zijn onderricht voor beiden geschikt had gemaakt, voor Neville met wien hij dagelijks verkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005282.wav|Dat heb ik lang en nimmer iets anders dan dat gewenscht, zeide hij, Lewins hand grijpend: Ook toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001891.wav|Wat? Ik wil trouwen. Ik had het voorzien, zei de grootvader, terwijl hij luid begon te lachen. Hoe, voorzien? Ja, voorzien. Ge zult uw meisje hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000988.wav|Elk ding, dat uit het rijtuig genomen was, wordt er weder in geplaatsL De goede koerier bericht dat alles gereed is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004716.wav|Het was werkelijk een onaangename last om te dragen voor den heer Crawley. Zijn welsprekendheid was verlamd|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000043.wav|Mevrouw Van Lowe was haar dochter te gemoet gegaan, op den corridor, omhelsde haar daar. De deur stond open; de broêrs, zusters, neven, nichtjes zagen uit; spraken toen druk onder elkaâr, gedwongen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000239.wav|En nu keek hij weer naar de deur, doch nu om te zien hoe vol stof en vuil ze zat. Hij wilde gaan mopperen over het gebrek aan zindelijkheid bij de Zuiderlingen, een gebrek dat in de allereerste plaats een Nederlandsch zeeman in het oog moet vallen|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000334.wav|En, gonzend van verrukking, soms met een opstijgenden kreet van onderdrukte extaze, drong nader de uitziende menigte, bestormde de nauwe uitgangen van de lange wagons. De hadji's, plechtig, stegen uit|1666|neutral
+wavs/train_2506_1747_000409.wav|Het was evenwel meer dan waarschijnlijk dat Jansje er niets van gehoord had; nademaal zij allerijselijkst veel pleizier had met den tuinknecht, die haar met water gooide|2506|neutral
+wavs/train_1724_795_000260.wav|Jongens stellen het menschelijk geduld meer dan genoeg op de proef, de hemel weet het! maar meisjes nog erger, vooral dat van zenuwachtige heeren met een tiranniek gemoed en niet meer talent voor het onderwijs dan Dr. Blimber|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002930.wav|men moest zelfs, om zijn vriend te blijven, tegen beter weten, aan de boekenkast gelooven. Kom, Frederik I zeide|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000841.wav|Mamalief zag dochterlief aan. De vreemde snoes deed alsof hij het niet merkte en|496|neutral
+wavs/train_2450_5832_002060.wav|Na de voorstelling bleven de jongelui nog in de gangen rondslenteren en wij zagen het gezelschap vertrekken. De|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001632.wav|Wij hebben het bewezen. De loochening van het oneindige voert regelrecht naar het nihilisme. Alles wordt een begrip des geestes. Met|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001716.wav|Ik geloof, dat mijn ouders lieden waren die in het land rondzwierven; ik weet het trouwens niet. Toen ik een kind was, noemde men mij Kleine|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001730.wav|Nu ziet hij den walvisch, die het niet langer onder het ijs houden kan, en eenigzins vermoeid is, van onder de ijsschots ten voorschijn komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001612.wav|Sedert het 'erdoor' was met Julie, kon Louis Rivière den naam van Kees van den Broek niet meer hooren, zonder zich boos te maken. 'Het is onmogelijk! Ik overleef het niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001136.wav|erwijl over het onderling verdeelen van dien arbeid tusschen de straks gemelde eeren geredekaveld werd, tikte de predikant renkelaer even op den arm en noodigde hem uit, het nabijzijnde grasperk met hem rond te wandelen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002781.wav|Omdat ze allereerst de slaven zijn van hunne eigene zwakheden, hartstochten en bejagingen; de meesten hunner zijn zoo bitter kleingeestig en onnoozel, dat men ze om den vinger kan winden, als men maar de moeite neemt hun zwak uit te vinden en dat te vleien|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001552.wav|Als men zich nu herinnert, welke voorslagen de man, in wiens bezit zich dat document bevond, hem zelven had gedaan, dan kan de smartelijke verrassing van jonker Juliaan niet meer|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004242.wav|geef mij dan uw vaderzegen. Die zal voor mij het teeken zijn van den zegen Gods, die machtiger zijn moet dan de vadervloek,' riep nu Juliaan, voor hem neêrknielend en de handen smeekend naar hem opgeheven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000643.wav|Wij danken onze Friesche onderzaten, zeide hij, op dit laatste woord drukkende, voor de betooning hunner verknochtheid; wij hadden echter iets meer durven hopen dan loutere betuigingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006462.wav|Welnu, dat zal ik u spoedig afleeren; ik wil niet van die galmende, zingende, biddende negers op mijne plaats hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005484.wav|misschien die trap reeds opwippen naar bed, een van de aardigste meisjes, naar mij dunkt, die ik ooit in mijn leven gezien heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002318.wav|Geen kameniertje, beweerde men, bestond in heel Leyden, dat op den duur zou hebben weêrstand geboden aan zoovele aanlokkelijkheden, als Karel van Zirik|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002068.wav|Intusschen had het paard der Gravin, verschrikt door het schieten, eenen geweldigen zijsprong genomen en was dwars door de gelederen der Spanjaarden heen het veld ingehold|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000144.wav|eel den weg. et plan, om daar een straat aan te leggen, is niet tot uitvoering gekomen. kkertjes en moeslanden geven aan deze zijde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003634.wav|dat het slechts die plaats is, hervat de advocaat van Brass, met een wenk, die duidelijk zegt, dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003178.wav|Zij vertelde ons dat Lize nog altijd voortging met zich in het spreken te oefenen en dat de dokter verklaard had, dat zij thans genezen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000051.wav|hij zou wel triomfeeren. Hij wist dat, als het vier weken inplaats van veertien dagen mooi weer was geweest, het toch zou regenen als hij uitging|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000443.wav|iet lang hadden zij, deze reis zwijgend, naast elkander geloopen, toen zij de beide ouairières en een groot gedeelte van de gasten te gemoet kwamen, die zich naar huis begaven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003992.wav|en zoo voort de rivierstraten langs. f Zie hem daar eens loopen als een hond die zijn staart laat hangen, zei Lightwood, volgende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000718.wav|aartegenover vertoont zich de nieuw gebouwde pastorie van den tweeden predikant, en een weinig verder gaat de dorpsstraat in den straatweg naar elden over|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000007.wav|De bezoekers lieten hun kaartjes aan Michailof geven met het verzoek te worden toegelaten om zijn schilderij te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007790.wav|en in de droomen, die haar verbeelding vervulden, was niets onaangenaams en duisters meer, maar integendeel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002884.wav|Volkomen,' antwoordde d'Estrades, hem de hand drukkende: 'het bevorderen van den Prins is nu nog althands een jaar of wat verschoven, en het gezach van De Witt bevestigd: dat is al veel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000356.wav|want onder een stolp kon men nog zien liggen een kaartje met goedkoope zegelringen, een ander met potlooden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000787.wav|Waarschijnlijk zal zij zelve hier komen. Reken daar maar op, en doe mij het genoegen, niet van huis te gaan; gij zult misschien niet lang op haar behoeven te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000958.wav|Ook de kalif schepte er een groot behagen in. Nadat de drie calenders hunnen dans geeindigd hadden, rigtte Zobeïde zich op, nam hare zuster Amine bij de hand en zeide tot haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011450.wav|Het is onmogelijk lang boos op je te zijn, George, zeide de goedhartige kapitein; en wat het geld betreft, ouwe jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002810.wav|eene oude eierenkist. Zoodra ik groot genOeg was om weg te loopen, Hep ik natuurlijk weg. Toen werd ik een jonge vagebond|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007533.wav|En wat een man was mijnheer Chuzzlewit, mijnheerl Wat een man! Gij moogt spreken van Lord|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005437.wav|die zoo bedaard haar onschuldige vriendin wilde te gronde richten, begonnen te trillen. Alexei Alexandrowitsch, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002252.wav|De tuinman en zijn kinderen lieten mij toen alleen en zonder zelf recht te weten wat ik deed of wat ik wilde doen, stond ik op|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000817.wav|Adeline. Moet ze dat overlaten aan haar man?? - Ja, Adeline. Net als bij ons. Ik de jongens, jij de meisjes. - Zoo|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007329.wav|En denk nu maar niet te veel aan uw zoon, het is toch onmogelijk altijd bij elkander te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002069.wav|Mijn vader! het is de hand van mijn vader,' terwijl hij als machteloos van ontzetting het hoofd tusschen de handen drukte, en tegelijk het stuk papier liet vallen, dat hem zulke ergernis veroorzaakte|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002453.wav|maar een paar min aangename ontmoetingen met lastige schuldeischers, en een alles behalve opbeurend bericht, dat hem ter oore was gekomen, hadden hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000569.wav|Het was alles behalve eene voorgewende of ligte ongesteldheid; want reeds, den volgenden dag, vernam men, hoe er zwarigheid voor zijne opkomst gemaakt werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002048.wav|als om zijn vage spleen op te ruimen met het te boek stellen ervan; een spleen, die als een modder lag onder in zijn ziel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001736.wav|de kinderen hunne monden vol koek. Zoodra zij den voorrijder zagen, stonden zij op en zij groetten allen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000372.wav|en zijn godsdienstige begrippen waren de hare niet, doch zij kon niet gelooven, wat Frits volhield, dat oom Gijs een doortrapte huichelaar was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008434.wav|Fledgeby verdiende de lofepraak van den heer Alfired Lammie. Hij was de laaghartigste schelm die er op twee beenen liep|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000314.wav|hij zoû het nooit willen toegeven: zijn natuur was niet om ze te erkennen en zelfs hare klaarduidelijkste openbaring zoû voor zijn ziel een raadsel zijn, en mythe blijven|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_002077.wav|Omdat het een wonderbaar land is; men vindt er goud. Waar wilt ge eigenlijk op neerkomen? viel Marius hem in de rede, wiens teleurstelling tot ongeduld|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002770.wav|Wat mij betreft, ik wil niet ontveinzen, dat ik mij zeer teleurgesteld vond, toen ik, aan het slot komende, niet te weten kwam, of hij met den zwerver en zijn lieve dochter later nog door briefwisseling of anderszins de betrekking onderhouden bleef|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_006840.wav|Zult gij mijne moeder veilig daarheen brengen, met eene koets, jufvrouw Bagnet? Maar natuurlijk weet ik wel, dat gij dat zult. Waarom zou ik het nog vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001210.wav|Hij ging- Zij w as zich plotseling, om zijn gaan, bewust, dat zij hem steeds had aangestaard in zijn oogen, en op zijn mond|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004668.wav|en eene menigte heilrijke dagen daaraan, om stichtelijke reden te hooren? Dit alles met de levendigheid van een os.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002970.wav|en hen terstond, zonder verdere inleiding, aan den lezer voor te stellen. De vier dames Willis dan, kwamen dertien jaren geleden onder ons wonen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001973.wav|Uwe Zusterlyke Vriendin Letje smeekte my zo ernstig, om my niet te wagen; de Doctor verboodt my er aan te denken! wat kon ik doen, dan voor u bidden? Ik ben alweêr adergelaten, zo ontstoken was myn bloed|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_001000.wav|Zij heette een juwe'el, en toen wij haar huurden werd het ons voorgesteld, alsof haar naam nog maar een flauw denkbeeld gaf van haar aard|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001094.wav|hem bizonderheden van den afgeloopen wedren verhaalden en hem vroegen, waarom hij zoo laat was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000258.wav|Allah zij geloofd in eeuwigheid! Naauwelijks echter had ik deze woorden gesproken, of de boot en de bronzen man zonken naar den bodem der zee|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003627.wav|is lid eener Christelijke kerk te New-York, die het geld zal aannemen, en daarna het sacrament van zijnen en haren Heer ontvangen, zonder er meer aan te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005179.wav|En mijn tante zal gauw ook eens hier komen; en van haar zult ge zeker ook veel gaan houden, als gij haar kent|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001289.wav|Schoenen met spijkers! Dat is heerlijk! Schoenen waren reeds voor mij een wonder, maar toen ik van spijkers hoorde, vergat ik mijn verdriet|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001425.wav|De hoogere en lagere ligging der landen had mede wel een eenigzins vreemds, maar geen onbevallig aanzien. Ook stegen zij hier van het rijtuig af|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007039.wav|dat, zooals Kitty besefte, haar vroeger eenmaal geheel moest doorgloeid hebben. Waarom zou ik dat niet gedacht hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001999.wav|als om het schavot te beklimmen, en zoo liet men hem naar de tafel achter in het vertrek gaan, waarop men hem stevig gebonden neerlegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006854.wav|om na te zien of hij ze allemaai nog had. Juffrouw Snawley, hervatte hij, toen hij zich in dit opzicht had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007113.wav|Hier is mijn vriend Bagnet en hier ben ik. Wij zullen, als het u belieft, mijnheer Smallweed, de zaak maar terstond weer op de gewone manier afdoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001491.wav|Deze straten waren niet eenzaam. Men onderscheidde er bundels tegen elkander gezette geweren, bajonetten, die zich bewogen, en bivouakeerende troepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003654.wav|De boer zeide, dat, daar wij zooveel verstand van koeien hadden, hij de koe voor twee honderd vijftig francs zou verkoopen, omdat zij in goede handen kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_002059.wav|Schoone dame, antwoordde de sjouwer, dat is het niet wat mij hier doet blijven, ik ben voor mijne moeite overvloedig beloond geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001115.wav|Dan moet zij heel mooi zijn, zei Smike, nadat hij een poos met gevouwen handen en op zijn vriend gevestigde oogen had zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004266.wav|Doch zelfs dat behoeft men niet, de kosten beloop en niet meer dan iets meer dan vier pence! En nu het derde bezwaar. Geen bewijzen, geenerlei bewijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003321.wav|Goed, zei Jonas. Dan zullen gij en ik, Chuffey en de dokter precies een koets vullen. Wij zullen den dokter meenemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000284.wav|De boot lag nog stil op de reede. Kees hielp den zieke, die voetje voor voetje en pijnlijk het hoofd heen en weer wendend, naar de kajuit ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000425.wav|Ondertusschen was Cornelis bij het hoopje lediggangers gekomen, die hunnen kostbaren tijd aan eenen hoek van de Hooglandsche kerk stonden te verbeuzelen met over de onmogelijkheid van een nieuw beleg te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000159.wav|Mevrouw Palmer's inlichtingen omtrent Willoughby waren niet bepaald waardevol; maar elk getuigenis te zijnen gunste, hoe gering ook, deed Elinor genoegen|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_005852.wav|Gij schijnt dus te denken, Tom, dat de Heere noodig heeft, dat er veel voor hem gedaan wordt, zeide St. Clare glimlachende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005104.wav|Mijn penninkske, ja! dat moet ik zorgzaam bewaren en met nauwlettendheid besteden om hongerigen te spijzen en zieken te verkwikken; maar ik weet toch nog wel een middel om u aanzienlijke sommen te verschaffen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000937.wav|Zijne oogen zagen Frank zoo magnetisch zacht aan, dat het Frank werd alsof elk dier woorden eene zuivere waarheid bevatte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002299.wav|ten einde zijn haren wat op 'te strijken, uit al welke handelingen Arthur de gevolgtrekking maakte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003534.wav|moest hij worden voorbereid op de mogelijkheid eener scheiding maar die gedachte kon het verwende kind, dat nooit in zijn wenschen of eischen was tegengestreefd, niet dragen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001343.wav|Welaan, spreek! riep d'Artois met ongeduld. Kan Mijnheer van Lens het kasteel van Kortrijk niet tegen een hoop voetgangers verdedigen? Het zij mij geoorloofd u te zeggen dat gij u bedriegt, edele heer, antwoordde de bode|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001646.wav|waaraan juist onze goede verstandhouding moet toegeschreven worden, die zelfs dan niet minder werd, wanneer ik hem de noten en letters leerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008609.wav|Mevrouw Veneering deelt haar daarop zeer onsamenhangend mede, hoe men Veneering de candidatuur van Broekzak heeft aangeboden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000530.wav|Hoe weinig hij bij zulke gelegenheden zn'ne beenen spaarde, blijkt genoegzaam uit de volgende anekdotes|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001479.wav|Het zweefde over Leiden en droeg een zwart vaandel en daarop stond in witte letters: pestilentie, honger en dood. Het was het|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001058.wav|ik zal nauwkeurig letten op alle stappen die gij doet. Ik laat, volgens uw wensch, mijn moeder en zuster aan u over|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008231.wav|Haredale eenige malen. Daarop riep hij: sis hier iemand verscholen, die mijne stem kent|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002330.wav|Zoo. damesachtig dan, had Willem Holsma den kleinen bezoeker even aangekeken, heel even! Wouter zelf bemerkte het niet, maar Dr. Holsma wel|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003881.wav|terwijl zijne moeder haar hoed opzette en haar doek omsloeg. Waar gaat gij naar toe, moeder? zeide hij, toen zij met zijn rokje en mutsje naar het bed kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001899.wav|Vertoont u intusschen niet voor het venster, en roept de menschen, die gij misschien zult zien voorbxjgaan, met aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001100.wav|wordt niets gespaard. Voor een man, vervolgde hij, die nog nuchteren was, toen hij aan tafel ging, dunkt mij, dat gij bijna niets gegeten hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001601.wav|maar zoo slecht waren de wegen in dat gedeelte des jaars, dat de reis te land ons waarschijnlijk een uur of twaalf zou geduurd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001502.wav|en uit hun groote huizen trekken. 'Weet je misschien, waaruit dat millioen bestaat?' 'Pa heeft aandeelen in perken en landgoederen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003693.wav|vriend mijner jeugd, toen op zekeren gezegenden avond vijf en twintig jaar geleden De Huichelaar opgevoerd werd, met|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000639.wav|Wof! Waf! Wof! Waf! klinkt het nu bijna in zijne onmiddellijke nabijheid en de geboeide knaap wringt zich haast van onder den mantel, die hem verbergt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000616.wav|De gevangene hernam: Doet met mij wat ge wilt. Hij was weerloos. Vat hem! zei Thénardier. Twee bandieten grepen hem bij de schouders|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001752.wav|Het is een mooi boekje, wat ze gegeven heeft, al is het zoo erg persoonlijk en al te vrouwelijk. Er is veel goeds in het leven, ook al is het leven niets dan een overgang, die niet heel veel moet beduiden, op een wereld, die rot|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_005136.wav|Mein liebster! wat zijt gij naïef! Ik alleen ben aansprakelijk; zij zijn in hun goed recht om mij volstrektelijk te verloochenen, daar heb ik vooruit op gerekend|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002794.wav|Onwillekeurig, onbewust, zocht hij in zijn lectuur, in zijn conversatie, in de personen, die hem omringden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010417.wav|Mijne belangstelling in juffrouw Wilfer begon toen ik haar voor het eerst zag; was al begonnen zelfs toen ik nog slechts van haar gehoord had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002300.wav|maar nu kwam er de last van den rook bij, die niet kon worden weggevoerd in de lucht, en het bezwaar om het erts langs steile ladders naar boven te krijgen. En hoe dieper ze naar beneden doordrongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000031.wav|nadat wij onze kaartjes hadden afgegeven, werden wij dadelijk bij hem toegelaten. De staatsman ontving ons met deftige beleefdheid, waarvoor hij bekend is|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000561.wav|Maar Edward's neigingen gingen niet uit naar groote mannen of barouchettes. Al zijn wenschen hadden tot hun middenpunt huiselijke gezelligheid en de rust van het gezinsleven|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001952.wav|soms had zij ook de aardigheid haren maat de slagen zonder naspeurlijke reden af te nemen|496|neutral
+wavs/train_5809_5460_000412.wav|Nadat we eenigen tijd langs het meer zijn gestoomd, gaat de spoorweg over het voornaamste toevoerkanaal, de rivier Sturgeon, juist boven schilderachtige stroomversnellingen|5809|neutral
+wavs/train_2450_3159_001745.wav|toen begon de redenaar er zelf van te griezelen, en als het niet te mal was geweest voor het volk dat er vlak omheen stond en al maar 'Bravo|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002617.wav|en schijnbaar was het precies als anders, maar daar moest toch ook iets aan mankeeren, want hij kon er geen woord in lezen, zonder gewoon weg op het boek te gaan staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007540.wav|Wel zeker. Gij moet de eene en ik de andere vullen; en als wij ze vol hebben, steken wij de rest in de zakken van onze|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001831.wav|Dan vergat hij zijn eigen leed! DE PLEYES stond op, naderde zijn gast en legde hem de hand op den schouder. 'JOSEPH, gij zijt zwaarmoedig! gij ziet alles te somber in|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000989.wav|Corrie snelde haar bezoekster tegemoet. Zij hield veel van mevrouw Herwijnen; zij zag met eerbied op tegen iemand van zulk een afkomst, die het ongeluk zoo waardig en gelaten droeg|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000603.wav|Hoe staat gy met den Heer Edeling? Gy zult immers wys handelen ten zynen opzichte, Saartje lief? Dat zal eene verandering voor ons zyn! Gy blyft ten minsten by uwe Vrienden, maar ik zal my verpligten, om den Eerwaardigen van standplaats tot standplaats te volgen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_000248.wav|De bisschop hoorde meestal zwijgend, deze onschuldige en verschoonbare moederlijke uitweidingen aan. Eens echter scheen hij ernstiger dan gewoonlijk, toen mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004571.wav|Ik ben blij, snikte Bella, dat ik u uitgescholden heb, mijnheer, omdat gij het rijkelijk verdient; maar het spijt mij dat ik u uitgescholden heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002658.wav|en een oude slöjdleeraar probeerde haar te wijzen, hoe ze een bloemstokje moest snijden. Zulk werk had ze nog nooit geprobeerd. Ze was er niet handig meê|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003625.wav|als ze met een heel voornaam gezichtje riepen: voor den hond. Sinaasappelen aan een hond te geven was niet heel verstandig|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001764.wav|Doch ik kende haar; zij gaat dolgraag uit, en zij houdt niet van treurige gezichten; zij vreesde zeker dat ik een stroom van tranen zou storten bij het|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000189.wav|en niet ieder jaar meer en meer de knaging aan zijn hart te voelen knabbelen, als een beest, dat het in hem weg vrat, en niet jaren, jaren lang dat stille leed in zich te voelen weenen|1666|neutral
+wavs/train_12500_7242_000131.wav|poesje ging heen, maar ze keerde terug; Ras was ons duifje in haar' maag; Vreeselijk danste de stok op haar' rug; Maar och, hier baatte geen slaag|12500|neutral
+wavs/train_2450_11506_001127.wav|Hierover bezwaarde zij zich zoodanig, daar zij het voor eene onverschoonlijke lompheid hield, die een blijkbaar gebrek aan eene goede opvoeding verraadde, dat zij met haar' man zeer ernstig overlegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001785.wav|e huis gekomen zijnde verstonden zij, dat de ollandsche ost wel aangekomen was, maar geene brieven uit olland had medegebragt voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007779.wav|Het spijt den ouden heer Turveydrop zoo, zeide Caddy, dat hij nog niet geheel gekleed is, en dus het genoegen niet kan hebben van u te zien eer gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000977.wav|en zij ging derhalve rechtstreeks naar Emma's kamer, zonder andere voorzorg, dan de deur der bibliotheek op de teenen voorbij te sluipen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009060.wav|omdat het dezen edelman van aanzienlijke geboorte hoogst onaangenaam zou wezen haar te zien, is iets, waaromtrent wij geen zekerheid hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004570.wav|Daar vernam ik dat ik geen grootmoeder en geen enkel erkend familielid had. Bij het licht van deze ontdekking|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009038.wav|Om niet altijd even eigenlievend te zijn en niet altijd over mijn zoon te praten, die nu zijn fortuin en eene vrouw is gaan zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006004.wav|Ja, ja, hoe was het ook weer? hij zocht zich een droom te herinneren. Ja, hoe was het toch? Juist|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000944.wav|roers en neven zijn heelemaal contrabande! ulia moest voor een notaris den eed afleggen, dat hij werkelijk haar oom was en toen heeft een klerk daarvan dadelijk een certificaat opgemaakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001231.wav|je bent nog niet vertrokken? Ik wilde je zelf bezoeken, zeide zij. Vandaag heb ik een brief van Stiwa ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001567.wav|weêr zoû doen stalen. Othomar dacht aan den Vrede, en hij glimlachte. Dien avond vroeg Ruxodi om een bizonder onderhoud|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001638.wav|Op een dag gaf ik u een raket en een bal met gele, blauwe en groene veeren. Ge zijt het zeker vergeten. Gij waart zulk een aardig meisje, toen ge jong waart|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001512.wav|Evenwel gaf hij er zich rekenschap van. Hij herinnerde zich zijn bedwelming, zijn dronkenschap van Cosette, de liefde die alles verzwolg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001110.wav|Eene nerveuze vrees was in haar, omving haar geheel als met een niet zichtbaar net van mazen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000570.wav|Hij had zaken met me gedaan,' zei Silver haastig. 'Zulke kerels komen nooit in mijn huis of zij moeten zaken hebben met mij persoonlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001930.wav|en ik ben zeker, dat de ingenieurs ze beide gebruiken zullen: zij zullen zoolang boren, tot zij ons bereikt hebben en dan het water uitpompen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000787.wav|Dit is mijn eerste plicht. Men dien' de menschlijkheid, En zing, daarná, den lof der Hemelmajesteit|496|neutral
+wavs/train_2450_9162_003221.wav|Zoo is er altijd een laatste wonde, die zich niet wil sluiten en het volkomen herstel vertraagt, tot groot verdriet van den lijder|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003259.wav|er slenterden nog wel ettelijke werklieden rond en in de smidse werd nog gewerkt, maar een houten loods was tot werkplaats ingericht voor handenarbeid, die traag voortging, zoodat er bijna niets werd afgeleverd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000345.wav|Hij was heel arm en wist, dat hij in zijn dorp ten laste van de gemeente zou komen. Daarom probeerde hij het zoo lang mogelijk uit te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001523.wav|dat zoû my niet kunnen scheelen; - maar voor al dat knoeiwerk, daartoe voel ik my ten eenenmale ongeschikt.' 'Och, wat!' zeide Elizabeth|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000542.wav|en Camaralzaman vond dit oord zoo schoon, dat hij aan de prinses voorstelde, daar dien dag rust te houden en de tenten te laten opslaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002386.wav|dat is nu goed en wel; maar er worden zooveel rare dingen van uw vader en u verteld, dat ik eerst nog wel wat naders van u dien te vernemen, eer ik u bij anderen recommandeer|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007025.wav|Gij hadt het toch wel kunnen weten, vriend! zeide Gashford. Hoe komt het, dat gij het niet weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001385.wav|helderder dan diamanten, en hare hand, het liefste handje van de wereld, op den rand van het portier|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002506.wav|die zich beter vechtmajoor weet dan trooster in watersnood; de oogen van Dutri, nog vol van den mondainen glans der onvergelijkbare rezidentie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006451.wav|om, als gij dacht dat zij was opgesloten, door het huis te dwalen en vertrouwelijke gesprekken te beluisteren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002878.wav|en daar onze majoor. ik wil zeggen de freule oppergebiedster, steeds eene verregaande onverschilligheid toont op dit punt, heb ik mij eens en voor altoos belast met de zorg om het buffet van Zijne Excellentie in goede orde te houden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_004143.wav|Wijs als de stang serpent is de vier voet hooge bespeler van dit instrument, die den rechterarm dadelijk opheft; en hiermee eindigen de rekenkunstige oefeningen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004954.wav|Zeg mij, waar ik dien baron de Ghiselles moet opzoeken, mogelijk is hij er toe te brengen zijne aanklacht te wijzigen.' 'Welnu! ik zal u daartoe de gelegenheid geven. Ik wacht den baron de Ghiselles hier|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_003277.wav|Het had een paar dagen geregend en de ochtend was nu frisch en de lucht als gewasschen in stroomen water. Klaas had de twee rijpaarden gezadeld, den vos met een heeren-, den bles met een dameszadel|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001052.wav|Wel zeker! ik zoû eens jaloersch worden van ons kleine Prinsjen,' zeide Elizabeth lachende. 'Klein, nu ja, dat mag wel zoo zijn,' hernam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004248.wav|Dunkt u dat hij er in porde, mijn waarde baas Venus, of zoudt gij denken dat hij ze uitholde ? Ik zou denken geen van beide, Wegg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000621.wav|het ons veroorloofd, zeide Aylva, onder het voortrijden, de namen te vragen der edele Ridders, aan wie wij heden dubbel verplicht zijn? Het smart mij, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000753.wav|ieder tevreden te stellen. Maar deze spreeuw, die mij zoo onbeschaamd afjakkert, wat is hij anders dan een kale, stomme nachtegaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010230.wav|de Buffers werken zich door de verschillende schotels heen met eene stelselmatige volharding, zooals zij altoos gedaan hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001554.wav|Hoe hooger wy komen, hoe dieper de sneeuw ligt. HeF loopen wordt nu al half waden. Eu de dagen zyn zoo kort|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001713.wav|Wien de koe behoort, behoort ook het kalf,' zeide EUGENIO grijnzende. 'Al wat ik bezit, al wat mij overbleef is het uwe; doch spaar mijn kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000992.wav|de vrouw die met schenken belast was, het afgesproken teeken, en terwijl men haar den beker met wijn bracht, beval zij ook dien van den toovenaar te vullen en hem over te reiken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_003031.wav|Nu drong hij al strijdende door de vijanden, en kwam te midden onder het Vlaamse leger. Hij hief de gewonnen Standaard in de hoogte, en riep: Vlaanderen de Leeuw! Aan ons de zege! Heil! Heil|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000083.wav|eigenlijk was het al lang dag, toen hij de eerste maal als kandidaat zich ter ruste legde en het was nog niet volkomen helder in zijn hoofd, toen hij op zijne voorkamer kwam en naast zijn ontbijt het biefje vond|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000332.wav|Maar zij was bang. 'Neen, ik doe het niet, Bram, ik doe het niet.' 'Geef het nou, zeg ik. Hij moet ons niet gaan wantrouwen; en als hij dat ding mist, zal hij u of mij natuurlijk verdenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006837.wav|Dat kan nu niet, zei een jongen met rood haar. Mijnheer Lowten is juist aan het zingen, en het zou hem van de wijs brengen. Hij is dadelijk klaar, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000881.wav|kon nu niet nalaten van tegen den ouden wijsgeer grimlagchende te zeggen. 'Dat zijn toch booze uitwerksels van dat weer, vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006172.wav|Ik hoop dat meester het zal te verantwoorden hebben en wij niet. Zij wieschen zijne wonden, legden hem op een ruw bed van afgekeurd katoen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002028.wav|tot straks!' voegde hij er fluisterend bij en sloeg de deur snel achter zich dicht. Roda was reeds de trap af. 'Moeder!' riep Emilia half schreiend, half juichend en zich zelve steeds meer opwindend uit|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000356.wav|Voor de juffrouw en de huisgenooten was dit weigeren een van haar vele grillen, waaraan men zeer stellig niet mocht toegeven Hedwig moest uitgaan evenals de broers en zusters en alle welopgevoede en deftige kinderen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_001689.wav|Maar hij had zijne eenzaamheid zoo dicht bevolkt met zijne droomen, dat hij er zich nooit ongelukkig om gevoeld had, en zooals hij hield van alleen dwalen door ruïnes|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009209.wav|der jarige te drinken; eene gezondheid, die hij gewoon is bij deze gelegenheid met eene redevoering van voorbeeldige kortheid in te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001557.wav|Vier, vijf, mogelijk zes uur lang bleef Hedwig in stomme smart verzonken bij den haard zitten. Gebrek aan hout deed het vuur uitdooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002271.wav|dat hij slechts als verlofganger verlaten had, terugkeerde, bleef BOUKE zijnen ouden Heer gezelschap houden. Wellicht zal de lezer zich te dezer plaatse verwonderen, dat ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002099.wav|Terwijl zij zoo sprak, zag Eckbert haar aan met de uiterste verbazing, maar tegelijk met angstige bezorgdheid. Hetgeen zij zeide, kon naar zijn gevoelen niet gelden als antwoord op zijn spreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000618.wav|Zulke gebreken als welke op te merken zijn in de volkszeden, schijnen mij voor een groot deel hieraan toe te schrijven te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000988.wav|Hoe moet hy gestaard hebben op de vlag van het schip, de welbekende vlag, het symbool eenmaal van gezamenlyke kracht, van vereeniging, van broederschap. En nu|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_006035.wav|en deze laatsten merkten op, dat Sir Pitt nooit tegen Lady Crawley vloekte, zoolang zijn zoon in de kamer was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001319.wav|dat is nu alles goed en wel. - Maar ik moet u vooraf vragen, of gy de boodschap, die ik u geven zal, zult kunnen volbrengen, zonder er iemand over te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001027.wav|Het begin van deze welsprekende rede had de oude heer met aandacht, maar het slot met een heel oneerbiedige|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001576.wav|Zij blijft naast mij om mij op te passen, mijnheer, zegt grootvader Smallweed. Ik ben een oud man, mijn lieve mijnheer George, en heb oppassing noodig|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000928.wav|Maart. Vandaag heb ik Pop bewerkt. Ik dacht, dat ik het nogal handig inpikte, maar Pop snapte me direct. Ik begon zoo: 'Kees is toch altijd even leuk zeg|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000938.wav|Nooit zoo, nooit zoo. Zij waren als twee broêrs, een oudere en een jongere, beiden niet groot, maar vrij breed, en toch niet zwaar, beiden met iets fijns van ras, en toch met iets krachtigs van bouw|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_002481.wav|aangezien de kruk doorgaans vrij wat eigenzinnigheid aan den dag legt en ontelbare malen zeer bedaard in de hand, die haar omvat houdt, ronddraait, eer zij aan haar bestemming voldoet en den wervel oplicht|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000656.wav|Welnu, brave Fulco, ga dan! sprak Bertha ontroerd, en dat de goede God u helpe in uwe poging. Volg mij in mijn vertrek, waar ik u alles zal geven, wat u van dienst kan zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_002805.wav|Zelfs mevrouw Blenkinsop, de vrouw van den bankier, negeerde haar in de kerk. Becky ging nu geregeld ter kerke|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000291.wav|Daar is hij! tierde Oiles, in een staat van vervoering de trap opvliegende; hier is een der dieven, mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007871.wav|En zij wenschte slechts, niet te mishagen en mama genoegen te doen. Welk een geest woont er in haar? Wat geeft haar deze kracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000127.wav|Duizende vogels lieten van tusschen het loover hun betooverend gezang hooren. Ofschoon al die pracht en al het schoone, dat zich hier aan hen voordeed, voor|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001263.wav|Zaken, van Indië. Ik moet dat voor oom Daan nazien, maar het is niet heel veel werk. - Is oom Daan tevreden over de zaken? - Ja. Oom Daan is tevreden. We zullen nog rijk worden, kind. - Zoû u denken|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_000213.wav|Eensklaps wendden zich aller blikken naar een punt op den dichtstbijgelegen oever, en een kreet van blijde verrassing ontsnapte veler mond. Met de eene hand op den schouder van een jong, schoon meisje steunend, stond daar een|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000041.wav|De vrouw gilde echter niet. Het schot was haar te onverwacht recht door het hart gegaan om te kunnen schreien of geluid geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002923.wav|Een hunner begaf zich in de onderaardsche keuken, terwijl de ander zich in de huiskamer op de tweede verdieping opsloot, en Trott|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007080.wav|Wat de Admiraliteit dien dag voor mij was; wat voor onzin ik in mijn gedachten van ons proces maakte, terwijl ik er naar zat te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003096.wav|Ge hebt mij verschrikt. Ik ben alleen te huis en wacht op Serëscha, die uit wandelen is gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000494.wav|Zegt gij: Op wat ik u gezegd heb. Wat is dat? zegt zij., Barkis heeft wel zin, zegt gij|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000291.wav|Léonie, ziek een paar dagen van zenuwkoorts, bleef in bed. In Laboewangi sprak men er over, dat het spookte, in het rezidentie-huis|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_000200.wav|en die door de wolken telkens verbroken werd, geleek op het bleeke licht, dat door een kelderluik valt, waarlangs menschen heen en weer gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000267.wav|Zij waren vooreerst niet bij magte om te spreken, maar sprakeloos wisselden zij hunne opeenvolgende gedachten. 'Hij was aan den rand van het graf', dit was de eenige verklaring, die LOUISE behoefde te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_006481.wav|Hij denkt altijd alleen aan zich zelf; juffrouw Rogers, vervolgde zij; is dat de juffrouw, die de kamers heeft gehuurd|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000387.wav|al wordt mijn vader nog zoo boos, wanneer de ridmeester ook mij in zijne goedheid wil laten deelen, dan houd ik je gezelschap. Wij zijn zoo lang reeds zamen geweest, dat wij nu ook wel alles gemakkelijk zullen dragen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001782.wav|Het was te duister om te kunnen zien; maar Juliaan begreep dat het zijne waarde kon hebben, als aanwijzing en middel ter ontdekking van den naam en persoon des voormaligen bezitters, en tegelijk kwam hij op een inval|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_001707.wav|Er was vastheid in, dat behaagde Stork. Nu verraste het hem, dat Kleestra opeens zei: - Wat een Balzacsche romanstof zit er toch in één zoo'n dorp! En wat een menigte nieuwe dingen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000940.wav|Neen, Rudolf! zeker niet! hij zou vreeselijk schrikken en al de vroegere jammer en ellende, de vrees voor schande zou opnieuw over hem komen; daar is meer verloren gegaan dan geld alleen, dat weet gij wel|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001801.wav|Men meende boven deze barricade de groote, sombere bijen van den geweldigen vooruitgang te hooren gonzen, als waren zij dáár op haar korf geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010044.wav|bij die poging te sneven. Het was tusschen tien en elf uur, dat mevrouw Micawber opstond om haar muts weer in het lichtgrauwe papier te pakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000058.wav|tegemoet gegaan. Joly, die zich aan het venster had geplaatst, riep: Courfeyrac, gij hadt een parapluie moeten nemen. Ge zult verkouden worden|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000053.wav|Gegroet heeren! ga maar zonder mij naar huis! riep hij en lachte hen uit. Zij kwamen aanloopen en prikten met stokken in het mierengat, maar dat was verloren moeite|9861|neutral
+wavs/train_2450_4461_003234.wav|Doch er verliepen nog minuten en uren, en zijn gevoel en ontroering werden meer en meer gespannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005854.wav|een groote minachting voor het ouderlijk huis, en kwam er zelden, behalve wanneer zijn tante er een bezoek bracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000946.wav|En ik geloot dat gij met die alien op een vriendschappelyken voet hebt gestaan? In den regel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001123.wav|Zing zelf, als gij er lust toe hebt, antwoordde de onbekende, hem van zich afstootende, en wees voorzichtig om mij aan te raken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002358.wav|O, hoe grootsch is de vrijheid; welke schitterende herscheppingen bewerkt zij. De vrijheid is machtig om het klooster in een republiek te herscheppen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001227.wav|Ja, maar die gloeit ook altijd van binnen, zei dokter Roelofsz venijnig. Zoo-zoo-zoo, dat zijn de kinderen. - Kunnen wij naar boven gaan? vroeg Elly, die binnenkwam met Lot|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_008240.wav|en sloeg zijn oogen neer. Gij schijnt niet opgeruimd, mijnheer Jingle, zei de tante. op een medelijdenden toon. Mag ik mijn dankbaarheid voor uw diensten|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000103.wav|Maar ze zou maar flussies wat raizen opgooien, en dan zoudie wel gauw weer hielkendal|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000559.wav|hoe, volgends het zeggen van Sylvius, de Graaf van Arlington dien Stuurman van Kortenaar - Bartelsz, meen ik, heet hy.' 'Een vervloekte fielt,' mompelde Van Vaalen tusschen de tanden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003887.wav|maar voorzichtig: hij is lam. Ik gaf ook een hand aan mijn twee broers en mijn oudste zusje; ik wilde de jongste in mijn armen nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004634.wav|Voor het oogenblik weten wij er nog niets van, en zijn wij niet in staat te beoordeelen hoeveel echts er in kan zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004020.wav|en nooit verdiende iemand meer de achting, die hem in zijn werkkring zoo van alle kanten te beurt, viel, dan hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002407.wav|zoo deze maar de behendigheid heeft, de zwakke stem der consciëntie te overschreeuwen of te bedwelmen. Vol vertrouwen op zijne behendigheid om hierin te slagen, hervatte de vreemde|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004876.wav|Geërgerd door de woorden van Vitalis, wanhopend over het lachen van het publiek, keerde de agent, die niet tot de geduldigste menschen scheen te behooren, zich plotseling om|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001480.wav|Zij dacht 'zoo zal ik het nu wel uithouden tot den einde, nu en dan een wandeling in de bosschen, en een mooi boek heel alleen, en niemand die mij plaagt of stoort, zoo zal ik het wel uithouden tot ik verlost word|1666|neutral
+wavs/train_2450_9298_000574.wav|Hij trad binnen, zonder Aladdin ervan kennis te geven, maar deze kwam nog juist te rechter tijd om den sultan aan de deur van de zaal te ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000090.wav|Arme man, ik heb medelijden met je, ik zal je kind ten doop houden, en er voor zorgen, en maken, dat het op aarde gelukkig wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001960.wav|Wat beteekent dat? riep de oude dame uit. Dit arme kind kan onmogelijk in de school van dieven opgevoed zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001320.wav|Ik weet, dat Barbanera u niet slechts mijn geheimen heeft medegedeeld; hij heeft u ook openbaringen omtrent u zelven gedaan. Gij weet ook dit|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000802.wav|Het was mij namelijk volstrekt niet ontgaan dat hij gedurig stille blikken had geworpen in het witte halsje van|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000175.wav|Is uw toilet voor vrijdag al in orde, Harriot? vroeg de heer Kegge. Ik weet niet, zei Harriot. Moet er niets nieuws zijn, een ferronière, of zoo wat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004079.wav|en als wij samen uitgaan, vertelt hij over papa en nooit over zichzelf; ofschoon ik kolonel Buckler bij grootvader hoorde zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003334.wav|Jacob Jansz. was geen man voor scherts, maar toch werd dit alles gesproken op een toon van zachte ironie, die maar even de opperhuid raakte, en toch wel door haar gevoeld werd; want zij hernam half beschaamd, half|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000216.wav|Neen, Emma, neen! dat heeft nog geen haast,' sprak Regina halfluid als kon de vriendin haar antwoord verstaan, terwijl zij den brief met een gebaar van onwil en misnoegen ter zijde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000097.wav|om zijn ezels daarmee te beladen, zag hij op eens in de verte een geweldige wolk opstijgen, welke zich in rechte richting bewoog naar de plaats, waar hij stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003755.wav|Mevrouw Shelby ging naar boven, en Chloe liep vol blijdschap naar hare woning, om verdere toebereidselen te maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004759.wav|Gode zij dank, dat's een levensteeken,' zeî Bastiaan; 'de consciëntie is hem te machtig geworden.' 'Ja, maar dat's een levensteeken, dat hem meer gevaarlijk zou konnen worden dan zijn degenstoot u|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000478.wav|Met genoegen zag George, Een ongeluksvogel Mevrouw DE PLEYES hem aan haar ontbijt eene eer bewijzen, zooals daaraan nog zelden te beurt gevallen was. Terwijl hij zich zoo te goed deed, liet zij haren blik onopgemerkt over hem gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004561.wav|voelde ik mij eenzamer dan temidden van de velden en bosschen. De menschen, die voorbijgingen, keerden zich somtijds om en zagen mij aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004489.wav|en was nu meer dan ooit verlegen welke handelwijze hem in dit geval betaamde. JOANS oprechtheid en gevoel van billijkheid hadden hem behaagd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000586.wav|uitgerukt eer de generaal het merkt, anders komt die u ook nog ophouden. Maar freule! zoo te échappeeren. Dat neem ik op mij. En nu, en avant marche|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000199.wav|Toen Vendale weder alleen was, lachte hy en nam zpe pen op. Ik zal maar een lettertje schrjjven aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010668.wav|Van dat dilemna maakte baas Venus gebruik om Boffin een stukje papier in de hand te stoppen en zijn vinger op zijn mond te leggen. Toen Boffin dien avond|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002720.wav|En voor al die groote en kleine woningen had men door het geboomte uitzichten gehouwen op het spiegelheldere meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000764.wav|Om te protesteeren tegen de eindelooze expeditien en heldendaden tegen arme ellendige schepsels, die men vooraf door mishandeling dwong tot opstand. Om te protesteeren tegen de schandelyke lafhartigheid van cirkulaires|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000293.wav|nog ongekleed, bezig de glazen van de ledige koffiekamer te wasschen, en den ober-kellner, ontdaan van zijne witte das, in de weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001643.wav|Met zeer veel aandoening hoorde LIJNSLAGER dit verhaal en viel van tijd tot tijd VAN DIJK in de reden, om wegens bijzonderheden nader onderrigt te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005336.wav|Hij is geheel niet gezind om hen te woord te staan; want nadat zij een vol uur hebben gewacht, en de klerk, die binnen gescheld is, de gelegenheid waarneemt om dit te berichten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000457.wav|Misschien een beetje een grooter huis.? Zouden we dat kunnen betalen? Alleen met Steyn blijven doe ik niet. Dat staat vast. Dàt staat vast. - Moedertje. Lots stem klonk vol medelijden|1666|neutral
+wavs/train_2450_9433_000159.wav|Met uiterst langzame teugjes drinkt hij het glaasje brandewijn ledig, smakt een paar malen met de dunne lippen en strijkt liefkoozend met de rechterhand over zijn maag, terwijl hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000307.wav|De buffel moest naar beneden; dat beviel mij, en ik blies een storm, zoodat overoude boomen aan splinters barstten en tot spaanders werden. En heb je anders niets gedaan? vroeg de oude vrouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002565.wav|de behulpzame hand. Alle beesten in den omtrek kenden hem, en hij had voor ieder een naam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001524.wav|maar de vrees om u te verliezen heeft mij de oogen doen opengaan: ik gevoel nu de kracht mijner liefde: waarlijk! ik zal geen geluk meer hebben, zoolang ik niet van de uwe verzekerd ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006372.wav|Ik geloof, dat zij gezond is, Darja Alexandrowna, antwoordde hij, zonder op te zien. Alexei Alexandrowitsch, vergeef mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001531.wav|Simon! zeide de slotenmaker ernstig: shoe komt het, dat gij zoo laat en in zulk een toestand|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001623.wav|Nu ja,' vervolgde zij naïef. 'Sedert hij al die opgaven voor u heeft verzameld en.' 'Voor mij.?' Zij keek hem met de grootste verbazing aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010403.wav|die maagdelijke gouvernante, elkaar met toenemende verbazing af: Wat ziet George dan toch in dat schepsel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001559.wav|WJj moesten bg een hek in het open veld uit het rjjtuig stappen; wjjl de weg verderop te slecht was voor het licht gebouwde rjjtuigje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002493.wav|Maar de glimlach keerde dadelijk terug; de mindere moet tegenover den meerdere heimelijk zegevieren, en Thénardier zeide niets anders tot Marius dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009785.wav|Emily uit; maar het is vreeselijk! O, bedenk toch wat ik geleden heb en hoe ik gevallen ben. O, Martha, kom toch terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000391.wav|Wellington is de klassieke oorlog, die revanche neemt. Bonaparte had, bij zijn opkomst, dien oorlog in Italië gevonden en trotsch geslagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008180.wav|De man, gaat Mortimer voort, Eugène aansprekende, wiens naam Harmon is, was de eenige zoon van een geduchten ouden schelm|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001325.wav|toen zij er bijvoegde, dat zij haar niet alleen dankbaar was voor al de genoegens, die zij haar had aangedaan, met haar op de gulhartigste en minzaamste wijze te onthalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004688.wav|door aan zljne leerlingen bekend te maken, dat Augustus bij verschillende gelegenheden zijne dochter huwelijksbeloften had gedaan, en haar nu laaghartig verliet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002625.wav|heeft in de eerste liefde de ziel veel meer deel dan het lichaam; later neemt het lichaam meer deel dan de ziel; somtijds blijft de ziel geheel vreemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010144.wav|boodschappen deed voor heeren en in het klein geld leende. Al de aanzienlijken van Rome stroomden naar zijn salons|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000044.wav|en heerlijk dampte de gebraden gans, die met appelen en gedroogde pruimen opgevuld was. En wat nog prachtiger om te zien was|496|neutral
+wavs/train_2450_5210_000870.wav|Hij is niet bezeerd, zeide de ruiter eindelijk, zich met de lantaren in de hand omkeerende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000094.wav|en laat ieder woord dat gtj zult hooren een dolksteek zyn in uw verdorven hart. Toen ik deze kamers nam|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000158.wav|Sedert ben ik niet meer terug in Holland gekomen. O, die huizen. Jullie huis, Elly, dat van grootpapa Takma, alles heel netjes door tante Adèle onderhouden, maar het was mij, of achter iedere deur iets stond te wachten|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_000567.wav|Dat is mijn reiswagen, dien ik heb laten volgen, omdat ik u de gelegenheid wilde bieden, zonder uitstel te zamen naar Rotterdam te vertrekken, om vervolgens per scheepsgelegenheid de reis naar Dordrecht en IJsselmonde voort te zetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004607.wav|hij gaf zich dus geheel over in de handen van hen, die zich met zooveel genoegen aan zijn belangen wijdden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000287.wav|schapen geworden, en ten tweede zyn er dagen waarop er geslacht wordt en dagen waarop er niet geslacht wordt. En wat gebraden kippen betreft|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001401.wav|Zij had zich nog nooit zoo gevoeld, maar er was niet tegen te strijden. Langzaam, iederen dag, maakte Indië haar zoo, ziek van ziel. Frans van Helderen was haar eenige troost|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_006978.wav|bij hetwelk zij den vorigen nacht had geslapen. Zij had vergeten hun armen vriend naar zijn naam te vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002306.wav|verhief zich of de oude man hem een slag in het gelaat had wagen te geven, verbleekte, bloosde rood na, gezwollen de aderen aan slapen en nek|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000601.wav|En wat zien we gebeuren? Commiezen op de bureaux te Batavia geven de lakens uit. De legerbelangen worden verwaarloosd. Onze bataljons zijn slechts compleet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000415.wav|Hetgeen zij zeide was maar al te waar: ik behoorde niet tot de familie. Ik kon niets eischen; als ik iets vroeg, dan bedelde ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000372.wav|Maar ook hieromtrent waren de gevoelens verdeeld, want sommigen zeiden dat Tom het des nachts heimelijk weder had opgegraven|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000848.wav|Toen verschenen, in mindere bladen, uitingen van een kleine, vijandige pers, beschuldigingen vaag of tastbaar onwaar. Een haat borrelde overal op|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_003574.wav|u dus ongunstig over Mademoiselle van Beverweert uit te laten. Zy is wel gezien ten hove, en hare voorspraak kan u en uw man wellicht van groote dienst zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006003.wav|Beste vriend, antwoordde Tom, het is heel inschikkelijk en edelmoedig van u, dat gij mijn openhartige woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001332.wav|en de bloemen in ons eigen tuintje zich wel verbaasd zullen hebben waar mijn broertje en ik bleven om ons Zondagsche bouquetje te plukken voor moeder. Het was|2450|neutral
+wavs/train_12500_13029_000054.wav|En, hoewel ter zijde zelv' bedropen, Aan mijn werk die moeite waardig keurde? Dat waart gij, mijn lief, mijn wensch, mijn hopen|12500|neutral
+wavs/train_2450_7759_005428.wav|Zij was een niet onbevallig, maar zeer klein en gezet vrouwtje, tusschen de veertig en vijftig, met fraaie oogen, hoewel zij een zonderling uitzicht hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005925.wav|Dikwijls riep hij: nog eens! en dan speelde of zong ik het lied ten tweedemale. Dat was een kalm en gelukkig leven voor een knaap als ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000309.wav|Maar indien hij niet mocht worden wat wij wenschen; indien hij in later levensjaren mocht vergeten wat hij hun verschuldigd is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008274.wav|Riderhood zeide poëtisch, dat hij de laatste boontjes zijner nachtrust nog zou oppikken, en ging in zijn stoel voor het raam zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001031.wav|Ik zou hartelijk wenschen, dat er geen slaaf in het land was, maar ik weet toch niet wat er aan te doen. Papa, gij zijt zulk een goed man|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000655.wav|Tot dezen richtte hij nooit het woord en daardoor had hij het spreken verleerd. Zijne zusters moesten dus met elkander maar over de reis praten en de komst van Lina, die weder nieuwe denkbeelden aanbracht, was haar daarom recht welkom|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001230.wav|De eerste, die zich opdeed, was een' sterrekijker en geestenbezweerder, welken de koning door een' gesnedene naar de gevangenis van de prinses liet brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000302.wav|Deze koopman nu, vervolgde de groot-vizier, steeds tot Scheherazade sprekende, had vijftig kippen met een' haan, en een' hond tot bewaking van huis en hof|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003357.wav|als gij zijt, tot vrijer heb, dat ik ooit zoo'n mager hekkenspringertje zou willen hebben? Ha, ha, ha! hekkenspringertje, zei ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002774.wav|Het oor, dat nooit iets anders dan scheldwoorden heeft gehoord, is verbazend ongeloovig voor iets dat zoo hemelsch is als vriendelijke goedheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001866.wav|Ik verzeker je, dat het mij niet mogelijk is. Hij nam afscheid van het geheele gezelschap. Is er geen kans, dat ik u en uw zusters dezen winter in de stad zal ontmoeten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000719.wav|De goede man blijft steeds mijn beschermgeest; ik wou maar, dat ik bij machte was hem te bewijzen, hoezeer ik gevoel, welke verplichtingen ik aan hem heb|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000114.wav|Hij hield er van te midden van de vijf millioen bewoners van Londen te leven met zijn voelhorens uitgestrekt, lettende op het minst verdacht gerucht van een ongestraft gebleven misdaad|2506|neutral
+wavs/train_1724_1601_003195.wav|of blijf hier: ik zal in de zijkamer gaan: hij, wien ik verbeid, is een man van gewicht en dient als zoodanig ontvangen te worden. Dit zeggende, haastte hij zich naar de zijkamer|1724|neutral
+wavs/train_1666_2211_000014.wav|O, wat zou ik niet willen geven, om bij mijn kind te komen, zei de moeder, die reeds zooveel tranen gestort had. Zij weende nog meer, en haar oogen vielen op den bodem van het meer en werden twee kostbare parels|1666|neutral
+wavs/train_1724_3429_000928.wav|Zij waren nog geen twee minuten alleen gebleven, of hij begon al over Edward te spreken; want hij had ook van de predikantsplaats gehoord, en was zeer benieuwd er meer van te vernemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001497.wav|tegen haar zij aan, totdat zij aan den drempel kwamen. Zoodra zij de moeder van 'tgesticht bemerkte|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000594.wav|De jonge dames verschenen, en zagen er volstrekt niet burgerlijk of ouderwetsch uit. Ze waren keurig gekleed, hadden zeer beleefde manieren, waren verrukt van het huis|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002388.wav|ik heb reeds lang genoeg rechten uitgeoefend, die mij niet toekomen, en mijn gevoel zoude er tegen aandruisschen om langer de Jonker VAN SONHEUVEL genaamd te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003740.wav|Eene groote zaak, Mylord! rust op u. Gij zijt de kampvechter, de voor- en achterhoede daarvan|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003413.wav|en dat hij op dit edelmoedig aanbod zijn recht grondde om nu van u een wederdienst te vragen, nadat uw en zijn vriend Smilders hem verzekerd had dat hij zijne weddenschap gewonnen had|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002526.wav|en dan bleef hij, in koude en duisternis, dikwijls uren lang voor haar bed zitten. Alleen hij die alles weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001595.wav|zoo diep ben ik den nacht reeds ingegaan; gij zijt verliefd, dat spreekt vanzelf; ik word door niemand ter wereld bemind, en gij vraagt mij medelijden|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000954.wav|Eerst den volgenden morgen kwamen de jongetjes, en toen zij den dooden vogel zagen, weenden zij bittere tranen en groeven een aardig grafje, dat met bloembladeren versierd werd|2506|neutral
+wavs/train_1724_1297_001979.wav|Maar de dames legden het voorzichtiger aan; zij executeerden de arme Francis achter haar rug en. en détail. Met dat gevolg, voegde de oude juffer er bij, dat zij zich weldra uit haar|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000644.wav|Om twaalf uur en om vier uur het gejoel der uitgaande kinderen. Zij kon het al niet meer hooren van naargeestigheid. Al wat terug kwam op vaste tijden verschrikte haar door een onbeschrijfelijke|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_001317.wav|Wij moeten eene goede poos op de vliering blijven, want ik zeg u, hij zal hemel en aarde in beweging brengen om ons terug te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000197.wav|Ze waren aan de westkust langs het groote eiland Valen gegaan, en nu meenden ze toch te kunnen merken, dat de noordelijke oever dichter bij kwam. Maar de wind werd al sterker, en het lawaai|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002012.wav|Wat? Wat wilt ge me doen gevoelen? Wat? vroeg Kitty gejaagd: Dat ik verliefd was op iemand, die niets van mij weten wil|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002066.wav|Allen, die hier rusten van hunnen arbeid, zullen ook eenmaal weder herleven, als deze bloemen, uit het zaad, dat hier in den akker Gods voor de onsterfelijkheid gezaaid is|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000843.wav|oen heeft zij mij naar haar kamer genomen en een beeldige teekening gewezen, die zij voor de fancy-fair maakte: en toen heeft zij mij gevraagd, of ik lust zou hebben, te msterdam eens bij haar te logeeren, verbeeld u|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003102.wav|wij durfden ons niet ver verwijderen, uit vrees, dat wij den weg niet meer zouden vinden. Bij daglicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000455.wav|Zij scheen een schepsel te zijn, zoo frisch uit de hand des Scheppers gekomen, en naar den adem des levens wachtende|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002237.wav|Voelt dan een Godsdienstig mensch geen smarten? treffen hem geen rampen? Zo ja, wat geeft dan Godsdienst meer dan Deugd? Welke wonderen verricht hy voor my, meer dan de Deugd|1666|neutral
+wavs/train_1724_2349_001733.wav|wilde haar belofte herhalen, toen de deur van het kamertje op een kier werd geopend en Ds. Wedelaar daar doorheen keek. Binnen gekomen, zei hij vrouw Van Rooien vriendelijk goedendag en vroeg naar haar man en de kinderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000878.wav|Aladdin's moeder, die nog maar niet geloofd had, dat de Afrikaansche toovenaar de broeder van haar man was, twijfelde er na zulke schitterende beloften niet meer aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003072.wav|en betuigt, dat zulk een verduiveld gevangenishol genoeg is om iemand voor altijd zijn bekomst te geven. De eenige groote dagen voor Volumnia|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000573.wav|Wij beminnen slechts het gevecht zoolang er gevaar is; en in allen geval hebben alleen de strijders van het begin het recht, de verdelgers van het einde te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000369.wav|kon men hem ook wel een schoenmakertje heeten. De man zelf was anders in het geheel niet ijverzuchtig op dien titel. Op het kleine bordje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003553.wav|Mocht ik slechts met mijnen Vader verzoend zijn voor mijnen dood, dan zoude ik meer gerust het hoofd nederleggen, hoe hard het mij valle van u te scheiden. Dan, Gods wille geschiede|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001204.wav|an irik is stijf en pedant geworden,' zeî ylar: 'en daarom oordeelt hij, dat het mij even zoo moet zijn. aar ga voort.' - ' ij zullen zien, wat onze maat schrijft,' zeî ol, en las|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000925.wav|Ik aarzelde dus niet om mij weer naar mijn legerstede te begeven, en de natuur, haar rechten hernemende, welke zij te lang aan de verbeelding had afgestaan, deed mij een weldadigen slaap genieten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_007016.wav|en nooit was er een klein huishouden onder armoede en bezwaren zoo vroolijk en vergenoegd geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000195.wav|Inplaats van een wals of een dans te spelen, zong ik een napolitaansch lied, dat Vitalis mij geleerd had, en dat mijn lievelingsstukje was|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002252.wav|dezulken altijd uitgezonderd, die preutsheid voor kiesheid aanzien en er vermaak in scheppen, uit elke bloem venijn in plaats van honig te zuigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_006652.wav|Niet alzoo met de joden. De slechten onder ons worden vlug ontdekt, Jenny — onder welke volken worden de slechten dat niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004256.wav|Een scherp opmerker had zelfs het kleine roode neusje kunnen herkennen van de goedhartige juffrouw Jemima|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002317.wav|teekende niet slechter dan de meeste jonge dames, voor welke de kunst niets dan eene uitspanning is, en beloofde, zooals mademoiselle Marthe zich uitdrukte, 'une demoiselle accomplie' te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000018.wav|it gezigt gaf natuurlijk aan ollandsche jongelingen, waarvan de een t grootst gedeelte van zijn leven op zee zwalkte, rijke stof tot gesprek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006875.wav|Nog op het oogenblik toen hij heenging, wilde ik hem terughouden om hem alles te zeggen! Maar zij had zich bedacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009786.wav|Wij rekenen onzen vuilnisvriend die flesch tegen duizend pond toe. De heer Boffin zuchtte diep. Wacht maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005110.wav|Wees daarvoor niet bang , antwoordt George. En eer ik nu weder naar huis rijd, broeder, moet ik u vragen — als ge zoo goed wilt zijn — om dezen brief eens voor mij door te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001671.wav|Wat begrijpt die vrouw mij goed! zeide hij. Ik kon Jane er nooit toe krijgen die bladzijden van de moutbrochure te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004739.wav|de Graaf is een wijs en dapper man, maar dat hij dien sleep van bloedzuigers uit vreemde landen heeft met zich gebracht, dat moge hij voor God verantwoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003338.wav|waar ik kan en vermag zal ik u tot eene vriendin en helpster verstrekken: u en allen, die voor onze Heilige Moederkerk goed en bloed in de waagschaal stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000198.wav|goot ik in elken zak, waarin een roover zat, zooveel olie, als voldoende was, om hun de uitvoering van het verderfelijk plan, dat hen hierheen gevoerd had, te verhinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007869.wav|bevende op den grond als een aangeschoten vogel. Wronsky's valsche beweging had haar den rug gebroken. Dat vernam hij veel later|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003223.wav|tik gevoel mij alsof de voorspelling van den waarzegger zal uitkomen lieve pa, en of er met het brave mannetje gebeuren zal wat hij voorzegd heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000061.wav|Het lijken wel hammen, die gij daar in uw mars hebt,' merkte de reiziger aan. 'Dat raodt ge de koekkoek, koopman!' hervatte de dorpbewoner: 'het zijn Westfaolingers|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001082.wav|in den tyd waarvan ik u vertel. Nu, ik ging de stookkamers een voor een door en vond ze alle ledig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000394.wav|dat, hoe fijn- of hoe ongevoelig wij zijn mogen, zij uit het diepste onzer ziel de menschelijke natuur opwekken en haar dwingen te voorschijn te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004588.wav|Maak je weg, zeide Rosa nog scherper. Laat haar blijven! zeide St. Clare eensklaps en stampte met zijnen voet. Zij mag komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000780.wav|Welk ongeluk mij overkomen moest, dat kon ik niet voorzien, maar ik was bijna zeker, dat het, van welken kant ook, zou komen opdagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000233.wav|Evenwel vergat zij in haar geluk geheel den tijd, en eerst, toen de klok twaalf begon te slaan, sprong zij verschrikt op|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004330.wav|Zij kon een boom inklimmen om de nesten der gevederde zangers van hun gespikkelden buit te berooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004028.wav|en toen hij weinig promotie rnaakte, zeide hij ten slotte den diplomatieken dienst met grooten afkeer vaarwel, en werd een landedelman|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000581.wav|Het ontbrak allen, zelfs MILTON, toen zij naar Schafhausen terugkeerden, aan woorden, om het waarlijk grootsche van dit treffend tooneel der natuur te beschrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001638.wav|p eene allezins bevallige wijze herinnerde zij hier de genoegens, die zij in die omstreken door haar gesmaakt had, wordende die|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000224.wav|Andere voerden eene soort van dans uit, en kwamen zoo bij paren voor mij, waarbij zij zoo veel vlugheid en bevalligheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005676.wav|Daar Pinch hierop geen ander antwoord gaf, dan door heel diep adem te halen, zijn oogen heel wijd open te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002734.wav|Dan zijn wij verloren! riep de oude man uit, terwijl hij wanhopig zijne handen wrong. Buurman! zeide Quilp|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000190.wav|er de waren, die zij uit Egypte hadden medegebragt, te verkoopen. Parel van Schoonheid verlangde, dat ook haar zoon Agib het genoegen mogt smaken, die vermaarde stad te bezigtigen|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001490.wav|Hij trekt telkens een parallel tusschen de ontwikkeling der kinderziel en die der menschheid: hij vindt hierin aanleiding opmerkingen over taalontwikkeling, mythologie, folklore en geschiedenis te plaatsen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_005412.wav|De zoetste hoop mijns harten is u niet onbekend, schoon gij ze nog nooit door mijne lippen hebt hooren uitspreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003076.wav|verhaalde hem de ontmoeting met TEUN WEZER en den pagie. Ik heb u nooit op logens betrapt, JOAN!' zeide de Baron, verwonderd over dat verhaal: 'anders zoude ik denken|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000812.wav|erwijl ik mijn brief overlees, zie ik, dat hij heelemaal niet alleen over tevenson handelt. en of twee keer wordt er ook vluchtig over ongeheer ervie gesproken|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_003244.wav|Mejuffrouw de Fortuin. Hy. ô Gy Platvisch! daar heb je een ouwe rot in de val; en hy schaterde van lachen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_006224.wav|om de zieke te vermoorden. En wat zou zij daartegen kunnen doen? Gelukkig bleek hij zulke plannen niet te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007915.wav|maar ik moet u toch verlaten. Gij moet al uw standvastigheid maar verzamelen, en uw best doen om het te dragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000351.wav|Heeft de freule niet om het theeblad gescheld? vroeg hij. Is het al zeven uur, Frits? Kwartier er over, Freule, en de Generaal is wakker. Goed, breng dan het theewater binnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001167.wav|Wil zij zichzelf straffen, tant pis pour elle. Toen hij reeds wilde heengaan, scheen het hem alsof zij iets gezegd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001411.wav|De Held glimlachte zijn weemoedigen glimlach en door zijne blauwe oogen wemelde het grauw heen. En hij dacht aan Admete|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000758.wav|Dat gebeurde ook met mij. Eer er vijf minuten verloopen waren, had de commissaris mij alles laten vertellen, wat ik hem juist verbergen wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001275.wav|naauwlijks was de in hooggestemde mijmeringen verdiepte jongeling verplicht geweest, den dijk voor het lagere pad te verlaten, of de sombere denkbeelden, die zijne ziel vervulden, verlieten hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001180.wav|en Frischemont schaarden en plaats namen in de tweede slaglinie, zoo schrander door Napoleon samengesteld, daar ze aan haar linkereinde de kurassiers van Kellerman|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000596.wav|Zij vertelde haar toestand door een lang, hartverscheurend wolfsgehuil, dat de haren van al de honden van angst overeind deed staan, en sprong recht op Buck toe|5809|neutral
+wavs/train_2450_5342_003664.wav|Het voorstel eenstemmig aangenomen zynde, doordien alle partyen in deze overeenkwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000338.wav|maar niettegenstaande haar versleten manteltje, vond men haar overal te veel dame, en vond zij het salaris te weinig voor een heelen dag arbeid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000671.wav|Weer een anderen zondagmorgen. Toen zou een van de officieren bij den dienst voorgaan. Hij las op waardige wijs, en alles ging zeer indrukwekkend toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001733.wav|heerlijke egoïsten van het oneindige, stille aanschouwers der smart, die zelfs Nero bij schoon weder niet zien, voor wien de zon den brandstapel verbergt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000743.wav|Neem je dan in acht en kom niet in mijne buurt, want ik ben van plan al die zwervende moeders van de straat te verbannen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000386.wav|De eenden beten het, en de kippen pikten het, en de meid, die de beesten eten moest geven, schopte het. Nu liep het weg en vloog over de schutting. De vogeltjes in het geboomte vlogen daardoor verschrikt op|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000664.wav|en betwistte mij het recht van overtocht over een bruggetje, dat tot het strookje land in kwestie had behoord tot algemeen nut en gebruik, maar door haar uitsluitend eigendom van den Runenberg werd ondermijnd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000428.wav|Zij was het niet met hem eens, noch wat die olijf, noch wat den Eros aanging en toch voelde zij, dat hij gelijk had van een zeker geheimzinnig standpunt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002986.wav|maar mijn soldeniers hebben in zes maanden nog geen betaling ontvangen, en de Vlamingen willen niets dan tegen klinkend geld verkopen. Het zou mij in der waarheid spijten, indien mijn zendbrief zulke beklagelijke gevolgen moest hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_004805.wav|Intusschen zouden die oude vrouwen den ouden Chuffey stilhouden; en al praatte hij wat, zij zouden er niet van schrikken, Zij waren door de wol geverfd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001615.wav|rood en rond als een appeltje, — iemand die voor iedereen even voorkomend was — met de laars op den grond stampte het had er veel van alsof hij ons ten dans noodigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001502.wav|Ik geloof, dat dit het best ware, antwoordde Marius koel. Ik zal haar niet meer zien, mompelde Jean Valjean. En hij trad naar de deur|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002031.wav|Maar eindelijk toch, bij half zeven, kwam hij thuis. - Wat ben je laat, Addy, zei Constance ontstemd. We wachten al een half uur op je. Ben je geweest bij de drie jongens? - Ja|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001829.wav|En wat heeft myne Letje daar op geantwoort? Ik. Niet veel: ik geloof, dat alle jonge Heren zulke dingen tegen de Meisjes zeggen. Vader. Bemint gy hem|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_003064.wav|Bij mijn terugkomst in den familiekring, verhaalde mijn vader mij, dat hij aan den Heer Blaek had geschreven, en dat deze geantwoord had, hem den volgenden avond te zullen afwachten. Nu hoop ik, Papa! zeide Suzanna, dat UEd. toch niet vergeten zult|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001984.wav|voor haren gastheer en gastvrouw niet gaarne iets zeggen wilde, dat, schoon het eene zuster zeggen mogt, uit den mond van eene vreemde onaangenaam klinken zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007683.wav|of zij die zoo gekozen had om meer steenen trappen voor haar geld te hebben, of om dichter bij het luik in het dak te zijn, weet ik niet|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000784.wav|Dit nu bracht een nieuw en scherp belang in hun gesprekken. Twee zaken waren het nu die Johan uur aan uur vervulden, en hem voor en na den slaap wakker deden liggen in bed, prevelend wat hij zeggen wou als hij haar weer zag|1666|neutral
+wavs/train_1724_1362_000413.wav|Traag zoolang er niets te doen viel, en ver van de beredderingzucht die in Europa voor yver geldt, maar yverig waar bezigheid noodig was. eenvoudig maar hartelyk voor wie tot zyn omgeving behoorden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003134.wav|anderen zeggen met een piek waarop een roode muts. Lafayette wendde het hoofd om. Excelmans verliet den stoet|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001986.wav|hoe het over den schoorsteenmantel, tusschen al de flacons, kopjes en vaasjes door, heen en weder liep, zonder iets aan te raken, laat staan te beschadigen; het zoû de kunstenaren, die op eieren danst, beschaamd hebben gemaakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008266.wav|r staan kleine glaasjes op de plank, zeide Riderhood tot zijne dochter. Geef mij dat zonder voet. Ik verdien mijn brood in het zweet van mijn aanschijn en het is goed genoeg voor my|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001046.wav|zette zich aan haar zijde en aanschouwde haar. Allengs, en hoe langer hij haar aanzag, werd hij rustiger en herkreeg zijn tegenwoordigheid van geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000627.wav|zijn gelaat begon te gloeien, wat Anna anders nog nooit bij hem bemerkt had, en hij stond driftig op en ging haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000724.wav|Henri en Constance vermeden elkander aan te zien, en zij spraken ieder, ook in het zelfde gesprek, als afzonderlijk tegen die oude menschen. Zij zouden blijven koffie-drinken en om een uur of vijf teruggaan naar Den Haag|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_012989.wav|antwoordde hij, zoo toornig, dat ik mijn moeder onwillekeurig haar bevende hand zag uitsteken, als om tusschenbeide te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003215.wav|alwaar hem de Baron met al het voorgevallene bekend gemaakt had en geraadpleegd, over de wijze waarop hij omtrent JOAN zoude handelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001125.wav|dat hetzelfde besef bij hem plaats had. oen de eeraar na het formulier eenen regt ernstigen en vaderlijken zegen over het voltrokken huwelijk uitsprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000228.wav|maar wat het stelselmatig onderkruipen betreft, daarop zou ik in staat zyn een eed voor de rechtbank te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000929.wav|Een half uur later toonde Knol een langen, scherpen spijker, dien hij in de aarde had gevonden. 'Nu zal ik eens zien of je slim bent; wat kunnen we met dat dingetje uitvoeren?' vroeg hij met een waanwijs gezicht|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002240.wav|dit had ik vroeger zoo menigmaal gedaan en het trok thans Capi's aandacht; hij richtte zich op en keek mij met zijn glinsterende oogen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005458.wav|De Jonkvrouw heeft gelijk, zeide Deodaat: en wij moesten ons schamen, haar te laten wachten tot wij onze beesten terughebben. Veroorloof mij, Freule! u den weg te wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001501.wav|De vrouw, een treurige, opgeschikte schim, die heen en weer in de sneeuw ging, antwoordde hem niet, sloeg zelfs geen blik op hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003439.wav|Ik heb toen genoeg van uw gedrag gezien, om achting voor u op te vatten, al zijt gij arm en in dienstbaren staat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000096.wav|welke het doode lichaam weder naar de gevangenis bracht nu en dan eene poging doende om weder de levenlooze hand te vatten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001880.wav|en diens schijnbare eenvoud zijn belangstelling had opgewekt. Gij zijt net als de anderen, dacht hij, met een blik op den niets vermoedenden Tom.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010247.wav|er is geen woord nieuws, zegt Lammie. Geen zier, voegt Boots er bij. Geen greintje, valt Brouwer in|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005426.wav|Het was gisteravond al laat toen hij ging. Hij is nog maar kort weg. Hij trekt zijne hand terug en staart weder naar de sneeuw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007782.wav|Wat ik zeg, meen ik; en wat ik dreig, zal ik doen, mejufvrouw. Zij gaat naar beneden zonder antwoord te geven of achter zich om te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001322.wav|en dat hij in alles, wat hij over zijn karakter geschreven had, veel meer gunstigs dan ongunstigs gemeld had, betuigde hij zijnen vader opregten dank|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006291.wav|Laat ik haar maar bereiken en in staat zijn om haar die jonge jufvrouw te laten zien, en ik zal haar redden, als zij nog leeft, en haar tot alles bewegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000417.wav|om hunnen weg in de vlakke, door de Po bespoelde streek te vervolgen. Reeds hoopte ik, dat wij ook in de nabijheid van Rome zouden komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002317.wav|Een compagnie infanterie had het einde der straat achter het kanonstuk bezet. De soldaten namen de steenen uit de straat en maakten daarvan tegenover de barricade een kleinen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000150.wav|en verheugde zich, toen zij hoorde, hoe de prins haar muiltje had opgeraapt, en dat in zijn zak gestoken had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005918.wav|Terstond weer gestopt zoodra de pijp uit is, of ik zal den steel in het vuur steken, en u gloeiend heet in den bek duwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000142.wav|Ik. zei: Denk vooral niet, dat Emily, wat haar tijd betreft, hier gebonden zit. Bepaal zelf haar tijd maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006895.wav|daar zjj wel iets, maar niet alles van onze relaties wist. Enfin. Misschien verandert zij in dat opzicht nog wel van gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005946.wav|Zij kwam naar beneden toen ik naar boven ging, zeide George, en ging het venster, waardoor de maan scheen, voorbij, met een lossen zwarten mantel om|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000218.wav|Hij bracht den kerkmeester Mabeuf een bezoek, en deze vertelde hem van het afgezonderde leven des kolonels, van zijn bloemen en zijn eenzaamheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001588.wav|Vrome aanbidders van het vuur, zeide hij, het is heden een dag van geluk voor ons! Waar is Gusban? vervolgde hij, laat hem hier komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005031.wav|En daar ik den Iezer beloofd heb, dat hij er van zal genieten, mag hij het zelf naar zijn eigen smaak bestellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006289.wav|Wel, och, Mevrouw, zeide Chloe, alweder lachende, andere menschen verhuren hunne negers en trekken daar geld van|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000512.wav|En mag ik er volstrekt niet naar raden, wie de zender is? vroeg Helding. Ik verzeker u, was mijn antwoord, dat gij daar vergeefsche moeite toe zoudt doen. Het is mij bovendien volstrekt verboden u iets dienaangaande te vertellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9332_000184.wav|en vertel mij deze vreemde geschiedenis in alle bijzonderheden. Morgiane vervulde den wensch van haar meester en begon aldus|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001600.wav|juist zooals het welopgevoede lieden tegenover een kieschen en ingewikkelden toestand betaamt. Golinitschef behoorde bepaald tot deze beschaafde lieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000023.wav|deed een' zijsprong, verbrak den teugel, en holde in volle vaart over het veld. Giondar was aan het prachtige ros zeer gehecht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000285.wav|en niet weer gezien zullcn worden. De ongelukkige stad daaronder is niet meer verloren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006778.wav|niemand, hetzij hij zijn zinnen bij elkaar had of niet, zou in zoo'n storm van wal steken, vooral Ham Peggotty niet, die op zee was groot geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000809.wav|Zij heeft van die oude schuit een thuis gemaakt, mijnheer, waar hardsteen en marmer niet tegenop kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000207.wav|Op een morgen, juist toen het eerste krieken van den dag aan den hemel was te zien, wekte Duimelot den arend. Probeer het nu, Gorgo, zei hij. De arend zag op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008630.wav|Zij zeide, als hij niet angstig over zijne spelling was, en zich minder moeite gaf om die duidelijk te maken, zou het hem beter gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_001075.wav|Maar de oude man was er ook! Hij had ook een paar annen om haar te omhelzen' en daar sloot hrj haar in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004160.wav|Juffrouw Todgers gaf toe, dat dit laatste verkeerd van hem was, maar hij zou toch, zei zij, den knoop wel doorhakken, als|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001729.wav|VIERDE HOOFDSTUK. DE TWEE PLICHTEN: WAKEN EN HOPEN. Is hiermede nu alle maatschappelijk gevaar verdreven? Zeker neen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000111.wav|en al spoedig hadden zij begrepen, hoe slecht hun stiefmoeder voor hen allen geweest was. Wij broeders, zei de oudste, wij vliegen als wilde zwanen, zoolang de zon aan den hemel staat|2506|neutral
+wavs/train_1724_3921_001050.wav|Ach, Van Naghel. Geheel in de war ging de oude mevrouw aan den arm van Van Naghel verder. Constance had de kritiek der familie over Adolfine's kennissen opgevangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002806.wav|dan weder was het deze die van zijn bok scheen te willen klimmen om door de opening te zeggen, dat hij volstrekt niets begreep van hetgeen men hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002622.wav|Naar het bedrukte gezicht van Wegs te oordeelen, terwijl zijn hoofd op eene alleronaangenaamste manier heen en weder schudde, begreep hij het wel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000146.wav|Bij het weifelend lamplicht waarden zijne oogen rond door het vertrek, en ze bleven peinzend staren op den grijsaard, met de gevouwen handen, als ingesluimerd onder het amen van zijn gebed|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002638.wav|Ligt nu in deze woorden de geheele lijdelijkheid van den boer, dan zekerlijk ligt de geheele, bandelooze vrijheid van denken van den voorstadsknaap in die andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000224.wav|omdat zij de wilde eenden uit hun beste schuilhoeken verdrijven. Maar hij wilde niet, dat ook maar één enkele vogel door hem ongelukkig zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000837.wav|Dan, dan, stotterde zij tusschen het lagchen door, moet ik toestemmen, dat men u eene groote onregtvaardigheid aandeed|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000986.wav|Belzoni aangaat, die is vast al dood, ik hoop het althans, en wat gaan u zyn beenen aan en die mieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000863.wav|terwijl Estelle als eene furie haar secretaris bij de mouw schudde, hem verwijtende, dat hij ervan wist en haar niet gewaarschuwd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003569.wav|breng hem naar beneden. Geef hem wat te eten, en laat hem vrij rondloopen en rondkijken terwijl hij eet. Ga nu, Pip|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009008.wav|welke haar gierigheid op het punt van geld meer dan vergoedden Becky was nooit royaal met geld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000508.wav|maar eindelijk kwam hij toch klaar, en hoewel de brief in zijn oog niet genoeg zijn gevoel uitdrukte, ging hij toch eenigszins geruster|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000413.wav|In zulke gebeden bragt hij den geheelen nacht slapeloos door. Alleen in den morgenstond sloot de slaap voor eene korte poos zijne oogen, maar verre|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001632.wav|en hfl vond er Geen Uitweg! Nadat Wilding een briefje naar Kreupelhoek gezonden had, om zjjn compagnon te berichten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000633.wav|dien gy my de eere aan deedt van te schryven. Hoe, wat! is de lieve meid dan myn lieveling niet? Is zy de Dochter niet van eenen man, die myn eenigste hartvriend was? Dat zou ik geloven|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_000867.wav|Wat is dat nu voor onzin! zei Van Vreeswijck zwakjes. Je oude kennissen zijn blij je hier terug te zien. De kwestie van het Hof bestaat zelfs niet bij je in huis. Nu, dan is er immers niets om over te tobben|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000983.wav|Neen! op mijn woord, dat begrijp ik niet, hernam hij ijskoud, bijna met ironie. Ik begrijp niet welk belang gij meent te hebben bij de beslissing die ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000828.wav|Ik kan het niet beter uitleggen. Er is iets in uw gezicht, in uw oogen, in uw bewegingen, ik weet niet wat, maar iets beters dan in andere menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011279.wav|Wat ik ook voor haar mocht geweest zijn, of zij voor mij, als ik lang geleden haar meer waardig was geweest, was ik dat nu niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001488.wav|deze mooije jonge Juffrouw, die 'er toch wat betrokken uitzag, van vrij nabij scheen te kennen, hetwelk deze met eene flaauwe toestemminig beantwoordde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000839.wav|Nooit heb ik Anna deze uitval kunne vergeven. Tegenwoordig neem ik wel aan, dat al mijn opwellingen, om iets uit te voeren of me althans beter voor te doen, de doodgeboren kindertjes zijn geweest van een machtelooze geest|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000407.wav|dat men alleen den naam van ochheim gebruikt, doch dat in olland en zeker ook in ngeland de ohannesberger, chierstyner en ierstyner wijnen alle mede daarvoor doorgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000215.wav|en ziet onduidelijk stikdonkere afgronden onder zich; onbekende afgrijselijke zeeplanten vatten hem, omstrikken zijn voeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001092.wav|Maar weet ge waarom? Weet ge waarom hij bemiddeling zoekt tusschen den Koning en de Nederlandsche burgers? Waarom hij het standbeeld van Duc d'Alv heeft laten omver halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001705.wav|hunne woning kunnen vestigen op een standpunt, waaruit zich de natuur zoo verschrikkelijk vertoont, terwijl het dorp zelf als aan den berg schijnt te hangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000389.wav|Hij zag er als een woeste kerel uit, maar hij had een valhoed op, om zich niet te bezeeren. In de hand hield hij een mahoniehouten knots, die hij in de Amerikaansche bosschen afgehakt had. Dit was geen gemakkelijk werk geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002864.wav|en gehoorzaamde blindelings. Haar gehoorzaamheid bestond in zich niet te herinneren wat Marius vergat. Daartoe behoefde zij geen moeite te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000352.wav|Daarbij, als men vooropzet, dat men geld wil trouwen, dan moet men zoo scherp niet zien; eene jonge dame, die een millioen heeft uit te reiken, kan het best zonder een mooi gezichtje doen|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000956.wav|Van het slaan hadden de Franschen verstand, zij wisten op meer dan één manier een slag te slaan, en de meisjes hebben er ook verstand van! Daarbij knikte de oom zijn vrouw, die een geboren Française was, al lachend toe|2506|neutral
+wavs/train_2450_9038_002753.wav|De eerste de beste bemachtigt zich van een stroom der menigte en voert haar waar hij wil. Een schrikbarend begin, waaronder zich een soort van vreeselijke vroolijkheid mengt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006381.wav|Hoe afschuwelijk, hoe laag scheen hij zich zelf toe, nu hij aan de smart dacht, die hij haar gisteren veroorzaakt had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002956.wav|Tusschen ons gezegd,' zeide d'Estrades, glimlachende: 'ik geloof niet, dat De Witt zich juist veel stoort aan wat Zeeland wil.' 'Dat niet,' vervolgde Van|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001049.wav|Voor het gemak van haar kinderen zou zij het liever hebben gehouden, als zij met haar eigen wenschen te rade ging; maar Elinor's voorzichtigheid behield de overhand. Hare wijsheid was het ook, die het getal hunner dienstboden beperkte tot|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001347.wav|en pikte naar zijn oogen. De jongen hield zijn eene hand voor de oogen, en probeerde met de andere zich vrij te maken. Tegelijkertijd schreeuwde hij om hulp, zoo hard hij kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004823.wav|langs den muur te loopen op de manier van een sjouwer of zakkendrager, die een zaak meel of steenkolen moet oplichten|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000248.wav|en zij wilde niet het minste bezitten, dat haar aan hem kon herinneren. Nu is het gevaar voorbij! zei de kamerkat. Rudy is weer hier, zij verstaan elkaar, en dat is toch het grootste geluk, zeggen zij|2506|neutral
+wavs/train_2450_5582_000892.wav|ledereen, die gezien had hoe hy zich een weg baande, met voile kracht de zwakkere lieden, die hem op het voetpad te gemoet kwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001917.wav|Ik ben bang. Ik heb koorts van angst. Ik wil weg. Ik zoû het liefst dadelijk weg willen, naar Florence, naar Duco. Ik ben zoo bang|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002280.wav|Nu het is gedaan; maar ik ben regt moeijelijk op u.' MAURITS gaf haar te kennen, hoe 'er bijzonder zijn vriend VAN DIJK, als geheel niet aan haar' vader aanbevolen zijnde, sterk op gedrongen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003099.wav|Woont hier mijnheer Bantam, waarde vriend? vroeg Sam, geenszins onthutst door het luisterrijke voorkomen van den gepoederden knecht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000987.wav|toen het er weer akelig dof uitzag in de stad en er over alles een zonderling en onaangenaam waas lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001253.wav|alsof het er blij om was, dat hij kwam. Het kalf werd iederen dag erger; het groeide niet, en kon op het laatst niet eens meer opstaan, als het Karr zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000526.wav|Op de pachthoeve gekomen, was mijn eerste werk naar den stal te gaan, waar zich mijn ongelukkige zoon bevond, dien ik op het punt had gestaan met eigen hand te dooden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000408.wav|bevattende koud gevogelte, gesneden ham, brood en beschuit voor het twaalfuurtje; hij reikt het in het rijtuig, en loopt weer terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000426.wav|aar de karakterlooze stijl van onzen tijd eischt, wanneer hij nog eenigen indruk zal maken, de lange, breede, regte straten eener moderne stad|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002657.wav|En veertien of vijftien van zulke getuigen meer in eene geheime procedure, zouden bijgevolg kwalijk te stade komen, hernam Bartels, zichtbaar verlicht. 'Naar alle waarschijnlijkheid zal er gansch geen proces|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000649.wav|heel de uitgestrekte tuin was met veelkleurige lampions verlicht, tot in de afgelegenste lanen. De kiosk voor de muziek, met draperieën van vlaggedoek en guirlandes van groen versierd|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001999.wav|Maar toen ze, buiten de tegenwoordigheid van het dames-publiek, elkaar verdrongen aan het buffet, werden er elleboogstooten gewisseld en veelbeteekende gezichten getrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004053.wav|Sampje, zei de oude Weller, terwijl hij zijn voorhoofd afveegde, ik vrees, dat ik mij nog een beroerte zal lachen. En waarom? vroeg Sam. Wat is er nu weer gaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000179.wav|was ik razend krankzinnig. Gij kunt u voorstellen, hoe ze hier te moede waren, toen de dokter hen wakker schelde en zij mij in zoo beklagenswaardigen toestand vonden. De arme|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001040.wav|vroeg zij zichzelf af, waar ik mij in deze hevige koude bevinden zou. Mijn oogen vielen toen weder dicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000570.wav|en tevens deftige wijze werd ter aarde besteld; hetwelk den tweeden dag na zijn overlijden plaats moest hebben. Intusschen was MAURITS het kerkhof der|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008821.wav|toch niet te vertrouwen, maar zich in twijfelachtige gevallen steeds tot hem te wenden. Na het vertrek van den dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000254.wav|zij geleken volkomen nationale garden. Een hunner verwijderde zich schreiend. Voor zij heengingen, omhelsden zij de achterblijvenden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002388.wav|ik wenschte u gaarne te zien, en heb verlof verzocht. Mijn oppasser leidt mijn paard, ik reis met de diligence. Maar daar valt mij in, dat ik u iets vragen wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003954.wav|en de verschillende groepen ora kleine tafels aan de straat gezeten, het licht en de glans der huizen die|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001690.wav|Hel, geef mij mijn vader en mijn broeder en Marius terug; vervloekt zijt gij! Daarop keerde zij zich weder tot mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003463.wav|de spelen waren toen nog wel niet afgeloopen, maar vele burgers en aanzienlijken, wier nieuwsgierigheid nu was bevredigd, en die bij langer toeven al te groote inbreuk vreesden op hunne gewoonten en op de regeling van hun dag|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000015.wav|in zoölogie en botanie, en later had hij gedweept met sterrekunde. Daarna de hoogeschool en zijne juridische studiën|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006519.wav|keek zij om zich been en keerde tot het dagelij ksche leven terug. Wat vindt gij mij eene armzalige grappenmaakster, niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005750.wav|Ja, ja, maar waarschijnlijk zullen er geen kuikens te krijgen zijn. Dan moeten wij van ons eigen. zeide Kitty|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002525.wav|St. Clare glimlachte, maar er stonden toch tranen in zijne oogen, toen hij zeide: Kom, kom, schrei maar niet; gij moogt het wel hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001027.wav|om zich in die villa te vestigen, inmiddels deze uitmuntende kamers genomen bij onze uitmuntende juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002409.wav|haar dierbaar was en dat zij niet in staat was die te verruilen voor den verachten toestand eener vrouw, die man en kind verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000331.wav|De kracht van zijn lichaam verheerlijkte zich tot de kracht van een jongen god, breed, toch slank, en gespierd als met de marmeren spieren van een beeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006574.wav|maar ik ga voort, in de hoop en het vertrouwen dat die tijd eenmaal komen zaL Intusschen weet ik dat ik in sommige opzichten een steun voor vader ben|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001454.wav|Beschaamd was zij den volgenden morgen en korzelig omdat zij de schaamte niet toonen wilde. Te onvrede op zich zelve, maar, dit al te zeer verbergen willend, kijfachtig tegen anderen tot meerder eigen verdriet|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_001367.wav|Daar kwam nu eene schuit aan boord, om den Loots van den Groenlandsvaarder af te halen, en BLOMMESTEYN, schoon hij anders geen vaardige briefschrijver was, kon nu toch niet nalaten, om denzelven|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003102.wav|Muller!' herhaalde Regina; 'gelooft gij zelf dat dit zijn ware naam is?' 'Hij heeft mij ten minste geen anderen genoemd. Hij is geen prins, die incognito behoeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000901.wav|en Hanna's naïeve ingetogenheid behield hun omgang een karakter van broederlijke genegenheid en zusterlijke vertrouwelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001669.wav|Mag ik het weten? Waarom niet? Gisteren was er op den Sarnenstein groot feest, en naar gewoonte moest Claus weer helpen om de kelen der altijd dorstige Oostenrijkers te laven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003221.wav|En waarom smaakt myn Brief u niet? Om dat ik u eenvoudig gezegt heb, wat ik had uitgevoert? Maar ik heb noch den wil, noch het vermogen, om onschuldige bedryven te|1666|neutral
+wavs/train_1724_2259_000295.wav|Eindelijk meende Fulco op te merken, dat het geluid van de vervolgers zwakker werd, en nu waagde hij het, een oogenblik om te zien. Hij bedroog zich niet: er lag reeds een vrij groote afstand tusschen hen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001138.wav|want zij hadden ze tot nog toe slechts bij het schijnsel van een lamp gezien. Aladdin had ze wel aan de boomen gezien, waar zij hem vruchten toeleken, die een heerlijken aanblik boden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001339.wav|Zou hij den heer Leblanc te zes uren aan de deur wachten, en hem, bij zijn komst, voor den valstrik waarschuwen? Maar Jondrette en zijn lieden zouden hem op de wacht zien staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000711.wav|in welke hoedanigheid hy onlangs, als vroeger gezegd is geworden, den Prins deftig onthaald had. Ook waren beiden van wege gemelde stad afgevaardigd geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_001161.wav|nu zij juist op weg is om hem nog een speelkameraadje tebezorgen. Olhyiszoo'n ondeugd. Laatst heeft hy ook eens een brilvati papier opgezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000939.wav|en niet ééne kop of maat. Het is blijkbaar dat gij u vergist hebt; driemaal doet gij al de vermenigvuldigingen en deelingen over en weer over; eindelijk besluit gij alles uit te veegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001733.wav|Boemerang,' zei hij geheimzinnig. 'Hé! is dat nu een boemerang?' riepen Willem en Knol tegelijk, 'Geef eens hier, Jacky!' Maar daar had Jacky geen ooren naar; hij vertrouwde zijn kostbaar wapen aan geen onervaren handen toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001651.wav|dit was als iets heiligs van hunne voorname traditie, en waaraan Urania niets zoû durven veranderen, al dorst zij er bijna niet spreken en eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001759.wav|hoe zij er over dacht. Had de wijkdominee nu maar eens zijn ommegang gedaan daar in de buurt, dan had zij er dien wel op afgezonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008559.wav|en juffrouw Nickleby met Kaatje in het huisje, en was alles vol hoop, drukte en vroolijkheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000924.wav|ja! Nu, als de jongen zijn mond gehouden heeft, omdat hij het beloofd had en niet uit koppigheid, vergeef ik hem. Hij heeft een lastig karakter en is moeilijk te regeeren|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_001020.wav|Hun eerste gesprek over zijn nietsdoen, over het gehalte zijner kennissen, over zijn hatelijk-cynische wijze van praten, kwam haar in hare stemming van ontevredenheid nog bespottelijker voor dan dit laatste, dat ten minste een raison d'être gehad had|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_000715.wav|iets naders zouden vernemen. Sam Weller begaf zich den volgenden morgen vroeg op weg, zonder zich door de gedachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001738.wav|en allen waren in de best mogelijke en vrolijkste stemming, toen zij aan de deur hoorden kloppen. Zoodra de dames dit hoorden, stonden zij alle drie te gelijker tijd op, om te gaan openen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000062.wav|ijverig en naauwgezet onderzoek in het buitenland, vooral op M e t t r a y bij Tours en het R a u h e h a u s bij Hamburg, was het plan gerijpt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001639.wav|Gij staat op uw vertrek naar de Groenlandsche kusten, zoo als uw heer vader mij geschreven heeft. Gij weet, dat ik altijd veel belang in u gesteld hebbe|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000582.wav|In de woorden van het lied des dichters, dat ik mij niet geheel meer herinner: De wereld ingejaagd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000525.wav|Dat is een ander gevaar, dan waar mama altijd bang voor is; o dat enerveert zoo, dat eet al je energie op|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000483.wav|Hugh vestigde een blik op zijn gelaat, waarop een vreemde r onnatuurlijke glimlach zweefde, terwijl zijn oog helder schitterde|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000843.wav|aanleggen van een draad garen, waaraan ge toch niet durfdet trekken. De tandmeester moest komen. Hij kwam, niet waar? de ijselijke man! Hij had voor u de verschrikkingen eens|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000539.wav|maar dat hij ongelukkig in de liefde was, en dat dit al zijn derde verliefdheid was; waarop het uitkwam dat zijn eerste verliefdheid geweest was op een meisje in een kostschool, dat hij alle zondagen in de Fransche kerk zag|2506|neutral
+wavs/train_2450_12965_002025.wav|Toen Nanni thuis kwam vond zij Louise niet. Een zonderlinge caprice had deze naar de woning gedreven, waarin ze anders liever niet kwam. Ze was naar de oude mevrouw Rivière gegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005310.wav|Ik wel! antwoordde Bradley, met wanhopige, doffe stem. Ik wil verdrinken. Ik houd u vast, levend en dood. Mee naar beneden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003754.wav|De brand was er. De heele den vlamde als een stapel takken. Zie daar! Nu steeg de rook op uit verscheidene plaatsen op de|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002397.wav|gij hebt ook die trotsche eerenaalden gezien; gij hebt mij verhaald, dat gij te livorno het gedenkteeken van COSMUS gezien hebt, dat door vier slaven ondersteund wordt|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003003.wav|Maar zij, als iedere vrouw, stouter naarmate zij meer in het vuur van den strijd was geraakt, hernam moedig: 'Dat is het juist; gij hebt u bij mij als een ander mensch voorgedaan, dan gij werkelijk zijt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009226.wav|Hebt gij, juffrouw? grinnikte Slop. iHet doet mij veel pleizier, maar ik weet niet hoe. Door iemand in een modderwagen te gooien, zei juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002167.wav|dat juffrouw Ferdinand opnieuw in ongelegenheid geraakte door aan tafel onverwachts de lucht uit een papieren zak te kloppen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001539.wav|Doodmoede ging Willem den derden nacht na het verdwijnen van den reiziger te bed. Hij sliep wel in, doch een benauwde droom deed hem met schrik ontwaken. Duidelijk had hij gezien, hoe de Engelschman op het zwarte stof met den dood worstelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001380.wav|Ga in mijn kabinet, zeide Lewin stroef, daar kunt gij alles bespreken. Zeer goed, zooals u beveelt, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002014.wav|Ditmaal stak Nanni den brief snel in haar zak om hem te verbergen, want Louise kwam naar voren. 'God, Nant, ga je nu toch op die lessen uit|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001686.wav|dat ik de Belsebub ben, die op haar bederf toelegt! want trouwen, Liefstetje, daar kan ik niet aan doen. Zie; zo praat ik al in en met my|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_003741.wav|Nu, ik haat toch die oude slavenhouders, zeide de knaap, met zulk een onchristelijk gevoel als eenig nieuwerwetsch reformer kan koesteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007309.wav|zoo dwaalde de kleine meid eene poos rond, totdat zij zich veilig achtte, om zich toen naar de plaats te spoeden, waar zij hare boodschap moest doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001913.wav|Adolf boog zijn ene knie voor de Jonkvrouw en riep met vurige drift: Wie anders dan uw dienaar Adolf, o edele dochter van de Leeuw, mijn heer? Machteld had zich, op het ogenblik dat de ridder voor haar knielde, grotelijks verschrikt|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000891.wav|Je moet; verstaan?' Dat kwam er kort en bondig uit bij den jongen zeeman, en Lange Meeuwis, gewoon bevolen te worden en die bevelen tot in de geringste onderdeelen stipt op te volgen, gehoorzaamde ook nu|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000981.wav|Syard uit de handen der Philistijnen verlost is, zou hij waarschijnlijk gaarne de gelegenheid aangrijpen zijn heilige bediening weder eens te vervullen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003402.wav|Doch toen het geheel was losgewikkeld en hij de kleine fijne handjes en de van teenen voorziene voetjes, die zich bewogen, zag en opmerkte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000608.wav|De oogen waren gesloten. De eene arm lag loom op het bed, en de vrouw hield die hand vast. De dokter schoof de vrouw zacht op zijde, en vatte de hand.|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001095.wav|Daar is zoo iets schichtig eenvoudigs in. Niemand zal Israëls zijn arme grauwe interieurs verwijten; en elk interieur heeft toch recht van bestaan, in een boek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006019.wav|Zij kwijnde weg en toen de lente kwam, verergerde haar toestand. De huisdokter had haar eerst levertraan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002345.wav|van de overzij aangekomen, ofschoon de wind voordeelig was: en er hebben ook twee gewapende koggen op den Workummer jacht gemaakt; maar oomkool was hun te vlug|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000102.wav|n nog den eigen dag, ejuffrouw! had ik dat verlof. en nu heb ik, od zij geloofd, door hem, mijne ouwe goeije moeder nog eens gezien, en voor eeuwig genacht gekust|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000884.wav|Ja, maar Addy, het huis in de Emma-straat is toch ruimer. - Het is verder van oma en twee-honderd gulden duurder; dus denk nu niet meer over het huis in de Emma-straat|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000271.wav|Weldra toonde hij, dat de leden van zijn geslacht aan hem geen zoo gemakkelijk stamhoofd, noch de eigengeërfden uit den omtrek een zoo toegevenden buurman hebben zouden als zijn vader geweest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008667.wav|Er werd voor de tweede maal gebeld en nu begon het rumoeriger te worden, door geschreeuw, gelach en het voortrijden der bagage|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001495.wav|en daarom de voorkeur gegeven had aan een lied, dat des noods in een kerk tot stichting der acob van ennep, laasje evenster delen vromen kon worden aangeheven: - en s mans tevredenheid klom, toen het ook hier dezelfde uitwerking deed|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000581.wav|Ik dacht, tante, dat uw portret in het midden moest staan en dan in het vakje daarnaast dat van Lina Ochten en in het derde vakje. dat van haar. man|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_001122.wav|MONSIEUR LE MARQUIS BUITEN. Een fraai landschap, met schitterende, maar niet rjjk beladen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000602.wav|Het is goed. Ik begrijp wel niets van zulke praatjes, maar doe mijn compliment weerom. Goeden dag.' Njonjah Kerstien was nu aan de beurt der verwondering|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001177.wav|Dat stem ik toe, maar zoo gij hare hulp noodig hebt, kunt gij mij dan niet zeggen wat gij van haar verlangt? Dat zou te omslachtig zijn! Enfin! zoo gij mijne boodschap niet verkiest te doen, zal ik Frits den huisknecht moeten opzoeken, die er vast nog wel is|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005460.wav|terwijl zij het deeg besloeg, hoe komt het toch, dat zoo'n goede jongen als jij me nooit iets van zich heeft doen hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003389.wav|Wie is toch dat aardige kind dat er zoo rampzalig uitziet, en den ganschen nacht uit die kast daar gekeken heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002556.wav|Het komt er niet op aan, grootpa! viel Francis in, op zijn leeftijd zal hij toch wel bij al zijne kwade gewoonten blijven, al zou men kunnen eischen dat hij het respect voor de kleindochter van generaal von Zwenken niet vergat, omdat hij haar als kind de exercities heeft geleerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_004361.wav|Nu eens vormde het geratel van de wielen een wilde muziek, waarin hij fragmenten uit liedjes herkende, die hij dikwijls gehoord had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000455.wav|Gij hebt goed praten! De Advocaat van Holland heeft zoo fijntjes tegen mij geïntrigeerd, dat de Prins van Oranje mij zijne volmacht heeft onttrokken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003245.wav|om zijne goed- of afkeuring te doen blijken. VAN REEDE ging voort: 'En echter, waarde FALCKESTEIN, zij is geheel onschuldig aan eenig vergrijp|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000648.wav|Thans was Henriette hare belofte niet nagekomen; met opzet, of misschien overgehaald door hem, of wel door een ongelukkig toeval had zij juist op het gevaarlijke oogenblik haar alleen gelaten|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_003236.wav|Juffrouw Buigzaam. Gy doet my lachen. Ik. Doen schreijen zou ik om geen duizend Waerelden; al waren er al de Huizen Concertzalen, en al de Paleizen Schouwburgen; en dat is veel gezeit|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_002307.wav|waar een enkel kostbaar voorwerp van hemzelven vloekend afstak tegen de versleten burgerlijkheid van het ameublement. En hij mijmerde een pooze in die dantesque|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_000156.wav|in de zee worden geworpen, en de sterren voorspellen, dat vijftig dagen daarna uw zoon door dezen prins zal worden gedood|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001178.wav|Ook die kans is door mij voorzien; en het hangt slechts van den uitslag des oorlogs af, of ik als legerhoofd dan wel als middelaar zal optreden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000928.wav|klein, poogde hij in de vestibule zoo weinig mogelijk plaats in te nemen, in een te schrompelen, te vluchten uit hare blikken, zich uit te wisschen in een hoekje schaduw|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000090.wav|terwijl intusschen de toegeknoopte kinderluur van knapzak tot een korfje is omgeschapen, om blommen in thuis te brengen, die drie weken lang in een aarden melkkan zonder oor, in een klein winkeltje, of op den bovensten trap van een kelder|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000604.wav|die in de borst van zijn kalen rok steekt. Begrijpt men niet dadelijk, dat hij de vreemde heer is, die des avonds voor een half uur een blauwen rok, witte broek en schoon hemdsboordje draagt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003973.wav|wie heit zoo iets meer beleefd! en diergelijke, die het Roggeveldsche gezin deed hooren bij het vernemen dezer wederwaardigheden. Nou vraag ik je reis, zeide de vrouw van den huize, terwijl zij haar best deed om een goed vuur aan den gang te krijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005209.wav|Gij weet wel, Miss Phelia, ik heb zulk een driftig humeur, en dat is heel slecht van mij. Ik paste Miss Marie een kleedje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001760.wav|Is de contradictie niet iederen dag, tusschen wat eenvoudig schijnt en wat subtiel? Is eenige beweging der ziel vast te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011402.wav|antwoordt met een knik van zijn verstandig hoofd, steekt dit nog meer vooruit en laat zijne stem tot een gefluister dalen. - — Ik zal u eens wat zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005758.wav|huppelde in eene soort van razernij om de vechters heen, tusschenbeide op hen stampende en over hen heen springende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000997.wav|Meende hij toen niet, dat hij een grof materialist was, slechts verlangend naar genoeg goed eten en veel rust? En nu, dat hij dit materialisme làngen tijd genoten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001729.wav|Plotseling herinnert men zich alles; en de dronkaard, die niet weet wat sedert vier-en-twintig uren gebeurd is, behoeft slechts de oogen te openen om geheel op de hoogte te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000244.wav|Hij begreep dadelijk, dat zij juist van het spoor was gekomen en naar Klekotok reed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000177.wav|in alles gelijk aan die, welke gij reeds geleverd hebt, want er is een ongeluk meê voorgevallen, dat oorzaak is, dat men ze den sultan niet heeft kunnen voorzetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001545.wav|oorts: zekere gepensioneerde generaal an loff, een oud vrijer, die alle jaren eenige weken op oornwijck logeeren kwam, maar doorgaans zijn eigen weg ging, voor twee personen sliep en voor drie at|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002013.wav|Zij wees hem met den vinger naar een kleine benedenkamer, en hij trad binnen. In deze kamer, door een op den schoorsteen staande vetkaars verlicht, waren drie mannen bijeen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004508.wav|EEN LANDEDELMAN VAN DEN OUDEN STEMPEL. Wat is er te doen, moeder? vroeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001145.wav|zoo leert ons de ondervinding, dat men het goede om zich zelf moet doen en niet om het loon, dat er uit voortkomt, en dat miskenning, ondankbaarheid, terugzetting, enz. er menigmalen de gevolgen van zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000161.wav|en zij was zeker het geld te krijgen; de creditricen zouden dan welwillend nog een etmaal wachten. Het zware pak was daarmee weggenomen van Minah's hart; de slotsom was, dat ze weer met haar drieën|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003835.wav|de dood in mijne armen is vrediger dan onder het armbestuur. Kom tot mij ! Ook was er ruimte in overvloed voor aangenamer voorstelling|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000187.wav|de veerman, Baumgarten en de jonge Melchtal hadden last gekregen om zooveel booten bijeen te brengen, als men maar krijgen kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011228.wav|Ja en jij beleedigde zijn nagedachtenis. Gisteren. Je weet het wel. En ik zal je nooit vergeven. Nooit! zeide Amelia|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000814.wav|Amy nam dit alles hoogst ernstig op, want daar zij zoo alleen buiten het veilige, ouderlijke nest moest blijven, voelde ze dringend behoefte aan een vriendelijke hand, waaraan ze zich kon|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001052.wav|hun geluk mengende met de atmosfeer van Rome; hij zijne nieuwe liefde doorwevende met zijn liefde voor Rome; zij Rome liefkrijgende om hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001361.wav|Met dit denkbeeld was ik bezield, toen de vrouw van een' mijner beste vrienden ziek werd en stierf. Toen ik mijn' vriend een woord van troost wilde toespreken, vond ik hem radeloos bedroefd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003406.wav|Het duurde nog eene poos na hun vertrek, voordat Barnaby over het veld een troep soldaten zag aankomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000394.wav|Denk om madame. Uw reisgenoot van dien dag. Nu r De man kijkt zyn makker aan en deze vat het woord op|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002009.wav|Of wilt gij mij op een eerbiedigen afstand achteraan laten komen, terwijl gij naar den top van de ladder der fortuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001642.wav|is de Jonker niet uw neef? hebt gij zelf mij niet verhaald, dat gij hem tot u genomen hadt omdat hij als hulpelooze wees overgebleven was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001880.wav|zoodat zij den anderen dag zonder eenige vrees tegemoet zagen. Voor hen was het niet anders dan iets te doen, wat zij reeds honderdmaal, ja duizendmaal verricht hadden|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000538.wav|En niet alleen door ervaring leerde hij, maar lang gestorven natuurdriften werden weer levend. De getemde geslachten vielen van hem af|5809|neutral
+wavs/train_2450_9752_001083.wav|op het vernemen waarvan de meeste edellieden de schouders ophaalden en Adeelen medelijdend aanzagen. Treslong en de beide Friesche edelen namen nu mede deel aan het spel|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001877.wav|en dat niet alleen om de niet te evenaren fijnheid van het weefsel, maar ook vooral om de harmonie, die in de kleurschakeering heerscht, en die gedeeltelijk te danken is aan die zoogenaamde fouten zelve|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000876.wav|En later toen zij ouder werd, het mee mogen aanzitten en het geluk als zij iets zeide of deed waardoor zij werd opgemerkt en iets voelde van het op waardige wijze, niet als een kind, meedoen aan een feest|1666|neutral
+wavs/train_1724_4315_000561.wav|ontwaarde hij den weêrschijn van vlammen; voor zijne oogen zag hij woningen, wier bewoners welligt geheel onschuldig waren, deelen in de straf, die door de ziellooze vuurmonden over de verraderlijke stad werd|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001216.wav|Wat deedt je daar?' sprak de woedende heer, die uit voorzigtigheid de percussie van zijn vuurwapen afgenomen en dit nu bij den loop gevat had, om bij de minste verdachte beweging van den brutalen inbreker diens hersenen met de kolf te benadeelen|1724|neutral
+wavs/train_5809_5460_000154.wav|overal schitteren heerlijke gletschers in de zon en dalen af tot in de bosschen, bijna tot het niveau der zee. Ik wil slechts een enkelen noemen, den|5809|neutral
+wavs/train_2450_9081_001699.wav|wilt gij mij het leven niet benemen, zoo schenk mij dit op eene grootmoedige wijze. Steeds zal ik mij uwe edelmoedigheid herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000988.wav|Maar nu. Zij voltooide niet. Zij voelde zich veilig in dit atelier, in deze zachte, bonte samenwemeling van mooie dingen, in hunne sympathie|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000998.wav|Wanneer een der burgerheeren tegen haar sprak, dan antwoordden ze erg verlegen, maar met den luitenant waren ze, ofschoon hijzelf zich zooveel mogelijk op een afstand hield, al heel gauw eigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002285.wav|Neen, neen! Hoe denkt ge over mij, over mijn toestand? vroeg zij. Ik meen. begon Dolly weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000171.wav|trots alles, was een fierheid, een trots: de trots van een mensch tegen het noodlot. Zij nam het op om de onvermijdelijkheid ervan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000790.wav|Gedurende onze reis was hij zeer opgewekt geweest en beschouwde hij alles altijd van de goede zijde, schepte in alles behagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001363.wav|Met deze woorden wendde zij zich om en verliet het vertrek. Binnen twee uren waren alle vrouwen en kinderen reisvaardig. Acht kloeke ruiters, onder het bevel van den wakkeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000847.wav|waarna hy zich spoedig weder verwijderde. Montpouillan had werkelijk de jonge vrouw zeer bevallig gevonden, en verlangde niets liever dan met haar in nadere kennis te geraken|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000294.wav|juist in dat aanschaffen en verfraaien had zij veel plezier; en voor het oogenblik had zij genoeg gereed geld, om zich alles te kunnen veroorloven wat vereischt werd, om haar vertrekken smaakvol in te richten|2506|neutral
+wavs/train_2450_8886_000940.wav|Hij nam dus het besluit om zich voor Madeleine op te offeren. Wij hebben hem een armen Picardischen boer genoemd. Deze benaming is juist, maar onvolledig|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001032.wav|daarbij kwam, dat gij mij te leurgesteld hadt in mijne erwachting, en ik gedacht had, door iets zeer fraais te zullen verrast worden. u maakte allerhande|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001897.wav|Goede hemel, wat is mijn lot zonderling en wreed! Slechts voor weinige oogenblikken mogt ik mij den gelukkigsten minnaar denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000873.wav|dat Enjolras opende en waarop hij deze regels las, die eigenhandig door den prefect van politie geschreven waren: De inspecteur van politie Javert zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006298.wav|toen werd de deur geopend en Miss Wade trad binnen. Zij was niets veranderd na hunne laatste ontmoeting; even mooi|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001424.wav|van dakspitsen en schoorsteenen, met de massive massa van de kerk van St. Therezia, waarvan de torens zich in de donkere lucht verliezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000284.wav|Deze vraag had John zich wel honderdmalen gesteld. En het trof zoo eigenaardig, vond hij, dat z'n andere jongens precies zulke stommelingen waren, als die vervloekte Adam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002040.wav|en zij zag henr dit liever doen, omdat hij dan zoo vroolijk was, en zij hem meer lief had dan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000444.wav|en begon terstond over den Haag en de departementen van algemeen bestuur te spreken, waarvoor Botwater altijd zeer gevoelig was. Als men daarover begon, was hij nooit uitgesproken|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_002236.wav|Toen hij het einde had bereikt, trachtte hij de deur aan de straat te openen, doch zij bood wederstand. Het gerucht dat hij maakte bij het verschuiven van den grendel, deed een bediende toeschieten, die met bevreemding vroeg: 'Waar kom jij van|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_001804.wav|hier waar onze eerste ontmoeting plaats had! Komt ge dikwijls hier terug ? Ik ben sedert nog nooit hier geweest. Ik ook niet|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000005.wav|Zij begon met de vraag, of de Heer Willoughby bij hen wel eens te Cleveland kwam op bezoek, en of zij goede bekenden van hem waren. O ja zeker; ik ken hem héél goed, antwoordde Mevrouw Palmer|2506|neutral
+wavs/train_1724_5812_001204.wav|Stil!' waarschuwde hij. De stoornis, die hij gevreesd had, die hij had zien komen, had getracht te ontvluchten, daagde toch op, in de gestalte van Mathilde, l'enfant terrible bij|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000550.wav|Zij sloeg om hem heen haar armen, zij school weg als een kind aan zijn borst. - Het is zoo vreemd. Je kent me, niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002119.wav|En zij vermoedde de noodzakelijkheid eener scheiding, die nog smartelijker zou zijn dan de eerste. Haar hart brak, maar zij nam een besluit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000025.wav|De man, die opgestaan was, draaide zijn smerige muts in de handen rond en scheen niet te hooren. De president herhaalde de vraag. Nu hoorde de man|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005887.wav|Op den avond van dien zelfden mistigen dag, toen het gele luik voor de winkelkast van Pubse en Co.|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003128.wav|Wat de eieren betreft, als vrouw Barberin ze niet heeft, zal ze die wel leenen; wij zouden ze maar breken onderweg. Ik trad den winkel binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004744.wav|Toby zag er vermoeid en uitgeput uit, maar op zijn gelaat zetelde de gewone kalmte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000079.wav|Een klomp volk, die omsingelde een hoop politie-agenten en soldaten, tusschen wie een krankzinnige zich wrong met sterke gebaren; een ruw geschreeuw galmde op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007594.wav|en meer dan eens zag Arthur dat hij het jonge paartje, wanneer het in den tuin wandelde, nakeek met dezelfde wolk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001432.wav|naarmate de dag verliep, stonden de urentoch niet stil. De korte winterdag neigde spoedig ten avond, en het werd reeds weder donker|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004187.wav|en in bed, waar het vroege opstaan van den man en de drokke vermoeienissen, welke de vrouw zich door loopen en praten en kijven veroorzaakten, beiden alras deden inslapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001013.wav|Groote haast. Ik moet uiterlijk over een uur vertrekken. Onmogelijk, mijnheer. Ik zal betalen wat ge vraagt. Onmogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001627.wav|En naauwelijks had hij die woorden gesproken, of een Officier uit Unterwalden schoot toe, eer mijn Grootvader hem nog kon opbeuren en bragt hem moorddadiglijk met een zwaard om het leven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000031.wav|Piep! zeiden zij en streken met hare staartjes over den grond en keken met één oog naar de rozen: zij hadden ze nog niet lang bekeken, of zij merkten, dat het de oude burinnetjes waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008911.wav|want hij was niet gewoon ergens met een sprong of een vluggen aanloop op af te gaan; hij kroop naar alles, zijn leven Umg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001598.wav|te kibbelen; hij verborg zijn naam, zijn identiteit, zijn ouderdom; hij verborg alles, en, zooals wij gezegd hebben, was hij een nationale garde met goeden wil|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006123.wav|u moet doen blozen, als gij het hoort, zooals het mij doet blozen, nu ik er over spreek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002276.wav|Dat doet zij, Zweder! maar een goed krijgsman mag nimmer den moed opgeven! Ook geef ik den moed niet op|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000694.wav|e hebben toch weer zoo n pret gehad! e vorige week was het feest van de tichting van de niversiteit. et was voor het eerst, dat een van ons er aan kon deelnemen, want alleen de uniors en eniors worden toegelaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000528.wav|Laten wij daar eens naar kijken. De forsche jonge man leidde ons naar een plaats, waar de bovenkant van het hek was stuk gebroken, een klein stuk hout hing naar beneden. Holmes scheurde het los|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000649.wav|Gij spreekt zeer stout, jager! Ik spreek als vrije Zwitser, Heer! Dus gij weigert op mijn bevel op de jacht te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003472.wav|De plaats naast den postillon was nog vrij; hij bestelde die en betaalde ze. Mijnheer, zei de klerk, zorg prompt om één uur van nacht hier te zijn. Daarna verliet Madeleine|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000018.wav|Doch voor u heb ik eene andere vergelijking. Gij zijt vledermuizen, bij de vogelen niet gezien, en de muizen verachtende|496|neutral
+wavs/train_2450_6737_007779.wav|wil alleen uw geld. De ellendige! riep de oude vrijster met oubeschrijfelijke verontwaardiging uit. De twijfel, dien Jingle gekoesterd had|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002156.wav|Er was iets dwarreligs in Adolfine's manier om haar huis te maken een druk huis, waar veel menschen kwamen. Zij maakte, bijvoorbeeld, het plan een intiem diner te geven over vijf dagen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000222.wav|Niets, mama; want u hebt mijn antwoord reeds vooraf verwacht en uitgesproken. Dus je zoudt gezegd hebben: het kan evengoed niet als wèl zoo zijn geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002403.wav|een allerverschriklijkst wapen, de punt gedoopt in der Hydra bloed, verwekkende ongeneeslijke wonden. terwijl, met de pijl, ten boog|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000820.wav|En indien gij freule Constance tot moeder of tot zuster hadt, gij zoudt een heele lieve Henriette kunnen worden|496|neutral
+wavs/train_2450_8569_000591.wav|harmonie van geest en van verstand, pleizier om veel te praten met elkaâr, des avonds onder een glas wijn. Meer niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001551.wav|Meestal wist hij een klein voorwendsel te vinden om niet te werken in zijn eigen kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003344.wav|die op het welzijn, het onderwijs en de zedelijke verbetering harer dienstboden waren gericht, hoewel hij zelf daaraan geen zeer werkdadig aandeel nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002959.wav|En Tante Chloe bedekte haar gezicht met haar geruiten voorschoot, en begon in goeden ernst te snikken. Bidt voor degenen die u geweld aandoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000149.wav|Of zij wel wisten wat een weeshuis was? Zij hadden er geen andere voorstelling van dan als van een heelen troep kinderen, die, twee aan twee|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001375.wav|Tegenover onze geduchte infanteristen waren deze jonge soldaten dapper en van veel nut. Bovenal deden zij uitmuntenden dienst als|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_002001.wav|Hij zond een boodschap naar het kantoor en hield het bed Een dokter wilde hij niet laten komen; met wat quinine, meende hij, zou hij het wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000357.wav|Een meester stuurman is hij! bromde de oude visscher, doch die schuit daar ginds met dat vlot met paarden uit den stroom brengen, dat gelukt hem niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000011.wav|Eene witte porseleinen kachel, voor den winter, stond onderdenschoorsteenvanhet vertrek waarin men hem liet|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001477.wav|Is dat alles? vroeg Jo, toen mevrouw March zwijgend staarde op het verlegen gezicht van haar mooi dochtertje, en niet het hart had haar te bestraffen over haar kleine dwaasheden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_001224.wav|Welnu, mynheer, hervatte Trottle, dan verlang ik te wet en waarom het huis aan de overzyde zoo lang heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001696.wav|eene kleur kreeg en zeide: Of gy zoudt aan de hospita kunnen vragen of zy ons een eend kan geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003097.wav|Ja, ik heb die grootmoeder van mij, terwijl zij nog in bed lag, veertien glaasjes drank zien drinken voor haar ontbijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001893.wav|en de draken met de oogen van gloeiend beryl droomen, gekronkeld om de kronkele stammen der bloeiende kerseboomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003089.wav|Ja, ziet ge, Andy, mevrouw wil tijd winnen; dat kan de domste wel zien. Ik zal eens een beetje voor haar winnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001109.wav|daar zgne vrouw te veel op hen verbitterd was. Om dit laatste waren zy niet bgzonder rouwig, en niet minder gelukkig samen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004730.wav|en drukten daarbij zooveel ver wondering uit over het denkbeeld dat ik een heer werd, dat dit mij maar half beviei|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000202.wav|en tegenover de gelederen der soldaten en der garden, die op de barricade stonden. Dit alles gebeurde zonder overijling, met die zonderlinge|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002627.wav|Zijn ogen die half onder de wenkbrauwen gedoken waren, droegen het kenmerk ener warme en eenzame ziel. Alhoewel hij in doorluchtigheid voor de andere ridders niet wijken moest, bleef hij nochtans achteruit en liet zijn minderen voorgaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001757.wav|Deze tweede fout zou nog veel grooter zijn dan de eerste. Om zeker te gaan, zal ik mij dus vergenoegen met dezen ring, dien ik als eene gedachtenis wil behouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001370.wav|Zouden Acquin en zijn zoons hun woning nog bijtijds bereiken? Voor hen was dit van nog meer gewicht dan voor ons, daar wij alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001343.wav|Ik heb je al gezegd en herhaal het, dat ik mijn trots heb en dat ik nooit doen zou, wat gij gedaan hebt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001402.wav|of wanneer iemand een regel uit een dichtwerk verkeerd aanhaalde, of dien niet aan den rechten maker toeschreef, of wel zijn onkunde aantoonde omtrent het juiste getal kinderen, door Lodewijk XIV bij Mevrouw de Montespan verwekt|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002138.wav|En zij liep alleen vooruit om Willibald tot spoed te dwingen. Wij bereikten dan ook sans encombre het voorplein, waar Willibald in een allerliefst laag rijtuigje stapte, door een koetsier in livrei bestuurd|1724|neutral
+wavs/train_10079_9412_000071.wav|Toen maakte het haantje een mooien wagen met vier roode wieltjes, en vier muisjes spande hij er voor. Het hennetje ging met het haantje op den wagen en zij reden samen weg. Het duurde niet lang of zij ontmoetten een kat|10079|neutral
+wavs/train_2450_8749_002318.wav|Men kan zich gemakkelijk deze twee vrouwen voorstellen, die beide de zestig gepasseerd waren: Magloire, klein, dik, levendig|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002370.wav|Ik had er genoeg van, en ik nam het kloeke besluit om zijn raad te volgen en er mijn hart af te trekken; mogelijk kwam die mij reeds toe vanwege Eckbert zelf, als eenig antwoord dat ik te hopen had|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_003996.wav|De heeren Gowan en Blandois hadden reeds ontbeten en wandelden, een sigaar rookende, bij liet Tneer op en neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000944.wav|was door zijn boezemvriend mgr. de Roquelaure, oud bisschop van Senlis een van de veertig, aan mevrouw T. voorgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003727.wav|aannam, alreeds de losse onverschilligheid van iemand, die maar voor korten tijd in het land vertoeft, tiachtte te doen uitkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009751.wav|En, God, wat heeft die punchgrog mij een hoofdpijn bezorgd! Inderdaad; arme, kleine Emmy|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000873.wav|Gewoonlijk liggen de rails op den uitersten kant van een duizelingwekkenden afgrond; en zonder een steen of heg, ja, zonder een snipper|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003308.wav|en dat, als zijn vel en zijn gebeente op dit oogenblik niet gloeit en klopt en schrijnt en pijn doet, er nooiteen vos gegloeid of|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002239.wav|De oudste DE BEVAL, die juist bezig was de kamer op en neder te loopen, zeer beducht dat hij ook een gloeijend kogeltje door zijne dakpannen mogt krijgen, vroeg een weing onthutst: 'Wie? hoe ziet hij er|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000487.wav|hij met spreken ophield, zeide de grijsaard, zonder eenige verlegenheid aan den dag te leggen, op bedaarden toon tot hem: Gij zult zeer wel doen, mij in vrede te laten gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000586.wav|Hadden zich nu zoowel Leentje als Grada vergist omtrent het doel van Nicolette, toen zij die geschenken voor de kinderen vervaardigde, zij hadden volkomen gelijk gehad wat den uitslag daarvan betrof|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003191.wav|Ziedaar een zeer goed plan, zeide ik: en dat gehos heen en weder over de heide zal het best geschikt zijn om aan het gezelschap een goede digestie van het ontbijt en een vernieuwden appetijt voor het middagmaal te geven|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000409.wav|r is nu verbazend veel vuur in den ouden rover ontwaakt. e hebben hem drie dagen lang met haver gevoed en hij vloog plots tegen een kalf aan en rende er haast met mij van|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_001879.wav|gooit het hoofd achterover, slokt het in een teug op, en geeft het ledige maatje aan hem die volgt; deze drinkt het op zijn beurt leeg, na eerst zijn mond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001478.wav|en. vindt ze verlaten. Wat daar woonde, zoekt! Alleen kleine Willem ligt op zijn kamertje nog te bed en heeft beloofd te zullen blijven liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001695.wav|Gelukkig, dat ik tegenwoordigheid van geest genoeg had om hem te ontwijken, dacht Snodgrass met een glimlach, en ging op zijn teenen naar een andere deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000764.wav|Het liep dien avond alweêr af naar wensch; over het ingekomen 'voorstel' werd veel gepraat, tot men het na 'ampele discussie' eens werd over het pretje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001816.wav|en Avignon, de veertiende eeuw. Den nieuwen roman van Zola had hij geen tijd te lezen, en bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000599.wav|dat hij bijna zeker was van te winnen. Ik weet niet hoe het kwam, maar hij voelde dat dit laatste eigenlijk niet in den haak was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001401.wav|De oude heer bekeek hem van het hoofd tot de voeten met zekere onnoozele verwondering. George|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001384.wav|Daarom nieerde zij, voor de kennissen, oom Anton, die een compromettante oude vuilik was, over wien rare verhalen rond gingen - hoewel zij hem, als erfoom, toch wel, vooral door het jonge paartje Van Wely|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_001751.wav|Twist was de naam, dien ik voor den jongen vond. De volgende, die komt, wordt een Unwin, en dan komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001753.wav|Eens dat hij voor dringende zaken op reis moest, begaf hij zich vooraf naar een' vogelverkooper, die er alle soorten van vreemde vogels op nahield|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000669.wav|Ik wilde niet over die vreeselijke smart spreken; het was iet anders dat ik wilde zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001536.wav|En hier is de jongste,' zeide MAGDALENA, die op dit oogenblik tot hen trad, met haren zoon aan de hand, en den kleinen ULRICH op den arm. 'De Gravin had mij verzocht voor dit kleintje zorg te dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005294.wav|wij moeten trachten haar te doen denken aan den dierbaren afgestorvene, dien zij verloren heeft; als zij weent, is ons fortuin gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001535.wav|De twist had evenwel nog al hoog kunnen loopen, doch de dames bemoeiden er zich mede, en wisten hun allen te bevredigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009322.wav|Ik dacht, dat het mij niet vrij stond hem alles te zeggen wat ik wist; maar ik sprak met weinige woorden over zijne verwijdering van mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000284.wav|Tonnette maals gelezen, in eenzaamheid op hare kamer, maar toen gevoelde zij behoefte om er over te praten en met dit doel was zij naar buiten gegaan om Henriette te zoeken, die ze niet vond|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_002394.wav|bevrijd van de kabelen en banden, razende rennen, als een stormwind. Hun vreeslijk gehinnik huilde als een ruischende, stormende waai|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000710.wav|Bertha zwijgt. Zij weet niet, wat zij antwoorden moet. Eindelijk zegt zij: Over een uur zult gij mijn antwoord vernemen. Ik wil de bezetting over uw voorstel raadplegen. De dappere mannen hebben daarop recht|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_011082.wav|en tabak was als de hut. van den hofmeester van een mailboot. Het was avond, toen zijn rijtuig met donderend lawaai|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007016.wav|Welnu, ondertusschen was Becky de grootst mogelijke troost en steun voor haar, en zij gaf haar een paar nieuwe japonnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000755.wav|werd wakker, wreef zich de oogen en bemerkte met schrik, dat de gids verdwenen was. 'Kees! word wakker! Jacky is weg!' 'Wat blief?' riep Knol, die verschrikt opsprong|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_004197.wav|en statistieke wijze spreekt; en die altijd op denzelfden toon spreekt, met|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002174.wav|Met de handen geklemd om den koperen stang voor het winkelraam stond Hedwig te beschouwen in volkomen afgetrokkenheid. Zij vond het aanvankelijk niet naar, de rijke kleuren streelden haar en het bizondere, droomachtige, fantastische|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_002096.wav|Charity in zijn vriendin te veranderen, en dat om die reden — dat Jonas, die hem zoo opzettelijk en laaggeestig had beleedigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006432.wav|die daar in geen zeven duizend jaren vandaan kan, omdat hij eens het Onze 'Vader van achteren naar voren heeft opgezegd|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000073.wav|maar haar oogen, die als twee sterren fonkelen, ja veel schooner nog, hebben een milden en vriendelijken blik|496|neutral
+wavs/train_2450_9081_001761.wav|Dit gedaan zijnde, werden het huisraad en de nog overgebleven levensmiddelen uit het onderaardsche gebouw gehaald, en weder aan boord gebragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005768.wav|Agnes zei bang te zijn, dat ik niet veel goeds van haar zou hebben verteld; maar Dora sprak dit onmiddellijk tegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000135.wav|U, Therese, laat ik aan uw geweten over, want gy hebt aan myn hart gerust. Van nu af ben ik een vreemde voor u.|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003574.wav|Wij kwamen u halen, Mejuffer! zeide de Heer Blaek, op een toon van ontevredenheid, welken de omstandigheid eenigszins wettigde, en zonder eenige de minste notitie van mij te nemen: niemand wist waar gij heengestoven waart|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003878.wav|der gezanten is geenszins de mantel der liefde, die den schuldige zou bedekken.' 'Maar ik meende toch, dat zij niet onkundig waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002216.wav|Ik weet niet wat zij sinds eenigen tijd hebben. Zij denken aan iets anders. Zij verdooven, zij brengen hun tijd met het dominospelen door|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008229.wav|wij over zaken beginnen te spreken, mijnheer, hernam Venus, moet ik u verzoeken, mij op uw woord van eer te verzekeren, dat alles m vertrouwen verhandeld zal worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001108.wav|ij heeft niets kwaads van u gezegd,' fluisterde icolette, ontsteld door de woordenrijkheid van adame ont- thos - en vreezende, in een explikatie tusschen die twee personen getrokken te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_001407.wav|Haar oom zocht hunne vrijage noch te verhinderen noch voort te helpen, al had zij onder zijne oogen plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003001.wav|en ik geloof in de daad, dat eene vergelijking, tusschen een' frisschen speelmakker en een' deftigen heer als de Ambtman MOM, nooit gunstig uit kan vallen voor den laatsten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007657.wav|dat het eene buitengewone geschiktheid had, om afschrik uit te drukken. Dit schuilde niet in een of anderen trek|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001115.wav|Zwijg, ellendige dorper! bulderde Jan, het zwaard thans uit de scheede trekkende, waag jij het, den spot te drijven met een edelman? Bij|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001759.wav|Zij hadden zich geen tijd gegund om ondeugende dingen te roepen tegen de dieren op het veld, maar omdat ze zich toch niet heelemaal stil konden houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006516.wav|Becky oordeelde het dan ook nooit dienstig haar mede te deelen, wat er onder haar argelooze oogen voorviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004562.wav|waarop het licht flikkerde der toortsen en zoogenaamde danskaarsen, die schier ontelbaar aan den muur brandden, in koperdraad gevat of op koperen armblakers staande|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001219.wav|De tamboers en pijpers van de burgerwacht slaan en blazen een fanfare, de klokken beginnen te luien en te beieren, vlaggen worden er uitgestoken en bloemen gestrooid, kortom Napoleon|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001762.wav|en aandachtig luisterde hij naar de breede uitweiding, nu en dan door een enkel woord of heel gewone vraag toonend hoe goed hij bij de zaak was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005781.wav|vriendelijk te behandelen. Stoot hem niet af. Toon uw ongenoegen niet zooals gij denkelijk wel graag zoudt doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003811.wav|Nadat ik Capi en mijzelven had aangekleed, vatte ik post achter een pilaar, om te zien wie er kwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003272.wav|maar voorzeker weet ik dit, dat ik nauwlettend waken zou tegen alle vexatiën en onbehoorlijke handelingen, die mijne onderhoorige beambten mochten plegen jegens|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005114.wav|Ook Reinout begon nu te beseffen, dat hij zich ten onrechte driftig had gemaakt, en dat zijn belang vorderde, dat Paolo, of Barbanera, door wettelijke middelen gedwongen werd naar Haarlem te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000245.wav|als om hem van zijne bescherming te verzekeren: 'of kunt gy denken, dat men u eenig leed zoû durven aandoen, wanneer gy u beroepen kunt op lieden gelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000179.wav|Hij kan tegen u zweren, legde Eugène uit; tdat kan ik ook. Maar meer kunnen wij niet voor u doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000568.wav|Wij hadden de rest niet noodig. Met belangstelling beschouwde de secretaris de schatten van de wer en den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003066.wav|alien hetzelfde leven leiden en altijd in denzelfden warboel blijven, en zij zullen aan den denen kant blijven staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003093.wav|Meermalen vond een arme drommel bij zijn thuiskomst, dat de deur van zijn vlieringkamertje in zijn afwezendheid geopend, ja soms met geweld, geopend was geworden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002016.wav|Myne Tante was ons wel genegen, maar zy hadt zelf een talryk huisgezin: en Ooms karakter kwam zo weinig overeen met myn Vaders, dat de genegenheid van dien kant zeer gering was|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_003151.wav|Barbanera zweeg en volgde zijn meester tot voor het vertrek van Madzy. Deze, zich vleiende, vader Syard te zullen zien, haastte zich, den kokeler|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003206.wav|dat hare muts haar van het hoofd vloog, sloeg hare handen samen in welke zij een paar overschoenen hield, namelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002784.wav|begonnen mijn broers om hem te lachen. Toen het avondeten was gebruikt, dacht ik dat wij den avond bij het vuur zouden doorbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000068.wav|Zulk eene wet berust op louter willekeur, zij past niet meer voor onzen tijd, zij is eene logische inconsequentie, zij is in lijnrechten strijd met het groote|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005543.wav|Als hij in huis was gekomen, had hij u, zeker wel gevonden. De anderen weten niets van u|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002498.wav|Maar beter dan oproerig zich te betoonen jegens de goddelijke machten, dunkt het mij nederig zich te voegen naar hunne wenschen en daarom|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001117.wav|en zoo bleef de verhouding bewaard want hoe meer Twemlow uitgetrokken werd hoe verder hij van het middelpunt af|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002798.wav|Het Hof zal daarover raadplegen,' zeide Pauw, terwijl hy zijn ambtgenoot met een eenigzins ongerusten blik aanzag: - 'gy hebt niets verder te bekennen of mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000369.wav|Zonder zich te bedenken sprong Bertha het bootje binnen. Nauwelijks was zij gezeten of Fokke naderde op een draf. 'Gauw!' gilde zij Tonie toe, die haar bedoeling begrijpend, de pen uit den grond trok|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005201.wav|wie won of verloor; zij gaf op niets acht, dan op den wanhopigen hartstocht, die haar grootvader opnieuw overraeesterd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009334.wav|mijn huwelijk dus nubij het familie-altaar plechtig erkend is, heb ik dienaangaande geen last meer te vreezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000844.wav|Maar ze had het geld van mijn lessen noodig, vooral nu haar zuster bij haar woonde. Ik werd heelemaal wee en akelig van binnen en ik groef een put in den grond met de hak van mijn schoen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000070.wav|en zij hoopte, dat zij eenmaal haar kleinen jongen aan zijn oom en tante mocht voorstellen en verzocht hun welwillendheid en protectie voor hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002662.wav|en moet nu alleen door de wereld zien te komen. Gij zijt schoon, door iedereen bemind en gelukkig; en mocht gij dat altijd wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000406.wav|Zoo onmenschelijk en wreed waren de straffen, die hij den dienaren oplegde, aan wier zorgeloosheid hij de ontvoering van zijn kind toeschreef, dat zij niet dan met den grootsten weerzin door de overige dienaars werden uitgevoerd|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000331.wav|Helaas, zijn vonnis was de dood; een Leuvensche penning viel rinkelend in de schaal. Daarna kwam de oude Dodo. Ook hij werd tot de galg verwezen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001357.wav|nooit zag ik iemand zich zo dapper gedragen. De vijanden vielen voor zijn zwaard bij hopen neer, hij was altijd te midden der Fransen, en stelde zich honderdmaal in levensgevaar|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006012.wav|En ik feliciteer u, antwoordde Lewin. Het was een mooie wedren. U houdt immers ook|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002655.wav|Hij sprak met drift: Maar, Mijnheer d'Artois, ik vraag u, zijn wij ridders of niet, en is de eer ons niets meer, dat wij aldus erger dan Saracenen zouden tewerk gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_000810.wav|waarin de tegenpartij met nimmer falenden moed werd aangevallen en gehoond. Onze nietswaardige tijdgenoot de Gazette|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006890.wav|Wissels vervielen de volgende week en hij had geen geld om ze te voldoen. Zijn bezittingen zouden verkocht worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009701.wav|en het zoo goed van elkaar wetend alsof wij het openlijk gezegd hadden. Maar wij bewaarden altijd het|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002792.wav|Niet dat hij ze boven de stukken van Raphaël stelde, maar hij was overtuigd, dat hij er alles in had gelegd, wat hij er in leggen wilde|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000321.wav|En voeg er dan nog bij, riep Marianne, dat hij noch geniaal, noch artistiek, noch geestig is. Dat het zijn geest ontbreekt aan leven, zijn gevoel aan vuur, en zijn stem aan uitdrukking|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_011765.wav|ontwaardde de laatste mevrouw Rawdon met een zwarten sluier, in de nabijheid van het Parlementsgebouw op de loer staande. Zij sloop weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000969.wav|elken morgen twee of drie brieven voor Uriah Heep bracht, die, daar het geen drukke tijd was, in Highgate bleef tot ook de anderen vertrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004826.wav|en hij begreep ook wel, dat de moeder eigenlijk het hoofd des huizes was. Voor haar wilde hij zijn parelen uitschudden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000002.wav|en wilde zich niet zonder noodzaak vertoonen. De zwarte vogel liep met groote stappen heen en weer langs het lichaam van de slang, en keerde dat met den snavel om. Eindelijk klapte hij met de vleugels|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000295.wav|Het plein is aan de vierde, open zijde afgesloten door eene gracht of liever door eene breede sloot, waarover een houten brugje ligt, dat door een ontzaglijk ijzeren hek wordt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7217_000376.wav|niet veel jaren, nog niet den leeftijd der zeventigers, niet verder dan den tijd, toen ijsbert arel het wenther land bezocht. aar wij moeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001858.wav|maar genoeg om hiervan te leven. Als wij elkander wat helpen, zullen wij het ruim hebben; daar ben ik niet bang voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000872.wav|en netjes afgewerkt; njai Peraq en Minah hadden eraan gewerkt met al de liefde, die zij voor Adam koesterden, en de mantri spreidde het uit met welbehagen, zoo senang vond hij het|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002576.wav|over ieder veld en iederen boschrijken heuvel: Trianut laat u groeten. Morgen heeft de groote kraanvogeldans op den berg Kulla plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003485.wav|had hij elken dag van Karlskrona verteld, van de groote oorlogswerf en van alles, wat daar in de stad te zien was. Hier voelde de jongen zich heelemaal thuis, en hij was er blij om|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000024.wav|Ik weet niet hoe gij mij liefhebt, Jacob! maar ik weet wel, dat ik had gehoopt, in u een vriend te vinden, die voor mij zou zijn als een broeder, geneigd lief en leed met mij te deelen en te helpen dragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006733.wav|Zij gevoelde zich zoo zwak en flauw, en te gelijk zoo kalm en berustend, dat zij voor zich zelve niets meer wenschte of verlangde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000468.wav|toonde zich begeerig om te weten, of er in Haarlem nog van die heldin eenige gedachtenis, behalve haren roemruchtigen naam overig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002547.wav|haar zwaar en oud maakte, en was heel blij, dat de prins toegaf. Het was heerlijk weêr gebleven; zachte zon in blauwe lucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008509.wav|Wel, schat, zei Squeers, terwijl hij zijn stoel naar de tafel trok, wat dunkt u nu van hem? Van wien? vroeg juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003113.wav|en veegde ze een voor een weder uit. Dit las ik insgelijks, niet zonder verwondering; en hij begon weder te lachen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001886.wav|De natuur had onzen MAURITS van eene schoone mannelijke stem en van een fijner muzijkaal gehoor voorzien, dan over het algemeen het deel is van de Hollanders|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000116.wav|Juist op dat oogenblik werd de deur geopend en kwam Sambo binnen. Hij naderde al buigende en met een papier in de hand. Wat is dat, gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009129.wav|legt uwe vordering, tot uw nut, t o t uw profijt, tot uw welzijn., tot uwe verrijking I Mijn jonge vriend, zet u op dit bankje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000729.wav|Langs een paadje, dat door eene weide liep en den wandelaar aan de achterdeur van het huis bracht, kwam Cornelis eindelijk op het erf van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000796.wav|Op deze ontdekking kwam een glans van vergenoegen over my n gezicht, en daar ik zag dat hij hoe langer hoe bleeker werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000927.wav|waarschijnlijk om dien hoek voor de onreinheden van sommige voorbijgangers te beveiligen. Deze voorzorg, om de hoeken dicht te metselen, is zeer algemeen in Parijs|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000821.wav|vooral, sedert door een grafelijk besluit het verkoopen van vreemd bier binnen Holland verboden en aan Haarlem alzoo een soort van alleenhandel in het graafschap vergund was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001853.wav|Er verliepen nog zes weken, en Dumps had geen bericht van de Kitterbells ontvangen; hij begon zich reeds te vleien dat het kind dood was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002870.wav|Hebt gij mijne moei een bezoek gebracht?' vroeg zij, zonder hare verwondering te kunnen ontveinzen. 'Waarom niet, sinds zij zelve door haar schrijven mij daartoe had uitgelokt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005291.wav|het kan niet missen, dat wil zeggen, wanneer gij hem genoeg vrees aanjaagt. Vrees aanjagen? herhaalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001412.wav|Uit de betere opvatting omtrent zijn vader was natuurlijk ook die van Napoleon gevolgd. Toch moeten wij zeggen, dat dit niet zonder moeite was geschied. Van zijn kindsheid af|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004512.wav|Zij verbaasde zich zelve over de kracht die haar scheen gegeven te worden; want het gewicht van haar kind was voor haar gevoel slechts een veertje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003057.wav|Laat hij nog een oogenblik blijven. Friezen! kan ik u beteren waarborg van mijne gezindheid geven, dan de beschuldiging, die dit nietig wezen tegen mij inbrengt? Graaf Willem heeft mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000985.wav|van het vlot een ontzettend aantal vuurpijlen naar de hoogte, die voor een oogenbijk de duisternis van den nacht met het licht van den dag deden verwisselen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009668.wav|Wanneer de sirene echter verdwijnt en duikt, beneden tusschen de lijken, wordt het water boven haar natuurlijk troebel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006056.wav|achtervolgens, ja somtijds twee te gelijk, had hij alle ziekten gehad, waaraan kinderen onderhevig zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002536.wav|Vaarwel, myne tedergeliefde Vriendin! Denk somtyds eens aan uwen Willem; immers als aan een afwezent Vriend, in wiens lot gy belang neemt; en dien gy met genoegen zult zien|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_001180.wav|naar buiten gegaan zijnde, heeft hij de deur niet terug kunnen vinden, is als een nachtwandelaar voortgescharreld en hier voor de poort in slaap gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004624.wav|de gasten staan op, en veertien stewards, elk met een langen staf in de hand, evenals toovenaars in eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003164.wav|Daar ginds, daar ginds, ver naar het gloeiende Westen toe, bloeien de Tuinen van het Geheim, die menschenvoet nooit betrad|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002495.wav|Je valt me tegen!' 'Hoezoo? Omdat ik de lui achter de hielen loop, als ik ze noodig heb?' 'Zulke lui! Je moest je schamen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000342.wav|Daar heb ik, als ik het alles nareeken, zo een twee dagen en drie uuren in de magt des Satans geweest: hy gaf my die godloosheid in. Hy heeft my verleit|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_001887.wav|Hij spartelde in de machtige handen van Herakles en scheen als een kind in de razernij van een reus. Zijne tengere kindleden trilden angstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000487.wav|De vrijheid van den burger eindigt, waar de vrijheid van een ander burger begint. Houdt ge mij voor een botterik? In mijn lade heb ik een oude assignaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000189.wav|Terstond was het mij duidelijk, dat de dief door de zijdeur de trap op moest gekomen zijn, want natuurlijk zou ik hem ontmoet hebben, als hij van den anderen kant was gekomen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000282.wav|Hoor, als ik over den hond kan, kan ik ook over den staart. Als Cornelis het wel maakt, en hy een ordentelyk meisje wil, gierigheid daar aan heb ik my nooit bezondigt; ik wil maar baas zyn, en gelyk hebben|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_001495.wav|De oude dokter Gulp en zijn vrouw van Bloomsbury Square; de oude heer Frowser, de procureur van|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004854.wav|De oude dienaar zag naar de spreekster, toen deze zich omkeerde, met zulk een blik van trotschheid en bewondering op, als ware zij zijn eigen kind|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003302.wav|Om Gods wille: Meneer! maak mij niet ongelukkig! zeide zij, met een gesmoorde stem en de handen wringende: hij is weer hier. Wat! mompelde ik: is hij dan dwaas? En|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000125.wav|Zy zag Therese aan, om te zien of hetgeen zij zeide haar niet meer deed vermoeden dan zy in zoovele woorden hoorde uitspreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001562.wav|hun kinderen, andere kinderen. Zij had den hond bemind, maar hij was gestorven; toen had niets of niemand meer van haar willen weten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000152.wav|Die goede vroolijke, royale Anasthase van Sterren, die men in geen zes jaar gezien had sedert hij te Leipzig den cursus volgde, kwam daar plotseling als uit de lucht vallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000102.wav|en wilt gij mijnen raad volgen, zoo laat den makelaar bij u ontbieden, geef hem te kennen, dat gij over de schoone Perziane niet voldaan zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001188.wav|Het echtpaar ging de hut binnen en Kees terug, naar zijn zwager en zijn schoonvader, die hem uitgeleide deden aan boord, maar die hij in den steek had gelaten, om eerst naar den ouden vriend te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000403.wav|zoodat hij zijn tabouretje weer opzocht en dezelfde gebogen houding weer aannam als|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000729.wav|k ben hier bij ante met den neus in t vet gevallen, als men zegt: er is een fancy-fair ophanden, die op den huize ardestein gehouden staat te worden, en waar ik meê voor heb moeten werken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009180.wav|de booze geest, die den man op het bed sedert lang heeft vervolgd. Want op een laag bed tegenover het vuur, een warhoop van vuil katoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000959.wav|Aladdin en zijn moeder zetten zich aan tafel, en na den maaltijd bleef hun nog zooveel over, dat zij er de beide volgende dagen behaaglijk van leven konden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000191.wav|Ja, Gon! Mooi, nietwaar? antwoordde Cornelis op de vlag van zijnen Pleegvader wijzende. Ja, het is mooi, Kees|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000079.wav|maar nooitheb ik een man zoo ontsteld gezien als hij was, toen zyn oogen de myne ontmoetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010765.wav|Je positie als mijn broer is heel net. En ik ken je nauwgezet karakter genoeg om te weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000854.wav|De eenparige hartelijkheid zijner broers en zuster trof Adam; hem stond voor het oogenblik de maatschappelijke kant niet zoo helder voor oogen, als de financieele|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001441.wav|Je weet, ik ben altijd bereid.' Kees vond dat men geen tijd moest verliezen, liet een speeltafeltje aanrukken, en maakte een stel whistkaarten voor het homberen gereed|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001150.wav|Ja, als we in ons land eene jury hadden, dan zou hij zeker vrijgesproken worden', zei een jong man, die eenige maanden geleden nog eerste boekhouder was, 'zooals de zaken nu staan, twijfel ik er ten sterkste aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005249.wav|Hij zag hem gedurende eenige oogenblikken zijdelings aan, als wilde hij op zijn gelaat lezen in hoeverre hij vatbaar was om tot het doel, dat hij beoogde, te willen medewerken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000033.wav|Ofschoon zijne teedere zorgen weinig indruk maakten, moest LOUISE die opmerken, en het griefde haar dat zij haren aanbidder geene hoop kon geven. Op zekeren avond zat VAN DUIN bij de jongeluî, zooals hij hen altijd noemde|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001860.wav|Dan weder sprak zij met hem over de dorpen, die zij met het jagt van tijd tot tijd voorbijvoeren, het zij zij Nieuwendam, Schellingwoude of Durgerdam, in het oog kregen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000556.wav|Ik bid u, Armand, ga uws weegs en beoordeel mijne handelwijze niet naar uwe eigene manier van denken.' 'Ga uws weegs! dat is licht gezegd; ik begrijp wel, dat gij van mij ontslagen wilt zijn|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000228.wav|nu eens in dezen, dan eens in genen winkel, nooit er voor terugkomende in denzelfden, steeds bevreesd, dat de winkelier iets van haar gedachten raden zou. Eenmaal was zij voor een dag naar Amsterdam geweest, om kennissen op te zoeken|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_006486.wav|Tom volgde hem het binnenplein over en vroeg of hij zou medegaan. Neen, mijn jongen, antwoordde St. Clare; ik zal binnen een uur terug zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000422.wav|Mijn zoon, wanneer ik mij niet vergis, zijt gij hier een vreemdeling, want anders zoudt gij mij die vraag niet doen. Ja, mijnheer, hernam Assad|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000168.wav|Met vereende krachten werd het vaartuig nu aan den steilen oever gehaald, en beide mannen begaven zich naar eene diepe bergholte om daar het einde van den storm af te wachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004300.wav|Tot de prachtige roodfluweelen schoenen toe waren met blinkende sieraden bezet, en haar borststuk schitterde in de scherpe voorjaarslucht van allerlei glansen en kleuren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006194.wav|Ik bedoel niet de droomen, die ik alleen dien dag droomde, maar iederen dag, week in, week uit, maand in, maand uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006461.wav|en gij weet, dat dat noch voor u, noch voor mijn pleegdochtertje goed is. Kom, kom! Dat moet gij nu niet meer doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001535.wav|Hij ging dus achter Oblonsky aan de met tapijten belegde trap op. Boven gekomen informeerde Oblonsky bij den bediende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005956.wav|hoevele jaren is het mijn voornemen geweest om u te verheffen en tot iets groots te maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000089.wav|Jo, nooit gelukkiger, dan wanneer ze pen en inkt hanteerde, was redacteur. Om zeven uur trokken de vier leden naar de vergaderzaal, bonden zich de insignes om het hoofd, en namen met groote deftigheid plaats|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000080.wav|naar die der andere overgebracht. Het zijn vragen en antwoorden, wisselingen van vreugd of smart|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000375.wav|En eindelijk begreep Marius den zeldzamen, verheven zachtaardigen man, half leeuw half lam, begreep hij zijn vader volkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005659.wav|Natuurlijk wist mijn oom heel goed, dat er iets geheimzinnigs achter stak en dat alles precies zoo was gebeurd, als hij het placht te vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001543.wav|We hebben den heelen dag in den storm rondgezworven, en wij zouden al blij zijn, als we hier van nacht mochten blijven. Hierna duurde het een heele poos, eer een van de schapen|2450|neutral
+wavs/train_5809_4370_000240.wav|Dat kan wel wezen, zei Botje stomp, kauwend op z'n zinnen: laat ik nou iesegrim wezen, maar as ik met me vrouw loop, wil ik niet van hèm uitgescholden worden|5809|neutral
+wavs/train_2450_9038_000101.wav|maar terwijl Cosette, in deze voor beide verliefden zoo zoete uren, haar glimlach naar Marius wendde, die verrukt in deze beschouwing verzonken was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007580.wav|zij kwamen er eindelijk toe, alleen het bezoek in het atelier voort te zetten en stonden voor een kleine schilderij stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001810.wav|De menschen lachten en neurieden. Zij en de dieren waren vroolijk, alsof zij een recht prettigen dag verwachtten|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001184.wav|zoo wij niet den gouden tooverstaf der phantasie en den ring van Cyges te baat konden nemen, om alles te weten en van alles onzichtbaar getuige te zijn, zoodra wij maar willen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001293.wav|De grootste Obenreizer eigendommelijkheid was echter, dat er somtijds een soort van vlies voor zijne oogen kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001485.wav|na alles wat ik er van gehoord heb, zou ik zeggen, dat Amerika misschien precies een land voor mij is, om vroolijk te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003583.wav|Van u weet ik het, Juliaan, dat gij geworsteld hebt en gestreden en de overwinning hebt behaald; dat gij verzoekingen hebt weêrstaan, waarin menig ander, steunende op eigen kracht, zou zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004778.wav|terwijl ik er achter liep. Eerst toen wij buiten de stad waren gekomen, ging ik naast hem loopen, om als gewoonlijk met hem te praten|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002532.wav|Als men zulke voorzorgen moet nemen, zie ik er liever van af, juffrouw Ryhove! bedenk dat ik nog de litteekens draag, zoo diep zijn de prikkels mij in het vleesch gegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000576.wav|de liefde der goden, die is de ziel der Liefde zelve. Hoog voelde hij zich: de gelijke der illuzie, die hij zag in haar, die ze wezen wilde om hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000143.wav|Wat er is voorgevallen. O, ja. Eerst kwamen wij samen in Arnhem en wandelden er rond. Mijn God, welk kwaad lag daarin? Zij had behoefte aan een vriendelijken steun en dat was al wat ik haar wilde wezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_000269.wav|die afnemende was, kwam laat op en toen zij hoog genoeg aan den hemel stond, bescheen zij door het latwerk van de zonneblinden de kamer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000939.wav|vatte hij zijn dochter in de arm, en bezag haar met zulke tedere aandacht, dat men zou gezegd hebben dat hij dit langgekende beeld in zijn geheugen wilde prenten. Het meisje zoende hem bij herhaalde malen, en hield hem zorgelijk vast|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000557.wav|De mannen praatten, kuierden, lazen en rookten; de vrouwen naaiden, de kinderen speelden, en de tocht ging van dag tot dag zoo voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001233.wav|Toen het hem zekerheid was geworden, dat hij sterven ging, greep hij naar troost, bad hij om vergeving|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000991.wav|en, hoewel ik ten deze begreep geen onbepaald krediet te moeten verleenen, veelmin mijn zegel te kunnen hechten aan de stoute beslissingen en beoordeelingen, welke de Heer Bos zich betreffende de handelingen zoo der Compagnie als van hare dienaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_002063.wav|Zijn moeder had hem een paar zakdoeken gegeven en met zorg enkele hemdjes voor hem gezoomd en gemaakt. Maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001947.wav|met mijn moeder geloovig en troostvol zou kunnen bidden tot 'Onze Vader in de Hemelen'? Wat ik den dominee geantwoord heb weet ik niet. Waarschijnlijk bleef ik hem onthutst en zwijgend aanzien|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000394.wav|Buck's bewustzijn keerde terug, maar zijn kracht niet. Hij bleef liggen waar hij was neergevallen en vandaar bespiedde hij den man in de rode trui|5809|neutral
+wavs/train_2450_5133_000214.wav|en werkende aan eenige papieren welke hy den vorigen avond ontvangen had. In korte enduidelykewoordenlegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005225.wav|Welke andere rivier van de wereld voert op hare golven de schatten en voortbrengselen van nog zulk een land naar den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007628.wav|en hem als peet een schelling in den zak te stoppen, is het donker geworden eer hij wederom zijne schreden naar Lincoln's Inn Fields richt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006229.wav|en hielden aan met schreeuwen, totdat het bericht zich langzamerhand door de menigte verspreidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001260.wav|Doch hij vergenoegde zich met het te denken, wijl de heer Grewgious met zyn rug tegen den anderen kant van den haard kwam staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003414.wav|Een luid geschal en volksgejoel kondigde eindelijk de aankomst van een der kampvechters aan. Daar is hij! daar is hij! riep de smid, den Stichtschen oorlog schier vergetende|2450|neutral
+wavs/train_123_9412_000006.wav|Het meisje stond te beven. O, zei ze, ik ben zoo geschrikt van wat ik gezien heb! Wat heb je dan gezien|123|neutral
+wavs/train_2450_3168_000886.wav|Zij at zijn brood, en bracht hem geen stuiver op waarvoor hij drank kon koopen. Toen zijn zuster met haar nieuw plan voor den dag kwam droeg het zijn volkomen goedkeuring weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000342.wav|behoefde er niet zulke eene haast gemaakt te worden, en daarom maakte Leeuwke een gretig gebruik van het verlof om gerust te gaan slapen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000951.wav|Maar de vieze brieven, uitgespogen uit een duisteren hoek, vond zij onaangenaam, lastig, ook al geloofde Van Oudijck niet. Wat, als hij eens gelooven ging|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_002974.wav|De stricken des Doodts hadden mij omvaên, Ick was beladen met anghsten der hellen, Ick was in noodt, in zuchten en in|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000969.wav|Onder den maaltijd was Signora FARFALLA zeer opgeruimd, daar de gelukkige terugkomst van haar' pupila haren geest in de gunstigste stemming gebragt had: ja, zij was tot het luidruchtige toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005257.wav|Bij haar stoel stond, als gewoonlijk, Rosa Dartle. Van het eerste oogenblik, dat haar zwarte oogen op mij rustten, zag ik dat zij begreep|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002225.wav|Jaô maôr, freule!' hernam GHERYT, op een' toon, die aanwees hoeveel prijs hij er op stelde, dat zijn verzoek hem werd toegestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000051.wav|met knoppen van paarlen; de dekens waren met goud gestikt; de wieg was van ivoor en de waschkom van goud. Het meisje stond peet, en wilde toen weêr naar huis gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004251.wav|brak Lewin den stok zelf door en ving voorzichtig met de hand een afgevallen splinter op|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000287.wav|over de taaiheid van zijn geduld, en dat hij met zoo groote zachtmoedigheid, die baldadigen had te keer gegaan. ' át was niet meer dan mijn pligt, zeide de man|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000846.wav|Toen ook was mijn slaap zoo vast, dat de zon reeds hoog aan den hemel stond eer ik ontwaakte. Ik bemerkte dat Pulver reeds was opgestaan, en waarschijnlijk uit bescheidenheid, het vertrek verlaten had zonder mij te wekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001866.wav|Hij las ook, dat graaf von Beust naar Wiesbaden gereisd zou zijn; dan, dat men geen grijze haren meer behoefde te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009343.wav|indien dit nog mogelijk was. Ik haalde Ada's brief voor den dag en gaf hem dien over. Moet ik hem nu lezen? vroeg hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002590.wav|ware hij er bij tegenwoordig geweest, met arabesken versierd en getiteld zou hebben: Samenspraak tusschen het scheermes en de sabel|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001366.wav|Het deed Theo goed hiervan te hooren, van die huishoudster zijns vaders, uit diens controleurtijd, verstooten om een ontrouw, waaraan zij onschuldig was|1666|neutral
+wavs/train_2450_12599_001650.wav|Juist kwam meneer aan, zeer berooid, maar met nog vrij veel besef van z'n toestand; genoeg althans om er verlegen over te zijn en zijn excuses te stamelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004417.wav|Neen!' zeide JOAN: 'de edele, deugdvolle man, die mij nooit anders dan goede lessen gaf, die mij altijd als kind beminde, kan geenen moord hebben gepleegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001672.wav|is daar staljongen geworden, is er stalknecht geworden, is er kellner geworden, is er kok geworden — is er kastelein geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000871.wav|Hij plaatste een balk zoo stevig tegen de deur, dat zij niet dan met groote moeite van binnen kon geopend worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003230.wav|Toen Ophelia het opendeed, vond zij een boekje, dat Eva eens aan Topsy geschonken had, een almanak met een tekst uit den Bijbel voor elken dag van het jaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003162.wav|De geheele toedracht der zaak is doodeenvoudig, zeide ik, op een toon, zoo kalm als mij maar eenigszins mogelijk was aan te nemen: indien UEd. aan Mejuffer of mij vergunt, u te verhalen al wat sedert onze komst te Amsterdam heeft|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000022.wav|zijne perziken beginnen te bloeien; zijn violenbed is blauw; zijne kuikens komen uit; een lichtgroen waas spreidt zich over zijne boomen, en de donkergroene garst schiet op zijne akkers op|2506|neutral
