| audio_file|text|speaker_name|emotion_name | |
| wavs/dev_7432_7057_000039-0007.wav|Gelukkig dat je tenminste niet dom bent|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000165-0002.wav|En ze spraken er niet meer over.|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000022-0001.wav|ja sommigen waren niet buiten vrees, dat als de Unie de maan annexeerde, het evenwicht der Staten in Europa wel eens in ongelegenheden kon komen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000022-0002.wav|Aan de verwezenlijking van het plan twijfelde de periodieke pers in geenen deele;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000022-0003.wav|onderscheiden vlugschriften deden er de voordeelen van uitkomen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000558-0001.wav|Dus Frits zou ze toch wèl zien!|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000158-0001.wav|En hierin ligt toch eerst het wezenlijke genot;|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000859-0001.wav|waar zij den vorigen zomer met Cilly had gelogeerd.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000859-0002.wav|Grootmama schreef aan Elsje hoe het haar speet, dat zij haar nu niet bij zich zou krijgen;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000859-0003.wav|zij moesten nu beiden maar hopen op den volgenden zomer;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000859-0004.wav|het jaar zou gauw genoeg om zijn en in de Kerstvacantie kwam de oude dame stellig bij haar schoondochter logeeren|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000744-0001.wav|En wilt u dan vooral goed op hare manieren letten, mijnheer?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000744-0002.wav|Zorgen dat ze wat netter loopt en zoo verder?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000744-0003.wav|Ze behoeft juist niet zooveel dansen te kennen, als ze maar wat mee kan doen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000744-0004.wav|Ik ben er op gesteld dat ze een klein beetje meer elegance krijgt en ze wil zelf graag haar best doen, is het niet Elsje|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001109-0001.wav|Er is toch ook, merkte een ander aan, nog al wat tegen te zeggen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001109-0002.wav|Op vele der hemellichamen moeten het dan gansch andere wezens zijn.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001109-0003.wav|Om nu alleen van de planeten te spreken, op Neptunus, ja op Saturnus moet reeds alles stijf bevriezen|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000145-0001.wav|die zouden beslissen, of zij nog tot verdere diensten bruikbaar was of niet.|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001132-0001.wav|toch scheen het haar iets onuitsprekelijk heerlijks toe eens een echt bal te zien.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001132-0002.wav|Dat zou iets zijn om van te vertellen, als ze weer tegenover grootmoeder op haar oude plaatsje zat!|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000059-0003.wav|Zou z'n sigaar niet kwaad kunnen?|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000190-0002.wav|Heb ik hem niet ontmoet op dat bal bij mevrouw van Rensen van den winter?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000190-0003.wav|Ja, hij ziet er heel knap uit, lang en blond.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000190-0004.wav|Hij studeert nog, maar hij is heel gauw klaar.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000190-0005.wav|Wij hadden zoo graag ons engagement eerder publiek gemaakt, maar zijn vader is een maand of vijf geleden gestorven en nu wilde zijn moeder liever dat wij tot het najaar wachtten|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001119-0001.wav|Het projectiel onderging een schok, die zich zeer duidelijk liet bemerken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000739-0001.wav|Op die temperatuur gaf het potasch-chloraat, overgaande in chlorium van potasch, al zijn zuurstof af.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000085-0001.wav|De doode knikte bevestigend met het hoofd en legde de hand op de borst.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000085-0002.wav|En ben ik bij machte om u de rust in het graf te schenken?|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000085-0003.wav|Ja! luidde het antwoord.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000085-0004.wav|En op welke wijze|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000156-0001.wav|Ze kreeg een kleur van ergernis, maar ze hield zich in en bleef zwijgen totdat het rijtuig weer voor het huis van mevrouw d'Ablong stil stond.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000871-0001.wav|Ik ben een akelig, onuitstaanbaar, ondankbaar schepsel!|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000094-0001.wav|Wel zette men allen mogelijken spoed achter het vervaardigen der verschillende takels en andere toestellen;|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001123-0001.wav|Het liep reeds tegen September, maar er moest toch nog bijna een maand verloopen eer Cécile en haar moeder van de badplaats terug zouden komen;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001123-0002.wav|het zou dus nog vrij lang duren, eer Elsje's tante haar weerzag.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001123-0003.wav|Op een drukkend warmen ochtend, terwijl Elsje bleek en met een vreemde lusteloosheid, die zij vroeger nooit had gekend, tegenover de gouvernante op het bordes zat te|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000720-0001.wav|Dàt dacht je niet, he?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000720-0003.wav|Kleine Liesje had de buitenlucht ook noodig, moet je weten, zei deze lachend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000720-0004.wav|En hare ouders vonden haar nog te jong om met de geheele familie mee op reis te gaan.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000720-0005.wav|Daarom is ze toen maar bij mij gekomen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001010-0001.wav|O ja, nu zie ik het;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001010-0002.wav|het is Loulou van Rensen, zei Elsje, nu juist niet op verheugden toon.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001010-0004.wav|Vindt je het niet verbazend prettig om voor goed van kostschool af te zijn?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001010-0005.wav|Wat zie je er goed uit, zeker ook van blijdschap, he|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001198-0001.wav|En wat is dat middel dan?|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000078-0001.wav|want het vijfde is iets heel ergs.|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000910-0001.wav|de commissie uit de Gun-club, gezien de jongste waarnemingen der Maan, besluit met eenparigheid van stemmen, dat deze tegenwoordig onbewoonbaar is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000910-0002.wav|En nu de tweede vraag, sprak Nicholl.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000910-0003.wav|Ik vraag aan de geachte commissie: indien de Maan tegenwoordig onbewoonbaar is, was zij dan vroeger bewoond|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000044-0001.wav|Nu zetten de twee zich samen aan tafel, maar de molenaarsvrouw bekroop de doodsangst, zij ging in bed liggen en nam alle sleutels bij zich.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000044-0002.wav|De molenaar woû wel graâg het vijfde ook weten maar boerke zei: eerst moeten wij deze vier dingen rustig opeten|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000899-0001.wav|De Aarde, die onder hun voeten wegweek, hadden zij reeds geheel vergeten.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000899-0002.wav|Kapitein Nicholl was de eerste die er hen aan deed denken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000899-0003.wav|Zeker, vond Michel Ardan, wij moeten haar niet ondankbaar vergeten.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000899-0004.wav|Ik moet nog een kijkje van haar nemen eer zij verdwijnt|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001201-0002.wav|Het middel om den weerstoot van het projectiel onschadelijk te maken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001201-0003.wav|Water, niets dan water.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001201-0005.wav|riep hij, zijn secretaris ziende.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001201-0006.wav|Michel Ardan stelde hem aan kapitein Nicholl voor|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000127-0001.wav|Elsje moest weten, waar zij staan moest;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000777-0001.wav|had een gevoel, alsof zij iemand anders was en toen Keetje op goedkeurenden toon zei: Ziezoo, nu bent u klaar!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000777-0002.wav|keek ze met een droomerig lachje op.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000609-0001.wav|Elsje nam den brief aan, die werkelijk van Line bleek te zijn.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000609-0002.wav|Zij liep er langzaam mee naar boven, voorafgegaan door Louise en Cécile, die dolle pret samen hadden.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001033-0001.wav|Op die soep volgde onberispelijke biefstuk, zoo malsch als ooit in de beste restauratie is opgedischt.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000338-0001.wav|En Tom ook, zei Liesje, hare armen losmakend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000338-0003.wav|Ik dank jou ook hartelijk voor die heerlijke chocolade, Tom, riep Elsje.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000338-0005.wav|Nu was Liesje's hart eindelijk gerust en liet ze zich gewillig door de juffrouw overdekken en toestoppen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000338-0006.wav|Blijf je nog een beetje hier in de kamer?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000338-0007.wav|vroeg ze toen aan Elsje|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000391-0001.wav|Dit kon alleen door de zitkamer worden bereikt, maar Elsje koesterde toch een oogenblik de vurige hoop dat hij daar dadelijk heen zou gaan en haar niet zou zien, als zij even, in half gebogene houding, achter de schrijftafel staan bleef, terwijl hij de kamer doorging.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000391-0002.wav|Ze kon dan terstond wegsnellen, als hij zijn slaapkamertje binnengegaan was.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000391-0003.wav|Maar. Frits zelf bracht hare plannen geheel in de war|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001006-0001.wav|Michel Ardan bracht het aangestoken wasje bij een toestel, die onmiddellijk gemeenschap had met de vuurpijlen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001006-0002.wav|Daar er geen lucht was en dus geen leiding van het geluid, hoorden zij niets van de uitbarsting.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001006-0003.wav|Maar door het raampje zag Michel Ardan een lichtstreep, die echter aanstonds uitdoofde|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000440-0001.wav|Dat weet ik niet, zei Elsje lachend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000440-0002.wav|Dag Cécile. Dag Elsje, welkom hier, was al wat Cécile zeide, maar Elsje lette er niet op en was dadelijk druk in gesprek met grootmama, die alles weten moest van de directrice en van het afscheid en vooral van Elsje's grootste vriendin|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000083-0001.wav|maar ik heb er een voorgevoel van, dat het iets onaangenaams is, wat hij zegt.|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000661-0001.wav|Daarbij was er nog een dame in den waggon, die haar nog minder op haar gemak maakte dan ze reeds was.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000093-0001.wav|maar tevens, dat dit alles voor altijd verdwenen is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000093-0002.wav|Ik zeg daarmede niet, dat de Maan anders is dan de Aarde;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000093-0003.wav|wel echter, dat zij sneller verouderd is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000093-0004.wav|De werkingen der stof zijn op en in haar heviger geweest dan met onze Aarde het geval is|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000119-0002.wav|Cécile heeft er iederen winter een en dit jaar zal er niet alleen gedanst worden, maar ook comedie gespeeld.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000119-0003.wav|Als ik dus tevreden over je ben, zul je dat alles bijwonen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000119-0004.wav|O! was al wat Elsje zeide, maar al was de gedachte haar pijnlijk dat zij de belooning om bij de partij tegenwoordig te zijn, nog moest verdienen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001185-0001.wav|En dan nog: een telegram, de naam van het schip.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001185-0002.wav|neen! dat alles kon geen verzinsel zijn.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000823-0001.wav|Ze haalde eens diep adem en keerde zich half beschaamd van den spiegel af, als vond ze dat ze nu reeds meer dan lang genoeg gekeken had.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000823-0002.wav|Keetje bezag haar nog eens met een langen, onderzoekenden blik, om te ontdekken of zij nog iets verzuimd had, toen zei ze: Nu ga ik mevrouw even roepen, jongejuffrouw.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001172-0001.wav|De Maan scheen een groote, stikdonkere opening in de oneindige ruimte.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001172-0002.wav|Maar zij werden uit hun bespiegelingen gewekt door een alleronaangenaamst gevoel, dat van een felle koude, die de lenzen hunner lichtraampjes aan de binnenzijde met een ijskorst overdekte|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000538-0001.wav|En vriend Nicholl is overtuigd, dat het naar den grond zal terugkomen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000538-0002.wav|Zonder twijfel, liet de kapitein zich hooren.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000538-0003.wav|Mooi! Ik, Michel Ardan, matig mij niet aan, u tot elkander te brengen, maar wel bij elkander.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000538-0004.wav|Gij gaat met mij mede, dan weet gij waar wij blijven|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000516-0001.wav|Grootmama was met haar kleinzoon, die den vorigen avond gearriveerd was, gaan wandelen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000516-0003.wav|Elsje moest noodzakelijk haar rol nog eens bestudeeren, zij kende die volstrekt niet prompt en buitendien was er nog van allerlei te doen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000516-0004.wav|Het was een groote teleurstelling voor Elsje, die toch al veel minder aan de oude dame had dan zij aanvankelijk had gehoopt|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000224-0002.wav|Men maakte de Susquehanna gereed voor haar nieuwe bestemming.|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000120-0001.wav|Maar ofschoon haar de macht verleend was, zich in roest en stof te veranderen, als zij dit wenschte, deed zij dit toch niet.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000120-0002.wav|Zij werd in den smeltoven geworpen en in een ijzeren kandelaar veranderd, zoo mooi, als men maar zou kunnen wenschen, om waskaarsen daarop te plaatsen|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001049-0001.wav|Deze gedachte moest haar kalmer hebben gestemd, maar tot haar schrik was dit het geval niet.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001049-0002.wav|Het was ook zoo vreemd dat Cécile en Frits elkaar betrekkelijk zoo weinig zochten en dat de eerste telkens lange wandelingen met Louise ging maken, zonder dat men wist, waar de beide meisjes gebleven waren|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000703-0001.wav|hoe zou je moeder er nu ooit toe komen om dat lieve kind aan haar lot over te laten!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000703-0002.wav|Haar plaats is.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000661-0001.wav|En de lucht om onderweg in te ademen?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000661-0002.wav|Langs scheikundigen weg zal ik lucht maken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000940-0001.wav|Maar ze moest zich dapper houden, ze moest haar best doen, niet weer flauw zijn en driftig tegen tante;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000940-0002.wav|ze had het grootmoeder beloofd!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000940-0003.wav|Ze liet het gordijn los en slikte even.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000940-0004.wav|Ze wou nu niet meer schreien.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000940-0005.wav|Ze was wezenlijk kinderachtig geweest, daar had tante wel gelijk in.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000940-0006.wav|Morgen zou alles zeker wel beter gaan|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000219-0001.wav|Zij huiverde en rilde van koude en zenuwachtigheid en toen ze de kaars uitgeblazen had en was gaan liggen, scheen het haar een onmogelijkheid toe, dat zij in slaap zou komen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000219-0002.wav|Haar hoofd begon te kloppen en te gloeien en met tergende duidelijkheid stonden haar nu eensklaps de bezwaren voor den geest, die aan haar terugreis op morgen zouden zijn verbonden|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000944-0001.wav|O, wat dat betreft, antwoordde de voorzitter, dat is geen bezwaar.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000944-0002.wav|Om projectielen van onbegrijpelijke zwaarte te schieten heeft men het reeds in vroeger dagen ver gebracht.|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_7242_000023-0001.wav|Maantje, maantje, Kus den moede!|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000388-0001.wav|Maar bij Michel Ardan kwam er nog iets bij.|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000050-0001.wav|Maar zij was bang voor de stiefmoeder en smeekte, dat zij nog alléén maar dien nacht in het bosch zou mogen blijven.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000050-0002.wav|Het meisje had gedacht: nu kan ik niet langer blijven, ik moet gaan om mijn broeders te zoeken|11936|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000115-0001.wav|Het was herfst, de boomen lieten hun bladeren vallen, de ernstige, strenge dominee zat aan de legerstede van een stervende;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000115-0002.wav|een vrome, geloovige vrouw sloot de oogen: het was de echtgenoote van den dominee|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000134-0001.wav|Mager als een geraamte, van koude sidderend, hongerig klampt de grijsaard zich met al zijn gedachten aan zijn geld vast;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000134-0002.wav|zij zagen hem koortsachtig van zijn ellendige legerstede opspringen en een lossen steen uit den muur nemen|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000589-0001.wav|terwijl de dagbladen door allerlei kwinkslagen de aandacht op den wachter onzer aarde gevestigd hielden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000957-0002.wav|Het zou schande zijn, ik mag niet|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001183-0001.wav|De een is al niet beter dan de andere, meende Barbicane.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001183-0002.wav|Verduiveld, gij zijt een lastig heer!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001152-0001.wav|Maar hoe komt dat?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001152-0002.wav|Ik vrees, antwoordde Nicholl, dat de Columbiad, in spijt van al de genomen voorzorgen niet juist genoeg gepointeerd was.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001152-0003.wav|Een vergissing, al is zij nog zoo klein, moest voldoende zijn om ons buiten de aantrekking der Maan te brengen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000536-0001.wav|Bent u heusch niet boos op mij, moedertje?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000747-0001.wav|De wandeling naar het dorp en het bezoek aan den kruidenier gaven haar stof genoeg tot praten, totdat het langzamerhand donkerder werd en zij als vanzelf de breikous in haar schoot liet zakken en stiller werd.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000747-0002.wav|Buiten was de maan langzaam en statig opgekomen en verlichtte met een tooverachtig blauwen glans de zwarte, fijne takken der enkele iepen langs den weg|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000168-0001.wav|Den volgenden dag was haar plaats veranderd en zat ze naast mevrouw d'Ablong aan een hoek der tafel.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000851-0001.wav|Was mijn stuk maar niet gesprongen!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000851-0002.wav|klaagde Maston, dan zoudt ge wat anders gezien hebben.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000745-0001.wav|Met een bevende hand deed ze de winkeldeur open en trad binnen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000745-0002.wav|Een man, die achter de toonbank stond, keek haar met sprakelooze verwondering aan.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000745-0003.wav|Dat was een vreemde klant op den laten avond, vond hij.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000745-0007.wav|Jawel, die is thuis, zei de man met een hoofdknik.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000745-0008.wav|Maar wat moet u met haar, jongejuffrouw?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000745-0009.wav|Het is al zoo laat, ik begrijp niet|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000413-0001.wav|En er was zooveel te doen voor die partij!|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001037-0001.wav|Nauwelijks had het anker gevat of een sloep lag aan de Atlanta;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001037-0003.wav|Present! antwoordde iemand die aan de verschansing stond.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001037-0004.wav|Met gekruiste armen, vragend oog en gesloten mond, keek Barbicane den passagier aan|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000452-0001.wav|Toen vertoonde de maanschijf aan de blikken der reizigers niets dan éen sterk verlichte helft, terwijl de andere in de duisternis verdween.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000452-0002.wav|Zachtkens zweefde het projectiel boven de scheidingslijn tusschen het licht en het donker en werd het plotseling in een diepen nacht gedompeld|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001121-0001.wav|De reizigers bespraken den oorsprong dier zonderlinge rillen, maar zij wisten er even weinig van te maken als de waarnemers op Aarde.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001121-0002.wav|Maar waarom, vroeg Nicholl, zouden die strepen niet eenvoudig bergruggen kunnen zijn, die het zonlicht sterker weerkaatsen|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000189-0002.wav|Pas had ze zich voorgenomen en alwéér zat ze in angstjes en twijfel.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000189-0003.wav|Toen schelde ze.|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000327-0001.wav|waar Cécile's Engelsche gouvernante voor een hoog opvlammend haardvuur zat te handwerken.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000327-0003.wav|dan kunnen wij eens zien of er ook een jurk van Cécile is, die je van avond aan kunt hebben.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000037-0001.wav|Het ongeduld dezer stoutmoedige duikers is niet te beschrijven.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000037-0002.wav|Daar hun toestel in electrische gemeenschap was met de korvet, gaven zij het afgesproken teeken, en de Susquehanna haalde hen eenige meters op, ten einde zich en daardoor ook hen wat te verplaatsen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000911-0001.wav|Maar dan wil ik het eigenlijk veel liever niet dragen, tante, als er eens wat aan kwam.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000911-0002.wav|Onzin! Wat zou er nu aan een parelsnoer komen, dat je gewoon om je hals draagt!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000911-0004.wav|Een paar minuten later kwam zij de kamer weer in met den kostbaren ketting in haar hand.|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000010-0001.wav|Ze had al spelend een heerlijk, rood kleurtje gekregen, poogde den weg te vinden in dat gewar van rare dingen.|5438|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000002-0001.wav|De kippen liepen trotsch in de kamer rond;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000002-0002.wav|een had haar staart verloren;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000002-0003.wav|een reiziger, die jager wilde zijn, had haar dien afgeschoten;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000002-0004.wav|de kerel had de kip voor een roofvogel aangezien|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001113-0001.wav|Een nieuwe kreet, ditmaal een akelig gehuil!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001113-0003.wav|De ongelukkige had onvoorzichtig genoeg een weinig te veel over den rand van de telescoopbuis gehangen;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000079-0001.wav|Vervolgens begon een springen en stampen, dat misschien een dans moest verbeelden, maar sterke familietrekken vertoonde met volslagen dronkenschap.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000079-0002.wav|Diana jankte er bij op akelige wijs, terwijl een haan en een kip uit de hanebalken van het projectiel kwamen fladderen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000210-0001.wav|Hoe? vroeg Maston, zult gij de hekken in de afpaling niet voor iedereen openzetten?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000210-0002.wav|Ik zal er wel op passen, Maston;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000210-0003.wav|het gieten van de Columbiad is een moeilijk, om niet te zeggen gevaarlijk werk;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000210-0004.wav|ik wil het liever met de deuren dicht doen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000002-0001.wav|Er waren dus genoeg waskaarsen voorhanden;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000002-0002.wav|maar het kwam de beide oude luidjes niet in de gedachten, een klein eindje in de lantaarn te zetten.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000002-0003.wav|Daar sta ik nu met al mijn gaven, dacht de lantaarn.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000002-0004.wav|Ik heb alles in mij, maar kan er hen geen deelgenooten van maken|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000069-0001.wav|Alles zag er hier netjes en zindelijk uit, en er hingen gordijnen voor de bedstede en voor de kleine raampjes.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000069-0002.wav|Op de vensterbank stonden twee zonderlinge bloempotten, die de matroos Christiaan uit Oost- of West-Indië meegebracht had|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001150-0001.wav|Beter is het zeker, meende de ingenieur Murchison, maar wij hebben werktuigen genoeg om het water weg te werken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001150-0002.wav|Toch moeten wij een honderd voet of wat boven den waterspiegel der zee zijn;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001150-0003.wav|in allen gevalle zou ik gaarne de eerste spade in den grond steken, sprak|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000792-0001.wav|net of ze niet goed slikken kon.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000792-0002.wav|Ze wou dat tante dien brief maar nooit geschreven had!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000792-0003.wav|Maar er was nu niets meer aan te veranderen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000292-0004.wav|Daar in dien hoek, naast die hooge, fraaibewerkte étagère met boeken, stond een echte reuzenlamp, vond Elsje.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000292-0005.wav|Wat was daar een lange, koperen stang aan, net een heel dunne, erg uitgerekte steel|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000102-0001.wav|Het zusje begon te schreien en vroeg: Kun je dan niet verlost worden?|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000102-0002.wav|Ach neen, dat is te moeilijk.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000102-0003.wav|Zes jaar lang mag je niet spreken of lachen, en in dien tijd moet je zes hemdjes voor ons maken alleen van sterremuur bloemetjes|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001090-0001.wav|Toen had ook de voorzitter Barbicane eindelijk zijn woning bereikt, geknepen, gesold, geplukt.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001090-0002.wav|En zijn toehoorders en bewonderaars zochten ook hunne legersteden op, of verspreidden zich langs de vier spoorlijnen--den|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000928-0001.wav|Ik wou liever eens wat gaan wandelen, tante.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000928-0003.wav|Thuis ben ik zooveel buiten.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000928-0004.wav|Later kan ik toch ook nog wel met Cécile's vriendinnen kennis maken.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000575-0001.wav|Ja, zei Elsje, maar ik durf toch niet weer naar binnen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000575-0004.wav|Je zult eens zien hoeveel plezier je nog zult hebben.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000575-0006.wav|Elsje durfde niet tegen te stribbelen en in een oogenblik had de handige, oude dame haar de mooie, rose jurk aangetrokken|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000060-0001.wav|Ik hielp zelf redden, vee en meubelen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000060-0002.wav|Niets levends verbrandde er dan een troep duiven, die in het vuur vlogen, en de kettinghond, waaraan ik niet gedacht had.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000060-0003.wav|Men hoorde hem te midden van den brand huilen, en|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000116-0001.wav|binnen zal je nooit komen, zei de kettinghond, en als je tegen de kachel aankomt, dan verga je.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000116-0004.wav|Ik zak ineen, geloof ik|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000487-0001.wav|Dus dat blijft dan afgesproken, zei Frits, ik ben blij dat je er lust in hebt.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000487-0002.wav|Grootmama verlangt erg je eens weer te zien.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000487-0003.wav|Wij kunnen dan samen reizen, want ik blijf een paar dagen hier in de stad.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000575-0001.wav|Alle stoommachines waren verwijderd en een uur in den omtrek alle vuren uitgedoofd.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000575-0002.wav|Men had reeds moeite genoeg het schietkatoen te beveiligen tegen de zonnewarmte, zelfs in November.|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000117-0001.wav|Ik heb je uit de kast bevrijd, zei hij toen, bevrijd mij nu uit het vat.|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001063-0001.wav|Zij trok Elsje dichter naar zich toe, kuste haar op de wang, nam haar hoofd tusschen de beide handen en keek haar vriendelijk in de oogen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001063-0003.wav|Toen ze zich dien avond te slapen legde, voelde ze zich gelukkiger dan ze nog gedaan had, sedert ze bij hare tante logeerde|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000749-0001.wav|Nicholl meende, dat in dit geval het projectiel in duizend stukken zou gesprongen zijn.|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000171-0001.wav|dat waren twee sombere gedachten!|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000171-0002.wav|Geen wonder, dat zij niet heel helder brandde.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000171-0003.wav|Maar ook vele andere gedachten bestormden haar.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000171-0004.wav|Aan hoevelen had zij haar licht geschonken, hoeveel had zij gezien, misschien wel evenveel als de burgemeester en de gemeenteraad|2825|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000094-0001.wav|Men droeg haar ten grave;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000113-0001.wav|Die is juist het tegendeel van jou!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000113-0002.wav|Zij is zoo zwart als een raaf en heeft een langen hals.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000113-0004.wav|Men moet dicht bij haar blijven, geheel onder haar, dat is heel aangenaam.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000113-0005.wav|Door het raam zal je haar wel kunnen zien|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000586-0001.wav|dat naar de kleine boerderij voerde, waar hij thuis hoorde.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000586-0002.wav|Och hemel, nu neemt hij mijn mand zeker mee naar binnen!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000586-0004.wav|Maar toen zij dichterbij gekomen was, zag zij de hengselmand op een grooten steen vlakbij staan.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000586-0005.wav|Gelukkig, zei ze, zich bukkend om haar op te nemen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000970-0001.wav|Dat zou kunnen, vriend Nicholl, maar waarschijnlijk is het niet.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000970-0002.wav|Waarom niet? Omdat.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000970-0003.wav|ik weet het niet.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001078-0001.wav|Die voorwerpen zijn zeer raadselachtig.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000511-0001.wav|om bij Volle maan de waarnemingen te hervatten.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000278-0003.wav|Dag Elsje, dank je nog wel voor je hulp.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000684-0001.wav|aan. Barbicane was hoog met het projectiel ingenomen, maar Michel Ardan had wel wat meer kunst er aan ten koste gelegd willen zien.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000684-0002.wav|Het was, vond hij, uitwendig te glad, te kaal;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000684-0003.wav|lofwerk en dergelijke zou, meende hij, gunstiger indruk op de maanbewoners maken|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000482-0001.wav|sommigen wierpen haar kushandjes toe, anderen gaven haar zoete woordjes, dezen beproefden op haar hun gezichtsvermogen, genen bedreigden haar met den vinger;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000482-0002.wav|binnen weinige uren was een instrumentenwinkel in Jone-Fall-straat ledig verkocht|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000748-0002.wav|dan weer trippelde zij naar de keukenkast om te kijken, of alles op zijn plaats stond|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000075-0001.wav|Maar wat zijn ze?|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000075-0004.wav|gaf de kettinghond ten antwoord.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000075-0005.wav|Zij zullen naar één hok trekken en samen aan de beenen kluiven.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000075-0006.wav|Weg, weg! Zijn die beiden dan ook zulke wezens als jij en ik?|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000760-0001.wav|Zij is een mijner beste en liefste leerlingen, verzekerde de directrice aan mevrouw d'Ablong, toen Elsje een jaar op de kostschool had doorgebracht, het is alleen maar jammer, dat zij soms van die wonderlijke, luidruchtige buien heeft.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000760-0002.wav|Zij is dan zoo levendig en vol grappen, dat zij al de andere meisjes aan den gang maakt en|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001187-0001.wav|Naar de zijde der Aarde was zij hel verlicht.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001187-0002.wav|Men zou gezegd hebben, dat een kleine maan het licht der groote terugkaatste.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001187-0003.wav|Het voorwerp had een groote snelheid en scheen een kring om de Aarde te beschrijven, die de baan van het projectiel sneed, terwijl het tevens een omwenteling om zijn as beschreef|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000507-0002.wav|Wij kunnen het lijk hier niet houden, en hoe komen wij er af?|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000030-0001.wav|Boerke had het gehoord, en bij smullen dacht hij aan de boterham met kaas, die voor hem goed genoeg was geweest, en dat ergerde hem.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000030-0002.wav|De vrouw droeg nu op, vierderlei gebraad, sla, gebak en wijn|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000340-0001.wav|ja eerlijk gezegd, heb ik zelf soms moeite mijn lachen te bedwingen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000340-0002.wav|Zij kan zoo aardig origineel met een of andere opmerking voor den dag komen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000340-0003.wav|Zij heeft bepaald vele gaven, lieve mevrouw, en het is treffend om te zien hoe zij onder den indruk komt van een mooi natuurtafreel, dan is ze stil en ernstig|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000054-0001.wav|Barbicane, Michel Ardan, Nicholl en de afgevaardigden der Gun-club vertrokken terstond naar Baltimore en werden er met onbeschrijfelijke geestdrift ontvangen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000054-0002.wav|Het reisverhaal van den voorzitter Barbicane was ter uitgave gereed.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000054-0003.wav|De New-York-Herald kocht dit handschrift voor een prijs die nog niet bekend is|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_4370_000065-0001.wav|De zoon en de dochter aten.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001122-0001.wav|Intusschen had Michel Ardan zijn kleeren aangeschoten en eenige minuten later namen de beide vrienden den weg naar de voorsteden van Tampa-Town onder de voeten.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001122-0002.wav|Onderweg bracht Maston den Franschman op de hoogte der zaak, namelijk van den ouden grond der vijandschap tusschen Barbicane en den kapitein|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000432-0001.wav|Nicholl en Michel Ardan deelden hierover in Barbicane's vreugde.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000432-0002.wav|Michel Ardan vierde terstond weder den vrijen teugel aan zijn verbeelding en schetste met hooge ingenomenheid het aangename, gemakkelijke en onkostbare van den toestand der aardbewoners|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000412-0001.wav|Maar wat heeft, men uitgedacht om die lichtende strepen te verklaren?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000412-0003.wav|want ik kan niet gelooven, dat de wetenschap er geen verklaring van zou beproefd hebben.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001024-0001.wav|Zij verwachtten onvoorziene verschijnselen, onbekende voorwerpen, maar verwonderen zou hen in hunne tegenwoordige stemming niets.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001024-0002.wav|Hun opgewekte verbeelding streefde het projectiel voorbij, welks snelheid aanmerkelijk verminderde zonder dat zij het bemerkten|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000950-0001.wav|Bij nauwkeurige waarneming van de baan, die het projectiel thans beschreef, moest blijken, dat zij gelijk was aan die der uitreis.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000950-0002.wav|Het projectiel beschreef dus een zeer verlengde ellips, die zich waarschijnlijk uitstrekte tot het boven beschreven|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000796-0001.wav|Hare ouders verlangden erg kennis met Elsje te maken, schreef zij.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000796-0002.wav|Hare moeder was in het begin der volgende week jarig en er zou dan een groote buitenpartij plaats hebben;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000796-0003.wav|daar moest Elsje noodzakelijk bij zijn!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000796-0004.wav|Zij moest maar terstond terug schrijven, dat zij kwam en wanneer.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000287-0002.wav|De man dacht aan de wet van Newton betreffende de algemeene zwaarte|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_7242_000024-0001.wav|Maar, zonlief, dat stralen en branden, Die rijpen het ooft en het graan.|2825|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000070-0001.wav|Het zal wel ergens heen geloopen zijn, zei de herder.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000070-0002.wav|Oele! zei het boerke, en bracht den herder voor den schout, en die veroordeelde den herder om voor zijn onachtzaamheid het boerke een koe te vergoeden voor het verloren kalf|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001199-0001.wav|Zoo duurde het omtrent een uur.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000480-0001.wav|Tot haar blijdschap kwam ze niemand tegen in de helder verlichte gang en in een ondenkbaar kort oogenblik had ze de voordeur geopend en stond ze op de stoep.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000480-0003.wav|Daar was het open raam, waaruit ze naar buiten had gekeken, dan zou het snoer hier kunnen liggen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000480-0004.wav|Ze liep haastig twee der stoeptreden af en zocht, zocht uit alle macht, dan hier, dan daar|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000980-0002.wav|Ik kom dadelijk.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000980-0003.wav|Elsje's hart begon sneller te kloppen, toen ze haar tante weer binnen zag komen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000980-0004.wav|Wat beduidt dat, dat je me te vergeefs laat roepen?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000980-0006.wav|Geen antwoord. Het meisje stond nog steeds op dezelfde plek, onbewegelijk als een beeld.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000640-0001.wav|Ik weet nog niet precies wat ik aan zal doen, zei Cécile.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000640-0004.wav|Je gaat immers zoo ver met me mee?|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000958-0001.wav|Op den bodem van den gegraven kuil vervaardigde men een soort van schijf van eikenhout, stevig met ijzeren bouten bevestigd;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000958-0002.wav|deze schijf had in haar midden eene opening, even groot van doorsnede als de doorsnede van den buitenwand der|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000446-0001.wav|Wel, als gij de nu eerstvolgende wint, moet de Columbiad gesprongen zijn en het projectiel ook, maar dan is Barbicane er niet meer om u zijn verlies te betalen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000446-0002.wav|Mijn inzet is gedeponeerd bij de Bank te Baltimore, zei Barbicane koeltjes, en als Nicholl er niet meer is, kunnen zijn erfgenamen het geld opstrijken|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000021-0001.wav|Nu had zij geen rust voor zij had uitgevonden, waar de koning die kluw bewaarde;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000021-0002.wav|daarna naaide zij kleine wit zijden hemdjes;|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000570-0004.wav|O ja, dat geloof ik wel;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000570-0006.wav|Kom, dat is een goed teeken.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000205-0001.wav|Dat kan mij niets schelen, zei Elsje driftig.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000205-0002.wav|Dat ben ik zoo vrij niet te gelooven, meisje, zei Cécile scherp.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000205-0003.wav|Het kan je wel degelijk schelen, hoe je er uitziet.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000205-0004.wav|Wat beduidt het anders dat je zoo vaak dien grooten hoed opzet, nadat Frits eenmaal heeft gezegd, dat die je niet onaardig staat|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000845-0003.wav|riep een stem uit de kamer, waarop Elsje's vriendinnetje terugriep: Ja, ja, ik moet even helpen!|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000983-0001.wav|Niets is gemakkelijker dan dit kruit tot op een vierde van zijn omvang, ineen te persen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000983-0002.wav|Gij kent allen die merkwaardige, zelfstandigheid, welke de eerste beginselen van het plantenleven aanwijst, en die men cellenweefsel noemt.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000983-0003.wav|Ik begrijp u al, mijn waarde Barbicane!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000983-0004.wav|riep de majoor uit|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001054-0001.wav|Bovendien gaat de gieting sneller, hetgeen tevens tijd en geld uitspaart.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000916-0001.wav|Krijg je nu al weer een kleur en wat kijk je vreeselijk ernstig!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000916-0002.wav|Nu Elsje, ik denk.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000916-0003.wav|ik denk haast wel dat Cécile gauw geëngageerd zal zijn.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000916-0004.wav|O, zei Elsje met een zucht, terwijl ze haar gezicht wegtrok en haar best deed blij te kijken|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000469-0001.wav|Bij de Gun-club heerschte een groote beweging.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000469-0002.wav|Alle artilleristen waren bijeen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000469-0003.wav|Juist las de tweede voorzitter Wilcome de tijding voor, bij welke Maston en Belfast berichtten, het projectiel in den reusachtigen kijker op Long's piek te hebben waargenomen|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000167-0001.wav|het diepst haars harten stegen haar gedachten tot God op, en ter zelfder ure werd haar een zoontje geboren.|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001017-0001.wav|Ze wand'len boven den ganschen nacht Op hun kleine bloote voetjes;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000973-0001.wav|Zal ik nu maar eerst het plaatsje schrobben, grootmoeder?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000973-0002.wav|Dan kan de koffie onderwijl trekken.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000973-0003.wav|Best kind. Ons meisje deed met een gewichtig gezicht een grooten blauwen boezelaar voor, zette haar wollen kapje weer op, deed haar klompen aan en ging naar buiten.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000973-0004.wav|En toen volgde er een plassen met water en een geschrob en een klotsen op klompen, dat het een aard had|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000890-0001.wav|en toen het eindelijk Donderdagochtend geworden was en mevrouw d'Ablong tegen twee uur verwacht kon worden, was Elsje al heel lang voor dien tijd klaar om hare tante te ontvangen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000890-0002.wav|De strooien hoed met het vuurroode veertje lag netjes gereed op een stoel, met een paar wollen handschoenen en een stevige parapluie|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000063-0001.wav|dat zou zij nooit kunnen doen;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000063-0002.wav|was zij niet stom, dan zou zij zich kunnen verdedigen, en haar onschuld zou blijken.