+wavs/train_2450_4300_000782.wav|Eens in mijn logement zag ik dien avond niets meer van de plaats; ik was namelijk doodmoe en blij dat ik naar bed kon gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000549.wav|die al het gevoel van zijn vader zonder diens slechtere eigenschappen schijnt overgeerfd te hebben, zich afgemat in een stoel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011894.wav|of het een kopje vergif was, dat de heer Hicks, de bottelier, haar wenschte aan te bieden. Wat voor geheimzinnigs school|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000566.wav|Telkens twinkelden hare juweelen omdat zij heel bewegelijk was, heel druk. Nu nam zij Cornélie's hand en begon intiem te praten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000025.wav|maar ik heb hem te lief, om hem door mijn zelfzucht misschien te berooven van al wat zijn moeder hem zou kunnen schenken, wanneer hij huwde naar haar wensch. Wij moeten wachten, misschien wel|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003377.wav|Wij vonden bij het inkomen de zieke in een vrij zindelijke bedstede gelegen, voor welke iemand gezeten was, met den rug naar ons toegekeerd, die haar hand in de zijne hield, terwijl hij, voorovergebukt, met het hoofd op de andere hand leunde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002449.wav|Omdat ik,' antwoordde Buat, 'in dat geval van niemand anders dan van u geld had behoeven aan te nemen, toen ik in den drang zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001441.wav|en even onwillekeurig doemen ze telkens en telkens weer met weemoedig gevoel voor den geest op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005224.wav|Mevrouw Merdle was zoo verdiept in de beschouwing van haar eigen ronde armen, zoo uiterst geschikt voor een paar fraaie|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000736.wav|Er is nu nog alles aan te doen. We hebben je verder leven in onze hand, Eve. En ik kan niet doorgaan met je nog ongelukkiger te maken, dan ik al gedaan heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000282.wav|Ik ben zulk een nietswaardig schepsel als er een op de wereld is, behalve dat ik niet valsch ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_001018.wav|daar ik, die deze vereeniging als het grootste genoegen van myn leven beschouw, licnt kon vergeten, dat zy bij mtjne lezers geenszins zooveel belang kan opwekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000791.wav|Aandachtig keek zij, stil lang staande, en er was een groote besluiteloosheid in de broze lijnen van haar tenger figuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000658.wav|met eene snelheid, als of hij beangst was, dat de wind, die hij in dien doek geblazen had, weder verloren zou gaan, een knoop legde en dien toetrok|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003487.wav|de klok elf geslagen had kwam de oude BOUKE den Baron verwittigen, dat het ontbijt gereed was; waarop VAN REEDE aan zijne gasten verzocht hem naar de groote ridderzaal te volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005496.wav|Dat u de duivel hale met uwe Privileges, vervloekte muggen! riep Reinout, den kokeler loslatende: ik heb wat met dezen man te verhandelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000373.wav|en ging langzaam naar het andere vertrek. Dichtbij genaderd bleef hij staan, en antwoordde met bevende lippen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002011.wav|Robrecht werd door de tranen zijns vaders diep getroffen: hij voelde de hel en haar martelpijnen in zijn hart. Zijn vervoerdheid vergrootte nog; hij riep als uitzinnig|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_001038.wav|de sierlijke kleederen der voorste ruiters toch laten geen twijfel over, of zij worden gedragen door Heeren van edelen bloede, terwijl de grovere stof, die den derden ruiter omkleedt, den dienstman verraadt|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000997.wav|en nadat allen weder een oogenblik geacht werden de oogen gesloten te houden, klapte Kaïn driemaal in de handen en hief toen de knods omhoog boven den student, die op de meest schilderachtige wijze|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009530.wav|Ik vertel het u enkel om u te toonen hoe noodzakelijk het is, dat het arme dwaze liefderijke schepseltje geholpen en bevrijd wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000943.wav|achter de een beetje laatdunkende koelheid van Hugo Aylva's donkere oogen, een spiedend verlangen, dat naar zijn levensdoel uitzag, maar zich nooit verried aan de menschen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001455.wav|terwijl daarbij doorgaans in het midden werd gelaten, of men het opgenoemde voorwerp als een welkom geschenk verwachtte, dan wel als besteld goed, t welk men voorhad te betalen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000518.wav|Het was een nieuw gevoel, dat haar geheel en al doorstroomde en haar met zulk een weelde vervulde, als zij niet gedacht had ooit om Paul te kunnen koesteren. IV|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_001800.wav|Eenige onzer buren zaten voor het raam: ik groette hen met dien blijden blik, die te kennen geeft: ja, ik ben het wèl; kijkt maar goed: het is Ferdinand, die|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002497.wav|en zegt: geen geld, geen brood. Goed. Wat zullen wij dus eten? De appels van den appelboom|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005494.wav|Zij hebben nog last van de wonden, bij den brand bekomen; doch ik vlei mij, dat zij desniettemin in staat zullen zijn, heden met u af te reizen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000697.wav|De heer Gillenormand nam geen genoegen met de verklaring, dat grof linnen evengoed als fijn, en oud evengoed als nieuw voor pluksel was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001429.wav|Dat vond de jongen een goed voorstel. Ik kan wel merken, Gorgo, dat je zoo'n wijzen vogel als Akka tot pleegmoeder hebt gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000995.wav|heb medelijden met mij, en laat mij niet meestelen; bij de lieve engelen in den hemel, heb medelijden met mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002765.wav|Hij wou zijn handen maar in rozewater wasschen. Men heeft zijn leven zoo geen man een pruik zien passen. En zijn handschoenen, ho! die waren klaar Jasmijn. Santje! Santje! zeide ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001287.wav|Behalve deze volkomenheden had de prinses een volle gestalte en een majestueuze houding, welker aanblik alleen reeds den haar verschuldigden eerbied|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002489.wav|Gij hebt mij achting weten in te boezemen door die fiere waardigheid, waarmede gij uwe armoede wist te dragen, door dien nobelen zin, die werkzaamheid en de zware worsteling met het leven koos|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002067.wav|Twee seconden later werd de deur weder geopend, haar frisch kopje vertoonde zich weder tusschen de twee slagdeuren en zij riep hen toe: Ik ben heel kwaad|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000950.wav|Want hij zag, dat de Draak in het licht was herleefd: de Draak, van flonkerende starren herboren, omslingerde met zijn honderd vuurglanzende koppen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003413.wav|dat de knaap daar boven dezelfde jongen is, die in den vorigen nacht door het kleine venster werd gestoken? Er uit er|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000279.wav|Het kasteel was een open huis des hertogs, maar over de grens lag een aanzienlijke hoeve, d e h o f t e D o r t h, later als havezathe erkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000843.wav|je weet niet wat een werk het met den winter is om ze weer droog te krijgen! De oude koning,' ze meende Willem I 'dat was wat anders, die was in Augustus jarig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002757.wav|en haar logies en voedsel verschaffen, als zij in de stad komen. Hoe komt Jenkins rond|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010591.wav|Gaat ge zoo spoedig die vele duizenden mijlen weer terug? vroeg Agnes. Ja, mevrouw, antwoordde hij. Dat heb ik Emily beloofd, voor ik wegging|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002530.wav|of de geheele preêk van UYTENBOGAERT daar geschreven stond, zocht hij eene wending aan het gesprek te geven, door hem opmerkzaam te maken op eene kleine|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002095.wav|Dit plotseling, zonder inspanning, vertrouwelijk zijn, alsof men elkander lang kende, hoe was het mogelijk? en wat was het heerlijk! Het was rustig en heerlijk, alsof de wereld nu goed werd|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_000156.wav|Laat ons dan nu naar binnengaan. En deel mij zoo spoedig mogelijk uw bevindingen meê. De Regent boog. Hij was olijfbleek van een stille geheimzinnige woede, die als een kratervuur in hem werkte|1666|neutral
+wavs/train_2450_3478_000004.wav|wat er verder zou gebeuren. In uw kamer waren de jaloezieën niet omlaag en ik zag Miss Harrison bij de tafel zitten lezen. Kwart over tien deed zij haar boek dicht, sloot de luiken en verliet de kamer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001070.wav|De duiker haal me! zeide Reynszen, verbaasd: voerden die lieve jongens zulke dingen in hun schild? Of wat zoudt gij er van denken, vervolgde ik, met genoegen den indruk bespeurende, dien mijne redenen maakten|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000575.wav|We zouden van daag samen er heen gaan, niet waar, tante Stefanie? - Dat spaart haar een rijtuig uit, dacht Anton Dercksz. - Ja, zei Lili; we kunnen wel langzamerhand gaan, vindt u ook niet, oom? - Zeker, kind|1666|neutral
+wavs/train_1666_2979_000472.wav|Gerard ging terug zonder den drempel te overschrijden en bezocht zijn vader. Zonder uitvlucht of verklaring deelde hij mee dat hij zijn vrouw niet weer wilde zien, en voor eenige weken op reis ging|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_009861.wav|O, zei de portier, daar is hij. Ziende dat hij het onderwerp van hun gesprek was, keek Bradley nu eens den portier en dan den anderen man aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001016.wav|Ja. Smidt die ken ik ook. Lotte, dat is een van de lui waarmee ik een voetreis door Duitschland gemaakt heb. Weet je wel die aardige kiek, waar hij op een muilezel zit|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000450.wav|Ik heb er geen te pakken kennen krijgen! zei Teun de Jager; maar hij gevoelde dat zijn gezicht hem verried. Toch niet, Sij! voegde hij er bij, toen deze hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002154.wav|In Petersburg was er een korte tijd, waarin ik volstrekt un chaperon moest hebben. En toen riep ik haar tot mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003346.wav|Daarop wendde hij zich weer tot de Laplanders, en bleef druk met hen praten. Hij wilde niet, dat Asa gelegenheid zou hebben hem nog meer over Jon Assarsson te vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000061.wav|met hun behangselpapier, vensterramen met al hun glasruiten tusschen het puin, het kanon verwachtend, afgebroken schoorsteenen, kasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010134.wav|welke zij bijna geheel voor zich gewonnen had. Eens, toen Sir Pitt en de heer Wenham naar het Lagerhuis wandelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005520.wav|Zeker zou Garofoli ook u wel bij zich willen nemen en u dezelfde opvoeding willen geven als aan zijn andere jongens: de opleiding met de zweep|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000231.wav|vermeende Vader BUISMAN, dat hij in dit opzigt den wensch van zijne Dochter moest inwilligen, doch sprak vooraf hier over met de voor het welzijn van hare dochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000852.wav|En het was als ging zij door een groot dorp van luxe; een oogenblik vergat zij de lichte obsessie, die haar|2450|neutral
+wavs/train_10984_9412_000032.wav|Het bier liep in de kan, en Katerliesje stond er bij te kijken, toen viel haar wat in: Jée! de hond boven ligt niet vast; die zou de worst uit de pan kunnen halen, dat zou wat moois zijn|10984|neutral
+wavs/train_1724_1297_002911.wav|Ik mag wel eens railleeren; dat geeft wat zout aan de conversatie, maar het moet geen bijtend loog worden; en dit is kwetsende ironie, mij van mijne diamanten te spreken, terwijl ik bezig ben u te vertellen, dat ik alles aan mijne relatiën heb opgeofferd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000091.wav|Met de eene hand onder het hoofd gesteund zit hij bij de tafel en eet langzaam zijn traktatie. Hè! dat doet een oud mensch goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004033.wav|Ook de dame lachte vriendelijk en wenkte met de hand Alexei Alexandrowitsch toe. Het was Dolly met haar kinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002251.wav|Dat is geene verontschuldiging, antwoordde Brownlow. Gij waart bij de vernietiging dier voorwerpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001328.wav|en daarover heeft zijn vrouw hem een standje gemaakt. Zij moet hardop iets beleedigends gezegd hebben en is heengegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000268.wav|had de bouten der kiel beschadigd. Op de hoogte der Balearische eilanden had de sluitrand sterk gewerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000060.wav|nam toen het geldzakjen op, haalde er in achtereenvolgende handgrepen verschillende soorten van muntspeciën uit, die hy sorteerde, en waarvan hy kleine stapeltjens maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001222.wav|met smartelijke woorden en smeekend opgeheven handen. Het was als de finale van het vierde bedrijf eener opera|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000275.wav|Het ongeluk wilde, dat Aladdin juist voor acht dagen op de jacht was en pas drie dagen geleden was vertrokken; de Afrikaansche toovenaar kwam dit op de volgende wijze te weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000131.wav|totdat ik door den een' of anderen visscher, die dit eiland aandeed, om zich van versch water of van vruchten te voorzien, uit mijne ballingschap verlost|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000394.wav|Mevrouw Barclay werd zoo wit als een lijk en zou neergestort zijn, had die verschrikkelijk uitziende man haar niet ondersteund. Ik wilde de politie gaan halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000905.wav|en te verkoopen in Berlijn. En door de spectrale zalen leidde Gilio haar, vroolijk als een jongen, luchtig als een kind, blij zijne afleiding te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001729.wav|De dame hield eerst voor eene geslotene deur stil, en klopte aan. Een Christen, door zijn' langen witten baard van een eerbiedwaardig aanzien, opende de deur|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000496.wav|Ik geloof ook, dat het nu tijd is om een einde aan den dag te maken, was het advies van Botwater. Wij hebben een vermoeiende reis gehad en morgen wacht ons weder een lange tocht|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_003574.wav|en scheen niet te weten wat zij deed. Maar luister, juffrouw, luister toch! zeide Stephen verbaasd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001700.wav|Tegenover lady Jane waren juffrouw Crawley's manieren innemend. De oude, ongetrouwde juffrouw verhaalde haar duizend anecdoten uit haar jeugd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000518.wav|Paddeltje's stem was erg dof geworden en al pratende streelde hij zachtjes het handje van het meisje. Het was heel stil in de kamer. Met een kleur van spanning op de wangen stond het meisje den jongen zeeman strak aan te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003641.wav|Doe mij alzoo het genoegen bij mijn vrouw te komen. Ja, wij beschouwen de zaak verschillend, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000637.wav|wijl de laatste begon met krachtdadig te weigeren het bedelaarskind in haar huis op te nemen, verklaarde dat iedereen wel zulke dwaze verzoeken kon doen en dat haar man een uilskuiken was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_000231.wav|Te oordeelen naar den schijn, scheen Toby echter geen groote haast te zullen maken om het gesprek aan te knoopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001225.wav|en die liefde gaf mij zoo een onmetelijken weemoed bij de gedachte, dat zij niet allen, de millioenen zielen van ons rijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000810.wav|zooveel beweging en omslag, zooveel vermoeienis voor haar, die boven alles rust lief had, viel niets in haar geest. Maar toen zij eindelijk zag, dat er geen ontkomen meer was en het plan van Rimini moest worden uitgevoerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001061.wav|In de dingen, als zij niet worden mogen, is de steenen onverbiddelijkheid; en toch is ook in ze een medelijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001840.wav|De kapitein kwam bij hen binnen, wenschte hun geluk, dat zij nu in volle zee waren, en bragt hun een glas vaderlandschen jenever, met den wensch van eene goede en voorspoedige reis, toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003895.wav|Eene wolk omnevelde zijne oogen, het koude zweet stond op zijn bleek gelaat, zijne beenen knikten en hij viel op de knieën|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002106.wav|Wilkinson over de genoegzaamheid der Deugd,' zeide zy met veel houding. Ik zal het gesprek dialogiseeren. Hoe smaakt u dit woord? Eige vinding, kind|1666|neutral
+wavs/train_2450_11772_000384.wav|elkaar verliefd in de oogen keken, en, wat het ergste was, elkaar geen oogenblik van het lijf konden blijven; dàn streek zij haar hand door zijn haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001121.wav|Ik heb het je immers zoo dikwijls gezegd: ik ben dood. Ik heb zoo geleden: ik ben dood. Ik leef niet meer: ik vegeteer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000926.wav|Toen ik den vogel zag komen, had ik mij zoo digt mogelijk tegen het ei aangedrongen, zoodat een zijner pooten, dikker dan een boomstam, voor mij kwam te staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005243.wav|Vervolgens ging Brownlow aldus voort: Na verloop van een jaar was hij met deze dochter verbonden, plechtig verbonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001013.wav|daarover zyne bepaaide opinie te zeggen, dat hy, na twee of drie malen gesproken, en zyne woorden herroepen te hebben, liet voorstellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001567.wav|behalve aan, die, na zich een oogenblik bedacht te hebben, voorsloeg, om alleen naar otterdam te rijden, en aan den eer de geheele zaak langzamerhand te verhalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003535.wav|en anderen in donkere hoeken de kunst bestudeerden, om hoentjes tot slechts met vel overtrokkene geraamten te reduceeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001546.wav|en de doorluchtige familic Bareacres, die afgezonderd zat bij het stuurrad, iedereen aanstaarde en tegen niemand sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006507.wav|en kon peinzen over het aantal leden van de familie Barnacle, dat op de sterftclijsten moest voorkomen, na uit vrije keuze|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000514.wav|Soms verbeeld ik mij dat deze bundel papiers eenige verdienste zou kunnen hebben ten opzichte van onze goede moedertaal. Tot nog toe had zij voor den gemeenzamen stijl niet veel aanlokkelijks|2506|neutral
+wavs/train_2450_5582_002733.wav|Het zou evenveel gebaathebbeneendersteenen gezichten van den buitenkant van het kasteel te ondervragen als hetzijne. Zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001724.wav|Het zou genoeg geweest zijn voor ons, hernam Boffin, zoo het God behaagd had, de laatste van die twee jonge levens en droevige dooden te sparen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001141.wav|Terwijl deze twee mannen, ieder zijnerzijds, zich met onberispelijke krijgskunst bewogen, naderden zij een afloop der kade die tot op de rivier daalde|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000663.wav|Ik vind Joachim Marinus een prachtige naam,' zei ik, om Julie plezier te doen, en omdat ik Jog nogal fideel vond. Maar ze zei vriendelijk: 'Begin asjeblieft niet weer vervelend te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000693.wav|als ik u zeg, en geheel alleen: hy heeft wel anderhalf uur by haar doorgebracht.' 'En welke gevolgtrekking leidt gy daaruit af?' vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002838.wav|We kennen er alien wel honderd, wier jassen een goede snit hebben, en een twintigtal- die uitmuntende manieren hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001253.wav|Ja, het is heel mooi,' gaf hij toe; 'maar toen het er niet was, en dàt ook niet,' wijzend op de telegraafdraden, 'vond ik het er niet minder om|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003813.wav|En dan die twee elegante jonge heeren achter de toonbank, ieder met een schoon boordje en eene witte das, evenals de minnaar in een|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_003032.wav|Bij de rivier de Aa gekomen zijnde begaven zij zich, in zo groot getal en zo dicht ineengesloten, op de brug, dat dezelve, het gewicht van zoveel mensen niet kunnende dragen met ijslijk gekraak in de rivier stortte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001476.wav|en hij bevond zich bij die gelegenheden zoo misplaatst, dat men hem daar minder als den Heer des huizes dan wel als een gastvriend beschouwde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001904.wav|Hij heeft gelijk! riep Hugo van Arkel met gramschap. Wij strijden tegen geen Moren, Mijne heren, en het is een schandelijk werk dat ons wordt voorgedragen. Denkt dat wij met christenen te doen hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_011690.wav|Zij zaten allebei heel recht en stijf, en waren vormelijk, correct, deftig en bedaard. De zuster, die mijn brief niet had, hield haar armen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006335.wav|is voor u niet denkbaar dan het bezit van haar, die daar naast u staat. Met deze woorden drukte hij hem de hand en liet die dadelijk weer los|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000468.wav|die als versteend bleef staan. 'Help dan toch! Zie je niet dat mevrouw door je geschreeuw flauw gevallen is? Staat het huis in brand? Haal oogenblikkelijk azijn, maar zeg mij eerst wat er gaande is|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004199.wav|Capi stak nu zijn poot in den zak van zijns meesters jas en trok daar een koord uit. Hij wenkte Zerbino en deze plaatste zich snel tegenover hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002948.wav|men verweet elkander bijoogmerken: de gramschap begon in menig oog te fonkelen, en menige blik van uitdaging werd geslagen op hem door wien men zich beleedigd achtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001027.wav|zoû ik dat niet weten? Zoû ik dat niet weten!? Ik weet het maar veel te goed. Jijzelf. In al je boeken geef je jezelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001579.wav|Ik bedoel omtrent de waarde harer vriendin' helderde mevrouw Lammie nader op, op afgemeten toon en met veel nadruk op het laatste woord|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002409.wav|Men kon hem dit echter niet weigeren, en Saïdjah ging met een vroolyk hart op reis. Hy ging voorby Pising, waar eens Havelaar woonde, lang geleden. Maar dit wist Saïdjah niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_004094.wav|en als ik schrijven kon, hoe zou ik het haar kunnen vertellen'? Ja! Het is beter zoo! Wel zeker! Het is beter zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000139.wav|en het gevlekte paard, dat myn eigendom was geworaen, het hoofdstel aandoen, zag ik zelfvoldoening in zijn blik tintelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003507.wav|Daar Brass het niet raadzaam achtte, den dwerg in zijne tegenwoordige luim onder het oog te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000931.wav|de Freiherr; 'maar ik had u immers afspraak gegeven voor dezen nacht, om u op de hoogte te brengen van alles.' 'Dat is wel mogelijk maar ik verlang er niets van te weten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001951.wav|De voorzigtigheid raadde mij dus aan dat gevaar niet vermetel te gemoet te gaan, maar het te ontvlugten, waartoe de gelegenheid voor mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000228.wav|Is God dan op hunne zijde? zeide George, minder tot zijne vrouw sprekende dan zijne eigene bittere gedachten uitstortende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001002.wav|Ik dankte mijn goede tante in mijn hart voor haar teederheid voor mijn vrouw; en ik was Overtuigd, dat zij wist dat ik dit deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001505.wav|maar Jean Valjean zag zijn kaars door het sleutelgat en stelde den bespieder teleur door te zwijgen. Den volgenden dag verliet Jean Valjean het huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001062.wav|Iedereen heeft wel eens opgemerkt, hoe behendig een geldstukje dat men laat vallen, zich verbergt, en hoe kunstig het zich onvindbaar weet te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001969.wav|Schemselnihar zocht het beste uit, en bood het den prins aan, met de bede dit ter liefde van haar te eten. Hij nam het, en bood nu op zijne beurt iets aan Schemselnihar aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003769.wav|en Bullfinch besloot zelf de terrine voor ons te gaan halen, toen de bediende, die ons bedienen moest, terugkwam, de terrine opnam en bij ons bracht na in het voorbijgaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001311.wav|Ik moet weten, wie die man is,' sprak DE BEVAL in zichzelven, 'of neen.' Hij haalde eene pistool uit den zak, spande den haan, rigtte op den boer, die zich meer en meer verwijderde, en gaf vuur|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000742.wav|Te vijf uren zag Wellington op zijn horloge, en men hoorde hem deze sombere woorden mompelen: Blücher, of de nacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005428.wav|aan boord komen, zullen zij ons nog eens voor het laatst kunnen zien. En dat zullen wij zeker doen, zei ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001072.wav|U Eerwaarde reeds lang met dien dronkaart opgescheept geweest?' vroeg MOM, zich beleefdelijk tot den jongeling wendende, die met eene verlegene houding zijn' reisgenoot beschouwde|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000468.wav|Zij knikte zacht ja, met het hoofd, en hij voelde, dat hij haar had overmachtigd. Een trots er om werd in hem wakker|1666|neutral
+wavs/train_2450_7569_000776.wav|Als het een algemeene revolutie werd, als de republiek werd uitgeroepen. Als het socialisme triomfeerde, het anarchisme|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001681.wav|Mijnheer! zeide ik, het ware mij natuurlijk veel eer en genoegen, het aangenaam gezelschap uwer dochter op de reis te genieten! maar heeft UEd wel nagedacht, dat juist ik de minst geschikte persoon ben om haar tot leidsman te strekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007900.wav|Ieder meester in de Kanselarij is er in betrokken geweest. Ieder kanselier is er voor den een of ander in geweest, toen hij nog voor de balie was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_004453.wav|Ik mag dus aannemen dat gij nog een tweede hebt. Ja. Wilt gij dan zoo vriendelijk zijn van mij dat te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002708.wav|en buitelende geitjes, ter zijde der tevredene moederen, geleidden de hellingen der grazige heuvelen langs, tusschen de wisselende reien der spinnende maagden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000731.wav|Een oogenblik later staat de looper, met den hoed in de hand, voor zijn patroon. Wat is er van uw orders, meneer? Heb je die juffrouw Ram nu gevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000968.wav|om, op het verzoek van Princes Albertina, Friesland en Groningen te bezetten, en haar gezach in die Gewesten krachtig te handhaven.' 'En voorts?' vroeg van Espenblad|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001774.wav|u op de eerie of andere manier een kleinen dienst te bewijzen of u met het een of ander te helpen? Het zou hem een groot genoegen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000573.wav|Hij drukt den hertog de hand, spreekt hartelijke woorden tot hem. Maar in de naiïveteit zijner jongensziel voelt hij bittere wroeging knagen aan ets van geweten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001565.wav|De lijkstoet ging over het bastilleplein langs het kanaal, vervolgens over de kleine brug en bereikte de esplanade der brug van Austerlitz. Daar hield hij stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000040.wav|De goede koning, verrukt over de gunstige verandering, welke hij bij zijnen zoon meende te bespeuren, stond dadelijk op, en Marzavan bij de hand vattende, dwong hij hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001286.wav|De kogel was als het ware over den schouder heengegaan en had slechts even de huid van Warner beschadigd, zonder zelfs in diens vleeschmassa te blijven steken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000979.wav|hij dacht, dat zou je genoegen doen. En als alles afgeloopen is, dan ga je met ons mee, niet waar? De hartelijke woorden van Albertine misten hun weldadigen invloed niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003307.wav|Men wachte zich voor hem. Wanneer het uur slaat, verandert zijn kiel in een krijgsrok; de bewoner der voorstad wordt grooter, deze kleine man verheft zich|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004382.wav|Na het middagmaal nam Tante mij ter zijde, om mij te onderhouden over de nieuwe betrekking, welke ik in het huis Van Bempden, Van Baalen Co. ging vervullen. Daar dit gesprek echter van een geheel mercantiëelen aard was, zal ik er hier geen gewag van maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000428.wav|de koffie was zuiver genoeg, hoewel een weinig troebel en misschien een ideetje te slap|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002309.wav|Ik wil hem nooit helpen, en ook die niet, die hem helpen. Hoewel hij heel goed wist, wat hij u daarmee op den hals haalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000968.wav|Haar gelaat was door een sluier bedekt, maar zijn verheugde blik zag en omvatte alles|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001113.wav|In de grootste vrees en angst sloeg de knaap het boek dicht en wierp het ver van zich. Hij viel op zijne knieën|2450|neutral
+wavs/train_5809_5116_000090.wav|Wy schryven, zoo sprak het, al krinklen af Het gene onze Meester, weleer Ons makend en leerend, te schryven gaf: Één lesse, noch min nochte meer|5809|neutral
+wavs/train_1724_4315_000168.wav|Hoe dat!' zeide LOUISE weêr kleurende, daar zij en teregt, in deze vraag weder een verborgene bedoeling zag. 'Ben ik je dan minder waard geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000913.wav|toch wel wat. Hij had over geen ander landschap zooveel hooren spreken, als over Smaland, en hij had verlangd het met eigen oogen te zien. Den vorigen zomer, toen hij als|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001306.wav|Wat werd er van zijn zuster? Wat werd er van de zeven kinderen? Wie bekommert zich hierover? Wat wordt van de bladeren des jongen booms, dien men van den stam afzaagt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006413.wav|door de opeengehoopte zielesmarten van haar leven, had Cassy dikwijls bij zich zelve besloten, dat er eens een uur van vergelding zou komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004564.wav|maar hem ook te dienen; toch werden hem soms deze liefdenetten, waarmee zij hem zocht te omspannen, lastig|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001559.wav|Dat zie je,' zei Julie. 'Is Ma thuis?' 'Nee, er is niemand thuis, behalve Kees en ik.' 'Nou Jog, laten we dan maar naar boven gaan, naar mijn kamer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000730.wav|Claus daalde nu voorzichtig naar beneden en bleef in de gang onder den boom tot het donker werd. Toen sloop hij naar den putkoker, klom een eindweegs omhoog, sneed het touw van den wateremmer af|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_001161.wav|alls dat de bedoeling was. Maar ik zou. hem toch niet gaaime. je weet wel; Milly achter|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000855.wav|Het zijn nu altijd dadels; iedereen zit er onder schooltijd in zijn lessenaar aan te zuigen en verruilt ze in het speelkwartier tegen potlooden, kralen, ringen en papieren poppetjes of iets anders|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000901.wav|Emilie nu getrouwd, maar hoe, mijn God, en waarom; Marianne nerveus en onvoldaan en Henri ook zoo melancholiek - dan denk ik|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_003180.wav|Hoor, ik hou graag van wat moois, doch vind geen moois in dolligheden. Maar ik mag immers wel een Polonaisje laten maken? Het zal u niet schelen, of de stof om myn lyf sluit, dan of zy met lange plooijen neer|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000630.wav|Dan zal ik ook maar geen kruit en lood op u verschieten, zeide Suzanna: want er steekt geen eer in de overwinning, wanneer de vijand zich niet verweert|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000847.wav|Het telegram was geene verrassing, maar het natuurlijk gevolg van het ontslag der ministers, en de terugkomst van den keizer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000857.wav|Maar ik hoop, dat u mij niet al te grillig vindt als ik mij van daag tot u wend met het verzoek: leen mij, wat u mij gisteren wilde aanbieden|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001105.wav|Ze is zoo even uitgegaan. Het zal haar spijten u niet te treffen. Hij sprak zoo omdat hij wist, dat zij daarvan hield: iederen keer het ceremonieele begin, Louis Couperus, De stille kracht om vooral de frischheid van hunne liaison te onderhouden|1666|neutral
+wavs/train_1724_4315_000980.wav|hij moet nog maar keurig ook wezen,' mompelde de tante brommend, hetgeen EDUARD niet verstond. Het kantoor ware voor u zeer voordeelig, gij kunt bij mijn zwager geplaatst worden en misschien later|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001293.wav|en zette toen zijn overpeinzingen voort. Ik moet mijn indrukken verzamelen. Ik geloofde vroeger, dat in mijn lichaam|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004410.wav|Ik weet het waarlijk niet, antwoordde Henriëtte: hij heeft somtijds zulke rare kennissen. Maar ja: de een is, geloof ik, de Heer Weinstübe, een associé van een Duitsch kantoor: den anderen ken ik niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_003179.wav|als een manestraal zoo mat. Zij naderden de vrouwevertrekken. Hunne stille schreden gingen tusschen de slapende vrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001862.wav|Ik heb juist kalm met je willen spreken en je eens de waarheid willen laten zien. Zie je ze voor je. en on|2450|neutral
+wavs/train_2450_4727_000043.wav|Enfin, als een mensch gaat bedenken, Wat de koeien hem, zelfs by testament, nog schenken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001631.wav|Denk je dan, dat dit minder kans heeft om te gebeuren, als je ze laat loopen; of hij je gaauw een aardigheidje op den hals zou halen!' krijschte het wijf, terwijl zij op kennelijke wijze een manoeuvre maakte, die eene parodie op de galg moest beduiden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_005021.wav|Uit de voorstelling, die wij ons nu van het karakter en de handelwijze van Schout Gerrit kunnen maken, heeft men reeds begrepen, dat deze, al achtte hij zich nog zoo'n voorbeeldig magistraat|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000990.wav|Naar haar toe gaan, bidden om genade, om het vroegere geluk, dat hij versmeten had, te gelijk dat hij haar had gesmeten, op eene bank|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003771.wav|en de landman wandelde na herhaalde groete het hek uit, terwijl wij den terugtocht aannamen, daar de bengel reeds voor den eten luidde. Wij spoedden ons naar huis, waar wij weldra aan den disch een paar heerlijke tarbotten zagen rooken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007785.wav|en zij had hetzelfde gedacht. Dolly had gezegd: Aan slechtheid bij Anna geloof ik niet, maar men zal gebabbeld en haar belasterd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004421.wav|Wel! ik wensch u geluk met de erfenis,' zeide Buat: 'ik mocht lijden, dat my ook eens iets dergelijks overkwam.' 'Ho! mijn Heer spot er meê,' hernam Florisz: 'zoo'n zak|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001487.wav|in hem, met wien zij in vroegere jaren - zij een meisje van twintig, hij een kind van dertien - de minste aanraking, de minste gemeenschap van ziel had kunnen hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001993.wav|kende de weduwe van Zarpath den man Gods, dien zij bij zich ontving? En staat er niet geschreven: vergeet de herbergzaamheid niet: want hierdoor hebben sommigen onwetend Engelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_002724.wav|Als zij deze vrees voor eene poos vergat, werd zij gekweld door een angst, waartoe de voorvallen van dien avond aanleiding hadden gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000323.wav|De groep, die na deze mededeeling in verschillende houdingen staan bleef, was een schilder waardig. Rachel Halliday|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000339.wav|een met gekleurde en een met ongekleurde griffels, en daar mochten zij dan zelf hun gading uitzoeken, mits zij oppasten dat zij niets braken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000792.wav|ingelegd met goud en paerlemoêr, en dat aan hare zijde een beurs hing, stijf van goud en gesteenten, dan vlei ik my, genoegzaam haar toilet te hebben beschreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006302.wav|en hare begrijpelijke liefde voor al Harer Majesteits onderdanen dit voor geen voldoend bewijs houdt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001275.wav|en betuigde, herhaalde keeren, haar genoegen, dat zij de schoone oofdstad van de eeuwsche ilanden, die zij, behalve bij hare aankomst, nog maar van verre had zien liggen, nu van naderbij zien zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005319.wav|kuste nog eens zijn natte oogen en ging met snelle schreden naar de deur. Alexei Alexandrowitsch trad haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000250.wav|Waar is uw aanvoerder? vroeg Feiko, vooruitrijdende: Jonker Zweder heeft ons hedenmorgen uit diens naam veroorloofd ongehinderd te gaan en terug te keeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003832.wav|Zoover ben ik niet geweest,' zeide ELBERT: 'mijne krijgsverrichtingen waren alleen in Boheme; en daar zal men, gelijk ik mij zonder grootspraak vlei, nog wel van mij gewagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001540.wav|Nu: toen was hij in de wolken natuurlijk, en praatte erover wat ze nu zouden beginnen, en ze spraken af, dat hij zoo gauw mogelijk zou zien de wijding als geestelijke te ontvangen, en dat ze zouden wachten met trouwen tot hij als predikant zou worden aangesteld|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008415.wav|Kan ik u ook in het een of ander van dienst zijn? Gij hebt de opvoeding gehad van een heer, doch niet die voor een man van zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004092.wav|maar nauwelijks had hij zich in den armstoel van den procureur neergezet, of er werd aan de deur geklopt, en een stem vroeg of mijnheer Perker te spreken was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001982.wav|Zoo scheidden wij, zonder te vermoeden wat er al niet tusschen zou komen eer ons die rust en vrije tijd werden gegeven voor zulk een vertrouwelijk onderhoud als ik mij voorstelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004989.wav|Daarna hield hij zich, op den aandrang zijner vrienden, zeven jaren lang tamelijk stil, behalve dat hij elke gelegenheid waarnam|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002806.wav|Tom zal over een jaar of twee wel eene andere vrouw hebben, en zij zou best doen, ook maar iemand anders te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000909.wav|Gij zijt een dweepstertje, Suze!' was het antwoord van Frits op haar vriendelijke redeneering. - 'En wat zijt gij, Frits?' vroeg zij treurig. 'Ik kan mij soms zoo ongerust over u maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001380.wav|Kunnen we hem niet op eene of andere wijze onschadelijk maken?' vroeg de Engelschman. 'Dat zou raadzaam zijn; maar hoe? Beter hem te dooden dan te verminken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009357.wav|Och Heere, Caddy, riep mevrouw Jellyby uit, die weder om iets anders dacht, begint gij nog eens? Wien meebrengen? — Hem, ma|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005066.wav|Wel, juffrouw Todgers, mag ik vragen hoeveel die jongeman wel bijdraagt tot het onderhoud van deze inrichting|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000658.wav|evrouw is al te vriendelijk en zou mij waarlijk ijdel maken,' zeî icolette: 'maar toch, voor een groot publiek op te treden, daar zou ik wat tegen opzien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_000256.wav|Maar gij hebt mij door verrassing van mijn onderwerp afgebracht — uw broeder namelijk. Hij interesseert mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000726.wav|keek het daglicht reeds door de vuile vensters van het huis. Toen hy de deur uit was, op straat, was de lucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000836.wav|Het schouwspel, dat zich aan hun oogen voordeed, ware in elk ander oogenblik wel geschikt geweest om hunne lachspieren in beweging te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000004.wav|de jongens eindelijk al achteruitschuivende de kamer verlieten, begonnen zij luider en luider te ginnegappen naarmate zij dichter bij de deur kwamen, en barstten buiten in een zeer hoorbaar gelach uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001841.wav|Nu las VONDEL, met het warm gevoel voor een pas vervaardigd dichtstuk, den volgenden Rei der Klarissen, die altijd onder de meesterstukken der Hollandsche Poëzij zal geteld worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001028.wav|en hoewel hij naar geen van zijne kinderen wacht, behandelt hij dikwijls hen, die goed werk van hem maken, met zekere verschooning|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002007.wav|Honderd arme jongelieden gaan hier in den strijd om het bestaan onder, tegen één, die op eerlijke wijze fortuin maakt. Nu, William, neem je mijn voorstel aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001744.wav|dat op deze wijze, de melt, een klein dun vischje, dat zich in den nazomer in het zand dezer stranden onthoudt, gevangen wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000554.wav|antwoordde hij. Ik heb de oogen van een lynx. Stap voor stap gingen zij voort en zij gevoelde eene zoete vreugde zich te laten leiden door hem|2450|neutral
+wavs/train_12500_7242_000017.wav|Suja, popje, Slaap nu zoet! Slapen is voor Kind'ren goed! Stil nu, schatje! Ik word moê! Zie, mijne oogjes Vallen toe|12500|neutral
+wavs/train_1666_1841_003654.wav|Maar Henk had, toen Eline hem, eenvoudig en vriendelijk, geluk gewenscht had, een verbaasdheid en ontevredenheid gevoeld over zijn eigen daad, die hem geen woorden deden vinden bij de zusterlijke betuigingen van het jonge meisje|1666|neutral
+wavs/train_2450_1747_000887.wav|is overal zoo gechérisseerd. Neen, neen! als je er iets voor sacrifiëeren moet, doe het dan niet; ik zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000563.wav|Om den samovar en de vorstin had het gesprek ook een poos heen en weer gewankeld tusschen de drie onvermijdelijke onderwerpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001752.wav|Dat zal ik je precies vertellen,' antwoordde Galjart: 'er wordt gescheld, of gebeld, zoo als men hier zeit; ik loop naar beneden, doe de deur open en zie een jongen tegen mij over staan, die mij deze doos in de handen duwt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003380.wav|om een sober stuk brood te verdienen, dan zoo te blg'ven leven, als wij nu doen. Nelly! zeide de oude man|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006243.wav|Ondanks de ontroering, die zich van mij had meester gemaakt bij de gedachte, dat ik zoo straks, over een paar minuten misschien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004831.wav|was hij te paard gestegen om hem na te rijden, toen hij, den Heer van Naaldwijk toevallig ontmoetende, van dezen vernam, dat Deodaat bij de Friesche afgevaardigden namens den Graaf een boodschap was gaan verrichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002961.wav|VIERDE HOOFDSTUK. IMMORTALE JECUR. De oude, vreeselijke strijd, dien wij reeds onder verschillende gedaanten hebben aanschouwd, begon opnieuw|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000270.wav|Het was een ernstig onderwerp. Om het te bespreken, waren ze maar gaan zitten, zonder dat een der stoelen van zijn plaats aan den wand was genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000313.wav|Bij hunne terugkomst vonden zij Signora DI BRAGA reeds geheel gereed tot de reis, en zij vertrokken weldra naar Lodi. Zij hielden zich maar korten tijd in die plaats op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000815.wav|Alle eilanden waren laag en rotsachtig, en in den maneschijn leek het, alsof ze aan den westkant door de golven waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005934.wav|naar een nieuwe uitnoodiging van mijnheer Spenlow uit. En altijd werd ik weer teleurgestel'd, 'want ik kreeg er geen. Juffrouw Crupp|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000409.wav|Ik ben gisteren hier gekomen en verheug mij buitengewoon u spoedig in je zegepraal te zullen zien. Wanneer zien wij elkander weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000635.wav|Wel had de ploeg van het verstand er meedoogenloos zijn diepe voren in getrokken, maar nergens was een korrel hartstocht verborgen geweest, die de kracht bezat zich tot bloem en vrucht te zetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005384.wav|Doe wel en zie niet om, is de regel dien ik heb zien volgen door elk die met milde hand kon geven.' 'Niet omzien, dat ben ik met u eens; maar wel degelijk toezien, of de gift zou jammerlijk konnen dolen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_006922.wav|als hij noodig had, alvorens het verderop aan zijne boot vast te snoeren, en snoerde het stevig genoeg, om zeker tê zijn dat het niet los zou gaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000688.wav|Met mijn vrouw zal je wel sympathizeeren, al ken je haar niet; ze is levendig en vroolijk, een echte Française. Wat zeg je van dat plan? Eline zag hem verward aan, met haar weenende oogen|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_001980.wav|en de aarde vloog in dikke vlokken boven de verschansing, als de ontellijke stenen welke een belegerde stad op de vijand werpt. Naarmate er een deel der aardewerken voltooid was, kwamen andere mannen er de tenten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003317.wav|dat ik dikwijls gehoord had van Vitalis: hun slechts die het niet noodig hebben, is de fortuin gunstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010480.wav|Enkele van zijn kameraden, heeren, die ook gebruik van de kamer maakten, schertsten over de pracht van zijn costuum en zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000589.wav|Mijnheer, de schilder, je doet mevrouw Wandelheem onrecht aan, als je meent dat er onderwerpen bestaan waarvan zij geen verstand heeft. Ik wed dat de oorzaak van haar afdwaling in een nog diepzinniger quaestie dan de onze gezocht moet worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000179.wav|Wie weet, of het geluk mij niet wacht aan de andere zijde van deze noodlottige plaats, om mij mijne schipbreuk met woeker te vergoeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000965.wav|doch welke desnoods de arm van een voorbijganger door het hek en het struikgewas heen had kunnen bereiken. Op een avond derzelfde maand April was Jean Valjean uitgegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001113.wav|Welnu Danhasch, hebt gij het gezien? En zijt gij nu eindelijk overtuigd, dat uwe prinses minder schoon is, dan mijn prins|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000024.wav|en als je me belooft dat je je lijmstok nooit meer gebruiken zult om die aardige spreeuwen of andere vogels te vangen, krijg je nog een dubbeltje en als je met me mee naar huis gaat, nog een groot stuk koek|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007635.wav|deed Haredale, als eene laatste uitvlucht, het voorstel, dat zij dan haar gemoed alleen voor Emma zou uitstorten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000289.wav|die ik op een stoel naast Lize zette. De blik, dien Lize mij toewierp, zal ik nooit vergeten en dikwijls voel ik hem nog op mij gericht|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000026.wav|Op zulk een spoedige toestemming had Bertha niet gerekend, maar ook zij verborg haar vreugde, en sloeg zelfs hare oogleden niet neer toen hij een poging deed haar strak aantezien. 'A|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000292.wav|Gij zult er u van kunnen overtuigen, wanneer wij daar zijn aangeland. Wij vorderden snel. Reeds verdween Nieuw-Zeeland aan den gezichteinder|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000379.wav|water noemde, in een zoo schaterend gelach uit, dat juffrouw BLOMMESTEYN hem kwalijker genomen zou hebben, indien zij de stekeligheid van haar mans gezegde ten volle gevat had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000830.wav|O! geloof mij, antwoordde ik, haar omhelzende: altijd is mij de gedachte voor den geest gebleven: ik mag een zoo goede moeder als de mijne in niets bedroeven|1724|neutral
+wavs/train_10587_9412_000174.wav|maar de koning schonk hem het leven en ook het gouden paard, als hij de schoone koningsdochter van het gouden slot bij hem kon brengen. Droevig begon de jongeling zijn reis, maar gelukkig vond hij gauw zijn getrouwen vos|10587|neutral
+wavs/train_2450_4029_001136.wav|zooals hem bevolen werd; hij vatte het gesohenk met een dankbaren blik aan en bleef er mee in de hand zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000553.wav|en verlustigde my in de bloeiende natuur om my heen, terwyl ik elke vatbaarheid voor hoop en genot door het schoone lenteweder voelde opwekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001491.wav|dat in de diepte der woning de slaapplaats en het verblijf der vrouwen afsloot, kwam het gestommel van uitgeslapen menschen, die haast willen opstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000669.wav|Inleiding. Uit onze vaderlandsche geschiedenis weten we reeds, dat Duitschland in de dertiende eeuw geen toonbeeld van orde, welvaart en eendracht was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000347.wav|De keizer zat in zijne zelfde houding: in een aangrenzend vertrek was een onaangeroerde tafel voor zijn diner gedekt. Toen sprak Ruxodi|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002556.wav|Zij had er een pretext voor gevonden; werkelijk, de groote logeerkamer moest disponibel blijven voor den zwager van haar man, die met vrouw en kind uit Indië werd gewacht en bij haar verloopig zou logeeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_004646.wav|goedenmorgen! Ongeveer veertig jaren oud; zoo wat vjjf voet, negen duim lang; zwart haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000588.wav|Wien? mij?' was het norsche antwoord. 'Ik heb geen hulp noodig. Ja toch, mijn paard is door de zwarten gespietst; geef me een ander, dat ik verder kan trekken|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000956.wav|Bij al de Engelen des hemels! riep hij. Hoe hebt gij dit zo lafhartig aangenomen: gij laat u als een kudde domme schapen verdrijven. Ware ik ter plaatse geweest, gij zoudt Brugge niet verlaten hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002195.wav|eer deze als het slachtoffer viel van snuif en jenever en in een toestand geraakte die met spreken en leven onbestaanbaar was|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000831.wav|En hij dekte zand over een der patrijzen, waar hij een kuil voor gegraven had met zijne vingeren. Den volgenden avond had hij den geest gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006684.wav|verheugden zich over haar vermoedens en verbeidden nu den vroeg of laat te wachten omkeer der openbare meening|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001912.wav|in de kleine kamers, weêr stil, verloren in zichzelven, en daarbij bitter en geërgerd. Het was zoo duf, zoo saai|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000200.wav|Hij vroeg daarom zijnen vader verlof, om zich te mogen kleeden, en dit met zulk een opgeruimd gelaat, dat de goede vorst er van opgetogen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002291.wav|Beiden zagen bleek en waren zenuwachtig, maar men kon het haar tegelijk aanzien, dat zij besloten hadden zich goed te houden tot elken prijs|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000101.wav|heer! dat is onopregt. Dat had ik van u, dien ik voor een' ronden hollandschen zeeman aanzag, niet verwacht; in het geheel niet verwacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006035.wav|Nu gingen ze allen gezamenlijk weg. Aan den uitgang van het station kwam de inspecteur hen achter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006624.wav|Een jongen in Russisch kostuum, die geweldig met de armen zwaaide en wiens neus bijna den grond raakte, joeg haar voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002273.wav|Gy hebt gedacht wel te doen en gy hebt verkeerd gedaan,' hernam Heenvliet, op een beslissenden toon. 'Verkeerd gedaan,' herhaalde Buat, 'door te weigeren voor verrader te spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001767.wav|Die was zoo rijk en gelukkig, dat nooit een stad heerlijker is geweest; maar de inwoners gaven zich helaas! over aan trots en pronkerij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004583.wav|Op zekeren avond, toen zij vrijaf hadden, gingen Nelly en haar grootvader te zamen eene wandeling doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001759.wav|en blijf achter wie dezen oogenblik niet meer is dan de, langs wegen wandelende, arbeider|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000404.wav|een uit dat geslacht, droeg althans den naam zijner voorvaderen niet onwaardig, daar hij jaarlijks een groot aantal van die Schepen uitrustte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001729.wav|bij Onzen Minister af. Met groote moeite kon men hem er van afbrengen zijn steekhoed op te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000997.wav|een vader voor Cosette gemaakt. Een zonderlinge vader, samengesteld uit grootvader, zoon, broeder en echtgenoot, die in Jean Valjean woonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003845.wav|aan den slaat der ruiters als aan de deftigheid van het feest, hetwelk zij gingen bijwonen, geëvenredigd; in zoo verre echter|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000784.wav|Daarop kwam het genie, de vierde broeder, die iets nieuws, iets buitengewoons, en nog een verdieping daarenboven wilde uitvinden; maar deze viel naar beneden en brak zijn|2506|neutral
+wavs/train_2450_8229_000689.wav|Wat, kende hij Edmund Spencer niet? Una en de Redcrossknight niet en Britomartisch niet, hoe was het mogelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000237.wav|maar die kunnen wat griezelig zijn,' zei ik. 'Toen ik acht jaar was heb ik al hopsen geleerd en toen vond ik het al naar om zoo opgeprikt met een opgeprikt joggie rond te springen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000561.wav|Kon men dan ook al het verzuimde niet inhalen, men kon dan toch nog intijds eenige maatregelen zien te nemen, die in het welbegrepen belang der burgerij waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008700.wav|als een roos onder brandnetels. Zou ik werkelijk op het ijs durven gaan en haar naderen? dacht hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001762.wav|Lieve Dochter, antwoordde nu Vader BUISMAN, zijt niet te haastig. Ik wil met u en uwe moeder nog wel eens hier over praten, als ik dezen middag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009073.wav|Och, ga nu niet met mij mee, alstublieft? Laat mij alleen gaan. Goeden dag. God zegen u. Dank u, dank u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003865.wav|Terwijl het gesprek, dank zij den Vicaris, die de gasten over hunne werken onderhield, weder eene letterkundige wending nam, ontstond er plotseling een onverwacht gerucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000300.wav|en dan deze er bij dat maakt haast vier gulden, en als Jans groot wordt, dan koopt zij voor al het opgespaarde geld een naaimachine, want dienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000897.wav|Het spijt mij, mijnheer, bct-nam Eduard, terwijl hij May's linkerhamd en hoofdzakelijk den derdem vinger, in de hoogbe hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000936.wav|Als ge schreeuwt, of slechts het minste gedruisch maakt, dan zijt gij een kind des doods; sta nu echter op, en doe wat ik u zeggen zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000804.wav|Dat is alles mooi en wel, begon Lavinia te pruttelen, toen jufïrouw Wilfer herhaalde: tHoudustil. Ik wil niets meer hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001091.wav|behandel mij niet gelijk Imma weleer Ateca behandelde. En wat deed Imma met Ateca? hernam de|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008799.wav|Daarna bestegen de. pachters hun paarden weer, of gingen in het Wapen van Crawley wat gebruiken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004966.wav|door een enkelen dienaar gevolgd, op een fraaien zomerdag, langs den kronkelenden weg, die van Harlingen naar Bolsward geleidt, kwam aangereden. Beiden schenen reeds bejaarde lieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001578.wav|De hertogin tikte aan Hélène's kin, schikte even de voile van Eleonore, zei, dat ze keurig gebogen hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005294.wav|en wortelde zich diep in de genegenheid van juffrouw Swartz. Wanneer er maar kans was hem in Russell Square te ontmoeten, was die eenvoudige|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003572.wav|Hij heeft in zijn tijd menigen vijand uitgedaagd en hem I overwonnen, gelijk de helden der oudheid, met geene andere wapenen dan die de goden hem gegeven hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001202.wav|de St. Paulskerk, de Parlementshuizen, de gevangenissen, de gerechtshoven en alle groot e instellingen van het rijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009093.wav|voor wat hij mijne beleefdheid noemde. Ik weet niet wat mij al weer daarop brengt, zeide hij, terwijl hij mij aanzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000533.wav|Dorus merkte op, hoe gelukkig zij er uitzag, hoe haar gelaat straalde, terwijl zij naar hem opkeek. Zij hield vertrouwelijk haar arm in den zijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003158.wav|en nu, deze brief beschouwde die woorden als niet gesproken en gaf haar datgene, wat zij dien morgen zoo vurig gewenscht had|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002135.wav|zulke gevoelens leiden tot de schandelykste zedeloosheid; zy winnen ook het meeste veld in die maatschappyen, waar in de Godsdienst niet meer geeerbiedigt wordt. Dat saisoen is voor ons, zo als gy wel aanmerkt, verdwenen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_006206.wav|Hij boog het hoofd en zweeg. Hij wist niets te zeggen. Ik heb het vergeven, maar het is afschuwelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000928.wav|Een weinig erachter kwam Gwyde met zijn neef Willem van Gulik. De jonge Veldheer had een blinkend harnas, waarop het wapen van Vlaanderen kunstig gebeeld was; zijn helm droeg een fraaie vederbos, welke tot op de rug van zijn paard|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003886.wav|Met uw verlof, zeide de Heer van Brederode tegen Treslong, is het uwe bedoeling, dat wij ons hier straffeloos door dien vreemdeling laten beleedigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003033.wav|Lichas, aan lange lokken en luchte voeten gegrepen, zwierde door den hemel als een hoepellicht. Angstkreet, ontzetting steeg op|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000964.wav|bijkans tot op den grond; zij scheen het niet te bemerken, maar bleef in dezelfde houding liggen met gesloten oogen en samengeklemde lippen, een beeld der diepste|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000089.wav|dat zij, een paar beleefde woorden, welke wij over die vergissing wisselden, brachten ons met elkander in kennis, en hij hielp mij aan eene koele hut op het dek naast de zijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002173.wav|en van waar wij uit onze Koninklijke vensters kijken op hofjes en tuintjes, op oude zomerverblijven, kippenhokken, duiventillen en varkenshokken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000603.wav|De verandering, die enkele uren hadden bewerkstelligd in den geest en de gemoedsstemming der Dashwoods was zoo groot, dat zij allen, en niet zonder voldoening, een slapeloozen nacht tegemoet zagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000719.wav|Vroegtijdig reeds verliet den volgenden morgen TESSELSCHADE het bedde, en tikte tegen de deur van het slaapvertrek van HILLEGONDA, welke reeds opgestaan en bijna gekleed was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001739.wav|Dan was er de Indische familie van oom Daniël, met wien papa samen Indische zaken had, en die geregeld in Holland kwam: nu, Ina was maar blijde, als de zaken goed gingen|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_001317.wav|ik zie je liever bedroefd! De oude oogen schoten weer vol tranen; hij stak zijne dorre handen naar mij uit; ik vatte ze|496|neutral
+wavs/train_2450_3545_000909.wav|Hoe hebt gij het toch gemaakt, kind, toen ge met uwen papa alleen op reis waart? Ik zou denken dat gij al wat gij hadt moest verloren hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004583.wav|niet konden toegelaten worden. Ik werkte mij toen zoo goed en zoo kwaad ik kon door de menigte naar binnen, waar ik in de|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004071.wav|de vrees om de verwijdering tusschen ons nog grooter te maken, de hoop, dat de vermeende liefdegloed van zelven voorby zoû gaan, en een menigte andere beweegredenen mijn mond gesloten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004475.wav|maar toch was hij te zeer bekend met den schrik en het vooroordeel die de justitie lieden uit den geringen stand inboezemde, om den uitval te hoog op te nemen, en goêlijk glimlachend hervatte hij|1724|neutral
+wavs/train_2951_2211_000037.wav|lang stegen deze stille lofliederen op, zij moesten hoorbaar worden, zij moesten dit bij den eersten vleugelslag eener goede daad; zulk een goede daad moest er verricht worden|2951|neutral
+wavs/train_1724_13607_000382.wav|Nu kan ik me best voorstellen, dat ze later weer buiten wil wonen, en Pien heeft zich ook direct aangemeld als logée. 'Me dunkt,' zei juffrouw Wijers, dat de heele club dan maar komen moet|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_002127.wav|en die men in een buitengewoon aangename omgeving vermeende. Er was een groote|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001338.wav|en dat voortaan voor mij gesloten zou zijn, dat nu een mine, een leege plek voor mij was. Geen Littimer verscheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002682.wav|om te zien of er ook iets voor hem gekomen was, en hy hoopte hem dus nog te zullen aantreffen. Doch toen hy de dochter des huizes vroeg naar den man, dien hy zocht, hoorde hy|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000885.wav|Hij walst heerlijk! riep Suzette. Verleden op het bal bij de Eekhofs. Suzette draafde door; gedecideerd, die Suzette was niet te houden van middag|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000710.wav|En is er dan geen verschooning te vinden in een zekere verstrooidheid en neerslachtigheid, veroorzaakt door de pas ondervonden teleurstelling? Zal geen enkele mogelijkheid overwogen mogen worden, enkel en alleen omdat zij geen zekerheid is|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_000541.wav|Hij begreep den wenk oogenblikkelijk, want hij had de kracht harer vuisten maar al te dikwijls leeren kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000394.wav|Ook ik ben overtuigd, dat de veertig roovers mij dezen strik gespannen hebben; God, de almachtige en albarmhartige, heeft me door jou hand bevrijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004674.wav|die kracht zal haar geld opbrengen; dat voegt ij bij het jaargeld en zoo komt gij tot het mkomen van het meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000054.wav|die leed en streed totdat ik de mijn ontginde, waarin Wetenschap veoiborgen lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000635.wav|en hare schoone oogen waren nog verblind door eene menigte van beelden, welke voor haar gezicht dwarrelden, als stofjes in den maneschijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002100.wav|Ik zeide. mijn voogd alles, en waarom ik het noodzakelijk achtte mij af te zonderen, en waarom ik vooral mijne lieve Ada niet wilde zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000707.wav|Hij moest weg. Onwillekeurig hechtte zich zijn oog weder op den slapende; bij het aanschouwen van den broeder kon het niet anders, of de zuster moest hem voor den geest komen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003529.wav|Er ontstonden vaak hoogloopende verschillen tusschen hen beiden: en alleen het nut, dat hij begreep van den Baron Van Lintz te kunnen trekken, om zijn Moskoviten in bedwang te houden, weerhield Peter, hem naar Siberiën te bannen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007383.wav|Een huis. Richard en ik zagen elkander nog eens aan. Het zonderlingste was dat dit arrest ons in verlegenheid bracht, niet mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000075.wav|De kamer van den klerk kwam insgelyks op de kamer uit en de slaapkamer van den heer Grewgious lag aan de andere zyde van de algemeene trap|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002830.wav|witte das, aaji een sneeuwbank gelijk, het diner te komen verduisteren. Er was een ietsje zigeunerachtigs in de ongeregelde bediening|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003298.wav|Er waren weinig wandelaars. Mathilde liet zich meêsleepen door haar gevoel, liet zich opwekken door de heldere frissche lucht, hoe weinig spraakzaam zij ook anders zijn mocht en teruggetrokken in haar stille smart|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_001819.wav|Intusschen werkte hij den ganschen dag aan zijn indigobed en des avonds kwam hij te huis om zijn tuin te begieten en zijn boeken te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001545.wav|De geest was er dan ook geheel door bevredigd, en schonk den koopman het laatste derde deel zijner schuld kwijt. Hij mag u alle drie wel bedanken, vervolgde de geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001836.wav|die dat uithangbord voerden, was het logement, waarin thands de kleinzoon van genoemden Michiels het bedrijf zijns grootvaders uitoefende, gemeenlijk onder de benaming van 'de Oude Zwaen' bekend|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000185.wav|Hij ziet in de commissie een schandelijk komplot, tegen zijn opgang en belangen saamgespannen. Hij leest den Konst- en Letterbode, hij leest het Handelsblad: nooit is er melding van zijn stuk gemaakt|2506|neutral
+wavs/train_2450_8886_000269.wav|Gesteld dat de grond droog ware geweest, dat de artillerie zich had kunnen bewegen, de slag zou te zes uren zijn begonnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004826.wav|De Heks Nommer Twee lacht ons uit. Heks Nommer Drie scheld ons uit. En gezamenlijk werkten zij steeds voort. De Heks Nommer Een had roode kringen om de oogen|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000381.wav|Maar, daar is het alsof hij iets hoort in den hoek van zijne schilderij. Inderdaad! Eene jonge welgekleede dame en een dito jonge heer staan er in eene gebukte houding op te turen|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_004233.wav|na een goeden stapel koekjes te hebben gebakken, haar kleintje op haren schoot nam, en aan het werk ging om beurtelings haar eigen mond en dien van het wichtje te vullen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000145.wav|Waar zullen zij voedsel vinden voor zichzelve, voor hunne vrouwen en kinderen, wanneer de witte mannen alle kengoeroes en wallabies uitgeroeid zullen hebben? Zij Eli Heimans, Willem Roda haten de witte mannen en zullen hen dooden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001664.wav|Ga uw weg, vriend! zeide Deodaat, ik versta u niet. Zie mij dat wittebroodskindje eens aan! hernam de visscher: hij zou mij niet verstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000714.wav|op de hemelsblauwe zyde. De pijl was byna door het eenvoudig minnepand gedrongen, Sem verzocht my verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001539.wav|Dien middag ging hij tot haar toe. En toen hij binnentrad, was het hem verbazing, dat hij zooveel geleden had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003175.wav|Een mijtje is van gewicht; het kleine is groot, het groote is klein; alles staat in noodzakelijk evenwicht; welk een vreeselijk visioen voor den geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001380.wav|Tegen elf uren van den volgenden dag verzamelde zich een gemengde troep menschen bij de stoep van het|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001033.wav|Na al zijn zakken doorzocht te hebben, gelukte het Marius eindelijk vijf francs zestien sous bijeen te krijgen. Dit was alles wat hij op dit oogenblik in de wereld bezat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005658.wav|Mijn verhaal keert nu weer met dankbare liefde tot Agnes terug. Zij kwam voor veertien dagen bij den doctor logeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001025.wav|De stad Damaskus, zeide mijn vader, heeft ook hare schoonheden, en ik wensch, dat hij zich zal te vreden stellen met de vergunning, ons tot daartoe te mogen vergezellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000835.wav|Zij zijn wijs, zij doen het. Wanneer de zwarte mannen naderen om hen levend te grijpen en morgen bij de bora te dooden, gaan zij dansen en zingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001335.wav|waardoor ik onophoudelijk gekweld werd, benam mij niet alleen den eetlust, maar deed de weinige spijzen, die ik gebruikte, in vergift veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000047.wav|alle werk doen, en vervolgens buiten bij den put gaan zitten, en daar spinnen, tot het bloed haar uit de vingers sprong|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003993.wav|Zij bloosde even, toen zij mij wederzag, maar herstelde zich terstond, bood ons stoelen aan en zette zich over ons. Gij beiden, mijne Heeren! ving zij aan, zijt getuigen geweest van het overlijden van mijn rampzaligen Neef|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000578.wav|Uw timmerende kameraad was de meid, die buiten de deur van koude staat te rillen en een kwartieruurs heeft moeten kloppen om u wakker te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000759.wav|Verstandigen noemen wij dezulken, die vooraf reeds van allen kost genuttigd hebben. Het is als met het|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004321.wav|het hoofd eenigszins naar hem heen gebogen. Zij wendde zich terstond met een lief, welwillend lachje tot Kitty|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000032.wav|Gij kunt het den stouten opslag zijner oogen aanzien, hoe ondernemingziek hij is; maar, even sterk als deze, spreekt uit de plooijen om zijn' mond eene bedachtzaamheid, die zich niet op één' nacht ijs waagt|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000241.wav|Op sommige plaatsen was het water zoo helder, dat men tot op den bodem de koraaltakken kon zien, waartusschen visschen van zonderlingen vorm en prachtige kleuren krijgertje speelden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003357.wav|Gij zult zien, Rémi, dat alles nog niet verloren is. Dit was misschien nog het beste, waartoe wij in onzen toestand besluiten konden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000665.wav|en wel zoo, dat zij om allen argwaan, of bijzondere aandacht weg te nemen, zeide: 'ik ben daar boven zoo koud geworden, of ik de koorts heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004169.wav|Al bestond tegen hem eenig bewijs,' viel De Witt in: 'dan nog zoû ik het vernietigd willen hebben. Den zoon van Frederik Hendrik uit zijn bediening te ontslaan, dat was reeds een stoute|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007588.wav|en de Sterren, tot zij daar een stevige rekening hebben gemaakt, en daarna komen ze bij ons, en maken ook een rekening|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005071.wav|Kort te voren was, zooals wij reeds zeiden, de gravin Maria van Nassau, gravin van Buren, op het slot van dien naam in den echt verbonden met den graaf van Hohenlo, ook een der voorname krijgsbevelhebbers in het Staatsche leger|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000090.wav|Als ik dood ben, Papa, dan zult gij aan mij denken en het om mijnentwil doen. Ik zou het doen als ik kon.|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001300.wav|Je kunt een mooie toekomst hebben, Paddeltje.' 'Dat hoop ik, sinjeur,' antwoordde deze, bij zooveel loftuitingen er ineens weer aan denkend, dat ze hem door een man van de pen toegezwaaid werden, aan wien hij toch wel een titeltje mocht geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008668.wav|r was iets dat niet in orde was met den heer Lightwood, want hij was buitengewoon ernstig en zag er slecht uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007742.wav|was het ook omdat ik u zoo hoogachtte, en hoopte, dat er nog eens een dag zou komen dat gij mij ook zoudt achten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004458.wav|hoe Arlington, tijdens zijn bezoek by d'Estrades, in de overtuiging was versterkt geworden, dat Engeland van de Fransche zijde geen ernstige bestrijding te duchten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000578.wav|Van Herwijnen sloot half de oogen, bracht de hand aan het voorhoofd en herhaalde peinzend. 'Van den Broek. van den Broek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000546.wav|Zoodra hij mijn geleider zag, gaf een eenvoudig aangekleede zwarte met gele muilen aan, die zachtkens heen en weer trippelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004446.wav|maar die alleen zondigde door wat eentonigheid, slechts hier en daar afgewisseld door een kasteel of een klooster, dat zijne hooge torens of zijne zware muren, te midden van het vlakke landschap verhief|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003093.wav|Daar ik een poos lang ook uw vader was geweest, verbeeldde die Barberin zich, dat ik mij daarvoor wilde laten betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008245.wav|Ik had uw doorzicht meer recht moeten doen. Menschen van uwe talenten stoken in het geheim|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002901.wav|zonder dat een solliciteur en een advocaat voor A instrumenteeren en verschijnen, en een ander solliciteur en advocaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000969.wav|De dokber vond bet een heel voorspoeddg en mooi kind. Men zou hem wel vijf maanden kunmen geven I Is zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002056.wav|of een heerlijk springtouw in den zak, honderdmaal te moeten schrijven: 'ordentelijke kinderen komen met schoone handen op school|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001021.wav|Juichen zullen we. Maar eerst dan, wanneer de hemel bloedrood is van den brand, die het vreugdevuur voor je vrijheid zal zijn!. Fluks! werkt nu aan je bevrijding door de vijl over de voetboeien te laten gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000186.wav|Dat was altijd zeer betrekkelijk. Maar toch, dagen nu verliet hij zijne kamers niet, at daar, werkte daar, vertoonde zich niet. Matbleek was zijn|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000047.wav|ziet hij alom de braakakkers vervuld met deftige schapen en vroolijke lammeren, die op de stoppels grazen; ziet hij den ploeg drijven door de stoppels van andere, die dit jaar hun vrucht zullen moeten opbrengen|2506|neutral
+wavs/train_1724_795_001627.wav|Ze eindigde haar zin niet, want Belle schudde het hoofd en viel haar vriendelijk in de rede: Volstrekt niet grappig; waarom zou Daisy veel japonnen hebben, als ze nog niet uitgaat? Er is niets geen reden om naar huis te schrijven, Daisy, zelfs al had j' er een dozijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001776.wav|en hoe ik my niet zelden onwillekeurig verdiepte in waarnemingen van en beschouwingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001230.wav|men moet rijk zijn, om het vol te, kunnen houden. Van de tien huisgezinnen die ik gekend heb of nog ken, zijn er negen, die meer dan hun inkomen verteeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001477.wav|Deze boomgaard is even gevoelig voor de maand Mei als ieder andere. Hij heeft zijn goudenregen en madeliefjes; het gras is er hoog|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000607.wav|Willem en Knol liepen naar den plas. 'Jacky, wat doe je daar?' Maar Jacky gaf geen antwoord. Door een teeken gaf hij den Nederlanders te verstaan, dat ze naast hem moesten gaan liggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_003076.wav|en waarom hier voor de sherry van gisteren is uitgetrokken een shilling en acht pence, terwijl ik daar nog eens twee shillings op de nota vind|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000404.wav|Dat ziet er hier ook goed uit,' zei van Aardenburg, terwijl hij zijn oog langs een groot in vakken verdeeld rek liet gaan, dat twee zijden van den muur bedekte. 'Wat is dat allemaal|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001355.wav|dit waren Vlamingen, die hun vaderland verloochend hadden, en de gunst der vreemden door laagheid poogden te verkrijgen: zij roemden op de schandnaam van Leliaard als op een erewoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000884.wav|wel hy er niet door wakker werd. Nu eens werd hy in de Russische steppen het een of ander schimachtig personage noemde die namen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001433.wav|Wat, water? Dat komt nooit zoo hoog, dat gij in het legerkamp er last van hebt! Doch één ding is maar jammer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000326.wav|Indien gij ons niet wilt gelooven, zoo bezie slechts zijnen rug! Dit zeggende ontblootte hij den rug van mijnen broeder, en liet dien aan den regter zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000030.wav|hier eene half opene, daar eene geslotene deur; al de meubelen in het rond. En waarom was oude Orlick daar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000791.wav|Een enkele valbrug verenigde dit sterke eiland met de omliggende dalen. Zodra de ridders aankwamen, gaf de waker van de poort het teken aan de binnenwacht, en weldra krijsten de zware deuren op hun hangsels|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_005008.wav|hadden goede diensten bewezen in den vrijheidskrijg, hadden zich in de Leycestersche voorrangtwisten trouw aan der Staten zijde gehouden, en hunne verwantschap aan het huis van Nassau maakte hen welgevallig aan Maurits en gaf hun aanzien in de oogen des volks|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000185.wav|Heb geduld, currit rota, het rad wentelt de geest van Parijs, deze demon, die de kinderen des toevals|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003125.wav|op den muur liepen krijgsknechten in glanzende harnassen en met helmen op. Toen hij dwars door de heele stad had geloopen, kwam hij weer aan een poort in den muur|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002835.wav|En kom, o beminlijke Held, mede met mij naar de stad, die draagt des verstorvenen konings naam, naar het goddelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001806.wav|en zoo weinig hoopte of wenschte, om hetzelve ooit weder te bezoeken, scheen zij een zonderling verlangen te koesteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005924.wav|Op dit bevel richtte de poedel, die tot nogtoe doodstil was gebleven, zich plotseling op, zette zich op zijn achterste pooten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002259.wav|onsterfelijk in de andere, die het goede kunnen ontwikkelen, aanblazen en schitterend doen lichten, en die het kwaad nooit geheel kunnen uitdooven|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000894.wav|Maar toch, met een bizondere gave van zelfverheerlijking, wist Adolfine nu Floortjes uitzet tegenover Cateau te verheffen boven al die kanten flèbbeldingen van Emilie|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002892.wav|Wanneer zij echter somtijds door de wapenen overrompeld werden, bogen zij allen gehoorzamelijk de nek, en Deconinck veinsde tijdelijk alsof hem de spraak of het verstand ontgaan ware; maar dan sliep de vos toch niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000617.wav|Aldus verstreek ruim een uur. De waardige herbergier had ten minste driemaal de courant gelezen, van den datum af tot den naam van den drukker toe. De vreemdeling verroerde zich niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002944.wav|om een galmtoon aan te slaan, om meer te gelijken op wat hy de echte geestelykheid noemt. Zoo neemt Sapsea ook by den afloop|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000083.wav|Dat vind ik een kostelijk plan,' hernam Jan op denzelfden toon. 'Wij houden je aan je woord. Fanny, wij moeten naar een vrouw en naar een huis voor hem uitzien|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000145.wav|En hij bracht haar naar het kacheldeurtje toe. Wat ziet het daar zwart uit! zeide zij; maar ze ging toch met hem mee, zoowel door de kolom als door de pijp, waarin een stikdonkere nacht|2951|neutral
+wavs/train_2450_6737_000126.wav|aan een kant van de plaats; een andere, die p. waarschijnlijk spoedig moest vertrekken, was reeds naar de open ruimte gebracht. Twee met plompe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000816.wav|Wat zij nu uitte, scheen haar voorgezegd te worden door de stem, en hare houding en gelaatsuitdrukking schenen een poze te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000764.wav|ik haat je, omdat je een groote dame bent, omdat je met al die ellendelingen vrienden bent; ik haat je, omdat je niet van ons kind houdt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000071.wav|en niet minder over de woorden, welke Willem III gesproken had. Dat de Prins geschokt was, dat hy raad en troost noodig had, daarvan was Buat niet verwonderd, wel, dat hy er voor uitkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007851.wav|Door een zwenking reed zij vlak tegen Tscherbatzky aan, hield zich aan dezen vast en knikte Lewin lachend toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008756.wav|dat hij zich nader bij den grond bevond en aan een bizondere elasticiteit van beweging bespeurde Wronsky, hoe zich de snelheid van zijn paard had vergroot|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002885.wav|Dat zou nu juist een leventje voor mij zijn, dacht de jongen, toen hij onder den vleugel van den ganzerik kroop. Maar morgen zal ik wel naar huis gestuurd worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002651.wav|Zoo zal ik u den sleutel van dit raadsel in handen geven! dat zal mij tegelijk verlichten; want ik ga onder door verdriet en ergernis, die ik altijd moet verkroppen, en ik heb niemand, niemand waaraan ik mijn hart eens kan uitstorten|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002837.wav|Hy was, zooals de meeste Europeanen in Indie, zeer bleek, hetgeen echter in die streken geenszins voor een blyk van minder goede gezondheid wordt gehouden, en hy had fyne trekken die wel getuigden van verstandelyke ontwikkeling|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000947.wav|als wij er dan maar met een t a h a n! op los trokken, onder officieren, die niet op de hoogte waren van de krijgskunde van den nieuweren tijd? Immers niets! - Nogmaals|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000139.wav|goed! zwijg nu maar,' voegde Hoogenberg zijn neef toe: 'je zult mede je aandeel dragen: hou je nu maar stil en eet je letters in vrede|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001529.wav|terugkwam, van een otaris, en getuigen voorzien, om een roces erbaal te laten opmaken van het gebeurde, en deswegens op de plaats zelve, waar het gebeurd was de noodige getuigen in te winnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001694.wav|Hij was er treurig om, maar wat kon hij er aan doen? En tragisch maakte hij zich in zijne gedachte, zichzelven en haar: speelballen van het lot|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007137.wav|En het is een opmerkenswaardig voorbeeld van de verwarring, waarin deze tegenwoordige eeuw vervallen is, een bewijs hoe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001291.wav|en ik zeg maar, dan had Beumer er toch nog meer aanspraak op, als eigen bloedneef, maar aan Pons was het al van te voren beloofd|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000851.wav|Maar al mijmerde hij niet, de stemming was onafweerbaar, als een druk op zijn breede borst, als een ziekte van teederheid, een malaise van sentimentaliteit in zijn anders heel praktisch gemoed van|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_002092.wav|had gelegenheid, om zich te herstellen, door deze tusschenspraak van den Schipper. Evenwel ontglipte aan MARIA geenszins zijne oogenblikkelijke verwarring|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001457.wav|der geheele aarde is, die haar hier houdt, zoo moet ik u bekennen, dat ik mij te midden van al deze schoonheid zeer ongelukkig gevoel|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000407.wav|voor haar blik zag zij Theo, zag zij Addy, haar blonde en haar bruine liefde, en zij voelde zich te zwak. Zij wist, dat zij hierin hare hartstochten niet kon overwinnen, hoewel zij ze leidde|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_001798.wav|ten einde in tijd van nood daarmede den kost te kunnen winnen, wat ik, om niet ten laste van anderen te leven, bij de hand dacht te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005304.wav|Meikulfus met zijn geestelijken op den dorpel, het lijk des Graven af, dat terstond binnen de kerk gedragen werd, alwaar de lijkmis gevierd moest worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000079.wav|Toen ging zij naar het kind, nam het in hare armen en bracht het tot hem: - Christie, omhels hem en geef hem een zoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000308.wav|Maar Estelle, nerveus, kon niet lang blijven zien, al bewonderde zij. En zij had een nieuwsgierig verlangen, tweemaal vrouwelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002749.wav|dat wy spoedig de lente zullen zien wederkeeren, wisten wy niet, dat wy eerst nog Maart met zijn gure stormbuien en April met zijn regenvlagen moeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003187.wav|Het is een proces, dat buiten dit groote en vrije land niet zou kunnen bestaan. Ik zou zeggen, dat het gezamenlijk bedrag der kosten in Jarndyce en|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001153.wav|Dien dag leefde zij wonderlijk, zooals nooit te voor. Zij wist, als zij er over dacht, dat nu te gebeuren stond wat zij, als zonde en wandaad, nooit had gewild|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_007682.wav|of beklag. Zij zegt, dat wij heel goed voor haar zijn; dat haar oude, lieve, zorgzame jongen zich aftobt, dat weet zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001098.wav|Eindelyk is de laatste kaars geheel opgebrand en het daglicht dringt door het venster. Het heeft nog niet lang geschenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005990.wav|Toen Wegg in de aangeduide buurt was aangekomen, vroeg hij wel een keer of zes naar Boffin's Laan, totdat het hem inviel naar Haraiony Jail te vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001434.wav|den strooper binnen bragt, welks schot in de nabijheid van Blaricum de aandacht van den Drossaard getroffen had. De koddebeijer, welke toevallig wist|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000349.wav|Er kwam iets op ons af en mijn hart stokte in mijn keel, ofschoon ik had kunnen lachen, toen ik bemerkte, dat het slechts een kat was. In dit vertrek brandde in den haard een vuur en de lucht was hier doortrokken van|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_006195.wav|Heb ik hier ooit iets uitgevoerd? Heb ik ooit den bezem aangeraakt, de matt en gespreid of opgerold|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008828.wav|die met zijn innemend lachje iets tot haar zeide, waarover zij bloosde en zich scheen op te winden. Er lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000563.wav|Geen oogenblik kon zij ophouden te groeten. Maar zij naderde nu de stad; als coulissen schoven de oude huizen op; de geheele stad|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002575.wav|De beul van Philips, de hertog van Alba, was in het land gekomen; mijn meester, die hem gerust en vertrouwelijk was te gemoet gegaan, de waarschuwingen niet achtende van zijne beste vrienden, listig door hem in den strik gelokt, was gevangengenomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002642.wav|en terwijl zij zacht heen en weder wiegde, maakte haar zetel een geluid, als van elken anderen stoel onuitstaanbaar zou zijn geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006153.wav|Zij was koud, verstandig, maar niet onvriendelijk. De moeder zou misschien niet zoo ingenomen zijn geweest, als haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001155.wav|Terwijl hij aan het overwegen was, ging de deur van het hok open en een paar soldaten traden binnen, die hem zijne voeten zoo veel losbonden, dat hij gaan konde, en hem vervolgens met zich voerden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000349.wav|van den weerstuit en kwam in eens op een gelukkigen inval, dien hy ten behoeve van Trottle meende te moeten uitkramen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001997.wav|Zijne oogen hadden hunnen glans hernomen, en zijn gelaat stond vrolijker, hetgeen den juwelier deed veronderstellen, dat zij hem eene voor zijne liefde gunstige tijding had gebragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000179.wav|Achilles openbaarde zich niet, voor zij hem het zwaard gaven. Ik houd het nu vast en de wereld zal nog van Pitt Crawley hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002266.wav|zoo ras de Heer Buat ergens in gaat, zendt gy er een hier naar toe met de boodschap, waar hy zich bevindt; en blijft zelf met de overigen in de buurt opletten, of hy zich ook verwijdert|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004739.wav|of hem de eene of- andere kleine beleediging heeft aangedaan, of tegen wien hij, ook zonder beleediging, een haat heeft opgevat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011117.wav|in cirkels moeten schaatsenrijden, of in lange rijen moeten glijden, lichtte zij juffrouw Bella altijd een beentje — in het gevoel der|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001113.wav|Mevrouw Jennings fluisterde Elinor haastig toe: Zie, dat je alles te weten komt, kind. Ze vertelt je, wat je wilt, als je maar vraagt. Je ziet wel, ik moet bij Mevrouw Clarke blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001409.wav|Neen; vrienden der slavernij, wischt eerst van de lijst der menschelijke hartstochten den brutalen lust uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009633.wav|de olifant vooraan, en de vlieg, met een bescheiden besef van hare nietigheid, beleefd de achterhoede uitmakende|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003169.wav|Ik moest wel tot de volle bekentenis komen, en waarom ook niet aan hem, den vreemde voor u, naar ik toen meende, en die vermoedelijk nooit uwe kennis zou maken|1724|neutral
+wavs/train_5809_8568_000354.wav|Een Kind ziet een Horloge; het trekt zyn aandagt, als iets moois, hy ziet het in Moeders handen, zy doet het open, zy toont hem hoe fraai dat het gemaakt is, en zegt het waar toe het dient|5809|neutral
+wavs/train_2450_6737_003091.wav|dat hij met geweld zou worden weggevoerd, een maatregel, welke Sam ronduit zei, dat hem eigenlijk door zijn plicht werd voorgeschreven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003967.wav|Dat de berichtgever, die mij met valsche tijding uren ver buiten uwe legerplaats lokte, zelf de rol heeft gespeeld, welke mij zoo schuldig moest maken naar uwe meening|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001502.wav|Die Heer, welke u voorbijging, is de bekende Pensionaris van deze Stad met zijne huisvrouw. Gij zult zeker wel van hem gehoord hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002260.wav|De oude Graaf, vol strelende hoop, begaf zich met betrouwen naar het koninklijk paleis. Hier werd hij in een grote en prachtige zaal geleid. In de diepte van dit vertrek stond de koninklijke troon|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003632.wav|ik zal zorgen, mijn Heer Buat! dat u morgen het vrij-geleide worde ter hand gesteld.' 'En wat zal ik aan Lord Arlington antwoorden?' vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000987.wav|Eindelijk look Othomar zijne oogen. In zijne ooren ruischte het door, steeds door. Maar onder het geruisch zelve|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006350.wav|Zijne vrouw en hunne eenige gekleurde meid, oude Tante Dina, waren met bijhelpen bezig; terwijl|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000106.wav|en dan streelde hem de vertrouwelijke uitdrukking van haar gelaat, haar koket lachje, en de wijze, waarop zij haar schone vormen altijd wist te doen uitkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000905.wav|Ik doe het ook; het wordt waarlijk anders te vermoeiend! 'Natuurlijk' zei Bronkhorst 'Ik weet hoe doodaf ik was, die avond van de Bornes|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009140.wav|De solliciteur keert zich om, leunt met zijne armen over het hek boven aan de stoep en kijkt naar den lantaarnopsteker, die nu dichtbij gekomen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001329.wav|ja door geheel Westvriesland, had zij ijsselijke sporen van verwoesting nagelaten. Hier was een boom van een gespleten; daar een koebeest, daar een schaap in het land doodgeslagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_001311.wav|vanzelve voor mijne oogen: niets is veranderd, behalve ik; en zelfs ik kan mij, zoodra ik wil, weder in een vroegeren toestand verplaatsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002002.wav|was als versteend. Hij dacht: ik ben er in geloopen. Bevend, buiten zich zelven, met gloeiende oogen richtte Marius zich op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005436.wav|Drie vingerhoeden en eene erwt, met een, twee, drie, en twee, drie, een. Houdt jeoogenopen, en let op waar de erwt blijft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000913.wav|ontstoken, welke men kelderrotten noemt. De kelderrot, die meer rookte dan verlichtte, maakte het inwendige van den olifant slechts onduidelijk zichtbaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000611.wav|doch in plaats van dat, wikkelde de onverlaat zich in het versmade voorwerp, bromde iets tusschen de tanden en sliep in. Hadden Frits en Suze ook maar kunnen slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002217.wav|Van grof papier en slordig dichtgevouwen, mishagen sommige brieven op het eerste gezicht. De brief, dien Basque had gebracht, behoorde tot die soort|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004695.wav|ik zeg u, dat het de familie Pet was; Conkey had er niet meer deel aan dan ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001601.wav|De kluiver op, reef de val van de marszeilen, stuur sterk lijwaarts en bezet de kanonnen, brulde de kapitein, toen er een Portugeesch zeerooverschip in het gezicht kwam, met een pikzwarte vlag in top.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000838.wav|Sedert gisteren heb ik slechts aan u gedacht, en dat ik dezen morgen zelve kwam om mijne schuld af te doen, is wel een sterk bewijs, dat uw persoon mij niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004835.wav|en al de oude, zwarte meubelen met het verschoten sits, precies zooals de majoor ze zich nog uit zijn jeugd herinnerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002398.wav|tegelijk met een melancholie van zwart zwijgen en zwarten hoogmoed. Hier klonken de woorden gedempt. Dit was nog geheel gebleven als het altijd geweest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001302.wav|Montorgueil, in de straat Mandor verschenen groepen die vaandels zwaaiden, waarop men in gouden letters het woord sectie met een nummer zag|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003866.wav|Naar de Verstraetens, naar familie van haar zwager? Het stormde om haar heen en zij. zij voelde zich verloren in hare zwarte eenzaamheid, steeds meer en meer zinkende in een afgrond van smart en modder|1666|neutral
+wavs/train_2450_3478_000213.wav|en stortte met donderend geluid in het meer achter ons. Oogenblikkelijk snelde Holmes tegen den berg op en na op een rotspunt plaats genomen te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000859.wav|Welk een goed schepseltje was die Caddy, nu zij haar man en haar jammerlijk kindje had om lief te hebben en haar huishouden om voor te zorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001723.wav|pakte hem voorzichtig bij de mouw van zijn jas, en trachtte hem tegen te houden. De proost keerde zich toen om, en zag het paard in de oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001235.wav|De dag op zee met den stoomer naar Molde was als een pleiziertochtje, niettegenstaande den regen, die hen van boven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001623.wav|Zij nam het zeer kwalijk, dat men aan oude lieden, wier gezicht begon te verzwakken, en die toch buiten lectuur weinig anderen troost konden vinden, juist die eenige uitspanning zoo moeilijk maakte|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000495.wav|Meta verscheen den volgenden morgen eerst om tien uur; haar eenzaam ontbijt smaakte haar niet, en de kamer scheen ongezellig en rommelig, want Jo had de vazen niet gevuld, Bets had geen stof afgenomen, en Amy's boeken lagen overal verspreid|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001246.wav|maar hij moet mij vergiffenis vragen en betere manieren beloven. Dat zal hij niet willen doen, zeide Cassy. Niet willen? Neen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000749.wav|Daar heb je dien bluffer, dien praatjesmaker!' 'Kijk dien kalen jonker nu eens deftig stappen!' klinkt het hem reeds te gemoet. Eli Heimans, Willem Roda Hij kijkt recht voor zich uit, maar ziet toch wel, hoe aller blikken uitdagend op hem gericht zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001872.wav|e punten der standers, die deze banieren droegen, waren te zamen verbonden door een rondloopend festoen van sparreloof met bloemen vercierd, hetwelk alzoo het terrein der verkooping afbakende|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000301.wav|Wat haar aangaat heb ik geen berouw van mijn huwelijk. Maar verder, wat een tegenvaller, wat een deceptie|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001549.wav|Men ziet het landschap even goed als in een rijtuig, en men heeft dat onaangename gevoel niet, dat de paarden moe worden. De locomotief is geen voorwerp om medelijden in te boezemen en die gaat nooit op hol|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001206.wav|Liever niet, zei Anton Dercksz somber. Neen, dàt moesten ze maar onder elkaâr uitmaken: hij was er de man niet naar zich te steken in lastige dingen, die hem niet aangingen|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_000220.wav|Dit wilde ik alleen aantonen, dat yder Volk zyn eigen Schryvers, zo wel als zyn eigen Helden en Staatsmannen moet hebben, en, zo men lang genoeg geleerd heeft, ook hebben zal|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001713.wav|Wees overtuigd, mijn Heer!' vervolgde de Gezant: 'dat zoo dikwerf gy de belangen van mijnen Koning behartigt, gy tevens die behartigt van dezen Staat en uwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001905.wav|Zooeven was hij er nog op, hij behoorde tot de bemanning, ging met de overigen heen en weder op het dek, hij had zijn deel van lucht en zon, hij was een levende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005984.wav|Wij hebben al zooveel teleurstellingen gehad, nu loopt het ons mede; de wind is veranderd. Wie weet welk geluk ons nog wacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002830.wav|TWEEDE HOOFDSTUK. VOORLOOPIGE VROOLIJKHEID. Men weet dat Laigle de Meaux veeleer bij Joly dan elders te huis was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002298.wav|Iolàos hield de rossen in en Herakles sprong af en hij overhandigde de heilige Appelen aan den opperpriester van Zeus en zij omhelsden hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000146.wav|Na aan De Witt de brieven van Arlington en Sylvius ter hand gesteld te hebben, had Buat, ingevolge de belofte aan zijn vrouw gedaan, zich naar Mevrouw Musch begeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002447.wav|Elken morgen ging moeder, zoodra ze gekleed was, dikwijls reeds bij het aanbreken van den dag, voor het venster zitten en tuurde de straat in tot het donker werd en ze niets meer kon onderscheiden. Ze wilde niet hebben, dat vader of ik haar aflosten|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000746.wav|Een zacht gekreun uit de kinderkamer drong tot hem door. Van Herwijnen richtte zich op en luisterde een oogenblik of de kleine ook misschien weêr zou inslapen; maar het kreunen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002376.wav|en klopte den generaal gemeenzaam op den schouder, met een blik van zelfvoldoening, terwijl hij sprak: Nu, wat zegt Zijne Excellentie er van; heb ik niet kostelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_7099_000026.wav|dien hij echter terstond onderdrukte met het voornemen, om volstrekt geene aanleiding te geven, datiemand zin in hem kreeg. Uit eene|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001097.wav|Spreek haar van mijn ellende en mijn berouw; zeg haar dat mijn hart haar nimmer ontrouw was, en zeg zoo u dat wilt, dat zij op dit oogenblik mij dierbaarder is dan ooit|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_007057.wav|en Nikolaas had niet alleen de eer van naast juffrouw Snevellicci te zitten, maar ook van haar mama aan zijn rechterhand en|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000471.wav|Niettegenstaande hun vrijere manieren, zijn Amerikaansche meisjes, wanneer je ze eenmaal kent, toch héél aardig. Dat ben ik geheel met u eens, antwoordde Brooke|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004162.wav|De verbazing troont op de aangezichten der coterie van den heer en mevrouw Alfred Lammie, nu de verkoop hunner schitterende meubelen en andere bezittingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002009.wav|maar eensklaps dondert van boven het fort van St. Ladislas, dat zijne wallen om den burcht breidt, een schot en dreunt over de zwarte stad|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003282.wav|Dit gezegde was niet beleefd, maar het scheen hem echter tevreden te stellen: en hij sprak niet weder, tot wij de deur van de herberg genaderd waren. Toen zeide hij, terwijl hij mij de hand op den schouder legde, op een plechtigen toon|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001825.wav|Ik heb mijn vijf zinnen zoo terdege bijeen, dat ik de uitgestrektheid van mijn ellendig leven niet alleen gevoel, maar ook volkomen begrijp. Hadden ze je dat doen gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003085.wav|DERDE HOOFDSTUK. DE ONTVLUCHTING. Denzelfden nacht had in de gevangenis La Force het volgende plaats: Er was tusschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007495.wav|Ik hoop, dat de jonge dame, met wie je, naar ik hoor, in den echt wilt treden, in alle opzichten hem waardig zal wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001952.wav|Men had vrij veel oplettendheid noodig om hem te verstaan, daar hij zoo binnensmonds sprak en zijn voorkomen daarbij zoo levenloos bleef|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003273.wav|maar Regina zei op zulk een ernstigen toon dat zij er reden voor had, die zij hem later wel zou meedeelen, dat hij zich verplicht achtte haar te waarschuwen dat men elkaar te ieder stond weer kon tegenkomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003787.wav|Ik legde Mattia zoo gemakkelijk mogelijk, en op een paar kisten klimmende, plaatste ik mij zoo hoog als ik kon met Capi naast mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002606.wav|Hij kreeg een berguil naast zich op den den, en vlak boven hem streek een havik neer op een tak. Dat zouden anders gevaarlijke buren zijn geweest, maar nu keken ze niet eens naar hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002949.wav|nam daaruit een oud muziekboek, welks bladen geel van ouderdom waren, en zag het door. Dit was een boek van mijne moeder, zeide hij tot|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010245.wav|John knikte en de heer inspecteur ging alleen naar de onderdeur van het buffet. Uit de donkere gang naar het kabinetje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001607.wav|Wij hebben uw' brief met vreugde ontvangen, en wij zenden u dezen, voorzien met het zegel van onze verhevene Poort, den bloemhof der hooge|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001773.wav|Dit geschiedde den twintigsten van Herfstmaand. Nog twee weken werd dat ontzettende lijden, elken dag grooter wordend, geleden! Den hoed af voor zulke helden en heldinnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005066.wav|Meesters zijn gewoon, dat al die dingen voor hen gedaan worden, en natuurlijk denken zij zooveel niet daaraan. Dat kan men niet van hen verwachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004015.wav|Zij waren nu weder op den grooten weg, en John stapte achter zijn geleider voort, peinzende over hetgeen hij zoo even had gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001417.wav|Zonder ongeluk te willen kraaien boven uw huis, jongeheer Vendale, wensch ik utoch toe dat het goed mag afioopen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002380.wav|aldus bij uitzondering onder de élite van de akademie is opgenomen, ja hoe er prijs op zijn omgang gesteld en om zijn vriendschap gekuipt wordt door zoovelen, die door geboorte en beschaving uitblinken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000931.wav|Dan zullen wij elkander wel niet meer zien, zeide Jawschin opstaande en zich tot Wronsky wendende. Waar gaat ge van middag eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001040.wav|Maar de zedelijke slaapziekte, die in allen deele onze natie meer en meer begon te bekruipen, was ook tot het heilige doorgedrongen. Eens vooral, wilden wij dit hier aanmerken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005975.wav|werd onze bekommering door hem niet veel verminderd. Na verloop van tijd vernamen wij echter, dat er ten behoeve van Richard|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003928.wav|zullen zij zonder veel moeite kunnen uitrekenen, dat de dag, volgende op dien, waarop mijn ontmoeting ten huize van Heynsz plaats had, een Zaterdag was, en wel die, waarop Tante Van Bempden mijn zuster en mij zou komen afhalen om ons naar haar buitengoed te begeven|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000782.wav|als gij hier geboren waart, dan zoudt gij er niet eens aan denken. k slaap even gerust, of het stormt, dan of het goed stil weêr is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005197.wav|die met eenig gevolg van een morgenrit huiswaarts keerden. Verheugd naderde hij, in de hoop van ten minste een blik van zijn geliefde te erlangen; maar wie schildert de verontwaardiging, welke hem beving|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000446.wav|Om twintig minuten over drie stapten wij uit den trein en na haastig geluncht te hebben, vertrokken wij onmiddellijk naar Scotland Yard|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001722.wav|Kom te Compiègne met mij, doe u door de beste Edelen uws lands vergezellen en val voor de voeten van mijn broeder om hem als een boetvaardige leenheer hulde te doen. En dan? vroeg Gwyde met verwondering|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002118.wav|zoodat de vrienden hun maatregelen daarnaar kunnen nemen, zonder te vreezen, dat men aan dezen kant van meening zal veranderen. Doch ik moet u ook zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000578.wav|dan waren mijne beide kinderen zoo maar in eens naar een schip vernoemd. Maar immers' zeide hij, heeft mijn vriend VAN VLIET twee zonen, die mogt hij ook wel bedacht hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000444.wav|Lieve, overdrijf je niet wat? Ik begrijp heel goed, het is een van je bojen, en alleen al uit christelijke naastenliefde heb je medelij' met de verdoolde, maer|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_009792.wav|toen die kerkklokken in den omtrek, die het oyer den tijd eens waren, vijf sloegen. Newman luisterde naar den laatsten slag en klopte toen aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000411.wav|en ten slotte door den moed en den durf, die van hem uitgingen en de blijde opgeruimdheid, welke nog het voorrecht zoowel van zijn als van haar leeftijd was, haar weer den glimlach op het gelaat deed wederkeeren|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000047.wav|Wanneer deze in het Frans leger gekomen waren, werden zij tot in de tent van de Veldheer De Chatillon gebracht. De Deken der wevers naderde met stout gelaat voor de Landvoogd en sprak|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000593.wav|Ik raadde waarop zij doelde; een smartelijke twijfel, eene vreeselijke onrust overviel mij, eene vraag brandde mij op de lippen, maar ik verloor den moed die te uiten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008451.wav|en zag hem vastberaden in de oogen. Ik heb u eerst naar Anna gevraagd en ge hebt mij geen antwoord gegeven. Hoe gaat het haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000610.wav|dat hij den volgenden dag weder het geluk zou hebben, met dat engelachtig meisje in gezelschap te wezen, wanneer WEYERMAN zijne partij aan den Overtoomschen weg geven zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000315.wav|Het 'Goddank!' dat mevrouw van Aardenburg ontsnapte, was zoo welgemeend, dat Julie haar moeder met verwondering aanzag. 'Waarom bent u toch zoo verschrikkelijk tegen Louis Rivière,' vroeg Julie|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010422.wav|dat ik, terwijl ik heel goed weet wat ik ben, toch dankbaar kan zijn, en dat allemaal verdragen kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006274.wav|Mevrouw de gravin, laat mijnheer eens uit. Als gij nog eene minuut verspilt met naar mij te kijken, zal ik het u nooit vergeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003851.wav|Met uw verlof, mylady, zegt Guppy, zal ik nu ter zake komen. Ik ben, gelijk ik uwe ladyschap in mijn eersten brief gezegd heb, in de rechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004735.wav|dat Signor Billsmethi zijn nieuwen cursus met een groot bal zou openen. Augustus Cooper was een handelaar in olie en verfwaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003829.wav|toen de herbergier uit de kamer ging, om hem naar het voorhuis te volgen, en hem daar te verzoeken, om haar geld terug te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000575.wav|drong Noureddin op zijne beurt aan, dat hij eenige der lustres of kristallen kroonen zou ontsteken. Gij moet wel zeer op uw gemak gesteld zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000769.wav|Die kleine zaak tusschen ons, mynheer, mocht wel een beetje grooter worden, gelet op de moeite die wy ons geven, Benjamin zoowel als ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000607.wav|terwijl de heuvelachtige grond, die mij nog van het dorp scheidde, met goudgeel koren of sneeuwwitte boekweit bedekt, niet weinig toebracht om de bekoorlijkheden van dit landgezicht te vermeerderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002914.wav|het is eene heerlijke zaak, en zij moet niet vergeten worden. Het is eene heilige zaak, en zij moet niet verlaten worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001662.wav|om den toeschouwer in angst te doen verkeeren, dat de blaauw zijden stoffaadje op den duur niet bestand zou wezen tegen de uitzetting van de geweldige vleeschmassa, die zich daarachter verhief|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_003150.wav|Men zal zich een juister beeld van dien zonderlingen geometrischen, plattegrond kunnen vormen, wanneer men zich verbeeldt op den donkeren grond een grillig oostersch alphabet verward door elkander te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002134.wav|maar lang zoo breed of zoo zwart niet, en de lucht geleek naar een reeks van dof gloeiende, roode strepen met zwarte strepen vermengd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001424.wav|Ik ben wel ongelukkig, riep hij op klagenden toon, dat ik juist hier mijne netten moest uitwerpen, om eene zoo groote dienst aan een' ondankbare te bewijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000178.wav|en de school was nog lang niet uit, daar kwam de oppasser, of hij de jongeheeren, mijn broertje en mij, mee kon krijgen want die moesten dadelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005078.wav|De weg was goed, de kales, die Lewin haar gegeven had, gemakkelijk, de paarden liepen lustig|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001816.wav|Pa zei niets en radeerde door en ik slierde een schrift naar me toe, en ging met de ellebogen onder mijn hoofd erin zitten turen. Maar ik zag niets, want er dansten allemaal sterretjes voor mijn oogen, zoo woest was ik|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000088.wav|liet van ontsteltenis den inhoud van haar koekenpan over de plaat druipen, toen zij den Onderschout met een barsche stem hoorde roepen: waar heb je dien vent verstopt, die hier dezer dagen gehuisd heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000211.wav|De roode vlag viel. De kogelregen was zoo geweldig en dicht geweest, dat hij den vlaggestok, dat is de punt van den boom van den omnibus, had omgeworpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001069.wav|op eenigen afstand door al de huisbedienden gevolgd. Het huis was dus geheel verlaten, toen Emmeline en Cassy de achterdeur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001589.wav|en rookte zij met aardige onbeholpenheid en een vooruitgestoken klein mondje. Lachend nam hij de sigaar af en rookte die verder|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000916.wav|Geen de minste achterdocht was dus bij hem gerezen, om hem voor te bereiden op hetgeen gebeuren ging, en toen het hem ten slotte geheel onverwacht werd geopenbaard door een brief van Lucy zelve|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000207.wav|als gevolg van Sarinahs poeiertjes, bleef zij niet zitten, maar ging op een divan liggen, met haar gezicht naar de muur en haar ogen dicht Was het waar, was het niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2981_2211_000048.wav|En haar booze broeder boog zich over haar heen en lachte hatelijk, zooals slechts een duivel kan lachen. Daar viel het dorre blad uit zijn haar op de dekens neer|2981|neutral
+wavs/train_2450_5459_000222.wav|Begrijpt gij mij? vroeg zij, terwijl zij Olivier's nadenkend gelaat beschouwde. O, zeker, mejuffrouw, antwoordde Olivier met vuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000427.wav|te bereiken. Maar toen de brug instortte, kwam er een afgrond te voorschijn. En bovenal gevoelde Marius toen opwellingen van onbeschrijfelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002848.wav|Ten zij Uwe Hoogheid het anders verkiezen mocht,' zeide Heenvliet. 'Ik keur alles goed,' antwoordde de Prins: 'en nu, daar weer en wind gunstig en alles gereed is, op weg maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003771.wav|in dat oogenblik op slechts een el afstands zijn van een geboeiden medemensch, wiens uren onherroepelijk geteld zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_003065.wav|Enjolras, altijd tegen de borstwering geleund, zonder zijn oogen van het einde der straat te wenden, knikte toestemmend|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001189.wav|eerstdaags komt zijn vriend Sylvius hier, en zoo zy eenig kwaad brouwen, zal het spoedig uitkomen. Zorg, dat er als dan op beiden scherp gelet worde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001868.wav|Ik weet wel, het is het welbehagen van God geweest, dat zij dezen dag niet zien zou; maar mijn kinderlijk hart smelt in droefheid op de gedachte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006545.wav|moeielijk en zwaar om geregeld te overleggen. Nu kwamen de pakjesdragers bij haar en boden hun diensten aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006371.wav|Zoo hij al tijd gehad heeft om na te denken, sprak Eugène heeft hij geen tijd gehad om er beter over te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000792.wav|Het is geen pretje den geheelen nacht op te zitten, ik wou wel, dat u het voor mij mocht doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000490.wav|Nog vol verbazing over het wonder, dat hij met eigen oogen aanschouwd had, vertelde de sultan hem alles in bewoordingen, die hem niet aan de waarheid van de zaak lieten twijfelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001167.wav|hem in haar oogen tot iets anders zouden gemaakt hebben, dan tot den Lodewijk Rivière, dien zij altijd had gezien op de wandeling en op partijtjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001271.wav|Voor jelui? Dus voor mij ook? Als gij ten minste niet bang zijt, ja zeker! Nu, kom dan zoolang maar in de gang, dan zal ik Vader roepen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000736.wav|het was verhuisdag geweest. Daar lagen scherven van borden, stukken gips, lompen, oude hoeden en alles, wat als nutteloos weggeworpen was|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_004729.wav|Ik kan u liefhebben. Dat doe ik al, en ik zal beproeven u te helpen om een goed christelijk meisje te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009516.wav|dat er onmiddellijk een einde gemaakt werd aan den vertrouwelijken omgang tusschen mevrpuw Newbright en mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001312.wav|en noch gasten noch bezoekers meer ontvangt. Ik zou een voorwendsel bedenken dat mijn verblijf in het naburige stadje wettigt, en van daar uit was de aanleiding tot eene visite licht gevonden; het verdere zou dan van de ontvangst afhangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000734.wav|ik heb een zeer drukken dag gehad, antwoordde ik. Het moge u zeer dwaas toeschijnen, voegde ik er bij, maar ik weet heusch niet, hoe gij dit zoo weet. Holmes glimlachte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000265.wav|Willem las in zijn vaders oogen boosheid noch verwijt, maar wel veel smart en zooveel liefde, dat zijn hart vol werd; hij beet zich tot bloedens toe op de lippen, maar vermocht zijne tranen niet te bedwingen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_001638.wav|In de eerste dagen na het bezoek van Schout Gerrit met Jacob Jansz., scheen hij zich volkomen wel te bevinden in die volstrekte afzondering, en juist gevonden te hebben wat hem noodig was: de gelegenheid om tot zich zelven in te keeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001464.wav|Ik weet nu dat gij mij verstaan en gehoord hebt. Wilt gij nu niet vrijwillig uittrekken, wacht dan de gevolgen af|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000488.wav|Is beter, door hen gedood, dan door de eenden gebeten, door de kippen gepikt, door de meid, die aan de kippen eten geeft, geschopt te worden en in den winter gebrek te lijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000825.wav|Bronkhorst zelf vond het vreemd, dat hij in zijn neiging voor Betsy betrekkelijk zo onbewogen bleef Hij was, naar het hem toescheen, dol van haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005166.wav|Dit zeggende liep hij in drift den elzenscherm door en de hut in; het eerste voorwerp, dat hij aanschouwde, was Barbanera, aan de tafel zittende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001708.wav|Gewoonlijk noodigde Fauchelevent den ouden Mestienne en deze betaalde. De nieuwe toestand, veroorzaakt door den nieuwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000782.wav|Mevrouw Lammie, niet wetende wat zij zou antwoorden, loste zich op in een blik van glimlachende geruststelling|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001494.wav|Gij zult vriendelijk en goed voor hem zijn, want gij zijt het jegens iedereen, vervolgde Olivier|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000674.wav|Hijsch het zeil, veerman, en waag het niet, mij aan mijne vijanden over te leveren, want die daad zoudt ge niet overleven! En de veerman begreep, dat deze taal ernst was|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000739.wav|daar was zij vrouw voor. En eigenlijk, hoe boos ze ook was om het eervergeten gedrag van Louis voor dat meisje, zij bewonderde dien grooten, krachtigen hartstocht in zijn tenger lichaam|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001607.wav|uitwerking daarvan op Elinor kon haar aandacht niet ontgaan; want ofschoon zij te veel eergevoel bezat om te luisteren, en zelfs opzettelijk, om niet te hooren, haar plaats had verlaten, om dicht bij de piano te gaan zitten, waarop Marianne speelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004377.wav|Binnen vijf minuten was ik buiten het zoo weinig gastvrije, maar zoo goed bewaakte dorp. Mijne honden volgden mij met hangenden kop|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004226.wav|waar wij dikwijls van publiek konden verwisselen en gerust drie of vier voorstellingen konden geven, zonder dat de toeschouwers ons zouden uitfluiten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000443.wav|door wreede roovers van haar teere jongen was weggevoerd, en hoe Niels, de ganzenjongen, zich onder de menschen had gewaagd, en haar de kleine eekhoorntjes gebracht had|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000416.wav|tusschen, nog eeuwen lang duurde het, dat de werktuigen slechts gedeeltelijk en alleen als voorbereidende hulpmiddelen gebezigd werden, en het beschaven, het voltooien, niet dan door menschenhanden geschiedde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000471.wav|en ik begreep dat ook hier allengs alle tegenwerpingen hadden moeten zwichten voor zoogenaamde beginselen en logische consequentiën|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000105.wav|trad voorzichtig naar de lage deur, en lichtte de klink op. De deur ging open, en beiden traden het huis binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001928.wav|Een wolk trok over haar gelaat en haar fijne, scherp geteekende wenkbrauwen naderden elkaar dreigend. 'Ik wil niet,' dacht ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000079.wav|Dat is toch geen gewone naam, Honoria, niet waar? Er is toch geene dame hier in huis, die zich Honoria teekent, is er wel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000463.wav|daar zou ik niet eens om denken, om dat Saartje eene schoone stuiver goeds heeft; en uw Zoon is een beste Jongen, ik heb hem, nog onlangs, hier ontmoet, toen hy, om zyn's Patroons zaken, hier was|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_005396.wav|De zon was sedert een geruimen tijd ondergegaan, en de schaduw, welke de breede kruinen der beide kastanjeboomen om zich neerwierpen, had over al de voorwerpen, die zich in de stulp bevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000344.wav|ten eerste dat gij hem mij tot echtgenoot geeft, en ten tweede dat het mij geoorloofd zij de persoon, die hem in een kalf heeft veranderd, naar mijn welbehagen te straffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007764.wav|de vroolijkheid van het gezelschap eenigszins had beneveld, volgde er eene poos van de diepste stilte|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000528.wav|dat zij er uiterst verschrikt en ontdaan uitzag en bitter weende. Wat scheelt er aan, Saartje|496|neutral
+wavs/train_2450_10646_001214.wav|schoon het hem echter als koopman leed deed, dat hij het genoegen niet had, een dier zoo aanzienlijke jaarmarkten van uropa bij te wonen. it gemis werd hem echter eenigermate vergoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000844.wav|En toen de sjees naderkwam merkte hij op, dat Tackleton zijn zondagspak al aan em den kop van zijn paard veirsierd had met bloemen en strikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000809.wav|a! ja! als wij wat nader bij kwamen, zeide hij, zou ik u nog het stroo wijzen, dat er groeit, en ik verbeur mijn hoofd, als niet alle de halmen zonder graan zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002540.wav|Willem bezag het meisje met ogen die om medelijden voor zijn smart schenen te smeken. Zodra Machteld die droeve blik ontvangen had, liep zij tot hem, en vatte een zijner handen tederlijk in de hare|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005863.wav|Hare sluipende schreden niet hoorende, viert haar slachtoffer eene ingebeelde zegepraal; maar zij blijft hem op de hielen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003611.wav|Maar een rechtgeaard zoon geeft de beeltenis zijns vaders niet weg!' riep Juliaan, terwijl hij het met vochtige oogen beschouwde en er de sidderende lippen op drukte|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000114.wav|houthakkers en waterdragers. Maar ondanks het gemis aan een vast inkomen, bestaan zij toch en zien er geen bezwaar in, om een huishouden op te zetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001120.wav|Had zij slechts geweten, dat EDUARD alleen op eene gunstige gelegenheid wachtte om haar te komen bezoeken, dat haar beeld de George, Een ongeluksvogel eenige magt was, die nog eene sprank van leven in hem aanwezig hield! Doch hoe kon zij dit vermoeden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000532.wav|op het land van IJsselmonde de Merwe overzette, die ook door hare veel grootere breedte dan de IJssel in haar oog meer het voorkomen van eenen aanzienelijken landstroom had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001712.wav|Wijsbegeerte en fraaie letteren mogen op den duur kalmte en vertroosting aan den geest bieden: haar beoefening zoude ik vergelijken bij die van de gezondheidskuur, waarvan de invloed, hoe heilzaam ook, eerst later gevoeld wordt|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000069.wav|In den loop van ons gesprek verhaalde Henriette mij wonderen van het huis en de paarden en de slaven, die de familie in de West had|496|neutral
+wavs/train_2450_9375_000471.wav|Nu, de bevolking, die waarschijnlijk uit omstreeks twintigduizend zielen zal bestaan hebben, was dan ook vrij welvarend|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001161.wav|Zeg liever, viel Moeder BUISMAN hem in de reden, een verstand, dat geschikt is, om hem zelv' te bederven, en onschuldige meisjes te verleiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002506.wav|O ja, antwoordde Mercy. Maar toen de leelijkerd mij vroeg, heb ik hem gezegd,. dat, als ik hem ooit trouwde, ik het alleen zou doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001238.wav|is mijn man geworden. Schemseddin Mohammed, nu niet meer wetende, wat hij er van denken moest, verliet het vertrek van zijne dochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001856.wav|een schuilplaats in de wachtkamer, waartoe iemand anders niet licht overgaat. Deze wachtkamer was natuurlijk zeer koud en|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008662.wav|Wat deert je, Anna? vroeg hij, toen zij eenige honderd stappen gereden hadden. Dat is een slecht voorteeken! antwoordde zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001107.wav|Hij had haar kunnen verleiden, betooveren, alleen omdat hij zoo mooi was. Wat wist zij van hem, van zijn leven, zijn geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001501.wav|maar ik geloof, dat ik u hier verlaten zal, en maar terstond naar huis gaan om dien brief te schrijven. mijn vrouw zal my waarschijnlijk reeds wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009966.wav|en zijn handen in zijn zakken, achter den stoel van Jinkins staar, om over alle grappen op zijn gemak mee te lachen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000059.wav|Ik denk,' ging ze voort, 'dat Lientje wel gauw zal komen, want ik heb gezegd, dat ze om elf uren thuis moest zijn.' 'Ze is dus op bezoek?' 'Welzeker|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003146.wav|Spoedig was Olivier zoo ver in beterschap toegenomen, dat hij de vermoeienissen van dit uitstapje zou kunnen verdragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000619.wav|Wat een gek onderwerp.' 'Ja, zoo is Smidt nu eenmaal.' 'Kan hij nogal orde houden?' 'O nee, heelemaal niet. We staan altijd boven op de bank|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000758.wav|Ik liet hem dus mijn twee verhalen houden, en vandaag werd mij dit blad toegezonden en Laurie ving mij juist op, toen ik het had, en hij wou het met alle geweld zien, en hij zei, dat het goed was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000352.wav|Maar ook den volgenden dag zag zij met schrik te gemoet: men had haar wel gezegd dat het steekspel, gelijk het woord zulks medebracht, alleen een spel zoude zijn|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000075.wav|hen den MENSCH beschouwen, afgescheiden van de omstandigheden waar in hy geplaatst is - Zegt hen by voegzame gelegenheden: 'Gy Hebt overvloed, maar er zyn menschen die gebrek hebben aan het|5809|neutral
+wavs/train_2450_3846_000045.wav|Ik weet zeer goed, dat Katherina de beste zuster is, zooals gij, Martha, de beste dochter zijt. Waar vindt men een meisje, zoo lief als gij|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003210.wav|Juffrouw van Berchem schijnt van maskerades te houden. Alleen is het hier het omgekeerde van het tooversprookje; de Indische prinses is. Cendrillon geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000269.wav|Hij was niets dan de leerling van den Meester. Zooals Jezus zich had gevoeld, voelde hij zich broeder van hen, die leden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000432.wav|staat dan weer op en rijdt weg. Maar je kunt niet gelooven, hoe ik daar afgewend ben, zoodat ik mij bepaald geneer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004457.wav|Dat doe ik nooit onder vrienden,' antwoordde Arlington, een tandestooker voor den dag halende en er zich van bedienende, terwijl hy beurtelings d'Estrades en Van Espenblad|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001290.wav|Graaf Maurits was gracieus, en bracht mij daardoor in een moeilijk parket,' hervatte de Ghiselles, terwijl hij een armstoel innam tegenover dien, waarop de Freiherr zich weêr had neêrgezet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001059.wav|Zij naaide en stikte voort, van den dageraad tot aan de avondschemering, met den ijver van iemand die door eene dringende noodzakelijkheid wordt aangespoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000581.wav|Den eenen dag na den anderen moest hij zulks herhalen. De heer Mabeuf ging uit met een boek en kwam te huis met een|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000149.wav|Waarde Watson, zoo luidde het schrijven. Dat ik u deze weinige regelen kan schrijven, heb ik te danken aan de hoffelijkheid van|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003367.wav|Gij deedt beter, zeide ik, uw geheele professie te verlaten, welke u toch nooit tot een gelukkig einde brengen zal. Helaas, Mijnheer! hernam hij, met een treurigen blik en een diepe zucht|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_003408.wav|Ik heb het koper niet gevonden, maar de bok. En dien heb je al dood gemaakt. Vind je, dat ik daarmeê genoeg gedaan heb? vroeg de reuzendochter aarzelend. Ja zeker vind ik dat, zei de boer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002178.wav|maar die straf zal ditmaal ligt zijn. Gij zult namelijk met mij het overige van dezen nacht in het gezelschap van die goede lieden doorbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002179.wav|Ja zoo! Hij liet het hoofd hangen en zijn innemend gelaat nam een pijnlijke uitdrukking aan. Zal ik gaan of niet gaan? vroeg hij zich af|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000184.wav|Hij heeft den storm in het hoofd, mompelde Stauffacher. Ik was heden nog liever zijn paard dan zijn page of schildknaap! Schade|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000038.wav|en welke omvatting hij, toen hij bewusteloos werd, nog gevoeld had, was die van Jean Valjean. Jean Valjean had geen ander deel aan het gevecht genomen dan er zich aan bloot te stellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001928.wav|In de verandah zat in een rieten stoel de oude groote figuur van den man, het ivorige voorhoofd zich welvend boven de bladen van de courant, die hij hield in de groote, dorre handen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003881.wav|Ik ben goed en wel hier aangekomen. Barkis heeft wel zin. Heel veel groeten aan mama. Hartelijk de uwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003417.wav|echt damesachtige stem, gelijk de stervende ademtocht van eene Arabische jasmijn, of iets even kwijnends en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003777.wav|Ridder! dit moet zoo niet zijn, zeide Madzy: ons laatste onderhoud heeft al reeds genoeg gekost: ik verheug mij hartelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000465.wav|het cachot, de brits, alle hem bekende gruwelen! En dat op zijn leeftijd, na geweest te zijn wat hij thans was! Zoo hij nog jong ware|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000881.wav|uit een heuvelachtigen bodem vpor den dag, en kronkelend stijgt er een draad van blauwen rook naar den hemel op|2450|neutral
+wavs/train_10984_9412_000005.wav|Ik laat het vallen, je brengt het aan de ouders terug; die gelooven dan, dat je het gered hebt, en zijn veel te dankbaar om je iets aan te doen; je zult in volle genade worden aangenomen en zij zullen het je aan niets laten ontbreken|10984|neutral
+wavs/train_2450_7371_006222.wav|Juist. Is het niet grappig dat ik nooit na donker uitga of ik wordt altijd door één spion, en soms door twee spionnen vergezeld|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000718.wav|Kom, kom, vrind!' sprak Veritas gemoedelijk, 'wees niet boos op mij.' 'Niet boos?' riep Paddeltje uit, onwillekeurig de hand over het voorhoofd strijkende, dat hem gloeide|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002202.wav|begreep hem volkomen. De eerste boomen van het bosch, waren reeds gepasseerd en nu slingerde zich de weg in vele bochten door het hooge hout. Knol hield onafgebroken het oog op Willem gevestigd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_010940.wav|Meer dan twee- of driemaal, terwijl het ontbijt zijn gang gaat, keert Twemlow zich eensklaps met een kleinen schok naar mevrouw Lammie en zegt dan|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002079.wav|In gevallen, die eenigszins ernstig waren, schreef hij er gewoonlijk vijf in de vierentwintig uren. De jonge dokter kon het hem moeielijk naar den zin maken|496|neutral
+wavs/train_2450_5133_001408.wav|Ik was piepjong en al mijne broers en zusters waren volwassen en mijne zoogenaamde ouders waren bejaardelui|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000093.wav|Ik wist dat je komen zoudt.' Van dit oogenblik af verbleekte het beeld van dien ongelukzaligen, eersten avond. Hij voelde hoe zij zich steeds dichter aan hem vastklemde en dat was al waaraan hij denken kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003312.wav|Ik heb u al tweemaal vaarwelgezegd, zeide Dolly. Neem uw crm terstond weg, mijnheer Joseph, of ik zal Miggs roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003204.wav|hun tegemoet. Dat bracht iets meê, dat op geweldige massa's witte rook leek, alsof er ergens een groote brand was. Toen de vogels de eerste witte warrelwolken zagen aanrollen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000350.wav|welke men bereikt door een moeras, waar men bijna tot aan de knieen inzinkt. Beneden is er eene woeste zuilenry|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001340.wav|Pa me het tenminste, over de tafel heen, toe. Ik geloof, dat er van avond al een advertentie in zee gaat voor een dergelijk exemplaar. Die zal het genoegelijk krijgen bij Josephine ter Heul|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_003607.wav|Er werd raad gehouden en geloot, wie van hen nog dien zelfden avond na den maaltijd naar den vader zou gaan en vragen om meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002214.wav|Het zal u wellicht vervelen? vroeg de gravin tot Landau gewend. U verstaat geen Engelsch, doch het is maar kort|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002636.wav|Het was mij duidelijk, dat hij gaarne naar zijn jacht zou zijn teruggekeerd, doch dat de zoo stellige woorden van Van Lintz indruk op hem hadden gemaakt: hij bleef dus, schoon op enigen afstand, om ons draaien|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_006417.wav|Neen, mijn lieveling; slaap maar als gij moet. Maar moeder, als ik ga slapen, zult gij hem mij niet laten krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000469.wav|hier ten algemeenen nutte op te merken. In het koekvergulden is vooral van het uiterste gewicht de juiste hoeveelheid water, die men op de plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000229.wav|met een goed uiterlijk, een nette familie en een fatsoenlijke positie in de maatschappij; ik begrijp niet waarom je lacht, als ik zeg, dat ik heel veel van hem houd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007133.wav|en het eene oog omhoog, alsof zij in de lucht naar een antwoord zocht, en vast vertrouwde, dat het daar aanstonds zou verschijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004430.wav|Hoewel het mij moeite kostte juffrouw Mills te verlaten, ging ik vrij gewillig op het verlangen van mijn tante in, hoewel ik heel goed begreep|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000072.wav|Loop naar de maan!' 'Ik verzeker je.' 'Och, hoe flauw! Probeer nu toch asjeblieft niet mij voor den gek te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001061.wav|Aan den eenen kant stonden twee sauskommen met schoteitjes er onder tegenover elkander, en aan den anderen kant een schotel konijn met kerry en citroen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000206.wav|en het was hem onbegrijpelijk, dat de koopman met zijn ezels niet naar de markt zou gegaan zijn. Hij vroeg er daarom Morgiane naar, die hem de deur opende|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001019.wav|Nu doofden zij beiden en werden héel oud. Langen tijd staarden zij, ieder voor hun raam, zonder woorden. Toen klonk aan de voordeur een bel.|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_003007.wav|Zij streden met elkander. Hij zag ze strijden. Naarmate hij ze langer overdacht, waren zij voor het oog van zijn geest grooter geworden; ze hadden nu reusachtige|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001379.wav|Het gezigt van zulk een aanzienlijk gezelschap en de pracht, die alom heerschte, bragten den armen drager zoo van zijn stuk, dat hij als een misdadiger stond te beven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001143.wav|dat elk verhaal, aan de persoonlpe ondervinding der bezoekers ontleend, als hulpmiddel om mynheer Mopes wat op te wekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001710.wav|Jaap mopperde wat, maar durfde den stuurman toch niet erg tegenspreken. 'Wat Jaap en zijn maats niet weten,' hervatte de stuurman glimlachend, 'is, dat Babette al matroos geweest is, al heeft ze er niet voor gevaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007452.wav|Wat meer is, het is zeker dat zij er ook nu was. Niet langer in den rouw, was Bella in de levendigste kleuren gedost die zij bedenken kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000626.wav|Het is in de Witte Troonzaal, dat Othomar en Valérie hun cour houden: allen defileeren voor hen heen, de ministers en gezanten|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001145.wav|Ik zal 'er geene aanmerkingen verder op maken, daar wij op zoodanig eenen afstand geraakt zijn, dat het mij zelfs kwalijk staan zou, u daarover zijdelings te berispen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000464.wav|Zoo kwamen zij zonder veel moeite over den muur in den tuin en tot bij de waterkom. Daar ligt een man te slapen, sprak de voorste van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003197.wav|terwijl zij bedaard het dek weder terecht gaat leggen. Welnu, ik zal niet, grootje, als ik het laten kan, zegt Tom|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002775.wav|ernstig plannen voor de toekomst te maken. Ik heb besloten mij in een rustige, mooie streek, in de nabij held van Londen te vestigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000401.wav|ik geloof het was een mosterdmolen en een jongen wees mij onze Oude Mie, die met een doek voor haar oogen, zoodat ze mij dan toch gelukkig niet zien kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010254.wav|een scholastiek jager, voor de jacht gekleed, met zijne versche honden om hem heen keffend en blaffend. Nogthans meer wezenlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000183.wav|Waarin de galm van eindelooze vreugde Weerklinkt: geniet, geniet het heerlijk leven, Dat zooveel schoonheid, zooveel weelde biedt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003458.wav|ik weet den toestand, waar gij in verkeert: uwe krijgskas is uitgeput, SPINOLA berooid en de geestelijke orden zijn, zoo als altijd, niet scheutig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000588.wav|het hart van een man breekt zoo gauw niet, je hebt immers je bezigheden en het leven gaat zijn gang en laat je geen tijd veel over je verdriet na te denken, al zou je dat willen. Bij een vrouw is dat anders, die geeft zich meer aan zulke gevoelens over, niet waar|1666|neutral
+wavs/train_2450_5727_001812.wav|en de lanen langs, door de uitgestrekte vlakte; en Eachel hield steeds die hand in de hare|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001479.wav|Ja, dat weet ik, zei de visscher kortaf, en er gleed een schaduw over zijn gezicht, alsof hij liever niet aan een dood kindje herinnerd had willen worden. Hij sprak goed Lapsch|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001853.wav|Bij den meest absoluten van allen. Op welke wijze onderwierp Enjolras hem? Door zijne ideeën? Neen. Door zijn karakter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006498.wav|uitgezonderd getrouwde mannen; dat men niemand een beleediging vergeven, maar zelf ieder beleedigen mocht, en zoo verder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002914.wav|Maar al te goed,' viel zij gulgauw in; 'want Jacob Jansz. heeft hem zoo gewaarschuwd zich stil te houden en wat laagjes te blijven, en toch.' 'Juist! nu zijn we|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001518.wav|Neen! ik zou mij oprichten, want ik zou met een ootmoedig hart het 'onze Vader' bidden, en in praktijk brengen. Hoe meent gij dat? Zij zette groote verwonderde oogen op|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001903.wav|Ondraaglp verwaand. Mijnheer Mopes beeldt zich nogal wat in op het leven, dat hij leidt, stemde de waard nogmaals toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006373.wav|maar ik ben zoo bang om u te verliezen, dat ik niets anders zie dan het gevaar. Waarom, moeder? De man zeide, dat wij er beide knap uitzagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002076.wav|waar hy met den Heer Kievit was.' 'Ei! met den Heer Kievit!' herhaalde Van Espenblad, een veelbeteekenenden blik om zich heen slaande: 'wat dunkt er den Heeren van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000928.wav|Is die macht niet de geest van Hem, Wiens koninkrijk nog komen moet en Wiens wil op aarde moet geschieden gelijk in den hemel? Maar wie zal den dag zijner toekomst verdragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000590.wav|Het treft gelukkig, dat gij oude schoolkameraads zijt, zoodat gij elkaar wel veel te vertellen zult hebben. Mijnheer Phelps kan van nacht de logeerkamer krijgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002416.wav|De soort van lof, in dit geval door haar toegekend, paste echter zoo buitengewoon slecht bij de gevoelens van twee harer toehoorders, en scheen Edward zoo weinig voldoening te verschaffen, dat hij al heel spoedig opstond om heen te gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_004420.wav|Zijn kort geknipt haar kon maar eene voortzetting wezen van de geelachtige sproeten op zijn voorhoofd en zijn gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000282.wav|de minste opmerkzaamheid schonk de valsche Chogia Hoesein wel aan haar kunst. Nadat zij met evenveel kracht als bekoorlijkheid verschillende dansen had uitgevoerd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000257.wav|wel een ervaren en dapper krijgsman, maar hij was al te vermetel; hij dacht het hier niet nodig met voorzichtigheid te werk te gaan, en stelde zich voor dat hij met de eerste aanval het Vlaamse leger overhoop zou lopen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000790.wav|haar uitroepjes, en minauderietjes. Dan waren het bals, feesten, de comedie. Dan was zij niet ouder dan vijftig jaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001356.wav|De tweede bende stond onder het bevel van Renauld de Trie, en telde drieduizend tweehonderd zware ruiters. Zij waren op hoge en sterke slagpaarden gezeten, en droegen een breed en blinkend zwaard op de|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000811.wav|Komen zulke knoeierijen uit in dier voege redeneerde ik onder anderen, dan spreekt het vanzelf|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000328.wav|Elinor en haar moeder stonden verbaasd op, toen zij binnenkwamen, en terwijl beider blik op hem bleef rusten met blijkbare verbazing, niet zonder geheime bewondering, door zijn voorkomen gewekt|2506|neutral
+wavs/train_2450_8269_002455.wav|En Urania nam Cornélie en Bob meê terug naar haar salon. Zij herademden alle drie. Zij spraken vrij uit, in het Engelsch nu|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003199.wav|en doe u tot inkeer komen, opdat gij van den verkeerden weg terugtreedt, dien gij tot nog toe bewandeld hebt, en u spiegelt aan het vreeselijk voorbeeld van Uw ongelukkigen vader JACOBUS BLAEK|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001776.wav|in een donkere loge der conventie, het proces bijgewoond van Lodewijk XVI, zoo terecht die arme tyran genoemd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002500.wav|en naar alle kanten frisch water klaterend deed opspringen, het volk willen voorstellen; God had er iets grootschers van gemaakt; hij huisvestte er een kind in|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007392.wav|De grond was nu, hoewel dun, met sneeuw bedekt, en er lagen stukken ijs in het meest aan den wind blootgestelde gedeelte der rivier|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002046.wav|Ik kan u natuurlijk niet alles vertellen wat er verder gebeurde; ik weet het zelf ook niet goed meer. Wat ik dacht toen ik voor de tweede maal wakker werd en ik nog eens weer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004761.wav|Meisje, geef mij eens een glaasje rum. Hij zuchtte, keek nadenkend om zich heen en naar de zoldering, dronk het glas uit, en vervolgde|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000484.wav|Maar gij hebt gelijk, liefste, wij kunnen, wij moeten wat voor haar doen. Ga uw gang, en doe wat uw goed hart u ingeeft. 'Met Kersttijd moesten wij haar verrassen met een huissleutel|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_001314.wav|Vroeger had ik er ook geen, en weet je hoe ik er aan gekomen ben? Door jou! Vroeger zwoegde ik en werkte ik en ik dacht niet na en het kon me niet schelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000965.wav|Er zijn zooveel vrouwen, die zich daardoor une position sociale verschaft hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001357.wav|Nu sloeg mijnheer Madeleine de armen over elkander, en zeide op een strengen toon, zooals nog niemand in de stad van hem gehoord had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002095.wav|hij zou zijn blik hebben afgewend van de donkere holen dezer ziel; en, gelijk Dante van de poorten der hel, zou hij van dit menschenleven het woord hebben gewischt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006362.wav|Bij de zesde 'ronde schreeuwden bijna evenveel jongens Toe maar, Vijg, als er jongelingen waren, die uitriepen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001503.wav|Deze beide kleedingstukken en het geld, dat Willem eerlijk met hem had gedeeld, hadden Kees waarschijnlijk veilig over de Duitsche grenzen doen komen. Eli Heimans, Willem Roda Den tijd, waarin er voor Willem niets te zien viel, nam hij te baat om zijne kaart te bestudeeren|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001836.wav|Toen waren zij aan zee, aan het strand, en hij was ziek en zij moest hem verplegen. Er was niemand, niemand rondom, alleen wind en zand en meeuwen, en zij waschte hem en reinigde hem en gaf hem drinken uit een schelp|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_000969.wav|Ik bootste het kanongebulder na en riep bom bom. Zooals gezegd is, voerde een deur links op de plaats naar den boomgaard|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002372.wav|Ik zoû u het verdriet niet willen aandoen, u altijd t'huis te laten,' zeide Buat; in zich zelven voegde hy er by: 'hoe bang was zy, dat ik my aan alle partyen onttrekken zoû|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002421.wav|Intusschen leed hij nog veel overlast en schade van de inlandsche naburen, die, waar zij hem zijn zoon hadden ontstolen, den overmoed hadden in naam van dien zoon aanspraak te maken op een deel van zijne goederen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004464.wav|Miss Ophelia bleef een oogenblik zitten, alsof zij een of ander ontploffend mengsel had ingenomen en op het punt was om te bersten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001120.wav|geschiedenis, dit de eerste brief is geweest, dien ik van haar ontving, waarvan de inhoud de stijlfouten eenigszins vergoedde. Hoe het dan ook zoover is gekomen, zeide Elinor na een poos van stilte|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001201.wav|welken zij op de geheele reis naar huis met appelen, noten, kandijklontjes, eindjes lint en kant en allerlei speelgoed had gevuld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002039.wav|wier onbeduidende loop door geene enkele opmerkingswaardige omstandigheid wordt afgewisseld: zoodanig een dag was die, welke op het dansfeest volgde en het steekspel voorafging|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003765.wav|want als Janmaat hoort, dat ons Prinsjen weêr Stadhouder is, dan drinkt hy wel zonder kommando, tot hy de maan voor een kolksche koek aanziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000074.wav|Het was vreeselyk. Er is iets tygerachtigs in dat donkere bloed. a O, denkt de heer Crisparkle. Dat zegt hij zelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000361.wav|En echter, een post als die van Pensionaris!. of een kop korter!. kom! kom! ik ben te ver gegaan om kinderachtig te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000155.wav|maar geheel vervallen, men zou kunnen zeggen opengebroken. Het kasteel diende tot vesting, de kapel tot blokhuis. Men vernielde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001832.wav|nu hij met de meest woeste bewondering uitroept: x Wat zijt gij schoon! Gij zijt nog schooner in gramschap dan in rust|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003680.wav|en in de minder bezochte straten door den scherpen wind, die langs de straten huüde, konden aangegrepen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000357.wav|Zij verhuurde hem een soort kelder, waarin hij op de droogste plek zijn bed geplaatst had, die echter zoo droog niet was of er groeiden nog paddestoelen onder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000091.wav|Hij werd zelfs eens in de Kerkelijke Courant in een ingezonden stuk het talentvolle hoofd van de gematigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004520.wav|De bloedverwanten van mevrouw Stahl, die haar prikkelbaarheid kenden en vreesden, dat de smart over het verlies van haar kind haar zou dooden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001494.wav|Hij stemde ten volle de bewering van Dorothea toe, en voegde er bij, dat het voor Lina evenwel er weinig toe deed; dat een meisje als zij hare toekomst toch in hare macht had en de toekomst van menigen man tevens|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000791.wav|Bravo! Bravo! mijn jongen, klonk eensklaps de stem van Dorus' mentor, den muziekmeester Tournel, die zachtjes was binnengekomen. Bravo! herhaalde hij, heel aardig gespeeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001193.wav|Toen hij aan de andere zijde der boot gekomen was, trof hij Haley aan, die op een stapel kisten zat te rooken. De man stak ook eene sigaar aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000779.wav|mijnheer verbleekte, toen hij het even had ingezien, en gaf order dat er oogenblikkelijk een rijtuig moest voorkomen. Er was een vreeslijke brand uitgebarsten in eene fabriek te|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_002077.wav|De doctor is, buiten zijne schuld, soms de beschermheilige der aansprekers. Eene spoorwegmaatschappij dient, om het reizend publiek in den kortst mogelijken tijd en op de ongeriefelijkste uren te transporteren|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_002025.wav|De fabriek werd voortgezet ten behoeve van de kinderen; de oom en voogd behartigde de zaak uitmuntend, hetgeen zeer braaf van hern was, hoewel hij voorloopig de helft van de winst George, Een ongeluksvogel in zijn zak stak, hetgeen minder braaf was|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000152.wav|het welluidend toongeruisch, de zachte kleurschakeering, den zoeten geur. Ik zou den riem niet met woestheid kunnen bewegen, noch onnoodig rumoer maken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002135.wav|maar zij wist het: dat zou niet gaan zonder een geweldige scène; hij zou blijven hangen, blijven hangen tot in der eeuwigheid toe, en zij zou geen middel weten om hem te verwijderen|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_002846.wav|De heer Muller heeft mij zoo nadrukkelijk gezegd, dat hij zich alleen uit gevoel van plicht met die zaak had ingelaten, en dat hij er verder niets meer van hooren wilde, waarom ik het eene indiscretie acht, in deze zijn wensch niet te|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001745.wav|ja het schijnt mij toe, dat zij het toppunt bereikt hebben van die verhevenheid en smaak, waarvoor de menschelijke natuur vatbaar is, waarom niet alleen eeldhouwers en childers maar ook ichters|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000819.wav|aar uitstel mag geen afstel zijn. ater brengen wij behoorlijk onze hulde aan de wenthsche industrie en trachten wij ook haar geschiedenis te leeren kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001965.wav|en zeide al stamelende tot den kalif, dien hij werkelijk voor een visscher aanzag: Kom nader nachtdief, opdat wij u zien kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000878.wav|Om mij daarvoor te straffen sloot hij mij in deze koperen vaas, en om zich te beter van mij te verzekeren, zoo dat ik uit mijne gevangenis niet zou kunnen losbreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010053.wav|tpen men hem een kop thee gaf, en hij daarin werktuiglijk zijn brood doopte. Er was geen reden, om te denken, dat hij in dien tusschentijd sliep|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003193.wav|Nadat Nikolaas rijpelijk, en niet zonder bezorgdheid, over den neteligen toestand, waarin hij geraakt was, had nagedacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001800.wav|dien de man, die naast haar zat, juist boven op de diligence geheschen had. Het is geen zg, en hy zal niet bijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001930.wav|Evenwel het staat aan u, geheel aan u, om mij er van te ontslaan'. 'Lieve Vader!' hernam HILLEGONDA, gij twijfelt, gij twijfelt, of. zoo het aan mij staat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001057.wav|Ik weet het niet, mijnheer! antwoordde Dolly, niet zeker of hij in ernst sprak. Ik kan het niet zeggen. Ik weet niet, of zij het thuis zouden willen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002419.wav|dat hij op een dorpje staande, toen hij eerst predikant geworden was, veel in zeker huis verkeerde, waarin twee bejaarde nichten met eene heele oude moei woonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002349.wav|cijfer eens naauwkeurig de berekening na, die van wege de Amiraliteit van de Maze is gezonden, aangaande de geraamde kosten van het uitrusten van twaalf schepen van oorlog|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005977.wav|in een tuin met andere kinderen, door een schot gewond werd, dezen morgen hier aan huis kwam om hulp te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002046.wav|toch niet van gewicht ontbloot waren, en dat er in de gegeven omstandigheden wel niet veel anders opzat, dan te doen wat men van hem vorderde. Ware het dan ook met moeite|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003689.wav|De toovenaar bewoog zich niet, maar staarde naar de zon met zijn griezelig ijsgezicht, en de zon stond ook stil, en deed niets dan lachen en stralen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002102.wav|Eer mijn schoonzoon nog tijd had gehad om over dat geld te beschikken, stierf hij aan eene beroerte. Ik werd voogd; maar de toeziende voogd, die er zich op scheen te zetten om het mij lastig te maken, nam een procureur in den arm|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002080.wav|hij had altijd tegen hem opgezien, was als kind bang voor hem geweest. Nu, na den persoonlijken moed, dien hij den keizer had zien betoonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001189.wav|De hertogin had eerst niet willen gelooven; toen, in stijgenden angst, in de grootste spanning en onzekerheid, rondgeloopen door de galerijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012491.wav|Ik kon het niet laten een beetje Kort tegen hem te zijn, maar hij scheen er niet op te letten. Wij namen den kortsten weg, zonder onderweg veel te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001102.wav|hem ontsnapte, verloor hij daarom het hoofd niet. Overtuigd dat de voortvluchtige tuchteling niet ver kon zijn, zette hij wachten uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003272.wav|Zij zijn beiden uitvoerige schrijvers, zij stellen in een enkele week meer brieven dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004300.wav|Op eenmaal, nadat hij nauwelijks tot dit besluit gekomen was — hij had er riiet veel tijd voor noodig gehad — sloegen zij The Adelphi in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006851.wav|Maar hoeveel meer belang hebt gij niet, om haar dien stap aan te raden! Houd dat in het oog|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011467.wav|Bovendien waren George Gaunt en ik vroeger heel intiem: hij was mijn ondergeschikte, toen wij samen attaches in Pumpernickel waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000767.wav|eerst broeder Dormser, daarna zijn veeljarigen broeder en vriend Lovink Halster, en vervolgens broeder Smout, in het kantoortje achter diens schilderswerkplaats, bezocht had. Het waren nog slechts de eerste bezoeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000369.wav|scheen van wederstand te hebben afgezien. Men doorzocht hem. Hij had niets bij zich dan een lederen geldbeurs, waarin zes francs, en zijn zakdoek|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000826.wav|Dank je verschrikkelijk' zei ik en ik zuchtte. Waarom, weet ik niet. Maar vanmorgen toen Julie nog sliep, ben ik al opgestaan. Ik kon toch niet meer slapen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003079.wav|wien gij onvoorbereid in de eeuwigheid hebt gestort, om u te bereiden voor de vergelding, die komen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000254.wav|Watkins Tottle luisterde oplettend, in de hoop er iets uit op te vangen dat hem in zijn nieuwe plannen van dienst zou kunnen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012013.wav|ecarfe-tafeltjes en de vrouwen wat op een afstand, dan kon men zich voor een wijle zeer goed voorstellen, dat men in voornaam gezelschap verkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010275.wav|Neen, neen, neen, troostte mevrouw Boffin. Ik weet anders niet waarom hij zijn handje zoo dichtknijpt, alsof hij een vinger vasthield, dien ik niet zien kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005257.wav|En daar is de oude Bruno ook en krabt aan de deur. Wat op de wereld ! Ik zal de deur maar gaan opendoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001751.wav|en men liep als over een rijkgekleurd tapijt van rozen, jasmijnen, gouden regen, gebloemte en gebladerte. Vlak voor het koor was de zetel des Graven opgericht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001174.wav|Naauwelijks had hij zijn gebed geeindigd, en lag nog op de knieën met het gelaat naar het Oosten gekeerd, toen hij plotseling een' geest zag verschijnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001377.wav|ze werden, helaas! maar al te vaak vervangen door sombere luimen van wantrouwen en stugheid, die mij waarlijk niet aanmoedigden om de vervulling mijner wenschen als eenigszins nabij te beschouwen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_001755.wav|Hetgeen Bazzard al weder tegen de borst moet stuiten, hernam de heer Grewgious. Hy is somtijds zeer kortaf tegen my|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001813.wav|had hij zijn valies en jas maar gehad. Mevrouw Deluws oogen schoten vonken uit; zij kneep Mina in den arm|496|neutral
+wavs/train_2450_6058_002349.wav|Grimaldi was in deze tooneelstukken altijd de hoofdpersoon; maar zij kosten hem veel minder inspanning|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000379.wav|Wat baten zij u? God zal hem beloonen, die het land verlaat om zijn zaak te omhelzen.' Aboe Bakar mocht den penghoeloe naar het station brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000677.wav|Ten aanzien dezer oefening bestaat slechts eenige gelijkheid tusschen de vrouwen van het H. Sacrament en de bernardijner van Martin Verga|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000374.wav|Al het mooie zou blijven en het zou alles alleen mooi zijn, beloofde hij. Dus spraken zij af voor den ochtend van overmorgen. Die tweede ochtend begon nog heerlijker|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_002289.wav|Maar à propos, Kievit! Z. Hoogheid heeft naar u gevraagd.' 'Naar my?' vroeg Kievit: 'Z. Hoogheid is wel goed:' en met-een haastte hy zich naar de zaal terug te keeren|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000803.wav|Zij pruilde, boudeerde en hield Louis Couperus, De stille kracht den zakdoek tegen den mond, zoodat Van Oudijck zenuwachtig werd. Dien middag sliep zij niet, las zij niet, droomde zij niet, van ongewone opwinding. Zij was bang, zij wilde weg|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_002897.wav|Ik begrijp niet waarom meester nog meer negers noodig heeft, zeide Dina, het nieuwkoopje lang niet vriendelijk aanziende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001048.wav|Ik hoopte, dat er zich nog eenigen van den troep tusschen de puinhoopen zouden ophouden|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000319.wav|Ja kind, schrikkelijk, schrikkelijk! zei Bruis; is er niemand in den tuin? De familie is op den koepel, was het antwoord, behalve juffrouw Mientje, die daar zit te lezen|2506|neutral
+wavs/train_1724_1878_001847.wav|maar er kwam een twijfelachtig nieuws van Franknjk, hetwelk hen nog enige dagen wederhield. Eindelijk wilden de benden zich in gener wijze stilhouden en gaven ernstige blijken van oproer|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002849.wav|en gij moet er u beter door weten te helpen. Maak het touw los en wij zullen u helpen optrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003585.wav|en daar zat een kind, een dwerg, een meisje, of wat het wezen mocht, op een laag ouderwetsch leuningstQeltje met een soort van werkbankje voor zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001036.wav|Van zijn idée om zijn moeder bij zich te houden, zag hij nu af; dàt zou geen leven zijn; die twee zouden eiken dag standjes hebben; daar moest hij iets anders op vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001159.wav|was deze weg zoo diep dat een boer, Mathieu Nicaise, er bedolven werd onder de instorting van den kant, zooals een ander steenen kruis aanduidt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000907.wav|Dat is mogelijk,' beaamde Willem nadenkend. 'In dat geval geef ik je permissie het te behouden, maar eerst moet ik daarvan zekerheid hebben. Als de eigenaar morgen of overmorgen niet terugkomt, is het nog tijds genoeg het op te bergen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000991.wav|Zoo gij voor hem geleden en gestreden hadt zooals ik, zoudt gij denkelijk niet zachter over hem oordeelen. Men kan niet op hem aan, ziedaar wat mij het meest in hem tegenstaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009096.wav|Maar ik dank u, mijnheer Rokesmith, sprak mevrouw Boffin, ik dank u allervriendelijkst. Gij houdt van kinderen. Ik hoop dat iedereen dat doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007113.wav|Voeg daarbij nog, dat deze man hier in de beschaafde maatschappij verkeert, en zich op den vollendag op|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002372.wav|Hij gaf de gekwetste valk aan Steven die schier om het voorval weende; want daar zijn ambt het onderwijzen en africhten der valken was, lagen deze dieren hem als kinderen aan het hart|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000190.wav|Met ware reuzenkrachten bracht hij bijna heel alleen de zware boot te water, want de vervolgde scheen in zijne overspanning alle krachten verloren te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000406.wav|Dat gij aangedaan zijt, mijne dochter! bij eene gelegenheid, als deze, zeide hij, prijs ik, en strekt u tot eer; maar gij zijt nu dieper ontroerd, dan gij waart|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003739.wav|Een en ander geschiedde: en terstond zag men een groote beweging aan wal: in weinige oogenblikken waren niet ééne, maar een twintigtal booten bemand, die met alle haast|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002031.wav|Toen hij de herberg verliet, wierpen eenige kinderen, die hem van het Kruis van Colbas gevolgd waren en hem schenen gewacht te hebben, met|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000138.wav|je moet er mij wat voor geven. Vrouw, zei de man, ga naar de zolder: op de bovenste plank staan een paar roode schoenen, breng die beneden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001029.wav|Van hare kindsheid af was zij door dienstboden omringd geweest, die alleen leefden om op hare grillen te letten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001244.wav|en ik ben sterker dan ik er uitzie: ik ben taai. Laten we veel beweging maken, veel doorstaan, veel lichamelijke vermoeienis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005548.wav|George zendt zijn lieven peetvader zijn hartelijke groeten en hoopt, dat je hem niet zult vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009822.wav|meende ik twee- of driemaal in het schemerachtige licht den rok van een vrouw te zien, die voor ons, uit naar boven ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000355.wav|In zijn helderen blik, in zijn vaste stem, in zijn krachtige schouderbewegingen, lag iets dat den dood in verlegenheid had kunnen brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001645.wav|Ze had hem niet kunnen zeggen, hoe hij zijn vorige gedaante kon terugkrijgen, maar ze had hem een beetje hoop en vertrouwen teruggegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000593.wav|Nou! En hij kon ze ook nog wel andere kunsten leeren dan jij. Ei! Zeker! We hadden er twee, die konden tellen en op de klok kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000132.wav|de lust tot reizen bij neef gewekt was, maar na mijn vader dapper te hebben bijgestaan in het plagen van de ondermesjeus, en ik meen dat hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004370.wav|Maar ik kan en wil niets anders zijn. En hierdoor verwek ik bij hem slechts tegenzin en bij mij zelf toorn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005558.wav|Wat anders dan teleurstelling kan er ooit uit voortspruiten? Zoo dacht Clennam, maar hij sprak zijn gedachten niet uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007563.wav|het is niet mogelijk met drieën te leven. Ik begrijp dat, zeide Dolly en boog het hoofd. Zij zweeg en dacht aan haar eigen leed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010561.wav|en zij liepen weder naast elkander als te voren. Na eene langdurige stilte hervatte Bradley nogmaals het gesprek. Ik denk dat|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000960.wav|maar dat maakte het onkiesche van haar gedrag des te meer voelbaar, en zou voor een vrouw in Mevrouw Dashwood's omstandigheden, met slechts alledaagsche gevoelens, hoogst onaangenaam zijn geweest|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000176.wav|indien hij alles volkomen in dien staat gevonden had, waarin hij het had gelaten. Want ook dan zou hij het werkelijk anders gevonden hebben dan hij zich had voorgesteld|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_001047.wav|en de gezondheid van de jongeheeren Bangles te verwoesten, die alles kregen, wat zij noodig hadden, aan den welvoorzienen disch van mevrouw Veal|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006207.wav|Wanneer uwe neigingen met uw püchtgevoel overeenstemmen Dat doen zij niet, antwoordde Rosa blozende|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000647.wav|Ik heb eene reis gedaan door Spanje en het zuiden van Frankrijk, maar nergens zulke denkbeelden aangetroffen, waarmede zich een fiere Brit kan vereenigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001387.wav|EDUARD geen antwoord gaf, besloot de man, dat dit zoo was, want ver wierp hij het denkbeeld van zich af, dat men iemand als hem niet op zijne bescheidene vragen zou antwoorden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000287.wav|Tot halfweg de middag kwam er volstrekt geen beterschap. Mijn wangen gloeiden, mijn oogen staken, mijn lippen beefden en schijnbaar onophoudelijk bezig voerde ik in waarheid niemendal uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003566.wav|als onschuldige kinderen hunne liefde voor mij in hun geheugen zien terugroepen als toen ik een arm schroomvallig kind was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004906.wav|Kom op nu, jongen, hoort ge niet? zeide de verkooper tegen Tom. Tom stapte op het blok en zag angstig om zich heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000824.wav|moest beschouwen, en dus hare raadgevingen van geenen, zoo al niet van eenen nadeeligen, invloed zouden wezen. a kort overleg besloot zij aan ejuffrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001796.wav|maar zij kwam het den volgenden morgen nog eens persoonlijk verklaren; toen Lady Middleton haar, op haar uitdrukkelijk verlangen, in Berkeley Street liet uitstappen, in de hoop, Elinor alleen te vinden, om haar te kunnen vertellen, hoe gelukkig zij zich gevoelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_007086.wav|als hij klaar wakker was geweest, aan de zeldzaamste uitheemsche planten zou hebben geschonken. Eindelijk dwaalden zijn oogen naar een smerig raampje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004652.wav|die zich, in geval van een' goeden uitslag, met een schraal ambtje, misschien wel met een God loone u zal zien betalen, en zoo de boel in de war loopt, een kop korter gemaakt wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003670.wav|trad naar de Princes toe, en onderhield zich een wijl zacht met haar en met den Prins, die hem genaderd was. De overige drie Heeren vermengden zich dadelijk met het gezelschap|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001717.wav|Geene wroeging over zijn woest bedrijf, geene zielesmart over het verslaan van zijn eenigen weldoener en vriend, geen spijt, dat hij zijne krijgsmakkers in den steek had gelaten, geene vrees zelfs voor de gevolgen van zijne daad|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000400.wav|Het bevat alleen voorwerpen die tot mijn toilet behooren, en dergelijke snuisteryen,' zeide Elizabeth, terwijl zy de doos op tafel zette|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000492.wav|Zijn Eerwaarde is sedert een uur ter ruste gegaan, antwoordde de kloosterling. En vader Syard? In zijn cel. Ga! wek hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011874.wav|Ik wil alles doen wat gij maar verkiest, antwoordde hij, weer van de tafel naar den haard gaande. Dan zal ik u eens wat zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001797.wav|Dat's grof, sprak zij eindelijk, en zag mij aan met een blik of er een pijl uit haar oogen zou schieten. Gij hebt oprechtheid gewild en zegt die te kunnen verdragen, gaf ik ten antwoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000754.wav|Het was in September: de dag was zwoel heet geweest, en in den avond was de broeiwarmte nog blijven hangen in de lucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000167.wav|Het toeval bragt den slaaf en Agib voor den winkel van Bedreddin Hassan, en hier was de toeloop van volk zoo groot, dat zij genoodzaakt waren te blijven staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006339.wav|ik zou het winterleven van den kleinen kring, aan het hoekje van den haard, en de vroolijke groepen in den|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005812.wav|Natuurlijk vernam ik al deze bijzonderheden omtrent mevrouw Milligan en haar zoon niet den dag, waarop ik aankwam. Ik vernam ze eerst geleidelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000345.wav|is het voor je eigen welzijn en je rust, van even groot belang, als voor mij, dat de zaak geheim blijft. Ach! riep de schoonzuster op halfluiden toon uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000752.wav|lijk te zoeken was in het ontvangen van een' brief uit Holland, die hem eensklaps eene persoon herinnerde, voor welke hij aldaar zeer groote genegenheid had opgevat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004241.wav|Geheel de adel van Holland, van Henegouwen en van het Sticht was op de vloot vertegenwoordigd: en menig heer- en ridderlijk Huis had er al zijn leden gezonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004479.wav|Ik kleedde dus mijn personeel aan en zoo ordelijk mogelijk trokken wij het dorp binnen. Jammer maar, dat wij Vitalis niet hadden om op de fluit te spelen en door zijn voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002257.wav|met zijn bediende weer in De Witte Arend zijn intrek nam. Op den de'rden morgen na him aankomst, juist toen al de klokken van de hoofdstad negen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000376.wav|Het kostte Cornelis veel moeite eer hij weer in Leiden was, doch zijne ervarenheid in het zwemmen, gunde hem eene richting te volgen, waarin de Spanjaard hem niet opzoeken zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000948.wav|Hij was daar wat lui voor; bovendien moest hij dan in het publiek komen, ook het Europeesche, op het vendukantoor en bij het kadaster; dat deed hij liefst zoo zelden mogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000721.wav|Vermoeid en warm, liet de prinses om luchtiger te zijn, zich van haren gordel ontdoen, die hare bedienden bij haar nederlegden, terwijl zij zich op haar rustbed uitstrekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000991.wav|Op den vierden dag namen de drie koningen en de koningin Margiane met prins Assad, allen de terugreis naar hunne staten aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000942.wav|hem kon uitdagen. Er was geen blanke op de plantage, en in alle Zuidelijke gerechtshoven wordt de getuigenis van het gekleurde bloed voor niets geacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000321.wav|haar spijt verbijtende. Van wien is dat paarse briefje? Ik heb het met muziek gekregen. Nu, kind! van avond vergulden, hoor! Hildebrand mag je komen halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001036.wav|Zoo plotseling opgekomen, zeide Septimus Hicks. Ik vind het zoo vreemd dat gij het mij vraagt, hernam Tibbs|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000382.wav|Gerust kon hij onder de menschen wederkeeren. Hij was ouder geworden en alles was veranderd. Wie zou hem nog herkennen? Zoo het ergste mocht gebeuren, was er slechts gevaar voor hem zelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003693.wav|en zal intusschen eens een luchtje scheppen. Dit gezegd hebbende, ging hij op den tast naar de deur, en nam ijn stoel mede. Daar zette hij zich neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000187.wav|Bij het ontbijt vatte dus BLOMMESTEYN den draad op, waar hij dien den vorigen avond had losgelaten, en bleef aandringen op zijne reis naar Groenland|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000480.wav|Eens heb ik den eed gedaan aan het Vaderland en deze Stad, en dien eed zal ik houden, zoolang ik leef! Ik zeide dit reeds op eenen anderen keer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004391.wav|Zou zij niet eene van uwe japonnen kunnen aandoen, met wat uitleggen of zoo iets? Zij schijnt wat grooter te zijn dan gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001014.wav|Corrie sprong, vlug als een jong meisje, op het pad, waar de staljongen het vurige gitzwarte paard, dat schuimende op de stang beet, langzaam heen en weêr leidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000773.wav|en men zou zich gemakkelijk van de nauwelijks door den denker vermoede waarheid kunnen overtuigen, dat van de oester tot den arend, van het zwijn tot den tijger, alle dieren in den mensch zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002352.wav|zei de kastelein: de laatste loodjes wegen het zwaarst. De ruin is voor! riep opeens een stem. Neen! neen! zeide een ander: de blessen winnen het|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000958.wav|Ik ben bij u, antwoordde hij. Zijn arm had haar heel vast gednikt, zoo dat zij zich nu roerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004211.wav|en het den knaap onmogelijk was een kreet van angst te onderdrukken, zoo gij een enkel woord spreekt, wanneer gij met mij daar buiten zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000947.wav|keizerin Elizabeth had keizer Oscar vergeven en zich geschikt in zijn ontrouw als in een noodlot|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000948.wav|Het zou verschrikkelijk wezen, want zij zouden het dan natuurlijk allen krijgen. Ro moest terstond naar de logeerkamer worden overgebracht|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000334.wav|Meestal staat het schuim hem daarbij op den mond van inspanning. Als de lijder van den demon bevrijd is, wordt het koorgezang levendiger en vroolijker, en de medicijnman wordt onthaald en keert huiswaarts|5809|neutral
+wavs/train_2450_3159_001528.wav|waren dacht zij geheel van toepassing op het onderwerp dat haar ziel had bezig gehouden. De dominee schilderde de zondaarsliefde van Jezus|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004181.wav|en er een boek schrijfpapier uit haalde, benevens een pen, welke hy zich achter het oor stak. Met een vasten tred ging nu Elizabeth den Gekommitteerden naar de zijkamer voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000314.wav|juffrouw TESSELSCHADE meer genoegen vond over dagelijksche gebeurtenissen te praten, dan in dezen kleinen kring eenigzins de geleerde vrouw uit te hangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001699.wav|En om zich van haar gevoel van angst te bevrijden, stond zij snel op en ging naar Wronsky's kabinet. Hij sliep vast|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000765.wav|niet zoo geregeld als bij een schoolkind en het was slechts in verloren oogenblikken, dat mijn meester mij les geven kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001793.wav|Ze hebben haar wijsgemaakt, dat ik gek ben,' herhaalde mevrouw van Olm voor zich zelve. 'Neen kind, ik ben goed bij mijn verstand; somtijds, helaas! te goed|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001865.wav|Met nog woorden er tusschen van luidruchtige bonhomie zette hij zich stram in den fauteuil aan het andere raam, terwijl Anna zijn hoed nu eerst van hem overnam: op den stok steunde hij de handen, met de wijd plooierige glacés nog aan|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_000474.wav|om: oom Daan, tante Floor vertelde van de kinderen: Marinus, administrateur van een suikerfabriek, die bij Tegal woonde met een groote familie: zijn kinderen al weêr getrouwd en verspreid over Java; Jeanne - Chaan|1666|neutral
+wavs/train_1724_2521_000462.wav|Meeuwis, die zich half opgeheven had, sperde een paar onnatuurlijk groote oogen op en viel met een doffen slag achterover, den mond half open, en door de half gesloten oogleden heen zag men het wit der oogen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_008169.wav|Dora vertelde mij kort daarop, dat zij nu een voortreffelijke huishoudster zou gaan worden. Zij maakte dus de blaadjes van haar zakboekje schoon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000659.wav|of hem verpletteren als hij de Vreugde gevonden had. Sterk moest hij zijn voor aandoeningen, hij, die in Abyssinie sterk was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000768.wav|Hoe zou ik slechts den mond kunnen openen, om den Sultan dit voorstel te doen? Zijn majestueuze aanblik en de glans van zijn hof zouden mij zelfs den mond doen dichthouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001636.wav|al wat in de lente te voorschijn komt en verdwijnt, had zijn gewonen loop; de seringen verdwenen, de jasmijnen kwamen te voorschijn; sommige bloemen waren ten achter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001445.wav|dat men aan den viersprong slaags was, of hij snelde in persoon derwaarts, aan den Heer van Spangen de zorg overlatende om het klooster te bedwingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002951.wav|Dat zeide Tante Van Bempden ook, toen hij haar voor een paar jaren ten huwelijk vroeg. Wat! heeft hij zich op zijn ouden dag nog aan een blauwtje gewaagd? Hij is zoo oud niet als hij wel lijkt: zeker is hij in de laatste jaren merkelijk afgevallen; maar|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003696.wav|ik zal mij vergenoegen met een korte opgave van het merkwaardigste, dat deze persoon, tot op den tijd dat ik hem in mijns vaders vertrek terugzag, was overkomen. De vader van onzen Heynsz, indien hij dan al van den ouden dichter afstamde|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004631.wav|Salomon dronk nog eens, en zette zijn glas met zulk eene bevende hand weer neder, dat het lepeltje er in rinkelde|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000198.wav|Eenzaam was het daar aan het strand, maar zij gevoelde het niet; want de zee bood een eeuwige afwisseling aan, ja, meer in slechts weinige uren, dan de zoete landwateren in een jaar kunnen opleveren|2506|neutral
+wavs/train_2450_10565_001157.wav|Zeker Signora! worden 'er zulken niet weinig gevonden, maar verlichte Protestanten houden die ook voor lieden, welke door dweeperij vervoerd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001397.wav|en dat zij eene ongelukkige reis zouden hebben, indien men mij aan boord hield. Door deze bijgeloovige vrees beheerscht, riep de een: werp hem in zee|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002392.wav|er vormde zich een groote kring, die lachte, hitste en juichte om die twee worstelende menschen, waarin men met moeite een man en een vrouw kon herkennen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001528.wav|mij voor ditmaal uw wandelrit op! vroeg ik haar met die zekere forschheid, waaronder ik mijne zenuwachtige gejaagdheid trachtte te verbergen, zonder daarin goed te slagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_000114.wav|was het nu nog, dat hij na korten tijd de ziekelijkheid, het decadentisme van dit dwepen inzag, en er toen geen troost meer uit putte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002264.wav|en zich in de herberg edellieden wanen; die zeggen: mijn weiden, mijn bosschen, mijn boeren, die de actrices uitfluiten om te toonen dat zij smaak hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000335.wav|Het was eene familie gewoonte, zoo dikwijls die dag terugkwam een paar kippen op het altaar van Hymen ten offer te brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000092.wav|Zou Herman nog gezond zijn en in staat met hen terug te keeren? Zou hij er wel toe te bewegen zijn? Zou de wilde hen misschien bij zijn verminkt lijk brengen? en meer zulke naargeestige gedachten woelden in zijn hoofd dooreen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000508.wav|en Bella thuis gekomen was, werd het beste kleedje uitgetrokken en kwam er een net ochtendjasje en een boezelaar voor in de plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008361.wav|Vervelend vind ik het er nooit, wel eenzaam! Zij zag hem aan. Zou het toch mogelijk zijn, dacht hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005733.wav|vroeg Serëscha, die juist van een wandeling terug kwam, met blozende wangen en vergenoegd tot den portier|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001878.wav|Toen de maaltijd was aangerigt zette zich ANTONIA naast van DIJK neder en nu moest MAURITS wel plaats nemen haast den Muzijkant|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002050.wav|maar die, buiten huwelijk geboren, in de diepste verborgenheid was opgegroeid onder de oogen van zijn grootvader, een doodarmen Hidalgo, die den val van zijne dochter met niet al te strengen blik scheen te bezien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_002748.wav|neen, niet eene enkele maal, zelfs niet, toen hij met een ouden postiljon in geschil raakte over den kortsten weg naar Londen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001512.wav|dat dit zoo goed en nuttig voor de kleintjes was, dat ze wenschten, dat alle kinderen in Zweden zulk onderwijs konden krijgen. Maar hoe zou dat mogelijk zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001780.wav|waarvan gij sedert zoo vele jaren zijt verstoken. Hier hebt gij slechts een kunstlicht, door tooverij voortgebragt, hetgeen bij dat des hemels niet kan halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000381.wav|om de beenen van den agent in politiek die in zyn geest koeltjes een inventaris scheen op te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001448.wav|toen het volgende brief je op onaangename wys een einde aan zijn onzekerheid maakte: Great|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000751.wav|Zelfs Miggs, wier hart verdeeld was tusschen bewondering voor Chester en jaloezie op hare jonge meesteres, liet zich winnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011170.wav|Neen, ik zou denken van niet! Het zou vrij zonderling zijn als ik dat deed. Zooals ik zeide, gij zijt een arme drommel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000830.wav|Ik ben blij dat jij wel tijd daarvoor hebt. Ik hoop flat het werk er met onder lijden zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001465.wav|Afgunstige mededinging verhief zich. De groote werkplaatsen van Madeleine werden gesloten; de gebouwen vervielen; de werklieden verstrooiden zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001601.wav|en toen de Koning besloten was Tunis door bestorming te nemen, was het te laat. Dus, vrienden, morgen ochtend het besluit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000555.wav|Wat mij betreft: ik ben 'er zeer tegen, om mij meer te pijnigen en te kwellen, dan de Wet der Kerke vereischt; ja geloof, dat ik beter en nuttiger zoo voor mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002009.wav|Nu zal het ook wel mooi en warm in Lapland zijn, dacht de jongen. Ik zou graag op den rug van Maarten, den ganzerik, zitten op zoo'n mooien morgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000914.wav|Wie zou nou zoo barbaarsch wezen, om as iemand, dien men met zijn eigen melk het 'evoed, bij je komt en zeit: moeder Martha! ze zitten men overal op het lijf, en ik kan nergens een veilige schuilplaats vinden, om dan te zeggen: scheer je van mijn deur weg|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001247.wav|Neen, uw dood is onvermijdelijk, sprak de geest, kies alleen op welke wijze gij sterven wilt. De visscher, ziende dat de geest besloten had hem te dooden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004118.wav|Maar toen Karr het kalfje al verder en verder wegdreef, liep zij plotseling het moeras op, joeg den hond weg, nam haar kalfje meê, en keerde weer terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000105.wav|Zijt gij vergeten, wat ik u, toen wij op het dek van het jagt zaten, den avond, voor dat ik naar Groenland vertrok gezeid heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008931.wav|Als een lichtstraal trof haar nu de meening daarvan en zij begon te begrijpen wat zij misdaan had. Ik zeg nog eens, herhaalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001501.wav|had het afgrijselijk voorbeeld gegeven door ieder Fransch grenadier met den dood te bedreigen die hem een Pruisisch krijgsgevangen bracht|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001058.wav|Mylord had voor het badseizoen een appartement te Scheveningen gehuurd en had geen lust the Dutch provinces dieper in te gaan. Mylady echter wilde haar broeder weerzien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_002372.wav|een roode rok en eene sjerp, welke iemand, die verstand van zulke zaken had, moest erkennen als te zamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001610.wav|doordien er op ons tafellaken af en toe exemplaren van een soort wild verschenen, dat niet genoteerd stond op de|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001311.wav|was hij nog te ivorno, en het zou nog weder wel ruim een maand aanloopen eer hij met de overige schepen hon vertrekken. e tijding van gisteren kan dus niet waar zijn. wat zegt gij er van, broêr|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001604.wav|Zoo had hij zich geleerd, door eene lange, langdurige studie van zelfkennis - die toch, ach, hem telkens verried|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000303.wav|Ja. Ik heb althans geen lust om me al de s o e s a h nog eens op den hals te halen, als ik vooraf weet, dat het toch tot niets zal leiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002496.wav|wees uw eigen orakel, en giet ten spoedigste thans uit uw spongat de bedwelming uit der bevelende woorden. Spreek, neef|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002715.wav|Ik vraag mij zelve af, of er geen onrecht wordt gepleegd, als men allen laat boeten voor hetgeen ééne misdeed,' sprak ik vermetel, uit|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000108.wav|Dat zal een sensatie in de stad geven. Een groot stuk, hoop ik. Ik ben nog niet gedécideerd, antwoordde|496|neutral