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000063-0003.wav|Maar toen den derden maal de oude weêr het jonge kind roofde en de koningin aanklaagde, en zij geen woord tot haar verdediging sprak|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001042-0001.wav|Ver zelfs, indien men de straalbreking van den dampkring der Aarde niet in rekening brengt, onderrichtte Barbicane.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001042-0002.wav|Maar wanneer de maan in die schaduw gedompeld is, heeft het verschijnsel plaats, dat de drie hemellichamen: zon, aarde en maan, in een rechte lijn staan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000068-0001.wav|Hou je bekken! hersnauwde driftig de vrouw.|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000038-0001.wav|Men meent algemeen, dat de beide helften elkander gelijk moeten wezen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000038-0002.wav|Het kleine gedeelte dat wij er van te zien kunnen krijgen, spreekt zulks niet tegen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000038-0003.wav|Maar indien de lucht eens derwaarts ware geweken?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000038-0004.wav|En met de lucht ook water, plantengroei, dierenwereld|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000170-0003.wav|het wacht slechts op uitvoering|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000084-0001.wav|Zij waren maar van grof aardewerk en stelden twee olifanten voor, die echter geen rug hadden;|2825|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000083-0001.wav|Kun je mij dan niet beschermen?|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000083-0003.wav|Neen, antwoordden zij, want wij kunnen niet langer dan een kwartier iederen avond onze zwanenhuid afleggen en menschen zijn;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000083-0004.wav|daarna worden wij weer in zwanen veranderd|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000076-0002.wav|Ik geloof dat u iets vergeet, mevrouw, zei ze, toen zij het geld nog op de toonbank zag liggen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000076-0005.wav|Met een bedroefd gezicht wendde zij zich nog even om, keek de kruideniersvrouw smeekend aan en fluisterde|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000125-0001.wav|De dominee richtte zich terstond in zijn bed op en strekte de armen naar haar uit.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000125-0002.wav|Zoo is dan ook aan u de eeuwige rust niet vergund!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000125-0003.wav|Ge lijdt, gij, de beste, de vroomste|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000339-0001.wav|Waarom, indien de zwaarte op de Maan zesmaal geringer is dan op de Aarde?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000339-0002.wav|vroeg Michel Ardan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000339-0003.wav|Maar indien de maanbewoners nu ook zesmaal kleiner zijn?|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_7242_000002-0001.wav|En als het niet vooruit wil, Dan schudt het met den kop.|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000148-0001.wav|Men heeft, hervatte Barbicane, veel werk van de maan gemaakt;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000148-0002.wav|haar stofhoeveelheid, haar specifieke zwaarte, haar dichtheid, haar natuurlijke gesteldheid, haar bewegingen, haar afstand, haar plaats in het zonnestelsel--dat|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001176-0001.wav|Die vaste landen zijn niet zoo scherp en regelmatig begrensd als met Zuid-Amerika, Afrika en het Indisch schiereiland het geval is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001176-0002.wav|De hoekige, bochtige, grillige lijnen vertoonen tal van schiereilanden, kapen, golven en baaien, zooals de Oostzee vertoont|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000520-0001.wav|Zij bevonden zich nu in een ruim vertrek, waar de japonstoffen werden verkocht.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000520-0002.wav|Elsje's tante koos een paar donkere stoffen voor jurken uit en begaf zich toen naar een kamer, waar Elsje de maat genomen werd en een zeer elegant gekleede dame met mevrouw d'Ablong overlegde, hoe de jurken gemaakt moesten worden|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000843-0001.wav|Zeker herinneren zich de lezers dezer geschiedenis, hoe algemeen de belangstelling in de drie reizigers was bij hun vertrek.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000735-0001.wav|Je hebt je tante nooit gezien, kind;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000735-0002.wav|naar een portret alleen mag iemand niet oordeelen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000195-0001.wav|Lisette heeft chrysanten meegebracht, zei ze tot Frits, toen-ie zonder iets te zien aan de ontbijttafel bijschoof.|5438|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000109-0001.wav|Weg, weg! blafte de oude kettinghond;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000109-0002.wav|hij was een beetje schor en kon het echte waf, waf!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000109-0003.wav|niet meer uitbrengen;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000109-0004.wav|die schorheid had hij gekregen, toen hij nog een kamerhond was en achter de kachel lag|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000376-0002.wav|Kom, zei ze bij zichzelf, toen Evert haar verlaten had, ik wil nu werkelijk niet langer zoo flauw zijn.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000376-0003.wav|Eigenlijk is het ook dom van me geweest om weg te loopen gisteravond, want nu wordt tante natuurlijk straks heel ongerust, als ze me aan het ontbijt niet ziet en ik weet zelf niet eens wat ik beginnen moet|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001034-0001.wav|En gij zoudt het gezien hebben, antwoordde Barbicane.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001034-0002.wav|Men weet nu, dat warmte niets anders is dan een wijziging van beweging.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001034-0003.wav|Wanneer men water verhit, dat wil zeggen: wanneer men warmtestof bij water voegt, beteekent dit, dat men beweging geeft aan de stofdeeltjes waaruit het water bestaat|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000687-0001.wav|Ten laatste echter won Florida het pleit, en daarmede waren, nevens de astronomische en mechanische moeilijkheden, ook de topographische uit den weg geruimd.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000687-0002.wav|Nu was de financiëele kwestie aan de orde.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000687-0003.wav|Het vraagstuk dat zij stelde was zeer eenvoudig en duidelijk;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000941-0001.wav|Barbicane helde meer over om haar voor een parabool dan een hyperbool te houden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000941-0002.wav|Maar in dat geval moest het projectiel zeer snel buiten de schaduwkegel der Maan geraakt zijn.|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000036-0001.wav|Na een jaar, toen de koningin haar eerste kindje geboren was, nam de oude het weg terwijl zij sliep, en besmeerde haar den mond met bloed.|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000212-0001.wav|Het was met een gemengde gewaarwording van teleurstelling en verlichting dat Elsje, toen zij beneden kwam, bemerkte dat niet alleen hare tante, Cécile en Louise vertrokken waren, maar dat ook Frits reeds ontbeten had en naar het dorp gegaan was om boodschappen te doen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000212-0002.wav|Tegen koffietijd kwam hij terug, maar terstond na het lunch ging hij naar zijn kamer, waar hij allerlei te beredderen had, zooals hij beweerde|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000991-0001.wav|Eilanden vindt men op de oppervlakte der Maan in menigte.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000991-0002.wav|Bijna allen zijn langwerpig of geheel rond;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000130-0001.wav|Na deze doodeenvoudige verklaring te hebben vernomen, waren de drie vrienden in een diepen slaap gevallen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000130-0002.wav|En waar zouden zij ook rustiger hebben kunnen sluimeren?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000130-0003.wav|Op aarde is het overal minder kalm, in de huizen der steden, in de hutten op het land;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000130-0004.wav|hier de koude, ginds de warmte|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000972-0001.wav|Dit was een van de redenen, waarom Elsje er zoo tegen opzag van haar gelukkigen kostschooltijd afscheid te nemen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000972-0002.wav|Frits en Cécile geëngageerd, dacht ze, wat zullen zij mij dan uitstekend goed kunnen missen!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000972-0003.wav|Ik vind het heerlijk, heerlijk, grootmama weer te zien, maar alles zal nu wel heel anders wezen dan vroeger|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000102-0001.wav|Welnu, wij zullen dan niet over de bergen klauteren;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000102-0002.wav|dat is alles!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000102-0003.wav|Michel Ardan stond op en bekeek de schitterende maanschijf.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000102-0004.wav|Verduiveld! riep hij uit.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000102-0005.wav|Wat moet het daar heet zijn|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001071-0001.wav|Dat viel Elsje niet mee;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001071-0002.wav|zij had gehoopt dat zij nu weer naar huis terug zouden gaan, of dat zij eens wat zou mogen gaan wandelen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001071-0003.wav|Ze was zoo gewend om veel in de frissche lucht te zijn;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001071-0004.wav|ze snakte er letterlijk naar om de aanraking van den wind te voelen op hare wangen en zich te koesteren in de volle, heldere Januarizon|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000259-0001.wav|Frits gehoorzaamde en bleef toen stokstijf staan met zijn hoed vast op het hoofd gedrukt.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000259-0002.wav|Elsje sprong snel op met den krans nog in hare handen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000259-0006.wav|Kijk eens! O, wat aardig|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000456-0001.wav|Twee uur later zat de oude grootmoeder in de vredige stilte om haar heen, met den Bijbel voor zich, den psalm te herlezen en was Elsje bezig, haar kennisjes het groote nieuws mede te deelen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000456-0002.wav|Er viel een traan op het oude gele Bijbelblad en driftig veegde Elsje's grootmoeder hare oogen af en zei zacht: Foei, ik moest blij zijn|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000846-0001.wav|dat zij zich angstig afvroeg, hoe het mogelijk zou zijn om voort te leven met die alles overheerschende smart in haar binnenste.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000846-0002.wav|Het was aan den middag van dien dag, dat grootmama zich bedaard aan de tafel zette, die bij het raam was geschoven en met een vriendelijk knikje naar Elsje, die lijdelijk toezag wat ze deed, haar haakwerk opnam en de grove haakpen vlug door de zachte|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000952-0001.wav|en hoe wij ons de ontwikkeling der geschutkennis konden ten nutte maken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000952-0002.wav|Ik heb dus gezocht, gearbeid, berekend en ben tot de slotsom gekomen, dat wij moeten slagen in een onderneming onuitvoerlijk voor ieder ander land.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000952-0003.wav|Ik heb dat plan in het breede ontwikkeld en ga het u mededeelen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000632-0001.wav|Een kromme lijn van den tweeden rang;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000632-0002.wav|zij ontstaat indien men een rechten kegel doorsnijdt evenwijdig aan een der zijden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000632-0003.wav|Dus de kromme lijn, die een bom beschrijft als zij uit het mortier geschoten is, merkte Nicholl aan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000632-0004.wav|Precies|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000351-0001.wav|Met een ernstige uitdrukking op haar gezicht, liep ze langzaam voort tot ze opeens verschrikt stil stond bij het hooren van de stem van Frits, die haar riep.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000351-0003.wav|riep hij en zonder te antwoorden, keerde zij zich om en zag hoe hij hijgend en op een drafje naar haar toekwam.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000350-0001.wav|Eén onderstelling kwam hun zeer aannemelijk voor.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000350-0002.wav|Het geheele voorkomen van het Karpathische gebergte gaf den indruk alsof het vroeger verbazend groote ringgebergten bevatte, vaneengescheurd door een uitgestrekte overstorting, door welke de Regenzee ontstaan is|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000454-0001.wav|Gegroeft moet het niet zijn, dewijl het projectiel een zoo groote snelheid moet hebben.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000454-0002.wav|Maar wij zijn er nog niet.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000454-0003.wav|Wij moeten nu nog op het metaal terugkomen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000454-0004.wav|Hoort! Ons stuk moet zeer sterk zijn, zeer hard, onsmeltbaar bij groote hitte|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000115-0001.wav|Zij zetten zich op den grond en bliezen tegen elkaâr, en bliezen elkaâr al de vederen af, en hun zwanenhuid konden zij afstroopen als een hemd.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000115-0002.wav|Het meisje zag toen, dat het haar broeders waren en zij verheugde zich en kroop van onder het bedje|11936|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000068-0001.wav|Wat kraakt het zonderling in mij!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000068-0002.wav|zeide hij. Zal ik daar dan nooit binnen komen?|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000068-0003.wav|Het is immers een onschuldige wensch, en die zal zeker vervuld worden.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000068-0004.wav|Ik moet er in, ik moet tegen haar aanleunen, al moest ik het raam ook indrukken|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000606-0001.wav|je bent te laat, zij zijn al weer weg!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000805-0001.wav|Nu begin ik nog meer te verlangen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000805-0002.wav|Ik heb je nog nooit hooren reciteeren, Roodkapje, zei Frits weer.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000805-0003.wav|Ik wil wel, tante, zei Elsje zacht, als ik maar wist wat.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000805-0005.wav|het wordt beter weer, inspireert je dat niet?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000805-0006.wav|vroeg Louise lachend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000805-0007.wav|En de flonkerende sterren schenen Elsje werkelijk op een inval te brengen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001089-0001.wav|Of zij wilde? Met een kreet van blijdschap en stralende oogen sprong zij op.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001089-0002.wav|Als. als ik mag, als tante het goed vindt, stamelde zij.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001089-0003.wav|Ik ben juist een brief aan mevrouw d'Ablong begonnen, zei Miss Piper met een geruststellend knikje, zij vindt het zeker heel goed dat je gaat.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001089-0004.wav|Zal ik het haar vragen?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001089-0005.wav|O ja, dolgraag|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000105-0001.wav|Je weet niets hoegenaamd!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000105-0002.wav|antwoordde de kettinghond;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000105-0003.wav|maar je komt dan ook nog pas kijken.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000105-0004.wav|De persoon, dien je daar ziet, is de maan;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000105-0005.wav|die zoo even wegging, was de zon;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000105-0006.wav|zij komt morgen terug, zij zal je wel leeren, in de gracht naar beneden te loopen|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000944-0001.wav|Het is nu al twaalf jaar geleden dat je moeder dood is, Elsje, en al dertien dat je vader stierf.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000944-0002.wav|Je moeder was mijn liefste dochter en je hebt heel, heel veel in haar verloren.|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000118-0001.wav|De twee oudsten trokken weêr naar het oosten en westen, en Dommerik's veêr vloog rechtuit, en viel weer naast de deur neêr, die in de aarde was.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000118-0002.wav|Hij ging toen weêr de trap af naar de dikke pad en vertelde haar, dat hij den mooisten ring moest hebben|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000131-0001.wav|en in een punt uitloopt, het Indische schiereiland, de Golf van Bengalen en Cochinchina te zien.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000131-0002.wav|Deze namen zijn dan ook niet in gebruik gebleven.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000131-0003.wav|Een ander sterrenkundige, die dieper blik geslagen had in de ijdelheid van 's menschen hart stelde een nieuw stelsel van benamingen voor, dat gretig werd aangenomen--het|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000736-0001.wav|Daar hoorde zij de stem van Frits roepen: Waar is Roodkapje toch?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000736-0002.wav|En Cécile, die lachend terugriep: Zeker naar boven gegaan, het is kleine kinderen-bedtijd!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000736-0003.wav|En bevend en angstig, doodsbenauwd dat iemand haar zien zou, snelde zij uit haar schuilplaats naar de deur der kamer, die zich gelukkig dicht bij het venster bevond|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000032-0001.wav|Niet allen zijn geschapen om op den schoot te liggen of melk te drinken;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000032-0002.wav|ik ben daaraan niet gewoon;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000032-0003.wav|maar ik heb zoo'n hondje wel eens in den postwagen zien meerijden en daarin de plaats van een mensch innemen|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000894-0001.wav|De kapitein hoorde geritsel.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000894-0004.wav|U de hand drukken, Nicholl, en u beletten Barbicane dood te schieten of door hem doodgeschoten te worden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000894-0005.wav|Barbicane, riep de kapitein uit, ik zoek hem sedert een paar uren, maar ik kan hem niet vinden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000894-0006.wav|Waar zit hij|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000670-0001.wav|Ja, nu was het te laat!|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000111-0001.wav|ik heb mijn koeienhuid voor driehonderd rijksdaalders in de stad verkocht.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000111-0002.wav|Toen de boeren dat hoorden, wilden zij dat voordeeltje ook hebben;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000111-0003.wav|zij sloegen allemaal hun koeien dood, en trokken hen de huid af, om ze in de stad met groote winst te verkoopen|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000398-0001.wav|Wees niet bezorgd, mijn waarde vriend, stelde Barbicane hem gerust, het projectiel heeft wel een andere hitte doorgestaan toen het door de lagen van den dampkring der Aarde schoot.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000617-0001.wav|De telescoop is anders ingericht.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000617-0002.wav|Aan de naar het voorwerp gekeerde zijde is hij open.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000617-0003.wav|De van het voorwerp komende lichtstralen vallen op een hollen spiegel in de buis.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000617-0004.wav|Zij worden weerkaatst naar een kleineren spiegel, in welken zij door het oculair kunnen worden waargenomen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000063-0001.wav|Zij behooren tot de heerschappen!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000063-0002.wav|hernam de kettinghond;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000063-0003.wav|maar men weet zeer weinig, als men eerst den vorigen dag ter wereld gekomen is.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000063-0004.wav|Dat kan ik aan jou wel merken!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000063-0006.wav|ik ken allen hier in huis|3245|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000100-0002.wav|Hij dankte en ging weêr weg|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000659-0001.wav|Och lieve mama, laten wij er nu maar niet meer over praten.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000659-0002.wav|Het is heel kinderachtig van me om zoo zenuwachtig te zijn.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000006-0001.wav|Verbeeld u maar niet, dat ge naar beneden zult vallen, dan blijft ge wel hangen!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000006-0002.wav|Dit zeggende sprong de kater weg;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000006-0003.wav|want hij wilde niet, dat Rudy zou merken, hoe de treurigheid hem in de oogen te lezen stond|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000666-0001.wav|Tegenover deze deur was een raam aan een klein tuintje en hier, in de lage vensterbank, stond de grootste schat van Evert, een klein, bruin, houten paard.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000666-0003.wav|Heel mooi! zei ze, en hij heeft ook heel wat te eten!|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000405-0001.wav|Is het lang geleden?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000405-0003.wav|Te laat! riep Maston uit.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000405-0004.wav|En hebt gij geweerschoten gehoord?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000405-0005.wav|vroeg Michel Ardan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000405-0006.wav|Neen. Geen enkel?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000405-0007.wav|Geen enkel. De jager schijnt platzak thuis te zullen komen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000021-0001.wav|Hare gedaante, ligging en voorkomen herinneren niet slechts aan de oceanen der aarde, maar ook de uitgestrekte plaats die zij beslaan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000021-0002.wav|En toch zijn het geen vloeibare spiegels, maar vaste oppervlakten, welker ware natuur de reizigers eerlang hoopten te|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000215-0001.wav|Barbicane vestigde ook op dit onderwerp zijn aandacht;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001166-0001.wav|en werd hermetisch in het projectiel opgesloten.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001031-0001.wav|De dokter had bedenkelijk het hoofd geschud, toen hij haar voor de tweede maal bezocht, gezegd dat hij bevreesd was voor een longaandoening en de grootste voorzichtigheid aanbevolen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000040-0001.wav|Wij zijn ontelbare malen heen en weer gereden, ik ken de honden en ook de menschen aan gene zijde der bergen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000040-0002.wav|Veel spreken is nooit mijn zaak geweest;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000040-0003.wav|maar thans, nu wij niet lang meer met elkaar te spreken zullen hebben|3245|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000010-0001.wav|en zij gaven zich niet de minste moeite;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000010-0002.wav|maar zij sloegen de spijkers uit den eersten den besten wielband, en brachten dien aan den koning.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000010-0003.wav|Toen die Dommerik's mooien ring zag, zei hij: Hem behoort het rijk|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000836-0001.wav|Het was onuitstaanbaar, en als Frits nu maar wat meer gepraat had en er niet zoo ernstig had uitgezien, juist alsof hij nog wat boos op haar was, zou ze wel gauw wat minder geagiteerd geworden zijn, geloofde ze.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000443-0001.wav|Heeft hij dat heusch tegen je gezegd en wat heb je toen geantwoord?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000443-0003.wav|Eigenlijk maken wij Cilly ook ouder doordat wij juist hare vriendinnen zijn, zei een meisje met een spits, scherp gezicht.|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000016-0001.wav|hij zag wel, dat zij heel mooi was, maar toch beviel zij hem niet;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000016-0003.wav|Toen hij het meisje bij zich op het paard genomen had, wees de oude hem den weg en zoo kwam de koning weer in zijn slot.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000016-0004.wav|Daar werd toen de bruiloft gevierd|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000073-0001.wav|Toen kwam zij bij een wildschuur;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000073-0002.wav|zij ging er in en vond er een kamertje met zes kleine bedjes, maar zij dorst er zich niet in te leggen, en kroop onder een van de bedjes;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000073-0003.wav|op den harden grond wilde zij zoo den nacht doorbrengen|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000147-0001.wav|Het bleef echter stil op het portaal.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000147-0002.wav|De twee oudere dames waren zeker beneden en Louise en Cécile bekommerden zich niet meer om haar.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000147-0003.wav|Het was verschrikkelijk, verschrikkelijk!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000147-0004.wav|Maar niettegenstaande haar angst en gejaagdheid, begaf ook nu hare zelfbeheersching haar niet.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000147-0005.wav|Zij trachtte zich tot kalmte te dwingen en bedaard af te wachten, wat er gebeuren zou|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000530-0001.wav|zij is binnen? viel Elsje hem haastig in de rede en zonder zijn antwoord af te wachten, liep ze de smalle gang door en de kamer achter den winkel in.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000530-0002.wav|De kruidenier volgde haar terstond.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000530-0003.wav|Lieve tijd, wat is dat?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000530-0005.wav|Wat moet dat jonge dametje hier, Gerrit?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000530-0006.wav|En in die dunne kleeren|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000943-0001.wav|Ik. ik wou liever dat je vandaag niet naar de kerk gingt, kind.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000943-0002.wav|Ik voel me tamelijk goed, maar ik wou toch liever niet alleen zijn van ochtend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000943-0004.wav|Maar zou het niet goed zijn dat de dokter even kwam vandaag?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000943-0005.wav|Ik kan heel gauw heen en terug naar het dorp loopen om het hem te vragen|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000030-0001.wav|En de lantaarn wenschte dan van ganscher harte, dat er een waskaars voorhanden geweest was, die in haar kon opgestoken worden;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000030-0002.wav|dan zou de oude vrouw alles tot het kleinste toe nauwkeurig zoo hebben kunnen zien, als de lantaarn dit zag|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000500-0001.wav|Vraagt iemand hoe men de hoogte der maanbergen kan meten, dan is het antwoord, dat daarvoor zelfs meer dan éen methode is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000500-0002.wav|De lengte der schaduw, die een aan de zon blootgesteld voorwerp achter zich werpt, hangt af van de hoogte der zon.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000500-0003.wav|Op den middag is de schaduw het kortst, als de zon nabij de kimmen is het langst|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000111-0001.wav|zoodat Elsje het vriendelijke gezicht van haar grootmoeder, omlijst door een hagelwit, geplooid mutsje, naar buiten kon zien kijken.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000111-0002.wav|Zij knikten elkaar vroolijk toe, waarna het meisje het plaatsje van roode tichelsteenen op zij van het huis overliep naar de deur, de klink oplichtte en door de smalle gang het woonvertrek inging, dat tevens als keuken dienst deed|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000059-0001.wav|Dat ging veel gemakkelijker dan ze had durven hopen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000059-0003.wav|Elsje was dus geheel aan haar lot overgelaten en, zooals ze met een zucht van tevredenheid bedacht, geheel vrij|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000009-0001.wav|De richting die het projectiel nam, naar het noorder halfrond der maan, bewees dat het een weinig van zijn baan was afgeweken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000009-0002.wav|Wiskundig berekend moest men juist op het middelpunt der maanschijf aanlanden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000953-0001.wav|Den volgenden morgen verscheen de dagvorstin later dan aan het ongeduld van het publiek lief was.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000953-0002.wav|Men vond haar lui voor een zon die zulk een feest moest beschijnen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000953-0003.wav|Barbicane, beducht voor vragen die aan Michel Ardan onaangenaam konden zijn, had het getal toehoorders tot een klein getal begunstigden willen beperken|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001100-0001.wav|Want op ernstige wijze sprak zij over haar dorpsleven slechts met haar kamergenoot, het blonde meisje, naast wie zij den eersten dag aan tafel had gezeten.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001100-0002.wav|Dit meisje was het eenige kind van een rijken bloemist, die in Gelderland woonde en van den dokter den raad had gekregen, zijn zwak dochtertje de zeelucht te laten genieten|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000147-0001.wav|Dom ben ik niet!|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000147-0003.wav|Dus deug ik niet voor mijn ambt.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000147-0004.wav|Dat is gek genoeg, maar ik moet dit niet laten blijken!|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000147-0005.wav|en zoo roemde hij het kleed, dat hij niet zag, en betuigde hun zijn ingenomenheid met de heerlijke kleuren en het sierlijke fatsoen|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000458-0001.wav|Stom van verbazing en geestdriftig staarden zij het prachtig schouwspel aan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000751-0001.wav|ze het hoofd op, met den trek van hoop nog steeds in hare oogen en zoo bleef ze zitten, tot haar kleindochtertje den psalm uitgelezen had en vroeg: Maar verder lezen, grootmoeder?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000751-0002.wav|Neen, zoo is het genoeg kind, zei de oude vrouw zacht.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000751-0003.wav|Toen, nadat zij eens diep adem gehaald had|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000019-0001.wav|in allen gevalle had men toch het geklingel van hun belletjes gehoord, het schorre geblaat der kudde vernomen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000019-0002.wav|Rudy luisterde nieuwsgierig, maar zonder eenige vrees;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000019-0003.wav|deze kende hij niet;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000019-0004.wav|en terwijl hij luisterde, kwam het hem voor, alsof hij het spookachtige holle gebrul hoorde|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000655-0001.wav|Schoon juist niet ridderlijk van geest, was hij een stout ondernemer, maar het praktische stond bij hem op den voorgrond;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000655-0002.wav|van top tot teen was hij een man uit Nieuw-Engeland, volbloed Noordelijke, onverzoenlijk vijand van de Zuidelijken, een echte zoon der Rondhoofden|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000806-0003.wav|Ja, maar dat kan nu niet en daar spreken we nu ook niet meer over.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000806-0004.wav|Maar ik geloof dat je niet heelemaal de zuivere waarheid spreekt meisje, en dat je wel wat scheelt|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000886-0001.wav|Bij de negenendertig sterren der Unie!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000025-0001.wav|Op datzelfde oogenblik hoorden zij een heldere stem, ze was van Michel Ardan, overluid juichende: Gesloten, Barbicane, hier blank en daar blank!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000025-0002.wav|Barbicane, Michel Ardan en Nicholl zaten domino te spelen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001069-0001.wav|Grootmama en Frits waren vol lof over het fraaie baltoiletje van Cécile en Frits plaagde zijn nichtje met haar zwak voor mooie kleeren.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001069-0002.wav|Naar Elsje keek de oude dame met een vriendelijke tinteling in hare oogen, alsof het haar goed deed in het eenvoudige kindergezichtje te zien, dat gloeide van koortsachtige spanning.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001069-0003.wav|Zij trok Elsje naar zich toe en kuste haar en Frits keek haar vroolijk aan en zei lachend|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001175-0001.wav|Maar, ging hij voort, de naar de Aarde toegekeerde zijde der Maan heeft nog meer voorrechten.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001175-0002.wav|Wij noemen onder anderen het waarnemen der zon-eclipsen, welke alleen plaats hebben voor deze helft der maan, daar alsdan de Aarde tusschen de Maan, en de zon staat|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001056-0003.wav|Een vrouw met een vriendelijk gezicht stond achter de toonbank en riep: Toe maar Evert, toe maar, het gaat al heel mooi!|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001195-0001.wav|De wind was langzamerhand gaan liggen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001195-0002.wav|Geen koel zuchtje blies over het water.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001195-0003.wav|De wimpel der korvet hing onbeweeglijk slap als een natte doek.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001195-0004.wav|Kapitein Jonathan Blomsberry was een volle neef van den ons reeds bekenden kolonel, het ijverig lid|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001120-0002.wav|Zij wist dat de wensch van grootmama spoedig zou worden vervuld en Frits er in geslaagd was een betrekking als rentmeester te vinden.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001120-0003.wav|Het groote buiten, waar hij werkzaam zou wezen, lag op een klein uur afstands van de villa der oude dame en dezen zomer zou Frits voor goed uit Duitschland terug komen en zijn nieuwen werkkring aanvaarden|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000922-0001.wav|En zoo was het ook.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000922-0002.wav|De Aarde scheen een groote sikkel, blauwachtig van kleur door de weerkaatsing van den dampkring.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000364-0001.wav|Men ziet dan geen schaduw;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000364-0002.wav|het is éen aaneenschakeling van kraters, holten, heuvels, kammen, alsof alles in éen punt des tijds verstijfd is door natuurwerkingen, van welker kracht wij ons geen voorstelling kunnen maken|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000501-0002.wav|Hoe is het mogelijk dat ik daar niets van gemerkt heb!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000501-0003.wav|Ik heb gedaan wat ik kon om het u niet te toonen, zeide Cécile, haar moeder een kus gevend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000501-0006.wav|En Elsje gaat stellig met ons mee|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001065-0001.wav|die zich als om strijd verdrongen om hunne namen in haar balboekje op te schrijven, van Elsje af te houden, toch verminderde dit het gevoel van bitterheid niet, dat bij haar opkwam, toen ze Frits ook den tweeden dans met Elsje zag doen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001065-0002.wav|Eindelijk, bij den derden zag ze haar als muurbloem op een der stoelen zitten en toen deze dans afgeloopen en het oogenblik gekomen was, waarop de actrices zich uit de balzaal moesten verwijderen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001013-0001.wav|Hoe het zij, het bericht van den directeur Belfast bracht door de geheele beschaafde wereld een indruk teweeg van verbazing en schrik.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001013-0002.wav|Zou men die moedige mannen te hulp kunnen komen?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001013-0003.wav|Neen voorzeker, want zij hadden zich begeven buiten de grenzen, aan wezens der Aarde gesteld|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000257-0001.wav|om je leven bij haar gelukkig te doen zijn, mits.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000257-0002.wav|je goed je best doet, gehoorzaam haar raad opvolgt en er vooral op let, je even beschaafd en netjes te gedragen als de andere meisjes.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000257-0003.wav|De zeelucht zal zeker ook heel goed voor je wezen en ik hoop en vertrouw dus dat deze maatregel aan het doel zal beantwoorden|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000077-0001.wav|Zoolang wij ons in de ledige hemelruimte bevinden, is er aan tochtjes buiten ons projectiel niet te denken, voegde hij er bij.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000077-0002.wav|Michel Ardan geloofde ook wel, dat het moeielijk was, maar het woord onmogelijk wilde er bij hem nooit uit|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000113-0001.wav|zij beslaat een groot gedeelte van het zuiderhalfrond.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000334-0001.wav|De lichte blouse pastte Elsje beter, maar scheen hare roode wangen nog rooder en haar middel nog dikker te maken, door al de ruime rimpelingen en plooitjes, waarmee de stof gegarneerd was.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000334-0002.wav|Toch zag zij er niet onaardig uit in haar nieuwe kleedij.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001181-0001.wav|Maston werd opgewonden. Maston werd dichterlijk, Maston werd welsprekend.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000010-0001.wav|dit rotsblok verloor zijn evenwicht, rolde naar beneden en liet de echo's uit de diepe, holle kloven der gletschers naar boven klinken.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000010-0002.wav|Het ging maar steeds bergopwaarts;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000010-0003.wav|de gletscher zelf liep in de hoogte als een stroom van woest opeengestapelde ijsmassa's|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000017-0001.wav|De boei stak een voet of vijf, zes boven het water uit en blonk in de stralen der zon, alsof zij met zilveren platen beslagen was.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000017-0002.wav|De commandant Blomsberry, Maston en de afgevaardigden der Gun-club waren op rolpaarden geklommen en gluurden naar het op de watervlakte dobberend voorwerp|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000015-0001.wav|Wat geeft gij? vroeg de wind.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000015-0002.wav|Ik geef niets, antwoordde zij.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000015-0003.wav|Ik ben immers aan het afnemen, en de lantarens hebben mij nooit verlicht, maar wel heb ik omgekeerd de lantarens verlicht.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000015-0004.wav|En met deze woorden verschool de maan zich weer achter de wolken, om verder aandringen te voorkomen|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001038-0001.wav|Maar om weder van ons vervoermiddel te spreken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001038-0002.wav|Sommigen uwer hebben kunnen gelooven, dat de voorgenomen snelheid overdreven is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001038-0003.wav|Dat is niet zoo: al de sterren overtreffen het in dit opzicht: de aarde zelve wentelt zich driemaal sneller om de zon|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000031-0001.wav|de mannen schaarden zich om het vuur, rookten hun pijpen en dronken den warmen, geurigen drank, dien zij zelf toebereid hadden;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000031-0002.wav|ook Rudy kreeg zijn aandeel van den drank, en er werd van het geheimzinnige karakter van het Alpenland, van de zonderlinge, reusachtige slangen in de diepe meren|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001036-0001.wav|Ja, dat is best.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001173-0001.wav|het zou niet hebben aangegaan de hekken dicht te houden, onvoorzichtig zelfs het algemeen verlangen teleur te stellen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000470-0001.wav|Links zagen zij een reeks bergen, door het volle zonlicht beschenen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000044-0002.wav|zei de lantaarn.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000044-0003.wav|Die heb ik tot hiertoe niet gehad, en die zal ik in het vervolg ook wel niet krijgen.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000044-0004.wav|Als ik maar niet in een anderen vorm gegoten word|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000603-0001.wav|Terwijl Michel Ardan aldus babbelde, hadden de anderen ook nog het een en ander te doen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000534-0001.wav|er bestaan maankaarten, die in juistheid voor de beste landkaarten niet behoeven te wijken;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000534-0002.wav|de photographie heeft prachtige afbeeldingen van de maan gegeven.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000534-0003.wav|In één woord, men weet van de maan al wat de wiskundige wetenschappen, de sterrenkunde, de geologie, de gezichtkunde er van kunnen leeren|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001018-0001.wav|Maar het is ook zoo prachtig mooi buiten, grootmoeder.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001018-0002.wav|Hè! En met een zucht onttrok zij zich aan haar droomerij, stond van haar stoel op, stak de hanglamp aan, liet het gordijn naar beneden zakken en begon den koffieboel op te ruimen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001018-0003.wav|Haar grootmoeder sloeg haar onderwijl oplettend gade, schudde even het hoofd, boog zich over haar breiwerk|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000168-0001.wav|Als ik maar niet in een anderen vorm gegoten word!|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000168-0003.wav|Of zal ik dan ook mijn geheugen behouden?|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001147-0002.wav|kom, laat mij eens zien hoe je gezicht er uit ziet.|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000051-0001.wav|Is dat niet prachtig?|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000051-0002.wav|zeiden de beide oude staatslieden, die er reeds eenmaal geweest waren.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000051-0004.wav|welk een keurige stof, welke schitterende kleuren!|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000051-0005.wav|En daarbij wezen zij naar het ledige weefgetouw, want zij dachten, dat de anderen de stof wel konden zien|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000997-0001.wav|Een allerverschrikkelijkste vuurgloed deed den grond sidderen, als braakte een vulkaan zijn vlammen uit.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000997-0002.wav|De aarde werd opgeheven;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000027-0001.wav|zij hadden zich te hoog gewaagd, of de wind had ze zoo hoog gedragen, totdat zij van de koude stierven.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000027-0003.wav|zij daalde naar beneden, opgezwollen van hetgeen zij in zich verborg|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000954-0003.wav|Ik zal je den weg wijzen naar de eetkamer;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000954-0004.wav|mama zal niet begrijpen, waar we blijven|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001030-0001.wav|Intusschen stond de Maan nog niet volkomen vlak tegenover de zon;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001030-0002.wav|zij had den vorm van een reusachtig ei, met de punt naar de aarde gekeerd.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001030-0003.wav|De Maan, zeker vloeibaar of kneedbaar in den eersten tijd van haar ontstaan, moest destijds een volkomen kogel geweest zijn|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000157-0001.wav|Natuurlijk kon hij niets teekenen dan de luchtdrukking in het projectiel.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000870-0001.wav|Erg interessant en peinzend, zei Cécile, die met Louise achter hen liep.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000870-0002.wav|Het wordt heusch te dwaas, Lou.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000870-0003.wav|Dat kind gaat zich allerlei dingen verbeelden, omdat Frits uit goedigheid met haar loopt en vriendelijk voor haar is.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000870-0004.wav|Ja, het is allergekst, zei Louise, nu, ze zal het langzamerhand wel afleeren|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000731-0001.wav|Hè, zei Elsje, terwijl ze even staan bleef, wat is het vandaag prachtig hier!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000731-0002.wav|En kijk eens, wat glinsteren die mooi in de zon!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000731-0003.wav|vervolgde ze, terwijl ze zich heenboog over een der lage, kale struiken en voorzichtig een glimmenden tak aanraakte, waaraan ontelbare waterdroppels|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000049-0003.wav|Elsje antwoordde niet, maar zij voelde zich diep gekrenkt.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000121-0001.wav|bij mij vergeleken ben je allemaal kanalje!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000121-0002.wav|Hoogmoed! zei de doode, ziet ge hem?|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000121-0004.wav|Het is immers maar een arme gek, een dwaas, en niet voor de kwellingen van het eeuwige vuur bestemd|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000054-0001.wav|Den volgenden morgen waren de vensterruiten van het benedenhuis met ijs bedekt;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000054-0002.wav|zij droegen de schoonste ijsbloemen, die een sneeuwman maar kon verlangen, doch zij onttrokken de kachel aan zijn blik.