+wavs/train_1724_13607_001808.wav|Die Lies is toch een vroolijke meid. Je hebt zeker altijd schik in je leven hè Lies?' 'Nee, alleen in de vacantie,' zei ik, 'en dan nog maar half.' Ik begon echt plezier te krijgen in Kees z'n pakje|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000772.wav|als u wist, hoe ze me altijd treitert,' riep Julie. 'Maar ik meende dit. Waarachtig Jog,' zei ik en ik keek naar Jog, 'ik meende dit allemaal|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002722.wav|zonderling niet als zij tegen de heeren, daar in de hoogte, is gericht; men kan daardoor in ongelegenheid raken.' 'Wat gaat u dat aan, of ik in ongelegenheid kome of niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000517.wav|Alles wat hij had geloofd verdween. Waarheden, welke hij niet wilde, plaagden hem onverbiddelijk. Voortaan moest hij een ander mensch zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001027.wav|Op wiens last?' vroeg Juliaan, hoewel het niet twijfelachtig kon zijn, wie hem dezen slag toebracht, daar hij den baron de Ghiselles achter den onderschout zag aankomen. 'Daar hebt gij niets meê te maken, ik apprehendeere u, krachtens mijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_000644.wav|De knaap, die met zijn blik het geldstuk gevolgd was, zag het. Hij verwonderde zich er niet over, maar ging recht op den man toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001372.wav|Papa. zei Constance zacht. Zij keek op naar het groote portret. Het was geen werk van kunst, gedaan in den onpersoonlijken, officieelen portrettenstijl van dertig, veertig jaar geleden|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000563.wav|en dan nam niemand meer passage op zijn boot, zoodat hij slecht zou aangeschreven staan bij de directie. Hij mocht veel doen, zelfs buitengewoon vriendelijk wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010228.wav|Waarop Weevle antwoordt: William, ik zou gedacht hebben, dat het u eene les had moeten zijn om nooit weder een komplot te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000278.wav|De sukkelende gast wierp haar een woedenden blik toe, en mompelde iets van 'ongepast' en 'onbeschoft' en meer 'onnen,' wat Van Schermbeek woedend maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004450.wav|Dat is niet waar riep de jongen op hevigen toon, en dat weet gij heel goed. Die fraaie meneer Wraybum zit er achter; dat is de geheele zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000370.wav|Urania toonde haar portefeuille met platen en teekeningen: ideeën van een jongen architect uit Rome voor restauratie's van het kasteel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002401.wav|de vrees had hem teruggehouden: schoon moeds genoeg bezittende, achtte hij het geen gelijk spel om zich te wagen tegen TEUN WEZER, een' forschen, ruwen knaap, die niets te verliezen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008115.wav|Bucket heeft dit in een oogenblik verricht. Hoe vindt gij ze? Zitten zij gemakkelijk? Zoo niet, zeg het dan maar; want ik maak gaarne alles zoo pleizierig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002658.wav|Ik ben een vrouw, heel gewoon, ik heb niets bizonders. Ik ben niet bizonder mooi, ik heb een gewoon intellect. Kan je je niet vergissen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004121.wav|Dat is nog niet genoeg! Hij moet gevat worden, eer hij in staat zij, of zelf, of door anderen, papieren te lichten, die zich hier te Amsterdam moeten bevinden en van het hoogste belang zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_009356.wav|Ik heb hem al lang gezegd, waar het op uit zal loopen, als hij zich met uw streken inliet. Maar die vervalschte brief is het werk van u|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003269.wav|Denkt de Heer van Heenvliet in my een verklikker te zien?' vroeg Buat, verontwaardigd: 'wat ik te lijden heb, zal ik alleen lijden, en niemand in mijn ongeval medesleepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000071.wav|De groote wereld was al te Lipara, want de Vrede was in de mode. De hooge illuzie van den jongen souverein was in de mode|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007423.wav|De alles overheerschende vrees en het fiere, hardnekkige besluit, dat die in haar versterkte, om onverlaagd te sterven|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000060.wav|Ze was een huishoudelijk schepseltje en hielp Hanna het huis netjes en gezellig houden voor de werkende leden van het gezin, zonder ooit eenige andere belooning te wenschen dan de liefde der haren|1775|neutral
+wavs/train_2450_8979_002394.wav|Toch vroeg Courfeyrac hem op zekeren ochtend onverwachts: A propos, hebt ge ook een politieke meening? Wat? zei Marius door die vraag schier beleedigd. Wat zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002134.wav|en daar zag zij in het gras een kleedingstuk liggen, dat zij zich herinnerde gelijk te zijn aan hetgeen Assad droeg, toen de kapitein hem haar als zijnen scheepsschrijver voorstelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004841.wav|O, doe dat niet, doe dat niet, zeide de vrouw, verwonderd opziende. Gij zult u zelven maar in moeite brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001051.wav|en verzekerde, dat tot de grondslagen van die kerk wel drie duizend masten waren ingeheid, en, dat dezelve voltooid zijnde, een der schoonste gebouwen van eyden uit zou maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000420.wav|Eene kleine gift om Gods wil, zeide Bakbac. Gij zijt blind, naar het mij toeschijnt? Helaas, ja, antwoordde mijn broeder. Steek dan de hand uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000378.wav|en met belofte om hem en zijne vrouw, benevens JULIE en GUILLAUME te Zurich te zullen wachten, langs den gewonen weg naar Bern, en bragt met een ongemeen genoegen op die reis zijnen tijd door|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000489.wav|Iets dergelijks is bereids gezien. De amphyctionen hadden jaarlijks twee vergaderingen, de eene te Delphi|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000764.wav|En dan die anderen, die alien kwamen om iemand te zien doodschieten! Want d a a r o m kwamen zg; dat begreep ik zeer goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001339.wav|Maar ik had wel gewild dat gij het mij verteld hadt eer gij van avond dien schrik kreegt, en ik had gewild dat gij mij, als uw compagnon, geraadpleegd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001406.wav|Het kostte hem moeite, om weder op de been te komen; en al grommende en zich beklagende over den bewoner van dat huis, die hem hartelijk uitlachte, ging hij heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008148.wav|En na dit alles zal hij mij zeggen. Kan ik hem dan gelooven?. Nooit! Neen, alles is voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000213.wav|an, zeide de eer! sturft het schuim der zee over de muren der stad henen, en t is even als of men in eenen aanhoudenden regen loopt|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000119.wav|De kolenbrander zette groote oogen op; hij liet zich niet lang nooden, maar tastte toe en gedurig gingen er grootere brokken zijn zwarten snoet binnen. Toen zij klaar waren monkelde de kolenbrander en zei|10587|neutral
+wavs/train_2450_5832_009660.wav|moet aandoenlijk zijn geweest. De schrijver dezes kan u geen nadere bijzonderheden omtrent het voorval geven. Het gebeurde eens te Rome|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001338.wav|Zij ging tot afleiding naar de bibliotheek. Daar lag nog op tafel de Poot met de plaatjes, waarin zij gekeken had den avond, toen de Riminietjes Lina kwamen vragen voor de reis. Het testament lag er niet meer in|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005504.wav|met een karpet op den grond en gemeubileerd met eene tafel, met blinkend wasdoek bedekt, eenige stoelen met hooge pooten en leuningen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000355.wav|toen hij haar had gezoend. Misschien was het om de taal. Maar misschien ook was alles verleider geweest en|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000650.wav|wij allen zijn verloren! Hoor van mij het treurige nieuws, dat ik gisteren, toen ik in het paleis terugkwam, vernemen moest. Schemselnihar had eene der|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000320.wav|Och, wat zal hij het daar vervelend vinden! Het boek? Alle lust ontbreekt hem voor het oogenblik om er weer mee te beginnen. Was Sophie er maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004075.wav|Ga maar zonder mij naar huis, beste Esther; ik zal nooit weder naar huis gaan. Met deze woorden trok zij zijn hoofd op hare borst en en liet het daartegen liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001629.wav|Gij weet, dat toen wij de laatste maal onze rekening opmaakten, er tien duizend drachmen in kas waren, en dat wij die in tien zakken deden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001749.wav|Het had sedert acht uren zonder ophouclen door geregend; ieder die van en naar Cheapside kwam, was nat, houd en met modder bespat|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001104.wav|Met de meeste Provinciesteden nu is het als met Schotland: en nog meer dan daar is al, wat de eentoonigheid, ik zou haast zeggen de saaiheid, van het dagelijksche leven breekt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009086.wav|bediende, en liet alles maar op de tafel neervallen waar het viel, en verschoof het dan niet weder voordat zij het op de trap zette|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000730.wav|Dat zou vroeger anders zijn gegaan. Ik voel dagelijks mijn krachten toenemen. Ik geloof dat ik in staat zou zijn in mijn oude huis te wonen met Gerard, en tevreden zijn. Ik voel zoo sterk. Ik ga muziek hooren waar ik kan|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_000056.wav|En de polsdrager is den anderen dag op dat stuk, om den aan de gevolgen zijner wonden overledene te zoeken|496|neutral
+wavs/train_2450_3846_001805.wav|ik was in een goede leer bij vader Acquin. Ook werd ik niet altijd in de broeikasten gebruikt; toen ik weder geheel hersteld was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000885.wav|zijn edel hart, al was hij dan aan die kerkleer verknocht, aan welker handhaving zich de Inquisitie had toegewijd, de helsche middelen verfoeide|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000734.wav|Waadland en Walliserland waren naburige kantons, die met elkaar op een goeden voet stonden. Hij sprak deze blijdschap zoo hartelijk uit, dat Babette zich niet kon weerhouden, hem daarvoor de hand te drukken|2506|neutral
+wavs/train_1724_1297_000304.wav|Daar Overberg niets van tantes beschikkingen weet, dan dat ik haar erfgenaam zou zijn, was ik met van Beek afgesproken, hem van het huwelijksplan niet te spreken voor er kans scheen dat het zou doorgaan, en zoo wachtte ik een antwoord zonder menagement|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001395.wav|ooveel werk maakt men' zeide, 'wie ook de uitvinder der rukkunst geweest moge zijn, om de uitvinders van groote en nuttige zaken, of de beoefenaars van fraaije kunsten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002328.wav|en met blikken, die duidelijk verrieden dat de gedachten elders waren, beschouwden zij de zon, die immer, lager en lager daalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002037.wav|k hoop, dat od zijnen zegen over die poging uitstorten zal, en, dat het hem behagen mag, u de man te laten worden van een zoo beminnenswaardig en|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001129.wav|Ja, ik begrijp het, het is heel aardig begaafd te zijn en mooi en elegant, maar niet om vertooning te maken of er zich op te verheffen, zei Amy nadenkend|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_004179.wav|Het geld vliegt weg, zei hij met een bezorgd gezicht, terwijl hij ieder van zijn medesamenzweerders zijn portie gaf, het vliegt weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005909.wav|Het was wel een bijna al te verheven en treffende gedachte, een bijna onbegrijpelijke waarheid, die hem met groote verantwoordelijkheid belaadde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001234.wav|dit hoort onder de bitterste teleurstellingen van mijn somber leven. Vol zelfverwijt, en zich bewust dat hij te zwak was om zekere verzoekingen weerstand te bieden, zwoer hij alle verkeer met de wereld af, en hij heeft woord gehouden|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000381.wav|toen een zeker cederhouten kastje openging, waarin mevrouw March enkele overblijfselen van vroegere weelde bewaarde, als geschenken voor haar meisjes, wanneer de geschikte tijd daarvoor gekomen zou zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_001988.wav|daar staat uw merk al op den muur. Houd u toch kalm. Wat zou het helpen, iemand na te loopen, die zulke lange|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003295.wav|evenals de vreeselijke grappige wolf in het bed in grootmoeders huisje, te zeggen: i Dat is om u te verdrinken, liefje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001270.wav|Wie was deze man? De nacht kende hem waarschijnlijk beter dan de dag. Hij had geen ransel, maar blijkbaar groote zakken onder zijn kapotjas. Van tijd tot tijd bleef hij staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000219.wav|aar welk eene ontzetting trof hen en bovenal, daar zij; stilhoudende, den ouden met een der dienstboden daar aan de deur vond staan, in de doodelijkste ongerustheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006177.wav|maar toch durfde ik mijn hart geen lucht geven, al lokte hij dit ook door eenige vriendelijke woorden uit. Nadat wij Cette verlieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_009703.wav|Uw bediende, die valsche schoelje, heeft er een gat in geslagen, antwoordde Squeers norsch; dat scheelt er aan. Zijt gij toch eindelijk gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001140.wav|en dreigende gebaren naar het verblijf terug waar hij den onbeschaamden schurk verlaten had; ging toen verder zijn weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002764.wav|Zie hen maar eens aan! Zie wat gij zijt en wat zij zijn! Wie twijfelt er aan, of wij moeten winnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001277.wav|maar dat de grillen van geleerde vrouwen monsterachtig leelijk waren. Evenwel heeft mijn vader mij zooveel smaak voor de oude letteren ingeboezemd, en mij zooveel van de Dichters en andere schrijvers leeren kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005831.wav|en openlijk en nadrukkelijk hun voornemens en hun doel te kennen geven. Zij brengen of hun paar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001534.wav|De Heer Edeling is een der beste jonge lieden, die in onzen kring bekent zyn. Ik hoop u, als Mevrouw Edeling, vroeg of laat te omhelzen. Hy verdient uwe liefde, zo wel als uwe achting|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_001739.wav|opdat hij haar later ten dans zou kunnen vragen. En de heeren, die met Louise gewalst en gepolkeerd hadden, zwoeren tegenover hun moeders, zusters, echtgenooten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000185.wav|dan';, zei vrouw Holle, 'gij hebt mij trouw gediend, en dus wil ik je dat niet afslaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000445.wav|zoo klaar en doorschijnend, dat men met het bloote oog reeds de manen van Jupiter en de schijngestalten van Venus kan herkennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003212.wav|hij boos en pikte naar haar met den snavel. Op hetzelfde oogenblik hoorde hij, hoe Akka hem riep hoog in de lucht, en hij kwam gehoorzaam naar boven|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001817.wav|Met je verlof!' hernam Hoogenberg: 'er is nog één punt, dat geregeld zal moeten worden, en dat, naar mijn begrip, juist de grootste moeilijkheid zal veroorzaken: de staat van het kind|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000280.wav|De praktijk, hoewel voor mij minder verkieslijk, ware voor u beter geweest dan de theorie, hoe schoon en waar deze ook is, zoo als de uitslag al dadelijk bewijst|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000770.wav|ook vond hij, dat het woordje wij zeer misplaatst was, daar als het mal was, hem in huis te willen houden, zij nog boven de wijzen uit het Oosten verheven was|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003310.wav|Wij meenden, dat uit al haar uitstel zoeken, afstel zou volgen, en dat Antony voor haar niet de rechte Jozef was; maar het tegendeel is gebleken, ze schijnen het samen eens geworden te zijn, staande de vermakelijkheden van gisteren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000274.wav|mijnheer, gij moet weg. Gij moet geen minuut Janger hier blijven. Als hij komt zal hij u vermoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002340.wav|en geheel verguld, als of er gouden dolfijnen bestonden, en omdat Herakles nooit nog zulk sierlijk vaartuig onder de menschen gezien had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004402.wav|Ik ben geheel tot uw dienst, heer baron; doch ik ben mijn tijd te weinig meester om nu reeds eene afspraak te maken. Ik zal zoo vrij zijn u te laten weten, wanneer ik u ten mijnent kan wachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000919.wav|Ik gevoelde mij zoo opgeruimd, dat ik begon te zingen, en met mijne vracht op den rug meer danste dan liep. Toen de grijsaard bemerkte, dat die drank mij vrolijk maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002149.wav|dat alles behoort aan een vrouw, misschien wel aan een jonge en schoone vrouw? Hoe komt die hier blootgesteld aan nachtlucht en regen? Zijn nieuwsgierigheid was opgewekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001916.wav|Maar laat ons nu aan madame denken, monsieur. Wy hebben hem op de draagbaar hier gebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000487.wav|die het zijne had verkocht om dat er geen profijt bij was, en die ons naar de Westpoort zond, waar hij zeker wist dat wij er een konden krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001780.wav|zijn gezegde te zullen goedmaken tegen al, wie een kamp met hem dorst wagen. Vlugger dan een patrijshond, die op het gevelde wild aanschiet, was Reinout, die|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003786.wav|En de jongen bleef staan in het bosch, vrij en ongedeerd. En hij kon zelf haast niet begrijpen, hoe dat mogelijk was. De wilde ganzen hadden dien heelen avond heen en weer gevlogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000882.wav|Hij was zeer bezorgd voor zijn valies en parapluie, bracht deze met eigen handen binnen en wees hardnekkig de aanbiedingen der bedienden af om hem daarvan te ontslaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002028.wav|die, ofschoon niet deelende in de verwachtingen, welke haar moeder op de hulp des Barbiers scheen te stellen, echter niet kon nalaten, zich vast te hechten aan al wat flikkering van hoop deed ontstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000097.wav|dat God hem toont; hij aanziet den hemel, het uitspansel, de starren, de bloemen, de kinderen, de menschheid waarin hij lijdt, de schepping, waarin hij straalt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000368.wav|De Ruijter hoorde dit uitvoerig verslag met gemengde gevoelens aan. Het kon hem als zeevarende niet onverschillig zijn, dat er aan de overmacht van Il Tigretto een eind gekomen was|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001355.wav|Zij had hem in haar arm genomen, trok hem meê naar een divan. - O mama.! Oùd te worden!! Oùd te worden!! - Stil toch, jongen, stil toch|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_001491.wav|en juffrouw Wilfer zat hun stilzwijgend aan het verstand te brengen dat elke van hare ademtochten vergezeld ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001664.wav|Hier hield de kar stil. Sikes steeg schielijk af, en liet OÜvier's hand geen oogenblik los|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000867.wav|Hoe kwam hij er op? Zeg, wat is er tusschen jullie gebeurd? Zij liepen weêr door het licht, ze zweeg even; toen, in het donker|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007672.wav|En het licht, waarbij de ongelukkige het met kommer, strijd, leugen en dwaasheid gevulde levensboek had gelezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000993.wav|en om die reden wordt zij ook door den Beheerscher der geloovigen boven al zijne andere vrouwen bemind, ja aangebeden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001925.wav|Zij nam den ouden koning Karel X van onder den troonhemel, die Lodewijk XIV had overschaduwd, en zette hem zacht op den grond neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000702.wav|toefde als het ware peinzend bij den gezichteinder, terwijl hare gele stralen zacht in het slaapkamertje schenen, waar George en zijne vrouw bij elkander zaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005482.wav|een huis in Moira Place te betrekken, waar niemand kan wonen behalve de gepensionneerde Leden van den Raad|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000058.wav|vruchteloos al het geweld trachtende af te schudden, dat hem aanviel, werd de heer Leblanc onzichtbaar onder den afschuwelijken groep bandieten, evenals een wild zwijn onder een troep huilende doggen en jachthonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008467.wav|en zijn gevoel voor haar nam toe in teederheid. Hij besefte niet, dat zijn gedrag tegenover haar een bepaalden naam had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001871.wav|dat Paus URBANUS het mij zeer euvel afneemt, dat ik een stelsel durf blijven aankleven, dat, zooals zijne Heiligheid beweert, strijdig is met de uitspraak der H. Schrift|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000682.wav|zij bevatte een koorkleed van goudlaken, een met diamanten bezetten mijter, een aartsbisschoppelijk kruis, een prachtigen bisschopsstaf|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001543.wav|groót. nu ja, ze waren geen van allen groót. Maar niet iedereen werd gouverneur-generaal! Het was toch eigenlijk altijd in Constance geweest, die ijdelheid, die|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_009738.wav|met vermoeid en bleek gelaat, ofschoon vrij chic gekleed in een blauwe jas met koperen knoopen en een nieuw geel leeren vest, volgens de toen heerschende mode|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000454.wav|en om met dames te dansen, als ze zoo genadig wilden wezen zich daartoe aan te melden en niet liever den heelen nacht aan een tafeltje met kaarten zaten te smijten|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001728.wav|en dien maatregel had hij reeds genomen, eer hij Eckbert had gezien, terwijl hij zich in stilte verkneukelde over de teleurstelling der anderen, die reeds in gedachten het zijne hadden verdeeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000093.wav|Zij kon evenwel niet beletten, bij zich zelve te zeggen, dat hij fraai haar, fraaie oogen, fraaie tanden, een bekoorlijke stem had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008984.wav|en als men er zich aan vasthield, heen en weer zwierden, joeg dit gevaar hem toch weinig angst aan; hij was veel meer beangst|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000992.wav|Dat was nu tien jaren geleden en nog altoos was Jillessen weduwnaar. Hij was wel in de gelegenheid geweest, om weer een, voor zijn doen goed, huwelijk aan te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000202.wav|die, te recht of te onrecht, reden tot beklag tegen hem meent te hebben, dat wy moeten trachten hem tot wat Kristelijker gevoelens over te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008373.wav|ziedaar nu een meisje, dat liaar ongeluk tegemoet zou gaan als zij niet in huis was bij practische menschen. Moeder en ik weten|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000470.wav|Een ademtocht van nieuw leven scheen in het huis te zijn doorgedrongen, en iets beters dan zonneschijn verhelderde de stille kamers; alles scheen in de blijde verandering te deelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001864.wav|Geen wonder, dat de Raadpensionaris ontzach voor hem toonde; want die man was zijn vader: het was Jakob De Witt, Oud-Burgemeester van Dordrecht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000173.wav|s het geoorloofd, bij elden en eelen te denken aan een d a l of d e l, gelijk men in elderland zegt en dus aan eene laag liggende streek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003118.wav|een van hen met zoo'n vervloekten violist — een kerel, dien ik veracht. En ze willen niet te Russell Square komen, zoo|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000768.wav|Doch de rest van het span was gedurende de laatste dagen van Spitz ongehoorzaam geworden en hun verrassing was groot, nu Buck begon hun weer manieren te leren|5809|neutral
+wavs/train_2450_6408_011015.wav|Er was een trapraam in, dat op een altijd smerig steegje uitkeek, en in den loop van een eeuw|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001165.wav|tusschen welke het volgend gesprek, daar zij op eenen genoegzamen afstand van het gezelschap verwijderd waren, om niet beluisterd te kunnen worden, plaats had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001580.wav|Hij had de kleine reputatietjes, die in de nette maatschappij waarde hebben: van aangenaam causeur, goed danseur, van zeer beleefd, goed gekleed te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000614.wav|en naar Estelle gaan. In eens dus keerde hij om en reed naar het hôtel, waar Estelle logeerde. Estelle was woedend|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000807.wav|En wie betaalt mij mijne verlorene zielsrust?' vroeg LUDWIG. 'Ik heb u reeds gezegd,' hernam EUGENIO, 'dat uwe zonden u vergeven zijn. Wat kan u dan nog kwellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000130.wav|Bij mijn ontwaken zag ik tot mijne groote verwondering eene zwarte vrouw voor mij, welke twee zwarte honden bij zich had, die even als brakken met een' ketting aan elkander waren gebonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001165.wav|trotsch, met opgericht hoofd, in zijn kleeding en manieren al het elegante uit den tijd van Barras mengende, geleidde Cosette. Hij trad in de plaats van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001957.wav|Wat eerlijkheid betreft, de slaaf wordt in zulk een afhankelijken, halfkinderlijken staat gehouden, dat men hem geen denkbeeld van het recht van eigendom kan geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001867.wav|Daar Grimaldi dikwijls van ongenoemden geld voor lootjes ontving, lette hi niet bijzonder op dezen man; maar er was toch iets bijzonders bij, dat hem trof|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_002038.wav|Schoon vader BUITENHAGEN zeer regtzinnig de leer der Dordsche Vaderen opregtelijk aankleefde, was hij een zeer bescheiden en verdraagzaam man, niet alleen in zijne begrippen, maar ook in zijnen handel en wandel|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001103.wav|die, toen zijn zuster voor den dag kwam met het zoo dagelijks misbruikte spreekwoord, dat men geen koe bont noemt als er geen vlekje aan is, en de autoriteit van e at aanhaalde|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000079.wav|Zij waren al ver van het land verwijderd, toen Elize wakker werd; zij dacht, dat zij nog droomde, zoo zonderling kwam het haar voor, hoog door de lucht over de zee gedragen te worden|2506|neutral
+wavs/train_2450_10646_000630.wav|u ik dank den goeden od, dat ij u zoo gezond en behouden in het huis van uwe ouders heeft teruggebragt, en de opregte gebeden verhoord, die ik dagelijks voor u uitgestort heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001393.wav|stemde de harten dezer arme lieden tot vreugde en tot dankbaarheid aan de Voorzienigheid, welke hun door tusschenkomst van Sindbad zulk een onverwacht geluk had geschonken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002777.wav|als gij wel aanmerkt. Mijn vader had zich wel tegen het een en ander kunnen verzetten; doch dit wilde hij, uit kinderlijken eerbied, niet doen. Hij had bovendien een vrij gegoed meisje getrouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001916.wav|en, wat zij thans ook zijn mag, in dien tijd een zeer eenzame plek was, door bijna niets anders dan door velden en slooten omringd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001540.wav|De burgers, kooplieden en landbouwers, die in Rudolf een' beschermer vonden, waren hem zeer genegen, en schonken hem talrijke bewijzen van hunne liefde en genegenheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002215.wav|maar haar gelaat, haar geheele persoon drukte, gelijk vroeger gezegd is, een oneindige goedheid uit. Zij was steeds tot zachtmoedigheid gestemd geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001478.wav|De gloed van toorn, die in Juliaan's oogen brandde, werd nu verkoeld door een weldadig vocht, dat hij zich niet schaamde; er was ernst, er was vastheid in den blik, dien hij naar de Ghiselles ophief|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000572.wav|en ik zou uw haar wel wat willen opknappen, want het is vreeselijk verwaarloosd sedert mijn vertrek. R. W. onderwierp zijn hoofd aan de operatie|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000912.wav|Haar prachtige tanden hadden blijkbaar van God den last ontvangen, om te lachen. Zij droeg haar stroohoedje met lange fladderende witte kinbanden liever in de hand dan op het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002464.wav|Juffrouw Hartog. schamper lachende, 'Aan de vruchten zal men u kennen;' zegt de Bybel, en dat is immers waar? Juffrouw Lotje. Heer, Juffrouw, gelooft Uwé dan in den Bybel|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_000188.wav|Zijn somber wezen en afgetrokken houding leverden een zonderlinge tegenstrijdigheid op met zijn gewaad, hetwelk zwierig en smaakvol was|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001392.wav|Wat! hoe! was dat de Tsaar niet? Wie heeft dat dan verteld? mompelden de ontevredene omstanders: en aller oogen vestigden zich op mij, met een uitdrukking van wrevel en toorn|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002523.wav|ik ben uwe zedenmeesteresse niet, het is mij natuurlijk onverschillig met wie UEd. omgaat. Het hooge woord was er uit, en ik zegende mijn besluit om een verklaring uit te lokken|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000220.wav|Om hun lendenen was een wijde lederen darm als een gordel vastgemaakt, daarin lagen de ronde keien welke zij op de vijand werpen moesten: in hun rechterhand hing een lederen riem in welkers middel een holte gevormd was|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000586.wav|Toen zij zijn kalme rustigheid bemerkte en zijn schelle kinderstem hoorde, kreeg haar afkeer over het eerste gevoel van medelijden de overhand|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001591.wav|Hoeveel heb je noodig, om alles af te doen en je crediet te herstellen? vroeg Meta, haar beurs uit den zak halend. Een kwartje zou genoeg zijn, dan bleef er nog wel wat over om jullie te trakteeren, of houden jullie niet veel van dadels|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_004302.wav|is wel waard, dat men er notitie van neme: ZELFBEHEERSCHING, RUST EN VREDE ZIJN ZEGENINGEN|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000041.wav|De substituut knikte bevestigend en wilde verder gaan. 'Nou maar dan zeg ik, dat daar meer achter steekt.' Hij bleef staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001260.wav|en gebeurde, hem voor een braven jongen hield, of liever voor een man, van wien het vaderland zich nog veel heil had mogen beloven. a hij kwam zelfs zooverre, dat hij u|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000373.wav|Zal misschien die Don Manoël wezen, daar de Schipper zooeven van vertelde, zeide Holmfeld, lachende, terwijl hij opstond. Neen: daar wil ik mijn kop wel op verbeuren van neen, zeide Pulver: ofschoon, een kennis van hem, dat ware mogelijk|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000975.wav|en het bleek welhaast dat ik haar niet had behoeven op te offeren, daar grootvader kort daarna in zijn rang naar de residentie werd overgeplaatst om ik weet niet welke oorzaak; het zou maar tijdelijk zijn en Rolf kon hem vergezellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000664.wav|Hoe verder de dag voorbijging hoe wanhopiger ik werd en de majoor niet minder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000498.wav|plaatsen, waar de dood tegenwoordig is, hebben dergelijke uitwerking. Uit zijn oogen, die door een inwendigen blik bezield werden, schoot een dof vuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004203.wav|Hij dacht er met voldoening aan, dat ook in deze moeielijke zaak niemand hem zou kunnen verwijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000038.wav|Ik ben uw gids, antwoordde Obenreizer, en ik zal u aan net einde van uwe reis brengen. Daar ligt de brug, voor ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001729.wav|Welnu?' vroeg zij. 'Welnu!' herhaalde MOM: 'ik heb uwen raad gevolgd en geene verwondering laten blijken, toen hij mij de schilderij vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001605.wav|God zij met u - God bewaar u! Heb dank voor alle uwe raadgevingen, die gij mij gegeven - voor alle de genoegens, die gij mij veroorzaakt hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000553.wav|zekere hulde van tijd tot tijd den bisschop gebragt, nu en dan eens bescherming bij den landsheer gezocht, maar de band was altijd zwak|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000242.wav|hij had door de ramen van het kasteel gekeken, zoowel door die van beneden als door die van boven: hij had het een en ander omtrent haar vernomen, en dus kon hij aan de koningsdochter antwoord geven en zinspelingen maken, waarover deze zich niet weinig verwonderde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000734.wav|of de wijn u bevangen heeft en gij in slaap valt; het overige zal ik doen. Noureddin begreep terstond, wat de schoone Perziane in den zin had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001584.wav|Het gelijkt goed, niet waar?' vroeg zy. 'Helaas! Betjenlief!' antwoordde haar moei, terwijl zy zich een traan uit het oog wischte: 'ik dacht daar by|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002543.wav|waarmee de spreker de ongepaste vroolijkheid wilde tegengaan, die zich bij een paar van zijn toehoorders begon te openbaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005298.wav|Waarmede hij waarschijnlijk bedoelde dat zijn geest geheel in frag menten zou breken zonder die fictie van bezigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_001138.wav|Zij wist wel waar die ijver om de voorkamer te stoffen op neer kwam. Niets anders dan een voorwendsel om uit het venster te kunnen liggen en praatjes te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008344.wav|welk een genot zou het mij geven, indien uw eigen dierbare jonge dames mijn leerzaam toezicht van noode hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007576.wav|sNog niet opengedaan? zeide Chester, Lieve hemel! ik hoop, dat de oude sloof niet met haar voet in eene spinneweb is blijven hangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008173.wav|Dat is alles wat ik ooit van M. G. V. over die zaak zal hooren, ging Eugène voort, en hij zal met zijn hoed op één oor door het leven blijven huppelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003323.wav|Hij had zijn kleine zusje van harte lief; doch zij verafgoodde hem. Zijn karakter, hoe beminnelijk ook, was opvliegend en hooghartig, hetgeen de Baron aan het Spaansche bloed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000536.wav|Nu, het mag gezegd wezen, dat ge wakker op uwen post staat, Leeuwke! Laat me maar gauw binnenkomen eer de Spanjaard me nog terug komt halen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001059.wav|ik ontzenuwde die dreiging door de verzekering, dat ik den tiran met mijn ponjaard doorsteken zou, of vergift mengen in zijn beker, zoo men het waagde mij in zijn huis te voeren, en mij gelegenheid gaf zijn persoon te naderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001706.wav|Het vervolg van het onderhoud tusschen den Graaf en zijne vertrouwden als min belangrijk voor den lezer beschouwende, zullen wij ons weder tot onzen vriend Deodaat begeven, die, na Reinout vruchteloos gezocht te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000934.wav|had gedaan. Als men nu bedenkt, dat Sir Mulberry zijn leerling op alle mogelijke manieren had bedrogen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002419.wav|En had ik deze aanwijzing kunnen volgen, en met den trouwen Johan Culemborg kunnen bereiken, zeker zou mijn lot en leven een gansch anderen loop hebben genomen; maar dat spreekt vanzelf, dat mocht niet zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_1747_000130.wav|Eene breede sproeterige Saffo met een hooge sproeterige harp in het midden, en twee tanige vrouwen, die met handen vol diamanten, die een sterken familietrek van glas hadden, op de viool speelden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005072.wav|en ik hoop dat zij het nooit doen zal, hoewel ik het aan den anderen kant toch wel gaarne hebben zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001355.wav|Zij bewonderden daar, behalve de voortreffelijke voorhoven in het klooster zelve, den grooten schat van schilderijen door GUIDO en de CARACCI'S vervaardigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005386.wav|eene vinding, waarmede hij zeer in zijn schik scheen te zijn. Ja, het is een slechte wind, die nergens heenwaait, herhaalde hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000292.wav|Kees heeft zich geschoren vandaag. De sprieten zijn weg. Ik heb hem een zoen aangeboden, niet dat ik zoenen prettig vind, maar ik dacht, dat hij het nogal begrijpend van me zou vinden. Hij zei echter: 'Ik zoen geen zusters|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_002625.wav|de bel voor het diner luidde, ging zij de trap af met haar arm om het middel van haar vriendin, zooals de gewoonte van jonge dames is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001274.wav|De juffrouw is net zoo gek op dat mormeldier als die jongen met zijn bochel op de juffrouw is. Wat meen ie, Joacob|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004354.wav|en den eerwaarden abt du Cornet, en vond zoo een verontschuldiging voor dit en andere wereldsche vermaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006221.wav|Ik wilde. Hij zweeg een oogenblik, maar plotseling herinnerde hij zich Kitty en al het voorgevallene|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000014.wav|voldeed zijn rustige liefde van echtgenoot haar niet. Zij begon zich ongelukkig te voelen. Zij was te veelzijdig vrouw om geheel haar geluk te kunnen vinden in haar kleine jongentje|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_002754.wav|Zoo stond zij bij het middagmaal op eene aangename zomerwarmte, en na den eten rees zij, in den zonneschijn van den wijn, nog wel zes graden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003606.wav|en een ander waren te zamen in de achterkamer, en deze twee schenen hooge woorden gehad te hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002412.wav|Zijn spot dreef weêr boven, maar hij mocht zich even vroolijk maken over wat hij Frédérique's deftigheid noemde, zij bleef in zijne gedachte toch tronen boven die andere meisjes, welke door haar mama's hem in den arm werden geduwd|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_000259.wav|Zij stond naast den meester met de lucifers erbij, en ik stak ze aan. Zoodra er licht was, zwegen allen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000230.wav|Er kwam geen antwoord, en ik klopte nog eens. Nog geen antwoord, en ik tastte naar de klink. Deze week voor mijne hand, en de deur ging open|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001378.wav|Dochter, voegde de groot-vizier hier met een ernstig gelaat bij, gij verdiendet op dezelfde wijze behandeld te worden als de vrouw van dezen koopman|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005531.wav|zijn afgemat paard voortdrijvend op den weg, die over Marlborough Downs n'aar Bristol leidt. Ik zeg, dat men hem had kunnen zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000847.wav|hij smeet met de deur, smeet zijn rotting, smeet zijn hoed, smeet zijn handschoenen. Wat scheelt er aan, amice? vroeg ik verschrikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000132.wav|Hij antwoordde zelfs niet, maar liep haastig groetend de gang in, waar hij bijna in botsing kwam met de zwaarlijvige logementhoudster, die hem verwonderd nakeek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007775.wav|Ik niet, zeide zij norsch. Er is weinig keus over. Flintwinch, het gaat beginnen. Flintwinch wierp zijn vrouw een woedenden blik toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002012.wav|Ga eens zien, wat ze doen, Jacky, en onderzoek eens, of ze iets kwaads in het schild voeren!' zei Dilly zacht, 'wij wachten hier!' Snel sprong Jacky van het paard, en gleed onhoorbaar tusschen de struiken voort in de richting, vanwaar het geluid kwam|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_006494.wav|Topsy kwam. In hare ronde oogen flikkerde een mengeling van vrees en hare gewone koddige|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007929.wav|en gedaante, i n het voile licht der toorts, zoo duidelijk zichtbaar, als ware het helder dag geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006902.wav|Toen alles stil bleef, wierp hij zich weer in het bed van mijnheer Squeers, trok het dek over zijn hoofd, en lachte tot hij bijna stikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005737.wav|Welnu, mijn vader had ongeveer vijfhonderd negers aan het werk; hij was een onbuigzaam, voortvarend, scherp oplettend man van zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003990.wav|Vertel me nu hoe. Hij hief den staart en den kop op, als om een fiere, flinke houding aan te nemen, maar hij zonk weer neer. Karr|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000833.wav|achterna te gaan, de dame eens op te nemen en te komen zeggen wat hij gezien had. Die opgewondenheid verminderde geenszins, toen de jongen terug kwam stormen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_003126.wav|De koelheid van De Chatillon bedroefde Van Gistel nog meer. Het is zo! herhaalde hij. Och God, wat schriklijk ogenblik! Hoe zullen zij ons martelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004015.wav|Maar er is nog zooveel van ons oud gevoel in ons overgebleven, dat wij tot dit uur het gebouw nooit kunnen voorbijgaan, zonder lets, dat naar eene huivering gelijkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000029.wav|Ik stelde Amelie voor, de kraamvrouw te gaan zien; want ik vond het pikant een sentimenteel meisje in een boerenloods bij een zeug met veertien biggen te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005316.wav|welke wij zelfs niet uit verlangen om ons verhaal levendiger te maken willen overnemen. De ander, Mr. Shelby, had inderdaad het voorkomen van een heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009657.wav|in het werd gesteld werden om hem om den tuin te leiden. Zijne rust werd op die manier zoo onophoudelijk gestoord dat hij een leven had|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000813.wav|Ik stel het op hooge waarde, dat u zoo tot me gesproken heeft. U heeft gelijk: u heeft me wel heel veel van u gegeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002240.wav|Een witte nachtkolder aangetogen hebbende, liep zij in een diepe bedenking heen en weer in de kamer, en liet niet de minste lust tot slapen blijken: haar vlammende ogen dwaalden halsstarrig rond|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000659.wav|De eerste indruk, dien Alice op hem maakte, was onbestemd, en hy gaf te weinig om haar om er dieper op door te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001366.wav|Van dien dag af kreeg hij zijn gewone vrolijkheid terug, en toen hij vernam dat de sultan van de jagt terug gekomen was, ging hij hem dadelijk met een opgeruimd gelaat zijn opwachting maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000546.wav|ja volkeren overkomen, toe te schrijven aan eene straffende hand der odheid, en die onheilen te houden door regtmatige vergeldingen voor gepleegde buitensporigheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000033.wav|Ik ben als knaap met deze boeren opgegroeid en ik ken ze. Beter dan eenig ander heb ik ook dien Rudolf van Reding leeren kennen. Mijn Vader heeft vaak mij zijne geschiedenis verteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004732.wav|om my te toonen, hoe, als getrouwde vrouw, haar huis bezield was met liefderyke herinneringen van haar verloren vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000556.wav|buiten, in den tuin, de groenende zomer, of de tooverblankheid van een bosch van sneeuw en rijp. Hoopen verzen schreef hij en verscheurde ze weêr|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000228.wav|althans wat tot verschooning van hunne somtijds luidruchtige en uitbundige vrolijkheden strekt. erbeeld u een groot getal moedige voorstanders van vaderland en vrijheid bij elkander|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004199.wav|Er is nog een ander soort van menschen, die een tuin tot hunne uitspanning maken, Zoo iemand woont, op een geringen afstand van Londen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001248.wav|de schijn der groote kaarsen op zilveren luchters waterde over de zijde van haar toilet, speelde met zacht licht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000393.wav|Bevolen? riep Landenberg, mij bevolen? Sedert wanneer is de Rijksvoogd Landenberg de mindere van den Rijksvoogd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001988.wav|Zijn rechterarm, gereed om het seinschot te lossen, was langzaam gezonken, en toen Jondrette had herhaald: Hoort ge wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003752.wav|Eenigszins ontsteld blij ft gij staan, meenende dat er zeker eenige menschen met een toeval de eetzaal zijn uitgedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000068.wav|Niets van dit alles; aan den prins van Perzië scheen hij geheel niet te denken. Hij beklaagde alleen Schemselnihar; en het is te gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000722.wav|Wie is de beste schutter in het kanton Walliserland? Dat wisten de gemzen wel. Wacht je voor Rudy! konden zij zeggen. Wie is de knapste schutter? Dat is Rudy! zeiden de meisjes|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_002972.wav|St. Clare las het overluid. Dikwijls ophoudende, om de aandoeningen te bekampen, die door het aandoenlijke der geschiedenis werden opgewekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000443.wav|Wat!? riep de veerman uit. Zijt gij het, Baumgarten? Wat is er gebeurd? Is er iets voorgevallen? Waartoe toch al die haast en gejaagdheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000757.wav|hij had mij bij zich in huis genomen en mij opgevoed; zoo hij mij thans wegzond, dan was dit, omdat hij mij niet langer bij zich houden kon.|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006915.wav|en dat zij gaandeweg opgewekter werd, nu het haar voorspoedig ging. ledereen, die haar op prijs stelde, maakte het goede oordeel van den majoor een compliment|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000070.wav|in plaats van fluweel en zijde gaf men haar het bosje brandnetels, dat zij verzameld had: daar kon zij haar hoofd op neerleggen: de harde, brandende hemden, die zij vervaardigd had, zouden haar dekens zijn|2506|neutral
+wavs/train_12500_7242_000016.wav|Een' negerin met dikke lip, Een' pop, die roepen kan: 'Mama!' Of een', die duid'lijk spreekt: 'Papa!' En helder lachen kan|12500|neutral
+wavs/train_2450_6159_001579.wav|Nadat Nikolaas dit besluit hoogelijk had geprezen, deelde Crummies hem al het nieuws over nun wederzijdsche vrienden mee|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000658.wav|Hoe akelig bang was Jarro den vorigen zomer niet geweest, toen hij nog een klein, geel, donzig jong eendje was, telkens als het geroep door het rietveld had geklonken, daar komt Caesar aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006943.wav|en vervolgens maakte hij het verslag bekend van de voorstellingen ter gelegenheid van de receptie ten hove, van kolonel Sir Michael O'Dowd, ridder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005754.wav|en fluisterde hare zuster toe, dat zij eens moest opletten, hoe jaloersch mijnheer Cheggs was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000653.wav|doch op het punt om den sprong te doen en zich op zijne prooi te werpen, zag hij Giondar aankomen, en liep nu regt op dezen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005678.wav|Wat de onkosten betrof, meende hij, dat twee of drie zilveren kofEekannen of trekpotten voldoende zouden zijn om die te bestrijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001726.wav|En wat hebt gij in dien tijduitgevoerd? vroeg Sir John. Waar zijt gij geweest? Wat voor kwaad hebt gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004465.wav|De zesde dag van de afgesproken week was het regenachtig, mistig, maar toch benauwend heet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001594.wav|Eenzaam achtergebleven, begon het Juliaan al spoedig wat eng en somber te worden in die ledige kluis, en hij haastte zich om gebruik te maken van de vrijheid om het laboratorium te gaan zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003548.wav|aan een ronde tafel of schijf, gelijk men ze in dien tijd noemde, waren neergezeten. Het gewaad van twee hunner kondigde den geestelijken stand aan, waartoe zij behoorden|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001667.wav|wou. Schippersduvelstoejager! Zijn goede Leentje dacht dat hij gek geworden was, raapte den hoed op, en vroeg wat hem scheelde|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_006138.wav|Weet ge, nu wordt het mij duidelijk, waardoor dit gekomen is! viel Kitty hem in de rede. Nu? Waardoor? waardoor dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006480.wav|Neen, neen, neen! schreeuwde de schurk, door deze als donderslagen op elkander volgende beschuldigingen geheel|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000261.wav|en al wat je geven kon was een dor geraamte. Nog is het tijd. Laat ons niet wachten totdat het te laat wordt! Ondanks al de vrouwelijke slimheid waarmede je zijn argwaan slapend hebt gehouden, wordt zijn aandacht eenmaal opgewekt en wat dan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000644.wav|Ik ben immers de vrouw van mijn man. Elke toestand is te veranderen; men moet slechts den vasten wil hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004045.wav|en wij als even goede vrienden kunneh scheiden, als wij altijd geweest zijn, sedert ik voor het eerst in De Draak kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000860.wav|De kamer was zoo ingericht, dat de deur, wanneer zij openging, den rechter kant van den muur bedekte. Jean Valjean blies het licht uit en ging in dien hoek staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002523.wav|en zij beefde van schrik. Zij had Javert herkend. Het heertje had van deze gelegenheid gebruik gemaakt om zich uit de voeten te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001856.wav|zal zijn, Zoo niet, dan zal het my spijten. Maar eigenlijk is het mijne zaak niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003547.wav|welke het niet omverwerpt. Het beproeft het leger; het vereenigt de burgerij; het sterkt de spieren der politie; het toont de kracht van het maatschappelijk gebouw aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001589.wav|Neen; want dat is ook eene leugen! Ze zeggen het dan toch maar! Het is schande! En dat van dien braven man|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002039.wav|De een vormde ook nieuwe woorden waarvan de ander uit zich zelf de beteekenis begreep. Een gansche reeks uitdrukkingen maakten zij die alleen voor elkander golden en die onmiddelijk zonder uitleg werden gevat en beantwoord|1666|neutral
+wavs/train_1724_795_001021.wav|O, zoo! zei juffrouw Kate, maar ze had even goed kunnen zeggen. Wat afschuwelijk! want haar stem gaf dat te kennen en een zekere uitdrukking op haar gezicht deed Meta blozen, en wenschen, dat ze niet zoo openhartig was geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_006062.wav|maar voor den landman is het nog geheel iets anders. Hoe arm hij wezen moge en hoe talrijk zijn gezin ook zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000450.wav|Ja, zegt u dat wel, hernam Squeers, zijn handen in zijn jaszakken stekend. Maar zonder goede informaties over en weer gebeurt er niets|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002180.wav|maar zeggen dat het geen pijn doet, daartoe breng ik het nooit.' Dat behoefde zij mij niet te zeggen. Voor eene Stoïcijnsche is zij niet in de wieg gelegd. Ik bedacht er wat anders op|1724|neutral
+wavs/train_5809_5116_000106.wav|Looft den Heere, luide en lange en Zingt Hem uwe lofgezangen; Luide en lange, meer en meer, Zingt en lofpryst God den Heer|5809|neutral
+wavs/train_2450_7982_004667.wav|Dit was de dansschool, waarvan Augustus Cooper, toen hj eens Holborn-Hill langs wandelde, een aanplakbiljet zag, hetwelk de aankondiging bevatte|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000283.wav|De jonge Gwyde omhelsde zijn broeder Robrecht, en weende tegen zijn borst met droeve snikken. Doemnis! zuchtte hij. Daar ligt nu het kind van de Leeuw|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002412.wav|Het was bewusteloos, zoo niet dood; het was verminkt en het water droop er langs alle kanten in donkerroode strepen af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009999.wav|O, het is zoo'n goede kamer. Gewit geworden. Schoongemaakt met groene zeep en soda. Hi! Dubbel de huur waard|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004134.wav|Wanneer gij Engeland verlaat, vertrek ik insgelijks. Buitenslands zijn nog kloosters|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000822.wav|ooals je weet, worden de kinderen gewoonlijk hier niet langer dan tot hun zestiende jaar gehouden maar hebben we bij jou een uitzondering gemaakt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_002601.wav|Antonio, m'nheer. En wat doet die hier? Hij maakt wat muziek voor ons. Daar steekt toch geen kwaad in, hoop ik? Een jonge buitenlandsche matroos|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004423.wav|Toen had zijne moeder de boot laten inrichten, waarop ik de reis medemaakte. Zij kon er niet toe besluiten haar zoon in huis opgesloten te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001454.wav|om den grooten mond. Zij scheen zich echter te bedenken, want op eens begon zij heel ernstig te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001351.wav|zoo donker als het den geheelen nacht zal worden. Eene poos later beproeft zij het nog eens. Neen! Laat ze uit. Het is nog niet donker genoeg|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001253.wav|en de amandelen gekraakt worden; als degeen die reciteeren zal een hoofd heeft als twee andere van|496|neutral
+wavs/train_1724_5812_002384.wav|zag die verandering met diepe meewarigheid, en daar zij er zich zelve als de hoofdoorzaak van beschuldigde, droeg zij zijne sombere luimen en wrevelige buien met voorbeeldig geduld en ongemeene lijdzaamheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_008845.wav|Ik denk wel niet, dat ik door jufvrouw Summerson dit aanbod te doen, mij zelven eenigszins weggooi; en dat denken ook mijne vrienden niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002683.wav|hij boog over den rand van de boot heen, en door een van die stortbuien, of door het zog van twee stoombooten, of doordat hij er niet op verdacht was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004497.wav|dat als gij een woord vertelt van hetgeen gij vandaag gehoord hebt, dit u duur te staan zal komen; dus opgepast|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000166.wav|dezelfde beweging en hetzelfde doffe gesteun bleven aanhouden. Kit sloeg zijne hand aan de klink|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001859.wav|indien gij vergeven wilt, gelijk een zeker braaf man dit zijn' nijdigen buurman deed, die hem een' onverzoenlijken haat|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000713.wav|Maar vader, zeide ik, had mij beloofd zijn oordeel te zullen opschorten, tot zich het oogenblik zoude opdoen, waarin ik hem een volkomene, geheel voldoende opheldering zoude kunnen geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000150.wav|door de onvriendelijke bejegening van haar Herman door Louise, ze zou zulk een hevige kijfscène niet met zooveel succes hebben kunnen doorstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004034.wav|Lize op hare wijs keek hem insgelijks aan. Het geval is, begon Bradley, met een mond zoo droog dat hij met moeite de woorden kon uitbrengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001313.wav|Maar de kleine meisjes vonden het een heel prettige en interessante gebeurtenis, en hier ook al geen troost vindende, trok Jo maar naar haar toevluchtsoord op den zolder en maakte de ratten deelgenoot van de ramp|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001582.wav|Op dit gewigtig oogenblik kwam EDUARD hem storen; elk ander dan zijnen neef zou hij met woedende gebaren de deur hebben gewezen, hem zag hij tamelijk welwillend aan|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001581.wav|Ten halve beminnen kon Marianne nooit; en binnenkort behoorde haar geheele hart zoo onverdeeld aan haren echtgenoot, als zij het eens aan Willoughby had geschonken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_001577.wav|Gedurende een zeer korte poos reide hy langs een duister pad, zonder iets teontmoeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000097.wav|maar ik vrees dat gij den strop al om den hals hebt. Dit zeggende, en treurig het hoofd schuddende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001192.wav|en daar stond een enkele kastanjeboom. Of eigenlijk was het geen kastanje, maar het was een pavia, zei Willem de tuinman: die lijkt wel wat op een kastanje|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001088.wav|en ten andere kon noch wilde ik onderstellen, dat mijn zuster, uit liefde voor den Mammon, zou willen doen hetgeen zij weigerde te doen uit kristelijke liefde|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001211.wav|Zij was, met een nog niet geheel verleerd talent, bezig een najaarshoed te veranderen, toen nicht - tante Adèle - binnenkwam. - Grootpapa heeft slecht geslapen van nacht; ik heb hem telkens hooren bewegen|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_002951.wav|echt gezegend met twee knaapjens, waarvan het oudste bij den aanvang dezer geschiedenis zeven en het jongste ongeveer twee jaren bereikt had|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000633.wav|geen daartoe aangestelden die, als op hoog bevel, uwen dierbare, als ware hij publiek eigendom geworden, komen opeischen en weghalen, terwijl de gewoonte hun verbiedt eenige deelneming|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004014.wav|Sommigen, wier rusttijd het was, lagen op hoopen steenkool of asch te slapen; noch anderen voedden het vuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001386.wav|en zoo voorts voorstelden, vrij waren van alle gemaaktheid; zij waren ten eenenmale aan de werkelijkheid gelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000880.wav|Maar!' vervolgde de vreemdeling, zich naar EUGENIO keerende: 'ik moet heden avond naar Sonheuvel, en ik zie niet, welke redenen men hebben kan, mij hier op te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001445.wav|en een der kinderen zeide: Vader, ik ga naar zee, en een ander zeide: Vader, ik ga naar Indie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008950.wav|fois zooals de Fransche vrouw zeide, voor wij iemand van rang, zooals mylord dat onbetwistbaar is, veroordeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000293.wav|alles geleden hebben wat te lijden is, oud geworden zijn zonder jong te zijn geweest, zonder familie, zonder verwanten, zonder vrouw, zonder kinderen geleefd hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000164.wav|Toen ik zeide dat de veronderstelde bekwaamheid van een nieuwbenoemden Gouverneur-generaal moest geacht worden de meening intesluiten dat men hem voor een genie hield, was myn bedoeling geenszins het benoemen van genien aantepryzen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000862.wav|toenmaals van het Lane Seminary in Ohio, het volgende verslag mede ten aanzien van geëmancipeerde slaven, thans te Cincinnatie woonachtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000605.wav|en wie het nooit zuur viel zich zelven wat te bekrimpen, om hem zoo heerlijk te laten schrijven en|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001952.wav|Paul sliep bijna in, loom van warmte en zaligheid, en Marie zag peinzend, met iets zwaarmoedigs om den mond, uit naar de weilanden en de slooten en de koeien|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_001573.wav|Toch kwam er een kalmte in Cornélie nu hare brochure geschreven was. Zij pakte hare koffers uit, arrangeerde hare kamers wat gezelliger|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004530.wav|en ambtelijk concurrent van Alexei Alexandrowitsch. Met het oog hierop had Anna er eerst niet willen heengaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005356.wav|Zoo zij het!' hernam Juliaan met gelatenheid. 'Ik geef mijne rechtvaardige zaak in Godes hand; maar dat Zijne Genade zich verklare, hoe er zulke verdenking tegen mij is opgekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000096.wav|en, door het licht der bougies heen, gluurde ze naar Quaerts en Jules. Ze zag, dat ze zachtjes met elkaâr spraken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000792.wav|van Damiate, van Alexandrië en anderen, in welker haven men de vlaggen ziet wapperen van alle handeldrijvende volken der aarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001557.wav|als de couranten overdrijven en melden, dat ik ziek ben. Ik was een weinig vermoeid en generaal Ducardi ried mij aan|2450|neutral
+wavs/train_2981_2211_000011.wav|en terwijl de jonkman de roos kuste, stak de slechte man hem dood, sneed hem het hoofd af en begroef dit met het lichaam in de zachte aarde onder den lindeboom|2981|neutral
+wavs/train_1724_11136_000471.wav|ctober. ieve adertje angbeen. anneer het heele zwembassin met citroenvla gevuld zou zijn, zou dan iemand die zwemmen kan, zich boven de vla kunnen houden of zou hij zinken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_006498.wav|Maar wees niet boos op mij, lieve jufvrouw, omdat ik zoo ziek geweest ben. Boos op haar, de arme ziel! Kom. Nu wil ik, nu zal ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001098.wav|die ik heb; ten minste, de eenige, die mij dierbaar is. En dan wilde ik u over geld spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004751.wav|Mij dunkt wel op meer dan twintig. Anna had schertsend gesproken, maar er klonk toch een zekere bitterheid uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010325.wav|doch hij was onder eene betoo vering, die den moordenaar gewoonlijk bezoekt, en had geen vermoeden op het wezenlijke gevaar dat zijn leven beloerde, en het toch hebben zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001694.wav|Niet voordat ik het verkies, en dat is misschien nog in geen maanden. Daar! Hij keek haar aan, bijna even donker als hij Tom Pinch had aangekeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001412.wav|en belastte er den inspecteur Javert mede. Men weet dat Javert terstond na de aflegging zijner verklaring naar M. sur M. was teruggekeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002243.wav|Engelschen en Franschen evenzeer tegenhoudende. Hij tracht het leger tot staan te brengen, hij roept, scheldt, houdt de vluchtenden vast. Alles stormt hem voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001658.wav|Och Tom, zeide zij eens, toen zij voor haren vriend las, nu kan ik begrijpen waarom Jezus voor ons wilde sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002168.wav|Toen Marius haar den tweeden keer voorbijging, sloeg de jonge dame de oogen op, en hij zag haar donkere hemelsblauwe oogen, maar in dat omsluierd blauw lag slechts de blik van een kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003564.wav|hij verzocht haar, die voorwerpen goed te bewaren en op hare borst te dragen, zooals zij vroeger gedaan had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000687.wav|Wel lieve moeder! zeide ik, de beste vrouw bij de hand nemende: uw jaardag wordt onder geen blijde voorteekenen gevierd. O! zeide zij, mij een kus op het voorhoofd drukkende|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010064.wav|Mij dunkt, Small,zegt de verslagene Guppy, dat gij wel eens hadt kunnen vertellen, dat die oude man uw oom was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000249.wav|de sultan volhardde in zijn voornemen, en maakte zich tot de uitvoering er van gereed. Hij koos zich een ligte kleeding uit, ten einde meer gemak in het loopen te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004015.wav|Ja, ja, dat hebt gij, antwoordde het meisje. Hoe, sprak de jonge dame, hoe zal nog het leven der deerniswaardige|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000671.wav|waarmede hij zoo zeer tevreden was, deed den volgenden morgen zijnen raad bijeenkomen. Hij verscheen in die vergadering, vergezeld van den prins|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000131.wav|Volgens hem moest hij zelf erfgenaam zijn van al mijn goederen, en hij was ten zeerste verbitterd op de sociale begrippen, die dit verbieden. Terzelfder tijd had hij reeds een vast plan|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001804.wav|Maar hoe roekeloos! zeide tante. Maar, tante, hoe zult ge het nu maken? hervatte Eva. Die koffer is te vol om dicht te kunnen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000524.wav|Niet lang bleef Hedwig rustig. Zij maakte licht en vond alleen haar schamele kleederen en haar reisbillet. Dit was haar blijkbaar gelaten opdat zij alleen verder zou reizen|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_002253.wav|Adolf, gij vervoert mij van vreugd, uw woorden zijn zo zoet, mijn vriend! Maar wie zal de plaats van mijn heer Vader nemen willen? Die man is gevonden, was des ridders antwoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002011.wav|terwijl hy Buat aanzag met een blik, die tevens van minachting en van eenige verwondering getuigde. 'Ik geloof, mijn Heer De Witt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001180.wav|Ik geloof, dat het de heer van Pokrowskaja is. Dolly zag naar buiten en was zeer verheugd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002678.wav|nu uit. Het ijs is geheel aan schotsen gebroken, en dobbert op en neer op het water. Dat weet ik wel, hervatte zij met eenige|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000141.wav|en heel mooie dame in een prachtigen fluweelen mantel stapte vandaag in de tram en zat wel minuten lang met een wezenloos gezicht naar een reclameplaat van bretels te staren|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001437.wav|stond verzet over dit berigt, dat hem bijzonder trof, daar hij vreesde, dat deszelfs mededeeling den geest van zijne ANTONIA nog verder verwarren zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000501.wav|Maar ik was onderweg, en al gauw was ik bij ons huis, waar de kale oude olmen hun vele handen in de gure winterlucht stonden te wringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007364.wav|tot Jonas hem volkomen geruststelde, door, toen de conducteur niet langer wacbien wilde, te zeggen: Ft Ik heb u een heele week lang, of zelfs nog langer getrakteerd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001239.wav|En hoe vaart de familie op Guldenhof? Het is een fraai paard, dat UEd. daar heeft, enz. enz. Lodewijk antwoordde slechts met enkele woorden op deze en dergelijke toespraken, welke ik tot|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000490.wav|Hij is een prachtige kerel! Gij zult zeker met hem ingenomen zijn. Dumps volgde zoo gewillig als een tamme beer|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001662.wav|zelfs geen spaantje van de sloep.' Nog had de Kommandeur niet geheel uitgesproken, of Juffrouw ANTJE, die reeds, bij het ophalen van de schouders van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007263.wav|en eindelijk door de reten van de vensterluiken bleef schijnen, Was ooit iemand verwonderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002986.wav|en blij zouden wezen, indien zij een stuk hondevleesch vonden, nu alles zoo peperduur is met dat satansche beleg, dat men een goudstuk voor een gestopten beuling geeft, dat doet men|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000807.wav|Waarmede had hij dit verdiend, hij, die eens zooveel rijkdom in zich had gevonden, hij, die niets gewenscht had, dan eener andere dien rijkdom te schenken, dien rijkdom van rust en vrede|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_008321.wav|Dagelijks draven de neven door het stof der wegen, of galoppeeren zij over het gras langs den kant, naar de plaats waar eene stemming plaats heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001983.wav|n immers od verhoort het gebed der opregten. k hoop toch, dat vrouw ook eene godsdienstige vrouw zijn zal, want die bouwt het huis van haren man|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000161.wav|Ontroerd was Herakles op gerezen en zijne zonen drongen zich rondom hem, terwijl hij bijna fluisterzacht hernam|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000631.wav|Zij brachten groeten van huis, van zijn grootvader, ja, zelfs van de beide kippen, die eenige vogels in huis, waarmee Rudy zich echter nooit inliet|2506|neutral
+wavs/train_2450_3330_001171.wav|terwijl hij het dier van den palingsteker losmaakte. Dat is er een, die er wezen mag. Nu geloof ik, dat we zooveel hebben, dat we wel naar huis kunnen gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001783.wav|Othomar weifelde nog. Toen, en zelve vond hij zijne woorden wat theatraal, en wist hij niet hoe ze zouden klinken, luid op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006405.wav|maar nu scheen dit denkbeeld hem te treffen. Eerst zag hij haastig om zich heen, toen angstig naar zijne kleindochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007600.wav|Op sommige plaatsen is de rivier groot genoeg voor een pont, op andere om een molen in beweging te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002577.wav|Zij hadden elkander eenige dagen vroeger gesproken, en waren toen overeengekomen, voor gezamenlijke kosten een rijtuig derwaarts te nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000900.wav|Het was toch waarlijk geen ingewikkeld probleem, hoe er twist ontstaan, hoe het tot dadelijkheden was gekomen. De jongelieden koesterden zekeren onwil tegen den knaap, die niet eigenlijk van de hunnen was, en toch aan hen werd opgedrongen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000256.wav|daar hij hem alleen te verstaan gaf, dat hij niet wist iets gezegd of gedaan te hebben, waardoor hij zich beter of vromer gedragen had, dan hij waarlijk was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001312.wav|alleen de welgevormde mond verraadde, door een schier onmerkbaar naar-binnen-krullen van de onderlip of door een vluchtig lachjen, de spijt of de blijdschap, beurtelings in de ziel gerezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000100.wav|wel schold men er de Kamer der pairs voor: een afschuwelijke Jakobijnen-kamer en koppelde er spottende namen aaneen. Ook parodiëerde men er de Revolutie|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001168.wav|aan eenen anderen persoon, dien zij niet uit haren geest kon verbannen, ja, naar wien zij, hoe langer zijn afwezendheid duurde, des te sterker begon te verlangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000026.wav|de geit smaakte dit genot niet eens in volle vrijheid; zij was bezwaard met een touw om den hals, welks eind aan eene ijzeren pin was bevestigd, die men diep in den grond gestoken had|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000350.wav|waarnaar ik niet luisterde, daar ik mij haastte om voort te komen, in mijne blijdschap over die uitredding zelfs vergetende, mijn redder anders dan door een blik te danken; maar deze liet de Engelschen aan hunne beschaming over om mij spoedig te volgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001587.wav|Goedig en vriendelijk keek Bram hem aan; hij was bang geweest voor de komst van dien jongsten broer; hij wist wel, dat het geen hoogvlieger was, maar toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002377.wav|dan ras wierp hij mes en lepel weder van zich, stond op en ging als te voren de kamer in hare geheele lengte op en neder wandelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002010.wav|de inwendige strevingen, de geheime en verborgen opstanden der zielen, met één woord: alles wat men de onzichtbare stroomingen der geesten zou kunnen noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000744.wav|Eensklaps voelde hij dat de doodkist werd aangevat, vervolgens hoorde hij ruw over de planken strijken en hij vermoedde dat het een touw was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000081.wav|maar dat zal uwe bevrijding vertragen; als gij nog wachten kunt, dan zult gij eerder uw vrijheid terugkrijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000863.wav|De ganzen weidden op de groote velden, en de jongen zocht naar voedsel in het park. Na een poosje kwam Akka bij hem en vroeg, of hij al iets te eten had gevonden. Neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001309.wav|bevende kleine schoonheid, en haar gelaat vlamt; maar als zjj opnieuw opstaat om hem verontwaardigd te verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003299.wav|en verliet niet zelden zijne spelen om bij het wiegje te zitten en aan zusje Madzy de zoetste woordjes, die hem in den zin kwamen, te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002303.wav|De weduwe en haar onwelkome bezoeker staarden hem en elkander een oogenblik aan, en daarop wenkte zij naar de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000245.wav|totdat zij een band om den hals begon te voelen, die vaster en vaster aangetrokken werd, en eindelijk als een ijzeren greep haar de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006071.wav|in haar eenzaamheid, zonder vrienden en bloedverwanten, terwijl zij na eene treurige teleurstelling in de liefde toch niets wenschte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000358.wav|Ughtwood rookte ook, ingelijks met zijne oogen achteloos op den aanbrenger gericht. Laat mij nu voortgaan' zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000377.wav|ze moest daarbij wezen, en ze deed de deur open 'Waar wil je heen' vroeg Lidia, die plotseling vlak voor haar stond 'Het gaatje niet aan Laat me doorf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001731.wav|laat haar slechts begaan, en gij zult nog heel wat anders zien. Nu nam de jonge dame het woord op, en zeide tot mijnen broeder: Gij zijt een man naar mijn hart en naar mijne wenschen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000252.wav|De huizen dezer Indianen waren, zooals hij zeide, volgens een geheel ander plan gebouwd dan die der Eskimo's in hunne buurt, al zijn ze ook meestal onder den grond gelegen|5809|neutral
+wavs/train_2450_6408_003474.wav|of de rouwband goed zat, waarop hij dien, toen hij zag dat dit zoo was, met een zeker genoegen weer opzette|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002203.wav|en er ligt in die eenvoudige voorstelling iets zoo diep aandoenlijks, zij is zoo geheel naar de behoeften eener zondaarsziel ingericht, dat ook de stugste en stompste onder hen zich niet van zekeren indruk kon weren|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001008.wav|Gelukkig: hysteriesch als die Derckszen, was zij nooit geweest, bedacht zij met voldoening - in iets van kinderlijken eerbied die hysterie liever schuivende op de rekening van de|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_001435.wav|Om kort te gaan, iedereen bewonderde hem en noemde den vader en de moeder, die zulk een schoon kind bezaten, duizendmaal gelukkig|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000382.wav|Ja, ja, mijn Adolf, in uw tegenwoordigheid verlaat mij gans mijn droefheid. Gij spreekt zo wel, zulke zoete tonen kunt gij in mijn hart doen klinken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001653.wav|Hij hoorde haar aan, met medelijden. Hij voelde, dat er iets edels in haar was, maar verstikt, van den beginne af|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000735.wav|het lanswerpen en het zwaardvechten. Heel Zwitserland was ééne geheime oefenplaats voor krijgslieden. Rust brachten die dagen al evenmin voor Claus en|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003507.wav|dan hij al was. Hij wilde niet dadelijk naar huis gaan, maar week van den weg af, en liep door het bosch. Daar zwierf hij den heelen dag rond, zonder er over te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000297.wav|Ik had het waarlijk zoo kwalijk niet gemeend. Ds. BUITENHAGEN, die goede man, aan wien ik zooveel verpligting heb, heeft mijne oogen geopend, en ik heb er het kwaad van ingezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002833.wav|Ik hoorde mijne moeder wel eens over sommige gevallen met hem redeneeren en haar best doen om zijn mededoogen op te wekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003070.wav|Gelukkig was Capi hartelijker, en dikwijls voelde ik, onder het loopen, zijn natte, warme tong op mijn hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007387.wav|Eindelijk deed het voelen van haar hand op zijn schouder, en van haar adem op zijn voorhoofd, Tom uit zijn mijmering ont|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001560.wav|doch ik geef u de verzekering dat niet één hunner harder sprak dan op mijn sociëteit in Pall Mali. Een jonge knaap floot wat hard|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001551.wav|Dan, naauwelijks had hij dien aangenomen, of hij bemerkte dat zijn paard een ijzer had verloren, en zoodanig kwalijk ging, dat eene spoedige hulp noodzakelijk ware|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000284.wav|in mijn eigen huis in twijfel te trekken. Ik heb een adder aan mijn borst gekoesterd. Een adder|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010559.wav|om mijn huishouden op orde te brengen. Intusschen nam hij het gebraad van den rooster, en diende het met deftigen ernst rond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000880.wav|Zij was blij nu te kunnen bekennen en gevoelen, hoe dankbaar en hartelijk genegen zij hem was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001332.wav|verstuift als kaf voor den wind, zoodra een hartstocht in het spel komt, waarvan men te voren niets wilde weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000975.wav|een voorbeeld te stellen; dewijl er alsdan een groot aantal pelgrims uit alle streken naar Rome komen om de Heilige Week|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001409.wav|stijl, zonder kunst, maar met overtuiging en ondervinding, als om meisjes te waarschuwen tegen te veel illuzie voor het Huwelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000748.wav|De oude Weller veegde het angstzweet van zijn voorhoofd, wierp zich achterover in zijn stoel, en zei: Sampje, als ik een week|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002434.wav|Men zag flauw een zwart borststuk en een onduidelijke gestalte in een zwart kleed. Dat hoofd sprak, maar aanschouwde den aanwezende niet, en glimlachte nooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000744.wav|Donkere haren krulden glimmend, kort, en heel dik, nog zweetgeplakt op het heel nauwe voorhoofd, de slapen weggevlakt naar|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001377.wav|en hij met de hartelijkste vreugde daaruit vernomen had, dat zijn oom zelf haar den brief had overgereikt, en hoe zij zich althans op dien tijd nog zeer wel bevond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001610.wav|het regt moet zijnen loop hebben. Breng den booswicht uit mijne oogen, vervolgde hij, laat onmiddelijk eene galg oprigten, en hang hem daaraan op|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003571.wav|Zoû men, die twee personen ziende, niet geneigd zijn, te denken, een jong meisjen te zien, dat zich als grootmoeder, en een grootvader, die zich als knaap verkleed heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000376.wav|Daarop haalde hij een bos handboeien uit, deed ze hun om de polsen, maakte allen aan een langen ketting vast en dreef hen zoo ver voor zich uit naar de gevangenis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001429.wav|teekent met houtskool Bouginiers neus op den tempel van Theseus en schrijft Credeville dief op de pyramiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004686.wav|De familie mag niet onder de luimen, de zelfzucht of de misdaad van een der echtgenooten lijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003753.wav|en ofschoon zij niet aan het Hof verscheen, hoorden toch de meest aanzienlijke en doorluchtige personages daar van haar bekoorlijkheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004432.wav|zoo dikwijls de wind in het kreupelhout ruischte, en snelden naar den boom, waarachter zij hunne lantaren gezet hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008692.wav|U reist dus morgen bepaald af? vroeg Wronsky. Ja, dat denk ik! antwoordde Anna, alsof zij zich over zijn koene vraag verwonderde|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000684.wav|op het zonderling ngelsch spinnewieltje, dat zij onlangs ten geschenke gekregen had. ij was zeer mild, om haar vriendinnetje daarin een lesje te geven|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000736.wav|besloot. Mama Van Naslaan bleek van eene meening te wezen tegenovergesteld aan die, welke haar lief kind met het zoetste lipje der wereld had beleden|496|neutral
+wavs/train_1724_1297_002708.wav|Francis haastte zich de deur van de slaapkamer open te doen, en binnen eenige minuten lag de bewustelooze op zijn bed, nog altijd met de starende oogen, die niet schenen te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003350.wav|ruimden zooveel zij konden de nog brandende binten en balken uit den weg en kwamen eindelijk, niet zonder moeite, onder den toren, terwijl anderen ladders haalden en die aaneenbonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003179.wav|Dit gold zooveel als een wenk, dat hij in geen onderhoud verlangde te treden: en ik hervatte dus mijn vorige houding, zonder acht op hem te slaan. Op deze wijze verliep er een vrij onaangenaam|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003320.wav|antwoordde Miggs; maar ik zou niet gerust kunnen gaan slapen, als ik niet wist, dat de juffrouw goed en wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008863.wav|Loll Jewab, dicn de jongens in de buurt van St. Martin's Lane wreed plachten tc plagen, werd naar Calcutta teruggestuurd met de Lady|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001467.wav|Gelooft gij dan, dat ik mij dezen schat zou willen toeëigenen, dan bedriegt gij u; ik maak daar niet de minste aanspraak op, hij behoort geheel aan u.|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000251.wav|De menschen in Holland vonden je al zoo mooi! Straal nu nog meer, opdat de hééle wereld je mooi vindt. Maak jezelven beroemd: straal, straal|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001802.wav|of, wat niet veel vermakelijker was, in bedompte onderhuizen, en is zelfs hun verwachting, dat wellicht de brief van onzen vriend Donia hun een natuurtooneel op Java zou ontsluiten, verijdeld geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000328.wav|Ik ben zeer verwonderd, dat zij mij laat ontbieden, om in het gezelschap van mannen te verschijnen. Hoe, mijne dochter, antwoordde de sultan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001403.wav|Jaap openbaarde zijn vreugde door hem een paar flinke halen met den stok, waaraan de vredevlag verbonden was, over de schouders te geven. 'Als je een Moor was geweest, waren ze op je hoofd terecht gekomen,' daarmede troostte hij|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001145.wav|Een paar weken leefde Hedwig dit voorname en weelderige leven met vollen lust en toeleg, zich gansch wijdend aan volmaking in zwier, welgemanierdheid, gratie en onderscheiding|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_003961.wav|Maar als u beveelt, dat ik mij rechtstreeks tot haar excellentie zal wenden, gelief mij dan het adres op te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_002241.wav|kleedingen op kleedingen, kleuren op kleuren, groepen op groepen, en dat zonder ophouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009290.wav|als sommigen van mijn vak, mijnheer Montague, zou ik het niet gezegd hebben, zonder er een visite voor te rekenen; want gij kunt mij gelooven, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000988.wav|Met welgevallen ademt hij de frissche geuren van het groen in. Buiten slaat de dorpsklok negen uren. De dokter verlaat het venster|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000284.wav|Hij zwijgt even. Eene rilling overvalt ieder en in menig oog blinkt een traan. Geen vrije Zwitser, of hij hield zielsveel van den goeden Koning|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000856.wav|Hij reed snel door. Toch was het al bijna dag geworden, toen hij in de verre de forens van het kasteel Vianen zag. Wat nu te doen? mompelde hij, terwijl hij zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004319.wav|waarvoor wij de koe hebben gekocht, hoe zullen wij dan bewijzen, dat wij het eerlijk hebben verdiend? Je ziet toch wel dat ongelukkigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000541.wav|juichten wij luid van blijdschap en trots en haastten wij ons naar Argos, om u te zeggen: vader, zie uwe vijftig zonen voor u staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000164.wav|en hij onderging daarom doodkalm het standje wegens zijn lang uitblijven met het ijs, welk standje echter spoedig werd afgebroken door de komst van Van Brakel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002523.wav|en door de Graven oogluikend geduld waren geworden; maar hij was tevens van meening, dat men niet mocht verzuimen, des Graven ambtenaar daarop te noodigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002118.wav|In mijne vroege jeugd reeds verpletterd door den vadervloek, heb ik nooit voorspoed noch geluk gekend; alles liep mij tegen; zelfs datgene wat ieder ander zou ten goede zijn gekomen, viel ten kwade uit voor mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004764.wav|Morgen zal ik juffrouw Crawley bezoeken. En als ik zoo vrij mag wezen, lieve lady Southdown, vervolgde Pitt op minzamen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001719.wav|zich dier afkomst waardig gedroegen, geenszins daarmede zooveel op had, dat bij hem de wensch zou oprijzen, om aan zoodanig iemand zijne dochter bij voorkeur verbonden te zien|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001461.wav|en hij voegde er bij, dat, hoezeer hij het aandeel, dat hij bij te dragen had, nog met de praktijk niet verdiende, hij echter, eenmaal de zaak hebbende aangevangen, die niet halverwege wilde laten steken|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000126.wav|De heer Van Sterren, die voor den vorm zich even bij het gezelschap voegde, excuseerde zich eerst, maar de studenten boden hem een plaats in hun rijtuig aan, en daar hij zich tegenover zijn neef en de Rimini's niet wilde verraden, nam hij eindelijk de uitnoodiging aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000162.wav|dit is schandelijk! Zij zou dit niet begrepen, en geantwoord hebben: Hoe kan ik schuldig zijn in iets, waaraan ik niets doen kan en waarvan ik niets weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000499.wav|Lewin kleurde en, om zijn verlegenheid te verbergen, wilde hij haar juist iets over Dolly vragen, toen zij hem reeds voorkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001770.wav|Dat gezicht kwam Marius niet geheel onbekend voor. Hij meende zich te herinneren het ergens gezien te hebben. Wat begeert ge? vroeg hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000229.wav|Signor Bologna, bij zijne vrienden beter bekend onder den minder welluidenden naam van Jakob Bologna, was een landsman van Grimaldi's vader|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000405.wav|Laat men u niet wegsleepen! Gy behoeft niets te bedekken; gy hebt niets te verbergen; mits, dat gy in de handen van brave menschen valt: maar alle menschen zyn niet braaf: de ondeugd trekt niet altoos bruine kleêren aan|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000673.wav|et naastbij komt de ijver, in den aag, maar het min of meer ongeregelde zelfs van dezen waterplas, maakt naar mijn gevoelen, dat het daar boven de voorkeur verdient|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001847.wav|Deze samentrekking en verwijdering van atomen heeft onophoudelijk plaats, en daaruit ontstaan het leven en de dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002012.wav|alsof hem nog iets ijselijks op het hart lag, en zeide toen, ',dat hij vernomen had, dat zijn geleerde vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001596.wav|Het scheen dat Jondrette op deze mannen gewacht had. Een haastig gesprek ontstond tusschen hem en den man met den knuppel, den magere|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000930.wav|Het zien van den brievenbesteller joeg my nu zulk een schrik aan dat het eene verlichting was als hy|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000920.wav|In de gang ontmoette zij hare schoonzuster, in wier ronde gezicht de groote uile-oogen verschrikt keken, terwijl zij vroeg, met een langzame zeurstem, die nadruk legde om de drie, vier woorden|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000470.wav|zeide zij, met eene zachte stem, maar met veel nadruk: ' oud u bedaard!! bedenk, bedenk, waar wij zijn.' volgde zooveel mogelijk dezen raad|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_011481.wav|Over zijn hoofd was een zakdoek gespreid, om de vliegen van zijn kale kruin af te weren. De kamer rook heel aangenaam naar punch|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010417.wav|en telkens wanneer hij dit deed, ging zijn haar rechtop staan als bij een bepaald soort kakatoe|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001220.wav|Zoo,' zei ik, 'ga je al weg?' 'Ja. Waar kom jij vandaan?' 'Uit de klas. 'k Ben weggestuurd.' 'Hoe komt dat nu weer Jo|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001838.wav|misschien van eenigen nadeeligen invloed op haar' geest zou kunnen zijn. Ook viel het ANTJE niet moeijelijk, om, zelfs voor hare moeder, het ontvangen van dien groet van BLOMMESTEYN geheim te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003714.wav|Zou het dandyïsmus wezen! Er is tegenwoordig geen koning George de Vierde jammer genoeg om den dandytoon aan te geven|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000417.wav|Er was voor Buck geen andere plaats dan aan het hoofd. Nogmaals riep Francois en nogmaals lachte Buck en bleef weg. Gooi de knuppel neer, beval|5809|neutral
+wavs/train_1724_2259_000869.wav|Wat? Was die uitgemergelde, bleeke man, met die ingevallen kaken en die holle oogen, de eertijds zoo krachtige Heer Gijsbrecht, de fiere overwinnaar van het tournooispel te Heukelom|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000427.wav|zoo zij er al geweest was, zij des nachts moest gepasseerd zijn, zoodat niemand haar had kunnen zien. Van La Bouille kwamen wij te Rouaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001068.wav|als een gecostumeerde; onwillekeurig denkend nu en dan, aan den betrekkelijk nog zoo kort geleden tijd, toen hij in Den Haag flaneerde met jongelui van zijn kennis|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000802.wav|zonder zelfs te weten of er een haven voor hen bestond, bleven zij als versteend, midden in dien levensoceaan staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009441.wav|de les was afgeloopen, maakte Caddy's man zich gereed om naar eene school buiten de stad te gaan, terwijl Caddy heenliep om zich klaar te maken om mij te vergezellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005051.wav|Daar is niets zondigs in het bedrijf zelf; het nasporen en doorzoeken van de proprieteiten aller dingen, is God zoeken in de gewrochten zijner natuur; - maar - men kan er zonde van maken met er het hart op te zetten|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000777.wav|Eline was huiverig en had zich bij het groote vuur gezet, een boek in de handen. Haar oogen dwaalden zoekend door het vertrek en een onbewust glimlachje speelde om haar bleeken mond|1666|neutral
+wavs/train_1666_2979_000480.wav|Dat zou rust zijn, als die beloofd wordt aan de getrouwen in den psalm, dat zou zijn zachtjens gevoerd worden langs stille wateren, langs groote, koele meren, dat zou troosten zijn, zooals een moeder troost|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_002951.wav|te allen tijde aan de sponde der zieken en stervenden roepen. Hij wist volkomen, dat hem daar zijn duurste plicht, zijn gewichtigste arbeid riep|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004206.wav|Zij bleef alzoo bij haar besluit. Schoon elke zielestrijd over dit onderwerp bij haar met hetzelfde besluit eindigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006947.wav|Thamesstreet, London voor de deur van den dokter ontwaarde, terwijl een lading van de waren, waarin de firma handelde, gelost werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000355.wav|Nu, datzelfde waar gij over spraakt, en dat gij voor zoo onwaarschijnlijk hield, dat het iemand zou invallen u te doen. Een huwelijksvoorstel, en door u? vroeg zij met evenveel verbittering als verrassing|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000525.wav|en nu maakte zij visite's, links en rechts, en had een menigte kennissen, zoo disparaat mogelijk, uit verschillende côterieën: de orthodoxe, de Indische, de officieele bureau-wereld, de militaire|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001454.wav|Aan het huis harer ouderen gekomen, stapte hij met haar binnen, en vond behalve WYNSTOK en zijne huisvrouw, een' jong Heer, dien zich BLOMMESTEYN niet op het oogenblik herinnerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000412.wav|Hiermede was bijna iedereen tevreden en na nog een en ander met elkander besproken te hebben, ging de menigte uiteen en verstrooide zich in de straten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001351.wav|ik heb nooit geweten, dat gij zoo'n flinke jongen waart. Daar hebt gij vijf shillings. Van mij krijgt gij. er ook vijf, Jozef, zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001578.wav|Dit geschiedde by mooi weer. Indien het' regende keken zy gaarne naar de vallende droppels, en ademden de frissche geuren in|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001765.wav|En Pa moest er ook even om glimlachen, maar Ma zei, dat het 'shocking' was. En Julie gooide de doos met caramels op de grond, en liep de kamer uit. Jog raapte hem op|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006891.wav|en hij, daarheen ziende, Lord George Gordon niet met een hoop volk om zich heen had zien aankomen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000589.wav|De Patroon is ten hoogsten voldaan. Ik hebbe de eer, om u en myne waarde Tante en Zuster te groeten, my noemende Uw gehoorzame en dankbare Zoon|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_002133.wav|Aan den hoek, waarvan wij gesproken hebben, was het zoo laag, dat het slechts een muur vormde. Deze muur liep niet gelijkzijdig met de straat, maar stond naar binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001576.wav|zonder dat gij u zou hebben moeten laten voorstaan, dat ik u daarom voor mijn' vrijer hield. maar nu. maar nu.' Hierop veranderde oogenblikkelijk de stroeve toon van|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001211.wav|Ik deed zachtjes de deur van de slaapkamer dicht en sloop naar beneden en klopte by den majoor aan, en toen de|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001249.wav|de Van Lowe's, zeer Hollandsch, al was mama in Indië geboren, al had papa er, tot de allerhoogste betrekking, zijne carrière gemaakt - lachten altijd een beetje om de|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_004101.wav|omdat men bang was, dat men my daar niet goed zoû verstaan. Doch dat is tot daar aan toe. ik moet u verschooning bidden, dat ik nog niet naar den welstand van Mevrouw Buat heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002475.wav|Maar tegenover die kennissen van zijn kinderen moest hij toch een houding aannemen. En daarom zei hij maar wat: 'Ja, het waren eigenaardige toestanden in Indië|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000733.wav|Houd mij maar goed vast om m'y'n nek, kleine Jakob, en als een van die domind's|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003529.wav|Och! het is met drie woorden gezegd. Ik vond bij den machtigen man te Berlijn een goed onthaal, te eer, daar hij geen groot heer was die aan afkomst en connectiën zijne positie dankte|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001889.wav|ten einde te zien wat er gaande was, en Tholomyès maakte hiervan gebruik om zijn toespraak met dit droefgeestig vers te eindigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000389.wav|Om niets, om gekkelijke hersenschimmen. Ik wil dat niet meer in je dulden. Je moet verstandiger worden. Sta op, sta op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001864.wav|Maar daar lagen een paar brieven en drukwerken. Hij zag ze in: een brief van zijn uitgever, een van Emilie: twee kritieken van|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006567.wav|en met eene eenigszins luide, maar niet harde of onaangename stem vroeg: Zeg eens! is dat de weg naar Londen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000010.wav|doch na eenigen tijd kon zij hare tranen niet meer bedwingen, en zij was verder dien dag in een weinig minder beklagenswaardigen toestand, dan toen zij voor het eerst vernam, dat wat thans gebeurd was, te wachten stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004906.wav|Neen, maar wel zingen, zeide Reinout: en de ooren, die eens de melodie uwer stem dronken, zullen haar nimmer meer met een andere verwarren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002439.wav|Op het voorplein van het Oude Paleis was de paradewacht der infanterie ter eere der Oostenrijksche bruid opgesteld|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003701.wav|Die mij wel eenigszins bevreemdde, Uwe Genade; maar het kon zijn, dat ik mij door eenig verzuim in mijn dienst deze waarschuwing op den hals had gehaald, en in elk geval paste mij daartoe het zwijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000203.wav|Zoodra de kapitein de stad in het gezigt kreeg, verzamelde hij al de passagiers om zich, en sprak hen met een blij gelaat aldus toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000555.wav|Net iets voor mijn Bets! zei Jo, met een dankbaar gezicht haar hoed zwaaiende. Adieu, Meet; ik hoop, dat de Kings vandaag niet zullen drenzen. Tob niet over Vader, beste, voegde ze er bij, terwijl ze scheidden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000542.wav|Hij was een braaf en beminnelijk mensch, zeide mijn gastheer, blijkbaar een rechtstreeksche beantwoording mijner vraag wenschende te ontwijken: en terstond vervolgende: hij heeft een dochter nagelaten: leeft zij nog|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001077.wav|ge, ik ben een eerlijk man. Het kind behoort mij niet; het behoort aan haar moeder. Haar moeder heeft het mij toevertrouwd; ik mag het aan niemand dan aan haar moeder wedergeven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003915.wav|Fabrice zou er zingen: de populaire baryton der Fransche opera was uitgenoodigd geworden zich ook in de concerten van het Gebouw lauweren te plukken, zooals Het Vaderland vermeldde|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_000279.wav|en de heer Hammerdown zit op de groote mahoniehouten tafels in de eetkamer beneden, hanteert zijn ivoren hamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003314.wav|Er werd veel over geklaagd, en dikwijls werden de kleine straatschenders met eene kan water overstort, inaar zonder eenig gevolg|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005500.wav|terwijl de zoon uit de lessen en het voorbeeld van zijn vader zooveel nut had getrokken, dat hij de oudste van de twee scheen te zijn|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000279.wav|Terwijl de minuten verliepen, kwamen de kreten dichterbij en werden sterker. Weer herkende Buck ze als dingen, die hij in die andere wereld, welke in zijn herinnering leefde, had gehoord|5809|neutral
+wavs/train_1724_2649_001358.wav|Op het oogenblik, dat Willem voorbij wil gaan, werpt de schooier een' kleinen jongen tegen hem aan. Willem blijft staan en keert zich driftig om naar de jongens. Deze heffen een hoeraatje aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003044.wav|Natuurlijk waren wij veel spoediger daarmede gereed dan zij. Toen wij haar een poos lang bewonderd hadden, gingen wij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000385.wav|Met geen ander, dan om uw zuiver en onschuldig hart te bederven, te besmetten, en aan zijn eigen boos hart gelijk te maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001595.wav|Ik heb nooit veel van huishoudelijk werk gehouden, en neem vandaag eens een vacantiedag. 'k Ben van plan eens heerlijk te lezen, wat te schrijven, een paar visites te maken, en er eens een plezierigen dag van te nemen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_000812.wav|hier schoot ik onwillekeurig uit in schaterend gelach; want mijn ontmoeting met Simon kwam mij voor den geest. Mejuffrouw Blaek keek mij eenigszins verbaasd aan, niet wetende wat die ongemeene vroolijkheid beduidde|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000833.wav|De doordringende, warme toon, waarop Dorus spreekt, maakt haar verlegen en stil. Zij spreekt niet meer, maar gaat zwijgend naast hem voort, totdat zij den vijver van Mon|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012290.wav|MET EEN GEZICHT ZOO KWAADAARDIG, ZOO DOOR WOESTE DRIFT VERDUISTERD EN MISVORMD, DAT IK MIJ BUNA TUSSCHEN BEIDEN IN HAD GEWORPEN|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000385.wav|Koning Armanos verscheen reeds spoedig, maar was ten hoogste verwonderd, niet den jongen koning, maar eene hem onbekende dame|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003401.wav|Zijn zoon wierp het hoofd in den nek, en trok den neus en de wenkbrauwen naar boven: en op de lippen van Helding rees een glimlach, dien hij zich haastte met de hand te bedekken, in de onzekerheid, hoe een scherts met dit voorval zou kunnen worden opgenomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001066.wav|en dreef ons naar de haven van een eiland, dat onze kapitein gaarne zou hebben vermeden, maar het schip was zoo ontredderd, dat wij wel gedwongen waren het anker te laten vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000125.wav|Het lunch was intiem. Na het lunch pozeerde hij een uur voor Thera, die schilderde en zijn portret maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001478.wav|Urania beaamde het: het wàs alleen een titel. maar dan was het toch ook Gilio: hij was zoo lief en zij hield van hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000467.wav|Misschien zoudt ge u daar als bediende kunnen laten aanstellen? opperde de edelvrouwe. Als dat gelukte, zoudt ge waarschijnlijk wel een middel kunnen vinden, om den kerker te ontsluiten. Ja, zeide Fulco|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000398.wav|Neen. nooit. nooit meer: zij wist het zeker. Zij voelde het zeker: zij was ook ziek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001685.wav|en beklommen, zonder eene enkele maal om te zien, den heuvel, waarop het kasteel gelegen was. Maar toen zij die met klimop en mos begroeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002094.wav|Ik heb er een, antwoordde Jean Valjean. En met den vinger scheen hij naar een punt boven zijn hoofd te wijzen, waar men zou gezegd hebben, dat hij iets zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000207.wav|Nu echter vreesde hij, en niet zonder reden, dat de sultan, door dit rijke en buitengewone geschenk verblind, een ander besluit mocht gaan nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002607.wav|Verteederd jammerde luid de Held op en klemde den grijsaard aan zijn machtige borst. En allen weeklaagden luid om de lijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002501.wav|Hij vond dat wel een beetje vreemd, maar hij werd niet verschrikt of onrustig. Het kwam geen oogenblik bij hem op, dat Akka of Maarten hem in den steek zouden laten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003381.wav|Juliaan zweeg; hij vreesde dat er een hatelijkheid ging volgen, die hij niet wilde uitlokken, en de Ghiselles ging voort: 'Ja! gij zijt in de gelegenheid geweest mij grootelijks ondienst te doen, en gij hebt het nagelaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004236.wav|te Parijs zou er voor ons kans bestaan om gedurende den winter eenige voorstellingen te geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000657.wav|Het was Jacob Jansz. niet gegund rustig te blijven doorleven: een diepe zucht, een ontroerd 'waar ben ik!' eene klacht van angst en benauwdheid klonk hem in de ooren, en hij spoedde zich ter hulpe en geruststelling naar zijn lijder|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001476.wav|Die man, van wien wij ons bericht ontvangen bebben, is nu aan den gang, en als hij geen hinderpaal ontmoet, zal hi Düsscbien ineens doorloopen en er het eerst zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000403.wav|Jaarlijks ging ik mijn oom bezoeken, en dit gaf aanleiding, dat ik met mijn' neef zeer gemeenzaam werd en wij eene innige vriendschap voor elkander opvatten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000325.wav|alleen de behoefte verwekt zulk een geest- en zielskracht; de nood voedt de fierheid, en het ongeluk is een gezonde melk voor de hooghartigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000160.wav|Daar nu de magneet en het schip vast onderling verbonden zijn en een geheel uitmaken, zoo is het laatste zelve als het ware een reusachtig kompas|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005060.wav|terwijl hij den jongen in eene droge sloot voor zich neerlegde en een pistool uit den zak haalde; hou mij niet voor den gek|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001905.wav|Oud en nieuw kwam te voorschyn: Chocolaadjes, Ulefeltjes, Banket, twee grote kluwens fyne wol, om voor Oom koussen te breijen, een pakje wol, dikke breinaalden, een doosje met wissewasjes|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_000019.wav|en ik zelve zou u aan die straf niet kunnen onttrekken, want hij, die het mij bevolen heeft, is magtiger dan ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002040.wav|en, daar ik juist de leisels strak hield, was het natuurlijke gevolg, dat de poney omkeerde en, eerst op een draf, toen in volle carrière, den weg weder opging, dien wij gekomen waren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_007334.wav|want wat voor nieuws was er te vertellen van het doen en laten op Huize Eentonigheid, zooals ik Queen's Crawley gedoopt heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001307.wav|En stemmen de Eerwaardige Abt en de Heer van Aylva mede in die onbezonnen taal? De Abt, die reeds een poos met angstige verlegenheid zijn oogen van den Graaf op Adeelen|2450|neutral
+wavs/train_2981_2211_000017.wav|Haar broeder kwam dikwijls in de kamer en scheen, ondanks zijn booze daad, altijd vroolijk; maar zij durfde geen enkel woord over haar harteleed te zeggen|2981|neutral
+wavs/train_1666_1408_000951.wav|als Lot ten minste maar bij haar bleef, haar Lot, haar Charlot, haar jongen! En, eerst bedwongen, voelde zij heviger, heviger opsteken de jaloezie, om Lot, op Elly|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_000341.wav|Deze man, die alle tegenspoeden had doorgestaan, die nog bloedde door de verwondingen van zijn lot, die bijna slecht was geweest en schier een heilige was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004911.wav|Als men hem dat alles met voorbeeldelooze kracht hoorde zeggen, moest men hem voor den oploopendsten van alle menschen houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008738.wav|en wederom, zoowel in een letterlijken als in een figuurlijken zin, op de been geraakt. Hij is op zijn buiten in Lincolnshire|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002341.wav|Newgate hadverleerd, of eene gelofte had gedaan, om zich zelven voor eene poos het stilzwijgen op te leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002771.wav|Doch hier was geen denken meer aan: reeds had het zwaard van Adeelen bloed doen vloeien; en het volk, op dat gezicht verbitterd, had de vrees voor de wraakzucht doen zwijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000402.wav|waar de knaapjens in sliepen, schudde het hoofd, wendde zich haastig om en vertrok zonder een woord te spreken. 'Als ik nu van dat geheele gesprek|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001013.wav|Vraag excuus! was het antwoord, ik weet niet anders dan dat de menschen rijk zijn. Maar, ging hij zachter voort, ze zijn volstrekt niets|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000030.wav|oen ik bij het huis op de adison venue kwam, zag dat er zoo groot en deftig en streng uit, dat ik niet naar binnen dorst te gaan. us liep ik er eerst maar een paar keer om heen, om al mijn moed te verzamelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000285.wav|maar deze eer behoud ik mij zelven voor; ik wil die met niemand deelen. Na deze verpligtende woorden, antwoordde ik, Meester! Allah spare u gedurende eene lengte van dagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001678.wav|Welzeker, blijf maar even staan,' antwoordde de majoor met een geheimzinnig, veelbeteekenend lachje. Hij ging eenige treden naar het altaar op en trok door middel van een koord een groen gordijn voor de nis, waarin het altaar stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_002151.wav|alsof gij hem alleen op mijne voorbede het leven laat, en vergiffenis schenkt, waarbij gij hem de verpligting kunt opleggen de schoone Perziane tot zich te nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004447.wav|gij wilt mij geene belofte doen, en verwijt mij in uw hart, dat ik vergeet wie ik zelf ben, en dat ik, die beleden heb een schuldige, een onwaardige te zijn, en van wien gij dat weten zoudt, al wilde hij het ook verbloemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_002814.wav|Verschoon mijne nieuwsgierigheid bij het afscheid. Zijt gij van de familie? Ik ben maar een arm meisje|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000961.wav|ik voelde het aan mijn eigen tegenzin, dat zij onheelbaar gegriefd zoude zijn, zoo ik haar bij het woord vatte en geen geduld, geen vertrouwen genoeg toonde, om hare ure van expansie af te wachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001696.wav|het letterlyk opvolgen van den raad waarmede ik dezen brief besluit. lk heb er nog slechts bij te voegen datde tijd dringt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001377.wav|dat hij weer op het veld viel. De wilde ganzen hadden zijn roepen zeker gehoord. Zij keerden om en vlogen langzaam terug, om te zien, of hij kwam. Wacht even|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002959.wav|Dat was net wat ik in de tweede plaats wilde aanvoeren,' zeide BOTBERGEN: 'een beetje kwaadsprekenheid en de belasterde wijd van hier. daarmede komen wij ver, geloof dat vrij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001920.wav|Het voorstel werd aangenomen. De vergadering werd behoorlijk en openlijk aangekondigd en de zaal was stampvol. De zendeling verscheen op het spreekgestoelte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001059.wav|en mij niet zult willen gelooven. Zij maakte eene geringe beweging, alsof zij wilde spreken, maar geene stem had|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000898.wav|Was hij? En wanneer werd het anders?' 'Toen ik den naam noemde van Julie.' Zij werd er niet wijzer door, en beiden wonden zich wederom op in hun onzekerheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000748.wav|had toegestaan en den uitslag er van kon hij slechts raden. Den violist er naar te vragen schaamde hij zich en tegenover Hanna had hij allen moed verloren. Zoodra zij had ingezien|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000937.wav|Een nieuwe zijden japon is, onverklaarbaar, met vochtvlekken uitgeslagen. Een andere is, louter van de warmte, geloof, vergaan tot losse draadjes. Daarbij verschillende kleinere misères van dien aard|1666|neutral
+wavs/train_2450_5089_001059.wav|In zijne twee kleine handen hield hjj een ouden, afgesleten schoenborstel, waarin nauwelps eenige haren waren overgebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000435.wav|Nooit meer in de kerk komen? stotterde ik ernstig en verbaasd tevens, en legde myne hand op zijn arm. Wat is er dan gebeurd, George|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002486.wav|Hij kon nu niet meer twijfelen: Regina was heengegaan om niet met hem samen te treffen. Dit was te erg, daar moest hij meer van weten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003129.wav|Nu begon hij weer: Ik geef toe, dat de spelen van volwassen mannen. Op dit oogenblik reden de strijders af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000463.wav|Als het mij zoo los gebracht kon worden om het te sorteeren, zou ik het nauwelijks als het mijne durven erkennen. Zoo danig ben ik er van vervallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001065.wav|Er wordt zooveel gelogen en ware geschiedenissen worden gemeenlijk zoover beneden eenigen zweem van waarheid verhaald, dat wij zouden vreezen met de vertellers van sprookjes op eene lijn gesteld te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001988.wav|Dit gezegde veroorzaakte eene verontwaardiging, die algemeen was, en ook bijna gelijktijdig werd uitgedrukt door al de aanwezigen. 'Zwijg LUDWIG!' zeide de Gravin|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000324.wav|welken naam hij te danken heeft aan zijne schoone stem en aan de vele liederen, waarop hij hen op feestdagen dikwijls onthaalt. Hij is een vroolijke jongen van ongeveer twintig jaar, die de grootste heldenstukken met onverstoorbare kalmte verricht|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_000355.wav|Toen zij een kind was, zei hij, zijn hoofd oprichtend zoodra wij weer alleen waren, placht zij veel over de zee te praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004060.wav|na zich onder den naam van VAN DIJK te hebben doen aanmelden, het vertrek, waarin hij bij den haard gezeten was, binnentrad. 'Ik verlangde reeds u te zien, Pater!' zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001924.wav|liet zij zich vijf en twintig ponden van het beste vleesch dat hij had afwegen, hetwelk de drager, op haar verzoek, ook in zijne mand pakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002904.wav|En een vrouw is geen man. Mijn broeder is zeer sterk! En gij kunt een hefboom krijgen? Dit is de eenige soort van sleutel, die op zulke deuren past|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000766.wav|omdat ik u liefheb. Ik heb u allen lief, en ik heb iets te zeggen, dat ik wensch dat gij altijd onthouden zult|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004988.wav|evenals fijne wgn in een donkeren kelder wordt weggeslo ten tot vuur en jeugd er uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000051.wav|Het was met een meewarig gevoel dat hij zich harer herinnerde, terwijl zijn brieven meer en meer het vriendschappelijk praatje werden van iemand, die niets te zeggen heeft en toch niet zwijgen wil|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000713.wav|hem den vorigen avond zoo oneerbiedig had behandeld. Dat vond de jongen bizonder aardig, en hij en de ooievaar werden goede vrienden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000151.wav|wijl hij anders vreesde te moeten sterven, indien hij niet precies deed, wat hem was voorgeschreven. Zonder uit te rusten, ging hij den tuin door|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002500.wav|Wat ruwe kracht was geweest, meende de professor in taaiheid terug te vinden; wat wreedheid en sensualiteit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000055.wav|Deze laatste, schier zelfzuchtige en minder edelmoedige gedachte dan de andere, was hem ondragelijk. Hij besloot het klooster te verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002124.wav|Eenmaal moest hij zich op den vooruitstekenden rand onder aan den muur van het gewelf neerzetten, om Marius van ligging te doen veranderen, en hij meende hier te zullen moeten blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000706.wav|De Moeder. Dat vertrouw ik, maar als het toch iets goeds is, zult gij geene zwarigheid maken, om het aan uwe moeder te verhalen Nooit, nooit waart gij achterhoudend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002129.wav|Hij keek Wronsky verschrikt aan; deze ontmoette in de deur Alexei Alexandrowitsch. Hij zag|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001164.wav|Stork vond niet dadelijk een antwoord: in den toon kropte teleurstelling op. Hij stotterde iets van spijt en geen tijd, keek nog eens naar het kind en liep weg|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000418.wav|Gij hadt ons moeten zien, lezer! als wij bezig waren op onze wandelingen beiden denzelfden naam in een boom te snijden of het stoute plan overlegden om beiden haar een teeder briefje te schrijven|2506|neutral
+wavs/train_2450_11772_000224.wav|Een afgewezen minnaar, die je slechts heel oppervlakkig en van aanzien kent' 'Het doet er niet toe,' hield Louise opgewonden vol. 'Als hij van me had gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006842.wav|zei Pickwick. Mevrouw Leo Hunter geeft dikwijls zulke dejeuners, mijnheer, hernam de nieuwe bekende- Feesten van het vernuft, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002064.wav|ontsluit alzoo een onzichtbaar laadje en haalt er uit twee pakketten brieven, enkele portretten. De portretten vertoonen het zelfde gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002086.wav|Met overhaasting vertrok hij en op straat gekomen, was het, als of'er een gedeelte van zijn hart was afgescheurd, en of het overige geheel met de beeldtenis van MARIA vervuld was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004956.wav|Wat wilde je ook zeggen? Maar hij kon zich dat niet meer herinneren. Deze aanvallen van ijverzucht kwamen in den laatsten tijd meermalen over haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005563.wav|De kalme warmte van haar vroolijke stem bracht mij zoo levendig eerst het lieve oude huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000554.wav|andere lachten in haar geborduurden zakdoek om de drukte van mijnheer; een paar stieten elkander aan wegens de charmantheid van den charmanten|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000289.wav|en in diep vertrouwen deed: hoe hij hartstochtelijk verliefd was op een meisje, dat hij verleden jaar, op een voetreisje door Gelderland, op het terras van een klein Buitentje had zien zitten met een witte duif op haar hoofd|2506|neutral
+wavs/train_2450_3846_004155.wav|maar ik nam ze dankbaar aan, want op die wijze kon ik de liefde winnen van Kate. Dus was er van het geheele gezin, waarvoor ik zooveel liefde gevoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001270.wav|Wy hebben gezien, dat Kievit reeds ontsteld was, toen hy ter Vergadering verscheen: en die ontsteltenis was een gevolg geweest van het bericht, hem door Buat gegeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000076.wav|Dit aanbod was te heusch om afgeslagen te worden. Na het drinken van een afscheidsdronk, en nog, tot slotte, van een glas cognacq, hetwelk de Heer van Ypendael zijn slaapmutsje noemde, werd het mij vergund den aftocht te blazen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_000221.wav|en stilte gebood'; of wanneer hij statig opzag, en aan de eene of andere vrouw toeriep|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001443.wav|Het was steeds of Bertie om haar heen een toovercirkel van stilzwijgen had getrokken, waarbinnen het haar onmogelijk was zijn naam te noemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002434.wav|Ik moest hier in de buurt wezen, en wilde niet voorbijgaan, zonder eens even in te kijken; maar ik had niet gedacht u te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000459.wav|en van het rechterschap betaamt. Dat huis en deze gang, die thans verdwenen zijn, bestonden nog voor omstreeks vijftien jaren. In|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000080.wav|Ouders zijn immers verplicht voor de voeding van het lichaam hunner kinderen te zorgen, en zouden zij dan niet evenzeer verplicht zijn te zorgen voor de voeding van hunnen geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001799.wav|Deze man behoorde niet in deze streek te huis. Hij was er gekomen, stellig te voet, want op dit uur rijdt geen diligence door|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002928.wav|Gij, Lijsbeth! die eene reine van harte zijt, hoor mij aan,' sprak hij met eene fluisterende stem, maar die tot haar binnenste|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005102.wav|En toch is er nu zooveel niet, om te lachen; vindt gij wel, juffrouw? Het is zulk een groot fortuintje niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002789.wav|De Ghiselles hoorde hen spreken, maar vond geen woord te zeggen. Hij knabbelde op zijne mustatsen, en gebruikte zijn geparfumeerden handschoen, bij wijze van waaier, om zich te verkoelen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_000059.wav|Mijn broeders, viel Robrecht in, gelieft mij te volgen. Wij gaan uw nicht Machteld bezoeken, zij is niet ver van hier. Ik zal u onderweg nog droever dingen verhalen. Doet uw dienaren hier wachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001556.wav|en zijn huis genaderd, aanschouwde hij op den drempel zijne blanke vrouw, die de armen hem tegen strekte en hem noodde te bedde te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001145.wav|en ik mijne hand aan Herbert's Clara ten huwelijk moest geven, dan weder dat ik met den geest van jufvroirw Havisham den Hamlet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000410.wav|Doch nu over zaken, vervolgde de bode, terwijl hij eene leeren portefeuille te voorschijn haalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001746.wav|Zij miste geen lijn, geen kunstlijn en geen levenslijn; zij bewoog zich in den droom harer eigen vaagheid voor zijn turende oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002740.wav|en evenzoo hoorde ik die stem. — En wat zeide die stem? vroeg Cobb. — Ik weet het niet. Ik verstond geene woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001867.wav|ik weer alleen buiten zat. Krijgt men andere paarden, men krijgt ook een anderen koetsier|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001971.wav|Den ouwe is naar de stad; en Jansje zegt dat mamalief op den koepel zit met een vreemden snoes|496|neutral
+wavs/train_1724_795_001371.wav|Vaste uren voor werk en spel maken iederen dag nuttig en prettig. Toont dat je de waarde van den tijd begrijpt door hem verstandig te gebruiken, dan zal jullie leven goed besteed zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005108.wav|want naar hetgeen mijn goede Barberin mij altijd gezegd had, zoowel nadat hij u in de Avenue de Breteuil had gevonden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000018.wav|Neen, antwoordde Elinor; zij heeft merkwaardig romantische denkbeelden. Of liever gezegd, zij beschouwt zulk een genegenheid als ondenkbaar, geloof ik|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005276.wav|Hierdoor kreeg de wagen een geheel ander voorkomen. Zij had geen huif meer en inplaats van drie personen, zat er maar één man in|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001059.wav|De uitvoerder van dat vonnis zou Veritas zijn, en die weerstreefde toen voor de eerste maal zijns levens zijn geliefden meester, en dat wel lijdelijk, door al maar uit te stellen. Alles raakte op die manier in de war|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000993.wav|en Paddeltje had daar altijd om gelachen - verlossen. En Lange Meeuwis, waar was die? Wat had men met dien goeien lobbes gedaan? Vermoord?. Paddeltje werd plotseling stil, toen hij aan z'n trouwen makker dacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_004543.wav|waaraan zijn vader haar zoo aandoenlijk en fijn herinnerd had, niet te verwaarloozen. Dus ging de avond bij de familie Cruncher voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001095.wav|aan het toeval en niet aan den arbeid vragen, de onbekenden der ellende en van het niet, die lieden met bloote armen en voeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012025.wav|die zich altijd afvragen, wat iemand toch in juffrouw Smith kan zien, dat zij zoo betooverend is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001715.wav|een spoor van water lieten zij achter op de trappen en corridors van het|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003948.wav|Wilt u mij zeggen, wat ik voor u doen kan? Schrijft mij ook een troostbrief, opdat ik mijne zinnen niet verlieze|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000552.wav|eener weduwe, die op een hofje woonde, en van de Fransche gemeente was. Deze had een allerliefst, beschaafd en net besneden uiterlijk, en wedijverde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003159.wav|Mogelijk was deze vreemde den officier daarom gevolgd; mogelijk had hij alleen van de omstandigheid partij getrokken om de stellaadje te verlaten, waar hij slechts eene staanplaats had kunnen veroveren|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_002203.wav|Wie was de man, met wien gij hier zijt gekomen?' vervolgde de commissaris, die onder weg reeds op de hoogte van de zaak was gekomen. 'Ik heb hem nooit te voren gezien, maar bij noemde|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001097.wav|Een dokter. juist; natuurlijk moest ik onmiddelijk om een dokter zenden, niet willen gelooven, dat zij al dood was, veinzen te hopen, dat ze maar een flauwte had, dat er nog iets aan te doen viel|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003459.wav|Daar de deur op dat oogenblik werd geopend door een allerzonderlingst manneke, met eene muts en een voorschoot van groen baai|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001295.wav|tik haat dien secretaris omdat hij dat van mij gedacht heeft, zeide zij binnensmonds, en toch schijnt het half waar te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000092.wav|de man hield stoutmoedig vol, dat het waar was; hij werd nu een brutale leugenaar; toen hij nog bleef volharden, had de controleur de rotan gegrepen, die altijd op zijn kantoor stond onder zijn bereik|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005513.wav|Maar bij den eersten blik was Anna overtuigd, dat dit niet juist was. Zij was in werkelijkheid een onwetende|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000482.wav|Ik heb mij nu al die onaangename scène van dat oude wijf op den hals gehaald om u, omdat ik met u ben gaan wandelen, in plaats van naar het dorp O. te rijden, om mijn kleinen Harry te zien|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_002109.wav|Er is,' hernam peinzende Van Zirik, 'een roman van August Lafontaine, die zoo begint; maar daar wordt het kind door een venster gestoken|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_000545.wav|kon naauwelijks zich bedwingen van vreugde op te springen, toen de toestemming tot het togtje 'er door was, en zij kuste Vader en Moeder beide van hartelijke dankbaarheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001354.wav|op deze wijze voor zich zelven zou verontschuldigen. Het was juist toen ik Caddy begon op te passen, dat dit onderhoud plaats had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000001.wav|Er zijn ook geschikte gezinnen, waar alle zorg en liefde onmagtig is, om het welig groeijend onkruid in een kinderhart uit te roeijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000198.wav|Ik denk dikwijls, hoeveel toch de mannen van edelmoedigheid spreken, terwijl zij ze zoo weinig beoefenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002269.wav|zeide Pumblechook, het hoen op den schotel aansprekende, toenje nog een klein kuikentje waart, wat er voor je bewaard werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003870.wav|Het was een man, oogenschijnlijk van omstreeks veertig jaar, met het deftige voorkomen en de eenvoudige, doch nette kleedy, welke van ouds alle Engelsche kamerdienaars gekenmerkt heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002103.wav|en in mijn verbeelding zie ik al de plassen bloed, en achter in den gang gaat een akelig gegil op, en daar is Barendje de keukenmeid aan wie onze Marie het nieuwtje overgebracht heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008322.wav|Evenwel, zoodra hij zijne bezinning terug had, zag hij dat de man, die daar voor hem uit liep, i dezelfde was, met wiens voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001070.wav|op dezelfde wijs had Adolf van Nieuwland de mindere vlekken bezocht om het volk te wapen te roepen. In Kortrijk lagen bij de drieduizend Fransen onder het bevel van de Kastelein van Lens|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002315.wav|Ja. Dat. ja, hoe zal ik haar noemen? Laat ik maar zeggen, die persoon, dan, heeft zooals je weet een jongere zuster, die bij haar aan huis woont|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002382.wav|Laat ons voorzichtig zijn,' zeide hem zachtjens zijn ambtgenoot: 'deze brief is aan geen' gemeen' persoon gericht, noch tot iemand, die op losse gronden beticht mag worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004146.wav|Zijne knechts vegen hunne vingers aan hunne wollen voorschootjes af, eer zij het wagen hunne hand aan de pet te brengen voor mevrouw Boffin of de dame|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000405.wav|al hebben zij ook blijk gegeven van dien naar hun smaak te vinden. Een tijdsverloop van vijf jaren scheen mij echter voldoende toe, om eene herhaalde opdissching te rechtvaardigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002823.wav|waarvan het achterhuis naar zijn verlangen werd ingericht, dat hij niet weêr verliet, en waar wij hem hebben gadegeslagen. Dat de jongeling, in dat eerste tijdperk van zijne toekeering naar God, eene buitengewone mate van Christelijken moed|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000589.wav|en daar hij nooit aanmerkingen maakte en altijd betaalde, hadden zijne zusters op de rekening van zijne vrouw ook maar zoo het een en ander voor zich zelven aangeschaft. Nu moesten er nog allerlei kleinigheden zijn|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002527.wav|dat ik uwe lessen alleen uit liefde en eerbied voor u goedkeurde, en moest goedkeuren; doch dat ik vreesde, die niet bestendig genoeg te zullen volgen, als de verzoeking eens wat sterk aanbondt|1666|neutral
+wavs/train_2450_10646_000195.wav|en door de teederste gevoelens van het hart gedreven, de zaligheden der liefde in volle ruimte genieten, voor welke de goede od ook een tijdperk in het menschelijk leven bepaald heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000395.wav|de diepste stilte keerde terug en de duisternis werd volkomen; blindheid en doofheid heerschten weder op deze plaats, en Jean|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000651.wav|of in de fabriek werken en het kind, behalve op de koe, vaak nog op een stuk of wat steeds kleiner wordende broertjes en zusjes moet passen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001972.wav|Vruchteloos betuigde vrouw Nubbles, dat zij zoo iets niet verlangde. De vreemde heer was onverbiddelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007093.wav|Toen hij terugkwam in de Slaughter, was de gebraden vogel natuurlijk koud, en zoo nuttigde hij hem aan het|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000105.wav|Hij had niets te eten of te drinken en was op het punt te versmachten. Toen klom hij in een hoogen boom om te zien waar het bosch ophield; maar zoover zijn blik ging zag hij niet anders dan|10587|neutral
+wavs/train_2450_9081_001245.wav|Hij liet den klopper vrij zacht vallen, maar niemand ziende komen, dacht hij, dat men het niet gehoord had, en klopte voor de tweede maal harder; niemand verscheen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001279.wav|Zyn er zooveel? verscheidene zegt ge! Dan moest ik maar beginnen eer er nog meer komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004039.wav|Ze hadden hun dagelijksche zorg voor huis en kinderen, evenals zij. Er was zeker niet zoo'n groot verschil tusschen hen en haar, als ze tot nu toe had gemeend. Zoo kwam zij er toe er aan te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001260.wav|Aboe Bakar begreep het niet. Waarom was het evengoed zonder spoorweg en telegraaf als met? Maar hij vroeg er niet naar, en de penghoeloe zei niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004722.wav|waaraan hij ook Aylva's weigering toeschreef; maar zich het verlangen des Graven, om vrede met de Friezen te bewaren, herinnerende, oordeelde hij, om zijns meesters wille, een zachter toon te moeten aannemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003493.wav|Dat had uw knecht wel anders kunnen gewaarworden, indien hij niet was gaan loopen. Jae! Kees dacht, 'et waren spoeken: en jelui ziet er ook al pover uit, hoor. Ik kon den man geen ongelijk geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001611.wav|Het onbestemde gevoel van schaamte en de opgewondenheid, waardoor zij onderweg was aangegrepen, waren geheel verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000010.wav|Over de gewponten van myn compagnon kan ik niet oordeelen. Maar my zelven kan ik beschryven als iemand die zeer geregeld leeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000405.wav|vermaande Moeder. Zij is ook blij dat ze onder dak is, eten en drinken krijgt en zich bij een heerlijk vuur warmen mag. Komt, gaat nu maar schieten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000174.wav|Laat hij slechts weten wat gij aan zijne zorgen toevertrouwt, en wees zoo gerust als of gij uw eigen zoon zondt. Hier staat uw beeld mij voor oogen, trouwe Van der Velden! Gij behoort tot het vriendelijk personeel mijner academische herinneringen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001004.wav|en de Baron sprong driftig op: 'wat! haar hart niet meer vrij?' riep hij met verbazing en ergernis uit: 'waar haalt gij de zotheid van daan, Ambtman? En ik zoude daar niets van weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003142.wav|let eenige oogenblikken met aandacht op den gevangene, en de waarheid staat voor u, in al hare pijnlijke wezeniykheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000314.wav|en die, helaas! geen weelde had. Verder drong hij echter niet in Bertie's gemoedstoestand door: Bertie was immers gewend aan een vie de|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000510.wav|Nee wij Jopopinoloukicoleden zijn niet zoo erg verliefderig uitgevallen, behalve Connie, die nog al eens gymmelingen aanbidt, maar altijd zonder succes|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004922.wav|Maar Bastiaan ging niet zitten, en wees den beker af, dien hem geboden werd. 'Ik zal mijn mond niet zetten aan dien zwijnendraf,' sprak hij met vastheid; 'maar ik wil weten, hoe jelui het aangelegd hebt om zoo te kunnen zwelgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001424.wav|en verhaalt, dat de overvloed en voorspoed van de omerswalenaars zoo groot was, dat men uit weelde de hoeven der paarden met zilver, ja goud, besloeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001160.wav|waarlijk niet meer dan een zekere naam, een titel, waarop zich die geslachten, in vergelijking althans met den adel hier te lande en in andere oorden van Europa, niets aanmatigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000491.wav|n was diezelfde concurrentie de oorzaak, dat de kinderen te vroeg werden gebruikt, was t voor een enkel welgezind fabrikant onmogelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001598.wav|en Mr. Jan zal niet altijd den meester spelen.' 'Dat zeiden de tegenstanders van Richelieu ook,' zeide Elizabeth: 'en toch|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000368.wav|dat uwe hoop alsdan op zeer zwakke gronden steunt, en gij reden zult vinden, daarover weldra anders te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000474.wav|moest bezitten, en haar dan op het toppunt van haar schoonheid en geest verbond aan een armen, duffen zwoeger zooals ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009149.wav|De oude man toonde duidelijk dat hij bij verrassing ingenomen was; hij zag zijn patroon een oogenblik verlegen aan, waarin zijn patroon buitengemeen veel pret had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000779.wav|Zoudt gij het dan niet doen? Ik?! Een Vrijjager!? Neen, nooit! Geszler zou u wel dwingen! Hij heeft schildwachten uitgezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000759.wav|en niet hadden bespied of en hoe de b l a n d a weer uit de kamer was gekomen, vond men heel natuurlijk. Menschen, die honderden malen zich geërgerd hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006079.wav|Schoon het leven hem zijne meest gewone gaven onthoude, en hoewel hij met een verscheurd en bloedend hart, door de menschen versmaad, ter dood ga|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000421.wav|Hij was in dien toestand, de laatste periode der neerslachtigheid, wanneer de smart niet meer vloeit, waarin zij, om zoo te spreken, verstijfd is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004837.wav|Dat zoudt gij toch niet licht vergeten hebben. Kijk mij maar eens strak aan; wees niet bang; ik zal u geen kwaad doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004264.wav|niet zeer overvloedig is, zal de verhouding van het mislukken van hun pogen tot het slagen van honderd tot één geweest zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000293.wav|e oode rend sprong twintig voet hoog en stortte toen dood veer' staat er met dikke letters boven. ullen udy en ervie nu samen pret hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002143.wav|De pallas van een kurassier hieuw den arm af die den pibroch vasthield, en deed de muziek zwijgen door den muzikant te dooden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000226.wav|Aldaar had zij zijn adres vernomen. Morgen tegen half twaalf ure hoopte zij in den Haag aantekomen. Innig dankbaar zou zij George zijn indien hij haar wilde ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002053.wav|achter zich hoorde: Van al de ridders is het de bloem, Compagnon de la Majolaine! Van al de ridders is het de bloem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000592.wav|bedachten zij niet wat daarvan het onvermijdelijk gevolg moest wezen. Gelijke rechten leggen gelijke plichten, gelijke lusten gelijke lasten op|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000635.wav|Wel, hoe gaat het in de Vorstenlanden?' 'Zoo, zoo! Ik heb een paar mooie jaren gehad. Doch ditmaal is het iets minder gelukkig uitgevallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000096.wav|Reeds hunkerde ik niet meer zoo aanhoudend naar sensatie's; reeds waren ze minder intens dan vroeger; reeds droogde het leven in mijn zenuwen op; reeds verdorde mijn beetje ziel geheel|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000717.wav|tal van de drakenkoppen, vuurdamp onthijgend, zich over den smallen dijk, die de wereldzee scheidde en geleidde tot den goddelijken Tuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007150.wav|voor, een zeker deel van haar rente af te houden, omdat zij George een nieuw pak besteld had. Toen kwam het uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001428.wav|Terwijl Van Baak leest, glijdt een bijna onmerkbare vreugdetrek over Strijkmans gelaat. Niemand bemerkt het, en meewarig klinkt zijn stem, als hij antwoordt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002037.wav|Welnu! waar wacht gij op? vroeg de man, wien de uitdaging gold, aan den voerman, die met wijd opgespalkte oogen dit tooneel stond aan te gapen: Span in, en stoor u niet aan de praat van dien dronken lap daar|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000649.wav|Nog één sprong, en hij sloeg den arm om het fluweelen jakje heen en lichtte haar in dolle vaart van den grond, terwijl zij gilde van schrik en in haar angst zich met beide armen vasthield aan zijn hals|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000571.wav|in zijne kindsheid voor vele jaren naar zijnen oom in Vermont gezonden, opdat zijn gestel door een kouder klimaat versterkt zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001828.wav|Miagkaja, die door eenvoudigheid en ruwheid van haar wezen beroemd was en het enfant terrible genoemd werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001276.wav|De tijd ging voort en altijd hoorden wij het regelmatig neerploffen en ophalen van de tonnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000445.wav|ROSARIO. Ik heb, zonder eenige achterhoudendheid, de waarheid gesproken, en ik ben geheel in uwe handen. Gij kunt mij bij het Geregt der stad aanklagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000879.wav|om voor de zaak te strijden van eene natie, die hun vreemd en onverschillig was; en het is nog te verwonderen, hoe een legerhoofd, niet alleen de vereischte orde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001648.wav|doch dat, als ik mij voortaan voor zulke onbetamelijkheden wilde wachten, zij in het minst niet vreesde of ik zou wel een goed mensch kunnen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005842.wav|Waggelende van zwakheid kwam zij aan en zette haar mand neer. Deze had het volle gewicht, gelijk Legree nu wel zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000010.wav|en somtijds hard te geeuwen, waaraan niemand zich ergerde. Wat den goeden Abt betrof, hij was wel aan de Aartsbisschoppen van Keulen en van Trier|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000038.wav|die nog daarenboven een Remonstrantsche proponent is! Nu waarlijk! dan moet ik zeggen, dat de Justitie wel dubbel waakzaam worden mag. En is die liefde zoo plotsling in den kerker ontstaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002526.wav|Van Rijssel leefde sedert in het buitenland, en men hoorde weinig meer van hem. Mevrouw Van Erlevoort beklaagde hare dochter, welke heur lot van verwaarloosde en miskende echtgenoote zoo lang met waardigheid had kunnen torsen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_006050.wav|Onder de laatste zoo zegt de legende bevond zich een zwijn met een ernstig en plechtig gelaat, waardoor de prins zich voelde aangetrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000636.wav|en geen twijfel voor wie nauwlettend weet op te merken of daar wordt nog gerouwd in het binnenste der beroofden, en vandaag allermeest, gij kunt er op aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001583.wav|tot haar voordeel partij te trekken, door Strijkman een schrik aan te jagen en hem zoodoende hoe langer hoe meer in haar macht te krijgen. De vrek was allesbehalve op zijn gemak en antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007434.wav|Gij weet niet hoeveel nut gij daardoor zult doen. Gij kunt u niet verbeelden hoe dankbaar Ada en mijnheer Jarndyce, en ook ik, u daarvoor zullen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002615.wav|de sombere oogen rood gezwollen van smart, het sombere harte overvol gezwollen van smart. naar het Westen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000485.wav|zijnen wensch betuigende, dat hij gezangen, die hij onderstelde dat een heilzaam tegengift tegen het Liedeboek van STARTER. zouden bevatten, te mogen bezitten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001669.wav|maar elken keer, dat zij dien naam uitsprak, poogde zij, innerlijk zeer angstig, Frédérique te doorgronden. Het was begrijpelijk, dat Frédérique bij dien naam een lichte verlegenheid gevoelde, en die lichte verlegenheid was ook zichtbaar|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_004052.wav|Toen Madzy meer dood dan levend door den Heer van Beaumont in de groote hal van het jachthuis werd ingeleid, gaf deze een vertooning welke|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000498.wav|aar Sir Pitt had meer gedaan dan hekken herstellen en vervallen portierswoningen p rt p restaureeren op het landgoed Queen's Crawley|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_008333.wav|De grijze heer, het Hoofd van het indrukwekkende gezelsehap, zette eon hooge borst op, toen liij zich tot de arme duivels hoorde rekenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005663.wav|Dit zeggende, wipte de Grootmeester der Broeders van Apollo even zijn hoed op, zette dien zeer schuin weder op zijn hoofd en ging fluitend heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000348.wav|Maar voordat ik geprikkeld door eigen ervaring en de voorstellingen van vele mijner medereizigers van elk kommercieel en onkommercieel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000639.wav|maar de gevangene vervolgde, zond'er hierop te letten: Ik ging naar Chigwell, om de plunderaars op te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007192.wav|het is wel denkelijk. Als zij misschieten, zullen zij van leer trekken en dan in goeden ernst aan den gang aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007111.wav|of hij zelf doodnuchter was, of dat hij iemand ooit zoo stomdronken had gezien, als zijn nieuwen bekende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000088.wav|Aladdin's moeder wierp zich, toen zij deze woorden hoorde, ten tweeden male op den grond, en nadat zij was opgestaan, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002608.wav|Zij huiverde er voor een mariage-de-raison te doen, daar zij in heur hart een grooten drang gevoelde naar veel liefde, al had zij dien ook, willens en wetens onderdrukt na heur teleurstelling, en Otto|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_002641.wav|De Graaf, geheel van zijn wond hersteld, had dan ook het bevel gegeven, dat men den laatsten storm zou wagen, die ongetwijfeld beslissend ware geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003110.wav|Dit maakte de uitvoering van het plan, dat onze reiziger gemaakt had, merkelijk lichter. Te Parijs trof hij den broeder zijner moeder in redelijke omstandigheden aan, en werd door hem wèl ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000333.wav|Doch hoe verrijkt aan inzicht, kennis, wereldburgerschap en ondervindingen! Hij sprak behalve Fransch en Hollandsch, als vroeger, nu ook de talen van al die landen die hij had bezocht|2506|neutral
+wavs/train_1724_1878_001185.wav|Een hoop gouden geldstukken lag op de tafel nevens het kostelijk juweel. Alle ogen vestigden zich met angstige drift op de rollende teerlingen, terwijl de harten der spelers van vrees klopten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001082.wav|dat hij zijn zoon niet tot zijn plicht terugroepen kon, bezorgde hem een hardnekkige ziekte, waaraan hij na eenige maanden stierf. Daar Aladdin's moeder zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004316.wav|deze woorden sprak was een man van middelbare jaren, gezet van gelaat en lichaam, hoog van rug en met grijsachtig hair en baard|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001490.wav|Jufvrouw Rouncewell heeft rampen gekend. Zij heeft twee zonen gehad, waarvan de jongste op hol ging, en soldaat werd, en nooit terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001750.wav|dat is nog al zoo dom niet van je geredeneerd, moeder! en daarom heb ik hier mijn vriend Hoogenberg meêgebracht, die een advokaat is, of het althans eerstdaags staat te worden, en die je dat alles precies naar de wet zal uitleggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000305.wav|en op menige plaats onverstaanbaar te doen worden? De mannen, die met den Schrijver het jaar van den Volksgeest beleefd hebben, tot welks eer wij nu in de hoofdstad een gedenkteeken zien pralen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000407.wav|De kast was die, waarin Bronkhorst het geld bewaarde, dat hij zo voor't verbruiken hield Er lag gewoonlijk'n zes-, zevenhonderd gulden in aan contanten en klein papier|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000871.wav|Dit belet echter niet dat de Regent, door plaatselyke kennis, door geboorte, door invloed op de bevolking, door geldelyke inkomsten en hiermede overeenstemmende levenswyze, ver boven hem verheven is|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002463.wav|Nog denzelfden avond vroeg de Keizer den kardinaal naar den naam van dezen pastoor, en niet lang daarna was Myriel zeer verrast te vernemen, dat hij tot bisschop van Digne benoemd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003308.wav|Gij deet als die man bij Dickens, die alle moeielijke vraagpunten met den linkerhand over den rechterschouder werpt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001634.wav|Kleine Dorrit werd met haar vader en de bedienden alleen gelaten. Haar innig geliefde, dierbare vader zou nu met haar meegaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000924.wav|Ook vergat hij niet, melding te maken van de wijze, waarop de koning van China handelde met hen, die beproefden de prinses van hare gewaande krankzinnigheid te genezen, zonder hierin te slagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002642.wav|als zij dat niet doen? Dan zal ik u iets zeggen, wat er ten minste aan te doen is, antwoordde mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000811.wav|terwijl zijn mond bijna haar oor raakte en zijne oogen in de hare staarden. Thans niet; wij spreken er een andermaal over|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000144.wav|G. scheen te sterven, omdat hij het zoo wilde. Er vertoonde zich nog vrijheid in zijn doodsstrijd. Slechts zijn beenen waren bewegingloos; daar had de duisternis|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001603.wav|Wat dan? vroegen zij allen, nieuwsgierig. - Tafeldans, fluisterden de beide dames. Men lachte algemeen. - Ach, zuchte Eva, teleurgesteld|1666|neutral
+wavs/train_5809_5460_000440.wav|Aangelegde voetpaden maken het mogelijk, een bepaald eind de rivier te volgen en het prachtige bosch, een der schoonste, die ik ooit zelfs in aequatoriale streken heb gezien|5809|neutral
+wavs/train_2450_6058_000175.wav|al die mooie dingen van u zijn. Beide zoons waren over deze aanmerking zeer getroffen en vooral John|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000315.wav|Handenwringend liep ze haar kamer op en neer; ze zou toch maar gaan; er hing te veel van af; misschien zou hij in zijn opgewonden toestand niet eens bemerken, hoe gek zij eruitzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000932.wav|Ik ben bljj dat hy dankbaar is, zei Eosa. Dat ben ik eigenlijk niet, liefje. Ik bedoel dat by de vernederin'g diep gevoelt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000891.wav|begon hartelijk te lachen. Neen, Wijbrand, zoo vriendelijk waren ze niet, en de kunst van vliegen ben ik niet machtig. Maar we hebben een uitval gedaan en daar heb ik gebruik van gemaakt, om weg te komen. Ik heb eene boodschap aan Heer Otto, weet je|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000510.wav|zy antwoordde niet op de liefkoozingen en toespraken van Victorine, maar schudde haar, zou men haast zeggen, van zich af|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000844.wav|met haar fijn, zwak geluid dat hij niet zonder moeite zijn lachen had bedwongen en den moed miste zijn verzoek te herhalen. Ook in haar gesprekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002391.wav|En op wie vallen uwe vermoedens?' vroeg PEKKIUS haastig. 'Ik heb geene vermoedens,' hernam de Vicaris op een' droogen toon. 'Uw redder schijnt een kloeke jongeling geweest te zijn,' merkte SPINOLA aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002108.wav|hoe kunt gij zoo iets eene verzoeking noemen; als gij mijn geld noodig hebt, is het immers tot uw dienst; geneer u toch niet om er over te beschikken naar welgevallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000992.wav|en verwonderde zich welke goddelijkheid neder gedaald was op zijne gronden te Thrachis. En herkende toen wie te gemoet hem kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001467.wav|Ik vond wel, dat zij er heel anders uitzag dan mijn moeder, maar beschouwde haar toch als een volmaakt voorbeeld van een ander soort schoonheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001276.wav|Men zal echter moeten bekennen, dat hij op dat oogenblik niet veel aangenaams vond om zijn zinnen of zijn gedachten bezig te houden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001103.wav|iemand, die vier dames en negen koffers medebrengt, de onmiskenbare bewijzen bij en aan zich heeft dat hij uit Indië komt, is een gevierd persoon aan duitsche badplaatsen van den tweeden rang|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001175.wav|nieuwsgierig bracht ze haar oor aan zijn mond en luisterde met groote vraagoogen het geheim af, dat Paddeltje haar influisterde. Eensklaps liet zij een luid gelach hooren en haar voetjes heen en weer bengelen van pret|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000074.wav|Zij, die zelf geen dochters hadden, konden gemakkelijk zoo spreken. Maar de vorstin dacht er met bezorgdheid aan, dat haar dochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000800.wav|Zij had haar God verlaten, en toen was hij gekomen, de genius van het kwaad, vol majesteit, verlokkend schoon, den engel gelijk die uit den hemel werd verbannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005738.wav|haar laatsten maaltijd herkauwend, zonder eraan te denken, dat zij nooit meer het gras zouden eten van de weiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011819.wav|en te vorderen, dat hij, als hij onschuldig is, gezuiverd, en als hij schuldig is, volgens alle gestrengheid der wet gestraft zal worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003903.wav|daar de vroolijkheid van den avond voor haar eenigszins was, zooals de Schrift zegt, gelijk edik op salpeter|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001715.wav|dien wij den aftocht mogelijk zouden maken na de volbrachte daad.' 'En bij mislukking?' 'Openlijk verloochenen, zonder hem daarom in den steek te laten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_003448.wav|Juist Harry, omdat ik zulke goede gedachten koester, van warme, gevoelvolle harten, moet ik ze voor smartelijke wonden trachten te bewaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007714.wav|Ja, aan Veneering hadden zij hun huwelijk te danken. — Neen, neen, van Veneering. — O ja, ja, hij kan er op aan, zij zullen het gedenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000059.wav|Schoon zeker deze stad veel afsteekt in bouworde en huizen bij andere Europesche steden, en dezelve toen, als bijna geheel in sneeuw bedolven, geen gunstig aanzien had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000252.wav|maar het was een jong vlug, geestig diertje, met een glinsterende zwarte vacht, en een uitzicht, zoo schrander en vernuftig als dat van den wijdberoemden kater Murr kan geweest zijn: en zijn meesteres bedierf hem volstrekt niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004810.wav|want ik wist nu, dat zij mijne moeder niet was. Alleen! Altijd zou ik alleen zijn op de wereld|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003475.wav|of zij nu juist de geschiktheid bezit, dit alles aan anderen mede te deelen, kan ik niet uitmaken. Zij is niet voor zulke bestemming opgeleid, het arme kind der weelde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007891.wav|en ook, omdat haar man zoolang uitbleef. Zij verstond het niet het gezelschap naar behooren te vermengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002156.wav|Hij zeide het eenvoudig: motief van ziel alleen ook, zonder het daagsche, zonder het huwelijk, zonder de omhelzing van den vleesche, omdat die liefde tien-|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000152.wav|Sprak hij van Zwitserland dan zag zij een eindeloos sneeuwveld waaruit ongenaakbare ijsspitsen zich hoog in den zwarten hemel verhieven; met doffen donder rolden de|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003898.wav|hoewel op gezette uren, den toegang tot het Sanctum Sanctorum, alwaar zij in die wetenschappen onderwezen werden welke hun noodig waren te kennen om de Jacob van Lennep, De pleegzoon Academische lessen eenmaal te kunnen bijwonen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000879.wav|Ik had besloten, dat je mijn lieveling niet meer zou zien. Een kind vergeet zoo gauw. en toch een kind onthoudt alweer zoo lang. Mijn lieveling zal morgen naar je vragen en ik heb haar mijn belofte gegeven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004687.wav|Bij gedeelten antwoordde de oude man, over den schouder van zijn patroon kijkende, of de geheele partij in|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000369.wav|Nikolaas tracht een passende betrekking te vinden, en daar dit mislukt, wordt hij gouverneur bij een particuliere familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002591.wav|zoo vroolijk kon doorbrengen. Onder het weelderig maal besprak men de bizonderheden van den verkiezingsdag|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000537.wav|Zij zag dat - als jong meisje vooral - zoo niet in; zij vond het heerlijk, als een Spaansche markies of een Duitsche graaf - leden der legaties - gedurende tien minuten zich vertoonde op de receptie van hare ouders|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000257.wav|op geen grooten afstand de haven van arlingen; en de schipper verklaarde, dat, wind en weêr hetzelfde blijvende, hij dacht, dat men in een groot uur het ver|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004371.wav|dan kan hij weer beter worden. Hij is wel niet ziek, niet waar? maar hij is niet zeer sterk en hij heeft zich in den laatsten tijd wat te veel ingespannen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001525.wav|Tom, wat scheelt er aan? Gij kijkt zoo plechtig als eene doodkist. Ik ben heel benauwd, meester|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001792.wav|legde zijn linkerarm er bovenop en richtte met de rechterhand de lantaren, welke hij van zijn chef had overgenomen — geheel toevallig natuurlijk — naar den vreemde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002846.wav|Ten Zuidwesten vertoonden zich de torens van Naarden, en verder op die van Weesp en Muiden; terwijl Amsterdam slechts even door een grauwen nevel zichtbaar was. Oostwaarts lag het bevallige Huizen en daarachter het netgebouwde Blarikum|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001100.wav|Neenl.Hij wil het gevoel van zijn vriend Dobble sparen. Hij wil ook het gevoel sparen van den jongen heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002041.wav|Hij deelde hem alles mede, wat Noureddin van den koning van Balsora, daartoe door Saony aangedreven, had moeten verduren|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000807.wav|Harmonie was hier zeker als lucem a non lucendo gezegd; want antiharmonischer gedruis dan thans vernomen werd kon wel niet worden uitgedacht|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000680.wav|De groote vogel sloeg, door den knal van het schot verschrikt, een andere richting in; zijn oom wist niets van het gevaar, waarin hij verkeerd had; eerst van Rudy vernam hij dit|2506|neutral
+wavs/train_2450_10646_000362.wav|en hoe klopte zijn hart, toen hij voor hetzelve genaderd, zijne door een der vensters zag, ij klopte aan met eene bevende hand.|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001115.wav|Geen wonder, dat haar gemoedsbeklemdheid vermeerderde, toen zij, die nooit iets dergelijks aanschouwd had, zich in het prachtige voorportaal bevond, met zijn hoog gewelf, met die pracht van beeld- en snijwerk|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003845.wav|Ik moet bekennen, dat ik veel van warmen zoeten wijn hield en dat ik een geduchten honger had. Ik liet het mij dan ook geen tweemaal zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004355.wav|om haar rijtuig te zoeken en te zeggen dat men haar afhalen kwam. O! zeide ik, er valt nog veel bovendien te beredderen: maak maar eerst, dat gij in bed komt: dat is nu het voornaamste|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000759.wav|aan die verregaande onzindelijkheid te danken zijn. Aan boord van de Messenger moeten wij drie dagen blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001803.wav|Zijn Vader, niet lang na deze gebeurtenis te huis gekomen, vond nog de gemoederen in zekere ontroering. - Zijne vrouw verzweeg ook niet lang, wat 'er gebeurd was, en kon niet nalaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000180.wav|De sultan, die alreeds dit besluit genomen had, gaf oogenblikkelijk bevel, de feestelijkheden in het paleis en in de stad, zoowel als in zijn gansche gebied te doen staken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000342.wav|Helaas, toen de gelegenheid zich opdeed, hoe was alles toen veranderd! Als een loopend vuurtje ging het door de stad: Frits is opgepakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005100.wav|met een danseres tot vrouw. Wil mijn lieve juffrouw Crawley geen medelijdenden blik op den held werpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001049.wav|Wat een vreemde dingen vertelt gij ons, mijnheer, zei Pickwick, terwijl hij den ouden man door zijn bril onderzoekend aankeek. Vreemd! zei het oude mannetje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008824.wav|Nu, Sam, zei Pickwick, is het eerste wat wij doen moeten Eten bestellen, viel Sam hierop in. Het is al aardig laat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005611.wav|Ik had mijn handen nu voller dan ooit. Mijn dagelijksche reizen naar Highgate in aanmerking nemend|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001699.wav|hij zou een stuk hout genomen en beiden afgeranseld hebben. Schijnbaar kalm, maar met een van opgewondenheid trillende stem, zei hij uit de hoogte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004961.wav|Maar als men dezen staat van zaken dus beziet, wordt het begrijpelijk, dat de ernst van het Calvinisme nog maar op enkelen invloed kon oefenen, en zeer verre was van zijn stempel te kunnen drukken op de geheele bevolking|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_009658.wav|Ik kon niet weten welk een geluk ik hem kon schenken, maar daarvan wilde hij niets meer zeggen; want ik moest altijd onthouden, dat ik hem niets verschuldigd|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001761.wav|Zij droeg een witte piqué rok en een witte linnen blouse met entredeux, en zij had om haar hals een schelgeel lint, dat heel aardig stond bij haar olijfbleekte, die soms opbloosde, plotseling, als met een stroom van bloed|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_001473.wav|zoo bleek geworden was, als de doek om haren hals, gaf achter over in haar' stoel vallende zulk een' gil, dat allen opsprongen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002381.wav|Het was reeds de derde reis, dat de goede man al de leden mijner familie met zijn toasten gelijk men die thans noemt was rondgegaan: en ik begon te vreezen, dat de gezondheid van de mijnen mij nog ziek zoude maken|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001866.wav|en hem ronduit verzocht, zijn zoon Jaap over zijn nijdigen laster te bestraffen. Van Saetzema, in de war, door Van der Welcke's hoog en beslist optreden, stotterde dik, sprak thuis met Adolfine, droeg de zaak over aan zijn vrouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_4908_000481.wav|in haar vaders huis; omdat ik wist hoe lieftallig zij was; omdat zij mij jaren lang dierbaar is geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001843.wav|op nog de purperschijn aarzelde, in de allerlaatste verglanzing. En waadde toen door. Maar Nessos, tot Deianeira, fluisterde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000839.wav|Zeg, Dorine. weèt mama. van die beroèrrde. artikel? - Neen, tante, zei Dorine, en zij scheen Constance vergeten te groeten. Ik ben telkens aangekomen, heb in de brievenbus gekeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_003175.wav|Zij rees nu op en hief wijd uit in de handen de stof. Hoe schitterend van kleur was het kleed! Hoe koninklijk zwaar viel de mantel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001728.wav|maar hij gaf hem niet veel hoop Het was jammer, zei hij, maar juist een paar dagen tevoren waren de doejongs gevangen; om de tranen te kopen, die de dieren bij hun sterven uit de ogen stromen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000205.wav|Scheen de Prins van Oranje na eene zware krankte tot een nieuw en krachtig leven gewekt, elke Delftenaar scheen dat met hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004039.wav|tot onuitsprekelijke pret van drie jonge lieden in een aangrenzende bank, die telkens hevige hoestbuien krijgen, totdat de preek uit is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002958.wav|Wij verzekeren hun, dat wy niet over politieke zaken willen schrij ven, en ook niet voornemens zijn om vervelender en wijdloopiger te wezen dan gewoonlyk|2450|neutral
+wavs/train_9861_9412_000016.wav|Toen het tijd was, spande de moeder het paard aan en zette Duimpje in zijn oor, en het kleine ding riep tegen het paard hoe hij gaan moest, hot! hu|9861|neutral
+wavs/train_2450_8569_000240.wav|Als hij maar bleef: niet naar Indië. En dan zouden zij later wel om een betrekking denken: burgemeester, bijvoorbeeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004121.wav|en ten einde mij het bewijs mijner geboorte te onthouden, bewerkt hij het vertrek van Barbanera en durft mij zulks verhalen! Deodaat! Deodaat! had ik dit immer van u kunnen gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002349.wav|Dit dient nergens toe. Als ik u niet had doen schrikken, zou die ellendeling u nu misschien in zijne macht hebben. Emmeline huiverde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001499.wav|juist dit gebruik, en gij vindt dit als een Hollander zeker zeer ongerijmd, zoowel als ik, zonder dat gij 'er een woord behoeft bij te voegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001202.wav|Ik woû, dat wij bij provizie de letters maar hadden, zeide Van Zirik, wien dat geleerde betoog begon te verveelen. - 'Hm!' herhaalde Donia|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000164.wav|Zoo!' zei deze, haar pakkend, 'kom-je eindelijk weer eens bij mij?' Maar ze was veel te vol van haar plezier, dan dat zij over iets anders zou kunnen gesproken hebben. 'Vadertje, vadertje, wat heb ik vanavond moeten lachen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000415.wav|langs rijen van onzichtbare boomstammen, die haar schrammen en kneuzen konden, dat hij haar leiden moest door een donker bosch, door eene zee van zwart, door eene inktduistere sfeer|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001435.wav|De lucht daverde van het geblaf en gehuil der honden, die van alle zijden door de struiken kwamen toegesneld, en van het geschreeuw der drijvers, die den ever naar beneden of zijwaarts af trachtten te drijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004491.wav|dat ik, door haar aan u af te staan, haar toekomstig geluk verzeker, ondervind ik toch dat het mij moeite kost|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005453.wav|zooals Dora Jip in zijn soort behandelde. Ik nam het besluit hierover eens met Dora te spreken; en op een keer dat wij een wandeling maakten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000505.wav|zoover ten onder hebben gebracht'. 'U maakt verschrikkelijke gevolgtrekkingen uit een jeugdige opwelling, mevrouw. Iedereen wordt, geloof ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012053.wav|dat degelijker en u meer waardig was, dat zich heelemaal aan u hechtte, en niet ijdel en wispelturig zooals ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000532.wav|gy zijt een groot akteur.' 'Men zegt het,' antwoordde Arlington: 'maar noem mijn naam zoo luide niet.' 'Gy hebt gelijk,' zeide Van Espenblad|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000103.wav|daarom zal ik je vergeven en weer lief tegen je zijn. aar toch voel ik me nog altijd verdrietig wanneer ik een brief van allie krijg en hoor, hoe prettig het bij hen in het kamp is|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007428.wav|Doch jufvrouw Guppy verkoos maar niet uit de voeten gebracht te worden. Zij wilde er niet van hooren. Pak u de deur uit, zeide zij tot mijn voogd. Hoe durft gij dat zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008696.wav|geen stuurman had om den storm te braveeren; en het zonderlinge van de zaak is vooral, dat dit Engeland niet veel scheen te kunnen schelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002063.wav|in de veronderstelling althans dat Monseigneur Bienvenu er ooit aan gedacht hebbe, eene houding aan te nemen. Gaan wij dus enkele jaren terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002132.wav|maar dat er zoo geschoten werd, en hoeveel of er wel sneuvelden, en dan natuurlijk het geval met majoor Zoetjes. En nu achterna hindert het mij haast te moeten zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001662.wav|er een ernstige twist tusschen u en den heer Vendale gerezen was, dien gij voor haar geheim hieldt|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001801.wav|Juist die ontmoeting, in haar onaangenaamsten vorm, had thans tusschen hen plaats, die ieder van hen het liefst had willen vermijden; ze waren niet alleen met hun drieën samen maar misten daarbij de afleiding door ander gezelschap|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002600.wav|Ja, ik heb ze gezien, antwoordde Lewin; maar zij zijn mij niet bevallen. Anna sprak niet alleen natuurlijk, maar ook geestig|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009863.wav|Ik spreek van uw broeder, gij satansche zwarte tor, die nu net zes en zeventig jaar oud was. Jufvrouw Smallweed begint dadelijk haar hoofd te schudden en te snateren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006461.wav|geen gezelschap komt men tegen, rijdende of loopende, of het eet druiven, drinkt druiven en praat over druiven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001059.wav|Hij moest zich met geweld van hunne omhelzingen los maken. Met een bloedend hart sprak hij ten laatste, zich vermannende: Kinderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000378.wav|Eindelijk na verloop van een jaar, toen hij zag dat niets meer tegen hem ondernomen werd, bekroop hem de nieuwsgierigheid, nogmaals een reis daarheen te ondernemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001181.wav|Daar ik mij tegen den bepaalden wil van den vorst niet durfde verzetten, kreeg ik eene zijner hofdames van voorname geboorte, schoon, deugdzaam en rijk, tot echtgenoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000543.wav|en moeder in, op de achterste bank, en het is daar zoo knusjes in dat zachte, donkere en tegen alle avondkoelte beschutte hoekje|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000690.wav|Den eersten avond dat hij het stuk spelen zou, rees hij bijtijds van beneden op, raaar toen hij omtrent ter hoogte van het tooneel was gekomen, braken plotseling de touwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001046.wav|Ieder zou in het geluk gedeeld hebben. Door steeds mijnheer Fauchelevent te blijven, was alles terecht gekomen. Ja, behalve mijne ziel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005843.wav|dat gij mij doodarm hebt gemaakt, en dat ik mijn duur gewonnen spaarpenning heb opgeofferd, om hier te kunnen blij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001504.wav|al wat hij had voorzien in dien bewusten radeloozen nacht verwezenlijkte zich; toen hij weg was, was inderdaad de ziel weg. Na zijn val volgde te|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004014.wav|Dinsdag. D. zwak en zenuwachtig. Mooi in haar bleekheid. Merken wij dit ook niet op bij de maan? J. M|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000134.wav|en men had een door en door prettigen avond, tot het eindelijk kwartier voor twaalf sloeg. Toen stond Asschepoester op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003409.wav|die op de breed e balie voor hem zijn gestrooid. Let op, hoe vaalbleek zijn gezicht wordt als er een of ander getuige optreedt|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000198.wav|Zij vochten, zij verdrongen elkaâr om de hadji's, om het allereerst den kus te geven. En de hadji's, laatdunkend, zelfbewust, schenen den strijd niet te zijn, waren als voornaam rustig en plechtig aanzienlijk te midden van den strijd|1666|neutral
+wavs/train_2450_9298_000375.wav|Aladdin sprak tot hem: De sultan geeft mij de prinses, zijn dochter, tot vrouw; vooraf echter verlangt hij van mij veertig groote schalen van gedreven goud|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001449.wav|en gaf dan ook dikwijs een goudstuk ora daarvoor een hobbelpaard of ander speelgoed naar verkiezen te koopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001740.wav|lieten hem, als Van Schaeck kwam, links liggen, en die van de tegenpartij keken in het geheel niet naar hem om, dan om hem gedurende het beleg in zijn doen en laten na te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000448.wav|de dichter van zoovele liedjes, waarmede hij het publiek zoo dikwijls het hartelijkste gelach had afgeperst. Het zou vermetel zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000672.wav|en de melodieën spelen, welke hij wist dat Fanny het meest bekoorden. Indien zijn vriend hem het leven had gered, zou Jan hem niet dankbaarder de hand hebben kunnen drukken. Hoop doet leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001527.wav|Het meest trof haar echter de verandering, die met de haar zoo goed bekende en geliefde Anna had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001127.wav|want zij zullen mij, als mijn gevolg, ter zijde gaan; en nog twintig andere van dezelfde soort, die in twee rijen voor mij uit zullen gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000955.wav|Wij moeten de waarheid zeggen: men was ook juist niet om de muziek gekomen; men kon deze op dezelfde plaats tweemaal in de week hooren: evenmin om de kolossale S. te bewonderen, geflankeerd door een even|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002340.wav|O neen! vraag het mij niet, zeide zij, de oogen afwisschende en het gelaat in haar fraaien ronden arm, die op de tafel rustte, half verbergende: gij zoudt mij te dwaas, te kinderachtig vinden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003976.wav|Wij legden dan ook, zonder verderen omslag te maken, den snorkenden Helding op zijn bed, en stoven de trappen weer af. De deur van Amelia's kamer stond open: zijzelve zat aan haar werktafel, bleek van schrik en met de handen krampachtig|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000211.wav|mdat ik pas uit de lichte hall kwam, leek het zoo duister, dat ik op het eerste oogenblik niets kon onderscheiden. oen zag ik een groote makkelijke stoel voor het vuur en een mooie theetafel en een klein stoeltje daarnaast|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001338.wav|Des daags hield ik mij schuil in de bosschen, des nachts vervolgde ik mijne reis, en ging zoo ver, als mijne krachten|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000330.wav|hij ziet tegen alle uitstapjes op, als tegen zoovele bergen, en hij houdt daarenboven niet van rijden. Maar mevrouw wilde zoo dolgraag de tentoonstelling zien|2506|neutral
+wavs/train_2450_7759_003895.wav|zeide de oude man, naar de deur komende. Hebt gij wat te koop? Wij traden natuurlijk terug en keken naar onze geleidster|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000188.wav|Ik had van mijne familie een aanzienlijk vermogen geërfd; doch in mijne jeugd bragt ik daarvan het grootste gedeelte op eene onbezonnen wijze door|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003264.wav|Neem mij niet kwalijk, Lady Dedlock, zegt mijnheer ïulkinghorn, geheel onbewogen: ik ben niet zeker, dat ik u wel begrijp. Wilt gij vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000767.wav|toen deed Sylvius het voorkomen, als wenschte de Koning eene lijn met onze party te trekken; - maar nu hy ons laat zitten en den oorlog wil doorzetten, zie ik niet in|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000594.wav|Weet u wel zeker, dat ze buiten gevaar is? fluisterde Jo en zag vol wroeging naar het goudlokkig hoofdje, dat wel voor goed uit haar oogen had kunnen verdwijnen, onder het verraderlijke ijs|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001545.wav|dit geraamte is Napoleon; dit geraamte is Wellington; dat alles is niet meer, en dringt en strijdt nog|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000067.wav|Sedert bleef het huis onbewoond en verviel allengs, zooals ieder verblijf, waaraan de tegenwoordigheid van den mensch geen leven meer mededeelt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000815.wav|Wel, heb je al een keus gedaan?' 'Jawel, kommandant, met uw goedvinden, zou ik het liefst van alles bij den boer willen werken; ik beloof u, zoolang ik er ben, vlijtig en gehoorzaam te zullen zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_004078.wav|Hier zat hij eens op een avpnd in zijn gewone houding, en sloeg nu en dan zijn oogen op, om de gouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002641.wav|Dat de sombere gangen mijner gevangenis deze woorden als een onverbreekbare eed herhalen: mijn bloed, mijn leven, mijn vrede aan mijn Vaderland|1724|neutral
+wavs/train_1775_795_000029.wav|dat ze niet eens hoorde, hoe ik in de gang liep te springen en te dansen, uit blijdschap over den goeden tijd, die ophanden is. Wat zou ze een plezierig leven kunnen hebben, als ze maar wou|1775|neutral
+wavs/train_1724_2349_000348.wav|De liefderijkheid zelve was zij geweest en zij was het gebleven, toen eigen kinderkens onmiddellijker zorg van haar vroegen. Leo bleek het ook wel te beseffen, zijn verhouding tot haar liet niets te wenschen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000219.wav|vermoeid hij ook was van den afmattenden tocht over hoog en laag, men legde zich niet ter ruste, voor de aangekomene zijn wedervaren te Amsterdam haarfijn had verteld. Eli Heimans, Willem Roda Een' dag bleef hij nog de gast van de brave, arme menschen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003808.wav|De heer Rokesmith verscheen. Neem plaats, mijnheer, zei Boffin, hem de hand schuddende. Mijne vrouw kent gij reeds|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001048.wav|en boog blozend haar gelaat over een taschje, waarin zij haar batisten zakdoeken en nachtmutsjes bewaarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001220.wav|en, door tusschenkomst van hare vriendin, iemand had weten te vinden, die den ongelukkige een plaatsje toestond op zijn kantoor|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000118.wav|Oude hoefijzers, maar pas beslagen, oude hoefijzers en nieuwe spijkers. Dit geval behoort te worden gerangschikt onder de klassieke gevallen. Laat ons eens in de smederij gaan zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001842.wav|moest denken, dat het, behalve door de deur, die in den winkel uitkwam, in geen het minste verband stond met de buitenwereld|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000173.wav|zou niet slechts hetgeen ik u, maar ook hetgeen ik mij zelf schuldig was, mij tot voorzichtigheid hebben gemaand. En al heb ik de oogenblikken gekend, waarin uw hart voor mij scheen te spreken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001337.wav|en in de tweede plaats om den inhoud van den koker te onderzoeken, welken Paddeltje hem, zoodra daarvoor onder vier oogen de gelegenheid was geweest, uit naam van Il Tigretto had overhandigd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001898.wav|Amgiad moest eindelijk toegeven, en zette zich onder eene groep boomen aan den voet van den berg. Daar zou Assad zich weder bij hem voegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000738.wav|Kom!' zeide deze, de schouders ophalende: 'laat ons toch geen tooneelvertooningen hebben: gy weet, dat gy in mijne macht zijt, en dat gy zult moeten eindigen met mijn wil te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000733.wav|ik wil mij er niet mee bemoeien; ik heb er niets mee te maken. En ik verzoek u nogmaals vriendelijk om te willen zorgen, dat ik met al dat volk niet in aanraking kom en er geen last van heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008059.wav|tenzij aan de Turken, antwoordde hij, en zijn mond glimlachte, maar zijn oogen behielden de uitdrukking van bittere|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000859.wav|dan: waarover verwonder ik mij? vervolgde hij, als tegen zichzelven sprekende en terwijl hij met zijn mes op de tafel speelde: ik heb minder recht dan iemand om over de wisseling der fortuin eenige verbazing te toonen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001268.wav|Wie van u kan belang stellen, in my te vernederen? Hoe dikwyls werken onbermhartige menschen echter uit dit verfoeilyk beginzel, terwyl zy de Waereld diets maken, dat hun yver voor de deugd dit vonnis velt|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_001725.wav|Mijnheer Van Bethune! riep de Hoofdvalkenier. Maak de kap van uw giervalk los, en werp hem uit! Want ginds loopt een haas. Een ogenblik hierna zweefde de vogel reeds boven de wolken en viel loodrecht op het vluchtende dier|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000709.wav|in een grof buis en broek. Hij sprong op toen zijn vader binnenkwam. Sluit de deur, Mary, zeide de jonkman schielijk; sluit de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002353.wav|Ook dringen wij' zeide daarna LIJNSLAGER, 'niet op eene oogenblikkelijke voldoening van die somme, alleen zult gij mij wel goede wissels willen afgeven, voor het bedrag van deze som|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000596.wav|En nu herinnerde hij zich, dat zijn grootvader ook over dien houten man daar had gesproken, en gezegd had, dat alle kinderen in Karlskrona zoo veel van hem hielden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001432.wav|Ik zal het eerst zelf verdienen; kan ik niet genoeg bij elkaar krijgen, dan ga ik uit eene of andere vreemde haven als koksmaat of als kolenjongen mee.' 'Ga je dan niet dadelijk uit Rotterdam of Vlissingen aan boord|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000075.wav|duizenden voeten hoog, vurige steenen snelden ten hemel en ploften neer, de aarde dreunde en spleet. dat was de jongste dag! Zoo reisden zij van Indië|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005560.wav|Ook op partijen en feesten, in firmamenten, die zij dikwijls tot sieraad heeft gestrekt, en onder sterrengroëpen, die zij nog gisteren door haar glans verduisterde|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000749.wav|Plotseling ook ging Theo weg, door Léonie's invloed in Soerabaia, op groote mannen van den handel, in eens zeer voordeelig geplaatst bij een kantoor van export en import|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_002909.wav|Luister naar rede, mijnheer! luister naar rede. Men zou mi nu niet hooren, als ik aan een venster klopte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004867.wav|Hij valt op zijn knieen en vouwt zijn handen, om te bidden. Stil! Wat was dat voor geluid? Hij springt op. Het kan toch nog geen twee uren zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001162.wav|invloed op hare gebiedster was geen sprake. En eindelyk gelukte het hare list, de gravin uit hare sombere afzondering te lokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008724.wav|als woorden ze maar konden uitdrukken. Ik zei hem die duidelijk en omstandig, in het bij zijn van zijn eigen kinderen, zoo grof als ik kon|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000124.wav|Zij schrikte, en vlug vloog ze weg: 'Wie zou toch ons durven bespotten, Daar ginds in het koren, zeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005063.wav|en onbekwaam om eenige opmerkzaamheid te geven aan het tournooispel, dat intusschen zijn gang ging, onder het gejuich en de bijvalsbetuigingen der minder verstrooide toeschouwers|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006693.wav|Laat het uit zijn met die dwaasheid. Neem die brieven mee en gooi ze in het vuur. Geef mij de brieven van juffrouw Spenlow om ze in het vuur te gooien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006892.wav|en Ralph Nickleby haalde zijn schouders op, en zei, dat het maar beter was, als alles bleef zooals het was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001030.wav|Adeelen begon nu weder aan Madzy te denken en zich te verwijten, dat hij haar eenigen tijd verwaarloosd had. Daar hij echter zijn huwelijk met haar als een vastgestelde zaak beschouwde|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000095.wav|zij wachtte tot Domoor uitgegaan was, en toen pakte zij de gans bij een vleugel; maar haar hand en vingers bleven er aan vastkleven. Kort daarop kwam de tweede dochter|10587|neutral
+wavs/train_1724_2757_000594.wav|Juliaan kon zich niet onthouden hier in te vallen met de aanmerking: 'De wijze, waarop gij dat hebt aangelegd, was toch wel zeer onhandig.' 'Het ging mij slecht af, omdat het niet van harte was, ik erken het|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_001260.wav|En heb je al gehoord, wat die Geszler nu alweer gedaan heeft? hoorden de knaapjes de vrouw vragen. Neen! Alweer een Oostenrijksch stukje|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001504.wav|Ja, Moeder. Meta, lieve, wees voorzichtig, pas op de zusjes, raadpleeg Hanna, en wanneer je geen raad weet met het een of ander, ga dan naar mijnheer Laurence|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000296.wav|Voor Hedwig zelve was dit, evenals voor den zelfbewusten volwassene, een gestadig en eindeloos raadsel, een mysterie, vol diepe en wonderbare inzichten. Voor de opvoedster, wier begrip in een lager toestand was verstard|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_009689.wav|Wij namen alien nog iets, maar het smaakte ons niet meer, en wij hielden ons maar alsof wij aten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004845.wav|en terwijl zij lazen, teekende hij met inktstrepen en figuren de plaatsen aan, die vooral zijne ooren streelden of zijn hart troffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003673.wav|of iets uit te denken, dat hem te moeilijk was, en die gebroken en moedeloos was geworden, doordat het hem niet gelukte. Je hebt zeker nog al wat gevangen, Jon|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001964.wav|Ik moet u eens wat vragen, Zusje. Ken jy ook Styntje Doorzigt? Zy is mêe van de vromen, maar houdt geen Oeffening; dat is zo haar wegje niet, zeit Styntje. Zy hadt veel van my gehoort, en van myn tobben en|1666|neutral
+wavs/train_2450_3159_001824.wav|om er niemand over het hoofd te zien. En er waren er uit allerlei landen en volken en het ging den meesten geloof ik als mij. Ze mochten eens gaan kijken hoe het op die andere plaatsen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003638.wav|Ophelia had hem nog nooit in zulk eene stemming gezien en bleef roerloos zitten, zonder een woord te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000869.wav|Den volgenden dag droeg Hindbad zorg, zich veel zindelijker te kleeden dan daags te voren, en verzuimde niet zich op het bestemde uur aan het paleis van den milddadigen reiziger te doen vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000290.wav|De Banieren zijn zoo goed als verkocht, zeide hij; voor negentig pond. Ik zal van middag telegrafeeren naar Londen. En dan kunnen wij gauw den prins die duizend lire teruggeven|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001234.wav|n ik heb goede hoop, dat je slagen zult,' hernam ylar: 'want je hebt het kunnen vinden met uffrouw eentje, die, tusschen ons gezeid, ook niet van de gemakkelijksten is|1724|neutral
+wavs/train_2450_4727_000031.wav|Met bruidlief, die al zoo rood ziet, en de bruidsuikers inkluis, Of, blijft gy, na dato|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011048.wav|Amelia wischte ze af, kuste hem glimlachend, strikte de das van den ouden man keurig, stak zijn speld op zijn besten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002282.wav|Do man, die dit pakje bracht en de bewijzen van mijn schuld in zijn bezit heeft, wacht in mijn huis om afgekocht te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001931.wav|Zijn dochter begreep hem niet. Hij greep den stoel en trapte de mat ervan in, zoodat zijn been er doorging. Terwijl hij zijn been er weer uittrok, vroeg hij aan zijn dochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000376.wav|en de ziel, met zich zelve en met de schepping in vrede, zich in droomen en gedachten verliest, welke geene dorre wezenlijkheid in staat is terug te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001976.wav|alsof ik zijne ossenkeel hier tusschen mijne vingers had. Wanneer hij terugkeert zonder den knaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000833.wav|Uwe aanstaande bruid heeft aangedaan, heeft ons allen wel eens in ons leven getroffen, en kan zeker een korten tijd groote smart veroorzaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004754.wav|Wat had hij er toch aan om met zulk een minachting to gewagen van de Duizend-en-Een-Nacht? Toch deed hij dat altijd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000328.wav|Zijn hooge tweedehuwelijk had Wedelaar, die vroeger, als niet voor geleerde geslaagd, zich altijd wat misplaatst gevoeld had, meer in aanzien en tegelijk in anderen zin nader tot de|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000606.wav|en dat men niet van niets een huishouden kan drijven en een rijtuig houden. Hij wist heel goed, dat hij het geld bezat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001901.wav|en zij had zich dien gril, van een nieuw leven te beginnen, niet kunnen inwilligen zonder een klein legaat, dat zij reeds jaren geleden van een peettante geërfd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006005.wav|mijn meester stond haar zijn rechten op mij af, en meer zou er niet toe noodig wezen. Wij bleven verscheidene weken in Lyon|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001716.wav|Dan namen zij leêge flesschen, plaatsten die op een rei en kegelden met keisteenen. Dan vischten zij uit de sloot terzijde van het huis met een bamboe allerlei naamlooze drijvende dingen op en smeten er elkaâr meê|1666|neutral
+wavs/train_2450_4300_002106.wav|dan om iets anders, daar zij, gelijk iedereen wist, hier niets hadden uit te voeren. Een stuk of wat namen het huisraad op|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000943.wav|Kijk jij uit', zei ik, en huup, ik schudde zoo'n beetje lichtelijk, daar kwam een ananashart aanrollen. In tweeën. 'Wat leuk,' zei ik 'een gebroken hart. Wat zal Lotte dat aardig vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005059.wav|en daar ik hieruit opmaakte, dat niet ieder nog sliep, klopte ik op de deur. De herbergier met zijn ongunstig uiterlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000473.wav|had moeten klaar stoomen voor hun her-examen. Een gevolg mede van al die inspanning was dan ook geweest, dat de kapitein tegenwoordig zelden meer van zijn kamer kwam|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002161.wav|baron.' 'Ellendeling! dat's voor je laster,' en Juliaan, in woeste drift opgevlogen, drukte Bernard de gebalde vuist op den mond, met zulk eene kracht dat hem de tranen uit de oogen sprongen en het bloed uit neus en mond spatte|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001948.wav|moet ik er dadelijk bijvoegen, dat het net trof op een tijd toen het nietigste voorval, dat maar een beetje afweek van het alledaagsche, een diepen indruk op mij moest maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002053.wav|O Goden, wat vlamt de jeuking mij over het vleesch! Als een vuur, als een vuur gloeit mij de gloed van de voeten op naar het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002914.wav|Ik wil alleen maar zeggen, dat ik, bij alles wat ik in mijn leven heb willen doen, steeds met heel mijn hart getracht heb het goed te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000256.wav|Het spijt mij, het spijt mij, meer, dan gij gelooft, dat ik u uit de hand val. Ik had niet durven denken, dat ik zoo vroeg reden geven zou, om u te|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004834.wav|Ten tweede, omdat ik niet ijdel genoeg ben om te denken dat ik er naar uitzie. Ten derde, omdat Anastasia op dat punt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001817.wav|een pelotonsvuur te gemoet ging, en ieder hoofd, dat boven den straatsteenen muur uitkwam, tot mikpunt van zestig geweerschoten zou dienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008162.wav|en gij maakt dat gij zoa ver mogelijk van Londen komt. Laat mij weten waar gij zijt, en laat de rest aan mij over|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000115.wav|De ontevredenen begonnen weer ijverig verdeeldheid te zaaien, terwijl de soldaten der bezetting tot de gewone baldadigheden oversloegen en hier en daar van hunne drieste|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001511.wav|der Templieren, Hoewel lang uytgeroeyt; niet om, die u noch zieren Met kerck en huys en hoff, de Heeren van|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001746.wav|Schout Gerrit daarentegen, slechts naar het uiterlijk aanzien oordeelende, moest erkennen, dat die man, die zich beroemde met vorsten op gelijken voet om te gaan, een voorkomen had, dat geen twijfel liet omtrent de waarheid van zijn beweren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003284.wav|Het geheele leven van dien man stond zoo duidelijk op die kleederen te lezen, als hadden wij zijne geschiedenis in schrift of druk voor ons gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001465.wav|waar blijf je? Hij bemerkt dat hij iets ongepast gedaan heeft, verontschuldigt zich door te zeggen: O! ik wist niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000072.wav|Zeg me, doe ik u niet erg verdriet? vroeg hij, met die smart in zijne oogen, zijne oogen, die zij nu zoo goed kende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000384.wav|Om mij heen zie ik mijn land, zie ik mijn volk: ik wil, dat het het volk van mijn hart, van mijne ziel worde, geheel en al|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003504.wav|Het crimineel gerechtshof! Ik zonk op mijn bank neder. Helaas! waarom had ik ook niet naar den raad van Mattia geluisterd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005005.wav|en verwijderde zich. De twee mannen zagen elkander eene poos stilzwijgend aan. Wat beteekent dit? zeide Haredale eindelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000171.wav|nog een heerenhuizinge was. Maar zijn wij inmiddels het hek van het afgesloten terrein weêr doorgegaan, wij hebben daarmede de colonie nog niet verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002269.wav|De kram knipte in het gat, en Miss Ophelia draaide den sleutel om en stak dien zegepralend in haren zak. Nu zijn wij klaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000031.wav|Zij scheen van eene opgewekte levendige natuur en railleerde zeer aardig over personen en zaken van den dag; haar oordeel kwam mij voor heel helder te zijn, maar onbarmhartig|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000848.wav|Eens had hij een morgen lang zitten droomen voor den Eros, eens had hij er een poëem gedroomd op heele zachte melodie van monotone begeleiding|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000841.wav|met gespierde armen vatten zij aan hamer en houweel, en haar gedrang bewoog zich voort naar boven, de lijn langs, waar witter en witter het licht werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002461.wav|een bankje met opgestapelde boeken, een stoel met kleedingstukken, een bidbankje, waren; thans echter vertoonde zich dit alles slechts als donkere en lichte plekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000121.wav|Wat is dat? zei de groote Klaas en liep dadelijk naar den kleinen Klaas toe. Waar heb je al dat geld toch vandaan gekregen? O, dat is voor mijn paardenhuid; die heb ik gisteravond verkocht|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000911.wav|Nu de juffrouw merkte er niets van hoe zij met haar laat komen vrouw den Broeder persoonlijk gegriefd scheen te hebben, en er was meer dat zij niet merkte|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002130.wav|Overigens, zal het u vrij staan mij deze macht te onttrekken zodra gij aan mijn rechtzinnige gevoelens twijfelt. Dewijl Deconinck in Vlaanderen voor een der verstandigste mannen gehouden werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_003660.wav|en? t best met haar kunnen praten; en duidelijk blijkt het, dat zij er een hekel aan heeft, om met minder ontwikkelden om te gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000909.wav|Er is vechten èn vechten; gij vrouwen hebt uwe eigenaardige wapenen. Bataille de dames is een allerliefst blijspel. Maar waarin de heeren althans niet de|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004680.wav|evengoed voor ons als voor u; wij hebben allebei een geweldigen honger en wij zouden zoo graag pannekoeken eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000701.wav|Een tijdlang stond de moeder met oogen, waaruit een stroom van tranen vloeide, haar ongelukkig kind aan te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001137.wav|Van Hoog-verraad! tegen wie?' riepen allen, behalve van Espenblad, die wist wat er komen moest, en Kievit, die zoo bleek als een doek werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001318.wav|een dof knallen, en toen kwamen er barsten aan alle kanten. De kinderen konden ze door het ijs zien schieten. Het bleef een poosje stil, maar toen voelden ze weer dat|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000941.wav|Hij was kieskeurig op zijn maaltijden, niet precies op zijn tijd, hij hield veel van zijn kind, hoewel hij deed als of het hem niet schelen kon, en hij sleet des morgens met biljartspelen den tijd, dien hij aan zijn zaken had behooren te wijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000335.wav|enkele hadden het Mongoolsche van den annonciatieengel van Memmi; andere het ranke van Cornélie en hare latere vollere gezondheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001547.wav|Nu nog eene vraag, Mevrouw!' zeide De Witt: 'en dan zullen wy u niet langer lastig vallen: had de korrespondentie met voorkennis van Zijne Hoogheid plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002521.wav|waar, reëel dat het was of de eeuwen naderden, de veertiende naderschoof, in den magischen spiegel van het verleden, of|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002085.wav|Zeg nu niet meer dat ik nooit om u denk als ik uit ben. Marie opende hare oogen en keek naar Tom, maar zonder zich op te richten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000381.wav|En de fee bracht hem in een groote zaal van witte, doorzichtige leliën; de gele meeldraden in iedere bloem vormden een kleine gouden harp, wier snaren liefelijke tonen van zich gaven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000964.wav|maar gij krijgt het van onzen Heer niet gedaan, boutje! hij is een mild en edel meester, dat is hij! die niet wil, dat iemand in zijn huis gebrek lijde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004553.wav|Wat de geestelijke huizen betreft. Daarvoor sta ik in, zeide vader Syard. Hun afhangelingen zullen niet achterblijven op den dag des gevaars|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005510.wav|wij den anderen morgen om onzen intocht in Parijs te houden. Er waren juist zes maanden en veertien dagen verloopen, sinds wij Parijs verlaten hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000667.wav|Ik sympathiseer volstrekt niet met je, hoor je wel? Ich grolle nicht! Ba! je zingt valsch en leelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000308.wav|Ik hoorde niets. Ja zeker! Luister nu maar! Zeg, hoort gij dat niet? Hij stond op, om te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001485.wav|Op zekeren dag verbeterde hij, in tegenwoordigheid van een getuige, aan wien wij onmogelijk kunnen twijfelen, uit zijn geheugen de geheele letter A|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000780.wav|op haar zou schelden en haar zou slaan. De bekoring was echter te sterk. Zij naderde eindelijk en prevelde bedeesd, zich tot vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001941.wav|en Diogenes zou zeker even gaarne voddenraper op het plein Maubert als wijsgeer in den Pireüs geweest zijn. Verneemt dit nog|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001878.wav|Staat er zooveel nieuws in de courant, oude heer, dat ge geen oogenblik tijd hebt om te luisteren?' vroeg hij brutaal, en klopte den Lord op den schouder. Deze gaf geen antwoord|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000186.wav|et meerendeel der dischgenooten kon niet nalaten te meesmuilen over de fraaie definitie welke de aron van den waren edelman gaf; doch niemand veroorloofde zich een aanmerking|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003405.wav|Zij kan nooit schadevergoeding eischen; dat is een troost. Ik heb nooit iets op het papier gezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004198.wav|die haar in beslag namen, zoodra zij het verliet. Zelfs nu in den korten tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004471.wav|of waarop die hingen te droogen. De Baker zelve, eene vrouw van zekere jaren, die sedert zij als min bij de kleine MARIA VAN SONHEUVEL gekomen was, haar nimmer verlaten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001722.wav|Ik heb eene boodschap aan hem te doen, zeide Cornelis zich met deze woorden tot eenen hoefsmid wendende, die al druk bezig was eenige paarden te beslaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001228.wav|niets is treuriger dan een harlekijn in lompen. Gedeukte hoeden, geteerde petten, vuile wollen mutsen, en naast de boezeroen den zwarten rok met gaten in de ellebogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003645.wav|Op een plank naast de deur liggen ongeveer twintig boeken, alle oneffen deelen; er staan even veel wijnglazen, alle van verschillend model|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000426.wav|Den heelen dag lag ze zoo, behalve wanneer zij nu en dan even tot bewustzijn kwam en om water! riep, met zulke droge lippen, dat ze nauwelijks het woord konden uitspreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010613.wav|Sofie vertelde mij later, dat zij met geen woorden het zelfverwijt zou kunnen beschrijven, dat zij voelde terwijl zij Sara oppaste|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008957.wav|n wanneer kan ik u verwachten, kapitein? vroeg Riderhood, opnieuw met eene dubbelzinnige houding tusschen hem en de deur|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000053.wav|Hallo, wat is dat? Er werd zenuwachtig geklopt op de deur, en een oogenblik later was dr. Huxtable in de kamer. In zijn hand droeg hij een blauwe muts met een witten knoop in het midden|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_003120.wav|Ik begrijp mij, dat zoo iets haar kon invallen, sprak hij grimmig. 'Zij heeft geen zwak op het vaderlijk goed; geen zwak op de souvenirs harer jeugd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000720.wav|in zijn warme hand, waarin het loom van gelukzaligheid werd, naar zijn mond toe. Het was natuurlijk te gek, maar hij kon er niets aan doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001780.wav|Dat in geen geval,' verklaarde mevrouw 'Volstrekt niet,' zei ook Bronkhorst 'Ik zou het zelfs niet kunnen, want ik ga vanmiddag op reis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002185.wav|dol als de hond, die blaffend voor hem uitholde. Hij kwam op de plaats van den brand aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_004644.wav|wil ik den lezer als onzen reisgenoot meenemen en mij verbindenom den afstand zoo gauw mogelijk af te leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000777.wav|het met gouden letters boven de poort geplaatste opschrift te lezen: Hier is het verblijf van eeuwigdurende vreugde en van vermaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004893.wav|De groote hoop lasteraars, hervatte de oude Maarten, terwijl hij zich achterover in zijn stoel liet zikken, zullen,. zooals ik, duidelijk vorzie,' dit zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002039.wav|de wreedheden, waarvan wij gesproken hebben, de in pace, de gesloten monden, het inmetselen, zoovele ongelukkigen in den kerker der eeuwige geloften geworpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001615.wav|Over vier dagen ben ik terug Dag moeder,' en heengaande streek hij zijn dikke hand liefkozend over haar voorhoofd, 'dag oudje, je bent toch ook pinter, ja|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000844.wav|Alles wat hij echter van die dochter wist, ontleende hij aan hetgeen mevrouw Bofün hem verteld had van wat zij van Lightwood had gehoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001617.wav|Dat het droevig lot van Tom ook dikwijls in werkelijkheid een voorbeeld heeft gehad, kunnen levende getuigen door het geheele land bevestigen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001198.wav|Blankaart zei: 'dat hy hem in alles raden en ook helpen zou, en met plaisier zag, dat zyn oogmerk dus verre gelukte.' Beide bleven by ons eeten. Edeling hadt Brunier op de Beurs verzogt|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_001040.wav|Slecht voedsel en ongezonde woonplaatsen zijn wel de voornaamste oorzaken van meest al de ongesteldheden van deze kinderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000727.wav|Zelfs Polly scheen er van onder den indruk, want hij noemde haar meisjelief en verzocht haar op zijn vriendelijksten toon: Ga wat wandelen, liefje. Amy zou graag uitgegaan zijn om van het mooie winterweer te genieten|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002253.wav|Vaarwel Mejuffrouw! zeide Amelia, even met het hoofd buigende en zich willende verwijderen. Blijf! zeide mijn vader, op dien toon van gezag, dien elk wie hem hoorde gedwongen was te|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000523.wav|maar ik dacht: laten wij maar in vrede over hem rouwen, kleêren moeten 'er toch gedragen worden: en ik heb het wel meer gezien, dat zelfs bij de zwaarste|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001298.wav|Zeer mogelijk, dat ik iets van dien aart heb gezegd, mijn waarde!' zeide Van Espenblad: 'en wanneer ik nareken, dat die verkoop juist op den avond van mijn bezoek ten uwent|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003863.wav|was probeeren om op den rug van den gans te komen. En daar kroop hij ook op, maar niet zonder groote moeite. En ook was het geen kleinigheid zich in balans te houden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001028.wav|et jonge meisje schepte behagen in zijn onderhoud, te meer, dewijl renkelaer, met verstandig overleg, haar gelegenheid wist te verschaffen, ook de gaven van haar geest te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_004673.wav|met een voorhoofd van metaal en een hart van diamant, wordt die ongelukkige winkelier hoe langer hoe meer verlegen. Hij is reeds diep ter neer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000913.wav|hij wendde zich om en zag Fanny doodsbleek op den grond uitgestrekt. 'Mijn hemel, wat gebeurt er?' riep hij verschrikt opspringend uit, en keek Mijntje aan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000027.wav|zal alles toch nog ouder zijn. - Ja, maar dàt wordt niet meer oud. Dat IS alles al voorbij. Dat is alles het Verleden. Dat is zichtbaar Verleden, en daarom zoo rustig. Het is alles dood|1666|neutral
+wavs/train_1724_11136_000786.wav|et bosch is heerlijk en het kamp en het weer ook en de c rides zijn schatten en de heele wereld is lief en goed., ik ben zoo gelukkig|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_002387.wav|Meent ge dat Telasco zou leven zonder uw liefde? Eindelyk sprak het meisje: Ik heb u lief, Telasco, en u Kusco, heb ik lief. Ik kàn niet kiezen, zoo waar ik eene dochter ben van het licht|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_000568.wav|als men in het publiek optrad, moest men korte broeken dragen met kousen, waarover gekleurde schoenlinten kruiselings gebonden waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003839.wav|dacht hij, want anders ben ik bang, dat mijn reiskameraden me niet vinden. Hij zou juist naar een van de wanden loopen, toen iemand hem van achteren aanpakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007400.wav|en verkeerde blijkbaar in zulk een doodangst van afgrijzen, dat de slotenmaker inderdaad medelijden met hem had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004091.wav|door de larven van de nonvlinders, de kleine boomvijanden, die mijlen in het rond de boomen kunnen vernielen. DE GROOTE|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001480.wav|daar onder dat spiegeltje de altoos even boeiende stof hebben geleverd voor gesprekken waarbij de tijd omvloog, over afgebroken kronen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004874.wav|Mejuffrouw Maylie, antwoordde Nancy. Het meisje, dat intusschen de vreemde van het hoofd tot de voeten opgenomen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002912.wav|en ik heb misschien nooit iets zoo goed begrepen. Fedor beweert, dat Mitionik leeft voor zijn buik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002186.wav|zou voor mijn eeuwigheid voldoende zijn. Gij die lijdt omdat gij bemint, bemin nog meer. Van liefde sterven is er van leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001388.wav|nu zy geen kinc. meer was. Het was een wedy ver wie net meest by haar in gunst zou staan, wie haar met dit of dat geschenk|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002891.wav|Enfin, hoe het daar ook mee zij, Majoor Frans heeft zich na dat avontuur niet weer in onze côterie durven vertoonen, en haar grootvader schijnt er aanleiding uit genomen te hebben om zijn ontslag uit den dienst te vragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005295.wav|Ik kwam, zeide Ophelia met een droog kuchje, gelijk meestal tot inleiding van een netelig onderwerp moet dienen, ik kwam om eens met u over die arme Rosa te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000200.wav|Kom, hoe zoudt gij dat weten? Wij hebben wel eens op den loer gestaan en de lui er heel raar vandaan zien komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000217.wav|met iedere qualiteit Louis Couperus, Metamorfoze hunner zielen, met ieder woord, dat zij zeiden, met ieder gebaar, iederen blik. Het was eene exceptie van harmonie|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000786.wav|Marianne's droefheid, toen zij uit de kamer kwam, had zéér goed het gevolg van een heftigen twist kunnen zijn; en toch wanneer zij bedacht, hoe Marianne hem liefhad, scheen twist tusschen hen haar bijna iets onmogelijks|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002222.wav|om mijn molenrad, dat ik zelf had gemaakt, in beweging te brengen; helaas! het had, ondanks al mijn werk, nooit willen draaien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000551.wav|en wij hebben, aan den weg naar aaksbergen, de plek niet bezocht, waar het slot eckum, de woonplaats der eldensche martelaressen, heeft gestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000595.wav|Of uit drang om te waarschuwen' 'Komaan Ha, ha Wil ik u wat zeggen: die brieven komen allebei uit dezelfde koker|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000212.wav|en plotseling werden hare oude leelijke kleêren in de kostbaarste stoffen veranderd, zoodat Asschepoester niet wist wat haar overkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000338.wav|Hij klemde de lippen opeen en ging zwijgend zijn kamer binnen. Dat was waarlijk zijn kind wel, al zag ze zoo donker en al was zijn huid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002413.wav|Hoewel ik dit zeer goed wist, was het mij toch alsof hetniet veilig was het postwagenkantoor langer dan vijf minuten achtereen uit mijne oogen te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000107.wav|Ga nu daar maar staan, dan kunt gij alles goed zien, sprak Beringer, en wees hem eenige mannen aan, die groote jachthonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000102.wav|De Liparische pers was tegen deze beschouwing bijna geheel eensgezind opgetreden. En toen een beroemde Fransche socioloog, Vuillot, geschreven had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004717.wav|Er was een ontzaglijke hoeveelheid van allerlei artikelen en het was bijna niet te begrijpen, dat alles in die twee wagens kon worden gepakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000602.wav|En het kon niet, en hij voelde, dat het niet kon en niet mocht; en hij voelde, dat toen hij Mathilde geschapen had, hij ook, onwillend|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000248.wav|maar kijk eens naar de anderen: zijn dat niet de liefste eendjes, die je ooit van je leven gezien hebt? Zij lijken allemaal precies op hun vader; maar die ondeugd komt mij niet eens bezoeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004244.wav|Wie spreekt daar over Akka? vroeg hij. En toen hij nu Duimelot zag, en het gekakel van de wilde ganzen hoorde, sloeg hij de vleugels uit. Zeg aan Akka, dat ik niet verwachtte haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001904.wav|en zich ook over het land had uitgespreid. Bosschen en heuvels, daken en torenspitsen in Jönköping, die flauw te zien waren aan de oevers van het|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007977.wav|tot eindelijk Cobb., terwijl hij opstond, om zijne pijp uit te kloppen, de aanmerking maakte, dat|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003579.wav|Ik hoorde wel joelen en tieren, maar dat kunt gijlieden wel met leêge magen; en er was druk werk in de kuiperij, zonder dat was ik al lang eens naar Juliaan komen vragen, dien ik den geheelen dag nog niet gezien heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001419.wav|Niettegenstaande de magt van zijne verschrikkelijke tooverkunsten, heb ik echter den geest het bewijs geleverd, dat ik daarvan meer kennis had dan hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001187.wav|den prins te gemoet, die over de donkere pleinen rijdt; men draagt flambouwen om hem heen, daar de gaslantarens niet overal branden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000330.wav|Telkens weer kwam dat woord geniepig en zelfs bij de klachten over Mama's doen bleef het krasse woord niet uit. Doch de hevige smàrt was om Vader. Stork gevoelde: hier moest hij troosten|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000871.wav|Terwijl zij zich nu in de beste luim op de terugreis bevonden en de oom een lied uit zijn jeugd floot, hoorden zij eensklaps een eigenaardig geluid in de nabijheid|2506|neutral
+wavs/train_2450_6737_001995.wav|en Job Trotter, behevens een ochtend vol gewichtige bezigheden, en besluitend met een razend geklop aan de deur van den heer Perker|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001777.wav|Alles, zei Gavroche. Mijn lieve Hemel, zonder u was ik om zeep geweest. Ge ziet dezen brief? Ja. Neem hem. Verlaat dadelijk de barricade|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001378.wav|maar pas was hij daar, toen hij een aalbessestruik ontdekte, waaraan nog lange roode trossen hingen. En nu zag hij, dat de heele tuin vol|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001623.wav|Adeelen zweeg; doch toonde door het inzwelgen van een teug wijns, dat hij vooralsnog van het aangeprezen recept geen gebruik dacht te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004668.wav|De uitvoering van deze daad lag evenwel deze hinderpaal in den weg, dat, ten gevolge|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001231.wav|zoo als de meeste meisjes, bij soortgelijke gelegenheid, met neêrgeslagen oogen, op den grond starende, als of uit denzelven eenig licht voor haar zou opdagen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000345.wav|de een moest natuurlijk haar zoon zijn, en de ander?. De heer Wagestert, zult gij mogelijk zeggen, die toch een vrouwenhater is|496|neutral
+wavs/train_2450_5459_003223.wav|wanneer hij niet juist nu aan menschen gebrek had, zeide Fagin. Zou ik dat moeten afgeven? vroeg Noach, terwijl hij op zijne broekzakken sloeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000898.wav|Een tweede neiging, die my even sterk als waarheidsliefde beheerscht, is de hartstocht voor myn vak. Ik ben namelyk makelaar in koffi, Lauriergracht N|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007239.wav|Zoo ging hij, zonder dat het tusschen hen tot een oprechte verklaring gekomen was, naar de verkiezingen. Dit was de eerste maal sedert hun verbintenis|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001015.wav|En toch, al moest ik je opsluiten in een gevangenis, zoodat niemand je laagheden hooren kon, je zùlt geen afstand doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006887.wav|Deze beiden echter voerden een eigen gesprek met elkander of ten minste een geheimzinnige wisseling van gedachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000961.wav|die aan de voeten van de beide jonge dames in het gras lag, begon gehoorzaam zijn verhaal, terwijl zijn sprekende bruine oogen onafgewend op de zonnige rivier gevestigd bleven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000814.wav|Ik kan niet veel leven op mijn stip: ze is zoo klein, dat ik ze nauwlijks zie, ze nauwlijks voel onder mijne voeten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002315.wav|Neen, dàt had eene andere oorzaak, zei nu het weeuwtje met een veelbeteekenend hoofdschudden; dat kwam niet door onze bejegening, maar omdat hare eigene consciëntie tegen haar getuigde na dat geval met haar koetsier|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_000598.wav|benevens eenige kostbare mantilles, shawls, enz. voor de ramen, die met prachtige gordijnen waren behangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000888.wav|meer van te vertellen dan de laatste grove beleediging, die de kroon zette op wat er te voren al was voorgevallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006996.wav|Het is, geloof ik, het beste, dat gij thuis blijft! sprak zijn vrouw. Precies zooals je wilt. Mama|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005037.wav|Daar de koster, die hoe langer hoe blauwer werd, niet antwoordde, ging de advocaat zitten en zeide onder de hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007070.wav|dat hij toch eigenlijk maar een lorrebos is. Evenwel, men is zeer vroolijk en hartelijk, en George houdt zich onder alles ferm en krijgshaftig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000294.wav|waartoe ten laatste zelfs tante zich laat overhalen, maar om spoedig met een: 'mensch, wat ben ik begonnen!' hijgend en blazend aan de helling van een heuveltje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001491.wav|en meest naar ketterij riekende reden, die verwondering baart over alles. Er moet zekerlyk eene kleine|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005888.wav|de beste vrouw, die een man ooit gehad heeft. Wat kan ik meer van u zeggen, dan dat ik weet, dat gij haar verdient|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009577.wav|twee nietige stukjes spek, twee armzalige eieren en een overvloed van porselem, uit de tweede hand voor een koopje gekocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000027.wav|DERDE HOOFDSTUK. GAVROCHE HAD BETER GEDAAN DE KARABIJN VAN ENJOLRAS TE NEMEN. Men wierp op den heer Mabeuf een langen zwarten omslagdoek van de weduwe Hucheloup|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001013.wav|De armbanden, die met robijnen en diamanten bezet waren, kwamen treffend overeen met den rijkdom van den gordel en van het halssnoer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000326.wav|Geszler werd vuurrood van kwaadheid en sloeg de hand aan het zwaard. Komaan, dacht Claus, zoo gaat het goed! Dat helpt huishouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004921.wav|Ach! riep Brass uit; dat is aandoenlijk. Eene arme weduwe, die zich afslooft om hare kinderen eerlijk groot te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000870.wav|ja dan wil ik mijn HILLETJE, als zij er zelf grooten zin in heeft, niet weigeren, dat zij nog een enkel dagje weder naar Alkmaar gaat.' Moeder BUISMAN noodigde nu juffrouw|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000838.wav|Dit neemt echter niet weg, dat ik hartelijk verlang, uit deze poelen eens naar een oord te worden overgeplaatst, waar ik iemand vind, met wien ik praten kan. Misschien is mijn wensch zondig, en ik zal mij ook wel wachten, hem overluid|1724|neutral
+wavs/train_1775_795_000083.wav|Kinderen, kinderen! wees toch een oogenblik stil. Ik moet dezen brief afmaken en jullie brengt mij totaal in de war door dat gekibbel, riep mevrouw March die voor den derden keer een zin in haar brief|1775|neutral
+wavs/train_2450_3846_004551.wav|Uit het raam van onze kamer zag ik hem heen-en-weer loopen in de sneeuw, bij herhaling de herberg voorbijgaande en niet zonder angst vroeg ik mijzelven af|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001176.wav|zeide zij: - Anna was klaagsteunende terug naar de keuken gegaan, struikelstrompelend over de poes - oom, zeg mij: waaròm is papa zoo gedrukt. sedert u in Holland is|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_001279.wav|Wil u dan maar een oogenblik wachten, hier in de voorkamer.? We stoken er nou lekkertjes, met dat weêr, want al komt mevrouw nooit naar beneden. ja, u weet dat wel, er wacht àltijd wel eens iemand van de familie|1666|neutral
+wavs/train_1666_2979_000860.wav|Haar weigering om weer naar partijtjes te gaan hield zij niet vol, om haren goedig gedweeën aard, zij geloofde zoo graag dat anderen wijzer en meerder waren dan zij|1666|neutral
+wavs/train_2450_4910_000734.wav|De kameraad van den gegrepene was ook stilletjes in zijn nestje gekropen, zoodat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003385.wav|Heeren! zegt de president terwijl hij met zijn hamer op de tafel slaat, mag ik u om attentie verzoeken? Onze vriend, mijnheer Smuggins, zal zingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004065.wav|zonder bijna te voelen, hoe Brass hem aan de eene zijde met eene bevende hand, en Sally|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002412.wav|maar Herakles rende hen achterna vermorzelde, er links een, rechts een, die neêr stortten in een stroom van bloed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000013.wav|Uit den weg, zeide de afslager, haar ruw terugduwende. Gij komt het laatst. Kom aan, zwarte, spring|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000914.wav|en onverbiddelyk voor een zijner twee dochters, die tegen zyn zin met een man zonder middelen trouwde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000722.wav|ok een ijskelder werd aangelegd, waaruit tevens ijs voor geneeskundige behoeften tegen matigen prijs verkrijgbaar kan worden gesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001414.wav|en wi— i— il mij niet zien, bracht Briggs hortend uit, opnieuw door een aanval van hevige smart overvallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001742.wav|en zijne beginselen van eenen te Godsdienstigen en deugdzamen aard. VAN DIJK nam nu de gelegenheid waar, om zijnen vriend op te beuren; en zocht hem daarmede te troosten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001431.wav|Het is eene zaak, naar men zegt, beklonken tusschen den Heer Raadpensionaris, den Heer Procureur-Generaal, den Heer VAN SOMMELSDYK, en een paar razende Predikanten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002945.wav|Maar aan de jaren ligt het niet, gij hebt een heele toekomst voor je. En hebt gij die misschien al achter je|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001661.wav|en de lading zou een fortuin op zich zelve wezen, zooals het ook moest, wijl het mooie meieje, dat het gekocht en bepaaldelijk voor deze zeereis uitgerust had|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011505.wav|Is het dan om mijnentwil, dat ge een schildwacht bij juffrouw Wickfield zet, en haar in haar eigen kamer haar vrijheid niet laat? zei ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001386.wav|onder uit dit hulsel viel een doek van het fijnste lijnwaad, langs haar wangen, over haar hals en schouders, tot bij het midden van de rug. Boven uit de top der kap, aan een gouden knoop, hing een doorschijnende sluier|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002927.wav|Gij hebt gehoord, mijn jonge vriend! zeide Aylva, hoe men zich heeft uitgelaten. Ik voor mij geloof, dat het wijzer is, bij het eens opgevatte voornemen te blijven volharden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004409.wav|maar slechts zich zelf, zij was begonnen te weenen en had de handen ineen geslagen. Deze hun eerste twist was daardoor ontstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000723.wav|en, toen deze dit hoorde, zei hij, dat er wel een schel was, en ging naar de andere kamer, om te wijzen waar zij hing, aan het hoofdeinde van het bed|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001617.wav|Gy hebt u dan met welberadenheid aan my verbonden, en, schoon de gelukkige dag nog niet bepaalt is, zo hoop ik, dat hy nu haast zal aanbreken: iets, waarom ik u vurig bid|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_000924.wav|Ja, bij sommige menschen duren de verschrikkingen en angsten uit hun jeugd eeuwig. Ik ken bijvoorbeeld een ouden heer van|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000893.wav|Ongeveer twee jaren na de afreis van Duke keerde hy na eene korte afwezigheid van daar terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009182.wav|Met ijskegels hehangen schuilplaatsen tegen lawinen duidden op het gevaarlijke van den weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001702.wav|teekenden, en dat zij alleen ANNEKAATJE en VIKEKRISJE genoemd werden met achterlating der overige namen, maar niet, dat zij, zonder andere aanbevelingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002992.wav|Geef het mij, zeide zij, geef het mij, Lisaweta Petrowna, dan zal hij zijn zoon zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005484.wav|De man, die in de gelagkamer zat, was groot, van een donker uitzicht, en droeg een mantel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000696.wav|Het verborg zich tevens in de schaduwen dwars over den weg, en legde zich arglistig daarin op den rug neder|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003153.wav|het is nu al lang geleden, toen heeft u mij gevraagd bij u te komen wonen en ik antwoordde u, dat u van me hield, omdat u me zoo weinig zag, maar dat u me een lastpost zou vinden, als u me iederen dag zag. Herinnert u u wel|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_005485.wav|Mijn meening is, dat deze zoogenaamde dansende tafels het bewijs leveren, dat de zoogenaamde beschaafde wereld niets hooger staat dan de boeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004610.wav|pomadevlekken, maar uit de losse mouwen van het gewaad kwamen haar zeer mooie witte armen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000739.wav|Allengs dringt de gedachte zich aan ons op dat Anna spoedig sterven zal. Heeft een der dienstboden zich een onvoorzichtig woord laten ontvallen op de kinderkamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002027.wav|Tom had deze vermaning wel eenigszins noodig; want hij was zoo zenuwachtig en beverig, dat hij moeite had om de lantaren vast te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001066.wav|Wij zullen naar huis gaan. Ik heb genoeg geld om Adam zooveel te geven, als jullie elk krijgt. Er behoeft geen twist over te komen|2450|neutral
+wavs/train_1775_795_000095.wav|Niemand geeft er een zier om, of ik er netjes uitzie of niet, pruttelde ze en deed haar la met een ruk dicht. Ik zal mijn heele leven door moeten tobben en zwoegen|1775|neutral
+wavs/train_1724_4162_001109.wav|die hem alles zou willen ten offer brengen en voor hem eene trouwe, zorgvolle, gehoorzame gade zou zijn, zij zou dan een doel hebben; thans miste zij dit en haar leven ging in ijdelheid en onbeduidendheid voorbij|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_002124.wav|voor den jongenheer Witse. Hoe meenje dat, Vernooy? vroeg zijne gade met bevreemding. Er gebeurde niets mee|496|neutral
+wavs/train_2450_3566_000101.wav|waar hij die en zijne zes broeders rijk en gelukkig maakte! Er werd een groote, lekkere maaltijd gegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001536.wav|waarin zij haar schatten, geheimen en prullen bewaarde Zij haalde er een flesje uit, een dier dikke stukken glas met een inhoudsruimte als een|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000339.wav|De goede Dodo kreeg het druk met zijne zalfjes en smeersels, maar tot zijne eer moet het gezegd worden: met de meeste doodsverachting begaf hij zich met zijne medicijnkast naar de gevaarlijkste plaatsen, als zijne hulp daar noodig was|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000965.wav|aauwlijks echter was zij door de eerste noten heen van een sonate, die zij dikwijls genoeg gespeeld had om gerust te wezen, dat zij niet zou haperen, of zij voelde, dat haar vrees geweken was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_001938.wav|en gy zult verdwalen, en omkomen, uit gebrek aan een goed maal, als gy geen Indianen ontmoet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000826.wav|Langzaam aanzwellende. steeg de melodie al hooger en hooger, tot aan het dak en vwlde het koor en het schip|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001077.wav|dat het voor mij geheim moest worden gehouden? Ik heb toch gezegd, dat ik daaraan volstrekt niet meer denken wil|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001433.wav|Wanneer wij dat boschje bereikt hebben, zullen wij een oogenblik uitrusten en zal ik u toonen, hoe men iemand met een stukje hout kan leeren lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000468.wav|als hij er ten minste ooit eenige berekening van gemaakt heeft, dat zelfs voor hem eene groote karwei zou geweest zyn|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002931.wav|Dat zal zulk een vaart niet loopen, zeide ik glimlachende: Tante weet alles wat haar betreft en is best met haar tevreden. Dan heeft zij plan om haar te|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000648.wav|hoe, volgens eene algemeen aangenomen overlevering, deze zoo veilige haven haren naam ontleende van zekeren, welke in lang geleden tijden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001323.wav|De uitgestrekte kruidtuin, die tusschen het woonvertrek en de werkplaats lag, was met de meeste zorg onderhouden en van alle planten en gewassen voorzien, die de toenmalige botanie tot geneeskundig gebruik had aangewezen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001740.wav|kendet gij eens de wraakgierige, bloeddorstige plannen, die in de hersenen van uwen belhamel rondwoelden; haddet gij eens kunnen weten, dat uw leven welligt aan eene vezel hennep|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007440.wav|Na een kort oponthoud bij een dorpsherberg, waar de paarden gedrenkt werden, reden zij om tien uur verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002227.wav|groette den Jonker met eene diepe neiging, bood hem haren zetel naast ULRICA aan en plaatste zich op eenigen afstand bij een ander venster|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000603.wav|Onder het verder rijden hoorden ze het klagend geloei der moeder, die haar kalf zocht; ze kwam hun achterop en volgde hen een tijd lang met haar angstig geluid; het was of ze den mannen smeekte haar te helpen zoeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008219.wav|wat zijn moeder volstrekt niet goed stond. Zij trad naar hem toe. Mijn lieveling. Zij vermocht niet te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001226.wav|Het gesprek kwam op Paul en de Eekhofjes informeerden naar Bodegraven en hoe lang het nog zou duren, eer Paul geplaatst kon worden. Zij vonden het in het geheel geen betrekking voor Paul; hij was er niet geposeerd genoeg voor|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001738.wav|En hebt gy geene uwer dochters medegebracht?' vroeg Buat. 'Neen!' antwoordde Mevrouw Aarssen: 'Betjen moet op het huis passen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002948.wav|Dit was, als zij geloofden, een bewijs van des Konings goedwilligheid: zij wisten dat de inzichten en gedachten der Vorsten altijd op het ongestadig gelaat der hovelingen te vinden zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_006296.wav|Wacht nu maar hoe het je bekomt, dat ge meesters slaven helpt wegloopen! Wacht nu maar wat je daarvoor krijgt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007469.wav|Het is waar, dat in vele opzichten ik het kind ben en zij de volwassene is; dat hebt gij reeds gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004394.wav|bij de haren zie bijslepen zooals, naar ik heb opgemerkt, altijd gebeurt, geef ik de zaak als verloren op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002574.wav|Hij wees naar een donkere vlek op een reusachtig groote, zich ver op den rechter oever van de rivier uitstrekkende weide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001518.wav|En waarom dat? vroeg Parel van Schoonheid, de verwonderde spelende. Gij moet u dan wel aan eene vreeselijke misdaad schuldig hebben gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000857.wav|de deur, de vloer is verbrand, maar de houten Christus is niet verbrand. Het vuur heeft zijn voeten verzengd, welker verkoolde stompen men nog ziet, maar daarbij bleef het|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001337.wav|Maar de anderen werden onvriendelijk. 'Dan moet je maar brani zijn,' was het antwoord kortaf. 'Wij moeten vandaag ons geld hebben. Wij hebben het noodig, en het was vooruit afgesproken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002114.wav|Zoo niet het verledene in de gestalte van een onwelkom bezoeker u uit dat paradijs der ruste kwam verdrijven, met de herinnering aan oude schuld, die nog moet worden afgedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_000410.wav|heb ik het onbekend gedaan, lieve jongen, en ben dan stil weer heengegaan. Mijnheer Bounderby stapte met de handen in de zakken|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000912.wav|Maar toch, Regina van Berchem! al zijt gij eene vrouw, gij hebt mij bitterheid aangedaan; gij hebt mij in mijne eere gekrenkt, en gij zijt mij daarvoor genoegdoening schuldig|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000383.wav|en het zou onbillijk van mij zijn, als ik mij ook maar in het minst wilde beklagen. Maar iets ontbreekt nog, waarvan ik niets gezegd heb, omdat ik er niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000697.wav|inds ziet men t rijpe graan gebogen an t windje t welk door de airen speelt, erwijl het pluimgedierte kweelt it duizend keeltjes, die er|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000174.wav|en hebt my met de doode vrouw alleen gelaten! Het was toch dezelfde drank dien de dokter gaf; maar hij gaf weinig en ik gaf veel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005190.wav|om terug te komen, en zich te laten zeggen waar hij belanden zou, en zich door mijnheer Chadband te laten bekeeren; en hij kwam niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000767.wav|Allen volgden haar voorbeeld, zelfs juffrouw Crocker, en het ongelukkige maal liep vroolijk af met brood en boter, bananen en pret. Ik voel me nog niet in staat om nu den boel al te gaan opruimen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003373.wav|met hare oude schaduwrijke beuken, naar het huis van den meester met zijne ruime, koele zalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002810.wav|Madeleine maakte een onmerkbare beweging. En hoe lang zal de zaak duren? Hoogstens een dag. Niet later dan morgennacht zal het vonnis worden uitgesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009274.wav|uit alsof er eene t voor staat; wij zeggen ritch. Rietch, herhaalde de Franschman|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002256.wav|In hoever de rekening klopte, mocht oom voor zijn geweten verantwoorden en voor den toezienden voogd, die echter niet in persoon had kunnen verschijnen, want hij zat met het|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002511.wav|maar het was eene knagende kwelling, ondanks alle jolijselijke recreatie. Het was het voorgevoel, dat ze Machteld van mij zouden wegnemen, dat mij bijwijlen aangreep, en de wolkjes aan den helderen hemel waren daaraf de|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_002715.wav|Mijne gezondheid is niet goed, daar ik eene zeer zwakke maag heb, en als ik alleen om mij zelven behoefde te denken, zou ik in het landleven toevlucht zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003769.wav|wat er van den ganzerik geworden was. Hij kroop vlug in de trommel, en verstopte zich, zoo goed hij kon, onder anemonen en hoefblad. Nauwelijks was hem dat gelukt, of de jongeman|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001953.wav|in een loggia, telkens vond men een plekje voor vertrouwelijkheid; en dit was misschien de reden van de vogue van Mrs. Uxeley's feesten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003452.wav|trok ook zijn uniform van nationale garde aan, schier met het heimelijk gevoel van iemand, die zich verbergt. Overigens scheen het doel dier wandeling bereikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005684.wav|sEn hebt gij' ooit, fluisterde Dennis, met die huiveringwekkende bewondering, waarmede een hongerig kannibaal zijn boezemvriend zou beschouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000212.wav|Ik kan u niet jij en jou tegen mij laten zeggen; maar ik wil met alle genoegen jij en jou tegen u zeggen: dan wordt uw wensch ten minste voor de helft vervuld. En nu zei de schim jij en jou tegen zijn vroegeren heer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000318.wav|De geheele oorlog is een verschrikking; de keuze is onverschillig. Het geweervuur der belegeraars, hoewel belemmerd en van beneden naar boven, was moorddadig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003702.wav|en mdrukwekkender te worden. De natte grond rookte van de geweldige regenbuien die er gevallen waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001725.wav|een weemoed van geluk klom er om op haren adem; het spook van angst was verdwenen; zij had haren neef kunnen omhelzen, zij had hem dit willen zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000651.wav|Hoe heftig ook het vuur der liefde in Aladdin's boezem brandde, hij moest toch wel met deze verontschuldiging genoegen nemen en zich met geduld wapenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009039.wav|schijnbaar eene reden te hebben om hem niet aan te kijken. fja, ik moest wat slapen, dunkt mij, antwoordde Bradley, zonder van houding te veranderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001012.wav|Vendale keert naar zijn vrouwtje terug en trekt hare hand in zyn ongekwetsten arm|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001747.wav|Ik voel mij onwel; ik kan niet meer dansen.' 'Dat is eene caprice en niet zeer vleiend voor mij,' riep hij uit op een knorrigen toon|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001314.wav|met een verzekerde hij zich van Signore ROSARIO, die zich vruchteloos van dat oogenblik wilde bedienen, om zich zoek te maken. Daar deze gebeurtenis in het holste van den nacht voorviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003494.wav|Schoon Oüvier om deze redenen al gezwegen had, terwijl zij naar de plaats zijner geboorte voortrolden langs een weg|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002008.wav|Men maakte zachtjes verschillende veronderstellingen, en iets van het geruisch dier veronderstellingen was tot Otto doorgedrongen. De smart, die zijn leven gebroken had, had zich nog eens verlevendigd en hem bijna oud gemaakt|1666|neutral
+wavs/train_2450_3478_000196.wav|met een knaap, Percy Phelps genaamd, van denzelfden leeftijd als ik, ofschoon hij mij twee klassen voor was. Hij was een zeer schrandere jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005877.wav|ging voorzichtig een paar schreden vooruit en luisterde met zijwaarts gebogen kop. Van over de rivier klonk de roep van den koekoek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002609.wav|Die in het graaflijke slot verbleven, begaven zich in hun slaapvertrekken. Twee uren later hoorde men niets meer in Wijnendale dan de roep der wachten, het geblaf der honden en het geblaas der nachtuilen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001404.wav|Den volgenden morgen gaat het oude paar, met zoovelen van de kinderen als er in de bank kunnen, in groote staatsie naar dekerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000995.wav|Wat is er gebeurd?' vroeg ze. Verwonderd keek Nora haar aan. 'U weet ervan.' 'Heusch niet. Ik weet nergens van|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001748.wav|kwam hem telkens in den geest, met twee verzen van een liedje, dat hij eertijds gehoord had. Hij herinnerde zich dat Romainville een boschje bij Parijs was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002853.wav|Van u wacht ik inlichtingen, die beter in uwe macht zijn, dan het zuiveren van den verdachten baron. Zeg mij alles wat gij weet van dien zekeren Juliaan, die zich een Egmond noemt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001096.wav|En dat hij er niet in stikte en ademen bleef, leven bleef, dat de dag klaar om hem heen was, de dingen onveranderd waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002333.wav|IS? zich af te houden. Spreek op, Nickleby! Wilt gij soms doen, alsof gij nergens van wist? Het zal u niet helpen. Gij hebt daar van knoeien gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001148.wav|Zij vond hem heel mooi; zij vond het dairom een pleizier met hem te wandelen. Hij, verliefd, had geen plan; doel had hij nooit veel in zijn leven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000297.wav|Geruimen tijd verbraken slechts luide snikken eene akelige stilte. Daar drongen van beneden zwakke, doch juist bij die stilte duidelijk hoorbare tonen van huppelende dansmuziek tot in de kamer door|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002021.wav|en, zonder er verder over te spreken, met hem verder te gaan. Al dien tijd had het gezicht van Sam Weller zulk een overstelpende verbazing uitgedrukt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000073.wav|Hij scheen goed gedineerd te hebben, daar zijn horologieketting, die anders met een boog van twee duim pijl hing, nu strak gespannen was, zoodat het ringetje van zijn uurwerk half het zakje|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005171.wav|Boffin scheen eensklaps tot die ontdekking te komen — idat hij het eene heele zorg vond I De heer Lightwood was niet overtuigd en kuchte eens|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009084.wav|Het uitwendige van George's schietgalerij, de lange gang en het kale vertrek daarachter, doen Allan iets goeds voorspellen. Dit doet ook het gezicht van George zelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004679.wav|wij hebben nog veel te verrichten, en uit dezen gevangene is niets meer te halen. Ware het niet verkieslijker, het verhoor te staken en den Heer Fiscaal niet langer op te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000554.wav|Van den anderen kant vermoeide Fauchelevent zich de hersens. Hij bekende echter, dat hij er niets van kon begrijpen. Hoe bevond Madeleine zich hier, in weerwil der hooge muren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001367.wav|De slaap overviel hem weldra, en toen hij ontwaakte, waren zijne kleederen geheel droog, zoodat hij die weder kon aantrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000910.wav|dadelijk eene kamer voor hem in gereedheid liet brengen, terwijl hij iemand naar des prinsen woning zond, om zijne bedienden omtrent zijn lang uitblijven gerust te stellen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001448.wav|Had ik vermoeden kunnen, dat gy my zo veel moeite zoudt gemaakt hebben, ik had het wel anders overleit. En toen drukte hy my zo sterk aan de hand, dat hy my zeer deedt. Ik beefde zodanig, dat hy zelf deinsde|1666|neutral
+wavs/train_2450_3330_004594.wav|dat hij zijn wraakzucht niet had kunnen bedwingen, maar beproefd had op deze manier Akka en haar troep te bereiken. Hij werd dadelijk omringd door een troep vossen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006090.wav|Zij aanschouwde in Anna de haar zelf zoo wel bekende teekenen der opgewondenheid van vervulde hoop|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000935.wav|Wat ik u bidden mag, speel geen comedie, sprak zij koel en met een kennelijken weerzin, nog meer terugwijkend. De hemel beware mij|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_008957.wav|en wischte al het overige uit. De moeder, die in het graf lag, was de moeder van mijn prille jeugd; het wichtje in haar armen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000726.wav|En ik vermocht niets, zoolang zij maar het voorgeschreven grenslijntje, dat de conventioneele moraal tusschen verboden en geoorloofd genot getrokken heeft, niet overschreed|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000055.wav|Hoewel hare tegenwoordigheid bij de prinses slecht kon worden gemist, wist echter de voedster zich voor een oogenblik te verwijderen, om haren zoon te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002722.wav|het ontbrak slechts aan de gunstige gelegenheid, en ik zal ze toonen, dat ik even goed kan spreken en handelen als schrijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000812.wav|Zwijgend liepen ze een poosje voort. Toen begon Meeuwis weer. 'Drommels,' zei hij, 'misschien zal d'n ouwe niet zoo erg kwaad op je wezen. Weet-je wel, dat hij ook van school is gejaagd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004618.wav|Ach, Dora, liefste, spreek zoo niet tegen mij. leder woord schijnt een verwijt! Neen, geen enkel woordje, antwoordt zij, mij een kus gevend|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000329.wav|En toch woonde zij in haarzelfde saaije huisje in dezelfde stille provinciestad. Maar Ritserts aanwezen en de muziek en de gesprekken vervulden nu alles met schittering en rijkdom en leven|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_001899.wav|en legde zijne geboeide hand op Toms knie, en zij weet geen woord hiervan, de arme ziel! Waar woont zij? zeide Tom. In eene herberg|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000975.wav|Hartelijk geluk! enz. En zoo ging het voort, zoodat mijn ribben bont en blauw zijn van de stompen en duwen, die ik gekregen heb van al de lieden, die uit loutere deelneming op mij afkwamen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_009510.wav|en schraal voedsel leven kan. Zoo komt het, dat de liefde dikwijls onder scheiding en benarde omstandigheden haar weligsten groei bereikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000887.wav|en zoodra uwe aankomst in zijne hoofdstad te zijner kennis zal zijn gekomen, zal hij er op bedacht zijn u regt te laten wedervaren, en u in zijne gunst te doen deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000660.wav|en kokende golven tot dolheid aangezet, wordt voor eene poos even woest en onbarmhartig als de elementen zelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001187.wav|JOHANNES! laat gij uw glas staan, daar het eene zoo importante conditie, en daar uw zuster LEENTJE 'er zoo zeer in begrepen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003117.wav|en zijn persoon te beschouwen als het middelpunt, het eenige doel der schepping; om zijn zaken bekommerde hij zich niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001192.wav|onder zijn zoo donker en zoo verborgen en doodsch en naakt, dat die kleine donkere plek tot een droom in een droom wordt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000427.wav|Was dit dan de verpligting, die op hem gerust had. Had hij de misdaad moeten bijwonen, om zelf het tweede slagtoffer der boosheid van dien onmensch te worden|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000939.wav|en aan alle werd nog eens extra op het hart gedrukt, dat zij zich netjes moesten gedragen en vooral met twee woorden moesten antwoorden, wanneer een van de regenten of van de bezoekers zich verwaardigde hen aan te spreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003625.wav|dat de heer Boffin door zijn geld bedorven werd, begreep dat zij haar gevoel van wat recht en onrecht, van wat waar en valsch was, niet mocht verkoopen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000101.wav|Een ding is er echter, dat mij met mijn lot verzoent, Emilia. Ik heb de betrekking niet willen aannemen, voordat de bankier mij het salaris had genoemd, dat ik zal verdienen|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_002290.wav|die de aandacht van overburen en voorbijgangers tot zich trekt, die voor het raam zit, uit- en ingaat, den sleutel voert, heerscht, beveelt, zijn vrienden en bekenden bij zich ontvangt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_002861.wav|Enkel door een tocht met Durdels, in den maneschyn tusschen de graven, gewelven en bouwvallen, antwoordt Jasper|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000725.wav|Vervolgens begon VAN DIJK, met al de vervoering van een' gevoelig kunstenaar en een kloek vernuft uit te weiden over alle de schoonheden van kunst, die hij aanschouwd had|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003256.wav|zij kon kribbig zijn en zenuwachtig en melancholiek, zonder reden, maar zeker, ze zou voor hem zich trachten te herscheppen in het beeld, dat hij zich van haar voorstelde; hij was toch eigenlijk een groot idealist|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_000071.wav|Waarom? Waarom dat alles? Wat heb ik gedaan? Hoe is dat gekomen? En hij doorzag het niet, begreep het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000137.wav|Wij hebben nooit eene meid, die niet drinkt. Ma is een bederf voor alles. Mijnheer Jellyby kon niet hooren wat zij zeide, maar hij scheen toch zeer neerslachtig|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000064.wav|houdt uw mannen veerdig. Ik ga met onze jonge Gravin vertrekken, zij mag dit bloedig toneel niet zien. Breydel had gedurende deze rede niet het minste teken van toestemming gegeven; maar een hevige blijdschap blonk op zijn gelaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002925.wav|Deze taal gëuit hebbende, sloeg hij de hand aan den degen; doch BLEISWYK, hem tegenhoudende, nam beleefdelijk den hoed af en verzocht hem, geen rumoer op straat te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000629.wav|De oude Rijkskanselier, met zijn streng hoog gezicht en kalen schedel, stond bedenkend bij het venster. Toen lieten de doktoren zich aandienen. Ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002004.wav|Wij kunnen evenzoo goed in den boomgaard wachten, zeide Deodaat, terwijl hij de teugels van zijn ros eenen dienaar in handen gaf; en, den arm van zijn vriend nemende, wandelde hij den hof in|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003092.wav|Daaraan twijfel ik niet. Gij zoudt niet uit kortswijl iemand bij mij verdacht maken. Trouwens, hij erkent zelf een woesteling en een dobbelaar geweest te zijn, en al heel raar door het leven te zijn gerold - en dat is ook niet vreemd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_000327.wav|Dat dacht ik tenminste, toen ik haar dit zag doen, en ik vond, dat baas Peggotty volkomen gelijk had. Maar zij was zoo zacht en lief|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001410.wav|dan dat zij ooit zou opgaan boven zulk een afschuwelijk wereldwonder als Tom. Een fatsoenlijk gekleed man, met een door de zon gebruind gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004135.wav|had geschreven, zonder ooit twee letters te gelijk op den muur te laten. Hoe spelt men dat? vroeg hij. Toen ik het hem zeide, begon hij te lachen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000223.wav|heb ik met u niets uitstaande. Dat ik mij uwe wapenen een oogenblik toeëigen, is niet om ze tegen u te gebruiken; ik zal ze u spoedig teruggeven en u zelfs aan uw lot overlaten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003149.wav|al dacht ik mij eene wijle hoe het mij zijn zou, als die namelooze last, die mijn leven drukt, van mij was weggenomen. De twijfel in mij spreekt luider dan de hoop|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_002638.wav|Hij zeide mij alleen, dat die heer niet uw vader was, maar dat hij op verzoek van de familie onderzoek naar u deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001189.wav|daar zij geheel verdiept was in het bestudeeren van twee of drie nieuwe kwalen, waarvan zij zelve het slachtoffer meende te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003098.wav|Op een dag had Akka hem bij een van de groote mijnsteden gebracht, en daar had hij kleinen Mads, door een rotsblok getroffen, vinden liggen voor een|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000131.wav|Kunt gij u niet nog meer van den ouden tijd herinneren? vroeg de oude vrijer. Nog iemand anders dan hare moeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000124.wav|Zijn huizen verkocht Aboe Bakar prachtig; voor veel meer, dan ze hem hadden gekost. Maar met zijn pogingen om geld uit te geven, lukte het minder goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000330.wav|en met een geluk, stralende door haar hart, want dien zwaren strijd zoû ze strijden voor hèm, ter wille van hem en alleen voor hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001740.wav|Nadat de brieven gelezen waren, nam hij de gerechtsacten ter hand, doorbladerde vluchtig eenige aanklachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001500.wav|Het is niet mogelijk zonder een gids den toegang tot die schatten te verkrijgen. En. dien gids had-jij, vriend, hier in den koker.' Paddeltje toonde niet al te veel verbazing. Hij had wel zoo iets gedacht, zei|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000305.wav|En Buck, die genoeg kreeg van de vervolging, keerde terug naar het verlaten kamp. Hij vond Pete waar deze in dekens was vermoord, klaarblijkelijk verrast bij de eerste aanval|5809|neutral
+wavs/train_2450_3846_005853.wav|Wij zaten op een bank voor den stal, met onzen rug tegen den muur geleund, waarop de warmte van den dag afstraalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000751.wav|Dit doet mij denken dat het voor eene belangrijke zaak is, welke hare meesteres aangaat. Deze gezegden van den juwelier bragten den Prins van Perzië in groote verlegenheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010050.wav|aan de herinnering van Steerforth's teederheid — hij had u tot de vrouw van zijn knecht willen maken, niet waar? — of aan de dankbaarheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001899.wav|Een brief van haar meldde, dat zij aan hoofdpijn leed. Dus aten Dolly en Anna alleen met de kinderen en de Engelsche|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000032.wav|Misschien ook had ze u niet veel kunnen of willen vertellen. Het was mijn verlangen niet, dat zij mij iets zou vertellen; ik wenschte haar alleen te zien. Mijns inziens weet ik nu alles, wat ik noodig heb te weten|2506|neutral
+wavs/train_2450_10026_000460.wav|Wel?' 'Gy zoudt het niet licht raden: het is Zijn Hoogheid, door Monsieur Gourville op Honselaarsdijk te noodigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008045.wav|Wijl zij ieder van die verwijtingen met een dreigend stampen van den voet vergezeld deed gaan, antwoordde het ellendige wezen slechts met een dof gekreun|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000656.wav|en dat Witse ook onmogelijk anders had kunnen spelen, en dat hij het zelf was, die ongelukkig zoo vinnig tegenzat|496|neutral
+wavs/train_2450_4634_000004.wav|Geringe toevallen, die zij zichnooit weder herinnerd had; gezichten, eens gezien, en terstond vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000202.wav|dat wat je om je heen ziet, wat je iederen dag zelf leeft. Zoû het niet belangrijk genoeg zijn? Zijn wij te onbeduidend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001505.wav|en daar zetten zij zich neder. In plaats van te spreken stelden zij zich vaak tevreden met elkander twintigmalen in de minuut de hand te drukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000426.wav|het is ook geen sorbet, maar een' andere drank, waarin ik trek heb; nu zult gij mij misschien beter begrijpen? Gij bedoelt welligt wijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005155.wav|zoo gij waant dat ik de uwe in dien opzichte zoude willen bevorderlijk zijn. Ik ben, ja, een geestelijke en wensch den echten vromen zin onzer instelling weder in de kloosters te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006374.wav|En ik verlaat mij er op, juffrouw Jemima, dat u juffrouw Sedley's rekening geschreven hebt. Dit is ze, niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001025.wav|En ik zeg u dat ik vreugde voel in myn hart, nu ik hier u allen vergaderd zie, luisterende naar de woorden van myn mond. Ik weet dat er onder u lieden zyn, die uitsteken in kennis en in braafheid van hart|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003733.wav|Het bewuste stuk is daardoor, met de overige bij hem gevonden papieren, in beslag genomen, naar Amsterdam gezonden, en in handen van den Heer Hoofdofficier. Zooeven kom ik van zijn kantoor|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004308.wav|De politie liet dientengevolge iets halen om het te bedekken, en het werd bedekt en de straten langs gedragen, en het volk, dat er bij liep, trok af|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004747.wav|aan Mark te wijten, die een aangeboren vij andschap koesterde tegen kale jakhalzen, die den grooten heer wilden spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000881.wav|is het dadelijk na het beleg: Ieder, die comanschap drijft, is vrij zoo duur en zoo goedkoop te verkoopen als hij wil. Weg zijn de verdiensten, die toch wel gebruikt zouden kunnen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001539.wav|Onwillekeurig luisterden zij, toen zij den naam van Rudyard hoorden noemen, duidelijk uitgesproken door de marchesa. - En wie dan? vroeg de prins zacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007178.wav|lachte Brass. Gij zijt altijd zoo komiek. Hier werd het gesprek gestoord door den rookenden schildwacht bij de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000575.wav|had gedronken, stond hij op om zich naar zijn kamer te begeven. Gij zijt in het geheel niet uitgegaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000384.wav|Eindelijk vond ik bij toeval op een van mijn omzwervingen een publiek huis en met het genot, dat me daar werd geboden, stelde ik me eenige uren tevreden. Het walgde me al minder dan vroeger|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_004050.wav|Hij merkte dadelijk op, dat een van de ganzen wit was, en toen wist hij, met wie hij te doen had. Smirre begon onmiddellijk op de ganzen te jagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000017.wav|De jongen liep hem dadelijk achterna, om dien hond daar de gans af te nemen. Hij hoorde wel, dat de ganzerik riep: Pas op, Duimelot, pas toch op|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001797.wav|atoo had gelegenheid om in deze woorden van de spreekster weder een bevestiging te zien van de waarheid, die de ondervinding leert, dat iemands huisgenooten dikwijls t laatst onderricht zijn van t geen die iemand betreft|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002554.wav|het werkvolk luiert; de meesters zien het aan met de handen in den schoot; zij zitten te wachten op het overlijden van den ouden Rudolf Witgensteyn om zijne erfenis te deelen, en daarmee elders heen te trekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_010788.wav|welke hij nooit las; zijn kisten met manga's, chutney en kerry; zijn sjaals, geschenken voor menschen, welke hjj nog niet kende|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000299.wav|ijn voorvader, zonder te bedenken, in welk gevaar hij zich stak, liep op den onverlaat toe en sloeg hem met het houweel, dat hij in de hand had, den kop te pletter|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001264.wav|Zij drukte hem nog eenmaal beide handen. Nu wil ik aan het werk gaan, zeide zij lachend en wischte haar tranen af. Ik ga naar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001751.wav|Hij was hier gelukkig om, niet geheel en al om Valérie alleen, dat zij beter zoû zijn, dan hij eerst meende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_000166.wav|een versleten stukje hoop aanbiedende; en in dat geval, zijn er onderweg vele plaatsen waar hij zich kon ophouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000976.wav|Zoo, hebt gij haar gekend!' vroeg de gravin wat verwonderd. 'Ik heb haar gekend in hare eerste jeugd.' 'Zij is later gehijlikt met den baron de Ghiselles.' 'Uwe Genade schijnt geen zwak te hebben op dit portret|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005110.wav|Wel, ik zet mijne ladder aan den eenen kant, maar daar gaat het niet. Omdat ik dan daar niet meer probeer|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000519.wav|Ik denk er niet over, van den Broek. Jij moet andere tempeltjes hebben, om je te amuseeren. Laat die dingen maar hier staan. Ze staan hier goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001337.wav|Als mijnheer Joseph Sedley rijk en ongetrouwd is, waarom zou ik hem dan niet huwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001122.wav|Ik ben bij den controleur geweest,' zei hij, toen de arabier het erf af was, 'hij zal die rakkers laten zoeken.' 'Het is niet noodig.' 'Zijn ze dan terug?' 'Nog niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000892.wav|Onder geleide van zijn vriend stond hij op, liet gewillig toe, dat RAALTE hem bij den arm nam en vertrok, zonder dat een van beiden zich ergerde aan de onbeschaamde wijze, waarop de knecht hen nazag|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000159.wav|Wel had de huisjongen van de notaris aan de last van Sarinah voldaan Nog geen uur nadat hem was opgedragen haren te leveren van zijn meester, zag hij een bekend Europees militair naar binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002522.wav|waarop zij haar blik had gericht en dat gedeeltelijk beschaduwd werd door het nabij het bed staande|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000565.wav|zyn eigen broer de dader moest zijn. Opmerkelijk inderdaad, maar of de een of de ander moest het gedaan hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002601.wav|wekte eenigen hoogmoed in haar op, die haar schraagde. En zij dwong zich te denken; zij kon zoo niet blijven dwalen, zij moest een doel hebben. Zij bespeurde eensklaps, dat zij zich in de Laan Copes van Cattenburgh bevond|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_003298.wav|Ik weet dat het waar is, hervatte Mark, want hij heeft het mij allemaal verteld. Die; meester|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001859.wav|Bah! katten, honden, gras, boombladeren, boomwortels, muizen en ratten, dat is geen voedsel|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000129.wav|Intusschen zaten aan een klein tafeltje de jonge heeren Rob en Adam écarté te spelen om een kwartje|496|neutral
+wavs/train_2450_7982_004228.wav|er was rijkelijk water en zij was het eerst op de plaats van het onheil aanwezig. De pompen kwamen in beweging; het|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001339.wav|met veerigen voet, stond, vergeten en ongevuld, een vat in de sterke duigen. Eurystheus dook in het vat en rolde het om tegen den muur|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008532.wav|Ik greep het stevig vast, stond zachtjes op uit bed en boog mij over mijn slapende vrouw. Haar gezicht was in haar handen verborgen. Ik trok ze zachtjes weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000866.wav|en den stelligen wensch uitgedrukt, Dorus op den bepaalden dag te Amsterdam te ontmoeten, evenwel zonder eigenlijk de redenen te vermelden, waarom hij hem wenschte te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002500.wav|Den volgenden dag lagen de broeders in hinderlaag, als den vorigen. Wel waren ze nu inderdaad jagers, die begeerig loerden op wild. Straks omklemde de linkerhand de|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_003477.wav|Dit was duidelijk aan de volstrekte afwezigheid van jonge priesters in zijn omgeving. Men heeft gezien, dat hij te Parijs geen opgang had gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002824.wav|Zodra de Wethouders het geweld tegen de burgerij gebruiken wilden, kwamen de schriklijke Goedendags te voorschijn en dan werden al hun pogingen nutteloos, want de ambachten waren te machtig|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_001113.wav|men eene niet zeer aangename bekrompenheid in de circumferentie van het lichaam gewaar wordt, die ook al weer de oorzaak is van menig nieuw kruis, in een dubbelen zin, en van ontelbare scheuren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000295.wav|Hij antwoordde, dat hij meer brand had bijgewoond en dat ik gerust kon wezen. Ik was het niet, niemand was het; men had, zooals vanzelf spreekt, allen lust verloren om de soirée met den dans te besluiten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_004050.wav|maar laat mij eens iemand van u zien, die er een in zijn huis wil nemen en zelf den last en de moeite hebben van hem te bekeeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000548.wav|dat alles beslist was; dat Adam met de volgende mail naar Batavia werd verzonden, en de oude mandoer Kasim hem maar moest brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011387.wav|Maar dan zal ik u den patroon noemen. En zoo ging ik mede naar boven en hij liet mij het mooie meisje zien — zij was de moeite waard om naar te kijken — en hij noemde mij zijn heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003428.wav|Maar wees daar maar niet bedroefd om. Je zult nog best een flinke vogel worden. Al gauw waren de vleugels van den jongen arend zoo groot, dat ze hem konden dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002251.wav|iNeen, ik weet niet hoe het komt, maar het is zoo. Gij hebt een draai in dat been, voor zooveel ik zien kan. Ik heb er nooit zoo een gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007894.wav|heb ik de eer te zijn Geachte Mevrouw Uw trouwe en onderdanige dienaresse Barbara|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001256.wav|HET KRUIEN VAN HET IJS. Den volgenden dag was het mooi helder weer. Wel woei er nog een sterke wind uit het westen, maar daar waren de menschen blij om|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008034.wav|Welnu dan, mijnheer Jarndyce, begon mijnheer Guppy, na zich eene poos te hebben bedacht; en zijne moeder scheen dit begin bijzonder vermakelijk te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002096.wav|Hij houdt haar voor dood. Hij bidt voor haar; hij bidt tot God, dat Hij haar de zonden vergeve|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011648.wav|Maar wat is het laatste nieuws van hem? Baas Peggotty stak met een glimlach zijn hand in zijn borstzak|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000288.wav|Door de deur, die wij op een kier hadden gelaten, konden Rudolf en ik alles waarnemen wat er met den patiënt voorviel. Toen hij bijkwam, vroeg hij met eene zonderling veranderde stem, met eene stamelende tong, naar Francis|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005130.wav|maar ge zijt dwaas; hebt ge er dan niet aan gedacht dat een agent van politie u zou kunnen oppakken wegens|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001071.wav|Ik heb Bazzard maar eerst genomen, hy mocht het anders kwalyk nemen. Dat werd met een geheimzinnig knipoogje gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001632.wav|Van den Broek zette een gezicht als donder en bliksem. Jorg stond op schijnbaar misnoegd, maar met nauw bedwongen lachlust op het gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000165.wav|levend, en levend hare acht halzen, om den stomp van haar verdwenen onsterflijken kop, uit rekte in velerlei richting|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000413.wav|Mij noemt men Mennonieten Stijfkop, doch het liefst heet ik Burgemeester van der Werff. In den Magistraat geven we elkander geene bijnamen, schipper|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000005.wav|en het is dns volkomen te verschoonen, dat toen gij juffrouw Rimini in gesprek zaagt met zulk een knap officier als mijn vriend von Behren, gij haar aan zijn gezelschap woudt onttrekken. Dat is indirekt een kompliment aan zijn adres|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000097.wav|Had hij haar berispt, dan was het met zachtheid geweest - omdat ze zoo met haar leven speelde; dat was een woord van hem geweest, bij hare eerste scheiding - van Pauws; bij hare tweede scheiding, van|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_003512.wav|Is dat waarlijk geloof? vroeg hij zich zelf. Hoe dankbaar ben ik, mijn God, voor het licht, dat Gij mij aanvankelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004517.wav|Het is bekend dat jufiroaw Peecher, onze scboolhouderes, die mooi en jong is en zoo al meer, veel van hem houdt, en hij kijkt haar zel niet aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012102.wav|verleden Donderdag veertien dagen geleden, en over het Britsche leger sprak tegen zijn vader, aan wien hij alles te danken heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000561.wav|in het volgende jaar vervuld, en eene andere, die aangaande spoorwegen uit Zwitserland naar Italië, onder de Alpen door, is op het punt van verwezenlijkt te worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001484.wav|Hy kon spelen met een kind, en als een kind, en meermalen klaagde hy dat kleine Max nog te jong was om vliegers optelaten, omdat hy de groote Max daarvan zoveel hield|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000208.wav|En nu kwam er een heerlijke tijd voor hem, want in dit spel was hij de eerste. Zijn kameraden bleven nooit langer in de lucht, dan ze moesten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002415.wav|Is het gekscheeren?' vroeg GEERT, bleek wordende. 'In alle ernst meent hij het,' hervatte JOAN; 'maar ik beloof je een goede welkom t'huis als ik weêrkom|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000118.wav|Vergeefs beweerde hij niets noodig te hebben. Zij stond er op dat hij eten zou, deed hem op de canapé plaatsnemen en bediende zelve, gelukkig wanneer hij een wensch te kennen gaf of zij er een uit zijn blikken kon raden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_000150.wav|voor den volgenden zomer, slechts een beeld van het geheele menschdom was. Zoo peinzende bereikte zij de kerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003422.wav|Ware fierheid zou geen schoolmeesters hier willen dulden, die hier, als dokters naar een leelijk geval, komen kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005851.wav|Hoe durft gij u vermeten, zoo iets te zeggen, mijnheer! En hoe durf jij hem aanmoedigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000528.wav|grond dat ik zijn doen en laten ken. Op grond dat ik onze kameraadschap verbrak, omdat ik gevaar voorzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000517.wav|Het verstand smoorde langzamerhand elke kiem van geestdrift. Daarom had hij van het leven ten slotte alleen de gemakkelijke voldoening zijner behoeften begeerd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002230.wav|een schijnbaar onbeduidende wenk, door dezen aan den koetsier gegeven, en welken de laatste met een hoofdknik beantwoordde, bevestigde mij in mijn vermoedens omtrent de wijze, waarop de Graaf ontsnapt was|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001237.wav|Dus luisterde hij ook eerbiedig naar de uiting van hare gevoelens omtrent reinheid en braafheid. Reeds het feit dat Hedwig deze woorden met kinderlijken ernst kon uitspreken, zonder bespottelijk te worden, verbaasde hem|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_002793.wav|Dat b niet waar, antwoordde de ander, dat weet gij zelf beter, Dat is grof hernam Eugène, maar gij weet niet beter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007668.wav|kermde Wronsky, met de handen naar het hoofd grijpend, wat heb ik gedaan! De ren is verloren! En dat door eigen schuld|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000011.wav|Heer, laat ons naar Mecca, naar het graf van den profeet vliegen,' zeide Mansor, 'daar vinden wij misschien hulp|496|neutral
+wavs/train_2450_4461_007488.wav|U heeft haar dus gekend, papa? vroeg Kitty met een zekeren angst, daar zij bij het noemen van madame Stahl in haar vaders oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000460.wav|niet spoedig te boven kwam. Was het ongeluk of gebrek aan ondervinding, was het onvoorzichtigheid of zorgeloosheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000326.wav|Eene ijzing voor hij wist niet wat beving hem, terwijl Cassy hem met hare spottende, glinsterende oogen aanzag en de slagen telde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000869.wav|Dralend ging Mathilde in den kleinen salon, naast het vertrek, waar Freddy met de twee oude dames was. Zij liet zich op een bank neêr en hoorde door de porte-brisée het gesuis van liefkoozende stemmen en een zacht gesnik|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_003907.wav|Hij is hier!' riep de Ambtman: 'en waar vinde ik hem? Zoo haast ik mij, hem op te zoeken en mij in zijne bescherming aan te bevelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003060.wav|De tuinman mag het gras vegen zooveel hij wil en de bladeren in volle wagens pakken en wegkruien, nog blijven zij een voet hoog liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000600.wav|Ja,' voegde de luitenant er bij, 'het is wel jammer. We hebben in die voorgalerij alleraangenaamst samengewoond.' 'Ik begrijp het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001062.wav|Noureddin had echter niet de minste gedachte op het antwoord, dat deze verstandige vrouw hem gaf. Heer, zeide zij, ik ben uwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001322.wav|Hy stelde voor dat die achtbare heeren welke de vergadering hadden verlaten teruggeroepen zouden worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_005180.wav|De oudste juffrouw Willis breide altijd, de tweede teekende, de beide anderen speelden quatre mains op de piano. Zij schenen geen afzonderlijk bestaan te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002360.wav|Een week later dreef het lichaam naar den kant der rivier, mijlen landwaarts in; het was een gezwollen misvormde klomp|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002510.wav|En zoo was hem zijn denken aan Hélène De Vicq alleen teedere belangstelling in eene vrouw, die hij bizonder zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001124.wav|Die brief moest een gemene leugen wezen, en zijzelve was schuldig omdat ze Betsy en haar man verdacht Ze zou en ze moest zich ertegen verzetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003608.wav|Overigens daarvan later, ik ben als een uitgehongerde, wie men een rijk middagmaal heeft voorgezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000158.wav|tot geheel hij genezen zoû zijn. Want een sluier bleef over zijn brein gespreid en hief zich niet over zijn heugenis: hij had vergeten|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000039.wav|meer nog, ze moet waken voor de naleving der wet, die onder strenge strafbepalingen verbiedt, aan de Indianen alcoholische dranken te verkoopen. Van nu af zullen we telkens bij de stations Indianen aantreffen|5809|neutral
+wavs/train_2450_8485_003153.wav|Hoor, Held! Het booze Gebeeste, met den monstermuil, snorkt zijn verzadigingsroes uit in het hol, dat hij groef|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002841.wav|en bezig om uit een voor hem liggenden foliant, onderwijs te geven aan een knaap van ongeveer dertien- of veertienjarigen leeftijd. Doch wat op het tijdstip|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006654.wav|hoe kunt gij zoo iets zeggen, terwijl gij zelve wel weet, dat gij het niet meent? Al hadt gij op sterven gelegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000579.wav|Ben ik hier in de gevangenis; zijt gij mijn cipier?' vroeg hij, starende op de kale, kille wanden, en richtte zich op in woeste ontzetting, waardoor het kussen aan zijn hoofd ontviel en de mantel weggleed van zijne leden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_000920.wav|en alle aanwezigen zeiden, dat de twist op een voor beide partijen hoogst eervolle wijze was gevoerd en bijgelegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000750.wav|In de Indiën zijn dergelijke moerassen; het water schijnt buitengewoon, onverklaarbaar, golvend zonder dat er wind is, bewogen waar het stil moest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001359.wav|de heerschappij van Rudolf Brox. Zij vond, dat Cornélie het zich moeilijk maakte. In den kring, waarin Urania leefde, wankelde haar gevoel van maatschappelijke zedelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001572.wav|Een jaar te voren zoude het kasteel van Wassenaar gewis een gastvrij onthaal aan het luisterrijke jachtgezelschap hebben verleend; maar de dood van den Baanderheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001314.wav|Dat was eene vloot, eene oorlogsvloot binnen Leiden! Wie had het ooit kunnen denken, dat die eenvoudige vrachtschuiten nog eenmaal in kleine oorlogsbodems zouden herschapen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003590.wav|om niet te weten, dat zy zeer goed beseffen zal, hoe zoodanig verzet het vermoeden zoû kunnen opwekken, dat haar betuiging van zoo even maar een uitvlucht ware|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002574.wav|Urania schrikte voor dat breken met alle conventie, maar zij beschouwde haar vriendin als een vrouw, die dingen mocht doen, die een ander niet doen mocht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001212.wav|de pittige vogeloogjes en schudde het bibberend vogelhoofd, zoo dat het oude-dames-kapotje scheef danste op het dunne haar en, bijna struikelend over de poes, heesch zij zich met schokjes en stampjes de trap op, om naar moeder te gaan|1666|neutral
+wavs/train_1724_4315_002263.wav|Vele menschen zijn van oordeel, dat ondervinding in naauwe betrekking tot het aantal jaren staat; dat elk oud mensch een monument is van ondervinding, van groote gebeurtenissen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004495.wav|Bedevaarten naar Onze Lieve Vrouwe van Kevelaar en van Scherpenheuvel, ruime giften aan kloosters en kapellen, alles was beproefd geweest, om den zegen des hemels op dezen echt te verkrijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000439.wav|en geschiedvorscher beiden! reesde ik niet, van uw geduld te veel te vergen, ik zou u in de nabijheid van otmarsum de velden wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001677.wav|had de vrouw gevraagd, of ze in de volgende gemeente niet naar haar broer zouden willen gaan. En ze zei hun hoe hij heette, en waar hij woonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001313.wav|Neen, dokter, dat is het niet, antwoordde Tom, want het ding is maar van tin. En Tom ontdeed zyn liefde-beker van zijn omhulsel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000706.wav|En: 'De Heere is goed dengenen, die Hem verwachten, der ziele, die Hem zoekt'? Ach ja, zoeken deed Herman wel. maar toch. de vader dorst niet gelooven|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003686.wav|hare provisiekamers en andere dingen, waarover de nicht het beheer zou aanvaarden, en gaf zoovele regelen, waarschuwingen en aanwijzingen|2450|neutral
+wavs/train_3024_2211_000018.wav|Zij moet ook nuttig worden, zei hij, en zoo gezegd, zoo gedaan! Maar sedert jaar en dag leed de koning van het land aan de diepste zwaarmoedigheid|3024|neutral
+wavs/train_2450_8485_000680.wav|Vol stille smart dacht de Held aan Admete en somber en zwaar leunde hij op den knots, die hem steunde in den oksel|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001613.wav|nogmaals zag hy, met zijn doordringenden, schijnbaar zoo openhartigen blik, den armen Ritmeester aan, die zwijgend voor zich keek en met de tressen van zijn degenhanger speelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001536.wav|vrouw Van Rooien, zei hij. De stem klonk gesmoord, doch volstrekt niet onvriendelijk. Vrouw Van Rooien vond, dat Domenee juist van pas kwam|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000596.wav|die mij het bewijs waren, hoeveel zij er onder leed. Maar bij zulk een goed en zacht karakter duurt het verdriet niet lang|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001069.wav|Hij fluistert Gottlieb wat in, en deze zich over Tell buigend, vraagt hem: Wat is dat voor een storm? De föhn! is het korte antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000766.wav|En nu? De aangezichten stonden opgewekt en hier en daar klonk zelfs een vroolijk liedeken, waarin een Duc d'Alv of Koning Filips het zwaar te verantwoorden had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001689.wav|Met die inleiding kwam Bella op Lize's verzoek van geheimhouding, sprak op kiesche wijze van die valsche beschuldiging en de herroeping daarvan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004954.wav|Wij hebben al gedaan wat wij kunnen. Het vuur brandt van zelf uit, en zelfs de hoeken, die het niet heeft bereikt, zijn niets dan pum|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001086.wav|dat de toegang tot de meeste vertrekken van het of gesloten was, stond de roote aal open. ij vestigden eerst het oog op den oorgevel van het oud ebouw, dat tot deszelfs ingang strekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001320.wav|over de wortelvoeten der andere boomen, over het zwaar woekerende, vochtig mollige mos. Daar lag de jonge boom en zijn bladeren zongen niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004913.wav|schoven oom Gaspard, de meester en ik dichter naar elkander toe en lieten wij den ongelukkige op den grond aan zijn lot over|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001925.wav|et een hart vol gevoel voor het schoone, kon het niet missen, of reeds, bij het eerste gezigt, moest hij door het voortreffelijke der leest van getroffen worden, en|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001976.wav|en hij reikte hem opnieuw de hand, die de Ghiselles met zekere vervoering aannam, terwijl hij sprak: 'Zoo wij hier niet zoo goed als op den publieken weg waren, zou ik mij aan uwe voeten werpen, uit erkentenis voor zooveel|1724|neutral
+wavs/train_2450_9412_000144.wav|hier zijn de huissleutels; je kunt overal rondloopen en alles bekijken, maar alléén de deur waar deze kleine sleutel op past, mag je niet openen, dat verbied ik je op je leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004757.wav|waardoor hij onbewimpeld hare opperheerschappij in de keuken en de aanhoorigheden daarvan erkende. Hij slaagde naar wensch|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000349.wav|Ik wensch je samen een goeden avond.' Terwijl Kees en zijn gast in gesprek waren, zat mevrouw Herwijnen met een pijnlijken glimlach op het gelaat naar haar man te luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001653.wav|zooals mij daar in de gedachte komt, dan zal Noureddin voldoende gestraft en vernederd zijn, zonder dat gij hem uwe vergiffenis behoeft te onthouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000718.wav|Pratende, lachende en joelende bewoog zich de menigte rondom het veld of verdrong zich om de stellages, door rondreizende kunstenmakers of kooplieden opgericht|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001103.wav|Ik dacht: steek die in je zakf Mevrouw Borne werd beurtelings bleek en rood van ergernis en schaamte 'Here, here' zuchtte ze in wanhoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000716.wav|De sultan vond den raad van den grootvizier goed. Hij wendde zich tot Aladdin's moeder en zeide na even nagedacht te hebben tot haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011349.wav|welk een nacht zij gehad en wat zij gedacht, gezegd en gezien hebben. Ondertusschen stapt een van de twee politiedienaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000463.wav|Jongen, riep hij, breng ons een' anderen schotel. Mijn beste gast, vervolgde hij, zich tot mijn' broeder wendende, neem dan toch iets van deze nieuwe spijze|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004531.wav|En een zuur verdiend kostje ook,' zeî Valentijn, de rondassier van het corps; de duivel verkneukelt zich er nu al aan, hoe hij er ons voor zal laten braden!' 'En dan|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_001412.wav|Boos!' herhaalde Klaasje, met aandoening: 'ik boos op u, van wien ik zoovele onverdiende blijken van goedheid ontvang, op u, wien ik nimmer zal kunnen vergelden wat u voor mij hebt gedaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000366.wav|Neen Het is nu dinsdagl Onthoud goed, dat als ik je iets opdraag in deze zaak, het altijd moet gedaan worden op dinsdag of vrijdag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001428.wav|de andere Jeanne. De oproeren doen in rooden, maar prachtigen glans al de zonderlingste eigenaardigheden van het Parijsche karakter uitkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004333.wav|Ziende dat de overigen zwegen, nam Van der Horst weder het woord op: 'Kom!' zeide hy, 'wy dienen toch tot eenig besluit te komen omtrent hetgeen wy door den Heer Buat zullen doen schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000740.wav|De eerste stuurman las het proces-verbaal en de getuigen teekenden het, als volmaakt overeenKomstig de waarheid. Hierop schraapte kapitein Gillops zyne keel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000588.wav|Ik ben niet Roomsch, zeide zij, glimlachende. — Laten wij het hier maar zijn, Katholiek. en getrouwd. In het woud zijn wij heidensch. en vrij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000538.wav|Hij kwam te laat by my, en daarna kwam hy te ongeregeld, dan dat ik hem van veel dienst kon zija|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000064.wav|De lustelooze oogen strak naar een bovenhoek der kamer gericht, rookte hij met langzame trekken. Van hem kwam het hooghartige zwijgen, waarin Berkie, onderworpen, zich schikte|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001539.wav|behoed hen! zij vergaan. Krachtige stem der natuur! Hoe schokt gij de harten der menschen|496|neutral
+wavs/train_1724_2259_000997.wav|Waar is de bezetting, die zich aan mij zou overgeven? Doch Bertha wees kalm op de vijftien mannen, die haar omringden, en zeide: Ziehier de geheele bezetting. Bedriegen ligt niet in mijn karakter|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001280.wav|En ik wou hem net gaan vertellen, dat Julie lijdend was, toen Mina aankwam en Smidt van me overnam. Natuurlijk ben ik toen nog even naar boven gerend, en om de deur van Julie's kamer jubelde ik: 'Hij is er zeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000231.wav|en ik zal er wel niet behoeven bij te voegen, dat ze toen alien stil hun gang gingen. Na tweeen krijgen ze permissie om wat te zingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001747.wav|ik ben opgehouden geworden by den Heer Ontfanger-Generaal. - Maar verhaal my eens, Van Espenblad! welke gewichtige besoigne hadt gy toch met dat knaapjen, dat gy van zijn spel afgeroepen hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003085.wav|Dat staat er waarlijk in, zeide Gashford, metdezelfde verbazing. Het is waarlijk een zonderling geval. Hoe komt gij aan dit papier, goede vriend|2450|neutral
+wavs/train_2951_2211_000186.wav|Aan den knecht, die zijn laarzen moest poetsen, kwam het wel is waar voor, dat het verschrikkelijk oude laarzen voor zulk een rijk heer waren; maar hij had ook nog geen nieuwe gekocht|2951|neutral
+wavs/train_2450_7371_001318.wav|wel, hernam de knaap hevig. Het is mijn weg, en mijn weg is de uwe. Zij had zijne hand nog niet losgelaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003432.wav|onze barmhartigheid verafschuwen, hunne hoofden voor ons verbergen, en ons beschamen door in ons midden van honger te sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001771.wav|Zoo gij lust hebt, om te zien, hoe die voortreffelijke kunst hier geoefend wordt, zal ik u gaarne eens bij den Drukker ROOMAN geleiden.' 'Indien, zeide|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002449.wav|Zijne particuliere bezittingen hebben waarde genoeg, maar zij liggen onder sequester op verzoek zijner talrijke schuldeischers, en zoolang hij in onmin leeft met zijn oom, zal dat wel zoo blijven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_001770.wav|en ik ben, natuurljjk, byzonder en zeer sterk verlangend alles te vernemen. Natuurljjk, hernam de heer Lorry|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001926.wav|De waarheid was dat haar man niets dacht en juist iets in het midden wilde brengen, toen zij hare korte rede besloot: 'Denk maar eens; dit is de eenige wijze om fortuin te maken en ik wensch u dit van harte toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_006756.wav|en een snaterachtig jongmensch, mijnheer Quale geheeten, met groote blinkende knobbels aan de slapen en af zijn haar naar het achterhoofd gekamd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003691.wav|Wél moogt gij dat zeggen, waardige man,' hernam hij, 'en het bewijs daarvoor levert Juliaan maar al te klaar. Hij bezit een groot gemak om de leugen met één zwaai tot waarheid om te scheppen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000110.wav|waarna hij, na een handdruk gewisseld te hebben met Veneering als Veneering, nog eens de hand drukt van Twemlow als Twemlow|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000169.wav|Gelukkig was Lady Middleton's moeder voor een uurtje aangekomen, en daar zij een heel vroolijke en lieve vrouw was, hoopte hij, dat de jonge dames zich niet zoo erg zouden vervelen als zij nu wel moesten verwachten|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_004420.wav|maar Eva schijnt zich altijd met ieder die haar nabijkomt gelijk te willen stellen. Het is iets vreemds in dat kind. Ik heb haar dat nooit kunnen afwennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002054.wav|Wie weet?' dacht hy; 'het geld dat ik van Nyssen ontfangen heb, zal my misschien zijn rente opleveren en in staat stellen mijn schuld af te doen by Van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001093.wav|en gaf zooveel te kennen, als dat de man, tot wien het gericht was, er zich ten hoogste mede vereerd moest achten en dat een weigering kwalijk zou worden opgenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002135.wav|getuig, dat ik van dit uur af doen zal wat één man kan doen, om dezen vloek der slavernij uit mijn land te drijven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001858.wav|Wat drommel, hij was nog een jonge man, ook al begon zijn dik haar te grijzen. Hij had zijn vrouw getrouwd, uit eer, maar ze was oud, ze was heel oud. Er was eigenlijk iets belachelijks aan|1666|neutral
+wavs/train_2450_7472_002450.wav|als iets van juweel, klein, weinig, zorgvuldig bewaakt. De cavalerie is op dit oogenblik de ziel van Lipara|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000804.wav|Dat eens zijn moeder, wie hij het vroeg, geen tijd had gehad hem iets voor te lezen en te Louis Couperus, Metamorfoze zeggen wat het plaatje er boven beduidde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002619.wav|Aan het einde van het weiland stond de dikke boom, een eik op forschen, omvangrijken stam, als een ineengedrongen reus. Frédérique, Marianne, Henriette en de kinderen hadden zich reeds tusschen de uitschietende wortels neêrgevlijd, als tusschen de voeten van een kolos|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_004069.wav|en de handen op den rug, zeer bedaard en stil te luisteren. Hij is een zwaar gebouwd man, van middelbare jaren, met scherpe oogen en in het zwart gekleed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002169.wav|De wereld is een spiegel, die ieder mensch het beeld van zijn eigen gelaat weerkaatst. Frons|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005961.wav|mij en mijne vrouw daarentegen is zijn tegenwoordigheid lastig. Maar het is een beleediging voor hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005018.wav|en begin nutoch, mijn allerliefst gravinnetje, ik bid en smeek er u om bij alles wat maar suikerzoet kan wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003901.wav|Topsy: het is nog maar een korte poos dat ik bij u zal wezen. De ronde flikkerende oogen van het zwarte kind werden door tranen beneveld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000359.wav|Nelly aarzelde, en wees op het geval afnaar het westen; waarop de man vroeg, of zij eene stad meende, die hij noemde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006149.wav|In den geheelen omtrek was geen schepsel te ontdekken; noch het rollen van een rijtuig, noch het klappen met de zweep trof ons oor|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001398.wav|en tot de overtuiging is gekomen, dat hij, als hij hem niet dwarsboomde waar hij kon, even slecht of nog erger zou zijn als hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002545.wav|maar ook een ander, dat reeds dadelijk een einde maakte aan de moeielijkheid, waarin ik mij bevond|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001552.wav|Ja, dat is waar, zei Gorgo. Maar, zooals ik u al zei, het is me niet meegeloopen. Ik vond Niels Holgerssons hoeve gauw genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004427.wav|hun thema niet loslieten en dat zelfs Alexei Alexandrowitsch zich opgewekt gevoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005302.wav|om hem handkussen na te werpen, tot hij geheel verdwenen was, hoewel hij, toen hij eenmaal over den drempel was, geen enkele maal omkeek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003965.wav|met het onrecht en het leed, dat gij te lijden hebt, gij, hoe ook miskend, de kracht en het merg van dit eiland|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000261.wav|omstandig toe voorbereiden behoefde hij niet, en Paddeltje ook niet. Ze zouden gaan, zooals ze reilden en zeilden. Daar behoefde niet gepakt te worden en niet zenuwachtig in der haast nog eens nagegaan, of er temet iets vergeten was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007463.wav|Wat dezen jonkmart. betreft, Mylord! hij ziet er zoo verstandig en bedaard uit, als ik iemand ken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000969.wav|Wat is dat? hernam Andries tegen den onbekende, terwijl hij, de beenen wijd uiteenzette, de linkerhand in de zijde bracht, en met de rechterhand zijn mes op- en nederwierp|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_006347.wav|wij gingen steegjes en poorten en kronkelende straten door, en het scheen me toe, dat verscheidene huizen op het punt waren van in te storten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001597.wav|ik had een blijden groet over voor elken boer of daglooner, die langs den weg zijn zomerarbeid verrichtte, een paar duiten voor ieder kind, dat op de bloote voeten voor mij uitliep en over de greppen duikelde om mijn liefdadigheid op te wekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004647.wav|waarom zou papa niet met ons op reis gaan? vroeg Kitty. Dat is voor papa en voor ons veel aangenamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005232.wav|De tafel was gedekt en voorzien met brood en boter, borden en glazen, eene bierkruik en|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006356.wav|uit vrees dat zij die van Lord Verisopht, of, wat nog erger was, de onbeschaamde blikken van Sir Mulberry zou ontmoeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000878.wav|Zij durfde niet in de kamer komen 'Ga jij niet slapen, Bets' vroeg tante 'Neen, ik blijf hier|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003094.wav|Eilieve! wees dus zoo goed, en ga zelf naar den Notaris. Het is beter dat UEd. er heengaat, dan ik of een ander; want uw titel als Meester in de Rechten zal nog eenigen invloed bij hem hebben, ingeval hij eens koppig ware en geen ongelijk wilde erkennen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005363.wav|maar de muziek en de manier waarop die gezongen werd, scheen hem zeer aan te doen, vooral wanneer St. Clare de roerendste gedeelten zong|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005531.wav|ga in den hoek staan met uw neus tegen den muur, en gij Zerbino moet op hem passen; als hij zich beweegt, geef hem dan maar een flinken klap|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000392.wav|Allen geleiden Augusta naar het gereedstaande rijtuig, en na een kort afscheid en een wel thuis rolt het den weg op, die daghelder verlicht is door de maan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000580.wav|Gij houdt immers veel van de schoonheden der natuur? zeide Quilp gr'y'nzend. Vindt gij het hier niet lief|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001373.wav|toch begreep zij spoedig, dat Eckbert onschuldig was aan hun bezoek, en zij raakte weer in haar goed humeur, tot groote blijdschap van Witgensteyn, die zich eenigszins over de stoornis troostte|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_006298.wav|de eene week na de andere, eentonig, onveranderlijk, vast als op een beeld., Het ergste van de zaak was, dat hare opmerkzaamheid van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005731.wav|de Afrikaan, uit eeuwen van onderdrukking, slavernij, onkunde, arbeid en ondeugd geboren|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000635.wav|in de koude maanden iets aantrekkelijks, iets plechtigs, iets kalm verhevens. Indien deze bevroren ruiten het maar wat beter wilden gedoogen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000819.wav|Ik heb altijd met aandacht je rapporten over hem aangehoord, bootsman; ze waren gunstig, zelfs meer dan dat. Blijf-je bij je meening, bootsman?' 'Ja zeker, schipper|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010956.wav|Zij komen langzaam vooruit en kijken naar al die dingen. De kat blijft op dezelfde plek staan blazen tegen iets, dat tusschen de twee stoelen op den grond ligt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002553.wav|omdat daar alles zoo netjes en ordelijk toegaat. K Is het geen verblijdend bewijs, als de gezagvoerders verklaren: Wij kunnen van uwe jongens niets meer verlangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002261.wav|Sophie triomfeerde. Zij dacht de scheiding, de uitbanning voltooid, maar zij vergat dat hare zuster kinderen had en dat het haars vaders vreugd en trots was een kleinzoon te bezitten, al uitte hij die gevoelens niet tegen haar|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002387.wav|dat een proost hier in Delsbo op een oudejaarsavond midden door het dichte bosch reed. Hij was te paard met zijn pelsjas aan, en een bonten muts op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005211.wav|dacht Alexei Alexandrowitsch in het geheel niet. Alle vrouwen, juist omdat zij vrouwen waren, stieten hem af|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008430.wav|dat het huwelijk haar lust en haar leven in vuilnis zou doen verkeeren, kortom, haar op zeer uitgebreide schaal vereenzelvigen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000301.wav|Bij het aanbreken van den avond werd zijn opgewondenheid zelfs pijnlijk. Stelt gij een blind vertrouwen in Holmes? vroeg hij. Ik heb hem eenige merkwaardige dingen zien doen|2450|neutral
+wavs/train_2506_3168_000031.wav|werd mij geantwoord dat er eenige gemeene woorden in voorkomen, een menigte ruwe uitdrukkingen in den mond van een liederlijken kerel en een al te nuchtere levenswijsheid in een gesprek tusschen vier jongelieden uit den deftigen stand|2506|neutral
+wavs/train_2450_8569_002287.wav|en honderdvoudig zijn kon, met anderen, maar niet de allerhoogste was met eene, met Eene. En al reeds dadelijk bereidde hij zich voor op tegenspraak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004643.wav|Ze hebben hem geraakt. Spoedig! Vervloekt wat bloed de jongen! Hierop werd hevig aan de schel getrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007871.wav|naar den tegenovergestelden hoek te kijken, en daarna zijn bril op te zetten en alle hoeken en gaten van het donkere winkeltje achter elkander met groote ooen op te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001163.wav|dat het kwade gevolgen voor hen hebben zal, dat zij zich met zulk een doel vereenigd hebben? Het recht is aan onze zijde|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001269.wav|Hier is de morillos van onze waardige Komeet; en als onze gast mag hij de eer hebben, er het eerste offer in te werpen. Largesse, nobles Seigneurs, largesse|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002318.wav|En eindelyk, de willekeurige beschikking over den arbeid en de eigendommen hunner onderhoorigen. De beide laatste bronnen van inkomsten vorderen eenige opheldering|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001945.wav|Ik hoop dat er voor mij ook wat bij is, zeide Suzanna, insgelijks oprijzende en zich nevens mij vervoegende. Zelfs Tante Letje kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en ik vond mij weldra door de geheele familie omringd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_002448.wav|Om de waarheid te zeggen, mochten de ouders van Fanny mij wel genoeg lijden als mensch, maar hadden er bepaald tegen dat ik haar man wierd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002568.wav|noch van Beverningk, noch eenen der leiders van de Staatsgezinde party verschoonde. Vlug, vernuftig, gevat, ook werkzaam wanneer het er op aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000518.wav|ag mijn oude, lieve adertje. e bent een schat, dat je zoo aan me hebt gedacht. k zou volkomen gelukkig zijn, wanneer er niet een klein wolkje aan den hemel dreigde: in ebruari beginnen de examens|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002248.wav|waarbij de koe slechts voorkwam als een soort van machine om het voeder te verwerken en winstgevend te maken. Hoewel hij van deze dingen sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007688.wav|Een verrassende geest in die vrouw, die alleen stond op de wereld, na zoo menig jaar van harden arbeid en karig leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005543.wav|die nu al zijn geld verloren had, volgde zijn meester naar buiten in den maneschijn, waar de lichtjes van de illuminatie flauwer werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000332.wav|alsof de nadering van den dood hem suet eene woeste geestverrukking vervulde, waar zijn zij dan te vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000714.wav|Onze Maatschappij bloeide in hare nieuwe gedaante. Wij werden bekend als vrydenkers en radicalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_002625.wav|Slackbridge lachte, sloeg zijne armen over elkaar en zette met een gefronst voorhoofd een spottend gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002118.wav|Ja, Pietje heeft een negenoog!' De naaister is overbluft. Ik vrees dat zij verder een verdrietigen Vrijdag gehad heeft en dat zij bij zich zelve heeft overlegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003007.wav|Marius zweeg, ook zij zweeg een oogenblik; vervolgens riep zij: Zoo ik echter wilde, zou ik u wel dwingen verheugd te schijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000603.wav|Uwe meesteres, zeide hij, veroorlove mij, haar te doen opmerken, dat zij niet genoeg heeft nagedacht, over hetgeen zij van mij eischt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003552.wav|en daar, bij de met mos begroeide bank, waarop zij en Tom zoo dikwijls hadden zitten praten, zingen en lezen, daar was het grafje|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011362.wav|De vrouw, die zich niet weder op haar stoel had gezet, maar aarzelend, met de hand op de gebrokene leuning, bleef staan, zag mij aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004583.wav|maar langzaam te stappen over een bouwland, is toch beter dan dat warme werk op een stoffigen straatweg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000441.wav|Het pension was door Engelsche reiskennissen zeer aanbevolen aan Cornélie De Retz van Loo, die alleen in Italië reisde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000792.wav|Aladdin had intusschen, ofschoon hij aan lediggang gewoon was, sedert zijn avontuur met den Afrikaanschen toovenaar niet meer met jongelieden van zijn leeftijd gespeeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010336.wav|Kom mec, mijn moeder en Emmy zijn in de consistoriekamer. Jos Sedley was schitterend. Hij was dikker dan ooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001850.wav|Hebt gij veel pijn moeten lijden? vroeg hij, terwijl hij zich vooroverboog, en dezelfde hatelijke glimlach zich weer op zijn gezicht vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000981.wav|muziek de ziel en essence der wereld. En onder den glans dier muziek en van dat factice leven, de zichtbare mime der acteurs|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000616.wav|was het antwoord, en ik wil u ter betere overtuiging nog wel den brief van mynheer Graham laten zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001141.wav|alles was opgeruimd, tot November kwam met atmospherische en juridische nevelen om den molen weder aan den gang te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002536.wav|Den eersten keer, toen je me hebt ontmoet, toen was ik dood al. En herleven wil ik niet. Dat was haar brief|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002404.wav|de derde een hamer genomen, en zich zonder een woord te spreken voor de deur geplaatst. De oude was op het bed gebleven, en had slechts de oogen geopend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000808.wav|De twee jongens kropen nu achter elkander en bereikten, zonder door den schildwacht gezien te worden, de gracht. Reeds meer dan een half uur hadden ze|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000428.wav|liet hy een van zijne kinderen komen, en legde deszelfs haar in papillotten. Zoo bleef h nog lang in het leven|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_002170.wav|Zelfs de kleine Sietske begreep reeds dat God niet op-eenmaal om-den-wille van Jakob Claesz. den aard der Vuurlanders veranderen kon, en dat het hopen op Gods hulp den hoogsten graad van wanhoop aanduidt|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_001776.wav|Ge vertrekt morgenochtend. Ik geloof, dat er te zes uren een wagen vertrekt, die daar des avonds aankomt. Daarmede moet ge gaan. Hij zegt, dat er haast bij is|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001455.wav|Hij hoorde het stil aan; hij had de sensatie, dat het geen redeneering was die sloot; het was als gleed een spiegelbeeld der westersche beschaving langs hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002685.wav|Terwijl ik schreiende aan de borst mijner moeder, haar het verslag deed van het huiveringwekkend schouwspel dat ik had bijgewoond, kwam de baron zelf, dien wij nog te Brussel waanden, ons overvallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001530.wav|Ja, lees op, opdat we hooren welke schoone beloften ze ons komen brengen en welke gouden bergen ze beloven, klonk het van elders|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000569.wav|e schipper had het zeer wel geraden, reeds voor half vier uur na den middag, waren zij binnen de twee zware paalhoofden en het eerste voorwerp, dat, die aanhoudend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001455.wav|De handelaar werd vroeg en frisch wakker en kwam buiten om naar zijne levende waar te zien. Het was nu zijne beurt om verbijsterd rond te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008619.wav|en dat mijn tante geweldig haar neus wreef, als een onschuldig middel om haar ergernis over onze militaire vriendin lucht te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000678.wav|Luid was deverwonderingenoprecht de droefheid, waarmede het kleine garnizoen het bericht van den moord van hun kameraad|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004540.wav|Staandevoets had hij eene teug water uit zijne kruik gedronken, en scheen nu willens, wat melk te doen bij het gekruimelde brood dat zijn avondeten daarstelde; maar op eens bezon hij zich, nam maar een paar droge korsten en schoof den schotel|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000088.wav|Dat is niet waar! - Ik verzeker je! - Dat is niet waar! Verleden vondt je hun huis burgerlijk; eergisteren zei je nog, dat Van Saetzema er uitzag als een boer|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004867.wav|en daarom houd ik dat, wat ik geërfd heb en dat, wat ik daarbij verwerf, beide evenzeer in waarde|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001471.wav|Een eigenaardige glimlach speelde om den mond van den gouverneur, terwijl hij het boek opende bij de klacht van de arme Maria. Meta volgde gehoorzaam het lange grassprietje, dat haar onderwijzer gebruikte om bij te wijzen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_001309.wav|Zuchtend sloot hij de kist met de drie sleutels, die hij in een afzonderlijken ring aan den gordel droeg. Wat had een mensch toch zwaren strijd! Het viel den penghoeloe tegen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003103.wav|Hij zou komen, zij zou hem spreken en het scheen haar of zij door onzichtbare machten werd voortgestuwd op een hellend pad, of zij anders wilde dan zij handelde, maar onmachtig was den dwang van haar noodlot te ontgaan|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_001268.wav|Er zijn geen standen meer; niemand vraagt naar hetgeen hem past, ieder eeniglijk naar hetgeen hij betalen kan, en daarmeê gaat menigeen ver boven hetgeen hij vermag|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000767.wav|Dit zeggende nam hij het porceleinen, met zilver beslagen nachtblakertje op, dat voor hem stond, stak de waskaars op, schudde Maurits, die peinzend voor hem stond, lachende de hand, en begaf zich naar zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_000736.wav|en menige vreugd, die hij den jeugdigen van harte gunt, terughoudt omdat hij in zijne mannelijke wijsheid besluit: dat zij er eigenlijk nog te klein voor zijn, en er waarlijk nog niet aan zouden hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004430.wav|Nou Mevrouw! zoo as 'ezeid is; morgenavond kom ik toch hier met de vrouw om de kermis te zien, in dat geval zal ik de koeien Maandagavond of Dinsdag-ochtend hier bezurgen. In dat geval zal ik ze hier verwachten, zeide Tante|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001093.wav|zoo ver mijn blik in die blauwe diepte reikte, was alles stil en ledig: eenzaam en verlaten waren wij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010690.wav|op zeker oogenblik haar vuist tegen mij schudden, terwijl die toebereidselen plaats hadden en niemand anders naar haar keek. De zonneschijn kwam door het raampje naar binnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001170.wav|klopte hij nu Bartels op den schouder en sprak goêlijk: 'Zijt gerust! de vrouw heeft het goed gemaakt voor den gevangene en voor u. Het is geheel naar mijne intentie, dat men hem behoorlijk tracteeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001101.wav|Zij is de noordster gaan zoeken, en wanneer wij elkander zullen wederzien, en of wij elkander ooit op de wereld zullen wederzien, kan geen schepsel zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000125.wav|Ik hoop, dat ik er in de eerste twintig jaren niet dichter bij mag komen. Die blaaskaak! Gabriel klom weder op zijne kar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001360.wav|Hij ziet George aan tot hem de tranen in de oogen komen, en keert zich dan weder naar het venster. Neem mij niet kwalijk, Sir Leicester, zegt George, maar zoudt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006066.wav|die zij op den grond vormde, al hooger en hooger tegen de boomstammen rijzen, waarvan alleen de takken nog uitstaken boven de witte zee|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000366.wav|doch ik mag toch de hoop koesteren, dat zij mij zal toestaan die herinnering onzer jeugd nog weer eenigszins op te frisschen;' en daarop ging hij met eene mengeling van verwijt en gevoel voort|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001098.wav|Is het uwer waardig, Regina; is het billijkheid oefenen jegens mij, dat gij mij verantwoordelijk stelt voor al wat er rondom u wordt gepraat of gelasterd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_001695.wav|Het spreekt van zelve, dat men niet zal gedoogen dat Bromley by my blijft, die een Engelschman is, noch Heenvliet, die de verbeider is eener|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003508.wav|n ik weet wat dat zegt, liefste, antwoordde zij. Dan weet gij, lieveling, dat ik, toen ik in de kamer kwam, den naam van den jongen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000045.wav|En daar de kilte van het zonnesterven voorbij was, en de starrenacht buiten zwoel werd, wierp hij de ramen weêr open, ademde op, en zette zich, bij zijn goed brandende lamp, aan zijn groote tafel|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_001955.wav|sloeg het eene been over het andere, trok de handschoenen aan en verdween in een oogenblik achter den naasten hoek der straat|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002937.wav|Voor het eerste gelid reed de vaandrager met de grote Standaard van Navarra. Robert, Graaf van Artois, Opperveldheer des legers, had de middenbende onder zijn bevel genomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_002444.wav|En zij hoorde hem zeggen, dat hij haar helpen zoû. Dat het niets was, haar angst. Dat die man geen macht over haar had. Dat hij nooit macht over haar zoû hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001613.wav|Zeg eens, Termeer, hou je van me?' Ik voelde mijn schuchterheid wijken, misschien doordat zij me niet meer aankeek; roerloos in de donker bruine bargkap turend antwoordde ik bijna flink|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_008497.wav|die in zijn handen wreef, met zijn bevende hoofd knikte, met zijn tranende oogen wenkte, en met zijn piepende stem uitriep|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005055.wav|en van plan was te doen, juffrouw, spreek ik geen woord. Ik heb niets beloofd, en laat u zelf er over oordeelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008303.wav|Is spoedig na je vertrek afgereisd en was sinds dien tijd geen enkele maal te Moskou. Weet je, Kostja, ik wil je de waarheid zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003798.wav|en na vruchtloos gewacht te hebben dat hij er weder uit zou komen, besloot hij eindelijk er eenige bezigheid te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008306.wav|ooit had gezien; ook wist geen mensch waar zij woonde, hoewel juffrouw Gamp, naar haar eigen zeggen, geregeld met haar scheen om te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001440.wav|dat de zwanen haar hulp noodig hadden, was ze dadelijk naar de Hjälstabaai gegaan. Ze kwam daar met den troep tegen den avond, en zag dadelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000688.wav|was een heer, het verzameld gezelschap overwaard. Hij had een gezigt, te dom om er iets van te zeggen, en eene plunje, waarvan de gaten en lappen te zeer boven de oorspronkelijke stof de overhand hadden, om er ook veel van te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000441.wav|waar wij in handen van wilden waren gevallen. Maar die zwarten, zeiden zij, zijn menscheneters. Door welk wonder zijt gij aan hunne wreedheid ontkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001517.wav|en bovenal aan den vroegtijdigen dood van haren vader, dat zij zich 'er niet hevig had tegen aangekant, dat haar zoon bij de Gereformeerden en niet bij de Luterschen gedoopt werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000838.wav|zoo ook de geringste straal van hoop door hem als de morgenstond eener blijde toekomst verwelkomd wordt: en de omstandigheid alleen, dat de Heer Blaek mij om geheimhouding verzocht had van hetgeen er tusschen hem en Van Lintz was voorgevallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000210.wav|dat ze hem niet kon danken of iets anders tegen hem zeggen, maar naar binnen vloog en de deur hard toesloeg. Ze meende te zien, dat de dwerg|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000758.wav|daar spreiden zij haar rooskleurige vleugelen uit, die met het dalen der zon gedurig schitterender worden en een gloed over de hooge Alpen verspreiden; de menschen noemen dat|2506|neutral
+wavs/train_2450_10646_000592.wav|ijne dochter was niet weinig in haar scchik eene reisgenoote aan te treffen, en men ging nu het overige van het drijvend houten eiland bezigtigen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000688.wav|uitgenomen de humoristen zelve; ieder hunner zal een goelijken oom en een onnoozelen neef hebben|496|neutral
+wavs/train_2450_10876_000088.wav|waarvan toen maar weinige muren meer overig waren, als om tot een gedenkstuk te blijven strekken, hoe daar, bij het berucht beleg van Haarlem, de zoon van ALVA zijn hoofdkwartier hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004154.wav|Hadt gy dan nog iemand, buiten my, hier ververwacht?' vroeg deze. 'Verwacht?. buiten u.' herhaalde Buat: 'ik begrijp uw meening niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003333.wav|Uwe gevoelens strekken u tot eer. U bent jong, moge u nimmer uwe gevoelens overleven! Indien mij dat overkwam, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001769.wav|mijn schoeisel was door het lange gaan geheel versleten, zoodat ik gedwongen was barrevoets te gaan; en mijne kleederen hingen mij als lompen bij het lijf|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006646.wav|die uw tegenwoordige betrekking u oplegt, en, tot belooning van uw trouw en uw vele uitmuntende hoedanigheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000632.wav|met behoorlijke plechtigheid was aangeboden, begreep zij, dsX de lucht van die bloemen de oorzaak van hare onpasselijkheid was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004825.wav|Dat was zeker eene kans voor mij geweest, antwoordt de ca valerist, half schertsend, half ernstig; maar nu zal ik nooit een geregeld en ordentelijk man worden. De weduwe van|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000721.wav|Maar als je je zelf door de Duinkerker kapers heengeslagen en het vrije leven van de zee achter je rug had net als Paddeltje, was het een heel stuk werk, om daar weer onder de plak en de roede van den meester te gaan zitten|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000260.wav|verhaalde vlak op alles, zoo als het gebeurd was, zonder eenige omwegen te maken, waarop vader BLOMMESTEYN hem eene zeer lakonische vermaning toevoegde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001280.wav|Door zoogenaamde Gode welgevallige werken, door boete en vasten en dergelijke zijn ziel te redden, zeide de gravin|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000183.wav|Weet-je, dat ik een landje heb gekocht?' 'Dat heb ik gehoord.' 'Ik ga er rustig wonen; uit de zaken heb ik me ook teruggetrokken.' Bram knikte; Pa|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009819.wav|Ik, mijnheer Carstone? — Genoeg om te weten wat zijne oogmerken waren. Zijn onze belangen met elkander strijdig, of niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007547.wav|De oude dame, die, wanneer er over dit onderwerp werd gesproken, veel minder doof was dan anders, knikte toestemmend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_002425.wav|Monseigneur was de meeste avonden op een p e t i t s o u p e r, in het meest bekoorlijke gezelschap. Monseigneur|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000072.wav|opnieuw gezoold zijn geworden. Nu wil ik u niet langer van uw beroepsbezigheden afhouden, Watson. Vandaag zal ik niets meer doen, eer ik antwoord heb op mijn advertentie. Maar gij zoudt mij zeer veel genoegen doen|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000139.wav|Ja, zie je, Grootpapa leeft in zijn boeken, en geeft niet veel om de buitenwereld. Mijnheer Brooke, mijn gouverneur, woont hier niet in huis, en ik heb niemand om met mij te loopen, dus blijf ik maar thuis en breng, zoo goed en zoo kwaad het kan, mijn tijd door|1666|neutral
+wavs/train_2450_8202_000383.wav|Hij scheen dat nu te willen goed maken en haar niet meer te komen bezoeken zonder hare toestemming. Zijn mystiek gesprek aan dat diner. En mevrouw Hijdrecht|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001435.wav|Ja, zij genoot bij Van Naghel en Bertha; zij genoot, dat haar schoonzoon een hooge plaats in de maatschappij innam, zooals haar man indertijd ook had gedaan; zij genoot van het solide, degelijke, officieele huis|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000319.wav|van de toepassing zijner ontdekking op de telegraphie, toen hij voor het eerst zag, dat de magneetnaald afwijkt onder den invloed der elektriciteit|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003473.wav|Hij, van wien men zegt, dat hij ingeroeste familietwisten heeft bijgelegd en lieden bijeengebracht, die uit haat en wrok elkander en zich zelven ten verderve voerden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000964.wav|dat wist ik niet, maar, daar de letters, waarmede de naam van de stad geschreven was, op de kaart vrij groot waren, moest ik mijn kaart wel gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001666.wav|Ik weet toch wel dat hij ook drinken zal, zeide zij nu. Neen, men heeft er voor ingestaan dat hij vroom en nuchter is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000694.wav|De klok werd geluid, en wie nog krachten had zich zoover voort te sleepen, begaf zich naar het stadhuis. Daar verscheen Van Hout met een geopend briefje in de hand.|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003615.wav|Langzaam dronk ze. Ach, als ze maar hielpen. Het was zoo dikwijls tevergeefs geweest in den laatsten tijd. Zij was moê van haren langen dag van niets doen en halven waanzin, en zij wilde zich vroeg ter ruste leggen|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_004286.wav|maar toch twijfelde zij onwillekeurig, of Anna ook werkelijk gelukkig was. Maar Wronsky scheen daaraan niet te twijfelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011326.wav|als ik hier een vriend heb, die mijn echtgenoot hoogacht, of die ooit iets om mij gegeven heeft, en die iets weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001917.wav|en de jongen wreekte zich door op zijn hoofd te gaan staan, zoolang hij zijn meester op het water zien kon.|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002784.wav|Jonker Leopold van Zonshoven aan Mr. Willem Verheyst. Al had ik niet beloofd u een getrouw verslag te doen, beste Willem! van mijn wedervaren en bevindingen op mijn avontuurlijken tocht ter verovering eener bruid|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000392.wav|waaromtrent de Gids zegt, dat dekunstenaareerst van plan was om het naakter voor te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000043.wav|had hij dezelfde gevolgtrekking gemaakt, die ik in zijn geval zou maken en dienovereenkomstig had gehandeld. En wat zou hij gedaan hebben, als hij ons had overvallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000432.wav|maar eensklaps kwam de meid binnen stuiven met den ijsselijken kreet van 'brand! brand!. op de voorkamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004995.wav|vader Tom, ik kan niet bidden! Ik wenschte dat ik het kon. Ik heb nooit gebeden sedert mijne kinderen verkocht werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001353.wav|dat gij een begenadigd man zijt, die door een' hoogeren geest geleid wordt; doch veroorloof mij in krijgszaken van u te mogen verschillen. Wie zullen den overtocht dekken, zoo allen te water gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000112.wav|van Maurits Lijnslager stand niet behaagt,' zeide hij, haar de omtrekken vertoonende, 'zeg het mij. want waarom zou ik eene beminnelijke schoonheid niet in die gestalte plaatsen, die haar zelf de bevalligste schijnt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005554.wav|Volstrekt niet; maar ik hoop er beter mede bekend te worden. Ik stel heel veel belang in de ongelukkige bewoners. Ha|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000793.wav|maar hij blijft aan zichzelven overgelaten; dit geeft onaangename voorstellingen. Ook begraaft men den doode niet; veeleer bergt men hem weg|2450|neutral
+wavs/train_1085_2211_000019.wav|Ik zeg maar niets! zei de oude koning, ik ga altijd maar stil mijn gang en denk er het mijne van! Nu was het om den sprong te doen|1085|neutral
+wavs/train_1724_1297_001265.wav|Na alles wat ik later heb ondervonden, moet ik onderstellen, dat leedwezen over de grievende teleurstelling die zijne koelheid haar veroorzaakte, de laatste levensuren mijner moeder heeft vergald, zoo niet haar dood heeft verhaast|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000905.wav|Nu, meneer. En daarom onderzocht ik het document, zooals gij te recht hebt vermoed Behoorlijk opgemaakt met de noodige getuigen. Kort en bondig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000073.wav|En in den stryd der zustertrouw Onwrikbaar pal te staan, Werd thans gesmoord door droef gepeins, De moed ontzonk haar hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000039.wav|ulk een 'kam' bestaat uit een groot aantal hevels, digt naast elkander geplaatst, waar de draden van de ketting doorheen zijn gestoken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001345.wav|Amelia dankte mij met een handdruk voor dezen wensch, en wij spraken geen woord verder, totdat de schipper, zijn hoofd naar binnen stekende, ons welkom te Amsterdam! deed hooren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006327.wav|haar, voor wie ik het leven zou willen laten, om haar een enkel uur van geluk te verscharTen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000689.wav|Een plaag voor de buren, maar een stumperd; ik geef hem wel af en toe ereis een boterham of een kliekje, omdat hij er soms zoo akelig hongerig uitziet; maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000401.wav|om in weelderigen tooi de ruwe gevels te bedekken en in rijke festoenen neêr te hangen langs de kleine vensters en de kunstelooze deuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007212.wav|en te dien einde met zijn zakmes had verbreed, zoodat hij niet alleen hooren, maar ook wat er voorviel duidelijk zien kon.|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001073.wav|Zeker lachten ze mij uit; maar als ze ook eens rondvertelden, dat ik niet wel bij het hoofd was! Die mogelijkheid joeg me op een goede dag tamelijk vroeg het bed uit en bracht er me toe weer aan de table d' hôtes te gaan eten|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001148.wav|liefst maar bij zijn opinie neer; vreesden zijn geheimzinnigen invloed, die juist het grootst was door de omstandigheid, dat iedereen eraan en erin geloofde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003315.wav|Wat zal ik u zeggen?' hernam Gourville, de schouders ophalende: 'Arlington is geen jongeling meer, die alles aan zijn liefde offert, en by hem zal wel de staatszucht het hoogste woord voeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000087.wav|Hugh gehoorzaamde, maar vond goed, om vlak voor het wagentje te blijven, en bestendig om te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005903.wav|ik weet wat dat beduiden moet en gij zult mij geene schande aandoen. f Het beduidt niets anders dan wat ik gezegd heb, Karel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000502.wav|De meesten hadden de kooi opgezocht, maar Frits en Suze stonden nog steeds op het plekje, waar zij de zon in de nevelen, die over de zee hingen, hadden zien ondergaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002715.wav|en aandoenlijken brief aan juffrouw Pinkerton, waarin hij de wees aan haar hoede toevertrouwde, en aldus daalde hij ten grave|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002365.wav|eindigde met een minnelijke schikking met zijn schoonzuster te treffen en haar een zeer kleine som voor haar jongetje te overhandigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009900.wav|Wat steeg er? vroeg ik. Haar verdriet, antwoordde Traddles, heel ernstig kijkend. Haar aandoeningen. Zooals ik u vroeger al eens gezegd heb|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002388.wav|hij moet zich bedrogen hebben, en niet geweten, wat hij zeide. Hij zal, zoo hij geneest, hetgeen God geve, zijn verklaring herroepen, daar is geen twijfel aan. De geïnculpeerde heeft gelijk, zeide de Voorzitter|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000368.wav|De Afrikaansche toovenaar, vol hoop op zijn vermeend geluk, liep niet maar vloog om zijn zevenjarigen wijn te halen, en kwam zeer spoedig terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001635.wav|aanzienlijke bedieningen hadden bekleed, waren hun inkomsten niet weinig ingekrompen en de noodzakelijkheid ontstaan om vele der vaste goederen, waaruit hun vermogen grootendeels bestond, met hypotheek te bezwaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000392.wav|haan draaide zich fier om, en keerde zich tot den hond. Waarom, vroeg hij op stouten toon, zou dit mij heden minder geoorloofd zijn, dan op andere dagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000965.wav|En nu had zij als gewoonlijk nog even op zijn knie gezeten, den arm om zijn hals, vroolijk snappend over al het heerlijke van een prettig uitstapje, misschien wel een klein|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002116.wav|Je wilt mij omkoopen? Neen, brommen zal hij, al zou het mij vijftig pond kosten. En in eene gevangenis, niet weer in een verbeterhuis, daaruit kunnen ze zoo gemakkelijk niet ontsnappen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000186.wav|dat haar haar eene verwarde knot was, die van achteren altijd losging, en die zij altoos eerst moest opdraaien eer zij iets anders ging doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000307.wav|Dat gezegd hebbende, trok zij af; niet alleen omdat zij beleedigd was, maar ook omdat er niets meer te bekijken viel. Nu, ma,' zei Bella, met het overblijfisel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002950.wav|zelfs al had die taak moeite gekost. Evenwel maakte dit mij niet gelukkiger, want al had zij dien toon niet aangenomen alsof anderen over ons beschikten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004128.wav|Sylvius was de vriend mijner jeugd,' zeide Buat: 'en hy is toch geen vyand van onzen Staat. Wat ik hem geschreven heb, wil ik des noods op de daken verkondigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000431.wav|deze klapten luider dan vroeger en droegen hem krachtig van daar; en voordat het beest het recht wist, bevond het zich in een grooten tuin, waarin de vlierboomen geurden en hun lange, groene takken tot in het water|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003837.wav|en het was des te meer hinderlijk voor hem door de moeite, die men deed om het voor hem te verbergen. Hij dronk meer brandewijn dan gewoonlijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000644.wav|Men had gedacht dat zij haar rouw als voorwendsel zou nemen, om zich te excuseeren; maar nu zij dat niet had gedaan, haastte zich de vrouwelijke critiek, met de opmerkingen, dat zij haar rouw had behooren te verlichten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000590.wav|door het feit eener revolutionnaire omkeering, waaraan de hertog van Orleans geen persoonlijk deel had genomen. Hij was prins geboren en meende een gekozen koning te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002277.wav|Goddank! We krijgen hulp!' riepen de benarde mannen als uit één mond. Weer poogden ze, steeds wijkend, eenige schreden nader bij het bosch te komen. Een dreigend gehuil der onzichtbare wilden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000847.wav|kon er niet tegen, dat men hem verdacht ergens bang voor te zijn, en een oogenblik later zat hij op den rug van de raaf. Toen had Bataki hem naar Uppsala gebracht|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000020.wav|Van wie?' 'Van Pop.' 'Van Pop?! Heeft die een portret van Smidt?' Julie keek zoo mal. 'Ik dacht, dat het je niets meer schelen kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000710.wav|dit was te veel voor de beschroomde bewoners dezer straten, die slapen willen voor dat de zon ondergaat, en die zoo vroeg den domper op hun kaars zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006023.wav|en telkens luisterende, in de ver. beelding, dat hij hare voetstap hoorde, De zon ging onder|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002224.wav|EEN NACHT BIJ DEN BRANDER. Hoewel Haredale den vorigen nacht niet had gerust|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000288.wav|ik heb te Waterloo gesoupeerd, maar ik zal met pleizier een pijp met u rooken. Ik reikte hem mijn tabakszak toe. Hij ging tegenover mij zitten en rookte eenigen tijd rustig voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001356.wav|Hij meende zich echter verzekerd te mogen houden, dat niemand hem in de eenzame stegen, in den omtrek der straat Poliveau, zou volgen. Cosette ging naast hem zonder iets te vragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000603.wav|Een oogenblik later kwam deze binnen. Zijne bestoven kleederen bewezen duidelijk, dat hij snel gereden had, en ongetwijfeld moesten de tijdingen, die hij bracht, gewichtig zijn, dat hij aldus voor den Graaf durfde verschijnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001036.wav|Leve van der Does! klonk het hierop uit Van Schaecks mond, en het volk herhaalde dien juichkreet. Toen het volk vernomen had van welken inhoud de brieven der Glippers waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000089.wav|Dus moest Zerbino voorbeeldig gestraft worden. Maar daarvoor moest ik hem binnen mijn bereik hebben en dat was zoo gemakkelijk niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003446.wav|De plaats had nu dat woeste, havelooze voorkomen, waaruit blijkt, dat de zorg van een vroegeren eigenaar later geheel verwaarloosd is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000269.wav|Ik hoorde een geluid van slagen en dacht dat het een houthakker was, die bezig was een boom om te hakken. Ik zou niet hebben kunnen zeggen dat ik John Harmon heette|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008880.wav|alle van de eerste meesters; en zij gingen ook voor hooge prijzen van de hand iederen keer, als zij gekocht of verkocht werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001491.wav|Zoodra hij daarvan sprak, zeide zij tot den kapitein: Wat gij daarvan aan boord hebt, neem ik; laat ze dadelijk aan wal brengen, opdat wij den prijs kunnen vaststellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006698.wav|en als een antiek standbeeld daarop te blijven staan, tot het lukte het slot dicht te krijgen; toen verzocht Mercy hem een touw om haar koffer te binden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000298.wav|maar dearme sukkels waren krom van pyn en doodzwak, en slechts een hunner kon zoo ver kruipen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001162.wav|Een brief zonder adres, zonder naam, zonder dagteekening, zonder handteekening, dringend en onbaatzuchtig, een uit waarheden bestaand raadsel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000480.wav|Dank u. Ik ben u zeer verplicht dat gij mij die minuten van uw tijd hebt afgestaan. Toen de heer Milvey, die geene minuten meer overhad|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005593.wav|die ik ondervind, dat mij te knap is geweest. Maar ik ben er haar dankbaar voor. Ik dank er u voor, jufvrouw Bagnet, met al mijn hart en zooveel ik maar kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001453.wav|Sire, als de grijsaard met de hinde zag, dat de geest den koopman had gegrepen en hem zonder mededoogen wilde dooden, wierp hij zich aan de voeten van het monster|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000017.wav|Toch behoort op verre na niet al het lage, vaak door het IJselwater overstroomde land langs den weg aan de colonie|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000014.wav|Eindelijk richtte hij zich op uit zijne gebogen houding en gaf zijn dienaars een wenk. Weer klonk de muziek, doch nu niet wild en bruisend, maar zacht en droevig. Eene weemoedige stemming maakte zich van de aan wezigen meester|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000150.wav|De geleerden van beide partijen hadden er zich mede ingelaten en op physiologische en psychologische gronden er zich voor of tegen verklaard|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000654.wav|Lucy was van nature schrander; haar opmerkingen waren dikwijls juist en vermakelijk, en als gezelschap voor een half uurtje vond Elinor haar soms niet onaangenaam|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001026.wav|Door een groot getal ruiters gevolgd, boorde De Chatillon door de slagorde, en men begon boven het hoofd van de neerliggende Sporkyn te vechten, die dan ook welhaast de geest gaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000635.wav|en in den gordel, die hun kleed van gelooid gemzenleder om de heupen sloot, hing eene Germaansche aks of strijdbijl. De beenen waren tendeele bloot|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002280.wav|overtuigd, dat zijn vader, de voorvechter, gelijk mijnheer Gillenormand hem, wanneer hij goed geluimd was, noemde, hem niet beminde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001702.wav|Langs een omweg bereikte hij de straat Béthisy en ging naar den kant der Halles. Aan den hoek der straat des Bourdonnais waren geen lantaarns meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009347.wav|welke hij zelfs nu nog met zekere duidelijkheid kan noemen, en welke het alleen geldt, als hij aan zijne grijze haren rukt en zijne armen uitstrekt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000988.wav|Ik deed echter in den beginne noch het een noch het ander; want ik was van verrassing niet in staat een woord te spreken: ik zag dat zij ook onthutst was: het geraas der buien had haar waarschijnlijk belet, mij te hooren aankomen|1724|neutral
+wavs/train_7884_7242_000019.wav|Nimmer gehoord Heb ik het woord, Dat haar naar waarde eenen naam geven zal. Zij is mijn' Moeder, mijn' vreugde en mijn lust! Daar is geen' steê|7884|neutral
+wavs/train_1775_1747_000020.wav|Verwonderenswaardig is de hoogte der bedsteden, waarin dit reuzenvolk den zegen des slaaps geniet. Het zijn een soort van torens, welke zij met verscheidene trappen beklimmen|1775|neutral
+wavs/train_2450_4634_005955.wav|Dit zeggende, blies hij de kaars uit, deed zijne schoenen uit, en ging op den tast naar boven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002262.wav|De plaats waar de lampen bewaard worden, is misschien ingestort. Het kan dus lang duren eer men iets tot onze redding kan aanbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000160.wav|Hij kende haar oogen, haar voorhoofd, haar schoonheid, haar gestalte, haar gang, maar hij kende den klank harer stem niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003013.wav|Het was haar het liefst, als hij maar van zijne reizen ophaalde; zelve had ze hem toch niets te zeggen, en dus was zij het best beveiligd tegen de uiting zijner gevoelens, waarop zij geen antwoord had te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_003759.wav|Toch had ik spoedig de kruin bereikt. Maar hoe ik ook om mij heen staarde en zocht, ik bespeurde nergens eenig licht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007571.wav|Het tweetal nam aan het tafeltjc bij den majoor plaats en begon een gesprek, waarvan hij wel het een en ander moest opvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001003.wav|en een bataljon Brunswijkers te zenden. De aanval van den rechtervleugel der Franschen tegen Papelotte diende eigenlijk om den linkervleugel der Engelschen omver te werpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000419.wav|e aron van teenvoorde begon met meer en meer stemverheffing te klagen over een aanslag wegens polderlasten, hem door zeker dijksbestuur te huis gezonden, en dien hij zwoer, nimmer te zullen betalen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002262.wav|Ik wacht uw tegenwoordigheid of uw gift, zoo ge zoo goed wilt zijn, en verzoek u de betuigingen van mijn eerbied te willen ontvangen, waarmede ik de eer heb te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002428.wav|Ik schijn wel een heel nutteloozen indruk te maken; antwoordde hij met een poging tot scherts. Iedereen vraagt me of ik weet wat ik doen zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003324.wav|en nu zag Arkel duidelijk, dat het een gouden haarnaald was van een kunstig maaksel, waaraan een kostbare parel hing. Hoe komt het juweel in de handen van dat dier? vroeg Arkel met|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000649.wav|Daar steeg een nieuw gejuich op. De twee galeien, die vooruit gezonden waren, kwamen aan de schans en de Zeeuwsche vrijbuiters werden door de Leidsche onder tranen en handdrukken verwelkomd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_002030.wav|Wanneer ik u bovendien al de aangenaamheden verhaalde, die hij mij onderweg gezegd heeft, zoudt gij niet verwonderd zijn dat ik hem aldus in bescherming neem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000812.wav|De vorst verliet dus in burgerkleeding zijn paleis met zijn groot-vizier Giafar en met Masrour, opperste|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000360.wav|was, gelijk wij vroeger gezien hebben, te Amsterdam bij eenen Juwelier geplaatst geworden om de negotie te leeren. Hij had aldaar zijne betrekkingen met de Remonstranten geenszins afgebroken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000009.wav|Als ik het hem dan ook nog eens zeg, zal hij er stellig zijne schouders nog wel meer onder zetten om alles te doen, wat in het belang der stad is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000843.wav|O ja, zei de vrouw. Waar dan? vroeg de wagenmaker. Bij mij, antwoordde de oude vrouw. Hij ontstelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010761.wav|dat nooit kon verouderen en zijn ouderdom gelukkig zou maken. Hoe, toen hij zich pas met dit ontwerp voor het geluk van anderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000483.wav|Kent ge mij? vroeg de chemist. Ik zou blijde zijn, antwoordde de andere, als ik kon zeggen neen! De chemist keek den man aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005749.wav|om zich in gedachten geheel van haar ouden metgezel af te zonderen. Of had dit al|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000226.wav|En zij moesten dikwijls samen op den zelfden stoomer getuurd hebben, fijn voortglijdend bijna aan den einder, als een uitgeknipt prentje|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002106.wav|En de oom, die mogelijk met dergelijke bedoeling de visite kwam maken, was veel te hooghartig om er op te zinspelen en te doen uitkomen, onder welke bekrompen omstandigheden zijn neef de militaire loopbaan betrad|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000533.wav|je hebt nog nooit zoo'n mankeliek deuntje gehoord. En als hij dàt doet dan is hij zielsbedroefd, dat weet ik wel.' Nu wanneer juffrouw Pippeling|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004869.wav|om zijn bedoeling te begrijpen, dan wel, of zij het kouder vond, wanneer zij stilstond dan wanneer zij voortliep, kan ik natuurlijk niet zeggen. Wel kan ik zeggen, dat Tom nauwelijks uitgesproken had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001689.wav|In geval er morgen eene proclamatie mocht komen, om op het vatten van hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004554.wav|en zijne nog niet geweken gramschap weder zakken en vat zijne pijp weder op. Wij spraken er over dat de oude Harmon een vriend van u was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008314.wav|schei uit, schei uit, ging juffrouw Wren voort. Het is altijd maar: schei uit en schei uit. Waarom doet gij het dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001055.wav|Gezant, opmerkzaam op al zpe bewegingen, begint onmiddellp met zyne steenen te scnermutselen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008812.wav|tHoe zal ik haar vader waarschuwen zonder het hem te verteUen? Hoe veel en hoe weinig kan ik hem zeggen? Ik. ik ben er geheel van in de war|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000809.wav|Weer gilde Bertha het uit, weer riep zij: 'nog eens!' en ijlde zij terug de hoogte op. Voor de derde, voor de vierde, en voor de vijfde maal galoppeerde Fokke den heuvel op, en telkens gunde Tonie hem een grooteren voorsprong|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_005359.wav|Weinig kan lang duren, als het zuinig gebruikt wordt, merkte Ralph op. Zij moet eens uitrekenen hoelang zij er mee kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000060.wav|en vooral in de verandering harer wezenstrekken, dat bij geen schaduw twijfel overbleef, of apitein was de gelukkige, de begunstigde man van haar hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002773.wav|Sedert negentien jaren heb ik op geen bed geslapen! Gij meent immers dat ik mag blijven? Gij zijt brave lieden. Ik heb trouwens geld, en zal goed betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005185.wav|maar vruchteloos bracht zij het eene aangestokene strootje voor en het andere na bij de pit: het vlammetje was uit eer de olie|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000523.wav|Toen men de poort inreed, geleek Eva, in hare woeste blijdschap, naar een vogeltje dat uit zijne kooi wil breken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000341.wav|Gek, ja, stapel zot ben ik na haar; en ik moet myn rol van Huichelaar spelen, om haar ooit zo naby te komen, dat ik haar kan inluisteren: ik bemin u. Vrouwen, Vrouwen|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_000920.wav|Eigenlijk was het toch te dwaas, dat gekibbel alleen om die honden! En zij hield zich behaagziek de diamanten spin tegen heur haar, tegen haar hals aan. IV|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_003203.wav|mijne Martha, mijne eenige, zooals ik toen meende, mijne onafscheidelijke vriendin voor het leven, toen. zij mevrouw Desvannes werd. Gij slaat uwe handen inéén van schrik en verbazing|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_006829.wav|maar daar hij eenige belangrijke papieren had na te zien, moesten zij het hem niet kwalijk nemen, dat hij een half uurtje naar zijn eigen kamer ging|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000048.wav|Op het bal kwam zij nu evenwel voortaan niet meer. Daar nu de prins zijne geliefde niet weder zag verschijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001110.wav|poogde zich zijn kleine hoekje te veroveren in het leven, waar hij het warm zoû hebben voor Louis Couperus, Metamorfoze zijn eigen lichaam, en dan dacht hij verder|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000025.wav|Nu, dat hare ijdelheid dood was, was zij een vrouw van de wereld, die de wereld vermoeiend en lastig vond en zich met de wereld niet bemoeide, en alleen maar behoefte had aan sympathie en zacht|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_000261.wav|terop gaat zitten. Ik vrees, dat anders een van de jongens er af zal vallen, en dan zijn er twintig pond per jaar naar de maan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000556.wav|Toen bespeurde hij, dat de man, die tot hem sprak, er verschrikkelijk uitzag. Tot op dezen oogenblik had hij, in de bedwelming zijner vreugd, deze vreeselijke bleekheid niet opgemerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010868.wav|in welke voorstellen zij niets belachelijks zag. Hij was dicn avond buitengcwoon opgewekt en dronk met zijn vriend en bottelier|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007467.wav|Het licht, dat op zijne slmmerende gestalte viel, deed al de forsche en welgemaakte evenredigheid daarvan uitkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000735.wav|ik zeide haar dat toen hij heengegaan was terwijl ik haar troostte met mijn arm op de trap|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000699.wav|Die jaren waren vaag. Hij had maar enkele souvenirs. Dat hij eens had gekibbeld met een ouderen broêr|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001796.wav|Thénardier antwoordde: Zij is wel; ik weet niet; laat mij met rust; ik zeg u dat ge moet heengaan. Nu wil ik niet gaan, zei|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001197.wav|Lot, je was gisteren en eergisteren zoo akelig. Toen heb je geijld en toen heb je geroepen. om je vader. en om Elly. Ik wist niet wat te doen, mijn jongen, en eindelijk. - Eindelijk|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_005352.wav|Vruchteloos had hij kerken begiftigd en aalmoezen uitgereikt. Het huis van Salerno was bestemd in hem te eindigen. Weinige vaders hadden echter zoovele redenen tot troost|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007926.wav|als voor den Duivel placht hij te zeggen, Mathilda mij de helft van haar geld moet nalaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004348.wav|Toen kolonel Dobbin den dienst verliet, wat hij dadelijk na zijn huwelijk deed, huurde hij een aardig klein landgoed te|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000292.wav|Die Afgevaardigden moeten hem de bescherming van onze rechten en vrijheden opdragen! Hij lacht er wat mee! riep Walter Fürst|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000823.wav|Dat wat men mij vertelde in de Via dei Serpenti: dat uw adres voortaan luidde: Via del Babuino, atelier van den heer Van der Staal|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009636.wav|De arme kleine Amelia sloeg nooit een van die avondjes over en vond ze verrukkelijk, zoolang George naast haar mocht zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004489.wav|Niets is pijnlijker en verveelender dan de onzekerheid.' 'Daarvan,' hervatte de Raadsheer, 'kan noch mag ik u iets zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003391.wav|verdween hij in den donkeren afgrond. Het water plaste ons in het gelaat, maar kabbelde een minuut later weer rustig voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001156.wav|Ik wist wel hoe teer. het was. Niemand kon dat beter weten, dan ik. Zij had mij innig lief, maar zij was toch nooit gelukkig|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000858.wav|overal ontdekte men niets dan ingespannen oogen en dichtgeknepene lippen; zelfs de|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000654.wav|Toen was het, dat hij, op een avond, zijn kind opzocht in de 'torenkamer': - Addy. hinder ik je. als ik hier zit? - Neen, papa|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_001927.wav|Hier was iets dat smaakte als een bitter tegengif tegen de langzame vergiftiging van haar doodelijk doelloos leven. En nu ging juist die bittere dronk haar voorbij|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_001095.wav|liet zich daartoe bewegen, onder voorwaarde, dat men dan zijne reis den volgenden dag geene verdere belemmeringen zou veroorzaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001443.wav|Pagès, de schoolmeester, Carrory, Rémi en Gaspard. Gedurende onze redding was dit het vreeselijkste ongeluk voor hen, die boven waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000391.wav|en meestentijds slapende onder den blauwen hemel. Eens op een nacht gebeurde het, ik weet niet in welk dorp, dat ik genomen had mijn legerstede op een mesthoop aan den weg, hetgeen in parenthése gezegd, het warmste bed is, dat men hebben kan|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005622.wav|Het waren donkere straten, slijkerig, onophoudelijk versperd door wagens en kisten en balen en pakken van allerlei aard|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002133.wav|zoo bewonderenswaardig placht Rebecca de rol van ingenue te spelen, wanneer haar vader haar mee naar Chiswick nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001455.wav|Geeft gij het op? riep Maitre Voigt triomfantelijk uit. Luister dan, mijn jongen, en zegt mij, hoort gij niets daar binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003221.wav|liet hij de spotters, die Sim hadden willen hinderen, zoo veelbeteekenend zijn knuppel zien, dat zij zich spoedig doodstil hielden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_004336.wav|de verborgene heerlijkheden van het paardenspel poogden te begluren. Dit bracht hem tot stilstaan. Welk eene schande, riep hij uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001384.wav|Maar het is de wacht niet, die uw huis heeft overweldigd; het zijn dieven, die den vorigen dag in deze buurt nog een ander huis hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000510.wav|O hoe genadig de gunstige goden waren geweest, en eindelijk verzoend onverzoenlijke Hera! Nu zoû zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000689.wav|Maar onverwachts kwam het geheim uit, op zekeren dag bij de Egham-wedrennen. Het Publiek|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000875.wav|Een oogenblik daarna vermande hij zich weer: Vrienden! zeide hij. Ik geloof dat mijnheer Vernooy iets zeggen wilde|496|neutral
+wavs/train_2450_9375_000894.wav|Genade, genade! gilde Leeuwke nu weer, en vatte eenen soldaat om de knieën, doch deze was even wreed, als zijn Bevelhebber|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003443.wav|het groote nieuws zullen wy van avond hooren, als de Vergadering der Heeren Staten is afgeloopen. 'Nu ja!' zeide Buat: 'maar hoe denkt men, dat de uitslag der beraadslagingen zijn zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004557.wav|Er was nu geen huis, geene brouwerij, geen gebouw meer overgebleven, behalve de muur van den ouden tuin. De ledige plek was met eene ruwe schutting omzet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001763.wav|En het was ook werkelijk liefde, want Marius begon zijn vader lief te hebben. Terzelfder tijd kwam er een buitengewone verandering in zijn denkbeelden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001480.wav|Indien dit uw eenige reden is, zeide ik, snel ik er dadelijk heen. Ik ben toch reeds doornat, en, buitendien, zou men niet desnoods door een water loopen, om u van dienst te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_003658.wav|of angst, of een sterk gevestigde aandacht te kennen gaf, maar die alle vier uitdrukkingen vereenigde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000415.wav|het kon die mooie, gelukkige vogels niet vergeten; en zoodra deze niet meer te zien waren, dook het onder tot op den grond en toen het weer boven kwam, was het als buiten|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_005436.wav|Och neen, mijnheer Nickleby, och neen! Alle plaatsen zijn mij gelijk. O, het is hier een heel aardig kamertje. Heel aardig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000573.wav|Geef me je arm, dat wil ik wel. Zij gaf hem den arm en nu hij steunde op haar, werd zijn stijfrechte stap onregelmatig, liet hij zich gaan, en strompelde hij als een heel oude, oude man|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_007598.wav|Denk eens aan, dat hij op zijn leeftijd zoo mooi schrijft en ook al Grieksch aanhaalt, zeide de verrukte moeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000905.wav|wij zijn vrienden van de zwarte mannen,' hernam Lord Greybury. Hij legde, dit zeggende, de hand op de borst en boog; tegelijk gaf hij zijn' metgezellen een teeken hetzelfde te doen|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_001749.wav|Nauwkeurig bericht omtrent den toestand der hoofdpersonen van deze geschiedenis, na de katastrofe. Den volgenden dag was er veel teruggekeerd tot de oude orde van zaken|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_007197.wav|Kunt gij beloven: zij zal niets doen buiten mijn weten, zij zal mijne gevangene zijn zonder het te vermoeden, zij zal mij evenmin kunnen ontloopen als den dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001951.wav|Al zijn krachten dus inspannende, trapte hij zoo lang op de deur, welke hem den uittocht belette, tot het paneel aan stukken sprong en hij zich er door kon werken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001764.wav|Alleen met glas na glas champagne te drinken had zij zich kunnen ophouden, kunnen dansen, met Brox; op hun beurt een figuur kunnen dirigeeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000657.wav|Vertrekken! Juist nu hij zich zoo zeer begon te huis te gevoelen, vertrekken! Hij had alle inwoners van Brussel wel willen verminken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_000275.wav|Zoo! zei Fauchelevent. Hebt ge een kind? Hij voegde er geen woord bij en volgde Jean Valjean gelijk een hond zijn meester|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001638.wav|en dat hij plaats heeft moeten maken voor een' schoonen jongeling, die mijn ware echtgenoot is. Welk een fabeltje vertelt gij mij daar|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000688.wav|het was mijn zaak geweest, de weduwe van een' oud vriend, van wien ik zooveel in den scheepsbouw geleerd heb, op te zoeken. Ik beloof u|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000160.wav|Verbazing en voldoening waren voor een paar seconden op zijn gelaat te lezen, doch toen zij opzag, om de oorzaak van zijn zwijgen te kennen, waren zijn trekken effen als altijd. Ik zelf keek met aandacht naar haar plat liggend grijzend haar|2506|neutral
+wavs/train_2450_3545_005985.wav|toen kwam hij bezit van ons nemen. Hij zeide dat hij mij en de kinderen had gekocht en liet mij de papieren zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004131.wav|minste in zoover, dat niets den rustigen gang van mijn leven zal storen. Zij moet zich ongelukkig gevoelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003224.wav|Een uur later hielden Anna, Golinitschef en Wronsky in een kales voor een nieuw maar leelijk huis stil|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000578.wav|en begint zich reeds allengs genoeg van ons te verwijderen, om thans de hoofdlijnen ervan te kunnen erkennen. Wij willen beproeven ze aan te toonen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000633.wav|De vroegere angst verdween en zij lachten om zijn heerschappij. Pike ontstal hem op een avond een halve vis en vrat hem op onder bescherming van Buck|5809|neutral
+wavs/train_5809_5539_000122.wav|en zijn schouder tot op het been openscheurde. Buck vermeed sedert altijd zijn blinde kant en had tot het laatst van hun kameraadschap geen last meer met hem|5809|neutral
+wavs/train_2450_5210_006993.wav|in een hoek tegen een hoop potten en pannen, waar Cobb, met een geweldigen smak, op zijn gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002418.wav|Gij wilt fijn, zwart laken, verlakte laarzen dragen, gekapt en geparfumeerd zijn, de vrouwen behagen, bekoorlijk zijn? Men zal u het hoofd kaal scheren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000257.wav|als van iets dat niet meer kan betwijfeld worden, omdat het van de regeering is uitgegaan en deze zich daarvoor aansprakelijk stelt, zoo moet gij mij de opmerking ten goede houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002217.wav|Maar ik wilde toch weten.' zeide deze. 'Mijne Heeren!' viel De Witt in, die ofschoon in naam de Dienaar der Vergadering, in de daad meer als de Voorzitter daarvan kon worden aangemerkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000984.wav|Ja, laat ons weggaan, Othomar! fluisterde ze. Ik word hier bang; we hebben dat zoo in onze familie; nog zooveel romantiek vloeit er in onze aderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004327.wav|die tusschen haar en de vrijheid golfde. Hier moeten wij voor een oogenblik afscheid van haar nemen om naar hare vervolgers terug te keeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002046.wav|Uit brieven en aanteekeningen van zyn voorganger bemerkte hy dat deze dezelfde opmerkingen gemaakt had. De korrespondentie met de Hoofden bevatte verwyt op verwyt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001052.wav|en hoe vreeselijk wij daaronder zouden lijden, hij begreep toch ten volle met welke moeilijkheden onze redding zou gepaard gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000828.wav|Gevraagd? riep Marianne. Dat vertelde mijn dochter mij; Sir John was hem vanmorgen op straat tegengekomen. Marianne zeide niets, maar men kon het haar aanzien, hoe pijnlijk zij was getroffen|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000039.wav|Er was dus een wonder gebeurd, eene bovennatuurlijke hand had de deur opengetooverd. Op eens herinnerde hij zich den zamenhang en met afschrik dacht hij aan de verschijning van|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001371.wav|innen zeer korten tijd, reden zij de esterpoort van raneker binnen, en na weinige oogenblikken, de oorderpoort weder uit, zijnde die stad veel te nabij aan arlingen gelegen, om daar reeds stil te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000153.wav|Hoe zij er wel uitzagen, daar zal ik zooaanstondsiets van zeggen. Den volgenden dag bezocht ik een plantage|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001513.wav|Graaf Stanislaus, die aan dezen verwant was, moest, zooals vanzelve sprak, die partij bijwonen, en de gastheer had goedgevonden hem naast Regina te plaatsen als haar cavalier|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000160.wav|Enkelen van de volgelingen der drie Vrijboeren wilden echter, nu ze hier toch waren, wel het een en ander zien. De jonge Willem Tell vooral haakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004999.wav|en, zoo hem een heimelijke bezorgdheid bijbleef omtrent den uitslag van des Ridders overdenkingen, geen trek daarvan vertoonde zich op zijn onbeweegbaar en strak gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002146.wav|Ik dacht aan de jeugd, de liefde en de schoonheid mijner Ada, in een verblijf opgesloten, dat zoo weinig voor haar paste|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001200.wav|Gy stapt statig voor uit, en ziet met eene meerderheid, die u niet bevallig staat, op my te rug, op my, een meisje dat gy voor by zyt. Wel, het is eene groote verdienste in u, my voor by te treden|1666|neutral
+wavs/train_2450_1747_001138.wav|Mij dunkt, ze zijn zoo kil! De moederlijke aarde klemt zich niet om den doode, opdat hij zijn stof met het hare vermenge|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000313.wav|En die iemand is een schilder. Deze is zijn alter ego, zijn onafscheidelijke, zijn jakhals, zijn bewonderaar, zijn namaaksel, zijn overdruk, zijne schaduw|2506|neutral
+wavs/train_2450_7160_001296.wav|Het had er veel van of een dronken kerel naar een politie-bureau werd opgebracht. Wederom eene algemeene stilte, terwijl de slingeringen van hetschip steeds vermeerderden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003395.wav|Ziedaar, wat ik mij genoodzaakt vond, u te zeggen. De ziel van uwen. van Adeelen, is te trotsch om te buigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000305.wav|Sallie begon te lachen, maar Meta knikte en trok haar wenkbrauwen zoo hoog mogelijk op, waarna de verschijning verdween, om het ongelukkige brood zonder verder uitstel in den oven te zetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001064.wav|zei de jongen in zichzelf, zonder van iemand antwoord te verwachten. Akkers en weiden, akkers en weiden! riepen dadelijk de wilde ganzen, die om hem heen vlogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001955.wav|de aanneming van het kloostergewaad, de begraving van levende zielen! Voeg hierbij, al naar den trap van verlaging der natiën, de persoonlijke straffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005008.wav|Een paardenvlieg zou er om moeten lachen. Ja, zeide George, ik zei: Tom, gij moest Tante Chloe's taarten eens zien; dat is rechte taart|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000864.wav|Pots dit en dat!' vloekte ELBERT: 'zult gij het mij heeten liegen. 'Dat zal ik,' hernam BOUKE: 'als de maan vol is, schijnt zij overal|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000125.wav|jongens, van wie misschien nooit iets te regt komt, maar zeker niets, als zij blijven in hun' kring, als zij opwassen in het wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009017.wav|Toen ge mij aanboodt mij Latijn te leeren, wist ik wel beter. De menschen voelen zich graag boven u, zei vader, blijf dus onder hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011706.wav|Het is niet, wat ik gisteren zeide, vervolgde hij, dat je zoo ontroert. Dat is maar het voorwendsel, Amelia|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001355.wav|Haar kout was een wezenlijk onderhoud. Zij bedroog zich in niets en had een juisten blik. De vrouw gevoelt en spreekt met het fijne instinct van het hart, dat onfeilbaar is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010315.wav|blies den brandenden lucifer uit en wierp het eindje op het vuur. Wegg, kondigde hij toen aan, ik ga de ronde eens langs het erf|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000957.wav|zoo al niet eene heimelijke voor hem opgevatte, en haar zelf nog genoegzaam verborgene, genegenheid veroorzaakte deze toegevendheid. Des niettegenstaande was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003163.wav|die er ooit iets uit zullen halen, of voor wie het ooit iets anders dan een doorn in het oog en eene kwelling voor het hart zal zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003624.wav|zie je, daar heb je het nu! kreet Emilie in wanhoop. Ik heb het wel gezegd, daar zullen ze al zijn, daar zijn ze al! dat komt van je teuten! Er werd gebeld. Zij bleven dralen boven aan de trap, en zagen elkaâr verschrikt aan|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_002325.wav|Wijl de kooplieden in oude boeken opmerkten, dat hij gedwongen was te verkoopen, kochten zij van hem voor twintig sous, waarvoor hij soms aan dezelfde boekverkoopers twintig francs had betaald|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006121.wav|Daaraan hadden wij niet gedacht. Voor ons was er maar één mevrouw Milligan, de moeder van Arthur, en een mijnheer James|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000758.wav|Adolf staarde, zonder spreken en met stijve blik, in de ogen van het meisje, zijn wezenstrekken gaven zijn ongeloof voor zulk een onverwacht geluk te kennen. Dit roerend toneel had Maria in stilte aanschouwd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_011316.wav|met de vraa of hij wist waar zij was. Het bleek duidelijk van niet. Daarop vroeg hij aan Riderhood ofhij, zoo hij iets van haar hoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001764.wav|sals ik iets te zeggen hadt, omdat ik begreep, dat gij boos zoudt women, als ik weg bleef en u gaarne een dienst wilde doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003139.wav|Het was niet enkel de zucht om bewezen dienst te vergelden; niet enkel verlangen om zekerheid te verkrijgen omtrent het verleden; het was deernis met den persoon, die mij bij het steekspel belangstelling had ingeboezemd, die mij hierheen voerde|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003508.wav|leed hij zelf koude, zijne fornuizen moesten van houtskolen voorzien zijn. Al dronk hij niets dan water of wei, de kostbaarste vochten en vloeistoffen mochten niet ontbreken bij zijne scheikundige|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_007274.wav|alleen het onverwachte van die ontmoeting haar op slag deed flauw vallen. Maar wacht eens, vervolgde zij, zich bedenkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011255.wav|Ik was door al dat nadenken geheel en al verbijsterd, toen wij stilhielden. Wij waren bij eene standplaats van|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003477.wav|vooral in Amsterdam, waar men weinig of geene achting koesterde voor al wie aan de begaafdheden, welke hem de natuur geschonken had, het gewicht niet wist bij te zetten van eenige goede zakken met dukaten en eenige liassen schuld- en|1724|neutral