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000054-0003.wav|De ruiten wilden niet dooien;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000054-0004.wav|hij kon de kachel niet zien|3245|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000066-0001.wav|Toen nu de koning eens ter jacht was uitgereden, nam zij de hemdjes en ging het bosch in, en de kluw wees haar den weg.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000066-0002.wav|De kinderen, die in de verte iemand zagen komen, meenden, dat het hun lieve vader was, en huppelden hem blij|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001111-0001.wav|waarvan de dorre beuke- en eikebladeren, die hardnekkig aan de kale takken waren blijven hangen, goudbruin waren getint.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001111-0002.wav|Vlokkige witte wolkjes deden het zonnige blauw van den hemel te helderder uitkomen en Elsje kon niet nalaten, nog even om zich heen te zien met een|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000054-0001.wav|Dag lieve mevrouw, zal ik Cilly maar hartelijk van u groeten?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000054-0003.wav|Mevrouw d'Ablong nam haastig afscheid en liep toen vlug naar Elsje toe, die half met den rug naar haar toegekeerd stond.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000054-0004.wav|Zij keek verschrikt op, toen zij een hand op haar schouder voelde en een bekende stem aan haar oor hoorde zeggen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000605-0001.wav|Als ik mij niet vergis, zal het ontmoeten van dat maantje ons een middel aan de hand geven om te bepalen wáár wij in de wijde wereld zijn.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000605-0002.wav|Hoe dat? vroeg Michel Ardan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000898-0001.wav|Wat is er, is er bericht?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000898-0002.wav|vroeg de stem van mevrouw d'Ablong haastig, terwijl de deur der kamer waar zij had zitten wachten, snel werd geopend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000898-0003.wav|Toe Frits, kom toch gauw.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000965-0001.wav|het is uwer waardig: het is de kroon op de geschiedenis der Gun-club;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000965-0002.wav|het zal de wereld in verbazing brengen!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000965-0004.wav|vroeg een driftig artillerist.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000965-0006.wav|klonk het van verschillende zijden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000965-0008.wav|vermaande de voorzitter|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000929-0001.wav|Zeer fraai! merkte Michel Ardan aan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000929-0002.wav|Niet alleen fraai, maar ook juist, mijn vriend, want dit verklaart alle warmteverschijnselen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000929-0003.wav|De warmte is niets dan een beweging der stofdeeltjes, een eenvoudige slingering dier deeltjes|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000129-0001.wav|Donkere dagen, koude nachten trokken er ook over de oude klok heen;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000129-0002.wav|zij had daar geen hinder van;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000129-0003.wav|maar de klok in des menschen borst, zij gevoelt haar treurigen tijd.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000129-0004.wav|Hoe ging het met den jonkman?|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000129-0005.wav|Hoe ging het met de oude|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000246-0001.wav|Elsje glimlachte flauw. Zij had dien avond zoo erg lang gevonden en zoo verlangd om maar naar boven te gaan!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000246-0002.wav|Het was eenige dagen na dit gesprek dat grootmama en mevrouw d'Ablong een lang onderhoud hadden in de veranda.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000101-0001.wav|Het doet mij leed, antwoordde Michel Ardan, mijn geëerden bestrijder niet persoonlijk te kennen, maar ik zal toch trachten hem te antwoorden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000101-0002.wav|Zijn bedenking heeft waarde, maar ik geloof haar evenzeer te kunnen wederleggen als andere bewijsgronden tegen de bewoonbaarheid der hemellichamen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000126-0001.wav|En de sneeuwman keek er naar en zag een glimmend voorwerp;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000126-0002.wav|het vuur straalde hem daaruit tegen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000126-0003.wav|Het werd den sneeuwman wonderlijk te moede, er maakte zich een zeker gevoel van hem meester, hij wist zelf niet welk|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000057-0001.wav|Michel Ardan is compleet.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000057-0002.wav|Maar de anderen?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000057-0005.wav|Zijn hoofd suizebolde, zijn aangezet bloed maakte hem blind, hij was volkomen als iemand die dronken is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000057-0006.wav|Precies alsof ik een paar flesschen champagne naar binnen heb geslagen!|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000512-0001.wav|Kom je ons goeden nacht zeggen?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000512-0002.wav|riep Tom vanuit zijn ledikantje.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000512-0004.wav|Het was haar alsof ze droomde.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000512-0005.wav|In een opgewondene, driftige stemming, met een diep ongelukkig gevoel in haar hart, was ze zooeven de trap afgekomen en nu stond ze daar plotseling in een warme, vroolijke kamer en drie gezichten keken haar vriendelijk en vol belangstelling aan|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000291-0001.wav|Daar zijn er, van welke men met zekerheid weet, dat zij niet minder dan driehonderdmaal verder kunnen zijn, misschien duizendmaal.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000291-0002.wav|Daar kan men dus eerst van afstanden beginnen te spreken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000291-0003.wav|Weet gij wat ik denk van de wereld, die begint op de zon en eindigt op Neptunus|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000132-0001.wav|De booze Matz is weer eens dol geworden!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001005-0001.wav|En de hyperbool? vroeg Michel Ardan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001005-0002.wav|De hyperbool is ook een kromme lijn van den tweeden rang;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001005-0003.wav|zij ontstaat indien men zich twee kegels voorstelt, met de punten rechtstandig op elkander staande en de snede alsdan door de beide kegels gaat|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000560-0001.wav|Let er op, hoe Cilly eet, zei ze zacht.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001040-0001.wav|de meeste wetenschappelijke genootschappen zonden aan de Gun-club niet alleen brieven van gelukwensching, maar ook aanbiedingen van hulp en geld.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000399-0001.wav|Hoe meent gij dat?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000399-0002.wav|vroeg Nicholl. Doodeenvoudig, antwoordde Ardan, zal de Columbiad daar niet altijd blijven?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000399-0003.wav|Welnu, telkenmale als de maan er een gunstigen stand toe heeft, dat is te zeggen, ééns in het jaar, kan men ons immers bommen met levensmiddelen toezenden, die wij dus op een vasten dag kunnen afwachten|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000650-0001.wav|Op den hoek der gracht sloeg ze de breede winkelstraat in, die nog helder verlicht was;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000650-0002.wav|het was ongeveer tien uur.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000650-0003.wav|De voorbijgangers keken nieuwsgierig naar haar, maar zij lette niet op hunne verbaasde gezichten en snelde al maar voort, voort, tot ze voor den kleinen kruidenierswinkel stond, waarmee ze vroeger kennis had gemaakt|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001026-0001.wav|Daarom heb ik recht te zeggen en herhaal het met de innigste overtuiging afstand is een hol woord, afstand is een onding!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001026-0002.wav|Bravo! Hoezee!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000822-0001.wav|De onbekende had echter van de verwarring geen gebruik gemaakt om weg te sluipen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000822-0002.wav|Hij zou het ook in dat dichte gedrang niet hebben kunnen doen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000822-0003.wav|Hoe het zij, met de armen over elkander geslagen hield hij den strakken blik op Barbicane gevestigd.|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000156-0001.wav|zij weten niet, dat ik de witte muren in de prachtigste tapijten kan veranderen, in de heerlijkste bosschen, in alles, wat zij maar kunnen wenschen.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000156-0002.wav|De lantaarn werd overigens netjes in orde gehouden en stond geschuurd in een hoek, waar zij iedereen in het oog viel|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000758-0001.wav|waarvoor hardgele gordijnen hingen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000602-0001.wav|Ik wou vragen, zei ze, of ik voor dienstmeisje zal spelen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000602-0002.wav|Ik ken het stukje heel goed, wij hebben het juist bij ons thuis opgevoerd, op Papa's verjaardag.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000602-0004.wav|O ja natuurlijk, zei Cécile.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000601-0001.wav|Gij verschilt niet veel in leeftijd;|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000985-0001.wav|Tot acht uur in den avond keken zij door de zijglazen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001119-0001.wav|Zoodra ze iemand hoorde op het portaal of in den tuin, zou ze roepen;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001119-0002.wav|tot zoolang moest ze geduld hebben.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001119-0003.wav|Om zich den tijd te korten, zou ze probeeren Line's brief te lezen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001119-0004.wav|Zij scheurde het couvert open en zag dat het slechts een kort, maar dringend schrijven bevatte van Line om haar uit te noodigen, zoo gauw als zij maar kon, te komen logeeren|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000496-0001.wav|Uit voorzichtigheid liet Barbicane de geheele lading niet in den omtrek van Stone's Hill opslaan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000496-0002.wav|Hij liet ze bij pakken komen in zorgvuldig gesloten kisten.|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000040-0001.wav|Toen drukte het boerke den raaf nog eens op zijn kop, dat het hard kwakte.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000040-0002.wav|Wat heeft hij gezegd?|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000040-0003.wav|vroeg de molenaar.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000040-0004.wav|Het boerke antwoordde: hij heeft gezegd: op den deel in de kast, daar zit de duivel|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000306-0001.wav|De eerste vraag was een kijker of een spiegeltelescoop?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000088-0001.wav|De afstand tot San-Francisco was een kleinigheid voor een zoo vlug stoomschip als de Susquehanna.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000042-0001.wav|maar hij werd niet moede, en op het gladde ijs stond hij vast als een gems.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000042-0002.wav|Zij betraden nu den rotsgrond en liepen nu eens tusschen naakte rotsen, dan weer tusschen dennen en over groene weiden, telkens door afwisselende nieuwe landschappen|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000818-0001.wav|Elsje knikte. Wat zal grootmoeder verlangen naar al je verhalen, vervolgde mevrouw d'Ablong, die in een bizonder goed humeur was, nu ze zag hoe lief Elsje het mooie toiletje stond.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000818-0002.wav|Je zult wel dansers krijgen hoor, doe vooral goed je best om de passen netjes te maken.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000818-0003.wav|En in een, bij haar zeer ongewone, opwelling van teederheid voor Elsje, kuste zij haar op de wang|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000611-0001.wav|Als je maar geen last van mij krijgt, zei de oude dame lachend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000611-0002.wav|Zij had Elsje's laatste woorden juist gehoord.|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000111-0001.wav|De kamerheeren, die den sleep moesten dragen, grepen met de handen naar den grond, alsof zij den sleep optilden;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000111-0002.wav|zij deden, alsof zij iets in de hoogte hielden;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000111-0003.wav|zij waagden het niet, te laten merken, dat zij niets konden zien|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000036-0001.wav|Zij schenen het niet eens te kunnen worden over den prijs der prachtige, springlevende botjes, die de boer niet ophield met groote welsprekendheid aan te prijzen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001188-0001.wav|Een zeer gewichtig punt was de versche lucht.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001188-0002.wav|In de binnenruimte van het projectiel was deze niet toereikend voor ademhaling van drie menschen gedurende vier dagen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001192-0002.wav|Ook liet hij duikertoestellen maken, waarmee men veilig tot op den bodem der zee kon afdalen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000920-0001.wav|Maar kind, waarom heb je niet even gescheld om het licht te laten aansteken?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000920-0003.wav|Hoe kom je er bij om hier zoo in het donker te blijven staan!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000920-0004.wav|Steek even de kaarsen aan op het toilet, Keetje, en leg die kleeren maar op het bed.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000043-0001.wav|Een verlaten steenen gebouw aan gene zijde van de sneeuwzee verleende hun gedurende den nacht beschutting;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000043-0002.wav|hier vonden zij houtskolen en rijshout;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000043-0003.wav|al spoedig was er een vuur aangelegd en het nachtleger gereedgemaakt, zoo goed als het ging|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000017-0001.wav|Rudy was vroeger nog nooit zoo hoog op het gebergte geweest en had nog nooit de uitgestrekte sneeuwzee betreden;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000017-0002.wav|hier lag deze nu met haar onbeweeglijke sneeuwgolven, waarvan de wind nu en dan een vlok|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001135-0001.wav|Daarbij kwam dat Frits met onverklaarbaren slechten smaak er op stond den eersten dans met Elsje te doen, die verbaasd en verrukt haar hand op zijn arm legde en door hem geholpen, veel beter en met veel meer genot danste dan zij had durven hopen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000762-0001.wav|maar met wijsgeerige bedaardheid voegde hij er bij: In vredesnaam!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001135-0001.wav|Dit voorstel, ofschoon door twee bestreden, werd, vooral door de nadrukkelijke aanbeveling van Maston, voor vast aangenomen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001135-0002.wav|Maar hoe dik moeten nu de wanden zijn?|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000347-0002.wav|Buiten hare ochtendwandeling, was ze nog maar weinig uit geweest en dan nog steeds met mevrouw d'Ablong en telkens in het rijtuig, omdat het weer zoo heel ongunstig was, volgens deze|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000012-0001.wav|Toen zij nu naar den brandstapel geleid werd, hing zij de hemden over haar arm, en toen zij boven stond en het vuur ontstoken zou worden, keek zij om, en er kwamen zes zwanen door de lucht gevlogen.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000012-0002.wav|Toen begreep zij, dat haar verlossing nabij was en er was vreugde in haar hart|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000717-0001.wav|Ik vond het ook een heel aardig vers, zei Louise, maar ik begrijp toch niet, hoe iemand zooveel kan zien in die sterren.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000717-0004.wav|Neen, ik vind het bizonder mooi en Elsje reciteert het ook heel goed.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000717-0006.wav|Ja zeker, zeide de oude dame met nadruk|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000106-0001.wav|en ook heb ik een tijd gekend, toen ik niet hier in de koude aan den ketting vastlag.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000106-0002.wav|Weg, weg! De koude is heerlijk!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000106-0003.wav|sprak de sneeuwman.|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000522-0001.wav|De gedachte aan haar grootmoeder was haar te machtig.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000786-0001.wav|Zij geeft een zeer nauwkeurige voorstelling van de naar ons toegekeerde zijde der Maan;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000786-0002.wav|bergen en vlakten zijn echter slechts nabij het middelpunt juist daar meer naar de randen de voorwerpen zijn afgebeeld gelijk men ze ziet, derhalve in schuinsche richting|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001028-0001.wav|Dat is niet waar, zei Elsje driftig.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001028-0002.wav|Zulke uitdrukkingen gebruikt men bij ons niet, antwoordde Cécile doodbedaard en uit de hoogte.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001028-0004.wav|Stel je niet op den voorgrond van avond, dans niet te veel, want dat gaat je nog heel onelegant af en zeg geen onbehoorlijke dingen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001028-0005.wav|Dat doe ik nooit, zei Elsje koppig|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000457-0001.wav|Wacht maar, ik zal je wel even het stoepje afhelpen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000457-0002.wav|Ziezoo, loop nu maar heel voorzichtig, hoor.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000457-0003.wav|Dag ventje! En de goedhartige kruideniersbediende keek het kleine mannetje van vijf jaar na, dat met een ernstig gezichtje en stijf op elkaar gedrukte lippen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000859-0001.wav|Hoe het zij, ik herhaal het: de afstand tusschen de Maan en de Aarde is in wezenlijkheid onbeduidend en niet waard dat een denkende geest er zich om bekommert.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000859-0002.wav|Ik geloof dus niet te veel te zeggen, als ik beweer, dat men mettertijd projectiel-treinen hebben zal voor een gemakkelijke reis naar de Maan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000814-0001.wav|Wil je mij je horloge nog eens laten zien?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000814-0002.wav|Met een zucht van verlichting dat de vraag zoo gewoon was, haalde Elsje het horloge te voorschijn.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000814-0003.wav|Frits hield het even in zijn hand, toen vroeg hij dringend: Wil je me voorlezen, wat er op staat, Roodkapje?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000814-0004.wav|Elsje maakte het kettinkje los en hem het horloge nog eens overreikend, zei ze: Lees het zelf maar, het staat er duidelijk op|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000885-0001.wav|Maar indien het ijzer slechts éenmaal tot een massa gesmolten is, komen de allicht verschillende ijzersoorten niet volkomen goed dooreen en wordt het geen zuivere specie;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000885-0002.wav|daarom bewerkstelligt men bij voorkeur een tweede gieting, opdat de ijzermassa goed doorgemengd zij en alle vreemde bestanddeelen verwijderd worden|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000029-0001.wav|Maar spreekt je mond één enkel woord, dan is alle arbeid voor niets.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000029-0002.wav|Toen de broeders zoo gesproken hadden, was het kwartier om, en als zwanen vlogen zij weer het venster uit|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000330-0001.wav|Waarom zou die reis te avond of morgen niet eens kunnen gedaan worden?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000330-0002.wav|Een andere vraag: Bestond die Michel Ardan inderdaad?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000330-0003.wav|Gewis, en zelfs was zijn naam in Amerika niet gansch onbekend.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000330-0004.wav|Michel Ardan, zoo heette een Europeaan, befaamd wegens zijn krasse ondernemingen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000542-0001.wav|Hè, nu wil ik ook heel graag eens even zitten, zei Elsje met de handen nog vol eikebladeren.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000542-0002.wav|Frits, Liesje en zij waren druk aan het plukken geweest en Elsje was daarop ijverig aan het kransen vlechten gegaan, zoodat Liesje nu een lange guirlande droeg op haar witte jurk, armbanden om de polsen en een krans op het blonde haar|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000108-0001.wav|Zijn er nog meer?|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000108-0002.wav|vroegen de boeren.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000108-0003.wav|O, ja, zei boerke, meer dan je gebruiken kunt.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000108-0004.wav|Toen bespraken de boeren, dat zij ook schapen zouden gaan halen, ieder een kudde;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000108-0005.wav|maar de schout zei: ik ga eerst|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001057-0001.wav|Allen zagen in koortsachtige spanning uit.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001057-0002.wav|Niemand sprak een woord.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001057-0003.wav|Niemand durfde de gedachte uitspreken die allen door de ziel vloog.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001057-0004.wav|De korvet was tot op ruim twee kabellengten genaderd.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001057-0005.wav|Een siddering voer door aller leden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001057-0006.wav|Het was de Amerikaansche vlag|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000679-0001.wav|Een moeilijke vraag, heette het;|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000152-0001.wav|Na z'n leugen háátte ze den pot met de groote, gele bloemen.|5438|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000086-0001.wav|Wie waren die twee?|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000086-0002.wav|vroeg de sneeuwman den kettinghond.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000086-0003.wav|Jij bent hier al langer dan ik: ken jij ze ook?|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000086-0005.wav|antwoordde de kettinghond.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000086-0006.wav|Zij heeft mij gestreeld, en hij heeft mij een been toegeworpen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000086-0007.wav|Die twee bijt ik niet|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000963-0001.wav|Maston was zichzelven niet meester;|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000267-0004.wav|vroegen Frits en Elsje te gelijk.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000680-0001.wav|Welk een prachtig gezicht!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001011-0001.wav|De kapitein, onderricht, dat alles kant en klaar was, liet den machinist bedanken voor zijn vaardigheid en gaf last om noordwest te sturen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001011-0002.wav|De korvet wendde en stoomde met volle kracht naar de baai van San-Francisco.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000675-0001.wav|Het water zal wel gauw weer bevriezen, zei ze, er is zoo weinig zon aan dezen kant, maar het is toch erg opgeknapt.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000675-0002.wav|Hè, ik verlang naar mijn boterham, hernam ze, toen ze haar boezelaar aan den spijker naast den schoorsteen had opgehangen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000675-0003.wav|Is de koffie goed, grootmoeder?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000824-0001.wav|child! zei de gouvernante bij zichzelf.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000824-0002.wav|Toen, naar Elsje toegaande en de hand op haar schouder leggend, vroeg ze: Wat is het, Elsie?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000824-0003.wav|Cécile was de eenige in huis, die haar nog Lizzie noemde.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000824-0004.wav|Miss Piper deed haar best, Elsje te zeggen, ten volle bereid haar genoegen te doen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000071-0001.wav|We zullen ander weer krijgen!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000071-0002.wav|voegde hij er bij.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000071-0003.wav|Het weer veranderde ook;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000071-0005.wav|De dooi nam toe;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000071-0006.wav|de sneeuwman nam af.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000071-0007.wav|Hij zeide niets, hij klaagde niet|3245|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000046-0002.wav|Nee, die komt niet zoo ver.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000046-0006.wav|Hier heb je het papieretje|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000576-0001.wav|De voorstelling begon weer, thans met de allesbehalve bedeesde Kitty van Heusde als dienstmeisje, en was in vollen gang, toen Elsje nog steeds bitter terneergeslagen in het kleedkamertje zat.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000576-0002.wav|Juist waren al de vijf actrices op het tooneel bezig, toen de eene deur van het vertrekje zacht geopend werd en de oude grootmoeder|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000007-0001.wav|en hij vond de sla.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000007-0002.wav|Eindelijk drukte boerke den raaf nog éénmaal dat hij kraste, en zei toen: en ten vierde, is er gebak onder het bed.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000007-0003.wav|Wat koekoek! riep de molenaar, en hij ging en vond het gebak|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000249-0001.wav|Maar het projectiel naderde de Maan kennelijk, en weldra lieten zich de bergtoppen onderkennen, die de vlakte aan haar noordzijde omzoomen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000249-0002.wav|Voor hen uit verhief zich een schitterende overschoone berg;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000249-0003.wav|zijn top scheen omgeven met een krans van zonnestralen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000141-0001.wav|Barbicane had zich voorzien van vuurpijlen, die in kleine stalen kanonstukjes konden worden gestoken;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000141-0002.wav|deze stukjes konden in den bodem van het projectiel zoo worden vastgeschroefd, dat zij van binnen met den bodem gelijk kwamen, maar er van buiten een halve voet|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000092-0001.wav|hij kon er zich geen rekenschap van geven;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000092-0002.wav|maar alle menschen, als zij geen sneeuwmannen zijn, kennen het.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000092-0003.wav|Waarom heb je haar verlaten?|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000092-0004.wav|vroeg de sneeuwman.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000092-0005.wav|Hij gevoelde het, dat het een vrouwelijk wezen moest zijn.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000092-0006.wav|Hoe heb je zulk een plaats kunnen verlaten|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000925-0001.wav|Barbicane liet zich door dezen kwinkslag niet van zijn stuk brengen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000925-0002.wav|Hij ging voort: In geval van een botsing zou ons projectiel, bij de verandering van beweging in warmte, door dien hevigen schok dermate zijn verhit geworden, dat het geheel gesmolten, ja verdampt ware|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000017-0001.wav|Dit kan zeker wel voor den spaarpot van uw kleinen jongen dienen?|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001131-0001.wav|Gij hebt het zeer gemunt, mijnheer, op een armen weetniet, die niets liever verlangt dan onderricht te worden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001131-0002.wav|Waarom roert gij dan wetenschappelijke vraagstukken aan, als gij er geen kennis van hebt?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001131-0003.wav|vroeg de onbekende vrij brutaal.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001131-0004.wav|Waarom? Omdat ik mij juist door mijn zwakheid sterk gevoel|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000178-0001.wav|buitendien was het Zaterdag en had hij dus den langen Zondag in het vooruitzicht, waarop hij uren achtereen zou kunnen schaatsenrijden.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000178-0002.wav|Kortom, alles werkte samen om hem bizonder goed gemutst te doen zijn, maar zijn stemming was een geheel andere dan die van Elsje.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000178-0003.wav|Zij zou niet onder woorden hebben kunnen brengen wat zij voelde|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000322-0001.wav|Zou men dan het stuk niet goed gericht hebben?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000322-0003.wav|Ik denk niet, oordeelde Barbicane.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000322-0004.wav|Het stuk stond volmaakt overeind.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000322-0005.wav|Toen dus de maan in het toppunt van Stone's Hill kwam, moesten wij haar bereiken|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000358-0001.wav|Het zou zeker nog heel lang duren, eer zij den hemel zag, zij was nog zoo jong, maar grootmoeder, die zou.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000358-0002.wav|Met een snik van ontzetting, brak zij haar gedachtenloop af.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000358-0003.wav|O neen, neen, grootmoeder moest bij haar blijven, zij moest en zou weer beter worden;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000358-0004.wav|wat zou Elsje moeten beginnen zonder haar|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000531-0001.wav|Immers, de natuur doet niets nutteloos en een zoo uitnemend bewoonbare wereld moet noodzakelijk bewoond geweest zijn.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000866-0001.wav|De gastoestel had gelukkig niets geleden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000136-0001.wav|was het einde van het lied!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000136-0002.wav|De sneeuwman luisterde echter niet meer naar hem;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000136-0003.wav|hij keek steeds maar naar de woning van de huishoudster, in haar kamer, waar de kachel op haar vier ijzeren pooten stond en zich in dezelfde grootte vertoonde als de sneeuwman|3245|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000124-0001.wav|Maar hij heeft immers niets aan!|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000124-0002.wav|riep eindelijk het geheele volk.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000124-0003.wav|Dit trof den keizer;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000124-0004.wav|want het kwam hem voor, dat men gelijk had;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000124-0005.wav|maar hij dacht bij zich zelf: Nu moet ik mij goed blijven houden!|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000124-0006.wav|En de kamerheeren liepen nog deftiger en droegen den sleep, die er niet was|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000006-0001.wav|Elsje's herstel kwam langzaam maar zeker en toen het tegen Mei liep en het voorjaar in het land was, keerde haar gezondheid geheel terug en begon ze zich met den dag sterker te voelen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000634-0001.wav|Neen, neen, ik slaap niet, riep Elsje uit, geheel opgeschrikt uit haar zoete rust.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000634-0003.wav|Stil, stil, rustig meisje, rustig, zei de dokter, met de oude dame naderbij komend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000137-0001.wav|er verspreidde zich een schemering om hem heen;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000137-0002.wav|de heldere zon van God scheen in de kamer, waar zijn vrouw, levend, vriendelijk en vol liefde, hem uit een droom wakker maakte, die hem door God gezonden was|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000690-0001.wav|Van de schilderij kon zij hare oogen niet afhouden.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000690-0002.wav|Deze stelde een lichte, opene plek voor in het bosch en het was Elsje, als zag ze in werkelijkheid de teere, groene tinten der wilgen en de zonnestralen, die door de takken speelden.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000690-0003.wav|Hé, wat moest het op die plek heerlijk zijn|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000715-0001.wav|Ik begrijp u niet, mama, zei Cécile, terwijl zij zich met een zucht in een gemakkelijken stoel liet vallen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001035-0001.wav|terwijl bij de kraters op onze Aarde het tegendeel plaats heeft.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001035-0002.wav|Hieruit volgt, dat de algemeene kromming van den bodem dier bekkens die van een bol is, kleiner dan de Maan zelf.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000028-0001.wav|Nu was het gedaan met Elsje's bedachtzaamheid.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000028-0003.wav|Dag Elsje, zei deze op hartelijken toon, dat is goed, dat we je eindelijk eens weerzien.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001148-0001.wav|Barbicane's ongerustheid verdubbelde, toen hij bemerkte, dat hun verblijf niet onbepaald gehoorzaamde aan de aantrekking der Maan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001148-0002.wav|Wat er op werkte wist hij niet.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001148-0003.wav|Hij, de wetenschappelijke man, meende het laatste woord gesproken te hebben met zijn drie alleen mogelijke gevallen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000377-0002.wav|dat visschen ademen in een middelstof, voor de andere dieren|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000870-0001.wav|Aldus ontstond een evenwicht, dat thans niet meer bestaat, daar de maansdampkring zoo goed als geheel verdwenen is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000870-0002.wav|Bovendien geloof ik niet, dat destijds die dagen en nachten zoo lang geduurd hebben, omdat waarschijnlijk alstoen de tijd van de aswenteling der Maan nog niet gelijk was aan die van haren omloop om de Aarde|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000231-0001.wav|Wat zou men vinden in die wereld, die zich voor hun blikken ontsloot?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000231-0002.wav|Volken, maandieren, steden, meren en oceanen?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000231-0003.wav|Neen, niets dan wat de wetenschap reeds kende van de vulkanische woestijnen, die de naar ons toegekeerde maanschijf bevat|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000029-0001.wav|De zon scheen warm, de sneeuw was verblindend en als met blauwachtig witte, fonkelende diamanten bezaaid.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000029-0002.wav|Ontelbare insecten, inzonderheid kapellen en bijen, lagen bij hoopen dood op de sneeuw neer|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000442-0001.wav|Het huis lag aan den lommerrijken straatweg, vlak tegenover de oprijlaan van een groot, ouderwetsch kasteel, waarvan de puntige torentjes en hoekvensters tusschen het donkere groen der linden te voorschijn kwamen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000442-0002.wav|Aan den rechterkant leidde een dennenlaan naar het heuvelachtige bosch en de heide en aan den linkerkant lagen, tusschen het bouwland verspreid, enkele boerderijen|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000031-0001.wav|Welke is die voorwaarde?|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000031-0002.wav|Ik heb een dochter, die zoo schoon is, als ééne op de wereld, en zij verdient wel uwe koningin te worden;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000031-0003.wav|wilt gij haar tot vrouw nemen, dan wijs ik u den weg uit het bosch|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000197-0001.wav|Neen, het was wellicht maar beter dat het lastige kind boven bleef.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000197-0002.wav|Cécile had nu ook juist zoo heel veel plezier, dat zou misschien veranderen, als Elsje weer beneden kwam.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000197-0003.wav|Zij moest straks maar eens even naar haar gaan kijken en als zij dan wat al te bedroefd was, haar wat lekkers brengen--een|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000659-0001.wav|Het projectiel heeft de maan niet bereikt;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000659-0002.wav|het is er nabij gekomen, nabij genoeg om onder de aantrekkingskracht der maan te geraken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000022-0001.wav|Rudy moest nu eens een eindje kruipen, dan weer een eindje loopen;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000022-0002.wav|zijn oogen straalden van louter vreugde, en hij trapte zoo vast met zijn met ijzer beslagen bergschoenen, alsof hij bij iederen stap een spoor moest achterlaten|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000514-0001.wav|Wij kennen slecht éene zijde der maanschijf, en er moge dan op de naar ons toegekeerde zijde weinig lucht zijn, mogelijk is het aan den anderen kant anders.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000514-0002.wav|De Maan toch heeft door den invloed van de aantrekkingskracht der aarde den vorm van een ei aangenomen, dat wij op de punt zien|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000222-0001.wav|en waarbij hij zeer zeker nog meer naam zou gemaakt hebben.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000222-0002.wav|De lezer zal zich herinneren, dat de secretaris der Gun-club zich onmiddellijk na het afschieten der Columbiad naar zijn post in het Rotsgebergte, en bijna even snel als het projectiel had begeven|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000067-0001.wav|Magge we olie, moeder ?|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000067-0003.wav|Olie voor watte?|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000067-0004.wav|Fakkeltje brande! , schreeuwden d'r drie tegelijk.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000067-0005.wav|Nee — olie kost geld, zei de vrouw|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000741-0001.wav|Ardan sliep dan ook slecht, en terwijl hij zich om en om keerde tusschen de servetten, die lakens moesten verbeelden, nam hij zich voor, in zijn projectiel een gemakkelijker rustbed aan te brengen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000741-0002.wav|Zijn overdenkingen daarover werden gestoord door een hevig kloppen op de kamerdeur en een schreeuwen: open, in 's hemels naam doe open|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000481-0001.wav|dat zij de tent onder den voet haalde en den armen directeur dwong een ander stuk aan te kondigen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000855-0001.wav|De kleine kamer had een zeer eenvoudig aanzien met de vierkante houten tafel voor het raam, vier stoelen met matten zittingen en den bruingeschilderden houten vloer.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000855-0002.wav|Aan den eenen kant van den gewitten muur stond de kookkachel en daar tegenover een ouderwetsche latafel met korte, gedraaide pooten|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000726-0001.wav|Uit dien dubbelen invloed ontstond een lijn, die wellicht een tangens zou worden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000726-0002.wav|Maar het was zeker, dat het projectiel niet anders dan in een schuinsche richting op de Maan zou vallen;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000726-0003.wav|anders toch moest de bodem van het projectiel naar dat hemellichaam gekeerd zijn|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001012-0001.wav|Ik weet niet hoe ik het zeggen moet, mamaatje, zei Cécile, haar hoofd tegen den schouder van mevrouw d'Ablong leggend, die teeder de armen om haar heensloeg.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001012-0002.wav|Het is eigenlijk al heel lang.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001012-0003.wav|Het agiteert me dat Elsje zoo dikwijls iets doet dat u hindert, het maakt me geagiteerd dat u vindt dat ik niet lief voor haar ben, en|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000096-0001.wav|De zon ging onder, de volle maan kwam op, rond, groot, helder en schoon in de blauwe lucht.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000096-0002.wav|Daar komt zij weer van een anderen kant!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000096-0003.wav|zei de sneeuwman.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000096-0004.wav|Daarmee wilde hij zeggen: de zon vertoont zich weer|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000995-0001.wav|De Amerikaansche ingenieurs konden met zulk een kleinigheid niet bemoeielijkt worden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000995-0002.wav|Waren de dreggen eenmaal gereed en was er stoom opgemaakt, dan waren zij er zeker van, den puntkogel te zullen ophalen, in weerwil van zijn gewicht, waarvan hij trouwens in het water zooveel verloor als het gewicht bedroeg van het water dat hij verplaatste|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000574-0001.wav|op den bodem der golf van Mexico?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000574-0002.wav|vroeg Michel Ardan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000574-0005.wav|of het projectiel stil lag of in beweging was, konden zij alleen weten door gemeenschap met de buitenwereld.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000574-0006.wav|Het was gissen, meer niet|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001159-0001.wav|Maar hoe dan? vroeg de generaal.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001159-0002.wav|Dat is zeer eenvoudig: de hoeveelheid kruit te verminderen, maar dezelfde kracht te behouden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001159-0003.wav|Goed, maar hoe?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001159-0004.wav|Ik zal het u zeggen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000931-0001.wav|Maar hij had geen plan, zeide hij, dáár de rol van Adam met een dochter Eva's te spelen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000931-0002.wav|Ik ben te bang voor slangen, voegde hij er bij.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000931-0003.wav|Secretaris Maston had in die dagen een aanvechting om de vierde man in het projectiel te zijn.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000931-0004.wav|Maar Michel Ardan beduidde hem, dat hij niet compleet genoeg was om er fatsoenlijk te verschijnen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000773-0001.wav|Het is niets. niets.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000773-0002.wav|het is erg flauw, snikte ze, boos op zichzelf en erg verlegen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000005-0001.wav|Twee flinke gidsen uit de omstreken, die over de bergen naar den anderen kant van den Gemmi wilden, namen Rudy mee;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000005-0002.wav|hij volgde hen te voet.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000005-0003.wav|Het was een stevige marsch voor zulk een knaap, maar hij had goede krachten, en zijn moed begaf hem niet|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000403-0001.wav|Maar vooraf moest het noodige in het verblijf der reizigers worden geplaatst.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000403-0002.wav|Als Michel Ardan zijn zin had kunnen krijgen, zou hij er een onafzienbare menigte nuttelooze vodden in hebben geladen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000403-0003.wav|Maar Barbicane was wijzer en alleen wat noodig en nuttig was mocht worden meegenomen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000033-0001.wav|Als bruggen dienen hier losliggende boomstammen en rotsblokken.|3245|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000053-0001.wav|En weer was de stilte van luistering, waarin het kinderstemmetje en de stem van den grootvader.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000053-0002.wav|Ze hadden een groote gekleurde prent voor zich.|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000446-0001.wav|Elsje begreep er niets van.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000446-0002.wav|Wat moest een verrassing zijn voor haar en voor Frits en waarom mocht Frits niet weten dat Cécile twee dagen uit logeeren ging?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000446-0003.wav|Grootmama had ook al zoo geheimzinnig geglimlacht en later weer zoo heel ernstig gekeken, toen ze Elsje een kus gaf en met nadruk zeide: Nacht mijn lief|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000037-0001.wav|De zwaluwen vlogen een eind mee.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000037-0003.wav|Gij en wij!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000037-0004.wav|zongen zij. De weg liep over den snelvlietenden Lutschine, die uit vele kleine stroomen uit de zwarte kloof van den Grindelwaldgletscher ontstaat|3245|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000105-0001.wav|Het is hier heerlijk, zei hij.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000105-0002.wav|Heerlijk, heerlijk, herhaalde ze.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000105-0003.wav|Het was of hier in het groen, na het lange gewandel in de vlakte, een nog niet gekend geluk tot hen kwam, alsof iets óngekends gebeurde|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000824-0001.wav|De directeur der sterrenwacht te Cambridge was op zijn post in het Rotsgebergte, en aan dien bekwamen en ervaren sterrenkundige waren de waarnemingen toevertrouwd.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000824-0002.wav|Maar het publiek werd zwaar beproefd door iets dat niet voorzien, en toch gemakkelijk te begrijpen was|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000308-0001.wav|Heel lief. Het gesprek werd in het Engelsch gehouden en Elsje verstond er natuurlijk niets van.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000308-0002.wav|Dat hinderde haar echter niet erg, want nu behoefde zij er ook geen deel aan te nemen en kon zij ongestoord om zich heen kijken en al de pracht van de rijk gemeubileerde kamer bewonderen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000781-0001.wav|Doe het dan eens.