+wavs/train_2450_1747_001053.wav|elf jaren later, een derde druk noodig werd, had hij den moed de nieuwe uitgave met eenige tot hiertoe onuitgegevene opstellen zoodanig te vermeerderen dat het boekdeel, hetwelk nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004183.wav|en ik had nooit gedacht dat de meid het zich zou aantrekken; maar o! o! gij had eens moeten zien hoe zij te werk ging|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001645.wav|Eckbert, vergeef mij alles!' sprak ik met gesmoorde stem, terwijl ik hem de hand toestak. Hij deed of hij niet hoorde, niet zag; hij ging voort|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000898.wav|Wij zullen eerst spreken van de boot, waarin de prins van Perzië en de juwelier zich bevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007999.wav|en kwam zoo, zonder zelf te weten hoe, in de gelagkamer. Daar zette hij zicn m een leunmgstoel neder|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001308.wav|maar ik kneed mijne beschuit wel eens daarop en zet er goed op, en dan is het zoo'n omslag om het deksel op te lichten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004462.wav|Gij zult het mij betalen, brulde Lodewijk, pogingen aanwendende om zich los te rukken: houdt mij niet vast, lamme, valsche vrienden die gij zijt! Pieter! mijn zweep! ik wil dien schoft mores leeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001759.wav|Eindelijk kwam hij de deur uit, en toen zag ik mijn Dora het vogelkooitje ophangen, en over het balkon gluren om naar mij uit te kijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002371.wav|Ik vermoed, dat hij ze aan het evangelie had ontleend. Op zekeren dag hoorde hij in een gezelschap het verhaal van een crimineel proces, dat in behandeling was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001276.wav|Ik dacht: Ha, schoft, ik heb u in mijn macht! Van morgen kruip ik voor u, maar van avond vreet ik u het hart uit het lijf|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001916.wav|ier viel in het oog, hoe, daar alles aan de ollandsche ust, die zij weinige uren verlaten hadden, reeds groen was; de riesche ust, nog een dor aanzien had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002245.wav|die, helaas, door aanvallen van zwaarmoedigheid verhinderd was geweest, den tiendaagschen veldtocht mee te maken, aan, om een tweede vlugschrift te laten drukken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004950.wav|Op dat oogenblik ging de deur van de zaal open en verscheen de heer Milligan, glimlachend en al zijne scherpe tanden vertoonende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003415.wav|Met deze woorden trad hij op haar toe. Dolly ging achteruit, tot zij niet verder kon, en liet zich toen op den vloer zinken|2450|neutral
+wavs/train_123_2211_000003.wav|De Lütschine bruiste haar eentonige accoorden, de wind suisde, de wolken zeilden|123|neutral
+wavs/train_2450_9375_001847.wav|De ander is Gerrit Verlaen, die knecht is op de schuit van Gijsbert Cornelisz. Van Schaeck. Beide jongens varen al jaren mede en de schippers hebben wel gezorgd, dat ze echte Prinsgezinden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004479.wav|Elizabeth werd bleek als een doode; doch dit duurde niet langer dan een oogenblik: de kleur keerde sterker dan ooit op haar gelaat terug, en een straal van blijde hoop glinsterde in haar oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003114.wav|althands tot Generaal der Ruitery bevorderd, en men hier te lande van de tot nu toe gevolgde politiek geheel was afgeweken. 'Dien brief zult gy nu niet aan De Witt toonen?' zeide Elizabeth|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001018.wav|in beide groepen, dat, zooals altijd in het begin, dikwijls werd gestoord door begroetingen en het aanbieden van|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000876.wav|Die is er juist niet; sinds jaren is er alles leeg en overgelaten aan ratten en muizen, om van de spinnen niet te spreken. In dit oogenblik is daar waarlijk niets aan te veranderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002265.wav|en die hem tot de overtuiging brachten dat meester geen christen was; eene overtuiging evenwel, die hij zeer bezwaarlijk aan iemand anders zou bekend hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003730.wav|zat te zwelgen, tot mijn heele zenuwgestel, als ik er in die dagen een had, in de war moest zijn geraakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000514.wav|Zij was nog geen dertig: zes-, zeven-en-twintig. Zij was blond. Zij was Jong. Zij leek slank, maar niet mager|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000254.wav|Neen, meer dan ik gisteren avond deed, moet u niet van me vergen. Nooit!. Laat ons nu naar beneden gaan; l'oiseau s'envole, voegde zij er lachend bij, terwijl zij de kamer uitwipte|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000323.wav|met de duiven, die nestelen in de renaissance-arabesken van het kantwerk zijner spitsen, - reeds vaal wit op wat blauw wordende lucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000971.wav|George, die ieder half uur geregeld door de kamers patrouilleert, welke zorgvuldig warm worden gehouden, strekt dus zijn marsch tot aan de voordeur uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002621.wav|Hij had hem op een dak neergezet, en hem verzocht rond te kijken, en hem gevraagd, wie hij wel meende, dat hier in deze stad woonde en regeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005570.wav|en toen zij den bruinen man in de gang tegenkwamen, gilden zij en zagen hem voor den duivel aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000232.wav|Afgesproken dus,' hernam Lord Greybury, zich houdende, alsof hij Knols opmerking niet had verstaan. 'We koopen heden nog twee paarden en gaan morgen op marsch Een kompas zal onze gids zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000374.wav|Een deur in de heining stond open en boven deze heining uit verrees een groote mesthoop, zooals men ze dikwijls in de tuinen van moezeniers ziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000634.wav|dat als het ware voorbij snelde, terwijl het scheen dat wij stil lagen. Klommen wij, dan had het al den schijn alsof de aarde onder ons|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001991.wav|daar ging niets van af. Op al de bezwarende punten was de broer van den afgestorvene de getuige|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000338.wav|Daar zitten nog vriendinnetjes van uwe vrouw, die gij veel liever vragen moet dan mij; ik heb er heusch geen lust in, Jakob.' 'Nu, als ge volstrekt niet wilt|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000741.wav|is uit het heerlijkste der wereld afkomstig en heeft eene hartstochtelijke zucht voor alles wat prachtig, rijk en veelkleurig is|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000189.wav|De gelegenheid om een afzonderlijk woordje met Francis te wisselen, werd mij aan tafel niet geschonken en toch had ik behoefte haar iets te zeggen van den indruk, dien haar lief toilet op mij maakte, wat tegenover eene andere vrouw eene impertinentie zou zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002166.wav|Marius was niet langer dan achtenveertig uren te Vernon gebleven. Na de begrafenis keerde hij naar Parijs terug en hervatte zijn studiën, zonder veel meer aan zijn vader te denken|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000244.wav|Al zonderde zij zich dus niet af van de anderen; al zocht zij niet om hen te vermijden, hardnekkig de eenzaamheid buitenshuis, en lag zij niet den geheelen nacht wakker om te kunnen nadenken|2506|neutral
+wavs/train_496_2211_000204.wav|raakte in menschenhanden, gleed in den zak van een buis en kwam in gezelschap van andere gevulde schillen|496|neutral
+wavs/train_2450_3846_003282.wav|openmaken. Hij luidde: Mijn lieve Rémi! Ik ben zeer verwonderd en ontstemd over hetgeen in uw brief te lezen staat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001581.wav|Het doet mij veel genoegen, zeide een tot hem gerichte damesstem, de stem derzelfde vrouw, wier beeltenis hij verrukt aanstaarde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000990.wav|Er was zelfs iets sombers in dat gedeelte van het gebouw, hetwelk thans nog bewoond en in goeden staat gehouden werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000927.wav|zoo, is hij dood? Nu dan is er een schelm minder in de wereld. En u heeft hij arm achtergelaten? Al het geld opgemaakt? Natuurlijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000980.wav|Deze ook vestigde een verwonderden blik op Juliaan, wiens ongeduld en gemoedsbeweging zich maar al te duidelijk op zijn gelaat afteekenden, en vroeg hem, niet zonder eenig wantrouwen, wat er van zijn dienst was|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003246.wav|en vergezelde hem bij den Schout, die zich dadelijk tot medewerking geneigd betoonde en ons een dienaar medegaf, met last om ons behulpzaam te zijn in onze nasporing en zoo men zwarigheid maakte, partijen voor hem te brengen|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_000630.wav|Ieder zegt: ze deden dit of dat. De menschen liepen, schreeuwden, tierden, als dwazen. Ze wisten niet wat ze wilden. Ze waren gek, wreed, lafhartig|1666|neutral
+wavs/train_2450_4254_000513.wav|door het storen der oude betrekkingen tusschen mijen mijne lezers, en dat ik, voor een oogenblik|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004988.wav|Zij zat in het salon onder de lamp en las in een nieuw boek, terwijl zij naar de vlagen van den herfstwind luisterde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005495.wav|dat een der onderzaten van Graaf Willem nog met uwe hulp gediend zal wezen na al de ellenden, die gij hem en zijn huis voorspeld hebt? Verbeeld u, Pater! vervolgde hij tot den|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000445.wav|toen afscheid nam, daags voor haar vertrek naar riesland, dat dit zonder te groote ontroering geschiedde. intusschen beklaagde haar van heeler harte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000828.wav|Ware Brouwer een man geweest, die in ontwikkeling en verstand boven Augusta stond, dan zou zij gevonden hebben, wat zij zich had voorgesteld. Maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000069.wav|Men zag niets, maar voelde de vijandige kilheid des waters en den flauwen wasem der vochtige steenen. Een onaangename wind steeg uit dien afgrond op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000561.wav|Wel, als ik dat niet gedaan had, zoudt gij er ons hebben afgestooten, antwoordde Phineas, bukkende om het verband aan te leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003394.wav|Ongetwijfeld,' zeide Beveren, altijd gereed zijn zwager toe te vallen: 'ik heb dat schotschrift ook gelezen, en, de steller moge zijn wie hy wil, hy moet gestraft worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002392.wav|Ik vind het al zeer vreemd, dat men u zonder geleide door een landstreek heeft laten komen, die zoo onveilig is.' 'Onze ridmeester is nog al luchthartig; hij houdt zelf van avonturen en|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_001186.wav|waar al de bagage verstrooid ligt, als de overblijfsels van een vergaan schip op den bodem der groote diepte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005037.wav|en wist niet of hij lachen of schreien moest. Hij had echter niet veel tijd om er over te denken, want Bumble|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000689.wav|De dokter informeerde bij hem naar de loopende geruchten, en hij moest hem geruststellen; terughouden van elke daad, die kou medewerken tot den|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000470.wav|Hij knikte bevestigend, hij glimlachte en hoorde niet, wat zij zeide. De deur werd geopend en Mathilde en Frédérique traden binnen. Mathilde, bleek, in het zwart, had iets strengs en onderzoekends over haar, anders|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_001618.wav|en neem den schijn aan, of gij hem wilt dooden. Ik zal dan toeschieten, om hem te ontzetten, en gij kunt het doen voorkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008789.wav|het had niets eigenaardigs en natuurlijks; daarom maakte het hier in het gewone leven en in dezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000265.wav|Het was alles heel eenvoudig geweest, en het was gebeurd voor zij zich was bewust en de betoovering had kunnen beseffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002731.wav|Het landschap, dat wij doortrokken, was zeer somber en verspreidde over al wat ons omringde een droevige eentonige tint|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005622.wav|en van mijn eigen bleeke gezicht, dat mij uit de zwarte duisternis scheen aan te staren. Tenslotte werd mijn fusteloosheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000668.wav|we kwamen allemaal op de gang en uit de andere klassen stroomden ze ook letterlijk toe. Mabs Beekman schreeuwde: 'Wat leuk hè? Waar brandt het? Op zolder|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_002163.wav|door het vuur en water gaat, en nooit verandert, nooit versaagt. Meisjeshart? vroeg Bella, met accompagneerende wenkbrauwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001457.wav|Bang, dat iemand me die afdwaling aan zou zien, nam ik weer mijn toevlucht tot de wijn. Ik leegde mijn eigen karaf, die aan werd gevuld; ik sloeg geen enkele fijne wijn over en dronk mijn Champagne telkens onmiddellijk uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_006473.wav|want het hartstochtelijke gemoed des negers schept vooral behagen in levendige, schilderachtige voorstellingen en uitdrukkingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000074.wav|Ik geloof zeker dat hij koorts heeft, we moesten den dokter maar eens laten komen,' zei moeder, toen vader ook eens naar zijn ziek jongentje kwam kijken. De dokter kwam, onderzocht Jacob en zei toen, dat hij waarschijnlijk Henriette van|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_001831.wav|Maar ook, als het puppie de pasgeborene een dag of drie door de buren is gekeken, en in deszelfs bewonderde tegenwoordigheid het betamelijk aantal|496|neutral
+wavs/train_2450_5210_002658.wav|hoeveel vermaak men hem ook beloofde, kon men hem er toe brengen, om weder een voet in de stad te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000013.wav|tot eene daarmede overeenstemmende woestheid worden aangezet. In het midden van donder, bliksem en storm|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001859.wav|en een verroeste jjzeren ring waren alles wat er van de voormalige glorie van de Nekbreektrap was overgebleven|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004327.wav|Gij zijt koopman, en een koopman allereerst moest niet vergeten, dat eene overeenkomst getrouwelijk moet worden nageleefd, en dat wie daarin failleert, zijne partij ontbindt|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001457.wav|als hun kameraad, als hun troost, als hun hartstocht - tot wien geheel de drang van hun beider leven ging. Dat Constance snikte op zijn schoot, dat Van der Welcke hem aanbad als zijn innigste vriend|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_009206.wav|Gij hebt toch geen reden om te vermoeden dat zij zijn weggeloopen zonder hun schulden en belastingen te betalen, hoop ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008574.wav|deelde hem mede, hoe hij vernomen had, dat zij zich ophield in het gezelschap van dobbelaars en menschen, die slecht bekend stonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004552.wav|indien de eenvoudigen geld welwillend beschouwen, hoe veel meer achten uw oude wereldlingen het dan! Geld wordt met groote hartelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001009.wav|Dat, wat hem de heilige waarheid geweest was, de heilige Passie, de heilige kruisiging van zijn ziel, een roman, een gedicht|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000913.wav|Naauw had hij die woorden uitgesproken, of hij voelde zich plotseling van achteren omstrengeld, van den grond geligt en hoe wanhopig hij ook tegenworstelde, op den grond geworpen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000795.wav|die naar een smidshamer of een klomp ijzer geleek, en zeide mij dat die vereelt was door het neerbeuken van negers|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002855.wav|terwijl hij later op eens in een deftig gewaad was verder gereisd. De aanklacht wegens den moord van De Vieux werd mede ter sprake gebracht en was althans niet geschikt de gemoederen der Rechters voor hem in te nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002237.wav|of voor dit leven, of voor een leven later, dat hij maar lichtschemeren zag als met vele bloemen van licht aan wateren van licht|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002235.wav|r komt echter een einde aan alles, en zoo kwam er ook een einde aan de foltering van ol. et uurwerk van de dorpskerk sloeg half zeven en gaf daarmede aan het gezelschap het sein, zich weder naar het park te begeven|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000101.wav|Een jaar was verloopen, sinds CAJEFAX VAN BEEM den treurigen uitslag van zijne reis had medegedeeld, en nog niets was aan de ongeruste familie bekend; geene de minste tijding had hunne vermoedens|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000155.wav|en Van Zirik verklaarde, dat, nu hij echtgenoot en, binnen kort, vader des huisgezins was, hij zich niet mocht uitkleeden ten behoeve van een kind, dat hem niet aanging|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001701.wav|ter verdediging onzer gemeenschappelijke belangen, dàn zullen wij de cultures kunnen drijven in een meer wetenschappelijke richting; dàn zal de landbouw bloeien en zich ontwikkelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011516.wav|Duidelijk op de maatschappij. Dan zou ik zoo'n schandeliik feit bekend maken en de maatschappij stoutmoedig uitdage'n|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002350.wav|maar naar de beweging van haar lippen te oordeelen, scheen zij nog eens te prevelen, dat er zoo gauw mogelijk aan gedacht zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001723.wav|roept hij opnieuw, maar tevergeefs; zijne stem wordt niet gehoord door het gedruisch van het water en het instorten der gangen van den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000318.wav|wist uit te denken, dan dien, welken het bestendig gezang der vogelen, die den omtrek vervroolijkten, hem als van zelf aan de hand moest doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001204.wav|met die vreemde liefde van een auteur voor de schepselen, die hij schept uit zijne ziel, en die voor hem leven met het allerinnigste schijnleven hunner eigen zielen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000915.wav|omtrent zekere kruimels en kleine korstjes brood, die reeds in dit vroege morgenuur hare hartstochten in beweging brachten|496|neutral
+wavs/train_2450_9336_000249.wav|Het paard was spoedig gezadeld en nauwlijks stond het voor de poort, of Geszler besteeg het en verliet spoorslags den|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002288.wav|of waarvoor ik althans waarborgen heb, die met eigen aanschouwen gelijk staan. Op het punt der verkochte of beleende juweelen hebt gij dan toch zeker eenig duchtig bewijs in handen, viel ik in, mij zijn verbleeken herinnerend|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001825.wav|Maar Addy, zei Constance, zeer prikkelbaar dien dag. Wat wandel je toch met die jongens? Vinden ze het zoo amuzant met jou te wandelen? Waarom ga je liever niet eens naar de jongens van tante Adolfine. Die zijn van je leeftijd|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001423.wav|Van de meiden behoef ik zeker niet te spreken, en van Frans den koetsier, die bij de Limburger jagers geweest was. Kijk, die hadden nu compleet alle dagen ruzie onder elkander|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000729.wav|Hier blijf ik niet lang,' mompelde Willem binnensmonds en stapte, reeds half met zijn lot verzoend, tusschen zijne geleiders de brug over. Een der veldwachters trok aan de bel. Een bewaker in uniform opende het zware hek|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001823.wav|De juistheid dezer opmerking leverde mij een nieuw bewijs, dat het mij gemakkelijker zou vallen, mijzelven dan Amelia te misleiden. Mejuffrouw! zeide ik, een meer vroolijke wending aan ons gesprek willende geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_005922.wav|Toen de zaak op die manier zonder eenige moeilijkheid geregeld was, zouden Pinch en Martin zich dadelijk weer verwijderd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002039.wav|bij zich zelf, terwijl hij. voorzichtig opstond. Hij keek naar het huis. Er was geen licht meer te zien, en de luiken waren gesloten|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000822.wav|Zijn haar had zoo'n prachtige scheiding, veel mooier nog dan Kees bezit en aan den rechterkant van zijn hoofd vlak boven zijn oor, had hij het in een fiere krul gelegd, een krul om zoo je vinger of je penhouder in te steken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005153.wav|en, als het noodig werd, vergoeding voor hem eischen. Mijne hand en mijn hart zijn geopend voor deze zaak, en open voor hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006743.wav|Hij bemint eene andere vrouw, dat is duidelijk, sprak zij bij zich zelf in haar boudoir. Ik wil liefde, maar deze is er niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004601.wav|en de man aan het roer was van gedachte, dat men slecht weer zou krijgen. De beweging, die het vaartuig nu en dan maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001252.wav|orde, die iets in het gedicht bevroren hield. Tasso was er in conventioneel poëet; Aminta, herderin, zooals zij zijn in vroegere herderromans|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002766.wav|Hoe opgeblazen en ezelachtig dom hy ook was, verbaasde het mij toch waarlijk, dat hij zich niet schaamde mij dit in mijn gezicht te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007503.wav|Altoos onder voorbehoud dat Podsnap zich om hem wil scharen, denkt Veneering van wel. Derhalve vraagt gij mij niet om raad|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000185.wav|Wat was dat ook weer geweest? Had het niet een paar schoone, zachte oogen? En had het niet een wonderlijk teedere stem, een stem vol eerbied en vol liefde? En waren er dan niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000984.wav|in myn verbeelding party trok van haar edel vertrouwen, het vermogen aannam dat ik wist dat zy rechtens|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003319.wav|en waarvan zijn baatzucht mij de goede bestelling waarborgt, is van het hoogste belang, en Mevrouw de Gravin had mij op het hart gedrukt, dat ik er niemand iets van zoude laten blijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000415.wav|schrikte wakker Zij sprong op van haar slaapplaats 'Wat is hetf 'Stuur om de dokter,' kermde hij, van pijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000957.wav|Doch dat woord wilde zij niet uitspreken. Zij gaf hun volle vrijheid om te handelen, zoo zij wilden. Zij konden zelven hun lof bepalen. Eindelijk zeide Jonker Jan kortaf|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001644.wav|ij het noemen van den naam van den rins, zij het mij geoorloofd, ijnheer! u uwe belofte van gister avond te binnen te brengen, schoon ik geene reden heb om te denken, dat gij die vergeten zoudt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003522.wav|Door een hunner beide vrienden, die den Raadpensionaris ontmoet had toen deze de stad binnenreed, van diens terugkomst verwittigd, was hy naar den Kneuterdijk gewandeld, om hem te verwelkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000953.wav|De molenaarster liet bij toeval de oogen op hem vallen, en verraste hem, terwijl hij zijne smachtende blikken op haar gevestigd hield, waardoor zij ontdekte, wat er in zijn hart omging|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002906.wav|Nog een woord, eer gij vertrekt, zeide de monnik: God weet, of wij elkander levend terugzien. Hebt gij overtuigende bewijzen, dat Ridder Reinout uw zoon is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001836.wav|en plaatste op eene schenktafel flesschen wijn en gouden bekers. Vervolgens zetten zich de dames aan tafel, en lieten den drager nevens haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001458.wav|Maar al wilde ik uw zin doen,' zeide Buat, half overgehaald: 'ik kan het niet meer. Ik heb eens aan Van Espenblad op de stelligste wijze verzekerd, dat ik zijn voorstel nooit zoû aannemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000620.wav|Als het tegen negen uur loopt, zeide Herbert vroolijk, kijk dan naar ons uit en houd je klaar, jij daar aan den overkantbij MillPondBank|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001461.wav|Daarom zeg ik het je, dat we het kunnen: een nieuw leven met elkaar beginnen, ergens anders, ver van Londen. Een nieuw leven, Frank, een nieuw leven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000633.wav|Wapens aan een rek, en daaronder - het trof Elly, als het haar de eerste maal had getroffen - een portret van mama Ottilie, toen zij in de twintig geweest was, en met het ouderwetsche kapsel was het zoet mooi als van een heldinnetje uit een romance|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_002618.wav|Deze hadden het aan de gesloten hekken te danken, dat zij er waren. Zij waren er tegen de orde. Zij waren den tuin binnengeslopen en er gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001378.wav|En noemde hij dien Gerold ooit een vrouwenmoordenaar of kinderroover? Neen, nooit! Hij noemde hem een eerlijk en dapper man, die, jammer genoeg, den Oostenrijker diende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008239.wav|Na verloop van een paar uren begon het geloop te verminderen, en eindelijk werd de brug|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001259.wav|bukte, de steen vloog over hem, tegen den muur, waarvan brokken kalk vielen, en rolde achter de voeten van Javert. Ter zelfder tijd naderde Javert het|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001114.wav|maar dat aan de slapen nog versierd werd door eenige dunne spierwitte krullen, die aan zijn kleurig gelaat een zeer belangwekkend voorkomen bijzetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_002050.wav|Verblijd over deze gelukkige ontmoeting, gaf ik aan mijne bedienden last, om eenige flesschen wijn en fijne vruchten te brengen. Wij waren spoedig aan tafel geschikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008799.wav|Wensch je dat? Wenscht hij dat? Ik weet niet, ik weet volstrekt niets! Maar je hebt zelf gezegd, dat het je ondragelijk is|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003022.wav|wier uitzinnige haat my van een gelukkige vrouw tot een rampzalige weduwe gemaakt heeft: van overal, van uit de hel, zal ik vyanden verwekken tegen de moordenaars van mijn braven man|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_007759.wav|Pott wierp hem een blik vol verachting toe, die een ander door den grond had kun nen doen zinken. Ga uw gang maar, mijnheer! herhaalde Slurk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003936.wav|Beschamend, onvergefelijk! En dat arme, lieve, te gronde gerichte paard; ach! wat heb ik gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000163.wav|die mij geteoffen heeft, is het ook billijk, dat gij nu hoort hoe ik over liet geval denk, dat gij weet wat er in mij omgaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001262.wav|Zij ruilden hun kleeren, en nadat de toovenaar Fatime's kleed had aangetrokken zei hij: Verf mij nu het gezicht, zoodat ik er uitzie als gij en zorg dat de verf niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001513.wav|Daar ze dit kind volgzamer en zachtzinniger vond dan haar zuster, rekende de oude dame het zich ten plicht, zoovéél mogelijk een tegenwicht te geven tegen de vrijheid en toegevendheid, die Amy thuis genoot|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001196.wav|Bergounhoux had gevraagd om de lamp aan te steken, teneinde, voordat hij stierf, nog aan zijn vrouw en kinderen te schrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004922.wav|zeker is het, dat zij, hoewel zij bleef schreien, het nu met meer genoegen hoorde, dan ooit in haar leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000790.wav|en hen met het mes in de hand te vervolgen? Heer, antwoordde de arme Alcouz, zie in mij den onschuldigsten en tevens den ongelukkigsten mensch van den ganschen aardbodem|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002506.wav|Met een enkel woord verklaarde zij het aan Urania. Maar de oude vrouw verklaarde zij het niet, en zij liet haar in een drift van machteloosheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001850.wav|Dan kwam het donderend krijgsgerucht meer akelig in haar geschokte harten galmen, en haar handen trilden van schrik als de waggelende bladen der populieren|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003047.wav|Welken twijfel kunt gij hebben omtrent den Schepper, als gij Zijn werken beschouwt? Wie heeft het hemelgewelf versierd met zijn sterren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005551.wav|De klachten zijner vrouw hadden echter zijn halfsluimerend naberouw wakker gemaakt, en de belangelooze bereidwilligheid van Tom vergrootte nog het onaangename zijner aandoeningen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000425.wav|Bij het handelsgewoel waaraan de Straatsburgers sedert lang gewoon waren, heerschte nu in den laatsten tijd eene algemeene beweging van heel anderen aard|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001639.wav|de mantri stond bij haar in de schuld; hij was achterstallig en zij kon hem in moeilijkheden brengen, want hij knoeide met leveranciers; dàt kon ze bewijzen; het meisje was wel een beetje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003175.wav|Maar het moet toch eens geschieden, zoo kan het niet altijd blijven! sprak hij, zich zelf vermannend om tot een besluit te komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003496.wav|gepersuadeerd, dat UEd. mij niets kunt zeggen dan hetgeen door mij verdient gemoditeerd en betracht te worden. UEd. neemt het recht heuschelijk op, zeide mijn moeder: mag ik vragen, waar UEd. gelogeerd is|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003089.wav|waaronder die welke de beruchte Jack Sheppard gedragen had, en die welke de niet minder beruchte Dick Kirpin heet gedragen te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004129.wav|Daar ik zijn vriend was, wilde hij mij echter wel den halster overdoen. Met anderhalven franc was hij tevreden; dat was niet duur|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002297.wav|maar die vroegen zestig roebel voor den zomer. Lewin zweeg. Weer stelde de elementaire kracht zich tegenover hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000394.wav|en van de havezathe versberg, maar met welgevallen en belangstelling zou hij de belangrijke fabrieken van het i j v e r d a l begroeten en bij ierden den|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000306.wav|wenthe s welvaart. et nieuwe gemeentehuis aan de markt draagt het zijne bij tot versiering van het tegenwoordige engelo|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000013.wav|dat alles had zooveel tijd genomen, dat de jonggehuwde er na maanden eerst toe gekomen was aan hare 'amie de coeur' hare verandering van positie mede te deelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004087.wav|haar eenen nieuwen, hoogst nadeeligen schok had toegebracht. Het was niet dan door de uiterste zorgen aan te wenden, en door zich van alles wat eenigzins schaden kon te onthouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001912.wav|Zij is van morgeneerde dag nog aankwam vertrokken; niemand weet waarheen. Zij is altijd zoogeheimzinnig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002983.wav|ZEVENDE HOOFDSTUK. ZICH NIET VAN ZIJN STUK LATEN BRENGEN. Zie hier wat boven de doodkist gebeurde, waarin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_008289.wav|Meestal gingen zij in troepjes van drie of vier personen, maar zonder veel onder elkander te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001449.wav|Eene vreemde gewaarwording bezielde hem, het was alsof men met een hamer in zijn hoofd rondsloeg; hij drukte de handen tegen het voorhoofd. Het kloppen, dat hem het hoofd schijnt te verbrijzelen, houdt op|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000108.wav|legde zich neder, en rustte wat uit, tot hij eindelijk onder veel zuchten over zijne vermoorde dochtertjes vast in slaap raakte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000198.wav|Dat was zoo mooi, dat Paddeltje het niet op kon. 'Hoor ereis, bruine sinjeur,' zei hij tegen een van die helpers, 'jij verstaat net zoo min Zeeuwsch als ik jelui apentaal, maar hier heb je de vijf|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000295.wav|is een verrader,' zeî Bettemie: 'maar och ja! ik beken het oprecht: ik heb er altijd liefhebberij in gehad, vertellingen van dergelijke onmogelijke gebeurtenissen te lezen, en er dan een verklaring van te zoeken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001643.wav|Zijn' vriend bleef dus niets anders over, dan hem dank te wijten voor zijne groote goedheid. Tot laat in den nacht bleven de twee vrienden in druk gesprek|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001130.wav|dit is altyd een vast principe van me geweest. Ik heb dien avend terstond aan den ouden Stern geschreven dat hy haast moest maken met zyn orders, en vooral zich in-acht nemen tegen valsche berichten, want de koffi staat heel goed|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000703.wav|Ik ben daar eens by die beste vrome Styntje geweest, ja, ik leef onder en boven den grond! en ben met haar overeen gekomen, dat zy Tante in huis zal nemen? en onder haar bestuur, vatje het? en dat ik het met haar wel maken zou|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_000040.wav|Dat is de vraag nog,' zeide Buat: 'en een tweede is, of ik my met een boodschap als deze wil of mag belasten. Van wien komt dit briefjen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000503.wav|Daar is geen bidden meer tegen, antwoordde Augustine; opgevoed zullen de negers worden en wij hebben alleen te zeggen hoe|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002076.wav|Denk je, dat ik me zou vernederen, en naar dat gekke wijf gaan, omdat zoo'n mal wicht.' 'Dus je erkent, dat wat in dien brief staat, waar is; dat.|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000080.wav|en het Midden, en aarde gestrooid in de richting van de kraal, zoodat een slaap zoo diep als de dood over de wachters is gekomen, en toen is hij heengegaan en heeft de buffels genomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000895.wav|stuitte het verschil, en binnen een groot half uur waren de drie flesschen geledigd, waarvan BLOMMESTEYN niet het kleinste deel gekregen had. Hij hoorde, hoe 'er door|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000457.wav|angstig, roerloos met hunne uitgeknipte bladeren, waartusschen eene dofgroene schemering zeefde op de gazons|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000422.wav|juist op de zich roemende 'vrije vrouw' wetten laster en logen hunne pijlen. En daartegen zou zij dan een man moeten nemen, als een schild, om zich daarachter te bergen! riep zij met heftigheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000760.wav|prins Camaralzaman had nu berouw over zijne vroegere dwaasheid, zooals hij het thans noemde, en andermaal stond hij op het punt, de prinses van China te wekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003789.wav|De brandewijn had intusschen op Helding zijn invloed uitgewerkt en hem spraakzaam, of liever, openhartig gemaakt. Hij nam mijn stilzwijgen op als een bewijs van toestemming en ging aldus voort|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000744.wav|zoo waren deze laatsten bijna onaangeroerd gebleven, tot groot verdriet van den eer an loff, die van oordeel was, dat niet alleen het oor, maar ook het verhemelte op zijn tijd gestreeld behoort te worden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000626.wav|die schurken, die mij zoo in hun net hebben getrokken! en in trouwe, de kerel zou mij er toe gebracht hebben, dat zou hij,' ging hij voort, terwijl tranen van spijt en ergernis over zijne eigene zwakheid in zijne oogen opwelden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001932.wav|bezwoer mij den talisman onaangeroerd te laten. Gij zult, zeide zij, u zelven en mij in het verderf storten; ik ken de geesten beter dan gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000517.wav|en er niet weinig over die Noordsche dame werd gepraat en gemompeld. De oude Dina, de opperkeukenmeid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000023.wav|zou het Pruisische leger aan een laagte zijn gekomen, die voor de artillerie onbruikbaar was, en Bulow zou niet zijn aangekomen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001604.wav|Zy hoopt echter, op een langen Zomerdag u, nevens uwe en myne Saartje, hier te zien; zy zal u met het openen der poort laten afhalen door haar Zoon zelf; wyl Oom zo veel zaken heeft|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_000846.wav|hoewel hij gaarne terug werd gebracht, maar nooit zoû hij dat vragen. Tante Adèle keek uit het raam en volgde hem met de oogen, toen hij bij de kazerne omsloeg en over de hooge brug ging|1666|neutral
+wavs/train_2450_9558_001494.wav|kon over de indruk van zijn brieven tevreden zijn; maar dat de twee heren aan hun vrouwen de inhoud meedeelden, was, in zulk een speciale|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003170.wav|dat met radijs en biet op de markt zat, dat hij al zijn geld en goed aan haar verdaan heeft, en zijn vader hem heeft moeten opsluiten, dat heeft hij, wilde hij hem niet kaal geplukt zien als een vink|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000136.wav|Toen Herakles den blanken en sterken en wonderschoonen, Pazifaë's woesten minnaar, wilden verdelger van Kreta, gevangen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000399.wav|Wanneer de zwakke levensvonk, Door koortsgloed weggeteerd, Zal uitgaan in den nacht des doods Die 'thuis reeds overheert|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008862.wav|Bij de gedachte aan hetgeen haar man doen zoude, maakte zij zich de verschrikkelijkste voorstellingen. Dacht zij aan Wronsky|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001913.wav|Ik kom u daarom mijne diensten aanbieden, en wilt gij mij uw vertrouwen schenken, dan zal ik u nog meer getrouwheid toonen dan Ebn Thahar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003859.wav|Jonas stapte in de kamer op en neer. De oude man zat in zijn gewonen hoek. Het minste was voldoende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006323.wav|Men vreest zelfs voor haar leven. Wat zeg je? riep Lewin uit: ernstig ziek? Wat scheelt haar? Hoe is. Op dat oogenblik zag Laska|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000619.wav|de stafkaarten en legerstaten en verslagen der commissie bestudeerde, de parlementaire discussies van uit zijne afzondering volgde|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002150.wav|maar zeg ik, dat het mij is opgevallen, dat wij wat al te kunstmatig spreken, en dat wij ons daartegen over en weder moeten waarschuwen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000360.wav|Spreek toch niet van my lastig te zyn; ik wou dat uwe brieven zo lang waren als de Engelsche Courant. Zie, ik ben geen man van de hedendaagsche Waereld, maar een brief van zulke vrouwen, wel, dat is een tractement voor my|1666|neutral
+wavs/train_2450_8269_000455.wav|Leen mij tweehonderd lire. Ik hoop ze u zoo spoedig mogelijk te kunnen teruggeven. Het behoeft natuurlijk geen geheim voor Urania te zijn, maar laat Duco het niet weten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000730.wav|Daarom nam ik den schijn aan de zaak als scherts te willen behandelen, en gaf haar ten antwoord, dat ik hem tot mijnen man zoude nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002259.wav|Zoo, droef van zorge om Herakles en droomend van ijverzucht, zat, tusschen de eikene, omrankte zuilen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001130.wav|Den volgenden morgen te vijf ure, terwijl het geheele huisgezin nog in de armen der rust lag gedompeld, zat ik reeds met Eduard in een wagentje, met twee vlugge hitten bespannen, die ons met een prijselijken spoed naar Amersfoort brachten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008602.wav|Serëscha's oogen, die zooeven nog blonken van teederheid en blijmoedigheid, verloren hun glans en werden nedergeslagen voor den blik zijns vaders|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002169.wav|Het meisje heesch zich op vaders knieën, en met den arm om zijn hoofd, bleef zij naar Paddeltje kijken. 'O, vadertje,' fluisterde zij opeens heel gewichtig aan zijn oor, 'kijk die groote jongen me eens aardig aanzien|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000396.wav|die hem dwingt zich te bemoeien met nietsjes en woorden, ieder oogenblik. Een teêr gevoel van vreugde kwam over hem|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000797.wav|Want sparen, dat ging niet; het leven was ruim, maar duur, en in plaats van te sparen maakte hij beren. Nu ja, dat kwam er nu niet op aan, dat werd afbetaald, maar later, later|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_000738.wav|Zij, in hare zwarte kant, eene stof, die zij tegenwoordig steeds placht te dragen, geleek met hare ingevallen schouders en hare sombere, doffe oogen een ruïne van hare vroegere schitterende jeugd. Een ruïne van binnen als van buiten|1666|neutral
+wavs/train_2450_2211_000044.wav|Hij hield zijn moeder in de armen; zij drukte hem een kus op den mond en weende zoo gelukkig, als men slechts van blijdschap kan weenen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000555.wav|dat volmaakt tevreden had kunnen zijn met een expansie van haar bescheiden krachten in het alledaagsch liefhebben van een man, het zorgen voor een huishouden, Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis het koesteren van een kind, het belangstellen in een kleine kring van vrienden en vriendinnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001384.wav|Ik deed er volstrekt geen onderzoek naar hoe de pachter met de koe handelde, maar kort daarop bragt hij mij een zeer vet kalf. Hoewel ik niet wist, dat dit kalf mijn' zoon was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000592.wav|Ik was bij dit alles zeer treurig gestemd, en mogten ook de anderen weinig aandoening verraden, omdat hun gevoel door de kracht der gewoonte verstompt was, mij werd het benaauwd om het hart|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001215.wav|Zij ging terug naar de middengalerij en speelde uit Parzifal. Hij, voor, bleef zitten en luisterde. De regen raasde neêr. De tuin stond blank. Een heftige donderslag scheen de wereld uit een te doen kraken|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_000155.wav|Dat is te begrijpen! Zoo'n slet, die haar zieken man hulpeloos laat liggen aan boord van een schip om weg te loopen met een ander, dat zal eene lieve stiefmoeder zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002184.wav|a haar moesten de ames rawley wel gehoor geven aan den wensch der gasten, om ook hare gaven te doen hooren, en onthaalden het gezelschap op een quatre-mains uit orma, dat treffelijk werd uitgevoerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001578.wav|Toen ik in de khan van Masroun terugkwam, maakten mijne lieden het avondmaal gereed; maar ik gebruikte er niets van. Gedurende den nacht kon ik den slaap niet vatten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000380.wav|Hare lippen waren vast op elkander gesloten en hare oogen fonkelden van toorn. Dus zullen wij belegerd worden door den Heer van Vianen! riep zij uit, toen Fulco zijn verhaal geëindigd had|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001215.wav|k ben niet genoeg in de kunst gevorderd om mij te laten bidden,' zeî icolette: 'maar ik verzoek de ames, wel te willen bedenken, dat ik nog nooit voor de menschen gespeeld heb|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_000394.wav|liep de grootmoedige Belg voort, overtuigd dat zij zich wel een paar uurtjes met zijn wandelgenoot zouden occuperen, dien hij zoo hoogst toevallig in ongelegenheid had gebragt|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002621.wav|hoe verder wij in den herfst komen, hoe drukker het hier zal worden, hoe minder mevrouw zich met hare huishouding kan bemoeien, en hoe minder ik de gelegenheid heb mij te verdiepen in kwellende gedachten|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001073.wav|Een jong mensch moet altijd voor dit of dat vak een voorkeur hebben. Ik haat onverschilligheid in dat geval: die is niet natuurlijk op uwe jaren, tenzij bij domkoppen en losbollen, onder geene van welke categoriën ik u rangschik|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_011337.wav|De gedachte kwam bij mij op, dat ik op het gezicht van mijn metgezel, terwijl hij haar sprakeloos en roerloos aanstaarde|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000048.wav|Albontje kwam toen weer voor den koning, maar zij antwoordde, dat zij alléén maar goed was om met de laarzen naar het hoofd gegooid te worden, en dat zij van het gouden spinnewieltje niets afwist|10587|neutral
+wavs/train_2450_5459_004938.wav|had haar stelsel gewoonlijk hetzelfde resultaat. Juist op het tijdstip, dat een kind het zoo ver gebracht had|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001486.wav|Van Zevenaer had gaarne meêgegaan, maar moest vroeg visites afleggen: Van Zirik had nog eenige kommissies te doen en wilde met den wagen van half vijf weder weg: Bleek moest naar de Beurs, en Galjart naar zijn meisje|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_003954.wav|hij vreest, zoo hij te beleefd is, bij den anderen hoop te verwekken op iets, dat toch niet verwezenlijkt kan worden, en hij wil toch niet, door lomp te zijn, nieuwe en onnoodige reden tot misnoegdheid verwekken: de|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_002079.wav|en maak de voorspelling, die mij toescheen ijdel te zijn, tot eene vreeselijke waarheid. O Allah! vervolgde ik, het hoofd en de handen hemelwaarts heffende|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001190.wav|dan zag zij zichzelve een geheel verworpene, een uitvaagsel, Ritsert een gemeenen verleider. Ritserts inspanning om goed voor haar te zijn en haar alles te geven wat haar toekwam was inderdaad, voor zijn doen, buitengewoon|1666|neutral
+wavs/train_1724_11136_000672.wav|et is nu ondagavond, zoowat uur en iedereen veronderstelt dus, dat ik rustig in orpheus armen lig. aar ik heb vanavond sterke koffie gedronken, dus voor mij is er geen rustige slaap weggelegd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_003362.wav|Maar ik weet, dat ik een gek en nog iets ergers dan een gek zou zijn, als ik den besten meester, dien ik ooit|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000808.wav|En van de societeit waaide de historie over naar andere kringen en de ambtenaren hadden nu nog meer ontzag voor dien fatsoenlijken Botwater, die, als het er op aankwam, zich zoo kranig wist te gedragen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002254.wav|Veertiende brief. Mejuffrouw Sara Burgerhart aan Mejuffrouw Anna Willis. Dierbare Willis! Zo ontfang ik den uwen. Kunt gy my nog lief hebben? Hemel, wat ben ik ongelukkig|1666|neutral
+wavs/train_1724_2349_001827.wav|Een kind uit onze pastorie, een zoon van onzen Ds. Wedelaar.' Daarna had het ook hem wat gekost, eenig verband te leggen tusschen de afdwaling van den zoon en de verantwoordelijkheid van den vader àls herder en leeraar|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003382.wav|Het portier werd gesloten en de koets reed voort. Welk een toestand voor een patriotsch senator, die een geheele week lang|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000047.wav|Voor Grimaldi zelven echter was het ten hoogste voordeelig geweest, want behalve de veertien honderd en drie en twintig pond, die hij op zijn eersten tocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003442.wav|Toen hij zijn flesch petit vin blanc opgedronken had, reikte zij hem haar hand, nam hem mee naar boven naar het salon|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000577.wav|Het bliksemt en dondert wat heviger, dan wij hier te land gewoon zijn, mejuffrouw! maar eigenlijk boos weêr is het niet. Het is goed, zeer goed weêr|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001891.wav|dartelheid, vermaak, geluk om de rimpels weg te strijken van alle grootmoeders, die van het heldendicht zoowel als van het sprookje|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001997.wav|De Witt was, toen Buat in zijn studeerkamer binnentrad, achter een met boeken en papieren overladen tafel gezeten in een dier stoelen met groen laken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002867.wav|want al heb ik mij nog zoo driftig gemaakt, een lief gezichtje brengt mij dadelijk weer in mijn humeur. Gij ziet, hoe bedaard ik nu al weer ben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000058.wav|Ik meende hem gedood te hebben, en ging dus haastig weg ten einde onbekend te blijven aan de koningin, die ik wilde sparen omdat zij mijne bloedverwante was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000183.wav|Die persoon was de Italiaan uit de osteria aan de haven, die Lange Meeuwis gevangen had laten nemen onder beschuldiging van de vertering niet te hebben willen of kunnen betalen, welke door hem en eenige andere lieden gemaakt was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_002066.wav|Hij zou haar wel gaarne inlichtingen aangaande haren stand gevraagd hebben, maar op het oogenblik dat hij het zou wagen daarover tot haar te spreken, werd de deur geopend door eene andere dame|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000217.wav|terwijl de gids, een oud onderofficier, en in die streken wel bekend, die zich terstond aan zijne zijde gevoegd had, hem nader omtrent den weg|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002749.wav|Mijne vrouw heeft mij de opmerking reeds gemaakt, maar ik heb er nu de zekerheid van, dat zij zich niet bedriegt.' 'O! er is nu wel uitzicht op vrede,' sprak ik opgewekt|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_003570.wav|Wurg de meid, zeide Monks ongeduldig. Dat kunnen wij juist thans niet doen, beste vriend, antwoordde de jood lachende|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000999.wav|Zij besloten dus geene getuigen te leveren; die uitslag strookte volkomen met de verhevene gevoelens van onzen vredelievenden patient; hij drukte RAALTE de hand en wandelde de deur uit met geducht veel minder op zijn hart|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001593.wav|Klim, zeide hij, in dezen boom, en schiet op de olifanten, welke hier voorbij zullen trekken, want dit bosch is zeer uitgestrekt en er zijn hier vele van die dieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001053.wav|als hij zich niet nog aan een klein rotsblok had vastgehouden, dat daar ongeveer twee duim omhoog stak. Gelukkig had hij nog den ring, dien de Afrikaansche toovenaar hem aan den vinger gestoken had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000767.wav|toen wij malkaar laatst binnen Haarlem zagen, u zoo spoedig weer en dat wel hier te zullen ontmoeten. Maar, als het spreekwoord zegt: bergen ontmoeten zich niet, maar|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001306.wav|Mijne beste bedoelingen loopen averechts uit, en de edelste bewegingen mijns harten eindigen in zonde en misdrijf! En toch - de zoon mijner moeder was niet geboren om een booswicht te zijn, zooals ik geworden ben|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_001687.wav|waar het bleeke brood in eene andere kanoe kruimels schreidde om zjjne schipbreuk; waar de wasch van het gezin, half droog|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000111.wav|opdat zij niet een zaak vernemen, welke voor uw eigen bestwil geheim moet blijven. Kijk echter eerst nog even naar de andere zakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001374.wav|En toen ze niet antwoordde, ging hij voort: Ik vind het niet erg om dood te gaan, nu ik niet op dezelfde manier sterf als Moeder en de anderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002050.wav|maar dit was de eenigste verdienste. Behalve dat het er geweldig heet was, waren er geene andere meubelen te vinden dan een koffer ter berging van het linnengoed der waardin|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003625.wav|niemand wilde het gelooven en toch heeft zij gelijk gehad; en ze is geheel op je hand! Hoe meen je dat? Ja, zie je|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000039.wav|Wie weet of hier niet uitsluitend haat en lage afgunst in het spel waren, en zijzelve niet heel slecht deed aan dat vod zoveel gewicht te hechten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_001084.wav|Het ziet er leelijk uit. Voor doctor Jeddler ook. onzen client, mijnheeir Craggs. En mijnheer Alfred|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000411.wav|Dat geluidlooze lachje, waarbij haar licht blauwe oogen schenen mede te lachen, terwijl twee gelijke rijen witte tandjes heenblonken door het fletse rood der lippen, oefende een zeldzame bekoring op me uit|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000212.wav|fluisterde Bets, haar lieveling tegen zich aandrukkend. De teraardebestelling zal van middag plaats hebben, en we zullen allen achter het lijk gaan. Huil maar niet, Bets, het is jammer, maar niets gaat goed deze week, en Piet is er het slechtst afgekomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001465.wav|tot dat zij ardingen zouden bereikt hebben, stortten de uitgebreidheid en digtheid van het geboomte vrees in het hart van en haren broeder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009552.wav|zoo ernstig en verwijtend als zij het ooit tegen haar leelijk oud kind thuis geschud had. tGij zijt in het geheel geen petemoei sprak zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000257.wav|of hij verzocht, hem het opperbevel te geven, en verkreeg dit ook zonder moeite. Zoodra hij nu aan de spits van het leger stond, voerde hij dit zoo snel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000949.wav|Er waren geen weifelenden noch versaagden. De soldaat van dezen troep was evenzeer een held als de generaal. Geen man onttrok zich aan dezen verheven zelfmoord|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003341.wav|VIII. Het was pauze en de tafeltjes voor het souper werden gedekt binnengebracht, zoodat de salons snel in elegante restauraties konden herschapen worden. Overal in iederen hoek, in de serre, waaruit de pianist verdwenen was|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_005359.wav|Dit was de reden, dat ik, als ik een ouden sleutel vond, dien altijd opraapte, om te zien of hij ook op de keukendeur paste|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000211.wav|Nog een eindje zandweg, die er reeds eenigszins uitziet, of hij tot de bewoonde wereld behoort, nog een fraai voetpadje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001730.wav|Och,' zei ze steunend 'Het is hier alles zo mooi Als mijn arme nonna eens zulk een huis had, wat zou ze gelukkig wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001743.wav|Ik moet over alles eerst nadenken.' 'Ga gerust je gang A. Je zit hier niemand in den weg, hoor! Ik zei het maar, omdat je ten slotte toch een partij zult moeten kiezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001739.wav|nauwelijks waren zij echter een honderd roeden verder, of zij greep den monnik angstig bij den arm: Om Gods wil! riep zij: laten wij niet verder gaan! Zij zullen den armen Feiko vermoorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000626.wav|Ik ging er in met de kaars in mijne band, maar zoodra ik bij het ledikant kwam, werd de lucht er vol van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008845.wav|Laat mij door, zeg ik! Houd hem tegenl gilden alle vrouwen, boven wier kreten uit men duidelijk het snikken van den dikken jongen hoorde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001628.wav|den aardgrond ontwrongene, wortels, stiet verder zijn voet tegen de ronde, doode koppen en menschelijk karkas, dat de vlakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003783.wav|Daar juffrouw La Creevy zich op de breede vensterbank had neergezet, waar overvloedig ruimte Voor twee personen was, was het ook natuurlijk, dat Tim naast haar ging zitten|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000910.wav|Het eiland is een rotsgrond, dien een dame voor omstreeks honderd jaren met steenen liet indammen, met aarde bedekken en met drie acaciaboomen beplanten|2506|neutral
+wavs/train_2450_9038_002187.wav|af te wenden, zij zag naar den hemel, naar de straat, naar de door de zon verlichte acacia's, naar de boven een naburig dak vliegende duiven|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001642.wav|venzeer besefte renkelaer, dat kwaadsprekendheid al een zeer slecht middel zou zijn, om de achting der reule te winnen, en, zoo hij zich eenige uitdrukking liet ontvallen, bestemd om ten nadeele van aurits te werken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000127.wav|De hertogin neeg hare nijging, naderde den troon, zweemde in grooten eerbied, als met nauwlijks durvende lippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000342.wav|en nog anderen, die of werkelijk hoofdpijn hadden, of zich daartegen wilden vrijwaren, bogen zich voor hem opdat hij hun zijn handen mocht opleggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001408.wav|het is het pandemonium der sophismen, het slagveld der hartstochten. Men doordringe op zekere oogenblikken het bleeke gezicht van een menschelijk wezen|2450|neutral
+wavs/train_12500_13029_000031.wav|Jeugd en grijsheid, kindren, mannen, vrouwen, Alles ziet weerspiegeld men er staan; En men zou het spel voor ernstig houën, Bracht de deining geen verandering aan|12500|neutral
+wavs/train_2450_3159_000997.wav|tusschen sierlijke witte waterlelies. Welvarende dorpen met kerseboomgaarden vol rijpe vruchten. In den hoefstal wordt een paard beslagen en de kinderen hoopen er om samen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001867.wav|Niemand bespeurde aan hem iets bizonders; alleen aan tafel sprak hij bijtend cynisch over verschillende onderwerpen en personen, op dien satyrischen toon, die hem eigen was en die eene wreede, minachtende uitdrukking om zijn blonden knevel grifte|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_005240.wav|Een bliksemstraal scheen uit die donkere oogen te schieten, en zich met bevende lippen en opgetrokken neusgaten omkeerende, richtte zij zich rechtop|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000120.wav|Wie is het, en hoe kom je er aan? vroeg de apotheker. Het is mijn grootmoeder! zei de groote Klaas. Ik heb haar doodgeslagen, om er een schepel vol geld voor te krijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001032.wav|maar de leidslieden van ons volk hebben ons een meer uitmuntenden weg geleerd; want de toorn des mans wekt Gods gerechtigheid niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001362.wav|Het verwondert mij, dat gij nog van dien tijd wilt weten, Esther, hervatte zij met hare oude scherpheid. Het is nu een geheel andere tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000367.wav|den landweg af, krakend en kreunend onder de zwaarte der volsappige halmen. De fabriek wachtte met wagenwijde poorten. De groene stroom stuwde naar binnen|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001594.wav|Dit laatste denkbeeld was heerschend. De eigenaars van kleine huizen achtten zich in hun belangen gekrenkt. Wie gebruikten zy nu om hun wrevel bot te vieren? De|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_003318.wav|Ons spel. Iieesdit, Fledgeby nam een briefje uit de uitgestrekte hand en las overluid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001936.wav|en dan heb je nog die schitterende diners, twee jongens te Eton, de uitmuntende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001155.wav|Het weder was op Joe's terugreis bijzonder slecht. Door een misverstand kreeg hij op de diligence eene plaats buitenop, en toen hij in|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008645.wav|en jager en mijn vriend Constantin Dimitrisch Lewin, broeder van Sergei|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001971.wav|Het prinsje was erg gloeiërig, had koorts. Hij liet zich al de vriendelijkheden van Edzard kalm welgevallen, zonder warmte, maar ook zonder zichtbare koelheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000256.wav|Daar het al spoedig onder de gesprekken te pas kwam, dat zij over het berekenen van de zonshoogte praatten, gaf BLOMMESTEYN te kennen, dat hij wel wenschte, dat hij daarin ook bekwaam mogt wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010908.wav|dat zij niet rechtuit geloopen hebben en dat zij in een gemelijk humeur geloopen hebben; want de dame heeft diepe gaatjes in het natte zand geboord met hare parasol|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001201.wav|in dien neef Kees, dien ze op de visite bij mijn broer zoo aardig had terechtgezet. Ik verdenk Kees dat hij zich door iemand op weg heeft laten helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002030.wav|Othomar, sprak hij; het doet mij groot genoegen, dat je je weêr met de zaken van ons land bezig houdt. Hij weifelde even, bijna angstig|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000424.wav|Broeders! zeide ik vervolgens tot hen, gij zult gezien hebben, dat er aan het strand veel hout ligt, dat de zee heeft aangespoeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006701.wav|Ik wilde er u niet mee lastig vallen, zei Gride, omdat ik dacht, dat gij geen belang in de zaak zoudt stellen, dan alleen voor zoover zij u zelf betrof|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001053.wav|Twee maanden waren er verloopen sedert het faillissement van Willems vader, en Willem zou voor het eerst weer naar school gaan. Drie klassen van het gymnasium had hij reeds doorloopen, en twee jaren was hij primus geweest|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_006496.wav|omdat hij ziet dat zij er gelukkig mede zijn, er een goed gebruik van maken en de oude roestige vlekken van het geld afwisschen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001605.wav|Ik kan weggaan, wanneer ik wil. Maar hoe doe jij? Jij kunt toch zoo maar niet wegloopen, nadat je een paar dagen leerling bent geweest?' 'Dat zal toch wel moeten,' zei Willem nadenkend en meer tot zich zelven dan tot Knol sprekend|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000420.wav|een vrouw namelijk, hetgeen ik achter den rug heb, zou kunnen voorbijzien. De muze is in dat opzicht inschikkelijker, hoewel niet overal evenzeer|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001087.wav|Zich omkeerende, zag ze Laurie staan; met een schuldig gezicht en zijn allerdiepste buiging zei hij, haar de hand toestekend: Vergeef me als'tjeblieft mijn onbeleefdheid en kom met mij dansen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_000709.wav|Beproef het,' zeide de beangste Moeder: 'het zoû u goed doen. - Maar daar wordt gebeld! de Hemel zij gedankt: dat zal ongetwijfeld de Dokter zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003451.wav|terwijl hij zijne oogen op den grond sloeg Spreek maar ronduit, mijnheer! zeide Emma, en zeg mii het ergste|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002359.wav|Het zou indiscreet zijn, uw allerliefst voorstel aan te nemen,' antwoordde Eckbert voor beiden. 'Het zou laat kunnen worden, en de dames hebben allen drie rust noodig.' Mevrouw zag naar mij om|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_008537.wav|Wel, wij hebben heel wat hoofdbrekens over vrouw Gummidge gehad, moet ik u zeggen, antwoordde baas Peggotty met een verlegen gezicht|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000853.wav|Ik zal intusschen een oog in het zeil houden.' De manager nam Willems verzoek op, zooals Dilly vermoed had. Jacky mocht mede gaan, om hem en zijn' makker in rechte lijn door de bush te geleiden, tot ze den grooten weg, niet ver van de velden, zouden bereikt hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_003824.wav|en ook gedeeltelijk door zijn eigen spijt en woede, was de diefstal al lang bekend geworden; maar hij wilde volstrekt geen stap doen om de oude vrouw te laten vervolgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000163.wav|Vergeef mij deze zwakte, mijnheer Holmes. Ik ben een weinig overspannen. Dank u, indien u mij een glas melk met een beschuit kondet geven, denk ik wel weer spoedig op te knappen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004130.wav|want Matrone Filimonowna zag door de deur naar binnen. Mag ik om mijn broeder zenden om ten minste het middageten te koken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001175.wav|Het was nu alles goed, nu zij Constance er bij terug had gekregen, er bij terug in Den Haag. Den Haag, dat was, na Buitenzorg, altijd geweest voor haar de ideale plaats om te wonen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_002331.wav|dat hy eigenlijk wartaal uitkraamde. Zoodra hij deze woorden gezegd had; ging hij weer liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000671.wav|bewerend, dat zijzelve er de schuld van was, omdat zij het zo verschrikkelijk nauwgezet opnam Ditmaal zweeg hij Waarom zou hij nu trachten haar van haar bezigheden af te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002230.wav|De arme Chuffey hoorde echter geen ander geluid, dan de echo in zijn leege hart van een stem, die nu voor altijd|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000034.wav|Terstond was een tweede brief op dit schrijven gevolgd. Zij gaf hem gelijk. Vriendschap, warme vriendschap alleen mocht er tusschen hen bestaan, en hij zou haar vraagbaak, haar leidsman, haar beschermengel zijn in het leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_000581.wav|Zij is van morgen met dat weêr op zee gegaan. we weten niets, niet waar, tante, maar we denken allen het zelfde! Misschien vergissen we ons, eenvoudig weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000968.wav|Er zijn er hier geen, en Joe hoort er niet eens gaarne van, zou ik denken.— Op dit netelige tijdpunt kwam Miggs binnen met geroosterti brood|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001238.wav|Hij stak de portefeuille weder in Marius' zak. Hij had gegeten en krachten herkregen; toen nam hij Marius weder op zijn rug, liet zorgvuldig zijn hoofd op zijn rechterschouder rusten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000970.wav|De strijders hijgden om adem, en waren allen, door zware kneuzingen of verlies van bloed, verlamd of verzwakt; echter hielden zij niet af en zwoeren in hun ziel, dat zij tot de dood vechten zouden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002028.wav|En moeten wij, vroeg ik lachende, dien fraaien hollen weg dan weer door, dien wij hedenavond gekomen zijn? dan beklaag ik Mejuffrouw Bos. Dat behoeft juist niet, antwoordde hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000444.wav|De vizier liet zijne oogen op Noureddin vallen, en vond zijn voorkomen zoo gunstig, dat dit hem belangstelling inboezemde. Hij reed digt voorbij hem heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010993.wav|Beste Erederik, zei hij, als je mij je arm zoudt willen geven, zouden wij samen tusschen onze vrienden kunnen doorgaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001803.wav|Uiterlijk scheen het niet; een enkelen keer maar hadden prinses Sofie of Wanda noodig de jongere broêrs met een blik te doen zwijgen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001042.wav|In zijne pozitie van izolement had hij geen vriend en hij zocht er geen. Hij droeg alles alleen. Alleen, op zijne schouders, op zijn rug, die kromde onder Louis Couperus, De stille kracht eene naderende oudheid|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_001648.wav|Eva, kindlief, wat scheelt u? zeide St. Clare, toen hij de teedere leden van het meisje door hare heftige aandoening voelde schokken en beven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000053.wav|DUARTE barstte in lagchen uit, en de Hoogleeraar VAN BAERLE koos de partij om aftehouden, gevoelende, dat schoon TESSELSCHADE met een' grimlach op het gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001779.wav|Haar oogen schitterden buitengewoon en zij voelde voortdurend pijn aan het linker schouderblad. Zij moest veel hoesten. Zij haatte vader Madeleine diep|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008888.wav|Zij was zich bewust, dat zij iets meer beslissends en onherroepelijks ging doen dan zij ooit in haar leven gedaan had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000158.wav|Ik begreep nu, dat de buizen, die ik voor kanonnen had aangezien, teleskopen waren; maar de vergissing was vergeeflijk, daar hunne gedaante nog al van die der mij bekende verschilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001234.wav|Dan, dan zoudt gij uwen wensch en ik mijne hoop voldaan zien. Gij zoudt dan, zooras de perziken en abrikozen rijp zijn, mij met een langer bezoek vereeren, dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002366.wav|De cel er naast werd bewoond door een zeer arm jong mensch, die mijnheer Marius werd genoemd. Laat ons zeggen wie mijnheer Marius was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001970.wav|De kamer zag er niet zoo armoedig uit, als hij verwacht had. Die was rijkelijk voorzien van allerlei, wat men gewoonlijk vindt bij menschen, die familie in Amerika hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000883.wav|aan de ongerustheid, waarin zij gedompeld was door het valsch verspreid gerucht, doch hoe hetzelve op het spoedigste door eenen brief van zelven gestuit was geworden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001620.wav|Jij hebt natuurlijk niet één fout, klonk het in mijn hoofd en onwillekeurig sloeg ik de oogen neer, bevreesd, dat hij die gedachte er in zou lezen. Die eerste keer behandelde we alleen onderwerpen van weinig beteekenis|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002309.wav|Hoe dit zy, ik wensch u beiden nog eens met zulk een braaf man getrouwt te zien, als dien Heer; dan, geloof ik, dat gy zo gelukkig zoudt zyn, als myn vriendlyk hart u kan wenschen te zien|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_003221.wav|is dat om te eten? vroeg een boer, terwijl hij op eenige koekjes in een hoek wees. Dit, zêide dé snaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000292.wav|Dat doe ik. Dat doe ik. Ik denk aan niets anders. Ik wensch ook dat gij van nacht aan niets anders denkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000846.wav|de een was de man die my, nog geen uur geleden, zoonederigom vergiffenis gebeden had; de ander was Mary|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001628.wav|Op een der eerste dagen van April, en tamelijk vroeg op den dag, begaven zich de twee families, uit Hanover Square en uit Berkeley Street, elk afzonderlijk op weg, om elkaar op een afgesproken plaats te ontmoeten|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_003084.wav|Vergeef mij, Mijnheer, uw trouw als ridder verdient mijn achting. Ik zal over uw Koningin niet meer klagen, en acht mij gelukkig in mijn rampspoed een eerlijk ridder als UEdele tot leidsman te hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006474.wav|Hij zocht, bijna zonder zich er van bewust te zijn, een nieuw doel voor zijn wenschen en hield voorbijgaande grillen voor ernstig streven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001810.wav|al met kennis gezien hebt. Hoe kunt gij dus zoo lichtvaardig oordeel vellen over iemand, die misschien eenmaal recht zal hebben op mijnen eerbied, op mijne gehoorzaamheid, op mijne liefde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_002069.wav|Als hij het voorzichtig aanlegde, behoefde hij voor blaffen niet te vreezen. De hoop op bevrediging stilde reeds zijn' honger, en daarmede waren moedeloosheid en zwakte verdwenen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006833.wav|die groote ontsteltenis en afschuw uitdrukte. Kijk niet zoo, zeide zij. Ik ben niet schuldig, Pitt, beste Pitt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006037.wav|in een schoon Joodsch meisje, dat zich uit een half godsdienstig, half romanesk gevoel aan hem gehecht had., terwiji hare|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002273.wav|Zij bleef tot aan haar dood, namelijk ruim dertig jaren, in het bezit van die waardigheid, en stierf ongetrouwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001319.wav|want de geheele oever der rivier was door het vee vertrapt en aan de zijde van den weg open en zichtbaar. Men kon niet eens gaan wandelen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001768.wav|zij vond, dat haar vroegere wuftheid er met een waas van gracieusen ernst door gesluierd werd, een ernst, die Otto's ingeschapen eenvoud zeker aantrekkelijk moest zijn|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_003352.wav|Voor een seconde bleef er dan een lichtglans hangen aan een antieke zilveren kan op een gebeeldhouwd buffet, dat, als een donkere massa, een hoek vulde, aan eenige antieke borden en pullen tegen den wand|1666|neutral
+wavs/train_2450_8076_003485.wav|over den rug van een stoel en bleef zoo staan leunen, zoodat hij een voet op de zitting van den stoel en een voet op den grond had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002287.wav|Ik heb u nog niet gesproken van de verterende jaloezij; van den knagenden nijd, die zelfs onder hen, die ruimer bedeeld zijn, plaats heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000270.wav|zou hij vermoedelijk zelf met het bootje mee zijn gegaan, om nog even dien goeden vriend te spreken en hem met een handdruk zijn hartelijken dank te betuigen. Nu ging dat niet meer. De afwijking van den gewonen koers ter opsporing van de vermisten|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000434.wav|en dat zij naar een vuurtje zouden verlangen om de nattigheid, en ook stellig stoken zouden, indien het maar November ware. Het is dan half October, en hun winter is formeel begonnen|2506|neutral
+wavs/train_1724_5812_000845.wav|Berthier! blijf waar gij zijt, ik kom u niet storen; ik kom u alleen vragen, of gij mij toestaat met uwe elève te dansen?'. zelve heeft ze mij opgelegd van u deze vergunning te verkrijgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_003328.wav|In het kasteel, en ik zal u terstond wijzen waar; doch eerst moet ik de juffrouw even spreken. Juffrouw!' vervolgde hij stil en snel, terwijl hij haar ter zijde trok: 'ik vraag u om|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003321.wav|En nu begreep hij op eens, dat de wilde ganzen nooit van plan waren geweest hem meê te nemen naar Lapland. Zij hadden hem maar voor de grap van huis weggelokt. Het ergerde hem geducht|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000773.wav|en het trof haar, dat zijn trekken zoo verouderd waren. Met een diepen zucht gaf hij den brief terug, en ging zitten. Zoo bleven zij zonder te spreken, minuten achtereen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008508.wav|Op dit oogenblik kwam een lang, statig officier, de ritmeester Jawschin, de kamer binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000579.wav|maar verkeer jij dan in zulk een geval en geloof je de genade verdient te hebben, welke ik voor jou vragen moet? Ben je haar waardig|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003110.wav|in den hem bekenden gloed, ze hief haar schoone, met ringen versierde handen op en nam zijn hoofd daar tusschen; een lange diepe blik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004004.wav|en in eene tegenovergestelde richting van het huis, waar Sikes hare terugkomst afwachtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000945.wav|De uiterlijkheid van dien rol en de innerlijkheid van haar zijn: het conflict daartusschen zoû haar zwaar vallen, maar ze dacht aan die zwaarte met een glimlach|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000457.wav|Duizendmaal verwenscht zijn het vet, de olie en de boter, die de oorzaak zijn, dat ik zulk eene strafwaardige daad begaan heb. Bleek en ontdaan van schrik bleef hij als roerloos staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003839.wav|Lammie, begon hij kruipend, toen dat afgeloopen was, t wij zijn nu, hoop ik, weer goede vrienden ?' Spreek er niet meer over, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003461.wav|nam echter de lantaren van den wand, stah die aan, zocht een dikken stok op, en vroeg of|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000836.wav|Overigens voelde hij geen de minste onedele begeerte jegens deze bekoorlijke vrouw, wier vormen hij aan zijn borst voelde. Hij was dronken van liefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005615.wav|Och, loop naar den duivel! antwoordde deze en trok een andere jas aan, die zijn oppasser hem aanreikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002928.wav|Het sneeuwde opnieuw geruimen tijd en de sneeuw viel weder hardnekkig in dichte vlokken neder. Van uur tot uur zag men de laag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005822.wav|Sir Leicester schijnt zoo diep van zijne hooge standplaats gevallen, dat hij onder alle menschen op de wereld nog maar op dien man alleen zijn vertrouwen kan stellen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001686.wav|onduidelijk vizioen van majestueuze lanen en pleinen, waarom de groote villa's zich rijk pilaarden, waarlangs de elegante equipages zich verdrongen. Zij had altijd zooveel gehoord van die luxe van Batavia|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_002241.wav|Nu begrijp en zie ik alles. Karenins gelaat had een diep smartelijke uitdrukking aangenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000622.wav|dien hij echter door nog veel hooger Alpen omgeven zag, welker toppen bedekt waren met een eeuwig sneeuw, waaraan de stralen van de opgaande zon eenen rooden gloed mededeelden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000217.wav|Vervolgens bereikten zij den vijver, die werkelijk tusschen vier heuvels gelegen was, gelijk de visscher dit verhaald had. Het water was zoo helder en doorschijnend|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001097.wav|dat zegt gij met waarheid, ik heb den nieuwen mensch aangedaan; maar niets verhindert u, Michiel, en u overigen, ook den allerbooste en bedriegelijkste onder u, om dit exempel te volgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000236.wav|en zekerder rente voor die zij van deze neiging zou kunnen trekken. Om gewisheid te krijgen bespiedde zij het tweetal met de grootste zorgvuldigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000822.wav|De deerne nam de glazen en kruiken op, en ging toen met hare volle handen naar de deur, om de drie te zien vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000348.wav|Nu, laat eens hooren,' klonk het bemoedigend. Na eenig aarzelen kwam dan zijne liefde voor het studentenleven te voorschijn, maar zoo als EDUARD verwacht had, het gelaat van den voogd betrok|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000241.wav|Ja Mijnheer BLOMMESTEYN, wat baten mij alle die talenten, waarover gij mij zoo prijst, als ik somtijds gebrek aan brood heb.' Dit trof BLOMMESTEYN geweldig|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000178.wav|Benijdbaar, zoo gij op een gracht woont, en niets ziet dan het zwarte ijs, met hoopen asch en vuilnis, daar tot uw verkwikking op geworpen in het oogenblik dat gij uwe legerstede verliet|2506|neutral
+wavs/train_1724_13607_001582.wav|Ze beweerde natuurlijk van niet. Ze maakte er weer een ontzettende bombarie van en ik heb met een zucht mijn dagboek maar weggesloten in mijn kast. De sleutel zit aan mijn sleutelring en die weer in mijn boekentasch|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005807.wav|of hij struikelde over het kistje, viel zoo lang hij was op den vloer, en sliep dadelijk in, waar hij lag|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000495.wav|beschreef hij den wijden cirkel van zijn eenzaamheid, die de horizonnen van Italië als kartelden, beschreef hij de nauwere kringen van zijn gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000610.wav|voerde hem daarop met groote vriendelijkheid toe: 'Ik moest, mijn heer! door heele andere ouders zijn opgevoed geworden, indien mij uwe redenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001358.wav|Pa is immers rijk. Laat mij nu maar wat pret hebben hier, zoolang het duurt.' 'Zoolang tot het je pa verveelt, en wat dan?' 'Dan ga ik naar Indië, werken op het land|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003479.wav|De douairiere zond de schrijfster van de Waschvrouw van Finchley Common in de Kaap de ijselijkste beschrijvingen van haar dochters wereldsch gedrag|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002169.wav|Marie zegt, schreeuwde tante Tien; dat het zoo lief van je is. van avond te komen. Die Dorine is zoo doof, Marie. Ik heb eigenlijk geen leven meer met haar|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000222.wav|en verminkte kleine Hanna want deze drie kinderen schenen op te blijven de platen van een kostbaar boek tot mislukte knipsels|496|neutral
+wavs/train_2450_7371_010281.wav|dat ik dan evenmin als nu behoefte weten of ik ooit een heer als secretaris zou noodig hebben — het was immers secretaris niet waar ? tja|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006086.wav|zijn vriend aan om nog eens rond te kijken en maakt eene bedeesde buiging voor mijnheer Tulkinghorn, die dezen groet meteen luchtig knikje beantwoordt. De|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001112.wav|Het split my geweldig; maar ik kon niet anders denken of zy was my ontstolen. Haar man mompelde iets tusschen de tanden|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000915.wav|in vergulden lijst van Corrie. Haar verstandig kopje, waarin de schilder de uitdrukking van scherpzinnigheid treffend had nedergelegd, zag hem aan, met dien glimlach en dien blik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005097.wav|en de fraaiste perzik of sinaasappel stak hij in zijnen zak, om aan haar te geven als hij terugkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000550.wav|en zijn nieuwen raad. De koopman, van beider gesprek geen woord verloren hebbende, berstte in een schaterend gelach uit, zoodat dit de verwondering van zijne vrouw opwekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004860.wav|Eén ding stond echter vast: hij had een badreis naar Soden aangeraden. Dolly zuchtte onwillekeurig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001900.wav|Haar stem klonk vol van een uitgelaten vroolijkheid en zij zag hem lachend, met haar schitterende oogen, zoo betooverend aan, dat hij zijn hart sneller voelde kloppen. Gelukkig, zij boudeerde nu niet|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001659.wav|Stil!' hernam Florisz: 'gy weet niet, wat gy praat: Gourville is een vyand van De Witt, net zoo als wy, en een vriend van den Prins, net zoo als wy|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000049.wav|waardoor deze plotselinge ongesteldheid haar was overkomen. Zoodra zij zijne stem hoorde, spande zij zich in, ging overeind zitten, en kuste zijne voeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000938.wav|maar ook door de kunne van het wicht de vergoeding niet aanbood, welke alleen in staat ware geweest hem bij haar gemis eenigen troost te verschaffen. Ja, de kindsheid der|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000896.wav|mij de vermetelheid, ja ik mocht wel zeggen de onbeschaamdheid van het verzoek te vergeven, dat ik u wensch voor te dragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000999.wav|Ik zoek ook werk,' zei Willem, naderbij komend, 'en als je me plaatsen kunt, ben ik tot je dienst.' 'Ja, dat wil zeggen: niet voor vast. Voor een paar maanden op zijn hoogst. Ik heb vaste knechten genoeg in mijn' dienst|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000753.wav|Soms ben ik zoo bang, dat ik nog eens iets verschrikkelijks zal doen en mijn leven bederven, en maken, dat iedereen mij haat. O Moeder, help me, help me toch alstublieft|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001958.wav|de twee paarden, die het voorttrokken, liepen op den anderen oever. Het was een vreemdsoortig schip, zooals ik er nog nooit een gezien had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001316.wav|Gij kunt gerust rooken, neef, als gij met mij praten wilt, voegde zij mij toe, met eene poging om te glimlachen. Dat is mijne gewoonte niet tegenover. dames mocht ik niet zeggen, ik bleef in mijne phrase steken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_004676.wav|en de Ges'epene is genoteerd voor eene buitenlandsche reis, zeide Bates. Ik moet een compleet rouwpak hebben, Fagin|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004346.wav|opende de deur, en liet, half tegen zijn' zin, TEUN WEZER in. 'Aha!' zeide VAN REEDE, zoodra zij alleen waren: 'gij hebt u best gekweten, kameraad|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006976.wav|De kwijnende sufheid van haar mama wekte, zooals men veronderstellen kan, niet veel liefde bij haar dochtertjes op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000942.wav|terwijl tegenwoordig ieder inwoner eener groote stad dagelijks uitspanningen genoeg kan vinden, en de eeuwfeesten zoo menigvuldig voorkomen, dat zij al het verrassende der nieuwheid missen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001444.wav|Marius was haar als in licht verschenen. Zij ontwaakte met de zon in haar oogen, zoodat het haar aanvankelijk voorkwam als droomde zij nog|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000122.wav|De blinden gingen dadelijk zitten, maar Bakbac zeide; Niet zoo haastig broeders, laat ons eerst de deur sluiten, en ons overtuigen, dat zich geen onbekende hier bevindt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000318.wav|En thans, gaat gijlieden naar huis en beproeft het nog eenmaal hier een leven te schoppen, als eene Katwijksche visschersbende aan de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000732.wav|overal enthouziasme, en dat oprecht gemeend, waar wij ook komen; en toch wat kunnen wij doen, dan wat geld geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001937.wav|Hoe hadden zij niet maanden van te voren gedacht en gedroomd aan dit oogenblik; nu, in eens, was het voorbij, verrassend vlug|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000848.wav|die met Golinitschef pratende in de schaduw van het portaal stond en naar den naderenden kunstenaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000120.wav|Ja, ja! Iichtblauw I riep het meisje, met een van vreugde stralend gelaat. De kleur, die ik mij van den hemel herinner|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004492.wav|Een zonderling beroep, niet waar? zei Perker, terwijl hij een snuifje nam. Wat? Wilt ge zeggen, dat die menschen hun brood verdienen met voor een halve kroon een|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001467.wav|Draagt gij, gelijk Hij, met geduld en arbeidt in de liefde; want zoo zeker als Hij God is, zal het jaar zijner verlosten komen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003038.wav|murmelde zij, den naam des schilders lezende onder aan den waaier, Bucchi! De waaier was inderdaad geschilderd door den Italiaanschen kunstenaar, een fantazie van rozen en elven op ivoorwit satijn|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_001565.wav|altijd zoo bitter en zoo nijdig en jaloersch van Bertha, vooral nu, dat Floortje geëngageerd was en dier uitzet natuurlijk zoo mooi niet kon zijn als het uitzet van Emilie|1724|neutral
+wavs/train_2450_8202_000833.wav|Ik heb u niets te vergeven. Hoor eens. Zweer me, dat u me gelooft, dat u gelooft, dàt u mij gelùk heeft gegeven en dat ik niet lijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009408.wav|Ik zei dus overmorgen, en hij stak een sigaar op en trok zijn jas aan om naar huis te gaan. Toen ik hem dit zag doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000452.wav|Wacht eens! Zet je pooten niet zoo binnenwaarts! een welopgevoed eendje zet zijn pooten buitenwaarts, evenals vader en moeder doen. Ziet eens! Zoo! Buigt je hals nu en zegt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000483.wav|den spot te drijven, wanende dat gij van weêrlooze vrouwen niets hebt te vreezen, en haar ongestraft kunt beleedigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005599.wav|sWat heb ik dan toch gedaan? hernam de arme Gabriel. Er was afgesproken, dat ik nooit van rnijnheer Edward spreken zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000204.wav|den modder uit en zag met stralend flitsende oogen. Een tweede pijl schoot een tweeden kop; een derde, een vierde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004661.wav|Mijne kinderen!' zeide zij, terwijl zij die angstig aan haar hart drukte: 'doch neen! zoo bloeddorstig wreed zouden die Barbaren niet geweest zijn! En echter, als ik aan hunne gruwelen denk|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003307.wav|toch niet dulden kon, dat men dus lichtvaardig heenliep over eene zaak als deze; 'met de justitie valt niet te spotten, zonderling niet als men gekerkerd zit, onder bezwarende omstandigheden als de|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_002437.wav|met dat genot, dat men in verleden krijgt, als men jeugd verliest. Er wordt geklopt op de deur, een lakei verschijnt en buigt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002504.wav|Waarheid is, dat iedereen zich amuseerde met hare bijtende reparties. Die de dames vreesden, sprak een der heeren half schertsend, half verwijtend, omdat ze in den regel even juist waren als scherp|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001900.wav|leiden ons tot de gevolgtrekking, dat de dief er op gerekend kan hebben dat hy de ontvreemde som aan onzen bankier kon uitbetalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002752.wav|deftig zijn hoofd schuddende, alsof hij de zaak zeer wel wist, maar om gewichtige redenen het geheim|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002792.wav|Men herinnere zich den toestand van Valjeans hart, welken wij bereids aangewezen hebben. Geen huwelijk was tusschen hen mogelijk, zelfs niet dat der zielen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009144.wav|of een gezonde trek in dierlijk voedsel zich wel vrijelijk In een menschelijk wezen kan ontwikkelen, dat aanhoudend door knellende laarzen wordt gemarteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003346.wav|Het is voor mij zoo goed als een boek, zeide hij, het eenige, dat ik kan lezen, en het vertelt mij van allerlei|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001307.wav|die zijn rijtuig van verre herkend had, den pikeur naar buiten riep. Deze, een lange Engelschman in hooge laarzen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000652.wav|Neen! dan nog liever als het vluchten morgen onmogelijk is, deze week een kogel uit de buks van den wachter getrotseerd. Alles wat zijn plan kon doen mislukken kwam in zijne gedachten en verdreef den zoo gewenschten slaap|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000845.wav|de goedaardige en lieve uit den kring harer gezelschappen zouden moeten missen. gaf intusschen acht op den eer, en bespeurde sommige trekken|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001935.wav|Maar hij sprak toch goed, met de kleurige juistheid en het verrassend onmiddelijke, in schijnbare onbeholpenheid en verwarring, dat den kunstenaar eigen is die het verstaat zijn gevoel zonder omweg te laten|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_000830.wav|en als hij dan na zulk een dag tehuis kwam, had hij een hooge kleur, kon moeilijk uit zijn woorden komen en dikwijls beefden zijn handen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001405.wav|Dat gebeurde echter niet, want Lea was er niet. Ik keek ieder oogenblik naar de deur, in de verwachting van haar lief gezicht in de kerk te zien komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000061.wav|Mijn geweer! Zij komen! Een electrieke rilling doorliep de gansche barricade, en men hoorde de beweging der handen die naar de geweren grepen. Wilt ge mijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001114.wav|Hij was een klein, flink gebouwd, pittig ventje; zijn gezicht was rood van verontwaardigiug, met twee kleine woedende oogjes er in, als zwarte vonkjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000352.wav|Maar er is iets dat mij onrustig maakt, Augustine. Ik kan niet nalaten te denken dat die bedienden niet eerlijk zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003454.wav|en toch overmeesterde mij een ongekend gevoel van voldoening, toen mijnheer zeide, dat hij zijne vrouw toch niet het liefst zag in zulk een wijde wolk van rose en kant, het gewrocht van de vindingrijkheid eener modemaakster|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007773.wav|in de linkerhand, en ze bij elkander brengende trekt hij tersluiks onder dien vlasachtigen bos een nijdig gezicht tegen zijne beminde|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000238.wav|en nadat hij een dikken en vasten tak beetgepakt had, hief hij zich van de ladder naar boven, leunde over den tak heen en had nu zijne borst en zijn hoofd over het nest gebogen|2506|neutral
+wavs/train_2450_7759_010930.wav|Op meer dan een dezer zondagen verbeeldde ik mij, dat ik voor deze dame hetzelfde was, wat zij op zulk eene onverklaarbare manier voor mij was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001254.wav|Nu en dan hoorde ik den smid, die met zyn hamer rondging, om de tralies en sloten van al de gangen te onderzoeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001502.wav|hij zich kon herstellen, viel de vuist van de Vlaming als een pletterende steen op zijn schedel, en met een pijnlijke gil viel hij uitgestrekt ter aarde. Gij hebt de klauw van de Leeuw gevoeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001867.wav|Geene van beide sprak; zij vonden geene van beide woorden in de moeilijke verhouding, waarin zij, op dit oogenblik, over en weêr waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000466.wav|en om Herakles' stervensgloed, de goden zelve, die daalden den hemel uit. Het waren Athena en Hermes|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001553.wav|Maar zij is ook nooit apatisch geweest zooals jij,' zei ik woest. 'Dan kun je met tachtig jaar nog gaaf wezen. Dat is geen kunst. En zij heeft niet van die vetpotten op haar waschtafel staan net als jij|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_006640.wav|En zij werd daarin aangemoedigd door te hooren, dat ik altijd hier was, hetgeen haar opzettelijk gezegd werd. Doe nu die portefeuille van mij eens open, Sir|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007472.wav|Ik zie, dat zij gelukkig is, herhaalde hij, maar de twijfel aan dit geluk overviel Dolly nu nog sterker|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000177.wav|Doe het nek open, daar! Laat die menschen uit! Daarmee smeet hij het raam weer dicht, en verdween. Pecksniff zette zijn hoed op, en wandelde met groote bedaardheid|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002226.wav|was my nog te waereldsgezint; zo bedroeft was zy over hare Moeder; en moest het Hellewicht niet gedagt hebben, dat ik haar beter was dan zeven Moeders? Wat zeg jy, Zusje? Ik, die alles doe om hare lusten te doden en te kruizigen. Och ja|1666|neutral
+wavs/train_2450_8229_000458.wav|Hij had zich door Franks barbier laten knippen en scheren en hij droeg kleêren van Frank, die hem wijd als zakken waren; een paar pantoffels, waarin zijne voeten dansten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004099.wav|Gij bemint hem dan wel, zeide Deodaat. Ik bemin hem als mijn broeder, gelijk ik u gezegd heb, zeide Madzy, eenigszins verlegen de oogen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002206.wav|Van zijn kant wilde VAN DUIN, hetzij uit pligtbesef, hetzij uit koppigheid, niet toegeven, en hij besloot reeds den volgenden dag, ja heden zijn aanstaanden schoonzoon binnen te leiden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000626.wav|Misschien moest ik zeggen: mijn beter ik overwon; maar heeft dit beter ik nog recht op zijn naam, wanneer het ons in plaats van de zelfvoldoening en de tevredenheid, die op zulke overwinningen heeten te volgen, slechts zelfverachting en spijt verschaft|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000425.wav|Mijnheer de president en mijne heeren, begon hij, een houding en toon aannemende, waarvoor een parlementslid zich niet zou behoeven te schamen. Ik zou u gaarne de toetreding van een nieuw lid in overweging geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007348.wav|Waarom ben je eigenlijk hier gekomen? Ach, daar spreken we ook later over! zeide Lewin en werd tot over de ooren rood|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001480.wav|Zij kende hem als een man van overdenking en theoriëen, meer dan als een man van handeling, en zij kende hem niet genoeg om te doorzien, dat er in hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000064.wav|Neen, Stuart Mill, die, voor ruim twee eeuwen, aan het in het brein van sommigen rondspokende denkbeeld om aan de vrouwen het stemrecht te geven, het eerst een lichaam gaf|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002126.wav|Hoe durft gij de overheid der Wethouders miskennen, gij trotse Poorter? Ons is uw muiterij bekend, en het zal niet lang toeven of gij zult uw ongehoorzaamheid aan een strop boeten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000219.wav|ora licht te geven aan eene huiskamer, donkerder dan de door hen bewoonde, en het leven van zuren arbeid van haar man|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000994.wav|om de bemiddeling, waar toe anders de oude Heer, bij de groote droesheid zijner vrouw, die zelfs op hare knieën gevallen was, misschien zou over te halen geweest zijn, te beletten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000529.wav|een der advocaten van de verweerders in dat proces. Hij zegt: In dat gezelschap van zes en zeventig personen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001073.wav|was Eugène eenigzins verlicht door die laatste geringe wijziging van den staat van zaken, en zoo ging het zijne beide metgezellen insgelijks|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005764.wav|Een flauw brandende kaars verspreidde juist genoeg licht, dat Ralph den schoolmeester kon herkennen, die in een hoek op een bank lag te slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001087.wav|De koning zag duidelijk in, dat hetgeen de prins zijn zoon hem verhaald had, eene werkelijkheid moest zijn, waar hij niets tegen wist in te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002017.wav|Jondrette was blijkbaar juist binnengekomen. Hij hijgde nog van de buitenlucht. Zijn dochters zaten op den grond bij den schoorsteen; de oudste verbond de hand der jongste|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000553.wav|Ik kan dit bewyzen, en dit ware reeds geschied, als Uwe Excellentie my één half uur gehoor had willen schenken. Als Uwe Excellentie één half uur tyd had kunnen vinden om recht te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_001642.wav|Wees maar niet bang, Kuni, sprak Tell. Als Heinz hoort, dat die bijl Wolfenschiez, den beleediger uwer vrouw doodde, dan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002190.wav|Veritas nog in zijn kijkkastje zitten?' vroeg hij zichzelven af. Het was niet zonder gevaar van zich geheel bloot te geven, om dit te onderzoeken. Snapte hij Veritas, dan zou dit aanleiding geven tot een groote verwarring|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_002068.wav|Maar er gaat van eene ruwe buitenzijde hoop ik geleerd te hebben dikwijls een heldere en zachte invloed uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007560.wav|In al de schikkingen van dien aard hadden de heer en mevrouw John Harmon bijzonder veel dienst van hun bekwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008790.wav|want hij was een- verschrikkelijke oude man, die Lobbs, wanneer zijn trots gekwetst of zijn drift gaande gemaakt was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001395.wav|Het was nu half vier, Leo was twee uren thuis, en nog had hij niet met zijn Vader gesproken. Dit ongeduld was een foltering, een nieuwe ergernis, onverwacht, bij de gegriefdheid over|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002516.wav|had in zoo lang niet meer gebeden; zij wist niet meer, hoe zij het zoude doen, murmelend of slechts denkend. ach, zij wist zelve niet meer, of zij aan God geloofde, zij wist dat niet meer. maar nu|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_001528.wav|DERDE HOOFDSTUK. BLADEREN EN BLOESEMS. Deze alzoo sedert een halve eeuw aan zich zelven overgelaten tuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001779.wav|in tijden van gevaar een Diktator aanstelden met onbeperkt gezach. Welnu! zulk een Diktator hebben wy ook van doen: en matigt de Heer De Witt zich te veel gezach aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000161.wav|een brief te lezen, en als ze mij zien aankomen, doet Pop gauw den brief dicht en stopt hem in haar blouse. 'Mag ik het niet weten?' zei ik nog, voor de mop. 'Nee' zei Pop. 'Beter van niet|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_002647.wav|De Burgers, die overal in menigte vergaderd waren, aanschouwden dit gevaarte met een plechtig stilzwijgen; geen enkele welkomstgroet steeg uit de scharen, en geen enkel teken van blijdschap was onder hen te vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_011519.wav|Ik weet, dat hij eene kamer te huur heeft. Gij kunt daar zeer goedkoop wonen, onder welken naam gij maar verkiest, en zoo stil alsof gij honderd mijlen ver waart|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003257.wav|Op deze wijze was alles spoedig geschikt: en niet lang daarna was de Abdis, recht opgeruimd en wel te moede, bij naar beide voorname gasten aan een goeden disch gezeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000406.wav|en ons noodlot. Uw signore is zoo mooi en zoo lief, en ik zie u toch ook wel eens schreien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002063.wav|Niets is merkwaardiger dan een barricade, die zich tegen een bestorming gereed maakt. Ieder kiest zijn plaats, als in den schouwburg|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000089.wav|Mijn gevoelen voor u zal onveranderd blijven, want dat kan niet anders, maar God weet hoe ik de kracht moet behouden om voort te leven, nu ge mijn heiligste illusie hebt geschandvlekt. Hedwig|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_002522.wav|Hij had toch zoo gaarne gewild, maar hij kon niet, al dwong hij zich. Zijn kamer geleek een chaos van artisticiteit, zooals zijn machteloos dillettantengemoed een chaos was, waaruit zelden een schepping|1666|neutral
+wavs/train_2450_8569_001534.wav|En dat hij ze schreef, zijn kunst, was nog niet éens om het derde: het geluk van de woorden; want hij voelde de woorden ook ongeschreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006163.wav|Neen, antwoordde juffrouw Wren, het woord kort afbijtende. Daarom kreeg ik lust om met u te komen praten over onzen listigen vriend, dien zoon van Israël|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001506.wav|hun bijlen ontvingen de schijn van het vuur en vlamden in hun handen alsof zij gloeiende wapens hadden gedragen. Schildwachten, die zij uitgezet hadden, kon men in de duisternis zien wandelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001499.wav|Als het dan maar niet altijd zoo vol was. Maar dat was het toch ook niet altijd: de eerste avond was zoo lief geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003554.wav|Mevrouw!' begon De Witt: 'zoo als ik reeds zeide, het doet ons leed, ongelegen en onbescheiden te moeten wezen; - maar wy volgen een last, die ons is opgedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003142.wav|Binnen weinige minuten hadden wij elk een holte uitgehouwen, waarin wij onzen voet konden doen steunen. Toen wij dit gedaan hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001462.wav|een harde, toets' zeide hij: 'maar dien zij, zoo als mij de jonge Juffrouw GRAFF, de dochter van Mejuffrouw MERIAN verzekerd heeft, ten Volle kunnen doorstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004868.wav|of Camelot! wij kunnen er vast van op aan, dat Becky en Briggs al deze doorluchtige namen in de Peerage nakeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004231.wav|en seheen voornemens deze jonge juffer den geheelen dag getrouwop zijde te blijven. Nadat Hardy eene brillante fantasie op de mondtrom had gespeeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002348.wav|Een eind aan maken? Hoe er een eind aan maken? vroeg zij zacht. Zij was nu weer kalm geworden en een teedere lach verhelderde haar gelaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001746.wav|En wij zouden ons gelukkig rekenen, zoo Uwe Majesteit ons vergezelt. Valérie schrikte op. Zij had dit besluit nooit voorzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001343.wav|kon echter, toen zij wat waren voortgereden, niet nalaten te zeggen, dat hij zich vooraf geen denkbeeld gemaakt had, dat die partij zoo in alle deelen vorstelijk zou geweest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004278.wav|Houdt ge van tarbot? vroeg hij Lewin, toen zij voor het hotel stil hielden. Wat? vroeg Lewin|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003720.wav|Want nu droogden de wegen, die heelemaal geweekt waren door de hevige regens van den vorigen dag. Vroeg in den morgen kwamen de twee kinderen uit Smaland|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001437.wav|Nu, Oreste zal het wel ergens hebben ingepakt. Ik kan toch niet eten, ik zal maar gaan, al is het nog te vroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005582.wav|Goed, dan spreken wij er niet van, haastte zich Dolly te antwoorden, toen zij de lijdende uitdrukking in Anna's gezicht bemerkte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009041.wav|en hoorde ik uit zijn mond het verslag, dat gij nu eveneens zult hooren. Ik ben het aan hem verplicht te zeggen, dat hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000070.wav|de onvermijdelijkheid van alle dingen, die gebeuren. Vaag was dat in zijn hersenen, terwijl hij dan verder liep op straat, en tegelijkertijd aan honderd andere gewone dingen dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002261.wav|De heer Frederic Bullock kwam en was bijzonder hartelijk tegen Maria en oplettend voor den gebroken ouden man|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003218.wav|Ik hield werkelijk veel van schapemelk en wanneer ik ze gedronken had, dan gevoelde ik mij den volgenden dag veel krachtiger en beter tot loopen instaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007752.wav|Een gelukkig toeval was het Tom zei altijd, dat hij een gelukskind was, dat de assistent dien middag speelde en alleen op het orgel zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008814.wav|en bad en smeekte dat zij een boodschap daarheen zouden zenden en laten zeggen hoe zij lag te sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001089.wav|klapte mijnheer Jtoos en diamant in de handjes nam zijne beentjes op en danste op zijn stoel. Die trots van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003970.wav|Daarom had hij een ontzettende massa steenen en bergen bij elkaar gehaald en een hoog land gemaakt; en dat had hij gedaan, omdat het dicht bij de zon zou komen, en veel zonnewarmte krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000910.wav|Sir Mark speelde met zfln glas, schonkzich g eens in, dronk zyn glas in eene teug ledig antwoordde toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002904.wav|ergerde hij zich dood aan en voer hij uit tegen alle dominees, of geleerden, of dergelijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005144.wav|Wij spraken dus af, dat wij den anderen morgen ons ter beschikking van Bob en zijne beide vrienden zouden stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005729.wav|of als de wind huilde of de regen hevig kletterde, snikkend wakker te worden en ontsteld uit te roepen: t Ziet gij het gezicht van het kind niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002620.wav|Het was zoo donker, zeide Edward, en de kerel was zoo dicht ingebakerd, dat ik het bijna niet weet te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000659.wav|lederen avond, opnetzelfde uur, vat juffrouw Twinkleton het onderwerp van het gesprek van den vorigen avond weder op|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001968.wav|Eindelijk heb ik hem gezien, mijn vriend, gezien en bewonderd! Het monster van Bleekloo|496|neutral
+wavs/train_2450_6737_001054.wav|Heden, lieve Mary, zijt gij het? riep Sam uit. Hemel, mijnheer Weller, zei Mary, wat laat gij iemand schrikken|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000521.wav|Want Wouter was koning in al dat veroverde land Koning, en. Femke koningin! Wat de groote fluweelen mantel haar prachtig staan zou! En die gouden|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_000484.wav|zoodat hij iederen dag met meer genoegen van zijn rechtsgeleerden in Gray's Inn naar het vlammende vuurtje in Curzon Street terugkeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001593.wav|zoowel als de gunst van een voogd te winnen had. De gedachte kwam slechts even in het voorbijgaan bij hem op|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_001266.wav|maar zij schikken het goede in hun lot zoo bij elkander, en stapelen het in redevoeringen, die zij op wandelingen en, zoo gij met hen in ééne kamer slaapt, uit ledekanten, vooral na een goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001081.wav|Toen de dokter weg was, stond Louise op, wierp woedend de kadastrale opneming van Sumatra van zich, en ging naar achteren, tot groote vreugd van Van Brakel en Lucie|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000633.wav|Geloof dit van harte, en ga tot God met al je kleine zorgen en bezwaren, je zonden en lasten, even vrij en vertrouwelijk, als je tot mij gaat|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_002271.wav|Nu is onze beste Willoughby al een paar mijlen ver van Barton, Elinor, zei ze, terwijl zij haar werk opnam en ging zitten; en met welk een bezwaard gemoed is hij op reis gegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000726.wav|Een oogenblik later had ik hen bij mij in de kamer; luidruchtig en gemeen, lachend en ginnegappend maakten zij allerlei opmerkingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000676.wav|Gelukkig niet; de Heer geeft mij krachten en gezondheid boven mijn leeftijd; neen, de vriendelijke man doet me de eer aan hier te komen rusten, als hij in den verren omtrek zijne kruiden heeft gezocht|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000284.wav|dag tot dag bleef ik op beterschap hopen en overtuigd van mijn gebrek aan geestdrift en takt deed ik herhaaldelijk pogingen om haar en mij te noodzaken tot een warmere intimiteit|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001558.wav|Iedereen langs den weg kent hem. Hij komt en gaat, door wind, regen, sneeuw en hagel, en in den donkersten nacht. Niets houdt hem tegen|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000189.wav|En zijn gedachten hadden hem niet bedrogen. Toen hij weêr een dag geloopen had, kwam hij bij een derden kolenbrander, die hem als de vorigen op droge aardappelen noodde|10587|neutral
+wavs/train_1666_1548_001565.wav|Myne liefde is niet romanesq: de hoop alleen is in staat, om my te doen volharden. ô! Dat gy my nog eens beminde; nooit zoudt gy u beklagen, dat gy my den voorrang in uw genegenheid gegeven hadt! Zy|1666|neutral
+wavs/train_1666_1408_000082.wav|Ik heb tante Therèse niet durven storen, zei ze; ze ligt zoo in gebed verdiept, dat. Kijk, meneer Lot, daar is uw mama. en je Engelsche broêr. - Verdomme! siste Steyn tusschen zijn tanden. Ik kàn haar niet meer zien|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_007853.wav|maar hij was nu vol leedwezen, treurige herinneringen en wenschen hem vroeger geheel onbekend, dat dit of dat met mocht gebeurd wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011499.wav|naar de stad, die nu door de maan werd beschenen, zoodat de zilveren glans van de ramen al in de verte zichtbaar was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000820.wav|De hemel moge op haar neerstorten, de oceaan haar verzwelgen. Wat is er haar aan gelegen. Zij is een volgezogen spons|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000375.wav|alleen afgebroken door heerlijke groote spiegels, terwijl het geheel vertrek een dampkring was van de uitwasemingen der aangenaamst riekende bloemen, en het tevens niet ontbrak aan mild gespreid reukwerk|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001014.wav|Ongelukkige!' was al, wat hij nog kon vertellen. JOSEPH was inmiddels genaderd en trachtte den man op alle mogelijke manieren tot bedaren te brengen maar, o namelooze ellende, hij werd als medepligtige beschouwd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_001260.wav|Maar o, wat stonden de oogjes, waarmede de kleine over den schouder van zijn argeloos broertje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001750.wav|als een luchtverheveling verhevene, eiland Eurythia, de Runderen, die Herakles voor Eurystheus moest rooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001937.wav|Hij was met een arrest bedreigd, en liep gevaar om als een gemeene kerel in eene gemeene gevangenis gezet te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003854.wav|die ik zag? Die gedachte deed mij bijna blozen van schaamte. Ik ging weer naar mijne moeder toe, omhelsde haar opnieuw en kuste haar vurig|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_004719.wav|en het weer vergeten hadden? Ongelouterd hart, geef antwoord! Hoe de tijd verloopt weet ik niet, tot ik door den ouden speelmakker van mijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010993.wav|Wel, Charley, zeide ik, mij dunkt, dat gij en ik niet beter kunnen doen dan eens naar Jenny te gaan, en te zien wat er te doen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000068.wav|den postiljon om stil te houden. De voorraarapjes waren open, zoodat de postiljon hem onmiddellijk hoorde en met alien spoed gehoorzaamde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000952.wav|haalde hy daaruit, met en benevens een gebroken knipmes, eenige eindtjens touw, een paar duiten, een half dozijn knikkers, een stuk van een appel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008660.wav|as hier een wees bijdehand waa die juffrouw Elizabeth, den jongen heer George, tante Jeane en oom Parker had opgeofferd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000739.wav|Toen zij in haren spoorcoupé de Liparische grenzen overging, toen zij aankwam te Altara, was zij herboren als in eene andere vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000555.wav|De sultan stemde in zijn verzoek toe, en de koopman ving aldus aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000597.wav|Na enkele oogenblikken kwam Greta echter binnen, met een kaartje: of mevrouw ook ontving en of er belet was voor dien meneer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003703.wav|Ik zou nooit tot mijn tegenwoordigen gemoedstoestand gekomen zijn, als ik niet hier was gekomen. Ik wenschte, dat moeder ook hier gekomen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002212.wav|En stal toen zakken allebei vol. En dat was het eind van de klucht. Koor: En dat was het eind van de klucht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009245.wav|Hij leed er onder, maar zijn medegevoel bewoog zijne achteloosheid niet tot iets anders dan tot deernis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000016.wav|Met dien Schout bestond het bestuur uit acht Schepenen en vier Burgemeesters, en van deze dertien Regeerders gingen alle bevelen, besluiten en bekendmakingen uit|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000607.wav|Ik zal tot aan de eerste bocht gaan, en zien of alles in orde is voordat we om het hardst rijden, hoorde Amy hem zeggen, terwijl hij vooruit schoot en er in zijn pels en bonten muts uitzag als een jonge|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000823.wav|Het was één uur geslagen; te zes uren moest de aanslag volbracht worden. Marius had nog vijf uren voor zich. Er was slechts één zaak te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001692.wav|Bij het naderen van hun Deken openden de wevers hun scharen en ontdekten zich eerbiediglijk het hoofd. Zij gingen allen in het Pand na hun meester|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007195.wav|Ja! maar hij heeft haar toch gekust!. Hoor eens, Dolly, mijn hartje! Ik heb Stiwa gekend, toen hij je het hof maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000942.wav|uitklinken, dat alle vrijsters, die rustig en lustig om te trouwen zijn, zich zullen hebben te vervoegen in deze of gene herberg, dat aldaar tabak, bier en brandewijn zal te krijgen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002295.wav|dankbaarheid, ja der betamelijkheid zouden kwijten, indien zy de zorg voor die opvoeding op zich namen; - doch thands, nu de Prins geen kind meer kon geacht worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000305.wav|Druk, buitengewoon druk was het ook te Bodersweier, een stadje aan den rechteroever van den Rijn, tegenover de stad Straatsburg gelegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000023.wav|zij had moeten zwijgen, dat voelde ze nu. Zij had hare verrukking niet moeten uiten, maar ze stil in zichzelve moeten genieten, als een geheim|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002874.wav|dat hij in staat was, de wilde ganzen heel naar Lapland te volgen, had hij erg veel lust om terug te komen in het ganzenhok, in den koestal van Niels Holgersson|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000265.wav|ik ril van afschuw van hem en ik ben bij u gekomen om bescherming te vragen, voor my en ons alien als gy wilt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001517.wav|Maar Meester, dit duurt reeds zo lang. Laat ons liever de knoop met een goed mes doorsnijden, dan zo lange tijd te werken om hem los te maken. Gij verstaat mij wel|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_008610.wav|HOOFDSTUK LVI. Een belangrijk onderhoud tusschen de twee Weller's en Pickwick, en een onverwacht bezoek van een oud heer in een bruinen rok|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001503.wav|Opdat ge zoudt weten, dat ik mijn maatregelen nemen zal om aan dezen toestand een einde te maken! Die zal ook wel spoedig een einde nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001432.wav|Met groote handigheid wist men nu de lijnen, die voor in de sloepen verborgen zijn, en eene lengte van verscheiden honderd vademen hebben, te vieren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003106.wav|Rosa was terstond uit het veld geslagen. Zij heeft het echte bloed der St. Clare's, dat is duidelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001080.wav|Maar weet ge, wien wij wèl zagen aan den boord van den Tanaïs?? De Amazone was liefdevol den Held genaderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_009943.wav|George, die ter beschikking van zijn Koninklijke Hoogheid is. En terwijl wij drinken, wil ik eens over een zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006595.wav|Neen, antwoordde de notaris. Zij is nu niet hier, maar zij is wel bewaard|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002732.wav|Ik begin te bedenken dat ik mijne eenige Jacob van Lennep, De pleegzoon dochter niet mag versteken van haar wettig erf, dat bovendien, om redenen welke ik thands niet melden zal, vrij schraalder is, dan menigeen denken zoude|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_002565.wav|totdat hy eindelyk by een mooi kind kwam. Hy zei toen zoo tot het kind: Wat doet gy hier? En het kind zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_002947.wav|in haar breiwerk, met hare eigene teekens, zal het voor haar altjjd zonneklaar wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001264.wav|en als aanstormden, gevoelde zij, in die paar seconden, haar eersten angst voor den dief tot een wanhoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000448.wav|Aan iedereen beval hij dringend om de zieke niets te laten ontbreken. Men merkte op, dat zijn gezicht voor een oogenblik zeer treurig werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001041.wav|Terwijl hij dus in diep gepeins verzonken was, en dat de andere ridders met oogwenken over zijn droefgeestigheid schertsten, ontvouwde het slot Wijnendale zich voor hen met zijn hemelhoge torens en|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001475.wav|evenals bij onderlingen strijd der soldaten de kapitein genoodzaakt is te voorschijn te treden. Ellendigen, zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002513.wav|Myne Dochter trouwde zeer voordelig, en myn lieve Willem zal, onder dien zelfden zegen, in staat gestelt worden, om aan zyne bestemming te voldoen. Met myne stervende lippen zal ik God nog danken voor dien Zoon|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_000425.wav|Wel hoe heb ik het met u?' vroeg Buat, verwonderd opziende: 'zijt gy my niet herhaaldelijk aan boord geweest om mijn paard te verkoopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001669.wav|Met dit denkbeeld bezield, was de vrouw bedacht op een middel om de kwade vermoedens van haren man weg te nemen, en zich tevens op den papegaai te wreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009734.wav|Als gij over geld met hem begint, is hij geen domkop; m andere opzichten wel, geloof ik; maar voor zijn doel heeft hij verstand genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000127.wav|en ik waarschuw u, vader, dat uw kinderen, zoo zeker als gij voor uw Schepper zult staan, hand aan hand komen zullen om tegen u te getuigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001908.wav|eenvoudig en vrijmoedig tegen zijns gelijken, nederbuigend tegen ondergeschikten. Evenzoo was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000668.wav|Hij wist al te goed, dat er wel velen waren, die hem kenden. Maar dat hij niet zulk een man van gewicht was, och, dat was hem immers bekend? Men kende hem als schutter|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001057.wav|Ja, maar er is niets zeker. - Ottilie is lief, maar driftig. zei de oude heer, in gedachten verzonken; het was als dacht hij aan andere dingen, aan meerdere dingen vooral|1666|neutral
+wavs/train_2450_7217_000266.wav|ij zou ook tusschen aalte en ierden nog altijd een onmetelijke heide vinden, als van ouds afgewisseld door het digte boschgewas van ellendoorn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003393.wav|Een edelmoedige natuur koestert niet licht sterken afkeer, laat dien zelfs ongaarne in zich opkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001381.wav|Ik was treurig, sprak hij, omdat ze mij schijnen te haten. Niets maakt mij zoo treurig, als hun haat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003316.wav|maar de dieven den Leeuwenkuil noemden, zag men op den vuilen muur die zich links tot aan de daken verhief, bij een oude verroeste ijzeren deur, welke in de oude kapel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_001281.wav|Juffrouw Drowvey die vallen moest, was die welke een bril droeg, niet die met den lavendelkleurigen hoed. Op dat teeken moest ik toesnellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002877.wav|waardeert mij boven verdienste; zij houdt mij het pogen ten goede, zelfs bij zwakke uitvoering, want mij ontbreekt die ervaring, die hebbelijkheid, zou ik haast willen zeggen, die de gouvernante van beroep onderscheidt|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007437.wav|Kun je u dat voorstellen? Daar wil die. hoe heet hij ook weer?. hem den helm ontnemen. maar hij houdt hem vast|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001479.wav|Het is waar, zeide ik: ik spreek van den tijd, toen ik nog een knaap was: de Heer Blaek kwam somtijds bij mijn vader: beiden hadden toen betrekkingen bij de Oost-Indische Compagnie. Mijn vader is thans Hoofdschout te Amsterdam|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001931.wav|zij beiden, de gruwbare teelers van gruwbaar gebroedsel. Tyfon, met de honderd drakekoppen; Echidna, de maagd met het slangelijf, zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000755.wav|Evenwel zult gij, en voornamelijk uwe vrouw, er wel aan doen, wanneer zij de gelegenheid waarneemt, om haar nederige lieden als voorbeelden van algemeene liefde en eerbied aan te prijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001478.wav|dat er iemand op was afgebeeld, met groote donkere oogen. Eigenlijk is het niet geheel zeker, of men het nog wel zien kan, maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003840.wav|die hem in een oogenblik van inspiratie gegeven was door een heer, die nog al gaarne eens gasten vroeg uit de drogistenwereld|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001618.wav|Drink gerust, Regent: ik verzeker u op mijn woord van eer, dat er geen glazen meer in mijn huis zullen breken, dan alleen door toeval en onvoorzichtigheid|1666|neutral
+wavs/train_2951_2211_000154.wav|Mag ik haar hebben of mag ik haar niet hebben? En de schoorsteenveger en de kleine herderin keken den ouden Chinees in angstige spanning aan; zij vreesden, dat hij zou knikken|2951|neutral
+wavs/train_2450_9752_002649.wav|twee zaken, waar ik een onoverwinnelijken afkeer van heb. Met uw verlof! die kleine deerne, welke ons hulp kwam vragen, deed op mij een geheel andere uitwerking|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001981.wav|Terwijl de twee vrouwen, met den rug naar Fantine's bed gekeerd, samen fluisterden, de zuster vragende, het dienstmeisje antwoordende, had zich Fantine|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004311.wav|Ik schudde het hoofd en beklaagde bij mijzelven den armen man, die op zijne jaren om een aalmoes zulke vernederingen dulden moest. En Mejuffrouw Blaek, zeide ik toen: zij althans schijnt u zeer genegen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001891.wav|Kees haalde lachend de schouders op; hij was te gelukkig om zich boos te maken. 'Ze is gek,' zei hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000439.wav|niet wetende wat zy spreken of zwygen zou. Op dezen vreeselyken gemoedstoestand waren de vragen van Ailsie gevolgd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_001054.wav|De fontein was een eindje verder, want de straat was verbreed waar die stond, tot op tien of twaalf el|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005645.wav|Het meisje liet haar hoofd zinken, en hield hare handen voor haar gezichtje. Zij kan er niet aan denken, riep het kind met blijdschap|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002925.wav|of het teekenen van perspectieven aan het einde eener laan en op de wanden eener oranjerie: of wel, tot het afbeelden van hun beschermer en zijn huisgezin, in de door hen gekozen, vaak belachelijke gewaden en houding; dat|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_000998.wav|want ik ben mijn leven begonnen in de literatuur. Zoo, heusch? riep Clemency vol bewondering uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000764.wav|in een schip, dat door haar met uitdrukkelijk bevel was uitgezonden, om eene vracht van de beste waren mede te brengen, die daar te lande vielen, dezelve, uit moedwillige dartelheid, in zee liet werpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000337.wav|De sultan, die haar altijd zeer eenvoudig, ja zelfs armoedig gekleed had gezien, was vol bewondering, nu hij haar even rijk en smaakvol gekleed zag als zijn dochter|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002901.wav|Uit de nauwe venstergaten had men een ruim uitzicht op den omtrek; doch de opening liet bijna geen licht meer in, dan noodzakelijk bleek te zijn. De wanden waren naakt en met spinrag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007213.wav|Hij Ws in eene vroohjke luim, maar kwam nog altoos terug op de vraag of zij rijK wilde zijn; zoo moesten zij zich eens verbeelden dat dat mooie|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005398.wav|die hij zelf hier opgericht had voor bezoekers, die bang waren voor de bijen. Hij zelf ging binnen de afschutting|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001434.wav|lachte mijnheer Bates, dat zou een grap zijn, Fagin. Ik zeg, wat zou hij hen havenen, zou hij niet|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002615.wav|Ik heb ze ditmaal niet gezocht, dit verzeker ik u op mijn woord. Dan, eer ik ze u vertel, moet ik weten of ik mij veilig kan uitlaten in tegenwoordigheid van een derde. Ik had, om de waarheid te zeggen, op een tête-à-tête gerekend|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_000321.wav|zoo doodsch; zoo geheim in het overdekken en verbergen van groote massa's puinhoopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001127.wav|Zij nam een minnaar, den eersten den besten, een man dien zij niet beminde, uit trotseering en met de woede in het hart|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001266.wav|dan door hem tegen te houden, den trek tot dezelve te verdubbelen en onwederstaanbaar te maken. Als zijne moeder in het geheim haar' man meer os min hierover berispte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000988.wav|Om twaalf uur trad zij, na een weinig gesluimerd te hebben, zeer bleek, met blauwe kringen onder de oogen, in de groote zaal, waar Elize met een meid en een knecht nog bezig waren de wanorde, die de orgie achter zich had gelaten, te regelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_001496.wav|Zij opende de vingers en liet het muntstuk ter aarde vallen, terwijl ze hem met een somberen blik aanzag, en zeide: Ik wil uw geld niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001118.wav|Er was slechts ee'n man die al die eigenschappen in zich vereenigde, en die man was Vendale zelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003406.wav|en volgens hen, die in de kapel geweest zijn, zeer nauwkeurig moet wezen, is deze vertooning waarlijk dol, allerdolst|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000484.wav|nders toch kon er geen reden zijn, waarom hij juist dat mandje koopen zou, daar het toch voor hem zelven een raadsel zou geweest zijn als het voor ieder was, welke bestemming ter wereld er aan kon worden toegekend|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_001474.wav|Mincing Lane, nog een neef van den bruidegom, en de Hoogwelgeboren vrouwe, mevrouw Bludyer|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001471.wav|Het gaf soms kleine naijver, bijvoorbeeld tusschen haar en de vrouw van den inspecteur van financiën, die vond, dat haar de eerste plaats toekwam na mevrouw Van Oudijck, en niet aan de vrouw van den secretaris|1666|neutral
+wavs/train_2450_8979_000557.wav|En op het oogenblik terugkomende, dat hem bezighield: Nu, zijt ge zeker, heel zeker, dat hij komt? Hij volgt mij op de hielen, was het antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000607.wav|Nauw merkbaar zwoegde haar boezem, iets vochtigs blonk in haar oog, de bange strijd was uitgestreden, het besluit stond vast in de moedige ziel. Toen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001383.wav|We zijn tot noch toe heel zuinig gewees, ik geef de meisjes geen koffie als eens in de week, zooals u graag heef en kook eenvoudig gezond eeten. Amy pruttelt noch al niet ook niet om lekkers en om der beste Kleeren an te hebbe|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_001972.wav|daar liggen op het ebbenhout groote naakte, meer dan bloedige, bloedende ivoren Christusbeelden uitgestrekt, afgrijselijk en toch heerlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003391.wav|Al zijn zenuwen waren pijnlijk aangedaan. Helaas, de grootste beproeving, of liever de eenige beproeving, is het verlies van het beminde voorwerp|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000317.wav|Hier, pak aan! zeide hij norsch tot Jonker Jan, hem de teugels toereikende. Je moet het beest zacht met een wollen doek afwrijven en water geven. Jonker Jan verroerde zich niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_000150.wav|Dat is heel aardig van hen, zei Sam. En gij begrijpt, hernam John, op den toon van een machtigen beschermer|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000699.wav|Neen, dat zal ik niet! Ik zal hem zeggen, dat ik vast besloten ben, en dan de kamer met waardigheid verlaten. Meta stond op, toen zij dit zei, en was juist van plan haar indrukwekkenden uittocht voor te stellen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002458.wav|Maar ik wist, dat ik voor goed aan zijn kamerdienaar geconsigneerd was, en mij de moeite om bij hem aan te schellen voortaan kon sparen. En nu genoeg riddergeschiedenis voor heden; vertel mij nog liever wat van mijne aanstaande vrouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001708.wav|waren terrasjes in de wanden, en vandaar hingen oude verwaarloosde houten ladders naar beneden. Aan de eene zijde was de opening van een zwart gewelf, dat diep in den berg scheen te loopen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001049.wav|Onze Pieternel is hier geweest; dat was een vertoning! zy zei, 'dat het kind er zo verstandig uitzag, en zo leek op Grootvader Burgerhart, dat is, op myn Grootvader, moet je weten|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_002268.wav|Ik zoû u kunnen antwoorden, dat ik niemand anders ben dan de Kamerdienaar van den Heer Sylvius,' antwoordde Thomson; 'maar gy zoudt my niet gelooven. Ik wil daarom liever eenvoudig weg zeggen, dat ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000773.wav|want gij kunt toch niet alles, wat er in de boeken staat, weten, daar gij niet uit boeken geleerd hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000110.wav|die wel niet anders dan het door ons verlaten Londinia kon zijn, reeds achter ons zag liggen. De zich heinde en ver uitbreidende|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000761.wav|zonder de minste bitterheid, o, geloof mij, zonder de minste! Een straf, dat U mij dwong, tegen mijn zin|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009602.wav|En voor u zoo ver er van weg was. Ik ben veel verder weg geweest, maar toen had ik het beste er van bij mij en miste niets|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001049.wav|Albertine ziet er werkelijk allerbekoorlijkst uit; hare rijzige gestalte komt in den met kant omzetten witten peignoir geheel tot haar recht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001098.wav|Haar weedom is gesust, En in haar afgepynde ziel Daalt kracht, en liefde en rust|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005440.wav|en dat het hem benieuwde, wanneer zij naar hen zou komen enjioe blijde zij wezen zou|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000047.wav|Zij wrong zacht hare handen en weende. Zij had den ouden heer heel lief gehad, en voor haar was hij steeds allerliefst geweest. Als een vader. als een vader. Altijd herinnerde zij hem zoo|1666|neutral
+wavs/train_2450_8749_000219.wav|Toen hij den brief aan Laffitte geschreven had, stak hij hem in zijn zak, evenals de portefeuille, en ging weder op en neer. Zijn gedachten hadden geen andere richting genomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002785.wav|maar ik vermoed in uwe raadsels een toeleg om mij diep en bloedig te krenken. Wees gewaarschuwd, dat ik de man niet ben om dit met lijdzaamheid te dragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_002995.wav|eene meening, waarin hij dadelijk wordt bevestigd door een heer met kaplaarzen, die bij hen staat, en zich beklaagt, dat hij zelfniet wedden kan, daar hij. bij ongeluk zijne beurs vergeten heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005425.wav|Maar hij zag, dat er iets in haar omging; in de schitterende oogen, wanneer ze een oogenblik op hem rustten|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000182.wav|Het waren heel groote pantoffels, die haar moeder tot dusverre gedragen had, zoo groot waren zij|496|neutral
+wavs/train_2450_7759_011373.wav|Er was een neerslaand raam aan de kap van het rijtuig, maar ik sloot dit nooit; want dit kwam mij voor alsof ik ook de hoop|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000106.wav|prediking aldaar gemaakt, en minder tegenkanting dan bij andere Noordsche volkeren ontmoet had; - dan weder sprak hij, met verdienden lof, van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001777.wav|moest, en waarbij zijn kantoor zeer veel belang had. Daarover raakte hij met den Heer WYNSTOK weldra diep in gesprek; en het eenige, dat hij nog van zijn' zoon zeide, was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006876.wav|Ik verklaar jelui op mijn woord van eer, dat hij vanmorgen het huis heeft verlaten met vijftien honderd pond in zijn portefeuille|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003466.wav|En de kennissen beklaagden haar; die arme Eline! Vroeger was ze zoo mooi, zoo elegant, zoo vroolijk en nu was ze als een schim, wanneer zij een enkelen keer over de straten liep, met hare zenuwachtige, ongelijke stappen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_012065.wav|dat zij naar Brighton waren vertrokken in Jos' rijtuig met vier paarden, om daar de wittebroodsweken door te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006512.wav|toen zij twee of drie uur later weg wilde gaan? Flora's oogen waren een heel klein beetje rood en haar stemming|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000243.wav|De roover kenmerkte het op een weinig zichtbare plaats met rood krijt, in de hoop, dat hij het op deze wijze steeds van de wit gemerkte huizen zou kunnen onderscheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002096.wav|verzaakt en behandelt hij mij heden op zulk eene onwaardige wijze! Hij klopte nu bij een' anderen zijner vrienden aan; doch slaagde daar niet beter|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000568.wav|de geheele stad scheen voor hemgeploegd, bezaaid en door het groeizaamste weder begunstigd te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000213.wav|Toen stuurde Aylva zijn Arnold voort, geleid door zijne wijsbegeerte, zijne menschenliefde, zijne zielegemeenschap met allen, die leden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000111.wav|Hoeveel te minder dus al de zorg en al de liefde, die ik aan u gewijd heb in de dagen mijner jeugd en mijner kracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000882.wav|Het is niet noodig, antwoordde deze. Maar wees zoo goed niet zoo luid te spreken; het paard windt zich anders op|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001546.wav|Ons soupeetje was raar. Letje was neêrslagtig, om dat zy zo weinig wist; Hartog knorrig en vol grillen; zy bedilde het eeten, en graauwde onzen goeden Knegt, die even aan haar stoel raakte, vinnigjes af|1666|neutral
+wavs/train_1724_10268_000834.wav|ie denkt er nog aan, dat, waar t meubelen, waar t kleedingstukken, waar t huisraad geldt, de harmonie der vormen evengoed geraadpleegd moet worden, als die der kleuren, waar t een schilderij betreft|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010708.wav|Ik verzoek mijn vriend, mijnheer Thomas Traddles, een schuldbekentenis ter hand te mogen stellen voor de somma van een|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001846.wav|Zouden wij hem niet kunnen vragen het portret van Anna Arkadiewna te schilderen? Waarom het mijne? antwoordde deze|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000277.wav|Over alle dingen was de verheerlijking gekomen van den lichten middernacht. Weer de fluit nu! Hij hief het hoofd op en luisterde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002227.wav|Zij richtte nu en dan het woord tot hem, maar zij vermocht hem niet op te wekken. Trouwens, het gesprek sleepte stijf en minzaam voort, steeds geleid door prins|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001808.wav|Deze duivelinnetjes zijn onze engeltjes. Ja, de liefde der vrouw, de kus, is een tooverkring, waar ge onmogelijk kunt uitkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006290.wav|Het kantoor rondkijkende, alsof haar vader een gevangene en dit zijne cel was, hing Bella hem om den hals en kuste hem naar hartelust|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001522.wav|en stond geheel gereed om hem op zijn wandeling te vergezellen, voor Tom wist dat zij begonnen was zich gereed te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002115.wav|Deze stem, aanvankelijk zwak, uit het duisterste van zijn geweten opgerezen, was allengs geweldig en schrikbarend geworden, en hij hoorde ze nu in zijn ooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003506.wav|Hij weet, dat eene besliste verklaring van Eckbert mij vrijmaakt, mij verplichten zou hem, die haar uitlokte, te beloonen, en blijkbaar heeft hij op dit punt niets durven ondernemen, niets door te zetten althans|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000873.wav|uist voordat ollege weer opende, was het klaar en ik stuurde het naar een uitgever. ij hield het twee lange maanden en ik was er toch zoo zeker van, dat hij het zou aannemen|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_001248.wav|Wat was dat van suiker, kristal, dacht mevrouw Van Oudijck vaag, toen zij zich plotseling herinnerde. Mevrouw Van Does zeide, dat zij blij was haar weêr terug te zien. Twee maanden weg van|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_003101.wav|Ik heb u slechts weinige woorden te zeggen, Vader! zeide ik, maar ik wenschte wel, dat ons gesprek langdurig zijn kon. Wat meent gij? Dat klinkt eenigszins raadselachtig en duister|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_001300.wav|Maar het was gemakkelijker gezegd dan gedaan; het toeval scheen te willen, dat mevrouw Duhr een superieure kwaliteit inkt gebruikte, uiterst geschikt tot het merken van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000269.wav|omdat zij altijd bij iedere gelegenheid in vuur geraakte en overkookte. Zij heeft reeds naar je gevraagd. Weet je|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000762.wav|Elizabeth nam het vlugschrift, doorbladerde het met een houding van verstrooidheid, en zeide vervolgends, zonder de oogen op te slaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000488.wav|Geduld! Aan die wanhoop zal - ten minste hier - wel dadelijk een einde komen. Als jij maar zorgt, dat de Italiaan gevoelt, hoe er werkelijk nergens meer uitkomst voor je is|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000735.wav|Deze stok, aangeboden op dit oogenblik, beteekende, dat de Adiningrats zich opnieuw onderworpen en dat Van Oudijck hen vertrouwen kon.|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_000100.wav|Ik luisterde aandachtig naar hun gesprek, en zie hier wat ik hoorde: Ik verdien, zeide de koningin tot haren minnaar, uw verwijt niet aangaande mijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000568.wav|Met een grooten stap, die haar witte enorme kuit zien liet, stapte zij op de étage, glimlachte en reikte de hand aan Cornélie, die hare gymnastiek navolgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000541.wav|dan door het herhalen der woorden van den genialen schrijver, wiens dood ligt tusschen deze regelen en wat daarop volgt. Geen photograaf zijnde, lever ik ook geen portretjes|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000001.wav|want de oude dame was slecht ter been en kwam maar zelden uit haar stoel. Na deze vervelende werkjes moest Amy haar lessen opzeggen, wat nog de grootste beproeving van alles was|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003658.wav|die niet weten, dat zekere autoriteiten bestaan kunnen, en die slechts het gevoel van ontkenning bezitten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001242.wav|het zou de eerste maal zijn, dat zij zich in gezelschap vertoonen ging na het verbreken van haar engagement. Dat diner over eenige dagen werd toen een rustpunt voor hare gedachten, die overigens doelloos|1666|neutral
+wavs/train_2450_8076_002251.wav|en met nog erger harteleed stapte ik er weder uit. Voor onze eigene deur vond ik kleine Jeane Pocket, die van een partijtje terugkwam, onder geleide van haar kleinen minnaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002773.wav|De ontzaggelijke vooruitgang van de menschheid naar het licht is aan hen te danken. Zij zijn de voorhoede van het menschelijk geslacht, dat naar de vier hoofdpunten van den vooruitgang gaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001983.wav|Zij kon zestig jaar wezen, maar scheen door zwaar werken en ziekelijkheid veel ouder; zij was half blind en half kreupel van|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000706.wav|de minste Europeaan neemt tegenover hen de houding aan van een meester; zij moeten onderdanig zijn en zijn ze dat niet genoeg, dan heet het meer als schande, zoo onbeschoft ze zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000250.wav|Welnu, Amiraal!' had Mevrouw Musch hem gezegd: 'deze reis zullen wy toch gewonnen spel hebben en zal Mr. Jan zijn loon krijgen voor de verguizing, welke hy u heeft aangedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007345.wav|en dat zij Rawdon Crawley zeshonderd pond op annuiteit leende voor er zes maanden verstreken waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010650.wav|dien hij pachtte en vvelks opbrengst hij te Southampton verkocht, vond op een zonnigen ochtend de Linten perziken eten bij den|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003293.wav|daar aan dien wereldeinder, wilde vroom zich wijden den gunstigen goden, voor hij bezwijken ging in den rooftocht der roodgouden Runderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002394.wav|Toen ik vond dat zij mij liefhad, toen ik met haar getrouwd was, kon ik nauwelijks gelooven dat ik leefde, zoo gelukkig was ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002066.wav|Te Parijs heb ik Christina gehaald; wij zullen te Chegford te vier uren tien minuten zijn; zend ons daar een rijtuig. Mattia|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008506.wav|Ik heb van mijn leven zoo iets raars nog niet gezien. Heel raar, zei Tom, die een beetje wijsgeerig was geworden door de punch, heel raar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000664.wav|betreffende MARIA, schoon hij wel duizendmalen berouw had, dat hij hem beloofd had, om het verblijf, waar ANTONIA woonde, te verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000720.wav|De brief komt uit Leiderdorp en is van Gerrit Hoochstraten. Hij schrijft ons, dat hij op bevel van de Spaansche Hopluiden ons den voorslag doet, de stad over te geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007416.wav|Dat doe ik niet, zei Uriah, met een vloek. De gevangenis van Maidstone is een veiliger plaats van verzekering, merkte Traddles op|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000577.wav|Het gas suisde; in mijn ooren ruischte het verhitte bloed; verder was er niets dan stilte. stilte in de kamer, stilte in huis, stilte buiten, zoover als het oor kon reiken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001675.wav|Mijne bezorgdheid, zeide zij tot mij, was niet minder groot dan de uwe zijn kon. Gij behoeft daaraan niet te twijfelen, want ik leed voor u en voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001405.wav|en van zulke geringe toevallen hangt de roem zelfs van groote genieen af. — Die is gemakkelijk te maken, zeide Tappertit|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004468.wav|waarschijnlijk begreep hij, dat twee Heeren uit Amsterdam in allen gevalle goede vertering bij hem zouden maken, en dat hij als kastelein wel datgene aan mij zou terugverdienen, wat hij als Strandvonder door mijn komst zou moeten missen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003127.wav|en ik neem deze gelegenheid te gretiger aan, om dat ik u toch wenschte te raadplegen over een zaak van eer, waarin ik niet twijfel dat uw ondervinding my van dienst zal kunnen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001320.wav|een edel dicht. Hij had er op gestaard, omdat hij lang verlangd had naar zoo iets: lof van hoogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005676.wav|Hij ging naar het plateforme van den wagen, liet zwijgend zijn moeder voorbijgaan en verdween in de wagenafdeeling|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005698.wav|De slapende man was niemand anders dan Hugh; en misschien was het niet onnatuurlijk, dat Dennis zich niet zeer op zijn gemak gevoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000961.wav|bij haar vroeg gestorven zuster. Het leven verwezentlijkt onze droombeelden niet, maar vernietigt ze. Daarom benijd ik ieder die er geen heeft. Eigenlijk is het ook goed zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000198.wav|Gerold, zeide Hedwig, ik wil u vertrouwen. Maar als Tell nu vrij is, zal hij immers thuis zijn? Laten we dan niet naar Vader, maar naar mijne woning gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005517.wav|en zeide met een diepen zucht, dat wanneer de blozende Toby Crackit de waarheid vermeld had, men de zaak wel moest opgeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004798.wav|er is iemand achter ons. Achter ons! riep de vreesachtige dienaar, die reeds weinig zin had in deze nachtelijke onderneming: en wie zou dat wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001271.wav|Willems ongewapend oog zocht echter lang te vergeefs; maar de kegel werd gaandeweg grooter en hooger; het was de Adamspiek: de grijze streep aan zijn' voet, de kust van Ceylon|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003995.wav|aan Mevrouw Buat vermaagschapt? Is het van vaders- of van moederszijde?' 'Mag ik u doen opmerken, dat de tijd verloopt,' zeide De Witt: 'en dat deze zaak spoedig dient afgehandeld te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002671.wav|zoodat hy door drie syllogismen tot de strafschuldigheid kan konkludeeren, dan zijn wy van hem zoo goed als zeker.' 'Ockerse|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000060.wav|Hij hield zich hiermede niet te vreden, doch, daar in dat huis de eerste ruwe proeven der drukkunst van den uitvinder toen bewaard werden, beschouwde hij dezelve met eene eerbiedige bewondering|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000400.wav|Dolly, Dolly! zeide de goede man, als gij zelve eens tot een huwelijk komt, pas dan op, dat gij nooit toevallen krijgt|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001247.wav|Dit rijtuig wordt door de politie in het oog gehouden, en zoo gij eene onvoorzichtigheid begaat, zal het u zelfs niet baten al verbreekt gij uw incognito, want, zooals gij u misschien herinnert, sta ik aan het hoofd der rechterlijke macht in deze provincie|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001481.wav|De troffel diende hem, om eene in het midden van den grafkelder staande doodskist te ontdoen van het zand en de steenen, waarmede zij bleek gevuld te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000556.wav|Er is niet veel van mij te vertellen, zei de ganzerik. Ik ben verleden voorjaar in Skaane geboren. Dezen herfst werd ik aan Holger Nielsson|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003768.wav|Dewijl de misdadigers onbekend waren, vielen de vermoedens natuurlijk op Zacharias, die zich in de gevangenis zag werpen, zonder steun, zonder iemand, die hem kende of voor hem in de bres wilde springen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000372.wav|Wel eens in ongelegenheid geweest ? vroeg Eugène. Eens, en dat kan iedereen gebeuren, voegde Riderhood er los bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001231.wav|En uwe komst op de Arminiaansche vergadering, was die ook door een rein oogmerk bestuurd?' vervolgde MAURITS, zich de lippen van gramschap bijtende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000987.wav|en Cassy sloot haar in hare armen, drukte haar aan hare borst, en zeide wat zij op het oogenblik inderdaad geloofde: Lieveling, ik ben uwe moeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_003077.wav|uw nicht Johanna is het, die de ondergang van Vlaanderen gezworen heeft!. De Chatillon werd rood van toorn, hij bracht zijn paard driftiglijk voor Robrecht, en schreeuwde hem in het aangezicht: Gij liegt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_001143.wav|die juist met kleeden gereed was; want Aladdin had haar bij het opstaan eraan herinnerd, dat zij niet meer in Afrika, maar in China, in de hoofdstad van den sultan, tegenover zijn paleis was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000921.wav|ik wist wat leven was, voelde ik me al langzaam afsterven en nu. op nog geen veertigjarige leeftijd. leef ik eigenlijk alleen nog in mijn verbeelding|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002693.wav|Vriend Blankaart, zeide ik, ik vinde gedurig stoffe, om my te vernederen voor den Here; laten wy liever elkander leren, en opbouwen in het goede werk. De Here zelf moet ons leren; en zo doet hy ook in het woord der waarheid|1666|neutral
+wavs/train_1666_1548_003122.wav|viel myn Vader om den hals; hy kon geen woord spreken van aandoening; hy kende myn Vaders karakter; hy beminde hem met achting; hy moest alles toestemmen, en echter hy beminde my zo zeer|1666|neutral
+wavs/train_2450_4029_008505.wav|ze wilden tenminste niet branden hoeveel hij er ook probeerde. Ze verspreidden echter licht genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010825.wav|in eene vlaag van woede liet hij dat stuk aan zijn jongsten zoon zien, die onmiddellijk besloot, het machtig te worden, ten einde de bezitting voor zijn broeder te redden|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000447.wav|immers hij behoorde aan den persoon, met wien ik reeds in het koffiehuis de Noordstar de eer had gehad kennis te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004368.wav|Gedurende het leven van Willem II had hy by dezen Vorst in hooge gunst gestaan, en zelfs was zijn zoon met de bediening van Stalmeester zijner Hoogheid begiftigd, die hy ook thands nog by Willem III bekleedde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002805.wav|Mijn beste Kievit!' zeide Van Espenblad, op den hartelijksten toon van de waereld: 'het spijt my voor u; maar gy gevoelt toch wel, dat gy, u eenmaal als schrijver van dat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000850.wav|Hij had uit zich zelven lezen en schrijven geleerd; alles wat hij kende had hij uit zich zelven. Feuilly had een edelmoedig hart, dat de geheele wereld omvatte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002320.wav|en zij was heel tevreden met alles, wat Sir Pitt voor haar had gedaan. Zij was door het hoofd der familie erkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005431.wav|Waarom zou ik er niet heengaan? Zij scheen de beteekenis zijner woorden niet te begrijpen. Daar is waarlijk geen reden voor|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003730.wav|Niets anders! mij dunkt dit ééne kan volstaan.' 'Dan zal zijne onschuld wel aan het licht komen; en toch ik beken het, ik zou er veel om geven, zoo hij niet in dat proces werd betrokken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000673.wav|Hoe vreemd toch. Toen hij er in ontwaakt was uit zijn langdurige bedwelming, had hem dit vertrek een kale en akelige gevangenis toegeschenen; nu leek het het hem een ruime en gezellige kamer|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_002176.wav|pak u dadelijk voort, eer dat u iets erger overkomt! De kalif kon zich niet van lagchen onthouden, waardoor Giafar hem herkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004282.wav|En als de waarheid gezegd mag worden, geloof ik, dat ook zij een zelfzuchtige attractie in het huis in Russell Square had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006579.wav|Net een kolfje naar zijn hand. Waar zij iets niet gedaan willen hebben en een man vinden die het doen wil|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002019.wav|Zooveel te erger; op de Werve lijdt men niet bijzonder aan familiezwak. Daar heb ik wel van gehoord; maar ik ben geen Roselaer, ik ben een van Zonshoven, freule! Leopold van Zonshoven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8886_002168.wav|doch naar zijn vasten, schoon langzamen tred, naar de zeldzame kracht, die uit al zijn bewegingen sprak, zou men hem nauwelijks vijftig jaren gegeven hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003274.wav|Vage droombeelden rezen in haar op; vroeger had zij Eline gaarne de vrouw van Henk zien worden; thans zag zij in haren geest iets als een onbestemde teederheid tusschen Eline en Paul|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001338.wav|en dit moest hem natuurlijk in de oogen der party, die thands in Holland, en daardoor in de geheele Republiek, oppermachtig was, een slechte aanbeveling zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003506.wav|Maurits wisselde een paar woorden met den luitenant, die zich daarop verwijderde, wendde zich nu om, en stond plotseling voor Juliaan, eer nog Schout Gerrit diens hand had kunnen vatten tot eene plechtige voorstelling, zooals deze van plan was|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_010497.wav|Met uw verlof, maar ik zal wel weten wat ik doen moet. Open de oogen toch, lieve Amy, als een braaf kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000058.wav|daarom ondervroeg ik zelf den brenger van het noodlottige paket; want hoe konde ik Jacob van Lennep, De pleegzoon hem voor schuldig houden op de enkele bewijzen der aan hem gerichte brieven|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002606.wav|Edele Heeren! Vergunt mij, dat ik UEd. Don DIEGO DE VELASCO voorstelle, den zoon van mijnen waardigsten vriend, die voor ongeveer twintig jaren jammerlijk vermoord werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000782.wav|om zijn tol te zoeken, maar het wemelde er zei hij van verschrikkelijk groote ratten. En dàt weet ik wel dat als men door de leege zalen liep dan kraakten al de vloeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000246.wav|eenvoudig weggestuurd hadden, zonder er den Magistraat kennis van te geven. Ja, het was ook voorgekomen, dat men hen had gescholden en slecht behandeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006542.wav|wanneer zij neergedrukt was of zorgen had, of als een soort van groot toilet. Het was dus niet zeer opwekkend voor haar echtgenoot, haar zoo heldhaftig uitgedost te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000031.wav|Het monster deed de schoone dame aan zijne zijde nederzitten en eenen verliefden blik op haar vestigende, zeide hij: O schoonste der jonkvrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001124.wav|De magazijnen waren er open; het gas brandde onder de bogen: de vrouwen deden inkoopen in de winkels, men at ijs in het café|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010902.wav|Deze woorden, die Pecksniff als het ware uit het hart gepompt schenen te worden, voerden het enthousiasme ten top. Men wuifde weer met hoeden en zakdoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001992.wav|Want, ge begrijpt toch wel, zei Omer, mij even met zijn pijp aanrakend, dat het toch niet denkbaar is, dat iemand, zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001025.wav|Allen lieten treurig het hoofd zinken. Zonderlinge tegenstrijdigheid van het menschelijk hart in zijn verhevenste|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000997.wav|hoe wilt ge dat men daarvan leve! Terwijl hij dus sprak zag Jondrette den heer Leblanc niet aan, die hem gadesloeg. Het oog van den heer Leblanc was op Jondrette|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001949.wav|Eenmaal dacht Lucy erover, hem te schrijven; maar dat kon ze toen toch weer niet van zichzelf verkrijgen. Nu, maar van morgen is hij dan toch gekomen, juist toen wij thuiskwamen uit de kerk|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000391.wav|Ik meende dat ge vroeger nogal ophadt met onze schoonste parel aan de kroon van Insulinde.' 'Niet bijzonder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001254.wav|jaar in jaar uit hetzelfde veergeld, hetzelfde aantal mijlen in het uur door het stroomende water|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000955.wav|Het was even prettig te voelen dat zij hier mocht zijn en die menschen daarbuiten moesten blijven, maar het was ook angstig, want daarbuiten was niet eerbied en ontzag, maar nijd, en bitterheid en grofheid|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_000557.wav|Kunst is een mooi tijdverdrijf; maar als je er van moet leven.' Een gebaar voltooide de zin en, als vertoonden ze samen een ingestudeerd tooneel, viel het meisje in|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001632.wav|Vader, ik heb haar gezien in Florence. een automobile overreed een kleinen jongen van zes jaar. ze heeft het kind opgenomen in haar armen, het in een rijtuig gezet en is er meê naar een dokter gereden. terwijl IK bijna flauw viel|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_000670.wav|Waarom zegt ge mij dat? vroeg zij blozend en zag hem aan. U weet waarom! antwoordde hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005834.wav|en elke overwinning, welke gij in uw leven zult behalen, zal mij met nieuwe kracht en standvastigheid bezielen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002715.wav|maar dat is toch zeker, als die vrouw veel van muziek houdt, zou eene fanfare hier recht op zijn pas wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000482.wav|hier ten minste weet ik er meer dan eene die je perfekt convenieeren zou wat fortuin en positie betreft, en waarvan ik u voorzeggen kan dat ze de heele hand zullen geven, als gij ze maar den vinger toesteekt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_008282.wav|Hij kon echter niet nalaten telkens den ouden man aan te kijken, die langzaam de biljetten doorlas. Bij het zonderlinge|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000360.wav|Waarom toch durfde Wouter niet erkennen dat het bezoek van Juffrouw Laps hem tegen de borst stuitte? Hy wist immers zeer goed dat in zyn omgeving de sympathie met z'n speciale vyandin zoo byzonder groot niet was|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_000083.wav|en begon toen met zijne liniaal zoodanig op de deur te trommelen dat het geluid der schel er door verdoofd werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002596.wav|Hij kan getuigen, of ik meer dan driemalen te zijnen huize ben geweest, en of niet telken reize Helding de oorzaak mijner komst was, terwijl slechts toevallige omstandigheden mij met dien vreemdeling of zijn dochter in betrekking gebracht hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005350.wav|Men beweert, zeide Deodaat, die mede aandachtig had toegeluisterd, dat hoofdwonden in dit land nogal niet gevaarlijk zijn. Dit schijnt de ondervinding te bevestigen, zeide de|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000551.wav|Gisteren. En mevrouw heeft haar dadelijk ontvangen. en ze is héél lief, moet ik zeggen. maar, ziet u - ze ligt den heelen dag te bidden bij mevrouws bed. en of mevrouw dàt wel goed zal doen, mevrouw, die toch al niet kerksch was|1666|neutral
+wavs/train_2450_1747_000662.wav|waar ik mij recht op mijn gemak genesteld had, en mij onledig gehouden, niet met mij op eene fatsoenlijke wijze te vervelen door|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000800.wav|toch?' vroeg zij, opkijkend van haar naaiwerk over de dik in zilver gevatte brilleglazen. 'Wel, de Verlandes hebben Adam meegenomen naar Holland|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002112.wav|Zij gingen de deur uit en zij riep een rijtuig aan en gaf het adres op van de villa|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000272.wav|De klok sloeg onverbiddelijk haar uren. De dagen gingen voorbij. Den Bergh was al sedert tien dagen bij hem. Het was zoo koud alles|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002601.wav|maar die is daarom nog niet uitgeroeid. Ferme lui la porte au nez, il reviendra par la fenêtre; Francis omsingelt haar grootvader en houdt hem nu kort, ik wil dat gelooven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001822.wav|Wat nu die heeren notarissen betreft, zwijgen hoort bij hun beroep; in dat opzicht behoeven wy dus geen vrees te hebben|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001399.wav|ik zal u vertrouwen. Zijn lippen zeiden: Hoor reis meheer! Kent uwe Klein Klaasje|496|neutral
+wavs/train_2450_6737_000464.wav|juist haar dag. Wil ik wat van dat kleine goed bij het mijne doen? Het is heelemaal geen moeite. Wat drommel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000371.wav|ik koester het vertrouwen, dat gij niets meer te vreezen hebt, en geloof een middel te hebben gevonden, om ons beiden van den gemeenschappelijken vijand te bevrijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001981.wav|Men ziet, dat al deze mannen uitgezocht waren. Zoodanig was dit merkwaardig huis. ACHTSTE HOOFDSTUK|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000681.wav|In sommige gevallen bedekken de cirkels elkaâr bijna geheel en al, maar ze blijven toch altijd twee. Vindt u dat alles heusch zoo mystiek|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000592.wav|was; temeer nu hij in gezelschap van Lord Greybury reisde en voor diens tolk doorging. Voor hun vertrek had Lord Greybury Willem zijne reistasch overgegeven en diens eerste werk was geweest, twee kaartjes eerste klasse naar Keulen te nemen en te betalen|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000517.wav|Samen gegeten. Welzeker, welzeker. In de Plezierige Sauskom. Maar den toon van vroegere gemeenzaamheid even spoedig latende varen: Wat mag ik u aanbieden, heer Bruis|2506|neutral
+wavs/train_2450_3478_000403.wav|Een paar minuten later bracht zij drie couverts; wij schoven alle drie aan tafel, Holmes begeerig wat te eten, ik nieuwsgierig en Phelps in een stemming van doffe neerslachtigheid. Juffrouw Hudson|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000887.wav|Eponine liet de hand van Montparnasse los, welke zij weder gevat had, en zeide: Ge wilt dan dit huis binnengaan? Even! zei de buikspreker met een grijnslach|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000484.wav|Zij kwamen in zomerdalen tussen zwermende muggen en vliegen en plukten in de schaduw der ijsbergen rijpe aardbeziën en bloeiende bloemen, heerlijker dan het zuiden ze opleverde|5809|neutral
+wavs/train_2450_6058_002112.wav|Nu, John, dan wensch ik u goedennacht. Goedennacht! goedennacht! zeide de ander, en schudde hem haastig de hand; morgen spreken wy elkander nog wel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000879.wav|Maar toen barstte ze uit: Weet je, waar Peer Ola is? Caesar blafte vroolijk, en sprong tegen de deur op. Ze deed die open, en Caesar holde weg naar het Takermeer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002938.wav|en drukte mij aan haar corset, tot de druk tegen mijn neus geweldig pijnlijk werd, hoewel ik daaraan niet dacht voor veel later|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004840.wav|en kijkt de menschen die zijn ramen voorbij gaan aan, alsof hij hun toewenschte dat zij aan het armhuis vervielen, enkel om hun een staaltje van zijn macht te laten zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000887.wav|dat de oude knecht, die achter zijn meesters stoel stond, zijn oogen vochtig voelde worden. Toen het vreemde van de ontmoeting voorbij was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003689.wav|Ik ben blijde, dat gij buitenslands gaat. Laat ons noodiottig huis een puinhoop blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001230.wav|De gekken, die ze zijn, spotte de herder. Met zulk weer te paard in de bergen! Pas op! Als ze het doen, zijn er, eer de zon onder is, twintig Oostenrijkers minder|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000084.wav|Een dof, maar krachtig gemurmel van toestemming beantwoordde deze toespraak. Enjolras bukte, lichtte het hoofd van den grijsaard op en kuste zijn voorhoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002301.wav|Geloof me vast, ging mevrouw voort; dat in een pension zooals dit, een pension van beteekenis, van naam, heel veel intrigue omgaat|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001467.wav|Nu zich omkeerende, zag hij den wagen over de vlakke landerijen heen, in de verte reeds niet meer voor zijn oog dan een nauw merkbaar zwart stipje, dat met ongemeene snelheid voortging|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008476.wav|gesneden kastjes, vouwbeenen van allerlei soort en andere kleinigheden, waarvan hij een menigte had aangekocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000891.wav|zij meende haar man, op wiens pad zij, als het ware, eene vuurbaak en noordstar was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002523.wav|en juist door hem is de waardin in de gevangenis geraakt, omdat zij hem bedrogen had. Toen ik mijne reizen eindelijk voor dien avond staakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002059.wav|Hij moet over de congegratiën het toezicht houden, privilegiën verleenen, een geheele kerkelijke bibliotheek, getijboeken, catechismussen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000142.wav|Want hij bezat de Trots van de Weg en hoe ziek ook, kon hij niet verdragen dat een andere hond zijn werk deed. Toen de slee voortging, waggelde hij in de zachte sneeuw naast het vaste pad|5809|neutral
+wavs/train_2450_3846_004817.wav|de kleine Arthur. Maar dat tengere en ziekelijke kind kon niet lang leven, zeiden de|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000015.wav|De directeur of de kommandant, zooals hij gewoonlijk genoemd wordt was een man met een ernstig, doch vriendelijk voorkomen; hij boezemde Willem, die bevende aan de deur was blijven staan, eer vertrouwen dan vrees in|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004025.wav|bij het huurkoetsenveer op den hoek van Haymarket. Terwijl hij in dezen rang, met eene genommerde koperen plaatop de borst|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000135.wav|en dat hij op eene of andere manier Lignum er door zal helpen. Daarop gaat jufvrouw Bagnet, met mantel, marktmand en paraplu|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000190.wav|Dit alles was het werk van een oogenblik. Trots de duisternis herkende Aladdin zeer goed zijn paleis en de kamers van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005918.wav|bij u — bij mij, meen ik — zeide Jarndyce, hem voor een oogenblik als een man te beschouwen. Men kan hem niet verantwoordelijk stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000766.wav|maar vergun my u te doen opmerken, dat het verkeerde inzicht hetwelk gy van de zaak hebt, slechts een gevolg is van volslagen gebrek aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004200.wav|Toen de rekening betaald, en de knecht met eene fooi bedacht, de stalknecht niet vergeten en het kamermeisje in aanmerking genomen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001019.wav|en liet hare levenbrengende stralen flikkeren op den effen waterspiegel van den Ouden Rijn, die zich, als altijd, droomerig en traag tusschen zijne nauwe bedding|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000004.wav|en de bouwmeester had hem op het graf van Thorwaldsen geplant, waar hij als beeld van het schoone bloeide en zijn roode, geurige rozebladeren weggaf, om als een herinnering naar verre landen meegenomen te worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000925.wav|Ook mijne beminde zong een lied, zoo teeder en schoon, dat ik er geheel door betooverd werd. Zoo bragten wij den nacht met allerlei genoegens door|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001048.wav|dien zy u zoo geheimzinnig in handen speelde, op dien avond van dat feest by de Princes-Douairière.?' vroeg zy, terwijl zy oprees en in afwachting van het antwoord over al haar leden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000794.wav|En dit prachtige pavilloen, behoort u dit ook? ging Noureddin voort met vragen. Op deze laatste vraag was Scheich Ibrahim niet gevat; zij bragt hem van zijn stuk af|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000445.wav|Heer, sprak zij hem teeder aanziende, waar wilt gij heen gaan? Ik bid u, herneem uwe plaats, en hoor wat ik voor u spelen en zingen zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004139.wav|Wat het uiterlijke der vrouw betrof, welke aan Madzy tot gezelschap en oppassing gegeven was, zoo was haar gestalte verre beneden de middelmatige|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002321.wav|n er kwamen geene cliënten, voegde Lightwood er bij. Dat is nu juist geene egoistische gedachte, in m ij n persoonlijk belang|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005925.wav|zoo genoeglijk van den kleinen leerling des armen schoolmeesters kunnen droomen? De morgen brak aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001101.wav|Dan zeker toch wel, me er niet aan te storen.' 'Julie!' 'Hoor eens, ma, maak asjeblieft geen scène. Pa heeft zijn toestemming reeds gegeven, ik geef|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002151.wav|Al heeft zij niets met het gebeurde, dat haar man kwaad heeft gemaakt, uit te staan, dan moet zij er toch het woedende verslag van aanhooren. En laat haar het hart niet hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006389.wav|rustigen vriend vast, en liet zich door hem leiden. Eindelijk bereikten zij de deur, die voor hen werd|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000198.wav|Ja maar, heer Vader, beloof mij dat gij het hem niet zeggen zult, ik begeer dat hij die tijding uit mijn mond hore: dit zal mij zo blijde maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001439.wav|waar zijn naam weldra zou klinken en waar zijn lot nu zweefde. Hij aanschouwde de wanden, toen zich zelven, verwonderd dat het deze kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008679.wav|op zijn witte handen, met de eigenaardige stem en met het knakken zijner vingers. En bij de herinnering aan het gevoel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002410.wav|als hij vet en in goeden staat gehouden werd tot hij aan de markt kwam. Hij dacht hoe hij een troep bijeen zou brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002803.wav|maar alles was stil als het graf. Hoe denkt gij er nu over? vroeg de jood, toen zij de gang weder bereikt hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005221.wav|Hij wilde weten hoe laat het was, om het aan het geëerde publiek te kunnen zeggen, evenals toen hij nog bij Vitalis was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000265.wav|en hoe vast hij ervan overtuigd was, dat het paleis er niet meer stond, wachtte hij toch nog eenigen tijd om zich te overtuigen, dat hij zich niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005673.wav|welke George zoo vurig begeerde, en stapte daar in een koets met taarinkoopen en keerde in de wolken huiswaarts|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003036.wav|de grond onder hen was zwart geschroeid, de menschen waren zwart van den rook, en dropen van zweet, maar de boschbrand was teruggeslagen. Hij vlamde niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_009826.wav|onverschillig wat, dat helpen kan om onze verwijdering te doen ophouden, dan smeek ik dien vriend om te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001632.wav|Gij mij goed doen, gij! gij weet niet welk een snoodaard ik ben; hij, dien ik verslagen heb, was mijn weldoener, ik ben een gevloekte, een verlorene|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005674.wav|Het is niet mogelijk mij te troosten. Na alles, wat is voorgevallen, is er voor mij geen uitkomst meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002782.wav|om de livreien klaar te krijgen, die zijn edelheid hem de eer had aangedaan te bestellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001427.wav|maar slechts een gereutel kwam uit haar keel, haar tanden klapperden, zij stak angstig de armen uit, opende stuiptrekkend haar handen, en tastte om zich, als iemand die verdrinkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_002710.wav|afscheid te nemen, de schepen in de dokken waren zeevaardig, en de kleine komende en gaande stoomschepen dreven met al den spoed langs de Mersey|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001785.wav|Reeds kort na het opbreken van het beleg hadden de verschillende vendels bevel gekregen om naar Woerden, Delft, Brielle of andere plaatsen heen te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000327.wav|Stampend om het gevoel van stijfheid uit zijn beenen te verjagen, ging Cornelis van den Broek naar den kant der galerij waar men gewoonlijk zat, en schonk zich een kop thee|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000747.wav|Het huis is te klein, vooral als je gauw met een familie begint, zei mama, en toch dacht zij: - Blijven wij samen, dan verlies ik Lot niet heelemaal, maar ik zal nooit met een schoondochter overweg kunnen - vooral niet als er kinderen komen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_001679.wav|Maar toen zeide hij tot zich zelven: Zij vertrekt. Haar vader voert haar mede naar Engeland, en mijn grootvader weigert mij te laten trouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001633.wav|Naauwelijks was dit geschied, of het paleis schudde op zijne grondvesten, en dreigde met een vreeselijk gekraak te zullen instorten. Een geluid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000997.wav|Dina. Laat uwe beschuitjes zien. De juffrouw zal ze betalen. Ophelia nam er een paar dozijn van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005380.wav|Onwillekeurig drong zij dichter bij de mulattin naast haar, alsof deze hare moeder was. Hebt gij nooit oorringen gedragen? zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002780.wav|Echter sloeg zij de oogen noch rechts noch links, uit vrees, iets in de takken en het struikgewas te zien. Eindelijk kwam zij aan de bron|2450|neutral
+wavs/train_1666_1747_000081.wav|Deze heraut, met den geschilden wilgetak in de hand, noodigt u uit. Zijne majesteit geeft audiëntie. Zijne majesteit is voor geld te kijk. Zijner majesteit staatsdame licht het behangsel op|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_001649.wav|Van Aardenburg beet zich op de lippen. Was die vent krankzinnig, dat hij zich ook al veroorloofde de menschen, die hij niet wilde kennen, bij gelegenheid te vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001588.wav|zijn tongval eenigszins uitheemsch. Zijn gelaat, door de zon geroost, kondigde iemand aan, die nimmer tochten of vermoeienissen geschroomd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000439.wav|en de zaak wordt op touw gezet en uitgevoerd. Wordt de pleger der misdaad gesnapt, men heeft geld als borgtocht voor zijn invrijheidstelling of zijn verdediging|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000887.wav|Dat is een groote troost voor my! En dat zult gy ook aan uw armen broeder zeggen, niet waar? En gy zult hem van my groeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001142.wav|Zij kon het niet helpen dat ze geen zenuwen had om twist en tweedracht rondom zich te zien, zooals tante Bet. Wat of die voor een gevoel had, dat wist tante Mientje niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001603.wav|een lastige, fijne diplomaat, die zeer handig scheen en met zijn glimlach soms oude ambassadeurs mat speelde, en een utopist|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_001342.wav|omdat heel helder kristal haar hart in haar tikte, tot in hare hersenen toe, omdat haar verhemelte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000336.wav|en verdween, door een regen van kousen achtervolgd, uit het vertrek. Wat moet gy wel denken, mynheer Vendale, begon|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000061.wav|Anteros, fluisterde zacht de andere god. Naast de Liefde, mijn broeder, ben ik. zijn broeder, de|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_002272.wav|ten derde, een toegeslagen speeltafeltje, voor een prijsje bij een uitdrager gekocht, en waarvan nooit meer dan twee pooten te gelijk den grond raken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001291.wav|Marius had een oogenblik stilgestaan. Hij wilde nu zijn weg vervolgen, toen hij aan zijn voeten een klein grijs pakje bespeurde. Hij bukte en raapte het op|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002612.wav|door deze fraaie redeneering mijzelven overtuigd te hebben, dat geen vrees, maar hooge wijsheid mijn handelwijze bestuurde, bleef ik bij mijn besluit, om niet te vertrekken, dan voordat Andries vooruitgegaan was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004099.wav|Zij zeide en deed zooveel om Miggs tot bedaren te brengen, en zag er, terwijl zij dit deed, zoo lief uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000619.wav|waar Donsje's familie woonde, liepen Mooivleugel en Goudoogje te grazen op een klein groen plekje bij het strand, en kregen al gauw de vreemdelingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000175.wav|Wat drommel, Patroon! riep Pulver uit: wou UEd. nou van Sander een huisknecht maken? Is dat een werk voor een jongen, die het zeegat uit geweest is, en als Stuurman heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002800.wav|gy zult nu hebben leeren inzien, hoe gelukkig het is, dat wy hier geen blijvende woonsteê hebben, en uw troost gezocht, waar die alleen te vinden is|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002160.wav|en hij herkende mevrouw Van Neerbrugge en zijne schoonzuster, een Amerikaansche, en hare al groote meisjes. Hun droevig zwijgen benauwde hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001410.wav|En wat heeft mijn zuster voor een profiel?' vroeg ik verder. Ik begon er beslist pleizier in te krijgen, temeer omdat Julie erg gevoelig is voor haar neus, die wipt. 'Een klassiek profiel dame|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002153.wav|het kwam mij voor, dat zij met te veel opzettelijkheid drukte op de voortreffelijkheden van dien vreemdeling, dien ik niet kon uitstaan, dien ik nu reeds haatte, zonder nog te weten of ik er reden toe had|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002615.wav|Deze man, zooals men weet, was een landlooper, die was aangehouden, terwijl hij een tak met rijpe appelen, in een naburigen boomgaard afgebroken, in de hand had|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000202.wav|Men moet niet al het kruit ineens verschieten.' 'Gekheid? Als ze het wilden toestaan, zou het dan zeker zijn gebeurd|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000248.wav|we zullen er niets van zeggen aan grootmama. Meneer Takma was rijk, niet waar? Elly erft zeker alles. - Ik weet niet, zei Steyn. Vermoedelijk|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_000072.wav|te meer daar hij op dit huwelijk zeer gesteld scheen. Daarenboven wist zij niet, of zij den prins Camaralzaman wel bij den koning zijn' vader zou aantreffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002098.wav|en den Mississippi naderden, was het tooneel, dat zich daar aan ons oog vertoonde, ook alles behalve bezielend en opwekkend|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001756.wav|en al zijne hoffelijkheid en oplettendheden over haar zat uit te gieten. Mevrouw Witse zag met een welgevallig oog op Hateling neder|496|neutral