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000781-0002.wav|Zij wierp het hoofd een weinig achterover, als wilde ze hare verlegenheid trotsch onderdrukken, en zag hem aan, boos op zichzelf, omdat ze voelde, dat ze al weer een kleur kreeg.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000781-0003.wav|Dus je bent heelemaal niet bang voor me?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000781-0004.wav|vroeg hij met een fijn lachje, dat Elsje opeens in een geheel andere stemming bracht en een uitdrukking in hare oogen deed ontstaan, die Frits niet begreep|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001053-0001.wav|Na den eten waren zij telkens spoorloos verdwenen en het was nu al een paar malen gebeurd dat Elsje haar op het tennisveld achter het huis had gezocht en daar Frits aangetroffen had.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001053-0002.wav|Hij had dan telkens verrast opgekeken, als hij haar zag en eenmaal waren zij heel prettig samen gewandeld naar de heide, naar de plek, waar hij Elsje eens in liggende houding had aangetroffen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000263-0003.wav|herhaalde de echo van Michel Ardan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000263-0004.wav|Daarop krijschten de president en de Senaat op afschuwelijke wijze het volkslied Yankee Doodle, terwijl het Congres even afschuwelijk de Marseillaise deed|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000456-0001.wav|dat ontzettende gedruisch van orkanen en onweders;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000902-0001.wav|Afstand is slechts een betrekkelijk woord.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000902-0002.wav|Eenmaal wordt de afstand nul.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000902-0003.wav|De vergadering was gunstig ten aanzien van den Franschen held gestemd, maar deze leer scheen haar wat kras.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000902-0004.wav|Dat scheen Michel Ardan te begrijpen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000436-0001.wav|Maar wat is er dan toch?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000087-0002.wav|Het bosch ingaan, op gevaar af een schot te krijgen, dat niet voor ons bestemd is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000087-0003.wav|Ach! klaagde Maston op droevigen toon.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000087-0004.wav|Ik had liever tien kogels in het hoofd dan éen in dat van Barbicane.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000087-0005.wav|Vooruit dan! sprak Michel Ardan|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000192-0001.wav|Nou maar vlug ontbijten — anders moest Lies zich zoo haasten.|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001128-0001.wav|die zich op een der bovenverdiepingen van het groote huis bevond.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001128-0002.wav|Mevrouw van Rensen, dezelfde dame, die mevrouw d'Ablong bij het station had aangesproken, was ook binnen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001128-0003.wav|Zij zou naar de voorstelling kijken en hare op- en aanmerkingen ten beste geven.|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000175-0001.wav|Daar moest je zelf bij zijn.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000175-0003.wav|Frits zat bij het raam.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000175-0004.wav|Lisette plukte dorre blaadjes van de andere potten in den standaard.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000175-0006.wav|—, vroeg ze, óm te vragen|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000996-0001.wav|O neen, neen, grootmoeder, dat niet, och neen, dat nooit!|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000101-0001.wav|Als er geen waskaars in u opgestoken wordt, dan kan niemand der anderen iets in u zien.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000090-0001.wav|En hij gaf aan de beide bedriegers veel geld vooruit, opdat zij een begin met hun arbeid konden maken.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000090-0002.wav|Zij stelden nu twee weefgetouwen op en deden alsof zij werkten, maar zij hadden volstrekt niets op deze weefgetouwen|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000868-0001.wav|Van aanleg een man der kunst, naar den geest iemand, die het niet met groote woorden afdeed, maar spijkers met koppen sloeg.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001077-0001.wav|Zij was geschrikt, toen zij bemerkt had, hoe beverig het schrift der oude vrouw was en hoe duidelijk de brief de sporen droeg van door een zwakke, vermoeide hand geschreven te zijn.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001077-0002.wav|Nu het gevaar dreigde dat zij haar moeder misschien spoedig door den dood zou verliezen, scheen zij er plotseling iets van te voelen hoe groot dit verlies zou zijn|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000706-0002.wav|Het was heel leelijk van me om weg te loopen, maar ik was zoo bang en toen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000706-0004.wav|Jij moet nemen een lange rust en probeeren te slapen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000719-0004.wav|Wat zag dat water er helder uit en hoe verleidelijk scheen het haar toe er even een klein slokje van te drinken|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000664-0003.wav|U hebt mij niet geroepen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000664-0006.wav|Wie anders? Elsje haalde met een verlegen lachje de schouders op.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000162-0001.wav|Dezen morgen vroeg vechten zij in het bosch Skerman, ik heb dat uit den mond van Barbicane zelf.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000162-0002.wav|Als hij valt, ligt onze gansche zaak in duigen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000162-0003.wav|Zij moeten elkander niet te lijf.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000162-0004.wav|Er is in de wereld maar één persoon die invloed genoeg op Barbicane heeft om dat duel te verhinderen, en die persoon is Michel Ardan|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000478-0001.wav|Dertien minuten dertig seconden, zei de kapitein.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000478-0002.wav|Drie welgevulde matrassen behoorden tot den inventaris van het projectiel.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000478-0003.wav|Nicholl en Barbicane legden ze midden op de schijf, die den beweegbaren vloer uitmaakte.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000478-0004.wav|De reizigers zouden er zich op uitstrekken als het tijd van vertrekken was|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001064-0001.wav|Grootmoeder had haar brief natuurlijk nog niet ontvangen, maar zij zag er verlangend naar uit, dat begreep Elsje zeker wel.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001064-0002.wav|Het was erg vreemd dat zij niet thuis was, maar zij moest toch maar denken dat grootmoeder het heel goed had;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001064-0003.wav|Aafje's zuster zorgde best voor haar.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000160-0001.wav|Luchtverversching hadden zij voor twee maanden, levensmiddelen voor een jaar.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000160-0003.wav|De ongevoeligste harten klopten angstig bij deze vraag.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000874-0003.wav|Lizzie, Lizzie, kom dan toch!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000874-0005.wav|Ga nu gauw mee naar beneden!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000874-0008.wav|Alles wil ik verdragen, dacht ze met een hart vol bitterheid, maar mijn eigen naam zullen ze me niet ontnemen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000045-0001.wav|De goede God is toch onbeschrijfelijk goed voor ons menschen!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000045-0002.wav|Maar binnen in de kerk stond de dominee op den preekstoel en sprak heel luid en toornig;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000045-0003.wav|hij zei, dat de menschen allemaal goddeloos waren, God zou ze daarom straffen|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000161-0001.wav|Wij worden zoo zoetjes aan er op voorbereid om met die snelle afwisseling van hitte en koude maanbewoners te worden, sprak Michel Ardan zich het gelaat afvegend.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000161-0002.wav|Daar hebben wij de maanbewoners weer!|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000067-0001.wav|maar dat het zoo helder in uw binnenste zal worden, dat ge alles, waarvan in uw tegenwoordigheid gelezen of verteld wordt, kunt zien.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000067-0002.wav|O, dat is waarlijk veel, heel veel!|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000067-0004.wav|Ik dank u wel hartelijk.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000067-0005.wav|Als ik maar niet in een anderen vorm gegoten wordt|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000847-0001.wav|Maar, zoo onhartelijk en ondankbaar wilde zij toch niet zijn.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000847-0002.wav|Nu verlang ik er bepaald naar dat je voor goed thuiskomt, kind, zei mevrouw d'Ablong den laatsten keer dat zij Elsje bezocht.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000847-0003.wav|Cécile gaat zoo verbazend veel uit, nu zij eenmaal gepresenteerd is en ik ben zoo bang dat ik haar gauw heelemaal zal verliezen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001084-0001.wav|of tusschen de zon en de aarde staat;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001084-0002.wav|een maan-eclips indien de aarde tusschen de zon en de maan staat en de maan alzoo, gelijk men het noemt, Vol is.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000879-0001.wav|Zeer natuurlijk, antwoordde Barbicane.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000879-0002.wav|De maanbewoners hebben die verbazende werken ondernomen en die reusachtige uitgravingen gedaan, ten einde wijkplaatsen te hebben tegen de stralen der zon, die veertien dagen achtereen op hen vallen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000147-0001.wav|Zon en sterren hadden hetzelfde voorkomen als van de aarde gezien.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000147-0002.wav|De Maan was aanmerkelijk grooter;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000147-0003.wav|maar de kijkers van onze reizigers waren niet krachtig genoeg om gelegenheid te geven tot bruikbare waarnemingen of iets aangaande haar oppervlakte te doen kennen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000927-0001.wav|Juist wilde hare tante zich met haar naar de mantelzaal begeven, toen haar nog iets scheen in te vallen en ze tot de elegante dame zei: O ja juffrouw, u hebt zeker nieuwe stoffen ontvangen voor baltoiletjes?|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000009-0001.wav|evenals hij het schuim van de golven der zee wegblaast.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000009-0002.wav|De gletschers staan hier, om zoo te spreken, hand aan hand;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001141-0001.wav|Zeer waarschijnlijk is het, dat, indien Maston dien uitroep al niet hoorde, toch zijn ooren moesten tuiten.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001141-0002.wav|Wat zou hij dan doen?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001141-0003.wav|Ongetwijfeld in het Rotsgebergte op Longs-piek staan uitkijken naar het voor hem onzichtbaar projectiel, dat in de hemelruimte zweefde|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000041-0001.wav|Maar het was zulk boos weer, storm en regen, dat hij niet verder kon, en hij ging den molen binnen en vroeg of hij er schuilen mocht.|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000999-0002.wav|De makkelijke stoelen, de portière voor de deur, het pluche tafelkleed en de smaakvolle, met goud doorstikte draperieën, over de kleine tafeltjes en boven den spiegel aangebracht|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000304-0001.wav|Het was een ware woede.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000937-0001.wav|Maar Roodkapje, wat scheelt er nu aan?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000937-0004.wav|En ik vond je houding juist zoo schilderachtig!|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000065-0001.wav|en de eerste de beste herdersvrouw, die zij tegen kwamen namen zij haar grove doek af, en namen die meê naar den koning.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000065-0002.wav|Dommerik kwam ook met zijn prachtig tapijt, en toen de koning dat zag stond hij verbaasd en zeide: het rijk is voor den jongsten|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000039-0001.wav|Maar in weerwil van dat voorzichtige liet zich, hoewel het glas slechts een seconde open was, een vreeselijke koude gevoelen, en nog eens, toen de thermometer haastig werd ingehaald.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000080-0002.wav|Ik heb wel wat anders te doen dan hier den heelen morgen naar jou te staan luisteren.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000698-0001.wav|Inmiddels bewoog zich de tribune stadwaarts, op de schouders wiegelende als een boot op het water, te midden van ontelbare hoeden, als golven bewogen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000038-0001.wav|daarop nam hij den kater op zijn arm, maar deze verzette zich hiertegen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000038-0002.wav|Ge wordt mij te sterk, en tegen u wil ik mijn klauwen niet gebruiken!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000038-0003.wav|Klim maar over de bergen, ik heb u het klimmen immers geleerd|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000008-0002.wav|En zonder zich een oogenblik te bedenken, vertelde ze nu wie zij was en waar zij gewoond had en hoe hare tante heette en hoe moeilijk zij het nog vond aan het stadsleven te wennen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000230-0001.wav|Het spijt me voor je, kindlief, maar daar kan niets van komen, zei mevrouw d'Ablong half fluisterend, toen ze Line's briefje had gelezen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000998-0001.wav|En Elsje knikte haar dankbaar toe.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000998-0002.wav|Ja, dat had ze wel gevoeld dat grootmama van haar hield en zij vond haar zoo lief en goed.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000998-0003.wav|En toen ze dit zeide, strekte zij de armen uit en het gezicht der oude dame naar zich toetrekkend, drukte zij er een kus op.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001104-0001.wav|boog zich voorover om in de schemering naar haar te kijken en hoorde aan de zachte, geregelde ademhaling dat de oude vrouw sliep.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001104-0002.wav|En terwijl de tranen haar in de oogen sprongen, vouwde het meisje onwillekeurig de handen en opziende naar de heldere winterlucht daar buiten, zond ze een vurig gebed op tot God om haar grootmoeder nog lang voor haar te sparen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000603-0001.wav|En ik moet mijn kiel nog aan, zei Evert met een gewichtig gezicht.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000603-0002.wav|Dan kom ik weer bij je terug als ik heelemaal klaar ben.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000603-0004.wav|Ja best. Evert verdween om zijn kiel aan te trekken en vader en moeder met veel drukte te vertellen, hoe Elsje bijna heelemaal aangekleed in bed gelegen had|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000276-0001.wav|Er stonden twee ledikanten, een waschtafel voor twee personen, een met neteldoek gedrapeerde toilettafel en eenige stoelen, terwijl de vensters van buiten met klimrozen waren begroeid.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000276-0002.wav|Voor de ramen hingen neteldoeksche gordijnen en het viel Elsje op, dat een daarvan vreemd bol uitstond van onderen, alsof men er iets achter had gezet|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000468-0002.wav|fluisterde Loulou haar moeder in, terwijl Cécile aan het spelen was.|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000118-0001.wav|alleen op het kerkhof waren er nieuwe graven bijgekomen, en daar, in het gras, dicht bij den muur, stond nu de oude klok;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000118-0002.wav|zij was van haar hoogte neergestort, had een barst gekregen en kon niet meer luiden;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000118-0003.wav|er was dan ook een nieuwe klok in haar plaats gekomen|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000275-0001.wav|De verschillende sterrenwachten van dat land wedijverden in het toestaan van belangrijke bijdragen en moedigden den voorzitter Barbicane met kracht aan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000275-0002.wav|Turkije hield zich goed, maar het was ook van nabij in de zaak betrokken: de maan regelt den Turkschen almanak en de vastenmaand Ramadan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000904-0001.wav|Eindelijk hief zij het hoofd op, plantte hare beide ellebogen in den grond en keek gretig voor zich uit.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000904-0002.wav|Het zachte gegons der bijen, het fluisteren van den wind door de dennen naast haar, het rinkelen van de belletjes van een huifkar heel in de verte, was al wat de stilte verbrak.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000509-0001.wav|Zij moest verder zoeken, verder zoeken.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000509-0002.wav|Als er eens iemand voorbij gekomen was en het parelsnoer opgeraapt en meegenomen had, terwijl zij bezig was bij de dennen er naar te zoeken!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000509-0003.wav|Haar hart klopte hevig bij die verschrikkelijke gedachte!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000509-0004.wav|Nooit, nooit zou zij hare tante weer onder de oogen durven komen, voordat ze het kostbare sieraad teruggevonden had|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001098-0001.wav|Cécile was stil en een beetje uit haar humeur, maar bemoeide zich weinig met haar en Miss Piper was vriendelijk en beleefd evenals gisteren, terwijl mevrouw d'Ablong blijkbaar haar best deed, om haar meer op haar gemak te zetten.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001098-0002.wav|Dadelijk na het ontbijt bracht zij haar naar een aardige, vroolijke kamer, die nog altijd de kinderkamer werd genoemd en op den tuin uitzag|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000004-0001.wav|Maar ik ben noch godgeleerde, noch scheikundige, noch dierkundige, noch natuurkundige.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000004-0002.wav|Bij mijn volslagen onkunde in de groote wetten, volgens welke het heelal bestuurd wordt, bepaal ik mij dus hierbij: of die werelden bewoond zijn weet ik niet, en omdat ik het niet weet, ga ik het zien|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000073-0001.wav|De vele en fijne takjes, die de bladeren gedurende den zomertijd verbergen, kwamen nu allemaal te voorschijn.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000073-0002.wav|Het was als een weefsel van kant, schitterend wit;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000073-0003.wav|uit iederen tak stroomde een witte glans|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000288-0001.wav|te Madrid bijeenbrengen. Het wendde voor, zijn spoorwegen te moeten voltooien.|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000116-0001.wav|voor den jongsten is het rijk na mijn dood.|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000570-0001.wav|te meer kwam men er toe den geheelen Ardan en het geheele bericht uit te lachen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000207-0001.wav|en met het optimisme van een kind, begon zij zich voor te stellen, hoeveel gelukkiger dan nu, zij zich morgenavond als zij naar bed ging, misschien voelen zou.|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000046-0001.wav|Hij greep er op goed geluk een uit den kring, en zette die op de gele raap;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000046-0002.wav|maar nauwelijks had zij de raap aangeraakt of zij werd een wonderschoone jonkvrouw, de raap werd een koets, en de zes muisjes werden paarden|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000842-0001.wav|een vijftigtal ruiters, met karabijnen op zijde en revolvers in de holsters.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000842-0002.wav|Men kon wilden aantreffen!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000842-0003.wav|Het heet daar Stone's-Hill, onderrichtte de ruiter.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000842-0005.wav|Zonder een woord te spreken, nam hij zijn instrumenten en begon ze te stellen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001137-0001.wav|Boven de streken onder en nabij den evenaar staat de zon bijna onveranderlijk in het toppunt;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001137-0002.wav|zij staat daarentegen steeds aan den gezichteinder in de nabijheid der polen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001137-0003.wav|Derhalve heeft elke maangordel onafgebroken, òf lente, òf zomer, òf herfst, òf winter|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001190-0001.wav|Vergunt mij, sprak hij, u te verzoeken, dat gij u verbeeldt aan een ronde tafel te staan;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001190-0002.wav|op het midden der tafel staat een schotel oesters.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001190-0003.wav|Gij gaat om de tafel heen, indiervoege, dat gij altijd het gelaat naar de oesters gewend hebt|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000415-0001.wav|terwijl deze zich vlug en handig een weg baande naar den uitgang van het station, waar een rijtuig haar wachtte.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000369-0001.wav|Het projectiel verwijderde zich nog altijd van de Maan;|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000131-0001.wav|Kijk, heb ik geen mooie voor u uitgezocht?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000131-0002.wav|Dat is allemaal echt Fransch borduursel.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000131-0003.wav|Elsje voelde niet heel veel belangstelling voor het echt Fransche borduursel, maar Keetje's vriendelijkheid deed haar toch goed en met een half ingehouden snik vroeg ze: Woont jouw moeder ook buiten|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000887-0001.wav|Natuurlijk wel. Zit je gemakkelijk?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000887-0002.wav|vroeg Frits weer, met zijn elleboog onder het hoofd, in liggende houding voor zich uitkijkend en met zijn boek nog ongeopend naast zich op den grond.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000887-0003.wav|Elsje sloeg met ijver de bladzijden van het hare om.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000887-0004.wav|O ja, heel gemakkelijk, zei ze, zonder op te zien, hoewel ze heel goed voelde dat Frits haar|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000081-0001.wav|Weg, weg! blafte de kettinghond, liep driemaal in de rondte en kroop toen in zijn hok om te slapen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000081-0002.wav|Het weer veranderde werkelijk.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000081-0003.wav|Tegen den morgen hing er een dikke, vochtige nevel over den geheelen omtrek;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000081-0004.wav|later kwam de ijskoude wind|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000279-0001.wav|Hoe zou het staan, als het een weinig gegolfd werd en als u wat pony knipte van voren?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000279-0003.wav|Als de jongejuffrouw zoo goed zou willen zijn, haar hoofdje wat stiller te houden.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000279-0004.wav|Zoo! Als dit achterhaar nu goed weggeschuierd is en het ponyhaar een weinigje gefriseerd, zult u eens zien hoe goed het staat|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000649-0001.wav|Och Cato, wees toch niet zoo dwaas!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000649-0005.wav|Ja, zei Elsje met een onbestemd gevoel dat men haar voor den gek hield.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000563-0001.wav|was de breede voordeur reeds geopend en stond zij achter hare tante in eene ruime, marmeren vestibule, die smaakvol met palmen en hooge varenplanten was versierd.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000563-0003.wav|riep een welluidende stem en een slank meisje met prachtige donkere oogen en krullend bruin haar, kwam op een drafje de gang inloopen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000283-0001.wav|Een breede zonnestraal gleed tusschen de geplooide witte gordijntjes door langs de tafel op den Bijbel en deed de groote, zwarte letters glinsteren en de stofjes dwarrelen in het licht.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000283-0002.wav|En bij al die lieflijke rust klopte het onrustig in Elsje's hart en er kwam een donkerroode gloed over haar gezicht, toen haar grootmoeder het stilzwijgen verbrak en zei|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000913-0001.wav|Waarachtig? vroeg Tom Hunter, onwillekeurig denkende aan de laatste uitvinding van Maston.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000913-0002.wav|Waarachtig! antwoordde deze.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000249-0001.wav|Het ontging haar natuurlijk niet dat de drie meisjes op de canapé zich vroolijk om haar maakten.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000249-0002.wav|Zij giegelden en fluisterden onophoudelijk onder elkaar, maar hoewel haar bloed begon te koken, hield zij zich goed en liet zich niet van haar stuk brengen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000249-0003.wav|Zooveel mogelijk haar best doende niet op de plaaggeesten te letten, speelde zij door, totdat Cécile opeens proestend en met tranen in de oogen van het lachen, uitriep|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000430-0001.wav|De voorzitter van de Gun-club kon zich niet lang verdiepen in het beschouwen van den man die hem naar den achtergrond kwam schuiven;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000430-0002.wav|want de menigte hief een levendig gejuich aan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000430-0003.wav|Deze kreten van hoezee!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000430-0004.wav|en leve! werden zelfs zoo uitgelaten en de geestdrift uitte zich zoo op den man af|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000901-0001.wav|Waaruit was die ontstaan?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000818-0001.wav|Barbicane ontdekte dan ook, door het glas turend, een en andere bijzonderheid die voor waarneming op de Aarde zoo goed als onbereikbaar bleef.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000818-0002.wav|Mijne vrienden, zeide de voorzitter der Gun-club deftig, ik weet niet waarheen wij gaan ook niet of wij wel immer onzen aardbol|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000372.wav|De Buienzee mare imbrium breidde zich onder de oogen der reizigers uit als een onmetelijke vlakte, van welke men de bijzonderheden niet kon waarnemen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000574.wav|Cécile zorgde er echter wel voor dat Frits zich ook dezen ochtend meer met haar bemoeide dan met Elsje. De wandeling was echter zoo mooi en Liesje babbelde zoo gezellig, dat Elsje toch erg genoot en in een heel opgewekte stemming weer thuis|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001004.wav|O grootmoeder, wat is het heerlijk buiten! zei ze, de mand op de tafel zettend. Ik wou dat u het ook allemaal eens gezien hadt! De zon schijnt zoo mooi en het is zulk lekker weer om te loopen en alles schittert even prachtig en|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000232.wav|Nicholl, zei Barbicane na een oogenblik peinzens, wat het voor een ding is, weet ik niet; maar wel weet ik waarom het naast ons projectiel blijft. En dat is|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000756.wav|Daar reken ik ook vast op, zei de oude vrouw ernstig. Kom, neem dan nu maar afscheid, kind, zei mevrouw d'Ablong naar Elsje omziende, die stil achter haar was blijven staan. Maar mijn hemel, schepseltje, wat heb je daar voor een hoed op|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000077.wav|Weg, weg! blafte de schorre kettinghond; maar de meisjes uit het huis zongen: Groen van het bosch! kom de knoppen toch uit! Weiland! trek ras uwe handschoenen uit|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000194.wav|De kleine spiegel is dus onnoodig: men heeft slechts één terugkaatsing in plaats van twee, en derhalve veel minder lichtverzwakking. Nadat tot een en ander was besloten ving de arbeid aan|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000091.wav|Geen pen is in staat de moeilijkheden te beschrijven, waarmede de Amerikaansche ingenieurs te worstelen hadden, maar geen ook om hun moed en schranderheid te roemen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000657.wav|Neen, neen, neen! Ik heb geen rust, voordat ze veilig en wel weer hier is, zei Frits. Dat arme kind! Ik ga dadelijk mijn jas aantrekken, tante. Och Frits, wees nu toch niet zoo onverstandig! riep Cécile. Ik vind het onzinnig, als je gaat|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000063.wav|naar zijn gevoelen was het echter vruchteloos, zekere grenzen te overschrijden. Hij voegde er ten slotte nog de vraag bij, welke in dat geval de gebruikelijke regelen waren|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000847.wav|De zeeën liggen op dat halfrond der Maan, hetwelk Michel Ardan het mannelijke geliefde te noemen. Het door hem als vrouwelijk aangeduide heeft talrijker, maar kleinere zeeën|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000053.wav|maar de kleeren, welke van die stoffen vervaardigd werden, bezaten de verwonderlijke eigenschap dat zij voor iedereen, die niet voor zijn ambt deugde of die oliedom was, onzichtbaar waren|2825|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000076.wav|Ik moest wel! zei de kettinghond. Men gooide mij de deur uit en legde mij hier aan den ketting vast. Ik had den jongsten jonker in zijn been gebeten, omdat hij het been wegnam, waaraan ik|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000421.wav|Hiermee was men veel gauwer gereed dan Elsje had durven hopen en hoewel het akelig korset haar knelde en zij zich niet heel opgewekt voelde, verheugde zij zich toch over het feit, dat ze zich niet weer zoo lang behoefde te laten passen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001139.wav|wat geeft ze me daar een stomp! riep Cécile uit, zich boos over den arm wrijvend. Ik bedank er voor om haar te helpen, mama. Ik heb je hulp ook heelemaal niet noodig, zei de arme Elsje, buiten zichzelf van ergernis|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000681.wav|Naar de gedaante geleek het wel een dier torens, die de ridders der middeleeuwen als reusachtige peperbossen op de hoeken hunner kasteelen plaatsten; slechts werpgeschut en weerhaan ontbraken|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001143.wav|In zeker opzicht was dit teleurstellend, maar in een ander ook geruststellend, want het geval zou de veiligheid onzer vrienden wel eens ernstig hebben kunnen bedreigen. Een weinig later zagen zij weder een vuurbol|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000298.wav|En ik de laatste, riep Maston levendig uit. Het zal best gaan, merkte de ingenieur aan; de firma Goldspring zal u geen boete voor overtijd werken behoeven te betalen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000222.wav|Evert riep haar nog na of zij niet een nieuw zakje met rozijnen hebben moest, want zij had hem verteld hoe zij het vorige was kwijt geraakt, maar zij hoorde hem niet eens meer en liep op een draf voort, de drukke straat door en de deftige gracht op|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000453.wav|De commandant beval, altijd met goedvinden zijner officieren, de lijn te kappen. Wij zullen, zei hij, aan haar boveneinde een boei vastbinden, ten einde de plaats waar het projectiel in zee is gevallen, juist te weten|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000091.wav|Het was een schoone, zonnige dag; vlaggen wapperden er van torens en daken in het koninklijke Stuttgart; de torenklokken luidden tot feestelijkheid en vreugde|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000590.wav|En in een diep bedroefde stemming, overstelpt door een gevoel van schaamte en weemoed, knielde zij neer en bad vurig en smeekend: Heer, neem die liefde weg uit mijn hart. O, ik smeek U, neem haar weg en help mij, help mij|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000604.wav|Als je zulke dingen zegt, wil ik niet eens naar je luisteren, kind, klonk het streng en beslist. Elsje ging zwijgend op haar gewone plaats voor het raam zitten, tegenover haar grootmoeder en keek met een bedroefd gezicht naar buiten|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000331.wav|De eerste les zou thans een aanvang nemen in de leerkamer, terwijl Miss Piper het toeschouwend publiek zou uitmaken. Elsje was blij dat Cécile het veel te druk had met het leeren van haar rol om naar de dansles te komen kijken|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000139.wav|De groenten uit de bussen waren volgens zijn bewering nog verscher dan zoo van de groenvrouw, terwijl een kop thee met een dun boterhammetje op Amerikaansche wijs den maaltijd besloot|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000065.wav|Eindelijk had het stuk zijn lading binnen. Er schoot niets meer over dan het projectiel in den reusachtigen koker te laten zakken en op de dikke laag schietkatoen te plaatsen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000014.wav|een orkaan, vernielend, wanneer hij losbarst. De indruk van deze geheele reis, het nachtverblijf hier boven|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000368.wav|Ik begeer naar één ding, zeide Michel Ardan, dat wij dicht genoeg bij de Maan komen om haar geheimenissen te doorgronden! Die vervloekte mispas, die ons deed afwijken! riep Nicholl uit|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000235.wav|Neen! de mensch alleen heeft ze doen ontstaan, die roodachtige dampen, die reusachtige vlammen als van een vulkaan, die trillingen van den grond, welke aan een aardbeving deden denken|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000058.wav|Er was eens een koning, die drie zonen had. De twee oudsten waren knap en slim; maar de jongste zei niet veel en was een beetje onnoozel: hij werd Dommerik genoemd|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001108.wav|nam grootmama afscheid en ging naar hare kamer. Zij was moe en men zou zich nu ook wel zonder haar kunnen amuseeren, betuigde ze lachend. Zij fluisterde Elsje nog een paar bemoedigende woorden toe en ging toen heen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000448.wav|De peilingen der Susquehanna hadden ten doel onderzoek te doen naar den gunstigsten zeebodem tot het leggen van een telegraafkabel tusschen de Hawaï-eilanden en de Amerikaansche kust|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000657.wav|De Maan daarentegen schitterde in vollen glans te midden van ontelbare sterren. De voorwerpen op haar oppervlakte begonnen door den afstand onduidelijker te worden; de Tycho prijkte als een zon op de prachtige schijf|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000062.wav|de menschen kennen! Zelfs in de boozen leeft een deel van God, dat de vlam der hel uitbluscht en overwint! De dominee voelde een kus op zijn lippen|3245|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000049.wav|Wat baten mij nu al mijn gaven, als ik geen waskaars vind? zei de lantaarn met een zucht. Zij hebben niets anders dan olie en vetkaarsen, en dat is niet voldoende|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001154.wav|Dus zooveel als een eruptie! Inmiddels was de invloed der zonnewarmte op het projectiel aanmerkelijk toegenomen. Kort geleden hadden de reizigers het fel koud, nu werden zij flauw van de hitte|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000046.wav|die bizonder veel woorden schenen te vereischen. Ik heb er over gedacht, eindigde ze, om je naar een kostschool te sturen, maar ik heb hiervan afgezien, omdat je je daar waarschijnlijk zeer eenzaam voelen zoudt|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000081.wav|Het geheele gevolg, dat hij bij zich had, keek en keek, en wist evenmin, wat het er aan had, als al de anderen; maar zij zeiden, evenals de keizer: O, dat is prachtig|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000733.wav|In den nacht vloog, met de snelheid van een bliksemstraal, door middel van al de telegraafdraden der Aarde, het navolgend bericht van de sterrenwacht op het Rotsgebergte.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000179.wav|Ja, ja, ik wil het wel gelooven, zei de oude vrouw, lachend haar kleindochtertje in de rede vallend, maar maak nu maar een beetje voort. Je moet het plaatsje nog schrobben en de koffie malen en dan verlang ik erg dat je eens flink aan het breien gaat|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000097.wav|ik werd op mijn snoet gekust, en mijn pooten werden met een fijnen zakdoek afgeveegd, ik heette Ami! lieve, beste Ami|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000704.wav|Wat is dat voor een ding? vroeg Michel Ardan; een ander projectiel? Barbicane gaf geen antwoord. De verschijning van dat hemellichaam verraste en beangstigde hem|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000460.wav|zij sloegen om, onder anderen de Childe Harold van Liverpool, welk ongeluk aanleiding gaf tot zeer ernstige vertoogen van de zijde van Engeland|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000509.wav|Zelfs in den Atlantischen oceaan werd het lichtverschijnsel waargenomen en in meer dan éen scheepsjournaal aangeteekend. Het afgaan van de Columbiad werd vergezeld door een wezenlijke aardbeving|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000079.wav|Wat liggen er toch een menigte gaven in mij besloten! zei de oude lantaarn, toen zij wakker werd. Ik zou er bijna naar verlangen, in een anderen vorm gegoten te worden|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000069.wav|Wat is dat voor een kind? vroeg zij scherp. Ik heet Evert, Jacob, Ferdinand Mors, zei het kereltje trotsch, en Elsje zegt. Nog eens, wie is dat kind|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000757.wav|Mevrouw d'Ablong keek dan heel verbaasd en eindelijk moest Elsje haar klein vriendinnetje bepaald verbieden, er meer naar te vragen; Frits bemerkte al heel gauw dat het onderwerp zijn tante niet aangenaam was en zweeg er dus over|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000567.wav|Dat kan niet, antwoordde Barbicane, want op de Maan zijn geen seizoenen. Zoo is het ook. De as der Maan heeft een zoo onbeduidende helling op het vlak harer loopbaan, dat op iedere breedte de zon er altijd even hoog staat|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000122.wav|Doch in de laatste jaren, toen zij alle drie, de lantaarnopsteker, zijn vrouw en de lantaarn, oud geworden waren, had de oude vrouw haar verzorgd, geschuurd en van olie voorzien|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000491.wav|De dampen stegen er in op in den vorm van nevels. Dit natuurlijk scherm temperde de gloeiende zonnehitte en belette 's nachts de warmte-uitstraling. Licht en warmte konden zich in de lucht verspreiden|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000459.wav|Elsje vond het haast jammer dat de aardige, losse bloemschilderingen van het porselein bijna geheel door de dampende soep werden bedekt, maar zij had ergen trek en begon dadelijk te eten, toen het bord voor haar stond|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000920.wav|Wij zijn er nog niet, merkte hij aan; als wij het nulpunt bereikt hebben, zal de aantrekking der Maan ons naar haar toe trekken. Dan zullen wij met de voeten op de zoldering van het projectiel staan, meende Michel Ardan|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000523.wav|De lezer herinnert zich zeker, dat de commissie in haar derde zitting besloten had, de Columbiad van ijzer te gieten, als zijnde daartoe het allergeschiktste metaal|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000038.wav|Spoedig had Elsje de drukke winkelstraat ingeslagen en vlug stapte ze voort, totdat ze vlak in de buurt van den kruidenierswinkel kwam. Toen vertraagde zij haar pas en eindelijk bleef ze aarzelend staan. Plotseling begon haar geweten weer te spreken|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000346.wav|Dat ware niet meer dan rechtvaardig, merkte kolonel Blomsberry aan. Stel het dan maar aan den President der Vereenigde Staten voor! riep Maston uit, en ge zult zien hoe hij u ontvangen zal|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000123.wav|Maston alleen zei: Een diepe gedachte! Zoo diep, merkte de majoor aan, dat men er zelfs niet aan denken kan haar voor den dag te halen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000270.wav|Zij verspreidden zich ginds en herwaarts, en weldra was van het schrikwekkend vuurwerk niets meer te zien. De sterren blonken als gloeiende stipjes op den koolzwarten achtergrond van het uitspansel|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000294.wav|De kegelpunt van het projectiel was merkbaar naar de maanschijf gedraaid. Het voorwerp had nu een stand, waarop een drukking in de opwaartsche richting het naar de Maan moest drijven|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000374.wav|Elsje las de weinige regels snel door, onderwijl scherp luisterend, of zij niet iemand hoorde aankomen, die haar uit haar gevangenschap kon verlossen. Het bleef echter doodstil op het portaal en ook in den tuin vertoonde zich niemand|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000547.wav|Onze Aarde bevond zich zeker nog in den gasvormigen of vloeibaren toestand, toen de Maan reeds in vaste stof was veranderd. Dat laat zich wel|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000032.wav|De derde persoon was een glimwormpje; waar dit vandaan gekomen was, begreep de lantaarn niet, maar het was er, en licht geven kon het ook|2825|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000026.wav|De koning was al eens getrouwd geweest en van zijne eerste koningin had hij zeven kinderen, zes prinsen en één prinsesje, die hij alle uitermate lief|11936|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000064.wav|De zon zal je wel leeren loopen! Dat heb ik verleden winter aan je voorganger en nog vroeger aan diens voorgangers gezien. Weg, weg! En weg zijn ze allemaal|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000015.wav|En met driftige haast begon zij de theebussen en trommels op de planken aan den muur te verschikken. Mevrouw d'Ablong wachtte even, kuchte en zei eindelijk: Dan zullen wij nu maar heengaan, juffrouw. Ik dank u nog zeer voor uwe vriendelijkheid jegens mijn nichtje|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000097.wav|Het was haar genoeg, warm gekoesterd te mogen rusten in het ruime, makkelijke bed, dat de lieve oude dame haar had afgestaan en stil tevreden te zijn, omdat het akelige gehamer en gesis in haar hoofd en de benauwde pijn op haar borst zich|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000949.wav|Dus al weer iemand om kennis mee te maken en zich niet mee op haar gemak te voelen, dacht Elsje met een zucht, terwijl ze Cécile in huis volgde. De beide meisjes ontdeden zich van haar hoed en mantel en gingen toen naar de zaal. Cécile liep vlug naar binnen, Elsje volgde langzaam en verlegen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000540.wav|Je bent ook nogal lang weg geweest, dunkt me. Och, die vervelende Krelis heeft me weer geplaagd, zei Elsje met gemaakte knorrigheid, terwijl ze de pakjes uit de hengselmand nam. Ik zal gauw voortmaken, grootmoeder|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001091.wav|zou ze misschien nog vroeg genoeg komen om zich even te kunnen verkleeden en aan het ontbijt te zijn, voordat haar tante beneden was. Zij zou haar dan alles vertellen natuurlijk, hoewel ze daar vreeselijk tegen op zag, maar dat kon niet anders, dat sprak|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000805.wav|Hij is dus van oordeel, dat het zeer eenvoudig en gemakkelijk is, plaats te nemen in een projectiel om naar de maan te reizen. Die reis moet vroeg of laat gedaan worden, en dat volgens de wet van vooruitgang|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000075.wav|de kamer, waarin zij stond, zag er heel gezellig uit; er stonden vele boeken in, en de muren waren met mooie schilderijen behangen; zij behoorde een dichter toe|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000027.wav|Met verbazing zag hij de zwavel met een buitengewonen, verblindenden glans schitteren. De gasbek dien hij aanstak, gaf een vlam als electrisch licht. Daar kwam iets op in het brein van Nicholl|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001002.wav|Deze bewering was gegrond op de overtuiging, dat afgeschoten vuurpijlen, een terugwerking op het punt vanwaar zij komen uitoefenende, de kracht der beweging naar dat punt in dezelfde richting noodwendig moeten breken|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000260.wav|De oude vrouw knikte met een zwakke poging om te glimlachen. Zoo benauwd, hijgde ze. Erg benauwd! Wacht maar even. Het meisje ging achter haar staan, trok het grijze hoofd zacht naar zich toe en liet het tegen haar schouder rusten|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000284.wav|Voor het eerste was het jammer, dat Barbicane niet meer in het bezit was der hulpmiddelen, welke bij het afschieten zoo uitmuntend hadden gewerkt, namelijk het water en de breekbare vakjes|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000329.wav|Frits hoorde de laatste woorden niet eens meer, hij was de kamer al uit en heel spoedig daarop het huis. Ga jij nu maar dadelijk naar bed, kindje, zei mevrouw d'Ablong tot Cécile, die erg uit haar humeur was, anders heb je morgen nog hoofdpijn. Je zult toch wel al moe zijn|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000819.wav|Zij was zoo klein soms in haar angstigen, eenzamen strijd, dat voelde zij wel en alles was rustig in haar, vol moed en hoop, toen ze luisterde naar de ernstige preek en met hare heldere stem de gezangen meezong|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_4370_000036.wav|De zon scheen vinnig in het kamertje, op de tafel, op het vloerkleed, op het behang. De zon laaide krinkelingen over de potkachel, den ketel, de koperen knoppen. De zon ketste woest tegen den wekker, den bal van de lamp|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000070.wav|Barbicane en zijn medeleden sloegen blikken van afkeuring en misnoegen, maar ook van heimelijken angst op den onbekende, die het schip der discussie naar de klippen van de gevaren en onmogelijkheden der onderneming scheen heen te sturen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000738.wav|Fourier, een landgenoot van onzen vriend Michel Ardan, heeft de wetenschap van dit uiterste teruggebracht. Volgens hem staat de temperatuur der hemelruimte niet beneden de|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000009.wav|Hoe nu? dacht de keizer, ik zie niets hoegenaamd! Ben ik dan zoo dom? Deug ik dan volstrekt niet voor keizer? Dat zou het verschrikkelijkste zijn, wat mij kon overkomen.--O|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000405.wav|Elsje gehoorzaamde, zette het kopje voor de oude vrouw neer en vroeg toen, met een bezorgden blik op het gelaat der grootmoeder, dat plotseling heel bleek geworden en pijnlijk vertrokken was: Al weer die akelige pijn op de borst|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001164.wav|het projectiel is het rijtuig der toekomst, en om de waarheid te zeggen, de planeten zijn niets dan projectielen, eenvoudige kogels, geschoten, door de hand des Scheppers|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000094.wav|Het kon wel niet anders, of ze moest de liefde winnen van allen, met wie ze in aanraking kwam en het trof toch ook aardig, dat de nichtjes bijna even oud waren; zij konden|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000056.wav|en alsof de groote diamanten op het sneeuwtapijt fonkelden, of men kon zich ook voorstellen, dat er tallooze kleine lichtjes schitterden, witter zelfs dan de witte sneeuw|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000216.wav|Ik beschouw al het geschrevene als spelen met de pen, ging Barbicane voort, maar het heeft ook niet ontbroken aan ernstig gemeende voorslagen om onmiddellijk met de maanbewoners te correspondeeren|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000420.wav|Vandaar een stapel reusachtige denkbeelden; hij zag alles in het groot, derhalve de moeilijkheden en de menschen. Overigens was hij een echte waterrot|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000790.wav|en zij mochten hopen, dat indien de afstand die hen van haar scheidde, nog meer afnam, de aantrekkingskracht der Maan het overwicht zou verkrijgen en hun vallen op haar oppervlakte veroorzaken|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000023.wav|Eens jaagde een koning in een groot woud, en hij jaagde zoo ijverig, dat zijn jachtstoet hem niet volgen kon. En toen het avond was geworden, en hij stil stond en rondkeek|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000631.wav|al waren zij ook haar eigene tante en nichtje. Het meest van alles zag zij er tegen op haar grootmoeder te verlaten, hoewel de gedachte niet bij haar opkwam, dat deze gedurende haar afwezigheid weer zieker zou kunnen worden|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000923.wav|Haar eerste werk was naar de deur te gaan en die te sluiten. Toen sloeg zij de handen voor het gezicht en klaagde bitter en luid: O, grootmoeder, grootmoeder, was ik maar weer bij u! Ik houd het niet uit, o, ik houd het niet uit|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000447.wav|De elementen van dit nieuwe hemellichaam kunnen nog niet worden opgegeven. Men kent noch zijn snelheid in de loopbaan, noch die van de aswenteling. De afstand van de oppervlakte der Maan kan voorloopig op|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000047.wav|Als er iemand rust in het graf en genade voor zijn God vindt, dan zal zij het wel zijn! zei de dominee; hij vouwde haar handen en las een psalm voor de overledene|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000626.wav|maar er zijn dagen dat haar levenslust haar vergeten doet waar zij is en zij zal nog veel moeten leeren, eer zij zich volkomen gracieus en ladylike gedraagt. Dat drukke en opgewondene moet wat getemperd worden|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001157.wav|De zon was dus voor dat gedeelte der Maan in aantocht. Zij verlichtte de bergtoppen aan den zuidelijken rand der Maan. Barbicane leidde er uit af, dat zij met snelheid de zuidpool naderden|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000378.wav|En ik wou dat ik weer in mijn lieflijk dorp was, Cécile, want dat is het, je hebt gelijk dat je het zoo noemt, het is er heerlijk! En ik wou dat ik weer buiten kon wandelen in de frissche, heerlijke lucht en langs de hooge boomen en over onze mooie|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000113.wav|Wel zeker, mevrouw, als u dat verkiest. Goed. Laat er dan dadelijk iemand heen gaan en zeggen dat ik het rijtuig terstond hebben moet. Ik zal hier blijven wachten. Tot uw dienst, mevrouw|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001117.wav|Een zeeman wendt den steven van zijn vaartuig waarheen hij wil; een luchtvaarder kan zijn ballon doen rijzen of dalen. En zij konden. niets. Zij dreven op Gods genade|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000433.wav|Ze keek eerst eens goed om zich heen, voordat ze verder ging. Ze moest den weg vooral onthouden, maar o, wat was het heerlijk, heerlijk om de frissche lucht weer in te ademen! Zij had een gevoel alsof ze in geen dagen buiten was geweest|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000183.wav|Nu, wij weten dan ten minste al vast, wat we te leeren hebben, zei Louise. Voor die rol van Grietje moet dan nog iemand gevonden worden. Zeg Cilly, je hebt zeker weer een snoeperig toiletje|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_4370_000001.wav|Nog eens roerden de bevende ouwe vingers, nog eens slurpten de mummel-lippen. Maar dan, met hernieuwde kwaadaardigheid, zette hij het kopje op de vensterbank. D'r is niet genog suiker in, snauwde hij naar de tafelzij|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000036.wav|De eerste persoon was een haringkop, die in de duisternis insgelijks licht van zich kon geven. Hij beweerde, dat het heel wat olie zou uithalen, als hij op den lantaarnpaal geplaatst werd|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000938.wav|Aan geen ander plekje op aarde gunde de trots der Yankees die eer. Maar ongelukkig kwamen twee plekken in aanmerking: een gedeelte van Texas en een gedeelte van Florida|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000702.wav|Niets daarvan, antwoordde Barbicane: dit blijkt hieruit, dat de maan geen spoor heeft overgehouden van dat nevelomkleedsel waarin de kometen altijd gehuld zijn|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000079.wav|EEN GESCHIEDENIS. In den tuin bloeiden al de appelboomen; zij hadden zich gehaast, bloesems te krijgen, voordat hun bladeren ontsproten|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000418.wav|Lees eens, wat op den rand staat, zei de oude dame weer. Ik hoop dat het je bevalt. O grootmama, was al wat Elsje zeide, toen ze de kleine letters op den rand van het horloge|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000153.wav|Want de tijd tusschen het doorloopen van den afstand van het nulpunt tot de zuidpool moest gelijk zijn aan dien tusschen de noordpool en het nulpunt. De uren waren nauwkeurig aangeteekend, zoodat de berekening niet moeielijk was|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000221.wav|Hoe reusachtig overigens het werk was, toch overschreed het de kracht der handen niet. Verre vandaar. Hoevele werken zijn niet voltooid, die grooter moeielijkheden opleverden en waarbij de natuur-zelve zich verzette|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000762.wav|Toen het rijtuigje voor het hek der villa stilstond en zij grootmama onder de veranda zag staan, ontwaakte zij uit haar mijmering en sprong zoo vlug uit den panier dat Frits uitriep: Neen maar, wat een haast heb je, Roodkapje|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000066.wav|De kamer veranderde in dichte, donkere bosschen, in liefelijke weiden, in het scheepsverdek op de golven der zee, in den helderen hemel met al zijn sterren|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001074.wav|Cécile interesseerde zich zeer voor het huis en gaf telkens raadgevingen ten beste omtrent het schikken der meubelen en het versieren der muren. Zij had veel smaak en was daarvan zelf ook volkomen overtuigd|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001196.wav|En op de Zon? Indien men als waarheid mag aannemen hetgeen uit alle waarnemingen en berekeningen volgt, dat de dichtheid der zon viermalen geringer is dan die der aarde|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000164.wav|Een oogenblik was het heel stil in de kamer, haast even stil als daar buiten, waar de heldere winterzon de kale takken der boomen verlichtte en alles rondom in rust scheen, in één kalme, vredige rust|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000583.wav|Het was er uit, voordat ze het wist en terstond, toen het er uit was, had ze berouw. Maar alles, wat zij dien dag had doorgemaakt, het droevige gevoel van verlatenheid, dat haar weer overvallen was na het ongeluk aan tafel|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000016.wav|en de kapitein der artillerie Nicholl te Philadelphia vijanden, geslagen vijanden. Waarover? Iedereen weet, dat gedurende den oorlog tusschen de Noordelijken en Zuidelijken|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000048.wav|Hij had voor ieder uur van den dag een afzonderlijken rok, en, evenals men van een koning zegt, dat hij in den raad is, zoo zei men hier altijd: De keizer is in zijn kleedkamer|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000701.wav|Toen probeerde ze een kuif te maken, maar het haar viel weerbarstig neer, glad en slap, zonder eenige elasticiteit. Ik moet morgen dadelijk maar eens met je naar den kapper, Els. Lizzie, zei hare tante|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000799.wav|Zij verspreiden een stil licht, geheel in overeenstemming met de grafstilte rondom de reizigers. Langen tijd staarden zij in stomme verbazing op dat indrukwekkend schouwspel|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000042.wav|Dries zat tegen de schutting op de harmonica te spelen. Z'n breede, stevige knuisten knarsten het ding heen en weer|5438|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000107.wav|Nu viel er een heldere verschietende ster neer en liet een lange, vurige streep achter. Wat was dat? riep de haringkop uit. Viel daar niet een ster naar beneden|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000160.wav|De heerlijke zomeravond zal hem zeker tot een bizonder lange wandeling verleid hebben, zei grootmama. Hij houdt ook zoo dolveel van de heide bij maanlicht, evenals jij, Elsje. Hoe is het, kind? Je bent zoo stil, dunkt me.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000377.wav|Maar haar strijd werd haar niet gemakkelijk gemaakt. Ik wou dat hij maar minder vriendelijk was, dacht ze, telkens als Frits een gesprek met haar aanknoopte en haar op allerlei wijzen toonde dat hij haar aardig vond en van haar hield|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001206.wav|Ik zie, Nicholl, dat gij een man van orde zijt; ik heb dat nooit kunnen wezen; maar als ge mij niet kwalijk neemt, gij hebt daar weddenschappen aangegaan die u niet veel voordeel aanbrengen. En waarom dat? vroeg Nicholl|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000106.wav|De schaapherder hoorde het en kwam er bij en vroeg: Wat meen je? wat wil je niet? Ze willen mij schout maken, als ik in dat vat kruip, zei boerke, maar ik doe het niet|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000062.wav|Maar toen de zon zou ondergaan hoorde zij ruischen van vleugels in de lucht, en zes zwanen kwamen het venster ingevlogen|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000746.wav|Welnu, dan is de zaak gezond, merkte Maston aan. Zonder daarover iets te zeggen, vroeg Barbicane, die er nog niet in gesproken had: en nu, mijne vrienden, hoeveel kruit stelt gij voor|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000018.wav|Daarna maakte zij den man de deur open en sprak: gelukkig, dat je weer thuis bent! De molenaar zag boerke op het stroo liggen, en vroeg: wat moet die kerel daar|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000708.wav|Zij opende de deur voor mevrouw d'Ablong, volgde haar en keek niet meer naar Elsje om. Kom Lizzie! riep hare tante, toen ze op het portaal bemerkte dat Elsje in de kamer was achtergebleven. Stokstijf bleef het kind staan, waar zij stond|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000484.wav|Gij schijnt niet overtuigd. Welnu, laat ons zien. Weet gij hoeveel tijd een sneltrein noodig zou hebben om de maan te bereiken? Driehonderd dagen, meer niet|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000462.wav|Morgen zal alles wel weer in orde komen, daar ben ik niets bang voor. Nacht Elsje! Elsje sloeg met een plotselinge, hartstochtelijke beweging de armen om haar hals, legde haar kloppend hoofd tegen den schouder der goede vrouw en barstte weer in|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000080.wav|Ja, zoo gemakkelijk moet gij verlost kunnen worden, gij reine en vrome! zeide hij. Volg mij dan! zei de doode. Het is ons vergund|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000550.wav|Indien de stofhoeveelheid der Aarde even groot ware als die der Maan, zou dat punt juist even ver van beiden gelegen hebben. Maar daar de stofhoeveelheid van de Maan een bekend gedeelte van die der Aarde bedraagt|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000110.wav|De koningin ging heel vergenoegd naar huis, want zij dacht nu van haar stiefkinderen bevrijd te zijn; maar het meisje was niet meêgekomen en van haar bestaan wist|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000577.wav|Mis je je grootmoeder nu nog zoo erg, Elsje? Of heb je toch ook bij mij een gelukkig leven gehad? O ja tante, ja, riep het jonge meisje uit met een dankbaren blik. U bent zoo goed voor me en zoo lief|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000487.wav|Nu en dan vlogen gedachten aan de Aarde met snelheid door hun hoofd. Zij zagen in verbeelding hunne vrienden uit de Gun-club terug, vooral Maston, met wien zij het meest bevriend waren|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000261.wav|kon de ketting opeens gebleven zijn? Radeloos sloeg zij de handen in elkaar en trachtte na te denken. Daar viel haar iets in! Misschien was het slootje losgeraakt en het parelsnoer uit het raam naar buiten gevallen, terwijl zij naar den sterrenhemel opkeek|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000151.wav|Nu viel er een droppel op de lantaarn neer. Deze droppel zeide, dat hij uit de grauwe wolken kwam en ook een geschenk was, misschien wel het beste|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000050.wav|Toen zij dan ook hoorden, dat de lantaarn den post niet zelf te begeven had, zeiden zij, dat dit hun genoegen deed; want zij was al veel te oud en te afgeleefd, om een goede keuze te kunnen doen|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000820.wav|Zij had hare tante van zich afgestooten en schreide bitter, met de handen voor het gezicht geslagen. Met een strenge uitdrukking in hare oogen, bleef mevrouw d'Ablong zwijgend bij haar staan|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000974.wav|en verbaasd dat zij niet dadelijk ja, graag, zeide, vroeg hij toen hij bij haar stond: Nu, wil je me mee hebben of niet? Elsje wist zelf nauwelijks later, hoe zij de woorden er uit had gebracht|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000186.wav|Hoe? vroeg Nicholl. Met een thermometer dien ik bij mij heb; hij heet een minimum-thermometer en is ingericht om zeer lage graden van temperatuur aan te wijzen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000320.wav|Die Maan dáar is niets dan het mager geraamte van een schitterend vuurwerk, waarvan de papierproppen in het rond verstrooid liggen. Vanwaar toch die|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001003-0002.wav|Cécile speelde door alsof er niets gebeurd was en Loulou's broertje en zusje keken naar haar met onverholen belangstelling.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001003-0003.wav|De comedie scheen hun echter niet mee te vallen, want nadat zij een paar minuten rustig hadden geluisterd maar niets begrepen, keken ze met groote oogen om zich heen, vol verlangen naar iets, dat hunne aandacht meer blijvend zou boeien|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000028-0001.wav|Toen drukte het boerke den raaf op zijn kop, dat hij kwakte en kerr, kerr, zei.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000028-0004.wav|Ten eerste heeft hij gezegd dat er wijn onder het hoofdkussen ligt.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000028-0005.wav|Wat, koekoek! zei de molenaar|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001070-0001.wav|Zij beantwoordde zijn beleefden groet met een genadig hoofdknikje en ging toen het stille perron over in de richting van den uitgang.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001070-0002.wav|Wat komt die hier doen!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001070-0003.wav|mompelde de chef bij zichzelf, terwijl hij haar nazag.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001070-0004.wav|Eensklaps scheen zij zich te bedenken;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001070-0005.wav|ze stond stil, keerde zich om, liep terug en trad op den chef toe|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000647-0001.wav|Bedremmeld bleef het kind bij de deur staan, totdat mevrouw d'Ablong haar bij de hand nam en naar Miss Piper toebracht.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000254-0001.wav|Voorbij is die schoone tijd!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000254-0002.wav|was de uitroep van den vroolijken Bilsby, die met zijn armen zou gezwaaid hebben, als hij ze nog gehad had.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000254-0003.wav|Dat was me een tijdje!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000091-0001.wav|zijn mond bestond uit een oude hark, bijgevolg had hij ook tanden in den mond.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000091-0002.wav|Geboren was hij te midden van het gejuich der jongens, begroet door het geschel en het zweepgeknal der sleden|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000501-0002.wav|Maar van ons de snelheid der projectielen|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000119-0001.wav|De oude minister paste goed op, dat hij hetzelfde zou kunnen zeggen, als hij bij den keizer terugkwam, en dat deed hij ook.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000119-0002.wav|Nu verlangden de bedriegers meer geld, meer zijde en meer goud, dat zij bij het weven moesten gebruiken|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000768-0001.wav|Barbicane liet zich door den wierook die hem werd toegezwaaid, niet afleiden van spijkers met koppen te slaan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000768-0002.wav|De Gun-club besloot de sterrenkunde te raadplegen;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000768-0003.wav|als deze wetenschap haar gevoelen had geuit, zou men zijn aandacht aan het werktuigkundige gedeelte der zaak wijden|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000109-0001.wav|Het onschuldig boerke werd nu ter dood veroordeeld;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000109-0002.wav|hij zou in een doorboord vat, in het water gerold worden.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000109-0003.wav|Boerke werd weggebracht en er kwam een geestelijke om een mis voor zijn ziel te lezen|11936|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000143-0001.wav|Barmhartige God! Geef Gij haar den vrede, dien ik haar niet heb kunnen verschaffen!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000143-0004.wav|Het was een hard woord, uw wanhoop aan de menschheid, uw somber geloof aan God en Zijn schepping, dat mij naar u|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000095-0002.wav|Wij zullen wat nette, nieuwe kleeren voor je laten maken.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000095-0003.wav|Vindt je het niet heerlijk, dat je dat allemaal zoo maar van me krijgt?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000095-0004.wav|Het is heel vriendelijk van u tante, maar.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000095-0005.wav|maar mijn roode jurk zit me zoo erg gemakkelijk, die heb ik het liefst aan|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000552-0001.wav|Volgens de opmerkingen van sommige sterrenkundigen is haar oppervlakte, schoon ouder dan die der Aarde, jeugdiger gebleven.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000552-0002.wav|Men vindt daar geen wateren, die de oorspronkelijke oneffenheden van den bodem van lieverlede afschuiven en één vlakte doen ontstaan|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000075-0001.wav|want het gewicht in de andere schaal zou evenzeer aan zwaarte hebben verloren als het gewogen voorwerp zelf;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000152-0001.wav|Bovendien bevonden zij zich op geringer afstand van haar oppervlakte, dan die, tot welken zij door de telescopen van Lord Rosse en het Rotsgebergte werd aangehaald.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000152-0002.wav|Zij waren dus beter dan iemand anders in de gelegenheid om te onderzoeken wat er ware van de bewoonbaarheid der Maan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000250-0001.wav|Gerrit, die zijn vrouw voortdurend het woord liet doen en nog steeds met de uiterste verbazing op zijn gezicht stond toe te kijken, knikte toestemmend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000250-0002.wav|Neen, neen! riep Elsje angstig.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000250-0003.wav|Ik kan niet weer terug, wezenlijk niet, och, geloof mij toch!|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000036-0002.wav|al had men deze ook niet gezien|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000473-0001.wav|Toen de dokter weer kwam, was ze even ingesluimerd.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000473-0002.wav|Hij oordeelde het beter, haar niet wakker te maken en beloofde den volgenden dag terug te zullen komen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000473-0003.wav|Na een onrustigen nacht en een bitter droevig ontwaken, lag zij den ochtend daarop moe en lusteloos, met een vreemde onverschilligheid, die haar zelf verbaasde, voor zich uit te staren, te uitgeput om geregeld te kunnen nadenken|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001209-0001.wav|De baan van het projectiel liep tusschen de Aarde en de Maan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000045-0001.wav|Toen kwam hij voor een andere deur;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000045-0002.wav|daar klopte hij aan;|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001148-0001.wav|haar hart kende den strijd nog niet, die haar troost zou hebben doen zoeken en vinden in dezen psalm.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001148-0002.wav|De oude grootmoeder kende dien strijd, och, zij kende dien maar al te goed en het trilde om haar ingevallen mond, terwijl zij luisterde met hare geheele ziel en hare handen gevouwen hield, als|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000241-0001.wav|En zonder af te wachten of haar nichtje nog iets te zeggen had, opende zij de eikenhouten deur en trad de zaal binnen met een vriendelijk: Well Missy, and how are you?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000241-0002.wav|Dezen kant op, zei Cécile kortaf, terwijl ze even een trotsche beweging met haar hoofd maakte in de richting die Elsje gaan moest|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001214-0001.wav|Trekt men nu daarvan de halve middellijn dier planeet af, dan ziet men, dat de eerste wachter een weinig dichter bij Jupiter staat dan de Maan bij de Aarde.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001214-0002.wav|Van de acht wachters van Saturnus verkeeren niet minder dan drie in hetzelfde geval|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000103-0001.wav|en zelfs veel minder zenuwachtig was dan ze gedacht had te zullen zijn, toen zij afscheid van hare tante genomen had en de directrice volgde naar de groote eetzaal, waar ruim twintig meisjes aan de tafel zaten, gereed om het lunch te gaan nuttigen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000103-0002.wav|Elsje kreeg een stoel naast een bleek, heel blond meisje, dat er zeer verlegen uitzag en hare oogen op haar bord hield geslagen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000027-0001.wav|De arme mevrouw d'Ablong had juist met veel voldoening aan hare aristocratische kennis verteld, dat Elsje haar dorpsmaniertjes geheel begon kwijt te raken!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000027-0003.wav|Hoe kon Elsje nu toch ook zoo ongemanierd zijn|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000175-0001.wav|En wat was het een heerlijk gevoel, die zachte aanraking van Keetje's hand aan heur haar en de gelijkmatige beweging van den schuier over haar hoofd!|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000753-0001.wav|Met uw verlof, mijne heeren!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000753-0003.wav|vroeg hij. De adelborst nam voor allen het woord en riep: Commandant, zij zijn het;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000753-0004.wav|zij zijn teruggekomen!|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000124-0001.wav|Hij voelde de brekende knettring van een haar aan de slapen, het vinnig gepriem van een bij het voorhoofd, het geknap van een achter het oor.|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000124-0002.wav|Het werd een gaan van aangename, irriteerende voelingen|5438|neutral | |
| wavs/dev_2825_7242_000019-0001.wav|Ik stapte er uit;|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000842-0001.wav|Liesje knikte met een grappig pedante uitdrukking op haar gezichtje.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000110-0001.wav|Het was het gewone verzoek, dat iederen Zondagmiddag terug kwam, maar dat nu vroeger op den dag gedaan werd.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000110-0002.wav|Nu al lezen, grootmoeder?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000110-0004.wav|Ja, knikte ze, het is hier nu zoo rustig en we hebben al den tijd.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000110-0005.wav|Elsje kreeg den Bijbel en vroeg: Zal ik lezen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000026-0001.wav|had die vraag telkens uitgesteld omdat ze een voorgevoel had, dat mevrouw d'Ablong haar verzoek met een weigering zou beantwoorden en daarin had zij zich niet bedrogen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000026-0002.wav|Alleen uitgaan mocht ze niet meer na den noodlottigen avond van het bal en dat hare tante er ooit uit zichzelf toe zou komen om met haar een bezoek te maken in den kruidenierswinkel, achtte zij hoogst onwaarschijnlijk|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000120-0001.wav|en als ze stierven, dan zouden de boozen allemaal in de hel komen, om eeuwig te branden.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000120-0002.wav|Hij wees er met nadruk op, dat hun worm niet zou sterven en hun vuur niet uitgebluscht worden, dat zij nimmer rust zouden vinden|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000124-0003.wav|Heel klein. Het is moeielijk aan mij.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000124-0004.wav|Vindt u niet, begon hij, langzaam en zeer gearticuleerd sprekend, alsof hij met een doove sprak, dat zij, en hij wees naar Elsje, al goed danst|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000363-0001.wav|Haar bestaan is door een Fransch sterrenkundige, Petit, uit de berekening harer elementen afgeleid.|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000108-0001.wav|de vele fakkels verduisterden mijn licht.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000108-0002.wav|Langs de huizen stonden de menschen dicht op elkaar gedrongen;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000108-0003.wav|zij sloten zich allen bij den lijkstoet aan.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000108-0004.wav|Maar toen de fakkels uit mijn gezicht verdwenen waren en ik eens in de rondte keek, stond er nog iemand tegen mijn paal aan te leunen en weende|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001140-0001.wav|Neen, hier in de stad.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001140-0003.wav|Pas op dat u niet over de nachtjapon struikelt.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001140-0004.wav|Het was toch wel prettig om zich zoo'n beetje te laten bedienen, nu ze zoo erg moe was, dacht Elsje, terwijl ze makkelijk leunde tegen den rug van haar stoel|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000098-0001.wav|Dat is prachtig! zei een meisje, dat met een jonkman in den tuin kwam.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000098-0002.wav|Beiden bleven in de nabijheid van den sneeuwman staan en bekeken van hier de glinsterende boomen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000098-0003.wav|Een schooner schouwspel levert de zomer niet op!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000098-0004.wav|sprak zij, en haar oogen fonkelden|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001073-0001.wav|Als er nu nog een aanmerking komt, doe ik terstond mijn eigen jurk weer aan, besloot ze bij zichzelf.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001073-0003.wav|Cécile antwoordde niet dadelijk, maar bekeek Elsje nog eens, met tergende langzaamheid.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000014-0001.wav|Die toestel van Brook is toch een vernuftig uitgedacht ding!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000014-0003.wav|Men kan er zeer nauwkeurig mee peilen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000290-0001.wav|De toestel van Reiset en Regnaut voorzag uitmuntend in de behoefte aan versche lucht.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000290-0002.wav|Maar hij moest ook in orde gehouden worden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000290-0003.wav|Daarom onderzocht Michel Ardan elken morgen buizen en kranen, de hitte van het gas volgens den pyrometer regelende|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000159-0001.wav|Zij stond langzaam van haar stoel op, ging naar de oude vrouw toe en gaf haar, een beetje verlegen, een kus op de wang.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000140-0001.wav|Niemand bleef op zijn beenen: mannen, vrouwen, kinderen werden neergeworpen als koren door den storm.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000140-0002.wav|Velen werden gewond;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000140-0003.wav|Maston, die de onvoorzichtigheid had gehad te dicht bij te komen, werd opgenomen en verscheiden meters achteruit geworpen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001052-0001.wav|Naar het noorden was de bergring afgebroken door eene laagte, alsof daar een opening geweest was om toegang te geven tot de ringvlakte.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001110-0001.wav|Daar stond de vervaarlijke telescoop, maar hij stond er niet nutteloos, ook eer de Gun-club er zich van bediende.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001110-0002.wav|Groote diensten bewees het instrument aan de sterrenkunde.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001110-0003.wav|De diepten van den sterrenhemel werden er mede doorvorscht tot aan de uiterste grenzen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000369-0001.wav|Ik wil wel, zei ze, niet zacht en verlegen, niet half coquet en aarzelend, maar met een heldere stem, duidelijk en vast en met een reine, vrome liefde in de oogen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000369-0002.wav|Een oogenblik later zei Frits, terwijl hij met een vroolijk gezicht het pakje te voorschijn haalde, dat Elsje's nieuwsgierigheid had opgewekt|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000491-0001.wav|want 's middags was ze heel opgewekt en babbelde vroolijk met Frits, die haar zoo dikwijls vroeg toen zij in en bij zijn huis rondliepen: En hoe vindt je dit nu, Roodkapje?|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000266-0001.wav|Deze cylinder was vervaardigd uit een mengsel van leemaarde en zand, onder bijvoeging van hooi en stroo.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000266-0002.wav|De ruimte tusschen dezen vorm en het metselwerk moest worden gevuld door het gesmolten ijzer, ter dikte alzoo van|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000942-0001.wav|zoo verderfelijk voor de Stuarts.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000942-0002.wav|In één woord: Barbicane was een Yankee uit één stuk.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000942-0003.wav|Goede, uitnemende zaken had hij gemaakt in den houthandel.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000942-0004.wav|Gedurende den oorlog bij de artillerie geplaatst, bleek hij vruchtbaar in uitvindingen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000942-0005.wav|Door de stoutheid zijner denkbeelden bracht hij veel toe om dat wapen te verheffen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001200-0001.wav|Opeens schoot een hoop vallende sterren hen voorbij.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001200-0002.wav|Honderden vuurbollen lieten vurige staarten achter.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001100-0001.wav|Men heeft zelfs berekend.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000042-0001.wav|Langzamerhand hebben de gevolgen daarvan zich vertoond: het verdwijnen van dierlijke wezens en van alle plantenleven.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000042-0002.wav|Door de aantrekking der Aarde werd de lucht al dunner en dunner;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000042-0003.wav|eindelijk verdween zij geheel.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000111-0002.wav|Dat nam men mij echter heel kwalijk, en van dien tijd af ben ik aan den ketting vastgelegd en heb mijn stem verloren.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000111-0003.wav|Hoor je niet, dat ik schor ben?|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000111-0004.wav|Weg, weg! Ik kan niet meer zoo praten, als de andere honden.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000111-0005.wav|Weg, weg|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001005-0001.wav|Ja, allerprachtigst! lachte Krelis en een dikken tak beetpakkend, schudde hij Elsje de zware druppels in het gezicht en riep spottend: En ze spatten ook zoo mooi!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001005-0002.wav|In een oogwenk stond haar mand op den grond en haar gezicht snel met haar hand afvegend, riep ze: Dat zal ik je betaald zetten|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000059-0001.wav|de vorst pakte iedereen duchtig beet;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000059-0002.wav|maar toen de zon opging, welk een pracht!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000059-0003.wav|Boomen en struiken waren met rijm overdekt, zij geleken op een bosch vol koralen, alle takken schenen van boven tot beneden met schitterende witte bloemen bedekt te zijn|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000608-0001.wav|Hun adem moest het glas ontdooid houden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000841-0001.wav|O Elsje, wat zie je er warm uit!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000841-0005.wav|Ja mama. O, zijn er brieven gekomen?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000841-0008.wav|Hier Elsje, zeker van je zielsvriendin|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000105-0001.wav|Toen de lantaarn voor het eerst op den paal gezet werd, was de lantaarnopsteker nog een jeugdig, krachtig man.|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000724-0003.wav|riep de adelborst uit, zich van pret de handen wrijvende bij deze fraaie beschrijving.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000630-0001.wav|Barbicane had berekend, dat zij zouden nederkomen op het noordelijk halfrond, juist waar de bergen schaarsch, maar de vlakten uitgestrekt zijn.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000630-0002.wav|Die omstandigheid was zeer gunstig, indien, gelijk zij dachten, de maanlucht alleen in de laagten opeengehoopt was|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000556-0001.wav|Dat was alles. Het bericht over Elsje's ziekte was juist te laat gekomen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000556-0003.wav|De trotsche vrouw was geheel onder den indruk van de eenvoudige plechtigheid der begrafenis in het dorp, waar ze haar jeugd had doorgebracht en van het vredig sterven der moeder, wier liefde zij zoo weinig had gewaardeerd|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000978-0001.wav|en ook, och zoo bitter gaarne, niets weten wilde.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000978-0002.wav|Ze voelde zich vandaag zoo akelig linksch en lomp en ze had zulke nare, gloeiende wangen!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000978-0003.wav|Al die vreemde kleeren zaten haar ook zoo ongemakkelijk en ze had net een gevoel, alsof het lint om heur haar|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001082-0001.wav|Fraai bedacht! zei Barbicane, maar hoe maakt gij het met de ademhaling?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001082-0002.wav|Ach! die beroerde lucht bederft alles!|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000187-0001.wav|Wacht maar, ik zal je wel krijgen, al is het dan vandaag niet!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000187-0002.wav|riep ze terug, waarop Krelis tergend een langgerekt gefluit liet hooren en toen in huis verdween.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000187-0003.wav|Ik zal hem wel, zei Elsje bij zichzelf, terwijl ze verder liep, hij behoeft niet te denken dat ik me zoo maar ongestraft laat beetnemen, die brutale jongen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000361-0001.wav|Je weet, Elsje, dat je tante een mooi meisje was, toen ze jong was en ze zal nog wel mooi wezen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000361-0002.wav|Ik vind het portret niets lief, zei Elsje, geprikkeld door een onverklaarbaar gevoel van jaloerschheid op die tante, die uiterlijk noch innerlijk op hare eigene lieve moeder|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000615-0001.wav|Welk geval? vroeg Barbicane levendig.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001087-0001.wav|Nacht jongejuffrouw. Zult u nu gauw gaan slapen?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001087-0002.wav|Ja wezenlijk. En met de gedachte aan grootmoeder en aan den brief dien zij haar morgen zou schrijven, viel Elsje in slaap.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001087-0003.wav|Om elf uur kwam haar tante even naar haar kijken.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001087-0004.wav|Ze slaapt gelukkig rustig, dacht ze, we moeten nu in vredesnaam maar hopen dat alles morgen beter gaat|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000800-0001.wav|Ook de inwendige inrichting van het projectiel getuigde van de vindingrijkheid der ingenieurs.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000800-0002.wav|Er waren stevig vastgezette bewaarplaatsen van water en levensmiddelen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000800-0003.wav|Vuur en licht konden zij zich verschaffen door middel van gas, bewaard in een gashouder, onder drukking van verscheiden atmosfeeren|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000908-0001.wav|Er waren nog twee meisjes van Elsje's leeftijd in den trein.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000908-0002.wav|Zij reisden met hare moeder en het duurde niet lang of Frits had een gesprek met deze aangeknoopt.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000908-0003.wav|Langzamerhand geraakten de drie meisjes ook met elkaar aan het praten en spoedig klonk er telkens een luid en frisch gelach, als Frits een grappig verhaal deed of Elsje plaagde.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000908-0004.wav|Hij had er plezier in haar aan den gang te brengen en aardige, gevatte antwoorden uit te lokken op zijn plagerijen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000788-0001.wav|Ja! oorlog! schreeuwde de hartstochtelijke Maston.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000788-0002.wav|Luistert! luistert!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000788-0004.wav|Maar oorlog is niet te wachten, ging de voorzitter voort;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000788-0005.wav|derhalve moeten wij den steven elders heenwenden|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000005-0001.wav|Maar daarvoor had men hem geen vrijplaats aan de militaire school en ook geen kleederen en voedsel gegeven;|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000005-0002.wav|hij had immers hier reeds het nummer gekregen voor het pennetje, dat hij zijn zou in het groote uurwerk, waarin wij allen behooren.|2825|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000101-0001.wav|Weg, weg! blafte de kettinghond.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000101-0002.wav|Een kleine jongen ben ik geweest, klein en lief, zeiden ze;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000101-0003.wav|destijds lag ik op een stoel, die met fluweel overtrokken was, daar ginder in het heerenhuis op den schoot der opperste heerschap|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000815-0003.wav|Dag moeder, zult u goed op u zelf passen?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001008-0001.wav|Laat ik het je nu eens even opzetten, zei Frits, haar den hoed van het hoofd nemend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001008-0002.wav|Zoo, eerst moet al dat springerige haar goed glad gestreken worden.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001008-0003.wav|Neen, laat mij maar begaan, ik kan er best mee terecht.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001008-0004.wav|Ziezoo, het past je uitstekend!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001008-0005.wav|Kijk me nu nog eens goed aan, dan kan ik zien, of het heusch goed zit|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000417-0001.wav|Overigens was de uitslag in de wetenschappelijke wereld schitterend;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000417-0002.wav|ook het groote publiek begroette de onderneming met levendigen bijval.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000417-0003.wav|Dat voorspelde veel goeds, want het groote publiek zou worden opgeroepen tot het inschrijven voor een aanzienlijk kapitaal|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000032-0001.wav|Reeds is verhaald, dat deze groote kijker een spiegeltelescoop was, waar men van boven inzag.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000032-0002.wav|Hij was boven een refractor gekozen, opdat men zoo weinig mogelijk licht zou verliezen en het voorwerp waarop men het richtte, de meestmogelijke helderheid behouden|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000900-0001.wav|In Frankrijk, ja door geheel Europa was Michel Ardan bekend als de bonte hond.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000900-0002.wav|En kon het ook anders, waar hij de honderdtongige faam zoo in zijn dienst had?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001085-0001.wav|De vergadering werd heropend met een motie van orde.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001085-0002.wav|Een der aanwezigen verzocht, dat men nu eens van de theoretische beschouwingen tot de practische zaken zou komen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001085-0003.wav|Aller blikken richtten zich naar den man die deze woorden uitte, en toen er niet spoedig genoeg naar zijn zin antwoord kwam, nogmaals zijn stem verhief|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000584-0001.wav|Komt meisjes, wij zitten te wachten, zei mevrouw d'Ablong ongeduldig.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000584-0002.wav|Hier moet je zitten, Elsje, naast mij.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000584-0004.wav|Een net dienstmeisje stond bij den stoel van mevrouw d'Ablong en gaf de borden rond, terwijl hare meesteres de soep opschepte|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000030-0001.wav|de dame, wie het beestje toebehoorde, had een fleschje met melk bij zich, waaruit zij het hondje liet drinken;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000030-0002.wav|en koekjes kreeg het, maar het snuffelde er op zijn hoogst eens even aan en wilde er niet eens van eten, en daarom at zij de koekjes zelf maar op|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000628-0001.wav|Bij den Gregoriaanschen telescoop heeft een der groote spiegels een opening in het midden waardoor het oculair gemeenschap heeft met den kleinen spiegel;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001160-0001.wav|Zij zou hoe langer zoo meer afnemen en ten laatste Nieuw worden;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001160-0002.wav|zij zou tegelijk met de zon op- en ondergaan, maar de stralen van deze moesten beletten, iets van de maanschijf te zien.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001029-0001.wav|Er volgt uit, dat de vereischte hoeveelheid kruit niet toenemend in evenredigheid tot het gewicht van het projectiel.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001029-0002.wav|Wij hebben dan ook in den oorlog het gewicht kruit verminderd tot een tiende van dat van het projectiel.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001029-0003.wav|En daarop kan men nog afdingen als men grof kruit gebruikt|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000694-0001.wav|Reeds in den vroegen morgen bedekte een onafzienbare menigte den geheelen omtrek.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000694-0002.wav|Ieder kwartier bracht de spoortrein andere nieuwsgierigen;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000031-0001.wav|Barbicane zag met welgevallen dat zijn vuurpijlen en andere vuurwerken niet beschadigd waren.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000031-0002.wav|Zij waren zwaar geladen en moesten den val breken van het projectiel, wanneer het, nadat de aantrekking der Aarde door die van de Maan zou vervangen zijn, op de laatste zou gaan vallen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000427-0001.wav|door het water in afzonderlijke ruimte in te laten, konden deze tot op groote diepten neerzinken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000427-0002.wav|Deze toestellen waren te San-Francisco voorhanden;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000427-0003.wav|zij hadden er gediend bij het leggen van een onderzeeschen dijk.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000427-0004.wav|En dat was zeer gelukkig, want tijd om ze te maken zou er niet zijn geweest|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000864-0001.wav|Je hebt alles, alles bedorven!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000864-0004.wav|vervolgde ze, zich tot de anderen wendend, met die erbarmelijk snikkende Lizzie kunnen wij niets uitvoeren.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000864-0006.wav|vroeg een stem aan de deur, die op de gang uitkwam|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000163-0001.wav|Is er iets, grootmoeder?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000163-0002.wav|vroeg Elsje bedeesd.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000163-0003.wav|Heb ik iets gedaan, dat u verdrietig heeft gemaakt?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000163-0004.wav|Ik weet heusch niet.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000163-0005.wav|Neen, neen, Elsje, je hebt je niets te verwijten, hoor!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000163-0007.wav|Zijn de luiken al gesloten buiten?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000163-0008.wav|Dan moesten we maar naar bed gaan|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000622-0001.wav|Er heerschte een aangename warmte en Elsje vond dat de winkeljuffrouw, die hare tante aansprak, een vriendelijk gezicht had.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000622-0002.wav|Wat is er van uw dienst, mevrouw?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000622-0003.wav|Ik zou graag eens meisjeskorsetten van u willen zien, zei mevrouw d'Ablong.