+wavs/train_2450_10455_000194.wav|Niet, zoolang ik hem verdedigen kan,' riep VELASCO, terwijl hij den Graaf bij de hand vatte en zijn zwaard voor de oogen der legerhoofden blinken liet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004457.wav|Ja, antwoordde zij nogmaals. Op eens stak Swiveller zijn mageren arm uit het bed, greep haar bij hare mouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004098.wav|die men wegwerpt na er het sap te hebben uitgedrukt. My dunkt, dat is niet zeer edelmoedig ten opzichte van iemand, van wien gy straks met achting gesproken hebt, Neef|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002060.wav|als hare naaister van hare lichamelijke proportiën neemt. Zal er een nieuw kleed, een nieuw gebruik, een nieuwe zanger of danser|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002116.wav|Mat en aemachtig als ik mij nu reeds voele, kan ik niet eens meer aan dat onmogelijke denken,' en hij liet zich moedeloos neêrvallen onder een der dorre knotwilgen, welks stam zijn hoofd eenigen steun bood|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_002101.wav|Heeft het u behaagd u met de jacht te verlustigen! Hoe heet die vogel toch? vroeg Rjäbinin en zag met verachtelijken blik naar de snippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003671.wav|Is de doodsche kleur op mylady's gezicht een weerschijn van het schermpje, dat met groene zijde is overtrokken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001084.wav|diensvolgens was de zon nog niet boven de kim, en de velden waren nog niet met haar stralen verlicht, echter klommen de dampen reeds boven het woud, en de toppen der bomen kleurden zich met lieflijker groen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009829.wav|e ? zegt Mortimer. Nogmaals buigt en fluistert de ontledende chemist. Mortimer staart hem aan en maakt het papier open|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000223.wav|en wij zouden een klein pleintje oversteken, dat in zijn naam 'de elgen' nog de herinnering bewaart aan zijn voormalige bestemming|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001068.wav|Hoe de emigranten nooit anders dan op een vroolijken toon naar huis schreven en vol hoop en moed bleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005382.wav|benevens een paar oorringen voor zijn vrouw, een halsketting voor het Wonderkind, en twee groote dasspelden voor de twee jongeheeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004232.wav|Het bleef aanhouden, als was het een waarschuwende echo van het gevreesde geluid, dat zijn verbeelding hem had doen hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004379.wav|om zich met zijn buit buitenslands te begeven, al moest hij zelfs eene onwillige reisgenoot medenemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000082.wav|Na het spyker- en nagelvaste in een huis zyn de meiden de ergste plaag|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001574.wav|en lachte bizonder vriendelijk tegen hem. Toen herinnerde de student zich op eens, dat hij haar had gevraagd op het lentefeest te komen, opdat hij haar daar zou ontmoeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000013.wav|dan deze arme jongen. Een zijner makkers, die bijzonder goed de vingertaal verstond, vroeg hem hoe het hem beviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001705.wav|En voldaan met zijn onderzoek, kuierde hij op, en bleef met zijne handen in zijne zakken en een sigaar in zijnen mond heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003626.wav|terwijl het schoone meisje, over haar heengebogen, op het beeld van een heerlijken engel geleek, afdalende om een zondaar te redden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_011060.wav|Wacht een oogenblik, Jonge John, wacht nog een oogenblik. Het zou zoo'n voldoening voor mij zijn, als ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_002055.wav|dat die hemelhooge, uit groote marmerblokken zaâmgestelde, de eeuwen trotserende steenhoopen, door menschenhanden daar bijeen zijn gebragt. Waar leeft in onzen tijd de vorst, zoo groot|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001318.wav|Nog eer zij gereed was, hoorde zij de gasten schellen. Toen zij het salon betrad, was het niet zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000604.wav|en nu begreep hij eerst regt sommige gezegden, die hem, den vorigen avond, onverstaanbaar geweest waren. ij mengde zich echter niet in deze gesprekken, daar hij besefte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002064.wav|Nu weet ik niet meer waarmede ik beginnen moet, antwoordde Bella blozend, want ik wilde juist zeggen dat het een genoegen is, u aan te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004069.wav|in de aarzelend opgekomen bewustheid dat hij een edele daad zou verrichten, indien hij haar hielp in haar liefde voor wien dan ook|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000446.wav|Hij sprak toen van het voorgevallene in de Schoolstraat en wist er zoo vleiend Dorothea en Henriette in te betrekken, dat dezen er zich door gestreeld voelde. Toen verzocht hij het genoegen te mogen hebben haar zijne reisgenooten voor te stellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002887.wav|want men vond ze niet. Men vond ook in de cel een half ledige flesch, met den bedwelmenden wijn, waarmede de soldaat in slaap was gemaakt. De bajonnet van den soldaat was verdwenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000026.wav|onvergelijkelijk mooi. Zij bedacht zich hoe zij had willen zijn, om hem waardig te wezen. Want hij, hij was mooi en zij had hem lief|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008288.wav|Jawel, zei Tigg hardop, en op den toon van een man die een bedelaar afwijst,, r daar kom ik dadelijk op. Ik moet mijn eigen gang gaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002696.wav|met een onbehaaglijk norsche uitdrukking om zijn behaarden mond, in zijn toegeknepen oogen, overhangen door zware wenkbrauwen. En het was Eline geweest of ze hem voor het eerst zag|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_003127.wav|bereikt zij àl niet het doel van de reis, de tocht zelf heeft zijn nut, zijn genoegen, zijn voordeel, en het laat zich niet aanzien dat zij dien spoedig zal opgeven; integendeel, zonder beeldspraak|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_001951.wav|Men had een groot vat wjjn op straat laten vallen en breken. Het ongeluk was gebeurd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001310.wav|Maar toen hij, op een stoel in zijn slaapkamer, de hand al aan zijn waterlaars had om die uit te trekken, bedacht hij, dat de andere honden, die met den knecht waren uitgeweest, niet hoefden te lijden onder de schuld van zijn vijftal|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006113.wav|met het onderwerp vereenigde waarmee mijn gedachten zich hadden beziggehouden, met kinderlijke herinneringen en latere fantasieen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005093.wav|en had daar haar eigen koffers gepakt, was naar buiten gewandeld en had vervolgenS een huurrijtuig voor haarzelf geroepen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002934.wav|De gloed van eene edele geestdrift, die hem onder het spreken bezielde, kleurde zijn bleek gelaat met een zacht rood, en gaf als nieuw leven en bezieling aan zijn blik|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_004228.wav|en dan zoo gauw mogelijk naar Frankrijk. Het is slecht afgeloopen, en als wij een oogenblik verliezen, kan het nog erger worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001447.wav|Zooals meestal het geval was, had hij ook nu geen tijd om eerst naar zijn vrouw te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001579.wav|en eindelijk was het vlak boven ons, en ik meende dat ik enkelen van de stemmen herkende. En ja, daar zag ik ze, al de welbekende gezichten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000304.wav|Ik zou wel eens willen weten of hij heel erg was, zeide myn vriend. Daarna was er eene poos stilte|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001983.wav|Nog nooit was Hedwig zoo lang uit haar land geweest en het terugkomen was verrassend aangenaam. Nu bemerkte zij dat dit land en deze menschen haar eigen en dierbaar waren boven alle anderen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_002969.wav|lijfce man! Haal uw verstand wat bijeen; want gij kunt daar niet lang blijven liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001579.wav|Zij gevoelde zich de vertwijfeling nabij en ten gevolge daarvan in een buitengewoon opgewonden toestand|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000933.wav|Ik betwijfel niet, of de prinses evenzoo denken zal, als ik, en zij zal gemakkelijk toegeven, dat een scheiding voor hare rust even noodzakelijk is als voor de mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006470.wav|Er was eens een koning in Thule, zong hij in het Fransch en kwam van achter het beschot te voorschijn. Wil je meedrinken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006188.wav|en toen gingen de proctor van den bakker, en de rechter en de advocaten van beide partijen die alien nauw verwant aan elkaar waren samen de stad uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010920.wav|Ik onderwerp mij geheel aan uw uitspraak, lieve juffrouw Dorrit, en ben daarom ook niet verder gegaan dan deze akelige kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000589.wav|Hij wendde zijn gezicht af van den plas, en strekte zich voorover in het hangen van den heuvel uit, met de armen onder het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007278.wav|iZij heet Lize, juffrouw. Zij kan bezwaarlijk Lize heeten, Marianne, antwoordde juffrouw Peecher op dreunenden onderrichtenden toon. Is Lize een christelijke doopnaam, Marianne|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000237.wav|zij zwegen in stille verontwaardiging over zooveel onzin. Inwendig was Silver woedend. 'Kom,' zei hij, zijn cognacje leeg nippend, 'het is alweer tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001636.wav|tevens werd er dan bijgevoegd: 'maar ze is zoo flink, zoo ferm,' somtijds ook, door menschen, die zekere hoedanigheden altijd goed in het vleesch willen zien: 'zoo degelijk, zoo rond|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001022.wav|Jongejan vergezelde Willem een eind weegs en nam met een: 'Reis met God! Tot weerziens!' afscheid. Lang reeds was Jan uit het gezicht, en nog staarde Willem naar den heuvel, waarachter hij verdwenen was|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004458.wav|maakte eene diepe buiging en liep de zaal uit. 'Dat's een satansche gaauwdief!' riep de wachtmeester: 'naar boven mannen! het slot doorzocht: de paap zit zeker hier of daar verscholen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001740.wav|ik ben verrukt bij u zooveel geduld en toegevendheid te vinden voor mijne grillen; uw karakter stemt geheel met het mijne overeen|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001437.wav|Meerdere lichten waren opgestoken. Eigenlijk waren overal lichten ontstoken, maar in de lange, breede galerijen was het maar even licht|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_000659.wav|Neen, antwoordde Haredale. Onze wegen loopen ver uiteen, zooals gij weet, ik blijf thans hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002489.wav|Hoewel het volstrekfc niet warm 'as zag mijnheer Meagles er zoo verhit uit, dat hij de aandaeht trok van de voorbij|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003522.wav|Alleen, het zou eene dame niet geraden zijn met zoo iets in onze fabriek te komen, het zou in één oogwenk zwart zien,' eindigde hij opeens van toon veranderend|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001766.wav|waarvan wij spoedig de noodlottige gevolgen ondervonden. Zij stond op en zeide, zich slechts voor een oogenblik te verwijderen, en dadelijk terug te zullen komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000989.wav|Toen kwam de procureur des konings op een gelukkig denkbeeld. Hij gaf voor, dat haar minnaar haar ontrouw was; en door middel van haar behendig voorgelegde brieven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002786.wav|bouderies op de doktoren, die hem in zijn bedje hielden. Eens dat de kroonprins Berengar kwam zien, waren zij bij hem, de doktoren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005993.wav|als de hemel. — Wel, Joe! zeide Edward vriendelijk: ik hoop, dat die niet geheel buiten uw bereik is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000784.wav|Tante Borne was wakker geworden en wilde Den Ekster obat geven, maar de kapitein was daartegen en de patiënt zelf ook Bovendien had Betsy reeds om de dokter gezonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000458.wav|met moeite, draagt ze een zichtbaar zwaar kistje en zet het op de tafel voor den divan. Het kistje is van oud gedreven zilver|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001394.wav|Deze laatste vraag was tot MAGDALENA gericht, welke juist binnentrad, met een gelaat, nog strakker en zwaarmoediger dan naar gewoonte|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000747.wav|maar die mij toch ongeschikt voorkwam om met ware deelneming naar zulke zaken te luisteren, als de dochter van een buiten de wet gestelden zwerver ongetwijfeld verhalen zoude, en die haar althans geen goeden raad zou verschaffen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_004613.wav|Wat hij verkiest van wat wij hebben, antwoordde Squeers in een buitengewone vlaag van grootmoedigheid. Wat wilt gij, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001290.wav|Deze afschuwelijke en fijne voortbrengselen eener verwonderlijke kunst zijn in de bijouterie wat de beelden der dieventaal in de poëzie zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000466.wav|Marius, verstomd en verbijsterd, beefde aan al zijn leden. De heer Gillenormand hernam: Ja, ge zult haar hebben, uw schoon, lief, klein meisje|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006914.wav|en al wat zij bij zich hadden voor eene teug water aanboden. Niemand ging echter heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000590.wav|betaalde voor zich zelven zes honderd dollars; landman, eigenaar van verscheidene hoeven in Indiania|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000635.wav|en aalde haar, hoe onder eene linde, daar ter plaatse, ten tijde dat de stad aan de Watergenzen overging, door de Hervormden voor het eerst gepredikt en gedoopt werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001632.wav|Bijzonder aangenaam waren hem de Gezangen, die hij van tijd tot tijd van den Drossaard HOOFT te lezen kreeg, en op Italiaansche wijzen gestemd waren, of veel van den Italiaanschen geest ademden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000928.wav|Maar eindelijk trof een kogel, beter aangelegd of verraderlijker dan de andere, den dwaallichtjongen. Men zag Gavroche wankelen, toen ineenzinken. De|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001857.wav|Zoo spraken wij met elkander af dat wij ons een gewoon matrozenpak zouden aanschafifen — terwijl hij in staat was mi m Londen den weg te wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002713.wav|Of duizend druivetrossen hun geur hadden samen geperst in éen enkelen purperen drop. Herakles, neem uw beker als ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003840.wav|Hebt gij wel eens gebokst, toen gij jong waart, vriend? vroeg Hugh. sHebt gij eene goede hand van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003967.wav|Nogmaals, evenals te voren, ziende dat hij zijn metgezel niet van zich kon afschudden, keerde Bradley eensklaps terug|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000958.wav|maar niet de waarheid is. Ik geloof ook, dat het leven, zooals wij het zien, alleen maar symbool is van een leven van waarheid, dat er onder schuilt en dat we niet zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002403.wav|althands hy wandelde met een stouten stap door de open huisdeur en stapte toen, zonder zich verder aan te melden, het wachtvertrek in, waar een drietal Lakeien zaten kaart te spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009265.wav|en toen Martin het hem nogmaals verzekerde, hield hij dezen goed vast, om hem te verhinderen een dollen stap te doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000663.wav|En, dat spreekt hè, als je zeil kapot scheurt, moet-je wel wat minderen. De kaper zal het daaraan toeschrijven, dat we hem niet langer nazetten, en niet terugkeeren naar een schip, dat er zoo verlangend naar scheen om hem te pakken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_002247.wav|Dat was heel eenvoudig in haar en gaf haar, onwillekeurig, de atmosfeer van een interessante vrouw. Een vrouw met een raadsel, zoû Den Bergh gezegd hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000823.wav|De groot-vizier had naauwelijks dit bevel vernomen, of hij spoedde zich met zijn gevolg naar Balsora, om daar nog juist bij tijds aan te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001585.wav|Ik kan mij, bij voorbeeld, niet verbeelden, hoe de vastberaden kampioen van schilderijen zonder verdienste het kan uitschreeuwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000301.wav|Een Nederlandsch zeeman zou in nood en gevaar wel voor zich zelven kunnen handelen, maar hoe stevig en flink Paddeltje mocht zijn en hoeveel durf en praats hij had, hij was toch nog maar een jongen van zestien jaar|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_010009.wav|Er zijn sommige menschen, die, hoewel zij voor geen ander doel leven dan om zich, onverschillig hoe, te verrijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005059.wav|hij gebood daarom den koetsier nog aanstonds naar Lewé te rijden. In de eetzaal ontmoette Lewin|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000817.wav|Nog lang bleef hij zitten, zonder een uitweg te kunnen vinden. Hij stond dus op, sloot de secretaire en kwam mistroostig beneden. Mevrouw zat in de voorkamer; HENRIËTTE was bij haar en borduurde|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000561.wav|welke zij meer ried dan begreep, geschonken had; zij was het in de blauwe stilte van dat meer, dat Nirwana, waarin hare, door fantazieën vermoeide, ziel gegleden was als in een donzen bed|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_001341.wav|en Squeers toeknikkend, als wilde zij zeggen, blij te zijn dat de jongeman zijn plaats wist, schoof zij Nikolaas met haar eigen schoohe handen een stuk vleesch op zijn bord|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001725.wav|Hoe vaart onze vriend boven? Hij is veel beter, was het antwoord. Daar ben ik blijde om, riep Brass uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002916.wav|en dat, als ik hem niet trouw bleef, hij uit teleurstelling, of om zich te wreken, of beide, woest en slecht zou worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007106.wav|In deze nappen goot juffrouw Squeers, bij gestaan door haar hongerigen dienaar, een bruin mengsel, dat er als vaatwater uitzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012231.wav|van de koude ochtenden, wanneer de klok ons uit ons bed luidde en de kilheid van de donkere avonden, wanneer zij ons weer naar bed luidde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001037.wav|op die netjes, sommigen niet onmogelijk wat al te zwierig aangekleede poppen daar. Nu geen wonder als zij u blind maken voor al het overige. Hier schijnt het leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004370.wav|Tootle spreekt hier in zooverre figuurlijk, dat hij met in tweeën snijdende boot bedoelt en niet den man. Want de man ligt in zijn geheel voor hen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003804.wav|om mij op te sporen en zich weder meester van mij te maken. Als dit gebeuren mocht, moest het tenminste niet aan mijzelven worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000591.wav|wel morgen de Notaris,' zeide BOUKE meesmuilende:. doch ik zwijg; maar zij zullen staan te kijken, geloof ik!' Dit zeggende, verliet hij op nieuw het vertrek|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000635.wav|De gedachte aan Otto mengde zich in die herinnering en zenuwachtig zochten hare vingers dan het medaillon van zwart email, aan hare horlogeketting. Had zij zich niet verbeeld, dat Vincent haar liefhad en dat zij Vincent liefhad|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_001878.wav|Duizend verschillende en verwarde denkbeelden maalden mij door het brein en deden dat brandend en koortsig gevoel in mijn hoofd ontstaan, hetwelk aan elke sluimering vijandig is|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000190.wav|Die pijn deed goed. De zweep, die hem op dat oogenblik gegeeseld had, zou hij dankbaar zijn geweest gelijk de zieke den heelmeester dankbaar is die het mes in het brandend gezwel heeft durven zetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000795.wav|naar de secretarie van het Episcopaal, waar zij hun toegangsbewijs moesten laten afteekenen. Het was een lange weg: zij gingen door de sacristieën langs eindelooze corridors|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000728.wav|Bij de naam van Adolf verhelderden zich de stuiptrekkende wangen der maagd. Een zachte glimlach dreef de pijnlijke uitdrukking van haar gelaat, en zonder de ridder van zich te stoten, antwoordde zij met rustiger tonen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_001320.wav|dat hij wel van nederige ouders, maar toch van ouders is gekomen, die hem zoo lief hadden als de beste maar konden doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001922.wav|of om een brokje pasteikorst of stukje. vleesch af te snijden, dat hij dan inslikte als verzwolg hij een paar pillen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000260.wav|Hij nam echter den sprong te kort en kwam dicht bij den kant andermaal in het water terecht. Ho, jongen, wat doet gij daar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001528.wav|en Eline dacht in een dwalende mijmering aan de wals van Mireille, aan haar twist met Betsy over Grete, aan de groep der Vijf Zinnen, aan Mevrouw Van Raat en De Woude, aan heur roze japon en Ben Saïd|1666|neutral
+wavs/train_2450_4254_000913.wav|Het genoemde is er een van. In een ander gedeelte van het Coliseum, is een kruis op eene marmeren plaat, met het|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002253.wav|Was de groote lijn misschien verbroken, gewonnen was een allerliefste gezelligheid, overal konden zich groepjes vormen, achter een paravent|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001016.wav|Maar nauwelijks had hij dat gezegd, of hij brak verlegen zijn rede af en ging zwijgend naast de laneika voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001519.wav|Zij, dacht hij, zou geen steen op Anna werpen, zij zou vrijmoedig eenvoudig Anna bezoeken en haar ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000006.wav|Constance ging bijna nooit uit, sloot zich thuis op, als had zij iets pijn gedaan aan haar ziel, als wilde zij maar liever nu altijd veilig blijven in hare kamers, die haar lief waren|1724|neutral
+wavs/train_10294_7242_000097.wav|Dat heeft zij mis; want smelt zij sneeuw, Ik strijk er langs, en dan? De zon maakt sneeuw tot water, en Ik maak er kegels van|10294|neutral
+wavs/train_2450_9752_003489.wav|Kom! zeide Boudewijn, zijn makker bij den arm trekkende, maak voort: men zal misschien spoedig genoeg bij de hand wezen om ons na te zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004705.wav|Wees maar niet bang, Anderste, zei Riderhood. De Andere roeit tegen den stroom in en neemt het op zijn gemak op|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004871.wav|De helderheid, die over het gezichtje van Charity verspreid lag en te zeggen scheen: Ik weet, dat mijn heele familie mij zooveel kwaad heeft gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001110.wav|Ik weet niet meer welke vlag het voerde, die het een voorgeschreven saluut van elf schoten bezorgde, welke door het schip schot voor schot beantwoord werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002032.wav|De kerk van het huis, die zoodanig was gebouwd, dat zij het groote klooster van het pensionaat scheidde, was echter met dit, het kleine klooster en het pensionaat in gemeenschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003254.wav|ik ken mijn plicht, en ik wil hier geene heimelijke vrijerij hebben. Ik heb veel achting voor zekeren jongen heer|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000690.wav|Fokke hem aldaar opzocht werd hij met de vraag begroet of mevrouw Wandelheem haren kamerheer vrijaf had gegeven. Fokke, die de spotternijen van zijn vriend geduldig verdroeg, antwoordde|1724|neutral
+wavs/train_2450_4254_000545.wav|Wanneer men de straten doorgaat, zien de voorgevels der slaperige huizen er alsachterhuizen uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001524.wav|De herleefde doode bewoog zich sterker in Lewin en nam geheel zijn hart gevangen. Ja, nu begrijp ik alles, hernam Dolly|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001175.wav|Doch Neville sleurt hem van zichaf enblijft een oogenblik woedend met het glas in zgne opgeheven hand staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002072.wav|En nu zag Herakles, dat het de maan niet was, want dat de glans nader en nader kwam en vorm aan nam van onsterfelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002322.wav|SALUZZO en LAURA ging hij den volgenden dag reeds eenige der schoonste kerken beschouwen, welke de stad Turin in eene zoo groote menigte oplevert|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001139.wav|e oude an. een! mijn eer! maar zijne vorstelijke genade de andgraaf; wiens zoon thans andgraaf is op dit kasteel, heb ik hem zien planten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002687.wav|een bedrieglijke hoop. Vertrouw er op! Een heerlijk lot dat van Adam! Men is een ziel, men wordt een engel, met blauwe vleugels aan de schouders|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001066.wav|die ter hunner repartitie staat, alleen om diens plaats te kunnen inruimen aan hun lieveling Buat.' 'Buat!' herhaalde Van Espenblad, met verbazing|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000559.wav|glimlachte om zichzelf, toen haar gedachten in stille pruilerij dien dwazen loop namen. Arme Kees|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000808.wav|dat aan zijne nieuwsgierigheid voldaan was, en betuigde openlijk zijne bewondering over de verhalen van al de vreemde gebeurtenissen, die hij had aangehoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005004.wav|Dat is vreemd, zei Tom Smart, terwijl hij eerst naar den stoel en dan naar de kast, daarna naar den brief en dan weer naar den stoel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000797.wav|dan, zoo ik durfde weigeren, is het wel denkelijk, dat de graaf zijnerzijds geen genoegen zou nemen met hetgeen ik zou verlangen.' 'Zoo heeft de heer van Kenenburg u dan aan een dwingeland overgeleverd, in plaats van u een beschermer te geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005901.wav|Te worden gestraft met het koord, dat er de dood op volgt, — dat was het einde. Te worden gestraft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000674.wav|en daar het bloedverlies mij zeer verzwakt had, namen eenige barmhartige lieden, die in de nabijheid woonden, mij in huis op, en gaven mij een glas wijn te drinken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000422.wav|Maar nood was er niet. Ze zouden immers leven van de helft, van een derde zyner inkomsten? Misschien ook, ja waarschynlyk, zou hy spoedig resident worden, en dan werd alles makkelyk geregeld in weinig tyds|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000664.wav|Het nieuwe ballet vond aldaar dit jaar weder een bijzonderen bijval, zooals dit reeds sedert verscheiden jaren het geval geweest was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001385.wav|en kuchte. Hij zou een episch gedicht voordragen, het verhaal van Pizarro's verovering van Mexico, van Montezuma en de Azteken. De titel deed de ronde. Er ontstond eene stilte, waaronder men een gedempt fluisteren ried|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_000872.wav|als zij voor haren arbeid eenige inspiratie noodig had. Dit was hare manier om de huiselijke muzen aan te roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000341.wav|en was daartoe met zooveel jongens aanboord gegaan, dat de kleine schuit bijna zonk. Hun werk was vergeefsch geweest en de schipper lag weer voor de brug|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000653.wav|Evenwel merkte men op, dat de bisschop voortaan vermeed, over de gerechtsplaats te gaan. Men kon den heer Myriel|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000224.wav|geleek ons een grijsachtig lint, dat de puntige rotsen als een kroonlijst omgaf, en soms loodrecht naar de rivier afhing met geen andere steunsels dan een eiken leuning|5809|neutral
+wavs/train_1724_4162_000051.wav|Zij kon dit wel ontberen, maar zij was er zoo aan gewoon, dat zij haar altijd ongaarne naar de vergaderingen zag gaan. Zij vergat die dan ook getrouw, zelfs als zij ze zich herinnerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002341.wav|Hij hoorde een bekoorlijke stem, die de hare moest zijn. Zij sprak bedaard. Zij was zeer lief, dat gevoelde hij, hoewel hij geen moeite deed haar te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003943.wav|mijn oom, wien ik op straat ontmoette, had mij alleen gezegd, dat ik den Heer MOM hier zoude vinden en mij het wachtwoord gegeven, maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002195.wav|en toen men daarop een nauwkeurig onderzoek instelde, bleek het, dat de dame in den wagen haar lantaren gebroken had, en de heer zijn neus had bezeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000178.wav|te Amsterdam de meeste jenever, te Londen de meeste wijn, te Konstantinopel de meeste koffie, te Parijs de meeste absynthe gedronken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010109.wav|in de alles bekronende sneeuw verliezend. Als vlekjes op de berghellingen, ieder vlekje een menschelijke woning, lagen eenzame houten hutten verspreid|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001266.wav|De tent is voor hun bijzonder gebruik; die eik is het salon, deze is de eetkamer en de derde is de veldkeuken. Laten wij nu dadelijk een partij spelen, eer het te warm wordt, en dan zullen wij voor het eten gaan zorgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000578.wav|Ik geloof niet, dat iemand hier veel van zou kunnen maken. Laten wij om het huis loopen en zien, waarom de inbreker juist deze kamer heeft uitgekozen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001199.wav|Ik vermoedde dit, zeide ik, hem het geschrift teruggevende: maar ook deze mededeeling verleent mij nog geene vrijheid, om u de aanleiding onzer kennismaking te verhalen. Eerst als hij of gevangen, of in veiligheid is, zal ik mogen spreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_005620.wav|O ja, voogd, dat weet ik wel. En ik ook, nog maar korten tijd geleden. De glimlach verdween van zijn gelaat, dat nu nog ernstiger werd dan te voren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008275.wav|maar het wordt mij gezegd, dat zij nog leeft. Het was bijna Mspf een hoogere ingeving hem deed spreken, toen hij dit zei|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000403.wav|Men droeg Marius naar de eerste verdieping, zonder dat overigens iemand in de andere gedeelten van het huis er iets van bespeurde, en men legde hem op een oude canapé in de voorkamer van den heer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001313.wav|Hierop hieven de heren van het Magistraat met weinig andere Leliaards ook aan met de roep: Frankrijk! Frankrijk! Leve de Koning! Leve de Koningin|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000562.wav|Ik bid UEd., bedaar!' hernam de Baron: 'ik wil gaarne zelf naar den Fiscaal gaan en verlof vragen. ULRICA zal UEd. intusschen gezelschap houden. Waar is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001017.wav|Toen het voltooid was, bragt zij er haren minnaar, dien zij nog den zelfden nacht, waarin ik hem gewond had, naar eene, volgens haar oordeel, geschikte plaats had doen vervoeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001707.wav|Hij stond op, groette heel beleefd, en zeide: - Dan zal ik liever wat gaan fietsen. En hij wandelde langzaam heen. - Idiote jongen! dacht zij kribbig|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000693.wav|ij lieten zich de aal overzetten en vonden een rijtuig in het zoo aangenaam over ijmegen liggend dorpje, ent geheeten. an daar beschouwden zij met verrukking het zoo heerlijk aan de aal gelegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_000765.wav|IZyne ademhaling was een zwaar gesnork; en als hij sprak, klonk zyne stem benauwd en dof, alsof zij onder kussens was gesmoord|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002230.wav|te heftiger om haar nog zwak gestel. En de zware somberte en verslagenheid van het ontredderde gezin deed de glorie van haar aanvankelijke gedachten in een des te donkerder nacht verkeeren|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_001095.wav|terwijl hij zich buiten staat zal vinden de gewichtigste zaken en de belangrijkste stoffe met gepaste woorden uit een te zetten en in de noodige orde te verhalen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004609.wav|dat hij alle wereldvreugd vliedend, allen wereldzin doodend, zich zelven Gode ten offer bracht in de kleine, stille, dagelijks terugkeerende ontberingen en onthouding|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_004838.wav|en onmiddellijk daarop hoorde men de mannen ook weer beneden komen. Monks ging terstond het huis uit en de straat op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008978.wav|toen hij voor den dag kwam want de kaaiman was geen zindelijk gezelschap geweest. Dat is een vreeselijke schelm. De kaaiman, mijnheer ? vroeg Venus|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000587.wav|en wij zouden daarmede hebben kunnen voortgaan, indien wij ons hadden onthouden van gedurende de afwezigheid der prinsessen, de gouden poort te openen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000227.wav|Dat doe ik niet. Het is wezenlijk waar.' 'Dat jij vroom bent geworden? Zou je misschien ook willen beweren, dat je in al dien tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001609.wav|En in het midden van het rozenbosch rees de ronde, marmeren tempel open en verzichtbaarde het lieflijke beeld der godin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000688.wav|Behaagt het u, vroeg de monnik aan den onbekende, dat ik den Jonker mededeele wat hem noodig is te vernemen? Een toestemmenden knik ontvangen hebbende, ging vader Syard aldus voort|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000643.wav|Dat kan me niets schelen,' zei Pa, 'ik wensch, dat jij je op school behoorlijk gedraagt en niet als een kwajongen.' En dat zal ik toch nooit, nooit, nooit kunnen|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000392.wav|In den gang was het nog volkomen stil; buiten verstoorde alleen het getjilp der vogels de landelijke rust. Haastig en gedruischloos kleedde hij zich aan, sloop toen op de teenen den bovengang door en de trap af|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000260.wav|Nog één kort bezoek in Harley Street, waarbij Elinor haar broeder's gelukwenschen ontving, omdat zij op deze wijze zonder onkosten een gedeelte van de reis naar Barton konden afleggen, en omdat|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_001302.wav|Ik zeg u, hernam de ander met een ernst, die misschien geveinsd was, maar toch niet te minder indruk op zijn makker maakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003126.wav|Toen hij klaar was, ging Mark aan dezelfde tafel zitten ontbijten, terwijl de oude man zwijgend de kamer op en neer wandelde. Vervolgens nam Mark de tafel af|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007278.wav|Bedenk je nog eens ! Ik wil het niet! Miss Wade, sprak het meisje met zwoegende borst en de hand aan haar keel, neern mij mee|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005390.wav|Een kleine afetand in den letterlijken zin, maar een groote afstand in den zin van scheiding. Mijnheer Rokesmith,' begon Bella, haar werk opnemende en het van alle kanten bekijkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001366.wav|Ik zal niet spreken van de vreugde, die ons bezielde, toen wij elkander wederzagen; ik zou u daarvan slechts een zeer flaauw denkbeeld kunnen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000065.wav|waren alle speldendoosjes, sigarenpijpen, klosjes garen en uitgeknipte poppen verdwenen, welke de verschillende leden van het huisgezin gewoon waren aldaar te bewaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005713.wav|En daar in de slaapkamer stond iemand in een hoek. Och, welk een onzin! Hoe kan men nu gelooven|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000016.wav|in de iddelandsche zee ging doen, maar nu kan hij even goed naar de aap of naar de ost, of od weet, waar heen moeten. aar laat ik niet ondankbaar zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001414.wav|at is meer dan ik bidden of hopen dorst,' zeî renkelaer, 'en ik gevoel mij nu reeds dankbaar en gelukkig: hoeveel te meer zal ik het zijn, indien de uitslag uwer nasporingen gunstig voor mij uitvalt|1724|neutral
+wavs/train_496_3566_000066.wav|De kramer opende het, en reikte den kalif eene kleine doos toe, die een fijn, zwart poeder en een papier met een vreemd schrift bevatte|496|neutral
+wavs/train_2450_9065_000620.wav|Om aan dit bezwaar te gemoet te komen en het beginsel te redden, dat allen die gelijke rechten zouden erlangen ook aan gelijke voorwaarden behoorden te voldoen, werden nu van regeringswege|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000629.wav|Met de twee-honderd gulden die hierdoor vrij vielen en het tractement van een gepensionneerd ambtenaar alsmede van een overleden klerk, die niet vervangen werd, had Zijne Excellentie, in overleg met den secretarisgeneraal|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001481.wav|Het stukje grond, dat hij zijn tuin noemde, was door de geheele stad vermaard om de schoone bloemen, welke hij er kweekte. Want dit was er zijn bezigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003456.wav|en hare voeten worden in de zijnen beklemd. Een oogenblik later is men den kuil voorbij en blijven de paarden hijgende staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002958.wav|Sommige menschen hebben, evenals vleermuizen en uilen, betere oogen voor de duisternis dan voor het licht; wij, die niet een dergelijk gezichtsvermogen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004413.wav|Dit geschied zijnde, bond men het dier aan den daartoe bestemden paal vast en ging de optocht ter zijde, om plaats te maken voor de doorluchtige toeschouwers, die het vette dier van dichte bij bezien kwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000204.wav|in den weeken bodem, en, voor altijd verborgen, trotsche gebouwen te torschen, nederig en vergeten, maar onmisbaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002169.wav|Een dode stilte was onder de Burgers en het scheen dat zij zich als gevoelloos hielden, opdat men te beter hun misnoegen merken mocht: hierin bereikten zij ten volle hun doel|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000641.wav|Als ik dan niet scheiden wilde,' had Lidia in haar verschrikkelijke openhartigheid geschreven, 'als ik dan niet scheiden wilde van zo'n ellendeling, dan zou ik wel voor iets anders zorgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001043.wav|Niet alleen deed hij dat, maar hij bleef nog een dag langer. Drie dagen hield Corrie het vol met haar diners en fijnen wijn, maar daar ze op zulk een lang bezoek niet had gerekend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000320.wav|Zij waren niet weinig verwonderd, dat een vijftigtal met stokken gewapende vreemdelingen zulk eene verwoesting aanrigtten en vraagden naar de oorzaak van deze gewelddadigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_003600.wav|heet gij de Almachtige, in het boek der Makkabeeën Schepper, in den brief aan de Ephezers Vrijheid, in|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_008300.wav|bij de hand, en navraag gedaan en mijn adres gekregen en is, terwijl ik aan tafel zat, naar mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000118.wav|hij zou dan gelegenheid nemen om er AKSWIJK behoorlijk over te onderhouden, en zoo was HILLEGONDA ook van de moeite ontslagen, om een onaangenaam gesprek met hem daar over te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000605.wav|waarop ik niet eens acht sloeg. Daar hij nu van mij geen verder antwoord krijgt dan klachten, zuchten en tranen, moet hij zich telkens even onbevredigd verwijderen als hij gekomen is|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008369.wav|tusschen den langen man en de weduwe, die duidelijk bewezen, dat hij even hoog in haar gunst stond als hij lang was. Tom hield van heete punch|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002699.wav|Geheel ongelukkig!' herhaalde RAESFELT: 'en wie leeft er op aarde, die zich alzoo durft noemen? Het zal met u zijn, gelijk de Psalmist zegt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001352.wav|Geef mij van hetgeen gij gegeten hebt,' smeekte onze zwerver, die alle lekkernij op zijde zette. De waardin staarde een oogenblik naar hare hanebalken en draaide EDUARD den rug toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001179.wav|Deze kornalijn, sprak hij bij zich zelven, moet eene bijzondere eigenschap bezitten, daar mijne prinses hem zoo zorgvuldig bewaart, om hem niet te verliezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001233.wav|die geheel alleen het jonge meisje gold. Evenals er in het hardste metaal graden van hardheid en zelfs in het zwart nog sporen van kleur zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001083.wav|Ik ben dadelijk klaar,' verzekerde hij. Verlande zei maar niks; hij was boos, maar wat hielp het, boos te zijn onder zulke omstandigheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001298.wav|bij hetgeen er nu plaats had. Dat hij daar stil moest zitten, om dat alles te hooren en te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000967.wav|George, zegt jufvrouw Bagnet, met beide armen gesticuleerende, en nu en dan hare opene handen op hare knieën latende vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001547.wav|Men beschouwde het, evenals aan wal, — als een teeken van geen goede opleiding, zoo men veel notitie nam van die stem van het geweten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007479.wav|Den wrok van jaren in e'e'n oogenblik opeenpakkende, sprong Joe overeind, smeet de tafel omver|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000105.wav|Hij sprong achteruit en viel vervolgens voorover op de tafel, vreeselijk hoestend, terwijl hij met zijn handen wild in de papieren ronddraaide. Plotseling stond hij weer op, kreeg nog een schot en rolde op den vloer|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_000824.wav|en zijn oogen vestigen zal op een voorwerp, dat hem meer waardig is en hem beter waardeert. - n nu,' vervolgde zij, bespeurende dat hij altijd staan bleef in dezelfde houding|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000394.wav|Wij noemen elkander Pleiaden, en u een Komeet, zoolang de werkzaamheden duren. Wie alzoo van heer spreekt of iemand bij zijn gewonen naam bestempelt, vervalt in een boete|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002345.wav|En dan dat gemaal over die buffels! Wat hoeven ze buffels te hebben, die zwarten? Ik heb nog nooit een buffel gehad, en toch ben ik tevreden. Er zyn menschen die altyd klagen. En wat dat schimpen op gedwongen arbeid aangaat|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003039.wav|op zijn verzoek, de daagsche kleeren van Walger en haar zondagspak voor een ruime belooning afgestaan en zich tevens verbonden, dezen verkoop, althans een paar dagen, geheim te houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001358.wav|Deze liefdadige vrouw was Sybe Hattinga, de gade van Juwe Van Adeelen. Medelijden opvattende met den deerniswaardigen toestand van het verschoven weesje, verzocht zij als een gunst van Dekama|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001850.wav|en kuste zijn vader onderdanig de hand. De grijsaard knikte den jongen Hope toe, die boog en wendde zijn blik naar Cornélie|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004054.wav|wat zoû dat nog? Heeft Oldenbarneveldt in zijn tijd ook de Engelschen niet ingeroepen om ons tegen Spanje te helpen? ofschoon hy hen naderhand slecht voor hun diensten beloonde|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000751.wav|zag, dat haar moeders oogen zich met tranen vulden, en dat haar lippen beefden, terwijl ze sprak. Vreezend, dat ze te veel gezegd had, fluisterde ze hartelijk: Deed ik er verkeerd aan, dat ik zoo op u lette en dat ik er nu van sprak|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001177.wav|Maar nu was het warm geworden, het veld stond groen, berken en populieren waren met bladen als van zij, met weerschijn getooid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000254.wav|en aan het niet verwezenlijken hunner wenschen gewoon, dat zij, zoo lang zij leven, niet ophouden zich te verblijden met luchtkasteelen en hersenschimmen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001745.wav|Dank u, heel wel, da's te zeggen: u weet, àltijd die ellendige kwaal. - Anders was mevrouw mee gekomen. Aleida moest haar excuseeren. - Dominee|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_003041.wav|Al dien tijd liep ik op de rivier aan; maar hoe hard ik ook liep, ik kon mijne voeten niet verwarmen, waaraan de vochtige koude scheen te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008785.wav|vrij van de bekrompen gevangenis, die aarde wordt genoemd. Hier bulderen, gillen en huilen zij den heelen nacht door|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001606.wav|Voor ons werkende menschen, is er geen beter land dan Amerika, juffrouw Meta, en Brooke keek zoo tevreden en vroolijk, dat Meta zich schaamde om over haar hard lot te klagen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000695.wav|Ze zijn allemaal zoo onverdraaglijk, ik zal maar eens aan Laurie vragen, of hij met me wil gaan schaatsenrijden. Hij is altijd vriendelijk en vroolijk en zal me wel weer in mijn fatsoen brengen, dat weet ik zeker, zei Jo tot zichzelf en ging op weg|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000479.wav|Inmiddels had de gesnedene zich gehaast den koning van China het wonder mede te deelen, waarvan hij ooggetuige was geweest. Sire, sprak hij in verrukking over hetgeen hij gezien had|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000248.wav|en hoe het later toch geen andere opleiding had genoten, dan die een kostschool bieden kan, waar zelfs de hartelijkste en verstandigste zorg toch nooit het gemis der moederzorg vergoeden kan|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006978.wav|die zijn overleden compagnon op hem had toegepast, teger ons zei; Mijnheer Spenlow was heel moeilijk van den gebruikelijken weg af te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002420.wav|Morgen om twaalf uur komt gij in Bow-Street, en als ik u dan de kerels niet toon, zal ik even verwonderd zijn als gij nu geweest zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001743.wav|als dat hij bang is op onveilige wegen en bij gevaarlijke ontmoetingen. Verleden jaar is hij alleen naar een oord gegaan, waar zich roovers ophielden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000606.wav|Maar als er soms menschen komen omhet huis te zien, dan zul je ze toch zoo hoogniet brengen, denk ik ? zeide Trottle|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009235.wav|naar de onderaardsche gewesten afdalen om thee te gaan drinken, toen hij even buiten de deur keek en de kraai zag, die nog zoo laat uit was. Mijnheer thuis|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000056.wav|zijn mond was droog, en met schrik voelde hij weer het brandende gevoel, door zijn gehele lichaam, en de pijn en de zwaarte in zijn ingewanden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001236.wav|Het was reeds laat in den nacht, eer wij er aan dachten, dat ook de god des slaaps zijne regten heeft, die men hem niet straffeloos kan onthouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002168.wav|door geen droom ooit afgespiegeld. Het gebeurde was dus geen droom, het was maar al te waar|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000101.wav|Dit is zyn voorname zaak, en gevolglyk keert de Opvoeding eigenaartig weder onder de Vrouwlyke ondergeschikte Regeering. Ontfangt een man niet al de genoegens|5809|neutral
+wavs/train_2450_4254_001133.wav|tusschen de groepen pilaren, door gekleurde vensterglazen, en de figuren, die op den steenen vloer knielen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000473.wav|dat ik over de grenzen gekomen was, en het grondgebied bereikte van den magtigen beheerscher der geloovigen, den wereldberoemden kalif|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001810.wav|gemengd met het sissen van gloeiend ijzer, dat in water werd gestoken, en honderd andere vreemde geluiden|2450|neutral
+wavs/train_6916_4370_000006.wav|Toen zei vader: waarom huil je? Omdat poes niet wakker wil worden. Dat is niet zoo verschrikkelijk, zei hij: vind jij slapen, lang slapen, zoo naar|6916|neutral
+wavs/train_2450_4909_000350.wav|of hij zelf, of zij — beantwoardde hare teekens met andetne, dole moesitetn aantoonetn hioe bang en vetrlegen hij zieh. voelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008623.wav|van het regiment Infanterie, gevlucht voor de gele koorts in de West, waarheen de fortuin van den dienst zijn regiment gezonden had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000462.wav|Dit is alles, wat ik uwe majesteit te zeggen heb, om haar verlangen te bevredigen. Na deze woorden groette zij den kalif en verdween. Deze|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000363.wav|Antony Hogenhoeck! wat beduidt dit? waarom mij dus in dollemansvaart voorbij geijld?' hoorde men de welbekende stem van Schout Gerrit zeggen, die echter niet machtig was, den vluchteling te weêrhouden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_002741.wav|Jonker van Egmond!' begon graaf Willem, zichtbaar zekeren tegenzin overwinnende om hem toe te spreken, 'wat verlangt gij eigenlijk van mij? Ik heb u amnestie geschonken voor het vroeger gepasseerde, ik zal daarop niet terugkomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003879.wav|Wanneer dit gebeurde, voelde St. Clare een plotselingen schrik en sloot hij haar in zijne armen, alsof die teedere omarming haar kon redden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006188.wav|hij schaamt zich om de kinderen, en omdat hij je lief heeft. Ja, ja boven alles lief heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001038.wav|Het Keizerrijk verzonk in een schaduw, welke die der stervende Romeinsche wereld geleek. Men zag weder een afgrond als ten tijde der barbaren|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001457.wav|ol ging, als natuurlijk was, met w. van ardestein vooruit, renkelaer volgde met eentje, aan wie hij, na haar uit de kales te hebben geholpen, terstond zijn arm had aangeboden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_000753.wav|Nog vroeg De Ruijter, of er iets bekend was aangaande de oorzaken van de muiterij, of welke de aanleiding er toe was geweest. Ook hierover kon de havenmeester niet de volle zekerheid geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003325.wav|iln de ziekelijke verwachting, dat er altoos iemand gereed is om hem de waarheid te zeggen, mompelde Eugène tegen Lightwood|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001086.wav|Hij plaatste zich dus met zijnen rug naar ANTJE, in eene houding, als of hem deze niet meer aanging - terwijl hij van tijd tot tijd met WEYERMAN, nu over dit, dan over dat gedeelte lagchende sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000507.wav|Doch nu praat hy althans niet. Nu en dan verdraait hy zyn gezicht en zyne ledematen en blijft stom en zwaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001431.wav|Gedurende eenige minuten hoorde men niets in de kamer dan snikken, vermengd met afgebroken troostwoorden, teedere verzekeringen en hoopvol gefluister, dat in tranen wegstierf|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_002041.wav|Als de veldheer tot de prinses Zegt: mevrouw, het is te laat, de poorten zyn gesloten hoe kan hy dan vooruit weten, dat zy zeggen wil: welaan dan, onversaagd, men doe het zwaard ontblooten|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_000858.wav|Verstomd en verward stond ik een oogenblik onbeweeglgk als een standbeeld, bijna niet in staat om te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001194.wav|Deze afgevaardigde, voormalig lid van het Wetgevend Lichaam onder het keizerrijk, deelde de godsdienstige denkbeelden van een pater van het Oratorium, bekend onder den naam van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000261.wav|Welaan, hernam Combeferre, ik zal mijn zakdoek aan mijn stok binden en als parlementair hun de uitwisseling van beide mannen voorstellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004406.wav|en mijnheer Pickwick komen om vijf uur eten, antwoordde Jozef. Maak, dat gij wegkomt, zei Snodgrass, den ontstelden jongeling een vreeselijken blik toewerpend|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000745.wav|pet met een blinkende klep opzette, om deze aanhaling uit zijn laatste artikel met meer plechtigheid te kunnen citeeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002844.wav|Om de Klauwaards geen tijd tot voorafgaande muiterijen te laten, had de Franse Landvoogd zijn komst bedektelijk aan Mijnheer De Mortenay kenbaar gemaakt; niemand dan de Stadsvoogd wist iets van de schriklijke wraakneming die er moest gebeuren|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000099.wav|Ik sluit dus mijn catalogus en noodig u liever, u met mij te verplaatsen te midden van dien bonten hoop van bezoekers, nu het uur du bon ton geslagen heeft, en het vol wordt in de zaal|2506|neutral
+wavs/train_2450_9752_000030.wav|Hij zal genoodzaakt zijn, zijn macht te verdeelen: zijn bondgenooten zullen hem afvallen, en de erfgrond uwer vaderen zal door geen vreemden voet bezoedeld worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000705.wav|En mevrouw vond het ook 'Ze houden betoel van elkaar,' meende zij, alle harten rekenend naar haar eigen, 'maar het is of Joost ermee speelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005690.wav|Tegelijkertijd verdwenen wij achter den muur en bereikten wij, zoo hard mogelijk loopende, de wijngaarden, die ons geheel verborgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002809.wav|maar zoo haast het mij ter ooren komt, ben ik gewoon daarop zulke ordre te stellen, dat de overtreders niet licht weêr in dezelfde foute zullen vervallen.' 'Dat is goed gesproken; maar|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001666.wav|en eindelijk omdat zij van oordeel waren dat hij, alles wel beschouwd, iets over zich had waaraan zij onmogelijk een naam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000524.wav|en een of twee gelukkige schepselen, die, wat men noemt, in de eerste kringen verkeeren en zich in het hartje der groote wereld bewegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000580.wav|en het stroomen van de rivier strekte meer om ze nog onrustiger te maken dan om ze tot bedaren te brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001405.wav|maar moeten worden gefluisterd, als men ze niet in vollen ernst wil gebruiken. Meer dan dat is niet noodig, als je een mensch wilt worden, had Bataki eindelijk gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000132.wav|Het zou misschien een ander zijn voorgekomen, dat het hier, waar hij zulk een rampzalige voor zich had, zaak was geweest zijn ziel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001842.wav|Marius haalde zijnerzijds het pistool, dat in zijn rechterbroekzak was, te voorschijn, en spande den haan. Dit veroorzaakte een licht knappend geluid|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002764.wav|Ge beklimt waggelend dien stoel. bereikt uw oogmerk. slaat een blik door de opening, en roept: o, god! En je valt! Weet je me nu te zeggen waarom je: o god! riep, en gevallen bent|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001309.wav|Mede zal je nièt varen naar Aïa. Herakles, Herakles, bedenk!! Is dan dit voorhoofd zoo nauw, dat het zelfs zich niet herinnert|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001567.wav|gisteren nog hadden uwe grondbeginselen indruk op mijnen geest; doch thands, nu het misdrijf gepleegd is, zie ik met ijzing op mijn gedrag terug|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004684.wav|Wie nu, na al het gezegde meent, dat de WONDERDOKTER op visioenen en geestverrukkingen teerde, en als de heilige Catharina van Siëne slechts van nachtmaalsbrood leefde, die vergist zich|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_005319.wav|Hij verzocht mij daarin om naar hem toe te komen, en schreef mij in welke diligence er reeds plaats voor mij was genomen en hoe laat ik des morgens moest vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010499.wav|Dit zette zij zonder een woord te zeggen op de tafel, keek mij met voorbeeldige vastheid aan, ging weer weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002094.wav|gij mij verhaalt; uw blijkbaar berouw en uwe schaamte, alles doet mij de hoop voeden, dat gij nog te redden zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005532.wav|Zwarte Sam, gelijk hij gewoonlijk genoemd werd, omdat hij een zweempje zwarter was dan iemand anders op de plaats, overwoog de zaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001742.wav|als aan een Heiland van veiligheid. Hij bracht haar snikkende naareen fiacre, en zij reden naar zijn kamer. Daar zag zij zenuwachtig om zich rond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000232.wav|Toch meen ik, hernam Alfred, dat er ook menige strijd geabre den, menige overwinmimg beiiaald wordt, waarvan niemand iets bemeirkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000500.wav|Een onverstaanbaar gebrom en een toornige blik van den aldus gevleiden doen Keesje op zijn kruk heen en weer schudden, terwijl Van Blaak in zichzelven grinnikt: die is goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000875.wav|met haar was hij erg op zijn gemak en altijd zeker van een grote inschikkelijkheid, welke, zijn deugden kennend en op prijs stellend, zijn tekortkomingen voorbijzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006268.wav|en zij heeft geene andere vooruitzichten dan door mij. Mijne zuster is een best, braaf meisje, maar zij heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000064.wav|en al wie de eerste niet verbazend en de laatste niet om te schreeuwen vond, wist hij oogenblikkelijk iets stekeligs te zeggen op het gevoelig punt van bakkebaarden en stropdassen|1724|neutral
+wavs/train_2951_2211_000044.wav|En waarover men toch ook eens kan lachen, voegde de Sultan er bij. Jawel, antwoordde hij en vertelde. En nu goed toegeluisterd! Er was eens een doosje lucifers|2951|neutral
+wavs/train_1724_2757_002737.wav|thuis!' riep nu het vrouwtje uitwijkend. 'Wees gewaarschuwd, mijn man is een varensgezel, en een eerste bekkensnijder; hij zou er geen been in vinden om jou lange tronie met een staaltje van zijne konst uit te monsteren|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_001592.wav|Richard maakte het niet veel beter, en wat mij betreft, ik zou misschien de ergste van de drie zijn geweest, als ik niet streng bij mij zelve had gezegd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003551.wav|en spoedden zich naar de aanlegplaats, om den kapitein het gewichtige document ter hand te stellen. Zij bleven staan om het met de boot te zien vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001405.wav|een kunst, welke hij in de volkomenheid verstond, en waarmede hij den nijd verwekte van zoovele rookers aan de akademie als - ofschoon meest vruchteloos - dit kunststuk zochten na te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000537.wav|tegen betaling van zoo en zooveel per hoofd, dienavond eenlezing zou houden over de Phrenologie of Schedelleer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004403.wav|en ik zie, dat gij dien zeer wel begrijpt. Gij hebt dit jaren lang vooruit gezien, gelijk gij mij zelf gezegd hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001127.wav|Er zijn toestanden, die ons binden, er zijn omstandigheden die plichten vorderen. Ik heb in mijn leven veel ondervonden, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004329.wav|Eens en voor al, zul je doen, wat ik wil, of niet? Die mulatin trouwen? vroeg George, zijn boordje optrekkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000966.wav|Zij vergisten zich in die mate, dat ze, onnoozel genoeg, in hun staatsinstelling als krachtselement opnamen de onberekenbare verzwakking van een misdaad|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001786.wav|haar voorkomen kwam hem te edel voor, dan dat zij niet eene vrije, ja zelfs eene persoon uit de hoogere standen zoude zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000676.wav|Ik heb het niet eens meegebracht,' hernam Regina glimlachend, 'zoo weinig was het mijne intentie, hier te dansen; mij dunkt, mijn rouw excuseert mij volkomen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_005026.wav|te verheven ben, om iemand dank te willen schuldig zijn. Hoort gij? Zeg hen, dat ik hen haat, en dat ik|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001484.wav|Laat ik een kleed mogen leggen over alle de ontmoetingen, die my zedert overkwamen. Ik was zesentwintig jaar, arm, van fatsoen, en had een kind, waar voor ik moest zorgen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9278_001761.wav|Hij zag dien middag de schoone Perziane bij zijne moeder aan tafel. Reeds op het eerste gezigt werd hij door hare schoonheid getroffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002545.wav|Na verloop van eenigen tijd hoorde hij een haastigen en te gelijk voorzichtigen voetstap, die naderbij kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005611.wav|maar hij had geleden onder deze tijdpasseering van den liefhebber. Niemand kon een mensch verbieden voor zich een wassen pop te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001888.wav|Daar ginder, zeide ik wij zende: Daar over de sloot, waar ik hem vond zitten slapen en dacht dat jij het waart. Hij greep mij bij mijn kraag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001301.wav|De oude deed eene trede achterwaarts, en hield zich over die gift verbaasd, even alsof zij zich daardoor beleedigd achtte. Wat zal dit beteekenen? zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000314.wav|De jonge echtgenoot was ten hoogste verrast, in plaats van den bogchel, Bedreddin Hassan aan te treffen die zich met de grootste bevalligheid aan haar voorstelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004148.wav|Hij was van Hälsingland, en was naar de Schans gekomen om volksdansen en andere oude liedjes op zijn viool te spelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002077.wav|in gezelschap van een muftig tafellaken en een groen beschimmeld mes, in eene soort van kanoe van gegoten gzer|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000274.wav|Moeder, ik wou voor mijnheer Laurence een paar pantoffels maken. Hij is zoo goed voor me, dat ik hem mijn dankbaarheid moet toonen, en ik weet niets anders. Mag ik het doen? vroeg Bets een paar weken na zijn gewichtig bezoek|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_002241.wav|van mijn ouders huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000988.wav|Toen hoorde hij aan de binnenzijde een zeer licht tikken in de richting van den knop der deur als of een muis er langs liep en. de deur ging open en eene kleine hand kwam er door heen met eenige brieven|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000085.wav|Te voren, als de stem van BOUKE hem uit den slaap gewekt had, vond hij zijne kleederen, netjes naar zijn' zin opgeschuierd, op den armstoel naast zijn bed liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000908.wav|De geheele slag gold den strijd om deze vlakte. De vleugels van beide legers breidden zich rechts en links uit langs de wegen van Genappe en|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000339.wav|De kleuren der teekening vloeiden in-een, en na lang staren, na vermoeiend zoeken, na vergeefsch pogen om helder te zien in z'n eigen hart, voelde hy iets als afmatting en|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_000939.wav|Haar schitterende blankheid van hals en polsen prikkelde in de hoogste mate mijn zinnelijkheid, vervulde me soms met brutale begeerte, terwijl het sierlijke, maar o, zoo broze lichaampje met de groote, blauwe oogen|1724|neutral
+wavs/train_1724_10268_001280.wav|iets is aanstekelijker dan de schrik, en zoo konnen ook lara van porkelberghe en eannette ix zich niet weêrhouden een schreeuw te geven en zich met haar stoelen terug te trekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001007.wav|Schahzenan, zijnen broeder eene gelijke droefheid willende besparen als hij zelf had ondervonden, bleef lang weigerachtig, doch Schahriar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004256.wav|en ook nu was hij met zijn meester tevreden, hoewel deze een Franschman was. Een buitengewoon goed mensch, dacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005417.wav|eenigszins bedrogen te zijn geworden, want toen de jood den rok openmaakte, uittrok en over de leuning van een stoel hing|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001223.wav|Daar zegt gij de waarheid Kerim, antwoordde Noureddin, en moge het u verbazen, dat ik zoo gereed was, haar aan u af te staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001250.wav|hé, dat staat kaal! de oude familieportretten zijn weg! Zeker door de mot en de rotten opgegeten met huid en haar. Alles bewees dat de man hier geen vreemdeling was. Zijne manieren waren vrij en|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002487.wav|Zij is wees, en schijnt het met de verwanten, die schuld hebben aan hare financieele ramp, niet best te kunnen vinden; althans zij heeft hier bij eene vriendin schuilplaats gezocht, omdat zij zich uit die omgeving wenschte terug te trekken|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_000906.wav|Maar hij bezat een harde huid, die van Olm, en hij had twee belangrijke dingen in zijn voordeel: hij kon op het juiste oogenblik lastig en onaangenaam wezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000879.wav|Carolien houd ik aan, al moest ze me ook ruineeren; liever een jaar van genot en daarna niets meer dan nog dertig jaren van onvoldaan vegeteeren. Voorloopig geef ik Carolien al, wat Bloemendael me|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000372.wav|hij kreeg een legaat, het geslacht der de Tonnettes Brantour waardig, en een klein kapitaal was er bepaald bestemd om, als hij meerderjarig geworden was, de middelen te bekostigen, die voor de erkenning van zijn titel vereischt werden|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000593.wav|Nu, Ernst is ook niet normaal, en ik. maar bijna. - Maar Gerrit. is toch wel normaal! - Misschien. Misschien wel. Maar mij komt het soms voor van niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_006381.wav|met honderden van huns gelijken naar de table d'hote snelden om te smulpapen; en den zomer in ledigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002918.wav|O, groote almachtige God, wij allen zijn zondaren; maar wat hebben wij meer dan alle anderen gedaan, dat wij zoo behandeld zouden worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000256.wav|Zij bloosde bij die toespeling, doch het was duidelijk te zien, dat deze haar wel behaagde; en na een minuut of tien ernstig te hebben nagedacht, kwam ze bij haar zuster terug, en zei vriendelijk en vroolijk|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_000604.wav|Ge weet hoe gemakkelyk men een voorwendsel vindt om zulke landjes den oorlog aantedoen, en zich daarvan meester te maken. Het stelen van een landschap zal altyd makkelyker blyven dan van een molen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000073.wav|l meer en meer zuidwaarts oprijdende, hielden zij eerst voor goed op in het vlek eereveen, waar men toen bezig was met het bouwen van een ieuwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003927.wav|Ik doel op die zekere verklaring van niet in een zeker licht beschouwd te willen worden. Sinds dien tijd heb ik alles verloren behalve mijne gal|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002641.wav|Mijnheer, riep de bisschop, zulk een bijeenvoeging van namen bevalt mij niet. Welken van beiden, Cartouche of Lodewijk XV, meent ge dat onrecht geschiedt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003331.wav|en als het weer niet toelaat, dat ze in de open lucht eenige beweging nemen, dan brengen ze er gezamenlijk den dag door|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001276.wav|Zij liet haar kind achter. Gedurende dit gesprek had Cosette, alsof een inwendig gevoel haar had gewaarschuwd dat men over haar sprak, het oor niet van|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004500.wav|en ieder een open boek, sommigen ook een parasol, in de hand hadden. Aan het eind van den statigen optocht kwam jufvrouw Monflathers zelve|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000914.wav|Neem deze visschen en breng ze aan de bekwame hofmeesteres, mij door den koning van Griekenland gezonden, ik veronderstel dat zij wel even lekker als schoon zullen zijn|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001865.wav|Mijnheer verklaarde veel van den godsdienst te houden, want wat zou er zonder godsdienst van de maatschappij worden|496|neutral
+wavs/train_2450_11772_000116.wav|Waarvoor? Doe ik dan iets dat niet goed is?' 'Je moet voorzichtig zijn, zeg ik. Dat was je niet, toen je laatst vergat je raam te sluiten, en dat ben je waarschijnlijk nu ook niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006408.wav|dat ben ik waarlijk niet. Ik zeide, dat hetgeen ik gezien had mij reeds daarvan had overtuigd. Maar, vervolgde ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000933.wav|Als joe er geen kans toe ziet, schipper,' riep hij op z'n Zeeuwsch. 'hoe zou ik dan een middel weten? Ik,' voegde hij er jammerend bij, 'die er eigenlijk de schuld van ben, dat ze hem geronseld hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001814.wav|Daar de prins inmiddels er steeds duchtig op toesloeg, besloot de mishandelde staatsdienaar de list van den slaaf na te volgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000183.wav|gij mij niet geheel zult vergeten; dat gij nog aan mij denken zult HILLEGONDA. Na eenig bedenken. Ik vergeet mijne goede vrienden niet ligt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002125.wav|met den heer VAN DE WALL was dit waarlijk het geval niet; hij voorzag het ergste. Zijne schuldeischers kwelden hem op allerlei wijzen en hij zou weldra zijne betalingen moeten staken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_005323.wav|en de overige baronets van het graafschap waren verontwaardigd over de mesalliance van hun makker|2450|neutral
+wavs/train_1724_1747_000204.wav|Is dat een rok van je vader? vroeg Nurks grappig aan den jongen, die hem zijn limonade bracht, en zich zeker niet zeer bekrompen in dat kleedingstuk bewoog. Ik heb geen vader, zei de arme jongen, en het ging mij door de ziel|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000662.wav|want zij is zeer verlangend u te zien. De kamer, waarin wij thans werden binnengelaten, was op dezelfde verdieping als het salon. Zij was half als woonkamer, half als slaapkamer gestoffeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000937.wav|Zoudt gij liever hebben dat wij in de moerassen dood hongerden, of dat wij geen geld hadden om de reis naar de vrije Staten te betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000044.wav|Nu, wat?' 'Zie, je moet er natuurlijk met niemand over spreken, maar Lucie heeft me verteld, dat Louise volstrekt niet van plan was Gérard te bedanken|2450|neutral
+wavs/train_2981_2211_000040.wav|O, welk een geur was er in zijn kamers, en hoe helder en mooi waren de muren! Dit waren immers de lichtroode|2981|neutral
+wavs/train_2450_5832_005563.wav|ik verbaas mij over je, majoor William, riep Amelia uit. Wat is een beter oogenblik om haar te helpen, dan nu ze zoo rampzalig is|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001403.wav|Zijn razernij, zijn jaloezie. Zijn oogen, die rood zagen. Zijn hand, die zocht naar een wapen. Geen ander wapen, dan de kris, de mooie sierkris, een cadeau van den Regent, gisteren juist aangeboden|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_000101.wav|dewijl hij den wensch bleef voeden, dat het Noorweegsch scheepje, eer nog de wegen in IJsland eenigzins tot reizen geschikt waren, den togt reeds naar het vaste land zou hebben aangenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001515.wav|met de scherpe stekels, die haar door priemden! En zij spreidde de mantelstof over den grond, waar het schitterende oker|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002463.wav|Daar dit begrip de noodzakelijkheid insloot, om zich terstond naar boven te begeven, waren zij op het punt om in de vroeger bepaalde orde de trap te beklimmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004515.wav|Nog iets? Alles I brulde Riderhood woedend schreeuwend uit. Antwoord mij op die manier en ik wil in het geheel niet met u praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000984.wav|Hier, op deze zelfde plaats, tusschen deze duizend zuilen, hier was zij als een lelie ontbloeid aan zijn barren hof van smarten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001818.wav|tegen haar temperament in geleefd bestaan in obscuriteit, dat gedweep alleen nog haar vermocht had te doen dragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001217.wav|Maar ik ben nu eenmaal in de wereld. Ik kom niet uit eene aanzienlyke familie.Watdoethet er toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000997.wav|vroeg haar of ze nog iets vernomen had; met radheid deed ze hem daarop een verhaal, dat, al geloofde hij het niet, hem toch zeer deed ontstellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001316.wav|De arme Hanna was de eerste, die tot bedaren kwam en zonder het zelf te weten de anderen een goed voorbeeld gaf; want voor haar was werken het onfeilbare middel tegen verdriet|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001226.wav|hadt zeker niet gedacht, mij op dezen gelukkigen dag nog te ontmoeten,' sprak de persoon die haar zoo had doen schrikken, die haar van den vrolijken disch had gerukt, zonder haar eenigzins voor te bereiden op de ontmoeting, die haar wachten zou|1724|neutral
+wavs/train_5809_5460_000317.wav|Maar spoedig werd door een brand schoon lei gemaakt, en Vancouver werd van solieder materiaal op nieuw opgebouwd. Toen ik het bezocht, werden de breede straten doorsneden door electrische trammen|5809|neutral
+wavs/train_2450_10565_002369.wav|GUILLAUME gelukte het vrij spoedig, vooral toen hem MAURITS gezegd had, dat men ja een meisje het schreijen kon toegeven, dat het haar zelfs in sommige omstandigheden fraai stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003951.wav|Mijn Simon! Mijn lieve Simon! riep Miggs schreiende. — Sta dan vast! antwoordde Tappertit op een W met vriendehjken toon|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001394.wav|Aangename gedachten brengen bij den onbedorven mensch altijd welwillendheid voort: ik althans voelde mij hoe langer hoe meer gestemd om alles, wat mij ontmoette of bejegende, met hartelijkheid te behandelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003015.wav|Tom en Miss Ophelia alleen schenen nog eenige tegenwoordigheid van geest te bezitten; want Marie lag in een heftig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001801.wav|voorbeeld over het huishouden in al zijne takken, en de politieke aangelegenheden van het dorp harer geboorte. Doch|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002056.wav|De wolken dreven laag als bescherming; de regen viel neêr met een sussend gekletter. In zijn kamer las hij den geheelen dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007464.wav|Ik zal je de ergste afranseling geven, die je ooit gehad hebt , zeide Dobbin in antwoord op het eerste gedeelte van|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001968.wav|Constance, beneden, al gekleed, wachtte hen, een beetje ontstemd, omdat Addy zoo laat was gekomen, omdat hij gevochten met Jaap had, omdat hij niet had willen eten|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000930.wav|In zijn lichtblaauwe oogen lag een ongemeen zachte, ja eenigszins weemoedige uitdrukking: en toch was er in die oogen iets, dat Bol niet beviel, al wist hij zich zelven geen rekenschap te geven van de reden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_003014.wav|en als hij gekomen was en de vraag gedaan had, welke zij bereid was te beantwoorden, dan zou zij zich misschien haar breeders vriend verklaard hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004413.wav|Om u te dienen, juffrouw, zeide Bumble, die, alvorens binnen te komen, de sneeuw van zijn rok schudde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001456.wav|Hoe onschuldig ook, de oorzaak er van, was niet ver te zoeken. Van mijne kindschheid af, had ik eene groote voorliefde voor het boogschieten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000589.wav|men zou geloofd hebben dat zij elkander met aandacht bezagen, en echter lagen zij nog met al het gewicht huns lichaams op de speer drukkende, alsof zij met meer nijdigheid en met een boos vermaak hun vijand pijnigen wilden|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000231.wav|en toch zouden vader, moeder en dochter zeer verwonderd geweest zijn, indien iemand hun had durven zeggen, dat hun handelwijze niet alleen hoogst berispelijk, maar zelfs hoogst schandelijk was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001459.wav|Brood! brood, brood! Eindelijk was hij vrij, en kon hij weer de oogen in het rond slaan zonder door eene huivering bevangen te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000975.wav|Sinds haar scheiding van George had zij zulk een vreugde en troost nog niet beleefd. In zijn nieuw tehuis regeerde jongeheer George|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000918.wav|Ik zal haar kerven als een geslacht kalf,' schreeuwde een andere woestaard en liep waggelend met uitgetrokken mes op de gillende meid toe, die wanhopige pogingen deed, zich los te wringen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_002442.wav|Twaalf uur! Wel! nu zullen wij zien, zeide zij, naar de deur gaande die in de gang uitkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010582.wav|het was onmogelijk; en de meedoogenlooze vrouw had een voorwendsel gevonden en was vast besloten vrij te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000168.wav|Hij was van Aardenburg, maar voor zijn schoonzoons was hij een 'vaste Burght.' 'Het is een ernstig verzoek, dat ik U kom doen, meneer van Aardenburg|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001831.wav|gij zijt lief genoeg om mij opnieuw te verzekeren, dat mij in het ergste geval, bij geheele mislukking van mijn waagstuk, toch altijd eene veilige schuilplaats wacht aan den oever van het Geneefsche meer|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000301.wav|Meteen stond hij op, nam zijn mes en sloop naar het bed, waar Klein Duimpje met zijne broeders sliep. Daar tastte hij rond|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002626.wav|Weldadig man, Zoo ge u wilt verwaardigen mijn dochter te vergezellen, zult ge een bittere armoede vinden en ik zal u mijn certificaten toonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000644.wav|als zij mij nu maar met vrede willen laten, zal ik tevreden zijn, dankbaar zijn, zal ik werken, en het geld voor u en mijn kind|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000524.wav|Vertrouwende op de pistolen en niet minder op zijn moed, besloot hij DE BEVAL te volgen; hij had zich in het hoofd gezet den booswicht te doen boeten voor de ellende, welke hij had moeten verduren, maar dit was eene roekelooze taak|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_001523.wav|Een roze licht van kaarsen in schermpjes dommelde over de tafel, waarover heen slingerde een tak van druiven en roze rozen en chevelure-de-Venus, tusschen het kristal en het zilver|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002102.wav|Zij vreesde, dat Reijer aan haar liefde voor het arme kind te groote kracht toeschreef; zij vermoedde, dat er andere liefde noodig zou zijn om nog melodie aan die ontstemde ziel te onttokkelen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_001496.wav|toch als een plicht, welken zijn maatschappelijke rang hem oplegde, en iederen keer als hij hoofdpijn kreeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006367.wav|Ophelia zag hem scherp aan, en bemerkte den blos van ergenis en de spottend krullende lip, waarmede hij dit zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000365.wav|VIJFDE HOOFDSTUK. HET GEBED. Zij bidden. Tot wien? Tot God. Wat beteekent, tot God bidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_002050.wav|bij het Professiehuis van de vaders Jesuiten, te gaan bezigtigen.' Vaardig nam MAURITS dezen voorslag aan, en op den bestemden tijd liet hij zich aan het verblijf van RUBBENS vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001222.wav|Het was immers meer dan dom, nu nog te gaan gelooven en te vreezen, dat de vijand zou terugkomen, en nog dommer was het, levensmiddelen op te koopen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001504.wav|Maar toen zij een kwartier na hun vertrek eenzaam en verlaten op het terras zat te wachten tot het tijd zou wezen om de terugreis te aanvaarden, was zij met geheel andere gedachten vervuld|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000620.wav|en Jeanne vond Mathilde, al was deze dan ook steeds gewend geweest aan eene omgeving van groot comfort, zeer practisch en zuinig. Maar niet lang duurde dit geluk aan het zonnige strand, want de Ferelijns moesten weldra vertrekken|1666|neutral
+wavs/train_2450_5089_000077.wav|Hier stiet hij andermaal het hoofd tegen den muur. Maar die a n der e n, Magsman, zitten in|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000806.wav|Daarmee ging Verlande weer terug naar de vigilante, die hem gebracht had, en reed weg. En in de wachtkamer hield de oude heer Tiele zich schuil|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004183.wav|vlijde zich, met den rug naar het vuur gekeerd, zeer breed op zijn stoel neer, en scheen in gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001132.wav|Och kijk! en de min even dikwijls waarschuwt om het kleintje geen zeer te doen. Grootpapa neemt het kind, grootmama kust hare dochter|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001806.wav|En dan moet ik zwygen. Niet omdat hy gelyk heeft, maar omdat ik aan de firma Last Co verplicht ben zorgtedragen dat de oude Stern niet vervalle in Busselinck Waterman, die hem slecht zouden bedienen omdat het knoeiers zyn|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_010888.wav|onder al de avonden, die zij heeft afgeteld, en tegen dien ouden man, onder al de oude en jonge lieden, die ooit voor haar hebben gestaan. Ga niet naar huis|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000401.wav|Waarheid is, dat hij ze niet lokte noch valstrikken spreidde, dat hij integendeel waarschuwde voor processen waar men zijne hulp als procureur inriep. Hij hield niet van uitersten, niet van geweld|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000392.wav|en alleen daarom, als gedwongen, vond Cornélie kracht zelve wat te praten, een anecdote te vertellen, een verhaal te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005261.wav|Ik ben stervende, zeide St. Clare en drukte hem de hand. Bid! Als gij een geestelijke mocht verlangen, begon de dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001978.wav|ijlings rees en zich wendde en het ros in de snuivende neusgaten grijpend, worstelde, tusschen de hem omklemmende voorbeenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001910.wav|waar wel een glimlach om scheen te spelen, alles gaf mij den indruk van een kind dat niet op afschuwelijke wijze den dood gevonden had maar dat rustig lag te slapen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000168.wav|Ik kan niet nalaten te denken, dat er nog wel iets aan te doen zou geweest zijn. Maar nu is het te laat. Hij zal moeten hongerlijden; dat staat vast; feitelijk en letterlijk hongerlijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5342_001700.wav|Toen zij omstreeks veertig jaar oud, en nog een buitengewoon schoone vrouw was haar minnaar stierf jong, dit was de reden waarom zy nooit trouwde|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000463.wav|k ben nog wel een keer of zes naar zijn preeken gaan luisteren en ik raakte zoo tenslotte geheel vertrouwd met zijn ideeën. ot aan zijn dood toe geloofde hij precies hetzelfde als wat hij als kind al had geloofd|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008357.wav|de beleediging kan men niet vergeten. De herinnering aan het laatste bal, aan de pauze voor den|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005528.wav|dat er buiten het instinctive leven, waaraan Kitty zich tot hiertoe uitsluitend had overgegeven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001063.wav|die strompelend opstond. Hij was flauw en duizelig, en moest zich een poos aan een hek vasthouden, daar alles hem voor zijn oogen draaide|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001254.wav|Ik durf het maar niet hopen. De winter is gruwelijk geweest; onze Noordelijke gouvernementen zijn nog niet den ramp te boven. De ellende is er niet te lenigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001596.wav|en kocht van dezen een' papegaai, die niet alleen zeer goed kon praten, maar daarbij de zonderlinge gave bezat, alles wat in zijne tegenwoordigheid voorviel te kunnen navertellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001958.wav|fijne schakeeringen en schijnbaar nietige détails mogen niet worden overzien, en wij staan voor onoplosbare raadsels. Heb dus geduld met mij, want terwijl ik ze voor u tracht te ontcijferen, worden zij mij zelf meer en meer helder|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000063.wav|op zulke wijze, dat Emma, bij haar terugreis naar het vaderland, in een der Zwitsersche hotels, waar men Hollandsche couranten had, het bericht van zijn huwelijk met eene andere in de advertenties las|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_002341.wav|een eenzamen weg. Eenderde hengelaar voegde zich hier by hen, zoo stil, dat indien de jonge Jerry eenigszins bijgeloovig geweest ware|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002274.wav|En gy zyt de Vrouw van een onzer beste, beminlykste jonge lieden; van een man, die u bemint als zyn eigen leven. Ontrust u dit vooruitzicht? Zy|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_008113.wav|Ik ben een tegenstander van die reizen naar het buitenland. U zal mij moeten toestemmen, dat, indien werkelijk|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000308.wav|en zoo was het hier niet alleen de wang van uffw. eentje, die icolette kuste, die kus gold al de voorwerpen van genegenheid, van liefde, van herinnering, die zij op ardestein achterliet|1724|neutral
+wavs/train_1724_4315_001211.wav|En weet gij, waar hem dat ongeval is overkomen?' vroeg LOUISE, die zoo gaarne meer had willen weten. 'Ik kan u niets met zekerheid zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_001539.wav|en voor de eerste maal het hoofd opbeurende, zeide hij met eene nolle stem: acht en twintig jaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011491.wav|Nu ik. Die uitval was ontegenzeglijk natuurlijk. Bradley keek hem aan om er de reden van te weten. Nu ik er aan denk, zei Riderhood ontwijkend|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001004.wav|Tegen het midden van den winter was voor Wronsky een zeer vervelende week weggelegd. Hij was namelijk|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000077.wav|Zij had een fijn, vriendelijk gezigtje, blonde haren, blaauwe oogen en was altijd vrolijk en opgeruimd|496|neutral
+wavs/train_1666_4255_000192.wav|Met heel veel eerbied bevrijdde hij eindelijk Louis Couperus, De stille kracht zijn voet uit den klemmenden greep der vorstin, stak haar beide zijn handen toe, en hief haar vol ontzag en met zichtbaar medelijden, zichtbare ontroering, op van den vloer|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_003050.wav|Eene schoone vrouw!' zeide GEERTRUI tegen BOUKE, die bezig was de valken te voederen: 'en zoo minzaam jegens een iegelijk. Waarlijk, zij heeft veel van Mevrouw Zaliger|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000638.wav|hoe vroolijk zij lacht. Altijd opgeruimd, en toch heeft zij meer reden om te schreien dan om vroolijk te zijn, maar zij heeft wilskracht, het lieve wijfje. Ziet zij er niet allerliefst uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003608.wav|Verscheidene leden van het gezelschap schenen duizelig te worden, en zaien er uit alsof zij zoo pas uit hun bed kwamen. Een jong heer, die zich eene poos lang|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002863.wav|om te vragen of er ook iemand mede moest, dewijl er nog juist eene plaats open was. Minns sprong op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002842.wav|Zij heeft mij verzocht, haar te bezoeken, ging Anna voort. Nu, ik verheug er mij zeer op, de oude dame weer te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000743.wav|eindelijk joegen wij hem op. Hij liep en sprong als een reebok en liet ons eerst ver achter, maar eindelijk raakte hij beklemd in een ondoordringbaar rietbosch|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005152.wav|Ja! gij hebt wel gelijk gehad, hernam hij, zich traag omkeerende, om ook naar de deur te kijken|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000501.wav|Ik had geen flauwe notie. 'Ja meneer.' Ik begon werkelijk te vermoeden, dat Smidt ons aangenaam wilde bezighouden, en ik vond het aardig van hem. Pien was al in het andere lokaal|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000451.wav|DRIEËNTWINTIGSTE HOOFDSTUK. Oude kennissen. Het is de derde October van het jaar vijftienhonderd eenentachtig, dus zeven jaar geleden, dat Leiden ontzet werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002159.wav|dan beduidde zij mij met een gebaar, dat ik maar moest voortgaan, alsof zij zeggen wilde: later|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001294.wav|deed zich ook eene havige beweging in het ijs gevoelen, dat verscheide palmen dik was, doch toen die beweging op het sterkste was, en een gedeelte van het ijs|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_001613.wav|Verscheidene malen gingen Madeline en hij bij elkaar zitten, om samen een brief aan John te schrijven; maar nooit konden zij er mee|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002174.wav|Waar moest de jongen toch blijven? Op datzelfde oogenblik zag hij, hoe de houten man zich naar hem neerboog en zijn groote breede hand uitstak|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000882.wav|maar gijzult het zelve kunnen beoordeelen, want ik zie, dat de zoons van ejuffrouw al mede hun best gedaan hebben, om er eenige te vangen, en met den buit naar ons toekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_006348.wav|galoppeerden achterait, en sloegen met hun staarten in het rond; de honden blaften; het volk schreeuwde; de soldaten schouderden het geweer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002764.wav|Is hij hier? vroeg Smirre, de vos. Ja, hier is hij verstopt, antwoordde een kraaienstem. Pas op, Duimelot! riep Garm. Windkara staat buiten met dien vos, die je wil opeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000637.wav|O, wist ik eens hoe die gluipende Geszler zich van mijn kind meester gemaakt heeft! Wie weet of Hedwig en Willem ook niet in zijne macht zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000114.wav|Willem, waar blijf je? Kom toch hier! Heerlijk, dat we je toch nog zien! De gastvrouw en Stork waren opgerezen; hij begluurde haar van terzijde; zij scheen het bezoek niet zoo heerlijk te vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_007128.wav|Ten laatste ging zij stil naar een hoek van het vertrekje, om zelve een sober ontbijt te nemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003200.wav|als Eckbert er raad op wist die te doen herleven. Allereerst stelde deze voor eene verzoening met Feuer en diens schoonvader, om in vereeniging met deze beiden voort te werken|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_000263.wav|En Hy zal blyven wat Hy was, niet voor u alleen, niet voor my alleen, neen, wy lezen duidelyk in het hoofdstuk waaruit we onzen tekst kozen: mijn heele Familie zal je altyd gebruiken|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_004055.wav|was thans de rust en gehoorzaamheid zelve. Het scheen dat hij behoefte had, dat men hem vriendschap betoonde; hij vroeg die zelf van Capi|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000693.wav|en wat men een onberispelijk leven noemt. Men kan in een oogenblik veel, zeer veel denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005285.wav|en de gladde vloeren bewonderen, alsmede de rijke behangsels en de kwispedoors bij de deuren van al de ontelbare zalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_002576.wav|want als ik haar ooit in een spiegel heb bekeken, ziet zij er, zooals zij nu is, al ijselijk genoeg uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001945.wav|Miggs nam de banknoot aan, die hij uit zijne brieventasch haalde, bergde die in een lederen beursje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002980.wav|een nieuwe baan wilde betreden, omdat het hem niet genoeg voordeel gaf den staat te dienen. Doch het was hem toch onaangenaam geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000369.wav|Gaat naar den Bruneck terug, mannen, en neemt de lijken mede. Vertel daar, wat gij gezien en gehoord hebt, en doet, wat gij wilt! Gij zijt vrij|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000448.wav|Houd jij je maar bedaard en blijf er af.' 'God, God, wat blijft dat mensch lang weg.' Kees liep de kamer uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000265.wav|Daarna zich weder oprigtende, zonder evenwel zijn lagchen te staken, riep hij uit: Men zegt, en niet zonder reden, dat de dood eene oorzaak moet hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001791.wav|In het donker in een geheimzinnigen gang van een onbekend huis te staan, Estella te roepen tot eene trotsche jonge juffer|2450|neutral
+wavs/train_1775_1747_000033.wav|En toch werd mij ook aldaar de keus gegeven tusschen een glas Parfait Amour, of een glas Rose sans épines, naar welgevallen|1775|neutral
+wavs/train_2450_7569_000389.wav|de molligheid van deze kamer was meer de natuurlijke omgeving voor Vera's morbide tengerheid dan de stengheid van het studeervertrek. Deze kamer was langwerpig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000912.wav|toen hij het wel wist en zag in het verleden, voor hem weêr worden zoû: dat wat hij had gehad en nooit genoeg had gewaardeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000323.wav|als eene mystieke roos met meeldraden lichts! En frischheid, als een dauw, viel over haar neêr, op geheel het leven: op het leven der zinnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004119.wav|Wie drommel spreekt er van terug geven: ik schenk het u, en het zal er niet bij blijven. Denk dat ULRICA in de kamer is,' voegde de Baron er zachtjens bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002720.wav|die trotsch op haar zou zijn geweest, omdat zij zijn dochter was; hoe zij aan zijn vaderlijke zijde haar eigen paard bereden zou hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000607.wav|De zaak was deze. In de Noord-Amerikaansche bladen was met grooten ophef gewag gemaakt van eene zangeres, welke, volgens die berichten, eene stem zoude bezitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001310.wav|als ik by het vallen van den avond, vooral in de korte dagen, over mjjn werk zat na te denken en uit min venster zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001646.wav|adat het ontbijt was afgeloopen, ging zij, toen men digt bij s ravendeel gekomen was, eens naar boven, om, zoo zij zeide, de fraaije streken op te nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005280.wav|Nooit ging de zon in helderder pracht onder voor den rustigen hoek in|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000320.wav|De schel! zeide ik. Welke schel was het? Het was de schel in de kamer, waarin u hebt zitten werken. Ik kreeg een gevoel, of een ijskoude hand mijn hart in elkaar kneep|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003820.wav|Ik zou dit geval maar niet rondvertellen, zeide ik: hetgeen u gezegd is, was niet voor uwe ooren bestemd, en openhartig gezegd, steekt er niet een soort van misbruik van vertrouwen in, het aan derden mede te deelen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_003840.wav|Maar zijne paraplu was nergens te vinden; en daar de voerman niet wachten kon, reed hij naar de Zwaan terug, eene boodschap latende, dat mijnheer hem maar moest naloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002593.wav|en kwamen op hen af. Toen nu de witte ganzerik de wilde ganzen bekeek, voelde hij zich niet recht op zijn gemak. Hij had verwacht, dat ze meer op tamme ganzen zouden lijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001263.wav|u vroeg zij hem, welke groote gebouwen zij hier en daar in het midden dier schoone groene akkers zag staan, en zij vernam, dat deze gebouwen den naam van eestoven droegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001821.wav|Daar stonden huzaren en kurassiers, onbewegelijk als waren hunne paarden brons, waarover toch sidderingen van leven gingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001988.wav|Ton en waschvat, tafel en kuip, werden stuk voor stuk omvergehaald: en daar begon reeds van boven een opening te ontstaan, zoo groot, dat de monniken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000177.wav|Kom, Watson, ik geloof niet, dat men ons hier in Aldershot nog langer noodig heeft. Eén ding is in deze geschiedenis opmerkelijk, zeide ik, terwijl wij naar het station wandelden: daar de voornaam van Barclay|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004153.wav|wat dienen kon om den brand te voeden. Hoewel de hitte zoo geweldig was, dat de verf van de huizeiv tegenover de gevangenis bladderde en afschilferde, de|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006077.wav|Van Lord Boodle af, door den hertog van Foodle heen, tot aan Noodle toe, strekt Sir Leicester, gelijk eene adellijke spin, zijne draden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000597.wav|en gaf den ander een klinkenden klap op zijn schouder. Zie je wel, dat je nog wat verdragen kunt, Rosenbom. Toen braken ze op|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001330.wav|wandelden zij de stoep weder af. Naauw was in dezen buitenlandschen oorlog eene soort van wapenstilstand gesloten, of een binnenlandsche begon, die vrij wat heftiger scheen te zullen worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003779.wav|Gij zijt nog heel Jong om zoo'n groot verlies te kennen, hervatte zij. Het doet mij verdriet het te hooren. Ik hoop dat de tijd goed voor u zal zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003712.wav|alsof hij juist een neger had aangeraakt, en er iets van het zwart aan zijn handen was blijven zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003843.wav|Zoo dacht mijn moeder tenminste, terwijl zij haar bij het schijnsel van het bijna uitgebrande vuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004760.wav|Riderhood, hernam hij eindelijk, na lang stilzwijgen zioh op zijn stoel oprichtende, waarna hij zijne beurs trok en op de tafel legde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001425.wav|en drupten er twee tranen langs zijn strak masker van wanhoop. Te strijden voor zijn bestaan! Hij kon het niet meer; zijne energie was er te zwak voor|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003552.wav|in het achterhoofd hamerde en zijne rillende huiveringen, die over zijn rug als sijpelingen van koud water vloeiden, in eene norsche eenzaamheid op zijn eigen kantoortje, het kabinet der eerste verdieping|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_000613.wav|Hij vertelde Willem de licht- en de schaduwzijde van het leven in de jonge kolonie, en dat op zulk eene onderhoudende wijze, dat zijn leerling geen enkel woord verloor en hunkerde naar het oogenblik, waarop hij er heen zou kunnen gaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001140.wav|Maar mijn Hemel! wat wilt gij dan, om u werk te geven kan de regeering toch Engeland den oorlog niet verklaren.' 'Neen! die pretensie heb ik niet,' zei Eckbert nu toch|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_002022.wav|in zeer groote letters boven de deur geschilderd. Nadat we onze marschorde en den weg, dien we in zouden slaan vastgesteld hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001926.wav|en de ondeugden van het vernederde geslacht strekken juist om hen in de tegenovergestelde deugden te bevestigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001820.wav|Daar het nog op dezelfde plaats stond en de beide kopjes van Mijnheer en Mevrouw van eene andere soort waren, versierd met een tweetal geëikte formulieren, liet hij dit vocht deelen in de gunst van het pas leêggedronken kopje|1724|neutral
+wavs/train_2450_4910_001003.wav|dat het menschdom veel gelukkiger zou zijn, indien het slechts de goede herinneringen bewaarde. Ga heen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007927.wav|en brandende rum, vermengd met den damp van kokend water, vergasten, als mijnheer Micawber dien middag|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000524.wav|Georges vertelde van hun wandeling aan het strand en Lili bewonderde hem in stilte om den tact, waarmede hij haar moeder antwoordde. V.|1666|neutral
+wavs/train_2450_9207_001546.wav|Zij kwam naar mij toe, omhelsde mij en deed mij naast zich plaats nemen op eene sofa, onder een' troonhemel van kostbaar hout en met gouden platen en kostbare edelgesteenten ingelegd|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000068.wav|Niemand verlangde naar bed, toen mevrouw March om tien uur het laatste stuk verstelwerk neerlegde en zei: Komt, meisjes. Bets ging naar de piano en speelde Vader's|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003183.wav|Ik merkte op, dat verscheidene heeren een hand over hun oogen hielden, alsof zij zoo pas in de kerk waren gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9065_000331.wav|die er in getrouwheid zeker door winnen moesten. Toen wij het tentoonstellingsgebouw verlieten, zag ik een grooten wagen aankomen, die, niet door paarden getrokken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_005123.wav|toen zij Steerforth toelachte, genoodzaakt was dien vinger halverwege tegemoet te komen, en haar neus er tegen aan te leggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009680.wav|mengen zich in de geleerde gesprekken, vragen iedereen uit en luisteren naar iedereen, en verschuilen zich dan weder in de zijkamer van de Zon|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001010.wav|De laatste nieuwe meid, die den jongenheer, met wien juffrouw Rosa geengageerd is, nooit gezien heeft, en die door de reet tusschen de hengsels|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001274.wav|en zich elk van een' hunner meester makende, wierpen zij hen tegen den grond, sleurden ze naar het midden der zaal, en maakten zich gereed hen het hoofd af te slaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000966.wav|het aan een der kaarsen aan, en zag het heelemaal in den haard opbranden. Het was zijn testament|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001713.wav|in uw huis voorviel; ik zeg Mijnheer en Mejuffrouw WYNSTOK, benevens de jonge Juffrouw, dank, voor hun aangenaam gezelschap, en heb de eer uw dienaar te zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000881.wav|Zij werd mij voorgesteld, Eckbert, juist op een oogenblik waarin ik op wreede wijze in mijn vertrouwen op de menschen, op de vriendschap, was geschokt, en eer ik zelve had nagedacht over de partij die ik zou kiezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_009202.wav|om niet te zeggen spijtige trek, die zich. al een poos op het gezichtje van deze had vertoond, daartoe meewerkte, is niet met zekerheid te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003862.wav|Hoe nu! geen antwoord! wat is er gebeurd? Uw oogen staan zoo verwilderd: uw gelaat is bleek als dat van een doode|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000851.wav|Jij zult wel in de Hemelsche Stad komen, Bets, wees daar maar niet bang voor, zei Jo. Ik ben degeen, die zal moeten strijden en werken, en klauteren en wachten, en misschien nog niet eens zal worden toegelaten|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008892.wav|Nauwelijks had zijn helper, een jonge man, die Anna onbekend was, de deur geopend, of zij trad binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004291.wav|was deze ook dezelfde als de burchtvoogd van het slot Nyenstein nabij Plaswijk? Ik zag hem het eerst op het slot, zeide Madzy: wie hij was heb ik gezworen te verzwijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000529.wav|Hij scheen wel een flauw denkbeeld te hebben, dat zijne kleindochter ongelukkig en hulpbehoevend was|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000857.wav|een doodendans van jaren gelijk, die hem aangrijnsden als met doodskoppen, met holle oogen en bleeke tronies, verwrongen door een sluw gemeenen grimlach|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002142.wav|dan zal ik u mijn verzameling eens laten zien. Hij sprak het woord mijn verzameling op een toon, die het verwijt van zijn makkers volkomen rechtvaardigde|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001835.wav|hierop staat de harpoenier met zijn' harpoen op de voorplecht gereed, en de sloep wordt met eene snelheid voortgeroeid, die BLOMMESTEYN verbaasd doet staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001671.wav|uffrouw vroeg, toen het gezelschap aan het zitten geraakt was, of, nu zoo diep in de staatkunde begraven, nog tijd had, om aan de ichtkunst te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001872.wav|Toen die lachbuijen zich verscheidene malen herhaald hadden, zonder dat zij tot bedaren scheen te kunnen komen, riep zij eindelijk uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000590.wav|Hunne lotgevallen zijn zeer zonderling, en gij zult daaruit over hunne karakters kunnen oordeelen, indien ik de eer mag hebben, die aan uwe majesteit te verhalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001143.wav|De nederlaag had den verwonneling grooter gemaakt. De gevallen Bonaparte scheen hooger dan de staande Napoleon. Zij, die gezegevierd hadden, waren beangst|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001697.wav|iets Godsdienstigs, iets vrooms meenen te vinden, in wansmaak te gevoelen voorhet schoone, dat de Schepper der Natuur zelve heeft daargesteld en met bekoorlijkheden bekleed|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001844.wav|was MAURITS te moede, toen hij zich des avonds in het klooster ter rust begaf, daar hem de verbazende hoogte voor den geest speelde, welke hij bestegen had|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002406.wav|Dat weten ze, en juist daarom, eene arme weeze kan men zulke caprices niet inwilligen; een eigen lijfknecht, asjeblieft|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001116.wav|Maar het zou toch meer iets voor hem zijn geweest, die openlijk te erkennen. Geheimzinnigheid mag raadzaam zijn; maar ik kan niet nalaten mij te verwonderen, dat juist hij die betracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000968.wav|Het was hem, of hij hem reeds vroeger aanschouwd had en wel in beter en gelukkiger dagen; doch waar, dit zocht hij zich vruchteloos te herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000603.wav|waar de vijgeboomen het huis van den boer beschaduwen, laurierboomen en cipressen in de tuinen groeien. Halverwege op den berg stond het huis, waarin de petemoei woonde|2506|neutral
+wavs/train_2450_8749_003271.wav|allen hebben wij toch min of meer de kleine vlek van den onschuldigen logen op onze eerlijkheid. Zij niet. Kleine logens, onschuldige logens, zijn er deze|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000294.wav|Een schim een schim, een woord een woord! zei de schim; want zoo moest deze wel spreken. Het was overigens uiterst opmerkelijk, hoe hij geheel en al mensch geworden was|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000167.wav|met een kolenschip met razeilen, dat langzaam naar Newcastle sukkelde om zwarte diamanten te halen waarmede hij fortuin maakte|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000713.wav|Kom binnen! Kom maar binnen! riep tante Floor met basstem en rollende medeklinkers. Dag Stefanie, dag Anton! En dag Ina. en dag jij, kleine Lili|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_001615.wav|Wie weet? zeide de waard: tot een tijdverdrijfje ondershands. Gekheid! zeide Andries: en hij begon opnieuw zijn gezang. Ik weet niet, hoe het kwam; maar het scheen mij toe, als of hij daardoor afleiding aan het gesprek wilde geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000326.wav|Zy hadden niets dan wat de man verdiende, antwoordde ik, en hy is geheel buiten staat te werken, en zal dit waarschynlijk nog weken lang|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000739.wav|die hoogst zelden door een en dezelfde persoon in toepassing worden gebracht. Nu ik het aantal echt normale menschen zoo groot niet meer en dus de normaliteit der meesten zoo benijdbaar zuiver niet meer acht|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_003787.wav|Is hij donker of blond? vervolgde die dwaze kleine Emmy. Laat mij zijn haar zien. Becky lachte bijna om haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000087.wav|potlood. eel verleend. et is een schoon huis. et zijn zware muren, zijn oude gerigtskamer, waar de drosten zitting hielden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001084.wav|Er was even een stilte. Er kwamen geen visites meer, en er was een rust in de kamer, waar het begon te schemeren. Een lichte grijze tint dreef door het vertrek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009223.wav|Doe mij het genoegen, zei Eugène met den meesten ernst van zijn stoel opstaande, dat gedeelte onzer huiselijke inrichting, waarop gij zoo loszinnig laag neerziet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006989.wav|Om de waarheid te zeggen, ik dacht en hoopte, dat zij bij mij zou komen, om er met mij over te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001194.wav|et leed ook niet lang, of zij kregen de dorpen versdijk, chore en lake in het oog. was er op gesteld, dat de rijtuigen een oogenblik te lake stil zouden houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003876.wav|De comische heer was zeer vriendelyk en componeerde voor deze gelegenheid eene duet, die mejuffer Martin met hem zingen zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000650.wav|na tien uren waren alle lichten uit. Niets dan tuinen, kloosters, werven, moerassen; enkele lage huizen en groote muren|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005417.wav|Jacob Jansz. met eene luide, zelfs wat schrille stem, of hij alles in en om hem overschreeuwen wilde. 'Jacob Jansz. heeft gelijk: leve de vreugd! leve het leven|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001792.wav|die, schoon somtijds de tijdsomstandigheden voor eene poos de lakenweverijen schadelijk waren, echter altijd met nieuwen luister weder het hoofd naar boven beurden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000213.wav|Ik kan deze muren toch niet met mijne tanden doorknagen? —. Er is nog een veel gemakkelijker middel, hernam zijn vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000004.wav|Belisarius een aalmoes geven. Maar neen, niets. Geen sou in huis! Mijne vrouw ziek, en geen sou! En mijn dochter gevaarlijk gewond, en geen sou|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001629.wav|waren tien maanden sedert de aardige grap, de verrassing, verstreken. Wat in deze tien maanden was gebeurd, is niet moeielijk te raden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001612.wav|De benedenkamer had zich een weinig opgeschikt. Basque had de flesschen en Nicolette de spinnewebben weggeruimd. Al de volgende dagen brachten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003119.wav|Ofschoon Henk, in haar oogen, een veel vaster en flinker karakter bezat dan Vere, dien zij zich slechts doodsbleek en met zware hoofdpijn kon voorstellen, terwijl zijn vrouw voor hem dacht en handelde|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_001673.wav|Ik stel twee van de sloepen en een gedeelte der proviand tot uwe beschikking, indien gij denkt, dat gij u daarmede zult kunnen redden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001021.wav|maar de roof is hardnekkig. De stroopers dreven in den eenen hoek van het slagveld hun spel, terwijl men hen in den anderen doodschoot. De maan scheen akelig op de vlakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001975.wav|Is dat niet te vermijden? vroeg de ander op een schorren toon. Neen. Hij moet binnenge'aten worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000976.wav|Met slaan van negenen kon men elken morgen den heer Botwater zijn apartementen zien verlaten, die hij in eene stille zijstraat bewoonde, waarvan zijn huis het aanzienlijkste was. Hij ging met bedaarde schreden dezelfde straten door en grachten langs|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_004087.wav|welke uit gekwetste ijdelheid voortsproot, maar zich zelfs dit bedrijf als eene deugd wil aanrekenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003951.wav|Een advocaat! is de Jonker van het deeg, daar men advocaten van kneedt? Zulk een knap, fiksch jonkman! Kom! dat kan UEd. niet meenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000377.wav|Hij wilde op die manier voortgaan, toen Chester hem stuitte, door zeer vriendelijk te zeggen: tBeste vriend! ik geef u mijn woord|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007728.wav|en zonder een van hen goeden dag te zeggen, had zij Curzon Street verlaten. Volgens haar was het uit met de pret in dit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004462.wav|Nu! zei Stryver, met de twistzieke hand op den lessenaar slaande, terwijl hjj groote oogen zette en diep ademhaalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001138.wav|en Herakles, helaas, o helaas, is niet meer dan de doellooze dwaler, die doolde naar het Oosten heen omdat het Westen hem te bekend werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000697.wav|met wijdopengesperden mond en oogen zoo wezenloos aan als had zij den schrik reeds beet. Toen vloog zij op en sloot de kinderen in haar armen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000513.wav|hij had ze niet, woorden, mooie leêge woorden, die een vorst moest samenschakelen en dan zeggen aan zijn onderdanen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007272.wav|bracht ik daar in gezelschap van mijnheer Spenlow nog een paar uur heel aangenaam door. Dit proces was ontstaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000827.wav|heilige nacht, over land en zee, spreidde de moederlijke sluiers, en Herakles steeg aan land, Abderos aan zijn zijde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001209.wav|Ik moet echter vooraf zeggen, dat zeer vele geschiedvorschers ontkennen, dat er ooit een man geleefd heeft, die Willem Tell heette|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001473.wav|tegenwoordig moest hij drie a vier keeren fluiten eer hem zijn morgengewaad was bovengebracht. BOUKE wist altijd welken morgenwijn Mijnheer bij het ontbijt|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000585.wav|Joop' had het ook al, van zijn clan primus in de kinderkamer! En iedereen gaf het meest om Leo. Vroeger niet, maar sedert 'Mama.' Zijn hekel aan die|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_008446.wav|Nu begon Fanny, gedeeltelijk uit boosheid, maar ook wel uit berouw, ook te schreien en te verklaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006874.wav|De heer Tulkinghorn mompelt slechts nu en dan eenige woorden, zooals: Gij zult uw eigen belang het beste kennen, sergeant. Pas op, dat gij u zelven niet benadeelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000091.wav|De koning van deze stad had eene schoone dochter, maar die zeer zwaarmoedig was, zoodat nog niemand haar ooit had zien lagchen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005399.wav|Nu heb ik haar. En dit zeggende, strompelde hij met zijn last voort. Vervolgens werd Dolly, doch met weinig|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002851.wav|Eline ging, statig, als een beleedigde vorstin, in het zwanendons en peluche harer sortie de trap op, haar zitkamer binnen. Mina had de oplettendheid gehad het gas aan te steken; zelfs brandde er nog een blok hout in den haard|1666|neutral
+wavs/train_2450_9332_000087.wav|De ruiters, allen groote en flinke mannen, die zoowel van wapens als paarden goed voorzien waren, stegen bij de rots af, en Ali Baba, die er veertig telde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001956.wav|oo gij geene schuld hadt, mijn eer! zoudt gij wel met verwondering, maar met eene koele onverschilligheid denzelven hebben aangehoord. maar ik heb de bewijzen gezien en gelezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002121.wav|Dat weet ik wel, voor wie niet als gij tusschen de regels kan doorlezen, en er aftrekken alles wat uwe principale zenders daarbij insluiten - de kantteekeningen - de mondelinge instructiën|1724|neutral
+wavs/train_2450_7438_000909.wav|Sprak hij over steden van garnizoen, die zij beiden kenden; over officieren, die zij beiden kenden; zelfs over een vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001024.wav|Dadelijk ging ik nu naar een' bekwamen werkman, en liet hem van hout een' zadel maken, naar het model, dat ik hem gaf. Deze gereed zijnde omkleedde ik hem met leder|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000695.wav|Ik spreek niet van sommige barbaarsche instellingen, als daar is: dat de jongere de kleederen van de oudere moeten afdragen, waardoor het vierde zoontjen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000573.wav|en er zich niet tegen weten te beschermen, en die bijgevolg geduld nemen, en het water laten afloopen. Een stroef zwijgen, een spottende uitval, door de meesten onder hen tot grove profanatie opgevoerd, was al wat hij van zijne inspanning oogstte|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000539.wav|en met mosterdpappen op zyne borst. Daarby was hy min of meer koortsig, en deed niets dan malen over een Huwelnk te|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001852.wav|De Dichter stond stom alsof hij de dood voor zich had gezien; hij morde enige onverstaanbare woorden, die niet door de beenhouwers gehoord werden, terwijl hij de Deken met angst aanzag|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007140.wav|Ik liet dus naar zulk een huisje rondzien; het was zeer gemakkelijk te vinden en te bekomen, en nu heb ik het voor hem laten in orde brengen en bewoonbaar maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005697.wav|Tom las in zijn eenig leesboek van iemand, die geleerd had vergenoegd te zijn in hetgeen hij was|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000899.wav|Het spijt mij haast, dat ik een meisje ben.' Uit éénen mond vroegen vader en moeder: 'Waarom toch? waarom toch? dat is een vreemde inval|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003930.wav|die in de bibliotheek was, en die zijn geloof in hun waarheid en in de hooge geboorte van Rebecca versterkten|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001002.wav|oezeer deze laatste woorden schijnbaar als ondoordacht renkelaer ontvielen, bleef een dergelijke uitboezeming, door een jongeling gebezigd tegen-over een jong meisje, dat hij naauwlijks kende, toch altijd iets gewaagds|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007412.wav|toen zijn gast binnentrad. Zijn gast keek norsch knikkend naar beneden. De gast deed zijne overjas nit en nam plaats tegenover Riderhood, bij het vuur|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000290.wav|Ik zie te veel door alles heen. Ik zoû nooit, bewust, iets menschelijk ellendigs meê kunnen doen, in het gedraaf naar een noodeloos doel. Ik doe ook niets, dan opletten. Ik ben een dilettant, weet je|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000222.wav|In hoeverre de beweging van den rezident, waarmeê hij het glas had omgestooten, gerechtvaardigd was geweest, zoû altijd blijven een raadsel, zoû hij nooit en nimmer weten. Maar hij wilde de vorstin toonen, dat hij, hier komende|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_001302.wav|Mynheer Neville! In zulk een toestand! Waar zyt gij geweest? Ik ben by den heer Jasper geweest, mynheer. By zyn neef|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011339.wav|In mijn armen gesloten hield ik de bron van elke edele aspiratie, die ik ooit gehad had, het middelpunt van|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004086.wav|drong hij door een dicht kreupelhout, en vond daarachter een open plaats, waar de grond modderig, los en moerassig was. Midden in lag een zwarte waterpoel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001063.wav|Zoo was hij nog nooit beleedigd. Gif in zijn wijn! Dàt zou de beleediger hem waarmaken. Hij zou het brengen voor alle Kadi's van Salé, tot voor den hoogverheven Sant in persoon|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000469.wav|Het staat thans aan u, ons genade te verleenen of uwen toorn te doen ondervinden. Bij deze woorden vertoonde zich op het gelaat van den sultan van|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002011.wav|Haar oom en tante meenden het zeer wel met Klaartjen en waren allerbeste, hartelijke menschen, die haar met veel nadruk te logeeren gevraagd hadden|496|neutral
+wavs/train_2450_9081_000354.wav|en zich in de nabijheid van een' granaatappel bevindende, die daar bij toeval aanwezig was, boorde het er een gat in en verborg zich|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000039.wav|Doodsbleek zonk Bertha op een stoel neer. Tonie verroerde zich niet. Een oogenblik bleef zij onbewegelijk zitten, de oogen gesloten, de hand tegen het hart aangedrukt. Hij kende dat gebaar|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001889.wav|Gij weet nog wel van dien armen kleinen Carlo, dien gij mij gegeven hebt, hervatte George. Dat beestje was omtrent al de troost dien ik had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001457.wav|Pots tausent!' riep BOTBERGEN: 'zoude ik dat ook niet kunnen doen?' en deed den bal over de baan rollen. De beide opgegeven kegels vielen werkelijk om|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001354.wav|Het spijt me, dat dit gebeurd is, maar ik kan niet toestaan, dat er inbreuk gemaakt wordt op mijn wetten, en ik breek nooit mijn woord. Jongejuffrouw March, houd uw hand op|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001297.wav|Dan wil ik die onzichtbare macht kennen, die u tegen mij sterkt! riep ik, woest van toorn en smart. Och Leo! gij weet immers wel van welke smartelijke plichten ik de slavin ben|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001066.wav|ij oordeelde dat deze poging, zoo zij al niets goeds voor hem te weeg bragt, hem ten minste niet schaden kon. werd echter bij het naderen van de woning van den eer niet moediger|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008620.wav|Toen Eugène nadenkend om zich heen keek, zag hij Jenny aan het voeteneinde van zijn bed zitten, met haar hoofd op hare handen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_000326.wav|Er ging een trilling door haar heen, die ik nog voor mij zie. En nog voel ik de kou van haar hand, toen ik die aanraakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005033.wav|Maar ik wist toch ook ik kon niet nalaten het te zeggen, dat het gewicht dier omstandigheden ons niet zou bewegen om hem in zijn nood te verlaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007886.wav|ieder met wat hij te doen had, om het laatste baksel tot een volmaaktheid te brengen, die de kroon op het feest moest zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009934.wav|Ik was toch zijn kameraad. Bedenk dat, juffirouw Abbey; ik was zijn kameraad. Als zoodanig weet ik meer van zijn doen en laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002402.wav|al mijn smeekingen, al mijn tranen had moeten bezigen, om hem te weêrhouden van zich in die noodlottige korrespondentie te steken, ik heb ze juist aangewend om er hem toe over te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001705.wav|En welke? - Te overdenken of Zij niet goed deed af te zien van dit genomen besluit en niet in persoon te verschijnen op het Congres. - Waarom|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004551.wav|en veroordeeld volgens een oud gebruik, dat voorschrijft, dat ieder, die den vrede op den grooten speeldag verbreekt, verbannen moet worden. Geen enkele vos wilde het vonnis verzachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000677.wav|an ouds een vrij eigen goed, is het nooit regtstreeks aan het ticht onderworpen geweest. erbonden werden soms gesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000034.wav|den Smalander, en maakte hem vlug en met weinig tevreden, opgewekt en vlijtig, ondernemend en flink, opdat hij zou kunnen leven in zijn armoedig land. Toen zweeg de kleine Mads|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002255.wav|Hard waren de knoesten van het blank gescheurde hout en Herakles was tevreden en leunde, met den smallen stomp van den knots in zijn okselholte, vermoeid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_003171.wav|daar zie ik eene pendule. Ik heb haar nooit meer gezien, maar ik wys ze aanstonds met myn vinger aan, en ik zeg: Parys|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001958.wav|Ben ik uw zorg waardig, O Edelvrouw, dat uw doorluchtige hand mijn hoofd zo vriendelijk ondersteunt? Wees gebenedijd om uw zorg voor een arme ridder|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_004366.wav|maar niets anders deed dan op en neer springen, dan. dan barstte hi in een schaterlach uit. Hij leerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001354.wav|de eene vijfentwintig jaar, de andere drieëntwintig jaar oud. Uithoofde van dat verval heeft het klooster van de opvoeding der kinderen afgezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000748.wav|aan het Centraal-Station, het uitgebrande Paleis der Parlementen; vlak bij het Imperiaal, de ruïne van het hôtel Zanti|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001308.wav|Deze verwarring van gevoelens veroorzaakte hem gedurende den tijd, die aan zijn devotie's gewijd was, eene beschamende verlegenheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001755.wav|en geene andere bedekking dan een oud zeil; en toch werd hij gewaarscnuwd om te ontwaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001258.wav|k zal mij daarom wel wachten, om in dezen eenigermate te beslissen, of het vergoelijkende, dat gij voor uw gedrag aanvoert, van eenige kracht of beteekenis behoort geacht te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000023.wav|daar hij zich zeer goed kan hebben omgekeerd, om den slag te ontwijken. Van mevrouw Barclay zelf konden geen inlichtingen verkregen worden, daar zij tijdelijk ziek lag aan een hevigen aanval van|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001803.wav|Maar ik weet dat zij uit liefhebberij, en om veel ledigen tijd nuttig te gebruiken, al wat zij voorheen heeft geleerd, bijgehouden heeft; ja, dat zij hare kennis heeft vermeerderd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000661.wav|Daar waait het niets anders dan stof. Daar snijden scherpe oogen en scherpe magen zelfs den oostenwind en zetten hem af|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010917.wav|zei hij, mijn hand in zijn forsche hand nemend, gij zijt het, die mij het eerst over haar gesproken hebt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000805.wav|Ik geloof, dat Basque de armstoelen voor het salon noodig had. Waarom? Ge krijgt ongetwijfeld bezoek van avond. Niemand|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000408.wav|ij dus misschien minder gewoon, dan wel in andere landen, aan uitspanningen, nemen, als de enkele gelegenheid daar is, die waar, om het hart degelijk op te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000523.wav|Haar humeur, en haar karakter ook, hadden er licht eenige leelijke deuken bij kunnen bekomen. Ook was zij misschien niet zoo aanhankelijk als haar vader graag gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000265.wav|We kunnen ons niet beter redden, dan wanneer we tamme schapen waren. Denkt u, dat ze hier van nacht komen, vroeg Akka. We kunnen niet anders verwachten, antwoordde de oude|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_001452.wav|hield me aanbevolen, liet hem uit en werd toen eerst mijn verbazende opwinding gewaar. Mijn wangen waren dof rood van de congestie, mijn oogen brandden en alles trilde me aan het lijf|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006068.wav|waren getrokken, met voornemen om die insgelijks in brand te steken. Hierin zagen zij zich echter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004475.wav|haastig werd het eene vakje aan het andere gelegd en snel en zenuwachtig bewoog zich de fijne rechterhand in de geborduurde manchette|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003808.wav|Zij stapte de koninklijke vertrekken binnen met een hoofdbeweging, welke zelfs een keizerin eer zou hebben aangedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_005318.wav|De heer Gregsbury dacht na, snoot zijn neus, wierp zich nog verder achterover in zijn armstoel, richtte zich weer op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000605.wav|Ja Mads, dat is het, antwoordde Asa, maar we kunnen nog aan land komen. Loop maar flink door. De wind en de golven hadden nog heel wat te doen, om het ijs uit het meer te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010167.wav|n waar zal ik van leven, vroeg Boffin op klagenden toon, lals ik kerels moet omkoopen met het weinigje dat ik gekregen heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011503.wav|en welke zijn erfgenamen van die verongelijkte vrouw opeischten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008155.wav|In de doos waren een paar Fransche epauletten, een kruis van het Legioen van Eer, en het gevest van een zwaard|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000022.wav|toen verschrikte de groote Klaas zoozeer, dat hij uit de apotheek op den wagen sprong, duchtig op de paarden lossloeg en naar huis reed. Maar de apotheker en al de menschen dachten, dat hij krankzinnig was, en daarom lieten zij hem rijden, waarheen hij wilde|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000907.wav|na eenige oogenblikken, in deszelfs plaats, te hebben doorgebragt, den hemel bidden zou, dat hij tot zijne schamele hut mogt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000881.wav|Kent gy Hein Edeling? Maar waar zou zulk een Jakhals, als gy, zo een styven Jorden als hy die echter een eerlyk man is, hoor ik, toch ooit gezien hebben? Hy schynt een vriend der Weduwe te zyn|1666|neutral
+wavs/train_2450_4461_008221.wav|Hoewel kapsel en toilet en alle voorbereidselen voor het bal Kitty veel moeite en hoofdbrekens hadden veroorzaakt, trad zij nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003624.wav|en begaf hij zich, met dien vriend en drie andere pas aangeworvene soldaten, die bitter armoedig in de kleeren waren, naar den kant der rivier|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004665.wav|Inderdaad, de dochter van Egmond had het zich ten plicht gesteld, bij deze gelegenheid getrouw te blijven aan de traditie harer familie, in Spanje als in Vlaanderen, in Duitschland als in Holland, om hare uitstekende prachtliefde vermaard|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000485.wav|Wel, Willibald, dat's goed van je gedaan, ons kluizenaars eens te komen opzoeken, sprak Francis op luiden gullen toon, terwijl zij gemeenzaam zijn arm nam; en nog wel in groot tenue|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_003271.wav|Hm! bederven zal hij ze niet. Ik voor mij heb nog geheugen van een kwaad halfuurtje, op zijn bevel doorgestaan, onder pretext, dat ik tegen de krijgstucht had gezondigd,' antwoordde Piet gulgauw|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_005067.wav|Dat zwak is onze sterkte!' spraken de echtgenooten, terwijl zij de handen in elkaâr legden, met tranen van ontroering in het oog, nadat Heilwich eerbiediglijk den Schout van Delft uitgeleide had gedaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_002673.wav|en ik ben het, die onbillijk en ondankbaar ben. Gij hadt, na al wat gij voor mij gedaan hebt, iets beter dan verwijtingen van mij verdiend. En uw tante ook, zij is zoo goed, zoo minzaam jegens mij geweest. — Ach|1724|neutral
+wavs/train_2951_2211_000058.wav|Haar moeder en allen op aarde wisten van de zonde, die zij gepleegd had, wisten, dat zij op het brood had getrapt, dat zij in de diepte weggezonken en verdwenen was; de koeherder had dit van de helling bij den moerassigen weg gezien|2951|neutral
+wavs/train_2450_3846_001104.wav|alsof het de slinger van een klok was en bij iedere postafwisseling gevoelden wij een koortsachtige aandoening|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001396.wav|venwel de bescheidenheid belette hem hier na te vragen. ok viel toen de jongeluî al door den tijd gemeenzamer werden, en aan het zingen raakten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001773.wav|In het midden der binnenplaats bevond zich een ruim bekken, met wit marmeren rand, en gevuld met een water zoo helder als kristal, dat er uit den muil van een' bronzen leeuw inviel|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000704.wav|Maar gij ziet, merkte Noach aan, dat zij veel doen kan, en ik verlang daarentegen eene gemakkelijke bezigheid te bekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001307.wav|en Rawdon Crawley was zeker van minstens veertig duizend pond voor het begin van het Londensche seizoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000457.wav|en vroeg, noe door de verschikking van een enkel bloempje, en het versteken van twee kleine takjes, het ruikertje nu oneindig fraaijer was dan te voren|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000120.wav|Ondanks zichzelven, maakte het hem somber. Het was alles vaag en hij had zich niets te verwijten. Voor zichzelven en voor de wereld, was hij goed ambtenaar, goed echtgenoot en goed vader, was hij goed mensch|1666|neutral
+wavs/train_2450_7160_000098.wav|Zij hoorde een smak die geen val was. Als deze Gepensioneerde uit Green wich de fundatie verliet, dan had hij een houding|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001003.wav|een drietal eischen, die zij stelde zich en den haren, en de aanstaande bruiloft van Floortje, met dit gevolg, dat de vreemdste combinaties ontstonden, en dat zij met de aanstaande bruid vooral den geheelen dag overhoop lag|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004170.wav|eerst beschaamd op het onverwacht herzien van den man, dien hij beleedigd had, bij diens gevaar al zijn vorige vriendschap had voelen herleven: neen! ik verzet mij tegen zulk een schanddaad! Ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000992.wav|Maar wij zijn vrije Vlamingen, en kunnen die schandelijke ketens niet langer dragen: nu de Landvoogd de wreedheid zover gebracht heeft, verzeker ik u dat er eerlang bloed bij stromen zal vergoten worden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004136.wav|dadelijk met het mes gereed was en hem bovendien een kwaad hart toedroeg: den pagie betrouwde hij zoo weinig, dat hij niet wist, of hij hem als vriend of vijand beschouwen moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004782.wav|deels omdat de arm waarin hij haar omvat hield, eene sterke arm was, deels ook omdat zij zich van haar kant zoo geheel meegaf|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000147.wav|k weet dat je het heel lief hebt bedoeld en je bent een schat, dat je je zoo n moeite geeft voor zoo n dom kind als ik ben. k had hem je natuurlijk wel terug moeten sturen, maar heel anders dan ik het deed|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_002622.wav|Dominé ontdekt had, dat de Jonker een Sociniaan ware en het aan den Baron verteld had, doch het nu weder introk uit vrees voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001998.wav|met Cosette naar de Babelstraat wederkeerde, merkte hij overigens niet op, dat zij hem meerdere vragen deed aangaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000215.wav|Als gij in de zaal zult zijn, verzuim dan niet het zelfde te doen onder de slavinnen, welke de bruid omgeven, zoo dikwijls zij in uwe nabijheid komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001495.wav|toeven wij dezen dag hier, op deze gezegende plek, waar Athena mij terug schonk wat ik verloor: mijn zinnen, mijn vrouw, mijn vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000767.wav|Ofschoon ontwikkeld als volwassen personen, liepen ze op het dek rond in broek en baadje, waaronder bloote beenen uitstaken, die geen balletdanseres zich had behoeven te schamen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002861.wav|Ik begon waarlijk door alle uiterlijke drukten been tot zekere rust te komen; en nu, hoe geheel anders is het nu geworden! Ik voorzie moeilijke dagen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003458.wav|nooit was de harmonie der natuur beter met de inwendige muziek der liefde in overeenstemming geweest; nooit had zich Marius|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_002255.wav|Het dorp bevatte eene armoedige straat, met eene armoedige brouwerjj, eene armoedige kroeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006469.wav|Arthur vertelde haar nu in weiuige woorden dat hij eigenlijk gekomeu was om hun kieine vriendinnetje te spreken en wat hij haar had mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_003554.wav|die gewoon zijn naar den schijn te oordeelen, en verwacht hadden, dat Kit, zoo hij onschuldig was, luid en forsch zou hebben gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000403.wav|toen ik met Hera, hoort ge, met Hera, met Hera zelve, streed om de roode Runderen? Wat kan IK|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000879.wav|Ja, hij zit op zijn kamertje. - Hij heeft de kamer van Steyn? - Ja, natuurlijk. Welke andere kamer zoû je willen hebben, dat ik hem gaf. Nu Steyn. op reis is, mag ik mijn kind toch wel bij me hebben|1666|neutral
+wavs/train_2450_4634_004963.wav|Ik moet een brief overgeven, en hier en daar navraag doen, weet ge? Waar zal ik u brengen? Daar ginds in de herberg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001330.wav|zeker, antwoordde de klerk, terwijl hij zijn heer de teugels overgaf: Kan ik u met deze zaak geluk wenschen, Michael|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004576.wav|met een slordige muts met breede strook, haar armen in een grooten rooden doek, waarvan de franje tot aan den zoom van een vuil wit voorschoot|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002375.wav|en zijne makkers, met meer geduld en bedaardheid aan dan vele zijner tegenwoordige opvolgers bij veel gewichtiger zaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001461.wav|is de lieflijke ly, Daar ik flaauwende los in gly; Die lachies, Die klaghjes, By draghjes. Die daghjes, Die nachjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_003556.wav|en op tamboerynen te spelen aan de golf van Napels, met den rookenden Vesuvius op den achtergrond er by, en de wyngaarden in net midden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001189.wav|liet nog dienzelfden dag, het bevel tot eene groote jagt uitgaan, en de tenten buiten de stad opslaan, om aldaar den morgenstond af te wachten en bij tijds te kunnen vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000202.wav|Toen de dokter haar eene badkuur had voorgeschreven, had zij als voorwaarde gesteld, dat haar echtgenoot mede zou gaan, het was haar genoeg, dat zij hem zag. In den Haag zat hij meestal op zijne kamer of was hij uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001854.wav|Het was mooi weer, en onderweg was mijn huiselijk geluk het onderwerp van ons gesprek. Traddles was er vol van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002188.wav|wiens naam hem echter ontschoten was. Eerst weidde hij lang en breed uit over eenige bijomstandigheden; en vervolgens kon hij zich maar niet bezinnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001545.wav|Hij verwachtte niet anders, dan dat zijn laatste ure zou komen, en voelde, dat hij van angst verstijfde. Terwijl hij daar als verlamd neerzat|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001670.wav|toen zij, haar blozend gelaat afwendende, tranen, die in hare oogen opgerezen waren, wegpinkte. HILLEGONDA was ook stiller dan naar gewoonte, toen zij Gouda verlieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005461.wav|toevertrouwd, en die later, volgens het bericht van zekeren Paolo, haar voormaligen dienaar, aan het hof van Graaf Willem zaliger gedachtenis kwam, haar zou willen erkennen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001626.wav|En bij zulke waaghalzerij kan men ook verliezen, wat men gemeend had te winnen,' viel Regina in, die nu vatte waar de wonde plek moest gezocht worden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000699.wav|volgden de beslommeringen van de begrafenis, de advertentie, de communicatie's, die mijn aandacht afhielden van de snel voorbijjagende angstvisioenen, welke gestadig mijn duister brein als vuurpijlen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_003087.wav|en in die rich ting omkeek. Hier en daar had de stroom eene kleine kreek in den oever uitgegraven, en zulke plaatsen maakten ons alien achterdochtig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_003001.wav|Alzoo verliep de dag. Cosette, zonder zich te vermoeien om hier iets van te begrijpen, was bij de pop en bij dezen goeden man onbeschrijfelijk gelukkig|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000380.wav|Over die wandelingen werd veel gesproken, maar zij stoorden er zich niet aan. Op het fondament van den vuurtoren zetten zij zich, zagen uit naar de zee, en luisterden naar de verte|1666|neutral
+wavs/train_2450_11506_000854.wav|welke de Vorsten tot slaven maken van Hoofsche pligtplegingen. Czaar PETER was een groot Vorst, en een groot mensch tevens; noodeloos waren voor hem de kinderachtige boeijen van eigendunkelijke|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002163.wav|doch het bracht enkel de kwelling mede van berouw, zonder hoop op verbetering. Haar geest was zoozeer verslapt, dat zij het nog steeds onmogelijk waande, haar kracht te beproeven, en daardoor te meer ontmoedigd werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_004390.wav|of waar niet dan kruidenierswinkels en drogisten te vinden waren of enkel en alleen slagers; weer een ander waar manufacturiers|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_004687.wav|Zou je niet een vriend kunnen belasten om mij een paar te brengen, als jij ze niet meer noodig hebt?' Het zal gebeuren, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000842.wav|maar, dat men zorge begon te krijgen, of de grondslagen het gebouw zouden kunnen dragen, waarop men liever besloten had, den arbeid te staken, en den toren op die hoogte te laten|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000198.wav|dan zal ik zijn jacht-gereedschap gaarne dragen, en nog aangenamer zal het mij wezen, zoo de Jonker mij mijne onbescheidenheid van zoo even vergeeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000108.wav|Toen men de zeilen had geborgen, kwam de kapitein naar ons toe, en zeide: Mijne heeren, tot mijn leedwezen moet ik u zeggen, dat dit eiland en eenige andere in de nabijheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000417.wav|berustte dan, verzegeld, het zielsmysterie van de schoonheid? Was schoonheid dan een raadsel, gevraagd aan sfinxen, die maar zwegen, eeuwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003241.wav|die iedereen niet zoo waarneemt als ik doe. Heeft zij kinderen? vroeg Ophelia. Ja, zij heeft er twee|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000094.wav|Spoedig waren er drie maatjes: Henriette liet zich geduldig passen en de Jong maakte er verzen bij, terwijl Van Hellingen de berekeningen opschreef en regels van drieën maakte, waarbij hij zich allerlei berekeningen veroorloofde, die er niet bij te pas kwamen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000977.wav|dat misschien drie francs waard is. Jondrette antwoordde heel bedaard: Hebt ge uw portefeuille bij u? ik zou mij met duizend kronen tevreden stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006324.wav|naar zijne moeder, die eensklaps zeer boos scheen te worden, naar den vloer en de zoldering. Zoo waarlijk? zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000904.wav|Achter hun rug was iets dat klonk, een keten, en aan hun hals iets dat glinsterde, een halsboei. Ieder had een afzonderlijken halsboei, maar de keten was voor allen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001768.wav|Geen woord is er ooit gesproken over dit onderwerp tusschen uw zoon en mij. Mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000472.wav|God, mijn God! verlicht mijn verstand! Straal in mijn hart! Ik begrijp Uw wegen niet! Ik tast rond in de besluiten van Uw almacht en wijsheid! En God verhoorde haar bede|2506|neutral
+wavs/train_2450_7982_001238.wav|en er wat van uit haar muts komt; maar ik geloof dat het iets lichter is dan de toer, iets of wat grijsachtig, dunkt mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001985.wav|Het gelukte haar, na eenige moeilijkheden, den kleinen Mads, met alle eerbewijzen te laten begraven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_004840.wav|terwijl Sam, die op een eerbiedigen afstand, maar toch aan dezelfde tafel als zijn meester, was gaan zitten, een kan porter voorgezet kreeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001633.wav|het hoogst euvel zou opnemen, indien men iemand onverhoeds veroordeelde in een stad, welke onder de bescherming van onzen Heiligen Patroon staat|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002848.wav|Hebt gij hier niet wat voor mij te drinken? vroeg hij, nadat hij mij den tijd had gegund hem eens goed op te nemen; al is het maar een glas water? Ik heb goed drie uur te paard gezeten, om de wandeling naar de Werve niet mee te rekenen, en ik ben heesch van het stof|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001148.wav|En tot wien,' ging de Advokaat BERGVELD voort: 'dan tot vreemden zou hij zijne toevlugt nemen, daar zijn vader zich met hem niet langer wilde moeijen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000561.wav|Heeft hij, met al zijne losheid, met alle zijne gebreken, niet iets behagelijks? Zijt opregt, mijn kind! in het antwoord, dat gij uw' vader|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006131.wav|en onze aandacht werd gedurig afgetrokken door de veelvuldige verschijning van neuzen en vingers in dreigend gevaar tusschen de reten der deuren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002710.wav|Helaas! wie heeft niet al deze dingen ondervonden? Waarom komt er een uur, dat men dezen hemel verlaat; en waarom duurt het leven dan nog langer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000257.wav|Dat was me een blijdschap, en een gekakel, en een fladderen en roepen, dat niet te beschrijven was, toen zij zagen, dat het den ganzerik en Donsje gelukt was Duimelot te vinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003830.wav|Ik hoop, zeide ik, met de meeste koelheid, die ik voor kon wenden: ik hoop, dat ik in staat zal zijn, uw bezwaren weg te ruimen; maar uw toestand is van zulk een ingewikkelden aard|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_006137.wav|De jood keek moedeloos op deze berichten, maar nadat hij zijne kin eenige minuten op de borst had laten rusten, richtte hij zijn hoofd weer op|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000642.wav|Zij weifelde. Deze menschen, noch Urania, noch hij, waren rijp voor hare ideeën. Zij minachtte hen beiden|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001438.wav|en tot jammer voorbeschikte hunner verbinding, maar ontlook uit kracht harer geaardheid, door de wederzijdsche aanraking, tot een bloei-pracht vol belofte van vrucht|1666|neutral
+wavs/train_2450_9332_000055.wav|en vertelde hem, door welk toeval en waar hij de schuilplaats der roovers ontdekt had; tegelijk bood hij aan, den schat met hem te deelen, wanneer hij slechts het geheim bewaren wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001224.wav|De Heer van Noordwijk nam zijn licht en ging naar zijne kamer, doch eer hij insliep, schudde hij het hoofd en mompelde: Het zijn wel degelijk leeuwen, die ik zie|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001087.wav|Dit gesprek boezemde den prins van Perzië moed in, en troostte hem over het gemis van zijn' vorigen vertrouweling. Ik ben regt verblijd, zeide hij tot den juwelier|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000376.wav|naar aterloozewerve terug te keeren, het geen met allen spoed geschiedde; daar men vast onderling afsprak, om den volgenden dag de stad lissingen een bezoek te geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001934.wav|De weinige woorden, door EDUARD uitgesproken, waren trouwens meer dan voldoende, om te doen begrijpen, dat iemand die op zulk eene wijze binnenkwam, voor niets zou terugdeinzen. Hunne voorzorgen waren dus nog onvoldoende|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000984.wav|en wil dat ik alleen de verantwoordelijkheid zal dragen van eene publiciteit die zij niet heeft gezocht, en dat ik den plicht der openlijke dankbetuiging van haar zal overnemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000723.wav|maar hij was Lipariër. Hij was geen Duitscher en geen Engelschman, en geen verbroederde cosmopoliet, maar hij was Lipariër|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000429.wav|beginnen zich te vullen. Spoedig volgt de tweedecortège: de dignitarissen voorop, met de insignieën|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002977.wav|Toen deze mannen bijeen waren, lichtte een de klink der deur van de schutting op en alle vier traden op de plaats waar de loods stond. Zij bevonden zich juist onder|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008981.wav|Ik zal u wat zeggen, Venus: het is zoo ver met mij gekomen, dat ik Boffin onder den duim moet hebben, of dat ik van ergernis in de lucht vlieg|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000170.wav|t as zeker toevallig: hij kan niet helpen, dat zijn oogen nu en dan iets hebben van die van een monster, waar ik, jaren geleden, en toen ik hem niet kende, van heb gedroomd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_011630.wav|Ik hoopte u met berouw en in nederigheid terug te doen komen, Martini Ik hoopte, dat de nood u daartoe zou dwingen. Hoe lief ik u ook had|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001811.wav|Uit vriendschap voor hem, help hem heen over alle bezwaren die hij zou kunnen maken tegen de aanvaarding van zekere erfenis, en laat hij geen voorstel, hem gedaan, afwijzen zonder ernstig onderzoek|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000735.wav|Aan den Jonker VAN CRAEIHORST,' hernam de Ambtman, altijd even bedaard blijvende: 'is daar wat op te zeggen? Is zijn geslacht niet edel? is zijn adel niet zuiver|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010233.wav|en de eerwaarde Frank, om de waarheid te zeggen, bezig was om dien geestelijken arbeid te ontduiken en stilletjes maakte dat hij wegkwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002238.wav|van haar te porren met een houten ding of zoo, zoo rechtstandig als zij daar in een hoek zit ? Verbeeld u eens, antwoordde Bella, dat die arme pa|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001091.wav|niet gecacheteerd, maar dlchtgeplakt r en het handschrift van het adres was hem. onbekend. Hij opende het|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004287.wav|Toby schudde het hoofd. Wanneer hij dat gedaan had, zeide Kags, zou ons de hond daarheen brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004971.wav|Zoo, hij keek u dan toch dien avond aan, al waart gij geene dame,' dacht Jenny. Ik eene dame! ging Lize met zachte stem voort, met hare oogen op het vuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001993.wav|maar toen Boffin zeer verstandig zijne vrees te kennen gaf dat de geheele omtrek zoodoende door een zwerm van weezen versperd zou worden, werd dat middel afgekeurd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007486.wav|Ik hoop dat die biefstuk van een rund afkomstig is, maar ik betwijfel het. Niets is hier echt, naar mijn idee, behalVe het vuil|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003987.wav|Maar toch, hervatte Marks onrustig. Ik weet niet. Hij stond op en ging naar het venster. Het is pikdonker buiten, en|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003219.wav|ik weet wie mijne schreden leidt, wie elke beweging mijns harten bestiert. Ik ben zelf uit den diepen doodsweg tot het leven gebracht door Zijne machtige hand.|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000790.wav|Er hing eene metalen flesch met whisky aan den zadelknop van den postryder naast zijne deken en ransel; ik schroefde schielyk de stop af|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000764.wav|maar beloofde des middags weer te komen. Toen Anna alleen was, besteedde zij den overigen tijd van den voormiddag|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002788.wav|Dat zie ik in, en daar heb ik behoefte aan. En nu, wil mij eens gul uit zeggen, of gij mij, ondanks alles, niet in uw hart gelijk geeft tegen grootpapa en den kapitein; en ziet gij, dàt kwam ik u vragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003049.wav|Niet waar?' vroeg Florisz: 'ja, dat is zoo wat het eenige goede, dat de Franschen ons aanbrengen.' 'Gy schijnt geen vriend der Franschen,' zeide Arlington|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000250.wav|en gaven hem zoo vele oorvijgen, vuistslagen en schoppen, dat hij ten laatste bijna zijn besef verloor en onder den voet geraakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010543.wav|Daar het tot niets nut was zoo voort te gaan, legde ik de courant neer, keek eens in den spiegel naar mijn hoed, om te zien of hij goed stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000143.wav|verzoende zich, nu de velden van riesland met sierlijk groen bekleed, en de weiden, met schoon hoornvee en uitmuntende paarden bedekt raakten, met de|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001693.wav|Zij kuste hem nogmaals, de oogen vol tranen en terwijl hij wegging, zonk zij op den divan neêr en knikte hem voor het laatst toe. Hij verdween, de deur achter zich sluitend|1666|neutral
+wavs/train_1724_10176_002032.wav|Op de mededeeling, haar door Eylar gedaan, had zij dan ook in den aanvang geen enkele syllabe geäntwoord, maar zich vergenoegd, een treurig gezicht te zetten, een diepe zucht te loozen, en bedenkelijk met het hoofd te schudden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_004924.wav|en eindelijk over hemel en aarde de schitterende stralen wierp, welke haar afscheid verkondigden. Thans hoorden zij voetstappen naderen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001011.wav|Het komt mij voor, dat gij wel eenigen invloed hebt op haar. Wij zouden een heel eind gevorderd zijn zoo gij haar wist te bewegen om van dat idée fixe af te zien. Ik beloof het u, oom! dat ik met Francis spreken zal over die zaak|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001204.wav|en voegde 'er bij, dat hij zeker wist, dat Signore MAURITIO nog meer verstoord op haar worden zou, indien hij wist, dat zij niet naar zijnen raad wilde luisteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006964.wav|dat, ofschoon jong in jaren, onze heldin oud in levenservaring was, en wij schreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006399.wav|en ontbeet op zijn gemak, of liever deed alsof hij ontbeet; want hij at of dronk bijna niets, en zat dikwijls een geruimen tijd te|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002719.wav|Op weinig afstand der stad Rijsel, in een veld van buitengewone grootte, had het Franse leger zich neergeslagen; de ontellijke tenten, welke voor zoveel mensen behoefden, bedekten wel een halve mijl gronds|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000061.wav|Lastig mensch! gij schenkt mij ook niets; en zij stampvoette van ongeduld, terwijl zij het hoofd afwendde. Enkel uit voorzorg, geloof mij. Heb ik met Majoor Frans te doen? of|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000900.wav|om dat voor haar te verbergen, omdat ik, toen nog maar uitenant zijnde, zeer wel begreep, dat het mijne zaak niet was, om naar hare hand te staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001286.wav|Ik ben niet van plan je te plagen, en ik zal het dragen als een man, maar ik wou dat alles nu maar bepaald was. 'k Heb een hekel aan dat wachten. Als je het dus ooit denkt te doen, haast je dan wat, dan is het gauw voorbij, zei Jo knorrig|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004607.wav|Allen schenen te verwachten, dat wij eene voorstelling zouden geven. Maar dien morgen was er geen sprake van eene voorstelling|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004563.wav|Ik ziet niet in waarom gij dat woord zelfs gebruikt, ma, viel Lavinia haar Weder in de rede, want ik ben niets mmder dan een van de anderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000125.wav|aat ons nu nog een kleinen uitstap maken. aar in de verte, onder het hooge hout, ter regterzijde, ligt nog een liefelijk plekje|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004141.wav|het roode mondje half geopend, de mollige handjes op het dek, en een glimlach als een zonnestraal over het geheele gezichtje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000537.wav|Hij hoorde niet, wat zij met haar broeder sprak, maar de verandering in haar trekken maakte op hem een diepen indruk|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000416.wav|en naderhand door een andere kanaalboot opgenomen, den tegenhanger|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007163.wav|Gashford! zeide Lord George, terwijl hij vol ontroering zijn secretaris bij den aim greep|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002138.wav|Het knappe uiterlijk, beschaafd voorkomen en de hoffelijke manieren van den jongen veroverden het hart van zijn grootvader|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002617.wav|voegde hij er na een oogenblik stilzwijgens bij. Laten wij het Ruth zeggen, antwoordde Rachel. Ruth, kom eens hier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001649.wav|door het riool aan de beschaving gebracht, en in dit opzicht het geweten van Tartuffe een vooruitgang op den stal van Augias is, het riool van Parijs zich onbetwistbaar verbeterd heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001686.wav|als het den dominé hetzelfde is, wil dan naast mij op het voorkrat komen zitten, dan kunnen wij samen nog wat praten.' Toen dit geschied was reden ze voort: maar Lijsbeth schudde het hoofd en sprak bij|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001144.wav|Deconinck antwoordde niet op de woorden van Breydel, en scheen iets gewichtigs te overwegen: op zijn aangezicht kwam soms een uitdrukking alsof hij zich geweld aandeed om een inwendige woede te verbergen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000629.wav|elkaâr roepende met kreten, elkaâr wenkende met een groot uitgestrek van handen, boven zich een waaiend gewuif van wimpels en deviezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005340.wav|wat den jongen overkomen mocht, ook niet voor de tuchtiging, die hij hem wellicht zou doen ondergaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006137.wav|Als ik u nu zeide dat ik dien Bijbel niet geloof? O, meester! zeide Tom, smeekend de handen opheffende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001093.wav|met zijn listig, berekenend karakter, was een schurk van de gematigde soort. Deze soort is de ergste; daarmede vermengt zich de huichelarij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000659.wav|alles heb aangewend, om uw hart bij die zuiverheid, die de aardsche zaligheid van eene vrouw is, te bewaren, ik zie, hoe een ondeugende knaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000692.wav|dat het zoo lang door hem met verlangen gewenschte keerpunt nu eindelijk daar was, dat men nu voor den echtgenoot niets meer mocht verbergen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000251.wav|Maria naderde bij het wanhopige meisje, en drukte haar de hand met een teder medelijden. Zij gaf aan haar stem die zachte toon, die als een zoet gezang in de ziel der ongelukkige dringt, en sprak|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001945.wav|Men kan niet tegen ongesteldheid. Ik verlang naar mevrouw Wijnands; ik wil naar de danszaal terug,' hernam zij, zonder te willen opmerken dat hij haar zijn arm bood|1724|neutral
+wavs/train_1724_11136_000462.wav|ieve ieveling, indelijk is het lente. e moest eens zien, hoe mooi het er nu bij ons uitziet! è ja, je moest toch zelf eens komen om je daarvan te overtuigen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_005307.wav|En toch scheen de lange, lange nacht even drukkend en hopeloos te blijven, en verscheen er in de donkere lucht nog maar steeds geen belofte|2450|neutral
+wavs/train_2981_2211_000024.wav|Nu vloog de kleine elf daarin en leunde met zijn hoofd tegen de fijne, geurige muren; hier kon hij goed hooren, dat zij elkaar een laatst vaarwel|2981|neutral
+wavs/train_2450_4634_007582.wav|en als zij het huis in het gezicht krijgen, vraagt hij om eens even op te houden en hem te laten ademhalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007901.wav|maar veeleer, omdat telkens, als hij spreken wilde, tranen zijn stem verstikten. Hij greep haar hand en kuste|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001654.wav|Somtyds staakte zij dit bedryf om naar de eene zyde der kamer te zien, waar ikvermoedde dat het ledikant stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000090.wav|ja zelfs het goud van Spanje en Frankrijk en de hulp der Roomschgezinden tot schraging hunner oogmerken verzochten. Het bestand met Spanje stond ondertusschen te eindigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000331.wav|Ali Baba's zoon meende deze hoffelijkheid van Chogia Hoesein te moeten beantwoorden; daar hij zelf echter zeer klein gehuisvest was, en niet zoo gemakkelijk ingericht was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004811.wav|Ja, ik weet wel wat gij meent, viel zijne vrouw hem in de rede-, gij spreekt duidelijk genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001367.wav|De meester legde ons toen ook uit, dat het zeer wel mogelijk kon zijn, dat men bevreesd was voor de|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007079.wav|en haar familienest zoo geheel was verlaten. Wat wilt ge, Agasija Michailowna? vroeg Kitty plotseling|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006393.wav|Er viel niet meer te denken aan de verstrooiingen, waaraan hij zich op zijn vroegere reizen had overgegeven; een plan van een souper|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001180.wav|Ondertusschen verliep de Maandag en onze Cornelis Van Keulen was vroeg ter kooi gekropen om op de gestelde uren in den nacht de burgers te gaan wekken, die hem zulks bevolen hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000781.wav|in den verdoemden bond van den Wereldvrede zouden zij schrap staan, de machthebbende dwingelanden van Europa, schrap staan als stonden zij allen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000086.wav|Zij dacht met angst aan dezen eenzamen tocht en aan de verschrikkelijke heksen; maar haar wil stond vast, alsmede haar vertrouwen op den Heer. Elize ging er heen; maar de koning en de aartsbisschop volgden haar|2506|neutral
+wavs/train_2450_9081_001971.wav|ons verstout hebben aan te kloppen, om u te smeeken ons tot het aanbreken van den dag eene schuilplaats te verleenen. Indien gij daarin toestemt en wij aan uw feest mogen deelnemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009377.wav|De jonkman zegt hem, dat hij het gelukkig heeft getroffen, want dat zijn vader juist daar is, en gaat hem voor naar het kantoor|2450|neutral
+wavs/train_496_3566_000055.wav|ik mag mij niet al te dik eten, want van middag moet ik voor de gasten van mijn papa dansen, die eene groote partij geeft|496|neutral
+wavs/train_2450_8202_000981.wav|het luidde: Mevrouw! Ik weet niet of u mijn mystieke woorden heeft kwalijk genomen. Ik weet niet juist meer wat ik gezegd heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003104.wav|Het gezicht van den hond deed Minns beven van schrik. Hoe vaart gij, beste vriend? riep Budden, toen hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002017.wav|In een hoek van de markt, tusschen de afschuttingen voor het vee, knielde Barnaby neder, om zijn vader de boeien afteslaan, telkens|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010829.wav|Ja, lieve meisjes, hernam juffrouw Todgers, met de leerlingen van uw papa kunt gij doen wat ge verkiest|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002562.wav|Ik doe zoo wat van alles; maar de patiënt in kwestie is een hond, een lief, trouw dier, mijn arme Veldheer, die zijn poot heeft gebroken, en die van niemand geholpen wil zijn dan van mij alleen|1724|neutral
+wavs/train_1666_7575_000262.wav|Niemand buiten Wouter was tevreden met Leentje. Ik denk dat men bang was haar te bederven door te groote zachtzinnigheid. De jonge-juffrouwen spraken gedurig van stand en dat ieder op z'n plaats moest blyven. Dit gold háár|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_003271.wav|en gleed de draad en fijner en ijler verwierd tusschen zijne spierige vingers, die om den spoel wonden wat hij gesponnen had|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000427.wav|Knol won inlichtingen in bij eenige gravers en vernam, dat het bijriviertje tot aan zijne bron reeds bewerkt was. 'Dan moeten we verder trekken, Willem; waar reeds zoovelen aan het werk zijn geweest, is voor een' prospector weinig meer te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000124.wav|Hoe gij verdenkt mij, dat ik niet ernstig spreek. gij denkt, dat ik 'er mij niet aan gelegen laat liggen, of gij genoegen neemt of niet, in hetgeen ik doe|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000937.wav|Wel wie dacht daaraan?' vroeg Van Espenblad, terwijl hy goedmoedig lachte en de hand op den arm van Buat legde, om dezen weder tot zitten te|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003711.wav|Waarom gaat gij er dan mede voort? Zijt gij nooit voortgegaan met kwaad doen, nadat gij er al berouw van hadt, goede Nicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000112.wav|en daarom een beetje boudeerend doende, of hij wèl meê wilde, of hij generaal Ducardi dwaas vond, met zijn raad|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000464.wav|Op deze trap rerscheen hij nu opnieuw en bleef erstaan, terwijl de jonge student hem roorbijliep en naar beneden snelde|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000700.wav|toen zij altijd geweest was de stil hartstochtelijke minnares, de oogen half gesloten, die dadelijk weêr vergeten wilde en correct werd. Iets stuitte hem van haar af|1666|neutral
+wavs/train_2450_9298_000814.wav|Als ik er nu op wilde staan, mijn heele verdere leven om hem te weenen, zie ik toch wel in dat mijn tranen hem niet in het leven terug zouden roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000719.wav|En de jonge prinses was als een zuster, was als een moeder, en kweekte Cornélie op met melk, met eieren, met versterkende middelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000303.wav|en hij bevestigt mij meer en meer in het gevoelen, dat mijn brave vader mij van jongs af heeft ingeboezemd, dat 'er geen gelukkiger stand is dan de middelstand|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000549.wav|de Bohuns, de Bourchiers, zelfs aan Plantagenet, en dat zijn eigen voornaam Hugo|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004566.wav|een weinig bedeesdheid deed ze voordeeliger uitkomen. Zij hield ervan aardige gezichtjes om haar heen te hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002506.wav|Hij was peinzend en zeer vroolijk. Hij scheen alle gelegenheden aan te grijpen om luidkeels te lachen. Hij omhelsde teederlijk iederen vreemde, die hem werd voorgesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000904.wav|of dat hun verwonderlijke ontsnappingen inde hand werden gewerkt door de cipiers, die in die bewonderenswaardige dagen zelven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000494.wav|Ook hij dacht zich nu terug en hij herinnerde zich iets van hunne laatste dagen te Londen: hij herinnerde zich Bertie's harde woorden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000021.wav|Dat kleine, hulpelooze meisje, dat hg zoo dikwflls door een der drie zorgvuldige vrouwen in het huis zag|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002599.wav|als men bij haar niet vraagt naar haar geest, haar hart, haar karakter; als men het zelfs onverschillig noemt, of zij mooi of leelijk is, en alleen maar berekent wat zij opbrengt|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002065.wav|wat is het jammer, dat men geen bruidschatten alleen kan trouwen; daar moest een wetsontwerp op gemaakt worden. Het ongelukkige kind begon te|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002068.wav|Op dit oogenblik zweeg zy plotslings en werd zoo bleek als een lijk. 'Wat schort u, Mevrouw?' vroeg de Witt, haar sterk aanziende: 'wil ik de Dienstmaagd roepen? Bevindt gy u ongesteld|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000679.wav|De waarheid was, dat zij hem uitlachte in haar hart, wetende welk een druktemaker hij was, en hoe bitter weinig er stak achter zijn praatjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002203.wav|Ik onderstel, dat hy by de paarden zal gebleven zijn,' antwoordde zijn vriend. 'Ik zal hem daar gaan zoeken,' hernam Buat: 'ik wenschte tevens eens te zien, of de beesten goed verzorgd zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_002064.wav|en hoe kwelde hem de gedachte, dat Kaatje, in grooten nood en angst, misschien op dat oogenblik tevergeefs naar hem verlangde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000598.wav|en hij wachtte, fatalistisch geduldig, op de gedachten, die in zijn brein zouden ontluiken, op de woorden die van zijn tong zouden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002782.wav|Het was werkelijk een verrukkelijk uitzicht, en als de zon nu en dan door de wolken schoot en er hare lichttinten op wierp, waren er effecten die een schilder in geestdrift zouden hebben gebracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_007420.wav|en toen hun voornemen in de stad te blijven aangekondigd werd, brachten de eerste dames der stad mevrouw Osborne spoedig een bezoek|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000829.wav|Herhaalde malen heeft de dokter mij aangemaand haar prikkelbaar gestel te ontzien, alsof ik dag en nacht iets anders deed|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003352.wav|scheen zijn Bijbel alles te zijn wat hem van dit leven was overgebleven, zoowel als de belofte van een toekomstig leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000813.wav|Er was een juffrouw in de buurt, die dat onnatuurlijk noemde. Maar men beduidde haar spoedig, dat het buitengewoon groot was. Niettegenstaande alle verpleging stierf mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001216.wav|Ken ik echter myn weldenkenden Broeder, ken ik den eerbied en de liefde, die hy voor zynen braven Vader heeft; dan zal hy tot dit heftig middel zyn toevlugt niet, dan daar toe gedrongen, nemen|1666|neutral
+wavs/train_1666_4255_001120.wav|in de stilte der geheimzwoele nachten, en hij voorgevoelt het verre gebeuren. Wat is, zal niet altijd zoo blijven: het heden verdwijnt|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_002160.wav|ik mocht moeder Barberin thans een afscheidskus geven, en haar beloven, dat ik zoo spoedig mogelijk met mijn ouders bij haar zou terugkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001941.wav|maak ik mij op voor de laatste male naar Mykenae, dat mij melde Eurystheus het Tiende Werk, het eindelijke Einde mijner Boete|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002023.wav|Hij gaf zijn blijdschap te kennen, Elinor te zien, vertelde, dat hij juist naar Berkeley Street had willen gaan, en vroeg haar, binnen te komen; het zou Fanny pleizier doen haar weer eens te spreken|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_001157.wav|Na een ruk aan zijn glas slokte Leo zijn port op. Toen bleef hij zitten, het glas in de hand. Stork zag tranen in zijn oogen. Hij ging op hem toe, en, de hand op zijn schouder|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_002166.wav|aan de kazerne der pompiers daalde hij en verhief zich bij het badhuis; hij werd door gebouwen afgebroken, had dezelfde hoogte niet bij het hôtel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000543.wav|M. was, had men opgemerkt, dat zijn taal jaarlijks beschaafder en zuiverder werd. Gaarne nam hij op zijn wandelingen een geweer mede, doch hij bediende er zich zelden van|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003126.wav|Weet ik, in hoe ver gy gelyk hebt? Niet, Saar lief, dat ik u in staat ken om my te pieren, zo wat op myn mouw te spelden, gelyk men zegt: Neen, gy waart altoos een oprecht kind; maar gy zyt jong|1666|neutral
+wavs/train_2450_9375_000803.wav|Van dezen vernam hij, dat den volgenden dag van Amsterdam over het Haarlemmermeer een nieuwe voorraad levensmiddelen voor het Spaansche leger zou aankomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000576.wav|dan hoorde zij nu en dan van achter de hooge bloempotten verraderlijke klanken, die haar ernstig de fijne wenkbrauwen deden fronsen en haar verontwaardiging in hooge mate gaande maakten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003178.wav|alsof gij gelooft, dat het beest verlangt losgelaten te worden, en, als dat gebeurde, op den loop zou gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000381.wav|Hij was eenige minuten geheel verstomd, maar eensklaps met een onbedwingbare woede opspringende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000696.wav|En langer dan een uur, de Pruisische generaal Muffling verklaart dit, zou Wellington zich niet meer hebben kunnen staande houden; de slag ware verloren geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002007.wav|en zij stelde veel belang in het diner en de partij, die aan de Witte Brug zoû gegeven worden. Zij keek aandachtig in de open kasten naar de stapels van Floortjes uitzet. 'zie eens die hemden. en die tafellakens en servetten|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001615.wav|Het is noodzakelijk, dat hij zelf gaat opnemen, hoe het daar gesteld is, opdat zijn zaakwaarnemer, die te Paramaribo woont, hem niet van hetgeen hem, wettig toekomt, verstoken late|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001697.wav|De droes hale den eersten dorper den besten die mij tegenkomt; ik zal hem bang maken en een losprijs vergen voor vrijheid en leven! Ik wil ten minste zooveel geld hebben, dat ik ergens in een herberg wat kan rusten en mij te goed doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000379.wav|Gij weet hoe de deur geplaatst is, en kunt daarom licht begrijpen, dat ik haar gemakkelijk zien moest, als dit gebeurde, wat ik vermoedde|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000907.wav|Lot heeft mij als getuige gevraagd. - Ja, jij en Steyn: Dokter Roelofsz en d'Herbourg voor Elly. Anton woû niet. - Neen, Anton vindt die dingen vervelend|1666|neutral
+wavs/train_2450_6408_007320.wav|Proef dat eens! Kom, begin maar met wat gij wilt! Gij zijt nog heelemaal de oude. Wat ben ik blij, dat ik u zie|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000596.wav|En daar zij thans niets pijnlijkers meer omtrent dit onderwerp kon vernemen, dan wat haar reeds was medegedeeld, wantrouwde zij ook haar eigen vermogen niet, om een herhaling van alle bijzonderheden met kalmte aan te hooren|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000904.wav|n ik zou mij zeer bedriegen, indien dit niet het geval van mijne vriendin was: daarom zou het mij aangenamer geweest zijn, als gij u meer in ons gesprek gemengd hadt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_002146.wav|maar men kon zien dat moeder er dikwijls aan had zitten verstellen om er toch nog wàt van te maken. Dit waren de twee armsten van het troepje|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000182.wav|op elkaar, om niet slechts den getuige, maar ook alle aanwezigen te verrassen, zoodra men hen met elkaar vergeleek|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000498.wav|Met dien eigen meelijdenden, bemoedigenden lach hoorde zij de verhalen aan van de ongelukkigen die bij haar om raad, om troost of om hulp kwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000439.wav|Er was niets meer noodig om haar geheel voor den prins in te nemen. Naauwelijks had zij dan ook het papier ingezien en gelezen, of zij wendde zich tot Behram, en zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001715.wav|Onze bevelen zijn daaromtrent gegeven. Gij kunt zonder haar vertrekken. Graaf! riep Aylva verontwaardigd uit: gij zoudt|2450|neutral
+wavs/train_2981_2211_000030.wav|O, welke bittere tranen stortte zij! Het raam stond den heelen dag open, de kleine elf kon gemakkelijk bij de rozen en al de overige bloemen in den tuin komen|2981|neutral
+wavs/train_2450_9752_001400.wav|wier gewicht en zwaarte geene vriendelijke groete voorspelde aan dengene, wien zij toegedacht was. Wij zullen zien, riep Adeelen, toornig naar de deur gaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002143.wav|maar de verheden en aanzienlijksten des lands zijn er mede in betrokken, metende men iemands staatkundig geloof af naar zijne odsdienstige begrippen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002406.wav|In dezen redelijken wensch gedwarsboomd te worden was altijd zeer nadeelig voor den ouden heer geweest|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000992.wav|doe dat niet! Het was mal van me, maar je bent zoo'n beste jongen, dat je het in spijt van Hanna toch gedaan hebt, dat ik niet laten kon om je hals te vliegen. Vertel me er nu alles van, en geef me alstjeblieft geen wijn meer, want daar kwam het van|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_000729.wav|Men wapende er zich zoogoed men kon. Schrijnwerkers namen de vensterluiken hunner werkplaatsen om er de deuren mede open te breken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000904.wav|en het weergasche gekheid vond, waarbij ook nog kwam dat hij de kunst niet machtig was. Het was in dezen als met zijn geheele zonderlingheid|496|neutral
+wavs/train_2450_9207_000482.wav|over de genoten eer en de geschenken, die ik van hem ontving. Van dat oogenblik af wijdde ik mij geheel toe aan mijne familie en aan mijne vrienden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_002216.wav|Je zult me met je beiden te zamen nog eens naar het kerkhof brengen, en een mooi paar zoudt je zijn als je me kwijt waart|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007174.wav|Zoo! zeide mijnheer Guppy, met een wezenloozen blik. Moet dat als een aanneming, eene afwijzing of een in beraad nemen worden opgevat, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005122.wav|Waarheen nu? vroeg Jawschin, daar op dit oogenblik het driespan voor kwam. Naar de stallen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000135.wav|en in een opwelling van innig meegevoel, ging zij een oogenblik later naar haar zuster en zei zacht en snel, terwijl zij haar arm om Elinor's hals sloeg, met de wang tegen de hare|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_003136.wav|Twee rechthoekige barricaden strekten de eene van de straat Montorgueuil tot aan de Grande Truanderie, de andere van de straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005275.wav|Ja, ik geloof stellig, dat jij een medeplichtige was. Maar mijn testament zal je tegenvallen, dat kan ik je verzekeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000817.wav|Hoe hij aan dien tegenstrijdigen naam kwam? Dat moet zeker weer zoo'n speling geweest zijn van de natuur, waar de meester op de school|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000637.wav|en verbazing is de kajuit vol slapers in iederen hoek, op iedere plaats en in iedere houding|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001104.wav|Mijnheer Wijnands zou ook komen, maar later en in domino; hij had gasten te introdueeeren die van buiten kwamen, en eigenlijk had hij met 'dat harlekijnsbal', zooals hij het noemde, niet veel op|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_002134.wav|Ik verlangde alleen naar de sympathie van mijn familie! - En wil je met die sympathie, die al heel betwijfelbaar is, hier blijven wonen, zoo. zoo obscuur. als je je kind later zijn carrière wil laten volgen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_001072.wav|toen hy nog hier gevangen was, hy zeker een ongewonen glimp van herinnering had behouden; totdat alle polsen die ooit rondom|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005469.wav|Het is mij eene groote verlichting dat te hooren, zei Bella. Ik heb geheel andere uitzichten in het leven, en waarom zoudt gij het uwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001722.wav|Hij herinnerde zich de zonderlinge omstandigheden, welke het huis reeds vroeger verontrust hadden. Zijn geest hield zich met dit alles bezig en bouwde er allerlei gissingen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001601.wav|de zware vergulde candelabres, vergulde tafel- en theeserviesen en kristal, vergulde en zilveren cassetten van verschillende steden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000231.wav|de eene, zooals hij zegt, wil veulens koopen: de andere heeft weer een negotietje van snuisterijen: en een derde is een matroos, die verlof heeft: en een vierde is voor plezier mee, maar wat verscheelt het mij? zoolang zij betalen, vraag ik niet, wie zij zijn, of hoe zij heeten: en|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001104.wav|Het kon niet missen, of dit liep TESSELSCHADE spoedig in het oog, en eenmaal nam zij de gelegenheid, dat zij en HILLEGONDA elk naar hare staapkamers gingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000579.wav|En wat las men in die oogen, waarin altijd zooveel van dien hemel te zien was? De aarde was voorbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_011499.wav|bevredigd en geheimzinnig; ik weet wat het is luid te zijn en ik weet wat het is stil te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002473.wav|Eindelijk kwam hij na verloop van veertig minuten zweetend, doornat, buiten adem, gescheurd en gehavend aan de onbegroeide plek Blaru|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006342.wav|niet van eenig mogelijk belang kan zijn, de sterveling geboren, wiens naam aan het begin van dit hoofdstuk prijkt|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000493.wav|Hevig druischte het daarenboven tegen haar karakter aan, hare liefde, al ware het in naam, te schenken aan een man, dien zij eens dwaas, ja belagchelijk had gevonden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_001588.wav|Toen de thee afgeloopen was, gingen zij aan het venster en keken in de toenemende schemering naar buiten|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002140.wav|Henri en Constance hadden gewoond in Engeland, hadden gereisd in Italië, hadden zich gevestigd in Brussel. Hun zoon was geboren, de jaren waren voorbijgegaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_004142.wav|die zich pas op vleesch en bier onthaald had, was op eene harde bank eventjes ingedut|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003645.wav|Dat onrustbarende teeken, dat er iets niet in den haak was, joeg roddles en Poddles schrik aan, die nauwelijks hun vreeselijk geschreeuw aanhieven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001791.wav|Men voege nu daarbij de reeds gekende schoonheid der gelaatstrekken, en de zwierigheid der tengere leden van het meisje, en men vorme zich een denkbeeld over de bevalligheid die haar dan omringde|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001507.wav|die mijnheer Mell strak aankeek, legde zijn hand op Tungay's schouder, stapte op een bank dichtbij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000762.wav|want bij iedere schaduw rilde Monks, en Bumble, die zijnen lantaren in de hoogte hield, liep niet alleen met de grootste voorzichtigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000113.wav|dat zij het maar niet terstond gezegd hadden. Maar anders, wij hebben er wat een vrees en een droefheid om uitgestaan, als dat lieve meisje dan maar al riep van|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000310.wav|en stapte, nu hij, zoo hij meende, de keuken reeds begon te ruiken en den welkomstgroet van zijnen hofhond hoorde, met verdubbelden spoed vooruit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_001132.wav|Ik zit niet alleen tot over de ooaem in de schulden, ging de client voart, maar ben ook tot over de oarem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005049.wav|deed de vrederechter mij allerlei vragen en eindelijk bekende ik de reden van mijn zwijgen: als hij bij vrouw Barberin een onderzoek instelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006836.wav|om zijn verdriet te verzetten. Hij ging aan het fluitspelen, daar hij dit voor eene recht akelige liefhebberij hield|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003870.wav|en zich binnen vijf minuten met zooveel gemak naar al de wonderlijkheden van John Browdie wist te schikken, alsof hij dezen van kindsbeen af had gekend|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002425.wav|Zij vroeg hem of hij reeds ontbeten had, en op de verklaring, dat hij het beschimmeld roggebrood, dat men hem tot dejeuner had aangeboden, voorloopig versmaad had, werd voor hem gezorgd|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002411.wav|zoo verschillend van hetgeen men redelijkerwijze bij iemand, die zoo driftig klopte, kon verwachten, was de oorzaak, dat de klerk vol verwondering bleef staan|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_002276.wav|Havelaar, waarschynlyk in zyn verbeelding op den toren staande, die door de Saracenen gebouwd is op den omgang van de arena te Arles, had zich eenigszins intespannen, voor hy de oorzaak van dien lach begreep, en toen ging hy voort|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_001197.wav|Pieter verzekerde, dat er niets te zien was dan de dom en dat deze was gesloten, maar Lina wilde volstrekt iets voor tante medebrengen en Dorothea kon Keulen niet verlaten zonder echte eau de Cologne te hebben gekocht|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_006058.wav|en de trotsche broeders lieten een traan vallen op het lijk van haar, wier lijden zij bij haar leven zonder eenig mededoogen hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003259.wav|Wat er tusschen hem en juffrouw Lupin is, mijnheer? Een rekening, anders niets. En ik geloof, dat juffrouw Lupin hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008635.wav|Venus antwoordde met de verzekering dat hij het doen zou, en de heer Boffin vervolgde meteen treurig en angstig gelaat, zwijgend zijn weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002939.wav|en dan zijn hand aan zijn eigen lippen bracht, als om er zich van te vergewissen, dat ze ook bij hem op de rechte plaats zaten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_002323.wav|en joeg die riaar sien zaagput van den wagenmaker eh onder de planken en balken op de werf, ja zocht hen nog onder het hout op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000660.wav|Wat Othello in beroering brengt, glijdt af op Candide, Cosette te wantrouwen! Er zijn een aantal misdaden, waartoe Marius veel eerder zou in staat zijn|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000088.wav|en hoe hij bij juffrouw Schreuder toevallig een vrouweportretje had gezien dat op haar leek als twee droppelen waters, en hoe hij dat onmiddellijk gekocht had, en hoe of zijn vriend dat vond|2506|neutral
+wavs/train_2450_5210_003332.wav|Hier ontmoette een paar gelieven elkander, om twist te maken en bij te leggen; daar kuierde eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005531.wav|Zonder hulp van iemand rees hij van zijn zetel, trad met een vasten stap naar de doopvont en nam net kind uit de armen der ontstelde moeder. Met angst bleven alle oogen op hem gevestigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001277.wav|O! laten wij van hier gaan, mijn vader! zeide zij: laten wij naar een plaats gaan, waar gij rust kunt nemen, herhaalde zij, ziende dat|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001377.wav|Neen, niet waar, niemand, niemand wist het, niemand weet het. Die vreeslijke nachten, die onverklaarbare geluiden boven mijn hoofd; die nacht in de badkamer met den majoor en de andere officieren|1666|neutral
+wavs/train_496_1747_000503.wav|Zoodat mejuffrouw Van Naslaan dadelijk begreep dat zij wel ingezien had dat er achter die hoestbui meer zat. Mevrouw|496|neutral
+wavs/train_2450_9038_002301.wav|Zoo wij gedwongen waren een keus te doen tusschen de barbaren der beschaving en de beschaafden der barbaarschheid, zouden wij de barbaren kiezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001113.wav|n wat de vrolijkheid nog vermeerderde was de omstandigheid, dat hij de eenige was van het hier vergaderd gezelschap, die niets gemerkt had van het geluk, dat hem te beurt was gevallen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000465.wav|Het zal ongeveer tien uren in den morgen geweest zijn, toen Vianen, die zich op dat oogenblik in zijne tent bevond, verrast opsprong. Hoorde hij goed? Klonk daar van den geteisterden burchtmuur geen|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_002344.wav|Het was zoo prettig als het anders alleen in enkele droomen was, gouden droomen van buiten, van boomgaarden en parken. Het was wel heel anders, maar het was ook levend en werkelijk en zou weerkomen als zulk een feest weer kwam|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_005342.wav|Maar o, zeg mij! kan die groote genade voor ons bestemd zijn? Zullen die jaren van ellende ten einde komen? Zullen wij vrij worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000400.wav|dan kon je my beter helpen in alles. We zouden samen alles uitroeien wat verkeerd is, en de menschen dwingen om goed te zyn, en. nooit iets te zeggen wat niet precies waar is|1666|neutral