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000622-0005.wav|Zij komt van buiten en ik moet allerlei ondergoed voor haar hebben.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000622-0006.wav|De korsetten kunnen hier immers gepast worden, niet waar|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000789-0001.wav|Dan volgen wij u!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000789-0002.wav|riepen allen tegelijk uit.|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000037-0001.wav|en schilderde het naar den aard, en hij maakte het zoo, dat de kop naar beneden hing, alsof het vrat.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000037-0002.wav|Toen den volgenden morgen de koeien naar buiten gingen, riep het boerke den herder binnen, en zei: kijk, hier heb ik een kalfje|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000946-0001.wav|Liesje zette een stoel voor haar bij de tafel en dribbelde toen met een grappig, bedrijvig air naar de juffrouw toe, fluisterde deze iets in en lachtte tevreden, toen zij zei: Ja, dat mag wel, maar dan ook terstond naar bed hoor!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000946-0002.wav|Het kleine meisje schoof vlug een tabouret bij den schoorsteen, klauterde er op en haalde een doos te voorschijn, waarmee ze terstond naar Elsje toeliep|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000333-0001.wav|De juffrouw voldeed aan het bevel en Elsje kreeg een gewaarwording alsof ze in een soort van harnas vastgesnoerd zat.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000333-0003.wav|Nauw jongejuffrouw? vroeg het meisje verbaasd.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000333-0004.wav|Dat is toch een heel wijd nummer.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000333-0005.wav|Het zal u nog wat ongemakkelijk zijn omdat het nieuw is, maar ik geloof dat u er heel spoedig aan zult wennen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000220-0001.wav|Elsje las vrij goed, langzaam en met ernst, onder den indruk dat zij den Bijbel las, maar het was aan den toon van haar stem te hooren dat de woorden niet diep tot haar doordrongen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000220-0002.wav|Zij vond den psalm mooi, zij voelde een zekere heilige bewondering voor de statige, plechtige Bijbeltaal, maar zij bleef er rustig bij|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000034-0001.wav|Den volgenden morgen zetten zij hun tocht weer voort.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000034-0002.wav|De zon bescheen op dezen dag voor Rudy nieuwe bergen, gletschers en sneeuwvelden;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000034-0003.wav|zij waren in het kanton Walliserland gekomen en bevonden zich aan gene zijde van den bergrug, dien men van uit Grindelwald ziet|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000552-0001.wav|Neen, neen! riep het arme kind nu, terwijl ze met een woeste beweging de beide handen der oude dame greep, dat kan niet, dat kan niet!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000552-0003.wav|Maar ze is zeker erger, dan wil ik naar huis.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000552-0005.wav|Ik ben zooveel beter en ik verlang zoo vreeselijk|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000907-0001.wav|Ga eens even met grootmama en mij mee, Elsje, zei mevrouw d'Ablong na de koffie.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000907-0003.wav|Elsje keek verschrikt op en volgde hare tante met een kloppend hart naar het aardige, kleine boudoir, waar de oude dame reeds rustig in haar gemakkelijken stoel voor het raam zat te wachten.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000907-0004.wav|Zij trok Elsje naar zich toe en zei|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000968-0002.wav|Tot eenig antwoord trok haar tante haar dichter naar zich toe en kuste haar.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000464-0001.wav|Elsje alleen had niet naar het gesprek geluisterd.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000464-0003.wav|Frits keek haar nu en dan van ter zijde aan, glimlachend over haar jonge geestdrift.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000464-0004.wav|Eindelijk, eindelijk, daar naderden zij.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000339-0001.wav|En met het puntje van haar tong uit den mond en haar hoofd dicht over het papier gebogen, schreef ze zonder ophouden voort.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000339-0002.wav|Miss Piper kwam haar een kopje thee brengen en bleef even bij haar om een paar vriendelijke woorden te zeggen, maar overigens kon zij zich ongestoord aan haar werk wijden, zoodat ze eindelijk het laatste woord had geschreven|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000300-0001.wav|Dan kon grootmoeder rustig in haar zonnig hoekje voor het raam blijven zitten, tot zij weer thuiskwam.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000300-0002.wav|Het was een erg nette jurk, die roode, vond Elsje.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000300-0003.wav|Mietje, de dorpsnaaister, had haar gemaakt met een geplooid lijfje en lange mouwen, met een smal bandje fluweel gegarneerd|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000310-0001.wav|Dientengevolge behoefde men de aarde niet meer van stutten te voorzien;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000310-0002.wav|het muurwerk strekte tot een stevigen dam en zakte door zijn eigen zwaarte naar gelang van het uitgraven dieper.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000310-0003.wav|Doch deze wijze van arbeiden kon eerst dan gevolgd worden, wanneer het houweel den vasten grond zou bereikt hebben|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000020-0001.wav|Het bestuur der Gun-club werd gedurende dien tijd op een harde proef gesteld.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000421-0001.wav|Indien dit bericht eenvoudig in een brief met de post ware aangekomen, zou er niets van zijn uitgelekt.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000715-0001.wav|Inmiddels had kapitein Blomsberry zijn officieren om zich verzameld en onder hun goedkeuring hield hij scheepsraad.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000715-0002.wav|Er moest oogenblikkelijk gehandeld worden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000082-0001.wav|Och, zei de vrouw, de arme stakker kwam in dat hondenweer en vroeg om nachtverblijf, toen heb ik hem een boterham met kaas gegeven, en het stroo om op te liggen.|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000195-0001.wav|Het was de beminnelijke Diana, die bevende uit haar schuilhoek kwam kruipen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000195-0002.wav|Michel Ardan lokte het dier tot zich met de zoetste woordjes.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000195-0003.wav|Kom Diaantje, kom mijn beestje!|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000195-0004.wav|Kom Evaatje! Wie weet of je niet bestemd zijt de stammoeder te worden van een maanhondengeslacht.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000195-0005.wav|Kom hier bij den baas|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000007-0001.wav|maar al spoedig werden deze gedachten verbannen, en kwam dit hem voor als de andere geschiedenissen, waarvan hij er zoo vele had hooren vertellen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000007-0002.wav|Nu en dan, als de mannen dachten, dat de weg toch wel wat al te bezwaarlijk voor het knaapje was, staken zij hem een hand toe|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000790-0001.wav|Voorzichtig nam ze het bewuste kommetje in hare beide handen en zette het aan den mond.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001118-0001.wav|Telkens als Elsje dit gedeelte van den brief las, lachte zij hardop, maar zij las het eerste stukje met grootmoeders hartelijke woorden vol liefde, nog vaker en eindelijk bracht zij het papier met een hartstochtelijke beweging aan de lippen en kuste het.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000472-0002.wav|Eindelijk hoorde ze Elsje diep zuchten en met een zwak stemmetje vragen: Ben jij daar, Keetje|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001045-0001.wav|Welnu, luitenant, hoe staat het met de peiling?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001045-0002.wav|Ik geloof, mijnheer, dat de zaak ten einde loopt, antwoordde luitenant Bronsfield.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001045-0003.wav|Maar wie had verwacht zulk een diepte zoo nabij den wal te vinden, slechts honderd mijlen van de Amerikaansche kust|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000013-0001.wav|Dat men zijn paarden niet afspande, was waarschijnlijk omdat hij er geen had, maar overigens regende het bijvalsbetuigingen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000013-0002.wav|Men gunde hem geen oogenblik rust;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000013-0003.wav|de eene deputatie voor, de andere commissie na had hij te ontvangen, en zijn maag kreeg het kwaad tegenover de vele maaltijden die hem werden aangeboden|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000055-0001.wav|hoogmoed, gierigheid, dronkenschap, wellust, in één woord de geheele zevenkleurige boog der zonde.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000055-0002.wav|Ja, daarbinnen, zooals ik wel dacht, zooals ik wel wist, zei de dominee, daarbinnen wonen zij, die voor het eeuwige vuur bestemd|3245|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000025-0001.wav|Ik geloof haast, dat zij op de lantaarn is neergekomen.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000025-0002.wav|Nu, als er zulke hooggeplaatste personen naar den post dingen, kunnen wij wel naar huis gaan.|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000135-0001.wav|Moeder en zoon hadden het kerkhof betreden.|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001041-0001.wav|Ik heb van ochtend een cadeautje voor je gekocht in het dorp.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001041-0002.wav|Wil je het van mij aannemen?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001041-0003.wav|Als het mooi is, zei Elsje lachend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001041-0004.wav|Zij maakte het touw los, vouwde het papier open en hield toen een rood wollen kapje in de hand, precies gelijk aan dat, waarmee Frits haar het eerst gezien had.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001041-0006.wav|Hoe aardig|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000002-0001.wav|Mijn meid moet het eerst gaan, zei de schout.|11936|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000170-0002.wav|Nee, mevrouw. En de chrysanten zijn kletsnat.|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000134-0001.wav|Zoo mag het niet langer, fluisterde ze, terwijl ze zich van het bed liet afglijden.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000134-0002.wav|Ik moet wezenlijk probeeren of ik wat kan slapen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000134-0003.wav|Misschien. misschien gebeurt er morgen iets, dat.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000134-0004.wav|mij helpt. Zij trok de dunne rose jurk en hare dansschoentjes uit en besloot zich maar niet verder uit te kleeden en zoo in bed te gaan|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000085-0001.wav|De vrienden stonden als door den bliksem getroffen?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000085-0002.wav|Wie had zulk een misrekening verwacht?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000085-0003.wav|Barbicane wilde het niet gelooven: Nicholl herhaalde zijn becijferingen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000085-0004.wav|De formule was juist, de berekening kwam uit.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000778-0001.wav|Men achtte dit gansch onnoodig, daar het stuk sterk genoeg zou zijn zonder deze sluitringen, zoodat deze bepaling werd weggenomen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000778-0003.wav|want men kon nu gebruik maken van een nieuw stelsel van uitgraving, daarin bestaande, dat het metselwerk van den kuil onmiddellijk met het graven voortgaat|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001193-0001.wav|Kwam de bestrijder van Michel Ardan met andere bewijsgronden?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001193-0002.wav|Dat is onmogelijk te zeggen, want de oorverdoovende toejuichingen verhinderden alle gelegenheid tot spreken.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001193-0003.wav|Toen eindelijk de stilte genoegzaam hersteld was, voegde de redenaar er het volgende bij|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001064-0001.wav|Gij zijt dus, sprak Barbicane zonder eenige andere inleiding, besloten om te gaan?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001064-0002.wav|Bepaald. Houdt niets u terug?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001064-0003.wav|Niets. Hebt gij het projectiel laten maken volgens mijn telegram|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000458-0001.wav|Elsje deed al haar best, maar toen de les afgeloopen was, was ze moe en had ze een gevoel dat ze het nooit zou leeren.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000458-0002.wav|Met een zucht streek ze zich het lastige ponyhaar van het voorhoofd weg en keek naar buiten in den tuin, waar de regen bij stroomen neerviel en plassen als kleine meren vormde tusschen de vuilwitte sneeuw, die op de bloembedden lag|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000880-0001.wav|Dan wordt al ons boeltje onderstboven gegooid?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000880-0002.wav|Toch niet, sprak Nicholl;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000880-0003.wav|het zal geheel en al onmerkbaar gaan.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000880-0004.wav|Michel Ardan vatte een flesch met drie glazen, die behoorlijk in de lucht bleven hangen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000880-0005.wav|Zij dronken om het gewichtige nulpunt te salueeren|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_4370_000015-0001.wav|Tegen vier uur kwam de dochter van 'r boodschappen terug.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_4370_000015-0002.wav|Goddank dat-ie slièp.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_4370_000015-0003.wav|Anders kreeg je daadlijk maar mot.|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000079-0001.wav|en hij en zijn vrouw hadden er toch zoo graag een gehad.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000079-0002.wav|Maar eens zei hij tegen zijn vrouw: hoor eens, ik heb daar een goeden inval;|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000079-0003.wav|wij hebben toch onzen neef de schrijnwerker, die moet ons eens een kalf van hout maken, en het bruin schilderen|11936|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000094-0001.wav|Heb ik grijze haren?|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000094-0002.wav|— Vind ze maar als je kan, zei ze, het blonde hoofd toebuigend.|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000755-0001.wav|Ik begrijp niet. begon Elsje met een stem, die van boosheid trilde.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000951-0001.wav|Waartoe die vleiende benaming?|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000951-0002.wav|vroeg Barbicane. Omdat wij ons projectiel hadden moeten vullen met nuttige voorwerpen, boeken, instrumenten, gereedschappen en wat dies meer zij.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000951-0003.wav|Wij hadden dan alles overboord kunnen zetten, want alles zou ons toch hebben blijven vergezellen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000982-0001.wav|Mead spreekt van een kind, dat bij Volle maan stuipen kreeg.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000982-0002.wav|Er zijn ontelbare waarnemingen van dezen aard aangaande bezwijmingen, kwaadaardige koortsen, en het slaapwandelen, ten blijke dat de maan een geheimzinnigen invloed heeft op de ziekten der menschen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000982-0003.wav|Hoe weet ik niet, maar de zaak schijnt buiten twijfel|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000251-0001.wav|Zij zelven bespeurden dat zij geen het minste gewicht meer hadden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000251-0002.wav|Hunne voeten hielden geen grond meer.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000251-0003.wav|Zij waren als dronken lieden die zich niet op de been kunnen houden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000251-0004.wav|Stom van verbazing wisten zij er niets van te zeggen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000251-0005.wav|Barbicane was de eerste die het woord nam|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001080-0001.wav|Mag ik u even iets vragen, grootmoeder?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001080-0002.wav|vroeg Elsje, die nu doodsbleek zag.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000081-0001.wav|Dat is wel niet goed voor de ziel van het stuk;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000081-0002.wav|maar het onze behoeft geen langdurige diensten te bewijzen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000081-0004.wav|het houtskool was van wilgenhout, eenvoudig verkoold in gietketels.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000081-0005.wav|Dat kruit voldeed in allen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001086-0001.wav|heerlijk! van innige bewondering, voordat ze het korte pad opging naar het kleine huisje, dat zij met haar grootmoeder bewoonde.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001086-0002.wav|Het zag er netjes en schilderachtig uit met de donkergroen en rood geverfde luiken, de lage groene deur en de smalle ramen, die thans door de warmte van binnen half ontdooid waren|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000105-0001.wav|dat zij net doet, alsof zij geen lieve, oude moeder meer heeft!|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000975-0001.wav|Dan zou men een goed artillerie-park moeten hebben om zich tegen die kerels te verdedigen, meende Nicholl.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001006-0002.wav|Zij vond Cécile naar en onhartelijk, maar ze wou toch moedig blijven.|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_7242_000020-0001.wav|Zoo zweven ze en dart'len Dag in en dag uit, En vallen ze opeens soms Een' vogel ten buit, Dan is het met fladd'ren En schitt'ren gedaan!|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_7242_000020-0002.wav|Ach, blijheid en schoonheid Zijn spoedig vergaan|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000682-0001.wav|Belfast. Tal van vragen vloeiden voort uit dit onverwacht bericht;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000682-0002.wav|tal van geheimen werden aan de wetenschap ter ontraadseling voorgelegd.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000682-0003.wav|Zoo zou dan, dank zij den moed en de zelfopoffering van drie mannen, deze onderneming: een projectiel naar de maan af te schieten,--en|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000370-0001.wav|Ze zou dan natuurlijk heel verheugd moeten kijken, als men haar vertelde dat Cécile en Frits geëngageerd waren en ze was er in werkelijkheid niets mee ingenomen.|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000060-0002.wav|Nu verder, zei de molenaar.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000060-0003.wav|Het boerke liet den raaf weer krassen en zei: ten tweede, zegt hij, dat er gebraad in de kachel staat.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000060-0004.wav|Wat koekoek! zei de molenaar, en hij ging en vond het gebraad|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000185-0001.wav|Bij deze woorden sprong Michel Ardan bijna tegen de zoldering van het projectiel, zooals hij zeide om beter de maan te kunnen zien.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000185-0002.wav|De anderen zwegen een oogenblik.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000185-0003.wav|Michel Ardan keek door een der zijraampjes en uitte een kreet van verbazing.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000721-0001.wav|waarachter zooveel fraaie stoffen in donkere en lichte tinten en zooveel kostbare kant, zijde, fluweel en wit dons lagen uitgestald dat Elsje groote oogen opzette.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000721-0002.wav|Zij volgde hare tante schuchter, toen een bediende in livrei met een beleefde buiging het portier en de glazen deuren van den winkel opende|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000074-0001.wav|Toen de koning nu oud werd en aan zijn einde ging denken, wist hij niet, wien van zijn zonen hij het rijk zou laten erven.|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000074-0002.wav|Toen sprak hij tot hen: Gaat alle drie er op uit, en die mij het mooiste tapijt mee terugbrengt, zal na mijn dood koning zijn|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000242-0001.wav|Ze keek verrast op, toen ze met Cécile de ruime eetkamer binnentrad, die aan den tuin gelegen en in het benedengedeelte van het huis was.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000070-0001.wav|Die is ziek! Dat is waanzinnigheid, een droevige waanzinnigheid, door angst en booze droomen omgeven!|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000070-0002.wav|Zij verwijderden zich snel en kwamen voor de kribben der misdadigers;|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000070-0003.wav|in lange rijen sliepen de ongelukkigen naast elkander|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000910-0001.wav|maar ze schrikte op, toen ze plotseling het zachte stemmetje van Liesje aan haar oor hoorde fluisteren: Slaap je?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000910-0002.wav|Waarom blijf je daar zoo stil liggen?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000910-0003.wav|Zoo zoo, jonge dame, hebben wij het ons zo gemakkelijk mogelijk gemaakt?|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000910-0005.wav|Gelukkig dat wij je eindelijk gevonden hebben;|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000910-0006.wav|dat is me een zoeken geweest, he Liesje|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000205-0001.wav|Ik was het glad vergeten, stotterde Barbicane, maar ik ben tot uw dienst.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000205-0002.wav|Daar komt niets van, sprak Michel Ardan met nadruk.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000205-0003.wav|Ik heb u iets voor te stellen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000205-0004.wav|Vriend Barbicane gelooft dat zijn projectiel rechtuit naar de maan zal vliegen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000205-0005.wav|Zonder twijfel, merkte de voorzitter aan|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000280-0001.wav|Als Barbicane er maar aan had gedacht, een drijftoestel en een luchtpomp mede te nemen, zou ik mij wel buiten gewaagd hebben.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000280-0002.wav|Barbicane gaf hem te kennen, dat hij er weinig aan zou gehad hebben, want dat hij wegens de lucht in zijn lichaam onfeilbaar als een bom uiteengesprongen zou zijn|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000802-0001.wav|om te zien hoe deze mes en vork hanteerde.|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000736-0001.wav|Parallaxis, onderwees hij, is de hoek, onder welken men een voorwerp ziet als men het van twee punten beschouwt.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000776-0001.wav|Maar die wezens zouden anders gevormd kunnen zijn dan wij, meende Nicholl.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000776-0002.wav|Dat is moeilijker te beslissen, oordeelde Barbicane.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000776-0003.wav|Toch zal ik het beproeven, maar moet beginnen met mijn vriend Nicholl te vragen, of hij niet gelooft, dat beweging een noodwendig uitvloeisel van leven is|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000003-0001.wav|En dan knikte Elsje bevestigend.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000003-0003.wav|Soms dacht ze, of ze zich misschien nog zoo weinig in hare nieuwe omgeving op hare plaats voelde, omdat zij den omgang miste met menschen uit haar eigen stand.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000003-0004.wav|En eindelijk vermande ze zich, om aan hare tante te vragen, of ze het kruideniersgezin eens mocht gaan opzoeken|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000114-0001.wav|De koning sprak haar aan, en zeide: goede vrouw, kunt ge mij niet den weg wijzen uit het bosch?|11936|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000114-0002.wav|O ja, heer koning, dat kan ik wel, maar er is een voorwaarde bij, en als gij die niet vervult, komt gij nooit meer uit het bosch en moet den hongerdood sterven|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000921-0001.wav|Hoe was het toch mogelijk dat het hare tante niet verveelde naar dat verschrikkelijke passen te kijken en dat zij maar steeds met dezelfde nauwkeurigheid haar oordeel ten beste gaf!|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000969-0001.wav|Barbicane dacht een oogenblik na en zei toen: ik weet maar twee mogelijkheden.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000969-0003.wav|Het projectiel heeft keus tusschen twee wiskundige lijnen;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000969-0004.wav|welke van die twee het volgen zal, hangt af van de snelheid, en die kan ik op dit oogenblik niet bepalen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000021-0001.wav|Rudy nam alzoo afscheid.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000021-0002.wav|Behalve zijn grootvader waren er echter nog anderen, wien hij vaarwel moest zeggen, en wel in de eerste plaats Ajola, den ouden hond.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000021-0003.wav|Uw vader was postiljon en ik was posthond, zei Ajola|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001107-0001.wav|Help mij, lieve Heer!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001107-0002.wav|smeekte ze met een korten, nijgenden snik, terwijl ze hare handen tegen haar gezicht drukte.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001107-0003.wav|Toen stond ze op, keek nog eens om zich heen en ging terug naar de andere kamer.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001107-0005.wav|Schenk tante dan nog maar even een kopje koffie in en jezelf ook|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001028-0001.wav|Vóór het openen der vergadering zat hij onbeweeglijk in zijn armstoel, in zichzelven gekeerd, gedekt met een hoogen, zwart zijden hoed, zooals die op Amerikaansche hoofden als vastgespijkerd zitten.|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001028-0002.wav|Om hem heen was het gegons en getrappel;|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000110-0001.wav|Ik ging onder de kachel liggen en kon mij daaronder geheel verschuilen.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000110-0002.wav|Ach, van die kachel droom ik nog wel eens.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000110-0003.wav|Weg, weg! Ziet een kachel er dan zoo mooi uit?|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000110-0004.wav|vroeg de sneeuwman.|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000110-0005.wav|Lijkt zij wat op mij|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000039-0001.wav|En dat is wel heel goed ook.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000039-0002.wav|Maar je moet iemand niet zoo onbeleefd in de rede vallen, Elsje, dat hoort zoo niet.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000039-0003.wav|En houd je armen toch niet zoo wijd van je lijf.|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000039-0004.wav|Lieve tijd, kind, wat moet ik je dat dikwijls zeggen!|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000039-0006.wav|Ik hoor met genoegen dat je al een klein beetje begint te vorderen in het Engelsch.|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000090.wav|en haar broeders stonden levend voor haar, frisch en schoon; alleen de jongste miste den linkerarm, en daar voor was aan zijn schouder een zwanenvleugel gehecht|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000220.wav|Ofschoon dus alle spoor van tegenwoordig leven onbetwistbaar ontbrak, meende toch Michel Ardan een verwarden hoop klompen te hebben gezien, op welke hij de aandacht van Barbicane vestigde|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000579.wav|Maar lieve kind, waarom ben je weggeloopen van die tante, bij wie je logeerde en dan nog wel zoo koud gekleed! Kom, schrei nu niet. Vertel mij maar eens waar je logeert, dan zal mijn man je wel even thuis brengen. Wat is er toch? Waarom ben je zoo vreeselijk bedroefd|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000092.wav|Onmogelijk is het, de uitwerking der laatste woorden van den geachten voorzitter te beschrijven. De eene kreet van toejuiching verdrong de andere, hoe langer zoo luider, hoe langer zoo onstuimiger|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000164.wav|Wat is dat voor een ding? herhaalde Michel Ardan. Is het een lichaampje dat in de hemelruimte zweeft, maar nu door de aantrekking van ons projectiel genoodzaakt wordt bij ons te blijven en mede naar de maan te trekken|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000290.wav|Ziezoo, die zal wel veilig bij zijn moeder komen, zei de bediende, den winkel weer binnengaand. En wat moet jij nu hebben, Elsje? vroeg hij, zich tot een meisje wendend, dat geduldig bij de toonbank stond te wachten|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000602.wav|Verbeeld u eens, zeide hij, dat een onzer bezweken ware, dan zou zijn lijk daar ook zweven als beschuldiger van onze wel wat roekelooze onderneming! Dat zou jammer geweest zijn, meende Nicholl|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000562.wav|Overigens, merkte Michel Ardan aan, is een vlakte geschikter om neder te dalen dan een berg. Een maanbewoner zou het niet treffen, indien hij de Aarde bereikte op den Montblanc of het Himalaya-gebergte|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000597.wav|Ver genoeg om te weten, dat Beer en Mädler, sterrenkundigen die zeer hun werk van de Maan hebben gemaakt daaromtrent ook bepaald van hetzelfde gevoelen zijn. Michel Ardan was niet uit het veld geslagen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000012.wav|ook uw medeleden, de geheele stad, geheel Florida, geheel Amerika als gij wilt, bijeenroepen, en morgen zal ik bereid zijn mijn middelen te ontvouwen en te antwoorden op tegenwerpingen, welke ook|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000168.wav|Te weten: de Maan wentelt met eenparige snelheid om haar as, terwijl haar beweging om de Aarde, als niet in een cirkel, maar in een ellips plaats hebbende, nu sneller, dan langzamer is|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000137.wav|Op kleinen afstand ontwaarde hij de ontmantelde wallen eener stad; hier, het nog ongeschonden gewelf eener poort; daar, twee of drie pilaren, liggende naast hun voetstukken|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000115.wav|De geleerden zijn het niet eens over de oorzaak van het verschijnsel, dat de opgaven der kleuren van onderscheiden gedeelten der maanoppervlakte niet eenstemmig zijn|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000653.wav|hoorde zij Frits tot Cécile zeggen, toen zij de kamer inkwam. Hij schoof snel een stoel voor haar naast grootmama, toen hij haar zag, maar Elsje lette er niet op en ging terstond naar hare tante, die een weinig van de anderen af, op de canapé zat te lezen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000127.wav|en de schijnbare middellijn van een groote menigte sterren kon nauwkeurig worden uitgemeten. Clarke ontbond het kreeftvormig nevelvlekje in den Stier, hetgeen met den telescoop van lord Rosse nimmer gelukt was|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000401.wav|Onder dit gesprek bracht Barbicane alles in het vertrekje zoo in orde alsof hij het nimmer dacht te verlaten. Men herinnert zich dat het op den bodem een oppervlakte had van|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000522.wav|Doch daar vele lichtstralen worden opgeslorpt door den dampkring, besloot de Gun-club het instrument op een der hoogste bergen van de Unie op te stellen, ten einde zooveel te minder luchtlagen in het nadeel te hebben|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000921.wav|Dat gietfeest zal een schoone plechtigheid zijn, sprak Maston tot zijn vriend Barbicane. Voorzeker, antwoordde deze, maar geen publiek feest|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001096.wav|Bijna den geheelen dag was men met haar bezig, om haar te fatsoeneeren en te kneden naar één model, dat van Cécile, op wie zij toch in de verste verte nooit zou gelijken, zooals mevrouw d'Ablong herhaaldelijk met een trotsch lachje verzekerde|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000060.wav|Wat zouden Barbicane en zijn vrienden doen, terwijl men hun te hulp snelde! Wat was er van hen geworden? Waren zij in staat eenige stoutmoedige proeven te nemen ten einde hunne vrijheid te heroveren|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000104.wav|De dagen werden gedurig korter en somberder, en het was donker zelfs buiten onder den vrijen hemel; nog donkerder was het binnen de oude, kleine huizen.--Een|2825|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000107.wav|De koning zeide, ja, in zijn angst, en de oude bracht hem naar haar huisje, daar zat haar dochter bij het vuur. Zij ontving den koning alsof zij hem verwacht had|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000030.wav|Met angst verbeidde het publiek de beslissing aangaande dit derde punt. De grootte van het projectiel en de lengte van het stuk gegeven zijnde, hoeveel kruit werd dan vereischt om het af te schieten|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000019.wav|er waren op dezen dag juist honderd jaren verloopen sedert dien dag, waarop de torenklok te Marbach aan de lijdende moeder troost en vreugde had verkondigd, toen zij het kind ter wereld bracht|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000494.wav|Dan zou ik nog maar even wachten, grootmoeder. Ik zal de tusschendeur open laten staan, dan wordt het hier ook een beetje warmer; de kachel begint al flink te branden. Goed, dan wacht ik nog een half uurtje. Maar kind, ik|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000089.wav|Op zekeren morgen zakte hij ineen. En zie! daar verhief zich iets, dat veel van een bezemstok weghad, ter plaatse, waar hij gestaan had; om dezen stok heen hadden de jongens hem opgebouwd|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000317.wav|Een groote koekoekklok hing naast den schoorsteen, die met aardige blauwe tegeltjes was versierd, terwijl een netjes gerimpelde strook of val langs den zwarthouten schoorsteenmantel naar beneden hing|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000036.wav|Wat groette ze lief terug hè ? Ze ziet d'r voornaam uit. Nou dat kan ik niet vinden. Is dat de prins ? Nee, de prins komt eerst morgen|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000621.wav|Hoe laat is het? vroeg Barbicane. Drie uur, antwoordde Nicholl. Wat vliegt de tijd toch om, merkte Michel Ardan op, in het gesprek met zulke geleerden als gij zijt! Waarachtig, ik leer veel|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001126.wav|Is dat niet een freule? riep Louise uit. Ook van adel! vervolgde ze fluisterend tot Cécile. Vervelend kind, houd je toch stil! knorde Cilly|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001086.wav|maar deze met veel zorg en na strenge metingen uitgevoerde arbeid is wegens zijn dood onvoltooid gebleven. Na hem kwamen Schröter en Liliënthal, met talrijke afbeeldingen van gedeelten der Maan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000534.wav|Stil, stil, viel de vrouw haar sussend in de rede, je moet nu niet meer schreien, wezenlijk niet. Je zult nog hoofdpijn krijgen en ziek worden, als je je zoo vreeselijk over stuur maakt. Kom, kom, kom, stil nu, stil nu|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000095.wav|Met verbazing staarde Barbicane den man aan, die over zijn reisplan zoo losjes sprak als over een watertochtje op de rivier. Maar gij zult toch wel een reisplan hebben en middelen ter uitvoering|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000587.wav|Wij zijn hier om te spreken over de Maan, niet over de Aarde. Gij hebt gelijk, mijnheer, antwoordde Michel Ardan, wij zijn van ons onderwerp afgeraakt en zullen tot de maan terugkeeren|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000034.wav|Maar hij heeft immers niets aan! zei eindelijk een klein kind. Hoor de stem der onschuld nu eens aan! zei zijn vader; en de een fluisterde den ander toe, wat het kind gezegd had|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000693.wav|Ik denk wezenlijk meisje, dat je met die blauwe oogen nog eens iemand betooveren zult. Wordt je nu al verlegen om zoo'n gewoon complimentje? Wat ben je toch een grappig, kinderlijk schepseltje! En wou je nu zoo dolgraag eens weten, waarop ik zoo pas doelde|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000548.wav|Ik zeg het niet om achteruit te krabbelen, antwoordde Nicholl, maar ik herhaal mijn vraag: hoe komen wij er van af? Ik weet het niet, sprak Barbicane doodbedaard|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001174.wav|Bij het licht hunner lampen, die voorzien waren van sterke spiegels, konden zij de duistere waterlagen tot op vrij verren afstand overzien, maar van het projectiel ontdekten zij niet het minste spoor|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000040.wav|weg! Nu al! En je bent er net! Kom, dat meen je niet en Evert heeft al zoo lang naar je verlangd. Ja, maar ik moet toch heusch dadelijk weer naar huis. Ik bedank u nog hartelijk voor alles|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000747.wav|Levensmiddelen waren er in overvloed: voor een jaar met hun drieën. Barbicane had zich willen voorbereiden op het geval, dat het projectiel eens op een volkomen onvruchtbaar gedeelte der maan zou terechtkomen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000365.wav|Te één uur zweefde het projectiel als een reusachtige luchtballon boven dezen schitterenden berg. Barbicane kon den berg nauwkeurig waarnemen. De Copernicus behoort onder de grootste ringbergen der Maan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000436.wav|En ze bleef moed houden en strijden tegen het overweldigende gevoel van eenzaamheid, dat haar soms dreigde te bemachtigen. Het was maar goed dat zij al heel spoedig vertrekken moest|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000247.wav|deze stralen zouden, meende hij, even zichtbaar zijn op de oppervlakte van Venus of Mars, als de planeet Neptunus van de Aarde, namelijk met een sterken kijker|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000551.wav|Nu moet je mij eens even al je aandacht schenken, kind, zei grootmama, een klein doosje te voorschijn halend. Ik had het je al willen geven op je achttienden verjaardag, maar tante vond het aardiger, als je het nu kreegt. Kijk eens|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000110.wav|Oom, zit u niet op de tocht ? Nee, Cor. Zet toch liever je kraag op, Hendrik. Je ben zoo gevoelig. Nee. Laat me maar rustig zitten. Ik zit heerlijk|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000189.wav|Dat is zoo klaar als de dag, zei een der officieren; maar wat wij vooral wilden weten, is hetgeen onze drie landgenooten betreft, wat er van hen is geworden, wat zij er zien, wat zij er uitvoeren|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000997.wav|Met geopende oogen, maar zich overigens geheel overgevend aan een behagelijke gewaarwording van zalige rust, bleef ze doodstil in dezelfde houding liggen, al haar aandacht wijdend aan een vriendelijken zonnestraal, die onder de neergelaten gordijnen door naar binnen scheen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000192.wav|Toch was hij gansch niet onbemind, en als hij bij een zijner salti mortali den nek scheen te moeten breken, keek iedereen zijn bewegingen met angst na|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000058.wav|Zou het dan op de Maan vallen? Neen. En de waarneming van een overigens onverklaarbaar verkenningspunt toonde aan Barbicane dat zij de Maan niet naderden, maar dat zij een kromme lijn om haar bleven beschrijven|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000169.wav|Klaarblijkelijk kunnen wij het zoo vervaardigen, dat de weerstandbiedende kracht om zoo te zeggen oneindig is, want het is toch niet bestemd om er mede te manoeuvreeren. Duidelijk, zei de generaal|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000422.wav|En ik zeg: neen! sprak Barbicane met nadruk. De Maan is meer dan waarschijnlijk niet bewoonbaar, ten minste in haar tegenwoordigen toestand, met geen of zoo weinig als geen lucht|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000299.wav|De grap van Krelis werd in kleuren en fleuren aan grootmoeder verteld, wier oude oogen van pret begonnen te glinsteren bij het aardige verhaal. Toen was er genoeg koffie gemalen en zei Elsje, het blad met de kopjes klaarzettend en de koffie opschenkend|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000537.wav|Maar zoo al die reizen vruchten der verbeelding waren, de laatste had tot schrijver iemand, wiens naam in Amerika zeer gevestigd is, Edgar Poë. Leve Poë! klonk het door de zaal|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000308.wav|Met uw verlof, luitenant, vroeg de adelborst, maar kan de voorzitter Barbicane niet schrijven? Een algemeene uitbarsting van lachen was het|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000318.wav|Mijn hemel, wat een burgerlijk, aanstellerig kind! zei Cato, toen Elsje verdwenen was, maar de anderen, ook Cécile, zwegen beschaamd en Emma keerde zich om, om niet te laten zien dat zij tranen in de oogen had|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000060.wav|Buiten staan ze met den troonhemel, die bij gelegenheid van den plechtigen optocht boven Uwe Majesteit gedragen zal worden, meldde de opperceremoniemeester|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000696.wav|een koorddanser wien de meest halsbrekende toeren de liefste waren; een Phaëton die de kar der zon mende, een Icarus met waarlooze vleugels|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000236.wav|Maar Elsje maakte het haar gemakkelijk. Zij wachtte Keetje's antwoord niet af, maar had haar hoofd al weer op het kussen omgedraaid en was bijna weer in slaap. Het was omstreeks elf uur, toen ze verkwikt en met een heerlijk gevoel van flink uitgerust te zijn, opnieuw wakker werd|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000087.wav|en de molenaar zei: ik heb den zwarten kerel gezien. Maar den volgenden morgen in de schemering pakte boerke zich met zijn driehonderd rijksdaalders gauw weg|11936|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000048.wav|Snel, als door de gevleugelde gedachten gedragen, bevonden zij zich in de groote stad, en van de muren der huizen straalden hun in vlammend schrift de namen der doodzonden tegen|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001125.wav|Een kwartier later daalden de beide sterrenkundigen af langs de helling van het Rotsgebergte, twee dagen later waren zij tegelijk met hun vrienden uit de Gun-club te San-Francisco, na onderweg vijf paarden doodgereden te hebben|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000010.wav|Vandaar de ongelijkheid van dagen en nachten; vandaar de kwellende afwisseling der jaargetijden. Op onzen ellendigen aardbol is het altijd te heet of te koud|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000144.wav|Zij kuste haar op het voorhoofd en zag haar vol liefde en trots in de mooie oogen. Toen keerde ze zich om en zei: En hier heb je Elsje nu. O|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000078.wav|aangenaam als haar zachte vingers zijn haren doorstreelden, irriteerend als zij trok en de knap volgde. Zij, pratend, lachend, gelukkig|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000028.wav|Met behulp der maankaart van Beer en Mädler konden de reizigers zonder feil dat gedeelte der maanschijf waarnemen, dat in het veld van hun kijker kwam. Wat zien wij op dit|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000164.wav|Dan wil ik u tot afscheid toch nog wat geven. Ik blaas nu op zulk een wijze in uw hersenkast, dat ge u voortaan niet alleen alles, wat ge gehoord en gezien hebt, zult kunnen herinneren|2825|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000103.wav|keek hij naar de lamp, schokte recht, toen de dochter aan het verdedigen bleef, nam z'n endje sigaar, streek 'n lucifer af. Ik bracht het gesprek op wat anders. Het werd pijnlijk|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000712.wav|Grootmama keek snel op. Waarom wordt je zoo graag Roodkapje genoemd? vroeg ze. Elsje antwoordde niet dadelijk. Toen zei ze: Het herinnert me zoo prettig aan vroeger|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000033.wav|Met andere woorden: levende wezens zonder leven, zei Michel Ardan. Juist, antwoordde Barbicane, en dit is te dwaas om van te spreken. Derhalve, hernam Michel Ardan ernstig|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000848.wav|Als zij de dansmuziek niet zoo duidelijk had gehoord, zou ze zich bijna hebben kunnen verbeelden dat ze buiten was in het bosch, met de plechtige stilte van den avond om zich heen en den schitterenden sterrenhemel boven haar hoofd|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000235.wav|Na het lunch werd zij aan al de onderwijzeressen en aan de meisjes voorgesteld. Er waren verscheidene nieuwe leerlingen onder en zij waren lang niet allen zoo knap en zoo begaafd, als Elsje had gevreesd|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000571.wav|Dan werd ze soms boos op zichzelf, verweet zich dat zij schandelijk ondankbaar was bij al het goede, dat haar tegenwoordig leven toch ook had en werd dan weer overmand door een hartstochtelijk verlangen naar haar grootmoeder|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001032.wav|Op dien kleinen afstand toch moest zij zeer groot zijn, om op te wegen tegen de aantrekkingskracht der maan. Doch zij konden zich daarmede niet ophouden; de Maan gaf hun genoeg te zien|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000225.wav|En dan geen vooruitzicht, voegde de stoutmoedige Maston er bij, terwijl hij met zijn ijzeren haakje aan zijn getah-pertja schedel krabde. Geen wolkje aan den hemel|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000540.wav|Overigens niets dan de zwarte achtergrond der ruimte, bezaaid met sterren, die zich langzaam schenen te bewegen. Van betrekkelijke grootte waren zij niet merkbaar veranderd|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000381.wav|Ik zou dolgraag meegeroepen hebben met Elsje, als ik maar gedurfd had. Koningin Wilhelmina zal je nu natuurlijk nooit vergeten, Roodkapje. Hadt je nu nog maar een mandje wafels bij je gehad en je kapje op|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000099.wav|En als hij zijn hand hief, raakte hij aan de opperste blaren, wier ritslen zang gaf, wier tikkend gewrijf als ver - gehoorde kussen weerklonk|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000599.wav|uitstekende zorg te hebben gedragen.|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000496.wav|Bewaar je het tot Paschen? vroeg Liesje ernstig. Wou je dat liever? Of wou je er nu ook wel graag eens even van proeven? Liesje bedacht zich even en keek met begeerige oogen naar het ei. Het ziet er erg lekker uit|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000417.wav|Ze zal toch naar hare tante vragen, als zij die den geheelen dag niet ziet en buitendien ben ik er volstrekt geen voorstander van, dergelijke dingen voor patiënten verborgen te houden, als het niet absoluut noodzakelijk is|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000051.wav|nu wij het over, zij het dan een dampkringetje, eens zijn, moeten wij ook aannemen dat er water op de Maan is. Blij toe. Maar mag ik mijn geachten bestrijder nog iets doen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000908.wav|Belfast brak den omslag open en slaakte een kreet. Maston kuchte. Het projectiel? Welnu? Is op de aarde gevallen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000020.wav|die tusschen steile rotsen vastgeklemd zaten. Rudy dacht er een oogenblik aan, dat hij, zooals men hem verteld had, met zijn moeder diep beneden in een van deze kille kloven gelegen had|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000177.wav|Doch de Euler maakte op dien algemeenen regel een uitzondering; Schröter moest aannemen, dat onderscheidene uitbarstingen moeten hebben plaats gehad, daar de krater tweemaal zooveel stoffelijken inhoud heeft als de wallen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000193.wav|Even bleef ze zoo liggen, toen ze plotseling geheel wakker werd door een gefluister in hare nabijheid, waarvan ze duidelijk de woorden opving: Ja, het zal toch maar beter zijn dat het haar nu gezegd wordt|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000449.wav|Nauwelijks echter had zij een paar zinnen gezegd, of hare stem begaf haar. Zij hapte naar adem en keek met een hulpelooze, angstige uitdrukking in hare oogen naar de zee van nieuwsgierige gezichten voor haar. Zij probeerde nog eens en nog eens|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000349.wav|Hoe wilt gij dat? Wel, sprak Michel Ardan, haar wijzigen, haar dwingen om ons te brengen waar wij zijn willen. Hoe|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000063.wav|O ja mama, met plezier, antwoordde Cécile spottend. Ze keerde zich om, om de kamer uit te gaan, toen ze zich weer scheen te bedenken en naar hare moeder terugliep. Mama, zei ze zacht, terwijl ze mevrouw d'Ablong met hare donkere|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000312.wav|En het rijtuig reed met Elsje en de Fransche secondante, die haar naar het station bracht, weg, terwijl zij nog maar al met hare hand uit het raampje wuifde, tot het laatste stipje van het kostschoolgebouw uit het gezicht was verdwenen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001095.wav|Niets werd verzuimd om de verwezenlijking van het grootsche plan tot stand te brengen. Men wendde zich dus tot de sterrenwacht te Cambridge in den staat Massachusetts, een beroemde zetel der wetenschap|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000049.wav|Weer prikte het met een lichten knap op zijn hoofd, maar ze had zich vergist, trok opnieuw twee tegelijk — liet ze zien|5438|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000096.wav|Elk leeft zoo in een sfeer van herinnering. Van zelf zei ik zoo, zonder er nadruk op te leggen: En de vader ?. Hóórt u nog wel eens wat van hem|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000992.wav|Elsje deed eerst haar best mee te praten, maar toen het gesprek langzamerhand uitsluitend over de bals liep, die Cécile en Louise den vorigen winter hadden bijgewoond en toen de laatste Cilly voortdurend plagend madame la baronne noemde|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000297.wav|Gelukkig had Barbicane, niet tevreden met het water, de bodemschijf ook voorzien van sterke krulveeren ten einde den schok te breken, zooals wij reeds verhaald hebben|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000133.wav|Het was nu nacht, een kille wind blies over het hoofd van den dominee; hij sloeg de oogen op, en het was hem, alsof de maan in zijn kamer scheen, maar deze scheen niet|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000297.wav|Wat ben je stil, Elsje, zei Cécile met een fijn lachje toen zij naar huis terug wandelden. Zeker erg boeiende gedachten! zei Louise spottend. Mogen wij die niet weten, Elsje|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000307.wav|Ik wou veel liever hier blijven, tante, zei Elsje met iets angstigs in hare stem. Waarom? Zij antwoordde niet dadelijk, maar wreef zenuwachtig hare handen over elkaar|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000808.wav|Bedaar toch, waarde vriend. De Franschen waren, toen zij lachten, eerst prachtig in den strik van onzen landgenoot geraakt. Om dit korte overzicht te besluiten|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001129.wav|Reeds sedert een maand waren zij bij duizenden toegestroomd; zij kampeerden rondom Stone's Hill en legden er de grondslagen van een stad, later Ardan Town genaamd|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000403.wav|Zij bemerkte vrij spoedig dat Elsje zich uit de danszaal had verwijderd en hoewel zij haar die straf zelf niet zou hebben opgelegd, vond zij het niet kwaad dat Elsje toonde zich genoeg te schamen over haar gedrag op het tooneel, om maar liever niet meer mee te dansen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000803.wav|Het had haar al maanden en maanden zwaar op het hart gelegen, wat er van Elsje worden moest, als zij eens plotseling van haar weggenomen werd. Elsje was nog bijna geheel een|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000811.wav|Van brandewijn had men een paar honderd liter, water voor twee maanden, en dit was zeer ruim, want niemand twijfelde na de laatste ondernemingen der sterrenkundigen, of er is wel water op de maan|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_7242_000009.wav|Daar blijft het maar sneeuwen en vriezen, Daar zitten de menschen te kniezen, En zijn haast zoo koud als een steen. Het water druipt straks van mijn' handen|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000146.wav|Dat zijn nu de geleerde mannen, die geen raad weten, na mij eerst te hebben verleid. Verleid! riepen Barbicane en Nicholl uit; verleid? Wat meen je daarmeê|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001010.wav|Zij zijn dood, meende de een. Zij leven, zei de ander. Het water is diep, daardoor is hun val geheel gebroken. Maar zij hebben geen lucht gehad, merkte een derde aan; zij hebben moeten stikken|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000394.wav|Wat viel het licht van dat porseleinen lampje op het tafeltje bij de piano mooi op Cécile's goudbruin kleedje en op haar krullend haar! En wat speelde zij mooi! En o, wat stond daar in dien anderen hoek een prachtig, wit beeld|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001145.wav|En dan op een andere plek. Ja. Maston twijfelde nog niet aan den uitslag, maar de anderen, niet langer zoo opgewekt als de eerste uren, begrepen al de|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000775.wav|Buiten scheen de zon even vroolijk en gul als gisteren; er was weinig wind en weer was de lucht helderblauw. Alles juist als den vorigen dag en toch ook weer niet zoo, meende Elsje|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000517.wav|Daar schoot haar plotseling te binnen, dat ze grootmoeder van avond nog een briefkaart had willen sturen met het bericht dat ze goed was overgekomen. Hoe was het mogelijk dat ze dat had kunnen vergeten! Misschien zou Keetje nog raad weten te schaffen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000174.wav|Ik niet met haar! zei Elsje driftig. Weer keken de oogen der oude grootmoeder zacht verwijtend, zoodat Elsje de hare neersloeg en hare lippen stijf op elkaar drukte, als om zichzelf tot zwijgen te dwingen|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000068.wav|Maar de twee anderen lieten den koning niet met rust; zij zeiden, het was niet mogelijk, dat Dommerik koning zou worden, en zij vroegen hem nog een voorwaarde te stellen|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000725.wav|Elsje's hart klopte sneller, toen het portier van het rijtuig geopend werd, maar een gewaarwording van verlichting en toch ook van teleurstelling, maakte zich van haar meester, toen ze zag dat het leeg was|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000898.wav|De Liebigjes waren gemaakt van het beste rundvee uit den Pampas. Zij waren, benevens de Julienne-groenten, begoten met kokend water, waartoe de gasbek zijn diensten had|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000302.wav|Versnellen, meent gij. Geen van beiden, verbeterde Barbicane, want bedenk, wij bevinden ons in de ledige hemelruimte. Dan rest ons slechts éen zaak, hernam Michel Ardan|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001074.wav|In Frankrijk is een deskundige, die wiskundig heeft bewezen dat een vogel niet vliegen kan, en een ander deskundige, dat de visschen niet bestemd zijn om in water te leven. Daarover handelen wij nu niet, mijnheer|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000061.wav|Zij vlogen door rijke zalen en arme kamertjes; wellust en nijd, alle doodzonden liepen hun voorbij; een engel van het strafgericht las hun schuld, hun verdediging|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000594.wav|alles was in harmonie met elkaar en met de warme, teere kleuren van de vazen en beeldjes, de kostbare snuisterijen en de teergele en rose zijde der lampekappen, waardoor het licht gedempt en helder tevens heen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000686.wav|Barbicane gaf op deze laatste aanmerking geen acht. Althans hij vervolgde: alles samengenomen schijnt het, dat, indien al de stukken aan draagverte gewonnen hebben, de projectielen aan zwaarte hebben verloren|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001131.wav|Zij voelde zich vredig en blijmoedig gestemd; alles om haar heen was zoo mooi, zich badend in den glans van gouden zonlicht; het was haar, alsof de natuur in al hare lieflijkheid haar toeriep om te genieten met een dankbaar, gelukkig hart|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000327.wav|De Dörfel en de Leibnitz vertoonden die witte, blinkende vlakten, welke door den sterrenkundige Secchi worden vergeleken bij uitgespreide tafellakens|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000582.wav|Frits liep den vluchteling snel na, gaf Liesje en Elsje ieder hare eigene hoeden terug en bleef toen weer stokstijf staan, erg rechtop, in dezelfde houding als daareven. Komt kinderen, nu een beetje voortgemaakt! riep de oude dame|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000415.wav|Aan gesprek ontbrak het hun niet. De maan was het voorname onderwerp van hun gekout. Ieder zei er het zijne van; Barbicane en Nicholl altijd in ernst. Michel Ardan altijd luchtig en kluchtig|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000480.wav|Wat gereedschappen, houweelen en dergelijken betreft, Nicholl had er bijzonder veel werk van gemaakt; de zakjes met verschillende zaden, benevens de heesters die Michel Ardan in de maangronden dacht te planten|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000342.wav|Ik loop met Elsje. Mag ik met Elsje? vroeg Liesje, toen het gezelschap zich in beweging zette om naar huis te wandelen. Ja, maar ik loop ook naast Elsje, zei Frits. Kijk eens Cilly, heeft Roodkapje mijn hoed niet mooi versierd|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000795.wav|Wanneer de Aarde haar naasten stand ten opzichte der zon heeft, heet dit dat zij in haar perihelium is; daarentegen in haar aphelium, wanneer zij het verst van de zon staat|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000948.wav|Het werd nacht, maar de maan vertoonde zich even weinig aan den hemel als de zon het overdag had gedaan, zoodat alle waarneming onmogelijk was. Hetzelfde was, blijkens telegram, ook op Long's piek het geval|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000981.wav|En alweer had zij van allerlei te vertellen, terwijl de breinaalden lustig klapperden, de zwarte kous onophoudelijk heen en weer slingerde en nu en dan haar vroolijke lach helder en opwekkend door de kamer klonk|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000639.wav|Elsje werd vuurrood en beet zich op de lippen. Ik geloof heusch, vervolgde de onverbiddelijke Cécile, dat je er bizonder op let, wat Frits zegt. Louise heeft het ook opgemerkt, is het niet, Lou|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000797.wav|Voor de zaak was dit niet zoo overvloedig. Het gieten, het uitboren, het metselwerk, het vervoer der werklieden, hun onderkomen in een bijna onbewoond land|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000074.wav|En zulk een kerel als deze hier, heeft men in den zomer toch ook niet, antwoordde de jonkman en wees naar den sneeuwpop. Hij staat daar wat deftig|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001026.wav|En het is natuurlijk slecht om het te wenschen? Jij moogt het zeker niet wenschen, Elsje. Zou je grootmoeder dat ook gewild hebben? Neen, neen, zei ze, maar ik kan niet zonder haar leven, dat kan ik niet|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001019.wav|Door het toenemen der koude? Zonder twijfel. De maanoppervlakte is kouder geworden naarmate de inwendige vuren zijn uitgedoofd en de warmtestof zich heeft samengetrokken|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000984.wav|Deze geleerde gaf de eerste maankaarten. De heldere, ronde, vlekken zijn ringbergen, de donkere daarentegen uitgestrekte zeeën, in werkelijkheid eenvoudige vlakten|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000530.wav|De hun bij het afschieten medegedeelde snelheid had nog het overwicht over de aantrekking der Maan; maar de baan van het projectiel bracht hen ongetwijfeld nader bij de maanschijf|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000714.wav|Intusschen was het projectiel voorbij den Tycho gedreven. Barbicane en zijn twee vrienden volgden met de grootstmogelijke nauwkeurigheid de schitterende lichtstrepen, die van den vermaarden berg naar alle zijden uitgaan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000477.wav|Neen, niet veel, antwoordde Elsje, met een trek van bekommering op haar gezicht. De dokter zegt dat ze meer eten moet, maar ze heeft haast nooit zin in wat. Ze is gelukkig wel beter dan verleden week|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000863.wav|Het Amerikaansche publiek bleef een levendig belang stellen in de onderneming der Gun-club. Het volgde stap voor stap de beraadslagingen der commissie en al wat daarbij ter sprake kwam|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000003.wav|Masten sloegen brutaal schreeuwtjes van rood, groen, bijtend geel, in het grijs van de stadig stuwende wolkjes|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000641.wav|maar vooral ook omdat ze zulke lieve, bevallige manieren had, zoo netjes liep en zoo rechtop en met kleine, aardige pasjes en omdat ze duizend kleinigheden geleerd had, waarvan Elsje niets afwist|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000151.wav|en ze is toen met dien rijken heer getrouwd en heeft drie jaren lang een gelukkig leven met hem gehad. Dat zij haar oude moeder bij al haar pracht en weelde wel eens een beetje vergat, och, dat is licht te begrijpen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000581.wav|Er waren er onder, die naar kostschool waren gestuurd omdat ze bizonder moeilijk leerden, of bizonder lui van nature waren. Onder de uitnemende leiding der directrice en het goede onderwijs maakten echter de meesten flinke vorderingen en wat Elsje betrof,--zij|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000078.wav|Ja, nu begrijp ik het, nu begrijp ik het, waarom hij daarnaar juist heimwee had! zei de kettinghond. Er zit immers een ijzer om de kachel schoon te maken, aan den stok|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000582.wav|Barbicane legde dit alles aan zijne tochtgenooten uit. Het wekte ten hoogste hun aandacht. Maar hoe zouden zij te weten komen of het projectiel dat gewichtig punt bereikt had|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000311.wav|Zij moest vooral haar best doen dat de oude vrouw geen sombere buien kreeg, had de dokter gezegd en hoewel zij eigenlijk nooit anders deed dan het haar grootmoeder zooveel mogelijk naar den zin te maken, spande zij zich nu natuurlijk dubbel in|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000813.wav|Wachter was nergens te vinden. Zij zochten en zochten in hoeken en gaten; eindelijk vonden zij hem in een verscholen hoek, ergens boven in het projectiel. Het beest bevond zich kennelijk in een treurigen toestand|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000026.wav|maar zij waren nog ver van Rudy's nieuwe woning verwijderd. Er vertoonden zich andere kloven, andere weiden, bosschen en rotspaden; ook andere huizen en andere menschen kwamen|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000282.wav|Zij vond het bepaald een verademing, toen er, na een droogte van eenige weken, plotseling een dag kwam, waarop het zoo hevig regende dat er van uitgaan geen sprake kon zijn. Zij besloot nu rustig den geheelen middag op hare kamer te gaan zitten schrijven, aan een langen brief aan Line|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000549.wav|Men moest sterke pompen en andere werktuigen bezigen, ten einde de bron te stoppen, gelijk men een lek aan boord van een vaartuig stopt. Eindelijk was men die lastige besproeiing meester|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000987.wav|Zij bekeken haar van verschillende zijden, van de natuurkundige, de sterrenkundige, de weerkundige, de staatkundige, de staathuishoudkundige en van nog al meer kanten|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001020.wav|En als de meisjes haar dan op stormachtige Zondagen plagend vroegen, of zij nu ook iets bemerkte van de plechtige Zondagsrust in de natuur, beweerde zij ernstig dat het buiten toch anders was dan op gewone werkdagen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000626.wav|Impey Barbicane was een veertiger, bedaard, zelfs koud, streng; een heldere kop, zoo nauwkeurig als het beste uurwerk, onwrikbaar van karakter|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000234.wav|maar niet zonder duizend zorgen en kwellingen van Barbicane, die niet wist hoe hij de volksmenigte op een afstand zou houden, en dat terwijl men toch niet naliet met pijpen en sigaren te komen staan kijken naar het verwerken der kardoezen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000565.wav|Toen liet ze hare handen in haar schoot glijden en keek lang en peinzend het raam uit. En met een weemoedig lachje het hoofd schuddend, fluisterde ze: Zij zou geen kind zijn, als het nieuwe haar niet aantrok|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000598.wav|Aan den anderen kant de Maan, onbeweeglijk stil staande te spiegelen te midden van talrijke sterren. Voorts een vrij groote ronde vlek met een zilverachtige franje omzet; het was de Aarde|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000138.wav|en in den tuin gingen al de eendjes wandelen, en ook de kat; zij bakerde zich in de zon en likte den zonneschijn van haar eigen poot af|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000064.wav|Ik verbied het je ten strengste. En als ik ooit bemerk dat je mijn gebod overtreden hebt, zal ik je stellig straffen, heel stellig hoor. Begrijp je me goed? Ja tante, zei Elsje, die op dat oogenblik bepaald bang voor haar was|7432|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000055.wav|Nu waren de boeren kwaad, dat het boerke hen er zoo tusschen had genomen, en zij wilden wraak nemen, en klaagden hem bij den schout aan wegens bedrog|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000947.wav|Het meest trok een groote bloemenwinkel haar aandacht. Het was haar alsof ze in een toovertuin keek, zoo prachtig zag het er achter dat raam uit! Rijke bouquetten lichtgele rozen met fijne, sierlijke takjes|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000713.wav|Vergunt mij, u in weinige woorden te herinneren hoe sommige levendige vernuften, op ingebeelde reizen, beweren te zijn doorgedrongen in de geheimen van den wachter der aarde|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000471.wav|Ik zal u den weg naar die ontdekking wijzen, en de naam der maan zal staan naast de namen der zesendertig Staten van de Unie. Leve de maan! riep de Gun-club eenstemmig uit|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000630.wav|En zij mocht niet denken dat niemand hier van haar hield, want dat wist ze wel beter en allen zouden zeker langzamerhand nog meer van haar gaan houden en wat haarzelve betrof, zij hield van Elsje, alsof ze haar eigen kleindochtertje was, dat wist zij immers wel|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001008.wav|Dat is mijn zaak niet. Maar als de artilleristen geen meester zijn over hun stukken, zijn zij geen artilleristen meer. Indien het projectiel den kanonnier bevelen geeft, moet men den kanonnier op het stuk laden|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000919.wav|Alsof ik wel zoo heette! lachte Elsje. Maar wat heb ik dan gedaan? Als je dat niet begrijpt, kan ik het je niet uitleggen, zei Cécile boos. Je hebt je heel onbehoorlijk en coquet aangesteld. Sta daar nu maar niet zoo dom te kijken, maar maak liever voort|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000911.wav|Barbicane bleef kalm. Hij scheen nog iets te willen zeggen, maar kon niet aan het woord komen, en niet lang duurde het of hij werd in zegepraal op de schouders zijner vrienden door een dicht gedrang langs de straten gedragen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000227.wav|De verlegenheid van hare buurvrouw maakte Elsje vrijmoediger; zij keek bedaard om zich heen en bemerkte tot haar blijdschap dat volstrekt niet alle meisjes onberispelijk rechtop zaten en zich zoo elegant gedroegen als|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001099.wav|En welke hand zou dat steentje geworpen hebben? vroeg Barbicane. De hand laten wij daar, maar het steentje kan wel een komeet geweest zijn, of misschien ook een uitbarsting uit het inwendige der Maan|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000118.wav|kreeg een kind — schaamde zich voor haar ouders. De vader, stug van aard, verbood zijn vrouw en de andere dochter de verleide op te zoeken|5438|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000117.wav|op klompen was hij de deur uitgegaan; aan zijn vader, die op de marinewerven werkte, had hij het middagmaal in een ouden, verschoten omslagdoek gebracht;--dit|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000116.wav|Ik moet bedaard blijven, dacht ze, zoodat ik hem heel gewoon en kalm kan zeggen, wat er gebeurd is, als hij straks komt, maar zij werd er juist niet kalmer op, toen zij eindelijk een bekenden mannenstap hoorde op het portaal. Aan de kamer van Frits grensde een klein vertrekje waar hij sliep|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000653.wav|Bespottelijk! vond Maston. Zoo denk ik er ook over, antwoordde Barbicane, en daarom denk ik deze lengte viervoudig te nemen en een stuk te vervaardigen van|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000275.wav|Haar hand gleed voorzichtig in den groven wollen handschoen over de breede leuning, terwijl Cécile haar in al de elegance van keurige, lage goudleeren schoentjes en zwart zijden kousen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000782.wav|liet de onbekende zich ontvallen, maar het scheelde weinig of men zou hem om dien uitval buiten de vergadering geworpen hebben. Roekeloos? vroeg Michel|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000128.wav|Een groote boei werd stevig aan het boveneinde der lijn vastgebonden, en daar deze duizenden voeten lang was, bestond er geen gevaar van merkbaar afwijken|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001062.wav|De havenmeester bracht hen zelf aan het telegraafkantoor, te midden van een menigte nieuwsgierigen. Blomsberry en Bronsfield traden binnen, terwijl de menigte zich buiten de deur verdrong|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000829.wav|Zij kunnen twee uren duren en zijn voor de Aarde maan-eclipsen, voor de Maan zon-eclipsen. Ongelukkige andere maanhelft! riep Nicholl uit|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000061.wav|Deze geleerde legde zich bij het zoeken naar den oorsprong der maanbergen de vraag voor, of de stoffelijke inhoud van een ringberg altijd gelijk stond met dien van den krater|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000086.wav|Iederen dag ging ze een eind wandelen met Miss Piper en Cécile. En zij zag de knoppen der boomen op de pleinen en langs de grachten zwellen en ze keek op naar de lucht, waarin het zachtwit der kleine wolken zoo fraai afstak|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000544.wav|Dan zal ik je natuurlijk geen oogenblik langer met mijn gezelschap lastig vallen, zei hij koel, keerde haar den rug toe en sloeg een zijpad in naar het bosch. Al Elsje's rust was verdwenen en toch had zij geen berouw over haar gedrag|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000467.wav|De waarnemingen zullen dit eenmaal uitwijzen, maar tot hiertoe heeft de onderneming der Gun-club niets uitgewerkt dan ons zonnestelsel met een nieuw hemellichaam ter verrijken|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000109.wav|Terwijl hij zich den hoed nog vaster op het hoofd drukte vervolgde Barbicane bedaard: Niemand is er onder u, geachte vrienden, of hij heeft de maan gezien, ten minste wel eens van haar|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000698.wav|En nu heb ik een brief van haar en daarover juist moet ik eens heel ernstig met je spreken. Elsje. Elsje hield van verbazing op met snikken en zag haar grootmoeder, door hare tranen heen, verschrikt aan. Een brief? stamelde ze|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000549.wav|Een half uur later stond Elsje met een bedrukt gezicht en rood beschreide oogen naast de goedhartige kruideniersvrouw op een klein, hoogst eenvoudig gemeubileerd zolderkamertje met een bedstee|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000074.wav|Het was haar daarbij even bang te moede als indertijd, toen zij naar het stadhuis moest, om door den burgemeester en den gemeenteraad bekeken te worden|2825|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000019.wav|Eén scheutje maar moe! Nee, — ik zou je danke! Ze stompte stevig d'r eeltige vuist in den pot, schurend het zand langs de wanden|5438|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000023.wav|Na verloop van omstreeks een uur zeiden zij tegen Rudy, dat het gevaar nu geweken was en dat hij kon gaan slapen, en vermoeid van de reis, viel hij als op kommando in slaap|3245|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000035.wav|en zij verhaalde hem van het bedrog van de oude koningin en hoe zij haar kinderen had geroofd en verborgen. Die werden toen tot 's konings innige vreugde te voorschijn gebracht|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000388.wav|Zij gleed van den stoel af, knielde er bij neer en bleef zoo zacht voortschreien. Eindelijk bedaarde hare droefheid wat en de handen vouwend, bad ze eenvoudig en ernstig: Help mij, lieve Heer, o, help mij toch|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000725.wav|Belfast zag hem na met angstige blikken. Maar, o geluk! Maston was met zijn haak aan een schoorijzer van de buis blijven hangen. Hij jammerde en gilde, maar hield zich toch vast|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000424.wav|Ja, fluisterde Elsje benauwd en met angstige verwondering haar grootmoeder aanziende. Wat kon er toch zijn? Waarom keek grootmoeder zoo heel ernstig? Het gaf haar een gevoel van beklemming|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000414.wav|De zon zal u des daags niet steken, noch de maan des nachts. De Heer zal u bewaren van alle kwaad; uwe ziel zal Hij bewaren. De Heer zal uwen uitgang en uwen ingang bewaren, van nu aan tot in der eeuwigheid|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000090.wav|scheelde weinig! Sta u maar op, tante — wij zullen uw stoel wel verzetten. Roep oom nou ook. Z'n voeten zullen nat worden|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000702.wav|Ze voelde zich te zwak en te dommelig op dit oogenblik om er aan te denken, hoe mooi en lieflijk het thans buiten zijn moest, waar het vroege voorjaar de kastanjes reeds deed uitbotten en over alles licht en glans wierp|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000277.wav|en dit dus een wet voor alle bijplaneten schijnt te wezen, zijn de sterrenkundigen op Jupiter, Saturnus en Uranus te dezen niet verder dan die op den Aardbol|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000303.wav|om het hoofd uit het raam te steken. Met gloeiende wangen, een brandend gevoel in de oogen en overigens koud en rillend van agitatie, liep zij nog eens en nog eens de stoep op en af. Al haar zoeken bleef vruchteloos, een hevige angst voor den toorn harer tante maakte zich van haar meester|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000402.wav|Er gingen drie, vier weken op deze wijze voorbij en alles bleef bij het oude. Niemand maakte ook maar de geringste toespeling op een engagement tusschen Frits en Cécile en Elsje's strijd werd hoe langer hoe zwaarder|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000442.wav|Op bepaalde tijdstippen, vooraf berekend en door electrische, gelijk gaande en gelijk slaande uurwerken aangewezen, konden gansche bevolkingen plaats nemen en aan den feestmaaltijd deelnemen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000223.wav|Barbicane, antwoordde Michel Ardan, is een man die achting verdient, en wat gij ook met hem gehad moogt hebben, dat moet uit zijn. Ik gedoog niet, dat ge met hem duelleert|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000903.wav|Maar zij vermande zich en toen de deur geopend werd en mevrouw d'Ablong binnentrad, stond zij bedaard op en ging haar tegemoet. Elsje bleef beschroomd bij het raam staan, met een kleur als vuur en hare handen stijf geklemd om den rug van haar stoel|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000039.wav|wil ik iets meer dan anders zeggen; ik wil u een geschiedenis vertellen, die ik al lang geweten heb; ik begrijp haar echter niet, en gij zult haar ook niet begrijpen, maar dat doet er niet toe|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000122.wav|De hand van den dominee beefde, hij waagde het niet, haar uit te strekken, hij had den moed niet, een enkel haar uit het hoofd van den zondaar te trekken.--En|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000321.wav|En dat woord maakte aan de geheele woordenwisseling een einde. Weldra verdween de Eratosthenes onder den gezichteinder zonder dat het projectiel er nabij genoeg was gekomen voor een nauwkeurige waarneming|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000918.wav|Ik denk dat tante je graag spoedig bij zich wil hebben, Elsje, en ik zal vragen of Aafje's zuster dan bij mij wil komen. Zij kunnen er daar nu best een missen, nu Grietje ook uit haar dienst thuis is|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000515.wav|Schmidt, daarin gevolgd door Beer en Mädler, meende te mogen vaststellen, dat donkergrijs, hier en daar vermengd met groen en bruin, de voorname kleur is van die vlakten, aan welke men vroeger den naam|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000732.wav|Even snel verrees op het terrein eene stad van als uit den grond verrezen hutten, waar een levendigheid, eene bedrijvigheid heerschte, alsof men zich in een der groote Amerikaansche steden bevond|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000058.wav|De oude luidjes waren zeer vlijtig en bedrijvig; geen uur werd er door hen in ledigheid doorgebracht. Des Zondags middags werd er het een of ander boek voor den dag gehaald|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000669.wav|Ja, knikte het kind. En. en. ik zal heusch mijn best doen, tante. Dàt hoop ik. Je moet maar goed opletten hoe Cilly zich gedraagt; zij heeft zulke bizonder elegante manieren|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000572.wav|Dan zal, voegde Nicholl er bij, al wat wij buiten het projectiel werpen, ons op onze reis naar de maan blijven vergezellen. Ezels die wij zijn! riep Michel Ardan uit|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000014.wav|O, wat staan zij goed, wat zitten zij prachtig! zeiden allen. Welk een keurig fatsoen, welke schitterende kleuren! Dat is een prachtig|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001121.wav|Ik zal jou mademoiselle Roodkapje moeten gaan noemen, als jij mijnheer tegen mij zegt! Mag ik vragen, hoe oud u zijt, mejuffrouw? Ik ben pas vijftien geworden, antwoordde Elsje lachend. En ik pas twee-en-twintig, zei Frits. Ja|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000383.wav|Ik weet niet of Elsje er lust in heeft, zei grootmama langzaam en een weinig bevreesd dat Elsje er tegenop zou zien, in dit gezelschap iets voor te dragen. Dat denk ik wel, zei mevrouw d'Ablong beslist, terwijl Elsje zwijgend voor zich keek, onzeker wat zij zeggen zou|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000623.wav|Elk zijn beurt, antwoordde Michel Ardan bedaard. Ik ben met u begonnen omdat gij bovenop laagt. Nu is het Barbicane's beurt. Met hun beiden legden zij den voorzitter der Gun-club op den divan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000710.wav|Elsje gunde zich echter geen rust, voordat ze, zoo goed en zoo kwaad als het ging, haar hart geheel had uitgestort en nauwkeurig had aangeduid, waar de kruidenier woonde, die haar zoo gastvrij had geherbergd. Zij was erg bang dat de kruideniersvrouw haar mantel niet terug zou krijgen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000335.wav|Zij had nog nooit zoo iets gezien; waarheen zij ook keek, overal was het even mooi, vond ze. Voor de hooge ramen hingen, in ruime plooien, donkerroode gordijnen van zacht, zwaar pluche|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000177.wav|Waarom begin je opeens te schreien? vroeg Evert medelijdend. Hij legde zijn kleine ronde armen om haar hals, drukte haar hoofd tegen zich aan en zei: Heb je je pijn gedaan? Zal ik het afkussen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000868.wav|Mevrouw d'Ablong had hare oogen gesloten en zat doodstil, met hare handen in haar mof, over Elsje, die een gevoel had, alsof ze alles zou hebben willen geven, om rustig bij haar grootmoeder te zijn|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000252.wav|Zij deed haar kapje en doek af en begon ijverig heen en weer te dribbelen, waarbij het korte vlechtje op haar rug, dat met een zwart veterbandje vastgestrikt en heel stijf gevlochten was, voortdurend in dansende beweging kwam|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000416.wav|De beide kampioenen stonden versuft. Barbicane wachtte op het antwoord van den kapitein. Nicholl keek naar Barbicane's lippen. Er is toch geen weerstoot te duchten, sprak Michel Ardan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000176.wav|en hoewel zij veel te bedeesd was om iets te antwoorden op het gebroken Hollandsch der Engelsche, dat zoo goed gemeend was, voelde zij zich toch dadelijk tot haar aangetrokken en iets moediger gestemd|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000483.wav|Maar je moet toch eerst een boterham eten, Elsje, en wat warms drinken en dan zal mijn man wel dadelijk naar je tante toegaan en haar zeggen waar je bent. Vertel mij maar even waar ze woont. Neen, neen, ik moet zelf gaan en dadelijk, zei|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000841.wav|Daar men nu juist de hoogte der zon voor ieder punt der gedeeltelijk verlichte Maan weet, kan men, de lengte van den zwarten schaduwkegel metende, daaruit de hoogte van een berg afleiden|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000468.wav|Zij waren zoo nabij, dat de kijkers de Maan aanhaalden alsof zij niet verder van hen was dan de top van den Mont-Blanc van den waterspiegel der zee. Overal zagen zij bergtoppen en bergringen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000482.wav|Mevrouw d'Ablong alleen wierp haar een koelen blik toe en wenkte grootmama om naar voren te komen en haar vroegere plaats in te nemen. De oude dame knikte echter ontkennend en bleef bij Elsje. Met een hoogroode kleur en koude handen zat deze verlegen en beschaamd naast haar|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000909.wav|Maar ze hield zich goed en dien middag aan tafel deed ze zoo haar best zich naar de regelen der etiquette te gedragen, dat hare tante haar goedkeurend toeknikte en zachtjes zei: Ziezoo Elsje, je begint al aardig aan te leeren. Let vooral altijd goed op|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000712.wav|Hoezee! Leve Michel Ardan! riepen allen, ook de minst overtuigden. Leve Barbicane! antwoordde de redenaar bescheiden. Deze uitroep werd met levendige toejuichingen begroet|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000547.wav|Zij zag er frisch en gezond uit met haar roode wangen en heldere, blauwe oogen en het gladgestreken blonde haar kwam even onder het donkerroode wollen mutsje te voorschijn, dat zij onder de kin|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000041.wav|bij het heldere blauw en ze zag den gouden gloed der zon op het oude, grijze steen van groote, statige gebouwen en op het dek der schepen in de gracht en in het tintelende, rimpelende water en op de bogen der bruggen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000851.wav|Het kostbare parelsnoer werd weer om haar hals bevestigd, toen sloeg grootmama den arm om haar heen, trok haar naar zich toe en zei: Zullen we nu samen weer naar binnen gaan? Ik durf wezenlijk niet, zei|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_7242_000010.wav|Men nadert een' brug. De knecht gaat terug. De schipper boomt voort. De knecht springt aan boord. Hij is er vlug op. De schipper houdt op|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000502.wav|Praatjes voor de vaak! riep de onbekende uit. Neen, geen praatjes, zuivere wetenschap, geput uit de wetten der beweging. Gij zijt een roekelooze gek|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000780.wav|En zij lachte, terwijl ze zich ten tweeden male het gezicht afveegde. En verder liep ze, langs kale, uitgestrekte velden, waar de donkere aarde door een dunne ijskorst was bedekt|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000112.wav|Wij moeten dus binnen blijven? Niet anders. Ik geloof te zien wat dat ding is, riep Michel Ardan uit. Het is geen hemellichaam, geen stukje van een planeet, maar|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000071.wav|Al de anderen moesten zich nu verwijderen. Toen boerke nu den geestelijke aankeek, zag hij, dat het de pastoor van de molenaarsvrouw was|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000813.wav|Een beetje hijgend en met moeite was ze bezig het kunststuk te volbrengen, terwijl Frits lachend op haar neerzag, toen zij plotseling ontsteld keek bij het hooren van een welbekende stem, die riep: Hier zijn ze, hier zijn ze|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001177.wav|Michel Ardan in reiskleederen, met lederen laarspijpen, een reistaschje op zijde, een sigaar in den mond, maakte zich met de ellebogen door de volksmenigte baan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000979.wav|Goed kind. Laat ik je dan maar eens precies vertellen, wat tante schrijft. Het is geen lange brief. Zij vraagt alleen of het mij beter gaat en of ik wel genoeg ben om jou een poosje te kunnen missen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000169.wav|en. och het agiteert me heelemaal dat zij er is. Erg flauw van me, vindt u niet? Ik vind het zelf ook en het is dus veel beter dat zij wel met ons meegaat. Langzamerhand zal ik die rare kuren wel afleeren|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000110.wav|Dat zij er gekomen zijn, lijdt wel geen twijfel, meende een ander officier. Het projectiel heeft de Maan moeten bereiken juist toen zij vol was, dat is den|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000242.wav|Ik heb, mijn waarde Yankees, het onderwerp slechts even kunnen aanroeren en er zijn andere bewijzen in overvloed voor de bewoonbaarheid der werelden. Ik laat die liggen. Laat mij slechts één woord mogen zeggen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000068.wav|En waarom geen totale eclips? vroeg Nicholl. Strekt de schaduwkegel der Aarde zich dan niet uit voorbij de Maan? Gewis, indien men de straalbuiging, veroorzaakt door den dampkring der aarde, buiten rekening laat|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001189.wav|Onze vrienden konden zich aan dit onbeschrijfelijk schoon schouwspel niet verzadigen. Welk een rijke stof tot opmerkingen! Welke onbekende gewaarwordingen wekte het in|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000028.wav|De oude torenklok had men ondertusschen bijna vergeten; dat zij nog eenmaal naar den smeltoven zou moeten gaan, was vooruit te zien, en wat zou er dan wel van haar worden?