+wavs/train_2450_9298_001020.wav|Gij zijt zeker pas sinds kort hier, als gij het paleis van prins Aladdin nog niet gezien hebt, of tenminste daarvan nog niet hebt hooren spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006078.wav|maar de burger was niet weinig angstig voor de airs van superioriteit, welke de majoor steeds tegen hem aannam|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000312.wav|en belette het vaartuig zijn weg te vervolgen met dien spoed, welke de omstandigheden schenen te vorderen. De schipper stond zelf aan het roer; en zijn oog|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002627.wav|niet om mijn man, maar om mijns zelfs wil! Spreek zoo niet! antwoordde Anna's opgewonden stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006536.wav|Ik kon hem niet zonder medelijden aanzien. We kennen hem beiden: Hij is goed en hooghartig, en nu gevoelt hij zich zoo|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002237.wav|Wat de muziek speelde was maar een gewone militaire wijze die haar anders niet getroffen zou hebben. Maar nu voelde zij er aandoeningen bij die zij nooit vergat, en die zij steeds terug kreeg als zij die wijze weer onverwacht te hooren kwam|1666|neutral
+wavs/train_1666_2979_001665.wav|Hedwig had nooit zulk spreken gehoord. Zij vond het eerst raar en om wat verlegen te zijn, maar het treffende er van voelde zij spoedig en doodstil liet zij hem uitspreken|1666|neutral
+wavs/train_1724_1878_002375.wav|De wenende maagden, die men in kelders of andere bergplaatsen kon aantreffen, werden wredelijk onteerd: de mannen, die hun echtgenoten of hun zusters wilden verdedigen, waren weldra door dit razend rot overrompeld en vermoord|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000301.wav|Want evenals hij de dame, had zij geleerd den losbol te verachten, en zie! beiden ontdekten dat de zoo verachte eigenschap niets afdeed aan het lieve en aantrekkelijke van den mensch|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_000792.wav|dunkt, grootvader! daar is maar één antwoord. Schrijf aan dien Overberg, dat freule Mordaunt hare hand niet laat weggeven bij testamentaire dispositie van wie ook|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_002364.wav|Het schijnt, dat hij als bisschop uit een bergstreek en nauw aan de natuur verwant, bovendien in landelijken eenvoud en armoede levende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004125.wav|en zij zeide, dat ze dacht jou te kunnen vertrouwen. Ze is zoo rampzalig, Emmy. Ze is bijna krankzinnig geweest van verdriet|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000343.wav|Verhit door de wijn en de likeur had ik weinig lust me zoo ijzig bedaard terecht te laten wijzen. En ik verzoek je vriendelijk voortaan in het bijzijn van derden je minachtende toon wat te matigen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_002161.wav|Velen, die reeds veroordeeld waren, liepen ongemaskerd en keken hem met hunne onbeschaamde galgentronies brutaal aan, nieuwsgierig wie die nieuweling mocht zijn; als ze gedurfd hadden zouden ze hem gaarne de kap van het hoofd getrokken hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000252.wav|afleiding was dat toch niet, wat hij bij dit vrijwillige oponthoud had gevonden! Integendeel, zij ergerden hem, zij hinderden hem, die twee. En het werkte, het tobde weer in hem, dat Berkie misschien wèl de schuldige zijn kon.|1724|neutral
+wavs/train_2450_7472_001025.wav|Ernstig somber, tragisch bijna flitste zij hare blikken in de zijne. Hij zeide niets, bleef haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000267.wav|Laten wy elkander wel verstaan,' zeide Van Espenblad, ernstig, en deze reis met te meer klem, daar hy geen oprechtheid behoefde te veinzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001392.wav|De Franschen naderden, in de meening dat zij niets dan een haag voor zich hadden, drongen er door en vonden den muur, een hinderpaal en|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005282.wav|en dat hij niets beters kon doen, dan zonder verwijl, en door dezelfde middelen als zij, te I trachten de gunst van Fagin te winnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001619.wav|Deze zag haar vluchtig door en merkte met verscheidene rechtsgeleerde termen aan, dat de verhuurder zelf maar huurder geweest was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000922.wav|En zoo gebeurde het wel eens dat er aan boord van een vaartuig een samenzwering werd gesmeed, om den schipper en de stuurlui te overmeesteren, die als het moest te dooden, en dan ging het met zoo'n schip de wereldzeeën op|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000278.wav|Op dit late uur waren er bijna geene menschen op straat, zoodat Schemseddin Mohammed zijne woning bereikte, zonder dat er eenigen toeloop van volk plaats had|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000353.wav|dan zag hij in dat zijn moeder en de maatschappij veel grootere aanspraken op zijn toewijding konden doen gelden. Zoodra zijn geestdrift|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001368.wav|en eischt zijn onafhankelflk recht om zooveel Typhus Koorts te hebben als hem zelf goeddunkt. Sommige zonderlinge|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006835.wav|ik zeg nog hem, zooals gij merkt, zei de inspecteur met een philosophischen glimlach over de kracht der gewoonte, naar het lijk omziende|2450|neutral
+wavs/train_1775_1747_000073.wav|Kent gij het eiland Marken? Het levert het doorslaandst bewijs dat soberheid en ontbering de kloekste menschengeslachten kweeken en in stand houden|1775|neutral
+wavs/train_2450_8269_001948.wav|Weet u wie ik het meest te beklagen vind? Onze ouders! Hebben zij niet gedacht, dat zij ons alles leeren lieten wat noodig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008655.wav|William, voegde zij er aan toe, terwijl zij den majoordehand toestak — wat een schat heeft God mij in dien jongen geschonken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006484.wav|komt die man niet terecht; maar waar zij wel iets willen doen en een man vinden die het doen wil, komt die man wel terecht|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001218.wav|U zijn wij deze onrusten schuldig, want gij zoekt niets dan uw landgenoten te verdrukken, en gij boezemt hun een bittere haat tegen ons in. De Heer zij mij getuige dat ik de bevelen van Mijnheer De Chatillon trouwelijk volbracht heb|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_009661.wav|Jos was zoo geriefelijk gehuisvest in St. Martin's Lane, hij kon daar op zijn gemak van zijn pijp genieten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006721.wav|Mortimer Lightwood, gaat Veneering voort, dien gij beiden kent is uit de stad; maar hij schrijft op zijne zonderlinge manier|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000884.wav|Ik verzeker u toch, Freule!' zeî hier Drenkelaer: 'dat mijn vriend Eylar ook nog, en zeer goed, over gewichtiger zaken dan over de jacht weet te spreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_007091.wav|eenige malen rond, om de laatste korreltjes bijeen te brengen. Toen stak zij de doos zorgvuldig in haar zak|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001375.wav|Zoo het van u komen mogt, zoo als ik toch denke, dan ververzoek ik u ten allerminzaamste, om het bij dit al te groot geschenk te laten berusten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001751.wav|Om van onderen af te beginnen; wat brengt de eerlijkheid der dienstboden in verzoeking? Wat ondermijnt de degelijkheid en de welvaart der burgergezinnen? Waarom vervalt de nijvere werkman tot den bedelstaf in ziekte of ouderdom|1724|neutral
+wavs/train_2450_9038_001815.wav|VIJFDE HOOFDSTUK. FEITEN WAARUIT DE GESCHIEDENIS VOORTKOMT, MAAR WELKE DE GESCHIEDENIS NIET KENT. Tegen het einde van April was|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000713.wav|Hebt u ook plan om in tegenwoordigheid van de dames uw beleediging terug te nemen?' vroeg de officier, die het woord 'ezel!' had moeten slikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001904.wav|Noodzakelijk moest den volgenden dag alles geëindigd zijn, moest de triumf aan deze of aan gene zijde, moest de opstand een revolutie of een oproer zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_4370_000180.wav|Warm eten doen ze niet. Mééstal zelfs geen aardappel. Ze draaien den dag, den avond, den nacht, slikken haastig wat brood, wat lauwe koffie — draaien, draaien|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001651.wav|Treurig vond ze het, dat de familie geen godsdienst had - de De Ladersen hadden altijd godsdienst gehad -, en heel treurig was ze geweest, toen Therèse in Parijs Roomsch werd, want het papisme was toch maar afgoderij; dat wist ze zeker|1666|neutral
+wavs/train_1666_1841_001405.wav|Hare woorden waren hem eenigszins raadselachtig, maar toch zoet. Na het diner kon hij zich ternauwernood rustig houden, en vol van zijne gedachten liep hij het vertrek op en neêr|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_009624.wav|e's, antwoordde de jongen. Wanneer hij zijne aandacht of zijne oogen ergens op vestigde, was het maar eene korte poos|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001777.wav|God heeft Zijn wegen; het klooster, zoowel als Cosette, werkten er toe mede om in Jean Valjean het werk van den bisschop levendig te houden en te volmaken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000767.wav|Deconinck kwam eensklaps bij Breydel en riep: Vriend, maak uw bijl scherp, jaag de droefheid uit uw hart! Wij gaan de banden des Vaderlands breken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000091.wav|ik gevoel wel, dat dit de laatste zijn zal. Verder liet zij zich niet uit, en het was daar de plaats ook niet, om te trachten haar een troostrijk woord toe te voegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003147.wav|Ja, ik dacht, ik moest eens komen overvliegen, en tehuis een pleizierigen avond en wat rust hebben. Ik ben doodmoede en heb hoofdpijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001770.wav|Zoo, zoo!' 'Ik wou u verzoeken mij toe te staan met mijn vader te spreken en daarna een aanzoek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002353.wav|daarna, beschaafder, eene resurrectie van kracht, reactie van opkomst na verval, en de roem en de grootheid van het rijk tot nu toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001383.wav|Tasso' was niets, niet gevoeld, niet geleefd, gemaakt, de verzen waren klink-klank, koekebakkerswerk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003441.wav|Zij geven zich een akelige ziekte, zij enten zich het verledene in. Er is slechts één middel om het morgen af te wijzen. Het is te sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001363.wav|somtyds luisterend naar hare ademhaling en naar een teeken van leven op haar gelaat zoekende. Eindelyk|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001202.wav|at bij velen de indruk van het voorgevallene eenigszins hinderlijk was aan die kalmte van geest, welke vereischt wordt om een geruste nacht door te brengen, zal wel niemand verwonderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004163.wav|maar terwijl zij zich zelf bedroog, zocht ze haar goed bijeen en deed alsof zij wegreizen wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000743.wav|Hij sliep in. De adem rees en daalde regelmatig. Over het enge voorhoofd, onder het koperblonde gekroes des|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000302.wav|en zij zouden goede zaken hebben kunnen maken, indien zij daar hadden mogen visschen; doch dit was hun ontzegd, en de kalif had aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010911.wav|zulke wonderlijke karakters, Wegg, zulke wonderlijke karakters! Ik moet er van avond een of twee van de beste hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001617.wav|De Geldman noemt het een papieren doos, en niet stevig gebouwd. Kleine ronde tafels staan er|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003654.wav|paar laarzen opzocht. Ik dacht, dat hij een van de gewone klanten was. Maar een aparte kamer en een dame|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000845.wav|Zij zag met iets kinderlijks in hare mooie, amandelvormige oogen, met iets kinderlijks in hare houding naar de oude vrouw op, en er straalde eensklaps zulk een gloed van sympathie uit geheel haar wezen, dat mevrouw Van Raat zich niet weêrhouden kon haar te omhelzen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_006110.wav|Nickleby keek de meid, die hem op deze manier terecht wees, zeer verontwaardigd aan en vroeg op een scherpen toon, wat zij daarmee bedoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001893.wav|Maar van dat alles kan niets gebeuren. Kom, vooruit kinderen! Vooruit! Wij waren nu buiten de stad|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000311.wav|Nu doet hij den ganschen dag niets dan kuchen, en als we nog eens een singeltje omwandelen, dan is hij meteen doodaf. Het leven geeft toch welbezien niet veel|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002108.wav|zoo eene bekoorlijke weifeling van nog niet weten welken weg, als maar ééns kan zijn, als nooit meer later terug zoû komen, omdat alle begin maar éénmaal is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010760.wav|al de kameelen voor den draad gehaald en allen volgeladen. Eene luisterrijke taart, bedekt met cupido's, zilver en andere toepasselijke sieraden|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001034.wav|En dan gebeurt het niet zelden, dat hij van idee tot idee voortredeneerend, Fancy laat glippen. Zoo is de Woutergeschiedenis zeer nauw, ja haast onverbrekelijk met de Ideen verbonden|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_000513.wav|alsof zy er inwendig byvoegde: Maar ik zou wel eens willen zien dat ik, door er over te praten, van meening veranderdel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000714.wav|deze koortsige toorn, welke de bovenhand verkreeg, die vonken, welke hier en daar over die opeengehoopte brandstoffen vlogen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000095.wav|Zeldzaam!' herhaalde Gerlof: 'dat ontken ik: van sommige bestonden er meer kopieën dan er thans exemplaren bestaan van een aantal belangrijke werken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_008970.wav|Goedenavond. Ik heb u binnen korteeni paar woorden te zeggen, sprak Venus, over mijn deel in het plan dat wij zoo even bespraken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003180.wav|doch na eenigen tegenstand gaf hij toe en beloofde zich bedaard te zullen houden, terwijl ik op zijn verzoek aannam, den Dokter bij zijn bezoek te vergezellen en hem nauwkeurig kondschap te brengen aangaande den toestand zijner dochter|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_002173.wav|vriendelijk omkijkende, en een ruimen witten ketel opbeurende; Pieter wil misschien wel een kopje slemp|496|neutral
+wavs/train_2450_6159_010071.wav|zag hij er uit als iemand, die s nachts uit zijn bed was gehaald, en nog geen tijd had gehad, om zich behoorlijk te kleeden. Beste Nickleby! zei de binnenkomende|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001492.wav|Goed, kind, goed, doe jij dat dan maar; breng den ouden man maar naar huis. Hij nam haar arm en zijn nù onregelmatige stap strompelde, terwijl Anna hen uitliet|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_001249.wav|waaraan een tamelijk groote bel hing. Zijn gezicht, dat in de schaduw was, kon men niet onderscheiden. De man had intusschen zijn pet afgenomen en riep bevend|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000407.wav|Neem het tractaat dan en sluit het goed weg. Ik zal zorg dragen, dat gij op uw bureau kunt blijven, als de andere ambtenaren naar huis gaan, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002102.wav|EEN GOEDE BISSCHOP HEEFT EEN MOEIELIJK AMBT. Hoewel de bisschop zijn equipage in aalmoezen had omgezet, deed hij toch zijn rondreizen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001239.wav|Ik schouwde het lijk den volgenden dag. en ik, ik BEGREEP. ik hàd al begrepen, want ik had je moeder al dien morgen gezien, en zij ijlde in koorts. en ik|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_005385.wav|En daarmede hield zij haar zakdoek voor hare oogen. Natuurlijk volgde er nu eene eenigszins lastige stilte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010276.wav|Ik verlang geene nieuwe belofte van u, want ik ben tevreden met de belofte welke gij mij gaaft, en daarmee zal ik tevreden blijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000590.wav|Dit apartje wekte Annie's nieuwsgierigheid op; maar Meta was te moe om napraatjes te houden en ging naar bed, met een gevoel, alsof zij op een maskerade was geweest en niet zooveel plezier had gehad, als ze zich had voorgesteld|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006958.wav|eene hagelbui van steenen na te zenden, die echter, zonder eenige schade te doen, in het water plasten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_005300.wav|Ook daar volgde ik hem, maar ongelukkig zijn menschen, ja zelfs jongens, in het klimmen op verre na niet opgewassen tegen apen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002127.wav|Hoe!' zeide Buat: 'UEd. zoû gelooven, dat een schrijven, aan my gericht, ooit tegen my zoû kunnen worden ingeroepen? tegen my, die nooit andere dan de beste bedoelingen heb gehad|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000231.wav|omdat zij haar beschuldigde haar zoons carrière bedorven te hebben. Maar hij vestigde al zijn hoop op zijn schoonzuster Warja|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000371.wav|Dat was zoo. Zijne kleeding was eenvoudig en passend; zijn haar en baard waren donker zwart geverfd. Zooals gij mij nu aanziet, ging hij voort, ben ik herhaaldelijk naar de Werve gekomen in de laatste ziekte van mijn vader|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_000602.wav|Het vrouwtje scheen de gewoonte te hebben de daad bij het woord te voegen, want welhaast siste haar pan op het vuur, met die eigenaardige braadlucht, die den hongerigen zwerver als nectargeur de|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004586.wav|Helaas! zuchtte Madzy, met angstig handenwringen: moet ik dan zoo miskend worden? o! ik smeek u, edele Heer! laat mij van hier gaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000952.wav|Ik zelf zou gaarne zien, dat LOUISE eenige genegenheid voor je had, maar.' 'Wat dunkt er u van,' zeide JOSEPH, na eenigen tijd hoogst bedenkelijk getuurd te hebben, 'als wij veertien dagen verlof vroegen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_001670.wav|De vorige week was er krans by de Rosemeyers, die in suiker doen. Frits was voor het eerst meegegaan. Hy is zestien jaar, en ik vind het goed dat een jong mensch in de wereld komt. Anders loopt hy naar de Westermarkt of zulke dingen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_001828.wav|van Lodewijk XIV en van het comité van algemeen welzijn, een man, die zekerlijk zijn vlekken, misslagen, en zelfs zijne misdaden had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_002839.wav|dat zij zelfs do dwalende aandacht van het oude jufvrouwtje scheen te boeien. Maar toen Ada tusschen beiden kwam en lachend zeide dat zij niet anders dan trotsch kon wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001168.wav|Maar het is zoo: iets in u trekt me aan. En ik heb medelijden met u. Weet u waarom? Omdat de tijden zullen komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000503.wav|Ik geloof, dat ik je begrijp, Constance. - En je keurt het niet goed in me. Je verlangt ook, dat ik nooit ouder word, en nooit mijn vijftien jaren in rekening breng|1724|neutral
+wavs/train_2450_9065_000388.wav|vallend van water of van wind plaats moest maken voor de stoomkracht, die boven deze beide eene veel grootere regelmatigheid vooruit heeft|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000882.wav|Ik houd niet van heiligen, blijf maar een gewone, gezellige, nette jongen, dan zullen wij je nooit in den steek laten. Ik weet niet wat ik zou beginnen, als jij zooiets deed als de zoon van mijnheer King; hij had overvloed van geld, zoodat hij niet wist, wat hij er mee doen moest|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_003562.wav|en toen hij zijn onrust met een glas punch tot bedaren had gebracht, ging hij naar bed, en viel terstond in slaap|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005917.wav|volgde op een grooten afstand; en terwijl Nelly voortreed, keek zij uit het venster, nieuwsgierig|2450|neutral
+wavs/train_1666_795_000056.wav|Ik heb nooit iemand zooals jij gezien; je begrijpt niet eens een complimentje, als j' er een krijgt, zei Meta, met het air van een jonge dame, die er alles van wist. Onzin! Ik wou, dat je niet mal was en al mijn plezier bedierf|1666|neutral
+wavs/train_2450_3478_000026.wav|een knots van hard hout, versierd met snijwerk en een beenen greep. De kolonel bezat een rijke verzameling wapenen, medegebracht uit de verschillende landen, waarin hij had gestreden|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000367.wav|Je kent mijn zuster toch genoeg om te begrijpen wat ze bedoelt? Je weet immers wel dat zij ieder terughoudend noemt, die niet even snel spreekt, en al wat zij mooi vindt niet even verrukt bewondert als zij zelf|2506|neutral
+wavs/train_2450_9752_002279.wav|De komst van Beaumont, die nu, onder het uitgalmen van zijn oorlogsschreeuw, langs de zijnen heen en weder reed, deed voor een oogenblik hun moed herleven. Voorziende, dat alles verloren zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001694.wav|Belde hij aan, dan haastte de oude Anna zich, en de poes slipte dwars door haar rokken, poes en meid in éen ren naar de voordeur. - Zeker de oude-heer. En zij joeg de poes terug naar de keuken|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_004517.wav|Als page,' fluisterde hij, met eene gesmoorde stem, als voelde hij in dezen oogenblik pijnlijk het schril contrast tusschen dit eervol verleden en het jammerlijk tegenwoordige van zijn toestand|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000484.wav|dat het een voet of vier overhangt, met dit gevolg dat nu het water behoorlijk afgeleid wordt, en men een goede droogplaats krijgt, waar kruiden kunnen opgehangen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001227.wav|Beiden waren verhit, ontdaan en verkreukt ten gevolge van de worstelpartij, en Wegg had onder het vallen een hoorbaren bons met zijn vroom hoofd gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_010014.wav|maar haar te zien — o lieve deugd! Juffrouw Todgers lachte hartelijk om de geestighejd van haar schalksche vriendin|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000411.wav|Gij wilt dus, dat ik uwe schande openbaar zal maken? hernam de grijsaard op den zelfden vasten toon. Weet dan, vervolgde hij met stemverheffing, zich tot het|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000664.wav|Geef dit geld liever aan Leeuwkes Moeder, Kapitein, zeide Cornelis. Ik heb den dood van mijnen vriend te wreken! Twintig Spanjolen voor één Leeuwke! En ik heb er nog maar twee|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000750.wav|Wiens huis? zeide ik. Niet of ik moet je toestemmen, als dat zijne manieren wel wat aan den pocherigen kant zijn, zeide Jo verontschuldigend|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_008342.wav|Er kwamen opnieuw tranen in haar oogen; maar zij keerde zich om en ging naar Martha. Wat zij haar gaf weet ik niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001316.wav|HOOFDSTUK LX. Agnes. Mijn tante en ik bleven, toen wij alleen waren, tot diep in den nacht zitten praten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005267.wav|onderzoek of hij werkelijk daar is en vorsch alles omtrent hem uit wat gij kunt. De agent vertrok, en de inspecteur, nogmaals in den kalmen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000312.wav|Om u; omdat u niet van hem houdt en niet met hem trouwen wil? Mama zegt dat. Zij antwoordde niet; zij snikte, haar hoofd op Jules' hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001587.wav|dan ik gedaan had toen ik arm was, en ik wilde dat mijn kleine Lize even gelukkig zijn zou als vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000401.wav|en de allerbeste groeide in dat deel van het land, waar zij zich thans bevonden; hij had een vat, dat al zeven jaar gevuld en nog niet aangestoken was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000945.wav|Cosette, ik zegen u. Ik zal u eene verklaring geven. Uw echtgenoot heeft gelijk gehad, mij te doen begrijpen, dat ik heen moest gaan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002299.wav|ô Liefde! niets ontglipt my van u; ik moet voor u zorgen, myne genegenheid gebiedt het my, al zo zeer als myn pligt. Ik. Ik heb vyanden: ik word gelastert. Juffrouw Buigzaam|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_005545.wav|O, dat ik gelooven kon wat mijne moeder mij leerde, en bidden kon gelijk ik deed toen ik een kind was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005089.wav|trek in ossenvleesch had, hij het daar kon komen eten, en dan te gelijk de rekening betalen, die al zoolang gestaan had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001580.wav|want ik zal hem niet zeggen u aan te spreken, of ik moet begrhpen dat ik u den dienst kan doen, dien ik meen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001464.wav|Moest de arme jongen dood zijn om hem nu te zien in zijn ziel? Want voor het eerst zag Aylva hem, in het wreedklare licht van het onherroepelijke|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001494.wav|de eenige persoon, wien ik my met mogelykheid kon bedenken, om myne ongelukkige schimmen te helpen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000044.wav|zoodra de beide booswichten, door den nood gedrongen, werkelijk besloten alles te wagen, om den beiden jongelingen voor goed het stilzwijgen op te leggen, zou de nutteloosheid van zijn vuurwapen spoedig blijken en hij zou het niet tegen hen kunnen uithouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000574.wav|Ik bid u, laat mij thans uitspreken. Ik weet te goed hoeveel het meisje van u houdt om het dwaze plan te kunnen koesteren mij tusschen u beiden te plaatsen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000170.wav|Terwijl hij dat zeide, zag hy naar het hek en de kiuizenaar sloeg zyne oogen in dezelfde richting|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001155.wav|Juffrouw Buigzaam. Myn eigen lief kind! alles is nu wel, alles is afgedaan; ik weet, dat gy het oprechtste meisje van de waereld zyt; en dat gy ook doen zult, méér nog dan gy my belooft|1666|neutral
+wavs/train_2450_8076_003616.wav|Hij wentelde dien hap veel langer dan gewoonlijk in zijn mond, en slokte hem eindelijk als eene pil naar binnen. Juist wilde hij weder een hap nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002121.wav|Ja! ja, zeide Zweder: die voorspelling van Graaf Reinout en van den kokeler is menigeen voor den geest gekomen in deze laatste dagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_002413.wav|met een onnoozelen glimlach en weder eene buiging; zelfs een diplomatieke vogel moet vallen voor zulk een geweer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002735.wav|Karenin vroeg hem, waarin dan de werkzaamheid dezer commissie bestond en, nadat hij het vernomen had, dacht hij na|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000800.wav|maar dat is nu anders gebleken. Ik wil dan ook geen misbruik meer maken van het vertrouwen, dat hy in my stelt,' vervolgde hy, zich meer bepaald tot zijn vrouw wendende|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000877.wav|opnieuw waren alle harten in angst. De man was niet weer boven water gekomen. Hij was in de zee gevallen zonder een rimpel achter te laten, als ware hij in een ton olie gevallen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000063.wav|Lang voordat de zon onderging, zat zij op de rotsen voor een groote grot, die met fijne groene slingerplanten begroeid was; het zag er uit, alsof het geweven tapijten waren|2506|neutral
+wavs/train_1724_1601_003213.wav|Dit stilzwijgen van mijne zijde, hoewel het uit een edelmoedige oorzaak voortsproot want ik behoefde noch Blaek noch zijn zoon te ontzien, was echter in het vervolg de middellijke oorzaak van het verlies van twee menschenlevens|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000866.wav|Ja maar, Uwe Edelheid, Mees zeide het vanmiddag, en toen liet Cornelis Jansz. er op volgen, dat Pier nog wel eens in de val loopen en zich dan leelijk branden zou|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000891.wav|zoo moet gij ze eerst zelf toebereiden, waartoe gij in mijne keuken al het noodige vinden zult. De kalif ging zijn' groot-vizier weder opzoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009513.wav|Wat, gij gemeen schepsel! riep zij uit; heb ik juffrouw Harris vijf en dertig jaar lang gekend, om nu te moeten hooren, dat zij niet bestaat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000369.wav|Tegen vijf ure of half zes klimt hij langzaam van zijn bankje, verwisselt wederom van rok, en gaat naar zijne gewone ordinaris|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001618.wav|dat in de fijne rimpels ietwat met stof was bedekt, had zij grooten lust haar gedachten uit te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003183.wav|maar deze erbarmelijke nietigheid! Dit brengt mij in den toestand van een dief en bedrieger, wat ik toch niet zijn wil!|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000766.wav|en ik zal u eenige koperstukken geven, die ik nog in den zak heb. Om hetgeen nu volgen zal op te helderen, moeten wij aanteekenen, dat de kalif, alvorens den schotel met visch|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001001.wav|dat zij een zooveel beter gestel had dan haar zuster. Vooreerst kon zij het nu buiten al die lekkere en dure huismiddeltjes doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000176.wav|k hoor bij het volk. k ben nog niet besloten bij welke richting ik me zal aansluiten. k zal daar ondag nog eens ernstig over nadenken en dan schrijf ik het je in mijn volgenden brief|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_002220.wav|Maar zie-je, Paddeltje', zei hij met een knip-oogje, 'je bent nog heel jong en je weet het zoo niet, maar knoop vast dien raad van me in je ooren: dat je met de vrouwlui altijd op een goeien voet moet zien te staan|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001520.wav|De goede Uitval zou zo al voort gerammelt hebben, maar het overige gezelschap was er. Toen moest gy die drukte gezien hebben. Onder de Vrienden was een mager ziekelyk|1666|neutral
+wavs/train_2450_3846_006306.wav|Die gedachte was nog nooit bij mij opgekomen; zij trof me, alsof men met een hamer op mijn hoofd had geslagen|2450|neutral
+wavs/train_2506_3478_000147.wav|Ze waren drie zusters. De oudste was een goedhartige oude vrouw, de tweede een duivelin en de derde een engel. Sarah was drie en dertig jaar en Mary negen en twintig, toen ik trouwde|2506|neutral
+wavs/train_1724_1878_002707.wav|Ja, heer Robrecht, antwoordde De Valois, het is inderdaad een vogel die voor een adelaar niet wijken moet; maar het schijnt mij dat er bloed op zijn bil druipt. Robrecht de benen van de giervalk bezien hebbende riep met ongeduld|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001752.wav|maar, als ik bij u kom aankloppen, in het volle vertrouwen dat ik mijn hart eens kan uitstorten aan een vriend, teruggestooten te worden om. een gebrek in de vormen, dan voel ik mij bitter teleurgesteld, en dan vraag ik mij zelve af: heb ik mij weer vergist|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001073.wav|De guitar in hare handen houdende, en dezelve even aantikkende, vergezelde zij dat zacht geluid met eenige regels uit een smeltend teedere|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011966.wav|en voegde er toen aan toe, op zachteren toon en met een nerveuze stem: Wat voor nieuws? Ben je in Russell Square geweest? Wat zegt de ouwe heer|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001255.wav|ten einde even op zijn horloge te kijken; want hij wou om den dood niet graag dat er nachtwerk van wierd|496|neutral
+wavs/train_1724_5812_001367.wav|Voorts drie jongelieden, die de uiterste grens van de twintig nog niet hadden bereikt, en die hunne carrière aanvingen in verschillende betrekkingen, en eindelijk drie officieren, ook nog in den bloei der jeugd, naar den eisch van den feestdag in groot tenue|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000690.wav|Hij vond Mathilde veel te opgewekt. De ernstige stap, dien zij op het punt stond te doen, was toch al genoeg om haar gevoelig zenuwgestel te schokken; hoe eer zij vooraf tot kalmte kwam hoe beter|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004349.wav|Natuurlijk sprak hij met geen zijner kameraden van zijn liefde en verried ze ook niet bij de vroolijkste feestgelagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_001022.wav|een duivelsche lach, zooals hij na het verlaten van mevrouw Clennam's kamer telkens vertoond had, wanneer hunne blikken eikander ontmoetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000279.wav|De vrijbuiters rukten op en deden eenen geweldigen aanval, doch de Spanjaarden waren er op voorbereid en sloegen hen terug. Nog eenmaal mannen, nog eenmaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006753.wav|De Sjouwerlui mag geen kwaden naam hebben die er eene smet op werpt. Ik verbied mijn huis aan Riderhood en ik verbied mijn huis aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001593.wav|Zijn gelaat werd purperkleurig: zijne handen beefden als popelbladen en zijne stem geleek aan het raauw geluid des tijgers, die zich in den kuil des jagers begraven vindt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001107.wav|Het eerst in Lipara, toen in sommige gouvernementen. De groote raderwerken der regeering begonnen weêr langzamerhand hunne fatale omwentelingen te draaien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000624.wav|die zij gaarne had willen medenemen; maar dat was onmogelijk. Dit deed haar aan haar vogeltje denken, dat daar nog hing|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005924.wav|Al wat ik er van zeggen zSl is, dat ik den toon van mijn geest lager voelde worden in dien tijd. En hoe kan een mensch de waarde bepsden van zijn geest|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001450.wav|wier gebrek aan ontwikkeling elk onderhoud op een voet van gelijkheid onmogelijk maakte, en wier gedrag jegens anderen ieder vertoon van belangstelling of eerbied tegenover haarzelve volkomen waardeloos deed schijnen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000566.wav|Ik zou graag een mooi huis hebben, vol met allerlei prachtige dingen; lekker eten, mooie kleeren, smaakvolle meubels, aardige menschen en hoopen geld|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000757.wav|Het is precies zijn schrift, stamelde Meta, terwijl ze het vergeleek met het briefje, dat ze nog in de hand hield. O, Meta, je hebt er toch niet op geantwoord? riep mevrouw March verschrikt uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_005317.wav|en deed hun nadat hij de vrijheid had genomen van hun kennis te geven dat er eene zieke in huis was|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000501.wav|Als de bewegelijke rij der toeschouwers, die toch waarlijk bij erger prullen stilstaat, tot zijn werk is genaderd, schijnen zij plotseling gezicht en spraak verloren te hebben|2506|neutral
+wavs/train_2450_3159_001359.wav|mij door een onbekende als gids laten vergezellen? Ik zou een vreemde toestaan mij den weg te wijzen door de verlaten, de|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_000491.wav|Ik zal niet zoo vermetel zijn te beweren dat het boek hem uit de handen viel, want daar behoort nog ongelijk meer toe; neen|496|neutral
+wavs/train_2450_10455_003691.wav|Gij ziet hoe een ontrust geweten ontwaakt,' zeide de Jesuit tegen JOAN, meteen eene pistool voor den dag halende: 'deze man heeft mij herkend: hij behoorde ook onder de moordenaars|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000048.wav|haar overwicht te doen gelden tegenover Mevrouw Dashwood's levendigen en voortvarenden aard, die haar licht tot onvoorzichtigheid had kunnen verleiden. Zij had een warm hart, haar aard was liefderijk, en haar gevoelens waren sterk|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008886.wav|Anna bevond zich op dit oogenblik aan het verst verwijderde eind van de kamer en verschikte daar iets aan de|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000720.wav|hij een beminnelijkere vrouw getrouwd, dan zou hij misschien nog meer gezien hebben kunnen zijn, dan hij reeds was; hij zou dan zelfs misschien zelf beminnelijk hebben kunnen worden; want hij was heel jong toen hij trouwde en hij hield veel van zijn vrouw|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001525.wav|Dat zou ik ook wel, als ik er maar een had, beweerde ik, en nu heeft hij mij dezen gestuurd, om eens te zien of ik mijn woord zal houden; ik zal hem natuurlijk dragen voor de grap en hem bewijzen, dat ik niet om de mode geef|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_000912.wav|Toen ik bedaarder was geworden, haalde Ada haar trouwring uit hare borst en stak hem, na hem eerst gekust te hebben, aan haar vinger|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004898.wav|kleine kinderen hielden haar bij haar rok vast, en oude boeren en boerinnen verlieten hun praatje, om haar vriendelijk te groeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005170.wav|terwijl hij op de barones wees: Gij kent elkander toch? Dat zou ik denken, antwoordde Wronsky met vroolijken lach|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000579.wav|Machteld vergat al haar geleden rampen, haar borst ademde vrijer en met meer kracht, en de adertjes, die als een weefsel op haar wangen lagen, vervulden zich met een warmer bloed|1724|neutral
+wavs/train_1724_3921_000166.wav|Ik moet bekennen, lachte Constance; ik ben het wel eens oneens met mijn man, maar daarin heerscht bij ons de grootste overeenstemming: ik praat ook nooit, over niemand|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001150.wav|Nu, vrind, nu ga-je als een vent naar school, en het spreekt dat je bij den meester ook goed je best doet met zingen; want als er aan boord een psalm gezongen wordt, heb ik graag een paar jongens die een goeie stem hebben en de wijs weten te houden|1724|neutral
+wavs/train_1724_1878_001735.wav|Mijnheer De Cressines bleef steeds aan de zijde van Machteld; dewijl hij de Jonkvrouw in haar droefheid niet wilde storen, sprak hij niet tot haar, en zou wellicht de reis stilzwijgend volbracht hebben, had de jonge Machteld hem niet eerst gevraagd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001652.wav|De president vermaande hem zich wel te bedenken en vroeg hem, zooals aan Brevet, of hij in zijn verklaring volhardde, dat hij den beschuldigde herkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002052.wav|Een volk bezit het recht om zich te doen hooren en de zaak van zijnen stam te vertegenwoordigen, dat een enkel persoon niet bezit|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000353.wav|Dat vond de meester niet, wien de schipper ook nog even bezocht om, wat het geld aangaat, met hem af te rekenen. 'Je kan wel merken, dat hij in z'n jeugd ook van school gejaagd is,' dacht de meester|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005613.wav|Maar eindelijk had zij in een donker hoekje uitgeschreid, en daarna kwam de kleermaakster voor den dag, waschte haar gezicht en zette thee|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010486.wav|iln alle geval, lieve, antwoordde mevrouw Boffin, en trok haar naar zich toe, lis het heel vriendelijk van u dat gij er die|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005555.wav|Zeg dien man, die mij beleedigen durft, dat hij zich bedriegt, en dat ik tegen mijn wil in Utrecht ben opgehouden en dat ik u niet kende, toen gij mij als reisgenoot vergezeldet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001589.wav|Jane een vrij geregelde bezoekster van juffrouw Crawley, vergezelde haar op haar rijtoertjes en vroolijkte haar verscheidene avondjes op|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003284.wav|Evenals gij had ik voor niets gevoel dan voor dat ééne gelukkige oogenblik, waarop wij vrouw Barberin haar koe zouden geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000251.wav|als met een schok. Er waren deze feiten: Eene algemeene gistende ontevredenheid door het geheele rijk|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003103.wav|Zie daar, myn Heer, wat ik dienstig geagt hebbe u in vertrouwen te schryven. Gy zyt zeker bekent met de meeste voorname Kantoren in deeze grote Stad, en kunt berichten, deezen Heer betreffende, krygen, of reeds hebben, die ik u niet kan bezorgen|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_012777.wav|aan een eenigszins uitvoerige correspondentie met mijn familie gewijd. Want ik moet bekennen, het komt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000964.wav|alles, alles, àlles, wat er gebeurd is. Er is niets méer gebeurd. Het is niet veel. En we zijn beiden jong en gezond, we zijn niet oud|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_003006.wav|Een gehoor, hoedanig het ook zij, is voor hem voldoende, die te lang gezwegen heeft. Den dag dat de rhetor Gymnastoras de gevangenis verliet|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000545.wav|is ruimte voor ieder die eerlijk zijn best heeft gedaan. Ik was mijn leven lang een ijveraar voor mijn kerk, maar ik was het niet om eigen eer of voordeel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000427.wav|en met de gedachte daaraan zullen ze wel zijn gaan slapen. Iedereen immers sliep er mede in en stond er mede op? Men had geene andere gedachte meer|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001914.wav|Het kind - haàr kind wel, maar het kind toch van hèm ook: zijn kind, zijn zoon, opgroeiende en al zoo spoedig de kleine bemiddelaar, en de reden ook, dat zij samen bleven|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001407.wav|Je moet weten, dat het door het ijzer komt, dat de menschen hier in het berenland kunnen leven, en je kunt wel begrijpen, dat ik die fabriek hier weg wil hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000538.wav|Mama Ottilie zat voor zich te kijken, als een terecht gewezen kind. Zij waren alleen in het compartiment, en zij zeide, liefkoozend: - Boy, lieve boy, praat zoo niet tegen je moeder|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_001311.wav|als de komedie voorbij is. — Ikvrees, zeide de geestelijke,, zijn hoofd schuddende, dat gij onverbeterlijk zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000629.wav|al zijn gedachten en gevoelens in zijn binnenste op te sluiten, ten einde zijn vrouw niet op te winden, maar haar gerust te stellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000889.wav|eene naar den oudkant bepaald, waartoe zich ieder gereedelijk vinden liet, behalve vader, welke meer en meer naar nkhuizen en naar zijn kantoor verlangende|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003742.wav|en hij heeft mij voor een paar weken gemerkt; maar ik zal hem een merk geven, dat hij tot aan zijn graf zal meedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004642.wav|Vijg's linker weerde zich duchtig gedurende het overige gedeelte van den strijd. Cuff viel iederen keer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001471.wav|Hij begon in te zien, dat er nu geen reden meer was, waarom Marius zou terugkomen; dat zoo hij had willen terugkeeren, hij dit reeds gedaan zou hebben; dat hij van die hoop moest afzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000977.wav|om er tot uwe interne indignatie bij te lezen dat er weder een nieuwe soort van patent razoors, patent stroppen, patent zeepen is uitgevonden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001043.wav|bevestigde niets, zelfs geen mirakelen, loochende niets, zelfs geen spoken, doorbladerde de collectie van den Moniteur, en dacht na|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000445.wav|en over heel dit krieken dauwde eene Louis Couperus, De stille kracht frischheid, als een sprenkelbad, dat in sprenkeldruppels ijl opfonteinde uit dien gedrenkten grond en terugparelde in de kinderlijke zachtheid van de allereerste zonnestralen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_004066.wav|Ik zal mij zoo diep vernederen, om een gesprek met hem te voeren, antwoordde de Draaier. Hebt gij overigens iets te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_000771.wav|moest voorkomen aan iedereen, die niet wist, dat hij gedurende dit geheele tooneel met zijn oog voor het sleutelgat had gestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000922.wav|Wanneer een ontzaggelijke kracht zich ontwikkelt om in een ontzaggelijke zwakheid onder te gaan, trekt dit de aandacht des menschen. Daardoor worden in de zeehavens de|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001513.wav|muzeum voor zijn droomenden geest. Als kind, als jongen had hij reeds in zich die passie voor antiquiteit voelen ontwikkelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002013.wav|maar in de deur keerde hij zich om, vragende: Hebt gij ook nog iets anders te zeggen? Nu was het tijd of nooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004765.wav|Tegen u? Is het edelmoedig en eervol, het plan te vormen van langzamerhand uw invloed te gebruiken om hen ten gunste van een aanzoek te stemmen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000010.wav|Eensklaps kwamen er twee paarden aanrijden om gedrenkt te worden; een boerenjongen reed op het eene; hij had al zijn kleeren uitgetrokken behalve zijn grooten, breeden, stroohoed|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_005110.wav|Gij! zeide de Jonkvrouw, hem eenigszins verwonderd aanziende: welnu! vervolgde zij glimlachende: wijs mij eens te|2450|neutral
+wavs/train_496_2211_000142.wav|het was niet akelig om de doode aan te staren, het was immers de lieve, goedhartige grootmoeder. En het gezangboek werd onder haar hoofd neergelegd|496|neutral
+wavs/train_2450_8749_001051.wav|Blijft mijnheer van nacht? soupeert mijnheer? Hij schudde ontkennend met het hoofd. De stalknecht zegt, dat het paard van mijnheer erg vermoeid is|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000856.wav|De Natuur en madame Dor hadden samengespannen om de belangen van Vendaie te bevorderen. De beste der vrouwen sliep|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000171.wav|Verstooten en verjaagd door den vorst, die mij aanvankelijk zoo veel genegenheid had toegedragen, door ieder verlaten en niet wetende, wat er van mij moest worden, ging ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001998.wav|Eindelijk, tegenover de deur en tusschen de kruisramen, zag men nogmaals het afbeeldsel herhaald des grijzaarts, van wien wy reeds gewaagden, doch hier iets minder dan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001175.wav|om er eene advertentie in te zetten, die er ook den volgenden dag in gezet werd vier en twintig uur nadat hfl teruggevonden was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000654.wav|maar die koude, zachte aanraking herinnerde hem zijn droom van den vorigen nacht, en deed tevens de tafereelen van vroegere|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007540.wav|Hij schreeuwt dit zoo hard, dat Bagnet zijn kameraad bij de schouders vat, en hem, eer hij van zijne verbazing kan bekomen, buiten de deur heeft geduwd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000455.wav|wees hem met de hand de eereplaats die hij zou innemen, en zette zich dan tegelijk met hem: een zeer bijzondere hoffelijkheid, die zij hem tot dusver nog niet bewezen had|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000430.wav|Zoodra het begint te vriezen, bevestigen zij namelijk palen tot op zekeren afstand der kust in het water, en als zich om die palen ijs vormt, slaan zij dit stuk|5809|neutral
+wavs/train_2450_10026_001082.wav|En ware dat nog het ergste gevaar, dat my kon overkomen,' vervolgde Pomard: 'maar hy liet my gekneveld naar Frankrijk vervoeren om daar misschien voor mijn leven tusschen de vier muren der Bastille geplakt te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000231.wav|Daar heeft het de Heer VAN WIERINGEN openlijk verteld. ik zuig zulke dingen niet uit mijn' duim. Als je 'er verhaal van hebben wilt, kunt gij het daar gaan halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003448.wav|UEds. geëerde Missive is bij groot geluk niet in handen van Mevrouw de Douairière van FALCKESTEIN, maar in de mijne gekomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7420_000148.wav|Wat mij de tonge toen in kluistren toomde! Gij bloosdet reeds, en ik, helaas, ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005344.wav|en hield hem de geheele schanddaad voor oogen, welke door dit alles zonneklaar bewezen was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001204.wav|Helsche verzoeker! riep nu op eens Juliaan, met een kreet zoo schel en scherp, dat de boeren-voerman het hoofd naar hem omwendde; 'het geldt Maurits, het geldt den prins|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_008093.wav|tusschen een wacht van onderwijzers driemaal op een dag naar de kerk was gebrachtj zedelijk geboeid aan een anderen jongen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002712.wav|En ik u, grootpapa! Maar wat is er? Gij ziet er zoo triomfantelijk uit, en dat midden in die deftige akten! De erfenis van tante Roselaer is toch niet gekomen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001830.wav|Twee wanden van het hok waren zonder opening hoegenaamd; in den achterwand bevond zich alleen de kleine deur, waardoor men binnenkwam; was in plaats daarvan eene schuif aangebracht, de kamer zou niet van een beestenhok te onderscheiden geweest zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001994.wav|Wij namen plaats, en ik vond nu voor het eerst gelegenheid, om de Juffer, die tot mijn reisgenoote voor den volgenden morgen bestemd was, eenigszins nauwkeuriger op te nemen, dan het flauwe daglicht mij bij onze eerste kennismaking vergund had te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001306.wav|En dan ergerde hem zijne eigen lichte verlegenheid, zijne valsche schaamte, omdat hij weêr zoû gaan schrijven, nadat hij nog dien middag verklaard had: nooit meer, nooit meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002589.wav|zijn Haar ongetwijfeld te zwaar geweest. Nu onlangs is Zijne Hoogheid verloofd geworden; dit kan Haar emotie gegeven hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002598.wav|Dat is toch. Maar Goudoogje stootte haar hard aan, en ze zweeg. De twee slechte zusters hadden veel om over te praten dien heelen morgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007208.wav|oude kamer boven, met het groote woldamasten bed, en het schunnige karpet, iets vuiler geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002055.wav|In den troep liep het gerucht dat hij een oud lid der conventie, een voormalig koningsmoorder was. De troep was de straat|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004726.wav|Lewin hoorde zwijgend toe, toen zag hij onderzoekend in haar bleek, bedeesd gelaat en greep zich plotseling naar het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001054.wav|Therese keek bijna verwonderd op toen zij haar zag. Zijt gij het! Ik moet de anderen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003271.wav|en in dezen tijd van het jaar zou ook bezwaarlijk eenige zaak mijne tegenwoordigheid bij hem noodzakelijk kunnen maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001870.wav|Welnu, zei Parsons, en keerde zich om om naar huis te gaan, als gij weer een meisje vraagt, doe het dan duidelijk en bederf uw kans niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002642.wav|en Nancy maakte zich gereed om den jood te vergezellen, terwijl de Draaier en sinjeur Bates het eten in eene kast zetten|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000714.wav|Maar dan slaap ik uit', jammerde ik half. 'Ja, dat heb je wèl noodig', vond Pa. 'En hoe kan ik nu aan Net schrijven, als u er toevallig zin in hebt Pa|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001845.wav|Gedurende het eerste gedeelte der reis hield hij zich doodbedaard, en waarlijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000809.wav|en de stoet, die Graaf MAURITS vergezelde, bood in een klein begrip voor dezelfde beschouwing stof aan. Naast den Graaf reed een der bekwaamste officieren van zijn' tijd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005905.wav|maar dadelijk viel de vorstin haar gedachte vervolgend hem in de rede: Zij heeft gedaan wat zoovelen doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011544.wav|Dit stuk vuil, van den waterkant opgeraapt, om voor een uurtje tot iets groots te worden gemaakt en dan weer te worden weggeworpen waar het vandaan kwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000274.wav|Zoo verliepen er weken en Frank dacht er niet aan moeite te doen bij zijne invloedrijke kennissen om Bertie aan eene betrekking te helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001089.wav|bij deze laatste gelegenheid wil ik althans niet gekweld worden door de nagedachte, dat ik mijne gelegenheid verloren liet gaan. De heer Eugène|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000331.wav|Hij stapte naar voren, nam zijn jas op, legde de hand op zijn revolver en draaide zich om naar de deur. Ik nam een stoel, maar Holmes schudde het hoofd en ik liet den stoel weer los|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000909.wav|en geruimen tijd kon hij het kleine roodgele gezichtje beschouwen. Maar, hoe meer de tijd verliep|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010213.wav|steekt op eens de oogen op en herinnert zich alles. Een echte vagebond van een hond, aan gemeen gezelschap|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000704.wav|Is waar, rijk ben ik niet; maar ik ben thans deelgenoot eener bloeiende firma en hoop weldra in staat te zijn, eene vrouw, wel niet op een weelderigen, maar toch op een ordentelijken voet te kunnen onderhouden|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_005445.wav|Moet ik zeggen dat Uwe Genade hem ontvangen zal?' vroeg Josine. 'Wel zeker, kind! maar laat even wachten, ik ben nog niet gekleed; ik kan mij toch niet vertoonen zooàls ik er nu uitzie|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_004003.wav|Zij zou dien avond, behalve met Freddy, ook met haar beide zoons naar het bal bij de Eekhofs gaan, terwijl mevrouw Van Rijssel thuis bleef, als een stille, melancholieke jonge vrouw, wier glimlach uitgewischt scheen op haar wasbleek gelaat en die nog slechts leefde voor haar kinderen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_000513.wav|Als men had kunnen weten, hoeveel moeite het hem gekost had om die verachte en mishandelde bloemen bijeen te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002860.wav|Stilte in de doodkist. Fauchelevent kon niet ademen, zoo beefde hij; hij nam beitel en hamer en opende het deksel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001101.wav|De grond dreunt onder de hoefslagen der strijdrossen, de lucht davert van het gekletter der wapenrustingen en van het geroep der strijdenden, en opgetogen en meêgesleept door het schoone schouwspel, barst het volk in een donderend gejuich los|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000414.wav|Indien zij evenwel juist bezig ware de hand aan zich-zelve te slaan. Dat denkbeeld deed hem weer achteruitspringen om de deur intetrappen, toen zij langzaam|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004004.wav|Een dronken man, die in huis wil dringen, is genoeg om zulk eene onnoozele vrouw een schrik op het lijf te jagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002196.wav|Ik ben op dit oogenblik in zeer slechte termen met den baron de Ghiselles, en er is niemand dan gij, die dat zal konnen bemiddelen.' 'Hoe kunt gij zoo iets zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007051.wav|dat ik tamelijk wel bedreven was in al die kunsten, welken den man van de wereld van een boerenlummel onderscheiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000404.wav|neem dit wel in acht. Indien gij aan eene onbetamelijke nieuwsgierigheid toegeeft, zult gij u een groot ongeluk op den hals halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001070.wav|een stevigen bitter nemen, of, als zij afschaffers zijn, eenige glazen port of madera. Probatum est|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004625.wav|en als het niet uit vrees voor haar zuster was geweest, dan zou zij het op haar zenuwen gekregen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008045.wav|zoo, dat het meest ongevoelige hart wel verteederd moest worden. O, Sir Pitt, lieve Sir Pitt, denk niet, dat ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000838.wav|Dat plachten wij te doen, moet ik u zeggen door middei van kleine ruw gekneede brokjes gewone|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000781.wav|Wat zijn er dan nog voor bezwaren? vroeg Lewin. Och, dat is een lange en vervelende geschiedenis|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004389.wav|ook nog een aanvallig wichtjen gekregen hebt, gy wel geheel en al aan uw huis zult gekluisterd worden, en wy, vrij-gezellen, minder kans dan ooit zullen hebben, u in de herberg te ontmoeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000577.wav|en de heer Van der Hoogen was er zelf heengegaan om haar te ontvangen; ja, hij was zelfs eenigszins martelaar van die gedienstigheid geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006531.wav|op zijn gelaat maakte echter op Stipan Arkadiewitsch een diepen indruk. Ik was voornemens met je over mijn zuster|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002740.wav|Aan een stuk van de traliën des schoorsteens, welke zij verbroken hadden, bonden zij het eind van het touw, dat Brujon in zijn cachot gevlochten had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006319.wav|dan er mede praalde, en daarom in zijne brieven zelden melding had gemaakt van zijne vrienden onder de dorpelingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003211.wav|Emma Haredale, wier aandoeningen zich doorgaans op eene minder onstuimige wijze vertoonden dan die van Dolly, was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002732.wav|Aylva gaf geen antwoord: maar de beweging zijner handen en van zijn hoofd gaf te kennen, dat hij stemde in haar voorstel. Door Madzy, den trouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004563.wav|Mylord zelf bood zich aan haar te geleiden, en ik moest meê! Ik moest overhaast, al was het niet onvoorbereid, mijne intrede doen in dien kring vreemden en aanzienlijken|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002341.wav|een conflict tusschen u beiden? Zijn er al niet genoeg donkere wolken aan den horizon, al behoeven wij juist niet in ieder wenkbrauwfronsen van den Franschen Caesar eene bedreiging te zien voor den Europeeschen vrede|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000617.wav|of hij ging zoo lang als hij was op den grond liggen, en broertje boven op hem, en ik natuurlijk ook, maar om broer|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000354.wav|Dat is-ie, die beste kerel, riep Laurie hartelijk, toen Meta met een kleur eindigde. Net iets voor Grootvader, om, zonder het Brooke te laten merken, dat alles van hem uit te visschen, om het dan aan anderen te vertellen, zoodat ze van hem gaan houden|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002243.wav|Als er visites komen, heeft de juffrouw zeker belet?' vroeg George naar Eckbert heenziende, of hij van hem het consigne wachtte; maar deze verwaardigde zich niet hem die voldoening te geven|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004909.wav|reeds had de jeugdige held zich een waardig zoon van zijn vader getoond, en de partijschap, die later de natie zoo smartelijk zou verdeelen, en veler hart van hem vervreemden, had nog geen reden van bestaan|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_001454.wav|doch die zij het haar plicht zou achten aan te wakkeren en te verlevendigen. Na een half uurtje kwam haar moeder terug, en hoewel haar oogen beschreid waren, keek zij toch niet bedrukt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_000458.wav|Pieter Van Wezel knikte met eene kleine beweging van het hoofd toestemmend en bromde: Dat heb ik al zoo lang geleden gezegd en niemand gelooft mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007463.wav|Hoewel haar gezicht volkomen bedaard bleef, bleek het toch duidelijk, dat zij verrast was, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000116.wav|Zij sloot zich op; zij zag hare kinderen niet veel; aan hare kennissen zeide zij, dàt zij ziek was. Voor bezoeken gaf zij belet|2450|neutral
+wavs/train_5809_5116_000027.wav|Pogingen om u, studerende Jongheid, dichterlyke en altyd beminnelyke jeugd en jongelingschap van Vlaenderen, tot gelykdanige, ja treffender krachtinspanning aen te sperken en te bewegen|5809|neutral
+wavs/train_2450_7371_007099.wav|Ik zeg u, dat ik niet rijk ben, herhaalde de heer Boffin, en ik wil het niet dulden. Gij zijt niet rijk, mijnheer ? herhaalde de secretaris, zijne woorden wegende|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003330.wav|dat alles met roet was bedekt. Wij reden vrij snel door breede straten, dan door enge straten, dan weder door breede straten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001707.wav|weer naar huis zenden. Er was geen denken aan om mij langer te houden. Ik geloof dat ik mij ziek zou gekniesd hebben om mijn broertje|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000931.wav|Van Aardenburg kon niet met zooveel gastronomisch genot spreken van een geslaagden vol au vent, als de oude Rivière van die spijkerharde kinderknietjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000918.wav|Inderdaad, het was Walger, die, na zijn vrouw, gelijk wij vroeger verhaalden, te hebben mishandeld, zijn hut had verlaten in den waan dat zij dood was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000133.wav|Neen, Eenoog, dien man schiet ik niet dood. Dien man heb ik eens ontmoet, en toen heeft hij mij vertrouwd, niettegenstaande ik hem bedroog|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000906.wav|Wee den herderen, die de schapen mijner weide ombrengen en verstrooien! spreekt de Heere.' 'Wee den nietigen herder, den verlater der kudde!' Ach, de woorden des Heeren uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_3478_000152.wav|aanstaanden Maandag, is mijn plan uitgevoerd en zal de professor zich met de voornaamste leden van zijn bende in handen der politie bevinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002399.wav|te noemen en te zeggen, dat zij zich gingen inrichten in een huis, dat men den weidschen naam van palazzo gaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_002072.wav|Ik deelde hem nu al het gebeurde mede, en beleed, dat ik liever voor een' dief had willen doorgaan, dan het treurspel, dat ten mijnent was voorgevallen, aan het daglicht brengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001300.wav|niet langer dan een jaar zult vertoeven. Die monarch zal, gelijk ik durf hopen, er niet tegen hebben, indien de zaak zoo geschikt wordt, dat wij om het andere jaar|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_002740.wav|De Klauwaards kon men aan de uitdrukking dezer aandoening herkennen: hun hoofden hingen gebogen en de diepste droefheid schetste zich op hun gelaat, nochtans dachten zij niet dat hun iets meer dan de afeising van de witte penning en een sterkere verdrukking zou geschieden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001253.wav|had ten slot een liedje, dat hij door een wel geestig maar eenigzins weelderig vernuft had laten maken. ij sommige deelen schudde het hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007518.wav|en ik ben schuldiger dan hij. Wanneer gij volwassen zijt, zult gij dat alles inzien. Er is niemand, die beter is dan gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000425.wav|dat gij zeer voorzigtig zult moeten zijn, dat gij u in geene te naauwe betrekkingen met hem laat inwikkelen, hetwelk nu zeer ligt uw geval zou kunnen worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_002356.wav|zij rustte niet eer beiden beloofd hadden te zullen gaan, en begon aanstonds met haar gewone opgewektheid, een menigte voordeelen op te sommen, die uit deze scheiding voor hen allen zouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001767.wav|Zulk een korten, koelen brief. Maar mijn hemel, de post zou vertrekken, ik moest kort schrijven of geheel niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000466.wav|Ik schrijf dan ook daaraan de pogingen toe, door hem aangewend om u op het feest te doen verschijnen. Ik zal mij op geen zijner feesten meer vertoonen, zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_004388.wav|durf.' d'Estrades drukte op heusche wijze zijn bereidwilligheid uit om van het beleefde aanbod gebruik te maken, en de drie Heeren, zich van de vensterbank verwijderende, wandelden langzaam, en|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002108.wav|De heer Van Nagel liet wel wat lang wachten, maar toen hij binnentrad was hij ook geheel gekleed. Hij heette mij terstond te gaan zitten|496|neutral
+wavs/train_2450_3168_000415.wav|en met een listigheid die zelfs de slimme tante niet doorzag, slaagde zij er bijna altijd in hem de geliefkoosde gerechten te brengen en zijn grieven uit den weg te ruimen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000383.wav|Ik wist, dat het openen van brandkasten een kolfje naar zijn hand was en ik begreep de vreugde, welke hij ondervond, nu hij zich tegenover het groene monster bevond, de draak, die in zijn klauwen de reputatie van vele schoone dames|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_004549.wav|Alleen gaven de honden nu en dan, door aan te slaan, blijk, dat zij onzen snellen rit hoorden en zij vervolgden ons nog lang met hun geblaf|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000718.wav|n het geheel niet! n het geheel niet! aar ik zal u niet lastig vallen met eene optelling van eenige der onaangenaamheden, die mij bejegend zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000953.wav|Schier niemand kent deze zonderlinge plaatsen. De Campagne van Rome is een idée; het rechtsgebied van Parijs is een andere idée|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000202.wav|Zij hield van dat leven en, van heel jong meisje, was het om haar geweest als een glans. Ook papa ademde in dat element van grootheid: een man van groote staatkundige bekwaamheid - als zij meende|1724|neutral
+wavs/train_2450_3168_000442.wav|maar altijd was mijnheer uit geweest of had de portier geen kans gezien hem het kaartje te geven zonder dat mevrouw er iets van bemerkte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004654.wav|Uwe scherts is al zoo venijnig als uw dolk,' gaf Mabelia ten antwoord. 'Mij dunkt, die scherts gaat te grof,' zeî moei Baerte, 'voor aardigheid is dit alles te brusk en te bits; wat zegt gij er toe, Antony|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_002409.wav|enkreeg toen van Bullfinch order, om ons dadelijk een knecht te zenden, daar wij een dinertje wilden bestellen, dat binnen een uur gereed moest wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_006006.wav|en deze had hem verteld, dat ik na den dood van Vitalis opgenomen was bij zekeren tuinman|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000536.wav|getuige was van een, in haar oogen aandoenlijk tooneeltje. Zij behoorde al een week of drie, in gezelschap van een bevriende familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003074.wav|Bravo i schreeuwde het gezelschap van den meesterknecht; maar het baatte niet, en mejuffer Martin verliet het orchest metveel minder staatsie dan zij er was opgekomen|2450|neutral
+wavs/train_10587_9412_000191.wav|Ook in den grooten nood verliet de trouwe vos hem niet, hij sprong naar beneden en beknorde hem, dat hij zijn raad had vergeten. Maar ik kan het toch niet laten, zei hij, en ik zal je weêr aan het daglicht brengen|10587|neutral
+wavs/train_1724_2649_001277.wav|De wapens werden bij de hand gelegd en men maakte afspraak voor het wachthouden. De gids zou de eerste vier uur, tot de maan opkwam, voor zijne rekening nemen; dan zou Willem gedurende evenveel uren waken, en ten laatste|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000723.wav|en zou op den Olymp nederhurken, wentelt zich op een mesthoop en komt er uit met sterren overdekt. De straatjongen van Parijs is een kleine|2450|neutral
+wavs/train_2450_5518_000656.wav|geloof ik dat er een eigenaardigheid verbonden is aan het verzekeren van iemands leven|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000817.wav|Het leek wel of hij gestorven was en door de wolken zweefde, of Hedwig zijn ziel met groote smarten uit zijn lichaam losmaakte en tot zich trok, hoog, waar zij zich neerboog van hemelrand|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_004646.wav|ik ben werkelijk bang, dat haar neus eerder te kort dan te lang was en haar wangen veel te rond en te rood voor een heldin|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000772.wav|De ongelukkige Venus drukt hem hoofdschuddend de hand, en op zijn stoel neervallende, gaat hij voort met zich thee in te schenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000824.wav|dat er al veertien dagen lang gelegenheid bestaan had om het papieren geld tegen klinkende munt in te wisselen, stoof Pieter op en riep: Inwisselen voor valsch geld? Nooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003926.wav|Natuurlijk sprak ik haar over mijne teleurstelling en de verijdeling van mijne vurigste hoop. Eigenlijk was dit wel het voornaamste waarover ik schreef|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006741.wav|zag hij een schipper onder de groene heg op het jaagpad liggen aan de overzijde der sluis. Het water rees meer en meer, naarmate de sluis het|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006117.wav|en hoorde voortdurend den gelijkmatigen hoefslag en het korte, krachtige snuiven uit de neusgaten van Gladiator|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000321.wav|Nogmaals trok mevrouw Lammie hare wenkbrauwen op, om kaar echtgenoot om onderricht te vragen. H antwoordde met een lichten hoofdknik. Probeer hen nog maar eens|2450|neutral
+wavs/train_2450_12867_000412.wav|en voelde zijn handen nat van bloed. Hijgend en overstroomd van zweet bereikte hij den zoom van het bosch. De vallei lag voor hem. De plas schitterde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000473.wav|Die Vorstelijke hooghartigheid mocht koren op den molen der Ridders en Edellieden zijn, de Zwitsersche vrijboeren en burgers waren er minder mede ingenomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000580.wav|gij toch mede? vroeg hij, zijn ongenoegen onder deze onverschillige vraag verbergende. De schipper heeft melk noodig, zeide Zweder: en ik ga die te Stavoren halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000933.wav|want het was door en door heet geworden; op hetezelfde oogenblik trad het voorwerp zijner loftuitingen de kamer binsnen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_002362.wav|het baatte niet voor de verlokking; die was na weinig tijds weer even sterk, en het gevaar werd grooter na elken terugval, omdat de gewoonte machtiger wordt en het vermogen van den wil verzwakt na elk toegeven|1666|neutral
+wavs/train_1724_1601_000622.wav|Mijn oom wacht mij: wij eten vroeg, en na den middag weder naar buiten te rijden: ik durf niet vertoeven. Rijdt gij naar huis, Jetje? vroeg mijn zuster, opstaande, met de houding van iemand, die een besluit neemt|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_004640.wav|en werd toen nog zooveel meer wat hij vroeger placht te zijn, dat ik mij nog meer verheugde in staat te zijn geweest om zijne spijt te verzachten|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001531.wav|Het was waar, en zij zeide het met oprechtheid, en de oprechte klank klonk helder door in de moederlijke stem van zijn kind. - Maar u moest niet altijd zoo werken. - Maar ik werk niet veel|1666|neutral
+wavs/train_2450_10876_001547.wav|die geene gelegenheid had, om dezen stroom van woorden te stuiten, deed alles wat zij kon, om hem te beduiden, dat hij, daar zijne stem al hooger en hooger klom|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000003.wav|Och, vergeet gij het!' sprak ik op smeekenden toon. 'Vergeten! gij hebt goed spreken, Regina; vergeten valt niet licht|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000053.wav|Huiden, huiden! Wie wil er huiden koopen? riep hij door de straten. Alle schoenmakers en leerlooiers kwamen aanloopen en vroegen, wat hij er voor moest hebben|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000252.wav|Wat wij hier zeggen vermindert de hartsbeklemming, die men telkens gevoelt als men een dier kinderen ontmoet, welke men als gebroken familiebanden ziet fladderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004740.wav|Hij sprong op en ging in de vrije lucht. De gedaante was achter hem. Hij trad opnieuw de schuur binnen en legde zich nogmaals neder|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002248.wav|wist niet, dat, wanneer hij de ouderlijke woning ter sprake bragt, hij als ware het aan JOSEPH een vervolg op zijne smartelijke overdenkingen aanbood. Nevens EDUARD kwam hem dan zijne zuster voor den geest|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003683.wav|en had zy haar eenvoudig nachtgewaad aangetogen. Zy nam nu een der beide handblakers op, die het vertrek verlichtten, en trok met Stijntjen naar boven, doch zonder zelfs één woord tegen Buat te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006041.wav|Maar het oude hais. Worden daar den Gouden Vuilnisman seene lagen gelegd? Zijn er geene haaien in de wateren van de Laan|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005404.wav|Dit gezegde deed Nelly vooral niet langzamer heengaan. Quilp keek haar met een glurenden blik na|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002223.wav|de omhelzing van hunne armen viel plotseling, zij stonden in éene beweging op, zij zagen hem aankomen, hem klaarblijkelijk niet dadelijk herkennende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005690.wav|Het duurde niet lang, of Joe Willet en Dolly Varden werden man en vrouw, en openden de|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003319.wav|die op het geroep het blonde hoofdje had omgewend, en zoodra zij de aankomenden herkende, met neergeslagen oogen en bloedroode wangen, als op haar plaats genageld bleef staan, gelijk iemand, die op een schuldige daad wordt betrapt: en|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000317.wav|Laat ons nu in de boot stappen! zei de fee; dan zullen wij eenige ververschingen op het water gebruiken! De boot schommelt en komt niet van haar plaats af; maar al de landen der wereld glijden onze oogen voorbij|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006550.wav|Zij is ijverzuchtig en haat mij. En zij veracht mij nog bovendien. In haar oogen ben ik een immoreele vrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010365.wav|Waar het gedrang het dichtst is, waar de lichten het helderst schijnen, waar al de zin nen op het fijnst en keurigst worden gestreeld|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_002877.wav|Die zeggend, drukte Pickwick Arabella de hand, en verzocht haar, haar oogen af te drogen, en haar man niet te bedroeven, waarop Arabella|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002670.wav|Regina miste haar gewoon succes. Onder de vrijheid van het masker werd haar zelfs menige aardigheid gezegd, die meer eene hatelijkheid was dan een compliment. Zij onderging allerlei pijnlijke indrukken|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_000146.wav|Zij maakte eene beweging van schrik bij den hartstochtelijken klank dier laatste woorden en bij het hartstochtelijke gebaar zijner handen, waarmede hij die woorden vergezeld deed gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002564.wav|En zoo is het leven der heerschers: de keizer was vermoord, eenvoudig doodgeschoten, en de opperceremoniemeester had het druk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010047.wav|dat met dat doel geopend en weder gesloten werd. Zie toe welke onbeschoftheden gij u in de tegenwoordigheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001311.wav|Ik heb mijn paspoort gekregen, en zoo ik niet zorg binnen vierentwintig uren het gebied der Staten ontruimd te hebben, ben ik er niet meer veilig! Er bestaan oude grieven tegen mij; de Schout van Delft is mijn vriend niet, ik behoef u niets meer te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_001295.wav|eene eeuwigheid van rustig rijk leven naast Frank, in wien hij weêr de oude vriendschap voelde herleven, bijna opvlammend tot eene ziekelijke passie|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000631.wav|Ik, haar zoon, was de vreugd en de trots van haar gemaal, en het had maar aan mij gestaan om het altijd te blijven, en haar al de grieven te sparen, die zij later moest ondergaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_10876_001339.wav|en BUISMAN zijn MAARTJE Moeder van eene Dochter, die zij bij den doop den naam van HILLEGONDA gaven. Schoon zich altijd Vader|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000176.wav|Het doellooze opstaan werd me weer tot een marteling. De lange morgens lag ik uit op een canapé, turend in een boek, van waar gelijk voorheen mijn aandacht afdwaalde naar onbereikbare|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_002791.wav|Ik vertelde hem, dat ik den volgenden morgen mijn tante, die hem zoo'n schrik had aangejaagd, ging opzoeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000580.wav|Dan ga je huizen met me kijken, en dan doe je net, of je alles even mooi en schitterend vindt, en dan doe je, of niets haast goed genoeg voor me is, en dan zeg je, zooals gisteravond bij je zuster, dat een bovenhuis ook erg genoegelijk kan zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001826.wav|Kom, kom,' zeî vader BLOMMESTEYN, want zij stonden nog alle rondom den vijver. 'Laten wij in huis gaan, ik ben nooit van mijn leven zoo ontroerd geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000354.wav|De regen valt steeds, des nachts en over dag, drop voor drop, op het breede steenen terras, de|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000003.wav|moet gjj maar niet beginnen met er niet van te willen eten en bg droog brood te blrjven! Indien ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001003.wav|Waar ligt nu' vroeg MAURITS gedachtig aan zijne twee Zwitsersche reisgenooten, die hem gezegd hadden, in eene hut nabij de kapel van TELL te wonen, 'waar ligt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007902.wav|Arme stakker! zeide Amelia. En als zij geen vrienden krijgt, denkt zij het te zullen besterven , ging Jos verder met diepe, trillende stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004343.wav|en die met zijn vertrek in verband schijnt te staan? Ik zie aan uw roodworden, dat gij er van weet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001506.wav|Ik laat het mij niet langer! Jij, je hebt me geslagen, demon, duivelin! Hij, hij dreigt me met een slag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000567.wav|Verbaasd wendde zij zich tot hem, en riep: Eponine! Hoe weet ge dat ik Eponine heet? Beloof mij wat ik u vraag|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000640.wav|Zij was altijd zoo zacht voor kinderen. Zij waren altijd gehoorzaam voor haar, al waren zij nog zoo wild|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001372.wav|Onder hen, die daar lagen, heerschte groot geduld, groot vertrouwen op de boeken die zij onder hunne kussens hadden, grootgeloofin God|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003948.wav|Maar ik wel,' zeide de onbekende. 'Ik vertrouw nooit iemand, dan dengene, wien ik door de omstandigheid genoodzaakt ben dat vertrouwen te moeten schenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001900.wav|Noch ik,' zeide Klaptas: 'gy kunt er op aan, zoo die groote lui zich stil houden, dan is het om dat zy weten, dat er maatregelen genomen zijn, die de voortzetting van het plan beletten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004359.wav|Ja, dat zou altijd wel wat helpen, zei de koe. De jongen deed, zooals hij gezegd had, en toen de koe met een gevulde krib voor zich stond, meende hij eindelijk te kunnen slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002752.wav|zich bezorgd had gemaakt, en welke de lezer zich herinnert. De kinderen der echtgenooten Thénardier, ten huize van Magnon, vermeende kinderen van den heer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_001417.wav|stralende, en ken; of zijn meester moest het met eigene handen doen, hetgeen nog waarschijnlijker is|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001172.wav|Zij gingen een weinig het kreupelhout in, waar Fulco zijn paard aan een boomtak bond. Toen namen zij onder een breeden eik op het mos plaats. Je weet, Peer, begon Fulco, dat mijn Heer dezen nacht gevangen genomen is|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_005115.wav|Antony ook, die met heimelijk misnoegen naar het onderhoud luisterde, waarvan hij uitgesloten was, en die Mabelia met bespiedende blikken gadesloeg, was zonderling getroffen over hare heftigheid|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_000448.wav|Achter de eike- en beukedreven, die den lusthof omringen, rijst een uitgestrekt dennewoud, en hooger op wordt ook hier de lijst der schilderij gevormd door de blaauwe bergen der Veluwe|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_005175.wav|Ah! zei de graaf, zijn zakboekje weer te voorschijn halend. Die woorden zijn mooi om een hoofdstuk mee te beginnen. Hoofdstuk zeven en veertig. Politiek|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_000279.wav|Langzaam gingen zij door de zaal heen. - Ik heb u iets belangrijks te zeggen, fluisterde hij in een stem van|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004894.wav|want gij zijt mijn eenige troost en steun. Ik zou je nu voor alles in de wereld niet willen missen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000965.wav|Daartoe nam hij, reeds daags na de begrafenis, de gelegenheid waar, toen het ontbijt was afgeloopen, wanneer zijne zonen, elk! aan bunne afzonderlijke bezigheid zich begeven hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000649.wav|De derde ruiter, die zich soms met een grappig gezicht het stof van de lippen blaast, is, zooals we reeds opmerkten, een dienstman. Zijn naam is eenvoudig Fulco, en zijne kameraden noemen hem nog al eens Fulco den|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000511.wav|Beheerscher des aardrijks, gij weet hoe lang wij reeds uit alle macht arbeidden om het werk te volbrengen, dat gij ons hadt opgedragen. Het was al heel ver gevorderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000829.wav|Zoodra was echter zijn vader niet verdwenen, of zijn tranen hielden op te stroomen en hij waagde het wel degelijk zich te verroeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003126.wav|en gingen groot en geweldig door de straten van Karlskrona, tot ze aan een houten poort kwamen, aan den ingang van de werf. Daarbuiten liep een van de marinematrozen op wacht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000155.wav|Op Anna's stem verscheen de Engelsche, die er elegant uitzag, maar een onaangenaam gelaat had en begon zich te verontschuldigen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000712.wav|Dat is waar, en zelfs behoort er moed toe om zich heen te zetten over zekere anecdotes, die omtrent haar circulairen. Maar ik verzeker u dat het verfoeielijke leugens zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_000964.wav|Zeer welkom was hem echter de brief van zijnen vriend en leerling VAN DIJK, en de aanbeveling van denzelven, ten aanzien van LIJNSLAGER, was van eene gunstige uitwerking|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000412.wav|Wel, zeide deze, wanneer ikinmijnheer Grimaldi's plaats was geweest, dan had ik zeker gehandeld evenals hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001642.wav|Wat hij in zijn verblinding bij die eerste veelomvattende waardeering over het hoofd zag, behoeven wij, naar we meenen, niet aan te voeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000086.wav|En hij riep toen naar binnen door de deur. Vrouw, kom toch eens, daar is een vogel! kijk toch eens die vogel, hij kan zoo mooi zingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001066.wav|Mevrouw Dashwood had door haar man de plechtige belofte vernomen, hem door zijn zoon te haren behoeve gedaan, en welke zijn laatsten gedachten hier op aarde troost had geschonken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000814.wav|niets was te halen, dan wat hun beroep was, als zij dat hadden, van waar zy kwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001399.wav|met het vogelgetjilp er tusschen. In zijn wandelpas kwam als de cadèns der terzinen; hij voelde de rijke monotonie der|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000775.wav|Kalm daalde zij de rotsen weêr af, langzaam, tredje na tredje, op hare glinsterende, gouden hoeven. Zij stond nu|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000921.wav|Als ze van jou hield, was het wat anders. Voor jou zoû ik me terugtrekken. Als ze niet van je houdt, dan heb ik hoop voor mij|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000268.wav|Hij gaf mij mijn ontslag op staanden voet naar aanleiding van hetgeen een onbetrouwbare marskramer geliefde te vertellen. Maar ik ben blij, dat men te Liverpool van den jongen lord gehoord heeft en ik zal jullie helpen om het nieuws naar de Hall te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_003576.wav|en een verschrikkelflken vloek te mompelen. Geen rechtstreeksch antwoord ter wereld had half zoo krachtig kunnen wezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_010342.wav|dat zij het met de hand moest beschermen. Is zij oud geworden? vroeg Maggy. Het teere vrouwtje? Ja? Ik weet het niet, antwoordde Kleine Dorrit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008080.wav|Kitty liefde toedroeg, lachte fijntjes en zijn oogen glinsterden vergenoegd. Gij hebt mij met weinige woorden gevraagd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003467.wav|De blinden waren opgehaald, en Dennis en Tappertit hidden de wacht bij de portieren|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000454.wav|Ik heb met den beminnelijken leider der expeditie kennis gemaakt, den heer Luther Holden, die met behulp van drie adjuncten in alles voorziet en de reis tot in de kleinste bijzonderheden regelt|5809|neutral
+wavs/train_2450_4870_001084.wav|twee malen den kring rond. Daarna stak hij beide haaden in de hoogte en maakte een wanhopig gebaar|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_001779.wav|Moeder en Dochter, zegt hy, als hy u beide voor zynen geest haalt. Hy was aangedaan over de manier, waar mede gy haar, en zy u behandelde. Volg toch altoos haren raad: zy verdient dit vertrouwen|1666|neutral
+wavs/train_2450_8485_002192.wav|de zoon van den Held en schenen rijkdom en vrede alomme te heerschen, voor wie niet zagen waren den weemoed en omme sluipen de smart|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001752.wav|Mejufvrouw! hernam ik, buiten mij zelven van liefde en van blijdschap, gij zoudt mij niets aangenamers kunnen zeggen. Niemand kan u meer beminnen dan ik|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005697.wav|Ik dacht, dat hij bevooroordeeld was; maar ik had een man als hij te goed moeten kennen, om zulks te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000170.wav|Het licht achter den bezoeker was zoodanig aangebracht, dat het op dit hoofd viel, maar hem zelf in schaduw hulde. Dat licht was een zinnebeeld|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001480.wav|Als ze les geeft, dan wiegelt ze zoo fier met haar hoofd heen en weer en kijkt naar iedereen, behalve naar mij. En dan, als ik er heel geen erg in heb, krijg ik een beurt|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000454.wav|ij was doorgedrongen tot alle de deelen der angkunst.' eer minzaam dankte voor dit berigt, dat hij te onpartijdiger achtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007832.wav|zoo hoog dat hij zich gerust in het pistoolschieten had kunnen oefenen, zonder het den anderen bewoners lastig te maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000882.wav|Toen ik nog te Amsterdam alleen in mijn hôtelkamer zat, altijd moe en uitgeput, gejaagd en toch doelloos, met brandende wangen en stekende oogen, omnevelde hersenen en doffe pijnen in de rug|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_003132.wav|In de tusschenpoozen verscheen hij weder in de barricade. Maar niets dat een schot, een aanval of zelfs persoonlijke verdediging geleek, kwam van zijn handen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000273.wav|Voor elke tent was de grond tot aan het water door touwen, tusschen palen gespannen, afgeperkt; en de zoo gevormde lange en smalle 'claims' waren de werkplaatsen der gravers|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_001034.wav|En toch wilde ik nog altijd een van de hunne worden, leeren evenals zij gelukkig te zijn met een kalm, mijn gezondheid niet schadend, mijn denken niet verstompend leven|1724|neutral
+wavs/train_1724_3168_000053.wav|Toch had ik den moed niet het opzenden te verbieden. Ik ijsde van Marcellus Emants, Een drietal novellen het denkbeeld dat die brieven in verkeerde handen zouden komen, en zoodra ik de pen opnam om haar het verder schrijven te verbieden, viel mijn oog weer op het|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004105.wav|was oorzaak, dat hij altijd met zekere afdalende goedheid werd behandeld, als men hem namelijk niet op den kop zat|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000533.wav|De fantaisie is eene aangename afwisseling en ontspanning na lange en aanhoudende studie.' 'Ik studeer anders zoo lang en aanhoudend niet|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004287.wav|Of het den volgenden Zondag was, dat ik dien heer terugzag, of dat er een langere tijd verliep voor hij zich weer vertoonde, kan ik mij niet herinneren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000834.wav|Het waren drukke dagen bij de Van Naghels, vol emotie van allerlei aard. Over drie weken zoû Emilie trouwen en over veertien dagen wachtten Van Naghel en Bertha hun zoon Otto terug uit Indië, met zijn vrouwtje en hun beide kinderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000516.wav|Dat is in het belang van de menschheid. Ik zou haast zeggen, dat hier op Java de spreuk moest gelden: wie niet baggert, zal ook niet eten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000093.wav|Hij bekeek intusschen de vaas aan alle kanten, en schudde ze krachtig om te vernemen of hetgeen zij inhield ook geluid of klank gaf|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003494.wav|Ik doe u toch geen verdriet door zoo te spreken? Ik wensch niets liever, dan dat ik mij vergis in Eline, en als ik haar langer ken, nietwaar.? Zij aarzelde het ronduit te zeggen: zij hield niet van Eline|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_007880.wav|En luister! — Mijnheer Geoffrey heeft van die kamer zijn studeervertrek gemaakt, en zit daar altijd met zijn voet op die vlek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002705.wav|in zijne keel, en de sterke stroom sleepte hem mede. Nog worstelde hij, kwam weder boven, sloeg wild zijne oogen op|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000833.wav|De ingewikkeldste vraagstukken worden iemand duidelijk, als hij er over spreekt. O ja! antwoordde Anna|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000208.wav|Zie daar eens uit het venster. Dat plekje grond heb ik met mijne eigene handen nog zoo beplant|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002164.wav|tot eindelijk een man, die op den hoek van eene straat stond, den gunsteling des volks herkende en luid begon te roepen: Daar is Joe Grimaldi|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002378.wav|uist uit den smalenden toon, waarop gij van dien eer. spreekt, heb ik terstond meenen te moeten opmaken, dat hij u niet onverschillig is, dat gij althans meer aan hem denkt dan dienstig is voor uwe rust|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001961.wav|Verlegen zag Louise rond. Maar men lachte haar niet uit. Zij was nu eenmaal in dien kring een persona miserabilis, een diep ongelukkig en beklagenswaardig vrouwtje|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000765.wav|werd het schrijfkabinet, dat Marius als advocaat noodig had; als zijnde zoodanig kabinet door de orde voorgeschreven|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000525.wav|Alweer grijnst de zwarte koetsier, maar er is nog een gat, en aan den anderen kant van dat gat|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001376.wav|zij vielen deze revolutie in haar koningschap aan. Zij riepen haar toe: Revolutie, waarom deze koning? De factiën zijn blinden, die juist mikken|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001776.wav|dit bewijst, dat België niet voldoende werd geacht, iets van belang uit te voeren; en dat zij nu inconsequent zijn, is ook om des lieven vredes wil. Wie twijfelt aan de verdedigingskracht van uw land|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000177.wav|Hij graaide wat papieren bij een, schoof die in een portefeuille, doende of zij over zaken gesproken hadden, en zeide, dat zij komen zouden; zij volgden Ina dadelijk naar de zitkamer en er was begroeting tusschen oom Daan en die hem kwamen verwelkomen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_001057.wav|Tom Loker werd spoedig met behoedzaamheid op een veel zindelijker en zachter bed gelegd, dan waarin hij ooit gewoon was geweest te slapen|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000792.wav|zei ik. 'Nu dan niet. Daag.' Ik houd niet van ruzie en akeligheden en daarom zei ik Maandagavond tegen Julie: 'Jog ziet er uit als een schim|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_000709.wav|Zij beloofde mij zulks en ik vertrouwde er op. Doch naauwelijks was ik vertrokken of de ontrouwe peinsde op middelen om haren haat te bevredigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002441.wav|Nu bleef het alles zoo mild van geschemer rondom hem heen, als veroorloofde hem de winter te lijden, te lijden in grauw|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001650.wav|eensklaps voor den geest deed komen, — het ongedurig verlangen naar lets, dat niet te bepalen was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007027.wav|De drie heeren spraken eene poos zacht met elkander, en daarop wees de notaris naar het schrijfgereedschap op de tafel|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000375.wav|maar hij deed niets om hen te helpen. Integendeel, hij bleef stil liggen, alsof hem dat alles niet aanging. Verder op den dag vond men Peer Ola's voetstappen bij de booten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001280.wav|En wat is er aan van den jongen, van wien de bedienden gesproken hebben? vroeg Blathers verder. Volstrekt niets, antwoordde de dokter|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000536.wav|Doch was hij een uil, hij was een rechte uil van Minerva, en bracht gansche nachten met werken door, terwijl anderen sliepen. Even als gemelde vogel scheen hij het zonnelicht te haten|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000632.wav|Toen ging de deur statig open en binnen wandelde de Generaal. Ik geloof, dat Kit en ik de eenigen waren, die haar zagen. De anderen gierden door|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_002152.wav|Zie daar, al weêr een bewys van myn vertrouwen op u. Zal ik nooit weer een Brief hebben van uwe hand? ô! Ontsier uw karakter toch niet door eene norsheid, die u verlaagt, die ik niet verdien, en nooit hoop te verdienen|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_002722.wav|Helaas ja, Mevrouw!' antwoordde De Witt, de schouders ophalende: 'men zal hem waarschijnlijk aan een nader verhoor onderwerpen: en gy moet u niet voorstellen, hem heden avond by u te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003947.wav|met dezelfde graagte, waarmede zich thans nieuwsgierigen en lediggangers naar deze of gene stad begeven, waar het een of ander eeuw- of jubelfeest gevierd wordt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004047.wav|in de laan, en dat was maar goed ook! Want zulken, als hij, zijn gewoonlijk bang om door menschen gezien te worden. Op het buiten, waar hij gekomen was, stond een prachtig oud gebouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_004307.wav|Dan verovert zij weder alle harten door hare minzaamheid en kinderlijke levendigheid, en huppelt zij weder rond gelijk in de dagen, toen de oude generaal|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_001283.wav|Er schoten heldere vonken vuurs van de aarde naar den hemel; het water donderde in zijn ooren en bedwelmde hem met zijn hevig geraas|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001672.wav|levensgroot en een en al bloed. Daarbij een lucht van spiritus, denkelijk van patienten die van zichzelf gelegen hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005124.wav|en iederen dag, dat juffrouw Swartz komt, zal je hier zijn om haar je opwachting te maken. Als je geld noodig hebt, ga dan naar den heer Chopper|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001740.wav|Ja, het geld was aan mama tegengevallen, en ook aan Ina viel het geld altijd tegen. Maar toen ook het Indische geld tegenviel aan Ina's man, Leopold d'Herbourg, die, meester-in-de-rechten, eerst gedacht had over de diplomatie|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_001335.wav|Och, ofschoon de zwarte Prinses juist van school komt, zal zij twee- of drie-en-twintig wezen. En je moest haar handschrift eens zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001326.wav|Het heugde haar, dat zijzelve geleden had, zoovele malen en zoo hevig om liefde, vrouw van passie, die ze was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000779.wav|Zij wachtte, tot hij verder zou gaan, tot hij wellicht eene vraag zou doen waarop zij reeds eenige dagen wachtte. Maar het was wellicht uit kieschheid, dat hij niet vroeg: het was nog zoo kort geleden, sinds zij Otto geschreven had|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_000537.wav|Doch zij wist, hoe volkomen ongeschikt zij was in dat opzicht, en nu ze niets kon zijn op het tooneel, trachtte ze althans iets te wezen in de zaal|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000361.wav|Zij ving aan zich zelve te verwijten dat zij den speelnoot harer jeugd, die haar met de oude gemeenzaamheid was te gemoet gekomen, zooveel mistrouwen had getoond, en dat zij hem met te veel hardheid had afgestooten|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_001642.wav|voor zijn bestwil, nu ja, natuurlijk; Moeder hield heel veel van Vader; maar ze liet hem niet toe, zich uit te spreken, uit te leven zijn groote leed. Hij, Leo, was toch gekomen voor dat! En er mocht niet meer van gerept|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001258.wav|dacht hij; kan de heele kluit geen spier schelen. Zoo lang ze MIJ laten met mijn pijp en mijn boeken. kan de heele kluit mij geen spièr schelen. al kom ik ook eens in de week bij mijn moeder|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_003048.wav|De knecht scheen het beneden zich te achten, lieden, die voor kantoorzaken gekomen waren, uit te laten en dus lieten zij zich zelf uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006047.wav|en werd bedaarder. Ziezoo, vervolgde de jood vleiend. Het was maar voorzichtigheid, anders niet|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000905.wav|Zij had voor geen van allen een goed woord over, en zij liep, quasi druk bezig, door het huis te dwalen, telkens de bedienden op de vingers tikkend voor kleine onoplettendheden, voor een stofdoek die slingerde, of een looper die niet recht lag|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_001351.wav|Het deed den rechter Coffin heelemaal geen genoegen als Georgy hem in de rede viel en zijn verhalen bedierf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002388.wav|De woorden waren Friesch en ongeveer van de navolgende beteekenis: Zegt mij, vriendinnen! Gij die het weet, Baart ons het minnen Blijdschap of leed|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001832.wav|ok de moeder, al zag zij er zwak en lijdend uit, had een zeer beschaafd voorkomen; maar toch, haar vermagerd gelaat zoowel als haar kleeding duidden kennelijk aan, dat zij in een alles behalve gunstige pozitie verkeerde|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_000475.wav|George Warens had zijn meisje op sleeptouw genomen; een der andere heeren voerde op gelijke wijze de dochter des huizes met zich, die haar dartel gelach nu met een zenuwachtig schreien en jammeren had verwisseld|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000874.wav|En in de nacht balde de vrouwe haar vuist tegen den hemel en stond zij als tartte minachtend zij den toorn van de godin. Maar toen stortte zij luide klagende in de armen van Iole|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000226.wav|Willem Roda wanneer een deel der jongens van den Kruisberg eene wandeling deed, kwamen gewoonlijk de gymnasiasten, die op het heerenhuis Ruimzicht logeerden, naar buiten loopen, om hen te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_7099_000647.wav|of iemand anders, werd opgesloten. Ik zeg ronduit, een spoorweg strgdt tegen de constitutie. Wat het gemak en pleizier betreft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000437.wav|Betsy rilde ervan, want daaraan geloofde zij vast 'Ik wou dat het veranderen kon,' zei ze, ofschoon zij overtuigd was, dat er niets aan te veranderen viel|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001261.wav|Maar als zij met hem koketteerde, dan was hij gauw gevangen, en dan was het vooral zijn ijdelheid, die hem aandreef tot meedoen, en die de begeerte in haar gevolg voerde|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000388.wav|Geen sterveling, lieve kind; het huis is den halven dag leeg, kom dus gerust en trommel zooveel je wilt, het zal mij genoegen doen. Wat aardig van u, mijnheer|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000991.wav|nu naar de tafel ging, merkte hij wat wonderlijks op. De kamer kon toch niet gegroeid zijn! Maar hoe kwam het dan, dat hij zooveel meer stappen moest doen dan gewoonlijk om bij de tafel te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002834.wav|hij stootte de kleine jongens ondersteboven, joeg den kettinghond in zijn hok, en liep dan fier rond, alsof hij alleen baas op de hoeve was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004567.wav|of het ook soms in het een of andere geval beter kon zijn, als haar lieveling Grisch niet had bestaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001664.wav|Zoo lag hij, toen hij kreeg haar brief. De stap van den knecht buiten en de brief naar gewoonte, geschoven onder de reet van de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002243.wav|de wijn by de gasten van Gourville zijn gewone uitwerking begon te doen, en hetgeen in zoodanig geval gezegd wordt, ook al wordt er hartelijk om gelachen door de toeschouwers|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000376.wav|Recht zoo!' zeide Graaf MAURITS: 'dit alles roept om wraak! en de straf zal eenmaal het misdrijf volgen. MENDOZA zal spoedig de vruchten van zijn spelen met eed en beloften ondervinden|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001430.wav|Je zult hem moeten gaan bedanken, zei Jo, bij wijze van grap, want dat het kind werkelijk zou gaan, kwam niet in haar op. Ja, dat ben ik ook stellig van plan|1724|neutral
+wavs/train_1724_1747_000183.wav|zich met den hond van den kastelein behelpt, die door zijn innemende vriendelijkheid bewijst dat mijnheer habitué is. Hem volgen, tegen halftwee, twee uren, de deftige bewoners uit de stad|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_002211.wav|ik den Heer De Witt en den Heer d'Estrades stof tot achterdocht en beklach zoû geven: en zy moeten my nooit kunnen beschuldigen van in geheime samenspanningen te zijn betrokken. Voeg daarby|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000794.wav|Als ze straks terugkomen, zal het uwe beurt zijn. met goedvinden altijd van mijnheer Witgensteyn,' sprak oom Jozua half ontstemd en half in scherts tot Regina, die zich stil en als in nadenken verzonken had afgekeerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000160.wav|In Holland bekleedde zijn vader een fraaie maatschappelijke positie; ze hadden bovendien geld, de Fourniers, en deden alles om hun huiselijk leven zoo beschavend en gelukkig mogelijk te doen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002801.wav|van het treurige moeras beschouwd kunnen worden en altoos op de loer liggen om den Gouden Vuilnisman naar beneden te trekken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001988.wav|maar alleen aan de gebiedende noodwendigheid, welke haar gedwongen had, op een zoo verhaaste wijze van de zich opdoende gelegenheid gebruik te maken. Zij maakte zich op en ginck heenen, zeide Tante Letje|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002483.wav|dat altijd een aanval voorafging, vloog zij de hut uit, liep naar de overzijde van het salon en klopte aan de deur van van den Broek's hut|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004845.wav|Wat belieft u? zeide Swiveller, die de vraag niet verstaan heeft. Alleen, mijnheer? herhaalt de advocaat met eene donderende stem|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003229.wav|Hier heeft thans hetzelfde plaats; wij zijn bovenin het glas, het water zal niet tot ons komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004775.wav|Een artikel, dat voor een dame in haar positie even noodzakelijk is als haar rijtuigje of haar bouquet, is haar dame van gezelschap|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000651.wav|Hij liep allerlei gevaren, stelde resoluut zijn klein, verschrompeld gezicht bloot aan de felle vorst en zwoegde voort van de vale ochtendschemering tot zonsondergang|5809|neutral
+wavs/train_2450_9038_001685.wav|Wat het oogenblik voor een poging ter ontvluchting gunstig maakte, was dat de leidekkers juist bezig waren met een gedeelte van het dak te herstellen en van nieuwe leien te voorzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001968.wav|ook Sam ging mee, die voor deze gelegenheid een prachtige, nieuwe livrei had gekregen, en in zijn knoopsgat een witten strik droeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002028.wav|Vergeet ons gesprek niet, waarschuwde zij. Wees op je hoede. En zij zag den prins, toen zij fluisterden, sarcastisch naar haar kijken, vermoedende, dat zij over hèm sprak|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000783.wav|Naauw had hij een kwartier afgelegd, toen hij in het midden van den weg staan bleef, ten einde een grootsch verschijnsel aan te staren: eene trekschuit kwam hem voorbij|1724|neutral
+wavs/train_496_1747_000065.wav|toen hij zoo klein was; tusschen hem en dit meisje is er weer eentje dood; dat werd door een beest van een negerin vergeven op zijn anderhalf jaar|496|neutral
+wavs/train_2450_8749_003029.wav|voor de armbanden, de samenvoeging door dubbel geplet, in plaats van door gesoldeerd blik te vervangen. Deze zoo kleine verandering werd een revolutie|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_002289.wav|k heb voorbeelden gezien van meisjes, die in scherts beproefden een man op zich te doen verlieven, en in ernst zelve verliefd werden: en ik zou niet gaarne willen, dat mij dit overkwam ten opzichte van r.|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_007020.wav|anders met veel om zijn fatsoen bekommerde, en veel smaak had in de vroohjkheid van zijn jongen vriend, berispte hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000260.wav|oo dikwijls gij t oog slaat in het verborgen spiegeltje aan deze zijde zult gij er mijn beeltenis in zien; en, zoo gij in een onderneming slagen wilt, zoo hebt gij slechts de geuren op te snuiven, in dit fleschje vervat|1724|neutral
+wavs/train_1724_2259_000476.wav|Bang, Heer? riep de schildknaap uit, en een donkere blos verfde hem de kaken. Bang? Ik ben voor niemand bang. Wee hem, die het zou durven wagen, mij zelfs maar een stroohalm in den weg te leggen. Bij|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_005945.wav|schoon de tijd van sluiten reeds lang verstreken was; Bumble klopte meer dan eens met zijn stok op de werkbank|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003657.wav|Het was een wilde, eenzame weg: nu eens door zandige pijnbosschen slingerende, dan over paden van boomstammen door uitgestrekte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_003804.wav|de affidavits a opmaakte, welke bij hoopen tegelijk naar den rechter werden gebracht,, om geteekend te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001776.wav|er in de middeneeuwsche hersentjes van het kind niets om van een wensch naar heerschen, ging er door zijn heftig hartje geen jalouzie|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001991.wav|over dat allerliesste kind, en ik geloof gaarne, dat zij een genoegen aan hare ouders moet veroorzaken, dat alleen gevoeld kan worden. maar|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001561.wav|Dan straalde mama Van Lowe's gezicht, terwijl een groote toer werd gemaakt, langs Voorburg, Wassenaar of Voorschoten en de kinderen, als de gelegenheid zich aanbood, werden onthaald op melk|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001707.wav|De beer liet hem ook in den smeltoven zien en in de ijzergieterij, en de jongen werd er steeds meer verbaasd over, toen hij zag, hoe de smeden met ijzer en vuur omgingen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001677.wav|scherm werd van de lantaarn afgenomen en bij het flaauwe licht van de oliepit zag hij met weinig geruststelling een zwaren man, die blootsvoets liep, zeker om gerucht te vermijden, en voorzien was van eene zware bijl.|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_001066.wav|Toen hij Rebecca alleen zag, plaagde hij haar op zijn bevallige manier met zijn vaders verliefdheid. Zij wierp haar hoofd verachtelijk in den nek|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000077.wav|terwijl zij zich siramde in de badkameif 'Nonna, nonna' riep de oude meid aan de deur 'Nu, wat is er|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001719.wav|Bij dit onderzoek kwam hij tot de ontdekking, dat dit slot eigenlijk meer in schijn dan in wezen bestond. Hij had zijn pink in het gat willen steken, maar bemerkte tot zijn verwondering, dat hij tegen een plaat stootte|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001224.wav|toen ze haar pronkgewaad vertoond en Polly in een hoek gejaagd had. Dat beest is de plaag van mijn leven, zuchtte ze, terwijl ze de rose verhevenheid van haar hoofd nam, en Laurie schrijlings op een stoel ging zitten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_000739.wav|en nijdig wendden allen zich naar de plaats vanwaar dat geluid kwam. Ik wensch je goeden avond, sprak nu een man, die uit het kreupelhout te voorschijn trad|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000088.wav|Mijn schuld. - Ja, ik meen geld. Niets anders, sprak Rimini droog maar veelbeteekenend. - Ik verzeker u mijnheer Rimini. - Mijnheer Van Sterren, noem mij liever een cijfer. Ja|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001572.wav|Ik schaam mij, omdat ik zoo niets voor u wist te bedenken; maar later hoop ik mijne revanche te nemen. Ik wil niets van u, dan. dat gij u verzoent met uw oom, den minister, fluisterde hij mij in|1724|neutral
+wavs/train_2450_9336_001120.wav|Gelukkig was dat zoo niet. Het leven op en tusschen de bergen, niet maar zoo eens voor een paar mooie weken in het hartje van den zomer, maar jaar in jaar uit, bij koude en warmte|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000351.wav|dat een en ander had een sluier geworpen over de vrolijkheid, die in t begin geheerscht had, en spoediger, dan anders het geval zou geweest zijn, waren de gasten afgedropen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_003084.wav|Ik ben gewillig om te werken, nacht en dag en zoolang er leven en adem in mij is; maar dit kan ik niet denken dat goed is om te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004741.wav|Het bruin harer kleur maakte voor een donkeren blos plaats, toen zij den blik van den vreemden man met onverholen bewondering op haar gevestigd zag|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001375.wav|Of ontvlucht,' dacht Willem en keek door het venster naar het hek, dat zoo gemakkelijk over te klimmen was. De directeur meende, dat Willem naar de draaiende jongens keek en daardoor zijne aandacht afgeleid werd|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_000213.wav|Doch haar ontstemming week voor een schaterlach, daar Berkie met wijden zwaai de kamerdeur had opengetrokken en in een raam van flauw ganglicht de blonde dichter Endymion stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_001356.wav|en ik bleef staan wachten om te zien of er ook iemand die op haar leek, in- of uitging. Als het Emily niet was, ging ik weer verder|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002084.wav|Nu en dan bragt hij de pennenschacht even aan zijn neus, als wachtte hij heldere denkbeelden, die aan het papier een alles behalve helder voorkomen zouden geven, en juist nu bleef de pen zeer lang tegen dien neus geklemd|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_001792.wav|Zij wilde niet herleven uit een geheime koppigheid. Wat zij voor hem voelde, was haarzelve een raadsel. Hij was haar lang niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000167.wav|den leeuwenkophelm over den kruin, de vlokkige vacht van de schouders vallende langs den rug. Hij glimlachte kalm nu en|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000713.wav|gij ziet, dat de kans tusschen ons beide eenigzins gekeerd is. Eenmaal ware ik bijna uw slachtoffer geworden; thands hangt de beschikking over uw lot aan mij alleen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002567.wav|Iedereen merkte de verandering in zijn voorkomen op. Hij scheen zijne opgeruimdheid en vlugheid terug te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_000513.wav|CHARLES DICKENS. d stichter van de inrichting, een bijzonder braaf man, Coram heette, verbonden wij die beide namen en noemden haar altiid Tattycoram|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_000209.wav|k reed nu naar ardestein terug, van meening, aan de herberg, anus, die mij daar wachten zou, weêr op te nemen, dan nog een toertje door de bosschen aan de tegenovergestelde zijde te maken, en vervolgens icolette te huis te brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_009539.wav|Hoe kom jij hier? Elintwinch, wien deze uitroep gold, was niet minder verbaasd dan de vreemdeling zelf|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000834.wav|Betsy had haar geschreven, en met de ontembare zucht aan vrouwen eigen om wat ze weten of doen aan iemand mondeling of schriftelijk mee te delen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001727.wav|daag zal mijne tong onbewegelijk zijn en mijne oogen zullen zijn als een spiegel, die niets bewaart van alles wat zich in hem vertoont|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009802.wav|tja, antwoordde Bradley Headstone, achteloos, want hij scheen nauwelijks op dat punt te hechten, zoo snel gleed hij naar een ander over|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000543.wav|Ga, zeide ik tot den pachter, neem dit kalf weder met u, draag er de meeste zorg voor, en breng mij dadelijk een ander in zijne plaats|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002063.wav|en wierp een nijdigen blik op Julie, die, nadat ze onder den invloed van het oogenblik even had gelachen, thans weer effener keek dan ooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009550.wav|Altoos een licht in zijn kantoor als wij uit de komedie kwamen en hij altoos aan het portier om ons uit het rijtuig te helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008265.wav|ik zou precies het zelfde zeggen. Zij hebben mij in het geheel niet gevraagd van welken godsdienst die arme vrouw geweest was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_003021.wav|Ferelijn gevoelde eenig medelijden met hem, toen hij dat goede joviale gelaat overtogen zag met een sombere versuffing. Het was hem duidelijk, dat Henk zeer tegen het onderhoud, dat hij met Eline zou hebben, opzag|1666|neutral
+wavs/train_2450_11010_000514.wav|nlangs had zij er wel eenigermate aan getwijfeld, maar het zich weder ontgeven, daar zij haar meende te kennen als van te goede beginsels, om zich te wagen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000125.wav|Hoe trotsch mevrouw March was, toen ze het vernam, laat zich denken, en Jo stond met tranen in de oogen te lachen, en verklaarde, dat ze nog een pauw zou worden en dat het nu genoeg was|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000440.wav|Welk jongmensch Louis,' zei ze. Toen merkte ik best aan Pa, dat hij het naar vond direct over den brief gesproken te hebben. Meestal worden zulke zaken in Pa's heiligdom behandeld|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_004324.wav|Het volgende pak, zwierig maar slordig, meer naar de toenmalige mode, maar niet half zoo fatsoenlijk als die afgesleten zwarte rok|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000458.wav|Een brief van mijn' vader! riep zij uit: wat antwoordt hij spoedig!!' Nu gaf zij zich den tijd niet, om denzelven open te knippen, maar scheurde het zegel met groote drift los|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000502.wav|vader WSYNTOK. 'Ik zou toch zoo een' ploert als BLOMMESTEYN niet verdedigen, dat staat een meisje, als gij zijt, heel leelijk.' Des avonds|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003038.wav|De ruiters naast de derde kar wyzen dikwerf met de sabel op e'en man er in. Men schijnt nieuwsgierig te zy'n om hem te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000465.wav|Er is hier niemand geweest. Glj zult gedroomd hebben, kind. Wordt eens terdege wakker. Zie maar, het is klaar dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001634.wav|zoo ongerust, dat hij Cosettes treurigheid niet zag, Cosette zoo treurig, dat zij Jean Valjeans ongerustheid niet zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002677.wav|In eens zweeg Othomar zijn gillen stil; zijne keel verstomde. Mat knikte zijn hoofd neêr op den schouder van Barzia. Deze hield hem steeds in zijne armen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001842.wav|Een heilige stilte heerscht in dezen tempel van Themis, als de procureur zijn schrijfbureau opent en eenige papieren ordent; zij duurt voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005086.wav|en zwaaide toen een moker met zulk eene kracht, dat, na. eenige weinige slagen, de ijzeren boom boog en doorbrak|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001392.wav|verlicht, hoewel het dag was, kwamen de dames binnen, boden zij den opperkamerheer hare kaarten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002866.wav|Soms voel ik onder mijn haren zoo hevig steken en trekken, nog veel erger dan wanneer ik kiespijn heb. Mijn hoofd is zwaar, alsof het honderd pond weegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000677.wav|aan de grillen van hooger geplaatsten, en wij niet de slachtoffers zijn van chicanes, zelfs als er op onzen dienst en ons gedrag niets is aan te merken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000049.wav|ô ik zal u niet schrijven, hoe neerslagtig ik ben, omdat ik u niet bedroeven wil, en dat het waarlijk schandelijk voor een ands-officier, voor een jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005385.wav|geen spoor van mijnheer Merdle's kwaal bij den jengdigen Sparkler, die door de zaal dwaalde, zoekeade aaar een|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_004607.wav|zwijgen scheen JOAN toe, wat het werkelijk was: eene bevestiging van het verhaal van VAN DYK: nog altijd had hij de hoop blijven voeden, dat deze een logenaar geweest ware|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000679.wav|al zien zij den haak, het touw en het geheele apparaat, waarmede zij gevangen moeten worden, dan slikken zij toch het aas in|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000814.wav|Dat zie ik:' antwoordde ANTJE WYNSTOK, 'maar ik moet u toch verklaren, dat het geheel mijn oogmerk niet geweest is, om u tot eene Groenlandsche reis aan te sporen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000291.wav|Kind, zei de oude mevrouw. - Het is lang geleden, Cony, zei Dorine. Cony, zoo noemde niemand haar meer, gedurende twintig jaar. - Nu ben je dus zes-en-dertig, Dorine|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000556.wav|Ik heb nog anderen wijn van onze Duitsche buren gekregen, als die gij van dezen middag gezien hebt, en gij zult er mij uwe gedachten eens over zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003076.wav|en ook thans zou men bijna meenen, als men hem hoorde spreken, dat hij het woord tot een der aanzienlijkste overheidspersonen richtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000697.wav|Deze zes jaren waren een buitengewoon oogenblik, beurtelings levendig en stil, vroolijk en somber, als door de stralen van den dageraad verlicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001631.wav|was de stad haast niet te herkennen van het groen en de vlaggen, maar vooral het oude paleis, waar de koning zijn familie een eeuw geleden in gewoond had|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005034.wav|en om het lijf van een ziekelijk kind, dat op haar schoot zat, geslagen was. De kap van den mantel bedekte het hoofd, en was onder de kin|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_005297.wav|zich liever Martin dan Maarten noemen, en kon zich ook moeilijk met den zonderlingen klank van den naam Chuzzlewit verzoenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008913.wav|Ike tot de kenmerken van een waarlijk groote ziel behopren. Hij greep Winkle bij den arm, en smeekte hem. en Snodgrass ernstig, te bedenken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000007.wav|zy betoonde zo veel eerbied voor God, zo veel liefde tot den Naasten, zy gaf Zanne zulk een goeden raad, zy was zo minzaam, dat ik, met myn armen over elkander geslagen, haar aanhoorde, en dagt|1666|neutral
+wavs/train_2450_7371_004616.wav|De oude jonge juffrouw is iemand van middelen. De oude jonge heer is iemand van middelen. Hij steekt zijn geld in ondernemingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000711.wav|In duizend verhalen is het meisjen altijd het mooiste van den omtrek. Maar zeker was dit een allerliefst kind|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000921.wav|Hij zou wandelen gaan, in het woud. Of er liever een plek zoeken en slapen. Slapen, in het mos. Maar hij bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001486.wav|Terwijl koning Camaralzaman zich aldus bedroefde, en door een te laat berouw gekweld werd, dwaalden de prinsen in de wildernis om|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000815.wav|gaven zij door een dof gebrom hunne weinige ingenomenheid met het aanlokkelijk weder te kennen, en het was voorzeker geen gewoon avondwandelingetje, dat hen nu de straat opvoerde|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005152.wav|een straal van hemelsche liefde de duisternis harer heidensche ziel doordrongen! Zij liet haar hoofd tusschen hare knieën zinken en schreide en snikte|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001049.wav|Vaarwel, mijn lieve Bets, vaarwel! Opgeschrikt door die beweging, sprong Hanna overeind uit den slaap, keek, bij het bed gekomen, Bets aandachtig aan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001059.wav|Zij stelden mij voor aan hun' koning, die een zeer menschlievend vorst was. Hij luisterde geduldig naar het verhaal van mijne rampen, en beklaagde mij. Hij deed mij kleederen geven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002807.wav|Alle vrienden van Charles, zeide mevrouw Kitterbell, met een matglimlachje eneenkuchje, hm, en te meer zijn familie zyn my|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001144.wav|Terwijl hij daar lag te slapen, waren hem, zonder dat hij het gehoord had, vijf Watergeuzen genaderd en een hunner maakte den knaap, door hem heen en weer te schudden, wakker|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005148.wav|maar hij werd ook met de meeste minachiing behandeld door Livinia, die gedeeltelijk om aan Bella te toonen dat zij met hem doen kon wat zij wilde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004839.wav|Juliaan van Egmond, zoon mijner Machteld, mijn zoon! wees gezegend! sta op uit den doode, en dat Christus over u moge lichten|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000515.wav|Nu alles voorbij was, kwam de terugwerking; de overspannen zenuwen eischten haar recht en een vloed van tranen schonk verlichting aan haar gemoed|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002266.wav|in den algemeenen arbeid der ontkieming en van den liefdegloed, trilde het bij de opgaande zon schier als een dier, dat den invloed der cosmische liefde in zijn aderen voelt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006852.wav|Hij weet, dat het moeielijk is, bij morsig weder de modder van zijn overpad te houden, en nog moeielijker van dat werk te leven|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000909.wav|Maar altijd was VAN DUIN van plan zijne dochter te doen bukken en haar, zoo mogelijk, een mensch uit het hart te praten, die naar zij meende niet eens meer bestond. Vele dagen gingen aldus voorbij|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000300.wav|dat onwillekeurig Lewins aandacht tot zich trok. Het was het portret van Anna, dat in Italië vervaardigd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005096.wav|Hij begreep derhalve, dat hij wel zou doen, als hij terstond met zijne beminde in oneenigheid raakte, en toen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_012775.wav|Mijn eerste buitensporigheid. Het was lets heerlijks eenig eigenaar te zijn van dat verheven kasteel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000970.wav|Wat weet ik? Dat ik haar hand gevraagd heb en afgewezen ben geworden, zeide Lewin, en al de teederheid voor Kitty|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006705.wav|Ik zou het mijne ook wel verkoopen als er geld genoeg voor krijgen kon. En dan begon haar strijd met zich zelve weder van voren af aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000391.wav|Zoowel van vaders als moeders zijde,' antwoordde MAURITS, 'zijn'er verscheiden personen, toen de wreede hertog van ALVA in ons land was, om het geloof ter dood gebragt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001912.wav|Neen, niet dat ik weet, antwoordde de man, aan zijne handschoenen trekkende. Het graan is wat gerezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000298.wav|Maar het merk in uwe hand? George trok zijn handschoen uit en liet een versch litteeken in zijne hand zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_005012.wav|De tweede lezing scheen hem even weinig genoegen te geven, als de eerste had gedaan, en deed hem in een diep gepeins verzinken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000670.wav|Vechtgraag met zijn vrouw en een heele troep kinderen woonde. 'Ja, als je trommelslager bent, moet-je van zelf wel een hok met jongens er op na houden, zie-je. Sla-je niet op het kalfsvel, dan trommel je op de ruggen van je kinders|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_001172.wav|en in eene dwaze verhouding tegenover u. Maar wat moet ik doen? Ik handel in eene hoogst ernstige zaak en ik handel in duister|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011080.wav|regent van White Friars en Meester in de Rechten, stierf na een reeks van beroerten, veroor zaakt, zooals de bladen zeiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001385.wav|en hem, op zekeren tijd van den dag geene breedere schuilplaats te laten, dan de schaduw van zijn eigen huis, waar hij dan zit te hijgen en te brommen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000101.wav|Maar naauwelijks was zij vertrokken, of de andere dame, die bij mij was gebleven, werd door hevige stuiptrekkingen aangetast, en het duurde niet lang of zij gaf in mijne armen den geest|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001829.wav|En terwijl de kooplieden, blijde en dankbaar, zich beijverden des Verlossers bevel te volvoeren, hief Herakles het hoofd naar de tinnen des|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_001370.wav|kon aanspreken voor het verlies, hetwelk hij door het plunderen van de Meiboom had geleden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_000827.wav|Hij is erg vriendelijk en goed; maar hij spreekt bijna nooit tot mij. Ik geloof, dat hij veel meer van zijn pijp houdt dan van zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001565.wav|Ondertusschen was mijnheer Waldengarver, druipende van het zweet, aan het werk om zich van zijn vorstelijk rouwgewaad te ontdoen. Stroop de kousen af, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001866.wav|om de tafel te nagelbijten, hunne oogen strak gevestigd houdende op den rijstenbrijschotel. 'Het doet mij van harte leed,' zeide de vreemdeling tegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001425.wav|Eensklaps zweeg zij; dit deed hem werktuiglijk het hoofd opheffen. Fantine zag er verschrikt uit. Zij sprak niet meer, zij ademde niet meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005997.wav|Zij reed tamelijk onvast, nam de handen uit den mof, die aan een koord om haar hals hing, om er mede te balanceeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000234.wav|Eiken. Schildkn. Hier staatze, maar het oog geen' ingang kan bereiken. Kom buiten. liever ghy, verwachten u ik zal. Timon. Ik zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000983.wav|en er ook slechts twee ontwarende, zeide zij op onverschilligen toon: Neef! ik weet niet, wat er van dien derden appel geworden is, ik zie alleen, dat hij weg is|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002065.wav|en hij had schuldbekentenissen geteekend voor de belangrijke sommen, die Regina hem had geleend, en waarvoor hij haar bij testament dit alles in mindering van die schuld had toegewezen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001120.wav|riep thans de arme visscher op klagenden toon, wees niet op mij vergramd, en kwel geen ongelukkige, die u smeekt hem te sparen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009009.wav|Als wij u welkom heeten Hier aan onz' eigen haard, meneer, Hier aan onz' eigen haard. Onder die|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000528.wav|met een laag vuil, geelachtig slijk bedekt. Het hout was onzichtbaar door het slijk, en het ijzer door het roest. Als|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003163.wav|en zooveel pret, dat hij haar zoo beetnam, dat hij bnder den boog van Temple Bar bleef staan om uit te lacften|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004232.wav|Zij zong godsdienstige liederen van Mozart, welke reeds vroeg de lievelingsliederen van lady Steyne geweest waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000910.wav|indelijk verheft de lmagt hare hand, breidelt donder, wind en golven, verscheurt de banden des doods, en voert de nog behouden schepen in veilige havens|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003416.wav|Mijnheer Akerman! Mijnheer Akerman! riep Gabriel.— Ik wil niets meer van u hooren, antwoordde de gouverneur|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000209.wav|Maar na hetgeen nu is voorgevallen, mag ik u in mijn huis niet langer laten wonen, draag dus zorg u van eene andere woning te voorzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003892.wav|nam ik hem in mijn armen om hem door liefkoozingen mijn leedwezen te betuigen. Eerst bleef hij uit zijn humeur|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001802.wav|Willem keerde, na het verhoor bij den rechter-commissaris, niet weder naar de cel terug; hij werd naar eene zaal voor gemeenschappelijk verblijf overgebracht. Eli Heimans, Willem Roda Deze voorloopige gevangenis was een paradijs, in vergelijking met de cel|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_000286.wav|Gy moogt héél wél met ordentelyke lieden uitgaan, als het maar niet te drok loopt: nu, gy zyt in goede handen; daar vertrouw ik op: Want gy zyt jong, kind; en ik weet, hoe de jonge lieden toch zyn|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_004922.wav|Welk een gereutel over eenige voddige grooten, die u de man misschien schuldig is, zeide Reinout: kunnen wij hier de zaak niet tot effenheid brengen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000202.wav|Juist had de kolonel zijn eerste halfje cognac-grog Marcellus Emants, Een drietal novellen met een schilletje besteld, toen de deur toeklapte en de burgemeester, in een dikke winterjas gedoken, was binnengetreden. Met een algemeene verwelkoming werd hij ontvangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4908_000055.wav|viit vrees dat hij een paar jonge populieren zou meenemen, die laings deal wagen waren vastgebomdm; ein nog steeds bleef hij dicht in zijne buurt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000586.wav|Een innige toorn bracht het vuur op zijn wangen. Hij, die anders zo bedaard was, blaakte nu in heviger gramschap dan Breydel, alhoewel men dit nog niet gans op zijn gelaat kon merken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001406.wav|In Fantine's hart woelde echter een somber gevoel. Toen zij zag, dat zij zich niet meer kon kappen, begon zij alles wat haar omgaf te haten|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002220.wav|Het feit moet bestaan, anders zou freule Mordaunt er niet zoo vast aan gelooven. Mijn Hemel, Leo! daar heb ik wel mijne redenen voor; toen die akelige papieren ons aangrimden, was ik maar pas meerderjarig geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6613_000281.wav|En nu, liefje, hernam hij, toen het gesprek over Bazzard uit was, als gij nu niet te vermoeid zijt|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000169.wav|Ik kan niet; wij hebben samen een belangrijken handel.' 'Dat weet ik. Misschien kunt gij het eene doen zonder het andere na te laten|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004042.wav|De Ghiselles liet het zich geen tweemaal zeggen. Hij was gekomen als een overwinnaar, met het oogmerk om den armen Juliaan den laatsten slag toe te brengen; hij moest gaan, onder den slag van eene volkomene nederlaag|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_000868.wav|Maar het kostte haar moeite. Zij wist maar al te goed, dat Margaret iemand op het oog had, wiens naam zij niet kon verdragen van nu af aan geregeld te moeten hooren, als Mevrouw Jennings met haar grappen begon|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001170.wav|Langzamerhand echter, toen hij zag, dat er weinig gevaar bij was, schikte hij zich onderworpen in zijn lot en liet, toen hij een' spottenden blik van den gids opving, de manen los. De weg, dien de ruiters volgden, was door het gebruik ontstaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_007224.wav|hij had zich aan den drank overgegeven, want anders kon hij datgene, wat gisteren in de club voorgevallen was, niet noemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000036.wav|Ik was vrij tevreden met mijn toestand, voelde geen onvervulbare begeerten, verdiepte me niet in het onderscheid tusschen mij en anderen, hield me bezig met de tallooze nesterijen van een pas beginnend huishouden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000289.wav|en eindelijk als een dwepend minnaar behandelde, wist zij byna niet hoe zij hem genoeg dankbaar zou zyn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000514.wav|De taal van het hart spreekt eenvoudiger; en daar mij de Heer CATS een' blos heeft zoeken aan te jagen, door mij beleefdheden, over jaren aan mij bewezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001159.wav|vooruit betaald had waren om en wy waren zonder opnieuw over betaling te spreken de maand Mei ingegaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000033.wav|Hij verliet haar met de belofte te zullen terugkeeren; hij kwam niet terug, schreef niet, verleende geen hulp. Dat is beneden alles! riep Elinor uit|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000223.wav|elken avond wisselende, metamorfozen, lief te hebben en te lijden in muziek, dan te leven in waarheid en lief te hebben in eenvoud|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000216.wav|oo zal het ook in engelo wel zijn geweest, al levert de geschiedenis er de bewijzen niet van, en de r i n k, tegenwoordig nog een pleintje in het dorp|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002721.wav|wien de taak is opgedragen om u op te sporen, ging hij voort, ligt daarin opgesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000390.wav|hoe sterk ook mijn verlangen is, om den koning mijn' vader weder te zien, zoo zijn echter de verpligtingen, welke ik aan uwe majesteit en aan de prinses|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008225.wav|om haar uit de provisiekamer te verdringen. Hij zag, hoe de oude kok lachte, haar verbaasd aanstaarde en haar onervarene|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003034.wav|Maar hij moet het mij zeggen! Ik moet het weten! En als ik het weet, dan weet ik ook, wat mij te doen staat, zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003636.wav|Dat alles en nog veel meer staat hier te lezen, hier! Lees zelf en overtuig u, of ik door een idée fixe werd beheerscht, toen ik in dat alles ergerlijke combinatiën heb meenen te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000248.wav|Kom! kom!' zeide de oude vrouw: 'ik mag oe wel prijzen: er zijn zooveel zoons, die nooit naôr heur moeder omzien; maôr oe zult er oe loon voor hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003037.wav|Een andere is mevrouw Rockwood, wier partijen zeer omstandig in de toonaangevende bladen aangekondigd worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000903.wav|Edzard bleef echter niet lang: hij was te nerveus. Hij snakte naar de buitenlucht en wilde wat gaan rossen in zijne coureuse|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008463.wav|GIJ WAART, ALS GIJ ZIJN KAARTJE HADT AANGENOMEN, EN LATER HADT ONTDEKT, DAT ZIJN STAND U VERBOOD|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000738.wav|maar ze vlogen zoo hoog, dat zijn stem hen niet kon bereiken. Ze namen niet eens de moeite naar hem te zoeken. De jongen was op het punt van te schreien van angst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001500.wav|Aan hare vertrouwde slavin beval zij, Masrour en de andere officieren van den kalif bezig te houden, totdat zij in staat zou zijn hen te ontvangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001839.wav|Zij gevoelde onduidelijk, dat zij op het punt was, in armoede te verzinken en wellicht tot iets ergers te komen. Er was moed noodig|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000194.wav|In den laatsten hoek eindelijk sprak men over de politiek. Men mishandelde de verleende Charte. Combeferre verdedigde ze flauw|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002364.wav|Andere veelbeteekenende feiten traden te voorschijn. Iemand kwam in een herberg, dronk, ging heen en zeide: kastelein, wat ik schuldig ben zal de revolutie betalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001388.wav|Nu gingen de zonen voort met het gezelschap door hunne muzijk te vervrolijken, en onderwijl de fluit bij alle de mannen van het gezelschap rond|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001901.wav|Het lust me niet, my daarover op dit oogenblik uittelaten. Misschien is de gewezen minister van kolonien Hasselman genegen den belangstellenden onderzoeker nauwkeuriger intelichten. Ook|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000601.wav|en Jaarboeken der IJslanderen, daar geregeld achtervolgd, in tijden, toen de overige Noordsche volkeren 'er nog verre van af waren, om aan het opstellen van zulke geschriften te denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000326.wav|Ik weet het! sprak ze en ze dacht aan de regenbogen en de engelen; hij had gespeeld als uit hare eigen ziel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002313.wav|Deze houding was haar niet minder gemeenzaam dan de stem. Het was haar grootvader. Hare eerste gedachte was, hem te roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8202_000517.wav|Daar, met die diamanten. U weet, ze zeggen van Quaerts. Mama gelooft het niet. Hij is anders wel een flirt. U heeft naast hem gezeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_003064.wav|Men moest haar krans terechtzetten, antwoordde zij zonder te luisteren. Hoe jammer, dat zij er minder goed dan anders uitziet, zeide mevrouw Lwof|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001635.wav|Nog niet lang had hij daar gelegen toen hij meende iets te hooren. Het kwam hem voor, dat het een regelmatig geplas in het water was|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000366.wav|kleine zielen lachte Constance, omdat Gerrit dien Secretaris maar nooit kon vergeten. Ja, ze danste alleen met de hoogste pieten: ze was eén ijdelheid, een echt dochtertje van den Toean Besar|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_001444.wav|Zij had in de laatste dagen weinig nagedacht; zij had zich slechts laten medesleepen door eene zoete weekheid, die haar overweldigd had. Maar nu hadden Elize's bedekte woorden haar tot zichzelve gebracht. Het geval gaf te denken|1666|neutral
+wavs/train_2450_5089_000291.wav|En gij Trottle, het ga u goed, zeide ik, hem de nand drukkende, terwyl hy er bij stond en het aankeek|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000680.wav|Neem nu een slok, om wakker te blijven. Gij zult de flesch en het glas op dezelfde|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_002474.wav|Nanni was zeer bevoorrecht dien avond. Iedereen sprak met haar of roemde haar tegen Louise en van den Broek, die met vaderlijk welgevallen haar telkens toeknikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000524.wav|op het blinde toeval, dat de toekomst wel beter zoû zijn! Klaar als glans moest voor oogen staan: het Ideaal|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001434.wav|Blijdschap en vertrouwen kwam onder de Vlaamse heren: zij streelden zich met een zoete hoop en verheugden zich, op voorhand, in de verlossing des Vaderlands. Het scheen hun dat niets de goede uitval hunner poging kon verhinderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001944.wav|het zijn tuinlui en groenteboeren, die daar wonen; zij staan midden in den nacht niet op. Laten wij dus maar voortloopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_007044.wav|Ja, ga naar hem toe, en laat haar hier komen. Vlug! ik heb meer te doen. Juffrouw Gamp deed achteruit een paar stappen naar de deur, en bleef toen staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_001526.wav|De geheimzinnige boodschap uit den mond van een livreiknecht bracht ztdk eene opschudding in het kantoor teweeg, dat er aanstonds een jongen last ontving om Rumty|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001686.wav|Deze, niet wetende wat de koning hem te zeggen had, begaf zich in haast naar het koninklijk paleis. Weet gij wel, vroeg de koning, hem ziende, waarom ik u hier heb laten roepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001320.wav|kwamen wij voorbij een boerderij, waar tal van menschen, gedost in hun zondagsche kleeren met bloemen en linten versierd, bij elkander waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005969.wav|Hare gezondheid scheen hieronder volstrekt niet te lijden; want voor hare jaren zag de goede vrouw er nog zeer wel uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_008101.wav|Nadat zij nog een oogenblik over Milans proclamatie tot koning en van de gevolgen dezer gebeurtenis hadden gesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005416.wav|aardsche duisternis het firmament van het bovenzinnelijke met sterren van nieuwen en nog meer heerlijkheid voorspellenden luister schitterde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002342.wav|en waarvan de opstandelingen hun vesting en wapenplaats hadden gemaakt, verscheen hem als een ontzaggelijk groote donkere kuil in het midden van Parijs gegraven|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000160.wav|NU eerst had hij gesproken, met Daan, omdat die ontzet was uit Indië gekomen, alles wetende, zoo laat alles wetende, na den dood van de baboe, die gesproken had met haar zoon, den mantri|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_006621.wav|wanneer een groote, sterke kerel als de oude Lobbs er van buiten aan trok. De oude Lobbs gaf er een ruk aan en open|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007309.wav|nam hij heel kalm en met eetlust aan het diner deel, voor het gevecht begon. Daarentegen was de oude Osborne zeer nerveus en dronk veel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001830.wav|Othomar was bleek geworden; zelfs Herman huiverde even. Het was meer om de orakelstem van den man, die hunner vorstelijkheid het noodlot voorspelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000863.wav|Zij echter waren aan het leven in de mijn gewend en daardoor gevoelden zij minder behoefte aan versche lucht, licht en zonneschijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001682.wav|Hoe dat ook zij, ik at mijn avondbrood alleen, werd door hare kamenier naar het 'kleine logeerkamertje verwezen', en eerst des anderen daags aan het ontbijt vond de verwelkoming plaats|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000299.wav|De jongen ging naar den ingang om uit te kijken. De grot lag heel hoog op den berg. Een smal, steil pad leidde naar boven|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_005549.wav|bij Kenge en Carboy, is twee pond in de week. Toen ik het geluk had u voor het eerst te zien, was het maar een en vijftien, en was het lang op die hoogte gebleven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003308.wav|O! als ik nog aan sommige van onze diners denk! Heugt u nog die groote keukenpastei, die ik maakte, toen wij generaal Knox ten eten hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_010448.wav|UIT! balg op uw kop hadt gekregen. Het is de schuld van uw verwenschte achterdocht, dat zij het in handen gekregen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001792.wav|Ja, om geheel te verdwijnen. Niemand moet hier ooit meer iets van mij weten of hooren. Ik ga terstond. Mijnheer Tulkinghorn schudt zijn hoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000898.wav|Zelfs sprak ik uit voorzigtigheid geen enkel woord, en nam zwijgend plaats op eene bank tegenover den bronzen man. Naauwelijks was ik gezeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000853.wav|De directeur van Drury-Lane had tegen den tweeden avond van het volgende speelseizoen een nieuw blijspel van Tobin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003174.wav|Dat bewaarde ik voor ziekte of sterven, vervolgde zij. Ikheb er zwaar voor gewerkt en honger voor geleden|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001650.wav|k nam icolette onder den arm en kuierde op. e omstanders dropen nu langzamerhand af, met uitzondering van renkelaer en nel, die ons gezelschap bleven houden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_003235.wav|Als gij een haar op haar hoofd hebt gekrenkt, zult gij het verantwoorden. Die arme vrouw. Die arme vrouw! Waar is zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003631.wav|althans zoo beschouw ik die en ook, geloof ik, de eerwaarde Vader Volkert. Voorzeker, zeide de Abt: onze zending is geheel vredelievend|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001952.wav|waar in de maand April jeugdige verliefden seringen gaan plukken. Hij wankelde zoowel in- als uitwendig. Hij ging als een kind zonder leiband|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000314.wav|en toen Cornelis dezen aankeek zag hij zeer goed, dat ze heel wat anders waren, dan hunne kleeding moest aanwijzen. Cornelis dronk het bestelde bier uit en fluisterde den waard in het oor|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001904.wav|en wachtte daar, in de vaste overtuiging dat de drie personen de trappen niet verder zouden afdalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001530.wav|Dit maakte dat mijnheer Swart al verscheiden dagen verlangend had uitgezien naar dezen eersten vrijen morgen van de kerstvacantie, en hij was juist ver genoeg gekomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002419.wav|Mijnheer! riep Amelia uit, verbleekende en mijn vader vol angst aanziende. Verschoon mij, vervolgde mijn vader: ik had wellicht moeten zeggen: Donna Amelia de|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000458.wav|hij veroorzaakte een verfrisschend koeltje, door als ze roeide, op en neer te flappen en zou, volgens Jo's verklaring, een uitmuntende parapluie voor het heele gezelschap zijn, als er een regenbui kwam opzetten|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000244.wav|Pas zijn we de eene zorg te boven, of er is weer een andere in aantocht! En nu moeder weg is, is er zoo niets om je aan vast te houden; ik ben ten minste ten einde raad|1724|neutral
+wavs/train_1724_3478_000176.wav|Met bewonderenswaardige kalmte ging Holmes naar de brandkast, pakte beide armen vol met pakken brieven en smeet ze alle op het vuur. Driemaal herhaalde hij dit en toen was de brandkast leeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_12599_000104.wav|In stomme verbazing stond Aboe Bakar het troepje te beschouwen, zonder leed of vreugde; met enkel de vraag in het hoofd: wat in Mohammeds naam komen die doen|2450|neutral
+wavs/train_11157_9412_000024.wav|Aan het meisje werden alle voorzeggingen van de wijze vrouwen vervuld: zij werd schoon, zedig, liefelijk en verstandig, en ieder, die haar kende kreeg haar hartelijk lief|11157|neutral
+wavs/train_2450_7438_000012.wav|Maar het beteekende niets: het was een kleine vreugde in zijn leven minder, een heel kleine vreugde.: er zou een grootere komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001616.wav|en, knarsetandende van woede, zag Geszler hem van rots tot rots springen om de gedoode bokken te halen, terwijl hij af en toe een luid Halli! Halli! Hallo! liet hooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001500.wav|Dolf vroeg Kees nog wat over een voetbalwedstrijd, en daar is Kees anders zoo erg in thuis, maar nu beweerde hij blijkbaar zoo wat mals, dat Dolf zei: 'Je bent er een beetje uit zeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003628.wav|hem zoo diep te bewegen! Het doet u leed dat gij mij bedroefd ziet, mijnheer Wraybum; het doet mij leed dat ik u bedroefd zie|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007683.wav|en hare gevolgen had teweeggebracht, werd elke gedachte aan Barnaby, als zijn zoon, uitgedoofd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000456.wav|Naar den burcht terug; er zit niets anders op. Maar zeg, weet je het wel wie die twee Zwitsers heeft laten ontsnappen en nu verborgen houdt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002255.wav|Het was von Zwenken aan te zien dat deze plompe aardigheid over zijne kleindochter hem hinderde, maar toch weer sloot hij de oogen en klemde de lippen opeen, als wilde hij er liefst niet mee te doen hebben|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001587.wav|Alles werd over de kling gejaagd en ik had mijn behoud en dat mijner dochter alleen te danken aan de omstandigheid, dat een der roovers, die vroeger onder mij gediend had, mij herkende|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_001330.wav|maar het ging niet van harte zooals vroeger, en niet ten onrechte maakte Signor Carlo de opmerking: Die viool is het bederf van Dorus' productiën; hij heeft er zijn hoofd niet meer bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003261.wav|Zij werkten zoo goed zij konden tegen den wind in, daar Hugh met zijn gewonen lompen tred het natte gras vertrapte, en|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_002628.wav|a! ik weet het — gij zijt — zijt gij niet die heer, die zoo onverwacht in het graf viel en vergat er weer uit te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001737.wav|Nu, laat ons niet lang wachten,' zeide Bosveldt, terwijl hy binnen ging. 'Ik woû, dat gy te Haarlem t'huis zat,' mompelde Van Espenblad, hem naöogende: 'en krom getrokken van de|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000768.wav|Wouter troostte zich met de gedachte aan Glorioso, en als er gesproken werd van dat andere dat komen zou volgens juffrouw Laps, droomde hy van z'n huwelyk met de schoone Amalia wier sleep gedragen werd door zes pages|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_004088.wav|en gaf Eliza zoo hartelijk de hand, als ware zij eene oude vriendin die zij lang verwacht had; en dat is uw lieve jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001857.wav|De arme Carlo keek mij zoo droevig aan, alsof hij zich verwonderde, waarom ik hem niet redde. Ik kreeg met de zweep, omdat ik het niet zelf wilde doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001742.wav|die op onzen weg lagen, en nadat we buitendien een paar avonden naar de ondergaande zon hadden gekeken|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000155.wav|hakespeare niet heerlijk? amlet komt zooveel beter op het tooneel uit, dan wanneer wij het in de klas behandelen. e voren vond ik het al heel mooi, maar nu - laat ik daar niet over beginnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003267.wav|De man nam een glas, hield het onder een der nog lekkende vaatjes, en slorpte het vocht gretig op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000712.wav|De man met de dichtgeknoopte jas ging tot aan het einde van den oeverkant en bleef er een oogenblik in gedachten, met krampachtig gebalde vuisten en zoekenden blik, staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002890.wav|En zoo,' vervolgde Sylvius, 'bleef ik te Scheveningen, en zond u heden middag onzen getrouwen Maarten, ten einde te vernemen, of de zaak in orde ware|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_006176.wav|Ik zal u vertellen, hoe ik geld gekregen heb, zei de vroolijke Pancks, terwijl hij zijn harea in zijn vroolijkheid liet deelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001325.wav|Om de epidemie,' naar Kleestra tegen Stork gezegd had, was de dichter zelden bij Berkie geweest; herhaaldelijk had deze geklaagd, bij bezoeken van den dokter. Sinds den vorigen dag mocht Berkie weer uit en daar kwam hij door den avond|1724|neutral
+wavs/train_1666_2979_000657.wav|Maar zij lachte allerliefst en zeide, in sterke neiging hem iets goeds te doen om zijn zachtheid en bescheidenheid: 'wel neen! jongen, maar ik dacht, het is zoo mooi geweest en nu kan het vooreerst toch nooit zoo mooi meer worden|1666|neutral
+wavs/train_1724_13607_001502.wav|Dat was weer erg gewichtig. Toen had Pa nog eenige zaken af te doen, en ik karde weer naar huis. - Daar wordt getelefoneerd. Misschien is het Pop|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_000109.wav|Oude vrouwen en liefhebbers hebben een inval in de bovenvertrekken gedaan, voelen aan de bedgordijnen, duwen op de veeren bedden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_001899.wav|tegen den ochtend viel zij in slaap. Zuster Simplicia, die des nachts bij haar gewaakt had, maakte van deze gelegenheid gebruik, om een nieuwen kinadrank te bereiden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000834.wav|dat hij onder handen heeft, en zegt. Laat ze op het zaaltje en blijf in het kamertje er naast, totdat ik schel. Best, meneer|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002793.wav|Vindt gij er bezwaar in mij dien te noemen?' ging Regina voort, verwonderd dat zij de vraag in een anderen vorm moest herhalen. 'Och neen!' hij heet|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_001728.wav|ik had dit nooit zoo gevoeld als gedurende mijn gevangenschap in de zijgang: niet voor niets gewent men zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001622.wav|Wonen zij ook hier? Zij slapen hier, mijnheer, Zij verdienen niet genoeg, om huur te kunnen betalen, en daarom komen zij hier slapen. Die huur, mijnheer, dat is zoo'n bezwaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006968.wav|Ik kan het Wronsky niet vergeven, dat hij het mij niet heeft laten weten toen zij hier in Petersburg waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002594.wav|want gij zult dat om uw eigen wil wel doen. Geeft mij nu uw adres, dan kunt gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_003134.wav|van zijn vrouw daarover te raadplegen. Nadat dit gebeurd was, schoof hij een tijdje ongemakkelijk op zijn stoel heen en weer|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000604.wav|Gewetensvol speelde Marietje de gamma's met de onwillige vingertjes en telkens makende de zelfde fout, die zij niet hoorde en dus niet verbeterde, denkende, dat het zoo goed was|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_004158.wav|en met ettelijke gewelfde bogen omgeven, zich niet meer, gelijk te voren, in het juiste midden, maar op een derde van den voorgevel bevond|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004375.wav|Dit behoorde nu eenmaal bij al de ongelukken, die haar vader hadden getroffen|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000464.wav|egeven: en groote, rijke man, die aan meisjes het land heeft maar heel edelmoedig is voor een brutaal klein ding. evraagd: oe ziet hij er uit? ntwoord|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005066.wav|ofschoon gij. . maar mag ik vragen hoelang gij hier geweest zijt, mijnheer ? Ik ben daar juist gekomen, liefste mijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000503.wav|Half gekleede menschen liepen heen en weer; sommigen beproefden, de verschrikte paarden uit den stal te trekken|2450|neutral
+wavs/train_1775_1747_000044.wav|Het personeel der jonge reuzen verandert jaarlijks, daar er bij dezen optocht geen andere geduld worden dan die hun achttienden verjaardag gevierd hebben en hun negentienden nog niet hebben beleefd|1775|neutral
+wavs/train_2450_7371_007467.wav|voor den man die zich aanbiedt als gij- getransporteerd of gehangen zult zijn. Wacht er niet te lang mee, als gij zoo goed wilt zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_008031.wav|smachtend en vurig. Hij zag er uit als een man, die hartstochten, geheimen, verborgen, folterende smart en avonturen had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002822.wav|en voor oom Parker, die officier was — dat had hij althans zoo beschikt — bracht hij zijne geopende hand aan den rand van zijne hoed, op eene militaire manier|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002577.wav|er was gedrang van helden voor de deur van Napoleon; mannen van den Rijn, van de Schelde, van de Etsch, en van den Nijl, krijgsmakkers van Joubert|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_003923.wav|Ik deed alsof ik naar buiten keek, maar ik had intusschen gelegenheid genoeg gehad om te zien, dat niet één van de tafeltjes schoon was gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000573.wav|Schoon zich ook de Vader verheugde over den moed en het overleg van zijnen zoon, bedwong hij zich, om hem zijne bewondering te laten blijken over deze regtschapen koenheid, met zekeren koelen ernst zeggende|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_002063.wav|Hij kon het niet helpen, maar een beetje angstig keek hij den schipper toch wel aan, toen hij zoo sprak. Hij kon gerust zijn. Een lichte glimlach vloog over het gelaat van den schipper|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_008554.wav|Wie deed dat ooit? Sir Huddleston Fuddleston had drie dochters, die alien hoopten Lady Crawley te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005571.wav|toen hij zich buiten den stroom hield tegen welken hij inroeide. Wijl het nu te laat was om met eenig succes te antwoorden|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000558.wav|Wenkte met het hoofd. Traag stond de dichter op. Nu kon er worden voorgesteld. Van Loodijck was dadelijk toegeschoten. Enkelen in den kring toonden onwil door een gezicht te zetten, als gebeurde iets onverwachts|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001887.wav|r heerschte eene aangename stilte, en het loof was op de meeste plaatsen zoo digt en dik, dat de zon, schoon helder schijnende, zeer bezwaarlijk met hare stralen door hetzelve kon heen dringen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000700.wav|Heb ik u niet gezegd, riep de ander woest, dat ik geworsteld heb tegen de macht, die mij hier gebracht heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000385.wav|De sultan van Cachgar moest op nieuw lagchen; hij beval echter aan de nieuwsgierigheid van den barbier te voldoen, door hem de geschiedenis van den kleinen bogchel mede te deelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000647.wav|Doch hij zat er eenmaal in, het moest met spoed geschieden, en als hij met iets was begonnen, ging hij voortvarend door tot het einde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000729.wav|Met deze woorden haalde zij uit een groote, ronde doos een sierlijk zwart fluweelen hoedje voor den dag met een diadeem van veeren opgemaakt, den bol verscholen onder een tuil van donkere, Fransche rozen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000768.wav|een man die naar u vraagt; hy heeft eerst aan de voordeur gebeld en is toen terstond doorgestapt naar de huiskamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000975.wav|en de kleuren van de palmen op haar omslagdoek waren tamelijk verschoten. Ook had zij in de hand die zij ophief een groote bruine paraplu|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000940.wav|de logica der gedachte, en ieder evenement was er eene verrassing, iedere seconde volgde er de vorige|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_004247.wav|WAT ER TUSSCHEN MIJNHEER EN JUFFROUW BUMBLE EN MIJNHEER MONKS VOORVIEL. Het was eene zwoele, drukkende|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004097.wav|en men kon reeds op zekeren afstand hun uitbundig gelach en juichen vernemen. In weerwil van het spel, dat hen bezig hield, hadden zij de aankomende ruiters van verre bespeurd|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000567.wav|en je hebt me aangekleed en ik had niet te werken, en ik heb niets gedaan dan denken, denken, in mijn misselijk niets doen van allen dag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000136.wav|Door eene soort van wanhoop bezield, voegt zij er bijna in een adem bij, dat zij bij den heer Jasper in den tuin zal komen. Zij huivert|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002755.wav|Nu, ik denk ook zulk eene bestelling te maken. Wanneer? zeide Ophelia. Eerstdaags. En als gij dan nog eerder kwaamt te sterven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_006478.wav|Hoevele adellijke emigrees had die afschuwelijke revolutie niet in armoede gedompeld! Voor zij vele maanden daar geweest was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001325.wav|Welnu, zeide hij, het rijtuig staat te wachten en het gedrang is over, zoodat men nu op eene fatsoenlijke manier aan land kan gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_010273.wav|De heer Kibble, een glimmend breed persoon van weinig woorden en veel mondvollen, zeide meer kortaf dan veelbeduidend, terwijl hij zijn ale aan den mond bracht|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001906.wav|Zij wilde met hare handen die vuisten afweren en hare vingers verwarden zich in een koord om heuren hals. O, dat was. dat was zijn portret: Otto's portret! Zou het inderdaad te veel zijn geweest? Zou zij morgen|1666|neutral
+wavs/train_2450_3545_001509.wav|Miss Ophelia liet zich met een wanhopig gezicht al hare schatten afnemen, en was zeer blijde toen zij er behouden mede in het rijtuig zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_008302.wav|Als die jonge lord u naloopt, en laffe praatjes in uw oor fluistert, wat heeft dat dan voor u te beteekenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007373.wav|Daar evenwel al hunne aandacht op het hoofdfeit van het huwelijk gevestigd was, hadden zij er gelukkig geen over voor den|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000923.wav|Uit erkentenis voor de moeite, die hy zich gegeven had, achtte ik my in gemoede verplicht, hem door een gepasten wenk uit iyne verlegenheid te helpen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_013018.wav|en toch kan ik ook niet gelooven of iedereen, dien ik op straat tegenkom, moet het op de een of andere manier aan mij zien, dat ik overmorgen ga trouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000047.wav|Zij verstopte het meisje achter het vat, en nauwelijks was dat gebeurd, of de goddelooze troep kwam naar huis. Zij sleepten een andere jonkvrouw meê en waren dronken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000803.wav|Zulk eene huishoudster was Mevrouw Shelby, welke wij reeds beschreven hebben en onze lezers zich misschien nog herinneren|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001315.wav|wend u dan altijd gerust tot mij. In zijne jonge jaren had Grimaldi George den Vierden dikwijls in Drury-Lane als prins van Wales gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001612.wav|Eindelijk, daar begon het klokkespel van de Groote kerk den voorslag van half twaalf te spelen, en een doodsche stilte heerschte plotselings over liet Buitenhof, Daar sloeg de klok|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006427.wav|Lewin kon zich zijn moeder nauwelijks herinneren. De gedachte aan haar was hem een heilig aandenken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000628.wav|Deze kwam woedend aanloopen en zeide dat hij mij leeren zou wie mijn meester was; en toen bond hij mij aan een boom|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000571.wav|de andere, die gemacadamizeerd blijft, geleidt naar een bekoorlijke villa, wier witte gevel, met een veranda voorzien, vrolijk afsteekt tegen het donker geboomte|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001826.wav|Maar ik wilde niets anders zeggen, dan. — Gij kunt mij nooit overreden, zeide Malderton met de uiterste stijfhoofdigheid, nooit|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001265.wav|Met het geld en het goed. Het huis en de meubelen zijn verkocht en het geld is verdeeld.' 'O, zoo! Nu, dat is goed|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001540.wav|ontstond bij de overwinnaars die deze verhevene stervenden omgaven een soort van heilige ontzetting, en de Engelsche artillerie verpoosde en zweeg|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001689.wav|Neen, papa. Of: - Addy, die ellendige wind staat net op mijn raam, en het tocht, het tocht in mijn kamer. - Nu, kom dan maar hier, papa|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009732.wav|die denzelfden weg op moest als Riderhood gaf aanleiding dat deze op een hoogen stapel manden op een wagen verheven werd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003083.wav|want slechts weinige personen bevonden zich nog buiten, en allen schenen met de grootste haast naar huis te|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000363.wav|Hij is op straat geloopen juist dien dag, waarop zijn vader stierf; en waar hij gebleven is, weet niemand. 'k Ben nog dikwijls heen en weer door de buurt gesjouwd om het kind te zoeken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002316.wav|Ik geloof niet, dat het me iets helpen zal, maar als u het gaarne heeft, zal het gebeuren. Schrijf Reijer, u mag het; u mag alles. Mevrouw was haar dankbaar en, voor het oogenblik, een weinig|1666|neutral
+wavs/train_1724_2649_000686.wav|daardoor werd het, bij den steeds dikker wordende mist, bijna onmogelijk, de voorbijgangers van ter zijde te herkennen, anders zouden we in den heer, die daar zoo haastig voorbijstapt, den ouden heer Roda meenen weer te zien|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000480.wav|En nu vraag ik oe, of dat geen onrechtveerdigheid is, die tegen den hemel schreit!' zei Jan naar hij meende in zuiver Hollandsch. 'Een eenigste zoon, heb ik altied ehoord, was vrij, en nu halen ze hem van ons weg, of hie een dief was|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_000430.wav|Een klein gedeelte daarvan; aan den Steven, is voor de dames afgezonderd, terwijl het buffet vlak aan den, overkant is|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002851.wav|strekt deze liefderijke hand zich niet uit over allen, wie zij wezen mogen? Laat niet God zijne zon opgaan over de goeden en over de goddeloozen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000576.wav|De oogen nederslaande en bleek wordende. Ik? vader! ik? Vader. Ja gij, mijne dochter|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000449.wav|en naaide en zong, haar vingers ijverig bezig, en haar geest vervuld met meisjesdroomen, zoo onschuldig en frisch als de viooltjes in haar ceintuur, zoodat mevrouw March glimlachte en tevreden was|1724|neutral
+wavs/train_2450_5089_000710.wav|Heeft hij zich zelven verdronken? vroeg Norah somber. Dat weet God alleen, antwoordde mijnheer Openshaw op gelijken toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001444.wav|doordrongen is van een symbolischen geest, die aan alle woorden hetzij een klagende of een dreigende uitdrukking geeft. De verschillende vormen, welke de gedachten in de dieventaal aannamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000321.wav|aar, voegde zij er bij, indien het onwaarheid is, gelijk ik zeker denk, dan wenschte ik wel te weten, wie er de uitstrooijer van was|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_002241.wav|Hij nam dus zijne zuster mede in de oranjerie en begon als zonder erg met haar te redeneren. 'Een droog leven, vindt je niet?' 'Heel veel afwisseling heb ik ten minste niet,' merkte LOUISE vrij juist aan|1724|neutral
+wavs/train_1724_2216_000146.wav|En toen begon de nieuwe dag koud blauwgrijs heen te schemeren door de vuil rossige gasglans in de donkere kamer. Wat zou i brengen, die nieuwe dag|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_003816.wav|wiens gedaante zij nu en dan door de reten der lederen gordijnen onderscheidde, de gehate Reinout ware, zij had zich liever in den Vechtstroom geworpen, dan een stap verder te gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001042.wav|en de Waal wist er zoo veel van te vertellen, en hij zeide alles zoo zonder erg, dat Leeuwke begreep, dat het vast waar moest zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001448.wav|Gy zult zien grootmoe dat ik een man kan zijn en dat ik alles doen kan om u te toonen dat ik dankbaar ben en u lief|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000518.wav|maar de oude vrouw droeg zware schoenen, en niets gelijkt meer naar den tred van een man, dan die van een oude vrouw. Jean Valjean blies intusschen zijn kaars uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_004528.wav|of Stils talking, en daarom nam hij de partij van net gepeupel niet op, want, och, liet was er aan gewend. Henri Gowan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007384.wav|Als gij mij vraagt, Sir Leicester Dedlock, baronet, of ik van het begin af heb geloofd, dat George de moordenaar was, zeg ik u rondborstig: Neen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_000304.wav|als zij er ten minste ooit een verlangen, onverschillig wie! en dat zy hem in huis heeft gelaten, en dat de schelm|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002772.wav|en kwamen als vanzelf steeds op de liefde terecht, evenals de vlierpopjes steeds op de voeten komen. De geheele persoon van|2450|neutral
+wavs/train_2450_9412_000197.wav|Dat zei de man, omdat hij niet wist hoe wijs God den rijkdom verdeelt. Hij wendde zich dus van den Heer af en ging verder|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_004529.wav|welke een jongen knaap voorstelde, die, met een pakje aan een stok hangende over zijn schouder, zoo hard hij loopen kon wegliep|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000563.wav|daar zoo hoog door de lucht reed, vond hij, dat steden en hoeven, kerken en fabrieken, paleizen en stationsgebouwen als kleine en groote sieraden er over verspreid lagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005383.wav|kon op eenig plekje van de aarde een vlag planten en uit naam van het Britsche rijk dat plekje in bezit nemen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001683.wav|en leefde in vrede met de naburige koningen. In één woord, hij zou de gelukkigste monarch der aarde geweest zijn, had hem niet één ding ontbroken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_001741.wav|en een ander stapten met licht daarin, en gaven het woord: Laat zakken! Terwijl het touw, stijf gespannen, afdaalde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003217.wav|als hij maar eens kokkelde, en een huishond van de gewone soort kon haar oogenblikkelijk tot onderwerping brengen, alleen door zijne tanden te laten zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005393.wav|teekende zorg en bekommering. Er lagen eene menigte papieren door elkander voor hem en hij zag er even hoopvol tegen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004002.wav|BE KERKEKNECHT. DE BRANDSPUIT. DE SCHOOLMEESTER. Wat ligt er veel in die korte woorden: De|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001278.wav|Ik weet niet, wat me bezielt. 'k Ben heelemaal niet vroolijk meer, en als Ma zegt: 'Jo wat zit je das slordig, of je hebt je rok te hoog opgetrokken,' dan zou ik zoo kunnen gaan huilen of de|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_002596.wav|die buiten langs de kust van Bleking ging. Alle vogels, die hun winterverblijf bij de Noordzee hadden, en nu op weg waren naar Finland en Rusland|2450|neutral
+wavs/train_2450_4909_000476.wav|toen zij, oprijaeade boven de zwarte lijn van het afgelegen hoogland, naeirkeek op de vlakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004637.wav|Gij verkiest dus des Graven boeien, welke hij niet eens meer de moeite neemt van te vergulden, boven de vrijheid? zeide Adeelen. Aylva haalde zuchtend de schouders op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000606.wav|toen hij den volgenden morgen zijn' schoonzoon, in zijne plaats, in den raad des sultans zag voorzitten, was onbeschrijfelijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003231.wav|dat hij zijn hypotheken wilde afdoen; en dat hij bij de bankiers en agenten reeds zijn crediet overschreden had; en Pitt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002832.wav|Maar twee of drie weken geleden ontvangt Twemlow onder het lezen zijner courant, onder zijne boterham met|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003223.wav|Het heeft zoo moeten zijn, zeide ik: en het ligt er nu eenmaal toe; maar ik had wel gewenscht, dat die thee op den bodem van de zee lage en dat wij hier nooit aan boord waren gekomen; want de hemel weet, hoe men dit geval ten onzen nadeele zal uitleggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_008058.wav|maar zij schijnen gekruikt en gekurkt te wezen, en hij heeft met meer verbeelding dan Barnaby, Hoe komt dat|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000307.wav|het volk verheugde zich over de verlossing, de stad weergalmde van de blijde liederen welke de Sprekers ter dier gelegenheid gemaakt hadden; en de witte vlag ontrolde de blauwe Leeuw met golvende vouwen boven de|1724|neutral
+wavs/train_2450_10565_001596.wav|Achter hem kwamen twee broeders met het wapenschild derzelfde Kamer, waarop de spreuk Wij rapen geneugt en het blazoen der Kamer, eene Rapenbloem, was geschilderd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002717.wav|Men bleef met ijver naar de plunderaars zoeken, en indien eenigen der muiters stout genoeg waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000599.wav|Zij was, zoo als ik toen hoorde, een Geldersch meisje en door eenen Spanjaard verleid geworden. Den knaap liet ik opvoeden, en nam hem tot pagie, na den dood van Graaf|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001802.wav|Wàt Lucy zelf er ook van vond, andere menschen hadden volstrekt niet noodig, dat maar zoo voor waar aan te nemen. Ik heb in de verste verte niets van dien aard gehoord, zei Elinor, dat kan ik u verzekeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_003599.wav|en dat er honderd twintig duizend man bij de Schotsche grenzen gereedstonden, om zich zelven recht te doen, als men hun recht weigerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008265.wav|Hij werd opgevolgd door Plinius, die ook het slachtoffer werd van zijn dorst naar kennis. Dit was de legende. Luister nu naar de ware|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000720.wav|Van der Welcke balde de vuisten. - Mijn vrouw. herhaalde hij;. heeft jou gecomprometteerd. door, alsof het van zelve sprak.? - Van der Welcke. smeekte Paul. - Ja. zeide Van Naghel|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005293.wav|en den hemel heb aangeroepen om mij de kans te zegenen — hetgeen toch nooit gebeurd is. Wie hebben mijn geld gewonnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003326.wav|Ik heb van het Christendom zulk een begrip, vervolgde hij, dat ik geloof, dat niemand het kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002102.wav|maar sedert eenigen tijd begon hij zich bij de gewone menschen te vergelijken, en de hoogmoed kwam bij hem op. Wie weet? misschien zou hij allengs weder tot haat gekomen zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000860.wav|bragt hebben, om het vaderland te verlossen. Hoe veel stelt men immers niet in de eenvoudigste oudheden, die maar eenige betrekking hebben tot heugelijke gebeurtenissen, welke in die dagen hebben plaats gegrepen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4870_000066.wav|En daalt hij dan, niet meer gesteuind door al deze prikkels en door de zelfvoldoening van den arbeid, in het graf|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001436.wav|en, toen dit alles bezorgd en gereed was, in overleggingen, of er ook nog iets was, waar men aan te denken had, en in het opwachten van enkele bezoekers of bezoeksters, die men den vorigen avond niet had t huis gevonden|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_000603.wav|Het was donker; maar sommige wolken in de lucht hadden een dof rooden gloed, als bergen van gloeiend koper|2450|neutral
+wavs/train_1724_2183_000062.wav|Als ik mijne koetjes niet vroeger op het drooge had gebragt,' antwoordt hij, met een spreekwoord van zijne voorvaders, die kaasboeren waren, 'het zou me zwaar zijn gevallen, ze in Een en Veertig uit het water te halen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_000629.wav|dat zijn vriend Dobble even ver uitmunt boven eenig man, dien hij ooit heeft gekend, als mevrouw Dobble boven eenige dame|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000067.wav|Op last van den geneesheer was een bed naast de canapé gelegd. De geneesheer onderzocht Marius, en na zich overtuigd te hebben dat de pols nog klopte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001034.wav|dat zijn oorsprong aan den voet van den heuvel Menilmontant was. Het is niet in rechtstreeksche verbinding met de vertakking, welke van de wijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000324.wav|en de overwinning beslist hebben. Deze buitengewone cavalerie verstomde Clinton, die Talavera en Badajoz had gezien|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001055.wav|wel verre van hem licht te geven, die dingen voor hem ontoegankelijk maakte, waaraan hij zulk een dringende behoefte gevoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_001890.wav|Tot nu toe had hij alleen maar in de lucht gekeken naar de ganzen, maar nu begon hij om zich heen te zien. Hij was niet op het vlakke veld|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_004794.wav|en eene flesch portwijn voor zich. Gevoelt gij nu dat gij weder tot deze aardsche wereld behoort, mijnheer Darnay|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009291.wav|Hebt gij dat ook gehoord? Dat had Pecksniff niet gehoord. Niet? Dat is vreemd! hervatte Tigg. Dat is juist de hoofdzaak|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003540.wav|hernam: Hedenmorgen zeide mij mijn vader, dat ik al mijn goed in orde moest brengen en mij gereed houden; dat hij mij zijn linnengoed zou geven om het in een koffer te pakken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_007860.wav|Na haar heldhaftige opoffering was Emmy niet erg gelukkig. Zij was zeer distraite, nerveus, zwijgzaam en moeilijk te voldoen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001045.wav|e huis gekomen deelde hij dus alles aan zijne ouders mede, en, schoon hij, staande het verhaal, gevoelde, hoe moeijelijk het is de beschuldiger van zich zelven te zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002083.wav|Maar nu was deze liefde verflauwd, derhalve moest hij een gedeelte daarvan op een andere vrouw hebben overgedragen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000392.wav|Onze bezoeker had zijn melk opgedronken en zijn beschuitjes opgepeuzeld. Het licht was weder in zijn oogen teruggekeerd evenals de kleur op zijn wangen, toen hij met veel omhaal van woorden het gebeurde ging uitleggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_010621.wav|maar tevens, omdat ik had opgemerkt en mijn heele leven lang ben ik blijven opmerken, dat dergelijke conventioneele phrases|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002884.wav|Verluchting zoude het zijn in den blinde te grijpen. neen, slechts met juist overleg mocht zij haar besluit nemen. o, dat die klok toch bedaarde, zij vermocht niet zoo te strijden met zichzelve, zij was er te zwak toe|1666|neutral
+wavs/train_2450_9298_000692.wav|Hij vroeg den aanvoerder of deze ook wist van welke misdaad hij beticht werd; maar deze antwoordde, dat noch hij, noch een zijner ruiters er iets van wisten|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000688.wav|Doch als hij dan van de rest van de troep was afgezonderd, renden twee of drie der jongere stieren op Buck toe en zorgden dat de gewonde stier zich weer bij hen kon voegen|5809|neutral
+wavs/train_2450_4634_005989.wav|als gij wist hoezeer ik die noodig heb, en van welk een bezwaar gij mij daardoor zoudt ontheffen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001369.wav|zich daarop langs allerlei kronkelwegen naar de achterzyde van dat huis te begeven, en daar te kyken, en er dan niet binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001445.wav|Wel, hernam Jondrette, is hier gegeten? Ja, zei de moeder, drie groote aardappelen met zout. Wijl ik vuur had, heb ik ze gekookt|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000959.wav|door die waarheden des geloofs, die hij met de moedermelk had ingezogen, hoewel zijn verstand ze miskende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005571.wav|voegde zij er bij en ging, om haar verlegenheid te verbergen, het binnentredend meisje eenige schreden|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000435.wav|welk genre, waarmede gedebuteerd werd, niet van het moeijelijkste was, daar de man reeds vrij gelijkend afgebeeld werd, wanneer men genoegzaam aanleg had om eene lange zuiverregte gedaante met een wipneus op het papier voor te stellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001820.wav|Eindelijk bleef de man voor het vervallen Convent der Witte Nonnekens staan, en liet zoo zacht mogelijk den klopper op de hoofddeur vallen. Ge komt vroeg, kompeer, zei de man, die eindelijk opendeed|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003196.wav|zie, toen begon ik te luisteren naar oud gefluister dat me, in een tyd dat ik er|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000699.wav|van honger als gij vuur hebt, sterf van kou als gij brood hebt; ik heb ellende genoeg gehad! mijn eigen pak en dat van anderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000340.wav|Je hadt het leelijk beet' zei de baker, waarschijnlijk om haar gerusttestellen. Jan, die terstond aan de toesnellende dienstboden last gegeven had den dokter te gaan halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000803.wav|Serpent, sist Strijkman binnensmonds. We zullen nu verder de zaak maar in handen der politie geven, dunkt u niet, dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000950.wav|Eene flauwe herinnering van de zonderlinge kuren, waarmede hij dikwijls zijne verveling had zoeken te verdrijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002767.wav|aan, als dingen die van zelven spraken. Zijne deftigheid en onverschilligheid gaf Hugh nog meer pret|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001685.wav|Alle vier roken vreeselijk naar tabak. Op den eersten brief stond dit adres: Aan mevrouw, mevrouw de markiezin de|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000456.wav|die de taak, welke mij te lastig wordt, opvat, en mijn huis met den ouden luister in stand houdt. Gij zijt dit zeker met mij eens|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001255.wav|k zal mij niet voor u verdedigen, daar ik, helaas! mij voor mij zelven niet geheel verdedigen kan; schoon ik u plegtig bij den emel betuig|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000867.wav|zongen ze onophoudelijk op de maat van hun wiekslagen hun gewoon lokgeroep: Waar ben je? Hier ben ik. Waar ben je? Hier ben ik|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001460.wav|k Heb die slaven over de schatten van je baas hooren praten, dat ze er geloof ik van gingen likkebaarden. Zeg ereis, waar zou-jij, altijd in de veronderstelling dat je een muiter was, denken dat je baas z'n schatten heen zou voeren, als hij die in veiligheid zou brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8229_001399.wav|en Frank vond die comedie zoo amusant, dat hij hem, overal waar hij kwam, presenteerde. De winter verzachtte zich tot eene mistige lente|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000868.wav|en deze koning heeft eene eenige dochter, de schoonste maagd, welke men ooit gezien heeft. Noch gij, noch ik, noch de geesten van uwe|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004004.wav|die bij haar gezicht zoo fraai paste, dat men, om zich iets dergelijks te verbeelden, niet beter kan doen, dan zich wijlen den|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001013.wav|Toen wij na den eten met pnze voeten op het haardijzer zaten, zeide ik tot Herbert: Mijn goede Herbert, ik heb u iets zeer bijzonders te vertellen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003905.wav|Houd moed en hoop; spring vooral flink vooruit en zorg, dat gij op uw beenen te staan komt. Gered|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000385.wav|terwijl zij zich verbaasde over het verschil tusschen de twee jongelieden, bleek het haar, dat de leeghoofdigheid en ijdelheid van den een haar waarlijk geen geringeren dunk deden opvatten omtrent de bescheidenheid en degelijkheid van den ander|1724|neutral
+wavs/train_2450_10026_003486.wav|en als hy zich des-niet-te min van hier begeeft, dan is het een bewijs, dat hy de zaak niet vertrouwt, en zich buiten schoots wil houden tot alles voorby is|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009760.wav|John Rokesmith hoopte dat het kind de noodige geneeskundige hulp had? O ja, zei Slop, hij was mee geweest naar de apotheek van den dokter|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002242.wav|Zij had niets overgehouden dan haar schoone oogen, die treurigheid inboezemden; want daar zij groot waren, scheen men er zooveel te meer treurigheid in te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001097.wav|hadden, enmaakte zich dan soms half boos omdat zij steeds zoo ernstig en stil waren tegen hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000330.wav|Op hetzelfde oogenblik voelde hij dan ook een kopje tegen zijn rug aanslingeren en zag hij haar onder de woorden: 'Ik verkies niet door het eerste het beste havelooze kind in mijn huis beleedigd te worden!' de deur uitstuiven|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001834.wav|Woont hier iemand, die Gillenormand heet? Ja. Wat wilt ge van hem? Men brengt hem zijn zoon terug. Zijn zoon? zei de portier verstomd. Hij is dood|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001396.wav|Ik stond eenigszins verzet; echter was mijn verwondering over hun onverwachte verschijning minder groot dan bij vorige gelegenheden; ik geloof, dat ik reeds aan dergelijke verrassingen gewoon was geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000362.wav|Artemis, wat kan uw balsem! Dionyzos, wat kan uw drank! Zeus, wat kan uw macht! Gunstige goden, wàt kunt gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000823.wav|en tragischen dood. En als hij haar zoo zag, vulden tranen zijn oogen, kreeg hij haar bijna te lief, zoû hij haar dood willen kunnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001888.wav|Dadelijk nam nu de derde grijsaard het woord, en deed aan den geest hetzelfde voorstel als de beide anderen hem gedaan hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003959.wav|Ik vind het prettig als men zoo vriendelijk tegen mij spreekt, dan zou ik wel kunnen weenen en als ik daarin lust heb, dan ben ik ook gelukkig. Dat is dom, niet waar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000740.wav|Waarlijk Ridder! zeide Ottilia: ik geloof dat gij verliefd zijt op die overzeesche tooveres: nu kleur maar niet: er steekt geen kwaad in|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000626.wav|Ponine en Zelma speelden met de kat, de reizigers aten of dronken of zongen, geen blik was op haar gericht. Zij had geen oogenblik te verliezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009148.wav|omdat het buitengemeen roode bloed van voorname soort, evenals gemeener bloed, dat onwettig gestort is, altijd wil roepen en zich laten hooren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000654.wav|LIJNSLAGER kon niet nalaten bij het zien van dit bedrijf te verhalen, hoe hij eenigen tijd geleden in den Haag den schilder VAN DE VENNE gesproken had|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001032.wav|voor hare jonge, aanstaande keizerin. Maar nu al! Zoo gauw! Nauwlijks eenige weken! Zoo kort had nog géen roman in haar liefdeleven geduurd|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_001513.wav|er geen geheim van, dat de geheele badensche reis een aanslag was geweest op haar tegenwoordigen echtgenoot, wiens ijdelheid er zoo door gevleid was, dat hij haar zou liefgehad hebben, al verdiende zij het nog minder|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_000221.wav|dat onze waardigheid dergelijke onbetamelijkheid niet dulden kan; maar onze zending is vredelievend, gelijk ik gezegd heb: en daar blijf ik bij|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000608.wav|vier, vijf minuten. De prins zoû door zijn ordonnans-officier aan het fort laten waarschuwen, den commandant van zijn yacht laten waarschuwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007860.wav|allen, slechts ik alleen niet! En op Anna vallen ze allen aan! Waarom? Ben ik dan misschien beter dan zij|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000365.wav|dat gij het oog op de dochter van den eer hadt laten vallen. maar alles. alles is u vergeven. k ben ook jong geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000123.wav|Het is onder ons minder gebruikelijk.' 'Dat zeiden we al; maar zijn getuigen verklaarden, dat hij er bepaald op stond.' 'Welnu, dan moet het maar|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001193.wav|en overmoedig in het bewustzijn van al hare triomfen riep zij mij toe: 'Ik heb mijnheer Witgensteyn beknord, dat hij niet danste, en nu moet hij tot penitentie walsen met mij; vindt gij dat niet goed?' vroeg zij mij lachend|1724|neutral
+wavs/train_2450_9558_000614.wav|ongetwijfeld had zijn vrouw vele goede hoedanigheden, hij had haar lief en aan haar persoonlijkheid verbond zich voor hem een reeks van aangename souvenirs|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000994.wav|Dat bevalt mij beter, zeide moeder BUISMAN! als ik weder geheel hersteld ben, en het is een eind in den zomer, en het schikt u dan, en er zijn geen andere|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002025.wav|en evenals onze oude kennis Robinson van onder de overblijfselen van der Kannibalen feestmaal de sprankjes vuur zocht op te rakelen, die nog onder de asch mochten smeulen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001978.wav|en in liefde, want nog heden ten dage wordt er gewaagd van het zwarte iaar, toen de kinderpokken in Crowley heerschten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000769.wav|waarop de geestelijke zulk eene sombere poos van stilzwijgen liet volgen, dat ik een oogenblik twijfelde of het huwelijk dien dag wel voltrokken zou worden|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002978.wav|Ze dorst niet kijken, vreezende haar krankzinnigheid als belichaamd voor zich te zien. Zij dorst zich niet bewegen, ontzet voor zichzelve, en zij had gaarne haar twijfelend verstand gered, door, als het het ware, buiten zichzelve te gaan|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_006289.wav|van Schlippenschloppen naar het onze gebracht werden. De Fransche gezant kreeg beide. Hij is met lintjes overladen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000114.wav|dan in andere tijden, waarin wij meer dan anders moeten trachten goed te zijn, legde hij zijne hand op den verwaarloosden knaap|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000405.wav|was wat moê. Zij had eerst met Addy koffers uitgepakt, Karel en Cateau waren gekomen en zij had druk gepraat, blij hen te zien. Maar dat kaartje van Karel had haar stil gemaakt en zij sprak matjes|1724|neutral
+wavs/train_1724_1362_000525.wav|Over het begrip van eer. Over de apokriefe boeken. Over de wetten van SOLON, LYKURGUS, ZOROASTER en|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000229.wav|en den eed van getrouwheid aan hare voeten aflegden. Toen de raad gesloten was, werd de huldiging van den nieuwen koning ook in de stad op eene plegtige wijze afgekondigd|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002261.wav|Neen, laat ons niet bang zijn voor water; zij hebben immers allen door het water geleden, hier. Maar Ducardi zag hem aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004646.wav|Een ieder stond met open mond en gespannen aandacht den toovenaar aan te staren, die de ballen beurtelings van onder de bekers deed verdwijnen, en weer te voorschijn komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_000185.wav|Daar hierop niets gezegd kon worden, werd er ook niets op gezegd, en Pecksniff, waarschijnlijk heel tevreden over het nut, dat hij de wereld schbnk|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_000648.wav|Nu, dat verheugt my recht,' hernam Van Espenblad, nadat beiden onder de gebruikelijke plichtplegingen hadden plaats genomen: 'alleen vrees ik maar, dat nu gy, behalve een lief jong vrouwtjen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001654.wav|zeide hierop: ' w neef is dan wel eene uitzondering op zeer vele konstenaars. e meesten toch laten zich geweldig op hunne kunst voorstaan. och er zijn ook onder de schilders|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001296.wav|de vierde, meest binnenwaarts geplaatste zijde bevatte den ingang, waartoe men door een prachtige stoep met marmeren trappen en leuningen geraakte. Niet slechts waren deur en vensters door pilasters en loofwerk omsloten|1724|neutral
+wavs/train_10587_9412_000014.wav|Zie je, zei die, dat komt er van, dat je niet naar mij geluisterd hebt; maar ik zal je wel helpen, hou maar moed, ik zal je zeggen, hoe je bij het gouden paard moet komen|10587|neutral
+wavs/train_2450_3159_001448.wav|om zich over weinig te verwonderen en om naar niet veel te vragen. Zijn gemoed was vol van, ja wat wàs het? Was het enkel de schrik, die hem in de, niet meer zooals vroeger, veerkrachtige leden zat|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001227.wav|Volstrekt niet om ons kwijt te zijn, maar voor ons geluk, voor onze veiligheid en onze toekomst. Wij zijn wel ongelukkig|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000822.wav|Ambtenaren, hoofdambtenaren, regeeringspersonen zagen tegen zijn knapheid op; legden zich met een meer of minder air van zelfstandigheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_000375.wav|Ik merkte nu op, dat ik aan eene sterke ladder was vastgebonden, die rechtop eenige duimen van den muur stond en het middel was om op de vlierinp; te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002427.wav|Zij zetten zich op de marmeren bank. Wat schenen zij gelukkig! Hij was jaloersch van hun geluk; jaloersch vooral van hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001396.wav|hetgeen hy in het geheel niet deed, hy was een van de agenten geweest in den tijd van Carolien|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_003697.wav|Je hebt je half blind gehuild, en nu huil je haast alweer. Zij lachte verachtelijk, duwde mij naar buiten en sloot het hek achter mij|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001331.wav|in onbeschaamdheid, dat zij zich niet ontzagen, om zulke schandelijke taal in de nabijheid van een zoo ordentelijk gezelschap te spreken. aar zij verdienen niet|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001223.wav|Had hij anders dit geld geweigerd? O, ja, hij wilde haar geen geld schuldig zijn, omdat hij haar liefhad. Maar waarom sprak hij dan niet.? Eindelijk stond hij op; het rijtuig zou over eenige minuten komen|1666|neutral
+wavs/train_2450_9038_002120.wav|aaneen had geknoopt. De straatjongen naderde de pijp, waarin hij gemakkelijk door een breede scheur dicht bij het dak komen kon. Juist toen hij wilde opklauteren boog|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004205.wav|Toen ik uitgeweend had, trachtte ik weder bedaard te worden; ik had Mattia niet in dit park gebracht om mij door hem te doen beklagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002918.wav|Daar hij zich slechts met de grootste moeite staande kon houden en in Soho, waar hij woonde, wel een mijl in het rond schulden had|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000684.wav|en zich groepeerden onder de opgeheven sluiers en waaiers van zilveren franje, omgoten door haar corsages van glanzig satijn, en schitterend van het klatergoud op de tulle harer wijd uitgeplooide rokjes|1666|neutral
+wavs/train_2450_8886_002315.wav|De lijkkoets reed om een cypressenboschje, kwam uit de lange laan in een kleinere, en naderde het graf. Fauchelevent ging langzamer, maar kon de lijkkoets niet langzamer doen gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001306.wav|Zij zetten zich aan tafel, en spijsden met des te grooter smaak, als beiden, moeder en zoon, zich nooit aan zulk een welvoorziene tafel bevonden hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001506.wav|Niet welgedaan, herhaalde ik: door aan de inspraak van uw gevoel gehoor te geven liever dan aan die van de koele rede? Doch, ik zie niet in, waarom deze beide in dit geval in tegenspraak behoeven te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_001111.wav|O, droeve Mykenaeërs, over wie Herakles rouw bracht als eenmaal over zichzelven, ziet: hier staat hij! Doet met hem als|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_001205.wav|k heb hem tot een geschenk gekregen van den eer, dien ortugeeschen juwelier, van welken ik u wel meer gesproken, en ik de overige juweelen gekocht heb|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000022.wav|als zijn voorgalerij; intens zwart hing de wolkenzee over het dal; de anders frissche berglucht drukte neer, zwaar als lood, lauw, zwoel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001692.wav|Dat had ik immers moeten weten, omdat gy er zoo by bleef. Hy antwoordt eerst met een lach, en toen hartstochtelyk zijne tanden knarsende|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_001711.wav|dit neemt niet weg, dat ze even gelukkig en dartel schijnt als een- vogel of een lam; en het gebruik harer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001874.wav|Geen wonder, dat deze bedroefde vader, toen hij zijne zonen plotseling voor zich zag, vreugdetranen stortte en niet ophield, hen te omhelzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001368.wav|Toen mejuffrouw Gillenormand zag, dat men Marius ontkleedde, verwijderde zij zich. Zij ging in haar kamer haar rozenkrans bidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000657.wav|Ja,' antwoordde ze Er viel niet tegen te redeneren, en een ogenblik wist hij niet welke kant uit te gaan; toen koos hij zijn partijl|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_001540.wav|welk huishoudelijk artikel de families in Titbull's Vrij-Woningen in zooveel deelen heeft gesplitst als er woningen in den omtrek zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002689.wav|De geheimzinnige beelden zijn zoovele juweelen, als talismans met onbekende hiëroglyphen beschreven; zij verbergt ze in haren boezem|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000670.wav|De behendigen schijnen de gefluisterde tegenwerping niet te hooren en gaan voort met hun arbeid. Volgens deze staatslieden, die zoo schrander zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001026.wav|ij gaf te kennen, dat zij, na bedaard overleg, besloten had, zich naar haar vaders raad te gedragen, en dat ook waarlijk het uitstel zoolang niet was, of het was heel wel over te komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000432.wav|Toch is juist die morgenstemming ondraaglijk. In geen mensch, geen werk, geen boek zelfs eenig belang te stellen, doel- en willoos om te dwalen door een leeg huis|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001585.wav|nadat ze uit Skaane waren heengegaan. Maar nu liep het zoo, dat de wilde ganzen hun weg over Bleking namen, en daar was Smirre, de vos, ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_8076_001953.wav|Ontevreden met mijn fortuin konik natuurlijk niet zijn; maar het is mogelijk dat ik, zonder het recht te weten, ontevreden met mij zelven was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000477.wav|die eerst Tell bedrogen en daarna diens oudste zoontje geroofd had, werden besproken en nog eens besproken, hier met bewondering, daar met medelijden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000650.wav|Mijn hemel, hoe komt hij toch aan zulke ooren? dacht zij toen zij zijn koele en voorname houding beschouwde|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001145.wav|Nu ja,' hernam Hoogenberg: 'hij is het hoofd van het huisgezin en verbindt zich dus voor u allen. Misschien zal het noodig zijn, en in allen gevalle nooit kwaad kunnen, datje de verklaring meê|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_003463.wav|en een zeker los cosmopolisch air over zich hadden, alsof zij tot geen een stad behoorden. De een was in een pak van wit zeildoek gekleed|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000111.wav|ik weet, dat gy gaarne wordt gezien. De reiziger voegde die laatste woorden er leuk by, als iets dat vanzelf spreekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001323.wav|En aanstonds, in de stad, had hem de huivervolle stilte der straten getroffen, alle huizen gesloten|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_004249.wav|en onderdrukte leerlingen. Beter dan ik het van mij zelve weet, is de heer Barlow bekend met de meer of mindere|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001248.wav|De dames stonden op, en de heeren volgden spoedig. In de andere kamer ontstond onder de eersten een ijselijk krakeel|496|neutral
+wavs/train_2450_8979_002294.wav|Uitgezonderd Enjolras en Marius, die zwegen, sprak ieder op goed geluk af. Gesprekken onder vrienden|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000966.wav|en, zoo hij van de Natuur geen buitengewoon sterk ligchaam ontvangen had, zou hij buiten allen twijfel, geheel vertroeteld, in zijne wieg reeds zijn sterfbed gevonden hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001276.wav|Aladdin's moeder naderde den voet van den troon en wierp zich neder. Toen zij weder opgestaan was, vroeg haar de sultan, wat zij begeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_012009.wav|Geen complimenten, kolonel, wat ik u verzoeken mag, zeide mevrouw Moss, met een handgebaar, en hij opende eenigszins bevend den brief|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000492.wav|Toen hij en zijn makkers in het kamp van hun nieuwe meesters kwamen, zag Buck een slordig, haveloos boeltje. De tent was half opgezet, de borden waren vuil, alles was in wanorde|5809|neutral
+wavs/train_2450_10026_001571.wav|Buat zag De Witt met verbaasde oogen aan, maar dorst niet weigeren den hem gegeven last te volbrengen. 'Schrijf!' hernam De Witt: 'Waarde Vriend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005815.wav|en zij er gelijkmatiger uitzien. Maar er is eene eeuwige jeugd in hare kunstbloemen, en hare MSt van aanbidders is voL|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_006129.wav|en van hoeveel belang voor den rijkdom, de welvaart, het geluk, de vrijheid, ja het bestaan zelfs van een groot, vrij volk|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000497.wav|Zie, Tell, had hij gezegd, wanneer wij den worstelstrijd tegen het machtige Oostenrijk beginnen, moet ieder Zwitser, die een wapen hanteeren kan, zijn Vaderland verdedigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003063.wav|Zij, die harteliefde en hartebloed verkoopen, om uit hun eigen nood te geraken, de Heere zal hen bezoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_007340.wav|Het zal niet lang meer duren, zei Tim, of de nacht komt, waarin hij zal blijven doorslapen en op deze aarde nooit meer zal ontwaken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001797.wav|Als ik niet beter wist, zoû ik zeggen, dat je de zoon was van een lakei. Je hebt gelijk, je bent ongeschikt. Je bent niets, jou past onze kroon niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000120.wav|Na een half uurtje geloopen te hebben, kwam hij bij de eerste huizen van Boskoop aan. Eenmaal dáár zijnde, wist hij goed den weg; want hij had de Gouwe dikwijls genoeg bevaren|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001292.wav|Och! ik wou dat ik maar dood was!! Waarom wenscht gij om maar dood te zijn? zeide Ophelia|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002946.wav|allen verlangende de eerste te zijn, om den vreemden meester zijn ongeluk aan te kondigen. Hij zal razend worden, dat geloof ik vast, zeide Andy|2450|neutral
+wavs/train_2450_7438_000426.wav|Zij was niet een der Engelsche dames, bedacht hij verder. Neen, zij zat niet aan tafel. Zij was gracieus, heel gracieus. en jong|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000658.wav|en dan de lindeboom, waren die zooveel minder dan de gewassen uit den vreemde? Ik verbeeldde mij dat ik gemakkelijker van de aarde zou kunnen scheiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_001497.wav|Ik vond mijn vader in de schuur, en bij hem een ander Heer, die mij naderhand bleek Onderschout van Naarden te zijn: tegen over hen stond Heynsz, die aan een hevige gemoedsbeweging ten|1724|neutral
+wavs/train_1724_1601_001537.wav|Opeens trof mij de gedachte: ik had dit bevallig geheel nog éénmaal beschouwd: wanneer of in welk gezelschap, dit wist ik mij niet te binnen te brengen; maar het kwam mij voor, als ware het niet de eerste reize, dat ik mij hier bevond|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009127.wav|Wat dunkt u nu, oudje, vroeg Bofn op snoevenden toon, zich tot zijne vrouw wendende, i van dien Rokesmith en van zijne liefde tot de waarheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000619.wav|Langzamerhand echter werd de stad nauwer ingesloten en het gebrek nam allerwegen toe, zoodat het er voor de belegerden zeer duister begon uit te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_002117.wav|Mijn vriend, zeide hij met eene gesmoorde stem, hoe kunt gij, hoe durft gij zulk een beroep drijven|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000089.wav|Ziezoo! dat is treffelijk, zeide Helding, terwijl hij zich tot mij wendde, en de handen wreef: UEd. zal zien, het zal in orde zijn. Heynsz heeft mij veroorloofd, de gasten op zijne kamer te ontvangen, dan behoeven zij zoovele trappen niet te klimmen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11772_000473.wav|Ik geloof,' fluisterde Van Schermbeek, 'dat hij een blauwtje heeft geloopen.' 'Och, er is iets geks gebeurd. enfin, ik begrijp niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_003993.wav|Deodaat, die intusschen bij het herkennen van Reinout zich hun gesprek van den vorigen avond herinnerde, begon eenige opwelling van berouw te gevoelen en zich te verwijten|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_004528.wav|zij zeggen dat de man met de boot gekomen is. Dus Marks. Deze keek treurig rond in het aangename nachtverblijf, dat hij verlaten moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000900.wav|Wat de straf betreft, werd hij in het ongelijk gesteld en daarenboven nog eens gestraft; op zijn request kreeg hij een nul en zelfs minder: hij kreeg een standje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002137.wav|door verhinderende machten of, plots, getroffen te zullen worden door verlammende ziekten in deze huivere atmosfeer, die hem vreemd was|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002114.wav|in den stillen strijd, dien hij te voeren had; in de voortdurende poging om niet weder verleid te worden door de zonde|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000980.wav|Och, dat arme kind, ik zal haar maar niet langer lastig vallen; beter dat ze maar eens flink uitschreit, eens voor al. Van avond komen de Parry's en de Sanderson's gelukkig, dat zal haar een beetje afleiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_001248.wav|tafeltje, hetwelk men tot een outer scheen te hebben gebezigd. Een tapijt, een kruisbeeld, twee kaarsen en eenige gewijde teekenen van eeredienst vercierden het|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002922.wav|De wreedste dieren zijn de blinde dieren. Niemand denkt met een goed oogmerk aan de hel. O! Welk een slechte wereld! In naam des konings beteekent tegenwoordig|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000179.wav|en als dan de boog, te strak gespannen, breekt, onderzoekt de krijgsraad alleen scherpelijk naar de uiterlijke feiten, zonder zich te bekommeren om de innerlijke aanleiding, waaruit zij zijn ontstaan|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_001894.wav|De vraag was nu maar. en Emilie precizeerde haar vragen nogmaals op haar vrijmoedige, levendige, joviale manier, slechts inwendig een weinig ongerust over het antwoord, dat komen zou|1666|neutral
+wavs/train_1724_5812_000483.wav|de keuze, die zoo ras gedaan is, kan later zoo bitter en zoo lang worden berouwd! Als gij niet voelt, dat gij om jonker A. of mijnheer B. desnoods de heele wereld zoudt kunnen vergeten en verzaken, moet gij hem niet nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001048.wav|Alles was voorbij. Het was geschied. Ik moest naar het logement terugkeeren, als de zotskap van het ruwe, domme gemeen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000702.wav|Dat zou nog te bezien staan. Ik ben nogal niet misdeeld van moed en volharding, en als ik iets onderneem, zet ik den kamp tot het uiterste door|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_007118.wav|in den loop van een avond zooveel van juffrouw Swartz hield, als de meest romantische voorstander van vriendschap op het eerste gezicht maar zou kunnen wenschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004272.wav|en dacht aan niets dan om rond te zien en te bewonderen. Maar daar begonnen de huizen op beide oevers van de Theems zich al meer en meer samen te pakken|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001488.wav|en dit hindert haar, daar zij er zich zeker een genoegen van maken zou, het hier recht comfortable voor u in te richten. Eene andere zou den schijn weten te bewaren, en u zekere|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_006150.wav|of hij haar niet dwingen kon tot bezinning te komen, en elken dag nam hij zich voor nog eenmaal met haar te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000634.wav|die achteruit geweken waren naar een hoek. Toen Adam zijn breede figuur schoof tusschen hen en zijn broer, en vastberaden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_000222.wav|Geen woord meer over de gandsche geschiedenis,' zeide MOM, op eenen gebiedenden toon: 'ik kan niet verdragen, dat men kwaad spreekt van eenen afwezige, die zich niet verdedigen kan|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000317.wav|een plaatsje te zoeken in het groen, om zich daar, geheel naar de eeuwsche manier, een tafel te spreiden op den grond, en ook met eten en drinken zich te versterken en te verkwikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_000983.wav|Landenberg, die zich nog nooit ingespannen heeft om Claus door woorden te laten verstaan, maar dit immer door gebaren en teekenen deed, houdt hiermede vol.|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_001080.wav|in het Ginneken of in een dorpje van de Veluwe. Machtig mooi! Met een bekrompen ouden dag en geen geld om al dat jonge goed een behoorlijke opvoeding te geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000179.wav|En toen ben ik met Jog en Julie de stad in gekard. We kwamen Ru en Connie tegen. Jog zag het eerst niet, maar toen zei Julie: 'Hé, daar komt Connie aan. Wie heeft ze bij zich|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_001751.wav|baktanden hebben zij eens ouden leeuws, en der jonkvrouwen tanden zullen zijn gelijk een kudde schapen die opkomt uit de waschstede. Hoe glimlacht Davidson terwijl hij zich terneerlegt om te slapen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001114.wav|Zij heeft dit hoofdzakelijk gedaan, om u met haren man in kennis te brengen, waarin zij het beste middel ziet, om uwen en haren wensch naderbij te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000351.wav|en de koralen versierselen van haar kleed in harmonie met de kleur van de hooge hakken harer schoentjes|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006317.wav|Kijk hier, zeide de Draaier, terwijl hij eene handvol shillings en half-pences uit den zak nam. Dit is eerst een lustig leven|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001666.wav|en met het licht der omschermde kaarsen een intimiteit gaven aan het feest. Dat was de eigenaardigheid van Mrs. Uxeley's versiering van feestzalen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_000030.wav|Het waren allen kokosboomen, met wier noten wij onze zakken wenschten te vullen. De apen, waarvan wij eene groote menigte zagen, waren echter betere klimmers dan wij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001120.wav|ik zou andere maatregelen nemen, doch daartoe is het thans te laat. Dat het mij maar niet berouwe, u hier te hebben gebragt. Vergeet niet, vervolgde hij, dat de liefde verraderlijk is|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000902.wav|toen het juweelenkistje openging, zoo verblindend fonkelden bij het grillig houtvuurtje de diamanten der Van der Lindens. Alsof ze dien glans vreesde|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_000835.wav|aZiedaarl riep ik zegevierend; gy ziet hoeveel er uit die schimmen is te ontdekken. Gy zyt reeds meester van de kunst|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_000623.wav|Je weet de weg nu, hier op de soos. - Verliezen doe je er toch niet! dacht Stork. Met een zet drong Kleestra zijn stoel achteruit en liet het lange bovenlichaam lager over de tafel heen vallen, zijn houding van gezelligheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_002573.wav|en weet altijd, zoo hij er een ontmoet, hem te noemen. Hij telt ze op de vingers. Hij bestudeert hun zeden, en heeft nopens ieder hunner bijzondere aanteekeningen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008123.wav|Langzamerhand echter trok hij zijn arm weder naar zich toe en zijn glas daalde al lager en lager, totdat hij het 'i onderste boven op de tafel liet rusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_000546.wav|HIJ IS BEHAGELIJK. Des avonds gaat de homuncio voor eenige sous, welke hij zich steeds weet te verschaffen, naar een schouwburg|2450|neutral
+wavs/train_11157_9412_000013.wav|Nu gebeurde het juist op den dag, dat haar vijftiende jaar moest aanvangen, dat de koning en de koningin waren uitgegaan, en het meisje alléén bleef in het slot|11157|neutral
+wavs/train_2450_5727_000395.wav|Moeder Sparsit? zeide Tom. Wat, hebt gij haar a! gezien? Zgn vriend knikte. Tom nam zijne sigaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_004185.wav|Ik vind dat hij heel weinig op zijn overleden broer lijkt. Moeder! zei Kaatje berispend; hoe kunt gij aan zooiets denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_003891.wav|De betrekkingen tusschen ons zijn van een ongelukkigen aard, Lady Dedlock, maar zij zijn niet door mij veroorzaakt, en ik behoef er dus geene verschooning voor te verzoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001758.wav|De jonge BLOMMESTEYN kon dit niet mede drinken, en dit bleef geenszins onopgemerkt door den ouden Heer BLOMMESTEYN, die de onvoorzigtigheid had, om zelfs te vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006675.wav|Wie dat gaarne wil, mag zich gelijk stellen, wel bekome het hem! Mij stuit het tegen de borst|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005669.wav|Zocht gij naar mij, toen gij door het venster naar binnen gluurdet? Niet dat ik weet; gij moet dus mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006912.wav|Het eenige, dat men haar kon afpersen, was eene belofte, dat zij Haredale den volgenden avond in haar eigen huis zou afwachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000277.wav|Ongeloovige en materialist, als hij zich steeds had voorgedaan, had hij steeds en ook toen hij reeds hopeloos ziek|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000950.wav|Zij was weêr in het zwart. Was zij altijd in het zwart, in een rouw voor haarzelve? Maar dat alles ging vluchtig door hem heen, in eéne seconde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_002193.wav|Vrienden, ik ben vol goeden moeds; maar waarom blijven de paleispoorten steeds gesloten en verschijnen niet de herauten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005666.wav|Hij. is vanmorgen vroeg gehaal v d voor een consult van drie beroemde chirurgijns buiten de stad|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004494.wav|een langer verblijf op die koude en vochtige plaats had haar doodelijk kunnen zijn. Bij den eersten opslag meende Arkel, dat hem die trekken bekend voorkwamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_007881.wav|En met den gelief koosden zwaai van zijn rechterarm veegt de heer Podsnap het weg en maakt de zaak voor altijd uit en veegt die onbegrijpelijke|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001785.wav|dewijl de kinderen er, geloof ik, als er diner is, niet aan tafel komen. ntusschen, betreur dat maar niet,' haastte hij zich er bij te voegen, om het min aangename weg te nemen, dat in zijn opmerking mocht gelegen zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_000765.wav|toen zjj in een ruw voorschoot dat haar bgna deed stikken, voor, het keukenvuur zat, omde knollen te schillen voor het diner|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000847.wav|Ze beefde en was boos op zichzelf, dat zij zoo dacht. Zij wilde slapen, maar zij kon niet, zoo bonsde haar hart. Zij wilde over iets anders denken, maar vermocht het niet|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001201.wav|bent een gedecideerde jonge dame.' 'Ik zal u wat zeggen, mevrouw. Heel graag wil ik lessen hebben en als u mij kunt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001127.wav|Terwijl hij aldus peinsde, trad vrouw Toussaint binnen. Jean Valjean stond op en vroeg haar: Naar welken kant is het? Weet ge het|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_001280.wav|Ik kan myn lieve vrouw niet alles geven wat tot veraangenaming des levens noodig is, en ook de opvoeding myner kinderen is, uit een geldelyk oog, niet zooals ik wenschen zou|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000369.wav|Toen Buck en Curly opgewonden, halfgek van angst waren, hief hij slechts zijn kop op, alsof zij hem verveelden, wierp een onverschillige blik op hen, geeuwde en ging weer slapen|5809|neutral
+wavs/train_1724_5812_002087.wav|dat maar toch. waarbij men fatsoenshalve afbreekt, schuilt een heirleger van bezwaren en bedenkingen, die al heel slecht uit een edelmoedig hart en warme vriendschap zijn te verklaren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_004780.wav|en schemerachtig als de verste sterren, had ik den heelen weg langs voor den geest. Ik verheug mij er nog over in gedachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5727_003191.wav|Bij alle openbare vergaderingen, diete Coketown werden gehouden, om welke reden het ook was, kon men zeker zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001857.wav|en hij besloot hem, als hooger in rang, het eerst een bezoek te brengen. De toebereidselen hiertoe werden gemaakt, toen zich eene nieuwe stofwolk aan den horizont vertoonde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009598.wav|t ik mij n kamenier r oepen, zei de oudste van de beide jonge dames van het groote gezelschap. Mag ik haar misschien eens laten drinken? vroeg de jongste|2450|neutral
+wavs/train_2450_7160_000997.wav|Zij worden voorondersteld ten eenenmale zonder vrienden of betrekkingen te zijn. De twee oude mannen schikken zich|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000578.wav|ach niet, ik moet je nog iets biechten. k trek ze elk oogenblik uit en aan en vind het alleen maar doodjammer, dat ik ze niet in de klas kan dragen! aar luidt de etensbel|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_006302.wav|dat er ooit een menschelijk wezen naar een Christenkerk is gegaan en zich Peggotty heeft laten doopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001523.wav|Elendige!' riep MAURITS, vol gramschap opspringende; doch spoedig het verloren zelfsbeheer terugnemende, vervolgde hij op eenen zachteren, ofschoon bitteren toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_001188.wav|en het heeft er veel van, Becky, of je niet eens zooveel van hem houdt als van je patrijshond. Je zult niet veel last van hem hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_004075.wav|En tevens kwam ik mij de eer procureeren, vervolgde Reynhove, van kennis te formeeren met den Heer en Mevrouw Huyck: een satisfactie, welke ik mij tot nog toe had moeten refuseeren, en welke het gunstigste resultaat is van dat facheus geval|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_003579.wav|Hij kwam op hetzelfde oogenblik tot zich zelf, toen hij de stem der gravin hoorde zeggen: Hij slaapt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001336.wav|en waagde het den koning opmerkzaam te maken, dat hij welligt later berouw zou kunnen hebben, over een zoo overhaast en streng vonnis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_001992.wav|De huisheer gaf de rekening, die dadelijk betaald moest worden. Zij bedroeg zeventig francs. Dan blijven mij tien francs over, zei Marius|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003178.wav|Gij hadt het beiden mis, zeide ik: de Hoofdschout behoeft niet door zijn zoon onderricht te worden, om te weten, wat er omgaat: en er is geene voorspraak bij hem noodig om hem rechtvaardig te doen handelen|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_001230.wav|Rechtop, met het gelaat naar den spreker gewend, zat hij te luisteren, onwrikbaar, onbewegelijk; of hij aan wat anders dacht stond niet op zijn gelaat te lezen. Tegen het midden van de predikatie vielen zijn oogen wel eens toe|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_000536.wav|Dien dag voelde hij zich niet zoo dof als den vorigen. Hij sloeg met de vleugels, en sprong op de boomen heen en weer, om de stijfheid uit de leden te krijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000851.wav|De generaal boog even; Othomar drong niet verder aan. De zaal was vol; zij waren allen daar, als in eene afwachting|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001719.wav|Met het jonkske op den arm blijft zij staan luisteren bij het tuinhek, waarnaast de zes muzikanten een plekje schaduw gevonden hebben en in het zweet huns aanschijns blazen en trommelen, om een bescheiden loon te verdienen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000906.wav|ddòll! zei Toetie, voorbijgaande aan den arm van haar cavalier. De meisjes Ruyvenaer, al waren zij ook niet jong meer, amuzeerden zich dol, als altijd, of het was bij Bertha of bij|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_007843.wav|behalve wat hij verhaald had in betrekking tot de erfenis van Harmon. Zoo stapte hij onder dien indruk nog altoos de Fleet-Street door|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_005881.wav|Het deed haar denken aan den voet van het kruis, en zij beval hare ziel aan Hem die er aan gestorven was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002545.wav|In groote, vage massa's schaduw lag het park op den achtergrond, terwijl de glazen deuren der verlichte tuinkamer openstonden en buiten de theetafel blonk in den zachten, huiselijken glans, die er uit het vertrek vloeide|1666|neutral
+wavs/train_2450_7759_001900.wav|zonder opzet haar oog op mijnheer Skimpole vestigende, en het zegt al iets in deze wereld, als men dat maar doet|2450|neutral
+wavs/train_2506_3429_000276.wav|Aan mooie wandelingen was in den omtrek waarlijk geen gebrek. De hooge heuvelhellingen, die hen van uit elk venster van hun huisje schenen uit te noodigen, om het verrukkelijk genot te smaken van de zuivere lucht op hunne toppen|2506|neutral
+wavs/train_2450_4461_006540.wav|alsof ze een onoverkomelijken slagboom tusschen haar en hun gezin hadden gelegd. Ik begrijp dat niet, maar het is toch zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001618.wav|Maar hun gedweep bleef over de werkelijkheid heenzien en zij bleven er op staan: Het voorbeeld stellen, Liparië ontwapenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002092.wav|Ik weet, zeide Adeelen, bewogen, dat uw hart goed is, en dat gij ook om het onheil eens onbekenden zoudt treuren: maar bij den hemel|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000417.wav|Zoo heeft men een geheel uur gesleten. Mijnheer meent dat het lang genoeg is; de wijsneus beweert dat er niets eigenlijk moois is|2506|neutral
+wavs/train_1724_2757_005448.wav|maar gebonden ben ik niet eigenlijk, dan door mijn goeden wil om het gegeven woord mijner moeder gestand te doen, en de zedelijke verplichting om een groot onrecht goed te maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001449.wav|Van de twee andere kinderen, welken BLOMMESTEYN beloofde een aap en papegaai te zullen meêbrengen, als hij weêr te huis kwam, nam hij met deelneming afscheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001676.wav|Dan zou Paddeltje zéker van zijn plaats opgestaan en tergend langzaam de deur uitgewandeld zijn. Want bij dezen meester deed hij alles precies andersom wat er hem bevolen werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_000517.wav|o mijn eer!. nder welk eene groote. welk eene onuitsprekelijke verpligting hebt gij ons gebragt. mijne vrouw en broeder hebt gij tegelijk behouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006379.wav|Het spijt mij, zeide Tom, dat jongeheer George juist van huis moest wezen. George moest een paar dagen bij een makker op een naburig landgoed gaan doorbrengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002541.wav|Zij had geweend, omdat hij zoo dof en wezenloos was. Hoeveel meer reden had zij thans om te weenen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010403.wav|en toen wij, eer ik er aan dacht, eene groote koetspoort binnenreden, en de kasteleines en hare bevallige dochters aan het rijtuig kwamen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002835.wav|Bij die aanraking rees zij op met een schok, en bracht werktuiglijk het masker weer voor het gelaat. 'Ik kom om die wals; luister maar: zij beginnen!' hernam hij, wat verrast over hare zonderlinge houding|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_006432.wav|Ja, dat zijn wij, bevestigde de bode. Gedurende de twee hierop volgende minuten werd geen woord gesproken|2450|neutral
+wavs/train_5809_5460_000065.wav|Eerst is de helling steil en de zon scheen helder, maar nauwelijks waren wij tusschen de bergen gekomen, of we vonden koelte in de weldadige schaduw van het woud|5809|neutral
+wavs/train_1724_1362_002217.wav|Zeer weinig europesche lezers kunnen zich een juist denkbeeld vormen van de hoogte waarop een Gouverneur-generaal staan moet als mensch, om niet beneden de hoogte zyner bediening te blyven|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_008089.wav|Hij nam Anna's hand en zag haar vragend in de oogen. Een andere uitlegging aan zijn blik gevende, lachte zij hem toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001267.wav|En het zal waarlijk niet aan Claus haperen, als dat einde er niet veel spoediger is dan gij en uw vriend Geszler denkt. Liever vandaag nog dan morgen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004409.wav|toch niet het meest op de genietingen van de tong gesteld waren, maar zich met deze repten wat zij konden, om het eigenlijk buitengenot te smaken. En het: 'Naar de laantjes, naar de laantjes!' werd alzoo de leuze, waaronder zij in vroolijke vaart wegtrokken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005740.wav|Kitty bemerkte, dat er iets in haar man omging. Zij zocht een geschikt oogenblik waar te nemen om hem alleen te spreken|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000850.wav|Het kind scheen de woorden van zijn pleegvader te willen waar maken; althans het wist, na een paar mislukte pogingen, zich de aangeboden gelegenheid ten nutte te maken en zoog weldra, dat het een liefhebberij was om te hooren en te zien|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001931.wav|Zwartje heeft vandaag al vijf mijl geloopen, zei hij, zoodat je wel begrijpen kunt, dat hij gauw moe zal worden, en de lading is niet lichter, sinds jij er bij bent gekomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000115.wav|Deze wensch was verwezenlijkt geworden: de oude predikant van Hardestein had, gelijk Eylar voorzag, zijn emeritaat bekomen, en Bol, door zijn vriend geroepen, had den afgetredene vervangen|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_007861.wav|Het gcheele verdere gedeelte van den dag weerklonk Pancks' stem door het Hof: Wat denk je wel? en Wat zou je dan wel willen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001033.wav|Zij zetten zich tegenover elkander aan tafel, zoodat de toovenaar met den rug naar de schenktafel toe zat. De prinses legde hem van alles het beste voor en zei tot hem|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001903.wav|Toen het de vier zijden van het schavot was rondgedragen, werd het op een paal aan de voorzijde geplaatst|2450|neutral
+wavs/train_1724_10268_001327.wav|f dat geluid de poney verschrikte, dan of er een andere reden daarvoor was, genoeg, het beest nam een zijsprong en de eene teugel knapte bij t gebit|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_001723.wav|Eene doorschijnende bleekheidbedektezgne gelaatstrekken, waarvan alle even fijn gevormd waren|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_001509.wav|Wat moet ik voor je doen?' vroeg ik. 'Niets,' zei Kees. 'Je bent toch ook een kattekop.' 'Er is zeker wat met Pop gaande.' 'Nee.' En hij ging op de tafel zitten|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000204.wav|hem zoo gulhartig mededeelde, vooral omdat zij tevens strekten, om den tijd te verkorten, die op eene eenzelvige zeereize hem zeer lang viel|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002879.wav|Ik ondersteunde haar; ik vergat my zelf. Zy deedt zelf de deur toe, zat neér, wenkte my om te zitten, scheen my meerder te willen vragen; doch kon niet. Ik moest spreken. Ik zei dan|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_002509.wav|Dat was zoo als ik het van u verwachtte, BOUKE! nu een vollen roemer op uw voorspoedige reis geledigd.' Dit gezegd en gedaan zijnde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002161.wav|Bij de zelfzuchtigen: vooroordeelen, de schaduwen eener weelderige opvoeding, de door dronkenschap vermeerderde begeerlijkheid|2450|neutral
+wavs/train_4174_9412_000008.wav|diertjes met rust en stoor ze niet; ik verdraag het niet, als je ze kwaad doet! Toen gingen ze verder en ze kwamen aan een meer; daarop zwommen vele eenden|4174|neutral
+wavs/train_2450_9162_002541.wav|die aan de rivier ingeënt is. Op den rechteroever zal het ringriool de stam van dien tak zijn, de bijriolen zullen de takjes, en de sloppen de twijgen er van zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000169.wav|Beste schoonzuster, zeide zij tot haar, toen zij het ding terug gaf, je ziet, dat ik je maat niet al te lang gehouden heb; ik ben er je zeer dankbaar voor; hier heb je haar weer|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001197.wav|Maar ziet gij, als iedereen hier zich wilde getroosten mijn régime te volgen en zich wist te vergenoegen met ons kristalhelder bronwater, dan zouden al die ijver en zorg voor kelderprovisie en kostbaar drinkgeschir overbodig zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_002886.wav|zou dan wel geene vroolijke jeugd hebben gehad, dat is waar, maar zij zou ook niet als een wilde rank zijn opgeschoten, ongesnoeid en onbuigzaam zooals wij haar nu zien, en daarenboven zou hare toekomst verzekerd zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_6058_000080.wav|Toen de eerstgenoemde de gekroonde taart ontdekte, zeide hij lachend: Het past niet dat de taart eene kroon draagt; wat zegt gij er van, George|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_001208.wav|onaangename gewaarwording, evenals die bij eene aardbeving, op het Vatikaan gevoeld zijn geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002100.wav|maar misschien sliep hij.? Maar Gilio sloop verder, een anderen corridor door, en luisterde aan de deur van Cornélie. Hij hield den adem in|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001171.wav|Ik werd op dit gezigt door vrees en hoop geslingerd, want ik was in het onzekere of ik mijn' dood te gemoet ging, door in de handen van wreede wilden te vallen, dan of ik op redding kon hopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001786.wav|Er zijn voorbeelden van, dat jongens in de schoorsteenen gestikt zijn, merkte een ander heer aan|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000972.wav|Grete deed open. Leo en Faust renden naar binnen. Daar schaterde ze het uit: ze had vergeten de doggen naar den stal terug te brengen! Luid daverde het geblaf der honden door de vestibule als een duo van bassen|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_002241.wav|leen me die penningen, ik zal ze u later met woeker teruggeven; ik moet voort, voort naar de stad.' 'Op woeker leene ik niet,' sprak Lijsbeth, hem het geld gevende, wat koel en strak|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_000026.wav|Het oude dametje vertelde Eline honderd uit over opera's, rollen en panorama's, die zij geschreven, gecreëerd en geschilderd hadden. Hun roem zou weldra de wereld doorklinken; zij zou ze beschermen|1666|neutral
+wavs/train_2450_10026_001508.wav|of men moet wel vurig naar mijn dood wenschen, om daarmede zulk een haast te maken,' merkte Buat, niet zonder bitterheid, aan. De beide Raadsheeren haalden de schouders op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001517.wav|Er lagen matten over den grond. In groote rieten stoelen zaten prinses Sofie en aartshertogin Valérie; beiden schilderden met waterverf|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000189.wav|Maar: ergens heengaan, drong Vera weêr. Hoe kan ik ergens met je heengaan, Edzard; hoe kan ik ergens met je wonen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1362_000524.wav|zal men bevinden dat deze hoeveelheid vele duizende pikols meer bedraagt dan de ryst die, volgens dezelfde opgaven, in residentien op Java uit residentien op Java is ingevoerd|1724|neutral
+wavs/train_2450_5518_000957.wav|De prinses knielde bij het bed waarop de hertogin lag, geheel gekleed en klaar wakkef, en deelde haar fluisterend het geheim mede|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003259.wav|of althands afzien van de plannen, die hy misschien koesterde, in de overtuiging dat die my bekend en dat alzoo de noodige maatregelen zijn genomen, om die te verydelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001482.wav|en die 'er, want dat zal bij vader WYNSTOK vrij wat asdoen vooral niet minder goed in zit, dan VAN WIERINGEN. Hij is daarenboven een vrolijk man|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000678.wav|En hij vluchtte door een troep verbaasde kellners langs de trappen en gangen van het hôtel naar zijne coureuse en reed in een dol geratel weg|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_000716.wav|zijn zwalken in Amerika, waar hij beurtelings boerenknecht, kellner in een hotel en figurant aan een theâter was geweest|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004477.wav|Daar kunnen we niet aan denken, zei de knecht. Hij zonk op een bank neer, alsof hij geen kracht had zich op de been te houden, keek strak naar den vloer|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006906.wav|en elegant jong mensch, een kapitale kerel en hartstochtelijk jager, zooals Stipan hem voorstelde|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000792.wav|k kan je van hier niet veel nieuws berichten. e dieren genieten alle een goede gezondheid. e varkens zijn buitengewoon vet, de koeien schijnen tevreden en de kippen leggen goed|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_008501.wav|Wat bedoelt gij? Vanwaar die andere toon, riep mevrouw Crummies, met een houding, die op het tooneel ongetwijfeld veel effect zou hebben gemaakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000443.wav|Ik bemin de prinses Bedroelboedoer veel meer, dan gij u kunt voorstellen, en volhard bij mijn voornemen haar te trouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001496.wav|Och, ik wou dat ik er al was. Tom huiverde bij die schrikkelijke woorden, die met stroeven, onverschilligen ernst werden uitgesproken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000634.wav|In Frankrijk door den vooruitgang gedreven, dreef het de achterblijvende monarchen in Europa. Op sleeptouw genomen, nam zij anderen op sleeptouw|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001737.wav|spelende met haar kakatoe, dien zij droeg op de hand en die kaka! kaka! riep, en zijn gele kuif opzette met snelle nekbewegingen. En Theo, nu, sloop achter het gordijn weg in het boudoir en|1666|neutral
+wavs/train_2450_5459_002904.wav|hij kan alleen het ongunstige gedeelte daarvan bewijzen, maar geenszins het gunstige|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000571.wav|de slaapkamer binnen, waar de kleine Alfred juist de baker met zijn doordringende kreten wekte, greep met zenuwachtige haast het kind uit de wieg, rukte snel de borst van haar kleed open|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000029.wav|Toen hij echter onder de bedsteê keek, ontdekte hij de kinderen, greep toe, trok ze er bij de beenen onder weg, zette hen op de tafel|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000896.wav|Een zeer eigenaardig sprookje is de geschiedenis van Woutertje Pieterse: geen zweverig sprookje, dat buiten het alledaagsche leven omgaat, maar het wonderverhaal van een ontwakende dichterziel|1666|neutral
+wavs/train_2450_5582_001424.wav|Met hetgeen ik zeide, bedoelde ikvolstrekt niet, er nu al aanspraak op te maken. Als ze mij toevallen, morgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001201.wav|ik verzeker u, dat wij er beide zoo goed gegeten hebben, dat wij het avondmaal wel kunnen missen. De pasteibakker heeft ons daarenboven op eene groote|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000687.wav|Maar hij was met het voornemen om haar te kussen in de kamer gekomen, en als een goed notaris zich eenmaal voorneemt iets tot stand te brengen, dan doet hij het ook|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000643.wav|Gaat met mij mede, mannen, zeide Pieter, die opeens te voorschijn trad, ik weet nog wel eene taveerne waar de waard weet, wat een soldaat toekomt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005932.wav|Toen Emmy er van onder te voorschijn kwam, hield zij nog steeds stevig een van Williams handen vast en keek naar hem op|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002489.wav|Burgers, in de toekomst zullen noch donderslagen, noch wreede onwetendheid, noch bloedige wedervergelding zijn. Wanneer er geen Satan meer is, zal er geen Michaël meer zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002587.wav|Maar in 'Aminta', in de pracht van zijn jonge, nieuwe taal, klonk het abnormale niet door en bleef het schuil achter eene|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001189.wav|die thans gedempt is; de werven van het eiland Louvriers, die uitgestrekte citadel, zijn vol strijders; men rukt palen uit den grond|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000750.wav|Hij zal dan begrijpen,' dacht hij bij zich zelven, 'dat zij geen vrouw voor hem kan zijn; en ik hou hem te braaf, om haar het hoofd op hol te willen maken|1724|neutral
+wavs/train_2450_5133_000524.wav|Hy bracht nogmaals zyne hand aan zyn hoofd en het rozerood op zyn gelaat werd een paar tinten donkerder|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_003549.wav|is Lowell een groote, volkrijke en welvarende plaats. Die aanwijzingen van haar jeugd, die eerst|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002765.wav|Jij moet jezelf maar helpen, zoo goed je kunt, en wees maar blij, dat wij ons niet tegen jou vereenigen en je terug jagen naar je familie|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001905.wav|Neen, maar zij zeide mij van morgen, dat Hij naderkwam; er zijn er, die dat aan het kind zeggen, Miss|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_000311.wav|Zulke overgangen tot het goede en deugdzame zijn niet aan gewone naturen eigen. De ontwaking van het geweten is grootheid van ziel|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_007367.wav|Maar als wij nu eens nooit geboren waren? zei ik schertsend. Ik vroeg mij af waarover zij peinsde, terwijl ik stil bewonderend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004930.wav|sik heb u verscheidene keeren ons huis voorbij zien gaan, mijnheer; in de laatste week of zoo. lOns huis, herhaalde de ander|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001488.wav|Waarom maakt nonna zichzelve ziek' vroeg Sarinah 'Och stik' barstte Betsy los in tomeloze woede|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_002065.wav|Niet met de treffende schoonheid en frischheid van Urania Hope, maar met een complexere aantrekkelijkheid: die van een getrouwde vrouw, gescheiden, maar heel jong|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000695.wav|Daar nam een arbeider een kort, dik, wit gloeiend stuk ijzer uit een oven, en stopte het onder een cylinder. Als het stuk ijzer daaronder|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001639.wav|Om hen nu niet allen te verliezen, zal ik misschien moeten doen gelijk de schipper, die een gedeelte zijner lading vrijwillig over boord werpt, om haar niet geheel te gronde te zien gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003657.wav|de ondersteuning buitenshuis komt ons zeer te stade, de ondersteuning buitenshuis doelmatig aangewend, wel te verstaan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000521.wav|en zeg dan in de gauwigheid maar heel je familie vaarwel! En Paddeltje, die van kind af aan overal op- en inklauterde, al schudde en kraakte heel de rommel, zou zich door een paard laten regeeren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_008855.wav|Toen de getuige op deze wijze geheel van zijn stuk was gebracht, werd het verhoor aldus voortgezet: Herinnert gij u ook, mijnheer Winkle|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002096.wav|En eensklaps, als een bliksemstraal door dien nacht van somberheid en rouw, flitste eene gedachte in haar op, eene gedachte aan een klein bovenhuis, eene gedachte aan Jeanne, haar oude vriendin|1666|neutral
+wavs/train_1724_1297_002732.wav|Hoe nu, hebt ge over u kunnen verkrijgen om Harry Blount te ontslaan? Harry Blount is dood! antwoordde Francis zonder op te zien, met eene doffe stem|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_007836.wav|want na de eerste maal kwam zij niet meer binnen de kamer. De man met het witte vest scheen zich volstrekt niet te verwonderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003216.wav|Vervolgens noodigde hij ook het heele gezelschap uit om dit aandoenlijke schouwspel te komen bijwonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001486.wav|Was dit te verduren? Neen. Het was zulk een geweldige toestand, als er slechts een zijn kon. Slechts op twee wijzen kon hij er uitkomen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001083.wav|Lot, hoe kan je toch zoo mal zijn. - Vader, kom nu hier zitten. Kijk, ik ben een ander mensch. Ik voel me herleefd met mijn zachte vel en met mijn zijden hemdje. Dek me nu eens lekker toe in mijn rug. Snoep een paar druiven|1666|neutral
+wavs/train_2450_9336_000173.wav|Zult gij nu open doen, oud nachtspook! schreeuwt Geszler, doch hij spant zich hierbij zoo in, dat zijne stem overslaat en in een piepend geluid eindigt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006930.wav|Hij slaapt nu. Vandaag is hij vrij onrustig geweest; maar nu is de koorts af, en de dokter zegt, dat hij spoedig beter zal worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_011673.wav|In mijn antwoord verhief ik Traddles zoo hoog als ik maar kon; want ik voelde, dat Steerforth hem eenigszins|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004640.wav|Ik wil peet zijn van uw eerste, en ik wed, dat het een jongen zal zijn, de jongelieden doen blozen en de ouden lachen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002147.wav|Dan hadt gij geen armoede moeten voorwenden, met behoud eener fortuin, die voor menigeen rijkdom zou heeten; maar dan hadt gij naar het Evangelisch voorschrift uwe schatten onder de armen moeten uitdeelen, en zelve arm|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_002151.wav|voor de monsterachtige visschen, die ons daarbij zouden kannen hinderlijk zijn, voor de mogelijkheid, dat het schip, ais uit eigen beweging, plotseling uit den koers raakte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000558.wav|Overweeg dit woord: het bepaalde. De levenden zien het oneindige, het onbepaalde; het bepaalde vertoont zich slechts aan de dooden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000830.wav|en Moestafa moest hem ten laatste tot zijn groote droefheid maar aan zijn lichtzinnig leven overlaten. Dit veroorzaakte hem groot harteleed, en de kommer daarover|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_006040.wav|die al de lastdragers van Bagdad wilde laten ombrengen, omdat een lid van dat ongelukkige gilde voor een boosdoener werd gehouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_000475.wav|Het schijnt, dat ik niets goeds meer kan doen,' klaagde zij 'Ik ben maar een arme, oude vrouw' 'Nu, soedah ik zeg immers niets Houd je mond maar|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000490.wav|maar wel dne of vier dubbel uitbetaald en bovendien nog vermeerderd door de aanhoudende vrees daarvoor|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_005674.wav|zoo plotseling gevestigd werd, terwjjl hjj eensklaps van houding veranderde, dat alle blikken van hem op die twee personen afgeleid werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000284.wav|Een schoone vrouw, in sierlijk rijgewaad gekleed, en welke men, zoo aan haar uiterlijke, als aan de eer, welke men haar bewees, voor de Gravin van Holland herkende, trad vooruit|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002917.wav|hij was regelrecht op zijn doel afgegaan, zonder een enkele maal met het oog op zijne bevordering en op zijn belang te aarzelen. Hij was een oud procureur|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_000953.wav|Zonder langer onderzoek hief de ridder dit ongelukkig slachtoffer van de grond en droeg het in zijn armen, tot binnen de puinen van Nieuwenhove. Hier plaatste hij haar zachtjes op het gras van de voorhof, en ging in het overblijvend gedeelte van het gebouw|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_005221.wav|De sprekers, die zij gehoord hadden, waren twee mannen, die een spel kaarten en eenig zilvergeld bij zich op de tafel hadden liggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_001381.wav|is Van der Morsch en naast hem staat Van Schaeck, die in kordaatheid en lichaamskrachten voor zijne andere twee makkers niet onderdoet. De beide vrienden Cornelis en Leeuwke, staan bij het roer|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002219.wav|Dennenheuvel sloopen!' riep ik uit, als met een smartkreet. Ik vergat, dat ik daar was om als hoorende niet te hooren; ik vergat hoezeer ik mij zelve verraden moest met die belangstelling|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_000352.wav|Wie ben jij, dat je mijne geheimen kent. Je komt mij bekend voor! Zeg op, wie ben jij?' De tranen schoten Willem in de oogen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_000790.wav|Dit zou ik kiezen als ik mocht, zei Amy, terwijl ze met bewondering een snoer gouden en ebbenhouten kralen bekeek, waaraan een zwaar gouden kruis hing. Dat zou ik ook heel graag hebben, maar niet voor een|1724|neutral
+wavs/train_2450_8749_001265.wav|Hij had zelfs nu en dan de industrie in andere arrondissementen weten te ondersteunen en te bevorderen. Alzoo had hij door zijn krediet en zijn geld|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_002053.wav|toen hij dezen winkel uitkoos en spoedig smaakte ik het genot van schoenen met spijkers te mogen aantrekken, die wel tienmaal zoo zwaar wogen als mijn klompen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6159_000939.wav|dat zij volstrekt niet trbtsch of stijf was, was zij toch erg gesteld op vormen en ceremonieel|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_000341.wav|Zijne gedachten waren voortdurend bij hare beeltenis. En deze bleef altijd voor hem|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000935.wav|Zoo was eens een rijk geladen Hollandsch schip in diens handen gevallen, waarvan de schipper Jacob Quik heette. Die had een zoon, Pieter geheeten, die een flinke jongen was. Claes Compaen had hem nauwelijks gezien, of hij dacht dadelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000954.wav|Na den verbjjsterden vreemdeling met het geheim van den kluizenaar te hebben bekend gemaakt, gaf de reiziger hem te kennen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000867.wav|of hij maar liever niet de contracten verscheuren zoû, en Mathilde voor zich houden in het teedere geheim van zijn schrijftafel|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011220.wav|van wie mijn vader zooveel werk maakt, kon overgehaald worden om er bij te zijn, als ik van de zaak begon te spreken, dan dunkt mij, dat ik het zou kunnen doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004316.wav|Ik herhaalde aan Lize wat ik Mattia reeds gezegd had en sprak vooral over het vooruitzicht op een groot fortuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003415.wav|Zijne hand rustte nog op die van haar vader. Voor een oogenblik, maar niet koel, den druk beantwoordende|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_003955.wav|alles scheen omfloersd te hebben, was als met een tooverslag verdwenen. De dauwdroppels schenen glinsterender|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000882.wav|Overal rusteloos en onvoldaan als zij was, kon haar zuster haar nooit een oordeel ontlokken over eenige koopwaar, ook al had zij er zelve evenveel belang bij als|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_001355.wav|En nu ze eindelijk rechtstreeks haar begeerte om eens mee de toko's te bezoeken, had geuit, was dat verzoek eenvoudig en zonder opgaaf van reden afgewezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002565.wav|Mijn God! mijn God! wanneer neemt dit een einde? Geef mij morphine, dokter, geef ze mij. O mijn God, mijn God|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010961.wav|dat ik bij hem bleef tot hij eenige uren gerust had liggen slapen. Zoo gerust als zij nu slaapt, hoop ik. De vriendschappelijke en gemeenzame toon|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000160.wav|Maar het was niet mogelijk dit nader te herinneren en zij geloofde ook niet dat er zoo iets geweest was. Het was echter opmerkelijk dat dit gevoel aan bepaalde plaatsen gehecht scheen te zijn|1666|neutral
+wavs/train_2450_9752_001986.wav|De algemeene nieuwsgierigheid groeide nu te sterker aan, en te meer, hoe verder men van het midden verwijderd en daardoor minder in de gelegenheid was, te vernemen wat er eigenlijk gaande was|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001641.wav|Mijn jongen, mijn beste jongen. - Vader, ik ben niet flink, maar ik wil het probeeren te zijn. En kalm. En rustig. Blijf een tijd met me samen|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_010794.wav|en, als je dat niet doet, drommels, dan zal ik je onterven; en dat is dobbelen, mijnheer. Natuurlijk, vader, antwoordde George|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001196.wav|terwijl hij zijn bril naar Gamfield richtte, op wiens galgentronie de uitdrukking van groote wreedheid te lezen stond|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_000703.wav|Als zij zal zien, dat ik mijn gelaat van haar afwend en volhoud haar te versmaden, zoo zal zij, met tranen in de oogen, tot mij zeggen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005389.wav|En, al had hij die vrijheid mogen nemen, hij zou zich daarvan onthouden hebben; hij zelf had behoefte zich als opnieuw bekend te maken met den gemoedstoestand van zijn patiënt, nadat deze aan nieuwe verzoekingen was blootgesteld geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8076_004828.wav|Je moet dit nu niet gaan overdrijven, maar je moet je avondeten en jewijn met water hebben, en dan moet je tusschen de lakens|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000699.wav|vroeg hem: Zegt gij niets, Brujon? Brujon zweeg nog een oogenblik, toen schudde hij het hoofd op verschillende wijzen en besloot eindelijk te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_002844.wav|Kort op den hond volgde, als eene razende furie, de zachtaardige wederhelft van den Predikant, met een' kamerbezem gewapend, dien zij in eene dreigende houding ophief|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_003168.wav|ik onderging smadelyke behandelingen. Zy troffen my niet; ik wist dat ik wel deed, en dat my, ter redding uit myn droefgeestigheid, geen beter middel konde aan de hand gegeven worden|1666|neutral
+wavs/train_2450_10565_001159.wav|in de over weinige jaren nieuw aangelegde wandeling, de Boompjes geheeten. Deze nieuwe beplanting had zich nog nooit zoo schoon vertoond, en het volle blad der jeugdige Lente gaf eene aangename schaduw|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000833.wav|Drie uren lang had hij reeds gezocht en geen spoor van den vermiste ontdekt. Hij was wel een uur van elken ingang verwijderd en besloot wat uit te rusten. Een eeuwenoud stof bedekte een voet hoog den grond|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_000474.wav|Dwaas!' antwoordde EUGENIO halfluid: is de vogel niet in den knip, en staat het niet aan ons hem naar bevind van zaken de wieken te korten of den hals om te draaien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_001992.wav|Toen liep hij naar zijn boom, nam de bijl op, en zonder op de prinsen meer acht te slaan, begon hij te hakken, als een razende, slag|2450|neutral
+wavs/train_2450_7293_000104.wav|onder belofte aan de drie hoofdsteden, dat de burgt nooit zou worden vervreemd of verpand. De Drosten van Salland hielden daar hun verblijf|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_000206.wav|albedril is gevormd, uit een donkere trap voor den dag, en brerigt mijn vrouw naar de dameskajuit|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_003742.wav|Het doet my toch altijd leed,' zeide Boreel, dat Uwe Hoogheid niet heeft kunnen goedvinden, zich nader met hem in te laten: hy scheen willig, de goede zaak te dienen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001232.wav|Hij heeft in zekere mate het regt gekregen, over den afgelegden levensweg te morren, om reikhalzend te verlangen naar het plekje gronds, dat zijn afgeleefd ligchaam eene schuilplaats na zoovele stormen zal aanbieden|1724|neutral
+wavs/train_2450_5459_001841.wav|als de opmerkingen van groote mannen gewoonlijk plegen te zijn. Boven verliep het overige gedeelte|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006667.wav|om die gunst te verzoeken? Als het lukte, zou ik natuurlijk weten dat ik het aan niemand anders te danken had dan aan u, terwijl gij lord|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_001438.wav|Ik begreep hem: er waren wel wat veel ruiten stuk. Nu, dan is het goed, Frits. Ik zal mij behelpen met het licht van dit eene raam, en ik liet den goeden man gaan, wiens trouw aan de zaak zijner meesteres uit zijne verlegenheid sprak|1724|neutral
+wavs/train_2450_9433_000397.wav|Van dien dag af bleef hij deel uitmaken van Signor Carlo's gezelschap. De acrobaat, die wel is waar onbeschaafd, en ruw, maar toch niet kwaad was, had den jongen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001146.wav|Men kan onsterfelijk en kreupel zijn, gelijk Vulcanus. Men kan meer dan mensch en minder dan mensch zijn. Het groote onvolledige ligt in de natuur|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001362.wav|Jonas. Als het de volgende maand is, zal dat het allervroegste zijn; maar ik wil niet voor morgen zeggen, wanneer het zijn zal|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002490.wav|en vooral toen zij in de zaal waren en plaatsen kregen, die niet beter hadden kunnen zijn, al hadden zij ze vooraf besteld|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000492.wav|Mevrouw March ging uit, na hier en daar eens rondgekeken te hebben hoe de zaken stonden, en na een woordje van troost tot Bets, die het lijkkleed zat te naaien, terwijl de geliefde doode in het dominospeldoosje lag|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000760.wav|En ik had gedacht, mijnheer Botwater, sprak Rimini langzaam, dat het eenige middel om eene vrouw die men gecompromitteerd heeft, te redden, bestaat openlijk als haar aanstaande echtgenoot op te treden|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_000030.wav|Maart. Ik heb alweer een paar dagen niet kunnen schrijven, want ik ben mijn schoenveter met mijn sleutel kwijt geweest. Ik heb me er half razend naar gezocht, en onze heele slaapkamer ondersteboven gehaald|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002684.wav|Haar kostbaar écrin nam zij mede, vast besloten niets daarvan meer te dragen, maar er desnoods hare familie mee te helpen, als Welsink wat al te vasthoudend bleek|1724|neutral
+wavs/train_2506_1747_000447.wav|die er duizend niet opgeteekende voor mijn geest terugroept; ik houd de kleine souvenirs, die zij mij nalieten, in hooge waarde. Mijn gedachte houdt hen allen bijeen, als in een stevig snoer|2506|neutral
+wavs/train_1724_11136_000036.wav|e gaat naar adertje angbeen, je gaat naar adertje angbeen!' et gaf me zoo n rustig, veilig gevoel. k had zoo n vertrouwen in de hulp van mijn adertje, ik wist, dat hij de zaak in orde zou kunnen brengen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_000824.wav|door verlatene kolengroeven ondermijnd en des nachts met vuren en de zwarte gedaanten van machines overzaaid|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001427.wav|Zij werd nu door Simeon in den wagen geholpen, en met haar kind naar het achtereinde kruipende, zette zij zich op de buffelhuiden neer|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000078.wav|en zij twijfelde niet, of het gesmaakte genoegen daarbij was wederkeerig. Zij vond het alleen maar verwonderlijk, dat Elinor en Marianne er zoo bedaard bij konden blijven zitten, zonder hun verlangen te uiten om te deelen in de pret|1724|neutral
+wavs/train_1724_3429_002277.wav|het meest nog uit dat van Lucy, die geen gelegenheid liet voorbijgaan om een gesprek met haar aan te knoopen, of pogingen te doen tot toenadering door vrijmoedige en openhartige mededeeling van hare gevoelens|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001317.wav|Ik bleef in afwachting van den mousson bij hem, en gedurende dien tijd deden wij zoo vele reizen naar den heuvel, dat al zijne pakhuizen met ivoor gevuld werden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001014.wav|Woef, woef! blaft Tom, terwijl hij kwispelstaartend naar den directeur loopt. Het kleinste hondje gaat opzitten en ziet den hansworst aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004173.wav|daarna, zoo het weder frisch is, krioelt net zand van kleine blauwgevlekte beenen|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002294.wav|dat een lantarenvuller door de volksmenigte in het uitoefenen van zijn beroep werd gestoord. Het was omstreeks twaalf uren, en het koffiegoed stond op tafel|496|neutral
+wavs/train_2450_4029_006253.wav|en in dit jaargetijde, uit eten te zijn, maar geen hunner scheen ooit zelf een diner te geven|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000562.wav|Dat ben ik ook, maar met een beetje vriendelijkheid kan men meer van mij gedaan krijgen, dan met een vijandig leger, zei Jo, om een woordje voor haar vriend in het midden te brengen, die van de eene moeilijkheid in de andere scheen te vervallen|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001209.wav|Toen kwam ik weer een beetje bij. Om tien uur rende ik naar huis, en zeg, toen ik voor mijn deur stond en al gebeld had, miste ik op eens mijn boeken. Die lagen nog bij Connie in de|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_001575.wav|bloosde en zweeg. Ik zeide u, dat ik niet wist, hoe lang ik hier zou blijven, dat het van u af zou hangen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001767.wav|Een van de merkwaardigste menschen van ons land, mijnheer. Men denke echter niet, dat de majoor geen andere aanspraak op sympathie en achting had|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000408.wav|en de heusche groet van beide tegen het overig gedeelte van het gezelschap, dat hen stond te wachten, deed den jongen LIJNSLAGER mede met eenen eerbiedigen groet dit paar|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000905.wav|Dat Dorine nu ook niet mooi was, troostte haar niet, lette zij zelfs niet op. Bertha en Constance waren, de een als jonge vrouw, de ander als jong meisje, geprezenteerd aan het Hof|1724|neutral
+wavs/train_1775_795_000067.wav|woonde levendige gesprekken bij over comedies, concerten, sleevaarten en pretjes van allerlei aard, en zag geld weggegooid voor kleinigheden, die voor haar schatten zouden geweest|1775|neutral
+wavs/train_2450_8229_000581.wav|En nu zoû hij me terugvinden als loontrekkende van zijn vader. Ik kan niet zeggen, dat je veel fijn gevoel hebt, Frank|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002164.wav|mésalliance hadden aangemerkt, dat een Magistraatspersoon als Kievit, zich in den echt verbonden had met de dochter van Marten Harpertsz. Tromp, die nooit een regeeringspost bekleed had|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000529.wav|Haar eerste mededeeling had zich niet verder uitgestrekt dan tot het feit van de verloving en den duur ervan. Daarop was Marianne's gevoel tusschenbeide gekomen en had een einde gemaakt aan allen geregelden samenhang|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_005857.wav|en getracht had een enkele gedachte aan den hemel in hem op te wekken! Maar hij was alweer in Londen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002632.wav|Denzelfden avond had Marius een kamer in het hôtel der porte St. Jacques, naast die van Courfeyrac, betrokken. DERDE HOOFDSTUK. MARIUS IS VERBAASD|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_000420.wav|Hij lag, mokkend, of mijmerend, droef smachtend of slapend. Soms viel de milde regen over hem heen. Hij roerde zich niet, verdroomde zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000741.wav|Vrede met jou!' stoof ze op. 'Goed,' zei hij, het kind op den arm nemend, 'dan moet het maar uit wezen. Louitje zal aan mijn vrouw een goede moeder hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003265.wav|God lof!' riep Mevrouw: 'daar is mijn man! Baker! neem even het kind! Ik moet hem spoedig te gemoet gaan!' Dit zeggende, rees zij haastig op en wilde de kamer uitsnellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001200.wav|Dat zullen we, Moeder, dat zullen we! riepen beiden uit het diepst van hun hart, toen mevrouw March hen goeden nacht kuste. HOOFDSTUK|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_002350.wav|wien zij daarvoor innig dankbaar was, en wiens oordeel en kennis van zaken zij misschien nog hooger schatte dan zij inderdaad stonden, omdat zij die afmat naar zijn uitnemend hart|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_005072.wav|en hij is al harder en harder voor ons geworden en dreigt hem naar het Zuiden te verkoopen. Het is denkelijk, dat ik hem nooit zal weerzien|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004432.wav|maar schande is het, en groot onrecht en moedwillige zonde tegen God en menschen, zoo men bij zulke beschuldiging volhardt, als men de overtuiging heeft dat zij valsch is|1724|neutral
+wavs/train_1724_4162_000839.wav|De dames Rimini waren de eenigen in den Haag, die haar bijnaam niet kenden! In het oogenblik van stilte dat hierdoor ontstond hoorde men Louis de Tonnette tot Lina zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_004561.wav|Bella had het desserten twee flesschen wijn medegebracht en daardoor een ongewonen luister over het feest verspreid|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_010977.wav|wat voor mevrouw Micawber een vroolijke stand zou zijn; en waar zij, door een balkonvenster te laten aanbrengen, of nog een verdieping er op te|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000214.wav|Maar gelijk in de zee plotseling een diepte gaapt, waar zooeven nog een golf omhoog stond, zoo verving een grondelooze angst eensklaps mijn waanzinnige razernij! Die meneer, die kerel zou naar beneden komen|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_000517.wav|maar het vreemdst van allen kwam BLOMMESTEYN voor, dat, na het afloopen van dit spel, ieder jong gezel dat 'er deel aan genomen had, uit de omstaande vrijsters, 'er eene oppakte|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001176.wav|Vader en ik hebben besloten, dat zij zich in geen enkel opzicht moet binden, en in geen geval trouwen voor haar twintigste jaar. Wanneer zij en John elkaar liefhebben, kunnen ze wachten en hun liefde daardoor op de proef stellen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5105_000320.wav|In weerwil van mpe eigen verlegenheid had ik opgemerkt, dat de kassier zelf ontsteld en zenuwachtig was|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000089.wav|maar op dit oogenblik ging de deur open, en de vroolijke Dolf van Brammen schoot met dezelfde uitgelatenheid op den persoon van Pieter af, die met een wijd duffelsch buis aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_001946.wav|maar welke van onze kindsheid af bij ons ledig was, wie kan dan hopen, ons te redden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000888.wav|Eponine; hij wist thans hoe zij heette. Zonderling, zij was armer en schooner geworden, zij had twee stappen gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_011383.wav|lachte mijnheer Lawrence Boythorn, en deed werkelijk hetgeheele huis truien. Wat! Hebt ge dat nog niet vergeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000363.wav|dat hy zeker Arundel of Surrey of Howard bedoelde maar niet Norfolk. Juffrouw antwoordde hij ik bedoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000125.wav|Kom nu, o Muze der. Ja, wat voor een muze is dat, die iemand zijn kinderlijke herinneringen in de pen geeft? Nu dan gij|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_001034.wav|Eindelijk, daar hij in dezen ellendigen toestand niet langer in de stad wilde blijven, waar hij vroeger den voornamen heer gespeeld had, verwijderde hij zich|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001454.wav|als of een, die later dan hij Thrachis verlaten had, hem in zoû halen, nog voor Argos bereikt was|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000416.wav|Venus schudde zijn bosje haar, en antwoordde: iDat zou niet gaan, bondgenoot; wij kunnen het niet schenden. Het zou kunnen schijnen dat het vernietigd was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003281.wav|alle soorten van insecten terug te brengen; om uit de diepte der aarde een onbeschrijfelijk wilde en woeste grootschheid tusschen deze vier muren te doen opstijgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4254_000564.wav|en zijn jeune France passagiers uit de ramen turende, met baarden, die op hunne vesten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003263.wav|en het kletteren tegen de vensters uit, een gierend, snuivend geluid, dat de muren deed trillen alsof een reus er aan schudde|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003397.wav|Daar mijn waarde lezers wellicht niet van deze meening zullen zijn, zal ik hun dit onderhoud schenken, en evenmin gewag maken van ettelijke bezoeken van goede vrienden en kennissen, die mij dien morgen met mijn behoudene aankomst geluk kwamen wenschen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2757_004463.wav|Mijne tong was ontboeid, ik slaakte een kreet van verrassing, van blijde verrukking; ik kon met hem Gode lof en dank brengen voor de onuitsprekelijke dingen die het Hem had behaagd aan ons te doen|1724|neutral
+wavs/train_2450_5727_003677.wav|Ik had nooit gedachtdat die knapen in iets gelijk konden hebben. Maar ik zal u eens wat zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_005499.wav|Gij wachttet den ouden Heer zoo spoedig niet te huis, mijn kind! zeide vader Volkert, naar Madzy toetredende en haar onder de kin streelende: wij hebben ook niet lang getafeld. Slechts even twaalf uren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008834.wav|Slop zeide dat hij al eer had willen komen, maar dat de wees — van wien hij sprak als van Onze Johnny — ziek was geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_009528.wav|dan zou men niet zoo uitgeknepen en uitgezogen worden, dan zou alles heel anders gaan in het Hof|2450|neutral
+wavs/train_2450_9558_001005.wav|In één daarvan zag hij kevertjes, tussen rijst en kapok: daarvan had hij meer gehoord; hij zag door het venster allerlei planten, die hij als kind had leren vrezen|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001330.wav|ze weer op haar vorige plaats was, moest ze verscheiden slagen doen, en toen ze er kwam, had de tegenpartij bijna gewonnen, want Kate's bal was op een na de laatste en lag bij den paal|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_001224.wav|choon het dorp toen nog niet bestraat was, was de netheid van den weg reeds zoodanig, dat zij bijna schroomden hare voeten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003376.wav|Wij moeten dit tot een zeer ernstige en uitdrukkelijke bepaling maken, die om geen enkele reden mag worden ver broken. Wij verlangden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000520.wav|ook hierin, prins, zullen wij u genoegen geven. Weet dan, in de eerste plaats, dat wij allen prinsessen, allen koningskinderen zijn|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_000733.wav|En een angst, eene somberheid, deed de menschen ziek worden van zenuwachtig spieden en luisteren in de van geluid overvolle nachten en wademde dik donzig grauw neêr over de stad|1666|neutral
+wavs/train_2450_5089_000573.wav|zijn goed achterlatende, en sedert dien tijd niet was teruggekeerd. Norah vroeg nu of zij mocht blijven om op zijne terugkomst te wachten|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006354.wav|en hoe natuurlijk was het, dat zij wilde slapen. Zij verwonderde zich zelf over haar kunst van veinzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_000797.wav|altjjd gereed om een vuilen vinger, waar die zich ooit in de kamers van den heer Tartaar vertoonen mocht, te doen verdwjjnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002510.wav|Dat geloof ik gaarne, maar. moet Francis daaraan worden opgeofferd? Francis wordt niet opgeofferd, dat verzeker ik u. Integendeel, het is voor haar van het grootste belang dat wij als vrienden scheiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000590.wav|In een werk van kunst moet een artistiek evenwicht zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004624.wav|op mijn hart heb ik u gesproken. Met den heer Eugène Wraybum op mijn hart ben ik op zijde geschoven en ben ik verworpen geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000611.wav|Of gij zult door een schoorsteen moeten klimmen, op gevaar af van u te branden; of gij zult door een riool kruipen, op gevaar af van te stikken|2450|neutral
+wavs/train_1724_13607_000688.wav|Toen ik thuiskwam uit school, stond Julie al in de gang. 'Hoe was hij Joost?' 'Bleek,' zei ik, 'en mager. En hij heeft zes keer in zijn boek moeten kijken, omdat hij zijn les niet kende|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_001722.wav|Ik heb mijn best gedaan om mij zelve wijs te maken dat het niet de moeite waard was er aan te denken, maar ik kan het niet als iets onbeduidends beschouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_006452.wav|met eene zekere verachting wegstiet, dan kan het gebeuren wanneer gij wilt. Toby en ik zijn den voorlaatsten nacht|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000303.wav|zoo, nu kunnen we weer zien. Laten we de versie deur het eerst nemen, of nog beter, breng uw licht bij den grond. Misschien vinden wij dan sporen van voetstappen. Ha, hier zie ik al iets. Deze deur zullen we nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_000176.wav|aan haar voeten zuchten, en twijfelde zij niet of Augustine moest zich zeer gelukkig achten dat hij hare hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_011627.wav|die zij eerst gevleid en geflikflooid had; daarna speelde zij om tien stuiver per keer en verkeerde zij in een treurigen toestand|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000394.wav|Dat ben ik, hernam hij, dat ben ik: en nu wij toch genoegzaam alleen zijn. zult gij, zult gij de reden weten. U wil ik die wel zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001554.wav|Laat ons liever op uwe gezondheid bedacht zijn; de toestand, waarin ik u zie, doet mij vreezen, dat gij daar weinig zorg voor draagt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3168_000279.wav|Frans begreep dien wenk, zag haar ineengedoken op een stoel zitten met de oogen strak naar den grond gericht, en meende dat zij van vermoeidheid was ingesluimerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000393.wav|bij het wederzien van Golinitschef gelegen was in de vreeselijke verveling, waaraan hij zich ten prooi gevoelde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002715.wav|dit scheen hem het allermoeilijkst te doen voor een vorst. Maar de monarchale zege van den keizer maakte dat, hoe waar hij ook in zichzelven zijne zwakte zag|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_000638.wav|alles voor dien avond wel te bezorgen, opdat niet weder een gelijk ongeluk als dat van den vorigen avond door zijne onachtzaamheid mocht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002967.wav|Als ze er thuis op de hoeve aan dachten, dat ze den heelen zomer alleen in het bosch moesten wezen, konden ze bijna niet begrijpen, hoe ze dat uit moesten houden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004509.wav|de vriendin van Dokter Johnson en van mevrouw Chapone, met wie zij correspondeerde|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002665.wav|wijl hij een dier lieden was, die zich altijd willen wreken, die alles beschuldigen wat hun voorbijgaat en wat op hen neerkomt, en steeds gereed zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000421.wav|en gaf daarvan eene zeer levendige beschrijving, en weidde tevens uit over de voortreffelijkheden van zijnen jongen vriend, en wel de vreugde, die hij zelf bij diens te huiskomst gevoeld had|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_000490.wav|er aanmerking op te maken, dat gy daar als de Gratien in dien hoek by elkander zjjt gekropen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_002359.wav|En, de pijp uit den mond nemende, maakte hy, om zijn spijt te koelen, gebruik van het geneesmiddel, hem door den Jonker van de Moezel voorgeschreven, en sloeg een groote kelk brandewijn naar binnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003265.wav|dien ze u ook bij mijne moeder geven en onder dien naam denk ik ook altijd aan u. Mag ik u voortaan Kleine Dorrit noemen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001095.wav|het was te ver om weer naar haar appartement te gaan; zij hoopte dat zij niemand importuneeren zou; men moest zich niet in het allerminst om haar bekommeren; in het salon vond zij afleiding genoeg|1724|neutral
+wavs/train_2450_5832_004901.wav|Gaunt heeft genoeg van je; en George's vrouw is de eenige in de familie, die niet wenscht, dat je dood was. Gaunt zou dan hertrouwen|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_001678.wav|Al mogt dus iemand in dit huis vatbaar voor medelijden zijn, de onwetendheid waarin ieder aangaande EDUARD'S lot verkeerde, maakte ook deze kans tot ondersteuning onmogelijk|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_009316.wav|Ik ben te leur gesteld m eenige kleine plannen welke ik gemaakt had, en ik kan wel zeggen dat ik nu van nieuws af weder beginnen moet|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_010997.wav|Na eene andere poos van stilte keerde de man der afwezige vrouw zich weder naar mij toe en antwoordde met zijne gewone knorrige onwilligheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000133.wav|en de nijverheid te steunen, waar dat mogelijk is.' Vriendelijke glimlachen, buigingen en handdrukken, - en onverrichterzake ging de president naar huis|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001425.wav|Nu, nu meisje! kyk maar zoo zuinig niet, voordat die tyd daar is; wie weet of het er ooit toe|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_000816.wav|reikte mij zeer voldaan een poot. De goedkeuring, welke Capi aan mijn gedaanteverwisseling schonk, deed mij vooral genoegen, omdat|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003888.wav|De familie zou juist gaan theedrinken, en was zoo blijde hem te zien! Het was waarlijk een klein feest. Er werd een half ons beste|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000984.wav|Maar de ellende werd niet genezen, de armoede niet gelenigd, en dieper ziekte in de melaatschheid der aarde, sloeg uit de|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002828.wav|Dat is een goed teeken voor den Heer Van Lintz, zeide ik: het bewijst, dat men het in Den Haag nog niet eens is, of men hem houden wil. Heynsz ging terstond den bekomen last aan Schepenen mededeelen, en hun verzoeken, hem in het uitvoeren daarvan behulpzaam te zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_005209.wav|en staarde naar de hem bekende Cassiopea en den melkweg, die dit sterrebeeld met zijn vertakkingen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000281.wav|Middernacht was al voorbij toen, al vreesde ze gehoord of ontdekt te worden, eene zwarte gedaante langs de huizen der Bruggestraat liep en voorzichtig aanboord eener snebbe stapte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_003117.wav|Dat zal den ouden Heer weinig gesmaakt hebben,' merkte MOM aan, om te toonen dat hij luisterde naar een verhaal, waar hij de belangrijkheid nog niet van inzag|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006566.wav|Het duurde eenigen tijd, voordat Dennis weder tot adem kwam; maar zoodra hij weder spreken kon, hervatte hij zijne verzoenende cedevoering|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_001675.wav|Ik ontken niet, dat ik in Italie streken gezien heb, die het in sommige opzigten van mijn laag liggend vaderland ver winnen. Wij hebben in Holland geene Appenijnen; geene bosschen van groote uitgestrektheid|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001524.wav|Met dit iets meent zij slechts één ding, en dat wel het laatste wat een levend baronet in deze wereld kan overkomen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000083.wav|Als ik maar zes uur per dag aan lezen besteed, dan kan ik in een jaar veel leeren, waarvan de kennis mij nu nog ontbreekt. Elinor had eerbied voor een voornemen, dat uit zulke edele bedoelingen voortsproot|1724|neutral
+wavs/train_2450_4300_001993.wav|negentig voet in doorsnede, en zes en negentig hoog, waarvan de rondloopende muur verdeeld is in vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006406.wav|Nu hielden zij zich zeer stil, spraken bijna fiuisterend, en slopen in en uit met een zachten, voorzichtigen tred|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_002078.wav|stond er niet anders te doen voor het groote meer, dan buiten zijn oevers te treden. Het steeg heel langzaam en als met tegenzin, om zijn mooie oevers niet te schaden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000345.wav|Urania was vol ijver met haar naar naaisters en winkels te gaan en hielp haar kiezen haar nieuwen trousseau. Het kon haar niet schelen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001536.wav|Zij kende den wrok, door Adeelen tegen den Graaf en ook tegen Deodaat gekoesterd: zij besefte de redenen, welke deze laatste had om zich over de hem aangedane beleediging te wreken|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001516.wav|Het volgende stukje, hier om den wille der volledigheid opgenomen, is niet meer dan een grap|496|neutral
+wavs/train_2450_4029_002226.wav|Ik zou het niet klaar gespeeld hebben en ik weet toch zooveel meer van de wereld dan jij Het was nu eenmaal aangenomen in de familie, een wet geworden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002741.wav|maar haar lange oogwimpers wierpen een bescheiden schaduw over het ondergedeelte van haar gezicht, als om tot ernst te vermanen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000813.wav|Beklaag, mejuffrouw, beklaag ons, dat ons s. echts één vrouwelijk gevoel overig bleef|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000032.wav|een' aardigen geest, omtrent wien het twijfelachtig was of hem het penseel, het graveerijzer of de dichtpen het bevalligst van de hand ging|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003586.wav|Deerniswaardige positie! want voor zulke jonkvrouwen is het werkelijk eene noodwendigheid om mee te doen, zoolang het eenigszins mogelijk is, al zouden zij droog brood eten om witte glacé handschoenen te kunnen dragen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7569_000146.wav|gebeurt. En als het moet, zal ik naar Xara gaan, morgen. Toen hij dit bepaald had, scheen hij niet meer te kunnen denken aan Xara|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_001052.wav|Wouter zag dit wel, en hy was er wel jaloers op. Dat was wat anders dan de afgelegde buisjes en broeken van Laurens, waarmee hy gedreigd werd door de overleggende moeder! Nu ja|1666|neutral
+wavs/train_2450_10455_001679.wav|die hem beloofd had, alles te zullen aanwenden, om den Raad tot het uitschrijven van een' veldtocht te nopen. De uitkomst echter liet zich niet gunstig aanzien|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003626.wav|Alles was voorbij. William had haar niet meer zoo lief, dacht zij, als hij eens gedaan had. Dat kon hij nooit meer|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_000544.wav|Ons huwelijk was onmogelijk. Ik heb mijn grootvader verzocht, hij heeft geweigerd; ik ben zonder fortuin, gij insgelijks|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001123.wav|Intusschen dringt het water door in de gaanderij en op dat oogenblik ontwaart de ingenieur eenige lampen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_002447.wav|die haar deed beven; de hofnar, die haar deed lachen; de hit, die op zijne achterpooten ging staan, toen hij den moordenaar zag|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000674.wav|Van Zevenaer meesmuilde, en zeide toen: 'Het lied des Factors is het beste, naar mij dunkt.' Het vinden van een rijmwoord op unkt was zeker een booze beproeving|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_007890.wav|en allen met elkander gelijk staan. Nu raad ik u liefderijk, en bid ik u ernstig, gij twee, om te scheiden zooals gij hier gekomen zijt|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_001529.wav|Hij kwam nader en nam zijn hoed af; zij boog even terug en zij gingen elkaâr voorbij. Hare knieën knikten, terwijl zij verder trad. Zij overdacht bevend, of hij iets aan de uitdrukking van haar gelaat zou hebben kunnen bespeuren|1666|neutral
+wavs/train_2450_6098_006856.wav|De avondwind maakte juist op dat oogenblik zoo'n lawaai in eenige hooge olmen a'chter in den tuin|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_001408.wav|dat hy ook buitengewoon veel eerbied voor dezen Kerkeraad had; en ook alien mogelyken eerbied voor gindschen stoel|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_000301.wav|Roda zorgvuldig de deur, zette zich in een hoekje van de gemakkelijke sofa neer, en, altijd even stijf en deftig, verzocht hij Willem naast hem plaats te nemen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_000293.wav|Maar geheel onwetende en niets ervan radende was Ottilie Steyn, zij geheel verzonken en treurig in den weemoed om haar eigen voorbij gaande leven: het leven van adulatie en lieve bewondering en passie van de mannen|1666|neutral
+wavs/train_496_2211_000169.wav|van koude en honger sloop de arme kleine voort als een beeld van jammer en ellende|496|neutral
+wavs/train_1724_11136_000516.wav|k heb een heerlijk tijdverblijf, dat ik al bedacht heb, toen ik mijn eerste boek las. lke nacht droom ik, dat ik de persoon ben natuurlijk de hoofdpersoon van het boek dat ik juist lees|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001240.wav|toen zijn oom, de vizier Schemseddin Mohammed, aan de deur tikte en onmiddelijk daarop binnen trad, om zijne kinderen een' goeden morgen te wenschen|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_000678.wav|En toch, hoezeer zij zijn toewijding onverdiend en bizonder zeide te vinden, schaadde en bedierf die haar door het als een natuurlijke zaak onmiddelijk stillen en verzaden al harer grillen en|1666|neutral
+wavs/train_2450_5832_007751.wav|als deze dwaze plaat, welke hij zoo zorgvuldig bewaarde. Maar welke verliefde man is beter op de hoogte|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000253.wav|Baba gooide Morgiane een goudstuk op haar tamboerijn toe; hierop wendde zij zich tot Ali Baba's zoon, die het voorbeeld van zijn vader volgde|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_004987.wav|Toen wij van de veranda eindelijk weder in onze kamer terugkeerden, stond daar nog altijd onbeweeglijk de knecht, die op onze bevelen wachtte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000970.wav|t alt mij zelfs hard, dat iemand, voor wien ik eens zooveel achting koesterde, zoo diep gezonken is, dat ik niet anders aan hem denken kan, dan als aan een hatelijk voorwerp|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_001721.wav|Op een familieavond had zij de eer Son Excellence bij het whistspel tot partner te hebben; nu is het haar glorie, dat zij zeer geroutineerd is in dat spel en het bijzonder fijn speelt|1724|neutral
+wavs/train_2450_9298_000481.wav|Aladdin lichtte hem terstond in en de Afrikaansche toovenaar gaf hem tegelijk een handvol klein geld met de woorden: Mijn jongen, ga spoedig naar je moeder|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005347.wav|Ik? ik heb nooit iets met uwe zaak te doen willen hebben, dat weet gij zelf wel.' 'Hm! hm! ik kan u dat niet zoo gaaf toestemmen; wie anders dan gij heeft mij geld|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_004059.wav|uw welzijn, het geluk uwer ziel, niet bereiken kan. Zeg mij nu zelf, wat u het geluk|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_001687.wav|En zij zagen hem onbewegelijk, den geheelen nacht. En in dien zelfden nacht, nachtroze morgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006033.wav|de vlekken der gordijnen namen een armoedig voorkomen aan, de bersten in het mozaïek, de beschadiging|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002246.wav|Op dit oogenblik gevoelde hij, slag op slag, en schier met elkaar vermengd, de geweldigste schokken van aandoening, die hem in al zijn leven getroffen hadden|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_005160.wav|erv zulk een humeur raaakt iemand doorgaans zeer onaangenaam voor alien, die er mede in aanraking komen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_003178.wav|Wat zou ik u beloofd hebben, Antony?' 'Gij hebt gezegd, dat gij nooit uwe hand zoudt schenken aan den man, die de groote hardheid kon oefenen van een field te verklagen, die hem een kleinood had ontfutseld|1724|neutral
+wavs/train_2450_3330_001073.wav|Hij was als gebroken, had stijve pooten, en was zoo mager, dat alle botten onder het vel te zien waren. Hij was zonder toom of zadel|2450|neutral
+wavs/train_1666_4255_001642.wav|Het was werken, het was voortjakkeren als een karrepaard. Het was leven, eten, slapen, met de pen in de hand. Dan toonde Van Oudijck hem dat en dat werk, dat afgedaan moest worden|1666|neutral
+wavs/train_1724_2216_000747.wav|Je hebt gelijk, groot gelijk; maar. omdat je een plicht tegenover hem te vervullen hebt en vervullen wilt, zal je daarom je gemoedsleven, dat hij Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis niet op prijs stelt, waarin hij zelfs geen aandeel heeft, laten verdorren|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_000557.wav|Naar men meende, was de eigenlijke naam van dezen veelbelovenden jongeling Benjamin; maar hij was beter bekend onder een groote verscheidenheid van bijnamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002450.wav|Op zekeren dag vroeg men in zijn tegenwoordigheid: waartoe de redacteur van den Courier Français veroordeeld was? en toen men hierop antwoordde: Tot suspensie! merkte|2450|neutral
+wavs/train_2450_10455_001914.wav|Ik zal er wezen,' antwoordde ELBERT, op denzelfden toon: 'Heer Baron!' zeide hij hard-op, zich tot VAN REEDE wendende, die hem met de andere Heeren stond uit te lagchen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_002470.wav|een verzameling van ongelijksoortige grootheden, die elkander schaden; maar in het burgerlijke voor alle bekwaamheden dezelfde kansen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_001113.wav|dat zij in het geheim en buiten weten van haar mans vader getrouwd was, en dat gij naar hem toe waart gegaan, om zijn toestemming te vragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006920.wav|Gij kent vader niet, juffrouw, als gij zoo spreekt. Wezenlijk, wezenlijk, gij kent vader niet Lize, Lize, hernam juffrouw Potterson|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002297.wav|De waardige Franciscus van Sales noemt dezen ergens melkmuilpriesters. Elke loopbaan heeft haar aspiranten|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001216.wav|tilde het hoofd van den geest, zonder dat hij daardoor ontwaakte, op hare knieën, en gaf den prinsen een teeken dat zij thans konden vertrekken|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000629.wav|Ach. ik had maar liever, dat de goeie man nog leefde! En dat hij me nu en dan, zoo aardig, een paar honderd gulden gaf. Dat zal ik zoo vreeslijk missen. Nu heb ik wel wat geld, maar ik heb verder ook niets meer|1666|neutral
+wavs/train_2450_9162_002396.wav|Het slijk verspreidde zich van alle kanten over het plein der Victoires, waar het beeld van Lodewijk XIV staat; het bedekte een gedeelte der straat van de|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002061.wav|en dat tamelijk sober was, viel het gesprek er over, met hoe weinig een mensch toe kan, indien hij alleen het noodige heeft, en met hoe weinig de natuur tevreden is|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000759.wav|waggelde voort, sloeg de eerste zijstraat in - maar verder kon hij niet. De krachten begaven hem; alles gonsde om hem heen en hij stortte geheel buiten kennis neder op het harde|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_005379.wav|u een woord van troost toe te spreken in het somberste uur uwer droefheid, door u te verzekeren dat ik hem niet geloof|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003147.wav|de gelijkheid voor de wet, de vrijheid van geweten, de vrijheid van spreken, de vrijheid der drukpers, de toegankelijkheid van alle bedieningen voor alle bekwaamheden|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_004762.wav|Hij bestuurde Froe-Froe en voelde met blijdschap, dat haar gang zich versnelde en Gladiators hoefslag weer was als te voren|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_002741.wav|daar moest een Buurman wezen, die een klein soupeetje gaf, en daar moest juist de Proponent Smit in de Stad zyn, om er dien avond by te wezen; Wat is dat groot!' dus verre Tante|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_000987.wav|Dat bevel werd alleen mondeling gegeven, omdat Zijne Excellentie nog te bed lag, toen ik, gedreven door mijn ijver, en in mijne hooge verontwaardiging over het schandelijk complot, de versche ontdekking kwam overleveren|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_000617.wav|Alsdan trachtte deze vrouw Schacabac zoo veel in haar vermogen was, over zijne harde slavernij te troosten. Dit wekte al spoedig jaloerschheid bij den Arabier op|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000278.wav|Deze waren voorbehouden voor Robert, om zijn dwaasheid, en voor zijne vrouw, om haar listig gedrag, en zij hadden ze zich reeds weten te verwerven, eer vele maanden waren verstreken|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001678.wav|aan wien wij beiden eene zoo groote verpligting hebben. De prins van Perzië stelde zich niet tevreden dezen brief éénmaal te lezen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002188.wav|MEVROUW VICTURNIEN GEEFT DERTIG FRANCS UIT VOOR DE ZEDELIJKHEID. Toen Fantine zag dat zij haar brood verdiende, had zij een oogenblik van blijdschap|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_002206.wav|en zij zouden ophouden te denken, dat dit, land behalve eenige aanzienlijke steden, bestaat uit poelen en moerasfen, meer het verblijf van roerdompen, reigers en kikvorschen, dan van menschen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_002383.wav|en de Fameuil, op een klagenden toon een dier liedjes te zingen uit de werkplaatsen, en die, rijmend of|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_001182.wav|Ik dacht anders, fluisterde hem SUSANNA in, maar wel zoo hard, dat HILLEGONDA het ook verstaan kon, of ik misschien de hinderlijke derde persoon uitmaakte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001221.wav|Pollo en zijn nog levende kameraad, die tijdens het voorval van angst tusschen de pooten der paarden waren gekropen en vandaar met opgetrokken voorpoot hadden toegezien, snuffelden nu reeds weder tusschen de|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_000310.wav|Er rees als een onmetelijk geluk in Herakles' ziel. De knapehanden, tegen de schouders des Helden, drukten hem zacht, zacht ter|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002779.wav|al die duizenden arme menschen, zonder dak, zonder iets. Het is echter het tweede oogenblik, dat zij aan die duizenden denkt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_000790.wav|De burgermeesterszoon, een fatterig jongmensch, die op de piano zonder haperen Il Baccio kon spelen en een sonate van Beethoven meesterlijk wist te verknoeien|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009349.wav|Ik beken dat ik het gaarne hoor, maar ik ben het niet waard, beste jongen. Die aanval, mijn beste Mortimer, die moord|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001266.wav|Iederen dag hadden wij onze wandeling, die nu eens kort, dan weder lang was, al naarmate de dorpen ver van elkander verwijderd lagen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005227.wav|welke haar vriendin en chaperone haar, vreemd genoeg, niet mededeelde, en zij vatte alle vleierijen der jonge dames voor echt op|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002150.wav|Goeden morgen, mijnheer, zeide Tibbs weder; het was nagenoeg het eenige wat hij ooit tegen zijne commensalen zeide|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_005717.wav|een ernstige vrouw, een vrouw met een wil, waarmee zij een zwakkeling tot stof kan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000857.wav|Hoe alles was en werd boezemde mij slechts in zooverre belang in, als ik wilde weten, waaraan Willem Termeer zijn eigenaardigheden te danken had en welke plaats hem toekwam onder zijn|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_002058.wav|Dat wordt werkelijk als het recht van den oorlog beschouwd,' antwoordde mijnheer met zekeren nadruk; 'maar toch, mijnheer Witgensteyn, ik raad u uwe eischen niet te hoog te stellen, als partij den|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001779.wav|Pa die boeken van Julie eens zag, dan rezen zijn haren ten berge, want overal, waar maar een beetje wit over was, heeft Julie bruiden geteekend met sluiers en groote bouquetten, die net op rooie kolen lijken|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000070.wav|In gewichtige aangelegenheden had hij alle gegevens om dom te zijn; maar zoo men den sleutel nog eens omdraaide, kon hij verheven worden|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_001451.wav|zoover goed! maar ter andere zijde naast Klaartje, die aan zijn vaders andere hand gezeten was, dat was een ding|496|neutral
+wavs/train_2450_8569_002122.wav|uit de hemelen regenden leliën, kransen van engelen zweefden om, cherubijnen als hemelduiven hieven het floers van de wolken op. Hosanna|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009748.wav|omdat mijn JONAS WEGGELEID huisheer telkens dacht dat er brand was, Ik ga uit werken voor mijn brood, dat is waar; maar, met uw verlof|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_005123.wav|Onderzocht moet het worden; maar het aan Bartels op te dragen, dat gaat niet! Hij zou verder gaan dan mijne intentie is, achter de heele waarheid komen, erger nog, geen Bastiaan meer vinden|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_000976.wav|En zij hielden elkaâr vast omhelsd, als voelden zij iets, dat hen zoû kunnen scheiden, een onafwendbare noodzakelijkheid|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000091.wav|Terwijl ze wegreed, kwam de zon van achter de wolken te voorschijn, en toen zij nog eens omkeek, zag ze haar heldere stralen, als een goed voorteeken, rusten op het groepje bij het hek|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_000330.wav|Maar geloof mij, Noureddin heeft u misleid; het is niet mogelijk dat zijn vader u aan hem geschonken heeft|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_000544.wav|gansch andere tranen dan die zij nu bij het uitpakken vergoot. Zij wist niet dat moederlippen hartstochtelijke afscheidskussen hadden gedrukt|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000093.wav|Wel zeker! en dat is nog niet eens het ergste, ik heb er de moeder bij voor mijne rekening. Francis! riep ik, opspringende met een kreet van verlichting en onuitsprekelijke blijdschap|1724|neutral
+wavs/train_2450_9081_001115.wav|ik maakte eene diepe buiging, en den zoom van zijn kleed kussende, zag ik hem smeekend en met tranen in de oogen aan. Dit maakte zijn mededoogen gaande|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000809.wav|O Geest! antwoordde de visscher, gij, die een oogenblik geleden de grootste waart, doch nu de kleinste van alle geesten zijt, maak er staat op|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_001446.wav|Lot en Elly vonden tante thuis; zij stond op, te midden van een getwetter van vogeltjes in kooitjes en zijzelve had iets van een groot, oud vogeltje; klein, mager, verschrompeld|1666|neutral
+wavs/train_2506_3429_000201.wav|Ziet u wel, zei zijn vrouw; Mijnheer Palmer rekent er op, dat u komt; nu kunt u niet weigeren. Doch beiden bedankten haastig en met nadruk voor hare uitnoodiging|2506|neutral
+wavs/train_5809_8568_000419.wav|dat gy hunne ontwakende rede leidt en versterkt; en haar ongevoelig brengt op den weg des gezonden Verstands; dat gy hun gewend aan die Pligten, die God en hunne Ouders van hun eisschen|5809|neutral
+wavs/train_1724_1601_000673.wav|Nu zijn die veertig jaren om, en ik wil niet, dat men het na mijn dood onder mijne papieren vinde: men mocht eens denken, dat het eigen compositie ware. Neem het dus en handel er meê naar welgevallen|1724|neutral
+wavs/train_2450_8569_000105.wav|liefdadigheid zorgt voor armoede en ellende. En de mensch in zijn warme hoekje dacht: nu heb ik met de menschheid niet meer te doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005313.wav|Zij zijn niet ondernemend en waagziek van aard, maar op huiselijkheid gesteld en aan hunne gewoonten en bekenden verkleefd|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000164.wav|Zoo,' - was het deelnemend antwoord. 'Ja, ik ben verliefd.' 'Op dat deerntje daar?' 'Ja.' 'Ik feliciteer je|1724|neutral
+wavs/train_1724_2521_001958.wav|Zijn hart was meegegaan met het wel verborgen gehouden maar toch zoo duidelijk sprekende leed van den vader, die scheiden ging van zijn kind. Hij was bij afwisseling rood en bleek geworden. Nu zei hij dof|1724|neutral
+wavs/train_1724_2649_001028.wav|De grond golft onder zijne voeten, de hemel staat in vuur en vlam; razend van drift keert hij zich om en met een gebrul, als van een wild dier, vliegt hij op den laaghartigen jongen toe en geeft hem een hevigen schop tegen den buik|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_001233.wav|Ik nam den linnen doek van mijn' tulband, en bond mij daarmede stevig vast aan den poot van den Rok, en dit deed ik in de hoop dat, als de vogel den volgenden morgen zijne|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000693.wav|Op deze wijze heb ik kunnen overwegen, of er iets in Vuillot's beweren is, dat steek houdt, en ik heb niets kunnen vinden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002357.wav|Hij had kennissen ontmoet, met ze gedineerd, was daarna wezenloos meêgegaan naar het 'Casino de Paris' en den 'Moulin|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000336.wav|En zij wrong hare handen en snikte weêr, want zij voelde zich héél eenzaam; de oude man dood; Hugh wel in Den Haag, maar in zijn hôtel; gelukkig, Lot kwam van avond thuis|1666|neutral
+wavs/train_2450_4908_000236.wav|Is dat nu die lichtzinnige vrouw, over wie gij treurt? Buiten hoorde men alleiiei vroolijke galuiden|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002609.wav|huis en hart voor hem openstelde, en hem zelfs de verplichting oplegde van een dagelijksch bezoek, een tijdverlies, waarvoor hij hem ruimschoots|1724|neutral
+wavs/train_2450_2211_000063.wav|Van zijn naam was niets te vertellen; hij werd Peter genoemd. De heele stad, ook de trommel noemde hem Peter, het tamboerszoontje met het roode haar|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_002711.wav|verlokt om toe te geven, gij zoudt daarbij door al uwe betrekkingen worden toegejuicht; men zou daarin uw geluk prijzen, u dringen, dwingen misschien, en toch|1724|neutral
+wavs/train_2450_9278_001979.wav|en zij door het zacht gemurmel der fontein in slaap gewiegd werden. De tuin behoorde aan den kalif|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002560.wav|Wel, dat zou zeker het geval wezen, hernam de slotenmaker. aZelfs Miggs zou niet ongemoeid blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002608.wav|Wel zonden hem de boogschutters eenige pijlen achterna; maar de tooverkast, die den nar op den rug danste, verstrekte hem tot een schild: en in weinige oogenblikken was hij uit het gezicht|2450|neutral
+wavs/train_2450_8749_000342.wav|Sire, sprak Myriel, gij ziet een eenvoudig man en ik zie een groot man. Ieder van ons kan hier zijn voordeel mee doen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002571.wav|Ik heb vele menschen zien sterven, kleine kinderen en groote sterke mannen, en ik weet zeer goed wanneer de dood komt. Maar zij ijlt|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_005457.wav|Na Dobbin's vertrek waren er nog eenige boeken achtergebleven, waarin zijn naam geschreven stond; een Duitsch woordenboek bijvoorbeeld, met William Dobbin|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003341.wav|De vrouw van onzen dominee, die zelve huisonderwijzeres is geweest, zou voortgaan met haar wat voort te helpen in muziek en handwerken; ik zou de moederlijke taak der opvoeding niet uit mijne handen geven|1724|neutral
+wavs/train_2450_8485_003184.wav|dien wij nù nog bezweren en tegen houden! Er is de vreeslijke kracht, die Hera aan roept haar eindelijk te wreken den ontrouw van haar|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001179.wav|en viel eer dan hij zich zette op het plaveisel, naast den steeds bewegingloozen Marius, en liet zijn hoofd tusschen zijn knieën zinken. Geen uitkomst|2450|neutral
+wavs/train_2450_5133_001374.wav|en kwam terug, door Margarethe en Vendale gevolgd. Nu, mynheer Obenreizer, zeide Bintrey, de laatste zet|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005591.wav|maar toen hij de deur bereikte brak het geruisch der waschvrouwen in een schaterend gelach uit. Dat ontbrak er nog aan|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_000972.wav|Daarom strekte hij zich na gedronken te hebben niet wederom als de eerste maal uit, maar, al in liggende houding blijvende, liet hij zijn oogen rondgaan door het vertrek, waarin hij zich bevond|1724|neutral
+wavs/train_2450_5000_001096.wav|en mijn hoofd op mijne borst liet zakken, hoorde ik het arme dmg zoo aandoenlijk en ootmoedig danken|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001371.wav|Zij wist zich echter uit de verlegenheid te redden, door een bepaald antwoord te ontwijken en aan het gesprek een andere wending te geven, die echter ook niet zonder gevaar was|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000100.wav|zij stapte uit haar bedje, sloop zachtjes naar de deur toe en keek de kamer in. O, wat was dat prachtig, wat zij nu te zien kreeg|2506|neutral
+wavs/train_1666_4255_001720.wav|Zij was een vrouw voor idealen. Misschien was dit alleen, simpel, de verklaring voor wat zij voelde en vreesde, in Indië|1666|neutral
+wavs/train_2450_6159_002761.wav|maar ik kan u niet zeggen, hoe dankbaar hij, en ik, en anderen, die gij niet kent, u daarvoor zijn. En ik, zei John, zijn stoel dichterbij schuivend|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_003593.wav|Onder deze vermaning liet hjj de hand, die nog schoon was, wellicht bjj toeval, wellicht met opzet op het hart van den grappenmaker vallen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3566_000086.wav|Naauwelijks evenwel had de prinses den optogt gezien, of zij begon te schateren van lagchen, en lachte al harder en riep|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_001729.wav|Maar toen stond hij nog krachtig op, en ging met vaste schreden naar de deur, terwijl Mark voor hem uit den weg ging. De gedienstige|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_000873.wav|maar nu hij deze reden had, die hij wel had willen zoeken, maar niet gedacht had te vinden, werd hij in goeden ernst kwaad|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001174.wav|Met-een stond hy op, en groette de Vergadering; maar toen hy de deur opende, deed hy verschrikt een stap achteruit, op het zien van den Kommandant van de Wacht, die juist met den Bode aankwam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004368.wav|Karel! Als gij nog eenige herinnering hebt behouden aan onze dagen van ouds, zeg dan niets meer ! Gij zult mij niet te schande maken! ging de knaap stuursch voort|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_004707.wav|kwade luim; 'daarvoor raadpleegt men den dokter, en gij nu, zijt mij nog wel als een wonderdokter aangekondigd.' 'Dat's eene valsche voorstelling, mevrouw de gravin, die niet van mij uitgaat|1724|neutral
+wavs/train_1724_1297_000990.wav|Al had ik de hulp en voorlichting van juffrouw Milders, onze huishoudster, toch zag ik er zeer tegen op, om als dame du logis te moeten optreden tegenover dien vreemdeling; maar weldra was ik met die taak verzoend|1724|neutral
+wavs/train_2450_11010_000942.wav|andgoederen bevond, water met een emmer zullende putten, uit zekeren kuil, tot hare groote verwondering, te gelijk met het water een haring|2450|neutral
+wavs/train_1666_1548_000423.wav|een Vinkeles worden. Laat men des voortgaan met het Vertalen; maar laat men, met opzicht tot het oorspronkelyk schryven, het eene doen, en het andre niet nalaten|1666|neutral
+wavs/train_2450_5210_006615.wav|De verachters van het menschdom — de dwaze naapers van zulk eene verachting uitgezonderd — behooren tot twee soorten|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_008190.wav|Zijn gastheer reed een eindje met hem mee, van plan om terug te keeren langs een aangenaam pad, dat Pecksniff hem door de velden zou wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_002011.wav|Het eenigste, dat ik u met stervende lippen aanbeveel, is dat gij aan uwe belofte omtrent de schoone Perziane, ook na mijnen dood, gedachtig moogt blijven|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005890.wav|Dus is zij het zonder twijfel, die gij daar bij het vuur ziet, terwijl zij met oplettende belangstelling het oog houdt op zekere sissende dingen in een braadpan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_007648.wav|of ook in de schaduw van andere gedeelten der nime; want de maan scheen nu helder|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_000371.wav|Ik mag het lijden voor jou; maar ik zie het nog niet gebeuren.' 'En wat dan?' 'Ja, dat mag je wel zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001941.wav|dan weder bevonden we ons op het vlakke land. Geen voorbijgangers, geen politieagent noch gaslantaarnen waren op dezen weg te zien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000488.wav|Sire, zeide hij, het is mij zeer leed aan uwe majesteit iets te moeten mededeelen, dat zij niet zonder groote droefheid zal kunnen aanhooren|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000930.wav|Hij begreep niet, eigende zich zelfs het woord niet toe, en liep door. Eens echter met de jongens Van Saetzema fietsende, langs den Wassenaarschen weg, maakte hij zich kwaad, omdat Jaap met alle geweld een kat poogde te overrijden|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_003833.wav|De vreemde heer zette zijn bril op om mij aan te zien, en zeide: Kom eens hier, liefje! Hij gaf mij de hand, en vroeg mij om mijn hoed af te zetten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003775.wav|op den eersten dag, ernstig en met liefde tegen zijn vriend over vader en echtgenoote had gesproken|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000485.wav|Dag en nacht trilden er de zenuwen van wisselende aandoeningen; naast de uitgebloeide liefde ontkiemde reeds een nieuwe en geen wachten op een ontnuchterende formaliteit vertraagde er de bevrediging, tot het verlange verlept was|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004501.wav|zoo ook is ons verhaal, dat tot nu toe, niet de lotgevallen van een' bijzondere hoofdpersoon, maar de wederwaardigheden van verschillende personaadjen heeft geschetst|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002667.wav|en een streelend gemurmel was derhalve de uitwerking, welke de toespraak des Oldermans bij de meerderheid teweegbracht: en men zag elkander met goedkeurende oogen aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000833.wav|Ik vind het heel attent, hoor! heel attent! Maar verbeeld u, mevrouw, dat hij er niets van wilde weten en volhield, dat het een liefhebberijwerkje was|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003406.wav|Hij wilde allereerst wegkomen, van wie daar achter hem liep. Maar al dadelijk hoorde hij, dat de bronzen man dezelfde straat insloeg, en de jongen|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000445.wav|En blijven leven zal het, zoo lang wij menschen nog een jeugdig hart bewaren en er dichters opstaan, die het zoo kennen en liefhebben als Andersen, de sprookjesdichter bij uitnemendheid|2506|neutral
+wavs/train_2450_4029_002004.wav|waar dien dag aan een leven vol struikelingen en dwalingen een einde gekomen was. Twee zwijgende gestalten waren er in deze kamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000415.wav|Wat wil je daarmeê zeggen,' riep Louise, die weer dadelijk dacht aan een booze zinspeling. 'Hetgeen ik zeg,' was Nanni's korte antwoord|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_000864.wav|en wien de twijfel een kanker kan worden, aan de ziel, ongeneesbaar. Welk schakeltje was hij in de keten der|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_000778.wav|de groene glasoogige katten, de honden, de eenden en de geheele overige verzameling, voor een oogenblik met een lam leven bezield schijnen te worden|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000956.wav|ulia zei, dat het heel gezellig geweest was, maar allie bleef nog hier om me te helpen opruimen. et zon heel geschikt zijn, als ik nu vannacht nog wat voor mijn atijn ging werken|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000591.wav|Toen zij aan den arm van haar broeder een oogenblik in de groote deur stond, vergeleek hij haar nog eens met het portret|2450|neutral
+wavs/train_2450_6058_001573.wav|De tooneel-directeur was intusschen met vleesch tevreden, en Grimaldi troostte zich er mede, dat zijn verlangen den voigenden dag zou voldaan worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000620.wav|Ik ben, gelijk gij misschien weet, een weinig in zijne ongenade geraakt. Hij verbeeldt zich, dat ik tot het Pausdom overhel. Welnu, dat ware eens zoo|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000595.wav|Alles,' zeide MILTON, 'is hier natuur en in uw land is bijna alles kunst. Men zou kunnen zeggen, dat God Zwitserland en de menschen Holland geschapen hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_6613_001062.wav|Al die maanden had er in Rosa's gemoed een stormachtige verwarring geheerscht. Er had een half gevormde verdenking in gespookt|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_006605.wav|Ik heb er zin in, herhaalde Riderhood, met luider stem, en ik zal het hebben ook. tDat is het dus wat gij van mij hebben moet, is het|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005564.wav|Je weet, hoe het in den droom gaat, sprak zij en als op nieuw ontsteld sperde zij haar oogen wijd open|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001377.wav|Hij dacht aan den tijd, toen hij Corrie het hof maakte, en aan den ijver, waarmede hij elke aangelegenheid zocht, om haar te zien en te spreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_004463.wav|en dan te zien welk een deftig gezicht hij zet bij een patriottisch lied. De dikke is een sentimenteel zanger, die een minneliedje met een allerliefst meisjesstemmetje kan kweelen|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_002192.wav|Ik moet mij daarover nog met de oude onderhouden. Wees zoo goed, zoolang bij mijn dochter te vertoeven. Wij verlieten het vertrek, en begaven ons weder naar datgene, waar wij den vorigen avond hadden doorgebracht|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001049.wav|De Kommandeur verhaalde hem, hoe in vroeger tijd, kort na de ontdekking door JAN MAYEN, wiens naam het nog voert, het rondom dat Eiland van walvisschen krielde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001407.wav|Zoo de graaf u niet met zachtmoedigheid bejegent die gij recht hadt te verwachten, ligt er voor u eenige verdienste in jegens hem uw plicht te doen, en dat kan u toch zoo zwaar niet vallen, waar hij iets van u vergt dat zoo wijs en billijk is|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_004552.wav|als hij maar met mogelijkheid kon veinzen, terwijl Nikolaas, van schaamte blozend, de kaartjes uitdeelde, zooals hem was opgedragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_001670.wav|Wij waren met ons drieen. Wij gebruikten ons middagmaal in het kamertje mijner geachte vriendin en werden heerlijk onthaald|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001658.wav|Lang nog hoorde men hun kreten in de verte, en lang nog martelden zij het lijk van de verrader totdat het gans verminkt en een uur later aan een galg bij het vuur ten toon hing|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_000601.wav|onschuldige, aantrekkelijke stem uitriep, dat zij zoo alleen was en alien haar vergeten hadden|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_000651.wav|om in het tijdvak tusschen de bijeenkomsten en buiten de tegenwoordigheid van het geprezene voorwerp er des te kariger mede te kunnen zijn. De eene de treurpoëet werd een hoogdravende Muzenzoon|1724|neutral
+wavs/train_2450_3545_001187.wav|Als hij tot sommige hoogere klassen der maatschappij had behoord, zou hij misschien geen gevaar hebben geloopen om tot zulk eene trotschheid te komen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000621.wav|Het tijdstip, waarop volgens de nauwkeurigste berekeningen Kitty bevallen moest, was reeds lang voorbij, maar zij was nog altijd op de been|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002947.wav|waard, en, wat alles zegt, in één woord door u als uitverkoren om de laatste hand te leggen aan de opvoeding van ons eenig kind|1724|neutral
+wavs/train_2450_4909_001027.wav|Het scheen wel dat hij ook lieiver niet' opgemerkt werd, want hij stand daar alleen, met neergeslagen oogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009556.wav|Ik bedoel of die haar in eene onaangename verhouding plaatst tegenover anderen, of haar no een onaangenaam gevoel geeft voor haar zelve|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_005352.wav|Maar deze bloedverwanten zijn trotsch, en ik wil noch optreden onder hen, die de moeder verachten van wie ik het leven ontving|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003095.wav|Zij waren, het kind steeds spelende voor hen uit, gegaan langs den weidezoom, door het eikenbosch, door het berkenbosch en zij traden het rozenbosch in|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_003436.wav|werd goedgunstig uitgenoodigd zijn tante een bezoek te brengen. Hij kwam, en bracht lady Southdown en haar dochter mee|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000302.wav|die haar intusschen trachtte te paaien met de verzekering, dat hij wel spoedig eene gelegenheid dacht te vinden, om zich met zijne manschap bij eene compagnie te plaatsen, en zij, bijgevolg, van de woelige buren ontslagen zou zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_6408_000716.wav|en nadat hij zich bij den haard had neergezet, trok hij zijn jas uit, en hing dien voor het helder brandende vuur te drogen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005135.wav|Ik heb dat gedaan, juist destijds, toen zij mij haar schande beleed, en ik wilde alles bij het oude laten|2450|neutral
+wavs/train_5809_8568_000132.wav|Kunt gy my, terwyl gy eenige oogenblikken rust geniet, uw aandagt lenen? Ik heb U iets te zeggen: hier over zoudt gy U niet verwonderen, indien gy wist hoe veelvuldig en ingespannen ik aan U denke|5809|neutral
+wavs/train_2450_7759_001127.wav|strookten volkomen met haar overige gedrag. De woning was tamelijk bekrompen, maar het kwam mij voor, dat indien|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001901.wav|Zijt gij ditmaal vrij gekomen, een volgend jaar zult gij mij niet ontsnappen en geofferd worden, of mijn naam zal geen Behram zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000437.wav|aan de departementen van algemeen bestuur voor den een of den ander. Daar kwam dat luitenantje er nog bij, benevens diens zwager, den controleur van den Broek|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005393.wav|Kitty en Warenka echter gingen naar den kleinen tuin bij het huis. Aan dit lied is zeker een herinnering verbonden? vroeg Kitty|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001107.wav|Wanneer zij het dansen moe waren, verzochten zij mij om iets voor hen te zingen en wanneer ik mijn napolitaansch lied zong|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006426.wav|Ik was smoorlijk op Dora Spenlow verliefd. Zij was meer dan een menschelijk wezen vOor mij. Zij was een fee, een sylphide|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_003707.wav|Toen Gorgo en Duimelot van Elvkarleby weggingen, waren ze goede vrienden, en de jongen reed op den rug van den arend|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_008807.wav|geeft haar een steviger ruk, alsof hij er zich nu veel beter aan toe gevoelt Het ontbijt wordt aangekondigd|2450|neutral
+wavs/train_1724_2649_001372.wav|heeft zich dus niet noodeloos om ons ongerust gemaakt. Maar ik hoop toch, Mr. Walebone, dat u geen kwade gevolgen ondervonden heeft van den angst, dien u om onzentwille heeft uitgestaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_000076.wav|Ik begreep nu welk doel Mattia had: in de eerste plaats wilde hij weten of deze musicus wel instaat was onze vragen te beantwoorden en dan|2450|neutral
+wavs/train_1724_3168_000627.wav|Hij luisterde niet, maar onwillekeurig ving zijn oor een paar zinsneden op. Zij behoorden tot een brommigen uitval van den luitenant. Op zijn gewonen, langzamen toon zeide hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_7982_001038.wav|Er waren kippen, ossentong, aardigheden, gebak, kreeftensalade, vleesch en daube en zoo voort|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002447.wav|Doodsbleek staarde hij naar de mannen, die daar aan zijne voeten het krip uitmaten en het wolken deden naar hem toe|2450|neutral
+wavs/train_1724_2211_000175.wav|En al de drie musschen wilden over de rozen en den schoorsteen wegvliegen, maar zij vlogen tegen een vlakken muur aan. Alles was een schilderij, een groot, prachtig schilderij, dat de schilder naar een schets vervaardigd had|1724|neutral
+wavs/train_1724_2349_001240.wav|Hier! bulderde hij, nogmaals, driftig. En, niet door het struikgewas, blijkbaar langs de achterheg van Mariënhof, kwamen ze, de een na den ander, stil en zacht, alle vier, met de koppen omlaag|1724|neutral
+wavs/train_2450_8269_001507.wav|dat zich verschuilen van haar ziel, dat samensmelten harer essence's, was hem eene bekoring geworden: - een onrust, een behoefte|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_001381.wav|Niets schijnt hem moeite te kosten, zei ik. Hij kent zijn lessen al, als hij ze maar even heeft ingekeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001502.wav|waartoe toch het onderscheid tusschen dezen Sindbad en mij? Ik moet dagelijks hard werken, hitte en koude verduren, om een schamel stukje brood voor mij en mijn gezin te verdienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001600.wav|Uwe onschuldige kinderen hebt gij vermoord! Moest hunne deugd, hunne gehoorzaamheid en onderworpenheid aan uwen wil, waarvan zij steeds blijken gaven|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_009082.wav|van zoo'n bezoek, en tegelijk moesten dienen als een vertoon van meerderheid en een soort van wraak|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_000733.wav|Nu behoort het wel niet tot mijn vak, geld te leenen op edelgesteenten, maar zij bekende mij, dat zij in de uiterste verlegenheid verkeerde, hoe ze een paar duizend gulden zou bijeenkrijgen buiten haar grootvader om|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_005076.wav|en stampvoette, tot zijn vrouw verschrikt opvloog en hem op zijn rug begon te kloppen. Eindelijk ,ZEG EENS, ZEI HIJ|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000130.wav|Het waren de resultaten van een arbeid, dien Kees verrichtte als tijdverdrijf; allerlei bijzondere opgaven betreffend de bevolking, den aard en de uitgestrektheid van bosschen en bouwgronden|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_003340.wav|Trotsch op zijn taak, die hij heel goed begreep, ging mijnheer Dick met haar mee zooals een herdershond met een schaap zou doen|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000229.wav|Het antwoord liet zich niet wachten, al werd het zwijgend gegeven. Sabina rees op en stak hare zuster beide handen toe. Françoise nam die diep geroerd in de hare, en zij omhelsden elkander onder tranen|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_006706.wav|Ik ben bovendien gaarne met een ander mans zaken bekend. Maak er dus uw werk van. lk zal heer, onmiddellijk|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000178.wav|n al dien tijd hebben wij geene kust aangedaan, waarvan ik u een lettertje schrijven kon. n al dien tijd zijn wij geen ollandsch chip ontmoet, waarmede ik een brief naar het aderland kon|2450|neutral
+wavs/train_2506_1747_000266.wav|De camera obscura is tegenwoordig zeer op de spraak, en de aanhaling van Anonymus op de eerste bladzijde toont aan met welk recht ik dit werktuig hier heb durven tepasbrengen|2506|neutral
+wavs/train_2450_7371_003695.wav|het arme kind? En nu begint hij natuurlijk adem te halen, hij beweegt zich, en de dokter verklaart dat hij terugkomt van die onverklaarbare reis|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003144.wav|De knaap buitelde vroolijk vooruit, de geiten buitelden en blerrelden om hem rond en onder de reeds gezonkene nacht ging hij zijne gasten voor|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_001159.wav|Deze had alles geleerd, wat tot een volmaakt koopman vereischt werd, en slaagde weldra, zoo gelukkig, in zijnen handel, dat hij het kapitaal zijner ouderen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_003329.wav|nooit zijn werk; zijn wil onder den schijn van invloed vermommende, ten einde eerder als een schrander man dan als koning gehoorzaamd te worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_000505.wav|Marks, zeide Tom met eene flauwe stem, zijt gij dat Marks? Neen, dat is niet te denken, vriend, antwoordde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4300_002596.wav|ja, dat ze zelfs in den paardenhandel weerstand bieden aan dien diefachtigen trek die, men|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000195.wav|waren zijne verjaardagen, de verjaringen van den dag, waarop zij hem gebaard had, haar eenig kind, vergaan, terwijl hij heel ver was - te ver voor haar om hem te bereiken en hem te sluiten in hare armen|1724|neutral
+wavs/train_1724_795_001261.wav|Dan moeten ze in vrede maar biefstuk met brood en boter eten, als ze honger hebben, maar het is wel sneu, dat ik den heelen morgen bezig ben geweest voor niets, dacht Jo, toen ze de etensbel een half uur later dan gewoonlijk luidde|1724|neutral
+wavs/train_9861_9412_000011.wav|O, zei de zoon, die is zoo zat, ze lust geen blad. De kleermaker vertrouwde de zaak niet, hij ging naar de geit en vroeg: Geitje ben je wel zat|9861|neutral
+wavs/train_2450_11506_000525.wav|Hij schreef een briesje aan WEYERMAN, waarin hij hem zijne bevreemding betuigde, over de promesse ten zijnen laste; maar de kruijer kwam binnen het uur terug, met het berigt, dat hij den brief niet kwijt had kunnen worden|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_004947.wav|want meer dan eens, als zijn meester even ophield en in gebroken Hollandsch naar den weg vroeg, begon het met de voorbeenen op den harden kleigrond te krabben|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000260.wav|dan weet ik het wel, wat ik er van denken moet.' 'En wat zou dat dan zijn, Jacob?' 'Dat gij mij, mij nooit liefgehad hebt, zooals ik u.|1724|neutral
+wavs/train_1666_4255_000317.wav|Hij was een man van het klare eenvoudige leven: hij vond het leven natuurlijk en niet verward ingewikkeld: langs een zichtbare trap van open geleidelijkheid was zijn leven gegaan|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_002151.wav|Constance, langzamerhand, was, telkens weêr, van Holland gaan spreken, had bekend, dat zij verlangde naar allen, die zij er eens had verlaten. Zij smachtte zich terug naar hare groote|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_000036.wav|en gaf mijn tranen den vrijen loop. Sedert den Maandagavond had ik niet geschreid, maar al dien tijd was het geweest of er wat in mijn keel zat. Den volgenden morgen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_001822.wav|George sloot de deur gelijk te voren en bleef toen een oogenblik besluitloos staan. Eindelijk zeide hij, als met inspanning: Mijnheer Wilson|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000273.wav|schen kwam het Eylar, en ook mij, voor, dat het hoog tijd werd, haar te onttrekken aan het minder nuttig voorbeeld, dat zij van de eerzame Mietje Lammertsz ontvangt, en haar aldus onder beter toezicht te plaatsen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1548_001915.wav|wy hoorden, dat hy reeds op den weg was om zyn fortuin te kunnen maken, toen hy, te Batavia, aan eene hete ziekte overleedt. Deeze aandoenlyke tyding kregen wy, toen myn lieve Vader krank werdt|1666|neutral
+wavs/train_2450_6737_008535.wav|Ik spreek na lang beraad, Sam, ik ben zeker dat ik mijn wpordzal houden, zei Pick wick,, zijn hoofd schuddend. Ik scheid uit met reizen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_006695.wav|toen ik mijn geluk van mij stiet, heb ik slechts u alleen lief gehad, maar ik was verblind. Ik moet het uitspreken|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000587.wav|De tweede broeder, die had nu meer verstand van het metselen; hij had dit dan ook geleerd. Toen zijn proefjaren als gezel ten einde waren, deed hij zijn ransel om en hief het lied van den handwerksman aan|2506|neutral
+wavs/train_1724_3429_002322.wav|terwijl Marianne met zichtbaar teeder welgevallen van Edward naar Elinor keek, en alleen maar betreurde, dat hun blijdschap in elkander's bijzijn werd bedorven door Lucy's onwelkome tegenwoordigheid|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_002054.wav|maar gedurig door de golven weer terug werd geslagen. De manschap van dat scheepje bestond alleen uit edele Ridders, in vollen wapendos, maar hun harnassen waren verroest|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_001324.wav|Hij had ook al zoolang met al de eischen eener verfijnde weelde gebroken, hij was verkleumd, doodmoede, âemechtig, en het uitzicht op warmte en verkwikking overheerschte alle verdere bijbedenkingen|1724|neutral
+wavs/train_1724_2211_000335.wav|De huisheer van den vreemdeling zeide, dat hij niet wist, wie het huis aan den overkant gehuurd had; men zag er geen menschen, en wat de muziek betrof, het kwam hem voor, dat deze verschrikkelijk vervelend was|1724|neutral
+wavs/train_1724_10176_001498.wav|Ik zal ook een spiegel uit de stad dienen te laten komen,' vervolgde Bol, als tot zich zelven sprekende: 'en eens bij Ruif aangaan om te zien of hij een nieuwerwetsche chiffonnière heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002862.wav|In de hoeken ziet men roode lichtweerkaatsingen. Daar stroomt een vreeselijk water, waarin zich bloedige handen hebben gewasschen. De maatschappelijke opmerker moet deze duisternis binnengaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_000657.wav|en besloot met te zeggen dat in plaats dat deze geruchten gekomen waren ter oore van den achtbaren spreker|2450|neutral
+wavs/train_2450_12599_001241.wav|Bij de Tiele's werd al lang niet meer gesproken over Adam Silver, en mevrouw Verlande, die het heel dikwijls over hem had met haar man, vond dat vreemd. Want de families kwamen in den laatsten tijd nogal bij elkaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5582_000355.wav|Hij keek niemand der aanwezigen aan, en niemand keek nu ook naar hem, zelfs met|2450|neutral
+wavs/train_2450_7569_000585.wav|En, vreemde paradijslandschappen, mystieke regenbogen, bloesemden de kleuren der schitterende boogramen op, als juweelen en bloemen te zamen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000655.wav|Het kan zijn; maar het ontbrak haar ook aan geld om koren te koopen. Gij zult toch ook wel weten, dat ze reeds den zesden van|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_000099.wav|John Evenson trok zijn laarzen uit, sloot zijn deur en besloot op te blijven totdat de heer Gobler naar zijn kamer gegaan was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_001090.wav|Hij werd door dit voorval zoo ontsteld, dat hij, in plaats van de prinsen te onthoofden, zijn zwaard uit de hand liet vallen, en het hollende dier|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_002661.wav|Terwijl hij rechts en links de zich daar bevindende gasten groette, naderde hij het buffet, gebruikte een glaasje likeur|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000553.wav|als hij waant, dat het Christelijk leven in hem is teloorgegaan, waar de geest der blijdschap, de geest der heilige gemeenschap Gods, voor een tijdlang van hem wegwijkt. Maar het scheen waarlijk, of Juliaan die diepte van verlatenheid nog niet kende|1724|neutral
+wavs/train_2450_3159_002128.wav|In dit opzicht word ik evenwel teleurgesteld. Als om halfacht wordt overgegaan tot de plechtigheid van het inladen der familieleden in het rijtuig|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000893.wav|in zijnen omgang, dat natuurlijk behagen moet. - Maar. bedenk u wel, HILLETJE! en zijt op uwe hoede. Bedenk vooral, of en|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_001033.wav|Wees maar stil, ik zal voor het middageten zorgen en de meid zijn; jij bent mevrouw, houd je handen schoon, ontvang bezoek en geef bevelen, zei Jo, die nog minder dan Meta ingewijd was in de geheimen der|1724|neutral
+wavs/train_2450_9207_000876.wav|die voor mijne grot kropen, en zich, hoewel te vergeefs, den toegang zochten te verschaffen om mij te verslinden, hield den slaap uit mijne oogen, en deed mij beven|2450|neutral
+wavs/train_10079_9412_000005.wav|Hij ging lang uit onder de bank liggen, en hield zich zoo dood als een pier. Vrouw vos ging naar haar slaapkamer, deed de deur op slot, en de meid juffer poes, zat bij het vuur en kookte|10079|neutral
+wavs/train_2450_7759_002086.wav|Hem vriendelijk de hand schuddende, haalt jufvrouw Bagnet, na hare wandeling, eens diep adem, en zet zich neer om uit te rusten|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_000205.wav|bleef eindelijk staan voor een huis, voor welks vervallen gevel het houten model van een flesch hing te bengelen|2450|neutral
+wavs/train_5809_5539_000774.wav|Nog drie honden werden bij het span gevoegd, zodat er negen in totaal waren, en voor een kwartier was verlopen, waren zij in het gareel en op weg naar de|5809|neutral
+wavs/train_2450_9558_001797.wav|Maar de pillen, die hij innam, hadden weinig werking en de koorts hield aan Zijn stemming wisselde daarbij telkens af; van sombere, droefgeestige gedachten|2450|neutral
+wavs/train_1724_4315_000820.wav|hij spiegelde nu den hoopvollen minnaar de moeijelijkheden voor, die deze zou te overwinnen hebben; hij bragt hem al de gevaren onder het oog die een medeminnaar te loopen heeft en besloot met hem van zijnentwege alle hulp toe te zeggen|1724|neutral
+wavs/train_2450_12965_002329.wav|en de breede, stevige bouw van den schoonzoon, stonden den grijsaard nader dan de zenuwachtige opgewondenheid en de slank opgeschoten taille van Louis|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002284.wav|Ja! gecourtiseerd, dat kan wel zijn, maar niet geconsidereerd, dat is zeker! viel de oude vrijster in. Het was meest om haar gerisqueerde aardigheden te ontlokken, of zulke uitvallen, waardoor ze befaamd is geworden|1724|neutral
+wavs/train_2450_4029_000496.wav|Zijn angst en zijn haat tegen de gevangenis werden zoo sterk, dat het hem moeite kostte a dem te halen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007416.wav|eerst na eenige inspanning die vraag. Ja, zeide zij en stapte uit, terwijl zij hem haar beurs overreikte|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001514.wav|Er was echter zooveel vaagheid geweest in Urania's verzekering, dat Cornélie zich ongerust voelde en er Duco dien avond, in den restaurant, waar zij elkaâr ontmoetten, over sprak|2450|neutral
+wavs/train_2450_5105_001097.wav|Het middelpunt daarvan was een woonhuis, stevig genoeg gebouwd, waarvan het genie van Mopes al het vensterglas had doen verdwijnen|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_001363.wav|en onthoudingen, die ze hem had opgelegd, evenmin uit haar man. En nu stond ze daar weer voor dat ijzige woord uit den mond van dat dwaze meisje, dat zich in haar onbeduidendheid veroorloofd had, Louis te weigeren|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_003500.wav|Wees niet ongerust,' hernam mijnheer met eene uitdrukking van ernst en vastheid, die wij allen verstaan; 'het is een illustre man; althans als gij niet juist naar een adellijken titel vraagt|1724|neutral
+wavs/train_2450_6737_002872.wav|Wij hebben eens twee knappe koetsiers gekend thans, helaas, lang ter ziele; zij waren tweelingen, en hielden bijzonder veel van elkaar|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_006133.wav|In de verbeelding, dat dit misschien niet anders was dan maagdelijke schroomvalligheid, trachtte Sim haar op te herXen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_000901.wav|als Betsy niet meer geërgerd werd door een neef, dien zij haatte, dien zij vreesde, en dien zij uit vrees gekoesterd had, tot zij van hem walgde. Voor hij vertrok, des ochtends, had Vincent een laatst gesprek met Eline, in haar|1666|neutral
+wavs/train_2450_6613_002906.wav|en als hij dan tegen Tope zegt: Tope, hier heb ik weer zoo'n ouwe! verkondigt Tope het als eene onbetwistbare ontdekking aan den Deken|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000733.wav|Deze tuin had een langwerpige oppervlakte, met een rij hooge populieren aan het einde, tamelijk hooge heesters in de hoeken en een schaduwlooze ruimte in het midden|2450|neutral
+wavs/train_2450_3159_001802.wav|en als ze daarna weer te voorschijn komt kunnen wij kinderen het zelfs opmerken hoe ze nog bleeker en zwakker is geworden. Maar de liefderijke glans in haar oogen is onverminderd gebleven|2450|neutral
+wavs/train_1724_795_000419.wav|Zij bereikten een bekleede deur, waarachter liefelijke muziek klonk. De ridder sprong vooruit om binnen te gaan, maar de geest sleurde hem terug, terwijl ze dreigend boven zijn hoofd zwaaide met een — Snuifdoos|1724|neutral
+wavs/train_2450_8979_000886.wav|kwam hen voorbij, ging dan weder terug naar den kant van waar hij gekomen was, en begon dan weder opnieuw. Hij kwam hen op deze wijze op zijn wandeling vijf of zesmaal voorbij|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_002166.wav|hij had geheel in zich het element een mindere Louis Couperus, De boeken der kleine zielen te zijn, een ondergeschikte, op een achtergrond te blijven en daar nauwgezet en kleinzielig degelijkjes te blijven arbeiden in het kringetje, waarin hij was aangevangen te arbeiden|1724|neutral
+wavs/train_2450_10646_001081.wav|op weinige menschen na, die door eenen aanleg tot gemaaktheid op het plegtstatige bijzonder gesteld zijn, de meeste eenen natuurlijken afkeer van het gedwongene hebben|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000722.wav|Ik ben blij, zei Lady Middleton tot Lucy, dat je van avond niet dat mandje voor ons lieve Annemarietje gaat afmaken; want ik geloof stellig dat het verkeerd voor je oogen zou zijn met dat fijne zilverdraad te werken bij kaarslicht|1724|neutral
+wavs/train_1666_1841_002538.wav|In het Venetiaansche spiegeltje, door de roode koorden sierlijk opgebeurd, boven de blanke groep van Amor en Psyche, wier bevallige idylle in hatelijk spotziek contrast was met de satire harer gedachte|1666|neutral
+wavs/train_2450_5089_001324.wav|gelijk had, en nam zoo geduldig ik kon plaats op den stoel dien hy reeds voor my had klaargezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9298_000556.wav|Mijn zoon, sprak zij tot hem, ik begrijp wel, dat je geschenk een goede uitwerking hebben en genade in de oogen des sultans vinden zal|2450|neutral
+wavs/train_1724_2349_001329.wav|deftige dorp het nog, of nog weêr, 'goed te maken,' door aan den Heiligen Dienst zich te wijden; en kon hij zelfs daarbij hebben vergeten, dat met verheimelijken en liegen de lijst zijner zonden slechts langer werd|1724|neutral
+wavs/train_2450_7759_002837.wav|als wij te zamen alleen waren: Nu, popje, ik ben niet heel knap, dat weet ge wel en dus moet ge wat geduld met mij hebben, liefje|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_004004.wav|Nu dreef Kit een spijker in den muur, met veel forscher slagen dan wel noodig was, en dit gedaan hebbende, keerde hij zich nog eens om|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_002887.wav|Arthur kon niet nalaten te denken hoe gelukkig Doyce zich gevoeld zou hebben, indien hij bij de heeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_007989.wav|dan maar zooais ik ben. Maak mijn boord even vast, lieve. Wilt u zoo goed zijn, mijnheer|2450|neutral
+wavs/train_2450_3478_000414.wav|Mogelijk ook hebt gij vernomen, dat ik door mijn ooms invloed een goede betrekking aan het ministerie van buitenlandsche zaken heb gekregen en een post van vertrouwen bekleedde|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005551.wav|Daar was echter nog een andere boven allen twijfel verheven hoedanigheid, waarom men Stipan Arkadiewitsch beminnen moest|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000142.wav|De koopman, antwoordde Morgiane, is net zoo min een koopman, als ik een koopmansvrouw ben. Ik wil u zeggen, wat hij is, en waarheen hij gevlucht is|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001183.wav|De naaste verwanten zijn als onduidelijke schaduwgestalten, die nauwelijks in de nevelen des levens te onderscheiden zijn en zich gereedelijk met het onzichtbare vermengen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_006603.wav|En het was toch maar eene vergissing, die kwam doordat wij zoo angstig waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_004127.wav|Hier ook, het licht brengende bij een dergelijk aanplakbiljet, z ij n zakken waren ook ledig en omgekeerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_000870.wav|Het diner stond gereed, kamers waren in orde gebracht, en alles was als door een tooverslag verricht|2450|neutral
+wavs/train_2450_4634_007433.wav|terwijl hij opstond en de deur eener andere kamer opende: het zal best wezen dat zij er bij zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000905.wav|Maar wat hem nog het meeste kwaad deed, was zijn bekende afkeer van zijn' waardigen ambtgenoot, dien hij op alle mogelijke wijze bij den koning zwart zocht te maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7099_001079.wav|hoe akelig het voor hen moet zyn geweest, dat zy op de stoep altyd een man zagen op- en neer kuieren, met het portretvan een stervenden beer|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000352.wav|en een ergernis voor den landbouwer van elders, die zoo de beste krachten der kostbarespecie nutteloos in de buitenlucht zag vervliegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000021.wav|en die hen in alles voorstond, geholpen bij het hooijen 'unde der jofferen eenen boeten flassen vlas helpen schone maken|2450|neutral
+wavs/train_1724_3478_000040.wav|Eindelijk hebben wij een aanwijzing, riep hij. Den hemel zij dank, eindelijk zijn wij den knaap op het spoor! Hier is zijn muts. Waar werd die gevonden|1724|neutral
+wavs/train_1724_5812_001260.wav|Maar al begon Eckbert in te zien wat er Regina toe gebracht had om hem deze beschuldigingen naar het hoofd te werpen, ze waren daarmee nog niet weerlegd, al ondernam hij met het volste recht om 'not guilty' te pleiten|1724|neutral
+wavs/train_1724_13607_001637.wav|En je sliep zoopas,' zei Pa en hij lachte. 'O, sliep ik?' zei ik en toen werd ik wakkerder en meteen schoten de kustplaatsen van Java me weer te binnen en Pop en de anderen|1724|neutral
+wavs/train_2450_10455_004410.wav|RAESFELT want wij moeten den man nader leeren kennen was, gelijk de meeste godgeleerden van dien tijd, een man vol groote bekwaamheden, en met enkele lichte gebreken|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_000145.wav|Weer stond de boer voor het vuur, en dacht aan het paard, toen hij hoorde, dat iemand aanklopte. Hij ging naar buiten om te zien, wat het was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000016.wav|toen hij echter den daarin zich bevindenden roover wilde vragen, of hij sliep, kwam hem een geur van heete olie en van iets verbrands uit den zak tegen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_000861.wav|terwijl Marianne gaarne eens aanliep op de Kerkhoflaan, bleef eten, of eens ging fietsen met Van der Welcke en Addy. Zoo werden er lichte banden geknoopt. Wat Karel en Cateau|1724|neutral
+wavs/train_2450_9234_001834.wav|levensmiddelen kochten en den maaltijd toebereidden. Na het eten, ging ik het kasteel, eenige moskeën, en andere openbare gebouwen bezigtigen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_003624.wav|Is er nog iemand, die eene kans zou willen wagen of hij ja of neen zou krijgen, als gij er hem de gelegenheid toe gaaft? Nietdatik weet, pa|2450|neutral
+wavs/train_1724_2521_001242.wav|Want als een onderdaan bij den Sant kwam, was het een eer, die dikwijls duur betaald moest worden. Meestal was de Vorst dan verlegen om geld, of om iets anders wat van groote waarde was|1724|neutral
+wavs/train_2450_3846_005238.wav|Hoe zou men zulk een merkwaardig dier, dat zoo voortreffelijk komedie speelde aan de behandeling van een eenvoudig veearts toevertrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_10876_000491.wav|met uwe vriendin GEESJE, schoon ik niet had kunnen denken dat gij een reisje van zoovele dagen gingt ondernemen: dat zal uwe moeder wel vreemd zijn|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000296.wav|Kijk. Emma was zeker lief. en zacht. en vol toewijding; maar. ze zag te veel tegen me op. ze beschouwde me als een vader en voor mij was ze. een kind|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_008028.wav|er bijvjegende, terwijl hij verbijsterd rondkeek, dat hij meende ook een paar glazen gebroken te hebben|2450|neutral
+wavs/train_1666_1841_002238.wav|De souvenirs, die zij in Holland meende terug te vinden, waren wijd en zijd verspreid, als verdorrende bladeren, en hoe zij in Indië's hitte ook heimwee had gehad naar de vocht en den mist van het vaderland|1666|neutral
+wavs/train_1724_4162_001120.wav|Onder het soupé had Lina nog zooveel te vertellen en te vragen en plannen te maken, dat mevrouw de Tonnette zelve begon mee te reizen en een oogenblik, maar ook slechts een zeer kort oogenblik, er aan dacht, of zij niet mee zou gaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001265.wav|De van een bliksem spattende vonken zijn ook bliksems. Het noodlot wil soms, dat de onschuld zelve het merkteeken der misdaad verkrijgt, door de sombere wet der|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_000811.wav|zoo iemand, dan zijt gij in uw recht om alleen naar uw hart te kiezen; gij zijt in de beste condities om rustig te wachten tot de rechte Jozef komt, die de uitverkorene moet zijn|1724|neutral
+wavs/train_2450_4461_000344.wav|tot zich zelf, stond op, trok een grijzen met blauwe zijde gevoerden chambercloak aan, maakte die|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_009761.wav|dat hier de laatste maal geschilderd of gewit werd, de twee schoorsteenen rooken, alles is met eene laag zwart bedekt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_001569.wav|Wij moeten, zegt hij, onze geheimen alleen voor diegenen verbergen, welke algemeen als onbedacht en praatachtig bekend zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_003393.wav|Hier waren wij waar wij wezen moesten om samen te praten. Mijn besluit was genomen en ik wist wat ik zeggen wilde|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_000499.wav|Verona! herhaalde Aylva, verbleekende en Deodaat met ingespannen verwachting aanstarende: Zijt gij van Verona geboortig|2450|neutral
+wavs/train_1724_4162_000069.wav|Hij was dit nu al twee jaar, maar de nadere regeling was nog altijd uitgebleven. Botwater was te fatsoenlijk om zich ooit daarover te beklagen, wat bij zijne vrienden en bekenden het vermoeden versterkte, dat hij het geld niet noodig had|1724|neutral
+wavs/train_2450_3566_000025.wav|daar had ik bijna leelijk misgetast. Dat zijn immers mijne eigene kinderen. 'k Moet mij vergist hebben|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_006216.wav|Mijnheer Haley wil ons immers een goed karweitje aan de hand doen. Zeg eens, hoe ziet die meid er uit, en wat is zij? Wel, blank en mooi, en goed opgebracht|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_005310.wav|Oogenblikkelijk wierp hij zich van zijn paard, en Sam en Andy te hulp roepende, zette hij haar na, gelijk een hond een stuk wild|2450|neutral
+wavs/train_2450_9081_000827.wav|Visch, visch, bewijst gij wel den verschuldigden eerbied? Op deze vraag hieven de visschen hunne koppen op, en antwoordden|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_001096.wav|Ja, dit was het eéne oogenblik, dat gekomen was, en dat waar zoû zijn, en wreed, en koud, en naakt|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_001115.wav|om afschuw der gruwbare goden. toen heb ik uit mijn gebarsten brein voèlen vloeien de herinnering aan wat mij Admete gevraagd had|2450|neutral
+wavs/train_2450_4910_000576.wav|Ik hoop dat mijn zoon u eenige belangstelling zal inboezemen, ter wille vaii zijne moeder. Moge hij die verdienen|2450|neutral
+wavs/train_2450_4029_003820.wav|de vermoeienis na het dagwerk was vergeten, niemand haastte zich meer. De kerktorens|2450|neutral
+wavs/train_2450_9332_000348.wav|dat er zich bij den voortgezetten, vriendschappelijken omgang met vader en zoon spoedig een nieuwe zou aanbieden. Ofschoon het hem nu veel aangenamer geweest zou zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_003038.wav|toen gevoelde ik eerst, wat ware grootheid was, en dacht ik: Welk vermogen was ooit gelijk aan dat van Lord|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_001266.wav|Zoo ver het oog kon reiken, zag men niets dan de slachtplaatsen, den ringmuur en enkele gevels van fabriekgebouwen, die naar kazernen of kloosters geleken|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_001561.wav|Voortreffelijk. Laat den monnik u den weg naar mijn kamer wijzen: ik zal voorgaan om te zorgen dat ons niemand store. Dit zeggende, nam hij eene der lampen op, stak de andere aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002200.wav|in haar licht geel getint antiek kanten toilet, de bloote borst regelmatig golvend over eene gelijke ademhaling|2450|neutral
+wavs/train_2450_3846_001180.wav|want de bodem is diep en hard. Ik had zijn waarschuwingen niet noodig om ontroerd te wezen; ik was uit mezelven reeds ontroerd genoeg|2450|neutral
+wavs/train_2450_6098_006270.wav|en zij aan kurken zwemvesten de voorkeur gaven, weet ik niet; alles wat ik weet is, dat er maar een bod werd gedaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_1747_000957.wav|waaruit vonkelende oogen straalden en vroolijke lachjes opgingen; als de dwarling van jonge heeren een aanvang nam|2450|neutral
+wavs/train_2450_7472_002120.wav|Iedere minuut was gevuld, en iedere dag vulde zijne minuten anders dan de vorigen. Het diner werd altijd met groote etiquette en splendeur gebruikt|2450|neutral
+wavs/train_2450_3545_003764.wav|O, hij heeft eene goede kans. Ik heb beloofd dat ik mijn best voor hem zou doen. Ik zal hem als huisknecht in een oude goede familie verkoopen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_002250.wav|was zij naar de straat Plumet gegaan, had er Marius gewacht en hem in naam zijner vrienden de oproeping gedaan, die, zoo zij meende, hem naar de barricade moest voeren|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002828.wav|en gij brengt mij een stuk, dat alleen bij heidenen en Turken gangbaar is. Spoedig! breng het terug en verzoek om een ander. Cezar nam met een deemoedige houding het geldstuk aan|2450|neutral
+wavs/train_2450_5210_002239.wav|Chester schoof het bedgordijn verder open, en zag hem aan, bijna twijfelende of hij ook een krankzinnige was|2450|neutral
+wavs/train_2450_11772_000663.wav|Vier en twintig uren later deed hij zijn aanzoek bij den dokter, die keek als hoorde hij het te Keulen donderen. 'Nu,' zei hij|2450|neutral
+wavs/train_1724_1297_002560.wav|met die uitkomst, dat nu civiel en militair beiden in dezelfde schaal worden gewogen en. te licht bevonden? Gij vergist u, zoo is het niet gegaan. Majoor Frans heeft zich niet aan fraaie uniformen kunnen vergapen|1724|neutral
+wavs/train_1666_1408_001134.wav|Om vooral niet merken te laten, dat de kleine wandeling hem was zijn sport en zijn inspanning, véel sport en veel inspanning voor zijn niet meer dan nerveuze krachten, moest hij wel overdenken iederen stap|1666|neutral
+wavs/train_2450_12965_000116.wav|Ik vind, dat je heel beroerd tegenover me gehandeld hebt.' 'Ik.? Ben je gek!' 'Volstrekt niet! Wind er nu maar geen doekjes om, want het is onnoodig|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_003601.wav|maar ik was bang, dat hij kwaad van Pecksniff tegen haar zou spreken, en haar ongerust zou maken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_003889.wav|Er is een tijd geweest, en het is nog niet lang geleden, dat de doodkisten voor die menschen die ter dood gebracht zouden worden, naast hen in die bank werden gezet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9038_001717.wav|Bleek, met blooten hals, verward haar, had Enjolras op dit oogenblik, met zijn vrouwelijk gelaat, iets van de Themis der Ouden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7217_000641.wav|als met éénen slag vernietigde. n de kerk staat de schoone tombe van wit en zwart marmer, opgerigt ter nagedachtenis van dolfe endrik van echteren|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_009545.wav|Het huis van den Gierigaard. Het vinden van een schat. De geschiedenis van de schapenpastei. Het denkbeeld van een gierigaard over den dood|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_000258.wav|Het hooge raam was opgetrokken en de warme lucht vloot weldadig in en temperde zich in de natuurlijke kilte van het noordelijke vertrek|2450|neutral
+wavs/train_2450_8979_002333.wav|VIERDE HOOFDSTUK. HIJ KAN NUTTIG ZIJN. Parijs begint met den gaper en eindigt met den straatjongen, twee wezens die een andere stad niet kan opleveren|2450|neutral
+wavs/train_2450_10646_000446.wav|choon dit de aanmerkingen van en niet konde misloopen, voldeed echter gaarne aan zijn verlangen, en nu alleen zijnde, zeide hij|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_000335.wav|Zij heeft geen naam, dat wil zeggen, zij is een Karenina. zeide zij|2450|neutral
+wavs/train_1724_11136_000876.wav|k zit hier al een heel uur. et is een heerlijk plaatsje, vooral nu ik eerst twee kussens op ean ebster, adertje angbeen mijn tak heb gelegd. k kwam hier met een vulpenhouder en een blocnote, in de hoop een onsterfelijk verhaal op papier te doen ontstaan|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_000635.wav|Het biljart stond tusschen hem en de aanvallers; hij had het naar den hoek der kamer geschoven, en daar, met fieren blik, met opgericht hoofd, met het gebroken wapen in de hand|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_006141.wav|als iemand, die een onverjaarbaar recht op hem had, op wien hij niet trotsch genoeg kon zijn, en wien hij nooit genoeg eerbied kon betoonen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_001473.wav|want hij kon wel allereerst van mijne zaak melding maken. Ik heb een voorgevoel, dat dit van morgen het allereerste zal zijn, dat hij doet|2450|neutral
+wavs/train_2450_9207_001175.wav|Na deze woorden veranderde het gelaat van de dochter des viziers. Bleek en ontdaan, meer dood dan levend, was zij de bruidskamer binnengekomen|2450|neutral
+wavs/train_1666_1408_000301.wav|Hij was klein, tenger, bijna teêrtjes gebouwd, en blond: de oude heer was flink in vleesch en in botten, hoog van kleur, met heel dik grauw haar, waar nog zwarte strepen door schenen|1666|neutral
+wavs/train_1724_2757_000042.wav|bedierf hem ieder levensgenot, en dwarsboomde al zijne eerzuchtige ontwerpen, ondermijnde langzaam zijn lichaam, zonder het te sloopen maar zijn geest werd er door verzwakt en uitgedoofd|1724|neutral
+wavs/train_5809_5539_000601.wav|Hij liep gaarne over droge rivierbeddingen en bespiedde het vogelleven in het bos. Hij kon een hele dag liggen in het kreupelhout, waar de patrijzen woonden en op en neer liepen|5809|neutral
+wavs/train_2450_9162_000536.wav|Hij meende, dat de toestand dringend was en hij nu op alle gevaar af de Seine moest bereiken. Met andere woorden: naar beneden gaan|2450|neutral
+wavs/train_2450_9162_001854.wav|Dat dorp bestaat uit een enkel huis. Een groot vierkant huis, drie verdiepingen hoog, van in de zon gebakken steen; iedere zijde van het vierkant is vijfhonderd voet lang|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004392.wav|aan Jan, of hij dien niet in orde kon maken. Ja, dat denk ik wel; laat hem mij maar eens zien, zei Jan. De huismoeder nam den ketel van de plank|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002676.wav|toen Jos zich herinnerde ze te Brussel te hebben gezien hij vertelde in Indie inderdaad altijd, dat hij zeer intiem met ze was|2450|neutral
+wavs/train_2450_9752_002491.wav|Peter! zeide hij eindelijk tegen zijn getrouwen dienstman: gij hebt gehoord wat die deerne gevraagd heeft? De oude man vergenoegde zich met een stijven hoofdknik|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000496.wav|was noodzakelijk voor de verschijning der groote eeuw. Een oppermachtig wezen heeft zich hiermede belast. De paniek der helden is hierdoor|2450|neutral
+wavs/train_1724_1601_003895.wav|Ik prijs den voorzichtigen man, vervolgde mijn vader, die het hem toevertrouwde pand niet wil overgeven aan iemand, wiens gedrag niets dan ongunstige waarborgen oplevert voor het toekomstig geluk zijner gade|1724|neutral
+wavs/train_2506_3429_000366.wav|Dat zou dan heel ongemanierd van u zijn, merkte de Heer Palmer op. Je spreekt iedereen tegen, manlief, zei zijn vrouw, lachend als gewoonlijk. Weet je wel dat je erg onbeleefd bent|2506|neutral
+wavs/train_1724_11136_000913.wav|e schoonste belofte in den ijbel is deze: e armen zult gij altijd bij u hebben. e armen zijn hier op aarde opdat wij barmhartigheid zullen leeren|1724|neutral
+wavs/train_2506_2211_000926.wav|Daar komt een eierschaal! zeiden de jongens, en nu staken zij de stopnaald in de eierschaal vast. Witte muren en zelf zwart, zei de stopnaald, dat kleedt goed; nu kan men mij toch zien|2506|neutral
+wavs/train_2450_7371_008631.wav|Over een paar weken kunt gij in de Laan komen. Het is niet veel meer dan een kwartier van u af en uw hospes kan het u wijzen|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_001592.wav|en der zonen van ejuffrouw, die gedurig op den uitkijk door een der raampjes van de kajuit gezeten had, zag nu den toren van ordrecht, en gaf een schreeuw van vreugde|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_000925.wav|dat ik mij wat heel moe heb gemaakt en nog slaap. Houd de kamer altijd zooals ik die gehouden heb, Charley, en laat niemand binnenkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_008431.wav|dat de titel, die met een flinke hand geschreven was, duidelijk zichtbaar was. Daar hieruit bleek, dat het geschrift geen particulier eigendom was|2450|neutral
+wavs/train_1724_2757_000840.wav|want ware dat zoo, gij zoudt zulke vraag niet doen; gij zoudt dan genoeg van hem gehoord hebben, om te weten dat hij geld noch gave van zijne lijders aanneemt, en dat hij ze in de meeste gevallen zoowel van spijzen als van medicijnen voorziet|1724|neutral
+wavs/train_2450_9752_001128.wav|had zijn behoudene wederkomst bij zijn onderzaten, op het voetspoor zijns doorluchtigen vaders, met luisterrijke spelen willen vieren, waarop, als naar gewoonte|2450|neutral
+wavs/train_1724_3921_001255.wav|Toen had Constance zich niet meer kunnen inhouden, en zonder den brief af te wachten van de ouders van Henri, was zij met Adriaan vooruit gegaan. Henri bleef nog, om eenige zaken te regelen: hij zoû haar volgen over een week|1724|neutral
+wavs/train_2450_5210_006189.wav|maar nu herkende hij daarin weldra eene sterke afdeeling van de Garde te voet, met een paar heeren in|2450|neutral
+wavs/train_1724_1876_000124.wav|Waar is mijn vrouw toch?' En moeder gaf hem dan antwoord, want als je veel van dieren houdt, verstaan ze je best. 'Ja, Dinkie, de vrouw is naar school, we missen haar allemaal, maar over een paar uurtjes is ze weer thuis|1724|neutral
+wavs/train_2450_7371_003666.wav|Daar hebben wij den hagel weer. Zie hoe hij als een troep wilde katten dien Riderhood in de oogen vliegt|2450|neutral
+wavs/train_2450_9234_001772.wav|ter plaatse waar men meende, dat de Christenkoopman den armen gebogchelde versloeg. Dit is het, sire, vervolgde de kleêrmaker, wat ik te zeggen heb, om uwe majesteit tevreden te stellen|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_001550.wav|Hunne overeenstemming in zuivere beginselen en helder oordeel, in geaardheid en denkwijze, zou waarschijnlijk voldoende zijn geweest om hen vriendschap te doen sluiten, zonder dat eenige andere aantrekking daartoe medewerkte|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_002105.wav|noch herroepen, verliet, terwijl zijn dochter het hoofdkussen achter Marius opschudde, zoo haastig als zijn hooge jaren hem vergunden, de slaapkamer|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000161.wav|Ja op het leven,' ging de vader voort. 'Meermalen heeft mijn vader, wiens ouders in Haarlem twee jaren voor het beleg gewoond hadden, mij verhaald, hoe hij daar onder de Regering van Koning FILIPS door|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005589.wav|heeft alles, wat zij zelf gewenscht heeft. Ach, Alexei Alexandrowitsch, om Gods wil|2450|neutral
+wavs/train_2450_12965_000811.wav|Het is zoo. Ik heb gezien dat zij je aankeek, zooals. ik het haar zou willen doen. Ik zag haar moeder met een glimlach van vergenoegdheid jullie nakijken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5459_002923.wav|Alles, maar zijn dood niet, zeide ik van den beginne af. Ik wil geen bloed vergieten; het komt altijd uit|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_010906.wav|opende zijn cassette, schreef haastig twee regels, welke hij aan Sir Pitt of lady Crawley adresseerde|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_001063.wav|De priester nam het zwaard en zegende het, en nu trad Heer Gijsbrecht naar voren en plaatste zich voor de knielenden. Met eene stem, die beefde van ontroering, sprak hij|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006129.wav|Als ik haar wegsloot, zou het schijnen dat ik u verdacht; en in u, mijnheer! stel ik onbeperkt vertrouwen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9375_000404.wav|Maar let wel, zoodra hij zijnen muitenden troepen de handen kan vullen, en hij daardoor vrijer spel heeft, dan zult gij zien, dat hij de slapers op eene geduchte wijze wekken zal|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_001677.wav|De beide jongelingen namen nu ook afscheid: en pas waren zij vertrokken, of Grada, die inmiddels de kinderen ieder bij een hand gegrepen en tot zich getrokken had, maakte zich ook ten aftocht gereed|1724|neutral
+wavs/train_2450_11506_001561.wav|Deze uitdeeling maakte het volk meer of min genegener voor BLOMMESTEYN, want, daar hij als passagier medevoer, en zich altijd den zoon van een' der reeders gevoelde te zijn, was hij daarom|2450|neutral
+wavs/train_2450_5000_000335.wav|als zy even wilden gaan zitten. Zy gingen zitten en ik ging naar beneden en sloeg myne hand aan den deurknop van den|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000683.wav|Amgiad, wanhopig over haar voornemen, wilde haar daarvan terugbrengen. Mejufvrouw, zeide hij, wat gaat gij beginnen|2450|neutral
+wavs/train_1724_5812_002174.wav|acht zich voorts verplicht te gaan waar men gaat, dat wil zeggen, waar de meeste dames van hare côterie heentrekken als zij het met hare zware verplichtingen aan de wereld vereenigen kunnen, om ook den publieken godsdienst waar te nemen|1724|neutral
+wavs/train_2450_6098_003963.wav|als het niet noodig was geweest, dat Agnes naar haar vader terugkeerde, die nog niet in staat was meer dan een zweem van hoop te verdragen|2450|neutral
+wavs/train_2450_3330_004141.wav|een paar stappen verder. Nu zal ik mijn belofte houden, Duimelot, zei Bataki heel plechtig, en je zeggen, dat ik het broederdeel heb gezien. Maar ik zou je niet raden er naar te gaan zoeken|2450|neutral
+wavs/train_2450_6408_004245.wav|een goed voorwendsel was voor de onyerwachte verandering van zijn plannen, die r s morgens had plaats gehad. Hij schreef een briefje|2450|neutral
+wavs/train_2450_8485_003157.wav|Langs de laag, voor des Helden spiedenden blik, weg zinkende kusten, spoelde de grauwe zee naar de grijze einderlijn af|2450|neutral
+wavs/train_2450_11010_000367.wav|ehalve, zeide, dat ik zelve u te huis wil bezorgen bij uwen vader, is er nog eene reden, die mij meer of min schuw maakt van msterdam|2450|neutral
+wavs/train_2506_2211_000632.wav|Vasthouden! Aan mij behoort de macht! spreekt zij. Een schoonen knaap heeft men mij ontstolen, een knaap, dien ik gekust, maar niet doodgekust heb|2506|neutral
+wavs/train_2450_5832_001246.wav|Vele rijke menschen, welke wij arme drommels gewoon zijn te benijden, leiden tevreden een bestaan, zooals hierboven beschreven is|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_005382.wav|Lewin had zijn vrouw steeds gewaarschuwd het kind niet het bosch in te dragen, omdat hij het daar niet zonder gevaar achtte|2450|neutral
+wavs/train_1724_2259_000345.wav|Eere Gijsbrecht van IJselstein, den dapperste onder de ridders! Daar sloeg de Ridder zijn vizier op, en waarlijk, niemand anders dan Gijsbrecht van IJselstein had den Heer van Vianen overwonnen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9162_001849.wav|VEERTIENDE HOOFDSTUK. WAARIN MEN DEN NAAM VAN ENJOLRAS' GELIEFDE LEZEN ZAL. Courfeyrac, die dicht bij Enjolras op een steen zat|2450|neutral
+wavs/train_1724_2216_000336.wav|en ik vatte niet meer, dat ik nog gisteren avond Carolien had versmaad en van Anna gedacht; als zij van me af wil, om met de Kantere te kunnen trouwen, dan zal ze nog eens voelen, wie ze geminacht heeft|1724|neutral
+wavs/train_2450_5582_004726.wav|zoodra hjj dit gedaan had, pakte hij zich weder in. Neen, Jerry, neen ! herhaalde de bode, steeds met die eene gedachte bezield|2450|neutral
+wavs/train_2450_11506_000238.wav|met goed gevolg, door den Heer VAN WIERINGEN, verkeer bij Juffrouw ANTJE WYNSTOK verzocht is, en dat de zaken, tusschen de jonge luê uitmuntend stonden|2450|neutral
+wavs/train_1666_2979_001596.wav|en verlegen. Eenen voorjaarsavond liep Hedwig daar, in haar witte kleedje met blauwen gordel. Zij liep gearmd met een voornaam en zwierig heer. Deze had groote snorren en een kaal hoofd, en waaide beiden koelte toe met|1666|neutral
+wavs/train_1724_3921_000327.wav|Zij voelden zich altijd broêr en zuster; zij hielden elkaâr de hand boven het hoofd, ook al was er wel eens verschil van meening, zelfs jalouzie - zij voelden in den kring zich eén|1724|neutral
+wavs/train_2450_6159_009425.wav|Welke beleedigingen, meisje? vroeg Ralph bits. Herinner u maar wat hier plaats had, en vraag het u zelf, antwoordde Kaatje, hoog blozend|2450|neutral
+wavs/train_2450_9336_001311.wav|Claus, die daar in de diepte geheel onzichtbaar was, waagde het om eens even naar boven te kijken, en zag beide mannen op den gemetselden rand van den put zitten|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_000721.wav|maar in plaats van Ecce zong zij ut, si, sol, en onderging voor deze verstrooidheid een Culpa gedurende den geheelen heiligen dienst|2450|neutral
+wavs/train_2450_8229_001194.wav|boven alle andere landen? Waarom niet Spanje, Rusland, Japan, mijn God, Kamschatka, voor zijn part; waarom juist Noorwegen|2450|neutral
+wavs/train_2450_9278_000179.wav|dat hij volstrekt geen huis wist, waarheen hij met deze dame gaan kon, en toch wilde hij er niet toe overgaan haar dit te zeggen|2450|neutral
+wavs/train_2450_7982_002837.wav|en maar al te dikwijls zijn zij het gevolg van dronkenschap, van een gretig smachten naar het langzame maar zekere vergif|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_007240.wav|Karenin, iets vervelends en geaffecteerds voor den geest zweefde. Maar Alexis Alexandrowitsch Karenin, mijn beroemden zwager|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000247.wav|LIJNSLAGER kwam nu naar zijn' zoon, en hem vaarwel gekust hebbende, wreef bij de tranen, die in zijne oogen, gekomen waren, weg, zeggende: 'Ik ben 'er waarachtig van ontroerd|2450|neutral
+wavs/train_2450_9433_001973.wav|Hij spreekt over Brussel, over zijn ervaringen aan het conservatoire, vertelt van zijn vrienden en bekenden, en doet dat zoo levendig en aangenaam, op zoo beschaafden, soms geestigen toon|2450|neutral
+wavs/train_2450_4908_001060.wav|altijd strijdende en werkende voor een heilig doel. Ik heb eerbied voor zijne grijze haren en zal voor hem bidden|2450|neutral
+wavs/train_2450_10026_001399.wav|Och ja!' antwoordde Elizabeth: 'dat had ik moeten doen: en honderden malen heb ik den wil gehad om het te doen; maar telkens hebben hoogmoed, gekrenkte eigenliefde|2450|neutral
+wavs/train_2450_10565_000126.wav|met die verheven zedelijke gedachten en voornemens, die hem wapenden, om nieuwe verzoekingen en verleidingen, welke hem mogten naderen, met fieren moed wederstand te bieden|2450|neutral
+wavs/train_2450_7759_007462.wav|schoon ik daar alles in het Waalsch was er niet anders van begreep, dan dat het lofdichten op het geslacht van Morgan ap Kerrig waren|2450|neutral
+wavs/train_2450_8886_002424.wav|Hij knikte Cosette toe en legde de hand der dame in haar handje. Cosette trok schielijk haar hand terug, alsof die der pop haar brandde, en zag naar den grond|2450|neutral
+wavs/train_2450_6737_005209.wav|Hier werd de oude heer door een lachbui overvallen, die zoo langdurig en hevig was, dat hij gevaar Hep te stikken|2450|neutral
+wavs/train_2450_7371_002799.wav|als een sultan eene slavin koopt. Wat verlang ik? Als de dooden weten kunnen of werkelijk weten hoe de levenden over hen denken|2450|neutral
+wavs/train_2450_5342_004633.wav|dat zou niet anders zyn dan verspiedery, geheime opstokerjj, kleine boosaardigheid, bygeloof en valsche schfln|2450|neutral
+wavs/train_1724_1878_001644.wav|Ik bid voor mijn arme zuster Philippa, was des jongelings antwoord. God weet, o mijn vader, of de Koningin Johanna haar niet alreeds in het graf gestoten heeft. maar dan zijn mijn gebeden voor haar ziel|1724|neutral
+wavs/train_2450_7160_000834.wav|Counties, kwam op zekeren morgen per spoor te Londen, vergezeld door de beminnelijke en betooverende mevrouw|2450|neutral
+wavs/train_2450_4461_001878.wav|De schepping. Maar hoe verklaart zij het bestaan? De duivel?. Hoe wordt hierdoor het kwaad verklaard|2450|neutral
+wavs/train_1724_10176_000108.wav|dag, kinderen! goeden dag Grada!' riep hij, 'goeden dag Dominee! ik breng uw logee mede: wacht, Juffrouw! ik zal u helpen|1724|neutral
+wavs/train_2450_9375_001954.wav|naar den Satan, met je gekwezel! Geef hier, dan zal ik mijne kunsten eens toonen, schreeuwde Eenoog en rukte Cornelis het musket uit de handen|2450|neutral
+wavs/train_2450_8269_001852.wav|hij had het haar gezegd, gedurenden dien cotillon, dien eindeloozen cotillon! Hij was trotsch op haar geworden toen hij zag hoe mooi zij was en hoe chic|2450|neutral
+wavs/train_496_1747_002010.wav|Och lieve Hildebrand, honderd soorten zijn er daar ik niet van spreek, want ze komen uit den grond op, en ik weet evenmin als in de kennis der kruiden|496|neutral
+wavs/train_2450_3545_002566.wav|De ondervinding heeft haar bewezen, dat menschen met het helderste hoofd en het edelste hart dikwijls in deze moeielijkheden zijn gewikkeld|2450|neutral
+wavs/train_1724_3429_000185.wav|u hem niet treurig terneergeslagen? herhaalde Lucy. O ja, zeker; vooral toen hij pas bij ons was. Ik drong erop aan, dat hij zich ertegen zou verzetten, uit vrees dat u zoudt vermoeden hoe de zaak stond|1724|neutral
+wavs/train_2450_4634_006504.wav|of iets tot opheldering te zeggen, greep hij het valies, sloot zijn oppasser buiten de deur|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_004917.wav|Je vader is maar een koopman, Osborne, zeide Dobbin onder vier oogen tegen den kleinen jongen, die den storm op hem had doen neerkomen|2450|neutral
+wavs/train_2450_5089_001055.wav|uit vrees van de nieuwsgierigheid der anderen gaande te maken. Eindeiijk bleef zy staan|2450|neutral
+wavs/train_2450_8569_002106.wav|En hij zag niet meer Rome. Hij zag niet zijn kamer. Hij zag alleen dien Eéne, retrospectief in zijne jeugd|2450|neutral
+wavs/train_1666_7575_000642.wav|Wouter's historische en krygskundige kritiek ging niet ver genoeg om te vragen waarom de grieksche helden dit toelieten? Hy hield zich aan de verantwoordelykheid van z'n god, en was recht boos over zooveel|1666|neutral
+wavs/train_2450_9081_002017.wav|De plek waar wij hen zullen brengen is hen vrij onverschillig; en wanneer zij maar een dak boven hunne hoofden hebben, zouden zij zelfs met een verblijf in den stal tevreden zijn|2450|neutral
+wavs/train_2450_5832_002978.wav|ondankbare, ongeloovige oude vrouw, ineenkrimpend van pijn en vrees, en zonder haar pruik. Stel u haar voor en|2450|neutral