--Ja|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000431.wav|Spoedig stonden zij op een ruim, breed portaal, waar het gas reeds aangestoken was en eindelijk opende Cécile aan het eind van dit portaal een deur en zei: Hier moet je wezen. Nu weet je het|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000934.wav|Het schild woog nogal zwaar, maar de dragers wisselden elkander onophoudelijk af, daar iedereen wedijverde om zijn schouders onder deze huldebetooging te zetten|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000244.wav|Deze zelfstandigheid, ging de voorzitter voort, bevindt zich in den staat van volkomen zuiverheid in verschillende lichamen, vooral in het katoen, dat eigenlijk niets anders is dan haar van de katoenkorrels|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000116.wav|Maar deze gedachten hield zij voor zich, want het was een brave, eerlijke, oude lantaarn, die niemand ooit kwaad deed en wel het minst aan de haar gestelde overheid|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000163.wav|Van alles werd er gegeten en gedronken; menigeen was blijde de maag te kunnen vullen met wat maar eenigszins eetbaar was. Aan kieskeurigheid viel niet te denken|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000393.wav|Hij stond met den rug naar haar toe, toen zij op hare beurt de stoep opging en keerde zich lachend om, toen hij haar herkende. Zoo zoo, moet je hier ook zijn? zei hij. Toen tot Dina, die de deur opende: Morgen Dientje. De dames zijn zeker thuis, he|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000183.wav|om de beteekenis van het projectiel in hare hoogste vormen op te vatten: het projectiel was voor hem de meest sprekende uitdrukking van 's menschen macht; het was van een alomvattende|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000105.wav|Dat liet boerke zich geen tweemaal zeggen, en hij stond op en at mee. Wat heb je daar bij je in de huid? vroeg de molenaar. O, zei boerke, daar heb ik een waarzegger in|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000355.wav|Hoe het zij, sprak Maston weder, als men mij geen gelegenheid geeft om mijn nieuw mortier op waardige wijze te beproeven, neem ik mijn ontslag als lid der Gun-Club en ga mij levend begraven in de Arkansas|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000015.wav|maar het is nog klein en moet gedragen worden. Goed, zei de herder, en hij nam het op zijn arm en droeg het naar de wei; daar zette hij het neer op het gras|11936|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000114.wav|Gij doodt hem, den ongelukkige! riep de dominee uit, en terwijl hij zijn hand beschermend over dengene uitstrekte, die reeds te zwaar boette, veranderde het|3245|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001129.wav|Toch had zij geen onaangename vacantie. Hare tante en Cécile waren vriendelijker dan vroeger en zij bemerkte wel dat zij meer met haar op hadden en zich veel minder over haar schaamden en ergerden dan een jaar geleden|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000185.wav|Zij hield de lippen stijf op elkaar gedrukt, terwijl ze hierover nadacht en dwong zich letterlijk tot kalmte, toen ze weer naar beneden gaan moest en de anderen zien. Een vrij goedkoope aardigheid van je, Cilly|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000883.wav|Hij zag er moe en verslagen uit. Nergens had hij eenig spoor van de vluchteling kunnen ontdekken, alleen had een politieagent even over tienen een meisje in een lichte jurk de gracht langs zien snellen. Hij had haar de straat op den hoek zien inslaan, maar haar verder uit het oog verloren|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001133.wav|Ik moet er dadelijk heen, ik moet terstond op reis, zei mevrouw d'Ablong, met koortsachtige haast van tafel opstaande en Cécile zacht van zich afduwend. Ik wil mijn lieve moeder ten minste nog even zien, voordat|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001138.wav|Grootmama moest telkens eens naar haar kijken, terwijl ze eenvoudig en met zekeren heiligen ernst in de oogen deel nam aan de godsdienstoefening en Frits liep zwijgend naast haar op den terugweg, als beschroomd om hare stemming te verbreken|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000279.wav|Elphiston, Blomsberry van de club en Bilsby hadden zich bij hun aankomst bij hen gevoegd. Wat nu? riepen zij uit. Naar het projectiel visschen, antwoordde Maston, en wel hoe eer zoo beter|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000709.wav|En toen de meisjes haar met rust lieten, in de overtuiging dat er met dat stille burgerkind niets te beginnen was, keek zij verlangend naar de heldere zonnestralen, die in de kamer vielen en zag zij het alles duidelijk voor zich|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000264.wav|Elsje leek niets op haar grootmoeder. Hare oogen waren lichtblauw, evenals die harer eigene moeder geweest waren, ook had zij hetzelfde geelblonde, touwachtige haar van haar moeder|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001016.wav|Zoo bleef zij staan, totdat haar grootmoeder weer vrijer begon adem te halen, het kopje koffie opnam, even dronk en zei: Ziezoo, nu is het weer over. Hè, dat is een opluchting! Het kwam nu toch ook heel onverwachts|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000397.wav|het gonzen der machines, terwijl onophoudelijke rook- en dampwolken mensch en dier in den geheelen omtrek schrik aanjoegen. Onder dat alles ging de arbeid geregeld voort|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000010.wav|Hij bekommerde zich niet om zijn soldaten, hij bekommerde zich niet om den schouwburg, en hield er slechts van, uit rijden te gaan, om zijn nieuwe kleeren te laten zien|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000765.wav|Was het dan ook eigenlijk wel zoo heel erg? Grootmoeder had gelijk. Het zou best kunnen zijn dat zij het aardig en mooi vond in die groote, drukke stad, dat haar tante erg meeviel bij de kennismaking en dat zij het met Cécile heel goed kon vinden|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000142.wav|Dat zal nog zoo gauw niet gebeuren! zei de wind. Nu blaas ik u de herinnering in; als ge meer andere geschenken van dien aard krijgt, dan kunt ge nog een gelukkigen ouden dag hebben|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000515.wav|De anderen stonden al bij het hek van den tuin op haar te wachten om terug te gaan; Frits zou veel later volgen, hij moest nog in het huis zijn. Ik moet nu heusch weg, zei Elsje haastig en op eens niets kalm meer, zij wist zelf nauwelijks waarom|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000159.wav|dat is te zeggen: op driemaal grooter afstand werkt de zwaartekracht negenmaal minder. Bijgevolg zal het gewicht van het projectiel met snelheid afnemen|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000061.wav|Kom eens bij me zitten, Co — ze heette naar haar moeder —, zei ik en dat leidde de aandacht naar het kind, dat éérst verlegen, heel gauw intiem werd|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000645.wav|nam een grogje van onberispelijke samenstelling en legde zich in zijn kooi, niet zonder zijn jongen geprezen te hebben over het opmaken van zijn kooigoed. Weldra lag hij in diepen slaap|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000897.wav|Maar het was nu eenmaal niet anders, en Barbicane meende ook, dat het vrij wat meer aankwam op de maatregelen tegen den weêrstoot. Hij vertrouwde dit vraagstuk in het Bosch Skerman opgelost te hebben|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000899.wav|De arme jongejuffrouw had op het laatst een gevoel alsof ze een mismaakt schepsel was! En al was het warm in de kamer, toch werden hare armen en haar hals zoo koud en kreeg ze zulk akelig kippenvel|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000384.wav|Ze viel op het hoofd van zijn waarden voorzitter. Als ik eens meêging, het is nog tijd! Onmogelijk, mijn oude Maston! zei Barbicane|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000961.wav|Het moet alles nu eens heel mooi zijn, mama, had Cécile gezegd, eens wat anders dan vroeger, en mevrouw d'Ablong vond alles goed, wat Cécile goed vond en was alleen maar bang dat zij zich te veel zou vermoeien, als zij het zich|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000319.wav|Het was of een magnetische kracht haar telkens weer noopte om te zien of de dame nog naar haar keek, en herhaaldelijk als zij dit deed, zag ze de koude, grijze oogen op zich gevestigd|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000047.wav|Het spreekt van zelf dat zij dat is en dat ze dat blijven zal ook, maar je kunt toch heel goed probeeren om haar na te volgen wat hare manieren en houding en alles betreft. Ik zeg je nu nog eens beslist dat ik verkies dat je je vriendelijk tegenover haar gedraagt|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000746.wav|Den volgenden ochtend om half acht bracht Keetje Elsje een warme, wollen ochtendjurk en voelde deze zich zeer verkwikt en bemoedigd door de lange nachtrust, die ze had gehad. Aan het ontbijt liep alles tamelijk goed voor haar af|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000504.wav|Den volgenden ochtend werd zij heerlijk verkwikt wakker en was juist op het punt om op te staan, toen de deur harer kamer langzaam werd geopend en hare tante, binnenkwam. Zij zag er bizonder vriendelijk uit, boog zich over Elsje heen, kuste haar en zeide|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000613.wav|hoe verrukkelijk mooi! De jongen naast haar liep, een vroolijk deuntje fluitend, verder. Hij voelde zich prettig opgewekt in de gezonde winterkou; het liep zoo gemakkelijk en vlug over den harden, drogen weg|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001108.wav|De dagen verliepen tot weken, maar er was geen middel om den geweldigen cylinder te bekoelen. Men kon er zelfs onmogelijk bij komen. Wachten was al wat er op zat|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000941.wav|O neen, volstrekt niet. Ik geloof eigenlijk dat Cécile altijd gezond is, mevrouw. Jawel, wel gezond, maar zij moet zich toch een beetje in acht nemen, vind ik. Ze speelt lief|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000376.wav|Nog altijd bleef het overblijfsel van Wachter onbeweeglijk in de ruimte naast het projectiel hangen, evenals de afgekloven beentjes en alle afval dien Michel Ardan buitengeworpen had|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001040.wav|Den volgenden dag was het Zondag. Toen Elsje zich zachtjes aankleedde om haar grootmoeder niet wakker te maken, die nog vast sliep, was het haar, alsof het vandaag nog veel stiller en rustiger om haar heen was dan andere ochtenden|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000122.wav|hield hem telkens een haar voor, blies ze weg een voor een, tellend, nauwkeurig, spelend als een kind. O, — en hier|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000387.wav|en hun gekakel voegden bij de rauwe kreten, die de reizigers uitstieten. Eindelijk vielen zij, als verteerd door een inwendig vuur, wezenloos op den grond|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000862.wav|Elsje gehoorzaamde en ging stil, met een bezorgde uitdrukking op haar gezicht, voort met haar werk. Wat was er met grootmoeder? Eerst gisteravond die vreemde, droevige stemming en nu zoo kortaf, zoo geheel anders dan gewoonlijk|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000024.wav|ja, het werd gedurig duidelijker, ook de mannen hoorden het, hielden met hun gesprekken op, luisterden en zeiden tegen Rudy, dat hij niet mocht gaan slapen|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000066.wav|daar lagen gouden munten in een oude kous; zij zagen hem zijn gescheurden rok, waarin de goudstukken genaaid waren, angstig betasten, en zijn vochtige vingers|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001080.wav|Als gij zoo redeneert, merkte Barbicane aan, zouden wij op de groote planeten, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus, daarentegen Lilliputtertjes wezen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000296.wav|Goed, goed! ja, ja! klonk het van alle zijden. Welnu, de schotel oesters is de aarde, uw gelaat de maan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000325.wav|Zij eindigde den zin niet, maar zweeg even. Toen hernam ze, op eenigszins vergoelijkenden toon: Het spreekt van zelf dat je tante anders is dan wij zijn en je bent oud genoeg om dat te begrijpen, Elsje|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001124.wav|waar de aantrekking der Aarde en die der Maan tegen elkander juist opwegen. Tot die overtuiging kwam Barbicane ook door zijn waarnemingen; zijn vrienden waren van hetzelfde gevoelen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000873.wav|Doch ook daaromtrent alle zekerheid. De toestel van Reiset en Regnaut tot het voortbrengen van zuurstof was voorzien van potasch-chloraat voor twee maanden|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000737.wav|Ik begrijp wel dat het een teleurstelling voor je is, niet naar haar toe te gaan, maar heusch, die menschen behooren niet tot onzen stand en wij kunnen niet met hen omgaan, dat gaat niet. Je moet maar een heel beleefd briefje terugschrijven dat het je spijt, maar dat grootmama je|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000984.wav|Ga maar gauw weer zitten, kind, zei haar tante bedaard, maar met een zeer strengen blik. Neen mijnheer, u behoeft geen andere kleur aan het haar te geven; van dergelijke kunstmiddeltjes houd ik heelemaal niet, dat weet u wel|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000473.wav|Barbicane nam bedaard een blad uit zijn zakboekje; met potlood schreef en onderteekende hij de kwitantie en gaf haar aan den kapitein. Deze legde haar zorgvuldig in zijne brieventasch|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000721.wav|Zonnestralen verwarmden het projectiel niet meer en de uitstraling onttrok er aanhoudend warmte aan. De vochtdeelen zetten zich aan de glazen, en weldra werd alle waarneming onmogelijk|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001031.wav|Bovendien, zei hij eens tot zijn reismakkers, we zullen niet geheel van onze vrienden op de Aarde afgesloten zijn en zij zullen wel zorgen ons niet te vergeten. Zeker niet, verzekerde Maston|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000001.wav|Ja, zei Elsje, bij de gedachte aan mevrouw d'Ablong weer onrustig wordend, en ik kom u nu maar heel even bedanken dat u zoo goed en vriendelijk voor me geweest bent, toen op dien akeligen avond. Ik. ik vergeet dat bepaald nooit, maar nu moet ik weer weg|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000988.wav|Mij verbaast het, antwoordde Nicholl, dat de specifieke zwaarte van dat voorwerp het met ons gelijk doet blijven, hoewel die zeer zeker geringer is dan die van ons projectiel|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000477.wav|Dus zouden er geen maanbewoners zijn? vroeg Michel Ardan teleurgesteld. Dat is nog niet bewezen, gaf Barbicane ten antwoord. Een mensch is zelfs voor het scherpste gezicht niet verder zichtbaar dan op|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000160.wav|Hebt ge ooit de geschiedenis van de oude straatlantaarn gehoord? Zoo heel plezierig is zij wel niet, maar toch laat zij zich wel eens een enkele maal lezen|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000691.wav|Dat is altijd grootmama's wensch geweest en als die nu werkelijk eenmaal vervuld wordt, ben ik natuurlijk heel wat meer waard dan nu. Ik wed dat je me dan heelemaal niet meer Frits durft te noemen. Misschien wel niet, zei Elsje zacht|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001105.wav|Wat heb ik naar je verlangd! En ik naar u, grootmama, zei Elsje warm. Ja? Kom, dat is goed. Jacob staat met het rijtuig op ons te wachten. Kijk, de paardjes trappelen al van ongeduld om je thuis te brengen|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000148.wav|Twee heldere kinderoogen staarden haar aan, en het haar van den kleine straalde als van goud. Het kind werd op de aarde met klokgelui op den somberen Novemberdag ontvangen|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000684.wav|Zou dat nu van marmer zijn en zou het heel koud aanvoelen, als ze het met hare vingers betastte? En waarom zou dat vrouwebeeld den vinger zoo waarschuwend tegen den mond houden, alsof het zeggen wou: Stil, niet spreken, geen leven maken|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000148.wav|Ja, zij had haast. Toen zij het lieve gezicht der oude dame zag, sprong haar hart op van vreugde en was al hare kalmte weg. O grootmama, lieve grootmama! zei ze, toen deze haar hartelijk welkom heette en kuste|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000760.wav|Ik zal met hem duelleeren. Gij zult het wel laten. Gij hebt iets te doen dat vrij wat beter is. En dat zou zijn? Dat zeg ik alleen als Barbicane er bij is|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000608.wav|De oude dame liet Elsje stil genieten, terwijl deze met genot overal rond keek en de geurige dennenlucht inademde. Grootmama zag met deernis hoe teer en bleek zij er uitzag en nam zich vast voor alles te doen, wat zij kon om haar verblijf hier gelukkig te maken|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000877.wav|Ik verander dus mijn vraag; niet of de maan en de planeten bewoonbaar, maar of zij bewoond zijn. Ik voor mij ben daar zeker van, antwoordde Michel Ardan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000889.wav|Heel graag, zei Elsje zacht en boos op zichzelf, omdat ze weer dien onverklaarbaren drang tot schreien voelde. Mooi zoo, geef mij dan nu een kus en laat mij je eens even goed aankijken. Ik moet toch weten, hoe mijn nieuw kleindochtertje er|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000366.wav|Zeker, antwoordde Barbicane doodbedaard, ik verwachtte haar. Maar, merkte Michel Ardan op, de schaduwkegel, dien de Aarde aan haar van de zon afgekeerde zijde achter zich werpt, strekt zich|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000227.wav|De twist over dit punt liep tusschen de Texasisten en Floridalisten tot vechtens toe. Allerlei bewijsgronden of schijngronden werden bijgebracht|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001094.wav|Op haar schoot lag een handwerk van fijne, zachtrose wol en een grove haaknaald van wit been bewoog zich ijverig heen en weer in hare kleine, welgevormde handen. Zij keek terstond op, toen de meisjes binnenkwamen en liet zich met een lachend gezicht door Cécile op beide wangen kussen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000188.wav|Ziehier eenige voorbeelden. Ik zal mij met uw verlof in geographische mijlen uitdrukken, want uw Amerikaansche maten zijn mij niet zoo bekend, en ik zou niet gaarne met mijn berekening in de war komen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000716.wav|Snel liet Elsje hare armen zakken en trad achteruit, terwijl hare tante en Cécile naderden. Zij waren een uur geleden aan de villa gekomen, hadden even gewacht, maar waren toen ongeduldig geworden en de wandelaars gaan zoeken|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001060.wav|maar Cilly is verleden week al zestien geworden, zei mevrouw d'Ablong. Dus dat is twee jaar verschil, dat zegt nogal wat op dien leeftijd, maar daarom zal ze zich toch wel eens met Elsje willen bemoeien, natuurlijk|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000142.wav|sloeg de oogen neer, keek toen weer op met een smeekenden blik en zei: Ik zeg het heusch liever niet, mama, ik doe er u bepaald verdriet mee. Alsof je me nu geen verdriet doet! Kom kindje, zeg het mij nu|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000545.wav|westelijk het rotsgebergte, een keten van onmetelijke lengte, die bij de straat van Magelhaen aanvangt, zich door geheel Amerika slingert en eerst in de nabijheid der noordpool eindigt|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000004.wav|Den tweeden maal toen er een mooi jongetje geboren werd, pleegde de stiefmoeder hetzelfde bedrog; maar de koning weigerde weêr haar te gelooven en hij sprak: zij is zoo vroom en goed|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000479.wav|Jij wilt zeker graag bij het raampje zitten, kind? vroeg hare tante met een werkelijk edele poging om het haar nichtje zoo prettig mogelijk te maken en haar op haar gemak te zetten. Elsje knikte maar eens|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000493.wav|En toch weet men dat nog zekerder dan hoe ver Baltimore van Washington ligt, zei een klein mager manneke met een halfversleten rok en driekwart dito pantalon. Men weet dat door de parallaxis|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000767.wav|Andere lieden zouden in dit geval gevraagd hebben; wat zal er met ons gebeuren? Zij niet: zij vroegen naar de oorzaak van het gebeurde. Wij zijn dus gederailleerd, zei Michel Ardan|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000140.wav|In de hoofdstad van den landsheer werd een groot feest gegeven. Duizenden lampen en lichten straalden daar, vuurpijlen stegen er ten hemel|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000110.wav|De tweede was een stuk vermolmd hout, dat ook licht rondom zich verspreidt. Het was, zeide het, van een ouden stam afkomstig, eenmaal het sieraad van het bosch|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000578.wav|bleef ze onbewegelijk een oogenblik zitten. Een lokje van heur haar viel naar voren en zij schoof het met de linkerhand weg, waarbij deze even in aanraking kwam met het kanten plooisel om haar hals. Tegelijkertijd voelde ze plotseling dat ze het parelsnoer niet meer om had|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000825.wav|Gij zijt onruststokers, viel Michel Ardan in; wij zullen er komen en wel spoediger dan ons lief is. Deze uitval deed Barbicane besluiten, alles nog eens goed na te zien|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000052.wav|Maar het boerke stond voor de huisdeur en wachtte op zijn kalfje; en toen nu de herder door het dorp kwam, en het kalfje er niet bij was, vroeg hij|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001066.wav|van dezelfde stof gemaakt als het ruime manteljurkje, dat bevallig neerhing om de kleine gestalte. In hare beiden handen hield het kleine meisje, stevig vastgeklemd, een eirond voorwerp, dat in een grijs papier was gewikkeld|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000011.wav|Maar zij, goed verzorgd in hun projectiel, zweefden te midden eener diepe stilte in de onbegrensde hemelruimte--waar|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001088.wav|Nicholl vulde die woorden aan met te zeggen: zeker een parabool of een hyperbool? Dat zijn geleerde woorden, daar houd ik van, zei Michel Ardan, En wat voor een ding is dan een parabool|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000281.wav|Nog een paar woorden over het voorkomen van de vastelanden der Maan. Men onderscheidt er zeer gemakkelijk bergketenen, afzonderlijke bergen, ringgebergten en rillen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000375.wav|Morgen zijn tante en Cécile hier, zei Elsje langzaam. Maar je hebt dat kapje toch zeker ook niet bij je, wel? vroeg grootmama. Het deed haar leed op te merken hoe weinig Elsje naar het gezelschap van mevrouw d'Ablong en Cécile scheen te verlangen|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000116.wav|O David, je wordt grijs, lachte ze. Ik.? Grijs ? keek hij vraaglachend op, nèt met een zonnekring op het voorhoofd|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000362.wav|Bij dat rondsnuffelen naar hunnen vijand gaan de Yankees er dikwijls op uit met hunne honden, en terwijl zij jager en wild tegelijk zijn, liggen ze uren lang op de wacht|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000313.wav|Beiden waren in lijnrechte tegenspraak met het zedelijk beginsel: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, Doe dat ook aan een ander niet. Trouwens, tegen die zedeles vloekt de geheele oorlogskunst|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000685.wav|Het was een mooie Februari-avond en Elsje knielde met een zucht van welbehagen voor het venster neer, legde haar hoofd op het kozijn en keek naar buiten. Wat flonkerden de sterren en wat was de lucht donkerblauw en welk een heerlijke geur verspreidden de dennen naast en achter haar|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000397.wav|De kleine handen waren rimpelig en mager van ouderdom en de dikke, blauwe aderen duidelijk zichtbaar, terwijl de ijverige vingers|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000118.wav|De nacht was lang; maar den sneeuwman duurde hij niet lang, hij stond daar in zijn eigene, liefelijke gedachten verdiept, en die vroren, dat het kraakte|3245|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000087.wav|Den geheelen dag keek de sneeuwman door het raam naar binnen omstreeks het schemeruur begon het er in de kamer nog uitlokkender uit te zien; de kachel verspreidde een heerlijken gloed om zich heen|3245|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000113.wav|Boerke liet de raaf nog meer waarzeggen, en zei: ten derde, zegt hij, dat er sla in het bed is. Wat koekoek! zei de molenaar|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000001.wav|Maar dat was niet anders. Door de zijglazen kon men de uitgestrekte maanlanden even zoo bezien als een luchtreiziger uit zijn schuitje die der Aarde|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000822.wav|Zij eindigde den zin niet, zoodat Elsje verbaasd opzag en een ernstig gezicht zette, toen zij bemerkte hoe bezorgd haar grootmoeder keek. Wat moet ik denken, grootmoeder? vroeg ze zacht|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000096.wav|Toch verlangden zij de fijnste zijde en het prachtigste goud: dit staken zij in hun eigen zakken en werkten tot laat in den nacht aan de|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000804.wav|In het buitenland? vroeg Elsje verbaasd. Ja zeker, want zoodra ik gepromoveerd ben, ga ik een poosje naar Duitschland en als ik dan terugkom, probeer ik een plaats als rentmeester te krijgen op een groot buiten in Gelderland|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000355.wav|Er was niets met het meisje te beginnen, zoolang ze zich zoo aanstelde, oordeelde zij, maar dergelijke dwaze buien moesten in het vervolg vermeden worden, dat stond vast|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000451.wav|Het stuk moet alles tegelijk zijn: een kanon, omdat de kamer even wijd moet zijn als de ziel; een houwitser, omdat het een bom afschiet; een mortier, omdat het schuins staat|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000828.wav|Zij moet dit maar aanhouden, zei mevrouw d'Ablong beslist. Nu de onderlijfjes, juffrouw. Elsje begreep dat tegenstribbelen niets zou baten en onderwierp zich aan haar lot met de kalmte der wanhoop|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000111.wav|Zij zaten nu weer. Het groen was om hen en een vreugde zoo licht als nog nooit zij had-|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000641.wav|Kapitein Nicholl was niet de eenige die het Barbicane en de Gun-club moeilijk maakte. De vraag werd opgeworpen, welke Staat der Unie de eer zou genieten, het grootsche ontwerp uit te voeren|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000361.wav|Het kijken door de lensglazen werd hervat. Aan alle zijden schitterden de sterren als fijne punten op een pikzwarten grond. Waar zit toch de Maan? vroeg Ardan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000778.wav|Dag moeder, hoe gaat het? zei de bezoekster, terwijl ze met haar gehandschoende hand de voile voor haar gezicht wegschoof en zich bukte, om de oude vrouw een kus op het voorhoofd te geven|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000754.wav|Vooreerst zal Cécile nog wel niet trouwen, maar haar aanstaande man zal haar natuurlijk heel dikwijls van mij weghalen, dat spreekt van zelf. Ik denk dat zij een erg knap paar zullen zijn. Maar nu mag ik er je niets meer van vertellen. Cilly heeft me dat zoo op het hart gedrukt|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000035.wav|zooveel heb ik er althans uit opgemaakt, dat het in de wereld niet heel billijk verdeeld is, noch voor honden, noch voor menschen|3245|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000038.wav|Slobkousen droeg hij, een stijve das en een gepoederde pruik; en kundigheden bracht men hem aan, en wel onder het kommando van Marsch!|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001124.wav|Hij had er twee van vrouw Rikkers gekregen en dat van Elsje was pikzwart met een smalle witte streep op het borstje. En Aafje's zuster was een beetje bang voor het katje, omdat het haar telkens voor de voeten liep|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000082.wav|Je kunt je nu wel vast wat oefenen in het Engelsch met Miss Piper. Over een poosje zullen Cécile en ik wel naar een of andere badplaats moeten en ik weet nog niet of we jou dan mee zullen nemen of niet. Dat hangt ook van je gedrag af|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001027.wav|De vriendelijke, bruine oogen werden vochtig, terwijl zij ze op haar werk hield geslagen, want al keek zij niet op, ze voelde toch wel hoe Elsje's oogen dof en treurig naar haar keken en haar hart was vol medelijden voor het arme kind, dat nergens troost scheen te kunnen vinden voor haar smart|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001073.wav|Wie zegt dat, asjeblieft? vroeg Michel Ardan. Deskundigen! Deskundigen! sprak Michel Ardan met een ongeloovig lachje. Deskundigen|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000100.wav|De oude luidjes zaten aan hun avondmaal en wierpen vriendelijke blikken op de oude lantaarn, waarvoor zij gaarne een plaats aan de tafel zouden ingeruimd hebben|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000102.wav|Haar grootmoeder keek Elsje met welgevallen aan, zooals ze thans voor haar stond met wangen rood van de koude en oogen, nog schitterend van het genot, dat de mooie wandeling haar had bezorgd|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001003.wav|nu zeggende: de Maan was eene bewoonde en bewoonbare wereld reeds vóór de Aarde; dan bewerende: het is eene onbewoonbare wereld en zij is dan ook onbewoond|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000347.wav|Ook de elders gevestigden werden bij honderdtallen door de spoortreinen afgezet, en nog lang voor het uur van achten was er geen plaats meer te krijgen, zelfs voor geen goud|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000001.wav|Ook de geiten zei hij vaarwel, en deze deden een Mê, mê! hooren en wilden meegaan: dat was zeer treurig|3245|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000041.wav|Het was haar te moede als een balletdanseres, die voor de laatste maal danst en weet, dat zij den volgenden dag vergeten op haar zolderkamertje zal zitten|2825|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000009.wav|De schaapherder zei: anders niet? om schout te worden, wil ik wel in dat vat gaan zitten. Als je er in gaat zitten, zei boerke, wordt je ook schout|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000815.wav|Men kon tegen deze opvatting weinig zeggen, want de snelheid van het vallend voorwerp had een nauwkeurige waarneming zeer moeten bemoeielijken. De commandant en de officieren der Susquehanna hadden zich gewis te goeder trouw kunnen vergissen|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000800.wav|Wel meisje, wat komt dat er levendig uit! lachte hare tante. Zoo, zoo, begin je je ook al zoo verbazend voor dergelijke dingen te interesseeren? Nu, ik heb wel hoop dat mijn aardig nichtje ook nog wel eens iemand zal vinden, die heel veel van haar houdt|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000159.wav|Zijn vrouw was toen nog een beetje trotsch. Alleen wanneer zij 's avonds voorbijkwam, verwaardigde zij de lantaarn met een blik, maar overdag nooit|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000367.wav|Keetje ging heen en Elsje stond op om in bed te gaan. Eerst moest ze nog even kijken hoe het er buiten uitzag. Ze schoof het gordijn op zij, drukte haar gezicht tegen het raam en keek op naar het kleine stukje lucht, dat vanuit haar kamer zichtbaar was|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000793.wav|Zij moesten dienen om hem bij zijn waarnemingen behulpzaam te zijn. Zijn kijkers waren uitmuntend en bepaald voor deze reis vervaardigd. Zij vergrootten de voorwerpen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000218.wav|En indien de eigen snelheid van het projectiel nu daar ter plaatse geheel had opgehouden, zou een schok in de richting naar de Maan, hoe gering dan ook, toereikend wezen om het naar dat hemellichaam heen te doen schieten|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000686.wav|Er was een aardig, vroolijk huis te zijner beschikking gesteld en grootmama en hij waren druk bezig, de kamers prettig en comfortabel in te richten en allerlei noodige veranderingen te laten aanbrengen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000543.wav|Drie dagen na de terugkomst der reizigers op de Aarde was hun wedervaren tot in de kleinste bijzonderheden bekend. Niets ontbrak meer, dan het zien van de helden dezer bovenmenschelijke onderneming|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000791.wav|Toch genoeg om u te verbrijzelen als glas. En wie zal mij beletten mijn val te breken door middel van vuurpijlen, goed vervaardigd en op hun tijd aangestoken|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000455.wav|Of de gieting gelukt was? Men kon het slechts gissen. Doch alles deed het beste denken, daar de vorm al het gesmolten metaal had opgenomen. Hoe het zij, het zou nog lang onmogelijk blijven er iets zekers van te zeggen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000058.wav|Maar een dwaas! klonk het door het geheele huis van den hoogmoed; dat waren zij daar allen. Zij zweefden tot binnen de vier kale muren van den|3245|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000045.wav|Op een avond maakte ik kennis. De grootvader zat over me, een rond energiek gelaat met witten baard, witten snor, wit haar. Een mooie kop|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000277.wav|Hè, hoe heerlijk! zuchtte ze, opkijkend naar de blauwe lucht en de verkwikkenden harsgeur inademend, terwijl er een weldadig gevoel van vredige berusting in haar hart kwam, vermengd met het oude gevoel van schaamte over hare kleingeloovige zwakheid|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000801.wav|Zij zagen een bejaarden houthakker takkebossen binden. Maston ging naar hem toe en riep reeds uit de verte: hebt gij iemand met een buks het bosch zien inkomen,. mijnheer Barbicane, den voorzitter|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000004.wav|Och heden, daar waren zij al bij de gracht, dan moest ze Evert nu terugsturen en zelf ook weer naar huis gaan. Juist wilde zij haar vriendje goedendag zeggen, toen een grappig tooneeltje voor het smalle hoekhuis der stille gracht, haar aandacht trok|7432|neutral | |
| wavs/dev_3245_2211_000052.wav|Het meisje lachte, knikte den sneeuwman toe en liep daarop met haar vriend over de sneeuw, die onder hun voeten kraakte, alsof zij op stijfsel liepen|3245|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000074.wav|Gij zult ongetwijfeld deze voortreffelijkheid van Jupiter boven onze aarde toegeven, om nu niet te spreken van de jaren, die ieder een dozijn der onze duren|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000766.wav|Waarom? vroeg Barbicane. Omdat ik nu onmogelijk raden kan hoe de geleerden der sterrenwacht te Cambridge hebben kunnen berekenen met welke snelheid het projectiel uit de Columbiad moest vliegen om op de Maan terecht te komen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000844.wav|Michel Ardan meende er met zijn gewone levendigheid terstond beploegde akkers in te herkennen; hij was van oordeel, dat de maanbewoners wel zeer reusachtige ossen moeten hebben om zulke voren te ploegen|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000024.wav|De oude lantaarn verklaarde, dat geen hunner voldoend licht gaf, om den post van straatlantaarn te bekleeden; maar dat wilde geen van drieën gelooven|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000035.wav|Zij alleen hadden recht om een einde te maken aan die vermeende maanwetenschap, welke de Maan op hare wijze aaneenzet gelijk Cuvier de verstrooide beenderen van een voorwereldlijk dier|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000203.wav|Maar misschien gaat het een beetje gauwer, als ik u help met dien vastgespelden rok, zei Keetje goedhartig. Elsje zag er zoo bedroefd en terneergeslagen uit, dat het dienstmeisje medelijden met haar kreeg|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000794.wav|Men snelde op hem toe en hief hem op. Tot zich zelven gebracht riep hij uit: Stommelingen die wij zijn! Drie- en viermaal apen! Ellendelingen! Ezels|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000089.wav|Het vermolmde hout en de haringkop zwoeren echter bij alles, wat hun heilig was, dat het slechts op bepaalde tijden licht van zich gaf en dat het daarom volstrekt niet in aanmerking kon komen|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001082.wav|Zacht dreven de witte wolken verder door de blauwe lucht, waartegen de donkere boomtakken scherp afstaken. In het kleine vertrek werd het hoe langer hoe duisterder. De oude vrouw liet haar hoofd voorover glijden, sloot de oogen en sluimerde in|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001046.wav|Ik blijf heusch liever thuis, zeiden grootmama en mevrouw d'Ablong tegelijk. Wij willen wel mee. Is het niet, Loulou? zei Cécile. Dolgraag. En jij, Elsje? vroeg Frits. Ja, ik vind het heel prettig|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001106.wav|Het zal langzamerhand wel in orde komen, klonk het op geruststellenden toon uit den mond van den bediende, als de winter maar eens weer voorbij is. Dag Krelis! vervolgde hij, zich tot een jongen wendend, die den winkel inkwam|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000042.wav|toen hij, van vermoeienis uitgeput, neergezegen was met zijn geheelen rijkdom, de hoop zijner toekomst: slechts geschreven bladen van Fiesko|2825|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000044.wav|Ja, ik geloof toch, dat zij het is, zei ze snel. Hoe durft ze! Ik begrijp niet. Zij schijnt nog niet in alle opzichten een jonge dame te zijn, zei mevrouw van Rensen met een spottend glimlachje. Uw taak is niet gemakkelijk, lieve mevrouw|7432|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000132.wav|De witte schuimstrepen lijken er op aan te rennen. Maar dichtbij glijden ze effen weg als een mes, dat over een plank|5438|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001021.wav|een bewijs dat er iets buitengewoons aan de hand was, want deze kamers werden alleen bij feestelijke gelegenheden gebruikt. Mannen liepen onophoudelijk af en aan met hooge, mooie planten in groene kuipen om de hoeken der kamers te versieren|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000268.wav|en daar waar de Franschman de helden vond der aloude fabelleer, zochten de Amerikanen naar geschikte punten tot het vestigen van kantoren en factorijen ten behoeve van den handel met de maanbewoners|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000100.wav|waarmede de jurk dichtgesnoerd behoorde te worden, zoo strak door de vetergaatjes worden getrokken, dat de beide kanten tegen elkaar kwamen en om het middel was het kleedje in het geheel niet vast te krijgen|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000072.wav|de wind had van zijn enkele beschermers kunnen vertellen, allen kunstenaars, die bij het voorlezen dezer bladen evenwel wegslopen en zich met het kegelspel vermaakten|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000172.wav|Maar nu eens over gemeenschap met onze oude broeders, de aardbewoners; dat zal zooveel bezwaar niet in hebben. Hoe wilt ge dat dan doen? Door middel van kogels, uit de vulkanen der maan geschoten|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000103.wav|Als gij nu om de geheele tafel zijt gegaan, altijd naar de oesters gekeerd, dan hebt gij immers bij dat maken van een toer om de tafel uw gelaat naar alle zijden van de kamer gewend|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000158.wav|Ja natuurlijk, zei Louise. Elsje zweeg, maar de kleur op hare wangen werd donkerder en hare oogen schitterden van verontwaardiging en angst. Gelukkig waren zij nu juist de villa genaderd en kon zij zich bij de twee oudere dames voegen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000763.wav|Dat reciteeren was in het eerst een ontzettend iets voor haar. De directrice had als vasten regel ingesteld dat alle meisjes een avond in de week iets moesten voordragen. Allen kwamen dan in het salon, dat anders alleen Zondags werd gebruikt, bijeen|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001075.wav|door een vurig snakken ook naar één dag, één uur in de stilte en de schoonheid der natuur. Zij was zoo stil in het bijzijn der gouvernante en ging er zoo bleek en teer uitzien dat Miss Piper zich ongerust over haar begon te maken en eindelijk besloot mevrouw d'Ablong over haar te schrijven|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000742.wav|Och, och, wat spatten ze mooi, wat spatten ze mooi! klonk de stem van Krelis achter haar, terwijl een dichte regen op haar neerviel van den struik, waaronder zij zich gebukt had en dien hij uit alle macht schudde|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000553.wav|och, daar was heel weinig van te zeggen. Een kwaad hart had ze niet maar ze had altijd weinig om andere menschen gedacht; zij was altijd heel anders geweest dan haar zuster, van haar vroegste jeugd af|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000892.wav|terugvallen op de Aarde, terecht komen op de Maan, blijven hangen op het nulpunt. Nu deed zich een vierde geval voor: een wachter te worden van de Maan|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000737.wav|Ardan, het spijt me geweldig, dat wij niet vertrokken zijn bij Volle aarde, dat wil zeggen, toen onze aardbol tegenover de zon stond. Waarom? vroeg Nicholl|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000075.wav|en ze zag al de vroolijke drukte van het voorjaar in de bonte uitstallingen der kleedermagazijnen en in de elegante toiletjes der dames en kinderen in de parken en ze zag dat de stad mooi was in den|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000666.wav|Maar hij is van alle de geregeldste en levert een krachtig bewijs, dat het tegenwoordig voorkomen der maanoppervlakte door vulkanische werkingen is ontstaan|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_001009.wav|Het zal heel moeielijk zijn, het arme kind te vertellen dat hare grootmoeder gestorven is, begon de oude dame weer, vooral omdat het bericht haar licht weer erger ziek zou kunnen maken. Wij kunnen het toch niet lang voor haar verborgen houden natuurlijk|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000080.wav|en reden naar Marbach, om er een bezoek af te leggen. De knaap was nog maar zes jaren oud, doch hij wist reeds veel uit den bijbel en vooral uit de psalmen|2825|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000097.wav|dezen gaven zich voor wevers uit en zeiden, dat zij de mooiste stoffen, die men zich maar kon voorstellen, konden weven. De kleuren en het fatsoen waren niet alleen allerprachtigst|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001004.wav|Overigens werd ondersteld dat hij reeds alles aangaande de maan wist. Zoo vroeg men hem ook wat hij dacht van haren invloed op ziekten. Gelooven, zeide hij, doe ik er niet aan, maar er zijn toch zonderlinge feiten|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000295.wav|en aan de uitdrukking van vredig geluk op haar gezicht, hoe zij genoot. Nu en dan haalde zij diep adem en eens zelfs hoorde hij haar zacht neuriën bij zichzelf op een wijze, alsof zij er zich nauwelijks van bewust was dat zij dit deed|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000599.wav|Hij keek haar even zwijgend aan, toen zei hij langzaam: Ik wou veel liever dat jij het deedt. O, heel goed, antwoordde ze met gemaakte luchthartigheid. Er staat: 'Aan mijne lieve kleindochter.' Aardig van grootmama, he|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000764.wav|de stoomkranen haalden onophoudelijk het uitgegravene weg; onvoorziene hindernissen kwamen weinig voor, wel moeilijkheden, maar die men had voorzien, en men was er tegen gewapend|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000568.wav|Het nieuwe schooljaar was reeds sedert een paar weken ingegaan en toen het besluit van mevrouw d'Ablong eenmaal vaststond, werd er haast achter het werk gezet en ruim een week nadat Elsje gehoord had, welk nieuw leven haar wachtte|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000017.wav|Dit scheen de lantaarn een slecht geschenk toe, en de wind dacht er evenzoo over. Is er niemand meer, die wat te geven heeft? blies hij zoo hard, als hij maar kon.|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000066.wav|En zoo duidelijk wist het manneke het eene voor, het andere na uit te leggen. Dit maakte, dat zijn lezingen nog al lang bijval vonden: over de voorstellingen, die de ouden zich van de maan maakten|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000423.wav|Elsje volgde hem met haar mand aan den arm, de dorpsstraat door en den straatweg op. Het was heerlijk, gezond winterweer; helder en frischkoud, zacht vriezend|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000897.wav|Ik ken je haast niet, als je zoo bent, Elsje, hernam de oude vrouw met iets strengs in haar stem. Ik vraag je nog eens of je bedaard naar mij wilt luisteren? Elsje begon weer harder te schreien|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000510.wav|Wat was er gebeurd? Vanwaar die zonderlinge opgewondenheid, waarvan de gevolgen zoo treurig hadden kunnen zijn? Een eenvoudige onbezonnenheid van Michel Ardan, die gelukkig door Nicholl nog tijdig kon verholpen worden|3619|neutral | |
| wavs/dev_5438_4370_000163.wav|zaten ze lang te tafelen. Toen ruimden de vrouwen af, bleef Frits even met Lisette alleen. Annie stond benee aan de deur bij den groenteboer|5438|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000179.wav|Van tweeën één: òf, de snelheid zal ontoereikend zijn, en dan blijven wij ten eeuwigen dage op dat nulpunt hangen; òf, de snelheid zal groot genoeg zijn, en dan moeten wij maar verder onze elliptische baan om de Maan gaan beschrijven|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000336.wav|Keetje besteedde bizonder veel zorg aan het kapsel en slaagde werkelijk gelukkig. Kijk nu eens even in den spiegel, jongejuffrouw, zei ze, en zie eens, hoe het u zoo bevalt. De kuif zit, dunkt me, veel beter dan anders, ik heb er erg mijn best op gedaan|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000112.wav|bij voorkeur een reisbeschrijving, en dan las de waardige grijsaard zijn vrouw voor, van Afrika, van de groote bosschen, van de olifanten, die daar in|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000317.wav|dat gevoegd bij het fluiten van vele luchtkokers, die zuurstof naar de geweldige vuren joegen, een helsche harmonie vormde. Zou het gieten hoop op goeden uitslag geven, dan moest het met snelheid geschieden|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000084.wav|Maar de koning ging zoo dikwijls naar zijn lieve kinderen in het bosch, dat het de koningin begon op te vallen; zij werd nieuwsgierig en wilde weten, wat hij toch iedere keer zoo heel alléén in het bosch te doen had|11936|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000980.wav|En waarom zou dat niet zoo zijn? vroeg Nicholl. Omdat het dan onverklaarbaar is, dat die lichtstrepen rechtlijnig zijn. Bovendien kunnen wij ons niet voorstellen, dat vulkanen daartoe kracht genoeg zouden hebben|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000344.wav|Maar daar valt mij iets in. Waarom zouden wij geen uitstapje naar buiten kunnen doen? Wat zou het prettig wezen zoo in den wereldether te hangen, gelukkiger dan de vogel, die altijd met zijn vleugels moet slaan om niet op den grond te vallen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_001147.wav|geen lucht, die haren invloed uitoefent op het voorkomen der landstreek. De werking van het vuur wordt er niet belemmerd of gewijzigd door die van het water; zij bestaat er dus nog in haar oorspronkelijke zuiverheid|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000171.wav|Omdat wij dan het licht anders zouden hebben zien vallen op onze vaste landen en onze zeeën. En dan zouden we ook de beide polen gezien hebben, tot welke het menschelijk oog nooit is doorgedrongen|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000095.wav|slechts één klok zweeg, maar zij fonkelde dan ook in den helderen zonneschijn, straalde van het gelaat en van de borst der roemrijke gestalte|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000662.wav|Om licht in het projectiel te hebben en te kunnen uitzien, waren in den wand vier dikke glazen lenzen vastgezet, twee op zijde, een boven en een beneden|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000585.wav|In zulke gevallen moet ieder van hen jaloersch zijn op die verwonderlijke hoedanigheden, van nature eigen aan de Indianen der prairiën, hun snelle bevatting, hun schrandere list, hun ruiken van de voetstappen hunner vijanden|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000492.wav|Er lag iets vriendelijks en ook iets kinderlijks over de geheele verschijning, iets guls en prettigs, dat het vrij alledaagsche gezicht van het veertienjarige meisje bizonder aantrekkelijk maakte|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000691.wav|Eenvoudig deze diepte te verdriedubbelen, maar op tienmaal meer wijdte, waardoor het uitgraven veel gemakkelijker werd. Er was dan ook geen opziener en geen werkman, die aan den goeden uitslag twijfelde|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000677.wav|Alsof dat zoo'n straf was! riep Elsje uit, om toen plotseling van toon te veranderen en langzaam, en als bij zichzelf te zeggen: Ja. dat zou ik toch wel een beetje jammer vinden|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000427.wav|Is hier geen rijtuig te krijgen? vroeg ze. Als u even geduld hebt, mevrouw. Het logement is hier vlak bij en daar kunt u heel goed terecht. O, kan daar iemand heen worden gestuurd|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000184.wav|En dan houdt je er van om Zondagsmiddags alleen lange wandelingen te gaan maken, als je de andere meisjes niet mee kunt krijgen en dan vindt je het prettig om uit te gaan, soms in het verschrikkelijkste weer|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000080.wav|Bij deze vraag voegde Nicholl nog de opmerking dat volgens getuigenis der Ouden de Arkadiërs beweerden, dat hunne voorouders de aarde hadden bewoond eer de maan haar wachter was geworden|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000407.wav|Twee aardige, bloote voetjes trippelden naar Elsje toe, een zacht handje werd tegen haar wang gelegd en een vleiend stemmetje vroeg: Heb je je pijn gedaan? Wat viel je met een bons! Ik hoorde het heelemaal|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000524.wav|Maston had er verbazend veel schik in; het herinnerde hem de monumenten te Washington; naar zijn oordeel was er nooit, zelfs niet in Griekenland, iets zoo schoons geweest|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000614.wav|Ziezoo, klaar is Kees, hernam de bediende, Elsje de gevulde hengselmand en Krelis zijn zak met klontjes overreikend. Dag kinderen, plezierige wandeling samen|7432|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000003.wav|het standbeeld van hem, wiens naam zijn vader eenmaal als Johann Christoph Friedrich in zijn bijbel schreef. Het metaal vloeide gloeiend in den vorm|2825|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000536.wav|Baltimore en Philadelphia liggen nog al ver van elkaar. Tot dusver kon men moeilijk zeggen wie van beiden het onderspit gedolven had: de onophoudelijke verbeteringen van het projectiel vergden het uiterste van de pantseringen|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000807.wav|maar die verongelukt is. Ik wilde ze op de Maan loslaten, zonder er u een woord van te zeggen. Ik dacht: wat zal hij opzien als hij Aardsche kippen op de Maan vindt|3619|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000048.wav|Heeft men, tengevolge van de luchtpersing, na zware veld- of zeeslagen meermalen het weder zien veranderen, dan was na een zoo verschrikkelijken schok wel niets anders te verwachten|3619|neutral | |
| wavs/dev_11936_9412_000067.wav|dat het er als een gewoon kalf uitziet; het zal mettertijd wel groot worden, dan is het een koe. Dat beviel de vrouw ook wel, en neef de schrijnwerker timmerde en schaafde het kalf|11936|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000281.wav|Denk er aan dat je de groeten van mij doet aan grootmoeder en haar vraagt, of ze ons eens gauw bericht stuurt hoe het met haar is. Een paar minuten later zat Elsje met een hoogroode kleur en een heel ernstig gezicht haar brief te schrijven|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000380.wav|En waarom zou dan het projectiel der Gun-club een uitzondering maken op dien algemeenen regel? In de elliptische loopbaan staat het aantrekkend lichaam altijd in een der brandpunten|3619|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000958.wav|Dan zal ik mijn mooie, roode jurk maar aantrekken op reis, vindt u niet, grootmoeder? vroeg Elsje, dan zie ik er dadelijk netjes uit, als ik bij tante kom. Ja, doe dat kind, zei grootmoeder|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000255.wav|Kom nu maar eens prettig hier bij me zitten, kind, in dat lage stoeltje. Neen, een beetje dichterbij; ik heb je graag vlak naast me. Elsje keek haar dankbaar aan, terwijl ze gehoorzaamde. Mevrouw d'Ablong ging tegenover de oude dame zitten en begon|7432|neutral | |
| wavs/dev_7432_7057_000093.wav|was zij reeds met hare tante op weg naar de bewuste badplaats en reed ze, met een erg benauwd gevoel in de keel, naar het deftige kostschoolgebouw, dat een tijdlang hare woning zou wezen|7432|neutral | |
| wavs/dev_3619_10256_000618.wav|Barbicane deed hen opmerken, dat, al maken die lange dagen en nachten in den tegenwoordigen toestand der Maan haar nu onbewoonbaar, dit vroeger toch het geval niet geweest is. De dampkring omsloot de Maan met een vochtigen mantel|3619|neutral | |
| wavs/dev_2825_2211_000012.wav|en dan luisterde de oude vrouw in gespannen aandacht naar hem en sloeg een heimelijken blik op de beide olifanten van aardewerk, die voor bloempotten dienden. Ik kan mij dat alles best voorstellen! zeide zij|2825|neutral | |